ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Η Κούβα δεν είναι μόνη! Αλληλεγγύη στο λαό της Κούβας>>

Τρεις μέρες, γεμάτες από τις πιο δυνατές στιγμές: Τις στιγμές εκείνες που με λόγια μετρημένα, με μέσα λιγοστά από εκείνα που «δεν περισσεύουν», αλλά με ψυχή και πίστη στο δίκιο των «από κάτω» ξεδιπλώνεται η πιο μεγάλη δύναμη. Η δύναμη της διεθνιστικής λαϊκής αλληλεγγύης και της ανιδιοτελούς στήριξης σε έναν ηρωικό λαό για να συνεχίσει να αντέχει.

Τον γίγαντα λαό της Κούβας! Εκείνους τους 10 εκατομμύρια περίπου κατοίκους στο Νησί της Επανάστασης, που εδώ και 67 χρόνια «βάζουν δύσκολα» στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

* * *

Σε αυτόν τον λαό μετέφερε την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης της χώρας μας η διεθνιστική αποστολή του ΠΑΜΕ που βρέθηκε στην Κούβα από το πρωί της Παρασκευής 20 Φλεβάρη μέχρι και την Κυριακή 22 Φλεβάρη.

Εκπρόσωποι συνδικάτων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με τις συναντήσεις και τις επισκέψεις τους στο νησί, με τη βοήθεια που μετέφεραν από τα σωματεία και τους εργαζόμενους της χώρας μας, έκαναν πράξη ένα ακόμα σπουδαίο καθήκον και άφησαν μια υπόσχεση.

Οτι σε αυτή την πιο δύσκολη φάση των τελευταίων δεκαετιών, αφού το εγκληματικό εμπάργκο από τις ΗΠΑ μετατρέπεται σε θηλιά που στραγγαλίζει ολόκληρο τον κουβανικό λαό, η Κούβα δεν θα μείνει μόνη! Θα έχει στο πλευρό της και τον λαό της χώρας μας, τους εργάτες και τη νεολαία, όλους εκείνους που εδώ και δεκαετίες εμπνέει με το παράδειγμα της αντοχής της, του αγώνα της απέναντι σε έναν πανίσχυρο αντίπαλο.

Αυτόν τον γίγαντα λαό υπερασπίζονται με την αλληλεγγύη τους τα συνδικάτα. Τον κουβανικό λαό, που μετά από τόσες δεκαετίες πολεμικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ, μετά από τόσες επεμβάσεις, δολιοφθορές, σαμποτάζ, δολοφονίες, μαφιόζικες πρακτικές και κάθε λογής τρομοκρατικές ενέργειες, εξακολουθεί να αντέχει. Μετά από τόσες δεκαετίες σκληρού εμπάργκο και αποκλεισμών κάθε είδους επιμένει να μη γονατίζει. Επιμένει να στέκεται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, ξεδιπλώνοντας τις δυνατότητες που υπάρχουν όταν η εργατική τάξη ξηλώνει τους εκμεταλλευτές της, όταν παίρνει την κατάσταση στα χέρια της και οικοδομεί τη δική της κοινωνία.

* * *

Υπάρχουν δυσκολίες; Υπάρχουν, και είναι τεράστιες: Ο αποκλεισμός που κλιμακώνεται, το ενεργειακό εμπάργκο που κηρύχθηκε από τις 29 Γενάρη, οι δασμοί που επιβάλλει η αμερικανική κυβέρνηση σε όποια χώρα συναλλάσσεται με την Κούβα, η ένταξη στη λίστα χωρών που στηρίζουν την τρομοκρατία, διαμορφώνουν μια κατάσταση οικονομικού στραγγαλισμού.

Τα αποτελέσματα αυτού του στυγνού ιμπεριαλιστικού εγκλήματος αποτυπώνουν οι δραματικές εικόνες που παρουσιάζουν διεθνή ΜΜΕ και που τις τελευταίες μέρες αναπαράγονται και στη χώρα μας από αστικά Μέσα, επιχειρώντας μάλιστα να ενοχοποιήσουν τον ίδιο τον κουβανικό λαό και τον δρόμο που επιλέγει. Από τη μία δηλαδή στρίβουν το μαχαίρι στις πληγές που ανοίγει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στην Κούβα και από την άλλη λένε ότι φταίει ο ίδιος ο λαός που ματώνει για να καταφέρει να σταθεί στα πόδια του. Από τη μία του στερούν τα πιο ζωτικά αγαθά, όπως τα καύσιμα και την Ενέργεια, και από την άλλη του κουνάνε το δάχτυλο όταν βυθίζεται στο σκοτάδι, όταν τα σκουπίδια γίνονται σωροί, όταν ο τουρισμός λιγοστεύει.

Αυτή η οργή για την εγκληματική πολιτική των ΗΠΑ υπάρχει παντού στην Κούβα, καταγράφεται σε κάθε συνάντηση που πραγματοποίησε η αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ.

* * *

Ομως καταγράφεται και το πείσμα, η πίστη στο δίκιο τους για να αντέξουν. Αυτός είναι ο επίλογος σε κάθε συζήτηση μαζί τους: «Μην ανησυχείτε για εμάς, θα αντέξουμε». «Στηριγμένοι ο ένας στον άλλο θα τα καταφέρουμε». «Καλύτερα να πεθάνουμε παρά να γίνουμε αποικία των ΗΠΑ». «Χρωστάμε τα πάντα στην Επανάσταση, δεν γυρίζουμε πίσω».

Τέτοια λόγια, λόγια καρδιάς μαζί και με ευχαριστίες για την αλληλεγγύη, για το «κουράγιο που μας δίνετε, για να κρατήσουμε», φανερώνουν και τον μονόδρομο για τον κουβανικό αλλά και για όλους τους λαούς: Αυτόν του αγώνα και της αλληλεγγύης.

* * *

Στην Αβάνα, την αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ καλωσόρισε την Παρασκευή η Niurka Maria Gonzalez Orbera, μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του 22ου Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Κουβανών Εργατών.

Στην αποστολή συμμετείχαν εργαζόμενοι – μέλη σωματείων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, από τις Μεταφορές, την Υγεία, το Εμπόριο, τις Τράπεζες κ.ά., και την πρώτη μέρα βρέθηκαν σε κεντρικό Νοσοκομείο της Αβάνας, όπου συζήτησαν τις δυσκολίες αλλά και τα επιτεύγματα του συστήματος Υγείας, όπως και σε κρατική επιχείρηση που είναι σε εξέλιξη έργο ηλεκτροκίνησης για κοινωνικές ανάγκες του πληθυσμού.

Το Σάββατο ξεχώρισε η συνάντηση με την Οργανωτική Επιτροπή του 22ου Συνεδρίου της Συνομοσπονδίας Κουβανών Εργατών, ενώ την Κυριακή ακολούθησαν επισκέψεις σε μνημεία και ιστορικά σημεία της Αβάνας, ταυτισμένα με την Επανάσταση, όπως στο εμβληματικό μνημείο της «Granma».

Μια ακόμα πρωτοβουλία τιμής στην Κούβα του Φιντέλ Κάστρο και του Τσε Γκεβάρα, του ανυπότακτου λαού που αποτελεί «φάρο» αντίστασης και διεθνιστικής προσφοράς, καρφί στο μάτι του ιμπεριαλισμού, έγινε πράξη.

Αυτό το μήνυμα επέστρεψε από χθες στην Ελλάδα, με κάθε συνδικαλιστή που συμμετείχε στην αποστολή και τα σωματεία να γίνονται η φωνή αυτού του ηρωικού λαού στη χώρα μας.

Γίνεται κάλεσμα προς την εργατική τάξη να δυναμώσει τον αγώνα, με σύνθημα: «Η Κούβα δεν είναι μόνη! Κάτω τα χέρια, η αλληλεγγύη το όπλο των λαών!».

Από την άφιξη στο αεροδρόμιο της Αβάνας

    

Το ρεπορτάζ συνεχίζεται

Το ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» ξεκινάει σήμερα με τη συνάντηση της αντιπροσωπείας του ΠΑΜΕ με τη CTC και με τις επισκέψεις σε δύο ακόμα χώρους. Θα συνεχιστεί και στο αυριανό φύλλο με το υπόλοιπο πρόγραμμα που ακολούθησε η αποστολή στην Κούβα.

 

Υπερασπιζόμαστε χωρίς φόβο τον δικό μας κόσμο: Της αλληλεγγύης και της ειρήνης, απέναντι στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα!

Στιγμές συγκίνησης στη συνάντηση του ΠΑΜΕ με αντιπροσωπεία της Συνομοσπονδίας Εργατών Κούβας

Ο Μ.Κ. Ροντρίγκες

«

Εμείς θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τον δικό μας κόσμο: Την ειρήνη, την αγάπη, την αλληλεγγύη. Χωρίς κανέναν φόβο. Εχουμε επίγνωση ότι οι ΗΠΑ είναι πανίσχυρες… Ομως εμείς θα αμυνθούμε για να νικήσουμε, για τη χώρα μας!». Με τέτοια λόγια, λόγια καρδιάς ενός λαού που δεν το βάζει κάτω, που ξέρει να αντιστέκεται και «να κοιτάζει το θεριό στα μάτια», μετέφερε η αντιπροσωπεία της Συνομοσπονδίας Εργατών Κούβας (CTC) στην αποστολή του ΠΑΜΕ την αποφασιστικότητα να αναμετρηθούν με τον στραγγαλισμό που τους επιβάλλει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Στο ίδιο μήκος κύματος και το μήνυμα των Ελλήνων συνδικαλιστών που εκφράζουν την αλληλεγγύη τους: «Κάτω τα χέρια από την Κούβα, να την αφήσουν ήσυχη!».

Η συνάντηση της διεθνιστικής αποστολής του ΠΑΜΕ με την πολυμελή αντιπροσωπεία της CTC έγινε το πρωί του Σαββάτου 21/2 στο «Σπίτι των εργαζομένων της Κούβας», που κι αυτό προσαρμόζεται για να αντέξει την τεράστια πίεση που ασκεί ο πολύμορφος αποκλεισμός και το εμπάργκο των ΗΠΑ, με μία από τις κύριες επιπτώσεις να είναι οι ελλείψεις σε καύσιμα, που φέρνουν εκτεταμένες διακοπές στην ηλεκτροδότηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη μέρα της συνάντησης, από το πρωί η ηγεσία της CTC ήταν σε εθελοντική εργασία στην οροφή του κτιρίου, όπου εγκαθιστούσαν φωτοβολταϊκό σύστημα. Οπως εξηγούν, πρόκειται για ένα ακόμα μέτρο αυτονομίας απέναντι στο ενεργειακό εμπάργκο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ στις 29 Γενάρη. Η ίδια διαδικασία, προσθέτουν οι Κουβανοί συνδικαλιστές, απλώνεται σε όλη την επικράτεια, ώστε να περιοριστεί η εξάρτηση του δικτύου από τα καύσιμα.

Τους συνδικαλιστές από τη χώρα μας υποδέχτηκε στην έδρα της CTC ο Μιγκέλ Κολίνα Ροντρίγκες, πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του 22ου Συνεδρίου της Οργάνωσης, μαζί με μια σειρά εκπροσώπους συνδικάτων που είναι στην Οργανωτική Επιτροπή, όπως και συνδικαλιστικών στελεχών από τη Δημόσια Διοίκηση, από το Εθνικό Συνδικάτο Υγείας, το Συνδικάτο Εκπαίδευσης, Επιστήμης και Αθλητισμού. Επίσης συμμετείχε στη συνάντηση ο διευθυντής της εφημερίδας της CTC «Trabajadores» («Εργάτες»).

Τους τοίχους του κτιρίου κοσμούν οι φιγούρες του Τσε και του Φιντέλ, ενώ ξεχωρίζουν τα έργα ενός από τους 5 Κουβανούς ήρωες που έμεναν για χρόνια φυλακισμένοι στις ΗΠΑ, στα οποία απεικονίζονται γυναίκες με σημαντική συμβολή στο διεθνές επαναστατικό κίνημα.

Αποφασισμένοι να αναμετρηθούν μέχρι τέλους για να υπερασπιστούν μαζί με όλο τον λαό τα επιτεύγματα της Επανάστασής τους, τον «φάρο» που φωτίζει τους αγώνες των λαών όπου Γης απέναντι στον ιμπεριαλισμό, οι εκπρόσωποι των Κουβανών εργατών μίλησαν με τα πιο θερμά λόγια στους Ελληνες συναδέλφους τους, χαιρετίζοντας την έκφραση της αλληλεγγύης.

Το εμπάργκο που στραγγαλίζει την Κούβα εντείνεται

Για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν λόγω του εμπάργκο μίλησε αναλυτικά ο Μ.Κ. Ροντρίγκες, ξεχωρίζοντας ως καθοριστικό στοιχείο το ότι οι ΗΠΑ περιλαμβάνουν την Κούβα στη λίστα των «χωρών που στηρίζουν την τρομοκρατία».

«Η επιθετικότητα που έχει ενταθεί από τις ΗΠΑ επιχειρεί να στραγγαλίσει την Επανάσταση. Με τις διοικητικές διαταγές που δίνει ο Τραμπ κάνει και ενεργειακό εμπάργκο», σημείωσε, ενώ εξιστόρησε το πώς στήθηκε το πολύμορφο εμπάργκο εδώ και 67 χρόνια. Οπως είπε, αυτό ξεκίνησε από την 1η Γενάρη 1959, από τότε δηλαδή που νίκησε η Επανάσταση στην Κούβα και ένα από τα πρώτα μέτρα της ήταν η εθνικοποίηση των πόρων της χώρας.

«Τότε ξεκίνησε και η εκτεταμένη επιθετικότητα των ΗΠΑ», συνέχισε ο Κουβανός συνδικαλιστής, αναφέροντας ότι από τις 9 Απρίλη 1960 αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης επισήμαιναν ότι ο κουβανικός λαός στηρίζει την Επανάσταση και γι’ αυτό εισηγούνταν «μέτρα ώστε να μη φτάνει στην Κούβα ούτε χρήμα ούτε πρώτες ύλες, για να φέρουμε ασφυξία στον κουβανικό λαό». Από τα πρώτα μέτρα που πάρθηκαν ήταν η βάση για το εμπάργκο που είναι σε εξέλιξη. Αυτά κωδικοποιήθηκαν σε νόμους του Κογκρέσου όπως ο «Τίτλος Νο 3», που διεθνοποιεί το εμπάργκο. Επίσης υπάρχουν και κάποιοι νόμοι πιο ειδικοί, όπως εκείνοι που δίνουν τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να επιβάλλουν δασμούς σε χώρες που συναλλάσσονται με την Κούβα. Επιπλέον, σε οποιονδήποτε Αμερικανό που είχε περιουσία στην Κούβα πριν την εθνικοποίηση δίνεται η δυνατότητα να σύρει στα δικαστήρια οποιαδήποτε εταιρεία επενδύει σε «περιουσία» που είχε αυτός πριν την Επανάσταση.

Φωτοβολταϊκά στην έδρα της CTC για εξοικονόμηση Ενέργειας

Σε αυτήν την πραγματικότητα που επικρατούσε μέχρι το 2019, όταν ξεκίνησε η πρώτη τετραετία του Τραμπ, ήρθαν να προστεθούν άλλα 243 μέτρα που ενίσχυσαν το εμπάργκο, καθώς και η ένταξη της Κούβας στη λίστα των «χωρών που στηρίζουν την τρομοκρατία».

«Προσπαθούν να μας γονατίσουν», τόνισε ο Κουβανός συνδικαλιστής και παρέθεσε τα πλήγματα που δέχεται η κουβανική οικονομία στον Τουρισμό, στην Ενέργεια κ.α., επηρεάζοντας την προμήθεια φαρμάκων, τις διεθνείς συνεργασίες κ.λπ.

Εξηγώντας μάλιστα πρακτικά τι σημαίνει η ένταξη της Κούβας στη λίστα των «χωρών που στηρίζουν την τρομοκρατία», ανέφερε: «Αν σας έλεγα ότι είμαι τρομοκράτης, εσείς δεν θα μου μιλάγατε, δεν θα είχατε αυτήν τη διάθεση φιλίας και αλληλεγγύης, δεν θα μου δανείζατε λεφτά, δεν θα ερχόσασταν κοντά μου. Δεν είναι μια απλή λίστα. Μας περιορίζει την πρόσβαση σε οποιουδήποτε είδους αγορά και ανάπτυξη προσπαθούμε να κάνουμε».

Μας σφίγγουν τη θηλιά και μας λένε ότι «φταίμε που πνιγόμαστε»

Και τόνισε ότι η κατάσταση με τις ελλείψεις σε καύσιμα και Ενέργεια έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί η οικονομία να παράξει όσα χρειάζεται για να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού. «Είναι μια κατάσταση δύσκολη και άγρια, που λειτουργεί σαν γενοκτονία. Δεν μας αφήνουν ούτε πόρους ούτε λεφτά», σημείωσε. Σχολιάζοντας δε την προσπάθεια που κάνει ο ιμπεριαλισμός να ρίξει το φταίξιμο στην κουβανική κυβέρνηση, απαντά: «Φανταστείτε να σας πιάσει κάποιος από τον λαιμό και να σας λέει από πάνω ότι εσείς φταίτε που δεν μπορείτε να αναπνεύσετε».

Οσο δύσκολο κι αν είναι «δεν το βάζουμε κάτω»

Μιλώντας πιο συγκεκριμένα για τις επιπτώσεις στη ζωή των Κουβανών, ξεχώρισε τις διακοπές ρεύματος, που βάζουν όρια από τις προμήθειες και τη συντήρηση των τροφίμων μέχρι και στο πώς κοιμάται ένας εργαζόμενος, πώς ξεκουράζεται. Επίσης περιορίζονται οι μεταφορές λόγω των ελλείψεων σε καύσιμα.

Ομως οι Κουβανοί δεν το βάζουν κάτω! Γι’ αυτό και όπως εξηγεί ο συνδικαλιστής, «είμαστε σε μια φάση που προσπαθούμε να αλλάξουμε τις ενεργειακές πηγές, για να διατηρήσουμε μια σταθερότητα στα νοικοκυριά». Μιλώντας π.χ. για τις επιπτώσεις στα νοσοκομεία λόγω της ασταθούς ηλεκτροδότησης και της έλλειψης καυσίμων, ανέφερε: «Πώς θα μπορέσουμε να υπερασπιστούμε τη ζωή των παιδιών και του λαού με όλες αυτές τις δυσκολίες; Θα το κάνουμε, αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί από τη στιγμή που δεν έχουμε πρόσβαση στη διεθνή αγορά για να προμηθευτούμε φάρμακα, πρώτες ύλες, τεχνολογία αναγκαία για την Υγεία, αυτό δημιουργεί μια κατάσταση πάρα πολύ δύσκολη. Το κυρίαρχο δικαίωμα του ανθρώπου όμως είναι η Υγεία και εμείς θέλουμε να το υπερασπιστούμε».

Μίλησε ακόμα για την αγροτική παραγωγή, όπου όπως είπε αναγκάζονται να περιορίσουν τις εκτάσεις που δουλεύει ο κάθε αγρότης, φτάνοντας μέχρι και να χρησιμοποιούν ζώα αντί για τρακτέρ και μηχανήματα. «Αυτό μειώνει την παραγωγή. Για να μπορέσουμε λοιπόν να έχουμε την ίδια παραγωγή με πριν, πρέπει να εργαστεί περισσότερος κόσμος στα χωράφια. Αλλά όσο δύσκολο κι αν είναι, δεν θα μείνουμε πίσω από τις ανάγκες παραγωγής για τον κουβανικό λαό», τόνισε ο συνδικαλιστής.

Επεσήμανε μάλιστα ότι πλευρές όπως οι παραπάνω απασχολούν και τη συζήτηση μπροστά στο 22ο Συνέδριο της CTC, από τις εργατικές ομάδες μέχρι τη διοίκηση της Ενωσης. Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης τίθεται το πώς θα συμμετέχουν όλοι περισσότερο, «πώς ο κάθε Κουβανός θα εντείνει την προσπάθειά του για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα, πώς θα αλλάξει το ενεργειακό μείγμα, πώς θα μεγαλώσει η βοήθεια για να δοθούν λύσεις στα αυξανόμενα προβλήματα».

Υπερασπιζόμαστε τον δικό μας κόσμο μέχρι τέλους, απέναντι σε έναν πανίσχυρο αντίπαλο

Σημείο που ξεχώρισε στον χαιρετισμό του Μ. Κ. Ροντρίγκες ήταν οι αναφορές του στις πολεμικές απειλές των ΗΠΑ.

Οπως είπε, «μας προβληματίζει πάρα πολύ η αυξανόμενη επιθετικότητα, οι απειλές του Τραμπ και του Ρούμπιο, μετά και τα όσα συνέβησαν στη Βενεζουέλα».

Και, όπως ενημέρωσε, στην Κούβα έχουν ήδη ξεκινήσει «αμυντική προετοιμασία για την πατρίδα, σε όλο το μήκος της χώρας», με ασκήσεις και μαθήματα «για την οποιαδήποτε ενδεχόμενη επέμβαση των ΗΠΑ».

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει: «Ολοι θα δώσουμε τη μάχη για την άμυνα. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τον δικό μας κόσμο: Την ειρήνη, την αγάπη, την αλληλεγγύη. Χωρίς κανέναν φόβο. Εργαζόμαστε σκληρά γι’ αυτό. Προσπαθούμε να βάλουμε σε μια τάξη τα προβλήματά μας και θα δώσουμε τη μάχη για να τους νικήσουμε. Αυτοί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τους Κουβανούς, γνωρίζουν τι συνέβη στον Κόλπο των Χοίρων. Εχουμε επίγνωση ότι οι ΗΠΑ είναι από τις πρώτες δυνάμεις παγκοσμίως, όμως εμείς θα αμυνθούμε για να νικήσουμε για τη χώρα μας!».

Παρακάτω, και μεταφέροντας μια εικόνα από τη συμμετοχή των εργαζομένων και των συνδικάτων τους στην άσκηση της εξουσίας και στον κρατικό – κυβερνητικό σχεδιασμό, εξήγησε στην αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ πώς λειτουργεί η CTC: Οτι εκπροσωπείται στο ΠΓ και στην ΚΕ του ΚΚ Κούβας, αλλά και στα συμβούλια του κράτους και στην Εθνική Συνέλευση. Οτι υπάρχει αναφορά στο Σύνταγμα της χώρας για τη CTC, κατοχυρώνοντας τον ρόλο που παίζει «στην αρχιτεκτονική του πώς λειτουργεί η χώρα, όπως και τον σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση των εργαζομένων».

«Εχουμε φωνή και εκφράζουμε το σύνολο των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους», ανέφερε, ενημερώνοντας ότι αυτήν την περίοδο προετοιμάζεται το 22ο Συνέδριο της CTC. Μπροστά στο Συνέδριο γίνεται προσπάθεια «να συζητήσουμε με όσους περισσότερους εργαζόμενους μπορούμε». «Θέλουμε όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι να πάρουν μέρος για το ποιο πρόγραμμα θα ακολουθήσει η κυβέρνηση, γιατί θέλουμε να συνεχίσουμε να δουλεύουμε για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες του λαού, να ενισχύσουμε την κουβανική οικονομία. Ολα αυτά θα συζητηθούν και στο οικονομικό σχέδιο και στον προϋπολογισμό, και θα είναι και η βάση για τη συζήτηση στο 9ο Συνέδριο του ΚΚΚ. Ολες αυτές οι εργασίες και δραστηριότητες αποτελούν και έναν φόρο τιμής στον Φιντέλ, όπως η προσπάθεια για την άμυνα, οι καθημερινοί στόχοι που θέτουμε κ.ο.κ.», ανέφερε ο Κουβανός συνδικαλιστής.

Με τη CTC να αποτελείται από 15 εθνικά συνδικάτα και να έχει στην ευθύνη της και την εθνική οργάνωση καινοτομίας σε επίπεδο δημοτικό, περιφερειακό, εθνικό, ενώ εκδίδει και την εφημερίδα «Εργαζόμενοι», ο Μ.Κ. Ροντρίγκες ανέφερε ότι «μέσα από τις οργανώσεις μας προσπαθούμε ο κάθε εργαζόμενος να συμμετέχει στη συζήτηση που θα καταλήξει στην Εθνική Συνέλευση. Μπροστά στο Συνέδριο δημιουργούνται επιχειρησιακά συμβούλια, που είναι η φωνή του συνδικάτου. Εκτός από τον υπεύθυνο, εκλέγονται ακόμα τρεις εκπρόσωποι. Ετσι δίνεται η δυνατότητα να παρθούν αποφάσεις για το εργοστάσιο, την επιχείρηση, την κολεκτίβα, από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Εργάτες από τη βάση συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων, συμμετέχουν και διαμορφώνουν αυτές τις αποφάσεις, ενισχύοντας τον ρόλο των συνδικάτων».

«Ευχαριστούμε για την παρουσία σας εδώ και για την αλληλεγγύη που μας δείχνετε», τόνισε ο Κουβανός συνδικαλιστής, καταλήγοντας: «Μας δίνετε κουράγιο για να πάμε ένα βήμα πιο πέρα. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε περισσότερα».

Παίρνοντας μέτρα για ενεργειακή αυτονομία, ώστε να αντέξουν…

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με ξενάγηση στην ταράτσα της έδρας της CTC, όπου οι Κουβανοί συνδικαλιστές ενημέρωσαν για την προσπάθεια που γίνεται σε όλη τη χώρα να επεκταθούν τα φωτοβολταϊκά συστήματα, που θα φτάσουν συνολικά τα 20.000 πάνελ. Ετσι, όπως εξήγησαν, μπορούν να εξοικονομηθούν εκατοντάδες χιλιάδες κιλοβατώρες που σήμερα χρειάζονται καύσιμα για να παραχθούν, ενώ θα καλυφθούν ακόμα περισσότερο ανάγκες του λαού σε απρόσκοπτη ηλεκτροδότηση: Νοσοκομεία, οίκοι ευγηρίας, παιδικοί σταθμοί, οικογένειες με παιδιά που έχουν ανάγκη 24ωρης παροχής ρεύματος για λόγους υγείας κ.λπ. Σε αυτό το πλαίσιο είναι σε εξέλιξη ένα τεράστιο κύμα εργασίας σε όλο το νησί, ώστε να προχωρήσει γρήγορα αυτό το έργο, που θα δώσει ανάσα ανακούφισης και τόνωσης της αυτονομίας στην Κούβα.

    

Για εμάς η διεθνιστική βοήθεια στον κουβανικό λαό είναι «νόμος»

Τη διεθνιστική αλληλεγγύη του ταξικού εργατικού κινήματος της Ελλάδας και των εκατομμυρίων εργαζομένων της χώρας μετέφερε ο Γιώργος Πέρρος εκ μέρους του ΠΑΜΕ, τονίζοντας ότι «ήμασταν και θα είμαστε μαζί σας».

«Η Κούβα είναι βαθιά μέσα στην καρδιά μας, δεν είναι μόνη!», σημείωσε μεταφέροντας το σύνθημα με το οποίο ξεκίνησε η αποστολή για την Κούβα. Και πρόσθεσε: «Είμαστε σίγουροι ότι η κουβανική επανάσταση θα νικήσει και θα ξεπεράσει όλα τα εμπόδια των ιμπεριαλιστών. Και με αυτή τη βεβαιότητα στεκόμαστε δίπλα σας, γιατί ο κουβανικός λαός είναι ένας λαός αγωνιστής, ένας λαός με ιστορία», σημείωσε.

Σχολίασε μάλιστα με τα λόγια του Φιντέλ Κάστρο την προσπάθεια των ΗΠΑ να στραγγαλίσουν τον κουβανικό λαό, θυμίζοντας όσα είπε ο μεγάλος επαναστάτης – ηγέτης της Κουβάς: «Αρχισα την επανάσταση με 81 άτομα. Θα το ξαναέκανα, ακόμα κι αν ήμουν με 10 ή 15. Και με ακλόνητη πίστη. Δεν έχει σημασία πόσο μικρός είσαι, αν έχεις πίστη και σχέδιο δράσης». Και, συνεχίζοντας με τα λόγια του ίδιου, επισήμανε: «Η επανάσταση δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, είναι μια μάχη ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον».

Τόνισε μάλιστα πως «εδώ είναι οι δύο κόσμοι που συγκρούονται», εξήγησε: «Ο ένας ο κόσμος του κουβανικού λαού που παλεύει με αξιοπρέπεια για να μην υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και να είναι όλα αφιερωμένα στον άνθρωπο. Και ο άλλος κόσμος είναι αυτός που ζούμε εμείς στον καπιταλισμό, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος και αυτό προσπαθούν με τον αποκλεισμό, το εμπάργκο, τους πολέμους, τη φτώχεια, την προσφυγιά να επιβάλλουν».

«Ο ελληνικός λαός είναι με την Κούβα», τόνισε, αναδεικνύοντας όμως ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι αντίπαλη: «Η κυβέρνηση της χώρας μας δεν είναι με την Κούβα. Είναι με τους Αμερικάνους, είναι με το ΝΑΤΟ, όλες τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, και μάλιστα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας σφιχταγκαλιάζεται με τον δολοφόνο Νετανιάχου».

Στη συνέχεια, ενημέρωσε για τις δραστηριότητες του ΠΑΜΕ, των εργατικών σωματείων, με δεκάδες συγκεντρώσεις, πορείες στην πρεσβεία των ΗΠΑ, συγκεντρώσεις στους χώρους δουλειάς που θα συνεχιστούν ακόμα πιο έντονα, «γιατί εμάς μας ενδιαφέρει ο λαός μας, οι εργαζόμενοι να πληροφορηθούν αυτό που γίνεται στην Κούβα».

Θέλουν να πλήξουν έναν φάρο αντίστασης και αλληλεγγύης για όλους τους λαούς του κόσμου

Σχολιάζοντας την ένταξη της Κούβας στη λίστα των χωρών που στηρίζουν την τρομοκρατία, ο Γ. Πέρρος τόνισε: «Οι Αμερικάνοι και όσοι είναι μαζί τους, είναι τάχα με τη “δημοκρατία”. Ποιοι μιλούν για τρομοκρατία; Αυτοί που έκαναν επεμβάσεις στη Λιβύη, δημιούργησαν εμφυλίους, εισέβαλαν στο Ιράκ, έσφαξαν τον λαό της Παλαιστίνης με χιλιάδες νεκρούς και γυναικόπαιδα, και συνεχίζουν, κι αν γυρίσουμε στο 1999, το έκαναν και στη Γιουγκοσλαβία, όπως και σήμερα στη Βενεζουέλα, και απειλούν κι άλλες χώρες τώρα, και βεβαίως και την Κούβα».

Ενώ, εξηγώντας τις στοχεύσεις του ιμπεριαλισμού, ανέφερε πως «όπως κάνουν και με άλλους λαούς, που αρπάζουνε τον πλούτο τους, θέλουν να υφαρπάξουν και την Κούβα, γιατί η Κούβα είναι ο φάρος ενός άλλου συστήματος, που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι τα κέρδη και τις πολεμικές βιομηχανίες. Γι’ αυτό ας αφήσουν ήσυχη την Κούβα, όπως και όλους τους άλλους λαούς, να αποφασίζουν εκείνοι τι θα κάνουν στη χώρα τους. Τι θα κάνουν στην Υγεία, στην Παιδεία, στην εργασία και σε όλους τους τομείς».

Σχολιάζοντας μάλιστα τις δυσκολίες που διαμορφώνονται στα νοσοκομεία της Κούβας από τις διακοπές ρεύματος, ενημέρωσε την κουβανική αντιπροσωπεία πώς έχει η κατάσταση στην Ελλάδα του καπιταλισμού, όπου «μπορεί να έχουμε ρεύμα, όμως τα νοσοκομεία είναι σε άθλια κατάσταση, υποδομές λείπουν, νοσηλευτές λείπουν, νοσοκομεία κλείνουν…».

Ενώ, εξηγώντας πρακτικά το τι συμβαίνει και πώς αντιδρά το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα, ανέφερε πως π.χ. αυτή τη στιγμή οι κυβερνήσεις λένε συνεχώς ότι δεν υπάρχουν χρήματα για Υγεία και Παιδεία. «Την ίδια στιγμή η ΕΕ αποφάσισε να διαθέσει 850 δισ. ευρώ στην πολεμική οικονομία. Και στην Ελλάδα χρεωθήκαμε με 25 δισ. Αντί λοιπόν να φτιάχνουμε υποδομές στην Υγεία και στην Παιδεία, τα δίνουν για να σκοτώνονται άνθρωποι, να πηγαίνουν στην Ουκρανία, στο Ισραήλ και ο λαός να έχει σοβαρά προβλήματα», σημείωσε.

Μάλιστα, δίνοντας άλλη μια διάσταση στα περί «τρομοκρατίας», τόνισε ότι αυτή είναι μία και είναι των καπιταλιστών. Εφερε ως παράδειγμα τόσο το κύμα καταστολής που εξαπέλυσε η κυβέρνηση την παραμονή της επίσκεψης στην Κούβα σε γιατρούς που πάλευαν ενάντια στις ελλείψεις στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, μεταξύ τους και η Μ. Αγρογιάννη που συμμετείχε στην αποστολή, όσο και τις δίκες στις οποίες σέρνεται το σωματείο στο λιμάνι του Πειραιά και ο πρόεδρος του Μ. Μπεκρής, που επίσης συμμετείχε στην αποστολή, επειδή μπλόκαραν τη μεταφορά όπλων στο κράτος του Ισραήλ.

«Αυτοί είναι οι δύο κόσμοι», υπογράμμισε ο Γ. Πέρρος, προσθέτοντας: «Να είστε σίγουροι ότι αυτόν τον δικό μας κόσμο, τον κόσμο της αλληλεγγύης στην πάλη των λαών, της αλληλεγγύης στην Κούβα και τον λαό της θα τον υπερασπιστούμε. Οποια βοήθεια μπορούμε να προσφέρουμε, θα το κάνουμε. Για εμάς η βοήθεια και η διεθνιστική αλληλεγγύη απέναντι στον κουβανικό λαό είναι νόμος, γιατί μπορεί αύριο και ο ελληνικός λαός να βρεθεί στην ίδια μοίρα».

Ο Γ. Πέρρος έκλεισε τον χαιρετισμό του ξανά με τα λόγια του Φιντέλ «Σοσιαλισμός ή θάνατος – Πατρίδα ή θάνατος: Θα νικήσουμε!», με τις αντιπροσωπείες να χειροκροτούν και να αγκαλιάζονται σε κλίμα συγκίνησης. Μάλιστα, ενημέρωσε για τη βοήθεια που αποστέλλουν συνδικάτα και εργαζόμενοι από την Ελλάδα στους συναδέλφους τους στην Κούβα, ενώ κάλεσε την CTC να επισκεφτεί τη χώρα μας το επόμενο διάστημα.

«Ευχαριστούμε που στην πιο δύσκολη στιγμή είστε δίπλα μας»

Ζεστή και γεμάτη συγκίνηση ήταν και η απάντηση του Μιγκέλ Κολίνα Ροντρίγκεζ, που δίνοντας αναμνηστικά – συμβολικά δώρα, τόνισε πως «στους εύκολους καιρούς είναι εύκολο να βρεις φίλους και να μοιράζεσαι πράγματα. Αλλά στους δύσκολους καιρούς, τότε είναι που οι μεγάλοι φίλοι αγκαλιάζονται. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό στην πιο δύσκολη στιγμή που είμαστε τώρα, να σας έχουμε δίπλα μας. Και οι φίλοι δεν δίνουν αυτό που τους περισσεύει, αλλά μοιράζονται αυτό που έχουν…».

Μεγάλες οι δυσκολίες, μεγάλη και η προσπάθεια να ξεπεραστούν

Παρά τα τεράστια προβλήματα, προτεραιότητα παραμένουν οι κοινωνικές ανάγκες

Σε έναν ιδιαίτερο χώρο δουλειάς βρέθηκε ακόμα η αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ στην Αβάνα, κατά τη διάρκεια της διεθνιστικής επίσκεψης αλληλεγγύης.

Συγκεκριμένα, με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Κουβανών Εργατών (CTC) είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί τις εγκαταστάσεις της κρατικής επιχείρησης AXSS, όπου είναι σε εξέλιξη μια σειρά από έργα για τη στήριξη συγκεκριμένων κοινωνικών αναγκών, αξιοποιώντας την ηλεκτροκίνηση σε συνδυασμό με την ηλιακή ενέργεια.

Στον χώρο, την αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ υποδέχθηκαν μάλιστα τρεις γυναίκες συνδικαλίστριες: Η γενική γραμματέας του Συνδικάτου Εργαζομένων στις Μεταφορές – Λιμάνια, η γραμματέας του Συνδικάτου Πληροφορικής – Τηλεπικοινωνιών και μία ακόμα, από τη Γραμματεία του Συνδικάτου Επισιτισμού – Εμπορίου.

Επίσης, για τα έργα που είναι σε εξέλιξη στον συγκεκριμένο χώρο μίλησαν η διεύθυνση της επιχείρησης και αντιπροσωπεία του αρμόδιου υπουργείου Μεταφορών.

Θα υπερασπιστούμε την επανάσταση μέχρι τέλους!

«Ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας, εμείς θα υπερασπιστούμε την επανάσταση μέχρι τέλους» ήταν μία από τις αναφορές που έκαναν οι οικοδεσπότες της συνάντησης. Και με τα ηλεκτρικά βαν στο φόντο, οι Κουβανοί εξήγησαν τις προτεραιότητες σε κάποια από τα πιο ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, για τα οποία «τρέχουν» την ηλεκτροκίνηση, ως ένα ακόμα μέτρο – απάντηση στις ελλείψεις σε καύσιμα.

Ενα από αυτά είναι η μεταφορά υγειονομικών με βαν σε νοσοκομεία και σε δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας, μια υπηρεσία που ξεκινάει στην Αβάνα και θα επεκταθεί και σε άλλες περιοχές.

Δύο ακόμα έργα που σχεδιάζονται αφορούν τη μεταφορά με ηλεκτροκίνητα βαν παιδιών με αναπηρία και ασθενών που κάνουν αιμοκάθαρση, ώστε να είναι ακόμα πιο ανθρώπινη η περίθαλψή τους.

Ενα έργο που είναι σε πλήρη εξέλιξη από τη συγκεκριμένη κρατική υπηρεσία, είναι αυτό που έδωσε και λύση σε ένα πολύ ευαίσθητο και ανθρώπινο ζήτημα: Αυτό της μεταφοράς των σορών από τον τόπο του θανάτου προς τον τόπο καύσης ή ταφής. Προφανώς, φαντάζει παράξενη μια τέτοια «προτεραιότητα», αφού ακόμα και η διαχείριση του θανάτου στον καπιταλισμό είναι πανάκριβο εμπόρευμα. Το κουβανικό κράτος όμως αναλαμβάνει εξολοκλήρου αυτή τη διαδικασία, όμως το εμπάργκο υψώνει κι εδώ μεγάλα εμπόδια. Κι αυτό γιατί, λόγω των ελλείψεων σχετικών μέσων, πολλές φορές οι θανόντες παρέμεναν σε σπίτια ή στα νοσοκομεία μέχρι να βρεθεί λύση για τη μεταφορά τους.

Οπότε αυτή η υπηρεσία συμβάλλει καθοριστικά, διαθέτοντας τώρα αρκετά ηλεκτρικά οχήματα, ενώ αναμένει και νέα, που θα ενταχθούν το επόμενο διάστημα για τη μεταφορά και των συγγενών των θανόντων.

«Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να υπάρχει αλληλεγγύη σε αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο που διανύει η Κούβα», ήταν το μήνυμα των συνδικαλιστών και της διεύθυνσης της επιχείρησης, αναλύοντας όλες τις πλευρές των έργων της, φανερώνοντας τις δυνατότητες που υπάρχουν για αξιοποίηση της τεχνολογίας με κριτήριο την ουσιαστική ανακούφιση και στήριξη του λαού σε μια σειρά πλευρών της καθημερινότητάς του.

    

Στο «Σπίτι του Τσε»

Σε χώρους που έζησε και εργάστηκε ο Τσε Γκεβάρα περιηγήθηκαν επίσης οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ.

Εκεί, σε ένα από τα υψώματα, στα ανατολικά του λιμανιού της Αβάνας, στην περιοχή που είναι το φρούριο Λα Καμπάνια, βρίσκεται και το πρώτο οίκημα που κατέλαβε ο Τσε με τις δυνάμεις που διοικούσε το 1959, κατά την προέλαση από τη Σάντα Κλάρα προς την πρωτεύουσα της Κούβας.

Το συγκεκριμένο σπίτι μάλιστα ανήκε σε αξιωματικό του δικτάτορα Μπατίστα τον οποίο ανέτρεψε η Κουβανική Επανάσταση και το εγκατέλειψε την 1η Γενάρη του 1959. Ο Τσε λοιπόν έφτασε και κατέλαβε με τις δυνάμεις του το σπίτι αυτό στις 3 Γενάρη του 1959, και ήταν το πρώτο μέρος που κοιμήθηκε στην Αβάνα, μένοντας εκεί μέχρι και τον Μάρτη του ίδιου χρόνου. Πρόκειται για ιστορική τοποθεσία, καθώς εκεί συζητήθηκαν και αποφασίστηκαν αρκετά από τα πρώτα μέτρα της Κουβανικής Επανάστασης.

Πλέον έχει μετατραπεί και λειτουργεί σαν μουσείο και πολιτιστικό κέντρο, που φιλοξενεί φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, πολύτιμα προσωπικά αντικείμενα του Τσε κ.ά.

Με τη μορφή του μεγάλου επαναστάτη και με την προσφορά του στον ηρωικό αγώνα του κουβανικού αλλά και άλλων λαών στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική να φλογίζει τις καρδιές των αγωνιστών όπου Γης, η περιήγηση σε έναν τέτοιο χώρο συγκλονίζει.

Εκεί είναι το γραφείο του, με προσωπικά του αντικείμενα και το κρεβάτι του. Εκεί εκτίθενται υλικά από την καθημερινότητα του αντάρτικου, από το χρονικό της ζωής του μέχρι την εξόντωσή του στη Βολιβία. Φωτογραφίες από τη δράση του με τους συντρόφους του όπως ο Φιντέλ, ο Καμίλο κ.ά., τόσο στο αντάρτικο όσο και μετέπειτα στην άσκηση της εξουσίας.

Πηγή : Ριζοσπάστης 25 – 2 – 2026

«Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου… »

Τοιχογραφία στην ΑΣΚΤ, αφιερωμένη στους 200 κομμουνιστές

«..Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου / Σ’ αυτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο/ Ητανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κι έξω…»

Κ. Βάρναλης

Με αίμα χωρίστηκε το σύνορο του κόσμου αυτού: Χύθηκε στους τείχους της Καισαριανής, του Γεντί Κουλέ και του Κούρνοβου, στο Χαϊδάρι και στο πάρκο της Χωροφυλακής, στη Μέρλιν και στα βουνά της ελεύθερης Ελλάδας. Πριν και μετά: Κάποιον Αύγουστο στο Πασαλιμάνι και έναν Μάη στη Θεσσαλονίκη, μέρες αμέτρητες στις εργατογειτονιές της Ν. Ιωνίας και του Πειραιά, του Βόλου και της Θεσσαλονίκης, στα καπνοχώραφα της Καβάλας και τ’ Αγρινίου. Εναν Μάρτη στου Γουδή, κάποιο χειμώνα στο Τσάρνο και στον Κλέφτη, στη Συκιά στη Γυάρο και στις χαράδρες της Μακρονήσου, στις φυλακές της Κέρκυρας, στα θανοτοδικεία της Τρίπολης. Μα και μετά, στην Μπουμπουλίνας και στη Μεσογείων κι έξω απ’ την πύλη της ΕΤΜΑ, στο Κερατσίνι και στον Πειραιά.

Ετσι «τιμάνε» το αστικό κράτος, οι μηχανισμοί του, η εξουσία των καπιταλιστών όσους παλεύουν να «ανθρωπέψει ο άνθρωπος». Ξανά και ξανά, παντού όπου συγκρούστηκαν δυο κόσμοι. Παντού όπου ακόμα συγκρούονται οι δυο αυτοί ίδιοι κόσμοι, στη μεγάλη των τάξεων πάλη. Ετσι ετοιμάζονται να «ξανατιμήσουν» τους λαούς όταν τα «καλοπιάσματα» και οι «τιμές», τα «μαλάματα» και οι «φοβέρες», τα ψέματά τους πια δεν θα αρκούν, όταν οι καμπές της Ιστορίας και η εργατική – λαϊκή πάλη θα φέρουν ξανά στην ημερήσια διάταξη το πιο επείγον, το πιο επίκαιρο ζήτημα: Την ανατροπή των καπιταλιστών.

Ο κόσμος τους κι ο κόσμος μας. Ο σάπιος, γερασμένος κόσμος τους, της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της αδικίας και της σήψης, της προσφυγιάς και των πολέμων «για τ’ αφέντη το φαΐ», ο καπιταλισμός. Θεμέλιό του το κέρδος και η μισθωτή σκλαβιά, η εκμετάλλευση των πολλών από μια χούφτα κοινωνικά παράσιτα που έχουν στα χέρια τους την εξουσία και τα μέσα παραγωγής. Ιστορικά ξεπερασμένος προ πολλού. Νόμος του: Κάθε «γύρα» της «μηχανής» να πηγαίνει τους λαούς όλο και πιο βαθιά στην εξαθλίωση και την απανθρωπιά, για να πηγαίνει «πιο ψηλά» τα κέρδη των καπιταλιστών.

Ο κόσμος των «Σερπιέρηδων» και των «Μποδοσάκηδων» τότε, των μετόχων και «CEO» σήμερα, των «νέων» και «σύγχρονων» μεθόδων να δουλεύει κανείς 13 ώρες τη μέρα και να μην βγάζει τον μήνα, να πεθαίνει σαν σκλάβος και σαν κυνηγημένος, κάτω από τις βόμβες των καπιταλιστών, κάτω από τις καρίνες των λιμενικών, μέσα στα μπισκοτάδικα των «καλών» αφεντικών, στους σιδηρόδρομους του «πάμε κι όπου βγει» για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Πάνω εκεί στήνεται κάθε μέρα το σύνορο: Απ’ τη μια τα κέρδη τους κι απ’ την άλλη οι ζωές και οι ανάγκες μας. Χθες και σήμερα.

Από τη μια η καπιταλιστική βαρβαρότητα, από την άλλη ο πάντα νέος, πάντα πιο νέος κόσμος μας: Ο κόσμος του καθημερινού, σκληρού αγώνα για όσα δικαιούται ο λαός και όσα του στερούν, ο δρόμος της ανατροπής, για την κοινωνία που προβάλλει μέσα απ’ όλα τα «παράθυρα» της κοινωνικής εξέλιξης, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Για να πάρει η εργατική τάξη την εξουσία, για να περάσει ο άνθρωπος από την «προϊστορία» των εκμεταλλευτικών κοινωνιών στην Ιστορία, συνειδητός δημιουργός του «πιο μεγάλου, πιο ωραίου, πιο συγκλονιστικού» νέου κόσμου. Σε αυτό το σύνορο, με πλήρη επίγνωση, έβαλαν τα στήθια τους οι 200. Σε αυτό το σύνορο βάζει το ΚΚΕ χτες και σήμερα όλες του τις δυνάμεις. Σε αυτό το σύνορο βάζει η αστική τάξη την εξουσία της για να σταματήσει το γύρισμα του τροχού προς τα μπρος.

Η εξουσία τους και η δύναμή μας. Η εξουσία τους, η οργανωμένη βία που υπερασπίζεται τον κόσμο της εκμετάλλευσης: Η δύναμη του «ρετσινόλαδου», της φυλακής και της εξορίας, η δύναμη των «ιδιώνυμων» και των «αναγκαστικών νόμων» τους, των «τρομονόμων» και των «αλγόριθμων». Αλλά και της εξαγοράς και της ενσωμάτωσης, των κοινοβουλευτικών «παιχνιδιών» της δικτατορίας του κεφαλαίου, του «κοινωνικού εταιρισμού», της «συμπερίληψης» στην εκμετάλλευση. Τότε και τώρα: Οπου κέρδη, εκεί και η «πατρίδα» του κεφαλαίου και των συμμάχων του, με σκούφια πατριδεμπόρων και κοσμοπολιτών, εναλλάξ και αναλόγως της «μόδας». «Δικιά σας η πατρίδα, μα τίποτα δικό σας μέσα σ’ αφτήνε»…

Ενα κράτος, το αστικό κράτος, «με συνέχεια» και ταξική συνέπεια κάτω απ’ όλες τις συνθήκες: Από τις «μεγάλες Ιδέες» στο κυνηγητό των παλιών πολεμιστών και των «τουρκόσπορων» προσφύγων που συναντιούνταν με τις ιδέες του ΚΚΕ. Από τα αντικομμουνιστικά Ιδιώνυμα και την προσπάθεια άλωσης του εργατικού κινήματος του «δημοκράτη» και «εκσυγχρονιστή» Βενιζέλου, στη φάλαγγα του Μανιαδάκη και του Μεταξά. Με αυτά τα «πρωτόκολλα» παρέδωσε το αστικό κράτος τους κομμουνιστές που ζητούσαν να πολεμήσουν στους κατακτητές. Με αυτά και το βλέμμα στην «επόμενη μέρα» συνεργαζόταν με τους ναζί κατακτητές όσο εύκολα «αντιστεκόταν», μηχανορραφώντας με τους Αγγλους και Αμερικανούς συμμάχους της, προετοιμάζοντας να πνίξουν τον ελληνικό λαό στο αίμα για να περιφρουρήσουν την εξουσία τους. Με αυτά κι αργότερα, στο μετεμφυλιακό «θαύμα» και στα μαύρα χρόνια της δικτατορίας, με τον «σκοπό» της ενσωμάτωσης, στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Με μνημόνια, «κουλτούρα φέρετρου» και πολεμική στολή ξανά σήμερα.

Στην από δω μεριά του συνόρου η ακατάβλητη δύναμη, η «καταλύτρα ορμή» του νέου, του συνειδητού, στρατευμένου αγώνα των κομμουνιστών για την κοινωνική απελευθέρωση. «Ζεις από το δικό τους φως. Γίνεσαι δυνατός όσο ζεις τη δύναμή τους. Οσο είσαι παρέα τους. Κάποτε θα το κατορθώσεις να τους φτάσεις, αν κάμεις την άσκηση που κάνουν αυτοί είκοσι χρόνια. Αν δίνεις τη ζωή σου πρόθυμα κάθε στιγμή επί είκοσι χρόνια. Για το καλό και τ’ αγαθό. Για την αλήθεια», έγραφε για τους 200 κομμουνιστές ο συγκρατούμενός τους Κορνάρος.

Αυτήν την «άσκηση» έκαναν 20 χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, κάθε μέρα και μια ζωή, με το βιβλίο και την εφημερίδα στο χέρι, με την προκήρυξη και το χωνί στο εργοστάσιο, στο χωράφι, στη σχολή, στη συγκέντρωση, στη συνεδρίαση οι 200, όπως και χιλιάδες πριν και μετά απ’ αυτούς. Φωτίζοντας τον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης, οργανώνοντας την πάλη, σκορπώντας φόβους και προκαταλήψεις, ανεβάζοντας τους εργαζόμενους ένα σκαλί παραπάνω, διαπαιδαγωγώντας χιλιάδες στις μεγάλες ταξικές αναμετρήσεις. Παιδιά του ΚΚΕ, συνειδητά στρατευμένοι στην πιο μεγάλη υπόθεση, διαπαιδαγωγημένοι σε ένα επαναστατικό Κόμμα Νέου Τύπου, με επαναστατικές αρχές λειτουργίας και δράσης. Με το φως της Οκτωβριανής Επανάστασης, με τη λάμψη της νέας κοινωνίας, όχι «όραμα» μα πραγματικότητα απτή. Διεθνιστές και πατριώτες: Πατρίδα τους η Ελλάδα του λαού της, πατρίδα τους παντού όπου πολεμούσε η εργατική τάξη τους εκμεταλλευτές.

Ετσι, και όχι επειδή «γεννήθηκαν ήρωες και ζούσαν σ’ άλλες εποχές», απλά παιδιά του λαού, εργάτες και απλά κοριτσόπουλα, αγρότες, φοιτητές και αμούστακα παιδιά ετοιμάστηκαν για το κάλεσμα της Ιστορίας, κάνανε το χρέος τους έως το τέλος, κι ας μην έφτασε ο αγώνας τους έως το τέλος, αφήνοντας χρέος και καθήκον στους επόμενους να ολοκληρώσουν το έργο. Ετσι, μέσα από την πρωτοπόρα δράση τους, «έγινε η ανάγκη Ιστορία», μπήκαν επικεφαλής του αγώνα ενός ολόκληρου λαού, μπόλιασαν έναν ολόκληρο λαό με ανώτερες ιδέες και ιδανικά που ανθίζουν ακόμα, έτσι ο «ξυπόλητος», «ψωριάρης», «δούλος» λαός έγινε ξανά «αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι», στέλνοντας «ανίκητους στρατούς» ηττημένους στα σπίτια τους: Οταν συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ, την πρωτοπόρα δράση και ιδεολογία του.

Ετσι πλέξαν αυτοί και επόμενοι το κατακόκκινο νήμα, το κράτησαν και κράτησε μέσα στον χρόνο, μέσα από μεγάλες νίκες και ήττες, ιστορικά πισωγυρίσματα μα και μέρες επαναστατικής ανόδου που αξίζαν όσο χρόνια αργόσυρτης εξέλιξης. Αυτό το «κόκκινο νήμα» κρατάμε σήμερα γερά και συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο.

Οι «αξίες» τους κι οι αξίες μας. Οι «αξίες» τους, μπόχα ενός κοινωνικού συστήματος σε αποσύνθεση, εκεί όπου ο άνθρωπος είναι εμπόρευμα. «Κοίτα τη δουλειά σου» και «κοίτα την πάρτη σου», «πάτα επί πτωμάτων», «κουλτούρα των φέρετρων» για τα κέρδη εφοπλιστών και λοιπών, «Συφέρο μας να ‘μαστε δεμένοι παρά λυτοί·… Κι αν το ‘φερνε ποτές η κατάρα να μας λείψει ο Λύκος, θα τρέχαμε να βρούμε άλλονε χειρότερο, για να μας τρώει». Στον σάπιο κόσμο τους, φασιστοειδη που χύνουν το ναζιστικό τους δηλητήριο, τον αντικομμουνισμό σε νέα παιδιά, που σπάνε μνημεία των αγωνιστών σαν τους κλέφτες, μες στα σκοτάδια. Σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστες σάπιοι έως το μεδούλι, που γράφουν για «το ΚΚΕ που εξαργυρώνει την Ιστορία του»: Πώς αλλιώς να μετρήσουν εκείνοι που τα μετράνε όλα μ’ αργύρια, με «θεσούλες» και «προγράμματα», ψηφαλάκια για την «ιερή» αστική «δημοκρατία» τους;

Στην από δω μεριά οι Σουκατζίδηδες και οι Ηλεκτρες, τα κορίτσια που χόρεψαν γύρω απ’ τον Φοίνικα στις φυλακές Αβέρωφ, οι Τούσηδες του Μάη του ’36, οι νεκροί στο Πασαλιμάνι του ’23 και οι εκτελεσμένοι του Γεντί Κουλέ, οι μαχητές του ΔΣΕ να κρατάνε με τα δόντια το χαράκωμα κάτω απ’ τις αμερικάνικες ναπάλμ, οι παράνομοι να κρατάνε την ανάσα τους, τον ασύρματο και το τυπογραφείο κάτω απ’ τη μύτη των εκμεταλλευτών τους. Κι άλλοι πολλοί, χιλιάδες.

Με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση, με το «εμείς» πάνω απ’ το εγώ, με τα μεγάλα «ναι» και τα μεγάλα τους «όχι», «ψηλώσαν το μπόι» του ανθρώπου, κράτησαν το σύνορο αυτό: Το «όχι» του Σουκατζίδη να μπει άλλος στη θέση του, το «όχι» των κομμουνιστών να υπογράψουν δήλωση «μετανοίας», αποκήρυξης του ΚΚΕ, το «όχι» αμέτρητων αλύγιστων και, πιο μετά, τα «όχι» και τα «ναι» όσων άκουσαν το κάλεσμα και κράτησαν «ψηλά την κόκκινη σημαία» κάτω απ’ όλες τις συνθήκες, έως και σήμερα.

Στο σύνορο αυτών των κόσμων βάλανε το στήθος τους οι 200 της Καισαριανής, επειδή αρνήθηκαν να αποκηρύξουν το ΚΚΕ βρέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Πάνω εκεί περπάτησαν με βήμα σίγουρο, βλέμμα καθαρό, με υψωμένη τη γροθιά, «φως όλα μέσα κι έξω», να φωτίζει έως και σήμερα τον δρόμο της ανατροπής, τα άλλα τα πολλά, τα καθημερινά «ναι» και τα «όχι» που λέει κάθε μέρα ο κομμουνιστής, στη δουλειά και στη ζωή του.

Η Ιστορία τους και η Ιστορία μας. Η Ιστορία των καπιταλιστών και των ανθρώπων τους, ντροπή και στίγμα. Προσπαθούν να την κρύψουν μέσα από τόνους ψεμάτων, με βρώμικο μελάνι, με χρήμα πολύ, «πρόστυχες πένες» που «τιμάνε τον φονιά, βρίζουν το θύμα», στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στον Τύπο και στις εκπομπές. Με αντικομμουνιστικά μνημόνια της ΕΕ που εξισώνουν τους ναζί εκτελεστές – γνήσια τέκνα του καπιταλισμού – με τους εκτελεσμένους, τους κομμουνιστές που πάλεψαν και παλεύουν για την ανατροπή του συστήματός τους. Με νόμους και διατάγματα, απαγορεύοντας κομμουνιστικά κόμματα και σύμβολα.

Αυτοί …τιμάνε τους αγωνιστές κρύβοντας την ταυτότητά τους, ζητώντας να «αρνηθούν» μετά θάνατον το ΚΚΕ, που δεν το αρνήθηκαν ούτε μπροστά στον θάνατο. Παριστάνοντας τον «κούκο» που κάνει τ’ αυγά του σ’ άλλες φωλιές: Με τέτοια φτηνά κόλπα νομίζουν ότι θα στρατεύσουν τον λαό στους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου και στις νέες «μεγάλες Ιδέες» για τις μεγάλες τσέπες τους.

Κι άλλοι, γνωστοί, επαγγελματίες «λαθολόγοι» του ΚΚΕ, που «τιμάνε» τάχα τους κομμουνιστές και βρίζουν το Κόμμα τους, «αποθεώνουν» το «ηρωικό χτες» για να θάψουν το «συμβιβασμένο» σήμερα, καταθέτουν λουλούδια στην Καισαριανή με το ίδιο χέρι που σφίγγουν το χέρι του μακελάρη Τραμπ και υπογράφουν τα αντικομμουνιστικά μνημόνια στο Σιμπίου.

Αλλα «τιμάνε» εκείνοι κι άλλο τιμάει ο ελληνικός λαός. Η δικιά μας Ιστορία δεν είναι «αβλαβές εικόνισμα» στα μουσεία, είναι κάλεσμα αγώνα και «πήχης», σκυτάλη που παραλαμβάνουμε με δέος και συγκίνηση. Τη μαθαίνουμε και εμπνεόμαστε, τη μαθαίνουμε και τη διαδίδουμε, μέσα από τις δεκάδες εκδηλώσεις κι εκδόσεις, τις εκθέσεις και τα άρθρα μας, τα μουσεία και τους τόπους μνήμης, τα κέντρα μας, όλα ανοιχτά στον λαό και σε κάθε ευσυνείδητο επιστήμονα που στέκεται στο πλάι του.

Την τιμάμε στην πράξη, βγάζοντας πολύτιμα διδάγματα για το σήμερα και το αύριο των νέων κοινωνικών «σεισμών» που είναι μπροστά. Διαμορφώνοντας, με οδηγό την επαναστατική θεωρία, σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, βάζοντας σήμερα τον πήχη πιο ψηλά, για να αντιστοιχηθεί όλη η δράση του Κόμματος στους μεγάλους επαναστατικούς σκοπούς του, για να μειώνουμε συνεχώς την απόσταση ανάμεσα σε «λόγια και έργα», για Κόμμα έτοιμο να προωθεί την επαναστατική πάλη κάτω απ’ όλες τις συνθήκες, έτοιμο να ηγηθεί στις θύελλες και στις νέες νικηφόρες εφόδους της εργατικής τάξης στον ουρανό, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό .

Σάββατο 21 Φλεβάρη 2026 – Κυριακή 22 Φλεβάρη 2026

 

Αστραψαν σαν κεραυνός, προκαλώντας δέος και περηφάνια

Από το βράδυ του προηγούμενου Σαββάτου και μέχρι το πρωί της Κυριακής η είδηση είχε ταξιδέψει παντού: Βρέθηκαν φωτογραφίες – συγκλονιστικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών από τους ναζί κατακτητές την Πρωτομαγιά του 1944. «Τις είδες;», «είναι αληθινές;» οι ερωτήσεις από στόμα σε στόμα. Για όσους μιλούσαν, γιατί για πολλούς το πρώτο αντίκρισμα σήμαινε μόνο μάτια βουρκωμένα και συγκίνηση. Στη συνέχεια δέος και περηφάνια, όταν μετά τα αρχικά συναισθήματα ξεκινούσε η παρατήρηση των φωτογραφιών, όντας όλα εκεί μέσα. Οι αλύγιστοι κομμουνιστές με το αγέρωχο βλέμμα, τη γροθιά υψωμένη πριν το βόλι τρυπήσει την καρδιά, το χαμόγελο βαδίζοντας προς τον θάνατο και την αθανασία, η δύναμη του λαού μας, η ιστορική δράση του ΚΚΕ. Ολα εκεί, ζωντανά, να μας μιλούν στο σήμερα.

Παρότι στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ, όπως και στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης στην Καισαριανή, υπάρχουν πολύτιμα ντοκουμέντα που αφορούν την εκτέλεση, σημειώματα και αντικείμενα των εκτελεσμένων, μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν γνωστά φωτογραφικά ντοκουμέντα που να αποτυπώνουν τη θηριωδία αυτή των ναζί κατακτητών και τη θυσία των κομμουνιστών.

Συγκεκριμένα, 82 χρόνια μετά τη μεγάλη αυτή θυσία, φωτογραφίες ήρθαν στο φως αφού εντοπίστηκαν σε δημοπρασία στο ebay. Κάτοχος φαίνεται να είναι ο Βέλγος πωλητής Τιμ Ντε Κράνε, που σχετίζεται με παρόμοιες αγοροπωλησίες. Το υλικό αφορά άλμπουμ που ανήκε σε ναζί αξιωματικό, τον λοχία Χέρμαν Χόιερ, ο οποίος την περίοδο της Κατοχής υπηρετούσε στη μονάδα 1012 Festungs – Bataillon με έδρα τη Μαλακάσα. Το εν λόγω πακέτο που ανέβηκε προς δημοπράτηση αφορούσε 12 φωτογραφίες που δείχνουν τους κομμουνιστές να φορτώνονται στα καμιόνια στο Χαϊδάρι, να μπαίνουν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και να στέκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Βέβαια, όπως αποδείχθηκε στην πορεία, το σύνολο των φωτογραφιών του άλμπουμ ανέρχεται σε 262, επομένως αποτελεί ερώτημα πόσες αφορούν την εκτέλεση την Πρωτομαγιά του 1944.

Από την πρώτη στιγμή που δημοσιεύτηκε το υλικό, ο λαός μας, με πρώτους τους συγγενείς και απογόνους των εκτελεσμένων και όλης της δρακογενιάς της Αντίστασης, διεμήνυσε πως οι φωτογραφίες αυτές δεν ανήκουν στο «παζάρι», πρέπει να βρεθούν εκεί που ανήκουν, στο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς» στον δήμο Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου του «Μπλοκ 15», στο Κόμμα των εκτελεσμένων, το τιμημένο ΚΚΕ, το οποίο πήρε σειρά πρωτοβουλιών σε αυτήν την κατεύθυνση (βλ. σχετικό θέμα).

Η άμεση κινητοποίηση και οι αντιδράσεις, το παλλαϊκό αίτημα που πραγματικά «ξεχείλισε», έκαναν «την ανάγκη φιλοτιμία» για την κυβέρνηση και το αστικό κράτος για να τις διεκδικήσει. Επέβαλαν επί της ουσίας να σταματήσει η δημοπράτηση των ντοκουμέντων, με τον πωλητή τους να δηλώνει «ανοιχτός σε εποικοδομητικό διάλογο με τις αρμόδιες ελληνικές κυβερνητικές αρχές σχετικά με το μέλλον αυτού του υλικού».

Τις επόμενες μέρες το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε ως Μνημείο τις συγκλονιστικές φωτογραφίες των τελευταίων στιγμών των 200 κομμουνιστών πριν εκτελεστούν την 1η Μάη 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπως και το σύνολο του αρχείου των φωτογραφιών του ναζιστή αξιωματικού. Η απόφαση πάρθηκε μετά τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων, «λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής αξίας των φωτογραφιών ως τεκμήριο διαμόρφωσης αντιλήψεων και στάσεων με εργαλείο την εικόνα, από την πλευρά των προπαγανδιστικών μηχανισμών των στρατευμάτων Κατοχής, στην Ελλάδα».

Την Παρασκευή 20 Φλεβάρη στο Βέλγιο μετέβησαν εμπειρογνώμονες εκ μέρους του υπουργείου Πολιτισμού και επιβεβαίωσαν την αυθεντικότητα του υλικού της συλλογής Χόιερ. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, αυτή «αποτελείται από 262 φωτογραφίες, τραβηγμένες στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της θητείας του το 1943 – 1944, καθώς και κάποια έντυπα που ο ίδιος είχε περιλάβει σε αυτή». Ακόμα, το υπουργείο ανακοίνωσε ότι «υπεγράφη προσύμφωνο μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και του συλλέκτη, και η συλλογή αποσύρθηκε από τον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών».

    

ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ

Ζητούν οι φωτογραφίες να πάρουν την πρέπουσα θέση τους

Ιδιαίτερο «παρών» στο κύμα διεκδίκησης για να ανακτηθούν οι φωτογραφίες και αποδοθούν εκεί που ανήκουν δίνουν συγγενείς των εκτελεσμένων κομμουνιστών. Με δεκάδες επιστολές, δηλώσεις, χαιρετισμούς στις εκδηλώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ ζητούν τα ντοκουμέντα να δοθούν στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου και στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ.

Μαζί με τα βιογραφικά στοιχεία των εκτελεσμένων κομμουνιστών, λόγια καρδιάς και περηφάνιας αποτυπώνονται στις επιστολές από τους συγγενείς αλλά και αίσθημα ευθύνης για το πού θα καταλήξουν τα ντοκουμέντα. Ακολουθούν κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα (ολόκληρες, όπως και τα βιογραφικά τους, στο «902.gr»), ενώ ο «Ριζοσπάστης» θα συνεχίσει τις επόμενες μέρες να δημοσιεύει τις επιστολές συγγενών των εκτελεσμένων.

«Σαν απόγονοι, συμφωνούμε και δίνουμε το ελεύθερο στο Κόμμα μας, στο ηρωικό ΚΚΕ, να δώσει τη μάχη ώστε αυτά τα ανατριχιαστικά ντοκουμέντα να γυρίσουν στα χέρια των οικογενειών των αγωνιστών, να γυρίσουν οι τελευταίες στιγμές των ανθρώπων μας στα χέρια του Κόμματος και των μαρτυρικών δήμων Καισαριανής και Χαϊδαρίου».

«Εγώ και η οικογένειά μου, μαζί με το δέος και τη συγκίνηση που νιώθουμε, εκφράζουμε την επιθυμία αυτά τα ντοκουμέντα να πάνε εκεί που ανήκουν. Δηλαδή στον λαό, στο ΚΚΕ και στους δήμους Χαϊδαρίου και Καισαριανής, ώστε να αναδειχθούν, να αξιοποιηθούν να είναι προσιτά στον κόσμο και στη νεολαία!».

«Συντάσσομαι και ενώνω τη φωνή μου, όσον αφορά την τύχη των φωτογραφικών αυτών ντοκουμέντων και την απόδοσή τους στον δήμο και στο Μουσείο Καισαριανής και πρωτίστως στο ΚΚΕ.

Συντάσσομαι και ενώνω τη φωνή μου με το Κόμμα και τις φωνές των συγγενών, αλλά και όλων εκείνων που σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς ορθώνουν ανάστημα, με πείσμα, μπροστά σε όλους αυτούς που διαλαλούν το τέλος της Ιστορίας, ότι οι αξίες και τα ιδανικά μας πέθαναν».

    

PODCAST ΤΟΥ «902.GR»

Για τους 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή

Το podcast του «902.gr» δεν θα μπορούσε να βρεθεί κάπου αλλού αυτήν τη βδομάδα. Με αφορμή τις φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών λίγο πριν την εκτέλεσή τους από τους ναζί κατακτητές, επισκεφτήκαμε το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, το Θυσιαστήριο της Λευτεριάς όπως το μάθαμε με τα χρόνια.

Εκεί συζητάμε με τον Φάνη Παρρή, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Ιστορικού Αρχείου του Κόμματος, επικεντρώνοντας στα ιστορικά γεγονότα, αυτά που προηγήθηκαν τη δεκαετία του ’30, αυτά που εξελίσσονται παράλληλα με τις εκτελέσεις, δηλαδή την πορεία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και αυτά που ακολούθησαν τις εκτελέσεις την Πρωτομαγιά του 1944. Παρακολουθούμε ποιοι ήταν οι 200… Οι περισσότεροι κρατούμενοι για πολλά χρόνια, που πιάστηκαν ακόμα και επί κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (πριν την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά), για να παραδοθούν από το ελληνικό αστικό κράτος στους κατακτητές, ηγέτες μεγάλων εργατικών αγώνων του Μεσοπολέμου, στελέχη του ΚΚΕ και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, πρόεδροι Σωματείων και Ομοσπονδιών. Σύντροφοι όπως ο Ν. Σουκατζίδης, που πιάστηκε χωρίς κατηγορητήριο τον Ιούνιο του 1936. Εγραφε στον πατέρα του να μη στεναχωριέται και ότι θα είναι για λίγες μέρες κρατούμενος… Τελικά έμεινε κρατούμενος έως την Πρωτομαγιά του 1944, οπότε και εκτελέστηκε…

Παράλληλα, με τη βοήθεια της Αννας Αγαθοκλέους, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, περιηγούμαστε στα αναμνηστικά, στα σημειώματα και τα αντικείμενα κάποιων από τους 200 κομμουνιστές, οι οικογένειες των οποίων φρόντισαν αυτά να φυλαχτούν για πολλά χρόνια και να φτάσουν εκεί που θα ήθελαν και οι εκτελεσμένοι: Στο Κόμμα τους.

Διαθέσιμο σε Spotify, Apple Podcasts και YouTube.

Παρουσίαση – επιμέλεια: Κώστας Πασακυριάκος

Ηχοληψία: Σωτήρης Γκέκας

Μουσική: Γιάννης Μπαλλούς

    

Προσφορά

Οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 συντρόφων μας στην Καισαριανή με συγκλόνισαν. Ηρθαν στον νου μου μνήμες με τους Χίτες να μας καίνε το σπίτι και ν’ αρπάζουν τον πατέρα μου για να τον βασανίσουν και μετά να τον στείλουν φυλακή και εξορία.

Στη μνήμη του και προς τιμήν της ανείπωτης θυσία των 200 προσφέρω στο τιμημένο Κόμμα μας το ποσό των 100 ευρώ.

Ειρήνη Μουτζούρη

 

4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΠΙΚΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Σιγοβράζει το καζάνι των διεργασιών στα ιμπεριαλιστικά κέντρα

Το ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια αναδεικνύει τις πραγματικές αιτίες του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ηγείται των κινητοποιήσεων ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας

Το αίμα κυλά ποτάμι στα 4 χρόνια που εκτυλίσσεται ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία.

Το ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια:

• Αναδεικνύει τις πραγματικές αιτίες του, απορρίπτοντας προσχήματα των δύο πλευρών της σύγκρουσης.
• Ηγείται των λαϊκών κινητοποιήσεων ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.
• Σε διεθνές επίπεδο συντονίζει τη δράση του με δεκάδες ΚΚ και δυναμώνει τις σχέσεις του με εκείνα τα ΚΚ που χαράζουν επαναστατική γραμμή, ανατροπής του καπιταλισμού, ο οποίος τρέφεται από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και γεννά τον φασισμό και τον πόλεμο.

Σε γενικές γραμμές όλοι γνωρίζουμε πως στα 4 αυτά χρόνια η Ρωσία, αφού νωρίτερα προσάρτησε την Κριμαία, κατάφερε να καταλάβει το 20% των εδαφών της Ουκρανίας (στις περιοχές Λουγκάνσκ, Ντονιέτσκ, Ζαπορίζια, Χερσόνα). Στην αρθρογραφία του «Ριζοσπάστη» έχει αναδειχθεί η σημασία αυτών των αλλαγών για Αζοφική, Μαύρη Θάλασσα, όπως και οι σχεδιασμοί της ρωσικής αστικής τάξης, που ντύνονται με τον κάλπικο μανδύα του «αντιφασισμού».

Γνωρίζουμε επίσης πως μετά την εκλογή Τραμπ κατά διαστήματα πραγματοποιούνται με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία.

Copyright 2024 The Associated

Το άρθρο αυτό δεν θα σταθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες για τα παραπάνω. Σκοπός του είναι να αναδειχθούν, έστω σκιαγραφώντας, ορισμένες εξελίξεις και διεργασίες στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, που παραμένουν συνήθως μακριά από τους φακούς της δημοσιότητας ή παρουσιάζονται αποσπασμένα.

Ρωσία: Ενα βήμα μπρος, πολλά βήματα πίσω…

Πίσω από τις τυμπανοκρουσίες για τις στρατιωτικές επιτυχίες στο ουκρανικό μέτωπο, την αντοχή της ρωσικής οικονομίας σε συνθήκες «δυτικών» κυρώσεων, κρύβονται πολλές και σημαντικές ήττες που γνώρισε η αστική τάξη της Ρωσίας σε διάφορα επίπεδα.

Ας μην ξεχνάμε πως μόνο μια πλευρά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών είναι η απόκτηση νέων εδαφών. Υπάρχουν κι άλλες, που καθορίζουν την κερδοφορία των μονοπωλίων της μιας ή άλλης πλευράς, όπως ο έλεγχος των δρόμων μεταφοράς των εμπορευμάτων, τα γεωπολιτικά στηρίγματα, η πρόσβαση σε σπάνιες γαίες, ορυκτό πλούτο κ.ο.κ.

Βλέπουμε πως στα 4 χρόνια του πολέμου η ρωσική αστική τάξη έχασε σημαντικό έδαφος με τις εξελίξεις σε Συρία και Βενεζουέλα.

Ακόμη και στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ, που η αστική τάξη της Ρωσίας τα αντιμετωπίζει ως τη δική της «πίσω αυλή», γνώρισε τον περιορισμό της πολιτικο-στρατιωτικής επιρροής της.

Η άρνησή της να στηρίξει την Αρμενία στον πόλεμο για το Ναγκόρνο Καραμπάχ με το Αζερμπαϊτζάν, που φανερά στήριξαν Τουρκία και Ισραήλ, οδήγησε όχι μόνο σε μια ανθρωπιστική τραγωδία, με την εκδίωξη 100 χιλιάδων Αρμενίων από τις εστίες τους, αλλά και στη σημαντική αποδυνάμωση της επιρροής της ρωσικής αστικής τάξης στον Καύκασο.

Κερδισμένες βγήκαν η αστική τάξη της Τουρκίας, καθώς και οι ΗΠΑ, που απέκτησαν τον «διάδρομο Τραμπ», όπως ονομάστηκε το στενό πέρασμα από το οποίο περνά μια από τις διαδρομές του κινεζικού δρόμου εμπορίου προς την Ευρώπη μέσω της Αρμενίας. Με το ταξίδι που έκανε σε Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν πριν λίγες μέρες ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Βανς, «μάρκαρε» ακόμη βαθύτερα την επιρροή των ΗΠΑ στον Καύκασο.

Στην Κεντρική Ασία (Καζακστάν, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν) τόσο η Κίνα, αλλά κυρίως η Τουρκία και μέσω αυτής ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλιστικός άξονας συρρίκνωσαν τη ρωσική επιρροή, προωθώντας την πολιτικο-στρατιωτική συμμαχία των τουρκογενών χωρών.

Τέτοιες ενώσεις, που η Ρωσία ως «ατμομηχανή» είχε συγκροτήσει στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ, όπως Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών, Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα, Οργανισμός του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας, έχουν μείνει κενό γράμμα.

Αυτοτελή διείσδυση, μετά τη Βρετανία, επιχειρούν οι ΗΠΑ, έχοντας «βάλει στο μάτι» τις σπάνιες γαίες (Καζακστάν), τον χρυσό (Ουζμπεκιστάν) και τα αποθέματα φυσικού αερίου (Τουρκμενιστάν), καθώς και την γρήγορα αυξανόμενη σημασία του «Μεσαίου Διαδρόμου», ως στρατηγική αρτηρία εμπορίου και Ενέργειας από και προς την Κίνα. Στα τέλη του 2025 ο Τραμπ δέχτηκε στον Λευκό Οίκο ταυτόχρονα τους Προέδρους των 5 χωρών της Κεντρικής Ασίας…

Η πρόσφατη εμπλοκή της Ινδίας στην κατάσχεση πετρελαιοφόρων του λεγόμενου σκιώδους ρωσικού στόλου είναι ίσως ένα σημάδι πως και η «μάχη για την Ινδία», ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία – Κίνα, μπορεί να χαθεί, παρά την τεράστια εξάρτηση της Ινδίας από ρωσικό στρατιωτικό εξοπλισμό και τη φθηνότερη Ενέργεια.

Στο φόντο αυτών των εξελίξεων παρακολουθούμε να εκτυλίσσεται διαμάχη ανάμεσα στους «πύργους του Κρεμλίνου»: Αυτούς που ενδιαφέρονται να κλείσει άμεσα το μέτωπο στην Ουκρανία και η Ρωσία να αποκαταστήσει σχέσεις με τις ΗΠΑ κι εκείνους που στηρίζουν τη βαθύτερη σύνδεση με την Κίνα. Ετσι, π.χ. ο υπουργός Εξωτερικών Σ. Λαβρόφ εκτίμησε πρόσφατα πως οι ΗΠΑ δεν σέβονται καμία συμφωνία και δεν τις τηρούν, για να διορθωθεί στη συνέχεια από τον Ντμ. Πεσκόφ, γραμματέα Τύπου του Βλ. Πούτιν, που μεταξύ άλλων επιβεβαίωσε πως η Ρωσία έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις διευθέτησης των σχέσεών της με τις ΗΠΑ, όπως π.χ. τη συμφωνία της για την επανασύνδεσή της με το δολάριο. Σε ρόλο άτυπου υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας φιγουράρει ο μεγαλοεπενδυτής Κ. Ντμίτριεφ, αμερικανο-σπουδαγμένος και με θητεία, μεταξύ άλλων, στην αμαρτωλή Goldman Sachs…

Οι διεργασίες τρέχουν κι είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του εθνικιστή ακροδεξιού φιλοσόφου Αλ. Ντούγκιν, επικεφαλής σχολής σε δημόσιο πανεπιστήμιο, που φέρει το όνομα του φασίστα φιλοσόφου Ιβάν Ιλίν. Δηλώσεις που έγιναν μέσα σε 10 μέρες και μοιάζουν με «εκκρεμές».

Ετσι, ο Ντούγκιν αρχές Φλεβάρη 2026 έγραφε: «Οι παγκοσμιοποιητικές ελίτ της Ευρώπης είναι πολιτικοί αντίπαλοι του Ντόναλντ Τραμπ και ενδιαφέρονται για την παράταση του πολέμου. Στόχος τους είναι να σύρουν τις ΗΠΑ σε μια παρατεταμένη σύγκρουση και να αποτρέψουν τον τερματισμό της. Eάν ο Τραμπ ενεργήσει ορθολογικά και οικοδομήσει μια νέα παγκόσμια τάξη μεγάλων δυνάμεων, έχει λίγους συμμάχους. Και σύμφωνα με αυτή τη λογική, η Ρωσία θα μπορούσε να γίνει ένας τέτοιος σύμμαχος – υπό την προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ θα αποσυρθούν από τη σύγκρουση και θα απέχουν από περαιτέρω κλιμάκωση»¹.

Ο ίδιος στα μέσα Φλεβάρη 2026 σημείωνε: «Μπορεί να δηλωθεί με κάποια βεβαιότητα ότι η πολιτική των ΗΠΑ τον τελευταίο χρόνο έχει απομακρυνθεί πολύ από τα επαναστατικά σχέδια MAGA και πλησιάζει περισσότερο το ριζοσπαστικό όραμα των νεοσυντηρητικών και των ατλαντικών ρεαλιστών. Με τις θέσεις με τις οποίες ο Τραμπ ξεκίνησε τη δεύτερη προεδρική του θητεία, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν τη δυνατότητα να συμφωνήσουν σε νέα θεμέλια για την παγκόσμια τάξη. Επιπλέον, εμείς, ο Βανς, ο ίδιος ο Τραμπ και ο Ρούμπιο συμφωνούμε ότι η παλιά φιλελεύθερη, παγκοσμιοποιημένη, βασισμένη σε κανόνες παγκόσμια τάξη δεν υπάρχει πλέον. (…) Ταυτόχρονα, ο ρόλος του Μάρκο Ρούμπιο στο πολιτικό σύστημα αυξήθηκε (…) Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό δεν έχει επηρεάσει μόνο τις ρωσο-αμερικανικές σχέσεις. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει επίσης στραφεί σε νεοσυντηρητικές στρατηγικές (ουσιαστικά σε μια προσπάθεια να σώσει τη δυτική ηγεμονία και τον μονοπολικό κόσμο) σε όλους τους άλλους τομείς: Πίεση στις BRICS, επιθέσεις στο Ιράν, απαγωγή του Μαδούρο και αυξημένη πίεση για κυρώσεις στη Ρωσία. Και τώρα, στη Διάσκεψη του Μονάχου, ο Μάρκο Ρούμπιο εκφράζει ένα πρόγραμμα ενός νέου Ατλαντισμού – λιγότερο φιλελεύθερου και πιο ρεαλιστικού, αλλά παρ’ όλα αυτά… Είναι ακόμα ο ίδιος παλιός μονοπολικός κόσμος – και σίγουρα όχι μια νέα παγκόσμια τάξη μεγάλων δυνάμεων»².

Αυτές οι δηλώσεις ενός από τους ιδεολόγους της ρωσικής αστικής τάξης περιγράφουν γλαφυρά τον κυκεώνα διλημμάτων που αντιμετωπίζουν σήμερα οι κυρίαρχοι κύκλοι στη Ρωσία.

ΗΠΑ – ΕΕ: Μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούν;

Ανάλογη διαπάλη με αυτή στους κόλπους της αστικής τάξης της Ρωσίας εμφανίζεται τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ και της ΕΕ, καθώς και στις μεταξύ τους σχέσεις.

Σε πρόσφατο άρθρο³ αναδείχθηκαν πλευρές της σύγκρουσης των ΗΠΑ με την ΕΕ, η διαπάλη ανάμεσα στα μονοπώλια των δύο πλευρών για μερίδια των αγορών, καθώς και για διαφορετικές στρατηγικές που είχαν την προηγούμενη περίοδο στην αντιμετώπιση της Ρωσίας, στον πόλεμο στην Ουκρανία κ.ά., που έφτασαν σε «σημείο βρασμού» με την απροκάλυπτη επιδίωξη των ΗΠΑ να προσαρτήσουν τη Γροιλανδία, ακόμη και με τη χρήση στρατιωτικών μέσων, όπως και με τις διάφορες «υποθέσεις εργασίας» σχετικά με «ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ».

Η ομιλία του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μ. Ρούμπιο, στη Σύνοδο για την Ασφάλεια στο Μόναχο, χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως «βετζετέριαν», σε σχέση με την περσινή «ανθρωποφαγική» του αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς, που είχε ανοίξει μεγάλο μέρος της ιδεολογικοπολιτικής και γεωπολιτικής αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με την ΕΕ.

Αντίθετα, φέτος ο Ρούμπιο έθεσε μόλις μέρος της ιδεολογικοπολιτικής ατζέντας του Τραμπ, που έρχεται σε αντίθεση με πλευρές της πολιτικής των κυρίαρχων κύκλων της ΕΕ, όπως π.χ. την αντίθεση με τις λεγόμενες «πράσινες πολιτικές για την κλιματική αλλαγή», ή το Μεταναστευτικό, αλλά την ίδια ώρα διαβεβαίωσε τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές πως «το πεπρωμένο μας θα είναι πάντα συνυφασμένο με το δικό σας (…) Το τέλος της διατλαντικής εποχής δεν είναι ούτε στόχος μας ούτε επιθυμία μας».

Μπορεί οι ηγέτες της ΕΕ μετά τη συγκεκριμένη ομιλία του Ρούμπιο, που έγινε λίγο πριν τη νέα επικείμενη επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, να δήλωσαν «ανακουφισμένοι», αλλά οι αντιθέσεις τους δεν έχουν πάει καθόλου περίπατο. Είναι εδώ!

Οποιαδήποτε στιγμή, μπορεί και να αναταράξουν τις σχέσεις ΗΠΑ – ΕΕ.

Το θύμισε λίγες μέρες μετά ο Πρόεδρος της Γαλλίας Ε. Μακρόν, που προέβλεψε άμεση σύγκρουση με ΗΠΑ στα ζητήματα της τεχνολογίας, ενώ κι ο Ρούμπιο έστειλε αμέσως μετά την ομιλία του διπλό μήνυμα προς ΕΕ και Ρωσία, επισκεπτόμενος την Ουγγαρία, από τη μια για να στηρίξει την προεκλογική εκστρατεία του εθνικιστή πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν, που θεωρείται «μαύρο πρόβατο» στους ηγετικούς κύκλους της ΕΕ, κι από την άλλη υπογράφοντας συμφωνίες ώστε οι ΗΠΑ να κερδίσουν μέρος της αγοράς πυρηνικής ενέργειας της χώρας, όπου έως τώρα κυριαρχεί η ρωσική Rosatom…

Κίνα: Θύματα στις ράγες της …«αυτοεπανάστασης»

Βαθιές διεργασίες, όμως, φαίνεται πως διαγράφονται και στους κυρίαρχους κύκλους της αστικής τάξης της Κίνας, που μπορεί να αξιοποιεί τα τελευταία χρόνια τη σύγκρουση στην Ουκρανία ως «αερόσακο» προφύλαξης για την ίδια και παράτασης της έναρξης μιας μετωπικής σύγκρουσής της με τις ΗΠΑ, αλλά κι αυτή μετρά απώλειες από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Δεν είναι μόνο οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα, αλλά και οι εξελίξεις στον Παναμά, όπου οι ΗΠΑ ανέκτησαν τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών της διώρυγας, που απέσπασαν από κινεζικό μονοπώλιο. Τα σύννεφα του πολέμου συσσωρεύονται πάνω από έναν άλλο σύμμαχο της Κίνας, το Ιράν, ενώ η εξαΰλωση του διεθνούς δικαίου από τις ΗΠΑ προτάσσει το ζήτημα εάν οι ένοπλες δυνάμεις της Κίνας είναι σε θέση να προστατέψουν τις επενδύσεις των κινεζικών μονοπωλίων εκτός συνόρων, αν μπορούν να στηρίξουν στρατιωτικά συμμάχους τους, κι αν μπορούν με πολεμικά μέσα να προσαρτήσουν την Ταϊβάν, το νησί «Μέκκα» των σύγχρονων ημιαγωγών, όπου παράγεται το 90% των πιο προηγμένων ημιαγωγών παγκοσμίως και είναι ναυτικός δίαυλος.

Η πολιτικο-στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ στην Ταϊβάν, που η Κίνα θεωρεί αναπόσπαστο έδαφός της, καθώς και οι δηλώσεις της Σανάε Τακαΐτσι, πρωθυπουργού της Ιαπωνίας, πως η χώρα της θα ενεργοποιούσε τις ένοπλες δυνάμεις της σε περίπτωση κινεζικής επίθεσης κατά της Ταϊβάν, όπως και ευρύτερα η σχεδιαζόμενη πορεία στρατιωτικοποίησης της Ιαπωνίας, τα «θερμά επεισόδια» στις θάλασσες με Ιαπωνία και Φιλιππίνες, είναι γεγονότα που επιταχύνουν διεργασίες στους κόλπους της αστικής τάξης της Κίνας.

Σε αυτές τις συνθήκες και λίγο πριν τις πρόσφατες εκκαθαρίσεις στα υψηλότερα κλιμάκια της στρατιωτικής ηγεσίας, σε άρθρο του ο Σι Τζινπίνγκ, Πρόεδρος της Κίνας, πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής και ΓΓ του ΚΚΚ, πρόβαλε το σύνθημα της «αυτοεπανάστασης», δίνοντας έμφαση στην κάθαρση από τη διαφθορά στις ένοπλες δυνάμεις, που διαπλέκονται με τις εταιρείες της πολεμικής βιομηχανίας.

Ακολούθησε η σύλληψη του αντιπροέδρου της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, Ζανγκ Γιουσιά, δεύτερου υψηλότερου αξιωματικού του κινεζικού στρατού, που βρίσκεται υπό έρευνα για «σοβαρές πειθαρχικές και παράνομες πράξεις», ενώ και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, Λιου Ζενλί, βρίσκεται επίσης υπό έρευνα για «σοβαρές παραβιάσεις της πειθαρχίας».

Πλέον, από τα 7 μέλη της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, μόλις ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και ο Ζανγκ Σενμίν, υπεύθυνος για τη διερεύνηση της διαφθοράς, έχουν απομείνει στις θέσεις τους.

Να σημειωθεί ακόμη πως κατά την περίοδο που ακολούθησε το 20ό Συνέδριο του ΚΚΚ, από το 2023 έως το 2025, περισσότεροι από 50 υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι «ξηλώθηκαν», μεταξύ αυτών οι επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων, της Πολεμικής Αεροπορίας, του Ναυτικού, των Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων, της στρατιωτικής αστυνομίας και αρκετών επιχειρήσεων της αμυντικής βιομηχανίας.

Ακόμη και ο υπουργός Αμυνας Λι Σανγκφού συνελήφθη.

Σε «δυτικά» ΜΜΕ γράφτηκε πως ο Ζανγκ Γιουσιά συνελήφθη γιατί έδωσε στοιχεία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Κίνας στις ΗΠΑ, ενώ υποστηρίχθηκε πως υπήρξαν και κινήσεις σημαντικών στρατιωτικών σωμάτων, κάτι που παρέπεμπε σε πραξικόπημα κατά της κινεζικής πολιτικής ηγεσίας.

Οι περισσότεροι αναλυτές, ωστόσο, συνδέουν τις εξελίξεις στους κόλπους της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας της Κίνας με την ανάγκη ανάδειξης νέων στρατιωτικών στελεχών, που έχουν ενσωματώσει την εμπειρία των σύγχρονων μεθόδων διεξαγωγής του 4χρονου πολέμου στην Ουκρανία, ικανών μέσα στο 2026 να οργανώσουν και υλοποιήσουν με επιτυχία στρατιωτικές επιχειρήσεις των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων.

Διάφοροι, μάλιστα, υπαινίσσονται πως μια κινεζική εισβολή στην Ταϊβάν θα μπορούσε να συμβεί ήδη τον Νοέμβριο, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, μιας και υπάρχει ισχυρό ενδεχόμενο πολιτικής κρίσης στις ΗΠΑ, σε περίπτωση μη αναγνώρισης των αποτελεσμάτων από τους Ρεπουμπλικάνους ή τους Δημοκρατικούς, και ο Τραμπ δεν θα είχε χρόνο για την Ταϊβάν^4,5.

«Μαλλιά κουβάρια» ο ιμπεριαλιστικός κόσμος τους

Οι εξελίξεις στα ισχυρότερα κέντρα του σημερινού ιμπεριαλιστικού κόσμου είναι ραγδαίες, τόσο στο εσωτερικό τους όσο και στις μεταξύ τους σχέσεις.

Ο 4χρονος πόλεμος στην Ουκρανία ρίχνει τη σκιά του στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς σε Μέση Ανατολή, Αφρική, Λατινική Αμερική, Αρκτική, αναδεικνύοντας την παγκόσμια κλίμακα της διαπάλης για πρώτες ύλες, Ενέργεια, σπάνιες γαίες, δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων, μερίδια αγορών, γεωπολιτικά στηρίγματα.

Ολες οι καπιταλιστικές οικονομίες, παρά την ωραιοποίηση μεμονωμένων πλευρών, έρχονται αντιμέτωπες με μεγάλα προβλήματα, προμηνύοντας νέα βαθύτερη οικονομική κρίση, καθώς και γενίκευση των πολεμικών εστιών, με τη χρήση προηγμένων όπλων, ακόμη και πυρηνικών, παρά τις «ειρηνευτικές συνομιλίες» και τις πιθανές προσωρινές συμφωνίες τους.

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, όπως και οι αντιθέσεις στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών μπλοκ, τόσο του ευρωατλαντικού (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ), όσο και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού, όπου ηγούνται Κίνα και Ρωσία, έχει βάσεις στα διαφορετικά συμφέροντα ισχυρών μονοπωλίων, που σπρώχνουν στη μια ή άλλη διάταξη ή αναδιάταξη των συμμαχιών.

Δείχνουν το «τυράκι» και όχι τη …«φάκα»

Σ’ αυτές τις συνθήκες είναι παραπλανητική η προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ και των προσκείμενων ΜΜΕ να παρουσιάσουν μια ωραιοποιημένη κατάσταση «απάνεμου λιμανιού» για τη χώρα μας, εξαιτίας της συμφωνίας με την αμερικανική «Chevron», που δήθεν εξασφαλίζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και την ειρήνη.

Αγνοείται το πρόσφατο παζάρι για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας, ανάμεσα σε Τραμπ, Πούτιν και Ζελένσκι, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να διευκρινίζει πως άσχετα από το πού θα κατακάτσει η συνοριακή γραμμή στον πόλεμο, οι ΗΠΑ και τα μονοπώλιά τους «μεζέ θα πάρουν».

Καμιά σιγουριά και ασφάλεια δεν παρέχουν στον ελληνικό λαό τέτοιες συμφωνίες, αντίθετα κρύβουν τεράστιους κινδύνους, ενώ τα μονοπώλια θα κερδοφορούν και ο πλούτος, που παράγουν οι εργαζόμενοι κι ο οποίος κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τις λαϊκές ανάγκες, τώρα θα αυγατίζει τον πλούτο των λίγων.

Οπως επικίνδυνη είναι και η πολυδιαφημισμένη μετατροπή της χώρας σε εμπορικό και ενεργειακό «κόμβο», που στηρίζουν όλα τα αστικά κόμματα και το ΚΚΕ απορρίπτει και αποκαλύπτει τις επικίνδυνες διαστάσεις του.

Τέτοια ήταν η Ουκρανία με οδυνηρά αποτελέσματα για τον λαό της. Τώρα μπλέκεται και η χώρα μας βαθύτερα στους ανταγωνισμούς, όπως φάνηκε και με την αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας και την ανταλλαγή ανακοινώσεων των πρεσβειών τους για τον Πειραιά, που προφανώς και δεν θα μείνουν εκεί.

Πολύ περισσότερο δεν εξασφαλίζει καμία ασφάλεια στον λαό η συμμετοχή σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, η στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ, η εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, όπως στο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ και η αποστολή ελληνικών στρατευμάτων σε Γάζα, Σαουδική Αραβία, Ερυθρά Θάλασσα, Βαλκάνια κ.ο.κ. για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των συμμάχων της. Αντίθετα, αυτή η εμπλοκή όπως και οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα στοχοποιούν τον λαό μας, κλιμακώνουν τους κινδύνους.

Με την πείρα των 4 χρόνων του πολέμου στην Ουκρανία, βλέποντας και τα σημάδια της νέας καταιγίδας των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων που έρχεται, πρέπει να δυναμώσουμε την πάλη ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις, για να διαμορφωθούν συνθήκες ώστε ο λαός μας να ξεμπερδέψει με το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Παραπομπές:

1. «Γιατί ο σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ δεν βρίσκεται στην Ευρώπη, αλλά στη Μόσχα;», https://www.geopolitika.ru, 6/2/2026

2. «Ντούγκιν: Οι ΗΠΑ επιστρέφουν στο δόγμα ενός μονοπολικού κόσμου», https://eadaily.com/ru, 16/2/2026

3. «Επώδυνες αναταράξεις στις σχέσεις ΗΠΑ – ΕΕ: Μαχαιρώματα για τα κέρδη των εκμεταλλευτών», «Ριζοσπάστης», 12/1/2026

4. «Ενα καθεστώς “αυτοεπανάστασης”: Γιατί ο Xi Jinping αλλάζει την ηγεσία του κινεζικού στρατού», άρθρο στο https://www.forbes.ru, 28/1/2026

5. «Ο καθηγητής Ζντάνοφ παρουσιάζει τις διάφορες εκδοχές των αλλαγών στην κορυφή του κινεζικού στρατού». Δημοσίευση στην ιστοσελίδα του Συντονιστικού Συμβουλίου Γενικών Εισαγγελέων των Κρατών Μελών της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών, https://ksgp.org/, 6/2/26

Του Ελισαίου ΒΑΓΕΝΑ*
*Ο Ελισαίος Βαγενάς είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ

    

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Τηλεδιάσκεψη για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη στάση των κομμουνιστών

Τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης (ΕΚΔ) συναντήθηκαν μέσω τηλεδιάσκεψης που διοργάνωσε το Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας στις 15 Φλεβάρη με τίτλο «Ο πόλεμός τους σκοτώνει ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους. Οι εξελίξεις στα πολεμικά πεδία και η στάση των κομμουνιστών απέναντι στην εναλλαγή ιμπεριαλιστικού πολέμου και ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο».

Σε σχετική ανακοίνωση της ΕΚΔ επισημαίνονται τα εξής:

«Τα κόμματα της ΕΚΔ, λίγες μέρες πριν συμπληρωθούν τα 4 χρόνια από την τυπική έναρξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία, λίγες βδομάδες μετά την απροκάλυπτη ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, τις απειλές κατά της Κούβας, άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Γροιλανδίας, και ενώ αυτές τις μέρες κλιμακώνεται η κατάσταση γύρω από το Ιράν, συζήτησαν τις θέσεις τους σχετικά με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι οποίοι έχουν σοβαρές συνέπειες για τους λαούς της ηπείρου μας και όλου του κόσμου.

Ο ιμπεριαλισμός, είτε σε “ειρηνικές” συνθήκες είτε σε συνθήκες πολέμου, είναι ένα σύστημα που εντείνει την εκμετάλλευση των εργατών σε όλο τον κόσμο, εμποδίζει την κοινωνική πρόοδο και καταστρέφει ενεργά τα μέσα διαβίωσης και τα κοινωνικά δικαιώματα του λαού, ακόμη και την ίδια τη ζωή του, προς όφελος των μονοπωλίων, τα οποία εκπροσωπούνται από τις αστικές τάξεις, που διαμορφώνουν διάφορες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και μπλοκ όπως είναι το ευρωατλαντικό (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ), και συγκρούονται σε πολλά μέτωπα με τους ανταγωνιστές τους, όπως είναι άλλες ισχυρές δυνάμεις του σύγχρονου παγκόσμιου καπιταλιστικού κόσμου (Κίνα, Ρωσία κ.ά.), που κι αυτές επιδιώκουν τις δικές τους συμμαχίες.

Οι διάφορες προφάσεις που χρησιμοποιούν οι αστικές τάξεις, όπως ο αγώνας για μια “τάξη πραγμάτων που διέπεται από κανόνες”, η “δημοκρατία”, η “ελευθερία” ή η “πολυπολικότητα” κ.λπ., χρησιμεύουν μόνο για να υποτάξουν τους εργαζόμενους στα δικά τους συμφέροντα και να τους σύρουν στους άδικους πολέμους τους για την Ενέργεια, τον ορυκτό πλούτο, τους δρόμους μεταφοράς των εμπορευμάτων, τα μερίδια των αγορών κ.ο.κ., που διεξάγονται για τα συμφέροντα των λίγων και σφαγιάζοντας τους λαούς.

Ο χαρακτήρας αυτού του αντιδραστικού και σάπιου συστήματος δεν μπορεί να αλλάξει από κανένα αστικό κόμμα, συμμαχία ή μπλοκ, αλλά πρέπει να αντιμετωπιστεί και να ανατραπεί από τους εργάτες και τους λαούς, με τα Κομμουνιστικά Κόμματα στην πρωτοπορία τους.

Τα κόμματα της ΕΚΔ παλεύουν συγκεκριμένα ενάντια στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες στις οποίες είναι δεμένες οι αντίστοιχες χώρες τους, ενάντια στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, και στις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ασφάλεια των λαών των χωρών μας, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ανάγκη ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας. Προειδοποιούμε τους λαούς και αντιτιθέμεθα στη συμμετοχή των χωρών μας στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια που λαμβάνουν χώρα με διάφορες προφάσεις.

Η ΕΚΔ καταδικάζει αποφασιστικά τις νέες απειλές του αμερικανικού ιμπεριαλισμού κατά της Κούβας και εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη της προς τον κουβανικό λαό και το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας.

Οι λαοί έχουν τη δύναμη να παλέψουν για τα δικά τους αυτοτελή συμφέροντα ενάντια στην αστική τάξη και στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που ανταγωνίζονται για το ξαναμοίρασμα του κόσμου προς όφελος των μονοπωλίων τους. Οι εργαζόμενοι, με πρωτοπορία τους κομμουνιστές, μπορούν και πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια σε αντιλαϊκές πολιτικές, να συσπειρώσουν και άλλες λαϊκές δυνάμεις ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Μόνο με την προοπτική της ανατροπής του καπιταλισμού και της οικοδόμησης μιας νέας, σοσιαλιστικής κοινωνίας μπορούμε να βάλουμε τέλος στα μακελειά που προκαλεί καθημερινά ο ιμπεριαλισμός».

Πηγή : Ριζοσπάστης 21 – 22 / 2 – 2026

    

 

Copyright © 1997-2026