ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΑΠΡΊΛΗΣ

1 – 4 – 1849

Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ διευθύνει την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν στη Δρέσδη.

1 – 4 – 1902

Γεννιέται η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη.

Πρόκειται για μια από τις χαρακτηριστικότερες παρουσίες της μεσοπολεμικής μας ποίησης, η γυναίκα που αγάπησε τη ζωή με πάθος και αντιστάθηκε στα κοινωνικά πρέπει της εποχής της, γεννήθηκε στην Καλαμάτα, έζησε τα νεανικά της χρόνια στο Γύθειο, στα Φιλιατρά και την Καλαμάτα, ακολουθώντας τις μεταθέσεις του γυμνασιάρχη πατέρα της και έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ποιήτρια, το 1916, στο περιοδικό «Οικογενειακός αστήρ».

Ο Απρίλης είναι ο μήνας της. Ο μήνας που γεννήθηκε, ο μήνας που πέθανε. «θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη» θα νιώσει στο ποίημά της «Σαν πεθάνω». Τον Απρίλη συναντάμε και στο ημερολόγιό της: «… Ο Απρίλης πεθαίνει μα μέσα μου δεν εννοεί να πεθάνει τίποτε!…»… «Ο μήνας που μου έδωκε τη ζωή κι ο μήνας που όταν μπη μου παίρνει κάθε ίχνος ζωής! Μια μελαγχολία χωρίς όρια με πνίγει»…

Ενδιαφέρεται για την Οκτωβριανή Επανάσταση, για το γυναικείο ζήτημα και τη χειραφέτηση της γυναίκας. ενώ χάνει μέσα σε λίγες ημέρες τον πατέρα και τη μητέρα της.

Έτσι έρχεται στην Αθήνα (1922) για να σπουδάσει νομικά, παίρνοντας, παράλληλα, μετάθεση στη Νομαρχία Αττικής, όπου και γνωρίστηκε με τον Κώστα Καρυωτάκη, Η πολυκύμαντη σχέση τους θα διαρκέσει ένα χρόνο, ενώ πριν το χωρισμό τους η Μαρία του έκανε πρόταση γάμου, την οποία ο Καρυωτάκης απέρριψε. Ο έρωτας αυτός φαίνεται πως σφράγισε τόσο τη ζωή όσο και την ποίησή της.

Το 1922 θα δημοσιεύσει ποιήματά της στα περιοδικά «Εσπερος» της Σύρου, «Ελληνική Επιθεώρησις», «Πανδώρα», «Παιδική Χαρά» και «Εύα». Τον ίδιο καιρό παρακολουθεί μαθήματα σε δραματική σχολή και λαμβάνει μέρος σερ παραστάσεις. Αρραβωνιάζεται με τον Αριστοτέλη Γεωργίου, ενώ το 1925 εγκαταλείπει το Πανεπιστήμιο. Το 1926 ξαφνιάζοντας τους πάντες φεύγει για το Παρίσι, όπου θα προσβληθεί από φυματίωση. Το 1928 επιστρέφει στην Ελλάδα και νοσηλεύεται στο «Σωτηρία». Από εκεί εκδίδει τη συλλογή της «Τρίλιες που σβήνουν». Μαθαίνει για την αυτοκτονία του Κώστα Καρυωτάκη. Αυτή ήταν η καθοριστική βολή για την κλονισμένη της υγεία. Αψηφώντας τις συστάσεις των γιατρών επιδείνωσε από τότε την κατάσταση της υγείας της, με κρυφές εξόδους από το σανατόριο κι ασυλλόγιστες νυχτερινές εξορμήσεις, ώσπου η αρρώστια την καθήλωσε στο κρεβάτι.

Το 1929 εκδίδει τη δεύτερη συλλογή της «Ηχώ στο Χάος».

Το Φλεβάρη του 1930 η Μαρία Πολυδούρη μεταφέρεται στην κλινική Καραμάνη στα Πατήσια με πρωτοβουλία του Άγγελου Σικελιανού και μερικών άλλων φίλων που δεν άντεχαν να τη βλέπουν να αργοπεθαίνει πάμπτωχη.

«Έφυγε» τα ξημερώματα της 29ης Απρίλη του 1930, περιστοιχισμένη από λογοτέχνες και φίλους, ζώντας «την ευτυχία του να αγαπώ»:
«Κι αν η σπασμένη μου καρδιά τρίξη στο σαρκασμό μου, κι αν αντί δάκρυ στάξουνε τα μάτια μου φωτιά, θα μου ραβδίσετε το χυδαίο κι άπρεπο στοχασμό μου ευγενικά στυλώνοντας τη βλοσυρή ματιά. Όμως η βαριά μοίρα μου δεν είναι ο θάνατός μου. Μεσ’ στην καρδιά βόσκουνε πληγές από φωτιά. Ποιος από σας, ανύποπτα, τίμιος θα γίνη εχθρός μου στον ξέσαρκό μου τράχηλο να σφίξη τη θηλιά»! («ΠΡΟΔΟΣΙΑ»).

Πηγή: Ριζοσπάστης

1 – 4 – 1937

Αναγγέλλεται στη Σοβιετική Ένωση η εκπλήρωση του 2ου Πεντάχρονου Πλάνου σε μόλις 4 χρόνια και 3 μήνες.

Με την εκπλήρωσή του η συνολική παραγωγή της βαριάς βιομηχανίας αυξήθηκε 8 φορές σε σύγκριση με το 1913. Στον τομέα της αγροτικής οικονομίας ολοκληρώθηκε η συνεταιριστική οργάνωση (κολχόζνικο κίνημα).

1 – 4 – 1955

Έναρξη του ένοπλου αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ). Η ΕΟΚΑ, που στόχο είχε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, είχε έντονο αντικομμουνιστικό και εθνικιστικό χαρακτήρα.

Τα σχέδια ίδρυσης της οργάνωσης εξυφαίνονταν ήδη από το 1950 με την ενεργή στήριξη μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης. Επικεφαλής της υπήρξε ο Γ. Γρίβας (που στην κατοχή είχε δράση ως αρχηγός της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Χ), ενώ τη συγκατάθεσή του είχε δώσει και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Η πάλη της ΕΟΚΑ δεν στηριζόταν στο μαζικό ένοπλο αγώνα. Τη δύναμή της αποτελούσαν λίγες εκατοντάδες ενόπλων, σαμποτέρ και εκτελεστών, ενώ στο στόχαστρό της βρέθηκαν τουρκοκύπριοι, αλλά και συνδικαλιστές, μέλη και στελέχη του ΑΚΕΛ. Η δράση της ΕΟΚΑ και της ΒΟΛΚΑΝ (τουρκοκυπριακή εθνικιστική οργάνωση) συντέλεσε στην έξαψη του εθνικιστικού μίσους, το οποίο ο βρετανικός ιμπεριαλισμός αξιοποίησε στο έπακρο στα πλαίσια της προώθησης της δικής του πολιτικής υπαγόρευσης λύσεων κατά τα στρατηγικά του συμφέροντα.

1 – 4 – 1959

Το μέτρο αντικαθιστά τον πήχη ως μονάδα μέτρησης του μήκους (1 πήχης = 0,65 μέτρα)

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 4 – 1800

Ο Μπετόβεν παρουσιάζει για πρώτη φορά την 1η Συμφωνία του στη Βιέννη.

https://www.youtube.com

2 – 4 – 1805 

Γεννιέται ο Δανός μυθιστοριογράφος Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen), περίφημος συγγραφέας παιδικών παραμυθιών. Γεννήθηκε στο Οντενζε της Δανίας από φτωχούς γονείς και μεγάλωσε με πολλές στερήσεις, σ’ ένα περιβάλλον γεμάτο αφηγήσεις θρύλων και παραμυθιών, πράγμα που τον έκανε ευφάνταστο και ονειροπόλο.

Από τον πατέρα του, κουρασμένο στρατιώτη των ναπολεόντειων πολέμων, άκουγε πολεμικές ιστορίες και απίστευτα περιστατικά της ζωής σε διάφορους τόπους, ενώ η γιαγιά του και οι απλοϊκές γυναίκες της γειτονιάς ύφαιναν γύρω του έναν ιστό δεισιδαιμονιών, ονείρων και θαυμάτων, φόβων και τιμωριών, που τον επηρέασαν σε όλη τη ζωή του όπως και στη δημιουργία του.

Οι καλλιτεχνικές ανησυχίες του ήταν πολλές και πρώιμες. Παιδί ακόμα, στο χωριό του φτιάχνει ένα κουκλοθέατρο και αρχίζει να γυρνάει μ’ αυτό στους δρόμους διασκεδάζοντας και καταπλήσσοντας μικρούς και μεγάλους. Μόλις στα δεκατέσσερα, χωρίς καν να έχει τελειώσει το Δημοτικό, πηγαίνει στην πλούσια Κοπεγχάγη, κέντρο μεγάλης καλλιτεχνικής άνθησης, διεκδικώντας μια θέση στο βασιλικό θέατρο! Θα χρειαστεί να τελειώσει κανονικά το σχολείο, να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο, να δοκιμάσει το ταλέντο του στο θεατρικό έργο, στην ταξιδιωτική λογοτεχνία και στο μυθιστόρημα, προτού ανακαλύψει το μεγάλο του χάρισμα στο Παραμύθι (1835 η πρώτη έκδοση της συλλογής του «Παραμύθια και Ιστορίες»), που θα τον κάνει διάσημο και ξεχωριστό ανάμεσα στους δημιουργούς της εποχής του και θα του χαρίσει στη συνέχεια μια αναγνώριση πέρα από το θάνατο.

Και πράγματι, τα παραμύθια του εξακολουθούν να είναι πασίγνωστα όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στην Αφρική και στην Ασία – στην Ιαπωνία ιδιαίτερα – αν και ο ΙΘ’ αιώνας του ρομαντισμού έχει προ πολλού αντικατασταθεί από εποχές άλλων αισθητικών και κοινωνικών αξιών.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που κάνει τα κείμενα του Άντερσεν αγαπητά σε μικρούς και μεγάλους, σε τόσους διαφορετικούς τόπους και πολιτισμούς;

Η γραφή του Άντερσεν έχει ένα βαθύ λυρισμό, μια ποίηση που αγγίζει την ψυχή. Ο Άντερσεν μιλάει για τη μοναξιά και την απόρριψη, για την ανάγκη για αγάπη και φιλία, αναδείχνει την ομορφιά των αληθινών πραγμάτων, των αληθινών αισθημάτων, ενώ συγχρόνως, κοροϊδεύει τις συμβατικότητες, σατιρίζει ανελέητα και γελοιοποιεί αδιάκοπα την εξουσία. Το φτωχό παιδί που κάποτε έπαιζε με τα λασπόνερα έφτασε να πίνει τη σοκολάτα του με τη βασίλισσα, αλλά αυτό δεν τον έκανε να αλλάξει σε τίποτα ούτε τη γραφή του ούτε και τη γλώσσα του. «Οι μόνοι αληθινά ευγενείς είναι οι ευγενείς του πνεύματος. Οι άλλοι είναι τσαρλατάνοι» δε δίστασε να απαντήσει σε έναν αριστοκράτη που τον ειρωνεύτηκε.

Ο Άντερσεν μιλάει, άλλοτε με σπαραγμό, άλλοτε με λεπτό χιούμορ, για τον έρωτα και για την υποκρισία, για τη θυσία και για την ανοησία, για παγερές βασίλισσες και τρυφερές σειρήνες, όπως και για τα πιο απλά, καθημερινά και ασήμαντα πράγματα -για τη σακοράφα, για το φανάρι του δρόμου, για τη ματαιόδοξη βασιλοπούλα που περιφρονούσε την τέχνη, ή για τον αμόρφωτο καλικάντζαρο που γοητεύτηκε από την ομορφιά ενός βιβλίου.

«Τα παραμύθια μου είναι τόσο για τους μεγάλους όσο και για τα παιδιά.

Τα παιδιά στην αρχή καταλαβαίνουν μόνο το δευτερεύον, αλλά σαν ωριμάσουν, καταλαβαίνουν το σύνολο».

Τα παραμύθια του Άντερσεν έχουν το προνόμιο που χαρακτηρίζει όλα τα καλά έργα της παιδικής λογοτεχνίας. Μεγαλώνουν μαζί με τον αναγνώστη τους και τον συντροφεύουν πιστά σε όλες τις στιγμές της ζωής του.

Από τα πιο γνωστά παραμύθια του Άντερσεν είναι: «Τα καινούρια ρούχα του βασιλιά», «Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Το αηδόνι», «Η μικρή σειρήνα», «Ο γενναίος μολυβένιος στρατιώτης», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Η Τοσοδούλα», «Το Ασχημόπαπο», «Η βασίλισσα του χιονιού».

2 – 4 – 1840 

Γεννιέται ο Γάλλος συγγραφέας Εμίλ Ζολά ( Émile Édouard Charles Antoine Zola -πέθανε στην ίδια πόλη το 1902).

Ήταν γιος μηχανικού που πέθανε όταν ο Εμίλ ήταν 7 ετών.

Δεν έγινε νομικός όπως τον ήθελε η μητέρα του, εργάστηκε σε διάφορες εργασίες (υπάλληλος σε εκδοτικό οίκο, λιμενεργάτης κ.ά.) και στη συνέχεια άρχισε να αρθρογραφεί για την τέχνη, την πολιτική, ενάντια στη θρησκεία και το ιερατείο.

Το πρώιμο λογοτεχνικό έργο του είναι επηρεασμένο από τον Β. Ουγκώ, ενώ χαρακτηριστικό του είναι η τόλμη στην αναπαράσταση της κοινωνικής ζωής.

Μετά το 1868 ο Ζολά επεξεργάστηκε τα 20 μυθιστορήματά του, κάτω από το γενικό τίτλο «Les Rougon-Macquart».

Η φυσική και κοινωνική ιστορία μιας οικογένειας στα χρόνια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας» τα οποία περιγράφουν με ενάργεια όχι μόνο τη βιολογική πορεία της συγκεκριμένης οικογένειας, αλλά, κυρίως, τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία – με αιχμή τη διαμόρφωση της συνείδησης της εργατικής τάξης και την ανάπτυξη του κινήματός της.

Σε δύο συνεχόμενα μυθιστορήματα («Η ταβέρνα» και «Το ορυχείο») βλέπουμε πολύ ξεκάθαρα αυτή την πορεία: στο πρώτο, η εργατική οικογένεια είναι ακόμη βυθισμένη στις ψευδαισθήσεις της, στο όραμα ότι μπορεί να αλλάξει ταξική θέση και να περάσει στην αστική τάξη. Το όραμα αυτό συνθλίβεται από τους δυσβάσταχτους όρους ζωής και τον αλκοολισμό.

Στο δεύτερο μυθιστόρημα, ο γιος της ίδιας οικογένειας δραστηριοποιείται συνδικαλιστικά και πολιτικά και πρωτοστατεί στις μεγάλες κινητοποιήσεις των εργατών του ορυχείου που δουλεύει.

Σε αυτό το έργο, ο Ζολά δίνει και μια από τις πιο σκληρές εικόνες της ζωής του προλεταριάτου που μας έχει δώσει η παγκόσμια λογοτεχνία.

Σε αυτή τη σειρά – που αποτελεί μια ανατομία της γαλλικής καπιταλιστικής κοινωνίας – εντάσσεται και το «Χρήμα».

Επίσης με τη σειρά «Οι τρεις πόλεις» (1894-1898), που ακολούθησε, ο Ζολά ασχολείται με την εκμετάλλευση της αμάθειας και το εμπόριο θαυμάτων από την εκκλησία και υποβάλλει τη χριστιανική πίστη σε επιστημονική κριτική.

Ενώ η σειρά «Οι 4 ευαγγελιστές» (1889-1902) αποτελεί τετραλογία-περιγραφή μια μελλοντικής κοινωνικής ουτοπίας όπου θριαμβεύουν η λογική και η εργασία.

Ο Εμίλ Ζολά είχε ενεργό συμμετοχή στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα της Γαλλίας. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι θέσεις του κατά του Ναπολέοντα και του ιερατείου.

Στη διαδρομή του ο Ζολά με αρθρογραφία του αντιτάχθηκε στο Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ενώ το 1898 δημοσίευσε το «Κατηγορώ» όπου αποκάλυπτε τη σκευωρία της υπόθεσης Ντρέιφους.

Πολλά άρθρα του σε εφημερίδες, λειτουργούν μέχρι σήμερα ως διαχρονικά υποδείγματα μαχόμενης δημοσιογραφίας και ως πολύτιμες ιστορικές μαρτυρίες

«Κατηγορώ»…

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Ζολά έμελλε να συνταράξει συθέμελα τη γαλλική κοινωνία με την ανοιχτή επιστολή του προς τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η οποία δημοσιεύτηκε στο εξώφυλλο της εφημερίδας «L’Aurore» υπό τον τίτλο «Κατηγορώ!» (1898), που αφορούσε στη γνωστή υπόθεση Ντρέιφους.

Κατηγορώ τον αντισυνταγματάρχη Πατύ ντε Κλαμ, γιατί υπήρξε ο σατανικός δράστης της δικαστικής πλάνης…
Κατηγορώ τον στρατηγό Μερσιέ γιατί, το λιγότερο από πνευματική ανεπάρκεια, έγινε συνένοχος του μεγαλύτερου ανομήματος του αιώνα…
Κατηγορώ τον στρατηγό Μπιγιό, γιατί είχε στα χέρια του αναμφισβήτητες αποδείξεις της αθωότητας του Ντρέιφους και τις έπνιξε…
Κατηγορώ τον στρατηγό ντε Μπουαντέφρ και τον στρατηγό Γκονζ, γιατί υπήρξαν συνένοχοι του ίδιου εγκλήματος…
Κατηγορώ τον στρατηγό ντε Πελιέ και τον ταγματάρχη Ραβαρί, γιατί έκαμαν μια εγκληματική προανάκριση, με την πιο τερατώδη μεροληψία…
Κατηγορώ τους τρεις γραφολόγους Μπελόμ, Βαρινιάρ και Γουάρ, γιατί συντάξανε ψεύτικες εκθέσεις απατεώνων…
Κατηγορώ το υπουργείο Στρατιωτικών και το Επιτελείο, γιατί έκαμαν στις εφημερίδες ιδιαίτερα στην «Αστραπή» και στην «Ηχώ των Παρισίων», μια βδελυρή και απαράδεκτη εκστρατεία για να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη…
Κατηγορώ, τέλος, το πρώτο Στρατοδικείο, γιατί παραβίασε το Δίκαιο…

Το 1898 κατηγορήθηκε για συκοφαντία και καταδικάστηκε σε ένα χρόνο φυλάκιση. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο Εφετείο παρά τις αντιδράσεις του υπουργείου Στρατιωτικών. Ακολούθησαν ταραχές ανάμεσα στους υποστηρικτές και τους πολέμιους του Ντρέιφους που οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης.

Την αποκάλυψη ακολούθησαν δραματικά γεγονότα που κατέληξαν όχι απλώς στη δικαίωση του αθώου, αλλά και στη μεταρρύθμιση του συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του χωρισμού εκκλησίας και κράτους.

Πριν, όμως, δει αυτή την τελευταία εξέλιξη, ο Εμίλ Ζολά βρέθηκε νεκρός, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1902, στο διαμέρισμά του.
Επίσημη αιτία θανάτου ήταν η δηλητηρίαση από μονοξείδιου του άνθρακα. Ωστόσο, υπήρξαν ψίθυροι ότι για το θάνατό του, ευθύνονταν πολιτικοί του αντίπαλοι. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν αποδείχτηκε.

2 – 4 – 1872 

Πεθαίνει ο Αμερικανός εφευρέτης του τηλέγραφου και του ομώνυμου κώδικα σημάτων, Σάμιουελ Μορς (Samuel Finley Breese Morse -γεννήθηκε 27 Απριλίου 1791).

Σπούδασε ζωγραφική και γνώρισε αρκετή επιτυχία ως ζωγράφος ήταν μάλιστα και ένας από τους ιδρυτές της Εθνικής Ακαδημίας Ιχνογραφίας των ΗΠΑ. Εκτός από τη ζωγραφική, πολύ σοβαρά ασχολήθηκε ο Μορς με τη φυσική, όπου αφιέρωνε όλες τις ελεύθερες ώρες του.

Η πρώτη τηλεγραφική γραμμή ήταν Ουάσιγκτον-Βαλτιμόρη και διαδόθηκε μετά παντού -χρησιμοποιήθηκε και στη ναυτιλία.

Ο Μορς εφηύρε και ειδικό αλφάβητο (το 1830), γνωστό και ως Κώδικας Μορς, χωρίς γράμματα αλλά μόνο με τελείες και παύλες που συνδυαζόμενα αντιστοιχούν στα γράμματα του αλφαβήτου και στους αριθμούς 0-9.

2 – 4 – 1948

Γεννιέται ο «άρχοντας» Δημήτρης Μητροπάνος (έφυγε από τη ζωή στις 17-Απρ-2012) με την πηγαία λαϊκή φωνή, με μεγάλη, ουσιαστική κατάθεση στο ελληνικό τραγούδι, διανύοντας μια 45χρονη διαδρομή στο τραγούδι στεφανωμένη με επιτυχίες, από τότε που τυχαία τον άκουσε να τραγουδά ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και μέσω εκείνου βρέθηκε στην «Κολούμπια».

Μια πορεία στο ελληνικό τραγούδι, με διάρκεια και ερμηνείες-σταθμούς του λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού που τον κατέταξαν στους λαϊκούς βάρδους.

Η φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου, ειδικά από τη δεκαετία του ’90 και μετά, έγινε ο μελωδικός «τόπος» όπου συναντήθηκε ένα ρεύμα του λαϊκού τραγουδιού με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και με τραγούδια των οποίων οι στίχοι και η μουσική διαφοροποιούνταν από τη θεματολογία του κλασικού λαϊκού τραγουδιού.

Σε αυτή τη «συνάντηση» η φωνή του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο γιατί προσέλκυσε στιχουργούς και συνθέτες να γράψουν με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι μέχρι τότε, αλλά και μπόλιασε νέες μορφές στιχουργίας και σύνθεσης με τη δωρική λιτότητα του κλασικού λαϊκού τραγουδιού, το οποίο είχε επηρεάσει τον Μητροπάνο.

Συμμεριζόμενος την άποψη ότι ο καλλιτέχνης, αλλά και κάθε άνθρωπος έχει χρέος και ανάγκη να αφουγκράζεται, να μιλά, να αγωνίζεται για τα ζωτικά προβλήματα της εποχής μας, ο Δημήτρης Μητροπάνος σφράγισε με την απαράμιλλη ερμηνεία του τραγούδια χαραγμένα στη συνείδηση του λαού μας, των Μίκη Θεοδωράκη («Τραγούδι του Νεκρού αδερφού», «Αξιον Εστί», «Ρωμιοσύνη» κ.ά.), Χρήστου Λεοντή (το δοξαστικό της Ειρήνης από την «Καταχνιά») κ.ά.

«Παιδί αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ που διώχθηκαν σκληρά από το αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του, ο Δημήτρης Μητροπάνος αναγκάστηκε να βγει πολύ νωρίς στη βιοπάλη, αναζητώντας μεροκάματο. Εχοντας αυτά τα βιώματα τραγούδησε τις αγωνίες, τους αγώνες και τα βάσανα του λαού και κέρδισε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. Με τη δωρική φωνή και την ξεχωριστή ερμηνεία του πλούτισε το λαϊκό τραγούδι».(Απόσπασμα από την ανακοίνωση του ΚΚΕ με την αναγγελία θανάτου του Δημήτρη Μητροπάνου)

Γεννημένος, στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα – από την οποία καταγόταν η μητέρα του – μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια.

Μέχρι τα 16 του νόμιζε πως ο πατέρας του σκοτώθηκε στο βουνό (ήταν αντάρτης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας), οπότε έλαβε ένα γράμμα του πατέρα του που έλεγε πως ζει στη Ρουμανία.

Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια. Πρώτα ως σερβιτόρος στην ταβέρνα του θείου του και ύστερα σε ξυλουργεία.

Μετά την Γ’ Γυμνασίου, το 1964, ήρθε στην Αθήνα να ζήσει με το θείο του. Προτού τελειώσει το Γυμνάσιο άρχισε να δουλεύει ως τραγουδιστής. Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη». Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού «Χαμένη Πασχαλιά», που λογοκρίθηκε από τη χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Στη μακρόχρονη πορεία του στο τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού: Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιάννης Σπανός, Μάριος Τόκας.

Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Στου αιώνα την παράγκα», αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε πιο «έντεχνες» διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού. Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.ά.

Τελευταίες δισκογραφικές δουλειές του ήταν η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του στο Ηρώδειο (Σεπτέμβρης 2009), αποτελούμενη από 2 CD, με τίτλο «Τα τραγούδια της ζωής μου» και ο δίσκος «Εδώ είμαστε» με τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη.

2 – 4 – 2000

Φεύγει από τη ζωή η ηθοποιός Μαλαίνα Ανουσάκη.

Τη γυναίκα σύμβολο της Αντίστασης, τη γυναίκα σπάνιου καλλιτεχνικού και αγωνιστικού ήθους, τη Μαλαίνα Ανουσάκη, αποχαιρέτησαν συγγενείς, φίλοι, σύντροφοι, συναγωνιστές και συγκρατούμενές της, χτες το απόγευμα στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Σε μια σεμνή τελετή, όπως της έπρεπε, αφού σεμνά και διακριτικά, παρά το δυναμισμό της, έζησε.

Συγκλονιστική φωνή αποχαιρετισμού, η συγκρατούμενη της Μαλαίνας Ανουσάκη, Σούλα Καρανίκα, η οποία εκ μέρους των γυναικών των Φυλακών Αβέρωφ έσκυψε ευλαβικά στις μνήμες και στις στιγμές που έζησαν μαζί σαν μελλοθάνατες. «Εδειξες το θάρρος και την αγωνιστικότητά σου» – είπε – «στάθηκες πραγματική κομμουνίστρια. Καλό σου ταξίδι. Γεια χαρά, όπως λέγαμε εμείς στις φυλακές».

Συγκινημένος και ο Βασίλης Κολοβός εκ μέρους του ΚΚΕ αποχαιρέτησε τη συντρόφισσα Μαλαίνα Ανουσάκη λέγοντας: «Σεβαστή και τιμημένη συντρόφισσα, εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος σου ευχόμαστε καλό ταξίδι. Το Κόμμα που υπηρέτησες περισσότερα από 65 χρόνια. Έγινες φωτεινό αστέρι και μας φώτισες από τη δικτατορία του Μεταξά, την κατοχή, τον εμφύλιο και τη χούντα, μέχρι τη μεταπολίτευση.

Ήσουν πάντα όρθια και δίδασκες ήθος και ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ήταν στάση ζωής αυτό. Εμείς που διδαχτήκαμε από το ήθος σου θα σε θυμόμαστε ως μια αγία αγωνίστρια των ημερών, αγωνίστρια της καθημερινότητας, της ζωής…

Δείτε και |> Δίδαξε τη δύναμη της συλλογικότητας (της Σοφίας Αδαμίδου)

2 – 4 – 2005

Πεθαίνει ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ, κατά κόσμον Karol Józef Wojtyła (Κάρολος Βοϊτίλα).

Στις 16/10/1978 με προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες στα πλαίσια της διαπάλης ιμπεριαλισμού-σοσιαλισμού, ο καρδινάλιος της Πολωνίας Κάρολος Βοϊτίλα εκλέγεται Πάπας και παίρνει το όνομα Ιωάννης – Παύλος ο 2ος. Είναι ο πρώτος μη Ιταλός Πάπας σε διάστημα 456 χρόνων.

Ο ρόλος του στην ανατροπή του σοσιαλισμού στην Α. Ευρώπη εξαιρετικά σημαντικός. Άλλωστε το Βατικανό στη εποχή του αναδείχτηκε «αλληλέγγυος» καθοδηγητής των δυνάμεων που έδρασαν κατά του σοσιαλισμού (πρώτιστα Πολωνία που ήταν τότε ο αδύνατος κρίκος) και μέγας χρηματοδότης τους, γι’ αυτό και τα δάκρυα του Γκορμπατσόφ και του Βαλέσα, που δήλωσαν στη κηδεία τους ότι «χωρίς αυτόν δε θα είχε υπάρξει το τέλος του κομμουνισμού.

Όμως παρά το γεγονός ότι από την πρώτη στιγμή για όσους έβλεπαν την ουσία του γεγονότος που ήταν (ή θα γινόταν) ένας «νόμιμος» και σημαντικός μοχλός παρέμβασης από το εξωτερικό στις εσωτερικές εξελίξεις της Πολωνίας αλλά και ευρύτερα , υπήρξαν αυταπάτες.

Το οπορτουνιστικό ρεύμα αρχίζει να γίνεται κυρίαρχο στη Λ.Δ της Πολωνίας (βλ την πρώτη της ανακοίνωση Ριζοσπάστης 18/10):

«ΒΑΡΣΟΒΙΑ 17. Η πολωνική κυβέρνηση με την εκλογή του νέου πάπα που όπως είναι γνωστό είναι Πολωνός τονίζει ότι η εκλογή αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πρώτη φορά εκλέγεται πάπας ένας Πολωνός πολίτης ενός έθνους που πέρασε από την κόλαση ενός πολέμου, πραγματοποίησε αξιοσημείωτες αλλαγές στη χώρα και συνεχίζει την ανοδική πορεία μας πολύπλευρης ανάπτυξης πράγμα που είναι γενικά παραδεκτό.
Οι Πολωνοί τονίζεται στην ανακοίνωση, δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε κάθε τι που εξυπηρετεί την παγκόσμια ειρήνη, για το καλό όλης της ανθρωπότητας και κάτω από το πρίσμα αυτό κρίνουν σαν ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός την εκλογή του πάπα Ιωάννη Παύλου Β’».

Φυσικά ο πάπας «ανταποδίδει» (Ριζοσπάστης 21-10-1978):

«ΒΑΡΣΟΒΙΑ 20. Ο πολωνικός Τύπος δημοσιεύει σήμερα τηλεγράφημα του νέου πάπα Ιωάννη- Παύλου Β’ στην ηγεσία της Λ.Δ στο οποίο τονίζονται οι θερμές ευχαριστίες για τις ευχές και τα συγχαρητήρια που του έστειλε η ηγεσία της Λ.Δ Πολωνία για την εκλογής του…

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

3 - 4 - 1897

Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης και πιανίστας Γιοχάνες Μπραμς (Johannes Brahms, -γεννήθηκε 7 Μαΐου 1833).

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 19ου αιώνα. Αν και ήταν ριζοσπαστικός ως προς το δημιουργικό του κομμάτι, στη χρήση των παραδοσιακών ή και αρχαϊκών ακόμη μορφών ήταν συντηρητικός.

Για να καταλάβουμε καλύτερα το χαρακτήρα και την τεχνική σύνθεσης του Μπραμς, μπορούμε να ανατρέξουμε στο δοκίμιο του Arnold Schönberg the progressive -«Μπραμς, ο Προοδευτικός», στο οποίο αναιρείται η μέχρι τότε κρατούσα εικόνα του Μπραμς ως συντηρητικού και αναδεικνύεται η προοδευτικότητα της μουσικής του τουλάχιστον όσον αφορά στην οργάνωση των μουσικών φράσεων.

Γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1833 από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του, κοντραμπασίστας στο επάγγελμα, διέκρινε από πολύ νωρίς το ταλέντο του και φρόντισε εγκαίρως να λάβει την κατάλληλη μουσική παιδεία. Όταν ο Μπραμς ήταν 20 χρονών, ο Σούμαν, που ήταν 23 χρόνια μεγαλύτερός του, μελέτησε ορισμένες από τις συνθέσεις του και εξήγγειλε τη γέννηση μιας μεγαλοφυΐας.

Το 1855 άρχισε τις εμφανίσεις του ως πιανίστας. Κατέλαβε τη θέση του διευθυντή ορχήστρας στην πριγκηπική αυλή του Ντέτμολντ και το 1859 ίδρυσε και ανέλαβε τη διεύθυνση μιας γυναικείας χορωδίας στο Αμβούργο. Απογοητευμένος από την αδυναμία του να διοριστεί διευθυντής της Φιλαρμονικής του Αμβούργου, ο Μπραμς εγκαταστάθηκε το 1863 στη Βιέννη όπου πέρασε την υπόλοιπή του ζωή.

https://youtube.com/watch?v=YXT42ghiuZ4%3Ffeature%3Doembed

Δεν έγραψε ποτέ όπερα, αλλά συνέθεσε αριστουργήματα σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα μουσικά είδη: τέσσερις συμφωνίες, τέσσερα κοντσέρτα, δύο σερενάτες για ορχήστρα και δύο εισαγωγές. Συνέθεσε επίσης το «Γερμανικό Ρέκβιεμ» (έντονα προσωπικού ύφους) και άλλα χορωδιακά έργα με συνοδεία και a capella, τραγούδια, μεγάλο όγκο έργων για μουσική δωματίου, τις παραλλαγές Χάυντν για ορχήστρα, τις παραλλαγές Χέντελ και Παγκανίνι για πιάνο, δεκάδες έργα για πιάνο (ήταν το αγαπημένο του όργανο), αλλά και έργα για εκκλησιαστικό όργανο.

Πρέπει επίσης να μνημονεύσουμε τους ιδιαίτερα δημοφιλείς “Ουγγρικούς Χορούς” για τέσσερα χέρια, που γνώρισαν μετά τον Μπραμς πολλές ενορχηστρώσεις.

Ο Μπραμς αντιτάχθηκε στον ριζοσπαστισμό των πρωτοπόρων συνθετών Λιστ και Βάγκνερ και δέχτηκε επιθέσεις από τους οπαδούς τους.
Προτού φτάσει στο τέλος της ζωής του, μεγάλο μέρος αυτής της πολεμικής είχε καταλαγιάσει. Μουσικοί και ακροατές είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι μπορεί κανείς να αγαπά τη μουσική που γεννήθηκε και στα δύο αντιμαχόμενα ιδεολογικά στρατόπεδα.

Ο Μπραμς πέθανε από καρκίνο του ήπατος στη Βιέννη, στις 3 Απριλίου 1897.
Στην κηδεία του παρέστησαν χιλιάδες θαυμαστές του απ’ όλη την Ευρώπη και οι σημαίες κυμάτισαν μεσίστιες σε όλα τα πλεούμενα στο λιμάνι του Αμβούργου.

Πληροφορίες: Wikipedia

3 – 4 – 1912

Γεννιέται ο αθλητής, γιατρός και μαχητής της Ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης.

Σήμερα, το αγωνιστικό παράδειγμα του Γρ. Λαμπράκη και των συναγωνιστών του, παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, οι ιμπεριαλιστές συνεχίζουν, ακόμη πιο λυσσασμένα, τη γη να ξαναμοιράζουν και με των λαών το αίμα τα σύνορα να χαράζουν.

Η φωτιά των ιμπεριαλιστικών πολέμων μαίνεται και ο κίνδυνος κλιμάκωσης τους είναι άμεσος. Για τα κέρδη των μονοπωλίων και του μεγάλου κεφαλαίου, οι ιμπεριαλιστές είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να γκρεμίσουν ότι έχει αφήσει όρθιο η ειρήνη τους. Μια «ειρήνη» που οι λαοί τη βιώνουν με το πιστόλι να σημαδεύει τον κρόταφο τους.

27 Μάη 1963
Ώρα 1.22 πρωινή. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης, μετά από πέντε μέρες άνισου αγώνα στην εντατική, χάνει τη μάχη για τη ζωή. Είχε δεχθεί δολοφονική επίθεση στη διάρκεια συγκέντρωσης για την Ειρήνη στη Θεσσαλονίκη στις 22/5.

Χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, που επέβαινε σε τρίκυκλο το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης. Και οι δύο ήταν άνθρωποι του υποκόσμου, μέλη της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Καρφίτσα, την οποία καθοδηγούσε η χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ο παλιός βαλκανιονίκης, υφηγητής της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, συνεργαζόμενος βουλευτής με την ΕΔΑ και ηγετική μορφή του κινήματος της Ειρήνης (αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Βαλκανική Συνεννόηση) θα χάσει τη μάχη με τη ζωή.

Στον μεγάλο αγωνιστή, ο Κώστας Βάρναλης, αφιερώνει το ποίημά του «Στον ήρωα Λαμπράκη».

Στον ήρωα Λαμπράκη

Σε φάγαν οι φασίστες σκύλοι, Ελλάδα,
με μάσκα ή χωρίς μάσκα, ξένοι, ντόπιοι.
Εσύ ’σουνα, Λαμπράκ’, η αιώνια Ελλάδα,
φως, αρετή, παλικαριά και πρώτος!

Χρόνια και χρόνια, Μάνα οι δουλεμπόροι
σε σούρνανε στη λάσπη και στη νύχτα.
Μα στα κόκαλα μέσα των παιδιώ σου
λαμπάδιαζεν η πάναγνη τιμή σου.

Τ’ άδικον αίμα του παλικαριού μας
κοκκίνισε πελάη, βουνά και κάμπους,
ανάστησε τ’ αρχαία σου μεγαλεία,
Μάνα – πατρίδα, Μάνα – ελευτερία.

Αθάνατε λαέ, της Ιστορίας
εσύ τα περασμένα κι αυριανά!
Δεν άφησες τον ήρωα να πεθάνει.
Απ’ τον τάφο του η νέα ζωή σου αρχίζει.

Όχι κλάμ’, αναστάσιμες καμπάνες
για τη μεγάλη της οργής σου νίκη.
Έδειξες στον οχτρό τη δύναμή σου,
ξέροντας ποιος και πούθε σε χτυπάει.

Δείτε όλο το κλίμα της εποχής, μέχρι και τη |> δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη

3 – 4 – 1913

Η Έμελιν Πάνχερστ, η μαχητική βρετανίδα σουφραζέτα που ίδρυσε το 1903 την Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών, καταδικάζεται σε τριετή φυλάκιση για ηθική αυτουργία στον εμπρησμό της οικίας του υπουργού Οικονομικών.

3 – 4 – 1918

Αποβιβάζεται στο Χάνκο η γερμανική «Βαλτική Μεραρχία» με σκοπό την κατάπνιξη της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Φιλανδία. Η επανάσταση είχε ξεσπάσει στις 27/1/1918, ενώ έληξε στις 15/5 με νίκη των αντεπαναστατικών δυνάμεων και των ξένων επεμβασιών

3 – 4 – 1922

Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν (Ио́сиф Виссарио́нович Ста́лин, ψευδώνυμο του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι (1878-1953)  εκλέγεται ΓΓ του ΚΚΣΕ.

3 – 4 – 1924

Γεννιέται ο Αμερικανός ηθοποιός, Μάρλον Μπράντο.

3 – 4 – 1927

Το ΚΚΕ οργανώνει στην Αθήνα (θέατρο «Απόλλων») συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της ιμπεριαλιστικής αγγλοαμερικανικής επέμβασης στην Κίνα και του βάρβαρου βομβαρδισμού της πόλης Νανκίν

3 – 4 – 1928

Δικάζονται ο Νίκος Καζαντζάκης και ο Δημήτρης Γληνός. Κατηγορούνται για διάδοση ανατρεπτικών ιδεών, επειδή ήταν ομιλητές σε εκδήλωση για τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Σοβιετική Ένωση .

3 – 4 – 1948

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν υπογράφει το γνωστό «σχέδιο Μάρσαλ». 

Το «Δόγμα Τρούμαν» και το «Σχέδιο Μάρσαλ» αποτέλεσαν τον «πρόλογο» της στήριξης του αστικού μεταπολεμικού καθεστώτος στην Ελλάδα, η οποία ολοκληρώθηκε με την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και την εγκατάσταση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα.

Το «Σχέδιο Μάρσαλ», το οποίο είναι αδιάσπαστο από το «Δόγμα Τρούμαν», αποτελούσε μια γιγαντιαία επιχείρηση αντεπαναστατικού πολέμου με διπλό στόχο: Από τη μια στρεφόταν εναντίον των επαναστατικών δυνάμεων στη Δυτική Ευρώπη και από την άλλη αποσκοπούσε στην πρόσδεση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην ιμπεριαλιστική τροχιά με ταυτόχρονη απομόνωση της ΕΣΣΔ.

Το «Δόγμα Τρούμαν» είχε εξαγγελθεί στις 12 Μάρτη 1947 και το «Σχέδιο Μάρσαλ» παρουσιάστηκε στις 5 Ιούνη της ίδιας χρονιάς, ενώ από την άποψη της ουσίας του δεν ήταν κάτι το πρωτοφανές, αλλά εντάσσεται σε μια σειρά προηγουμένων σχεδίων διείσδυσης του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού των ΗΠΑ στην Ευρώπη.

Η εξαγγελία των δύο αυτών προγραμμάτων συνοδεύθηκε από την όξυνση κλίματος αντικομμουνιστικής και αντισοβιετικής υστερίας, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται ότι οι «ειδικές συνθήκες» της Ελλάδας, δηλαδή ο αγώνας του ΔΣΕ, ήταν εκείνες που «τράβηξαν» το ενδιαφέρον του Τρούμαν.

Οι πόροι του Σχεδίου Μάρσαλ, που εισέρρευσαν στην Ελλάδα, αποκατέστησαν τα κέρδη του μονοπωλιακού κεφαλαίου, ανανέωσαν τη βάση του και επέτρεψαν την ανάπτυξή του για δεκαετίες, χωρίς ωστόσο να λύσει τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Εξάλλου την αστική τάξη την ενδιέφερε, πριν απ’ όλα και κυρίως, η στερέωση της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας της.

Είναι πράγματι εντυπωσιακό, σε επίπεδο συμβολισμών, ότι και στις σημερινές συνθήκες χρησιμοποιείται και πάλι ο όρος «Σχέδιο Μάρσαλ» για την «ανάπτυξη», ένα «νέο» σχέδιο, από το οποίο μόνο τα μονοπώλια θα ωφεληθούν, ενώ τα κονδύλια αυτού του «νέου Σχεδίου Μάρσαλ» δεν προέρχονται από πουθενά αλλού, παρά από τη «νόμιμη» κλοπή του πλούτου που παράγει η εργατική τάξη.

Πηγή: Ριζοσπάστης

3 – 4 – 1949

Ανασχηματίζεται η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ελεύθερης Ελλάδας.

Πρόεδρός της αναλαμβάνει ο Δημήτρης Παρτσαλίδης.

3 – 4 – 1950 

Πεθαίνει στη Νέα Υόρκη ο Γερμανός συνθέτης, Κουρτ Βάιλ (Kurt Julian Weill, γεν. Ντεσάου 2-Μαρτ-1900).

https://youtube.com/watch?v=mGHVp290OMw%3Ffeature%3Doembed

Γερμανός συνθέτης Εβραϊκής καταγωγής γεννήθηκε στο Ντεσούμ το 1900 και εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο το 1920.

Το 1923 αρχίζει να συνεργάζεται με έναν από τους πιο σημαντικούς δραματικούς συγγραφείς τον Γκέοργκ Κάιζερ.

https://youtube.com/watch?v=FSk3TG5czcg%3Ffeature%3Doembed

Η πρώτη του συνεργασία με τον Μπέρτολτ Μπρεχτ έδωσε ένα από τα αριστουργήματα του 20ού αιώνα, την «Οπερα της πεντάρας» (1928).

Το 1933 μεταναστεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες και αφοσιώνεται στη σύνθεση μουσικών δημιουργιών για το Μπρόντγουεϊ μέχρι το θάνατό του το 1950.

https://youtube.com/watch?v=GvYWaoJPJRQ%3Ffeature%3Doembed

Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του Κουρτ Βάιλ είναι το Alabama Song, Mandalav, Youkali Tango. 

3 – 4 – 1962 

Πεθαίνει ο συνθέτης Μανώλης Καλομοίρης. Υπήρξε πρωτεργάτης της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, ενώ τ’ όνομά του συχνά συνοδεύεται από τον τίτλο του εθνικού συνθέτη.

Το κείμενό του στο πρόγραμμα της πρώτης συναυλίας του στην Αθήνα, (1908, Ωδείο Αθηνών), μάλιστα, χαρακτηρίστηκε «μανιφέστο» της Ελληνικής Εθνικής Σχολής, ενώ η «άκρα δημοτική», στην οποία είναι διατυπωμένες οι απόψεις του δημιουργού για την ελληνική μουσική «εγείρουν σάλο μεταξύ των φιλόμουσων». Ήταν επίσης, υπέρμαχος του δημοτικισμού.

3 – 4 – 1962

Ο Ενβέρ Χότζα (Α’ Γραμματέας του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας) καλεί το ΚΚ Κίνας να πάρει ανοιχτή θέση «ενάντια στον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό».

Το ρήγμα στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα βαθαίνει. Οι σχέσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας και της ΕΣΣΔ είχαν περιέλθει σε πλήρη ρήξη, με την ΕΣΣΔ να έχει διακόψει τις σχέσεις της (11/12/1961) και τη Λ.Δ. της Αλβανίας να αποχωρεί ουσιαστικά από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας στις αρχές του 1962 (επίσημα στις 13/9/1968).

3 – 4 – 1966

Ο κύκλος τραγουδιών «Ρωμιοσύνη» του Μίκη Θεοδωράκη παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε συναυλία στο θέατρο Διάνα στην Αθήνα, έπειτα από διαδήλωση της ΕΔΑ κατά των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα.

3 – 4 – 1968

Συγκροτείται στη Ρώμη η Ενιαία Συνδικαλιστική Αντιδικτατορική Κίνηση (ΕΣΑΚ).

Η ΕΣΑΚ αποτέλεσε τον πόλο συσπείρωσης του ΚΚΕ στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, αφότου το Αντιδικτατορικό Εργατικό Μέτωπο (ΑΕΜ) που είχε συγκροτηθεί τον Αύγουστο του 1967, έγινε μετά τη διάσπαση του Κόμματος (12η Πλατιά Ολομέλεια, 1968) η συνδικαλιστική παράταξη του λεγόμενου «ΚΚΕ εσωτερικού».

3 – 4 – 1974

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ καταγγέλλει με ανακοίνωσή του τη συμμετοχή της Χούντας σε συνομωσία με σκοπό την ανατροπή του Προέδρου Μακαρίου και την κατάργηση της ανεξαρτησίας της Κύπρου.

3 – 4 – 1990

Ο καρδιοχειρουργός Γεώργιος Τόλης πραγματοποιεί την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα.

3 – 4 – 1999 

Ξεκινά ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου από τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ.

Στις 3 του Απρίλη 1999, η επιδρομή του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας περνάει σε μια νέα φάση. Στις 2 τα ξημερώματα σημειώνεται η πρώτη πυραυλική επίθεση κατά του Βελιγραδίου. Οι πύραυλοι χτυπάνε το υπουργείο Εσωτερικών και την Αστυνομική Διεύθυνση.

Τα δυο κτίρια βρίσκονταν σε πολύ κοντινή απόσταση, στον κεντρικότερο δρόμο του Βελιγραδίου. Είχαν εκκενωθεί από την αρχή της επιδρομής και έτσι δεν υπήρξαν θύματα. Ωστόσο, σοβαρές ζημιές υπέστη μαιευτήριο που βρισκόταν δίπλα στα κυβερνητικά κτίρια.

Η επίθεση αυτή σηματοδοτούσε την έναρξη των επιθέσεων κατά κυβερνητικών στόχων μέσα στην πρωτεύουσα της Γιουγκοσλαβίας και σε περιοχές κατοικημένες.

Ήταν, ακόμη, η κατάρρευση των επιχειρημάτων πως το ΝΑΤΟ θα περιοριζόταν δήθεν σε προσβολή μόνο στρατιωτικών στόχων στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου. Ομως, είναι μια ακόμη απόδειξη πόσο έξω έπεφταν όσοι υποστήριζαν ότι η συνθηκολόγηση της Γιουγκοσλαβίας θα ήταν θέμα δυο – τριών ημερών.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Μπιλ Κλίντον, υπό το βάρος των εντυπώσεων που προκαλεί η διάψευση των εκτιμήσεων της Συμμαχίας για μια γρήγορη παράδοση των Σέρβων, χαρακτηρίζει την επιχείρηση «δύσκολη» αλλά «απαραίτητη».

Την ίδια μέρα δυο ΝΑΤΟικοί πύραυλοι προσγειώνονται σε ορεινή περιοχή έξω από την πρωτεύουσα της… Αλβανίας.

Στην Ελλάδα κλιμακώνονται οι μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις του λαού για την καταδίκη της ΝΑΤΟικής επιδρομής και της πολιτικής της κυβέρνησης για την εμπλοκή της χώρας.

Στις 2 του Απρίλη πραγματοποιήθηκε μεγάλη αντιπολεμική συναυλία στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη. Αντιπολεμική συναυλία με συμμετοχή Ελλήνων και Σέρβων καλλιτεχνών έγινε και στην πλατεία Κοραή, στον Πειραιά.

https://youtube.com/watch?v=WJcbBI5swiY%3Ffeature%3Doembed

Στο μεταξύ, συνεχίζονταν οι προετοιμασίες για τα μεγάλα συλλαλητήρια της επόμενης μέρας.

Στις 4 του Απρίλη έγιναν πρωτοφανή σε μέγεθος και μαχητικότητα συλλαλητήρια στην Αθήνα, στον Τύρναβο (έξω απ’ το στρατόπεδο «Σχοινά»), και στην Κρήτη (έξω απ’ τη βάση της Σούδας).

Πηγή: Ριζοσπάστης

3 – 4 – 1999

Αρχίζει στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη συνδικάτων και συνδικαλιστών με πρωτοβουλία της Επιτροπής Πρωτοβουλίας για την Ανασυγκρότηση του Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Η Συνδιάσκεψη αποφάσισε τη συγκρότηση τουΠΑΜΕ, ενώ οι 1.500 περίπου συμμετέχοντες πραγματοποίησαν πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία και τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαμαρτυρόμενοι για το Νατοϊκό βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT .GR

4 – 4 – 1826

Υπογράφεται μεταξύ Βρετανίας και Ρωσίας το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης, με το οποίο επιβεβαιωνόταν η πρόθεση των δύο Δυνάμεων να μεσολαβήσουν μεταξύ της ελληνικής πλευράς και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός αυτόνομου ελληνικού κράτους.

«Τους κατατρέξανε οι Ευρωοπαίγοι τους δυστυχείς Ελληνες. Εις τις πρώτες χρονιές εφόδιαζαν τα κάστρα των Τούρκων, τους κατάτρεχαν και τους κατατρέχουν ολοένα διά να μην υπάρξουν. Η Αγγλία τους θέλει να τους κάμη Αγγλους με την δικαιοσύνην την αγγλική καθώς οι Μαλτέζοι ξυπόλυτους και νηστικούς, οι Γάλλοι Γάλλους, οι Ρούσοι Ρούσους κι ο Μέτερνικ της Αουστρίας Αουστριακούς – κι όποιος τους φάγη από τους τέσσερους. Και τους λευτερώνουν χερότερα κι από τους Τούρκους».
Ι. Μακρυγιάννης – «Άπαντα: Απομνημονεύματα – Δίκη»

Ένα χρόνο μετά (6-Ιούλη-1827) οι πληρεξούσιοι Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας υπέγραψαν στο Λονδίνο την ομώνυμη συνθήκη, με την οποία δεσμεύονταν να διευθετήσουν το ελληνικό ζήτημα και να επιφέρουν την ειρήνευση στην ανατολή.
Η συνθήκη περιλάμβανε επτά άρθρα φανερά κι ένα συμπληρωματικό που ήταν και μυστικό. Επιγραμματικά το περιεχόμενό της είχε ως εξής:

• Να υπάρξει ανακωχή μεταξύ των εμπολέμων – των επαναστατημένων, δηλαδή, Ελλήνων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – και μεσολάβηση των μεγάλων δυνάμεων.
• Η Ελλάδα να γίνει αυτόνομο κράτος, φόρου υποτελές στον Σουλτάνο, του οποίου την επικυριαρχία όφειλε να αναγνωρίσει.
• Να αποζημιωθούν οι Οθωμανοί, των οποίων οι περιουσίες θα περνούσαν στην κυριότητα Ελλήνων.
• Τα σύνορα του αυτόνομου ελληνικού κράτους να οριστούν ύστερα από διαπραγματεύσεις.

Στο μυστικό άρθρο της συνθήκης προβλεπόταν πως αν στο διάστημα ενός μηνός η οθωμανική κυβέρνηση δε δεχόταν το διαμεσολαβητικό ρόλο των τριών μεγάλων δυνάμεων, δεν αποδεχόταν την ανακωχή και τις προτάσεις τους, οι εν λόγω δυνάμεις όφειλαν:

• Να αναπτύξουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις τους με την ελληνική πλευρά.
• Να επιβάλουν την ανακωχή χρησιμοποιώντας κάθε πρόσφορο μέσο.
• Να επιβάλουν τις αρχές ειρήνευσης μεταξύ Οθωμανών και Ελλήνων που συμπεριλαμβάνονταν στην εν λόγω συνθήκη.

Πληροφορίες: Ριζοσπάστης

4 – 4 – 1917

Ο Βλάντιμιρ Λένιν, έχοντας επιστρέψει στην Πετρούπολη από την Ελβετία, λαμβάνει ηγετικό ρόλο στο κίνημα των Μπολσεβίκων, δημοσιεύοντας τις «Θέσεις του Απρίλη».

Στις 3 Απρίλη 1917 επιστρέφει στην Πετρούπολη, από το εξωτερικό όπου ήταν εξόριστος, ο Λένιν και την επομένη, 4 Απρίλη, δημοσιεύει τις «Θέσεις του Απρίλη» – «Τα καθήκοντα του προλεταριάτου στην τωρινή επανάσταση».

Οι «Θέσεις του Απρίλη» συνιστούν ένα πραγματικό μανιφέστο κήρυξης της σοσιαλιστικής επανάστασης και της πορείας του κόμματος των μπολσεβίκων, αναλύοντας ταυτόχρονα και την κατάσταση του διεθνούς επαναστατικού κινήματος. Ιδιαίτερης σημασίας, τόσο από την άποψη της ουσιαστικής πολιτικής πράξης, όσο και από την άποψη της επαναστατικής φλόγας που ως συμβολισμός είναι διαλεκτικά και γι’ αυτό άρρηκτα δεμένος με την πράξη, είναι η ακροτελεύτια Θέση με την οποία ο Λένιν υποστηρίζοντας με ατράνταχτα επιχειρήματα να πετάξει το κόμμα «το βρώμικο πουκάμισο, καιρός πια να φορέσουμε καθαρά ασπρόρουχα», προτείνει ότι «πρέπει να ονομαστούμε Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως ονόμαζαν τον εαυτό τους οι Μαρξ και Ενγκελς».

Οι «Θέσεις του Απρίλη» εγκρίθηκαν στην 7η Πανρωσική Συνδιάσκεψη του Κόμματος στις 29 Απρίλη στην Πετρούπολη. Στις 23 Οκτώβρη 1917 η ΚΕ του Κόμματος στην ιστορική συνεδρίασή της αποφάσισε την άμεση εξέγερση, καθώς το Κόμμα είχε κερδίσει την αμέριστη εμπιστοσύνη της εργατικής τάξης και της φτωχής αγροτιάς. Στις 25 Οκτώβρη η ένοπλη εξέγερση του προλεταριάτου της Πετρούπολης ανέτρεψε την αστική προσωρινή κυβέρνηση και η εξουσία πέρασε στα Σοβιέτ, αλλάζοντας σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Πληροφορίες: Ριζοσπάστης

4 – 4 – 1926

Στις 4 και 11 του Απρίλη και υπό την επίβλεψη του δικτάτορα Θεόδωρου Πάγκαλου διεξάγονται νόθες και ανελεύθερες εκλογές για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας.

Το ΚΚΕ απέχει, όπως επίσης απέχουν και τα αστικά κόμματα που είχαν προβάλλει ως κοινό τους υποψήφιο τον Κ. Δεμερτζή. Τελικά ο Θ. Πάγκαλος «εκλέγεται» Πρόεδρος της Δημοκρατίας σχεδόν παμψηφεί.

4 – 4 – 1932

Γεννιέται ο σοβιετικός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Αντρέι Ταρκόφσκι (Андре́й [Арсе́ньевич] Тарко́вский).

θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους κινηματογραφιστές. Ηταν γιος του ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι και έτσι ανατράφηκε από παιδάκι μέσα σε καλλιτεχνικό περιβάλλον.

Σπούδασε στο Πανενωσιακό Κρατικό Ινστιτούτο της Μόσχας. Γύρισε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους στα 1956 και αμέσως έδειξε τις μεγάλες δυνατότητές του.

Ο λυρισμός και η ποίηση που έχει μέσα στο έργο του φανερώνονται στη διπλωματική του εργασία “Ο οδοστρωτήρας και το βιολί” – 1961. Θέμα της της ταινίας μια φιλία. Ένα τρυφερό και ευαίσθητο παιδί που παίζει βιολί θα ανακαλύψει όλη την ομορφιά και το λυρισμό του κόσμου χάρη σε μια φαινομενικά αταίριαστη σχέση, σε μια σχέση φιλική που αναπτύσσεται ανάμεσα σ’ εκείνο και στο ρωμαλέο οδηγό ενός οδοστρωτήρα.

Ο ήλιος και το νερό, τα όνειρα και οι φαντασιώσεις του μικρού βιολιστή θα πάρουν ποιοτικές αποχρώσεις. Ο Ταρκόφσκι θα γίνει γνωστός έξω από τη χώρα του με την ταινία “Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν”,που γύρισε στα 1962.

Η ταινία αποσπά τις καλύτερες κριτικές και κερδίζει το “Χρυσό Λιοντάρι” στο Φεστιβάλ Βενετίας. Αργότερα, ο Ταρκόφσκι θα γυρίσει την τεράστια επική τοιχογραφία και με θαυμαστό τρόπο θα αναπλάσει το ρωσικό Μεσαίωνα.

Ο Ρουμπλιώφ, διατρέχει έναν κόσμο φρικτής βίας και καταστροφής, ώσπου χάνει το κουράγιο του και εγκαταλείπει τη ζωγραφική. Θα αλλάξει γνώμη μόνον όταν συναντήσει ένα νέο που παλεύει να χύσει μια καμπάνα αλλά δεν ξέρει τον τρόπο. Μόνο του όπλο είναι το πάθος. Ένα πάθος που συγκινεί τον Ρουμπλιώφ και τον επαναφέρει στον κόσμο της τέχνης.

Θα συνεχίσει με το “Σολάρις”, τη ρώσικη απάντηση στο “2001” του Κιούμπρικ, και, το 1975 θα γυρίσει τον “Καθρέφτη”, που είναι η πιο αυτοβιογραφική ταινία του.

Ο σκηνοθέτης είναι πια στη μέση ηλικία, και πριν συνεχίσει τη σύντομη πορεία του βάζει έναν καθρέφτη μπροστά του. Βλέπει τον εαυτό του, τους άλλους, το παρελθόν του, το μέλλον, το παρόν, τη μοίρα του.

Στα 1982, ο Ταρκόφσκι φεύγει για την Ιταλία. Εκεί γυρίζει, τι άλλο; – τη “Νοσταλγία” που ήδη είχε αρχίσει να φωλιάζει μέσα του. Στα 1984 γυρίζει στη Σουηδία τη “Θυσία”.

Η “Θυσία”, που είναι και η τελευταία του ταινία, είναι ίσως η θυσία του καλλιτέχνη που έχει πια αντικρίσει το θάνατο και παρατηρεί χωρίς να δειλιάσει, το τέλος να πλησιάζει. Ο σκηνοθέτης είναι βαριά άρρωστος και κάνει μια θυσία, γυρίζει την πλάτη στο θάνατο και γυρίζει τη Θυσία. Παρά το περιορισμένο σε αριθμό έργο του, ο σκηνοθέτης πέρασε στην ιστορία της 7ης τέχνης ως ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους κινηματογραφιστές.. Οι επτά μεγάλες του ταινίες είναι ψυχογραφήματα, καταδύσεις στο εγώ, επιστροφή στη φύση, και μια αέναη ανάλυση και αναζήτηση της αλήθειας.

Πηγή: Ριζοσπάστης

4 – 4 – 1944

Εκπρόσωποι του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γαλλίας μπαίνουν στην Γαλλική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης, υπό τον στρατηγό Ντε Γκολ. Η Επιτροπή αυτή μετεξελίχθηκε λίγους μήνες αργότερα στη Προσωρινή Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η συμμετοχή του ΚΚ Γαλλίας σε μια σειρά αστικές κυβερνήσεις έως το 1947 (όταν και αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση Ραμαντιέ), καταδείκνυε τα προβλήματα στρατηγικής στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και νωρίτερα.

Μετά τον πόλεμο η στρατηγική πολλών ΚΚ άρχισε σταδιακά να απομακρύνεται από τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης, περιορίζοντας και υποτάσσοντας τη δράση των κομμάτων στην υπεράσπιση των αστικοδημοκρατικών ελευθεριών και της χώρας τους στο πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού συστήματος.

4 – 4 – 1949

Στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ, δώδεκα έθνη υπογράφουν τη Διακήρυξη του Βορείου Ατλαντικού.

Ιδρύεται ο ιμπεριαλιστικός συνασπισμός ΝΑΤΟ (Βορειοατλαντικό Σύμφωνο). Το ιδρυτικό του συνυπέγραψαν στην Ουάσιγκτον οι υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ, της Μ. Βρετανίας, της Ιταλίας, του Βελγίου, του Καναδά, της Δανίας, της Ισλανδίας, του Λουξεμβούργου, της Νορβηγίας, της Ολλανδίας και της Πορτογαλίας.

Αργότερα, το 1952, προσχώρησαν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο η Ελλάδα και η Τουρκία, το 1955 η Δυτική Γερμανία και το 1982 η Ισπανία.

Η Συνθήκη αποτελείται από 14 άρθρα.
Η δημιουργία του ΝΑΤΟ ήταν η πρώτη επιθετική ενέργεια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων κατά της Σοβιετικής Ενωσης και των σοσιαλιστικών χωρών, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ηταν ένα αποφασιστικό βήμα αυτών των δυνάμεων στην πρόκληση του «Ψυχρού Πολέμου».

Ένας πρόχειρος απολογισμός του ΝΑΤΟ:

Οι κατάφωρες παραβιάσεις των αρχών του Διεθνούς Δικαίου, όπως στις περιπτώσεις της Κύπρου, της Κούβας, της Χιλής, της Παλαιστίνης, της Γρανάδας, του Παναμά, της Λιβύης, της Δομινικανής Δημοκρατίας, της Νικαράγουας, του Σαλβαντόρ, της Βοσνίας, της Νέας Γιουγκοσλαβίας, των Βαλκανίων γενικότερα κλπ., δίνουν απάντηση όσον αφορά στο «πού πιστεύει» το ΝΑΤΟ.

Οι χούντες στην Ελλάδα, στη Χιλή και την Τουρκία φανερώνουν από μόνες τους την αξία των διακηρύξεων του ΝΑΤΟ περί δημοκρατίας, ελευθερίας και κράτους του νόμου.

Για την προσήλωση των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στα «ειρηνικά μέσα» η ιστορία λέει:

Πόλεμος στην Κορέα και στο Βιετνάμ, επέμβαση στην Ινδοκίνα, στη Γρανάδα και στον Παναμά, επιδρομή στη Λιβύη, στο Λίβανο και τον Περσικό Κόλπο, στρατιωτικές επεμβάσεις στις Φιλιππίνες, στην Ελλάδα και τη Σομαλία. Ας προσθέσουμε τις επιδόσεις των συμμάχων των Αμερικανών, της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, στα Φόλκλαντ, στην Αλγερία, και όχι μόνο. Και μαζί με όλα αυτά την άμεση εμπλοκή των «ειρηνοποιών» στα εσωτερικά χωρών, με στόχο την ανατροπή των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών τους και τη στήριξη της αντίδρασης, όπως στο Σαλβαδόρ, στη Νικαράγουα και αλλού.

Ακριβώς πενήντα χρόνια μετά, στις 23 του Απρίλη 1999, οι ηγέτες των κρατών-μελών, στην Ουάσιγκτον και πάλι, την ώρα που βομβάρδιζαν τη Γιουγκοσλαβία, υπέγραφαν τη Συμφωνία για το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ.

Κλείνοντας αυτήν τη σύντομη αναφορά στο ΝΑΤΟ, παραθέτουμε αποσπάσματα από την εξαιρετικά επίκαιρη εκτίμηση των ντοκουμέντων του ΚΚΕ.
Στις Θέσεις για το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ, που δημοσιεύτηκαν το Δεκέμβρη του 2016, αναφέρεται:

«Το ΝΑΤΟ συνεχίζει να αποτελεί την ισχυρότερη πολιτική – στρατιωτική συμμαχία, παρά την όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό του και τη διαφαινόμενη τάση συγκρότησης ενός αυτοδύναμου στρατιωτικού μηχανισμού της ΕΕ. Οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία “δίνουν τον τόνο” της αποφασιστικότητας των Αμερικανών κι Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους έναντι της αστικής τάξης της Ρωσίας, αξιοποιώντας τα πολεμικά μέσα που έχουν στα χέρια τους σε όλη την περίμετρο των ρωσο-ΝΑΤΟικών συνόρων.

Ανάλογα σχέδια ενίσχυσης της παρουσίας του έχουν εκπονήσει το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ και στην περιοχή του Ειρηνικού (με τη στρατηγική “Pivot to Asia”), αλλά και σε άλλες περιοχές.

Οσον αφορά τα πεδία υπαρκτής ή ενδεχόμενης στρατιωτικής αντιπαράθεσης, ξεχωρίζουν η ΝΑ Μεσόγειος, η ΝΑ Ασία, η Β. Αφρική και ο Αρκτικός Κύκλος, χωρίς να αποκλείονται και άλλες εστίες ή εύφλεκτες περιοχές, όπως ο Καύκασος, ο Περσικός Κόλπος, η περιοχή του Αντεν και τα Βαλκάνια.

Επίσης, τόσο οι πολεμικές αντιπαραθέσεις στην Ευρώπη (Νοτιοανατολική Ουκρανία, Κριμαία) όσο και η ενίσχυση του ΝΑΤΟ σε Βαλτική, Μαύρη Θάλασσα αλλά και στα Βαλκάνια και στο Αιγαίο, αποτελούν παράγοντες που συνηγορούν υπέρ του ενδεχόμενου ξεσπάσματος πολεμικών αναμετρήσεων και σε ευρωπαϊκό έδαφος.

(…) Συνεχή παρακολούθηση απαιτεί επίσης η στάση της ελληνικής αστικής τάξης μπροστά σε ένα ενδεχόμενο πιο γενικευμένης αντιπαράθεσης Ρωσίας – ΗΠΑ ή ακόμα και Κίνας – ΗΠΑ στο μέλλον. Σήμερα η ελληνική αστική τάξη, μέσω και της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, συμμετέχει ενεργά στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς που στρέφονται ενάντια στη Ρωσία. Στηρίζει τις αποφάσεις που παίρνονται ενάντιά της, διευκολύνει την αυξημένη παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο με πρόσχημα τη διαχείριση των προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών (αλλά με πραγματικό στόχο τον καλύτερο έλεγχο των διελεύσεων του ρωσικού στόλου), συμμετέχει σε κοινές αεροπορικές δραστηριότητες με τη Βουλγαρία με βασικό αντικείμενο την αποτροπή της “ρωσικής απειλής” στη Μαύρη Θάλασσα.

(…) Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με τα άλλα κόμματα, αποκαλύπτει με συνέπεια στον ελληνικό λαό τους κινδύνους από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, συμβάλλει καθοριστικά στην ενδυνάμωση της πάλης ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στις ξένες βάσεις, στην αλλαγή και επαναχάραξη των συνόρων της περιοχής που μεθοδεύουν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Παλεύει σταθερά για τον απεγκλωβισμό της Ελλάδας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης που είναι η αιτία των πολέμων».

Πηγή: Ριζοσπάστης (4-4-2001), Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ο Συνέδριο, Ριζοσπάστης (6-4-2019)

4 – 4 – 1961

Ο αντισοβιετισμός, ο αντικομμουνισμός φτάνουν σε επίπεδα υστερίας στις ΗΠΑ. Αμερικανίδα κερδίζει αγωγή διαζυγίου, ισχυριζόμενη στο δικαστήριο ότι ο σύζυγός της είχε στείλει συγχαρητήρια τηλεγραφήματα στον Κάστρο και στον Χρουτσόφ!

4 – 4 – 1964

Ο Σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ με συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ιζβέστια» τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας της Κύπρου και εναντίον οποιασδήποτε ξένης επέμβασης.

Πηγή: Ριζοσπάστης (4-5-2001)

4 – 4 – 1968

Στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο μπάσκετ, η ΑΕΚ κερδίζει τη Σλάβια Πράγας με 89-82. Πρόκειται για τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο που κατακτά ελληνική ομάδα. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο παρουσία 80.000 θεατών. Η συμμετοχή του κόσμου αποτελεί ρεκόρ όλων των εποχών για αγώνα μπάσκετ στην Ευρώπη.

4 – 4 – 1968

Δολοφονείται ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (Martin Luther King Jr. -πραγματικό όνομα Μάικλ Κινγκ Τζούνιορ). Παιδί ιερέα και δασκάλας βίωσε από πολύ νωρίς τον φυλετικό διαχωρισμό. Στο σχολείο ήταν άριστος μαθητής ενώ αργότερα σπούδασε Θεολογία και Κοινωνιολογία. Αφορμή της ενασχόλησής του με το αντιρατσιστικό κίνημα αποτέλεσμα το περιστατικό με την μαύρη ακτιβίστρια Ρόζα Παρκς στο Μονγκόμερι το 1955. Επιβαίνοντας σε δημόσιο λεωφορείο η Παρκς αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκό και συνελήφθη. Ξεκινά ένα κίνημα αντίστασης. Ο Κινγκ παρών. Μποϊκόταραν τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Η αντίσταση είχε επιτυχία. Το 1956 το Ανώτατο Δικαστήριο απαγόρευσε τον φυλετικό διαχωρισμό στα δημόσια μέσα. Η μάχη κατά των φυλετικών διακρίσεων όμως συνεχίστηκε παρά ταύτα, διότι η ισότητα παρέμεινε καταρχήν στα χαρτιά.

Οι πάνω από 30 συλλήψεις, οι ανακρίσεις από το FBI που τον θεωρούσε κομμουνιστή, οι απειλές που δεχόταν συνεχώς, δεν κατάφεραν να τον σταματήσουν. Αυτό που τον σταμάτησε τελικά ήταν μια σφαίρα από το όπλο του Τζέιμς Ιρλ Ρέι.

Ιστορικός έχει μείνει ο λόγος που εκφώνησε το 1963 στην Ουάσιγκτον.

«I have a dream» (Έχω ένα όνειρο): την ειρηνική συνύπαρξη μαύρων και λευκών αλλά και μια χώρα στην οποία κάθε Αμερικανός θα απολάμβανε την ελευθερία και τη δικαιοσύνη και όπου τα τέσσερα παιδιά του θα κρίνονταν όχι από το χρώμα του δέρματός τους, αλλά από το χαρακτήρα τους.

Με αυτό το όνειρο έγραψε ιστορία ο ηγέτης του αφροαμερικανικού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων. Πάνω από 250.000 άνθρωποι, ανάμεσά τους και λευκοί, παρακολούθησαν τη μνημειώδη ομιλία του στις 23 Αυγούστου του 1963 στην Ουάσιγκτον. Στόχος του ήταν να ενισχύσει τα δικαιώματα των μαύρων και να ευαισθητοποιήσει για τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους, όπως την αναζήτηση εργασίας.

Μπορεί το αμερικανικό Κογκρέσο να απέδωσε τιμή στον ηγέτη των Αφροαμερικανών, να έγιναν εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα με τη συμμετοχή του πολιτικού κόσμου, αλλά μεγάλο ποσοστό του μαύρου πληθυσμού είναι έγκλειστο στις φυλακές, ενώ περισσότεροι μαύροι δολοφονούνται και χάνουν τη ζωή τους στις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ απ’ ό,τι στις αφρικανικές χώρες.

Αυτό που τιμήθηκε, εξάλλου, ήταν μια πτυχή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ως «πάστορα», «προσευχόμενου», «ηγέτη του κινήματος της μη βίας» που γι’ αυτό βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1964. Ο ύστερος Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έχει, όχι τυχαία, «σβηστεί» από την ιστορία και κατά «σύμπτωση» σε αυτή τη φάση της ζωής του δολοφονήθηκε. Ένας «λευκός αδελφός» τον δολοφόνησε στις 4 Απρίλη 1968 σε ηλικία 39 ετών, ενώ στεκόταν στο μπαλκόνι του μοτέλ στο οποίο είχε καταλύσει με τους στενούς συνεργάτες του στο Μέμφις του Τενεσί. Στις 10 Μάρτη 1969 ο δολοφόνος του Τζέιμς Ιρλ Ρέι ομολογεί και καταδικάζεται σε 99 ετών ειρκτή.

Ο ύστερος Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, απόρροια της συνειδητοποίησής του ότι, παρά τον αγώνα του για τα Πολιτικά Δικαιώματα και την ψήφιση του Νόμου περί Πολιτικών Δικαιωμάτων, τίποτα δεν έχει αλλάξει, αποσιωπάται. Ο ύστερος Κινγκ αναζήτησε την πηγή των φυλετικών διακρίσεων στο χάσμα που χωρίζει τον φτωχό από τον πλούσιο πολίτη των ΗΠΑ. «Εξτρεμιστής» πλέον για τα ΜΜΕ, αφού έκανε λόγο για την ανάγκη ριζικών κοινωνικών αλλαγών και για αναδιανομή του πλούτου και τοποθετήθηκε ανοιχτά ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και υπέρ των καταπιεζόμενων της Λατινικής Αμερικής. Γύρισε όλη τη χώρα για να συγκεντρώσει έναν «πολυφυλετικό στρατό φτωχών» και το σύνθημα της μη βίας αντικαταστάθηκε από την πολιτική της μαζικής ανυπακοής. Και τότε δολοφονήθηκε.

Πληροφορίες: Ριζοσπάστης

4 – 4 – 1993

Πεθαίνει ο Άλφρεντ Μόσερ Μπατς, Αμερικανός αρχιτέκτονας και εφευρέτης του Σκραμπλ.

https://youtube.com/watch?v=hRIoKwXh1rg%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

5 – 4 – 1753

Ανοίγει τις πύλες του το Βρετανικό Μουσείο.

Για τον πολιτικό ρόλο του Μουσείου στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και την οικονομική σημασία του, αξίζει να αναφέρουμε τη δήλωση του διευθυντή του (το 2003) Νιλ Μακγκρέγκορ ο οποίος χαρακτήρισε το Βρετανικό Μουσείο, «Πηγή κατά του φονταμενταλισμού» (!), προσπαθώντας να «ιδεολογικοποιήσει» την πιο τρανταχτή, διεθνώς, υπόθεση αρχαιοκαπηλίας, δηλαδή την αρπαγή των Γλυπτών του Παρθενώνα από τον Έλγιν.

Πληροφορίες: Ριζοσπάστης

5 – 4 – 1794

Εκτελείται στην γκιλοτίνα ο Δαντόν (Georges Jacques Danton), ηγέτης στο πρώτο στάδιο της Γαλλικής Επανάστασης, μια από τις περισσότερο αμφιλεγόμενες μορφές εκείνης της ιστορικής περιόδου.

Ο Ζορζ Ζακ Δαντόν προερχόταν από μικροαστική πλούσια οικογένεια. Πρωτοστάτησε στην Επανάσταση και διακρινόταν για τη ρητορική του ικανότητα, το πάθος και την τόλμη του. Υπήρξε μέλος της πρώτης Επιτροπής Σωτηρίας και πρωτοστάτησε στην κατάπνιξη της αντίδρασης κατά της Επανάστασης.

Στη συνέχεια, όμως, και ενώ η Επανάσταση έδινε την κρισιμότερη μάχη για την επικράτηση της, ο Δαντόν εισηγήθηκε το συμβιβασμό. Κατηγορήθηκε για προδοσία, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε

5 – 4 – 1822

Αρχίζουν οι φοβερές σφαγές της Χίου από τους Τούρκους.

5 – 4 – 1897

Στις 4 Απρίλη 1897 μερικοί πυροβολισμοί, που ανταλλάχτηκαν από Έλληνες και Τούρκους στρατιώτες στην περιοχή του τουρκικού φυλακίου «Μπαϊρακτάρης» στα ελληνοτουρκικά σύνορα στη Θεσσαλία, σηματοδότησαν την έναρξη των επιχειρήσεων του ελληνοτουρκικού πολέμου.

Ο πόλεμος κηρύχτηκε και από τις δυο πλευρές επισήμως στις 5 Απρίλη και τελείωσε στις 4 Ιούνη με την ταπεινωτική ήττα της Ελλάδας. Μία από τις συνέπειες εκείνου του πολέμου ήταν και η επιβολή του καθεστώτος Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.

Η έναρξη αυτού του πολέμου συσχετίζεται με δυο καταστάσεις εκείνης της περιόδου: Την Κρητική Επανάσταση και τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η χώρα μετά την πτώχευση του Τρικούπη. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον αναπτύχθηκε στην Ελλάδα έντονο εθνικιστικό κίνημα, το οποίο εξυπηρετούσε τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της πιο αντιδραστικής μερίδας της άρχουσας τάξης και υποκινούνταν από τις «μεγάλες δυνάμεις», ενώ εξέφραζε και την επιθυμία της ηγεσίας του στρατού να αποκτήσει ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Κύριος εκφραστής αυτού του κινήματος ήταν η «Εθνική Εταιρεία», μια οργάνωση που ιδρύθηκε το 1894 από 14 αξιωματικούς. Η «Εθνική Εταιρεία» πρόβαλε τη λεγόμενη Μεγάλη Ιδέα, απέκτησε μεγάλη επιρροή και ασκούσε ουσιαστικά εξωτερική πολιτική.

Η ολοσχερής στρατιωτική ήττα της Ελλάδας στον πόλεμο του 1897 ήταν φυσικό επακόλουθο του συσχετισμού των δυνάμεων, αλλά και της στρατιωτικής ανικανότητας του διαδόχου Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε οριστεί αρχιστράτηγος.

Όμως η επιβολή του καθεστώτος του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, που επέβαλαν στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο οι μεγάλοι «ομολογιούχοι» δανειστές του κράτους, ήταν ένα πολύ σκληρό χτύπημα, αφού οι ξένοι έθεσαν υπό τον πλήρη έλεγχό τους την οικονομία και τους πόρους της χώρας για διάστημα μεγαλύτερο από 50 χρόνια.

Ήταν ένα από τα μέτρα που θεμελίωσαν την οικονομική και πολιτική εξάρτηση της χώρας.

Πηγή: Ριζοσπάστης

5 – 4 – 1900

Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών τους στην Κνωσσό, ο Άρθουρ Έβανς και η αρχαιολογική του ομάδα, ανακαλύπτουν πήλινες στήλες με ιερογλυφική γραφή, την οποία αποκαλούν Γραμμική Γραφή Β’.

5 – 4 – 1900

Γεννιέται ο ο Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, Σπένσερ Τρέισι (Spencer Tracy).

Θεωρείται ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου .

Ήταν εννιά φορές υποψήφιος για Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, εκ των οποίων δύο φορές κέρδισε. Εμφανίστηκε σε 74 ταινίες από το 1930 έως και το 1967.

Πριν μεταπηδήσει στον κινηματογράφο, πήρε μέρος σε μια σειρά θεατρικές παραστάσεις, όπου τον ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Τζον Φορντ και τον προσέλαβε για την ταινία “Up The River” (1930).

5 – 4 – 1908

Γεννιέται ο ελληνικής καταγωγής Αυστριακός διευθυντής ορχήστρας Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν.

Διηύθυνε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου για 35 πέντε χρόνια.

5 – 4 – 1908

Γεννιέται η Αμερικανίδα ηθοποιός Μπέτι Ντέιβις (Ruth Elizabeth “Bette” Davis).

Θεωρείται «ιερό τέρας» του αμερικάνικου κινηματογράφου. Πρωταγωνίστησε σε πολλές κλασσικές ταινίες της χρυσής περιόδου του αμερικάνικου κινηματογράφου, προτάθηκε 11 φορές για Βραβείο Όσκαρ και το κέρδισε δύο φορές για τις ταινίες «Μια επικίνδυνη γυναίκα» το 1935 και «Ζέζεμπελ» το 1938.

https://youtube.com/watch?v=TTtpDwrKaxo%3Ffeature%3Doembed

Είναι γνωστή επίσης για τις ταινίες της «Ανθρώπινη δουλεία» (1934), «Το γράμμα» (1940), «Οι μικρές αλεπούδες» (1941), «Το ξέσπασμα μιας ψυχής» (1942), «Όλα για την Εύα» (1950) και «Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν;» (1962).

https://youtube.com/watch?v=–RI7tlWuaM%3Ffeature%3Doembed

5 – 4 – 1916

Γεννιέται ο Αμερικανός ηθοποιός Γκρέγκορι Πεκ (Eldred Gregory Peck).

Το 1962 κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού.

Μεταξύ άλλων επιτυχιών έπαιξε στις ταινίες «Σπάστε τα δεσμά», «Τα Κλειδιά του Παραδείσου» (1944) και «Σκιές και Σιωπή».

5 – 4 – 1918

Αποβιβάζονται στο Βλαδιβοστόκ ιαπωνικά και αγγλικά στρατεύματα με στόχο την κατάπνιξη της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Στην ιμπεριαλιστική επέμβαση κατά της επανάστασης έλαβαν μέρος συνολικά 16 χώρες, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

5 – 4 – 1945

Η Σοβιετική Ένωση καταγγέλλει το σύμφωνο ουδετερότητας με την Ιαπωνία και στις αρχές Αυγούστου 1,5 εκατομμύριο μαχητές του Κόκκινου Στρατού εξαπολύουν επίθεση στην υπό Ιαπωνική κατοχή περιοχή της Μαντζουρίας (βόρεια Κίνα).

Το άνοιγμα αυτού του μετώπου στην Άπω Ανατολή έγινε κατόπιν παρότρυνσης των Συμμάχων (κυρίως των ΗΠΑ) στη Συνδιάσκεψη της Γιάλτας.

Η σοβιετική επίθεση κράτησε μέχρι τις αρχές Σεπτέμβρη, προκαλώντας εννιαπλάσιες απώλειες στον εχθρό και συνδράμοντας καταλυτικά στην ήττα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας στην ηπειρωτική Ασία.

5 – 4 – 1945

Συνήλθε η 11η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ για να εξετάσει τη δράση του Κόμματος την περίοδο της Κατοχής και της Αντίστασης και να καθορίσει τα νέα του καθήκοντα.

Αναγνωρίστηκαν απαράδεκτες υποχωρήσεις και λάθη στο Λίβανο και τη Καζέρτα, όπως και ότι δεν υπήρξε σαφής αντίληψη για το ρόλο των Εγγλέζων στη σύγκρουση.

Ωστόσο, η Ολομέλεια δεν μπόρεσε να επαναπροσδιορίσει την στρατηγική του Κόμματος σε επαναστατική γραμμή, επιμένοντας στη λογική της ομαλής δημοκρατικής εξέλιξης.

Μεταξύ άλλων η 11η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ καταδίκασε τη στάση του Άρη Βελουχιώτη (παραβίαση της αρχής του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, διαφωνία και αυτονόμηση από τη συλλογική δράση επί των αποφάσεων του Κόμματος) και τον διέγραψε από μέλος του ΚΚΕ.

Ο Άρης Βελουχιώτης αποκαταστάθηκε πολιτικά με απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης στις 16/7/2011 (Δοκίμιο Ιστορίας, Β’ Τόμος, σελ.609-610, εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

5 – 4 – 1945

Ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Γιόσιπ Μπροζ Τίτο υπογράφει συμφωνία με τη Σοβιετική Ένωση για να επιτρέψει την «προσωρινή είσοδο σοβιετικών στρατευμάτων στο έδαφος της Γιουγκοσλαβίας».

5 – 4 – 1947

Ο κυβερνητικός στρατός ξεκινά μεγάλες επιθετικές επιχειρήσεις κατά του ΔΣΕ (Σχέδιο «Τέρμινους»), αρχικά στην Ρούμελη και κατόπιν στην Θεσσαλία και την Ήπειρο.

Οι αρχικές επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι αντάρτες ούτε αιφνιδιάστηκαν ούτε κιότεψαν μπροστά στη δύναμη πυρός του αντιπάλου, παρά τις προσδοκίες του τελευταίου.

Σύντομα ο ΔΣΕ πέρασε στην αντεπίθεση και με δύναμη 11 ταγμάτων δημιούργησε σφήνα ανάμεσα στα Ιωάννινα και την Κόνιτσα, καταλαμβάνοντας το Δερβένι (12 Ιούλη) και απειλώντας την 8η Μεραρχία (Ηπείρου) του κυβερνητικού στρατού με περικύκλωση. Το ενδεχόμενο κατάληψης των Ιωαννίνων από το ΔΣΕ προκάλεσε πανικό στο αστικό στρατόπεδο. Οι μάχες συνεχίστηκαν το επόμενο διάστημα καταλήγοντας στην πλήρη αποτυχία του Σχεδίου «Τέρμινους» στις 15 Οκτώβρη.

5 – 4 – 1948

Ο κυβερνητικός στρατός πραγματοποιεί μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Ρούμελη (επιχείρηση «Χαραυγή»).

Η κατάσταση είχε κριθεί ως ιδιαίτερα κρίσιμη.

Σύμφωνα με έκθεση του στρατηγού Θρ. Τσακαλώτου, «οι ΚΣ [σ.σ. ο ΔΣΕ] το έτος 1947 και αρχάς 1948 εκυριάρχουν ολοκλήρου του κορμού της Στερεάς Ελλάδος και τον Δεκέμβριον 1947 και Ιανουάριον 1948 έφθασαν μέχρι και της Πάρνηθος και μέχρι των ανακτόρων της Δεκέλειας και των Μεγάρων. Κατά την εποχήν ταύτην μόνον αι μεγάλαι πόλεις Θήβαι – Λεβαδιά – Αταλάντη – Αμφίκλεια – Άμφισσα – Λιδωρίκι – Αγρίνιον – Λαμία δεν ηλέγχετο υπό των ΚΣ, προσεβάλλοντο όμως πάντοτε υπό τούτων και ετέλους υπό τον διαρκή εφιάλτην της καταστροφής».

Η επιχείρηση «Χαραυγή» έληξε στις 3 Μάη με πλήρη αποτυχία.

5 – 4 – 1951

Οι Αμερικανοί πολίτες Τζούλιους και Εθελ Ρόζενμπεργκ, θύματα του μακαρθισμού στις ΗΠΑ, καταδικάζονται σε θάνατο με την κατηγορία ότι πουλούσαν «ατομικά μυστικά» στη Σοβιετική Ένωση.

Εκτελέστηκαν στις 19/6/1953 στην ηλεκτρική καρέκλα.

5 – 4 – 1956

Με άρθρο της σύνταξής της η εφημερίδα«Λαϊκή Ημερησία» του Πεκίνου έκρινε θετικά τις αποφάσεις του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (για τον ρόλο του Στάλιν, τη στρατηγική του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος απέναντι στον ιμπεριαλισμό, κ.α.).

Λίγα χρόνια αργότερα θα άλλαζε στάση, αξιοποιώντας την κριτική σε πλευρές του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (ιδιαίτερα σε σχέση με την «ειρηνική συνύπαρξη» και τον «ειρηνικό δρόμο προς το σοσιαλισμό»), για να συνδεθεί με μια σειρά δυνάμεις μέσα στα ΚΚ που είχαν αντιδράσει στο 20ο Συνέδριο και τη δεξιά οπορτουνιστική στροφή που συντελέστηκε στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα

5 – 4 – 1962

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, ζητά να επιστρέψει στην Ελλάδα για να δικαστεί. Η αίτησή του δεν γίνεται δεκτή.

5 – 4 – 1960

Αρχίζει στο Διαρκές Στρατοδικείο της Αθήνας η δίκη 12 στελεχών του ΚΚΕ με την κατηγορία της «κατασκοπείας». Στο τυποποιημένο κατηγορητήριο αναφέρονταν πως οι κατηγορούμενοι «εισήλθον εις την Ελλάδα εκ χωρών του παραπετάσματος με σκοπόν τη διενέργειαν κατασκοπείας διά λογαριασμόν ξένης δυνάμεως».
Οι Ρούλα Κουκούλου, Αύρα Παρτσαλίδου, Κώστας Φιλίνης, Γιώργης Ερυθριάδης, Έλλη Ερυθριάδου και Κώστας Τριανταφύλλου καταδικάζονται σε ισόβια μια βδομάδα αργότερα.

5 – 4 – 1965

Δεκαεπτά άτομα χάνουν τη ζωή τους και 217 τραυματίζονται από νέο ισχυρότατο σεισμό, που πλήττει την κεντρική και δυτική Πελοπόννησο προκαλώντας μεγάλες καταστροφές στη Μεγαλόπολη και την Πάτρα.

5 – 4 – 1979

Εκδηλώνεται νέα οικονομική κρίση του καπιταλισμού, που επονομάστηκε 2η Πετρελαϊκή Κρίση.

5 – 4 – 2008

Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός, Τσάρλτον Ίστον (Charlton Heston, πραγματικό όνομα John Charles Carter).

Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 100 ταινίες σε διάστημα 60 ετών.

Έπαιξε σε επικές ταινίες εποχής όπως “Οι Δέκα Εντολές” (The Ten Commandments, 1956), “Μπεν Χουρ” (Ben Hur, 1959 -Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου), “Ελ Σιντ” (El Cid, 1961) κ.ά.

Πρωταγωνίστησε επίσης στον “Άρχοντα του Κακού” (Touch of Evil, 1958) με τον Όρσον Ουέλς.

Παρ’ ότι την δεκαετία του 1960 ήταν υποστηρικτής του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών, από τη δεκαετία του 1970 έκανε συντηρητική στροφή, στήριξε ενεργά τον Ρόναλντ Ρήγκαν κι έγινε πρόεδρος της άκρως αντιδραστικής «Εθνικής Ένωσης Όπλων» που έχει μεγάλη επιρροή στο πολιτικό αστικό σύστημα των ΗΠΑ.

Διετέλεσε πρόεδρος του σωματείου ηθοποιών στις ΗΠΑ την περίοδο 1966-1971

5 – 4 – 2013

Σε ηλικία 83 ετών «φεύγει» από τη ζωή ο ναύαρχος Νίκος Παππάς, κυβερνήτης του αντιτορπιλικού «Βέλος».

Ο ίδιος και το πλήρωμα του πολεμικού σκάφους, αγκυροβόλησαν στις 25 Μάη 1973 έξω από το λιμάνι του Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, στην περιοχή της Ρώμης και ζήτησαν πολιτικό άσυλο, καταγγέλλοντας τη χούντα στην Ελλάδα.

Προηγούμενα, το «Βέλος» είχε εγκαταλείψει νατοϊκή άσκηση που διεξάγονταν στο Τυρρηνικό Πέλαγος.

Η ιταλική κυβέρνηση, κάτω από το κύμα συμπαράστασης που εκδηλώθηκε προς το πλήρωμα του «Βέλος», έδωσε πολιτικό άσυλο στον Ν. Παππά και στους υπόλοιπους του πλοίου, 6 αξιωματικούς και 25 υπαξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού. Η αποχώρηση του «Βέλος» από τη Νατοϊκή άσκηση και η αγκυροβόληση στο ιταλικό λιμάνι, πήρε μεγάλη δημοσιότητα στην Ιταλία και παγκόσμια.

Η χούντα, μάλιστα, αναγκάστηκε να στείλει στην Ιταλία νέο πλήρωμα για να φέρει ξανά το «Βέλος» στην Ελλάδα.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

6 – 4 – 1483

Γεννιέται ο Ιταλός αναγεννησιακός ζωγράφος και αρχιτέκτονας Ραφαήλ (Raffaello Sanzio da Urbino), ένας από τους επιφανέστερους καλλιτέχνες της εποχής του, ισάξιος με τους Μιχαήλ Άγγελο και Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Δημιούργησε δεκάδες μεγάλα έργα, παρά τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 37 ετών (6-Απρ-1520).

Πολλά από αυτά βρίσκονται στο Βατικανό, οι τοιχογραφίες στις λεγόμενες «Αίθουσες του Ραφαήλ».

Το πιο γνωστό έργο του είναι η «Σχολή των Αθηνών» στην «Αίθουσα της Υπογραφής».

Η τεχνοτροπία του διακρίνεται σε τρεις φάσεις και τρία στυλ τα πρώιμα χρόνια στην Umbria, μετά η περίοδος 1504-1508 στη Φλωρεντία και τέλος τα πλέον ώριμα έντονα και θριαμβευτικά του 12 χρόνια στη Ρώμη, δουλεύοντας για δύο Πάπες.

6 – 4 – 1947

Ο Ν. Ζαχαριάδης περνά κρυφά τα ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα και φτάνει στο Βελιγράδι. Από κει στέλνει μαζί με τον Γ. Ιωαννίδη «Απόρρητες Οδηγίες» προς το Μ. Βαφειάδη (17 Απρίλη) εκθέτοντας τα νέα καθήκοντα του ΔΣΕ.

Μεταξύ αυτών: η μετατροπή του από αντάρτικο σε τακτικό στρατό και η δημιουργία ελεύθερης περιοχής με λαϊκή δημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία.

6 – 4 – 1964

Κυκλοφορεί το έργο του Χρήστου Λεοντή, «Καταχνιά»

6 – 4 – 1964

Πραγματοποιείται συγκέντρωση των «115» Συνεργαζόμενων Εργατοϋπαλληλικών Οργανώσεων στο Πεδίον του Άρεως με αίτημα το διώξιμο των ηγετών του κυβερνητικού συνδικαλισμού Μακρή-Θεοδώρου από τη ΓΣΕΕ.

6 – 4 – 1964

Ο Νίκος Ζαχαριάδης στέλνει από την Σοβιετική Ένωση επιστολή στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου ζητώντας να έρθει στην Ελλάδα για να δικαστεί.

6 – 4 – 1971

Πεθαίνει ο Ρώσος συνθέτης και πιανίστας Ιγκόρ Στραβίνσκι. Θεωρείται ως ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της πρωτοποριακής μουσικής του πρώτου μισού του 20ού αιώνα και παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο δημοφιλείς συνθέτες.

Όταν το 1902 παρουσίασε τα έργα του (πρωτόλεια) στον Ρίμσκι Κόρσακοφ, εκείνος δεν έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό, όμως του έδωσε μια συμβουλή να συνεχίσει τις σπουδές του παίρνοντας ιδιωτικά μαθήματα και να μη φοιτήσει στο Κονσερβατουάρ.

Και όταν ο νεαρός Στραβίνσκι τέλειωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές (Νομική), άρχισε πάλι να ασχολείται αποκλειστικά με τη μουσική, τότε τον ανέλαβε ο ίδιος ο Ρίμσκι Κόρσακοφ.

Στη συνέχεια ο Στραβίνσκι έγραψε μπαλέτα, όπερες, έργα για ορχήστρα, χορωδιακά για φωνή, σόλο, έργα μουσικής δωματίου, έργα για πιάνο καθώς επίσης ασχολήθηκε με τις μεταγραφές.

Έζησε στο Παρίσι και στην Ελβετία, στο Μπίαριτς. Και τέλειωσε τη ζωή του στη Νέα Υόρκη στις 6 του Απρίλη του 1971. Σύμφωνα με υπόδειξη της γυναίκας του θάφτηκε στο νησί Σαν Μικέλε της Βενετίας κοντά στον τάφο του Ντιαγκίλεφ.

Ο Ρώσος συνθέτης έχει βαθιά ρίζες στα δυο παράλληλα ρεύματα των ρωσικών σχολών του 19ου αιώνα, αφού ο μεγάλος δάσκαλός του ο Κόρσακοφ του έμαθε να εκτιμά και να σέβεται την παράδοση του ρώσικου δημοτικού τραγουδιού, ενώ από τον Τσαϊκόφσκι, τον οποίον θαύμαζε, πήρε την αγάπη για τη «δυτικότροπη» μουσική καθώς και για τη μουσική μπαλέτου. Πρόκειται για επιδράσεις που αποδείχτηκαν καθοριστικές για όλη τη δημιουργική του εξέλιξη.

Τα πιο γνωστά από τα έργα του είναι η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης», ο «Πετρούσκα» και «Το Πουλί της Φωτιάς», κομμάτια για ορχήστρα, έργα για πιάνο, μουσική δωματίου, τραγούδια και κομμάτια για φωνή και ορχήστρα .

Πηγή: Ριζοσπάστης

1972

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

7 – 4 – 1614

Πεθαίνει ο ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της ισπανικής Αναγέννησης, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, γνωστότερος ως El Greco (Ελ Γκρέκο -γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, 1-Οκτ-1541).

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και φαίνεται να πέρασε τα πρώτα χρόνια του σε μοναστικό περιβάλλον, όπου έμαθε τη ζωγραφική εικόνων. Αργότερα, περίπου στα 27 του χρόνια, πήγε στη Βενετία και έγινε μαθητής του Τισιανού. Το έτος 1570 μετακόμισε στη Ρώμη, όπου γνώρισε τα έργα του Μιχαήλ Αγγελου, του οποίου το στιλ δε συμπάθησε και το σχολίαζε αρνητικά. Ισως αυτός να ήταν ο λόγος που δεν κατάφερε να παραμείνει μόνιμα στη Ρώμη, οπότε το 1580 μετέβη στο Τολέδο της Ισπανίας, όπου προσλήφθηκε στην υπηρεσία του Φίλιππου Β’ για να συμβάλει στη διακόσμηση του ανακτόρου Escorial. Εδώ πήρε ο Θεοτοκόπουλος και το προσωνύμιο «El Greco», μια και το επώνυμό του ήταν αρκετά μακρόσυρτο για τους Ισπανούς.

Ο μεγάλος ζωγράφος δε φαίνεται να βρήκε όμως καλή υποδοχή στην Ισπανία λόγω των ασυνήθιστων για την εποχή έντονων χρωμάτων στους πίνακές του, του είδους των θρησκευτικών θεμάτων που επέλεγε και του τρόπου που ζωγράφιζε τα πρόσωπα, αποστεωμένα, ωχρά και με επιμήκη άκρα – προφανώς μια επιρροή από τη βυζαντινή εικονογραφία. Ισως αυτός να είναι και ο λόγος που ο Ελ Γκρέκο αντιδικούσε για πολλά χρόνια με τους πελάτες του, μέχρι να εισπράξει τις αμοιβές του. Ετσι από μια εποχή και μετά έπαψαν η βασιλική αυλή, οι οίκοι ευγενών και οι εύπορες οικογένειες να του αναθέτουν τη δημιουργία πορτρέτων τους.

Πέθανε στο Τολέδο σε ηλικία 73 ετών, μάλλον ξεχασμένος από τους σύγχρονούς του. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν γράφτηκαν κυρίως απαξιωτικά σχόλια για το έργο του, όπως «κακογουστιά στην επιλογή των θρησκευτικών θεμάτων», «προφανή προβλήματα οράσεως», «ψυχοπάθεια» κ.ά., μέχρι που ο μεγάλος «ξένος» ξεχάστηκε ολοκληρωτικά.

Στις αρχές του 20ού αιώνα «ανακαλύφθηκε» όμως ο Ελ Γκρέκο πάλι, όταν διαπιστώθηκε ότι τα έργα του περιείχαν, στην επιλογή χρωμάτων και στην αφαίρεση, στοιχεία που είχαν αρχίσει να χαρακτηρίζονται στους καλλιτεχνικούς κύκλους ως η ουσία του εξπρεσιονισμού. Σήμερα αναγνωρίζεται ότι στα έργα τού Θεοτοκόπουλου γίνεται σύντηξη της βυζαντινής εικονογραφίας και της βενετσιάνικης αναγεννησιακής τέχνης, με φιγούρες που είναι μεν ρεαλιστικές, αλλά προβάλλουν ταυτόχρονα ένα μυστικισμό.

7 – 4 – 1915

Γεννιέται η Aμερικανίδα τραγουδίστρια των μπλουζ και τραγουδοποιός της τζαζ Μπίλι Χάλιντεϊ (Billie Holiday – καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ελεονόρα Φάγκαν)

Είναι η τραγουδίστρια που έγινε θρύλος πέρα και έξω από την τζαζ. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια στη Φιλαδέλφεια και στη Βαλτιμόρη.

Την καριέρα της την ξεκίνησε στα κλαμπ της Νέας Υόρκης στη δεκαετία του 1930, ενώ το δισκογραφικό της ντεμπούτο θα το κάνει το 1933. Μεγάλωσε θαυμάζοντας τον Λούις Αμστρονγκ και την Μπέσσυ Σμιθ. Συνεργάστηκε με τον σαξοφωνίστα Λέστερ Γιανγκ και με τον πιανίστα Τέντυ Γουίλσον.

Σε εποχές ρατσισμού η μαύρη τραγουδίστρια συνεργάστηκε με ορχήστρες λευκών, όπως με την μπιγκ μπαντ του λευκού κλαρινίστα Αρτι Σο και ήταν η πρώτη που πραγματοποίησε περιοδείες στις βόρειες και νότιες πολιτείες της Αμερικής.

Ελάχιστοι είναι οι καλλιτέχνες που έδωσαν στην ερμηνεία τους έναν ορισμό τόσο αληθινό όσο η Μπίλι Χόλιντέι και κατόρθωσαν ν’ αναδείξουν την τέχνη του τραγουδιού σε κορυφαία μορφή έκφρασης. Το λυπηρό είναι ότι η ίδια η μεγάλη τραγουδίστρια, δεν μπόρεσε ν’ απολαύσει τη δόξα που γνώρισε.

Πιο πολύ δοκίμασε την απογοήτευση, την εγκατάλειψη, την αδυναμία, την ανασφάλεια, τον άνισο αγώνα μεταξύ μιας καριέρας που απαιτούσε θυσίες και της ανάγκης της, να ζήσει με πάθος τη ζωή της.

Σ’ έναν κόσμο εχθρικό για έναν ευαίσθητο καλλιτέχνη, όπως ήταν αυτή, σε μια ρατσιστική κοινωνία που δεν ανεχόταν οι μαύροι να είναι όμορφοι, να έχουν χρήματα και να είναι πετυχημένοι, πολύ περισσότερο όταν αυτοί ήταν γυναίκες, η Μπίλι Χόλιντέι συγκρούστηκε με τα ίδια της τα όνειρα.

Πάνω από την καριέρα της, έβαλε τις προσωπικές της ανάγκες και επιθυμίες. Στη σύγκρουση με τα όνειρά της ήταν εκείνη που ηττήθηκε. Τα ναρκωτικά, απλώς επιτάχυναν το τέλος της. Πέθανε το 1959.

Πηγή: Ριζοσπάστης

7 – 4 – 1922

Γεννιέται ένας ξεχωριστός δημιουργός της λαϊκής μουσικής, ο λαϊκός συνθέτης Απόστολος Καλδάρας.

Γεννήθηκε στη «νερομάνα» του λαϊκού μας τραγουδιού, τα Τρίκαλα, τον Απρίλη του 1922, έχοντας κληρονομήσει τη μουσική φλέβα του σογιού της μάνας του. Στα εφηβικά του χρόνια, θα τον κερδίσει οριστικά το μπουζούκι, ενώ θα αρχίσει την ενασχόλησή του με το τραγούδι, όντας φοιτητής της Γεωπονικής στη Θεσσαλονίκη.

Το 1946 ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι, «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι», για ν’ ακολουθήσει το 1947, με τη φωνή της Στέλλας Χασκίλ, το εκπληκτικό «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι».

Δημιουργώντας στη συγκλονιστικότερη περίοδο του λαϊκού μας τραγουδιού, ο Απόστολος Καλδάρας θα μας δώσει μεγάλα τραγούδια ερμηνευμένα από υπέροχες φωνές, όπως των Στράτου Παγιουμτζή, Γιώτας Λύδια, Πάνου Γαβαλά, Γρηγόρη Μπιθικώτση και Στέλιου Καζαντζίδη. Στους στίχους των τραγουδιών του δεσπόζει το όνομα της θρυλικής «γριάς» του ελληνικού τραγουδιού, Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, που τότε πρωτογράφτηκε ως στιχουργός.

Ενδεικτικό της δημιουργίας είναι ότι ο Κώστας Βάρναλης χαρακτήρισε το τραγούδι «Σ’ ένα βράχο φαγωμένο», μεγάλο λαϊκό ποίημα

.https://www.youtube.com/watch?v=pQMgtDXhIhw

Η πορεία του Απόστολου Καλδάρα διεκόπη με οδυνηρό τρόπο το 1964, όταν έχασε την κόρη του και από τότε ακολούθησε ένα διαφορετικό δρόμο.

Η στροφή του σε λυρικότερες μελωδίες θα εκφραστεί από τις φωνές της Βίκυς Μοσχολιού, του Σταμάτη Κόκοτα, του Γιώργου Νταλάρα, του Στέλιου Καζαντζίδη (ξανά), του Γιάννη Πάριου κ.ά.

Το 1972 σε στίχους του Πυθαγόρα θα μελοποιήσει τη «Μικρά Ασία», έργο – σταθμό στο ελληνικό τραγούδι, όχι μόνο για την ποιότητα των στίχων, αλλά και για τον «ήχο» της λαϊκής ορχήστρας. Ενα χρόνο μετά, θα μελοποιήσει τον «Βυζαντινό Εσπερινό» σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, οι τελευταίες αναλαμπές του έργου του εμφανίζονται στα «Λαϊκά Μονοπάτια» του 1979 με τον Λάκη Χαλκιά, ενώ ο Απόστολος Καλδάρας θα εμπνέεται έως το τέλος.

Ο Απόστολος Καλδάρας ανήκει στην κατηγορία των δημιουργών, που ενώ ξεκίνησαν από το «ρεμπέτικο» δεν έμειναν σ’ αυτό, ακολούθησαν και άλλους εκφραστικούς δρόμους, όχι χωρίς συμβιβασμούς, όμως δημιούργησαν πάντα εκπλήξεις, που όχι μόνον αναιρούσαν αρνητικές στιγμές, αλλά ταυτόχρονα, και αυτό είναι το σημαντικό, άνοιγαν νέους δρόμους στο ελληνικό τραγούδι.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Για περισσότερα μπορείτε να δείτε:

• Χάραξε πορεία φωτεινή και ασυμβίβαστη
• Κέρδισε τις λαϊκές καρδιές
• Αφιέρωμα με βίντεο από το αρχείο της ΕΡΤ

7 – 4 – 1939

Γεννιέται ο Αμερικανός σκηνοθέτης, Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Ταινίες του που έκαναν μεγάλη επιτυχία είναι «Ο Νονός» (τριλογία), «Αποκάλυψη Τώρα» κά.

https://youtube.com/watch?v=AfNHs1P0jHQ%3Ffeature%3Doembed

7 – 4 – 1943

Προσχωρεί στον ΕΛΑΣ ο τέως βενιζελικός στρατιωτικός Στέφανος Σαράφης, που τότε είχε τον βαθμό του συνταγματάρχη. Ως στρατηγός του ΕΛΑΣ έπαιξε κεντρικό ρόλο στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση.

Μετά την απελευθέρωση εξορίστηκε αρχικά στη Λήμνο (1946) και κατόπιν στη Μακρόνησο (1948). Μετά τη λήξη του εμφυλίου θα εκλεγεί βουλευτής της ΕΔΑ, ενώ στις 31/5/1956 θα σκοτωθεί από αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε Αμερικανός υποσμηνίας που υπηρετούσε στην 22η μοίρα διαβιβάσεων της αμερικανικής αεροπορικής βάσης του Ελληνικού

Γιάννη Ρίτσου: Στο στρατηγό Σαράφη

Στρατηγέ,
με το σεμνό παράστημα
με τα λαϊκά μάτια της φιλίας,

Στρατηγέ μας, ανθρώπινε κι απλέ,
όπως όλα τα μεγάλα,
ανοίγοντας με το μεγάλο γέλιο σου
την ελπίδα μας και τη βεβαιότητα,

Στρατηγέ του στρατού της Αντίστασης,
που μοιράστηκες το ψωμί και το κουράγιο σου
με την κυνηγημένη Δημοκρατία
πάνω ψηλά στα κατσάβραχα της δόξας,

Στρατηγέ μας, που σ’ εξόρισαν στα Μακρονήσια
χωρίς ποτέ να μπορέσουν να εξορίσουν
την τόλμη και την καλοσύνη απ’ την καρδιά σου,

Στρατηγέ μας,
που η απόφασή σου σπιθοβόλαγε
σα γαλάζιο αστέρι στα μάτια της Ελλάδας,
Στρατηγέ μας,
σήμερα σ’ είδαμε πνιγμένο
ανάμεσα στα γαρίφαλα που κουβάλησαν
φτωχές γειτόνισσες από τις συνοικίες μας,
γερόντοι από τα πέρατα της ελληνικής ιστορίας,
παιδιά απ’ τα ματωμένα χωράφια της αγάπης τους.

Ο λαός μας τώρα κρατάει
ανάμεσα στα δυο φύλλα της καρδιάς του
τις «Αναμνήσεις» σου και τον «Ελάς» σου
μαζί με το «Μακρυγιάννη»
όπως η μάνα κρατάει στα δυο της χέρια
τ’ άξιο παιδί της,
όπως κρατάει ο πεινασμένος
ένα καρβέλι,
όπως κρατάει πάντα ο κόσμος
την ελπίδα.

Στις τέσσερις γωνιές του φερέτρου σου,
τιμητική φρουρά,
όρθιοι κι ασάλευτοι,
ο Ελληνικός Λαός, το Θάρρος,
η Τιμή κ’ η Ελευθερία.
Και πάνω σου,
σκυμμένη η μάνα σου η Δημοκρατία,
σκουπίζει τα μάτια της
μ’ ένα φύλλο απ’ τη δάφνη σου.

Το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου δημοσιεύτηκε στην «Αυγή» στις 2/6/1957

Δείτε το Αφιέρωμα της συντακτικής ομάδας του ΑΛΤ.gr στον στρατηγό Στέφανο Σαράφη

7 – 4 – 1943

Είκοσι επτά στελέχη του ΕΛΑΣ της Αθήνας, με επικεφαλής τον Σπύρο Κωτσάκη (Νέστορα), υπεύθυνο του ΕΛΑΣ Αθήνας – Πειραιά, απελευθερώνουν από τη «Σωτηρία» 56 στελέχη του ΚΚΕ, που κρατούσε η μεταξική δικτατορία στο Στρατόπεδο της Ακροναυπλίας και είχε παραδώσει στους κατακτητές.

Η επιχείρηση, που αναπτέρωσε το ηθικό του λαού της πρωτεύουσας, είχε αποφασιστεί από το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ και ανατεθεί στην Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ.

7 – 4 – 1952

Γεννιέται ο Δημήτρης Λάγιος, Έλληνας συνθέτης.

Περπάτησε στους ίδιους δρόμους της Ζακύνθου τους οποίους είχαν περπατήσει ο Σολωμός και ο Κάλβος. Οι πρώτοι ήχοι που τον μάγεψαν ήταν το επτανησιακό ιδίωμα λουσμένο στα νερά του Ιονίου. Εκεί στη Ζάκυνθο όπου γεννήθηκε στις 7 Απρίλη 1952, έμαθε τα πρώτα γράμματα των χρωμάτων και των ήχων. Αυτά τα γράμματα τον οδήγησαν αργότερα στην έρευνα, τη μελέτη, την καταγραφή και τη διδασκαλία έργων της Επτανησιακής Μουσικής Σχολής και στη δημιουργία του μουσικού συνόλου «Μουσικό Ασκηταριό», με το οποίο διοργάνωνε γιορτές «Τέχνης και Λόγου» στη Ζάκυνθο.

Σπούδασε πιάνο, ανώτερα θεωρητικά και κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο στην Αθήνα, ενώ αργότερα παρακολούθησε εντατικά μαθήματα μουσικής ανάλυσης στις ΗΠΑ.

Το 1979 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να μελετά, να επιμελείται, να οργανώνει, να διασκευάζει και να γράφει πολύ μουσική για θέατρο και μπαλέτο, αλλά και μουσική δωματίου, συμφωνικά έργα, ορχηστρικά για διάφορα όργανα και τραγούδια. Δούλευε πολύ και με πολύ πάθος, λες και υποψιαζόταν ότι δεν προλάβαινε.

Πριν από αυτόν ελάχιστοι – εκτός από τους ειδικούς – ήξεραν τα αγροτικά τραγούδια της Ζακύνθου και τις εκκλησιαστικές της μελωδίες, τις Σερενάτες του Τζώρτζη Κωστή, αλλά και τα τραγούδια της Νεστάνης Αρκαδίας.

Στις 7 Απρίλη 1985, ημέρα των γενεθλίων του, γεννήθηκε ο «μυστικός του έρωτας», όπως τον αποκαλούσε. Η Κύπρος. Με αφορμή μια συναυλία που δίνει εκείνη τη μέρα, γνώρισε το νησί και από τότε δεν την άφησε ποτέ: Της αφιέρωσε στίχους, μουσικές και τη ζωή του όλη. Γι’ αυτήν και τους ανθρώπους της που τον αγκάλιασαν, τραγούδησε, έκλαψε και προσπάθησε.

Γεννήθηκε Ζακυνθινός και επέλεξε να είναι Κύπριος!

«Έφυγε» στις 11 Απρίλη 1991 σε ηλικία 39 ετών.

7 – 4 – 1963

Θεμελιώνεται στην Παραλία Διστόμου το εργοστάσιο αλουμινίου του Γαλλικού μονοπωλιακού ομίλου «ΠΕΣΙΝΕ».

Το κόστος κατασκευής του υπολογιζόταν σε 3 δις δραχμές και ήταν η μεγαλύτερη επένδυση που είχε γίνει έως τότε στην Ελλάδα.

Ήταν ταυτοχρόνως και μια από τις πιο ληστρικές και σκανδαλώδεις συμφωνίες που υπογράφηκαν από το ελληνικό αστικό κράτος στη νεότερη ελληνική ιστορία.

7 – 4 – 1986

Η Ελλάδα παραλύει, όταν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι κατέρχονται στη μεγαλύτερη έως τότε πανεργατική απεργία των μεταπολιτευτικών χρόνων ενάντια στην εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που απαγόρευε τις αυξήσεις) και στις παρεμβάσεις της κυβέρνησης στο συνδικαλιστικό κίνημα («εκπαραθύρωση» της νόμιμης διοίκησης της ΓΣEE

7 – 4 – 1999

Η ΑΕΚ σπάει το διεθνές εμπάργκο κατά της βομβαρδιζόμενης από το ΝΑΤΟ Σερβίας και ταξιδεύει στο Βελιγράδι, όπου δίνει φιλικό αγώνα ειρήνης με την Παρτιζάν. Οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ φορούν φανέλες με ζωγραφισμένους στόχους, σε ένδειξη συμπαράστασης στο σερβικό λαό.

7 – 4 – 2000

Πεθαίνει ο λαϊκός συνθέτης  Άκης Πάνου.

Ο πατέρας του ήταν διαχειριστής στη Βασιλική Φρουρά. Στη μουσική, τον μύησε ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ευάγγελος, μαθαίνοντάς του, όχι μόνο να παίζει μπουζούκι, μπαγλαμά και άλλα έγχορδα, αλλά και να γίνει «σκαλιστής» εξαιρετικών έγχορδων οργάνων, όπως εκείνος.

Ο Άκης Πάνου , στα δεκατρία του χρόνια, μαζί με τον αδελφό και την αδελφή του, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο «Αλκαζάρ». Όταν έγινε 15 χρόνων, έχασε τον αδελφό του, που σκοτώθηκε, πέφτοντας από το τραμ. Το πλήγμα για τον Άκη ήταν μεγάλο, τόσο που έφυγε από το σπίτι του.

Το ’60 αρχίζει η επώνυμη καριέρα του στο τραγούδι, με πρώτη επιτυχία το «Θα πουλήσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι», για να εξελιχθεί στιχουργικά και συνθετικά σε ένα ξεχωριστό «κεφάλαιο» του λαϊκού μας τραγουδιού. Τα τραγούδια του διακρίνονται για την αυθεντικότητα και την πρωτοτυπία τους. Η ζωή του όλη, μια «πηγή» τραγουδιών που ερμηνεύτηκαν από σπουδαίες φωνές – πολλά από τον Καζαντζίδη – αλλά και από τους Μαρινέλλα, Γαβαλά, Μπιθικώτση, Πάνου, Γκρέυ, Τσαουσάκη, Λύδια, Μοσχολιού, Διονυσίου, Μενιδιάτη, Νταλάρα, Μητσιά, Λαμπράκη, Διαμάντη κ.ά

Τραγούδια, που του δίνουν ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους εκπροσώπους της σύγχρονης λαϊκής δημιουργίας, καθώς ο ίδιος τα υπέγραφε στιχουργικά και συνθετικά. Δημιουργίες, που διακρίνονται για την ποικιλία των θεμάτων τους και για τη γνησιότητα των αισθημάτων που εκφράζουν. Αρκετά από αυτά, όπως σημειώνει στο βιβλίο του ο συνθέτης και συγγραφέας Κ. Μυλωνάς «Ιστορία του Ελληνικού τραγουδιού», «είναι αποτέλεσμα προσωπικών βιωμάτων και παρουσιάζουν ανάγλυφα» την ψυχική διάθεση, τις περιπέτειες ζωής και το χαρακτήρα του δημιουργού τους, χαρακτήρας νευρικός, αθυρόστομος, απόλυτος, ακόμα και επιθετικά απόλυτος όσον αφορά στη μελοποίηση της ποίησης από σπουδαίους συνθέτες της έντεχνης λαϊκής μουσικής μας. Δημιουργίες, που κάποτε έχουν μια θυμοσοφία, όχι μόνο για ζητήματα της καρδιάς, αλλά και για την ανθρώπινη ύπαρξη.

Ανάμεσα στην πληθώρα των τραγουδιών του είναι: «Η ζωή μου όλη», «Καρδιά μου μην παραπονιέσαι», «Δεν κλαίω για τώρα», «Γιατί καλέ γειτόνισσα», «Κοίτα με στα μάτια», «Πυρετός», «Όταν σημάνει η ώρα», «Έχω μια βάρκα», «Ήρθ’ ο χειμώνας», «Ο τρελός» κ.ά. Ο τελευταίος του δίσκος «Το καζίνο» κυκλοφόρησε το 1997, χρονιά που σκότωσε τον Σωτήρη Γιαλαμά, για να ζήσει έκτοτε στη φυλακή.

Πηγή: Ριζοσπάστης

7 – 4 – 2005

Πεθαίνει ένας από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές και συνθέτες, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Με τη μαγική, «ξύλινη» φωνή του, για μισό και πλέον αιώνα, πρόσφερε ανεπανάληπτες ερμηνείες. Η πορεία του καλλιτέχνη, από το ρεμπέτικο μέχρι το έντεχνο, ξεκίνησε στη δεκαετία του ’40.

Από πολύ μικρός έπαιζε κιθάρα, ενώ αργότερα τον κερδίζει το μπουζούκι. Ήδη, έχει γνωρίσει τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον «Σωκράτη» της λαϊκής μας μουσικής, όπως τον αποκαλούσε. Η πρώτη του ηχογράφηση, σαν συνθέτης, με ερμηνευτές την Σούλα Καλφοπούλου και τον Μάρκο Βαμβακάρη, το «Τρεμοσβήνει το καντήλι», γίνεται το 1949. Για ν’ ακολουθήσουν άλλες δημιουργίες του, με ερμηνευτές τους Πρόδρομο Τσαουσάκη, Σταύρο Τζουανάκο, Καίτη Γκρέυ, Ρένα Ντάλλια, Γιώτα Λύδια, Πόλυ Πάνου, Μανώλη Αγγελόπουλο και άλλους.

Τα τραγούδια που τον καθιερώνουν σαν ερμηνευτή είναι το δικό του «Τρελοκόριτσο» και το «Γαρίφαλο στ’ αυτί» του Χατζιδάκι. Παράλληλα, ερμηνεύει τραγούδια των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Δερβενιώτη… Όλα αυτά πριν από τη συνάντησή του με τον Μίκη Θεοδωράκη.

https://youtube.com/watch?v=LS9pcP5rGYE%3Ffeature%3Doembed

Στα πέτρινα χρόνια της Μακρονήσου, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη. Λίγο αργότερα, σε μια μεταγωγή τους, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης πρόσφερε στον Μίκη ένα κύπελλο με νερό, κάτι που ο συνθέτης δεν ξέχασε ποτέ. «Μου έδωσε να πιώ ένα ποτήρι νερό και εγώ του το ανταπέδωσα. Με αυτό το «νερό» ξεδιψάσαμε και οι δυο μας έναν ολόκληρο λαό στα δύσκολα, πέτρινα χρόνια…», έλεγε παλιότερα.

Το 1959, ξανασμίγουν, όταν ο Τάκης Λαμπρόπουλος, καλλιτεχνικός διευθυντής της «Columbia», κάλεσε επειγόντως τον Μπιθικώτση να συναντηθεί με τον Θεοδωράκη. Ο συνθέτης ήθελε τον Μπιθικώτση για να τραγουδήσει τον «Επιτάφιο».

https://youtube.com/watch?v=Xo-u–7p4L8%3Ffeature%3Doembed

Στην αρχή, τα τραγούδια δεν άρεσαν στον Μπιθικώτση, αλλά εκείνο που τον κράτησε κοντά στον Μίκη ήταν δύο άλλα τραγούδια, η «Μαργαρίτα Μαργαρώ» και το «Μάνα μου και Παναγιά». Τελικά, ο «Επιτάφιος» άνοιξε το δρόμο στη μελοποιημένη ποίηση, ένα δρόμο που χαράχτηκε ανεξίτηλα και στα επόμενα χρόνια από τις συγκλονιστικές και ανεπανάληπτες ερμηνείες του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

https://youtube.com/watch?v=X5pzeNCesBk%3Ffeature%3Doembed

Σε τραγούδια του Μ. Θεοδωράκη, όπως: «Επιτάφιος» 1960 (Γιάννης Ρίτσος), «Σε πότισα ροδόσταμο» 1961 (Νίκος Γκάτσος), «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» 1961 (Τάσος Λειβαδίτης), «Επιφάνεια» 1962 (Γιώργος Σεφέρης), «Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού» 1962 (Μίκης Θεοδωράκης), «Καημός» 1962 (Δημήτρης Χριστοδούλου), «Αυτούς που βλέπεις» 1963 (Μιχάλης Κατσαρός), «Οι Μοιραίοι» 1964 (Κώστας Βάρναλης), «Άξιον Εστί» 1964 (Οδυσσέας Ελύτης), «Ρωμιοσύνη» 1966 (Γιάννης Ρίτσος), «Οκτώβρης ’78» 1977 (σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου, Δημήτρη Χριστοδούλου, Ερρίκου Θαλασσινού, Τάσου Λειβαδίτη, Γιάννη Θεοδωράκη και Λευτέρη Παπαδόπουλου). Επίσης, «Πάει ο καιρός» 1965 (Νίκος Γκάτσος – Μάνος Χατζιδάκις), «Ασπρη μέρα και για μας» 1966 (Νίκος Γκάτσος – Σταύρος Ξαρχάκος), «Μ’ ένα παράπονο» 1969 (Νίκος Γκάτσος – Δήμος Μούτσης), «Επιστροφή» 1970 (Νίκος Γκάτσος – Μάνος Χατζιδάκις).

https://youtube.com/watch?v=7biQLcP5CHg%3Ffeature%3Doembed

Στη «Μαγική Πόλη» των Θεοδωράκη – Χατζιδάκι («Παρκ», 1963) ερμηνεύει το υπέροχο «Είμαι αϊτός χωρίς φτερά» (στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου) κι ένα χρόνο αργότερα στο δίσκο «Πολιτεία Β`» του Θεοδωράκη θα τραγουδήσει το αριστουργηματικό «Γωνιά – Γωνιά». Από τα πολλά υπέροχα τραγούδια που σμίλεψε με τη φωνή του είναι των Άκη Πάνου («Οταν σημάνει η ώρα», «Θα κλείσω τα μάτια» κ.ά.), Γιάννη Σπανού («Μια Κυριακή», «Ακου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς»), Σταύρου Κουγιουμτζή κ.ά. Η τελευταία προσωπική του περίοδος περιλαμβάνει οκτώ δίσκους με δικά του τραγούδια: «Ενα όμορφο αμάξι με δυο άλογα», «Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου», «Εγνατίας 406», «Ο κυρ – Θάνος» κ.ά.

Πηγή: Ριζοσπάστης

7 – 4 – 2020

Οι υγειονομικοί καλούν σε πανελλαδική δράση με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Υγείας, με σύνθημα «Σπάμε τη σιωπή μας, δυναμώνουμε τη φωνή της διεκδίκησης για μέτρα προστασίας, για την υγεία του λαού»

Αιχμή της μέρας πανελλαδικής δράσης για την Υγεία είναι οι διεκδικήσεις για:

• Μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών, νοσηλευτών και λοιπών υγειονομικών.
• Πλήρη επίταξη άνευ όρων κλινών, κλινικών, κρεβατιών ΜΕΘ, εξοπλισμού εργαστηρίων και του προσωπικού του ιδιωτικού τομέα περίθαλψης και ένταξή του στο κρατικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
• Μέσα Ατομικής Προστασίας για όλους τους υγειονομικούς.

https://youtube.com/watch?v=KsyhM9-Qufc%3Ffeature%3Doembed

Υγειονομικοί 📣 παροχή τώρα όλων των απαραίτητων μέσων ατομικής προστασίας!
Κυβέρνηση 🎶 δεν μπορούμε! δε βλέπετε τον «διεθνή πόλεμο για το υγειονομικό υλικό»;

Σφοδροί ανταγωνισμοί ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη.

Τα «μαχαίρια» δεν βγαίνουν βέβαια για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και συνολικά των λαών, τους οποίους οι κυβερνήσεις έχουν αφήσει στο έλεος των διαλυμένων συστημάτων Υγείας και της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς.

Αλλά γιατί στον «όμορφο» καπιταλιστικό κόσμο ισχύει το «ο θάνατός σου η ζωή μου».

Έτσι, πίσω από τις φιλοφρονήσεις και τα λόγια περί «αλληλεγγύης», αυτό που ισχύει στη ζωή είναι το ποιος θα βγει περισσότερο κερδισμένος ή χαμένος από αυτή την ιστορία.

Ένα χρόνο μετά, κανέναν μέτρο δεν έχει παρθεί για την προστασία του λαού.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

8 – 4 – 1798

Γεννιέται ο ποιητής, Διονύσιος Σολωμός,

Διάλεξε με το έργο του να γίνει ο υμνητής του απλού λαού και, μάλιστα, του ελληνικού λαού, που αγωνιζόταν σκληρά για την ελευθερία του. Έχοντας κάνει ο ίδιος σπουδές στην Ιταλία και μιλώντας θαυμάσια τα ιταλικά, διάλεξε ωστόσο, μετά από προτροπή του φίλου του Σπυρίδωνος Τρικούπη, να γράψει στην ελληνική γλώσσα, σε μια λαγαρή, πεντακάθαρη και πλούσια δημοτική, που η μια της ρίζα βρισκόταν στη μεγάλη ποίηση του Κορνάρου και η άλλη στις λαϊκές ομιλίες της Ζακύνθου και στα νανουρίσματα και παραμύθια της παραμάνας του.

Καθιερώθηκε ως εθνικός μας ποιητής από το λαό όχι μόνο διότι έγραψε τον «Ύμνο εις την Ελευθερία», οι δύο πρώτες στροφές του οποίου είναι ο Εθνικός μας Ύμνος, αλλά διότι ήταν και ο πρώτος, που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα, ανοίγοντας το δρόμο για τη χρήση της στη λογοτεχνία, ενώ παράλληλα αξιοποίησε την προγενέστερή του ποιητική παράδοση της Κρητικής Λογοτεχνίας και του Δημοτικού Τραγουδιού.

Ο «Ύμνος εις την Ελευθερία» κρίθηκε κατ’ αρχήν ως ακατάλληλος για εθνικός ύμνος της Ελλάδας, γιατί ήταν γραμμένος στη γλώσσα του χύδην όχλου και γιατί έθιγε τις μεγάλες προστάτιδές μας δυνάμεις. Αλλά αργότερα το αλάθητο λαϊκό αισθητήριο επέβαλε την καθιέρωσή του.

Τα αιτήματα που θέτει ο Διονύσιος Σολωμός με το σύνολο του έργου του αποτελούν θετικά αιτήματα του λαού μας. Η δημιουργική του ιστορία είναι από τις δραματικότερες στην Ιστορία της Τέχνης και η πνευματική και ηθική του δύναμη εκτιμάται περισσότερο, αν αναλογιστεί κανείς ότι δημιούργησε σε μια περίοδο, στη διάρκεια της οποίας πάλεψε σκληρά για να υποτάξει το γλωσσικό υλικό που του προσέφερε ο ελληνικός πολιτισμός, να το μεταμορφώσει σε ένα ανώτερο εκφραστικό όργανο και στη συνέχεια να εκφράσει με αυτό το ποιητικό όργανο μια νέα, υψηλότατη και πρωτόφαντη αίσθηση του κόσμου.

Τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Ζάκυνθο το 1865 .

8 – 4 – 1820

Ανακαλύπτεται στη Μήλο το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου.

8 – 4 – 1867

Πεθαίνει ο πολιτικός Δημήτριος Καλλέργης.

Πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση, ενώ διετέλεσε και υπασπιστής του Καποδίστρια. Συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο το 1932, όπου οι δυνάμεις του μαζί και του Νικηταρά ηττήθηκαν από αυτές του Κωλέττη.

Ήταν οπαδός του Ρωσικού κόμματος κι αργότερα του Γαλλικού. Έλαβε ενεργό μέρος στην Επανάσταση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 κατά του Όθωνα.

Το 1854 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών αλλά και Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Μαυροκορδάτου. Με δική του πρωτοβουλία δημιουργήθηκε η διλοχία των πυροσβεστών το πρώτο πυροσβεστικό σχήμα στην Ελλάδα.

8 – 4 – 1896

Στην Καμάριζα του Λαυρίου πραγματοποιείται γενικευμένη εξέγερση των εργατών στα ορυχεία.

Θύματα υπήρχαν τόσο απ’ τους απεργούς εργάτες, όσο και απ’ τους φύλακες της Γαλλικής Εταιρείας του Λαυρίου. Οι φύλακες σκότωσαν τους εργάτες Καραφλιά και Βασιλακόπουλο.

Οι οργισμένοι εργάτες, μπρος στη θέα των σκοτωμένων συναδέλφων τους, θα ορμίσουν στα γραφεία της Εταιρείας και θα βάλουν φωτιά, με αποτέλεσμα να εξοντωθούν όλοι οι φύλακες, πλην ενός. Συνολικά είχαν σκοτωθεί τέσσερις απεργοί.

Ο δε εργοδότης (ο Σερπιέρι) φυγαδεύτηκε και σώθηκε, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, μεταμφιεσμένος.

Σ’ εκείνη την απεργία, περισσότεροι από 1.800 μεταλλεργάτες ανέβηκαν από το μεταλλευτικό φρέαρ – βάθους 182 μέτρων – και, με μια οργάνωση που θα τη ζήλευαν πολλοί, κήρυξαν εκείνη την πρώτη μεγάλη απεργία. Περιγράφει ο παλιός μεταλλεργάτης Γιώργος Βουγιούκας («Ριζοσπάστης» 23/1/1996): «Κανείς από τ’ αφεντικά δεν τους πήρε μυρωδιά. Η απεργία εκδηλώθηκε την Κυριακή το βράδυ – 7 Απριλίου 1896 – στην αλλαγή της βραδινής βάρδιας των 10 και έγινε δημοσίως γνωστή τη Δευτέρα το πρωί».

Η μεγάλη αυτή απεργία διήρκεσε 18 μέρες. Κύρια αιτήματα των εργατών ήταν η κατάργηση των εργολάβων ως ενδιάμεσων μισθωτών, η πληρωμή των εργατών κατ’ ευθείαν απ’ την εταιρεία, η αύξηση του μεροκάματου σε 3,5 δραχμές (ήταν 2,5), η δημιουργία νοσοκομείου ή φαρμακείου στην Καμάριζα και η διάθεση σούστας στους εργάτες για τη μεταφορά των τραυματιών στο νοσοκομείο του Θορικού, καθώς μεταφερόμενοι με το κάρο πέθαιναν στη διαδρομή.

Εκτός απ’ τα παραπάνω, οι εργάτες ζητούσαν απ’ την εταιρεία να μένουν σε σπίτια, διότι μέχρι τότε κατοικούσαν σε σπήλαια (!) ή σε αυτοσχέδιες καλύβες.

Το Δεκέμβρη του 1896 πραγματοποιήθηκε η δίκη 15 απεργών, οι οποίοι αθωώθηκαν και επανήλθαν στη δουλειά τους χωρίς όρους. Ωστόσο, μετά την απεργία, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καμάριζα στρατιωτικό σώμα, όχι μακριά από τους χώρους δουλειάς, προκειμένου να αποτρέψει νέες εργατικές εξεγέρσεις

8 – 4 – 1973

Πεθαίνει ο Ισπανός κομμουνιστής ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο.

Εκδηλώνοντας το ταλέντο του στη ζωγραφική από πολύ νωρίς θα πραγματοποιήσει με τη βοήθεια του πατέρα του την πρώτη του Έκθεση σε ηλικία 13 ετών.

Ακολούθησε το 1895 η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και το 1897 η Βασιλική Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.

Στα καφενεία, στους δρόμους, στους οίκους ανοχής και στο Μουσείο Πράδο θα ανακαλύψει τη ζωή και την ισπανική ζωγραφική και όταν μια ασθένεια θα τον στείλει για ανάρρωση το 1899 σε ένα χωριό της Καταλονίας, θα γνωρίσει τους αγρότες και θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη διαφορετικός.

Η πρώτη πράξη της αλλαγής του ήταν η χρήση του επωνύμου της μητέρας του. Είχε «γεννηθεί» ο Πάμπλο Πικάσο.

Το καφενείο της Βαρκελώνης «Οι Τέσσερις Γάτοι» φιλοξένησε την πρώτη του ατομική έκθεση το Φλεβάρη του 1900, ενώ η συναισθηματική του φόρτιση εκείνο τον καιρό είχε τόσο έντονο γαλάζιο χρώμα που έδωσε το όνομά του στην «Μπλε» περίοδο της Τέχνης του από το 1901 έως το 1904.

Δεν προσπάθησε ποτέ να μιλήσει γαλλικά «σαν Γάλλος», του ήταν αρκετή η χρήση της γλώσσας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1904, περικυκλωμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τις οδηγίες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, αλλά και από τη ζωή που έσφυζε γύρω του.

Η σημασία της εποχής δεν ήταν τόσο η ζωγραφική με «γήινα» και «κεραμικά» χρώματα – «Ρόδινη Περίοδος» (1905 – 1907) – όσο η συνειδητοποίηση πως η αλήθεια των πραγμάτων δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην άμεση αίσθηση για τα πράγματα, πως η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι «τέτοια» γιατί απλώς «έτσι» την αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης.

Πραγματοποιεί τη ρήξη με τον «ακαδημαϊσμό» με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» που ξεκίνησε το 1907, το άφησε ημιτελές, επανήλθε το 1925 και το παρουσίασε το 1937, ένα έργο όπου τα πρόσωπα μετατρέπονται σε σύμβολα και το ζωγραφικό έργο εν γένει παύει να είναι απλώς ένα «παράθυρο» στον ορατό κόσμο των πρώτων εντυπώσεων.

Ο Πικάσο προσέφερε μια νέα «οπτική γλώσσα», ως παιδί του καιρού της και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που αποκάλυπταν αθέατες ως τότε πλευρές της πραγματικότητας.

Η ζωγραφική, πλέον, δεν αρκείται να περιγράφει το ορατό, αλλά θα προσπαθήσει να το «αναπαραστήσει» στην ολότητά του, είτε παρασταίνοντας ταυτόχρονα στην ίδια επιφάνεια τις διάφορες όψεις του (κυβισμός), είτε τις διαδοχικές φάσεις της κίνησής του (φουτουρισμός).

Ταυτόχρονα, αναζητείται η ανάδειξη εκείνων των επιμέρους στοιχείων, τα οποία ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στην έκφραση του έργου.

Έτσι προκύπτουν έργα που κινούνται σε δύο κατευθύνσεις παραστάσεων: Εκείνες που εμφανίζουν αφαιρετικά την πραγματικότητα και εκείνες που προκύπτουν από την αναδιαμόρφωση της εικόνας, τάση που ακολούθησε ο Πικάσο ( άνθρωπος – ταύρος, Κένταυρος, γυναίκα – περιστέρι) επιδιώκοντας την συνένωση του συμβολικού περιεχόμενου των αντικειμένων – μερών του πίνακα σ’ ένα ενιαίο σύμβολο.

Μαζί με τον Ζορζ Μπρακ θα αναπτύξουν τον Αναλυτικό Κυβισμό (1907 – 1912), το Συνθετικό Κυβισμό (1912 – 1915) και την τεχνική του κολάζ.

Ο Πικάσο τάχθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της δημοκρατικής Ισπανίας, αποδέχθηκε τη θέση του διευθυντή του Μουσείου του Πράδο και βοήθησε να τοποθετηθούν οι συλλογές του σε ασφαλές μέρος.

Η μυθολογία της Μεσογείου με τον Μινώταυρο – θύτη και το άλογο – θύμα είναι η «πρώτη ύλη» για τον πίνακά του «Εφιάλτες και ψευτιές του Φράνκο» για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Στις 28 του Απρίλη 1937 η ναζιστική αεροπορία ισοπεδώνει την Γκουέρνικα και συγκλονισμένος ζωγραφίζει τον παγκοσμίως γνωστό πίνακα στον οποίο καταργείται η «αντιπαλότητα» ταύρου και αλόγου και όλα τα υποκείμενα ενέχουν τη συμβολική του θύματος.

Αν και οι δολοφόνοι δε «φαίνονται» στο έργο, «υπάρχουν» παντού.

Ο Πικάσο απέδωσε όλη την τραγικότητα του γεγονότος, χρησιμοποιώντας μαύρο, λευκό και γκρι.

Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ.

Όταν οι ναζί κατέλαβαν το Παρίσι στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, προσήγαγαν τον Πικάσο και ένας φασίστας αξιωματικός τού έδειξε μια φωτογραφία του πίνακα ρωτώντας τον:

– Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;

Κι ο Πικάσο απάντησε: Όχι, Εσείς!

Το 1944 ο Πάμπλο Πικάσο έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, μια κίνηση τεράστιας πολιτικής και ηθικής σημασίας.

Αναδεικνύεται σε ηγετική φυσιογνωμία του Παγκοσμίου Κινήματος Ειρήνης, ενώ λόγω της δράσης του αυτής, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν του χορήγησε βίζα εισόδου στη χώρα.

Στο Κίνημα συμμετείχε ολόπλευρα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι γνώρισαν τον Πικάσο που τιμήθηκε με το Βραβείο «Στάλιν» το 1950 και το Βραβείο «Λένιν» το 1962 από το έργο του «Περιστέρι» ή έχουν δει μόνο αυτό.

Εργαζόμενος συνεχώς, εμβάθυνε επίσης στο έργο των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, ζωγραφίζοντας με αυστηρότητα και επινόηση μια σειρά παραλλαγών από πίνακες των Βελάσκεθ, Ντελακρουά, Κράναχ, Γκρέκο.

Απεικόνισε στο έργο του τη διαλεκτική της Ιστορίας, δημιούργησε μια νέα «οπτική γλώσσα», στρατεύθηκε στον αγώνα της εργατικής τάξης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπάθησε να απαντήσει σε τρομακτικά ερωτήματα και σε εποχές όπου βασιλεύει η χυδαιότητα της δήθεν «διαφάνειας», υπενθυμίζει συνεχώς πως για τον αληθινό καλλιτέχνη συνιστά έσχατο μαρτύριο το να «γεννά» ορατές μορφές.

Ο Πάμπλο Πικάσο «έφυγε» στις 8 Απρίλη 1973, έχοντας δωρήσει στην ανθρωπότητα το έργο του και τις αυστηρές και βαθιές διαπιστώσεις κάθε αληθινού δημιουργού: «Ο καλλιτέχνης είναι μια πολιτική ύπαρξη. Αντιμετωπίζει τα γεγονότα που μπορεί σπαρακτικά ή ευχάριστα και αντιδρά σε αυτά με όλο του το είναι. Τι νομίζετε ότι είναι ο ζωγράφος; Ένας ανόητος που έχει μόνο μάτια;…

Κανένας πίνακας δε δημιουργήθηκε για να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για επίθεση αλλά και για άμυνα εναντίον του εχθρού».

Πηγή: Ριζοσπάστης

8 – 4 – 1984

Πεθαίνει ο Σοβιετικός φυσικός Πιοτρ Καπίτσα, που κατάφερε πρώτος να δημιουργήσει μαγνητικά πεδία υψηλής έντασης (Νόμπελ Φυσικής 1978).

Ο Καπίτσα διετέλεσε, επίσης, μέλος του Προεδρείου της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.

8 – 4 – 1990

Η Νέα Δημοκρατία αναδεικνύεται πρώτο κόμμα, με ποσοστό 46,89% και 150 έδρες, στις τρίτες βουλευτικές εκλογές που έγιναν μέσα σ’ ένα χρόνο.

Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 38,61% και ο ενιαίος Συνασπισμός με 10,28%.

Έπειτα από συμφωνία με τον Κωστή Στεφανόπουλο της ΔΗΑΝΑ που εξέλεξε έναν βουλευτή, σχηματίστηκε τελικά κυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κ. Μητσοτάκη.

8 – 4 – 1990

Πεθαίνει ο λαϊκός συνθέτης Απόστολος Καλδάρας.

Γεννήθηκε στη «νερομάνα» του λαϊκού μας τραγουδιού, τα Τρίκαλα, τον Απρίλη του 1922, έχοντας κληρονομήσει τη μουσική φλέβα του σογιού της μάνας του. Στα εφηβικά του χρόνια, θα τον κερδίσει οριστικά το μπουζούκι, ενώ θα αρχίσει την ενασχόλησή του με το τραγούδι, όντας φοιτητής της Γεωπονικής στη Θεσσαλονίκη.

Το 1946 ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι, «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι», για ν’ ακολουθήσει το 1947, με τη φωνή της Στέλλας Χασκίλ, το εκπληκτικό «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι».

Δημιουργώντας στη συγκλονιστικότερη περίοδο του λαϊκού μας τραγουδιού, ο Απόστολος Καλδάρας θα μας δώσει μεγάλα τραγούδια ερμηνευμένα από υπέροχες φωνές, όπως των Στράτου Παγιουμτζή, Γιώτας Λύδια, Πάνου Γαβαλά, Γρηγόρη Μπιθικώτση και Στέλιου Καζαντζίδη. Στους στίχους των τραγουδιών του δεσπόζει το όνομα της θρυλικής «γριάς» του ελληνικού τραγουδιού, Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, που τότε πρωτογράφτηκε ως στιχουργός.

Ενδεικτικό της δημιουργίας είναι ότι ο Κώστας Βάρναλης χαρακτήρισε το τραγούδι «Σ’ ένα βράχο φαγωμένο», μεγάλο λαϊκό ποίημα.

Η πορεία του Απόστολου Καλδάρα διεκόπη με οδυνηρό τρόπο το 1964, όταν έχασε την κόρη του και από τότε ακολούθησε ένα διαφορετικό δρόμο.

Η στροφή του σε λυρικότερες μελωδίες θα εκφραστεί από τις φωνές της Βίκυς Μοσχολιού, του Σταμάτη Κόκοτα, του Γιώργου Νταλάρα, του Στέλιου Καζαντζίδη (ξανά), του Γιάννη Πάριου κ.ά.

Το 1972 σε στίχους του Πυθαγόρα θα μελοποιήσει τη «Μικρά Ασία», έργο – σταθμό στο ελληνικό τραγούδι, όχι μόνο για την ποιότητα των στίχων, αλλά και για τον «ήχο» της λαϊκής ορχήστρας. Ενα χρόνο μετά, θα μελοποιήσει τον «Βυζαντινό Εσπερινό» σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, οι τελευταίες αναλαμπές του έργου του εμφανίζονται στα «Λαϊκά Μονοπάτια» του 1979 με τον Λάκη Χαλκιά, ενώ ο Απόστολος Καλδάρας θα εμπνέεται έως το τέλος.

Ο Απόστολος Καλδάρας ανήκει στην κατηγορία των δημιουργών, που ενώ ξεκίνησαν από το «ρεμπέτικο» δεν έμειναν σ’ αυτό, ακολούθησαν και άλλους εκφραστικούς δρόμους, όχι χωρίς συμβιβασμούς, όμως δημιούργησαν πάντα εκπλήξεις, που όχι μόνον αναιρούσαν αρνητικές στιγμές, αλλά ταυτόχρονα, και αυτό είναι το σημαντικό, άνοιγαν νέους δρόμους στο ελληνικό τραγούδι.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Για περισσότερα μπορείτε να δείτε:

• Χάραξε πορεία φωτεινή και ασυμβίβαστη
• Κέρδισε τις λαϊκές καρδιές
• Αφιέρωμα με βίντεο από το αρχείο της ΕΡΤ

8 – 4 – 2013

Πεθαίνει η πρώτη και μοναδική γυναίκα πρωθυπουργός και «Σιδηρά Κυρία» της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ.

Ήταν πρωθυπουργός της Βρετανίας με το Συντηρητικό Κόμμα, Τόρις, από το 1979 έως το 1990. Είχε εκλεγεί για πρώτη φορά βουλευτής το 1959 και ανέλαβε τα ηνία του κόμματός της το 1975. Κέρδισε σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, το 1979, το 1983 και το 1987.

Η Θάτσερ άφησε ανεξίτηλη της σφραγίδα της για τον πολύ σκληρό τρόπο άσκησης διακυβέρνησης και τη διά ροπάλου επιβολή των πρωτόγνωρων για την εποχή μέτρων λιτότητας, στο πλαίσιο των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που προωθούνταν στη Βρετανία την δεκαετία του ’80 και στο υπόλοιπο κόσμο αμέσως μετά.

Μερικά περιστατικά από το «βίο και την πολιτεία» της για τα συμφέροντα του βρετανικού κεφαλαίου, είναι:

Η απεργία των ανθρακωρύχων, επί ένα χρόνο το 1986 που δε δίστασε να καταστείλει και να εξοντώσει τους απεργούς ανθρακωρύχους και αποτέλεσμα πολλά ανθρακωρυχεία έκλεισαν.

Ο πόλεμος των Φόκλαντς, νήσοι Μαλβίνες για την Αργεντινή, η καταστολή εναντίον των εργαζομένων που διαδήλωναν ενάντια στην επιβολή επιπλέον δημοτικού φόρου το 1990, διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στις εργατικές συνοικίες για να φτάσουν μέχρι την πλατεία Τραφάλγκαρ και συνέβαλαν στην πτώση της.

https://youtube.com/watch?v=E02SswGxeSM%3Ffeature%3Doembed

Η πολύ στενή συμμαχία της με τον πρώην πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν αλλά και τον πρώην δικτάτορα Αουγκούστο Πινοτσέτ όπως και οποιονδήποτε αντικομμουνιστή ηγέτη ανά την υφήλιο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι έσπευσαν να μιλήσουν για τη «μεγάλη πολιτικό» των αστών, αστοί πολιτικοί από όλο τον κόσμο όπως και ο πρωτεργάτης στην αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.

 Ήταν τόσο μισητή στην εργατική τάξη που, την ημέρα που πέθανε, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου γέμισε τις πλατείες των μεγάλων πόλεων της Μεγάλης Βρετανίας για να πανηγυρίσει.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

9 – 4 – 1821

Γεννιέται ο Γάλλος συμβολιστής ποιητής Σαρλ Μποντλέρ (Charles Pierre Baudelaire‎).

Στην επανάσταση του 1848 στη Γαλλία ο Μποντλέρ βρέθηκε στα οδοφράγματα μαζί με τον εξεγερμένο λαό του Παρισιού, ενώ πολλά έργα του κατόπιν απαγορεύτηκαν «για προσβολή των δημοσίων και των καλών ηθών».

9 – 4 – 1940

Οι Γερμανοί εισβάλλουν στη Δανία και τη Νορβηγία.

Η Δανία συνθηκολόγησε αμαχητί έπειτα από 2 μόλις ώρες, ενώ η κατάληψη της Νορβηγίας κράτησε 2 μήνες και παρά την εμπλοκή βρετανικών και γαλλικών δυνάμεων.

Το φλερτ των ντόπιων αστικών τάξεων σε όλη την Ευρώπη με τις λύσεις που προσέφερε ο φασισμός στα αδιέξοδά τους διευκόλυνε σημαντικά την γρήγορη προέλασή του τους πρώτους μήνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

9 – 4 – 1941

Η Θεσσαλονίκη καταλαμβάνεται από τους Ναζί.

Στην «πλατεία Δημοκρατίας», ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος, ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Μερκουρίου και ο στρατιωτικός διοικητής Νικόλαος Ραγκαβής παραδίδουν την πόλη στην στρατιωτική διοίκηση των εισβολέων.

9 – 4 – 1964

Συνέρχεται η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που ενέκρινε το Πόρισμα Επιτροπής για τον Νίκο Ζαχαριάδη, το οποίο τον εξομοίωνε με πράκτορα του εχθρού.

Η ίδια Ολομέλεια αποφάσισε επίσης τη συγχώνευση της Νεολαίας ΕΔΑ και της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων, συγχώνευση από την οποία προέκυψε η Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη.

9 – 4 – 1977

Νομιμοποιείται, έπειτα από 38 χρόνια στην παρανομία, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ισπανίας.

9 – 4 – 2000

Βουλευτικές εκλογές διεξάγονται στην Ελλάδα.

Το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη αναδεικνύεται πρώτη δύναμη, συγκεντρώνοντας 43,79% των ψήφων, έναντι 42,74% της ΝΔ, της οποίας ηγείται ο Κώστας Καραμανλής.

Το ΚΚΕ λαμβάνει 5,52%, ο Συνασπισμός 3,2%, ενώ εκτός Βουλής μένει το ΔΗΚΚΙ με 2,69%.

9 – 4 – 2003

Η Βαγδάτη καταλαμβάνεται από τον αμερικανικό στρατό.

Στο κέντρο της πόλης προελαύνουν αμερικανικά άρματα μάχης, καθώς το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, που διήρκεσε 24 χρόνια, καταρρέει στο χάος και στη λεηλασία.

Με τον πλήρη έλεγχο των πετρελαιοπηγών, αλλά και την κατάληψη του Τικρίτ, από τις αμερικανικές δυνάμεις, τερματίζεται το καθεστώτος του Σαντάμ, στο Ιράκ.

Ξεκινάει μια περίοδος κατοχής από τους ιμπεριαλιστές με επικεφαλής τις ΗΠΑ. Η εγκαθίδρυση της νέας “Δημοκρατίας” έχει φέρει τον Ιρακινό λαό στην ένδεια και στην καταλήστευση του πλούτου της χώρας από τους ιμπεριαλιστές. Ο ιμπεριαλιστικός “πολιτισμός” επέτρεψε τη λεηλασία χιλιάδων αρχαίων ευρημάτων με τεράστια πολιτιστική και χρηματική αξία.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

10 – 4 – 1919

Κυβερνητικά στρατεύματα του Μεξικού σκοτώνουν σε ενέδρα τον θρυλικό επαναστάτη Εμιλιάνο Ζαπάτα και βάζουν τέλος στην ένοπλη εξέγερση των αγροτών που είχε ξεκινήσει εννέα χρόνια πριν.

10 – 4 – 1932

Γεννιέται στην Αλεξάνδρεια ο Αιγύπτιος ηθοποιός Ομάρ Σαρίφ.

Συνδέθηκε με εμβληματικούς ρόλους σε κλασικές ταινίες, όπως «Ο Λόρενς της Αραβίας», ο «Δόκτορ Ζιβάγκο» και «Ένα αστείο κορίτσι».

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1953, στην αιγυπτιακή ταινία «Ο Φλογερός Ηλιος ή Μάχη στην Κοιλάδα». Ακολούθησαν πολυάριθμες αιγυπτιακές παραγωγές.

Ανάμεσα στις ταινίες της φιλμογραφίας του περιλαμβάνονται: «Οι καλύτερές μας μέρες» (1955), «Δεν κοιμάμαι» (1958), «Η Κυρία του κάστρου» (1959) και η διασκευή της «Αννα Καρένινα» με τίτλο «Ο Ποταμός της Αγάπης» (1961).

Η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του ήταν «Ο Λώρενς της Αραβίας» (1962), όπου υποδύθηκε τον Σαρίφ Αλι. Η ερμηνεία του αυτή του εξασφάλισε μια υποψηφιότητα για Οσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου και μια βράβευση με Χρυσή Σφαίρα Β’ Ανδρικής Ερμηνείας.

Υποδύθηκε τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του 1965 «Δόκτωρ Ζιβάγκο», του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λην.

Έκανε την επάνοδό του το 2003, στη διασκευή του μυθιστορήματος «Ο κύριος Ιμπραήμ και τα λουλούδια του Κορανίου». Για την ερμηνεία του, βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας και με Βραβείο «Σεζάρ».

Το Νοέμβρη του 2005, τιμήθηκε με μετάλλιο από την «UNESCO» σαν αναγνώριση της αξιοπρόσεκτης προσφοράς του στην ποικιλότητα του παγκόσμιου κινηματογράφου και του πολιτισμού.

Το μετάλλιο – το οποίο αποδίδεται πολύ σπάνια – φέρει το όνομα του Ρώσου σκηνοθέτη Σεργκέι Αϊζενστάιν και μπορεί να απονεμηθεί συνολικά 25 φορές από τη «Mosfilm» της Ρωσίας.

Πηγή: Ριζοσπάστης

10 4 – 1942

Κυκλοφορεί το επίσημο όργανο της ΚΕ του ΕΛΑΣ «Απελευθερωτής».

10 – 4 – 1944

Ο Αλέξανδρος Σβώλος αναλαμβάνει επί κεφαλής της κυβέρνησης του βουνού.

10 – 4 1988

Πεθαίνει ο κομμουνιστής ηγέτης του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου.

Καταγόμενος από φτωχή οικογένεια, συνδέθηκε από νωρίς με το εργατικό κίνημα της Κύπρο. Κατάφερε και αποφοίτησε από την Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας με άριστα χωρίς να συνεχίσει τις σπουδές του όπως ονειρευόταν. Δουλεύει ως εργάτης πρώτα στο μεταλλείο της Φουκάσας, αργότερα στο λιμάνι του Πειραιά και καταλήγει στο Λονδίνο. Η κοινωνική αδικία που περίσσευε, τον σπρώχνει στον αγώνα ενάντια στο σύστημα της στυγνής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το 1932 εντάσσεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα Μεγάλης Βρετανίας και συνδέεται ιδιαίτερα με τον τότε Γενικό Γραμματέα Χάρρυ Πόλιτ με τον οποίο συνεργάζεται στενά.

Γνήσιος διεθνιστής και φλογερός αντιφασίστας, συγκλονίζεται από τον αγώνα υπεράσπισης της δημοκρατίας κατά των φασιστικών ορδών του Φράνκο. Με την πρώτη είδηση ότι γίνονται δεκτοί εθελοντές κατατάσσεται μαζί με άλλους κομμουνιστές στη διεθνή ταξιαρχία και βρίσκεται στο μέτωπο της Ισπανίας το 1936. Στη μάχη της Κόρδοβας τραυματίζεται. Με την έκρηξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου σπεύδει να εγγραφεί εθελοντής για να πολεμήσει τον χιτλερικό φασισμό. Λόγω της κλονισμένης υγείας του στην ιατρική εξέταση απορρίπτεται, αλλά με την επιμονή του γίνεται δεκτός στην αντιαεροπορική άμυνα, και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου προσφέρει με δέσμευση και αυταπάρνηση τις υπηρεσίες του, όλες εκείνες τις μέρες των εφιαλτικών βομβαρδισμών του Λονδίνου.

Μετά τον πόλεμο επιστρέφει στην Κύπρο και εντάσσεται στις γραμμές του ΑΚΕΛ. Το 1946 η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος το διορίζει διευθυντή της εφημερίδας «Δημοκράτης». Το 1949, στο ιστορικό 6ο Συνέδριο του κόμματος εκλέγεται στο πόστο του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε μέχρι το θάνατό του. Στα 1955 με την κήρυξη του κόμματος εκτός νόμου συλλαμβάνεται από τις αποικιακές αρχές μαζί με άλλες δεκάδες στελέχη του κόμματος και ρίχνεται στις φυλακές. Με τη βοήθεια του παράνομου μηχανισμού του κόμματος δραπετεύει και συνεχίζει μαζί με άλλους συντρόφους, τον αγώνα για τη λευτεριά της Κύπρου.

Με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας εκλέγεται βουλευτής μέχρι τέλους της ζωής του. Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη Βουλή και στο εξωτερικό προβάλλοντας με σθένος και δέσμευση τις θέσεις του κόμματος, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διεθνοποίηση του Κυπριακού με τη συμπαράσταση της ΕΣΣΔ και ολόκληρης της σοσιαλιστικής κοινότητας.

Με πάθος καταδικάζει και ξεσκεπάζει το ρόλο των ιμπεριαλιστών στα αντικυπριακά σχέδια.

Καθοδηγεί τον αγώνα για αδελφοσύνη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στον εθνικισμό και είναι οδηγητής της ενότητας της κυπριακής εργατικής τάξης.

Κέρδισε εκτίμηση για το έργο του όχι μόνο στο κόμμα του και τον κυπριακό λαό αλλά στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα που τον τίμησε με υψηλές τιμητικές διακρίσεις. Σφυρηλάτησε σχέσεις αδελφοσύνης και εκτίμησης με τα αδελφά κόμματα και ειλικρινούς φιλίας με τους κομμουνιστές ηγέτες ιδιαίτερα της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η ιδεολογική του σταθερότητα και κατηγορηματική απόρριψη θεωριών που υποτιμούν το ρόλο της εργατικής τάξης και συμβιβάζονται με την αστική ιδεολογία ήταν γνωρίσματα της προσωπικότητάς του.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στη φυσιογνωμία του ΑΚΕΛ, στον αγώνα της Κύπρου και στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού!

10 – 4 – 2009

Φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 69 χρόνων, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό, ο κομμουνιστής πρωτοπόρος αγωνιστής της αγροτιάς Γιάννης Πατάκης.

Υπήρξε βουλευτής και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας και πρόεδρος της γενέτειράς του Κοινότητας Νίκαιας.

Πρωτοστάτησε σε μεγάλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις της αγροτιάς.

Τιμήθηκε και αναγνωρίστηκε από το κόμμα του, τους συναγωνιστές και τους συναδέλφους του για τη συνέπειά του και την αγωνιστική του στάση.

Δες επίσης Το τελευταίο «αντίο» στον Γιάννη Πατάκη

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT;GR

11 – 4 – 1727

Πρεμιέρα του ορατόριου του Μπαχ «Τα Κατά Ματθαίον Πάθη» στην εκκλησία του Αγίου Θωμά στη Λειψία της Γερμανίας. Ήταν Μεγάλη Παρασκευή.

11 – 4 – 1947

Ο στρατηγός του ΕΛΑΣ Στέφανος Σαράφης μεταφέρεται στο Τμήμα Μεταγωγών της Αθήνας και κλείνεται στις φυλακές Βούρλων με την κατηγορία του…δωσίλογου!

11 – 4 – 1991

Φεύγει από τη ζωή ο συνθέτης Δημήτρης Λάγιος.

Περπάτησε στους ίδιους δρόμους της Ζακύνθου τους οποίους είχαν περπατήσει ο Σολωμός και ο Κάλβος. Οι πρώτοι ήχοι που τον μάγεψαν ήταν το επτανησιακό ιδίωμα λουσμένο στα νερά του Ιονίου. Εκεί στη Ζάκυνθο όπου γεννήθηκε στις 7 Απρίλη 1952, έμαθε τα πρώτα γράμματα των χρωμάτων και των ήχων. Αυτά τα γράμματα τον οδήγησαν αργότερα στην έρευνα, τη μελέτη, την καταγραφή και τη διδασκαλία έργων της Επτανησιακής Μουσικής Σχολής και στη δημιουργία του μουσικού συνόλου «Μουσικό Ασκηταριό», με το οποίο διοργάνωνε γιορτές «Τέχνης και Λόγου» στη Ζάκυνθο.

Σπούδασε πιάνο, ανώτερα θεωρητικά και κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο στην Αθήνα, ενώ αργότερα παρακολούθησε εντατικά μαθήματα μουσικής ανάλυσης στις ΗΠΑ.

Το 1979 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να μελετά, να επιμελείται, να οργανώνει, να διασκευάζει και να γράφει πολύ μουσική για θέατρο και μπαλέτο, αλλά και μουσική δωματίου, συμφωνικά έργα, ορχηστρικά για διάφορα όργανα και τραγούδια. Δούλευε πολύ και με πολύ πάθος, λες και υποψιαζόταν ότι δεν προλάβαινε.

Πριν από αυτόν ελάχιστοι – εκτός από τους ειδικούς – ήξεραν τα αγροτικά τραγούδια της Ζακύνθου και τις εκκλησιαστικές της μελωδίες, τις Σερενάτες του Τζώρτζη Κωστή, αλλά και τα τραγούδια της Νεστάνης Αρκαδίας.

Στις 7 Απρίλη 1985, ημέρα των γενεθλίων του, γεννήθηκε ο «μυστικός του έρωτας», όπως τον αποκαλούσε. Η Κύπρος. Με αφορμή μια συναυλία που δίνει εκείνη τη μέρα, γνώρισε το νησί και από τότε δεν την άφησε ποτέ: Της αφιέρωσε στίχους, μουσικές και τη ζωή του όλη. Γι’ αυτήν και τους ανθρώπους της που τον αγκάλιασαν, τραγούδησε, έκλαψε και προσπάθησε.

Γεννήθηκε Ζακυνθινός και επέλεξε να είναι Κύπριος!

11 – 4 – 2013

Ξεκινά τις εργασίες του το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ (11-14/4/2013), που εμπλούτισε το Πρόγραμμά του και το Καταστατικό.

Μέσα σε συνθήκες όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, αναδείχθηκε η ανάγκη για ένα «κόμμα παντός καιρού», που μέσα από τη σφυρηλάτηση της λαϊκής συμμαχίας, θα είναι ικανό να πρωταγωνιστήσει στη συγκέντρωση δυνάμεων για την επαναστατική ανατροπή, το σοσιαλισμό .

Από το Συνέδριο αναδείχθηκε νέα ΚΕ.

Νέος ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αναδείχθηκε ο Δ. Κουτσούμπας.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

12 – 4 – 1722

Γεννιέται στο Λιβόρνο ο Ιταλός συνθέτης και βιολιστής, μαθητής του Τζουζέπε Ταρτίνι, Πιέτρο Ναρντίνι (Pietro Nardini).

Εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου το 1762 έγινε μαέστρος στην ορχήστρα του παρεκκλησίου της αυλής της Στουτγκάρδης και το 1770 Kapellmeister στον Μέγα Δούκα της Τοσκάνης, στη Φλωρεντία.

https://youtu.be/eAxqC_pTAbg

Για τη μουσική του, ο εξαιρετικός βιολιστής Λέοπολντ Μότσαρτ -πατέρας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους, έγραψε: «Η ομορφιά, η αγνότητα και η τονική ισορροπία, καθώς και η νοστιμιά του παιξίματός του, δεν μπορούν να ξεπεραστούν. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται από ζωντάνια, χάρη και γλυκύτητα αλλά δεν εκτελεί πολύ δύσκολα κομμάτια»

12 – 4 – 1919

Πραγματοποιείται η πρώτη κομμουνιστική σαββατιάτικη υπερωριακή εξόρμηση στο αμαξοστάσιο του σιδηροδρομικού σταθμού της γραμμής Μόσχα – Σορτιρόβοτσναγια.

Η ανταπόκριση στην προτροπή του κόμματος των Μπολσεβίκων για «δουλειά με επαναστατικό τρόπο», ήταν μεγάλη. Όσοι προλετάριοι δεν βρίσκονταν στα μέτωπα του εμφυλίου πολέμου, αλλά στα μετόπισθεν, ανταποκρίθηκαν στις τεράστιες ανάγκες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, προσφέροντας εθελοντική δουλειά για το ανέβασμα των ρυθμών της παραγωγικής διαδικασίας. Σε συνελεύσεις τους εργάτες – μέλη και οπαδοί του ΚΚ – αποφάσιζαν δουλειά τα Σάββατα, χωρίς πληρωμή για τη σωτηρία της επανάστασης και το τσάκισμα των αντεπαναστατών.

Η καθιέρωση των «Κομμουνιστικών Σαββάτων» αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο ξεκινά να οργανώνεται κοινωνικά η εργασία μέσα στο πλαίσιο των καινούριων σχέσεων παραγωγής, των σοσιαλιστικών. Ο Λένιν είχε τονίσει για τα «Κομμουνιστικά Σάββατα»: «Είναι η αρχή μιας ανατροπής πιο δύσκολης, πιο ουσιαστικής, πιο ριζικής, πιο αποφασιστικής από την ανατροπή της αστικής τάξης, γιατί αυτό σημαίνει νίκη ενάντια στην ίδια μας την αδράνεια, τη χαλαρότητα, το μικροαστικό εγωισμό, ενάντια στις συνήθειες εκείνες που κληρονόμησε στον εργάτη και τον αγρότη ο καταραμένος καπιταλισμός. Όταν η νίκη αυτή στερεωθεί, τότε και μόνο τότε θα δημιουργηθεί η νέα κοινωνική πειθαρχία, η σοσιαλιστική πειθαρχία…».

12 – 4 – 1933

Γεννιέται στη Βαρκελώνη η Ισπανίδα υψίφωνος Μονσεράτ Καμπαγιέ (María de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch), μια από τις μεγαλύτερες ντίβες της όπερας του 20ού αιώνα.

Αποφοίτησε από το Ωδείο της Βαρκελώνης το 1954. Το επαγγελματικό ντεμπούτο της έγινε το 1956 στη Βασιλεία με την όπερα «Μποέμ» του Τζιάκομο Πουτσίνι.

Από τότε ακολουθεί μια μεγάλη πορεία στο χώρο της μουσικής. Εμφανίζεται στα μεγαλύτερα θέατρα και όπερες του κόσμου, πραγματοποιεί σπουδαίες συνεργασίες, εκδίδει δίσκους κ.ά. Στην Ελλάδα εμφανίζεται για τελευταία φορά στο Ηρώδειο το 2012.

Σίγουρα, μια ξεχωριστή στιγμή στην καριέρα της ήταν το ντουέτο της με τον Φρέντι Μέρκιουρι «Barcelona» το 1987. Το τραγούδι που ήταν εμπνευσμένο από την πατρίδα της Καμπαγιέ, χρησιμοποιήθηκε αργότερα και ως ένα από τα δύο επίσημα τραγούδια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992.

12 – 4 – 1942

Οι δημόσιοι υπάλληλοι κηρύσσουν απεργία που κρατά έως τις 21 του Απρίλη.

Στην απεργία αυτή πήραν μέρος πάνω από 50.000 εργαζόμενοι στο δημόσιο.

Είναι ο πρώτος μεγάλος απεργιακός αγώνας της Κατοχής (και πρώτη δημοσιοϋπαλληλική απεργία σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη).

Τα έκτακτα μέτρα της επιστράτευσης, οι συλλήψεις και οι απειλές δεν πτόησαν την αποφασιστικότητα των απεργών, οι οποίοι πέτυχαν τελικά μικρή αύξηση στους μισθούς τους.

Ο Χ. Φλωράκης, ένα από τα βασικά στελέχη τότε των «τριατατικών» (ΤΤΤ εργαζομένων σε τηλεφωνία, τηλεγραφία και ταχυδρομείο), εκ των ισχυρότερων ταξικών συνδικάτων του Μεσοπολέμου, έγραφε: «Ήταν απόγευμα γύρω στις 4 η ώρα, όταν λιποθύμησε από την πείνα ένας διανομέας στη μεγάλη σάλα του Κεντρικού. Γύρω από το λιπόθυμο συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου, όπως και όλοι οι υπάλληλοι. Ήταν όλοι τους αγανακτισμένοι, αναστατωμένοι και στο στόμα τους προφέρονταν συνεχώς η λέξη απεργία — με απόφαση και οργή. Το ίδιο εκείνο βράδυ, αφού γίνανε και οι σχετικές συνεννοήσεις με την επαρχία αποφασίστηκε να κατεβούμε σε Παντριατατική απεργία. Οι καιροί ήταν ώριμοι. Γι’ αυτό και από την πρώτη μέρα η απεργία μας σημείωσε καταπληκτική επιτυχία, παρά το γεγονός ότι οι τριατατικοί ήμασταν επιστρατευμένοι από τους Γερμανούς και κάθε απεργιακή κίνηση πρόβλεπε την ποινή του θανάτου. Όμως η απεργία μας παρουσιάστηκε τόσο καθολική, που οι κατακτητές δεν τολμήσανε να προβούνε σε εκτελέσεις, αλλά μονάχα στη σύλληψη καμιά τριανταριά συναδέλφων τριατατικών, που τους κλείσανε στο Σταθμό Λαρίσης. Στο μεταξύ οργανωθήκανε ομάδες επαγρύπνησης και συμπαράστασης και η απεργία τράβηξε τον δρόμο της μπροστά. Την πρώτη προκήρυξη, θυμάμαι, και μέχρι να οργανωθεί ο παράνομος μηχανισμός των τριατατικών, τη δακτυλογραφήσαμε στο σπίτι ενός γιατρού μικροβιολόγου στην οδό Βερανζέρου, που διέθετε κάποια γραφομηχανή…».Καθοδηγητικός νους και ψυχή της μεγάλης αυτής κινητοποίησης του δημοσιοϋπαλληλικού κόσμου υπήρξε ο Κώστας Νικολακόπουλος, Γραμματέας της Κεντρικής Πανυπαλληλικής Επιτροπής στην περίοδο της κατοχής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ και στέλεχος της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ.

12 – 4 – 1961

Ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που ταξιδεύει στο διάστημα και εκτελεί την πρώτη επανδρωμένη τροχιακή πτήση. Το σοβιετικό διαστημόπλοιο «Βοστόκ 1» πραγματοποιεί θριαμβευτικά μια πλήρη τροχιά γύρω από τη Γη (1 ώρα και 48 λεπτά).

Στις 12 Απρίλη του 1961 ο άνθρωπος ξέφευγε για πρώτη φορά από την έλξη του πλανήτη του και μόλις τέσσερα χρόνια μετά τους «Σπούτνικ», τις μηχανές του, έβγαινε τώρα ο ίδιος στο Διάστημα. Μέσα στο διαστημόπλοιο «Βοστόκ 1», ο υποσμηναγός της πολεμικής αεροπορίας της ΕΣΣΔ, Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν έκανε μια περιστροφή γύρω από τη Γη σε ύψος 302 χιλιομέτρων, ταξιδεύοντας για 108 λεπτά με ταχύτητα περίπου 30.000 χιλιομέτρων την ώρα. Ηταν ο πρώτος που είδε με τα μάτια του πόσο όμορφος αλλά και εύθραυστος είναι ο πλανήτης μας, αυτή η υδάτινη σφαίρα που μοιάζει να αιωρείται από το πουθενά μέσα στην άβυσσο.

Ο Γκαγκάριν, ο ήρωας των παιδικών χρόνων πολλών από μας, έγινε αμέσως σύμβολο. Εγραψε το όνομά του και το όνομα της σοσιαλιστικής του πατρίδας μια για πάντα στ’ αστέρια. Πολλοί ακολούθησαν, εξίσου σπουδαίοι και ηρωικοί, αλλά όπως συμβαίνει συνήθως, όλοι θυμούνται εκείνον που άνοιξε το δρόμο, εκείνον που πήγε εκεί που κανείς δεν είχε πάει μέχρι τότε. Ο Γκαγκάριν δεν ήταν απλώς ο τυχερός πρώτος. Ηταν άξιος γι’ αυτή την πρωτιά από την αρχή ως το τέλος. Ζυμωμένος και εμπνευσμένος από τον αγώνα της σοβιετικής εξουσίας να μεταμορφώσει την καθυστερημένη καπιταλιστική πατρίδα του σε μια σύγχρονη και ισχυρή χώρα, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο τα μέσα που του έδωσε για να πετάξει ψηλά, ψηλότερα από κάθε άλλον και να γυρίσει πίσω προσφέροντας σε ολόκληρη την ανθρωπότητα σημαντικές γνώσεις.

Ο Γκαγκάριν γεννήθηκε στις 9 Μάρτη 1934 στο Κλούσινο, ένα χωριό 160 χιλιόμετρα δυτικά της Μόσχας. Ο πατέρας του ήταν εργάτης και η μητέρα του αγρότισσα και δούλευαν μαζί σε ένα κολχόζ. Ηταν το τρίτο από τα παιδιά της οικογένειας. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, οι ναζί κατάσχεσαν το σπίτι τους και πήραν τις δύο αδερφές του. Ο Γιούρι βοήθησε τους γονείς του να σκάψουν ένα όρυγμα όπου έζησαν μέχρι το τέλος του πολέμου.

Ενα περιστατικό σημάδεψε τη ζωή του Γκαγκάριν κατά την περίοδο αυτή. Είδε ένα σοβιετικό μαχητικό αεροπλάνο «Γιακ» να κάνει αναγκαστική προσγείωση σε ένα χωράφι κοντά στο σπίτι του. Γυρνούσε από μάχη και τα φτερά του ήταν διάτρητα από τα βλήματα των αντιαεροπορικών. Οταν οι πιλότοι πρόβαλαν με το στήθος τους σκεπασμένο με μετάλλια, ο Γιούρι εντυπωσιάστηκε: «Καταλάβαμε αμέσως το τίμημα που πρέπει να πληρώσει κανείς γι’ αυτές τις πολεμικές διακρίσεις. Ολα τα αγόρια θέλαμε να γίνουμε γενναίοι και όμορφοι πιλότοι. Βιώσαμε παράξενα συναισθήματα με αυτό το περιστατικό, τέτοια που δεν είχαμε ξανανιώσει».

Μετά το εξατάξιο γυμνάσιο, όπου ο Γιούρι διακρίθηκε στα μαθηματικά και τη φυσική, πήγε σε τεχνική σχολή και δούλεψε σε χυτήριο. Ενάμιση χρόνο μετά μπήκε στο τεχνικό πανεπιστήμιο του Σάρατοφ. Στον τέταρτο χρόνο, του δόθηκε η ευκαιρία να γίνει πιλότος. Πέταξε μόνος του για πρώτη φορά το 1955. Ο εκπαιδευτής του, Ντ. Μαρτιάνοφ, διαπιστώνοντας τις ικανότητές του πρόβλεψε ότι «θα γίνει ένας θαυμάσιος πιλότος». Τόσο τον είχε συναρπάσει η πτήση, που ο Γκαγκάριν πέρασε ένα καλοκαίρι μέσα σε μια σκηνή δίπλα στο αεροδρόμιο.

Με συμβουλή του Μαρτιάνοφ, ο Γκαγκάριν κατατάσσεται στη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία και πηγαίνει στη σχολή του Σώματος στο Ορενμπουργκ. Εκεί μαθαίνει να πετάει αεροπλάνα «Μιγκ», αλλά γνωρίζει και την αγαπημένη σύντροφο της ζωής του, τη Βαλεντίνα (Βάλια) Γκοριάτσεβα, που σπούδαζε νοσοκόμα στην ίδια πόλη.

Από τη στιγμή που έμαθε για τους «Σπούτνικ», ο Γκαγκάριν έβαλε στόχο να συμμετάσχει στο διαστημικό πρόγραμμα της Σοβιετικής Ενωσης και άρχισε να βάζει στο χαρτί τις ιδέες του για διαστημόπλοια, ιδέες που βασίζονταν στη μελέτη του μεγάλου της αστροναυτικής Κονσταντίν Τσιολκόφσκι, έργα του οποίου είχε διαβάσει ακόμα όταν βρισκόταν στην τεχνική σχολή.

Το Νοέμβρη του 1957, σε ηλικία 23 ετών, ο Γκαγκάριν αποφοιτά σαν αριστούχος από το Ορενμπουργκ και αποκτά το βαθμό του υποσμηναγού. Τη μέρα εκείνη παντρεύεται την αγαπημένη του Βάλια. Ο μετέπειτα επικεφαλής της ομάδας κοσμοναυτών Καρπόφ λέει: «Ο Γιούρι ήταν ήρεμος, σίγουρος, χαρούμενος και αισιόδοξος. Η Βάλια ήταν θαυμάσια. Εδειξε εξαιρετικό αυτοέλεγχο και κουράγιο βοηθώντας τον Γιούρι να προετοιμαστεί για την αναχώρησή του, σαν μια πραγματική σύζυγος κοσμοναύτη».

Η πρώτη του τοποθέτηση σαν πιλότος μαχητικού ήταν σε μια βάση στην Αρκτική. Ενόσω βρισκόταν εκεί, το 1959, η ΕΣΣΔ εκτόξευε το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο «Λούνα-3», που φωτογράφισε για πρώτη φορά την αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Ο Γκαγκάριν κατάλαβε ότι η επανδρωμένη πτήση δεν ήταν μακριά. Υπέβαλε τα χαρτιά του για να ενταχθεί στο πρόγραμμα εκπαίδευσης κοσμοναυτών και μόλις η αίτησή του έγινε δεκτή, μετακόμισε μαζί με τη γυναίκα του Βάλια και τη μικρή κορούλα του Λένοτσκα στην Πόλη των Αστρων, που κατασκευάστηκε κοντά στη Μόσχα ειδικά για τους κοσμοναύτες.

Ο Γκαγκάριν υποβλήθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη εκπαίδευση σωματική αλλά και ψυχολογική. Υπέμεινε μακρές περιόδους απομόνωσης μέσα σε περιορισμένο χώρο, πειράματα έλλειψης βαρύτητας, αντοχής σε υψηλές θερμοκρασίες και δοκιμαστικές πτήσεις υπό ψυχολογική πίεση. Σε μια δοκιμή, έπρεπε να λύνει διαφορικές εξισώσεις, ενώ από τα μεγάφωνα ακούγονταν διάφορες «λύσεις». Ηταν ήρεμος και αποφασισμένος, είχε πάντα ευχάριστη διάθεση και πάντοτε ήταν στην κορυφή. Οι άλλοι υποψήφιοι κοσμοναύτες έλεγαν γι’ αυτόν: «καλός σύντροφος, δεν αποκαρδιώνεται ποτέ, άνθρωπος αρχών, τολμηρός και ακλόνητος, μετριόφρων και απλός, αποφασιστικός, ένας ηγέτης».

Παρά την έντονη εκπαίδευση, ο Γκαγκάριν σκεφτόταν πάντοτε την οικογένειά του. Κατά τη διάρκεια μιας δοκιμαστικής πτήσης ενώ πειραματιζόταν με μια χρυσαφί σφαίρα σχολίασε: «Να ‘μαι τώρα, μεγάλος άνθρωπος και υποψήφιος κοσμοναύτης, παίζω με μια χρυσαφί σφαίρα και κρατώ ένα μικρό φλασκί νερό για να πίνω. Αχ να ήταν εδώ το μικρό μου κορίτσι να δει τον μπαμπά της να παίζει μ’ αυτά τα παιχνίδια».

Όταν έμαθε ότι επιλέχτηκε να είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα αποπειραθεί το επικίνδυνο ταξίδι στο Διάστημα, συζήτησε το γεγονός με τη Βάλια όλη τη νύχτα. «Γιατί εσύ;», τον ρώτησε η γυναίκα του, αλλά το πρωί του είπε: «Αν νιώθεις σίγουρος για τον εαυτό σου πήγαινε. Ολα θα είναι εντάξει εδώ». Η δεύτερη κόρη του Γκαγκάριν γεννήθηκε στις αρχές του 1961, λίγο πριν την πτήση του. Την ονόμασαν Γκαλότσκα, που σημαίνει «πνοή της άνοιξης».

«Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της εκτόξευσης, όταν όλοι είχαν άγχος και ανησυχία, μόνο αυτός έμοιαζε να είναι ήρεμος. Κι όχι μόνο: εμψύχωνε τους άλλους και ακτινοβολούσε σαν ήλιος», λέει για τον Γκαγκάριν ο αρχισχεδιαστής Κορολιόφ, επικεφαλής του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος την εποχή εκείνη. Μετά την πτήση ο Κορολιόφ θα πρόσθετε: «Καλός πιλότος είναι εκείνος που σε ένα λεπτό πτήσης μπορεί να κάνει τόσες παρατηρήσεις και να βγάλει τόσα συμπεράσματα, που θα κάνει ένα ολόκληρο ινστιτούτο να τα αναλύει επί ένα χρόνο. Αυτό που μας ικανοποίησε ιδιαίτερα ήταν ότι ο Γκαγκάριν σε αυτά τα 108 λεπτά μπόρεσε να δει τόσα πολλά και να εμπλουτίσει την επιστήμη με πολύτιμες πληροφορίες και συμπεράσματα».

Η υποδοχή του Γκαγκάριν ήταν πραγματικά υποδοχή ήρωα, όχι μόνο στην πατρίδα του, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο όπου περιόδευσε σαν πρέσβης καλής θέλησης. Εγινε βουλευτής του Ανώτατου Σοβιέτ και ορίστηκε Διοικητής του Αγήματος Κοσμοναυτών.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν ο Γκαγκάριν άρχισε να νιώθει την ανάγκη να ξαναπετάξει. Το 1967 άρχισε να εκπαιδεύεται για την πρώτη πτήση με διαστημόπλοιο «Σογιούζ».
Στις 27 Μάρτη του 1968, σε ηλικία 34 ετών, ο Γιούρι Γκαγκάριν σκοτώνεται, όταν συντρίβεται το αεριωθούμενο που δοκίμαζε.
Το θάνατό του πένθησαν άνθρωποι σε όλον τον κόσμο.
Οι στάχτες του θάφτηκαν μαζί με τις στάχτες των άλλων ηρώων της Σοβιετικής Ενωσης στο τείχος του Κρεμλίνου.
Προς τιμήν της μεγάλης συνεισφοράς του στην εξερεύνηση του Διαστήματος δόθηκε το όνομά του σε έναν κρατήρα στο φεγγάρι.

Πηγή: Ριζοσπάστης

12 – 4 – 1981

Πρώτη εκτόξευση του Διαστημικού Λεωφορείου «Κολούμπια» στο διάστημα.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

13 – 4 – 1742

Το ορατόριο του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ ( Georg Friedrich Händel) Μεσσίας κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο Δουβλίνο.

13 – 4 – 1892

Οργανώνεται και πραγματοποιείται η πρώτη απεργία γυναικών στην Ελλάδα από τις υφάντριες του εργοστασίου των Αδελφών Ρετσίνα, στον Πειραιά

Δες και Η πρώτη απεργία γυναικών στην Ελλάδα

13 – 4 – 1919

Η Γερμανική επανάσταση εξαπλώνεται και στη Βαυαρία η οποία ανακηρύσσεται Σοβιετική Δημοκρατία.

Η Σοβιετική Βαυαρία καταλύθηκε στις 3 Μαΐου του ίδιου έτους έπειτα από ένοπλη επέμβαση των δυνάμεων της αντεπανάστασης.

Πάνω από 1.000 υπερασπιστές της Σοβιετικής Δημοκρατίας έπεσαν στην τελική μάχη του Μονάχου στις 3 Μάη, ενώ πάνω από 700 πιάστηκαν και εκτελέστηκαν τις επόμενες μέρες.

13 – 4 – 1924

Ιδρύεται στην Αθήνα από πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινούπολης (ΑΕΚ).

13 – 4 – 1926

Γεννιέται η ηθοποιός Έλλη Λαμπέτη.

Πριν τελειώσει το σχολείο ήταν μαθήτρια της Μαρίκας Κοτοπούλη και έπαιζε σε θεατρικές παραστάσεις με τον Δημήτρη Χορν, ο οποίος ήταν και ο άντρας της ζωής της.

https://youtu.be/1aFTuH1lwjM

Η επιτυχία της στο θέατρο και στον κινηματογράφο σκιάστηκε πολλές φορές από τις προσωπικές απώλειες, αφού έχασε πρόωρα πέντε από τα έξι αδέλφια της και ήταν ορφανή.

Όταν η Έλλη Λαμπέτη ήταν φτασμένη πρωταγωνίστρια, υιοθέτησε, χωρίς νομική κατοχύρωση, ένα κοριτσάκι, το οποίο ύστερα από πέντε χρόνια το πήραν πίσω οι φυσικοί του γονείς. Εκείνη έπεσε σε μελαγχολία, χώρισε και λίγο αργότερα αρρώστησε και ταλαιπωρί

1943

Βγαίνει στην επιφάνεια η προβοκάτσια με την ανακάλυψη μαζικών τάφων Πολωνών αιχμαλώτων πολέμου που δήθεν σκοτώθηκαν από τις σοβιετικές δυνάμεις στη «σφαγή του Κατίν», προκαλώντας διπλωματική ρήξη μεταξύ της εξόριστης στο Λονδίνο πολωνικής κυβέρνησης και της Σοβιετικής Ένωσης.

Σχεδόν δύο μήνες μετά τη συντριβή της φασιστικής στρατιωτικής μηχανής στο Στάλινγκραντ – που σηματοδότησε τη ριζική στροφή στο ρου του πολέμου – ο ραδιοφωνικός σταθμός του Βερολίνου ανακοίνωσε την «ανακάλυψη» από τη Βέρμαχτ ενός μαζικού τάφου 3.000 Πολωνών αξιωματικών σε μια περιοχή στο δάσος του Κατίν, κοντά στο Σμολένσκ (εν συνεχεία ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 15.000 με 22.000 – 25.700 σύμφωνα με τη «Μαύρη Βίβλο του Κομμουνισμού»!).

Ένοχος του εγκλήματος αυτού; Ο εβραιομπολσεβικισμός. Το μήνυμα της ανακάλυψης που διατρανώθηκε σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα; Ο κίνδυνος του προελαύνοντος κομμουνιστικού τέρατος, που απειλούσε πλέον να πατήσει το πόδι του στις χώρες του δυτικού πολιτισμού!

«Έδωσα οδηγίες να γίνει η ευρύτερη δυνατή εκμετάλλευση αυτού του προπαγανδιστικού υλικού. Θα μπορέσουμε να επιζήσουμε με αυτό για μια – δυο βδομάδες» (Τζ. Γκέμπελς, ο υπουργός προπαγάνδας των Ναζί για το Κατίν, Απομνημονεύματα, 14 Απριλίου 1943).

Η σοβιετική «Πράβντα» απάντησε άμεσα και στις 19 του ίδιου μήνα έγραψε:

«Έχοντας συνείδηση της οργής ολόκληρης της προοδευτικής ανθρωπότητας για τις σφαγές που διέπραξαν σε βάρος ειρηνικών (σ.σ. φιλήσυχων) πολιτών και ιδιαίτερα των Εβραίων, οι Γερμανοί προσπαθούν τώρα να εγείρουν το μίσος ευκολόπιστων ανθρώπων ενάντια στους Εβραίους.

Γι’ αυτό το λόγο εφηύραν μια ολόκληρη συλλογή από “Εβραίους κομισάριους”, οι οποίοι, όπως ισχυρίζονται, συμμετείχαν στη δολοφονία των 10.000 Πολωνών αξιωματικών. Για τόσο έμπειρους παραχαράκτες δεν ήταν και δύσκολο να εφεύρουν ονόματα ανθρώπων που ποτέ δεν υπήρξαν – Λεβ Ρίμπακ, Αβραάμ Μπορίσοβιτς, Πάουλ Μπροντνίσκι, Χάιμ Φίνμπεργκ. Αυτά τα πρόσωπα δεν υπήρξαν ποτέ, είτε στο “Παράρτημα Σμολένσκ της OGPU” είτε σε κανένα άλλο τμήμα της NKVD (σ.σ. όργανα του Σοβιετικού κράτους που κατηγορήθηκαν για το έγκλημα)». Μετέπειτα αναλύσεις της CIA αναγνώρισαν το «ελάττωμα» στην επιχειρηματολογία των ναζί περί «εβραιομπολσεβικικών σφαγών», επισημαίνοντας πως μεγάλο μέρος των θυμάτων ήταν Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής.

Πηγή: Ριζοσπάστης

13 – 4 – 1945

Η Βιέννη, η πρώτη ξένη πρωτεύουσα, που κατελήφθη από τον Χίτλερ, ελευθερώνεται από τον Κόκκινο Στρατό.

Στις αρχές του Απρίλη του 1945 άρχισαν και οι επιχειρήσεις του Σοβιετικού Στρατού για την απελευθέρωση της Αυστρίας. Στις επιχειρήσεις αυτές συμμετείχαν οι στρατιές του 2ου και του 3ου Ουκρανικού Μετώπου. Η προέλασή τους ήταν ορμητική και στις 6 του Απρίλη άρχισαν οι μάχες για την κατάληψη της πρωτεύουσας της Αυστρίας, της Βιέννης. Εκεί συνάντησαν σθεναρή αντίσταση από τα ναζιστικά στρατεύματα. Λυσσώδεις οδομαχίες συνεχίζονταν ως τις 13 του Απρίλη, οπότε οι Σοβιετικοί πολεμιστές ξεκαθάρισαν τελείως τη Βιέννη από τον αντίπαλο.

Ταυτόχρονα με την επιχείρηση της Βιέννης και συνέχεια ως το τέλος της, μονάδες του 3ου Ουκρανικού Μετώπου μάχονταν, για να απελευθερώσουν ολόκληρο το ανατολικό τμήμα της χώρας και στις αρχές Μαΐου έφτασαν στη γραμμή Λιντς – Κλάγκενφουρτ.

Με την απελευθέρωση των ανατολικών περιοχών της Αυστρίας έγινε δυνατόν να αποκατασταθεί η κρατική της υπόσταση. Στη διάρκεια ακόμη των μαχών για τη Βιέννη, η σοβιετική κυβέρνηση, σε ειδική δήλωσή της για την Αυστρία, τόνιζε ότι «δεν επιδιώκει να αποκτήσει κανένα τμήμα του αυστριακού εδάφους, ή να μεταβάλει το κοινωνικό σύστημα της Αυστρίας, ότι θα βοηθήσει να καταργηθεί το καθεστώς που είχαν επιβάλει οι γερμανοφασίστες κατακτητές και να αποκατασταθούν στην Αυστρία οι δημοκρατικοί θεσμοί».

Αμέσως μόλις διώχτηκαν οι γερμανοφασίστες κατακτητές σχηματίστηκαν στις πόλεις και τα χωριά της Ανατολικής Αυστρίας τοπικά όργανα εξουσίας, ξανάρχισαν τη δράση τους τα πολιτικά κόμματα και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις. Στις 27 Απρίλη σχηματίστηκε η προσωρινή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον σοσιαλιστή Κ. Ρένερ. Στην κυβέρνηση πήραν μέρος εκπρόσωποι του Κομμουνιστικού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού και του Λαϊκού Κόμματος. Την ίδια μέρα δημοσιεύτηκε δήλωση για την εγκαθίδρυση δημοκρατικού πολιτεύματος.

Χάρη στις νίκες των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων, η Αυστρία απέκτησε την κρατική της ανεξαρτησία.

Το κίνημα Αντίστασης στην Αυστρία δεν εξελίχτηκε σε κίνημα μαζικό. Ωστόσο, τα θύματα από το λαό ήταν πολλά. Από το 1938 έως τον Απρίλη του 1945, σύμφωνα με ελλιπή στοιχεία, καταδικάστηκαν σε θάνατο από δικαστήρια για συμμετοχή στην Αντίσταση 2.700 αυστριακοί, πάνω από 32.000 θανατώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις φυλακές της Γερμανίας και των γερμανοκρατούμενων χωρών.

Πηγή: Ριζοσπάστης

13 – 4 – 1947

Γεννιέται ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος.

«Τα πράγματα είναι νόμος, αλλάζουν. Το θέμα είναι να τα αλλάξουμε στη σωστή κατεύθυνση, όχι στο χάος. Εγώ το μόνο, το λίγο που μπορώ να σας υποσχεθώ, είναι: Μέχρι τέλους θα είμαι εδώ»!

Ο άνθρωπος που «χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία», με τη ζωή και το έργο του, την παλικαρίσια στάση του απέναντι στην ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια, μας έμαθε πολλά… Με κυριότερο: «Μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι, να σπρώχνεις τα όριά σου, να κατακτήσεις το αδύνατο».

Ο Θάνος Μικρούτσικος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του σε μικρή ηλικία στη Φιλαρμονική Εταιρεία Πατρών και στο Ελληνικό Ωδείο (πιάνο, θεωρία, αρμονία). Σπούδασε Μαθηματικά στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα μελέτησε αρμονία, αντίστιξη, φούγκα και σύνθεση με τον καθηγητή – συνθέτη Γ. Α. Παπαϊωάννου. Βασικό θέμα που απασχολούσε τον Θάνο Μικρούτσικο, από την αρχή κιόλας της συνθετικής του διαδρομής, ήταν η μελοποίηση της ποίησης.

«Πολιτικά Τραγούδια», «Καντάτα για τη Μακρόνησο», «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκι», «Τροπάρια για φονιάδες», «Τα τραγούδια της λευτεριάς», «O Σταυρός του Νότου», «Εμπάργκο», «Ο γέρος της Αλεξάνδρειας», «Η αγάπη είναι ζάλη», «Όλα από χέρι καμένα», «Γραμμές των οριζόντων», «Στου αιώνα την παράγκα», «Ποίηση με μουσική», «Θάλασσα στη σκάλα», «Ο Άμλετ της Σελήνης», «Ο Σχοινοβάτης» και πολλοί ακόμα, είναι δίσκοι που περιλαμβάνουν κομμάτια μελοποιημένης ποίησης.

https://youtu.be/zveemnKDo6w

Μέσα από τα τραγούδια του κατάφερε και έβαλε στο στόμα των ανθρώπων λόγια των Ναζίμ Χικμέτ, Γιάννη Ρίτσου, Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι, Μάνου Ελευθερίου, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Άλκη Αλκαίου, Μανόλη Αναγνωστάκη, Φώντα Λάδη, Νίκου Καββαδία, Μιχάλη Γκανά, Κώστα Παπαγεωργίου, Κώστα Τριπολίτη, Λίνας Νικολακοπούλου, Κώστα Λαχά, Γιώργου Κακουλίδη, Χριστόφορου Λιοντάκη, Οδυσσέα Ιωάννου και πολλών ακόμα.

Πολλοί είναι και οι ξένοι ποιητές που είχε μελοποιήσει. Άλλωστε, η μελοποίηση του Θ. Μικρούτσικου είναι αυτή που επέτρεψε να κατανοηθούν τα «κρυμμένα» της ποίησης του Καββαδία, που μέχρι τότε θεωρούνταν «ελάσσων» ποιητής.

Συνεργάστηκε με πολλούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, γράφοντας μουσική για δεκάδες θεατρικά έργα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Τεράστια ήταν και η παρουσία του στη δισκογραφία. Έδωσε εκατοντάδες συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμμετάσχει ή έχουν παιχτεί έργα του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής. Έργα του έχουν παρουσιαστεί από πολλές μεγάλες ορχήστρες και ορχήστρες μουσικής δωματίου και τα έχουν διευθύνει σπουδαίοι μαέστροι, ανάμεσά τους οι Αλέξανδρος Μυράτ, Jerzy Swoboda, Adrew Davis, Kazuyoshi Akiyama, Louis Devos, Λουκάς Καρυτινός, Άλκης Μπαλτάς κ.ά.

Ο Θάνος Μικρούτσικος έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους σημαντικούς Έλληνες ερμηνευτές και μουσικούς και με πολλούς διεθνείς καλλιτέχνες. Το ταλέντο του, η σκληρή και συνεχής δουλειά, η συνεχής διεύρυνση των γνώσεών του, τον κατέστησαν και θα τον καθιστούν έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες που πέρασαν από τον τόπο μας.

Η αναγνώριση και η αγάπη από τέσσερις κοντά γενιές θα κρατά το έργο του ζωντανό.

Η σχέση του Θ. Μικρούτσικου με το ΚΚΕ κρατά από τα νεανικά του χρόνια, όταν έγινε μέλος του. Στην πορεία οι δρόμοι τους μπορεί να χώρισαν, αλλά δεν έπαψαν να υπάρχουν περίοδοι που ο Θ. Μικρούτσικος συνέβαλλε σε εκδηλώσεις του Κόμματος. Όπως άλλωστε ο ίδιος δήλωνε: «Τον κόσμο του ΚΚΕ τον σεβόμουν και όταν δεν ήμουν κοντά στο ΚΚΕ. 100 χρόνια Ιστορία. Ένα κόμμα θυσιών, ένα κόμμα έπους».

Τα τελευταία χρόνια ξανασυναντήθηκε με το Κόμμα, ενώ ανελλιπής ήταν η παρουσία του στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, στις ξεχωριστές μουσικές του συναυλίες που πλαισίωναν τα Επιστημονικά Συνέδρια.

Πριν από ενάμιση χρόνο κυκλοφόρησε ένα μοναδικό βιβλίο – cd, αφιερωμένο στα 100 χρόνια του ΚΚΕ: «Θάνος Μικρούτσικος. Καντάτα για τη Μακρόνησο – Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκι». Ο Θάνος Μικρούτσικος τιμήθηκε από το ΚΚΕ με την ένταξή του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, στη 12η, τιμητική θέση, στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη 2019.

Ο ίδιος δεν είναι πια εδώ. Όμως εμείς, οι δικοί του άνθρωποι, όπως ο ίδιος μας έχει αποκαλέσει, του δίνουμε μία μόνο υπόσχεση. Μαζί και μέσα από τα τραγούδια του «θα κρατήσουμε ανοιχτό το παράθυρο στο όνειρο, όσο κι αν απέξω υπάρχει σκοτάδι. Γιατί αγωνιζόμενοι μέχρι τέλους θα καταφέρουμε να φτιάξουμε μια κοινωνία ικανή να μας οδηγήσει στην αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου .

Δηλαδή, όπως είπε ο πιο μεγάλος διανοητής που πέρασε απ’ αυτόν τον κόσμο, ο Κάρολος Μαρξ, “σε κείνη την κοινωνία που ο ψαράς θα γράφει ποιήματα και ο ποιητής θα ψαρεύει”«, όπως συ

13 – 4 – 1970

Κάτω από διεθνείς πιέσεις, η Χούντα απελευθερώνει το Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος φεύγει για το Παρίσι, όπου τον περιμένουν η Μελίνα Μερκούρη και ο Κώστας Γαβράς .

13 – 4 – 1984

Πεθαίνει μόνος, Μεγάλη Τρίτη (…τον βρήκαν τρεις μέρες μετά στο διαμέρισμα του) ο μεγάλος ηθοποιός Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο -για τον πολύ κόσμο, κυρ Γιώργης της καρδιάς μας, ο «Νιόνιος» για κάποιους πιο κοντινούς του.

Από τους πλέον αγαπημένους πρωταγωνιστές του λαού, ο Παπαγιαννόπουλος πρόσφερε το ταλέντο του σε όλα τα ήδη του θεάτρου, από την τραγωδία, το κωμειδύλλιο και τη φάρσα, μέχρι την κωμωδία. Ανάλογη επιτυχία είχε και στον κινηματογράφο.

https://youtube.com/watch?v=kPu2J7mfjSg%3Ffeature%3Doembed

Γεννήθηκε το 1912 στο Διακοφτό και αποφοίτησε το 1938 με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από τους πρώτους ρόλους του ακόμα, θα αναδειχτεί το ταλέντο του και θα προσεχτεί από τους κριτικούς, μεταξύ αυτών τον Καραγάτση και τον Τερζάκη. Συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους – ενίοτε ως συνθιασάρχης – και έπαιξε δίπλα σε όλα τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου.

https://youtu.be/wgs8gkIQ7Ic?t=1

1987

Η Πορτογαλία και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας υπογράφουν συμφωνία με την οποία το Μακάου θα επιστραφεί στην Κίνα το 1999.

13 – 4 – 1999

Ενώ η ΝΑΤΟική θηριωδία κατά της Γιουγκοσλαβίας συνεχίζεται, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον εκδίδει διάταγμα, εντάσσοντας την ελληνική επικράτεια, πάνω από τον 39ο παράλληλο, στην εμπόλεμη ζώνη.

Δες επίσης Χρονικό Γιουγκοσλαβία 1999: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

2003

Τραγωδία στα Τέμπη. Το τραγικό δυστύχημα με απολογισμό είκοσι ένα μαθητές νεκρούς και τριάντα δύο τραυματίες σημειώνεται στην εθνική οδό Αθήνας- Θεσσαλονίκης, κοντά στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, στα Τέμπη. Οι 21 μαθητές από το Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας χάνουν τη ζωή τους, όταν νταλίκα διεμβολίζει το τουριστικό λεωφορείο στο οποίο επιβαίνουν. Προφυλακιστέοι κρίνονται ο οδηγός και οι ιδιοκτήτες της νταλίκας.

13 – 4 – 2010

“”Φεύγει” από τη ζωή ο τραγουδιστής, μουσικός και στιχουργός -πρώην μέλος των Πυξ Λαξ- Μάνος Ξυδούς.

Η μουσική «κυλούσε» κυριολεκτικά στο αίμα του Μάνου Ξυδούς, καλλιτέχνη που έβαλε την ιδιαίτερη σφραγίδα του στην ελληνική μουσική σκηνή, μένοντας συνεπής στην ποιότητα, στην ουσία, στο μουσικό ύφος που τον εξέφραζε και τον συγκινούσε. Από την εποχή των «Πυξ Λαξ», των οποίων υπήρξε ιδρυτικό μέλος, στην προσωπική του πορεία και στις συνεργασίες του με άλλους καλλιτέχνες έγραφε τραγούδια που ξεχώριζαν μουσικά και στιχουργικά, ενώ με γνώση και αγάπη στήριζε νεότερους ταλαντούχους καλλιτέχνες, με την παραγωγή δίσκων τους.

https://youtube.com/watch?v=VbXQ2z_joWg%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα, ο Μάνος Ξυδούς αποδείκνυε την ευαισθησία του στα μεγάλα κοινωνικά αιτήματα του καιρού μας. Κοινωνικά ανήσυχος, με σεμνότητα και συνέπεια έδινε το «παρών» σε εκδηλώσεις διεκδίκησης και αλληλεγγύης, καθώς και σε πολλά Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Δική του ήταν η εκπομπή «Κόκκινα Παράσιτα», που παρουσίαζε στον «902 Αριστερά στα FM».

Γεννημένος στις 15 Μάη 1953 στους Αγ. Αναργύρους, φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Επιστημών. Παράλληλα με τις σπουδές μάρκετινγκ, έπαιζε μουσική ως DJ στις «Καρυάτιδες» (Πλάκα).

Εργαζόταν, ήδη, στη ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ ως διευθυντής μάρκετινγκ και παραγωγός, έχοντας κερδίσει αρκετούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους όταν συναντήθηκε με τους «Πυξ Λαξ».

https://youtube.com/watch?v=A3k_zmuxaLk%3Ffeature%3Doembed

Ήδη είχε μεγάλη επιτυχία με τους «Dreamer and the fool moon» και το αγγλόφωνο τραγούδι «Sandrina», που είχε ανέβει στις πρώτες θέσεις των καταλόγων πολλών ευρωπαϊκών χωρών.

Συμμετείχε στην παραγωγή του πρώτου και του τρίτου δίσκου των «Πυξ Λαξ» και έγινε μέλος του συγκροτήματος γράφοντας στίχους, μουσική και κάνοντας φωνητικά.

Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος ακολούθησε προσωπική πορεία, συνεργαζόμενος με πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου («Προσέχω δυστυχώς»), «Οναρ», Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας («Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο Χειμώνας» κ.ά.). Τελευταίο του άλμπουμ «Τ’ αστέρια θα ‘ναι πάντα μακριά». Τελευταία η συναυλία του, τον περασμένο Μάρτη, με τους αδερφούς Κατσιμίχα (Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο), με τους οποίους ετοίμαζε καλοκαιρινή περιοδεία.

Πηγή: Ριζοσπάστης

13 – 4 – 2015

Πεθαίνει ο Ουρουγουανός συγγραφέας, ο σύγχρονος «χρονικογράφος» της Λ. Αμερικής, Εντουάρντο Γκαλεάνο (Eduardo Germán María Hughes Galeano, γεννήθηκε στις 3-9-1940).

Ο Γκαλεάνο έκανε πολλά επαγγέλματα προτού η συγγραφή καταστεί ο κύριος οικονομικός του πόρος. Ηδη στα 14 χρόνια του έδινε σκίτσα του στην εφημερίδα «Σολ» του σοσιαλδημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ουρουγουάης, το 1961 ως το 1964 ήταν διευθυντής σύνταξης του εβδομαδιαίου πολιτικο-πολιτιστικού περιοδικού «Μάρτσα, ενώ τα έργα του λογοκρίθηκαν από τις δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής και ο ίδιος έζησε για πολλά χρόνια στην Αργεντινή, ενώ ήταν φίλος της Κούβας.

Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα έργα του: «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» (1971), «Μνήμες φωτιάς» (1982-1986), «Ο αιώνας του ανέμου» (1986), «Το βιβλίο των εναγκαλισμών» (1989), «Τα χίλια πρόσωπα του ποδοσφαίρου» (1995), «Ενας κόσμος ανάποδα» (1998) και «Καθρέφτες. Μία σχεδόν παγκόσμια ιστορία» (2008). Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός για το «Ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» (1971).

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το καλύτερο από τα βιβλία του υπήρξε το «Τα χίλια πρόσωπα του ποδοσφαίρου» (1995), μια συλλογή με μικροϊστορίες πάνω στη μαγεία του ποδοσφαίρου, έτσι όπως μόνο οι Λατινοαμερικάνοι γνωρίζουν να τις ζουν και να τις περιγράφουν. O Εντουάρντο Γκαλεάνο δεν κατάφερε να γίνει ποδοσφαιριστής όπως ήθελε από μικρός, αλλά αγάπησε και ύμνησε το ποδόσφαιρο με τρόπο μοναδικό.

«Όπως όλοι οι Ουρουγουανοί, μικρός ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής. Έπαιζα πολύ καλά, ήμουν χάρμα οφθαλμών, αλλά στον ύπνο μου. Ξύπνιος ήμουν ο χειρότερος στραβοκλότσης που είχε περάσει από τις αλάνες της χώρας μου».

Προσβλήθηκε από καρκίνο του πνεύμονα το 2007, η υγεία του για χρόνια ήταν εύθραυστη. Πέθανε στις 13 Απριλίου 2015.

13 – 4 – 2015

Πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών ο Γερμανός νομπελίστας Γκύντερ Γκρας (Günter Grass). Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Γερμανούς συγγραφείς, ο οποίος βραβεύτηκε το 1999 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Σε ηλικία 32 ετών εξέδωσε το μυθιστόρημα που τον ανέδειξε παγκοσμίως, «Το τενεκεδένιο ταμπούρλο» που έγινε κινηματογραφική ταινία το 1979.

Ο Γκρας δεν ήταν μόνο συγγραφέας, αλλά γραφίστας και γλύπτης.

Είχε έντονη ανάμειξη στην πολιτική. Για σειρά ετών συμμετείχε στο σοσιαλδημοκρατικό κίνημα.

Αργότερα πέρασε στα κινήματα ειρήνης και περιβάλλοντος.

Το 1999, ο Γκρας βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Καθαρίζοντας κρεμμύδια», ο συγγραφέας ομολογεί ότι στα τέλη του πολέμου, 17χρονος, υπηρέτησε σε τάγμα των Βάφεν – SS.

Το 2012 γερμανική εφημερίδα δημοσίευσε ποίημά του για το Ισραήλ με τίτλο «Τι πρέπει να ειπωθεί», με συνέπεια το κράτος του Ισραήλ να τον χαρακτηρίσει «persona non grata» ζητώντας να του αφαιρεθεί το βραβείο Νόμπελ. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα παρακάτω βιβλία του: «Το τενεκεδένιο ταμπούρλο» (1959), «Γάτα και ποντίκι» (1961), «Οι πληβείοι προβάρουν την επανάσταση» (1966) και «Ο Μπουτ, το ψάρι» (1977).

13 – 4 – 2024

Επίθεση με drones, πυραύλους cruise και βαλλιστικούς, εξαπέλυσε το Ιράν κατά του Ισραήλ την νύχτα του Σαββάτου 13 προς Κυριακή 14 Απρίλη.

Η επιχείρηση «Αληθινή Υπόσχεση» ξεκίνησε με την εξαπόλυση εκατοντάδων drones από το Ιράν προς το Ισραήλ, πυραύλων κρούζ και βαλλιστικών πυραύλων, λίγο μετά τις 11 μ.μ., ως απάντηση στον βομβαρδισμό του ιρανικού προξενείου στην Δαμασκό την 1η Απρίλη.

Το Ισραήλ δέχθηκε συντονισμένες επιθέσεις και από το Ιράκ, τον Λίβανο και τους Χούθι της Υεμένης.

Άμεση ήταν η εμπλοκή των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας που απογείωσαν αεροσκάφη για την αναχαίτιση των drones, ενώ για πρώτη φορά ενεπλάκη και η Ιορδανία, καταρρίπτοντας ιρανικά drones και πυραύλους.

Σύμφωνα με τα πρώτα δεδομένα, στόχος των ιρανικών πυραύλων ήταν στρατιωτικοί στόχοι, ενώ επλήγει η μεγαλύτερη αεροπορική βάση του Ισραήλ.

Η μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ με ανακοίνωσή της στο Χ έκανε λόγο για νόμιμη άμυνα και μετά από αυτήν την κίνηση το θέμα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ολοκληρωθεί. Προειδοποίησε το Ισραήλ να μην κάνει άλλο λάθος, καθώς η απάντηση του Ιράν θα είναι πολύ πιο αυστηρή.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, έσπευσε να διαβεβαιώσει το Ισραήλ για την «ακλόνητη» υποστήριξη των ΗΠΑ.

Την επόμενη ημέρα συνεδρίασε το πολεμικό υπουργικό συμβουλίο του Ισραήλ. Μετά από αρκετές ώρες διαβουλεύσεων, ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Ντάνιελ Χάγκαρι να δήλωσε ότι «τα επιχειρησιακά σχέδια τόσο για επιθετική όσο και για αμυντική δράση έχουν καταρτιστεί τις τελευταίες δύο ώρες», δείχνοντας ότι το Ισραήλ σκοπεύει να οξύνει την επικίνδυνη κατάσταση στη Μ. Ανατολή.

«Τις τελευταίες δύο ώρες, εγκρίναμε επιχειρησιακά σχέδια τόσο για επιθετική όσο και για αμυντική δράση», δήλωσε ο υποναύαρχος Ντάνιελ Χάγκαρι.

«Θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε το κράτος του Ισραήλ και μαζί με τους εταίρους μας θα συνεχίσουμε να οικοδομούμε ένα πιο ασφαλές και σταθερό μέλλον για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή», είπε, καθώς το συμβούλιο άναψε «πράσινο φως» για αντίποινα κατά του Ιράν, χωρίς να προσδιορίσει τον χρόνο.

Ισραηλινός κυβερνητικός αξιωματούχος στο γραφείο του πρωθυπουργού δήλωσε ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση για το τι ακριβώς θα κάνει το Ισραήλ, αλλά ότι «ο στρατός θα πρέπει να παρουσιάσει επιλογές» και ότι «είναι σαφές ότι το Ισραήλ θα απαντήσει».

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP)

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

ΑΠΡΊΛΗΣ

14 – 4 – 1527

Γεννιέται ο Αβραάμ Ορτέλιους (Abraham Ortels ή Hortels ή Wortels), Φλαμανδός χαρτογράφος και γεωγράφος.

Αναγνωρίζεται ως δημιουργός του πρώτου σύγχρονου άτλαντα, του Theatrum Orbis Terrarum (Θέατρο του Κόσμου).

Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Χαρτογραφίας της Ολλανδίας και ένας από τους εκπροσώπους της ίδιας σχολής κατά την χρυσή εποχή της (περίπου τις δεκαετίες 1570-1670).

Η δημοσίευση του άτλαντά του το 1570, χαρακτηρίζεται συχνά ως η επίσημη έναρξη της Χρυσής Εποχής της ολλανδικής χαρτογραφίας. Πιστεύεται επίσης ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος που υποστήριξε το γεγονός ότι οι ήπειροι συνδέονταν μεταξύ τους προτού λάβουν τις σημερινές θέσεις τους.

14 – 4 – 1629

Γεννιέται ο Κρίστιαν Χόυχενς (Christiaan Huygens), Ολλανδός αστρονόμος και εφευρέτης. Σπούδασε Νομικά και Μαθηματικά, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με την αστρονομία.

Το 1655, χρησιμοποιώντας αυτοσχέδιο τηλεσκόπιο, ανακαλύπτει τον Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου.

Εφηύρε το ρολόι με εκκρεμές και το ρολόι τσέπης.

14 – 4 – 1759

Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης του όψιμου μπαρόκ Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ (Georg Friedrich Händel‎).

Έζησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγγλία και απέκτησε την αγγλική ιθαγένεια το 1726.

https://youtube.com/watch?v=t4Q07GvuLtI%3Ffeature%3Doembed

Συνέθεσε concerti grossi, όπερες και ορατόρια.

14 – 4 – 1837

Ιδρύεται με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα το Πανεπιστήμιο Αθηνών, που θα λάβει την ονομασία «Οθώνειον Πανεπιστήμιον».

14 – 4 – 1930

Αυτοκτονεί ο οργισμένος βάρδος της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής επανάστασης ο μεγάλος Σοβιετικός ποιητής και καλλιτέχνης Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι.

ο  Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, μέλος του Κόμματος των Μπολσεβίκων από το 1908. Ο ενθουσιασμός του για την επανάσταση του 1917 θα εκφραστεί από την αρχή: «Αυτή είναι η δική μου επανάσταση. Πήγα στο Σμόλνι. Δούλεψα. Έκανα κάθε είδους δουλειά».

Το 1919 εργάζεται στα Παράθυρα του Τηλεγραφικού Πρακτορείου Ρωσίας (ΡΟΣΤΑ) εκλαϊκεύοντας με καλλιτεχνικό τρόπο τους σκοπούς της επανάστασης. Βρίσκεται στην ακμή της δημιουργίας του. Η ποίηση («150.000.000», «Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν» κ.ά.), το θέατρο («Μυστήριο Μπουφ», «Ο κοριός» που ανέβηκε από τον Μέγερχολντ σε μουσική Σοστακόβιτς), η σάτιρά του, αγγίζουν τον επαναστατημένο λαό, που τοποθετεί τον Μαγιακόφσκι στο υψηλότερο βάθρο της συνείδησής του. Ανάμεσα στα ποιήματα αυτής της περιόδου είναι η «Ωδή στην Επανάσταση» και το «Αριστερό Εμβατήριο».

Ο Μαγιακόφσκι καταγράφεται στη συνείδηση των ανθρώπων ως ο ποιητής που οραματίστηκε και περιέγραψε όσο λίγοι το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας. Σίγουρα, το αστραποβόλο έργο του Μαγιακόφσκι είναι μια από τις πρόνοιες που φροντίζει να κρατά η Ιστορία για τις μεγάλες στιγμές της. Με τα σπουδαία ανθρώπινα γνωρίσματα της ποίησής του διασφαλίζεται η διαχρονικότητά της, η αθανασία της.

Ήταν εκείνο το τραγικό απόγευμα της 14ης Απριλίου 1930 όταν ο Μαγιακόφσκι (ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός) αυτοπυροβολήθηκε, πηγαίνοντας να βρει τους αδικοχαμένους υμνωδούς της ανθρώπινης μοίρας σαν τον Βαν Γκογκ και τον Κώστα Καρυωτάκη. Ήταν μόλις 37 χρονών.

Στο ημιτελές σημείωμα της αυτοκτονίας του σημείωνε:

Σε όλους.
Μην κατηγορήσετε κανέναν για το θάνατό μου και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά.
Ο Μακαρίτης τα απεχθανόταν φοβερά.
Μαμά, αδελφές, και σύντροφοι, σχωρέστε με – αυτός δεν είναι τρόπος (δεν τον συμβουλεύω σε κανένα), μα εγώ δεν έχω διέξοδο.
Λιλή αγάπα με.
Συντρόφισσα κυβέρνηση, η οικογένειά μου είναι η Λιλή Μπρίκ, η μαμά, οι αδελφές και η Βερόνικα Βιτόλνταβνα Πολόνσκαγια.
Αν τους εξασφαλίσεις μια ανεκτή ζωή, σ΄ ευχαριστώ.
Τα αρχινισμένα ποιήματα δώστε τα στους Μπρίκ, αυτοί θα τα καθαρογράψουν
Όπως λένε: “Το επεισόδιο έληξε”
η βάρκα του Ερωτα
συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινότητα
Έχω ξοφλήσει τους λογαριασμούς μου με τη ζωή
Προς τί λοιπόν η απαρίθμηση
των αμοιβαίων πόνων
των συμφορών
και των προσβολών.
Νάστε ευτυχισμένοι.

Τα πρώτα χρόνια

Ως ποιητής αλλά και ως ενεργός αγωνιστής, ο Βλάντιμιρ Βλαντιμίροβιτας Μαγιακόφσκι, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, έζησε και πέθανε με τρόπο που ταρακούνησε τα ήθη και τις αντιλήψεις της εποχής του, ερχόμενος σε σύγκρουση με τον καθωσπρεπισμό και τις βαθειές ταξικές ρίζες της κοινωνικής αδικίας…

Γράφει χαρακτηριστικά στο Σύννεφο με παντελόνια

[…] Εκεί όπου το ανθρώπινο μάτι τσακίζεται ανήμπορο,
αρχηγός πεινασμένων ορδών,
με το ακάνθινο στεφάνι της επανάστασης
φτάνει το χίλια εννιακόσια δεκάξι. […]
|>               III
[…] Τα χέρια βγάλτε απ’ τις τσέπες-
πάρτε πέτρα, μαχαίρι είτε βόμβα
κι όποιος δεν έχει χέρια-
ας έρθει με το μέτωπο να πολεμήσει!
Ελάτε, πεινασμένοι,
ιδρωμένοι,
υποταγμένοι,
που στων κοριών ξινίσατε τη βρώμα!
Ελάτε!
Δευτέρες και Τρίτες
γιορτές με το αίμα να σας βάψουμε!
Κάτω απ’ τα μαχαίρια θα κάνουμε τη γη να θυμηθεί
ποιους ήθελε να εξευτελήσει!
Η γη αυτή,
που χόντρυνε σαν ερωμένη,
αυτή που την πήδηξε ο Ρότσιλντ! […]
|>            IV
[…] Αφήστε με να περάσω!
Δεν μπορείτε να με σταματήσετε.
Μπορεί να λέω ψέματα.
Μπορεί και να ‘χω δίκιο,
μα δεν μπορώ να ‘μαι πιο ήρεμος.
Κοιτάξτε-
και πάλι αποκεφάλισαν τ’ αστέρια
και με σφαγή τον ουρανό αιματοκύλησαν!
Έι, εσείς!
Ουρανέ!
Βγάλτε το καπέλο σας!
Περνάω εγώ!

Το ποίημα του Λένιν, είναι χαρακτηριστικό της κατεύθυνσης που χάραξε ο Μαγιακόφσκι εκείνα τα χρόνια (απόσπασμα από το μνημειώδες ποίημα του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι «Β. Ι. Λένιν», σε μετάφραση Δημήτρη Πάνου, που εκδόθηκε από τη Σύγχρονη Εποχή το 1982):

(…)
Ξέρω έναν εργάτη
που γράμματα δε νογάει.
Δεν γεύτηκε
μήτε τ’ αλφάβητου τ’ αλάτι.
όμως άκουσε κάποτε,
τον Λένιν να μιλάει,
κι όλα τα κατάλαβε
το μυαλό του εργάτη.
Άκουσα
κάποιου χωριάτη απ’ τη Σιβηρία
την ιστορία.
Σηκώθηκαν, με τα ντουφέκια
πήραν τη γη,
την καρπίσαν.
Για τον Λένιν
δεν είχαν ούτε διαβάσει, ούτε ακούσει,
μα λενινιστές
κιόλας όλοι τους ήσαν.
Είδα βουνά,
που βλαστάρι δε βγαίνει.
Μονάχα το σύννεφο
στα βράχια σκοντάφτει.
Κι εκατό βέρστια πιο πέρα
κάποιος ερημίτης να μένει,
που στα κουρέλια του,
το σήμα του Λένιν
αστράφτει.
Θα μου πούνε ―
πως μιλώ για κονκάρδες
που τα κορίτσια τις καρφώνουν
στο ρούχο τους κοκέτικα
παραξενιές της ζωής.
Μα όχι ―
δεν είναι κονκάρδες
είναι η καρδιά η ίδια
που ανάβει το ρούχο,
και λάμπει γεμάτη
αγάπη για τον Ιλίτς
Αυτό
δεν εξηγείται
με της εκκλησίας τα τεφτέρια,
κι ούτε κάνας θεός τον πρόσταξε:
Γίνου ο εκλεκτός!
Με ανθρώπινο βήμα,
με εργάτη χέρια,
με το δικό του μυαλό
πήρε το δρόμο
αυτός.(…)

14 – 4 – 1935

Πεθαίνει η Γερμανίδα μαθηματικός Έμμυ Ναίτερ (Emmy Noether).

Η μελέτες της στην αφηρημένη άλγεβρα και τη θεωρητική φυσική επέδρασσαν ριζικά στις θεωρίες των δακτυλίων, των σωμάτων, και των αλγεβρικών δομών, ενώ θεώρημά της στη φυσική κατάφερα να εξηγήσει τη θεμελιώδη σχέση μεταξύ συμμετρίας και των νόμων διατήρησης.

14 – 4 – 1939

Γεννήθηκε ο μουσικοσυνθέτης, Σταύρος Ξαρχάκος ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού.

https://youtube.com/watch?v=JK8V15f8gDo%3Ffeature%3Doembed

14 – 4 – 1941

Πραγματοποιείται στη Σκαρίνου το ιδρυτικό Συνέδριο του Ανορθωτικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ).

Το ΑΚΕΛ δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, «μαζί με προοδευτικά στοιχεία της αστικής τάξης, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι νόμιμες δυνατότητες».

Τα επόμενα 3 χρόνια «το ΚΚΚ στην παρανομία και το ΑΚΕΛ στη νομιμότητα δρουν παράλληλα. Το 1944 αποφασίζεται ότι δεν συντρέχει λόγος ύπαρξης δύο κομμάτων των εργαζομένων και το ΚΚΚ συγχωνεύεται στο ΑΚΕΛ»

14 – 4 – 1967

Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές για τις 28/5.

Οι εκλογές αυτές δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ, αφού στις 21/4 εγκαθιδρύεται στρατιωτική δικτατορία.

1970

Συνέρχεται στην Ουγγαρία η 14η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (15-19/4/1970).

Πριν την Ολομέλεια, το ΠΓ είχε καλέσει τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ που ακολουθούσαν την αναθεωρητική – διασπαστική ομάδα (βλ. 12η Ευρεία Ολομέλεια, 1968) να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους απέναντι στο Κόμμα και την Κεντρική του Επιτροπή στην οποία ανήκαν.

Η απάντησή τους υπήρξε αρνητική.

Κύριο θέμα της Ολομέλειας ήταν ο συντονισμός της αντιδικτατορικής πάλης.

Στη 14η ολομέλεια είχε ξεκινήσει και η προετοιμασία του Προγράμματος του Κόμματος με συζήτηση στο Σχέδιο του ΠΓ, κάτω από το βάρος κρίσιμων ερωτημάτων των μελών του Κόμματος για το αποκαλούμενο τότε «οργανωτικό κομματικό ζήτημα», δηλαδή τη διάλυση των ΚΟ στην Ελλάδα με Απόφαση της 8ης Ολομέλειας της ΚΕ το ’58 και το πέρασμα των κομματικών δυνάμεων στην ΕΔΑ. Υπήρξε έντονη απαίτηση, για την ανάληψη ευθυνών από την ΚΕ, που εκλέχτηκε από το 8ο Συνέδριο, και το ΠΓ και για την ανάδειξη των στελεχών του οπορτουνισμού στην ΚΕ και το ΠΓ.

Τα ερωτήματα προκλήθηκαν αμέσως μετά την 12η Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ (5/2/1968 – 15/2/1968) που η λήξη της οδήγησε στην οριστική ρήξη με την οργανωμένη φραξιονιστική ομάδα του δεξιού οπορτουνισμού που απέβλεπε στην αυτοδιάλυση του ΚΚΕ, στη σοσιαλδημοκρατικοποίησή του.

14 – 4 – 1970

Η Κύπρος συγκλονίζεται από την απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακάριου και τα όσα αποκαλύπτονται για το σχέδιο πραξικοπήματος από τη ελληνική χούντα και τους Ελληνοκύπριους συνεργάτες της.

Η αποτυχημένη απόπειρα έγινε στις 8 του Μάρτη και στις 14 Απρίλη ο Μακάριος παραχωρεί συνέντευξη.

Την επομένη, απαγγέλλεται επισήμως κατηγορία σε βάρος έξι Ελληνοκυπρίων, μεταξύ των οποίων ήταν και δύο αστυνομικοί.

Το 1970 ήταν μια χρονιά εκρηκτική για την Κύπρο.

Η δικτατορία στην Ελλάδα, σε συνεργασία με τους Αμερικανούς και τους Άγγλους, βάζει μπροστά το σχέδιο εξόντωσης του Μακάριου για την προώθηση του σχεδίου ΝΑΤΟποίησης, που είχε εκπονηθεί από τους Αγγλοαμερικανούς στις αρχές της δεκαετίας του ’60.

Η απόπειρα κατά του Μακάριου, όπως αποκαλύφθηκε κατόπιν, οργανώθηκε από τον Π. Γεωρκάτζη (σκοτεινό πρόσωπο με διασυνδέσεις τόσο με το καθεστώς της χούντας, όσο και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες) και τον διοικητή των δυνάμεων καταδρομών στην Κύπρο, αντισυνταγματάρχη Δ. Παπαποστόλου.

Τυχαία (;) τη μέρα της απόπειρας, το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» αποκάλυπτε σχέδιο της χούντας με την επωνυμία «Ερμής», το οποίο προέβλεπε: Πτώση του Μακάριου και διαχωρισμό ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού πληθυσμού.

14 – 4 – 1970

Στο νοσοκομείο βρίσκεται ο Αλέξανδρος Παναγούλης, σύμφωνα με ανακοίνωση των Αρχών, επειδή έβαλε φωτιά στο στρώμα του και εισέπνευσε καπνούς.

14 – 4 – 1978

Συνέρχεται στο Πολυτεχνείο το 1ο Πανελλαδικό συνέδριο της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ).

Είχε προηγηθεί η Ιδρυτική Συνέλευση στις 20 Ιούνη 1976, τότε που συναντήθηκαν στον κινηματογράφο Ίλιον, οι 212 εκλεγμένες αντιπρόσωποι από 43 Γυναικείους Συλλόγους, απ’ όλη την Ελλάδα.

Εκεί αποφάσισαν την επωνυμία και τον χαρακτήρα της ΟΓΕ -στα χνάρια της ΠΟΓ (Πανελλαδική Ομοσπονδία Γυναικών – 1946), της ΠΔΕ (Πανελλαδική Δημοκρατική Ένωση Γυναικών – 1948), της ΠΕΓ (Πανελλήνια Ένωση Γυναικών-1964), χάραξαν και το πρώτο πρόγραμμα δράσης.

https://youtube.com/watch?v=0jggSeGvGwA%3Ffeature%3Doembed

Η πρωτοβουλία χαιρετίστηκε από δεκάδες -πάνω από 100, προσωπικότητες του γυναικείου κινήματος, των τεχνών και των γραμμάτων (μεταξύ αυτών η Ρόζα Ιμβριώτη, ο Γιάννης Ρίτσος κά)

14 – 4 – 2024

Σε ηλικία 86 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο σπουδαίος ηθοποιός, Γιάννης Φέρτης. Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1938 και αποφοίτησε από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν το 1958.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1959 στο έργο «Η ηλικία της νύχτας» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Ακολούθησαν έργα όπως «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, «Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ, «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, «Επικίνδυνη στροφή» του Τζον Πρίσλεϊ, «Άσκηση πέντε δακτύλων» του Πίτερ Σάφερ, «Ο δικέφαλος αετός» του Ζαν Κοκτώ. Έγινε συνιδρυτής του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου και εμφανίστηκε στα έργα «Καπιταίν Σελ Καπιταίν Εσό» του Σερζ Ρεζβάνι και «Η μάνα» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Από το 1967 και για μια δεκαετία, ως θιασάρχης μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου ανέβασε σημαντικά θετρικά έργα όπως: «Ο γλάρος» του Αντόν Τσέχοφ, «Αφροδίτη και ντέτεκτιβ» του Πίτερ Σάφερ, «Καημένε μου Μάρικ» του Αλεξέι Αρμπούζοφ, «Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος» του Όσκαρ Ουάιλντ, «Η ηδονή της τιμιότητας» του Λουίτζι Πιραντέλο, «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες» του Λέοναρντ Γκερς, «Ο επιθεωρητής» του Νικολάι Γκόγκολ, «Το αυγουστιάτικο φεγγάρι» του Τζον Πάτρικ, «Λουβ» του Μάρεϊ Σίσγκαλ, «Φτωχέ φονιά» του Πάβελ Κόχουτ, «Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή» του Λουίτζι Πιραντέλο, «Ο δάσκαλος» του Μπέρτολτ Μπρεχτ και «Βρικόλακες» του Ερρίκου Ίψεν.

Σημαντική ήταν η συνεισφορά του στο Αρχαίο Θέατρο, τον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ενώ με την χαρακτηριστική φωνή του έχει ντύσει πληθώρα διαφημίσεων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Καταγόταν από το ορεινό χωριό Δάφνη του Νομού Φθιώτιδας Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Ξένια Καλογεροπούλου από το 1963 έως το 1972 και δεύτερη η ηθοποιός Μιμή Ντενίση από το 1981 έως το 1988. Από το 2001 έως τον θανάτό του ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

15 – 4 – 1452

Γεννιέται ο Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και εφευρέτης Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Θεωρείται αρχετυπική μορφή αναγεννησιακού ουμανιστή και επιστήμονα, καλλιτέχνη, Homo Universalis και ιδιοφυία που ενδιαφερόταν για «τα πάντα» μεταξύ άλλων την αστρονομία, τη βοτανική, τη συγγραφή, την ιστορία και τη χαρτογραφία.

Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του συγκαταλέγονται η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος.

Είναι γνωστός και για τις πολλές εφευρέσεις που έκανε όπως βαρούλκα, όλμους οι οποίοι μπορούν να εκσφενδονίζουν πέτρες βροχηδόν, κατασκευή φραγμάτων, μηχανές για αυτόματο πλύσιμο των δρόμων, πτητικές συσκευές -με το πιο διάσημο από αυτό την αεροέλικα ή ελικόπτερο του Λεονάρντο.

https://youtube.com/watch?v=Rm0qszPJnc8%3Ffeature%3Doembed

Στα τέλη της δεκαετίας του 1480 άρχισε να ασχολείται πιο συστηματικά με την αρχιτεκτονική και συμμετείχε στην τελευταία επέκταση του καθεδρικού ναού του Μιλάνου.

Έχει κάνει μελέτες για το φως, το μηχανισμό της όρασης, την οπτική και τον ήχο, ενώ μπορούσε να διαβάζει και να γράφει μουσική.

https://youtube.com/watch?v=wLSsBqNPYVs%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=wLSsBqNPYVs%3Ffeature%3Doembed

15 – 4 – 1707

Γεννιέται ο Λέοναρντ Όιλερ (Leonhard Euler), πρωτοπόρος Ελβετός μαθηματικός και φυσικός (κύκλος του Όιλερ).

Συνέβαλε σημαντικά στην επιστήμη των μαθηματικών με τις σημαντικές ανακαλύψεις σε τομείς όπως ο απειροστικός λογισμός και η θεωρία γραφημάτων.

Καθιέρωσε το σύμβολο f(x) στις εξισώσεις για τις μαθηματικές συναρτήσεις, τη μοντέρνα μαθηματική ορολογία και σημειογραφία.

https://youtube.com/watch?v=nZwSo4vfw6c%3Ffeature%3Doembed

Το 1736, Όιλερ έλυσε το πρόβλημα που είναι γνωστό ως Επτά Γέφυρες του Königsberg, ενώ θεωρείται και πατέρας του Sudoku.

Το έργο του είναι τεράστιο και έχει αποτυπωθεί σε 75 τόμους, 45.000 σελίδων μαθηματικών και σε 4.000 χειρόγραφα.

.

15 – 4 – 1738

Κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο η ιταλική όπερα Ξέρξης (Serse) του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ (Georg Friedrich Händel‎).

https://youtube.com/watch?v=CF5kgSveMlA%3Ffeature%3Doembed

15 – 4 – 1894

Γεννιέται ο Νικίτα Χρουστσόφ.

Το όνομά έχει συνδεθεί αρνητικά με το Κομμουνιστικό κίνημα από τη εισήγησή του στο 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (14 – 25 Φλεβάρη 1956), που ξεχώρισε ως σημείο – καμπή στην πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης «επειδή σε αυτό υιοθετήθηκαν μια σειρά οπορτουνιστικές θέσεις για τα ζητήματα της οικονομίας, της στρατηγικής του κομμουνιστικού κινήματος και των διεθνών σχέσεων. Άλλαξε ο συσχετισμός στη διαπάλη που διεξαγόταν όλη την προηγούμενη περίοδο, με στροφή υπέρ των αναθεωρητικών – οπορτουνιστικών θέσεων (…), με αποτέλεσμα το Κόμμα σταδιακά να χάνει τα επαναστατικά του χαρακτηριστικά» (Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για το Σοσιαλισμό).

Την τελευταία μέρα του Συνεδρίου, σε κλειστή συνεδρίαση, πραγματοποιήθηκε η διαβόητη εισήγηση του Χρουστσόφ, τότε ΓΓ του ΚΚΣΕ, σχετικά με τη λεγόμενη «προσωπολατρία» και τις «βλαβερές συνέπειές» της.

Η εισήγηση αυτή αποτελούσε μια συρραφή συκοφαντικών και ψεύτικων κατηγοριών ενάντια στον Ι. Β. Στάλιν και τη δράση του στο διάστημα των περίπου 30 χρόνων που αυτός ηγήθηκε της σοβιετικής εξουσίας.

Στόχος αυτής της επίθεσης δεν ήταν το πρόσωπο, αλλά οι πολιτικές επιλογές στις οποίες πρωτοστάτησε ο Ι. Β. Στάλιν.

15 – 4 – 1920

Οι Ιταλοί μετανάστες εργάτες Νίκολα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι κατηγορούνται ότι σκότωσαν δύο υπαλλήλους, κατά τη διάρκεια ληστείας ενός καταστήματος υποδημάτων στη Μασαχουσέτη.

Η κατηγορία ήταν σκηνοθετημένη και στόχο είχε να πλήξει το εργατικό κίνημα των ΗΠΑ, στο οποίο οι δύο πρωτοστατούσαν.

https://youtube.com/watch?v=HNKPUuxaLRE%3Ffeature%3Doembed

Την περίοδο που συνελήφθησαν οι Σάκο και Βαντσέτι, ο αντικομμουνισμός στην Αμερική ήταν πλατιά εξαπλωμένος.

Για την άρχουσα τάξη είχε καταντήσει σχεδόν εμμονή. Κάτι τέτοιο δεν ήταν αδικαιολόγητο, αφού τρία χρόνια πριν, η νικηφόρα Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία είχε δώσει άλλη τροπή στην παγκόσμια ταξική πάλη.

https://youtube.com/watch?v=L8__-sHE_u0%3Ffeature%3Doembed

Πολλές χώρες της Ευρώπης βρίσκονταν σε επαναστατική κατάσταση και η εντύπωση πως η ανθρωπότητα είχε μπει στην εποχή των προλεταριακών επαναστάσεων ήταν διάχυτη.

Έτσι η αμερικανική ιθύνουσα τάξη δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό της καταπνίγοντας το επαναστατικό κίνημα πριν εκείνο την απειλήσει. Για την ακρίβεια καταδίωκε οτιδήποτε θεωρούσε επαναστατικό χωρίς να εξετάζει ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, τάσεις και χρώματα στις τάξεις των εργατών.

Στο 4ο Συνέδριό της, το Δεκέμβρη του 1922, η Κομμουνιστική Διεθνής πήρε μια απόφαση «Για βοήθεια στα θύματα της καπιταλιστικής καταπίεσης», που συμπεριελάμβανε και την υπόθεση Σάκο και Βαντσέτι: «Η επίθεση του καπιταλισμού σε όλες τις αστικές χώρες οδηγεί στην αύξηση του αριθμού των κομμουνιστών και των ακομμάτιστων εργατών που αγωνίζονται εναντίον του καπιταλισμού και στενάζουν στα μπουντρούμια. Το 4ο Συνέδριο ζητάει από όλα τα κομμουνιστικά Κόμματα να δημιουργήσουν μια οργάνωση, που σκοπό θα έχει να βοηθήσει υλικά και ηθικά τους φυλακισμένους του καπιταλισμού και χαιρετίζει την πρωτοβουλία των οργανώσεων των παλιών Ρώσων μπολσεβίκων που άρχισαν να δημιουργούν μια διεθνή ένωση τέτοιου είδους οργανώσεων».

Έτσι, χάρη στη «Διεθνή Εργατική Βοήθεια», θα οργανωθεί ένα τεράστιο κίνημα συμπαράστασης στους Σάκο και Βαντσέτι, το οποίο εκδηλώθηκε και στην Ελλάδα.

Όταν στις 22/8/1927 οι Σάκο και Βαντσέτι θα εκτελούνταν, το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη έγραφε: «ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΥΝΕΤΕΛΕΣΘΗ – Ο ΣΑΚΚΟ ΚΑΙ Ο ΒΑΝΖΕΤΤΙ ΕΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΣΑΝ ΧΘΕΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ – ΑΝΤΙΚΡΥΣΑΝ ΜΕ ΚΑΤΑΠΛΗΣΣΟΥΣΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ – ΕΞΕΓΕΡΣΙΣ ΕΙΣ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ – ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ».

15 – 4 – 1923

Στον κινηματογράφο Ριάλτο Θίατερ της Νέας Υόρκης προβάλλεται η πρώτη ομιλούσα κινηματογραφική ταινία.

15 – 4 – 1961

Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο των Αμερικανών για την ανατροπή της Κουβανικής Επανάστασης και την κατάληψη του νησιού. Για τον σκοπό αυτό η CIA είχε στρατολογήσει πάνω από 5.000 Κουβανούς αντικαθεστωτικούς και τους είχε εκπαιδεύσει στη Γουατεμάλα.

Στις 15 του Απρίλη 1961 αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη «Β-26», με διακριτικά της Κουβανικής Αεροπορίας, βομβαρδίζουν τις αεροπορικές βάσεις της Κούβας, ενώ στις 17 του Απρίλη αρχίζει η εισβολή, που, μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, καταλήγει σε συντριβή των αντεπαναστατών.

Οι «εισβολείς» που ξεκίνησαν από τη Νικαράγουα, αποβιβάστηκαν στην παραλία Χιρόν του Κόλπου των Χοίρων, μια ελώδη περιοχή στο νότο της Κούβας.

https://youtube.com/watch?v=cQ_D_y8Jtyc%3Ffeature%3Doembed

Μετά την πανωλεθρία των ΗΠΑ, οι εξελίξεις κινήθηκαν ταχύτατα. «Η Επανάσταση τώρα γίνεται σοσιαλιστική», τόνιζε ο Φιντέλ Κάστρο, στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας.

Δύο βδομάδες μετά την επιχείρηση στον Κόλπο των Χοίρων, κατά τη διάρκεια του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς, ο Φιντέλ, στο λόγο του, χαρακτηρίζει την Κούβα «πρώτη Λαοκρατική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής», ενώ την 1η του Δεκέμβρη δηλώνει: «Είμαι μαρξιστής – λενινιστής και θα είμαι μαρξιστής – λενινιστής μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου».

Πηγή: 902.gr

15 – 4 – 2021

“Φεύγει” από τη ζωή ο σπουδαίος και διακεκριμένος αρχιτέκτονας και ζωγράφος Δημήτρης Ταλαγάνης.

Γεννήθηκε στην Αρκαδία το 1945. Ήταν ανιψιός του δολοφονημένου, το 1947, στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ζέβγου. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Τρίπολη και στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα.

Το 1964 μετέβη στην ΕΣΣΔ όπου και σπούδασε με υποτροφία Αρχιτεκτονική, στο Αρχιτεκτονικό Ινστιτούτο της Μόσχας, από όπου και πήρε δίπλωμα και μάστερ Αρχιτεκτονικής. Ως φοιτητής έλαβε μέρος στον διαγωνισμό για το νέο Μουσείο Λένιν, αποσπώντας το Α’ βραβείο και το χρυσό μετάλλιο στην Έκθεση των Επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης. Η μελέτη του αυτή εκτέθηκε για ένα χρόνο στην Έκθεση των Επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης και ο ίδιος ανακηρύχθηκε μόνιμος εκθέτης της.

Διάκριση απέσπασε, επίσης, για τη μελέτη του που εκτέθηκε στην παγκόσμια έκθεση OSAKA EXPO 1970 για μία πόλη 40.000 κατοίκων στην Ιαπωνία, ενώ είναι γνωστός και για τη μελέτη που εκπόνησε το 1971 για την αξιοποίηση του Φαληρικού όρμου.

Αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, μελετώντας στην Ιταλία την αρχιτεκτονική και ζωγραφική της Αναγέννησης και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε έως το 1974. Το 1973 παρουσιάζει την πρώτη ατομική του έκθεση ζωγραφικής εμπνευσμένη από την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη, ενώ το 1974 είναι η χρονιά που πραγματοποίησε ακόμα μία έκθεση στο Παρίσι, ενώ συνεργάστηκε και με τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Jacques Lacarriere στη «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό σκηνικών και κουστουμιών. Στη συνέχεια (1974) επέστρεψε στην Ελλάδα, με την αρχιτεκτονική να παραμένει η κύρια απασχόλησή του.

Το ζωγραφικό του έργο έχει παρουσιαστεί σε ατομικές εκθέσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, στην Κύπρο, στη Γαλλία και στο Τόκιο. Είχε, επίσης, ασχοληθεί με τη φωτογραφία, ενώ παράλληλα είχε φιλοτεχνήσει μετάλλια, αφίσες, σκηνικά και κοστούμια. Μάλιστα, είχε εκτός των άλλων σχεδιάσει το Μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, τα αναμνηστικά της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 και το δίσκο της εκεχειρίας, αλλά και το Άλσος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Τη δεκαετία του 1970 συνεργάστηκε με την Επιτροπή Φεστιβάλ της ΚΝΕ αναλαμβάνοντας τα σκηνικά για το Φεστιβάλ ΚΝΕ – «ΟΔΗΓΗΤΗ».

Το 2017 ο Δ. Ταλαγάνης παραχώρησε στο Αρχείο του ΚΚΕ ένα εκμαγείο του Λένιν που τοποθετήθηκε στην έκθεση που είχε στηθεί με αφορμή τη διεθνιστική εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Πρόκειται για μάσκα θανάτου του Βλαντιμίρ Ίλιτς -μία από τις 14 που φτιάχτηκαν συνολικά- την οποία ο Δ. Ταλαγάνης κέρδισε όταν ήταν φοιτητής στη Μόσχα. Ο δάσκαλός του, μεγάλος αρχιτέκτονας Κονσταντίν Μέλινκωφ που σχεδίασε και την Κρυστάλλινη Σαρκοφάγο για το Μαυσωλείο του Λένιν, του χάρισε το αντίγραφο του νεκρικού εκμαγείου του Λένιν σε επιβράβευση της μεγάλης επιτυχίας του να διακριθεί με το Α’ βραβείο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για το Νέο Μουσείο του Λένιν. Μαζί, παρέδωσε στο Κόμμα και ένα λάβαρο του ΚΚΣΕ, κατασκευασμένο μετά το 1956, από βελούδινο ύφασμα με κεντημένη γραφή και φέρει το κρατικό έμβλημα της ΕΣΣΔ, ενώ ο ίδιος φιλοτέχνησε και το εντυπωσιακό βάθρο στο οποίο τοποθετήθηκε η νεκρική μάσκα του Λένιν στη συγκεκριμένη έκθεση. Εξέφραζε την υποστήριξή του στο ΚΚΕ και τα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια δεν απουσίαζε από καμία εκδήλωσή του.

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

16 – 6 – 1828

Πεθαίνει ο Ισπανός ζωγράφος, Φρανσίσκο Γκόγια (Francisco José de Goya).

Ο Γκόγια γεννήθηκε το 1746 στο χωριό Φουεντετόδος κοντά στη Σαραγόσα, όπου και άρχισε τις σπουδές του κοντά στο ζωγράφο Χοσέ Λουθάν υ Μαρτίνεθ.

Το 1763 έφυγε για τη Μαδρίτη, ενώ το 1771 θα βρεθεί στη Ρώμη, προκειμένου να γνωρίσει τους δασκάλους της Αναγέννησης.

https://youtube.com/watch?v=sIzhnK2ALfA%3Ffeature%3Doembed

Θα επιστρέψει στη Σαραγόσα, όπου θα ζωγραφίσει θρησκευτικές παραστάσεις στον καθεδρικό ναό της πόλης Ελ Πιλάρ.

Το 1780 εκλέγεται μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Σαν Φερνάντο και έξι χρόνια αργότερα διορίζεται αυλικός ζωγράφος του βασιλιά Καρόλου Γ, ενώ λίγο μετά θα γίνει ιδιαίτερος ζωγράφος του Καρόλου Δ. Με αυτόν τον τρόπο, ο Γκόγια γίνεται προσωπογράφος της ισπανικής αριστοκρατίας.

https://youtube.com/watch?v=HCOw10TInzQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1792, όμως, θ’ αρρωστήσει βαριά, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του, γεγονός που φυσικά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία του. Ο μεγάλος ζωγράφος στράφηκε ιδιαίτερα στη μελέτη του εσωτερικού κόσμου, συνεχίζοντας όμως να ζωγραφίζει και προσωπογραφίες και “εικόνες σαλονιού”, όπως αποκαλούσε ο ίδιος μερικά έργα του.

Μερικά από τα πιο ολοκληρωμένα έργα του, τα έδωσε στα χρόνια μετά από την εισβολή των Γάλλων στην Ισπανία και τις καταστροφές που επέφερε ο πόλεμος. Σε αυτήν την περίοδο ανήκουν τα έργα του “Πανικός ή Κολοσσός” και “Η εκτέλεση της 3ης Μαϊου 1808”. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του (πέθανε το 1828), ανήκουν και οι περίφημες “Μαύρες ζωγραφιές” στο σπίτι του έξω από τη Μαδρίτη.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Μπορείτε να δείτε όλα τα έργα εδώ

Περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ

16 – 4 – 1834

Αρχίζει η δίκη των οπλαρχηγών του 1821 Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και Δημήτριου Πλαπούτα στο Ναύπλιο, με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα.

Παρά την αντίδραση των δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη οι δύο κατηγορούμενοι καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Ωστόσο, στη συνέχεια και υπό το βάρος της ογκούμενης λαϊκής οργής, η ποινή τους μετατράπηκε σε 20ετή κάθειρξη, ενώ μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, το 1835, αμνηστεύτηκαν.

16 – 4 – 1844

Γεννιέται ο Γάλλος μυθιστοριογράφος και κριτικός (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1921), Ανατόλ Φρανς (Anatole France, πραγματικό όνομα François Anatole Thibault).

Ήταν υπέρμαχος της (αστικής) κοινωνικής δικαιοσύνης και έντονα πολιτικοποιημένος. Ως συγγραφέας καυτηρίαζε με διάχυτο σαρκασμό την υποκριτική κοινωνία της Γαλλίας η οποία απομακρυνόταν από τα ιδεώδη της Γαλλικής Επανάστασης.

Η στάση του ενόχλησε την αστική τάξη με αποτέλεσμα να απαγορευθούν τα βιβλία του. Βρέθηκε στο στόχαστρο επίσης για τη δηλωμένη αθεΐα του.

16 – 4 – 1886

Γεννιέται ο Ερνστ Τέλμαν (Ernst Thälmann). Ήταν Γερμανός εργάτης που ηγήθηκε του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας (KPD).

Ήταν η κεντρική φιγούρα του ταξικού αγώνα στην ένοπλη προλεταριακή εξέγερση του Αμβούργου τον Οκτώβρη του 1923

Το 1925 εκλέγεται επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας.

https://youtube.com/watch?v=gKwRlCu5WCk%3Ffeature%3Doembed

Το 1933, στον απόηχο του εμπρησμού του γερμανικού Κοινοβουλίου – Ράιχσταγκ (προβοκάτσια των ναζί που αποδόθηκε στους κομμουνιστές) και δύο μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές συλλαμβάνεται. Η σύλληψή του δεν ανακοινώθηκε αμέσως, από το φόβο που θα είχε ο αντίκτυπος της σύλληψής του στις λαϊκές μάζες, ενόψει μάλιστα και των εκλογών. Μετά τη σύλληψή του, βίωσε την πιο τραγική περίοδο της ζωής του στα ναζιστικά μπουντρούμια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η σύλληψη του Ερνστ Τέλμαν και, πολύ περισσότερο, οι ειδήσεις για τα βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν οι ναζί διαδόθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Εκατομμύρια εργάτες ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν τον ηγέτη των Γερμανών κομμουνιστών. Εκατομμύρια ήταν οι άνθρωποι, που απαίτησαν από τη γερμανική κυβέρνηση να τον απελευθερώσει. Χιλιάδες επιτροπές υπεράσπισης του Τέλμαν δημιουργήθηκαν.

Τεράστιες διαδηλώσεις προλεταριακής αλληλεγγύης πλημμύρισαν τους δρόμους της Μόσχας, του Παρισιού, της Πράγας, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και άλλων μεγαλουπόλεων του πλανήτη. Για την απελευθέρωση του Τέλμαν κινητοποιήθηκαν οι σπουδαιότεροι εκπρόσωποι της διανόησης σε Ευρώπη και Αμερική.

Τελικά ο Τέλμαν δολοφονήθηκε από τους ναζί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ.

https://youtube.com/watch?v=5QlPxA4-1eg%3Ffeature%3Doembed

«ΕΡΝΣΤ ΤΕΛΜΑΝ: ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ», ήταν ο τίτλος της ταινίας που γυρίστηκε από την DDR –  το 1955 σαν sequel της προηγούμενης, του ’54.

16 – 4 – 1889

Γεννιέται ο Άγγλος ηθοποιός, που άφησε εποχή ως Σαρλό, Τσάρλι Τσάπλιν.

Ο Τσάπλιν πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Εκείνη όμως που σίγουρα ξεχώρισε –και στην οποία σκηνοθέτης υπήρξε ο ίδιος- ήταν «Ο Μεγάλος Δικτάτορας» (1940), η οποία σατίριζε το ναζισμό.

Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παρά την κριτική που δέχτηκε πως ήταν «πέραν του δέοντος» πολιτική.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν, εξέφρασε τον ανθρώπινο πόνο, την ανθρώπινη δυστυχία μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες του καπιταλισμού

Τσάρλι Τσάπλιν, ο γνωστός Σαρλό, ένας  από τους πιο καταξιωμένους καλλιτέχνες του προηγούμενου αιώνα, που «έκανε μικρούς και μεγάλους να γελάνε» μα ταυτόχρονα να στέκονται με περίσκεψη στην τραγική αποκάλυψη μια κοινωνίας όλο αντιφάσεις.

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Τσάρλι  Τσάπλιν άφησε ένα ανεπανάληπτο έργο, ταινίες με κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο. Με οξύτητα και το εκπληκτικό του χιούμορ άσκησε κριτική στην καταπίεση, στην εκμετάλλευση, στην αθλιότητα και στην υποκρισία.

https://youtube.com/watch?v=6n9ESFJTnHs%3Ffeature%3Doembed

Ο Τσάρλι Τσάπλιν, με εμφυτευμένη ανέκαθεν στο έργο του κοινωνική και πολιτική συνείδηση, πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σειρά πολιτικών ομιλιών στις οποίες, ανοιχτά, στήριζε τη Σοβιετική Ένωση.

Το γεγονός αυτό, τον κατέστησε υποψήφιο – στις θέσεις της εμπροσθοφυλακής μάλιστα – στη μεταπολεμική, μακαρθική, «μαύρη λίστα» των ανθρώπων της Τέχνης και της διανόησης που «συνέβαλαν στην προβολή του κομμουνισμού μέσα από τον κινηματογράφο». Έτσι, το 1952 και ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο έγινε γνωστό πως το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης πήρε τη βίζα του (ήταν Βρετανός υπήκοος), απαγορεύοντάς του ουσιαστικά να γυρίσει στις ΗΠΑ

https://youtube.com/watch?v=uPvhbLr5JVw%3Ffeature%3Doembed

Έκτοτε ο Τσάπλιν θα επιστρέψει μόνο μια φορά, το 1972, για να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη γενικότερη προσφορά του στην 7η Τέχνη.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν, πέθανε σε ηλικία 88 χρόνων και αφού είχε 11 χρόνια να γυρίσει ταινία, στις 25 Δεκεμβρίου 1977.

16 – 4 – 1917

Ο Β. Ι. Λένιν επιστρέφει στην Αγία Πετρούπολη από το εξωτερικό όπου ήταν εξόριστος.

Η επιστροφή του αυτή έχει αποτελέσει αντικείμενο ποικίλων «θεωριών συνομωσίας» και πολεμικής από διάφορους εκφραστές του αντικομμουνισμού ανά περιόδους.

Ο Λένιν, που βρισκόταν στην Ελβετία ως πολιτικός πρόσφυγας, είχε αρχίσει να κάνει προσπάθειες για να αναχωρήσει για τη Ρωσία αμέσως μετά την αστικοδημοκρατική επανάσταση του Φλεβάρη του 1917. Τα κόμματα των Μενσεβίκων και των Εσέρων διέδιδαν τότε πως «ο Λένιν ήταν πράκτορας των Γερμανών που τον έστειλαν στη Ρωσία για να ηττηθεί» (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος). Σκοπός τους, βεβαίως, δεν ήταν άλλος από το να σπιλώσουν το κόμμα των Μπολσεβίκων, που ήταν το μοναδικό το οποίο είχε ταχθεί ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Την ίδια πολεμική χρησιμοποιεί στις μέρες μας και η Χρυσή Αυγή (εμπλέκοντας μέσα το «διεθνή σιωνισμό» και άλλα τέτοια τινά).

Η ιστορική αλήθεια είναι ότι οι δυνάμεις της Αντάντ (Ρωσία, Γαλλία, Αγγλία) είχαν αρνηθεί στο Λένιν να επιστρέψει πίσω στη Ρωσία μαζί με άλλους 31 πολιτικούς πρόσφυγες. Επομένως και αφού άλλη διέλευσή τους προς τη Ρωσία δεν ήταν δυνατή, έμενε μόνο ένας δρόμος, μέσω της Γερμανίας. Η Γερμανία όμως βρισκόταν σε πόλεμο με την Ρωσία και γι’ αυτό το λόγο μεσολάβησε στο Γερμανό Πρέσβη στην Ελβετία ο Ελβετός σοσιαλδημοκράτης ηγέτης Φρ. Πλάττεν. Οι όροι της μεταφοράς που συμφωνήθηκαν ήταν: 1) Αναχώρηση όλων των πολιτικών προσφύγων ανεξάρτητα από τις απόψεις τους για τον πόλεμο, 2) Στο βαγόνι που θα τους μετέφερε κανείς δεν θα είχε το δικαίωμα να μπαίνει χωρίς την άδεια του Πλάττεν και κανένας έλεγχος δεν θα γινόταν στα διαβατήρια ή τις αποσκευές, 3) Οι αναχωρούντες πρόσφυγες αναλάμβαναν την υποχρέωση να κάνουν ζύμωση στην Ρωσία για την ανταλλαγή τους με αντίστοιχο αριθμό αυστρογερμανών πολιτικών προσφύγων (βλ. Λένιν Β. Ι. «Άπαντα», τ.31, σελ.119-122, 487, 524)

16 – 4 – 1945

Αρχίζει η επίθεση του Κόκκινου Στρατού κατά της πρωτεύουσας του Γ’ Ράιχ, το Βερολίνο.

Δίπλα στα 2,5 εκατομμύρια σοβιετικούς μαχητές πολέμησαν και 200.000 περίπου Πολωνοί. Επικεφαλής των σοβιετικών στρατευμάτων ήταν ο στρατάρχης Ζούκοφ. Οι απώλειές τους ήταν κοντά 350.000 νεκροί και τραυματίες.

Η μάχη του Βερολίνου κράτησε έως τις 2 Μαΐου και έληξε με νίκη του Κόκκινου Στρατού, ενώ μία εβδομάδα μετά ακολούθησε και η άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας (9 Μάη: μέρα της «αντιφασιστικής Νίκης των Λαών»).

16 – 4 – 1961

Στη μεγάλη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε κατά τις κηδείες των θυμάτων από τις αεροπορικές επιδρομές (βλ. επέμβαση Αμερικανών και Κουβανών αντεπαναστατών στον Κόλπο των Χοίρων), ο ηγέτης της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, διακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

17 – 4 – 1917

Ο Β. Ι. Λένιν συντάσσει έκθεση πάνω στο θέμα «Τα καθήκοντα του προλεταριάτου στη δοσμένη επανάσταση», οι γνωστές και ως «Θέσεις του Απρίλη».

Οι θέσεις αυτές εγκρίθηκαν στην 7η Πανρωσική Συνδιάσκεψη του Κόμματος στις 29 Απρίλη στην Πετρούπολη δίνοντας στο μπολσεβίκικο κόμμα και στο ρωσικό προλεταριάτο σχέδιο πάλης για τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Για περισσότερες πληροφορίες:

> Η επιστροφή του Λένιν και οι «Θέσεις του Απρίλη»

17 – 4 – 1920

Συνέρχεται το 2ο Συνέδριο του ΣΕΚΕ (18-25/4/1920), που ψηφίζει την οργανική προσχώρηση του Κόμματος στην Κομμουνιστική Διεθνή (Γ’ Διεθνή). Το Κόμμα προσθέτει στον τίτλο του τον όρο «Κομμουνιστικό»: Σοσιαλιστικόν Εργατικόν Κόμμα Ελλάδος (Κομμουνιστικόν).

17 – 4 – 1923

Συνέρχεται στη Μόσχα το 12ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας (Μπολσεβίκοι). Το Συνέδριο καταπιάστηκε με ζητήματα που είχαν να κάνουν με τη στερέωση της σοβιετικής εξουσίας και τα προβλήματα της παραπέρα ανάπτυξης της σοβιετικής οικονομίας.

Εκτιμήθηκε πως η Νέα Οικονομική Πολιτική δημιουργούσε έδαφος για παρεκκλίσεις από τη γραμμή του Κόμματος. Ιδιαίτερα επικίνδυνες ήταν εκείνες που έφερναν το σοβιετικό κράτος αντιμέτωπο με την εργατική τάξη και το κόμμα με το κράτος.

Ακολούθως απορρίφθηκε το σύνθημα που έριξε ο Τρότσκι για «δικτατορία της βιομηχανίας», που ήταν αντίθετο στη γραμμή του Κόμματος και ουσιαστικά σήμαινε ρήξη στην εργατοαγροτική συμμαχία. Απορρίφθηκαν επίσης οι οπορτουνιστικές απόψεις των Σοκόλνικοφ και Μπουχάριν για τη μερική κατάργηση των μονοπωλίων του εξωτερικού εμπορίου, καθώς και η πρόταση του Κράσιν να γίνουν μεγάλες οικονομικές παραχωρήσεις στα καπιταλιστικά κράτη με αντάλλαγμα πιστώσεις.

17 – 4 – 1961  

Ο Μάνος Χατζιδάκις βραβεύεται με το Όσκαρ πρωτότυπου τραγουδιού για τα «Παιδιά του Πειραιά», που ερμήνευσε η Μελίνα Μερκούρη στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή» (1960) σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν.

https://youtube.com/watch?v=YCFXGanTx4A%3Ffeature%3Doembed

17 – 4 – 1964

Ξεκινά μυστικά η αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Λίγες μέρες αργότερα (23-29/4/1964) ξεσπούν συγκρούσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

17 – 4 – 2011

Πεθαίνει ο τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός και δισκογραφικός παραγωγός Νίκος Παπάζογλου (γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1948), ο «ινδιάνος της ελληνικής μουσικής», ο Πους Πουλ, συμπτωματικά λίγο μετά τον θάνατο του φίλου και συνεργάτη του Μανώλη Ρασούλη.

Γεννημένος στις 20/3/1948 από γονείς πρόσφυγες, μεγάλωσε ακούγοντας τους αυτοδίδακτους μουσικούς κι έμαθε ν’ αγαπά τη γνώση και να εκτιμά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Από νωρίς επέλεξε ν’ ακολουθήσει το μελωδικό μονοπάτι.

https://youtube.com/watch?v=5Ng8hRIy0xM%3Ffeature%3Doembed

Η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970, ενώ στο στρατό γράφει τα πρώτα του τραγούδια και κατασκευάζει ένα τρίχορδο όργανο, το «οργανάκι» όπως το είχε βαφτίσει.

https://youtube.com/watch?v=GYTzq2g2EUk%3Ffeature%3Doembed

Το 1972 μπαίνει στο δημιουργικό χώρο της σύνθεσης και φτιάχνει το δικό του «χειροποίητο» στούντιο, το «Αγροτικόν», το οποίο με τα χρόνια έγινε η φιλόξενη, πολύτιμη στέγη για πολλούς νεότερους καλλιτέχνες. Το 1976, τραγουδώντας στους «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 δημιουργούν – μαζί και με τον Νίκο Ξυδάκη – την «Εκδίκηση της Γυφτιάς». Ακολουθούν «Τα Δήθεν», το «Χαράτσι», το «Μέσω Νεφών», τα «Σύνεργα», η «Επιτόπιος Ηχογράφησις» στο θέατρο του Λυκαβηττού, το «Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα», η «Μάισσα Σελήνη».

https://youtube.com/watch?v=Z2sw9_iQhz4%3Ffeature%3Doembed

Το ιδιόμορφο ερμηνευτικό ύφος του, που συνδυάζει το ροκ με το λαϊκό, το λυγμό του μπαγλαμά με την κιθάρα, ξεχωρίζει, γοητεύει, συνεπαίρνει… Από τις δημιουργικές συνεργασίες του, ξεχωριστή αυτή το 1988 με τον Μάνο Χατζιδάκι στην μπουάτ «Σείριος» και στο δίσκο «Στο Σείριο Υπάρχουνε Παιδιά»…

https://youtube.com/watch?v=l_8IBVPqvsU%3Ffeature%3Doembed

Ο Ν. Παπάζογλου επέλεγε να κάνει τις δικές του παραγωγές (με σήμα την ετικέτα «Στρογγυλοί Δίσκοι»), ενώ παραχωρούσε δωρεάν το στούντιο «Αγροτικόν» για ηχογραφήσεις νέων δημιουργών. Με την ορχήστρα του «Λοξή Φάλαγγα», «όργωνε» τη χώρα τα καλοκαίρια δίνοντας συναυλίες, με καταληκτική την καθιερωμένη συναυλία του Σεπτέμβρη στο Λυκαβηττό.

Πηγή: Ριζοσπάστης

17 – 4 – 2012

“Φεύγει” από τη ζωή μια πηγαία λαϊκή φωνή, με μεγάλη, ουσιαστική κατάθεση στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος διήνυσε μια 45χρονη διαδρομή στο τραγούδι στεφανωμένη με επιτυχίες, από τότε που τυχαία τον άκουσε να τραγουδά ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και μέσω εκείνου βρέθηκε στην «Κολούμπια». Έκτοτε ξεκινά μια πορεία στο ελληνικό τραγούδι, με διάρκεια και ερμηνείες-σταθμούς του λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού που τον κατέταξαν στους λαϊκούς βάρδους.

https://youtube.com/watch?v=OpidDJKXtks%3Ffeature%3Doembed

Η φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου , ειδικά από τη δεκαετία του ’90 και μετά, έγινε ο μελωδικός «τόπος» όπου συναντήθηκε ένα ρεύμα του λαϊκού τραγουδιού με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και με τραγούδια των οποίων οι στίχοι και η μουσική διαφοροποιούνταν από τη θεματολογία του κλασικού λαϊκού τραγουδιού.

Σε αυτή τη «συνάντηση» η φωνή του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο γιατί προσέλκυσε στιχουργούς και συνθέτες να γράψουν με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι μέχρι τότε, αλλά και μπόλιασε νέες μορφές στιχουργίας και σύνθεσης με τη δωρική λιτότητα του κλασικού λαϊκού τραγουδιού, το οποίο είχε επηρεάσει τον Μητροπάνο.

Συμμεριζόμενος την άποψη ότι ο καλλιτέχνης, αλλά και κάθε άνθρωπος έχει χρέος και ανάγκη να αφουγκράζεται, να μιλά, να αγωνίζεται για τα ζωτικά προβλήματα της εποχής μας, ο Δημήτρης Μητροπάνος σφράγισε με την απαράμιλλη ερμηνεία του τραγούδια χαραγμένα στη συνείδηση του λαού μας, των Μίκη Θεοδωράκη («Τραγούδι του Νεκρού αδερφού», «Αξιον Εστί», «Ρωμιοσύνη» κ.ά.), Χρήστου Λεοντή (το δοξαστικό της Ειρήνης από την «Καταχνιά») κ.ά.

Γεννημένος στις 2/4/1948, στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα – από την οποία καταγόταν η μητέρα του – μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια. Μέχρι τα 16 του νόμιζε πως ο πατέρας του σκοτώθηκε στο βουνό (ήταν αντάρτης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας), οπότε έλαβε ένα γράμμα του πατέρα του που έλεγε πως ζει στη Ρουμανία. Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια. Πρώτα ως σερβιτόρος στην ταβέρνα του θείου του και ύστερα σε ξυλουργεία. Μετά την Γ’ Γυμνασίου, το 1964, ήρθε στην Αθήνα να ζήσει με το θείο του. Προτού τελειώσει το Γυμνάσιο άρχισε να δουλεύει ως τραγουδιστής. Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη». Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού «Χαμένη Πασχαλιά», που λογοκρίθηκε από τη χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Στη μακρόχρονη πορεία του στο τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού: Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιάννης Σπανός, Μάριος Τόκας. Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Στου αιώνα την παράγκα», αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε πιο «έντεχνες» διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού. Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.ά.

Τελευταίες δισκογραφικές δουλειές του ήταν η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του στο Ηρώδειο (Σεπτέμβρης 2009), αποτελούμενη από 2 CD, με τίτλο «Τα τραγούδια της ζωής μου» και ο δίσκος «Εδώ είμαστε» με τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη.

https://youtube.com/watch?v=SUP-wQ2p2rA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=SUP-wQ2p2rA%3Ffeature%3Doembed

Για περισσότερες πληροφορίες:

Στου αιώνα την παράγκα… (Μέρος 1ο)

Στου αιώνα την παράγκα… (Μέρος 2ο)

17 – 4 – 2014

“Φεύγει” από τη ζωή ο μεγάλος Κολομβιανός της παγκόσμιας λογοτεχνίας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες σε ηλικία 87 ετών.

Συγγραφέας πολυγραφότατος και πολιτικοποιημένος, ένθερμος υποστηρικτής της Κουβανικής Επανάστασης, γεννήθηκε στις 6 Μάρτη 1928 στο χωριό Αρακατάκα της Κολομβίας. Το 1947 ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπογκοτά. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε σε εφημερίδα το πρώτο του διήγημα, «Η Τρίτη Παραίτηση». Το 1948 μετακόμισε στην Καρταχένα των Δυτικών Ινδιών και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εφημερίδες στην Αμερική και την Ευρώπη.

Το 1960 ζητά πολιτικό άσυλο στο Μεξικό όπου κι έμεινε. Επί μία δεκαπενταετία (την περίοδο 1967 – 1986), όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, είχε γίνει στόχος των μυστικών υπηρεσιών της χώρας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελ Ουνιβερσάλ», οι πράκτορες έδιναν αναφορές για τις συναντήσεις του συγγραφέα με ηγέτες λατινοαμερικανικών και ευρωπαϊκών κρατών. Κύριο «ενδιαφέρον» τους ήταν οι σχέσεις του Μάρκες με κομμουνιστές και ιδιαίτερα η φιλία του με τον Φιντέλ Κάστρο, ο οποίος είχε γράψει για τον Μάρκες: «Ενας άνθρωπος με απέραντο ταλέντο και τη γενναιοδωρία ενός παιδιού, ένας άνθρωπος για το αύριο. Η λογοτεχνία του είναι απόδειξη της ευαισθησίας του και του γεγονότος ότι ποτέ δεν εγκατέλειψε τις ρίζες του, τη λατινοαμερικάνικη έμπνευσή του, την πίστη του στην αλήθεια».

https://youtube.com/watch?v=mYBgT8xrJZI%3Ffeature%3Doembed

Οι ΗΠΑ είχαν απαγορεύσει στον Μάρκες την είσοδό του στη χώρα για μια δεκαετία, γιατί δεν του συγχωρούσαν το ότι συνέβαλε να ιδρυθεί το γραφείο του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων της Κούβας στη Νέα Υόρκη, ενώ η Ουάσιγκτον τον κατηγορούσε πως χρηματοδοτούσε αριστερούς αντάρτες στην πατρίδα του.

Μάλιστα, το 1982, όταν ο Μάρκες πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, οι χαφιέδες σε αναφορά τους τον χαρακτήρισαν «πράκτορα της κουβανικής προπαγάνδας», επειδή πρόσφερε τα δικαιώματα του έργου του «Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου» στην κυβέρνηση της Κούβας.

Το 1967 κυκλοφόρησε το έργο «Εκατό Χρόνια Μοναξιά», μυθιστόρημα που αποκόμισε αμέσως τις θετικότερες κριτικές και κέρδισε το αναγνωστικό κοινό, καθιερώνοντας, έτσι, τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ως έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας.

https://youtube.com/watch?v=ayCyrEXlA8U%3Ffeature%3Doembed

Στο τεράστιο έργο του, που το 1982 τού χάρισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, συμπεριλαμβάνονται και τα μυθιστορήματα: «Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη», «Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου», «Ο Ερωτας στα Χρόνια της Χολέρας», «Δώδεκα Διηγήματα Περιπλανώμενα» και «Περί Ερωτος και Αλλων Δαιμονίων». Επίσης, έγραψε άρθρα σε περιοδικά, βιβλία με διηγήματα και κινηματογραφικά σενάρια.

Οι δυο του πατρίδες, Κολομβία και Μεξικό, τον αποχαιρέτησαν με μία κοινή τελετή στο Μέγαρο των Καλών Τεχνών στην πόλη του Μεξικού, παρουσία της οικογένειάς του, των Προέδρων των δύο χωρών και μεγάλου πλήθους που είχε παρελάσει τις προηγούμενες τέσσερις ώρες μπροστά από το βάθρο όπου είχε τοποθετηθεί η τεφροδόχος στολισμένη με κίτρινα τριαντάφυλλα.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

18 – 4 – 1897

Κηρύσσεται ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 μεταξύ της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Θα διαρκέσει τριάντα ημέρες και θα καταλήξει σε ήττα για την Ελλάδα και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης με οδυνηρές συνέπειες για τον ελληνικό λαό.

18 – 4 – 1944

Ανασχηματίζεται η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ).

Η νέα σύνθεση της ΠΕΕΑ ήταν η εξής: Αλέξανδρος Σβώλος: Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος ΠΕΕΑ και γραμματέας των Εξωτερικών, της Παιδείας και Θρησκευμάτων και της Λαϊκής Διαφώτισης. Ευριπίδης Μπακιρτζής: Αντιπρόεδρος της ΠΕΕΑ και γραμματέας Επισιτισμού. Ηλίας Τσιριμώκος: Γραμματέας της Δικαιοσύνης. Γιώργος Σιάντος: Γραμματέας των Εσωτερικών. Εμμανουήλ Μάντακας: Γραμματέας των Στρατιωτικών. Νικόλαος Ασκούτσης: Γραμματέας της Συγκοινωνίας. Αγγελος Αγγελόπουλος: Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και γραμματέας των Οικονομικών. Πέτρος Κόκκαλης: Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, γραμματέας Κοινωνικής Πρόνοιας. Κώστας Γαβριηλίδης: Γραμματέας της Γεωργίας. Σταμάτης Χατζήμπεης: Γραμματέας της Εθνικής Οικονομίας.

18 – 4 – 1946

Η ΚΕ του ΕΑΜ με ανακοίνωσή της καταγγέλλει στην παγκόσμια διεθνή γνώμη τη βία του αστικού κράτους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη άμεσης αποχώρησης των αγγλικών στρατευμάτων και το σχηματισμό «Κυβερνήσεως Ευρείας Δημοκρατικής Συνεννοήσεως» που θα διεξάγει εκλογές με πλήρη ανασύνταξη των εκλογικών καταλόγων.

18 – 4 –1955

Πεθαίνει ο κορυφαίος Γερμανός φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν, θεμελιωτής, μεταξύ άλλων της «Θεωρίας της Σχετικότητας». Βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1921) για την εξήγηση του “φωτοηλεκτρικού φαινομένου”.

Το 1933, με την άνοδο των Ναζί στην εξουσία έφυγε από τη Γερμανία και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ.

Υπήρξε πολέμιος του ρατσισμού και υπέρμαχος της ειρήνης.

Στο δοκίμιο «Why socialism» (γιατί σοσιαλισμός) που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1949 στο περιοδικό «Monthly Revue», ο Αϊνστάιν έγραψε: «Υπάρχει μόνο ένας δρόμος για να απαλλαγεί κανείς απ’ αυτό το κακό, δηλαδή να εγκαθιδρυθεί το σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα, συνοδευόμενο από ένα εκπαιδευτικό σύστημα, προσανατολισμένο σε κοινωνικούς στόχους. Σε μια τέτοια οικονομία, τα παραγωγικά μέσα ανήκουν στην ίδια την κοινωνία και η χρησιμοποίησή τους σχεδιοποιείται. Μια σχεδιασμένη οικονομία, που ρυθμίζει την παραγωγή στην ανάγκη της κοινότητας, θα μοίραζε την εργασία, που πρέπει να πραγματοποιηθεί, ανάμεσα σε όλους που είναι σε θέση να εργαστούν και θα εγγυόταν σε κάθε άνδρα, σε κάθε γυναίκα και σε κάθε παιδί τα μέσα της ζωής. Η μόρφωση θα είχε στόχο, επιπροσθέτως προς την προαγωγή των φυσικών τους ικανοτήτων, τα άτομα να αναπτύξουν ένα αίσθημα ευθύνης για τους συνανθρώπους, αντί για την εξύμνηση της δύναμης και της επιτυχίας στην τωρινή κοινωνία μας».

18 – 4 – 2009

Πεθαίνει ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Μπάμπης Κοτρίδης.

Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα, αλλά μεγάλωσε στην Καλλιθέα.

Η πρώτη του επαφή με τον αθλητισμό ήταν ο στίβος και πιο συγκεκριμένα τα 400μ με εμπόδια. Στον στίβο προπονήθηκε και αγωνίστηκε με τον Πανιώνιο, αλλά σαν ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε αποκλειστικά με τον Ολυμπιακό.

Μέχρι το 1961 που ολοκλήρωσε την καριέρα του υπήρξε αναντικατάστατο μέλος της ομάδας κι ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

19 – 4 – 1824

Πεθαίνει ο Λόρδος Μπάιρον στο πολιορκούμενο Μεσολόγγι.

«Κλαίγε, κλαίγε, Ελευθεριά»
«Λευτεριά για λίγο πάψε
Να χτυπάς με το σπαθί.
Τώρα σίμωσε και κλάψε
Εις του Μπάιρον το κορμί.
Άκου Μπάιρον, πόσον θρήνον
κάνει, ενώ σε χαιρετά
η Πατρίδα των Ελλήνων
κλαίγε, κλαίγε, Ελευθεριά».

19 – 4 – 1839

Υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου, με την οποία αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία του Βελγίου και του Λουξεμβούργου από την Ολλανδία, καθιερώνοντας το Βέλγιο ως βασίλειο (εγγυάται και την ουδετερότητά του).

19 – 4 – 1882 

Πεθαίνει ο Κάρολος Δαρβίνος (Charles Robert Darwin), Άγγλος φυσιοδίφης, «πατέρας» της θεωρίας της εξέλιξης των ειδών και της φυσικής επιλογής.

Οι παρατηρήσεις που έκανε στη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Ν. Αμερική και στον Ειρηνικό Ωκεανό τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι τα είδη των ζώων δεν παραμένουν ίδια, αλλά μεταβάλλονται με το πέρασμα του χρόνου. Στο σημαντικότερο έργο του «Περί της γέννησης των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής» (1859) διατύπωσε τη θεωρία της καταγωγής των ειδών, η οποία έτυχε γενικής αναγνώρισης, και επίσης θεμελίωσε τη θεωρία της φυσικής επιλογής που εξηγεί πώς δημιουργούνται τα είδη.

19 – 4 –1906 

Πεθαίνει ο νομπελίστας Γάλλος φυσικός Πιέρ Κιουρί (γεννήθηκε 15 Μαΐου 1859) ο οποίος ασχολήθηκε με την κρυσταλλογραφία, τον μαγνητισμό και τη ραδιενέργεια.

Το 1903 πήρε το Νόμπελ Φυσικής μαζί με τη σύζυγό του Μαρία Κιουρί και τον Ανρί Μπεκερέλ «για τις έρευνές τους πάνω στα φαινόμενα ακτινοβολίας»

19 – 4 – 1914

Πεθαίνει ο Αμερικανός φιλόσοφος, επιστήμονας της λογικής και μαθηματικός Τσαρλς Σάντερς Περς (Charles Sanders Peirce). Πολλοί τον αποκαλούν «πατέρα του πραγματισμού».

Θεωρείται καινοτόμος στα μαθηματικά, τη στατιστική, τη φιλοσοφία, τη μεθοδολογία της έρευνας, αλλά και άλλων επιστημών. Είχε σημαντική συνεισφορά στην επιστήμη της λογικής. Όμως, ένα μεγάλο τμήμα του αντικειμένου που ερευνούσε και θεωρούσε λογική, σήμερα εμπίπτει στην επιστημολογία και φιλοσοφία της επιστήμης.

Κατά τον Σάντερς, η λογική είναι επίσημος κλάδο της σημειωτικής, της οποίας είναι ο ιδρυτής.

Από το 1886 ανακάλυψε πως οι λογικές πράξεις μπορούν να διενεργούνται μέσα από ηλεκτρικά κυκλώματα μεταγωγής. Η υπόθεση αυτή ήταν η βάση για την παραγωγή ψηφιακών ηλεκτρονικών υπολογιστών δεκαετίες αργότερα.

19 – 4 – 1971 

Η ΕΣΣΔ σημειώνει ακόμη μία πρωτιά στο διάστημα, με την εκτόξευση του διαστημικού σταθμού «Σαλιούτ». Τέσσερις μέρες αργότερα, το διαστημόπλοιο «Σογιούζ 10» συνδέεται με το «Σαλιούτ» και «αποβιβάζει» τρεις Σοβιετικούς επιστήμονες.

Το Πρόγραμμα Σαλιούτ (Χαιρετισμός) αφορούσε σε μια σειρά επτά διαστημικών σταθμών που τέθηκαν σε τροχιά από τη Σοβιετική Ένωση στις 10ετίες 1970-1980.

Οι σταθμοί αποτελούνταν από ένα κυρίως τμήμα, που έμπαινε σε τροχιά με μία και μόνη εκτόξευση, και αργότερα επανδρωνόταν από πληρώματα που έφταναν με σκάφη Σογιούζ.

Η αρχική ονομασία του προγράμματος ήταν DOS 7-K.

Η συνεισφορά του Προγράμματος Σαλιούτ ήταν τεράστια για τα επόμενα διαστημικά προγράμματα, για τις πολλές αστρονομικές παρατηρήσεις, τα πειράματα σε τροχιά, αλλά και στον τομέα της κατασκευής και συντήρησης διαστημικών σταθμών, όπως και της μακρόχρονης παραμονής του ανθρώπου στο διάστημα.

Αξιοποιήθηκε επίσης στην εξέλιξη της τεχνολογίας στην κατασκευή του διαστημικού σταθμού Μιρ.

19 – 4 – 1982  

Οι ΗΠΑ, στα πλαίσια του εγκληματικού αποκλεισμού που εφαρμόζουν από τη δεκαετία του 1960, απαγορεύουν τα ταξίδια στην Κούβα από τις 15 Μαΐου.

19 – 4 – 1993

Πεθαίνει ο ηθοποιός Τίμος Περλέγκας.

Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί της οικογένειας. Λόγω οικονομικής καταστροφής του εμπόρου πατέρα του, στα μαθητικά του χρόνια, τα καλοκαίρια δούλευε σε κεραμοποιείο, όπου του άρεσε να ζωγραφίζει διάφορα κεραμικά σκεύη.

Η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα, το 1956, προς βιοπορισμό των παιδιών. Την ίδια χρονιά, πεθαίνει ο πατέρας τους.

Ο Τίμος κινδυνεύει από οξεία πνευμονία. Τον σώζει ένας κομμουνιστής γιατρός, ο οποίος τον μυεί στις αριστερές ιδέες, του δίνει λογοτεχνικά και άλλα βιβλία να διαβάζει και συζητά μαζί του γι’ αυτά. Δεκαοχτάχρονος, μετά την ανάρρωσή του, και για τρία – τέσσερα χρόνια, δουλεύει σαν εργάτης σε βιομηχανικά εργοστάσια. Οι νεανικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν, το 1961, σε δραματική σχολή.

Πρώτος, μεγάλος δάσκαλός του ήταν ο Μάνος Κατράκης. Άλλος αγαπημένος δάσκαλός του και φίλος του εφ’ όρου ζωής ήταν ο Τίτος Βανδής.

Σπουδαστής ακόμα, το 1962, παίζει στην «παρθενική» παράσταση του Σπύρου Ευαγγελάτου, με το έργο του Βερναρδάκη «Μαρία Δοξαπατρή» και στην πολιτικά αλληγορική ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Το ποτάμι», όπου, με πρωταγωνιστή τον Τίτο Βανδή, υποδύεται έναν διωκόμενο νεαρό.

Το φθινόπωρο του 1965, προσλαμβάνεται στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε κλασικά έργα, μέχρι τα μέσα του 1967, οπότε λόγω χούντας απολύθηκε.

19 – 4 – 1995 

Βόμβα σε παγιδευμένο αυτοκίνητο ανατινάζει πολυώροφο κτίριο στην Οκλαχόμα. Σκοτώθηκαν 168 άτομα.

19 – 4 – 2011

Ο Φιντέλ Κάστρο με άρθρο του κάνει γνωστό ότι δεν θα είναι μέλος της νέας Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Φ. Κάστρο ήταν ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος από την ίδρυσή του, το 1965, ως το 2006.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

20 – 4 – 1893

Γεννιέται ο Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης Zουάν Μιρό (Joan Miró i Ferrá).

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Το 1926 ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και σε συνεργασία με τον Μαξ Ερνστ σχεδίασε τα κοστούμια και τα σκηνικά για τα Ρώσικα Μπαλέτα Σεργκέι Ντιαγκίλεφ.

Το 1955 εγκατέλειψε προσωρινά τη ζωγραφική και αφοσιώθηκε περισσότερο στις γραφικές τέχνες και τα κεραμικά.

20 – 4 – 1902

Ο Πιερ Κιουρί και η Μαρία Κιουρί ανακαλύπτουν το στοιχείο ράδιο.

20 – 4 – 1913

Γεννιέται ο ηθοποιός Μίμης Φωτόπουλος. Καταγόταν από τη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, μιας και έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. Ξεκίνησε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, αλλά την παράτησε στο δεύτερο έτος.

Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία και αποφοίτησε. Στη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και για τη δράση του εξορίστηκε αργότερα στη Γυάρο. Ο Δεκέμβρης του 1944, η εξορία του στην Ελ Ντάμπα και οι διώξεις των ΕΑΜιτών ηθοποιών, τον σημαδεύουν. Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρίσκει πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Στα τέλη Μάρτη του 1945, παίρνει το δρόμο του γυρισμού. «Εμείς που ήρθαμε τελευταίοι» – γράφει στην αυτοβιογραφία του – «είχαμε περάσει πάνω από δυόμισι μήνες στην έρημο. Είχαμε δοκιμάσει πολλούς εξευτελισμούς, πολλούς πόνους, πολλά βάσανα. Και στα σύρματα είχαμε αφήσει ένα ματωμένο κομμάτι της ζωής μας». Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου και πρόεδρος του ΔΣ Άρματος Θέσπιδος.

Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η Μαργαρίτα Τσάλα, με την οποία απόκτησε δύο κόρες.

https://youtube.com/watch?v=YqpiqMYCc-Y%3Ffeature%3Doembed

Πρεμιέρα στη θεατρική του καριέρα έκανε στο 1932, στην παράσταση «Λοκαντιέρα», με το θίασο Κουνελάκη. Το 1952 δημιούργησε το δικό του θίασο, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Τη θεατρική του καριέρα σταμάτησε το 1984 στην επιθεώρηση «Μια στο Καστρί και μια στο πέταλο», μαζί με τον Λάκη Λαζόπουλο.

Λαμπρή ήταν και η καριέρα του στον κινηματογράφο. Συνολικά έλαβε μέρος σε 101 ταινίες, σε δύο από τις οποίες είχε γράψει και το σενάριο. Πρώτη του ταινία ήταν το 1948 στη «Μαντάμ Σουσού». Από τις μεγάλες επιτυχίες του θεωρούνται οι ταινίες «Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές», «Κάλπικη Λίρα», «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», «Ο Πατούχας», «Το σωφεράκι», «Ο γρουσούζης» κ.ά. Εμφανίστηκε, επίσης, και στην τηλεοπτική σειρά «Ο θείος μας ο Μίμης» (1984). Το λογοτεχνικό του ταλέντο, μας χάρισε πέντε ποιητικές συλλογές, τρία αυτοβιογραφικά βιβλία και δύο θεατρικά έργα. Ασχολήθηκε ακόμα και με τη ζωγραφική, με την τεχνική του κολάζ και μάλιστα με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, τη χρήση «ψηφίδων» από γραμματόσημα με τις οποίες έφτιαξε μεγάλο αριθμό ζωγραφικών πινάκων.

https://youtube.com/watch?v=Xn34yLonXPg%3Ffeature%3Doembed

Παρά τη λαμπρή του καριέρα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, το 1981, όταν θέλησε να συνταξιοδοτηθεί, δε στάθηκε δυνατόν. Είχε μόνο 1.400 ένσημα, που δεν αρκούσαν ούτε για τη μικρότερη σύνταξη. Έπρεπε να δουλέψει άλλα πέντε χρόνια για να συμπληρώσει τη βάση. Δούλεψε.

Τα συντάξιμά του συμπληρώθηκαν δια της βίας με τις τελευταίες ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις του και με μια τιμητική σύνταξη από το ΥΠΠΟ, που όμως δε χάρηκε παρά ελάχιστα, αφού τα προβλήματα υγείας του τον πρόδωσαν.

Δείτε και ΑΛΤ | Σαν σήμερα 8 Απριλίου | 1913

20 – 4 – 1922

Γεννιέται ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης. Μαζί με άλλους της γενιάς του, άφησε τα πρώτα του γραπτά ίχνη, πάνω στους τοίχους της αδούλωτης πολιτείας, γράφοντας συνθήματα, παλεύοντας μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Την τετραετία 1948 – 1952, εξορίστηκε για τις πολιτικές του ιδέες στον Μούδρο, στον Αϊ – Στράτη και τη Μακρόνησο.

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωποςδεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη καιγια το δίκαιο.Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θαματώσουν απ΄τις φωνέςτο πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω…»

(Από το ποίημα του Τ. Λειβαδίτη «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»)

https://youtube.com/watch?v=qEA_ipklyYY%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=qEA_ipklyYY%3Ffeature%3Doembed

Δείτε επίσης

• Συμπόσιο για τον Τάσο Λειβαδίτη (18-Δεκ-1998) |> Ποιητής των “μεγάλων ονείρων”
• 24 Απρίλη 2005 ένθετη έκδοση “Ριζοσπάστης 7 μέρες μαζί” Τάσος Λειβαδίτης «… ούτε βήμα πίσω!»

20 – 4 – 1963

Το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο εκτελεί το μέλος της ΚΕ του ΚΚ Ισπανίας τον Χουλιάν Γκριμάου (Julián Grimau García).

Η Πασιονάρια, τη μέρα που εκτελούσαν το σύντροφό της, είπε ότι «ο Χουλιάν Γκριμάου, που έπεσε ηρωικά, έγινε σημαία πάλης. Είναι μαζί μας, ζει και θα ζει στις καρδιές των νέων γενεών που τραβούν στο δρόμο του κομμουνισμού»…

https://youtube.com/watch?v=s80F0lNm_vQ%3Ffeature%3Doembed

Η δολοφονία του Γκριμάου προκάλεσε πλατύ κίνημα διαμαρτυρίας και σ’ όλη την Ισπανία.

https://youtube.com/watch?v=iTG3ymF79nw%3Ffeature%3Doembed

Εκατοντάδες τηλεγραφήματα και γράμματα έφταναν στην κυβέρνηση, που καταδίκαζαν το στυγερό έγκλημα.

20 – 4 – 2016

Πεθαίνει ο σε ηλικία 79 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Βόγλης.

Γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1961. Στη μεγάλη του καριέρα συνεργάστηκε με πρωταγωνιστές όπως οι Κατράκης, Λαμπέτη και Αλεξανδράκης. Υπήρξε βασικό στέλεχος του ΚΘΒΕ.

https://www.youtube.com

https://youtube.com/watch?v=s4gfx_VdKL0%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=otb9Ss36QPA%3Ffeature%3Doembed

Σημαντική υπήρξε, επίσης, η παρουσία του και στον κινηματογράφο, όπου πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Συμμετείχε, επίσης, και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές.

Συμμετείχε σε εκδηλώσεις ως αφηγητής, ενώ είχε ασχοληθεί και με τη σκηνοθεσία.

https://youtube.com/watch?v=hACM6uuyUco%3Ffeature%3Doembed

Τη δεκαετία του ’80 ήταν μέλος του θιάσου «Ανατολή». Συνεργάστηκε ακόμα με το Θέατρο «Πράξη» της Μπέτυς Αρβανίτη. Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στην ΕΘΑΛ της Λεμεσού, στο Θεάτρο Σκάλα της Λάρνακας και στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

21 – 4 –1882

Γεννιέται ο Αμερικανός φυσικός Πέρσι Γουίλλιαμς Μπρίντγκμαν, (Percy Williams Bridgman, πέθανε το 1961).

Εφηύρε μια συσκευή παραγωγής εξαιρετικά υψηλών πιέσεων. Για τη συσκευή αυτή και για τις ανακαλύψεις που έκανε στο πεδίο της Φυσικής κέρδισε το αντίστοιχο βραβείο Νόμπελ το 1946.

21 – 4 – 1898 

Ξεκινά ο ισπανοαμερικανικός πόλεμος, ο οποίος έληξε στις 13 Αυγούστου του ίδιου έτους με ήττα της Ισπανίας.

Οι ΗΠΑ ως ανερχόμενη ιμπεριαλιστική δύναμη εκτόπισαν τους Ισπανούς από την Κούβα και το Πουέρτο Ρίκο (στην Καραϊβική), καθώς και στις Φιλιππίνες και τη νήσο Γκουάμ (στον Ειρηνικό Ωκεανό).

Πηγή: Ριζοσπάστης

21 – 4 – 1915 

Γεννιέται ο Άντονι Κουίν (Anthony Quinn), Μεξικανός ηθοποιός. Το κανονικό του όνομα ήταν Αντόνιο Κινόνες. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 150 ταινίες.

Η επιτυχία στον κινηματογράφο φθάνει με την ταινία «Βίβα Ζαπάτα» του Ηλία Καζάν (1952), με πρωταγωνιστή τον Μάρλον Μπράντο, για την οποία ο Κουίν θα τιμηθεί με Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου.

Το 1954 έπαιξε στην ταινία «Λα στράντα» του Φεντερίκο Φελίνι.

Το 1964 ερμήνευσε το ρόλο του Αλέξη Ζορμπά στην ομώνυμη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη, της οποίας ήταν και παραγωγός.

Η επιτυχία συνεχίζεται με την ταινία «Παθιασμένη ζωή του Βίνσεντ βαν Γκογκ» του Βιτσέντε Μινέλι, για την οποία θα τιμηθεί και πάλι με Όσκαρ για δεύτερο ανδρικό ρόλο.

https://youtube.com/watch?v=n7-cTuKmurQ%3Ffeature%3Doembed

Άλλες σημαντικές ταινίες του είναι «Ο Λόρενς της Αραβίας», «Ο άνθρωπος με τα χρυσά πιστόλια» και η «25η ώρα».

Έπαιξε στο θέατρο και γνώρισε επιτυχία με την ερμηνεία του στο έργο «Λεωφορείο ο πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς.

1944 Στην Καισαριανή ο ΕΛΑΣ δίνει σκληρές μάχες ενάντια στη συνδυασμένη επίθεση 1.000 γερμανοτσολιάδων, χαφιέδων της Ειδικής Ασφάλειας και ανδρών της Γκεστάπο. Την επόμενη μέρα 25.000 δημόσιοι υπάλληλοι κατεβαίνουν σε απεργία με αίτημα την κατάπαυση της τρομοκρατίας αλλά και για τα ειδικότερα ζητήματά τους.

21 – 4 – 1945 

Ο Κόκκινος Στρατός μπαίνει στα περίχωρα του Βερολίνου.

21 – 4 – 1946

Πεθαίνει ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, Άγγλος οικονομολόγος, που έκανε γνωστή την έννοια του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία. Με το έργο του «Γενική θεωρία της απασχόλησης, του τόκου και του χρήματος» (1936), θεώρησε ότι εντόπισε το βασικό πρόβλημα του καπιταλιστικού συστήματος, στην ανεπάρκεια της ζήτησης. Το «φάρμακο διά πάσαν νόσον» ήταν, σύμφωνα με τον Κέυνς, η αύξηση του όγκου της συνολικής ζήτησης στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Έτσι διατύπωσε τη λεγόμενη αρχή της «ενεργού ζήτησης», δηλαδή της ζήτησης που θα μπορούσε να αποφέρει το μέγιστο κέρδος για τους καπιταλιστές. Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, ο Κέινς επεξεργάστηκε πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής του αστικού κράτους, που εστιάζεται στην αύξηση των κρατικών δαπανών και στην επέκταση των δημοσίων έργων, στην ανοχή του πληθωρισμού, στη ρύθμιση του προβλήματος της ανεργίας και στον περιορισμό των εργατικών μισθών.

Ο κεϋνσιανισμός δεν μπόρεσε ν’ αντιληφθεί την κρίση σαν προϊόν του συνόλου των αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος (από τη δράση των οποίων ανατρέπεται βίαια και η ισορροπία της σχέσης παραγωγής – κατανάλωσης). Δεν αποδέχτηκε τη μαρξιστική ανάλυση για τη σημασία του νόμου της πτώσης του ποσοστού κέρδους και της αλλαγής της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου. Οδηγήθηκε στην αυταπάτη ότι με την κρατική αντιμετώπιση του προβλήματος της ζήτησης, θα μπορούσαν να εξαλειφθούν η κρίση, η ύφεση και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Η ίδια η ζωή διέψευσε τον Κέινς , ενώ ακόμα ζούσε, και επέδειξε ότι η βασική οικονομική αντίθεση του καπιταλισμού οξύνεται. Η οικονομική κρίση του ’37 στις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γαλλία κλπ. ήταν το πρώτο ηχηρό ράπισμα στη δήθεν προοδευτική «αντικυκλική» πολιτική του. Το Μάρτη του 1939 ο Στάλιν, στην έκθεση δράσης στο 18ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Η νέα κρίση δεν άρχισε ύστερα από μια άνθηση της βιομηχανίας, όπως έγινε το 1929, μα ύστερα από μια ύφεση και μια κάποια αναζωογόνηση, που ωστόσο δεν πέρασε σε άνθηση. Αυτό σημαίνει ότι η νέα κρίση θα είναι πιο βαριά και η καταπολέμησή της πιο δύσκολη από την προηγούμενη κρίση».

Ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος ήρθε τελικά να απαντήσει εκεί που δεν μπορούσε ο Κέινς .

Διάφοροι νεοκεϊνσιανοί και ιδιαίτερα λεγόμενοι «αριστεροί» (Ρόμπινσον, Κλάιν, Σράφα κ.ά.) προσπάθησαν, χωρίς επιτυχία, να βελτιώσουν τη συνταγή της αντικυκλικής πολιτικής. Η κρίση στις αρχές της δεκαετίας του ’70, οδήγησε στην ανατολή και εδραίωση στη συνέχεια, της νεοφιλελεύθερης διαχειριστικής πρότασης. «Παιδιά» της πρότασης αυτής στο επίπεδο της ΕΕ ήταν αναμφισβήτητα η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η Λευκή Βίβλος για την Εργασία, την Παιδεία κλπ. Από την κεϊνσιανική προβληματική το κεφάλαιο κράτησε το πιο ουσιαστικό στοιχείο της, την αναγκαιότητα του κρατικού σχεδιασμού και ελέγχου της καπιταλιστικής οικονομίας. Στα επόμενα χρόνια ο επιτελικός στρατηγικός χαρακτήρας του αστικού κράτους αναβαθμίστηκε σε εθνικό και διακρατικό επίπεδο.

21 – 4 – 1963 

Ξεκινάει η Πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.

Την Πορεία οργανώνουν η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), η Κίνηση Νέων για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό «Μπέρτραντ Ράσελ» και άλλοι φορείς.

Η Πορεία απαγορεύτηκε από την κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή και δεν πραγματοποιήθηκε, αφού με αστυνομικές διαταγές κηρύχθηκαν παράνομες όλες οι συγκεντρώσεις σε ανοιχτό χώρο.

Ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις έζωσαν ολόκληρη την περιοχή από τον τύμβο του Μαραθώνα έως το Γηροκομείο.

Περισσότεροι από 3.000 οπλισμένοι χωροφύλακες είχαν αναλάβει τον αποκλεισμό της περιοχής του Μαραθώνα, ενώ ο στρατός βρισκόταν σε ετοιμότητα. Έγιναν 200 συλλήψεις, ενώ 300 άτομα τραυματίστηκαν.

Τελικά την Πορεία πραγματοποίησαν μόνο οι Γρηγόρης Λαμπράκης, Ανδρέας Μαμμωνάς, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Παντελής Γούτης, Γιούλια Λιναρδάτου, Βασίλης Παπασταφίδας και Τεύκρος Ανθίας.

Πλησιάζοντας στο Πικέρμι, ο Λαμπράκης μάζεψε λίγα λουλούδια για να τα τοποθετήσει στο μνημείο που είχε στηθεί προς τιμή των απαγχονισμένων από τους Γερμανούς.

21 – 4 – 1967

Οι ενδοαστικές αντιθέσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη όλη την προηγούμενη περίοδο κορυφώνονται στη δικτατορική αστική «λύση» της Χούντας.

Σύμφωνα με το «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1949-1968, Β’ Τόμος», «οι βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στη στρατιωτική δικτατορία της 21.4.1967 πρέπει να αναζητηθούν πρωταρχικά στις οξυμένες ενδοαστικές αντιθέσεις σε ολόκληρο το πλέγμα του αστικού κράτους, όπως διαμορφώθηκε μετά από τη Συμφωνία της Βάρκιζας…Μετά από τα ‘Ιουλιανά’ συνεχίστηκε η κρίση του αστικού συστήματος εξαιτίας της οξύτατης σύγκρουσης των κυβερνήσεων με το Παλάτι για τον έλεγχο στο στρατό και γενικότερα για τις αρμοδιότητες του βασιλιά…Ταυτόχρονα σημαντικός παράγοντας που όξυνε την κρίση της αστικής διακυβέρνησης ήταν και το Κυπριακό…Κάτω από την επίδραση τουλάχιστον των πιο πάνω παραγόντων, το τμήμα της αστικής τάξης που είχε δύναμη στον πιο ισχυρό μηχανισμό, το στρατό, έδωσε τη δικτατορική αστική λύση» (σελ.503-505).

Έτσι, τις πρώτες πρωινές ώρες της 21/4/1967 τμήματα του στρατού κινήθηκαν καταλαμβάνοντας στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας, κυβερνητικά κτήρια, το Πεντάγωνο, τη Βουλή, τις τηλεπικοινωνίες, κλπ. Εκτελεστής του πραξικοπήματος υπήρξε μια ηγετική ομάδα αποτελούμενη κυρίως από μεσαία στελέχη του στρατού (συνταγματάρχες και αντισυνταγματάρχες) με επικεφαλής την «τριανδρία» Γ. Παπαδόπουλου, Στ. Παττακού και Ν. Μακαρέζου.

Αμέσως μεταδόθηκε βασιλικό διάταγμα για την αναστολή των άρθρων 5, 6, 8, 10, 11, 12, 14, 18, 20, 95 και 97 του Συντάγματος που αφορούσαν τις ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα. Επιβλήθηκε στρατιωτικός νόμος.

Ήδη από τη πρώτη μέρα του πραξικοπήματος συνελήφθησαν πάνω από 1.000 άτομα, κυρίως κομμουνιστές, αριστεροί, αλλά και βασικοί εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού κόσμου, ο πρωθυπουργός Π. Κανελλόπουλος, ηγέτες κομμάτων, κυβερνητικά στελέχη, κ.α. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία έως τις 30 του μήνα είχαν συλληφθεί 8.270 άνδρες και γυναίκες, ενώ κόμματα και ξένοι ανταποκριτές κάνουν λόγο ακόμα και για 10-12.000. Το επόμενο διάστημα τα κολαστήρια της Γυάρου, της Λέρου, της Αλικαρνασσού, του Ωρωπού, τα κρατητήρια της διαβόητης ΕΑΤ-ΕΣΑ κ.α. γέμισαν αγωνιστές.

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απρίλη 1967

21 – 4 – 1970 

Πραγματοποιείται στη Μόσχα μεγάλη συγκέντρωση για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Β. Ι. Λένιν.

Στη συγκέντρωση παρευρέθηκε και αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, ενώ ο κομμουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης, με αφορμή την επέτειο, έστειλε στην εφημερίδα «Ισβέστια» θερμό χαιρετισμό και αυτόγραφη αφιέρωση μαζί με το γνωστό ποίημα «Οδηγητής», που είχε γράψει για τον μεγάλο ηγέτη του παγκόσμιου προλεταριάτου.

Πηγή : ALT.GR

22 – 4 – 1616

Πεθαίνει στη Μαδρίτη ο μεγαλύτερος Ισπανός συγγραφέας Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέδρα (Miguel de Cervantes Saavedra -γεννήθηκε το 1547). Το πλέον γνωστό του έργο είναι ο “Δον Κιχώτης”.

Ο Κώστας Βάρναλης που θεωρεί τον «Δον Κιχώτη ένα από τα πιο αθάνατα έργα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, το 1933 κυκλοφόρησε μια διασκευή με τις εκδόσεις «Ελευθερουδάκη» -βλ. περιοδικό «Θέματα Παιδείας», τεύχος 51-52, σελ. 123-129.

https://youtube.com/watch?v=21uBbQwSzno%3Ffeature%3Doembed

Δείτε επίσης: Λευτέρη Κανέλλη, «Ο Δον Κιχώτης σε νέες περιπέτειες», εκδόσεις «Σύγχρονη εποχή», 2002.

1622

Η κατάληψη του Ορμούζ από την Αγγλική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών τερματίζει τον πορτογαλικό έλεγχο στη νήσο Ορμούζ.

1827

Τραυματίζεται σε μικροσυμπλοκή ο Γεώργιος Καραϊσκάκης κοντά στην Ακρόπολη, όπου και στρατοπέδευε, με αποτέλεσμα να πεθάνει μία ημέρα αργότερα, ανήμερα της εορτής του.

Δείτε επίσης ΑΛΤ (1824)

22 – 4 – 1870

Γεννιέται ο Βλαντιμίρ Ιλιτς Ουλιάνοφ, ο Λένιν

Ο Β. Ι. Λένιν ξεκινά την επαναστατική του δράση, από τα νεανικά ακόμη χρόνια. Στρέφεται στη μελέτη του μαρξισμού και στην οργάνωση της πολιτικής πάλης της εργατικής τάξης, αλλά και στη διάδοσή του στους εργάτες της Πετρούπολης, με τους οποίους συνδέεται από τα φοιτητικά του χρόνια. Τούτο συμβαίνει, παρά και ενάντια στο ρεύμα της εποχής, όταν και ο «ναροντνικισμός» επικρατούσε και δρούσε με μορφές πολιτικής πάλης, όπως η ατομική τρομοκρατία ενάντια στον τσάρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι με την εκτέλεση του μεγαλύτερου αδελφού του, Αλέξανδρου, μετά τη σύλληψη και καταδίκη του σε θάνατο για απόπειρα δολοφονίας του τσάρου Αλέξανδρου ΙΙΙ, ο Λένιν λέει ότι «εμείς θα ακολουθήσουμε άλλο δρόμο».

Το 1894, το έργο του «Ποιοι είναι οι φίλοι του λαού και πώς καταπολεμούν τους σοσιαλδημοκράτες», αποτελεί σταθμό για τη διάδοση του μαρξισμού στη Ρωσία και την ανάπτυξη της επαναστατικής πάλης της εργατικής τάξης της Ρωσίας. Ταυτόχρονα, είναι και ένα αποτελεσματικό θεωρητικό όπλο ενάντια στο ναροντνικισμό, ο οποίος προπαγάνδιζε ότι η Ρωσία θα φτάσει στο σοσιαλισμό μέσα από την αγροτική κοινότητα και ότι ο καπιταλισμός είναι τυχαίο φαινόμενο στη Ρωσία. Το έργο του «Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσία» ανοίγει το δρόμο για τη συνένωση της επαναστατικής θεωρίας με το επαναστατικό κίνημα στη Ρωσία, αφού θεμελιώνει το ρόλο και τις σχέσεις των τάξεων στη Ρωσία αναδεικνύοντας τη δυνατότητα της μικρής, αλλά συγκεντρωμένης εργατικής τάξης, να ηγηθεί της επανάστασης.

«…Δώστε μας μια οργάνωση επαναστατών – και θα αναποδογυρίσουμε τη Ρωσία!», έλεγε χαρακτηριστικά ο Λένιν. Συμμετέχοντας και καθοδηγώντας ένα μαρξιστικό όμιλο στην Πετρούπολη, καταπιάνεται με την ίδρυση επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης σε πανεθνική κλίμακα. Σαν πρώτο βήμα συνενώνει τους μαρξιστικούς ομίλους στην Πετρούπολη σε επαναστατική πολιτική οργάνωση, την «Ενωση πάλης για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης». Τούτο συμβαίνει το 1895.

Τρία χρόνια αργότερα, το Μάρτη του 1898, συνήλθε στο Μινσκ το πρώτο, ιδρυτικό Συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος, Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ). Ωστόσο, αμέσως μετά το συνέδριο, πιάστηκε όλη η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος, και έτσι, ουσιαστικά, δεν προχώρησε η ενιαία οργάνωση του κόμματος. Αυτό έγινε κατορθωτό στα 1903, με το δεύτερο συνέδριο του ΣΔΕΚΡ, και υπό την καθοδήγηση του Λένιν ιδρύεται ουσιαστικά το μπολσεβίκικο κόμμα.

Η ζωή και η δράση του Λένιν είναι αξεχώριστα δεμένη με την ίδρυση και τη δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Λένιν παίρνει ο ίδιος άμεσα μέρος στην πρακτική δράση για την επαναστατική ανύψωση της εργατικής τάξης. Επιμένει στην ίδρυση του δικού της κόμματος πάνω στις αρχές που ο ίδιος επεξεργάστηκε και, μάλιστα, σε διάκριση από τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Δεύτερης Διεθνούς. Ετσι, το μπολσεβίκικο κόμμα είναι το πρώτο με τις αρχές του «Κόμματος Νέου Τύπου».

Επίμονη και αποφασιστική ήταν η δράση του, για δημιουργία κόμματος ενιαίου, σε πανεθνική κλίμακα, με κεντρικό καθοδηγητικό όργανο, που εφαρμόζει την αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Με επικεφαλής τον Λένιν, το μπολσεβίκικο κόμμα μπαίνει μπροστάρης της ταξικής πάλης του προλεταριάτου και των άλλων καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων, κυρίως της φτωχής αγροτιάς και των μισοπρολετάριων της Ρωσίας. Οδηγεί το προλεταριάτο της Ρωσίας ως τη νίκη με την κατάληψη της εξουσίας και την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου. Ετσι ανοίγει ο δρόμος για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού για πρώτη φορά στον κόσμο, μετά τη νικηφόρα επανάσταση. Σημαντικό είναι, επίσης, ότι καθόρισε και τεκμηρίωσε τον καθοδηγητικό ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος, όχι μόνο στην κατάληψη της εξουσίας, αλλά και στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

https://youtube.com/watch?v=tExvCdgu0sQ%3Ffeature%3Doembed

Στα έργα του, ο Λένιν ανέπτυξε και συγκεκριμενοποίησε παραπέρα όλα τα συστατικά μέρη του μαρξισμού – τη φιλοσοφία, την πολιτική οικονομία και τον επιστημονικό κομμουνισμό. Ηταν φανατικός πολέμιος κάθε αναθεωρητικής και ρεφορμιστικής διαστρέβλωσης της επαναστατικής θεωρίας. Ο ίδιος θεωρούσε ως έναν από τους πιο βασικούς όρους για τη νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης την αδιάλλακτη πάλη ενάντια στον οπορτουνισμό, ενώ, παράλληλα, ασκούσε δριμεία κριτική στον αριστερισμό, στην ψευτοεπαναστατική φρασεολογία, στον «επαναστατικό» τυχοδιωκτισμό. Ο Λένιν ανακάλυψε θεωρητικά τη δυνατότητα να συντριβεί η αλυσίδα του διεθνούς ιμπεριαλισμού με την απόσπαση κρατών από τον κλοιό του, αναπτύσσοντας τη θεωρία του αδύνατου κρίκου της, θεμελιώνοντας επιστημονικά τη δυνατότητα της νίκης του σοσιαλισμού αρχικά σε μια ή σε μερικές χώρες.

https://youtube.com/watch?v=nIupgaMtcSM%3Ffeature%3Doembed

Ο Λένιν αγωνιζόταν με συνέπεια ενάντια στην εθνική στενότητα. Οι μπολσεβίκοι σήκωσαν ψηλά τη σημαία του διεθνισμού και με την καθοδήγηση του Λένιν έκαναν στη διάρκεια του πολέμου αποτελεσματική πάλη για τη συσπείρωση όλων των διεθνιστικών στοιχείων, για την ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Δες επίσης την Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ – Για την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Β. Ι. Λένιν

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 24 – 4 – 2026

1783 Πεθαίνει ο Ρώσος αξιωματικός του τσαρικού στρατού Γκριγκόρι Ορλόφ, από τον οποίο (και τον αδερφό του) πήρε το όνομά της η εξέγερση στην Πελοπόννησο το 1770 («Ορλοφικά»).

1916 Πραγματοποιείται διεθνής σοσιαλιστική συνδιάσκεψη στο Κίνταλ της Ελβετίας (24 -30/4/1916). Η συνδιάσκεψη οργανώθηκε από την «αριστερά του Τσίμερβαλντ», δηλαδή τις δυνάμεις εκείνες στο διεθνές σοσιαλιστικό κίνημα που είχαν έρθει σε ρήξη με τη 2η Διεθνή, ήταν κατά της συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τόνιζαν τη γενικότερη ανάγκη σύνδεσης του πολέμου με την προοπτική το

1744 

Πεθαίνει ο Σουηδός αστρονόμος Άντερς Κέλσιους (Anders Celsius), δημιουργός της ομώνυμης κλίμακας μέτρησης της θερμοκρασίας.

1792

Ο Γάλλος συνθέτης και ποιητής Ροζέ Ντελίλ συνθέτει την «Μασσαλιώτιδα», τον ύμνο της Γαλλικής αστικής Επανάστασης, ένα τραγούδι που μεταλαμπάδευσε το πνεύμα της Επανάστασης σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Αργότερα, η «Μασσαλιώτιδα» έγινε ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας.

https://youtube.com/watch?v=cOeFhSzoTuc%3Ffeature%3Doembed

1840

Γεννιέται ο Ρώσος συνθέτης και πιανίστας Ιγκόρ Στραβίνσκι. Θεωρείται ως ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της πρωτοποριακής μουσικής του πρώτου μισού του 20ού αιώνα και παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο δημοφιλείς συνθέτες.

Όταν το 1902 παρουσίασε τα έργα του (πρωτόλεια) στον Ρίμσκι Κόρσακοφ, εκείνος δεν έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό, όμως του έδωσε μια συμβουλή να συνεχίσει τις σπουδές του παίρνοντας ιδιωτικά μαθήματα και να μη φοιτήσει στο Κονσερβατουάρ.

Και όταν ο νεαρός Στραβίνσκι τέλειωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές (Νομική), άρχισε πάλι να ασχολείται αποκλειστικά με τη μουσική, τότε τον ανέλαβε ο ίδιος ο Ρίμσκι Κόρσακοφ.

https://youtube.com/watch?v=ooi7eomsTuc%3Ffeature%3Doembed

Στη συνέχεια ο Στραβίνσκι έγραψε μπαλέτα, όπερες, έργα για ορχήστρα, χορωδιακά για φωνή, σόλο, έργα μουσικής δωματίου, έργα για πιάνο καθώς επίσης ασχολήθηκε με τις μεταγραφές.

Έζησε στο Παρίσι και στην Ελβετία, στο Μπίαριτς. Και τέλειωσε τη ζωή του στη Νέα Υόρκη στις 6 του Απρίλη του 1971. Σύμφωνα με υπόδειξη της γυναίκας του θάφτηκε στο νησί Σαν Μικέλε της Βενετίας κοντά στον τάφο του Ντιαγκίλεφ.

https://youtube.com/watch?v=RZkIAVGlfWk%3Ffeature%3Doembed

Ο Ρώσος συνθέτης έχει βαθιά ρίζες στα δυο παράλληλα ρεύματα των ρωσικών σχολών του 19ου αιώνα, αφού ο μεγάλος δάσκαλός του ο Κόρσακοφ του έμαθε να εκτιμά και να σέβεται την παράδοση του ρώσικου δημοτικού τραγουδιού, ενώ από τον Τσαϊκόφσκι, τον οποίον θαύμαζε, πήρε την αγάπη για τη «δυτικότροπη» μουσική καθώς και για τη μουσική μπαλέτου. Πρόκειται για επιδράσεις που αποδείχτηκαν καθοριστικές για όλη τη δημιουργική του εξέλιξη.

Τα πιο γνωστά από τα έργα του είναι η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης», ο «Πετρούσκα» και «Το Πουλί της Φωτιάς», κομμάτια για ορχήστρα, έργα για πιάνο, μουσική δωματίου, τραγούδια και κομμάτια για φωνή και ορχήστρα.

Πηγή: Ριζοσπάστης

25 – 4 – 1846

Στα αμφισβητούμενα σύνορα του Τέξας ξεκινάει ανοικτή σύγκρουση. Δημιουργείται η αφορμή για την έναρξη του Αμερικανικο-μεξικανικού πολέμου.

25 – 4 –1850 

Ο Πάουλ Γιούλιους φον Ρόιτερ, ιδρυτής του πρακτορείου ειδήσεων Reuters, χρησιμοποιεί 40 περιστέρια για να μεταφέρει στους πελάτες του το κλείσιμο των τιμών του χρηματιστηρίου.

1859 

Δίνεται η επίσημη άδεια για τη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ.

1862

Κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, οι δυνάμεις της Ένωσης υπό τον ναύαρχο Ντέιβιντ Φάραγκατ ζητούν την παράδοση της Νέας Ορλεάνης από τις Συνομόσπονδες Πολιτείες της Αμερικής.

1882

Γαλλικά και βιετναμέζικα στρατεύματα συγκρούονται στο Τονκίνο.

1874 

Πεθαίνει ο Ιταλός μηχανικός και εφευρέτης Γουλιέλμο Μαρκόνι (Guglielmo Marconi -πατέρας του ραδιοφώνου).

Το 1909 τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής μαζί με τον Καρλ Φ. Μπράουν για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της ασύρματης τηλεγραφίας.

1898

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κηρύσσουν τον πόλεμο στην Ισπανία.

1900

Γεννιέται ο Αυστριακός φυσικός Βόλφγκανγκ Πάουλι (Wolfgang Ernst Pauli).

Σε νεαρή ηλικία, το 1921 διατύπωσε σε μελέτη του, για πρώτη φορά, τη θεωρία της σχετικότητας.

Ακολούθως μελέτησε την υπέρλεπτη δομή των ατομικών φασμάτων.

Το 1945 τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής.

Είναι ο πρώτος διατύπωσε τη θεωρία ύπαρξης των νετρίνων.

1901

Η Νέα Υόρκη γίνεται η πρώτη πολιτεία των Η.Π.Α. που καθιερώνει τις πινακίδες κυκλοφορίας.

1903

Γεννιέται η Καμίλα Χορν (Camilla Martha Horn, πέθανε το 1996), Γερμανίδα αντιφασίστρια χορεύτρια και ηθοποιός της εποχής του βωβού κινηματογράφου.

Εμφανίστηκε σε πολλά κινηματογραφικά έργα του Χόλυγουντ στο τέλος της δεκαετίας του 1920 καθώς και σε μερικά αγγλικά και ιταλικά έργα.

https://youtube.com/watch?v=VsZK_PUzjJ4%3Ffeature%3Doembed

1905

Ξεκινά τις εργασίες του το 3ο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος στο Λονδίνο (25/4-10/5/1905), στο οποίο έλαβαν μέρος οι περισσότερες οργανώσεις του κόμματος που στήριζαν τους μπολσεβίκους (στο προηγούμενο Συνέδριο είχε επέλθει η διάσπαση μπολσεβίκων-μενσεβίκων).

Το Συνέδριο καθόρισε την πολιτική και την τακτική του κόμματος στην Επανάσταση του 1905 που είχε μόλις ξεσπάσει. Βάση τους υπήρξε η ιδέα για τον ηγετικό ρόλο του προλεταριάτου. Ως σκοπός της εξέγερσης τέθηκε το γκρέμισμα του τσαρισμού και η ίδρυση προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης-όργανο της επαναστατικής δημοκρατικής δικτατορίας των εργατών και αγροτών.

Σε αντιδιαστολή, οι μενσεβίκοι προσχώρησαν επίσης σε σύγκληση συνδιάσκεψης, κατά την οποία τόνισαν πως εφόσον η επανάσταση του 1905 ήταν μια επανάσταση αστική, καθήκον του προλεταριάτου ήταν να προωθήσει την αστική δημοκρατία και σε καμιά περίπτωση να μην την απειλήσει.

1915 

Δυνάμεις Βρετανών, Γάλλων, Νεοζηλανδών και Αυστραλών, επιχειρούν απόβαση στις τουρκικές ακτές της Καλλίπολης, στο πλαίσιο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων που διήρκεσαν οκτώ μήνες σκοτώθηκαν περίπου 7.000 Αυστραλοί και 2.000 Νεοζηλανδοί.

Η εκστρατεία θα λήξει έπειτα από 8,5 μήνες με νίκη των Οθωμανών. Οι απώλειες της Αντάντ θα είναι πάνω από 250.000 άνδρες.

1917

Γεννιέται στο Νιούπορτ Νιουζ της Βιρτζίνιας η μεγάλη Αμερικανίδα τραγουδίστρια της τζαζ Έλλα Φιτζέραλντ (Ella Fitzgerald).

Για 60 ολόκληρα χρόνια το άστρο της Έλλα Φιτζέραλντ μεσουρανούσε στο χώρο της τζαζ, καθώς η φωνή της διέθετε μια ιδιαίτερη καθαρότητα και σπάνια εκφραστικότητα. Η δεξιοτεχνία της φωνής της υπήρξε σημαντική και παροιμιώδης, χωρίς μανιερισμούς, που συχνά συναντάμε σε πολλούς τραγουδιστές. Η Έλλα Φιτζέραλντ υπήρξε το ίνδαλμα μεγάλων, αλλά και νεότερων τραγουδιστών: “Ήταν, είπε ο Τόνι Μπένετ, η κυρία που μας δίδαξε όλους πώς να τραγουδάμε. Ήταν το πνεύμα”.

https://youtube.com/watch?v=u2bigf337aU%3Ffeature%3Doembed

Το καλλιτεχνικό της ταλέντο το ανακάλυψε ο μεγάλος καλλιτέχνης Τσικ Γουέμπ, με το συγκρότημα του οποίου η 15χρονη, τότε, Έλλα έκανε τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της.

https://youtube.com/watch?v=2Gn9A-kdsRo%3Ffeature%3Doembed

Στη διάρκεια της μακρόχρονης καριέρας της η Έλλα Φιτζέραλντ τραγούδησε κομμάτια όλων των μεγάλων της τζαζ: Αμστρονγκ, Ελιγκτον, Πόρτερ κ. ά. Είχε ηχογραφήσει περισσότερα από 250 άλμπουμ και είχε κερδίσει 11 βραβεία “Γκράμι”.

https://youtube.com/watch?v=nP-8dzS1_rM%3Ffeature%3Doembed

1920

Ο στρατός της Πολωνίας με την ενίσχυση της Αντάντ εισβάλλει στη Σοβιετική Ρωσία.

Παρά τις αρχικές νίκες του, που τον έφεραν έως τις πύλες της Βαρσοβίας, ο Κόκκινος Στρατός ηττήθηκε έξω από την πρωτεύουσα, αναγκαζόμενος σε υποχώρηση.

Με τη Συνθήκη Ειρήνης που υπογράφτηκε στη Ρίγα στις 18/3/1921, η Πολωνία κατάφερε να προσαρτήσει τις περιοχές της Δυτικής Ουκρανίας και Δυτικής Λευκορωσίας.

1927

Γεννιέται ο Αλμπέρ Ουντερζό (Albert Uderzo), σχεδιαστής, δημιουργός μαζί με τον Ρενέ Γκοσινί (René Goscinny) του Αστερίξ.

1929

Το γερμανικό κράτος παίρνει δάνειο από τις μεγάλες τράπεζες, επειδή δεν έχει χρήματα να πληρώσει τους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων και να χρηματοδοτήσει επιδόματα ανεργίας.

1934

Το «κόκκινο» Δημοτικό Συμβούλιο της Καβάλας και ο Δήμαρχος Δ. Παρτσαλίδης σέρνονται για τρίτη φορά στο δικαστήριο (με το Ιδιώνυμο) μέσα σε ατμόσφαιρα στρατοκρατίας σ’ όλη την πόλη. Το κτίριο του δικαστηρίου και τα καπνομάγαζα είναι ζωσμένα από αστυνομικές δυνάμεις.

Ως μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη εκλήθησαν να καταθέσουν οι: Ι. Καλλέργης (επιτελάρχης Δ΄ Σώματος Στρατού), Στ. Μπριλλάκης (διοικητής Χωροφυλακής), Γ. Δούλος (αντισυνταγματάρχης Μηχανικού), Ε. Αλεξάκης (ανθυπασπιστής του Τμήματος Ασφάλειας), τρεις άλλοι από την αστυνομία και το στρατό, καθώς και δύο συνδικαλιστές της «συντηρητικής παράταξης».

Παρά την κατάρρευση του κατηγορητηρίου, οι δικαστές καταδίκασαν τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Δημοσθένη Μακέδο και τέσσερεις άλλους δημοτικούς συμβούλους σε δύο χρόνια φυλακή και ένα χρόνο εξορία, μετατρέποντας την «κόκκινη» πλειοψηφία σε μειοψηφία και ανατρέποντας ουσιαστικά την βούληση του Καβαλιώτικου λαού που είχε υπερψηφίσει το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ δύο μήνες πριν. Τέσσερις από τους «κόκκινους» δημοτικούς συμβούλους, που καταδικάστηκαν με το Ιδιώνυμο τον Απρίλη του 1934, παραδόθηκαν από τις Ελληνικές Αρχές στις δυνάμεις Κατοχής (μαζί με τους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενους). Ετσι, οι Δημοσθένης Μακέδος, Γιάννης Ευθυμιάδης, Νικόλαος Νεγρεπόντης και ο Μπαρμπαλέξης παρέμειναν στη φυλακή σχεδόν 10 χρόνια. Την Πρωτομαγιά του 1944 βρέθηκαν ανάμεσα στους 200 κομμουνιστές, οι οποίοι εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στην Καισαριανή.

1940

Πεθαίνει ο Γερμανός αρχιτέκτονας Βίλελμ Ντέρπφελντ (Wilhelm Dörpfeld, γεννήθηκε το 1853) περισσότερο γνωστός για τη συνεισφορά του στην κλασσική αρχαιολογία.

1940

Εγκρίνεται από τη βρετανική κατοχική κυβέρνηση η σημαία των Φερόων Νήσων.

1942 

Στην Κίνα, στην κατειλημμένη από τους Ιάπωνες πόλη Μπενχί, σημειώνεται ένα από τα χειρότερα δυστυχήματα σε ανθρακωρυχείο. Οι νεκροί ξεπερνούν τους 1.500.

1944

Πραγματοποιούνται μυστικές εκλογές στην κατεχόμενη Ελλάδα για την ανάδειξη εκλεκτόρων στο Εθνικό Συμβούλιο (ΠΕΕΑ).

1945 

Αρχίζουν στο Σαν Φρανσίσκο οι εργασίες της Συνδιάσκεψης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, του Οργανισμού που αντικατέστησε, μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, την Κοινωνία των Εθνών.

Οι αποφάσεις και η δράση του ΟΗΕ αποτέλεσαν, ήδη από την ίδρυσή του, έκφραση των παγκόσμιων συσχετισμών και της διαπάλης ιμπεριαλισμού – σοσιαλισμού.

1945 

Τα σοβιετικά και αμερικανικά στρατεύματα συναντιόνται στον ποταμό Έλβα.

1947

Γεννιέται ο διεθνής ολλανδός ποδοσφαιριστής Γιόχαν Κρόιφ (Hendrik Johan_nes Cruijff). Θεωρείται από τους κορυφαίους όλων των εποχών.

Έχει συνδέσει το όνομά του με την εμφάνιση του λεγόμενου «ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου» στη δεκαετία του ’70 καθώς υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας των «Οράνιε» αλλά και του θρυλικού Άγιαξ, που για πολλούς άλλαξαν τον τρόπο του ποδοσφαίρου όπως παιζόταν μέχρι τότε.

Τότε ήταν που του δόθηκε και η προσωνυμία «ιπτάμενος Ολλανδός». Εκτός του συλλόγου του Άμστερνταμ ο Κρόιφ ως δεύτερη μεγάλη του αγάπη θεωρούσε την Μπαρτσελόνα αφού και στους δύο συλλόγους μεγαλούργησε τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Επιτυχίες περιλάμβανε και το πέρασμά του από τη Φέγενορντ.

Με τον Αγιαξ, ως ποδοσφαιριστής, πήρε 8 πρωταθλήματα Ολλανδίας, πέντε Κύπελλα, τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών, ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ κι ένα Διηπειρωτικό. Με την Μπαρτσελόνα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα κι ένα Κύπελλο, ενώ με τη Φέγενορντ ένα πρωτάθλημα κι ένα Κύπελλο.

Με την Εθνική ομάδα της Ολλανδίας έφθασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1974, δίχως να κατακτήσει το τρόπαιο, ενώ κατέλαβε με τους «Οράνιε» την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1976.

Ως προπονητής κάθισε στους πάγκους των δύο μεγάλων ομάδων και πάλι δεν του έλειψαν οι επιτυχίες. Με την ολλανδική ομάδα πήρε δύο Κύπελλα κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων. Με τους «μπλαουγκράνα» τέσσερα πρωταθλήματα, ένα Copa del Rey, τρία Σούπερ Καπ της χώρας της Ιβηρικής, ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων.

https://youtube.com/watch?v=kIAVTd3jVe8%3Ffeature%3Doembed

Επίσης, μεγάλος είναι και ο κατάλογος με τις προσωπικές διακρίσεις μιας και μεταξύ άλλων πήρε τρεις φορές τη χρυσή μπάλα (1971, 1973, 1974), ενώ εντάχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών σε Μουντιάλ μετά από σχετική ψηφοφορία το 1994.

Σε μια από τις σημαντικότερες δηλώσεις του Γιόχαν Κρόιφ για το ποδόσφαιρο τόνισε πως «το απλό ποδόσφαιρο είναι πιο όμορφο. Αλλά το να παίζεις απλά είναι το πιο δύσκολο πράγμα».

1952

Συνέρχεται στη Λευκωσία με πρωτοβουλία του Μακάριου η Α’ Παγκύπρια Εθνοσυνέλευση, η οποία ενέκρινε ψήφισμα που ζητούσε την ένωση με την Ελλάδα.

1953 

Οι επιστήμονες Φράνσις Κρικ (Francis Crick) και Τζέιμς Γουότσον (James Watson) δημοσιεύουν την πρωτοποριακή εργασία τους για τη χημική δομή του DNA.

Για την ανακάλυψή τους αυτή, που χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη του 20ου αιώνα, θα τιμηθούν με το βραβείο Νόμπελ το 1962.

1954 

Οι ΗΠΑ πραγματοποιούν για πρώτη φορά πυρηνική δοκιμή στα νησιά Μπικίνι.

1959 

Ο πρώτος άνθρωπος που -όπως θα αποκαλυφθεί αργότερα- πάσχει από AIDS, εισέρχεται στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Μάντσεστερ. Είναι ναυτικός στο επάγγελμα και θα πεθάνει 4,5 μήνες αργότερα.

1959 

Συνεδριάζει η Επιτροπή Διεθνών Βραβείων «Λένιν», η οποία αποφασίζει την απονομή του στον κομμουνιστική ποιητή Κώστα Βάρναλη.

1961

Κατοχυρώνεται στον αμερικανό Ρόμπερτ Νόις η πατέντα για το πρώτο ολοκληρωμένο κύκλωμα.

1967 

Δίνεται στη δημοσιότητα μέσω του ραδιοσταθμού «Φωνή της Αλήθειας» ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο: «Ας οργανώσουμε παντού την αντίσταση κατά του πραξικοπήματος».

Την ίδια μέρα δολοφονείται στον Ιππόδρομο του Φαλήρου από τον ανθυπίλαρχο Κ. Κώτσαρη ο κρατούμενος Παναγιώτης Ελής.

1967

Στις ΗΠΑ, ο κυβερνήτης του Κολοράντο, Τζον Λοβ, υπογράφει τον πρώτο νόμο, που νομιμοποιεί την έκτρωση.

1972

Πάνω από 2.600 φοιτητές της Σχολής Υπομηχανικών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης κηρύσσουν απεργία διαρκείας με αίτημα την κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων τους.

1973

Ύστερα από δηλώσεις του Κ. Καραμανλή, που κάλεσε τη Χούντα να αποδεχτεί την επιστροφή του βασιλιά και να παραδώσει την εξουσία σε «μια έμπειρη και ισχυρή κυβέρνηση», το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ εκδίδει απόφαση όπου τονίζεται πως οι δηλώσεις αυτές σημαίνουν παραχωρήσεις στην Χούντα, στην οικονομική ολιγαρχία και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, πως αποβλέπουν, όχι στην αλλαγή, αλλά στη μεταμφίεση του δικτατορικού καθεστώτος.

1974

Ξεκινά η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» στην Πορτογαλία, μετά από την ανατροπή της δικτατορίας που διαρκούσε από το 1926 από το «Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων».

Με τη μαζική είσοδο των λαϊκών μαζών στο προσκήνιο πήρε χαρακτηριστικά λαϊκής επανάστασης και πυροδότησε βαθιούς μετασχηματισμούς στην πορτογαλική κοινωνία και σήμαναν την απελευθέρωση των αποικιών. Στις 25 Νοεμβρίου 1975 όμως επικράτησε η αντεπανάσταση.

1974

Αρχίζει το μποϊκοτάρισμα των ελληνικών πλοίων σε μια σειρά λιμάνια της Ευρώπης, με απόφαση των λιμενεργατικών και ναυτεργατικών οργανώσεων, σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον ελληνικό λαό.

1981

Περισσότεροι από 100 εργάτες εκτίθενται στη ραδιενέργεια κατά τη διάρκεια επισκευών του πυρηνικού εργοστασίου στην Τσουρούγκα της Ιαπωνίας.

1982

Δεκαπέντε χρόνια μετά την κατάληψη της χερσονήσου από το Ισραήλ, το Σινά επιστρέφεται στην Αίγυπτο.

1993

Προχωρούν με συνταγματική κατοχύρωση οι ανατροπές στην πρώην ΕΣΣΔ. Ο Μπόρις Γιέλτσιν εκλέγεται Πρόεδρος της Ρωσίας.

1994

Πεθαίνει ο Γεώργιος Γεννηματάς, υπουργός Υγείας επί ΠΑΣΟΚ. Επί υπουργίας του δημιουργήθηκε το Ε.Σ.Υ. το οποίο, στην πραγματικότητα έθεσε νέα αυξημένα όρια στην κερδοφορία των ιδιωτικών μεγαλοκλινικαρχών.

1995

Πεθαίνει η Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, χορεύτρια και τραγουδίστρια, Τζίντζερ Ρότζερς (Ginger Rogers -γεννήθηκε το 1911).

Βραβεύτηκε με Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του “Το Δράμα μιας Γυναίκας” (Kitty Foyle, 1941).

https://youtube.com/watch?v=yQGuZmPdokk%3Ffeature%3Doembed

Ήταν η χορευτική παρτενέρ του Φρεντ Αστέρ σε ταινίες μιούζικαλ της δεκαετίας του ’30.

1996

Πεθαίνει ο Αμερικανός γραφίστας Σολ Μπας (Saul Bass, γεννήθηκε το 1920).

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις αφίσες ταινιών και τίτλων. Είναι επίσης δημιουργός πολλών σημάτων Αμερικάνικων μονοπωλίων.

Βραβεύτηκε με Όσκαρ το 1968 για την ταινία του “Why Man Creates”.

2001

Ειδικοί του ΟΗΕ αναφέρουν ότι για πρώτη φορά έπειτα από χρόνια, το προστατευτικό στρώμα όζοντος πάνω από το Βόρειο Πόλο φαίνεται ότι έχει σταθεροποιηθεί (ταυτόχρονα προειδοποιούν ότι το φαινόμενο είναι προσωρινό)

2005

Μετά την επικράτηση της αντεπανάστασης, οι αστικές τάξεις της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας τις προσδένουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

25 – 4 – 2023

Πεθαίνει σε ηλικία 96 ετών ο θρυλικός τραγουδιστής και ηθοποιός Χάρι Μπελαφόντε (Harold George Bellanfanti Jr.). 

«Από την κοιλιά της μητέρας ένιωθα την ανάγκη να πολεμήσω την αδικία, όπου την έβλεπα και με όποιον τρόπο μπορούσα», είχε πει, καθώς ήταν υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων 

Γεννήθηκε στο Χάρλεμ το 1927. Εζησε για λίγα χρόνια στην Τζαμάικα πριν εγκατασταθεί στη Ν. Υόρκη. Απασχολήθηκε σε διάφορες δουλειές, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα υποκριτικής, με συμμαθητές τον Μάρλον Μπράντο και τον Γουόλτερ Ματάου.

https://youtube.com/watch?v=H5dpBWlRANE%3Ffeature%3Doembed

Ξεκίνησε τις πρώτες του εμφανίσεις τραγουδώντας φολκ και τζαζ κομμάτια σε μαγαζιά και συναυλίες. Το δισκογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1954, όταν κυκλοφόρησε μια συλλογή παραδοσιακών λαϊκών τραγουδιών, ενώ το δεύτερο άλμπουμ του, «Belafonte», ήταν το πρώτο Νο 1 στο τσαρτ των άλμπουμ του Billboard τον Μάρτη του 1956. Η μεγάλη του, όμως, επιτυχία ήρθε την επόμενη χρονιά με το «Calypso». Το 1966 συναντήθηκε μουσικά με την Νάνα Μούσχουρη στον δίσκο «An Evening with Belafonte/Mouskouri», ο οποίος περιείχε ελληνικά τραγούδια, κυρίως του Μάνου Χατζιδάκι. Αξιοσημείωτες είναι και οι ερμηνείες του σε εργατικά τραγούδια και μπαλάντες.

Η μεγάλη του επιτυχία του άνοιξε τον δρόμο για τον κινηματογράφο, σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τους Αφροαμερικανούς, για τα δικαιώματα των οποίων αγωνίστηκε σταθερά. 

https://youtube.com/watch?v=qpQBdq6vyF0%3Ffeature%3Doembed

Δεν δίστασε να ασκήσει δριμεία κριτική στην αμερικανική κυβέρνηση και για την εξωτερική της πολιτική. Αντιτάχθηκε στο εμπάργκο των ΗΠΑ στην Κούβα – είχε συναντηθεί και με τον Φιντέλ Κάστρο – ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του στην εισβολή των ΗΠΑ στη Γρενάδα κ.α. Τη δεκαετία του ’80 συναντήθηκε με τον Νέλσον Μαντέλα, ηγέτη στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ, και οργάνωσε εκστρατεία κατά της πείνας και του AIDS στην Αφρική.

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

26 – 4 – 1444

Πεθαίνει ο Φλαμανδός ζωγράφος Ρομπέρ Καμπέν (Robert Campin). , γεννήθηκε το 1378) αποκαλούμενος και Δάσκαλος του Φλεμάλ.

Από τα πιο γνωστά του έργα είναι «Τρίπτυχο Werl» (1438), «Τρίπτυχο Seilern» (1410-20), «Τρίπτυχο Mérode» (περ. 1425), «Η Μνηστεία της Παναγίας», «Η Θεία Γέννηση», «Η Παρθένος και το Θείο Βρέφος μπροστά σε Τζάκι» κ.ά.

26 – 4 – 1607

Άγγλοι άποικοι προσεγγίζουν το ακρωτήριο Χένρι στη Βιρτζίνια.

1721

Μεγάλος σεισμός καταστρέφει την ιρανική πόλη Ταμπρίζ.

1785

Γεννιέται ο Τζον Τζέιμς Οντιμπόν (John James Audubon), Γάλλος ορνιθολόγος και ζωγράφος.

1798

Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά (Ferdinand Victor Eugène Delacroix).

«Η σφαγή της Χίου», ο πίνακας της «ιερής μορφής» του ρομαντισμού (γιγαντο-ελαιογραφία 4,19×3,54μ με τίτλο «Σκηνή από τις σφαγές της Χίου» [Scène des massacres de Scio], που φυλάσσεται στο Μουσείο του Λούβρου) παρουσιάστηκε στο κοινό το 1824, προκαλώντας  αίσθηση τόσο για την καλλιτεχνική αξία όσο και για το θέμα του.

Θεωρείται ο μεγάλος ρομαντικός στη ζωγραφική. Υπεράσπιζε κι εξέφραζε τις προοδευτικές τάσεις της περιόδου.

Σταδιακά μέχρι το 1829 ξεπερνάει κάθε τι συντηρητικό. Έκτοτε φτάνει στο σημείο να εναντιωθεί ακόμη και στην αστική τάξη. Επηρεάζεται από τις αντιφάσεις που γεννά η περίοδος της βιομηχανικής επανάστασης, εναντιώνεται σ’ αυτήν. Διαπνέεται από την επιθυμία επιστροφής στη φύση, προσβλέπει στη φυγή από τις μεγάλες πόλεις.

Στα έργα του εκφράζει τις εξελίξεις της εποχής, ταυτίζεται με την αστική επανάσταση στη Γαλλία αλλά επηρεάζεται και από την Ελληνική Επανάσταση.

Η ζωγραφική επηρεάστηκε από το νεοκλασικισμό και την ιταλική αναγέννηση των Ραφαέλ, Ρούμπενς, Ζερικό, Κόνσταμπλ κ.ά.

Ξεχωρίζουν τα έργα του «Η Ελλάδα κάτω από τα ερείπια του Μεσολογγίου» (1826), «Η σφαγή της Χίου» (1823), «Η ελευθερία οδηγεί το Λαό» κ.ά.

1802

Ο Ναπολέων Α΄ υπογράφει γενική αμνηστία για όλους εξόριστους της Γαλλικής Επανάστασης. Απ’ αυτούς εξαιρεί περίπου χίλιους.

Τους δίνει τη δυνατότητα να επιστρέψουν στη Γαλλία, με σκοπό να περιορίσει τις αντιδράσεις του κόσμου και να εδραιώσει την κυριαρχία του.

1812

Γεννιέται ο Γερμανός βιομήχανος Άλφρεντ Κρουπ (Alfred Krupp).

Παραμονές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η αυτοκρατορία της «Κρουπ», πέρα από τον καθολικό έλεγχο στον τομέα της βαριάς βιομηχανίας που ασκούσαν οι επιχειρήσεις της στο εσωτερικό της Γερμανίας, είχε συνάψει συμφωνίες με τις πολεμικές βιομηχανίες της Αγγλίας και της Γαλλίας. Οι εργάτες που απασχολούσε η δυναστεία στη Γερμανία και στις επιχειρήσεις της στο εξωτερικό ανέρχονταν στους 80.000.

Στο τέλος του πολέμου, οι δουλειές της «Κρουπ» είχαν πάει τόσο καλά που το εργατικό δυναμικό της είχε ανέλθει κοντά στις 170.000 εργάτες…

Ο θησαυρισμός της «Κρουπ» δε σταμάτησε παρά την ήττα της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι η Συνθήκη των Βερσαλλιών απαγόρευε να κατασκευάζονται όπλα στη Γερμανία, η «Κρουπ», που, στο εσωτερικό της Γερμανίας, είχε μετατρέψει την πολεμική της βιομηχανία σε βιομηχανία παραγωγής σιδηροδρομικών και γεωργικών μηχανών, ιατρικών εργαλείων κ.λπ., στο εξωτερικό, όπως σε Σουηδία και Ολλανδία συνέχιζε την παραγωγή όπλων.

Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, τον οποίο η «Κρουπ» χρηματοδότησε αδρά, η δυναστεία επανήλθε ως βασικός παραγωγός όπλων για το γερμανικό στρατό. Υπό την εποπτεία των ναζί, οι εργάτες της «Κρουπ» εργάζονταν σε συνθήκες δουλείας. Τα μεροκάματα που έπαιρναν γύριζαν πίσω στην «Κρουπ» μέσω της πληρωμής ενοικίων για τα σπίτια που κατασκεύαζε η «Κρουπ» γύρω από τα εργοστάσιά της στα οποία έμεναν οι εργάτες και μέσω της πληρωμής για αγορά τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης στα πρατήρια που πάλι η «Κρουπ» είχε ιδρύσει…

Η βιομηχανία «Κρουπ» ήταν ταυτισμένη με την πολεμική μηχανή του Χίτλερ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ η «Κρουπ» τροφοδοτούσε ασταμάτητα τους ναζί σε πολεμικό υλικό, εντούτοις συνέβη το εξής περίεργο: Παρά τις αεροπορικές επιχειρήσεις Αμερικανών και Εγγλέζων στα εδάφη που βρίσκονταν βιομηχανικοί στόχοι στο εσωτερικό της Γερμανίας, όπως π.χ. στο Εσεν, οι εγκαταστάσεις της «Κρουπ» έμεναν ανέπαφες από τους βομβαρδισμούς. Εκεί, στο Εσεν, βρισκόταν και η βίλα του Γουσταύου Μπόλεν, του «κύριου Κρουπ» δηλαδή, όπου ο «κύριος Κρουπ» είχε μερικά χρόνια νωρίτερα δεξιωθεί τον Χίτλερ, δηλώνοντας τη στήριξη του ιδίου και 400 ακόμα κεφαλαιοκρατών της Γερμανίας στο «όραμα» του ναζισμού…

Μετά το τέλος του πολέμου, ο Γουσταύος Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ, ο επικεφαλής της «Κρουπ», κατά τη δίκη του με την κατηγορία του εγκληματία πολέμου στη Νυρεμβέργη, αθωώθηκε, και συνέχισε να διευθύνει τις υποθέσεις της «Κρουπ», που σχεδόν 70 χρόνια μετά αποτελεί έναν πολυεθνικό κολοσσό που το 1992 ενώθηκε με την ανταγωνιστική «Hoesch» (ως Krupp Hoesch) και το 2004 με την «Thyssen» (ως «Thyssen Krupp») και απλώνει τα πλοκάμια του σε όλα τα σημεία του πλανήτη.

Πηγή: Ριζοσπάστης

1822

Τίθεται σε ισχύ ο πρώτος φορολογικός νόμος των επαναστατημένων Ελλήνων, με την επιβολή της δεκάτης επί των καρπών.

1825

Ο Ιμπραήμ με 11.000 πεζούς και 800 ιππείς κυριεύει τη Σφακτηρία, την οποία υπεράσπιζαν 1.500 Έλληνες.

Πέφτουν μαχόμενοι ο Υπουργός Στρατιωτικών Αναγνώστης Παπαγεωργίου (Αναγνωσταράς) και ο φιλέλληνας Ιταλός επαναστάτης Σανταρόζα (γεννήθηκε το 1783), μαζί με άλλους 350 Έλληνες.

1828 

Η Ρωσία κηρύσσει τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ο πόλεμος τελείωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 1829 με νίκη της Ρωσίας και την υπογραφή της Συνθήκης της Αδριανούπολης.

Η έκβαση του πολέμου συνέβαλε σημαντικά στην εξέλιξη της Επανάστασης του 1821 και στη διαμόρφωση του διεθνούς εκείνου πλαισίου που οδήγησε στη συγκρότηση ανεξάρτητου κράτους.

1831 

Δημοσιεύεται ο πρώτος νόμος περί τύπου στην Ελλάδα, που εγείρει θύελλα διαμαρτυριών κατά του κυβερνήτη, Ιωάννη Καποδίστρια.

1860 

Πεθαίνει ο Θεόκλητος Φαρμακίδης, ανώτερος κληρικός, οπαδός του διαφωτισμού, δημοσιογράφος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης (μέλος της Φιλικής Εταιρίας).

1861

Πεθαίνει ο Αυστριακός περιηγητής και ιστορικός Γιάκομπ Φαλμεράιερ, γνωστός για τις περιηγητικές του αφηγήσεις και τις θεωρίες του σχετικά με τη φυλετική καταγωγή των Ελλήνων.

1865

Στρατιώτες του ιππικού της Ένωσης σκοτώνουν στη Βιρτζίνια τον Τζον Γουίλκς Μπουθ, δολοφόνο του Αβραάμ Λίνκολν.

1877 

Ανακαλύπτεται στην Ολυμπία από Γερμανούς αρχαιολόγους ο Ερμής του Πραξιτέλη.

1879

Γεννιέται ο Όουεν Γουίλανς Ρίτσαρντσον, Άγγλος φυσικός

1900 

Γεννιέται ο Αμερικανός γεωφυσικός Τσάρλς Ρίχτερ (Charles Francis Richter), δημιουργός της ομώνυμης κλίμακας μέτρησης του μεγέθους των σεισμών.

1907

Γεννιέται ο Ηλίας Τσιριμώκος.

Ήταν αστός πολιτικός που συμμετείχε στο ΕΑΜ και στην κυβέρνηση του βουνού (ΠΕΕΑ).

Ο ρόλος του στη συνθήκη της Βάρκιζας που εκπροσωπούσε το ΕΑΜ θεωρείται ύποπτος. Στο μετεμφυλιακό κράτος ταυτίστηκε με τη σοσιαλδημοκρατία και πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου του Γεώργιου Παπανδρέου.

1915

Η Ιταλία, παρότι υπήρξε μέλος της Τριπλής Συμμαχίας (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Ιταλία) από τη συγκρότησή της το 1882, με την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλάζει ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο και συντάσσεται με τις δυνάμεις της Αντάντ (Γαλλία, Αγγλία, Ρωσία).

1917

Γεννιέται ο Κινέζος αρχιτέκτονας Ι.Μ. Πέι (πέθανε 102 ετών το 2019).

Ήταν απόφοιτος της αρχιτεκτονικής του ΜΙΤ. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από αφηρημένες μορφές και για τη χρήση πέτρας, σκυροδέματος, γυαλιού και χάλυβα.

Θεωρείται ένας από τους πλέον επιτυχημένους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα.

Από τα πιο γνωστά του έργα είναι το παρεκκλήσιο Luce Memorial Chapel (Taichung, Ταϊβάν, 1963), το Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας (Center for Atmospheric Research) στο Κολοράντο (1965-67), το ανατολικό κτήριο της Εθνικής Πινακοθήκης στην Ουάσιγκτον (East Building of the National Gallery of Art in Washington 1968–78), η Βιβλιοθήκη John Fitzgerald Kennedy (Βοστώνη, 1965-1979), η Τράπεζα της Κίνας (Bank of China Tower, Χονγκ Κονγκ, 1989), Μουσείο του Λούβρου (Grand Louvre, Παρίσι 1989-1993) κ.ά.

1919

Ο Κόκκινος Στρατός περνά σε αντεπίθεση στο Ανατολικό Μέτωπο και σύντομα συντρίβει τις αντεπαναστατικές δυνάμεις του τσαρικού ναυάρχου Κολτσάκ, που έδρασαν κυρίως στην περιοχή της Σιβηρίας με τη συνδρομή του βρετανικού ιμπεριαλισμού.

1929 

Βρετανοί πιλότοι πραγματοποιούν, για πρώτη φορά, χωρίς ενδιάμεση στάση, το ταξίδι Λονδίνο-Ινδία, απόστασης 4.130 μιλίων.

1933 

Στην Ελλάδα, καθιερώνεται η δικαστική τήβεννος για τους εφέτες και αρεοπαγίτες, κατά την ώρα της άσκησης του λειτουργήματός τους.

1936

Βουλευτικές εκλογές διεξάγονται στη Γαλλία (26/4-3/5/1936).

Το Λαϊκό Μέτωπο πετυχαίνει μεγάλη νίκη λαμβάνοντας το 56,6% των ψήφων και 386 έδρες στη Βουλή (σε σύνολο 608).

Το Κομμουνιστικό Κόμμα εξέλεξε 72 βουλευτές.

Το Λαϊκό Μέτωπο (που αποτελούνταν από το Σοσιαλιστικό, το Κομμουνιστικό και το Ριζοσπαστικό Κόμμα) σχημάτισε κυβέρνηση υπό το Λεόν Μπλουμ, ηγέτη των σοσιαλιστών. Το ΓΚΚ δεν έλαβε μέρος στην κυβέρνηση, στήριξε όμως την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Μετώπου, έως την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου, όπου διαφώνησε με τη στάση των σοσιαλιστών – ριζοσπαστών και ήρε την υποστήριξή του.

Έτσι, τον Ιούνη του 1937, ο Λ. Μπλουμ αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

1937 

Ενώ μαινόταν στην Ισπανία ο Εμφύλιος Πόλεμος, η γερμανική πολεμική αεροπορία ισοπεδώνει, ύστερα από ένα βομβαρδισμό τριών ολόκληρων ωρών την Γκουέρνικα, μια μικρή πόλη στη χώρα των Βάσκων, σκοτώνοντας χίλιους ανυπεράσπιστους άμαχους.

Η βάρβαρη καταστροφή της Γκουέρνικα, ιερής πόλης των Βάσκων, προκάλεσε την αγανάκτηση των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου. Δεν ήταν μόνο η επέμβαση της Γερμανίας στο πλευρό του Φράνκο κατά των δημοκρατικών, ήταν και ένα σήμα κινδύνου για την ανθρωπότητα από τη φονική ναζιστική πολεμική μηχανή, που απειλούσε πλέον ολόκληρη την Ευρώπη.

Η σαραντάχρονη δικτατορία του Φράνκο εμπόδισε την ιστορική έρευνα σχετικά με τη σφαγή της Γκουέρνικα. Η επίσημη εκδοχή της φρανκικής προπαγάνδας ήταν ότι η πόλη πυρπολήθηκε από του «ερυθρούς στασιαστές» για τους δικούς τους προπαγανδιστικούς σκοπούς. Φυσικά κανείς δεν μπορούσε να δεχτεί κάτι τέτοιο.

Ένα ερώτημα που απασχολούσε τους ιστορικούς ήταν αν ο βομβαρδισμός έγινε με τη συναίνεση των εθνικιστών, ή αν οι Γερμανοί έδρασαν ανεξάρτητα, κάνοντας μια γενική δοκιμή των μεθόδων αεροπορικής καταστροφής που επρόκειτο να παίξουν τόσο σημαντικό ρόλο στον επερχόμενο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Γερμανοί μεταπολεμικοί πολιτικοί πάντως συνέκλιναν στην άποψη ότι για τη σφαγή ευθύνονται από κοινού οι ναζί και ο Φράνκο.

Ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα δεν ήταν η μόνη «συνδρομή» της ναζιστικής Γερμανίας στον Φράνκο.

Ο ίδιος ο Χίτλερ υπολόγιζε ότι η «βοήθεια» έφτασε τα 400 εκατομμύρια μάρκα, ποσό αστρονομικό για τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Δεν έγινε γνωστός ο αριθμός των Γερμανών που πολέμησαν από τις φασιστικές γραμμές, αλλά το γεγονός ότι από το φρανκικό καθεστώς παρασημοφορήθηκαν 29.113 Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες δείχνει το μέγεθος της ανάμειξης.

«Κραυγές παιδιών, κραυγές γυναικών, κραυγές πουλιών», σημείωνε στο ημερολόγιό του ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο, λίγο πριν καταγράψει στον ομώνυμο πίνακά του την καταστροφή της Γκουέρνικα, κληροδοτώντας στην αιωνιότητα τη μεγαλύτερη αγριότητα του πολέμου.

Πηγή: Ριζοσπάστης

1941

Αντιπρόσωποι των μονών του Αγίου Όρους απευθύνουν θερμή επιστολή προς τον Α. Χίτλερ.

1941

Στον Άι-Στράτη, δύο μέρες πριν καταληφθεί από τους Γερμανούς, οι εξόριστοι κομμουνιστές επιχειρούν να δραπετεύσουν. Η φρουρά του στρατοπέδου ανοίγει πυρ με αποτέλεσμα το θάνατο των πολιτικών εξόριστων Νίκου Παπαδάτου, Παναγιώτη Πέπα και Κώστα Σκυτούδη.

Η απόδραση ματαιώθηκε και οι εξόριστοι παραδόθηκαν στις δυνάμεις Κατοχής. Ορισμένοι από αυτούς θα καταφέρουν στη συνέχεια να αποδράσουν και να ενταχθούν στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση. Πολλοί όμως θα εκτελεστούν ως αντίποινα για την δράση των ανταρτών του ΕΛΑΣ.

1942

Ατύχημα σε ανθρακωρυχείο στο Μαντσουκούο σκοτώνει 1549 Κινέζους ανθρακωρύχους.

1943

Ξεσπάνε ταραχές στην Ουψάλα της Σουηδίας.

1944

Απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε από συμμαχικούς κομάντος στην κατεχόμενη Κρήτη.

1944
Ανασχηματίζεται η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο. Πρωθυπουργός ορκίζεται ο «Παπαπατζής».  Γεώργιος Παπανδρέου, με αντιπρόεδρο τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο

1945

Συλλαμβάνεται για προδοσία ο στρατάρχης Φιλίπ Πετέν, επικεφαλής του δωσιλογικού καθεστώτος του «Βισί» στη Γαλλία κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

1946

Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας αποκρούουν τις επιθετικές προσπάθειες πολλαπλάσιων κυβερνητικών δυνάμεων στην περιοχή της Ξάνθης και με αντεπιθέσεις τους αναγκάζουν να συμπτυχθούν στις βάσεις τους.

1946

Στη Σελίτσανη Αγιάς χωροφύλακες και παρακρατικοί κάνουν συλλήψεις και δολοφονούν 9 πολίτες. Οι κάτοικοι του χωριού αντιμετωπίζουν τους δολοφόνους με τη μαζική λαϊκή αυτοάμυνα και με τα ίδια μέσα. Σκοτώνουν 3 χωροφύλακες, τρέπουν σε φυγή τους υπόλοιπους και ελευθερώνουν τους συλληφθέντες.

1947

Γεννιέται η Αμερικανίδα κολυμβήτρια Ντόνα ντε Βαρόνα (Donna Elizabeth de Varona), χρυσή ολυμπιονίκης, πρώην κάτοχος παγκοσμίων ρεκόρ και τηλεοπτικός σχολιαστής.

1950

Σε απόφασή του το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει: «Το ΚΚΕ βρίσκεται σε εξοντωτικό διωγμό. Η αντίδραση και οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές προσπαθούν με κάθε μέσο να εμποδίσουν τη δράση του. Οι κομμουνιστές όμως δεν φοβούνται τις μπόρες και τις καταδρομές. Στέκονται πάντα στην πρώτη γραμμή της μάχης και κάνουν πάντα ακέραιο το καθήκον τους απέναντι στο λαό της Ελλάδας και τη δημοκρατική ανθρωπότητα».

1960

Αρχίζει στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη 42 στελεχών του ΚΚΕ. Καταδικάστηκαν σε ισόβια για «προσφορά σε κατασκοπία» οι Χαρίλαος Φλωράκης, Μήτσος Δάλλας, Κώστας Λουλές, Γιώργος Κουτρούκης, Κυριάκος Τσακίρης και Πολυξένη Χρυσοχοΐδου.

1960

Ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας, Σίνγκμαν Ρι, παραιτείται μετά από 12 χρόνια δικτατορικού καθεστώτος.

1962

Το διαστημικό σκάφος Ranger 4 της NASA συντρίβεται στη Σελήνη.

1963

Πεθαίνει ο παιδαγωγός Μιχάλης Παπαμαύρος. Ο Μ. Παπαμαύρος ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και του δημοτικισμού, μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου.

Επανειλημμένα διώχτηκε, απολύθηκε, φυλακίστηκε και εκτοπίστηκε για τις ιδέες του. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Στο Εθνικό Συμβούλιο των Κορυσχάδων εκλέχτηκε εθνοσύμβουλος Χίου. Παράλληλα, μαζί με τον Κ. Δ. Σωτηρίου ανέλαβε τη διεύθυνση του «Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου της Ελεύθερης Ελλάδας».

1964

Η νήσος Ζανζιβάρη και η ηπειρωτική Τανγκανίκα σχηματίζουν το κράτος της Τανζανίας, στη δυτική Αφρική.

1966

Ισχυρός σεισμός καταστρέφει την Τασκένδη, τη μεγαλύτερη πόλη της σοβιετικής κεντρικής Ασίας, με απολογισμό 8 νεκρούς. Το Σοβιετικό κράτος με την αλληλεγγύη 300.000 ξαναέχτισε την πόλη, μια πανέμορφη πόλη – πρότυπο.

Δες επίσης: Οδοιπορικό 35 ημερών στην Κεντρική Ασία – [Vol. 2]: Ουζμπεκιστάν

1967

Στον Πειραιά και τις συνοικίες οργανώνεται η αντιδικτατορική πάλη.

Στη Φιλαδέλφεια και σε άλλες συνοικίες της Αθήνας γράφονται συνθήματα στους τοίχους και ρίχνονται προκηρύξεις για την οργάνωση της πάλης ενάντια στη δικτατορία.

Εν τω μεταξύ οι μαζικές συλλήψεις συνεχίζονται. Οι συλληφθέντες της Χούντας οδηγούνται στη Γυάρο, όπου ξεπερνούν τα 6.000 άτομα, κ.α. τόπους εξορίας.

1982

57 άτομα σκοτώνονται από πυροβολισμούς πρώην αστυνομικού στην επαρχία Γκιόνγκσανγκναμ-ντο της Νότιας Κορέας.

1986

Κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης άσκησης, ο αντιδραστήρας νούμερο 4 του εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας του Τσερνομπίλ αντιμετωπίζει μια διακύμανση ηλεκτρικού ρεύματος που έχει ως αποτέλεσμα σειρά εκρήξεων ατμού και την καταστροφή τμήματος του καλύμματος του αντιδραστήρα.

Τριάντα ένα άτομα πέθαναν απευθείας από τη μόλυνση, 29 από ακατάστατη δηλητηρίαση και 2 από την έκρηξη.

Το ραδιενεργό νέφος μεταφέρθηκε πάνω από τις περιοχές της Δυτικής Σοβιετικής Ένωσης και την Ευρώπη μολύνοντας τες.

Πάνω από 135.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν άμεσα από το Πριπιάτ και τις γύρω περιοχές, ενώ δημιουργήθηκε απαγορευμένη ζώνη 30 χιλιομέτρων γύρω από το εργοστάσιο.

Το επόμενο διάστημα, πάνω από 350.400 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις ζώνες υψηλής συγκέντρωσης ραδιενεργών σωματιδίων.

Ώρες μετά την έκρηξη, στήνεται ένας γιγαντιαίος μηχανισμός για το σβήσιμο της πυρκαγιάς και την κάλυψη του αντιδραστήρα.

Από γη και αέρα, με οχήματα, ρομπότ και ελικόπτερα, πέφτουν χιλιάδες τόνοι τσιμέντου, άμμου και υλικών για την απορρόφηση των ραδιενεργών σωματιδίων, με αποτέλεσμα η φωτιά να σβήσει εντελώς στις 18.35

Δείτε επίσης: Πυρηνική καταστροφή στο Τσερνομπίλ της Σοβιετικής Ένωσης (Ουκρανία)

1986

Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης Μπρόντερικ Κρόφορντ,  βραβευμένος με Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1949 «Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά».

https://youtube.com/watch?v=7h2Y7rKn304%3Ffeature%3Doembed

1989

Πεθαίνει η Αμερικανίδα κωμικός Λουσίλ Ντεζιρέ Μπολ (Lucille Désirée Ball, γεννήθηκε το 1911).

Ηθοποιός του θεάτρου, του σινεμά, της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, μοντέλο, παραγωγός και πρωταγωνίστρια των σειρών “I Love Lucy”, “The Lucy–Desi Comedy Hour”, “The Lucy Show”, “Here’s Lucy” και “Life With Lucy”.

https://youtube.com/watch?v=0w_KCWcQDf4%3Ffeature%3Doembed

Η τελευταία της συμμετοχή σε τηλεοπτική σειρά καταγράφηκε το 1986, με τον τίτλο Life with Lucy , το σόου της όμως εκείνο απέτυχε και διακόπηκε μετά από 8 επεισόδια που προβλήθηκαν, ενώ είχαν ετοιμαστεί συνολικά δεκατρία.

1994

Η Νότια Αφρική διεξάγει τις πρώτες εκλογές χωρίς φυλετικές διακρίσεις (καθεστώς του Απαρτχάιντ).

Πρώτο κόμμα αναδεικνύεται το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο (62,65%), στο οποίο μετέχει και το Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Πρωθυπουργός εκλέγεται ο Νέλσον Μαντέλα.

1996 

Η ελληνική Βουλή ψηφίζει νόμο για την καθιέρωση της 24ης Απριλίου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία.

26 – 4 – 2005

Πεθαίνει ο Παραγουανός συγγραφέας Αουγκούστο Ρόα Μπάστος, που μαζί με τους Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες και Μάριο Βάργκας Γιόσα θεωρούνται από τους σημαντικότερους λατινοαμερικανούς συγγραφείς.

26 – 4 – 2017

Πεθαίνει ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τζόναθαν Ντέμι. Από τις πλέον γνωστές ταινίες που σκηνοθέτησε είναι η “Σιωπή των αμνών”.

Μοιράσου το…

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 27 – 4 – 2026

1791 Γεννιέται ο Αμερικανός εφευρέτης Σάμιουελ Μορς, δημιουργός του τηλέγραφου και των σημάτων Μορς.

1864 Πεθαίνει ο οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821 και Φιλικός Γιάννης Μακρυγιάννης.

1920 Ο Β. Ι. Λένιν ολοκληρώνει το έργο του «Αριστερισμός, η παιδική αρρώστια του κομμουνισμού».

1920 Οι εργάτες του Μπακού εξεγείρονται και με τη συνδρομή του Κόκκινου Στρατού εγκαθιδρύουν τη σοσιαλιστική εξουσία. Την επόμενη μέρα ανακηρύσσεται η Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν (28/4).

1936 Ο Ι. Μεταξάς λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης ή ανοχής από το σύνολο των αστικών κομμάτων της Βουλής. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που καταψηφίζει. Επίσης καταψηφίζουν 3 αστοί βουλευτές.

1941 Τα γερμανικά μηχανοκίνητα τμήματα μπαίνουν στην Αθήνα.

1957 Η Ελλάδα προσχωρεί στο «Δόγμα Αϊζενχάουερ», με βάση το οποίο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εξουσιοδοτούνταν να χρησιμοποιεί τις αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις προκειμένου να «βοηθήσει» οποιοδήποτε κράτος ζητούσε τη συνδρομή των ΗΠΑ «για την αντιμετώπιση ένοπλης επίθεσης από οποιαδήποτε χώρα που ελεγχόταν από τον διεθνή κομμουνισμό».

Πηγή : Ριζοσπάστης 27 – 4 – 2026

 

---

Σαν σήμερα 20 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

20 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 19 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

19 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 18 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

18 Μαΐ 2026

Επικοινωνία

Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας, στείλτε το μήνυμά σας και τα στοιχεία επικοινωνίας (όνομα, επίθετο, και τηλέφωνο επικοινωνίας).

Στοιχεία Επικοινωνίας:
alt.gr
info@alt.gr

• Ένοπλες Δυνάμεις
• Σώματα Ασφαλείας
• Στρατευμένοι
• Απόστρατοι

• Ποιοι είμαστε…
• Επικοινωνία
• Όροι χρήσης & Πολιτική Απορρήτου

28 – 4 – 1503

Οι ισπανικές δυνάμεις νικούν τις γαλλικές στη μάχη της Τσερινιόλα στην Ιταλία.

1789 

Ξεσπά η “ανταρσία του Μπάουντι” στο βρετανικό ιστιοφόρο του Βασιλικού Ναυτικού “Μπάουντι”. Ο καπετάνιος και 18 μέλη του πληρώματος αφήνονται στη θάλασσα, σε μια μικρή ανοικτή βάρκα.

1813

Πεθαίνει ο Ρώσος αρχιστράτηγος Μιχαήλ Ιλλαριόνοβιτς Κουτούζοφ (γεννήθηκε το 1747) ήρωας του Πατριωτικού Πολέμου του 1812.

Συμμετείχε επίσης στη Μάχη του Μποροντινό, στον Ρωσο-αυστρο-γαλλικό πόλεμο του 1805, καθώς επίσης και σε 2 Ρωσοτουρκικούς πολέμους.

1814 

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης εξορίζεται στο νησί Έλβα ως «αιχμάλωτος της Ευρώπης».

1821 

Στη σύσκεψη της Καρύταινας οι επαναστατημένοι Έλληνες εκλέγουν τους Φιλικούς Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Ιάκωβο Τομπάζη Αρχιστράτηγο και Ναύαρχο του Αγώνα αντίστοιχα.

1851

Πεθαίνει ο Άγγλος ναύαρχος Έντουαρντ Κόδριγκτον.

1889

Γεννιέται ο Πορτογάλος δικτάτορας Αντόνιο ντι Ολιβέιρα Σαλαζάρ.

1900 

Γεννιέται ο Μορίς Τορέζ (Maurice Thorez‎), ηγετική μορφή του γαλλικού και διεθνούς εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, Γενικός Γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος από το 1930 έως το 1964.

1906 

Γεννιέται ο Αυστριακός μαθηματικός Κουρτ Γκέντελ (Kurt Friedrich Gödel), που διατύπωσε ένα από τα σημαντικότερα θεωρήματα στα σύγχρονα μαθηματικά, γνωστό ως Απόδειξη του Γκέντελ.

1908 

Γεννιέται ο Όσκαρ Σίντλερ, Γερμανός επιχειρηματίας, που έσωσε τις ζωές 1.200 Εβραίων κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος.

Η ιστορία έγινε γνωστή από την ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Η λίστα του Σίντλερ».

https://youtube.com/watch?v=j1VL-y9JHuI%3Ffeature%3Doembed

1918

Δημοσιεύεται η εργασία του Β. Ι. Λένιν «Τα άμεσα καθήκοντα της Σοβιετικής εξουσίας».

Σε αυτή, έγραφε μεταξύ άλλων: «Το πρώτο καθήκον κάθε κόμματος του μέλλοντος είναι να πείσει την πλειοψηφία του λαού για την ορθότητα του προγράμματος και της τακτικής του… Το δεύτερο καθήκον του Κόμματός μας ήταν η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας και η καταστολή της αντίστασης των εκμεταλλευτών… Στην ημερήσια διάταξη μπαίνει τώρα σαν άμεσο καθήκον, που αποτελεί την ιδιομορφία της σημερινής στιγμής, ένα τρίτο καθήκον – το καθήκον να οργανωθεί η διοίκηση της Ρωσίας… Τώρα έγινε. Εμείς, το Κόμμα των μπολσεβίκων, πείσαμε τη Ρωσία. Αποσπάσαμε τη Ρωσία από τους πλούσιους για τους φτωχούς, από τους εκμεταλλευτές για τους εργαζόμενους. Τώρα πρέπει να διοικήσουμε τη Ρωσία….

Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία ένα σοσιαλιστικό κόμμα κατόρθωσε να αποπερατώσει σε γενικές γραμμές το έργο της κατάκτησης της εξουσίας και της καταστολής των εκμεταλλευτών, κατόρθωσε να φτάσει άμεσα στο καθήκον της διοίκησης. Πρέπει να φανούμε άξιοι εκτελεστές αυτού του πολύ δύσκολου (και πολύ ευγενικού) καθήκοντος του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι για να πετύχουμε στο έργο της διοίκησης χρειάζεται εκτός από την ικανότητα να πείσουμε, εκτός από την ικανότητα να νικήσουμε στον εμφύλιο πόλεμο, ή ικανότητα να οργανώνουμε πρακτικά. Αυτό είναι το πιο δύσκολο καθήκον, γιατί πρόκειται να οργανωθούν με καινούριο τρόπο οι πιο βαθιές, οι οικονομικές βάσεις της ζωής πολλών Δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Κι αυτό είναι το πιο ευγενικό καθήκον, γιατί μόνο ύστερα από την εκπλήρωσή του (στις κύριες και βασικές γραμμές) θα μπορούμε να πούμε ότι η Ρωσία έγινε όχι απλώς σοβιετική, αλλά και σοσιαλιστική δημοκρατία…»

1919 

Στη διάρκεια της Διάσκεψης Ειρήνης του Παρισιού, εγκρίνεται το σχέδιο του Καταστατικού Χάρτη για την Κοινωνία των Εθνών.

1923 

Ανοίγει της πύλες του το Γουέμπλεϊ με τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, ανάμεσα στη Μπόλτον και τη Γουέστχαμ. 200.000 θεατές παρακολουθούν το μεγάλο αγώνα, που λήγει 2-0 υπέρ της Μπόλτον.

1930 

Η Πολιτεία της Καλιφόρνια, στις ΗΠΑ, βυθίζεται στο σκοτάδι, λόγω ολικής έκλειψης ηλίου.

1932 

Ανακοινώνεται η ανακάλυψη του πρώτου εμβολίου κατά του κίτρινου πυρετού από τους ερευνητές Γουίλμπορ Σόγιερ, Ρέι Λόιντ και Στιούαρτ Κίτσεν.

1934

Πεθαίνει ο Αμερικανός μουσικός Τσάρλι Πάτον (Charley Patton).

https://youtube.com/watch?v=EyIquE0izAg%3Ffeature%3Doembed

Έπαιζε με ιδιαίτερο τρόπο την κιθάρα του, κέντρισε το ενδιαφέρον των Τι-Μπόουν Γουόκερ και Τζίμι Χέντριξ οι οποίοι υιοθέτησαν τις τεχνικές του.

https://youtube.com/watch?v=yGsAh2jx6JA%3Ffeature%3Doembed

1952 

Τίθεται σε ισχύ η Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο, με την οποία τερματίζεται η περίοδος κατοχής της Ιαπωνίας από τις Συμμαχικές Δυνάμεις.

1952 

Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ παραιτείται από Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία των ΗΠΑ.

1953

Γεννιέται ο Χιλιανός συγγραφέας Ρομπέρτο Μπολάνιο.

1944 

Η μάχη στο «Κάστρο του Υμηττού»: Μια από τις πιο λαμπρές σελίδες του αγώνα του λαού της Αθήνας κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους.

Στις 28 Απρίλη 1944 γράφεται μια από τις πιο λαμπρές σελίδες του επικού αγώνα του αδάμαστου λαού της Αθήνας κατά των κατακτητών και των συνεργατών τους. Τρεις ΕΠΟΝίτες του ΕΛΑΣ της Αθήνας, ο διμοιρίτης Δημήτρης Αυγέρης και οι μαχητές Κώστας Φολτόπουλος και Θάνος Κιοκμενίδης, αντιμετώπισαν παλικαρίσια 7 ολόκληρες ώρες με τα ατομικά τους όπλα, σ’ ένα σπιτάκι της συνοικίας του Υμηττού, 200 χιτλερικούς και ταγματασφαλίτες και, αφού τους προξένησαν μεγάλες απώλειες έπεσαν και οι τρεις στο πεδίο της τιμής.

Ο ελληνικός λαός έστησε ψηλά στην ψυχή του τους τρεις ήρωες. Το σπίτι που λάμπρυναν με τη δόξα τους και οι τρεις ΕΠΟΝίτες το αποκάλεσε «Κάστρο του Υμηττού». Στους μισογκρεμισμένους τοίχους του σπιτιού γράφτηκαν συνθήματα, στα οποία οι Αθηναίοι εκφράζανε το θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη τους προς τους υπερασπιστές του:

«Διαβάτη που περνάς από το σπίτι των τριών ηρώων του Υμηττού γονάτισε, σφίξε τη γροθιά σου και ορκίσου εκδίκηση». «Εδώ μέσα έπεσαν ηρωικά οι Δ. Αυγέρης, Κ. Φολτόπουλος, Θ. Κιοκμενίδης: ΕΠΟΝ». «Τιμή και δόξα στους ήρωες: ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ».

Τέλος η Διοίκηση του Α’ Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ, σε ημερήσια διαταγή της έγραφε:

«…Ούτω ο διμοιρίτης Αυγέρης Δημήτριος και οι μαχηταί Φολτόπουλος Κωνσταντίνος και Κιοκμενίδης Αθανάσιος την 28.4.44 εκεί εις τον οικίσκον του Υμηττού έστησαν λαμπρόν Ηρώον Δόξης… Το ολοκαύτωμα των αξίων και υπέροχων αυτών μαχητών του ΕΛΑΣ των Αθηνών, πυρσός πατριωτισμού, πυρπολεί τα ψυχάς μας τας ημέρας αυτάς… Αιωνία η μνήμη των τριών ανδρείων…».

Η μάχη των τριών ηρωικών ΕΠΟΝιτών έγινε την αμέσως επόμενη μέρα της μεγάλης διαδήλωσης του αθηναϊκού λαού κατά της τρομοκρατίας και της επιστράτευσης. Στις 27 Απρίλη, εξάλλου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη παλλαϊκή απεργία. Η απεργία εκείνη συνέβαλε στο σπάσιμο της τρομοκρατίας και ματαίωσε την καινούρια προσπάθεια των κατακτητών για μαζική επιστράτευση για τα «τάγματα εργασίας».

Πηγή: Ριζοσπάστης

1945 

Ο Μπενίτο Μουσολίνι εκτελείται από κομμουνιστές παρτιζάνους.

Την ίδια μέρα απελευθερώνεται το Τορίνο έπειτα από λαϊκή εξέγερση.

https://youtube.com/watch?v=wOCecmSa-M0%3Ffeature%3Doembed

Την επομένη τα γερμανικά στρατεύματα συνθηκολογούν στη Βόρεια Ιταλία.

https://youtube.com/watch?v=nUj3eoqCQ6g%3Ffeature%3Doembed

1947 

Συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στα Αντικύθηρα ο στρατηγός του ΕΛΑΣ Εμμανουήλ Μάντακας.

Εκτός από στρατηγός του ΕΛΑΣ, ο Ε. Μάντακας υπήρξε και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του.

Δες επίσης: Ριζοσπάστης

1952

Τίθεται σε ισχύ η Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο, με την οποία τερματίζεται η περίοδος κατοχής της Ιαπωνίας από τις Συμμαχικές Δυνάμεις.

1952

Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ παραιτείται από Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία των ΗΠΑ.

28 – 4 – 1961 

Πεθαίνει ο Γιάνης Κορδάτος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μαρξιστές ιστορικούς, με πλούσια βιβλιοπαραγωγή γύρω από το εργατικό και αγροτικό κίνημα, αλλά και την γενική ιστορία της Ελλάδας (από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ου αιώνα).

Γεννήθηκε το 1891 στη Ζαγορά Πηλίου.  Υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη της “Φοιτητικής Συντροφιάς” και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος – Κομμουνιστικό ή ΣΕΚΕ(Κ) (1920), προκατόχου του ΚΚΕ, και διετέλεσε γενικός γραμματέας του (1920-1924) και διευθυντής του Ριζοσπάστη (1922-1924). Το Μάρτη του 1927 (3ο Έκτακτο Συνέδριο) διαγράφτηκε από το ΚΚΕ, λόγω αρθρογραφίας του «εις την αντικομματικήν εφημερίδα “Ρεβολυσιόν Προλεταριέν” της εκτός του γαλλικού κόμματος δεξιάς, ανταποκρίσεως στρεφόμενης κατά του Κόμματος», καθώς και για το ότι βρισκόταν «επί ολόκληρα έτη εκτός της κομματικής ζωής και δράσεως» (βλ. ΚΚΕ «Επίσημα Κείμενα», τ.2ος, σελ.250).

Συνελήφθη το 1940 για αντιφασιστική αρθρογραφία και ξανά το Δεκέμβρη του 1944 από τους Άγγλους. Στη διάρκεια του Εμφυλίου φυλακίστηκε και εξορίστηκε. Μετά το 1950 δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της ΕΔΑ .

1963

Το Δ’ Πανσπουδαστικό Συνέδριο αποφασίζει τη δημιουργία φοιτητικής ένωσης με την επωνυμία Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας (ΕΦΕΕ). Πρώτος πρόεδρός της εκλέγεται ο Γιάννης Τζανετάκος.

1970

Ανταποκρινόμενη στην Έκκληση της Ιταλικής Συνομοσπονδίας, η Γαλλική Ομοσπονδία Λιμενεργατών κηρύσσει μποϋκοτάζ για όλα τα ελληνικά πλοία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας.

1971 

Ο Παναθηναϊκός νικά τον Ερυθρό Αστέρα με 3-0 και παίρνει το εισιτήριο για τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ.

https://youtube.com/watch?v=17dRf6okVUU%3Ffeature%3Doembed

1974

Με ανακοίνωσή της η ΚΕ του ΚΚΕ καταγγέλλει τον βασανισμό στα κρατητήρια της ΕΣΑ μελών και στελεχών του Κόμματος, ενώ εφιστά την προσοχή για στελέχη όπου δοκιμάζονταν η υγεία τους, όπως ο Νίκος Καλούδης, η Μίνα Γιάννου, ο Αντώνης Αμπατιέλος και ο Νίκος Κουτρούμπας.

1986

«Φεύγει» από τη ζωή ο Σπύρος Μουστακλής, αξιωματικός του στρατού, σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας. (Γεννήθηκε το 1926)

Πέθανε παράλυτος από φριχτά βασανιστήρια που υπέστη κατά τις 47 ημέρες που κρατήθηκε στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, για τη συμμετοχή του στο αποτυχημένο Κίνημα του Ναυτικού (Μάης 1973) για την ανατροπή της χούντας.

1993

Το αεροπλάνο που μετέφερε την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ζάμπια στο Ντακάρ της Σενεγάλης, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κύπελλου του 1994, εκρύγνηται στον αερά, κοντά στο Λιμπερβίλ της Γκαμπόν. Καί οι 30 επιβάτες της πτήσης βρήκαν τραγικό θάνατο.

1993 

Στο κλειστό της Νέας Σμύρνης στον αγώνα Πανιώνιος- ΠΑΟ, μετά από μια απερίσκεπτη ενέργεια -να κουτουλήσει εκούσια το κεφάλι του στη βάση της μπασκέτας, τραυματίζεται σοβαρά ο Σέρβος καλαθοσφαιριστής του Πανιωνίου, Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, Το αποτέλεσμα ήταν να μείνει παράλυτος για το υπόλοιπο της ζωής του.

Θα παραμείνει για 13 χρόνια σε αναπηρικό καροτσάκι και θα πεθάνει στις 28 Ιουνίου του 2006 από ανακοπή καρδιάς κατά τη διάρκεια ταξιδιού με πλοίο.

28 – 4 – 1997

Πεθαίνει ο ποιητής Νίκος Παππάς.

Ο πολυδιαβασμένος ποιητής και δραστήριος μελετητής της ελληνικής λογοτεχνίας “έφυγε” από τη ζωή, σε ηλικία 91 ετών, δώδεκα χρόνια μετά το θάνατο της συντρόφισσάς του Ρίτας Μπούμη – Παππά.

Μαζί αγωνίστηκαν για την πραγματοποίηση των ανθρωπιστικών ονείρων τους. Συμμετείχε ενεργά στους αγώνες του λαού μας για ένα καλύτερο αύριο, ενώ ως συνήγορος υπερασπίστηκε εκατοντάδες αγωνιστές στα έκτακτα στρατοδικεία.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1906, όπου το 1930-1931  σε συνεργασία με τον Γιάννη Σκαρίμπα εξέδωσε το πρώτο λογοτεχνικό περιοδικό στην περιφέρεια με τίτλο “Επαρχία”, το οποίο πρωτοστάτησε στον αγώνα για την πνευματική αφύπνιση της περιφέρειας.

Σπούδασε νομικά και η εμφάνισή του στην ποίηση έγινε το 1928 μέσα από τις σελίδες της “Νέας Εστίας”.

Τρία χρόνια αργότερα δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή “Μάταια Λόγια”.Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Αυτή την περίοδο  εξέδωσε “Το αίμα των αθώων” (1944) και το 1946 την “Τετράχρονη Αθήνα”. Ακολούθησαν τα έργα του: “Αιχμάλωτοι άγγελοι”, “Δώδεκα και πέντε”, “Ηρωικό τριαντάφυλλο” (Α Κρατικό Βραβείο Ποίησης) κ.ά. Το 1979 τιμήθηκε με το Α Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο του “Πατρίδα μας”.

Το έργο του, ιδιαίτερα πλούσιο, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, 20 ποιητικές συλλογές που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Πολλά από αυτά γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στις βαλκανικές χώρες και έχουν περιληφθεί σε παγκόσμιες ποιητικές ανθολογίες.

Σημαντική είναι η συλλογή δημοτικών τραγουδιών που εξέδωσε το 1952 με τον τίτλο «Το δημοτικό ελληνικό τραγούδι».

Υπήρξε πρόεδρος, αντιπρόεδρος και σύμβουλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Πηγή: Ριζοσπάστης

28 – 4 – 2005

Πεθαίνει ο ελληνικής καταγωγής Γεωργιανός μεγάλος αρχιμουσικός, δάσκαλος και συνθέτης Οδυσσέας Δημητριάδης (η οικογένειά του καταγόταν από τα Σούρμενα της Τουρκίας).

Από πολύ νωρίς έδειξε την κλίση του προς τη μουσική. Πρώτα άρχισε πιάνο, ύστερα βιολί, ενώ 14χρονος άρχισε να μελετά σύνθεση. Σπούδασε στο Ωδείο Τιφλίδας σύνθεση και ακολούθησε σπουδές αρχιμουσικού στο Ωδείο του Λένινγκραντ. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε επί 10 χρόνια στην Όπερα της Τιφλίδας και η φήμη του γρήγορα απλώθηκε σε όλη την ΕΣΣΔ. Μετά από πρόσκληση του «Μπολσόι» παρουσιάζει σ’ αυτό τη «Μνηστή του τσάρου», με εξαιρετική επιτυχία, ενώ από το 1947 – 1952 βρίσκεται στο τιμόνι της Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας της Γεωργίας. Από το 1952 διορίζεται επικεφαλής της Ορχήστρας της Όπερας της Τιφλίδας, η οποία θριαμβεύει στο εσωτερικό (και στο «Μπολσόι»), αλλά και σε δίμηνη περιοδεία της σε Βραζιλία, Αργεντινή, Χιλή, Περού, Βενεζουέλα. Μεγάλη στιγμή της καριέρας του Οδ. Δημητριάδη ήταν η εμφάνισή του στο πόντιουμ της Ορχήστρας της Όπερας της Βιέννης.

Διατέλεσε αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Φιλίας ΕΣΣΔ – Ελλάδας, από το 1958. Το 1959, με ειδική άδεια, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπου μετά από 35 χρόνια χωρισμού συναντάται με τους συγγενείς του. Η πρώτη συνεργασία του με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών έγινε το 1964, οπότε διηύθυνε συναυλία στο «Ρεξ», ενώ το 1965 διευθύνει την «Ντάμα Πίκα» στη Λυρική. Την ίδια χρονιά διορίστηκε αρχιμουσικός στο «Μπολσόι», όπου διηύθυνε πολλές όπερες, ενώ πάντοτε είχε στενή επαφή με το Ωδείο Τιφλίδας και τους μαθητές του (ανάμεσά τους και ο εξαίρετος Τζάνσουγκ Καχίτζε). Πολλές ήταν οι εμφανίσεις του στο εξωτερικό, με σημαντικότερη την περιοδεία της Κρατικής Ορχήστρας της ΕΣΣΔ, σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό (1969). Πολλές είναι οι όπερες που διηύθυνε από το 1974 και μετά στη Λυρική Σκηνή, ενώ ανεκτίμητος είναι ο ρόλος του στην παρουσίαση έργων Ελλήνων συνθετών.

Να σημειωθεί ότι έκανε την «αναστήλωση» της όπερας του Σαμάρα «Φλόρα Μιράμπιλις», αντικαθιστώντας την παλιά καμένη παρτιτούρα με νέα (βασίστηκε σε διασκευή). Το εγχείρημα χαρακτηρίστηκε ως θαύμα ενορχήστρωσης. Το 1980 ήταν μουσικός υπεύθυνος για την Ολυμπιάδα της Μόσχας, ενορχήστρωσε τον Ολυμπιακό Υμνο, και τον διηύθυνε στην έναρξη και λήξη των Αγώνων.

Για τη μεγάλη προσφορά του ο Οδ. Δημητριάδης τιμήθηκε με πολλά βραβεία της ΕΣΣΔ: Το «Παράσημο Τιμής» (1946), της «Εργατικής Κόκκινης Σημαίας» (1951), με τα μετάλλια «Για την άμυνα του Καυκάσου», «Για την ηρωική δουλιά στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο» (1946), «Για την ηρωική δουλιά» (1980). Του απονεμήθηκαν επίσης οι τιμητικοί τίτλοι του «Λαϊκού καλλιτέχνη» της ΕΣΣΔ, της Γεωργίας, της Αμπχαζίας κ.ά.

Πηγή: Ριζοσπάστης

28 – 4 – 2022

Άλλος ένας εργάτης παραλίγο να χάσει τη ζωή του στο κάτεργο της COSCO.

Συγκεκριμένα, στο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων της COSCO, κατά τη διάρκεια εργασιών πάνω σε πλοίο, έσπασαν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα του πλοίου και ένας λιμενεργάτης έπεσε στο κενό από ύψος 12 μέτρων.

Ο τραυματίας λιμενεργάτης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση. Ο τραυματίας εργάτης τηρούσε τα απαραίτητα ατομικά μέτρα προστασίας.

Από τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν αλλά και τις καταγγελίες των λιμενεργατών προκύπτει πως δεν είχε προηγηθεί κανένας έλεγχος ασφαλείας στο πλοίο. Ένα από τα πάγια αιτήματα του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ αποτελεί ο προληπτικός έλεγχος για τα μέτρα ασφαλείας στα πλοία, πριν ανέβουν οι λιμενεργάτες για δουλειά σε αυτά.

Μετά από κάλεσμα της ΕΝΕΔΕΠ, οι εργασίες στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της COSCO αρχικά σταμάτησαν, οι εργαζόμενοι της βάρδιας του άτυχου λιμενεργάτη προχώρησαν σε στάση εργασίας. Μετά την αμετάβλητη στάση COSCO κυβέρνησης να μη δικαιώσουν τα αιτήματα των εργαζομένων, ξεκίνησε νέος πολυήμερος απεργιακός αγώνας με καθολική συμμετοχή των εργαζομένων.

Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν να αρχίσει ένας νεός κύκλος τρομοκράτησης των εργαζομένων.

Μια μέρα πριν, σημειώθηκε κι άλλο εργατικό «ατύχημα» όταν κοντέινερ έπεσε απάνω σε νταλίκα!. Με ελαφρά τραύματα την γλίτωσε ο οδηγός.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

29 – 4 – 2025

1863 Γεννιέται ο Αμερικανός μεγαλοεκδότης Ουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ. Στο «απόγειό» του ο Χιρστ διέθετε πάνω από 30 εφημερίδες και περιοδικά μόνο στις ΗΠΑ, μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις ΜΜΕ παγκοσμίως. Θεωρείται ο «πατέρας» της κίτρινης δημοσιογραφίας.

1863 Γεννιέται ο μεγάλος Ελληνας ποιητής Κ. Π. Καβάφης.

1918 Πέφτει το Βίμποργκ, ο τελευταίος προμαχώνας της προλεταριακής επανάστασης στη Φιλανδία.

1943 Οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής καίνε τα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας Νεστόριο, Πεντάβρυσο, Βοτάνι, Μηλίτσα, Δισπηλιό, Βογατσικό, Γέρμα, Φωτεινή και Κορησσό.

1944 Αρχίζει τις εργασίες της η 5η Συνδιάσκεψη της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ. Στην Απόφαση που εξέδωσε, η Συνδιάσκεψη κάλεσε «τα μέλη και τα στελέχη της ΚΟΑ να δουλέψουν με δεκαπλασιασμένες τις προσπάθειες, με πίστη και ενθουσιασμό, με επαναστατικό πάθος για την πραγματοποίηση των ιστορικών αποφάσεων της 10ης Ολομέλειας [σ.σ. του Γενάρη του 1944] που ανοίγει τον δρόμο του λαού μας προς τη Νίκη, την εθνική λευτεριά και τη Λαϊκή Δημοκρατία».

1945 Τα γερμανικά στρατεύματα στην Ιταλία υπογράφουν τους όρους της παράδοσής τους. Οι συμμαχικές δυνάμεις καταλαμβάνουν τη Βενετία. Στη Γερμανία, την ίδια μέρα, ο Χίτλερ παντρεύεται την Εύα Μπράουν και χρίζει διάδοχό του τον ναύαρχο Ντένιτς.

1949 Υπό την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης και της ΕΣΣΔ οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας προτείνουν στον Γκρομίκο να συζητηθεί το ζήτημα για τα μέτρα διακανονισμού της κατάστασης στην Ελλάδα και τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου. Ο Γκρομίκο δήλωσε πως βάση για τη ρύθμιση του ζητήματος έπρεπε να είναι η τελευταία ειρηνευτική δήλωση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελεύθερης Ελλάδας, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων το σταμάτημα των πολεμικών επιχειρήσεων, τη χορήγηση γενικής αμνηστίας και τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών. Η κυβέρνηση της Αθήνας αρνήθηκε τις προτάσεις.

1954 Επιτυγχάνεται συμφωνία για τη ρύθμιση των συνοριακών διαφορών μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της ΕΣΣΔ.

1957 Ξεκινά η δίκη των στελεχών του ΚΚΕ Γιώργη Μωραΐτη, Σπύρου Κωτσάκη, Γιώργη Σπανού, Αλέκου Παπαδάτου και Θέτιδας Κωτσάκη, με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 7 Μάη. Καταδικάστηκαν δύο φορές σε θάνατο ο Γιώργης Μωραΐτης, ο Σπύρος Κωτσάκης και ο Γιώργης Σπανός. Οι άλλοι δύο σε ισόβια δεσμά και σε φυλάκιση 10 χρόνων αντίστοιχα.

1961 Συνέρχεται στην Τσεχοσλοβακία η 15η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Η Ολομέλεια καθαίρεσε τον Μάρκο Βαφειάδη από μέλος της ΚΕ, ενώ τον διέγραψε και από μέλος του Κόμματος.

1975 Εικόνες αλλοφροσύνης διαδραματίζονται στην πρεσβεία των ΗΠΑ και στο λιμάνι της Σαϊγκόν, καθώς έχει αρχίσει η αποχώρηση και των τελευταίων Αμερικανών στρατιωτών από το Βιετνάμ.

1980 Πεθαίνει ο «πατέρας» των κινηματογραφικών ταινιών θρίλερ, σερ Αλφρεντ Χίτσκοκ.

1989 Η τραγωδία του Χέιζελ κατά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Λίβερπουλ – Γιουβέντους, το 1985, «ζωντανεύει» στη δικαστική αίθουσα και 14 Αγγλοι οπαδοί καταδικάζονται σε πολυετή φυλάκιση για τη συμμετοχή τους στα αιματηρά επεισόδια, που είχαν στοιχίσει τον θάνατο 39 Ιταλών.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 30 – 4 – 2025

1825 Ο ελληνικός στόλος, με επικεφαλής τον Ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη και τους πυρπολητές Ανδρέα Πιπίνο και Γεώργιο Πολίτη, πυρπολεί τον τουρκικό στόλο του Καπουδάν πασά στη Μεθώνη.

1911 Γεννιέται ο ποιητής Νίκος Γκάτσος.

1926 Η εκπαίδευση στην Ελλάδα γίνεται υποχρεωτική δια νόμου για τα παιδιά ηλικίας από 6 έως 14 ετών.

1939 Η ΕΣΣΔ προτείνει στρατιωτική συμμαχία στη Γαλλία και στη Μεγάλη Βρετανία εναντίον των ναζί, πρόταση την οποία Γάλλοι και Βρετανοί απορρίπτουν.

1944 Πραγματοποιούνται εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων για το Εθνικό Συμβούλιο της Ελεύθερης Ελλάδας. Παρά την τρομοκρατία και τη συκοφαντική εκστρατεία της αστικής κυβέρνησης του Καΐρου, η λαϊκή συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία ή προηγούμενο. Για πρώτη φορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είχαν οι γυναίκες. Συνολικά εκλέχθηκαν 180 Εθνοσύμβουλοι, ενώ στο Εθνικό Συμβούλιο μετείχαν επίσης και 22 βουλευτές που είχαν εκλεγεί το 1936.

1945 Η κόκκινη σημαία υψώνεται στο Ράιχσταγκ. Την ίδια μέρα αυτοκτονεί ο Αδόλφος Χίτλερ.

1947 Στη Θεσσαλονίκη δολοφονούνται τρεις αξιωματικοί της αεροπορίας. Οι Αρχές αποδίδουν το έγκλημα στο ΕΑΜ και διενεργούν μαζικές συλλήψεις. Μεταξύ αυτών που συνελήφθησαν ήταν και τα ηγετικά στελέχη του ΕΑΜ Μακεδονίας Πασσαλίδης, Καραμαούνας, Σακελλαρόπουλος, Αθανασιάδης, Τουράφης, Γεωργιάδης και Θωμόπουλος.

1975 Ο λαός του Βιετνάμ απελευθερώνει τη Σαϊγκόν και το τελευταίο αμερικανικό ελικόπτερο απογειώνεται από την οροφή της πρεσβείας των ΗΠΑ.

    

 Σελ. 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132/32 

Copyright © 1997-2026 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

1429 

Κατά τον εκατονταετή πόλεμο, η 17χρονη Ιωάννα της Λωραίνης ή Ζαν ντ’ Αρκ – Jeanne d’Arc, γνωστή και ως Παρθένος της Ορλεάνης, απελευθερώνει την Ορλεάνη από την αγγλική κυριαρχία.

Δες επίσης: 1909.

1483

Το Βασίλειο της Καστίλης κατακτά τη Γκραν Κανάρια των Καναρίων Νήσων.

1519

Γεννιέται ο μεγάλος Ιταλός ζωγράφος της Βενετικής Σχολής, Τιντορέττο (Tintoretto).

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Αναγέννησης.

Ήταν το μεγαλύτερο παιδί από 21 αδέλφια (!!) και το πραγματικό του όνομα ήταν Jacopo Robusti ή Jacopo Comin

Η θεματολογία του περιλαμβάνει θρησκευτικά και μυθολογικά θέματα, όπως επίσης και αρκετές προσωπογραφίες επιφανών Βενετών.

Χαρακτηριστικό του γνώρισμα ήταν η ταχύτητα με την οποία ολοκλήρωνε τα έργα του.

Τα έργα του είναι επηρεασμένα από τον Μιχαήλ Άγγελο και τον Τιτσιάνο.

Πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι ζωγράφιζε χωρίς να προσχεδιάζει και εξαιτίας αυτού διασώζονται ελάχιστα σχέδια και προσχέδιά του.

1707 

Τα Κοινοβούλια Αγγλίας και Σκοτίας συνεδριάζουν και αποφασίζουν την ένωση των περιοχών τους, σχηματίζοντας έτσι τη Μεγάλη Βρετανία.

1785

Γεννιέται ο Γερμανός εφευρέτης βαρώνος Καρλ φον Ντράις (Karl Friedrich Christian Ludwig Freiherr Drais von Sauerbronn -πέθανε το 1851).

Σχεδίασε και κατασκεύασε την Draisine, μια πρώιμη μορφή ποδηλάτου χωρίς πετάλια που έγινε γνωστή και ως «hobby-horse».

1854

Γεννιέται ο Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ (Jules Henri Poincaré) ένας από τους κορυφαίους Γάλλους μαθηματικούς και θεωρητικούς φυσικούς.

Ήταν σημαντική η προσφορά τόσο στα μαθηματικά όσο και στην οπτική, τον ηλεκτρισμό, την ελαστικότητα, τη θερμοδυναμική, την κβαντική θεωρία τη σχετικότητα και την κοσμολογία.

1861

Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος: η Βουλή των Αντιπροσώπων του Μέριλαντ ψηφίζει υπέρ της μη αποχώρησης από την Ένωση.

1863 

Γεννιέται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ο σπουδαίος ποιητής, Κωνσταντίνος Καβάφης. Έφυγε από τη ζωή στις 29 Απρίλη 1933, τη μέρα που συμπλήρωνε τα 70 του χρόνια.

Λέει ο ίδιος σε αυτοβιογραφικό του σημείωμα:

Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια – σ’ ένα σπίτι της οδού Σερίφ· μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν  γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά.

Προτείνουμε …

• Στην Αλεξάνδρεια του Μεσοπολέμου του Γιώργου Μηλιώνη
• «Καβάφης» σημαίνει ποιητής
  Μαρτυρία της τελευταίας απογόνου των Καβάφηδων για τον Κ. Καβάφη
• Η παγκοσμιότητα του Καβάφη της Αρ. Ελληνούδη
• Ο Καβάφης του Μικρούτσικου

Η ενότητα «Κωνσταντίνος Καβάφης – Κώστας Βάρναλης – Γιάννης Ρίτσος» αποτέλεσε μέρος του 5^ου Επιστημονικού Συνέδριου που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ, στην Αίθουσα Συνεδρίων στον Περισσό 15 & 16-Δεκ-2018, αφιερωμένο στα 100χρονα του Κόμματος, με θέμα «Η συνάντηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας με το εργατικό κίνημα και την κομμουνιστική ιδεολογία από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και τον Μεσοπόλεμο».

Το αναλυτικό πρόγραμμα και πολλά υλικά (εισηγητική ομιλία του ΓΓ Δ. Κουτσούμπα, βίντεο κλπ.) μπορείτε να δείτε στον 902.gr
Βιβλιογραφία περί Κ. Καβάφη
Τέλος εδώ μπορείτε να περιηγηθείτε και να αφεθείτε στο δαίδαλο της ποίησης του

1863

Γεννιέται ο Αμερικανός μεγαλοεκδότης Ουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ.

Στο «απόγειό» του ο Χιρστ διέθετε πάνω από 30 εφημερίδες και περιοδικά μόνο στις ΗΠΑ, μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις ΜΜΕ παγκοσμίως. Θεωρείται ο «πατέρας» της κίτρινης δημοσιογραφίας.

«Φτιάξε μου τις εικόνες και θα φτιάξω τον πόλεμο» είχε πει χαρακτηριστικά στα πλαίσια δημιουργίας κατάλληλου κλίματος μεταξύ της κοινής γνώμης ενόψει της Αμερικανικής εισβολής στην Κούβα το 1898 (περιοδικό Time, 27/10/1947), ενώ το 1935 ο Τύπος του Χιρστ «σήκωσε» την αντικομμουνιστική καμπάνια περί «σταλινικού λιμού» στην Ουκρανία.

Αργότερα, αποδείχθηκε δικαστικά ότι τόσο το ρεπορτάζ όσο και οι φωτογραφίες από τα «θύματα του κομμουνισμού» ήταν πλαστά – κατασκευασμένα. Από τον Χιρστ εμπνεύστηκε το έργο «Πολίτης Κέιν». Εκλέχθηκε δύο φορές στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

1882

Ο Γερμανός μηχανικός ηλεκτρολόγος, εφευρέτης, βιομήχανος, ιδρυτής της εταιρείας «Τelegraphen-Bauanstalt von Siemens & Halske AG» (Ζίμενς-Χάλσκε) Βέρνερ φον Ζίμενς (Ernst Werner von Siemens, 1816 -1892) δοκιμάζει στο Βερολίνο το Ελέκτρομοουτ, πρόδρομο του τρόλεϊ.

1889 

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης ενορχηστρωτής και πιανίστας της τζαζ Ντιουκ Έλινγκτον (Edward Kennedy “Duke” Ellington), μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της τζαζ στη διάρκεια του 20ού αιώνα.

Με το πρώτο του μουσικό συγκρότημα, τους “The Duke’s Serenaders” πραγματοποίησε εμφανίσεις σε μουσικά κέντρα και κοινωνικές εκδηλώσεις στην Ουάσιγκτον.

Η καριέρα του συνεχίστηκε στη Νέα Υόρκη με το πενταμελές συγκρότημα “The Washingtonians”. Το συγκρότημα αυτό έμελλε να γίνει η μόνιμη ορχήστρα του γνωστού Cotton Club, απογειώνοντας τη φήμη του Έλινγκτον.

https://youtube.com/watch?v=qDQpZT3GhDg%3Ffeature%3Doembed

Την περίοδο αυτή η ορχήστρα του εξελίχθηκε σε μία από τις δημοφιλέστερες της εποχής.

Για πρώτη φορά περιοδεύει στην Ευρώπη το 1933. Έδωσε συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία, στην Ολλανδία και τη Γαλλία.

https://youtube.com/watch?v=KV8Hj_E8LJc%3Ffeature%3Doembed

Όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ, συνέχισε να πραγματοποιεί ζωντανές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις, στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Λος Άντζελες.

Η “χρυσή” δεκαετία των μεγάλων συνθέσεων του Έλιγκτον ήταν η δεκαετία του 1940.

Μετά από μια περίοδο κάμψης στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ξαναγνωρίζει την επιτυχία και την αναγνώριση μετά την εμφάνισή του στο τζαζ φεστιβάλ του Νιούπορτ, στις 7 Ιουλίου του 1956.

https://youtube.com/watch?v=brqxEdwsTQs%3Ffeature%3Doembed

Αργότερα συνεργάστηκε με τον Τζον Κολτρέιν, τον Τσαρλς Μίνγκους και με τον Κόλμαν Χόκινς, ενώ ακολούθησαν περιοδείες στη Μέση Ανατολή, στην Ιαπωνία, στη Λατινική Αμερική και τη Σοβιετική Ένωση.

Στα τελευταία χρόνια της καριέρας του προσπάθησε να ενσωματώσει στοιχεία της σόουλ στη τζαζ.

https://youtube.com/watch?v=r8T5-AxBUwI%3Ffeature%3Doembed

Επιλεγμένη δισκογραφία:

• Daybreak Express (1947)
• Duke Ellington Plays the Blues (1953)
• Ellington at Newport (1956)
• Such Sweet Thunder (1957)
• Indigos (1957)
• Ella Fitzgerald Sings the Duke Ellington Songbook (1957)
• Newport 1958 (1958)
• Anatomy of a Murder (Soundtrack) (1959)
• Duke Ellington and Johnny Hodges: Back to Back (1959)
• Duke Ellington and Johnny Hodges: Side by Side (1959)
• Duke Ellington & John Coltrane (1962)
• Duke Ellington meets Coleman Hawkins (1962)
• Money Jungle (1962)
• Ella at Duke’s Place (1965)
• Ella and Duke at the Cote D’Azur (1966)
• The Far East Suite (1967)
• …And His Mother Called Him Bill (1967)
• Francis A. & Edward K. (1968)
• Latin American Suite (1968)
• 70th Birthday Concert (1969)
• New Orleans Suite (1971)
• The Afro-Eurasian Eclipse (1971)
• Live at the Whitney (1972)

1903 

Μετά από κατολίσθηση, 30.000.000 κυβικά μέτρα βράχων σκοτώνουν 70 ανθρώπους στο Φρανκ της Αλμπέρτα στον Καναδά.

1907

Γεννιέται ο Αυστριακός σκηνοθέτης Φρεντ Τσίνεμαν (Fred Zinnemann -πέθανε το 1997).

https://youtube.com/watch?v=A4a_1UhwgFU%3Ffeature%3Doembed

Έγινε γνωστός κυρίως για τις ταινίες “Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές” (High Noon, 1952), Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here To Eternity, 1953), Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (A Man For All Seasons, 1953) και Η Μέρα του Τσακαλιού (The Day Of The Jackal, 1973).

https://youtube.com/watch?v=nvbRdxVLC7I%3Ffeature%3Doembed

Βραβεύτηκε με δυο Όσκαρ σκηνοθεσίας, ενώ άλλες πέντε φορές ήταν υποψήφιος.

1913

Ο Σουηδός μηχανικός Γκίντιον Σούντμπακ (Gideon Sundback) κατασκευάζει και πατεντάρει το φερμουάρ.

1916

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η βρετανική 6η Ινδική Μεραρχία παραδίδεται στις οθωμανικές δυνάμεις κατά την πολιορκία του Κουτ-ελ-Αμάρα σε μία από τις μεγαλύτερες παραδόσεις βρετανικών δυνάμεων μέχρι τότε.

1916 

Στην “επανάσταση του Πάσχα”, ο στρατιωτικός νόμος στην Ιρλανδία αίρεται και η επανάσταση τελειώνει επισήμως, με την παράδοση των Ιρλανδών εθνικιστών στις βρετανικές αρχές στο Δουβλίνο.

1918 

Πέφτει το Βίμποργκ, ο τελευταίος προμαχώνας της προλεταριακής επανάστασης στη Φιλανδία.

Χιλιάδες επαναστατημένοι εργάτες, κομμουνιστές και «κόκκινοι» μαχητές κλείστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου πέθαναν από την πείνα και τις κακουχίες. Χιλιάδες ακόμη εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις της αντεπανάστασης.

1930 

Αυτοκτονεί η ποιήτρια, Μαρία Πολυδούρη, από τις χαρακτηριστικότερες παρουσίες της μεσοπολεμικής μας ποίησης, η γυναίκα που αγάπησε τη ζωή με πάθος και αντιστάθηκε στα κοινωνικά πρέπει της εποχής της, γεννήθηκε στην Καλαμάτα, έζησε τα νεανικά της χρόνια στο Γύθειο, στα Φιλιατρά και την Καλαμάτα, ακολουθώντας τις μεταθέσεις του γυμνασιάρχη πατέρα της και έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ποιήτρια, το 1916, στο περιοδικό «Οικογενειακός αστήρ».

Ο Απρίλης είναι ο μήνας της. Ο μήνας που γεννήθηκε, ο μήνας που πέθανε. «θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη» θα νιώσει στο ποίημά της «Σαν πεθάνω». Τον Απρίλη συναντάμε και στο ημερολόγιό της: «… Ο Απρίλης πεθαίνει μα μέσα μου δεν εννοεί να πεθάνει τίποτε!…»… «Ο μήνας που μου έδωκε τη ζωή κι ο μήνας που όταν μπη μου παίρνει κάθε ίχνος ζωής! Μια μελαγχολία χωρίς όρια με πνίγει»…

Ενδιαφέρεται για την Οκτωβριανή Επανάσταση, για το γυναικείο ζήτημα και τη χειραφέτηση της γυναίκας. ενώ χάνει μέσα σε λίγες ημέρες τον πατέρα και τη μητέρα της.

Έτσι έρχεται στην Αθήνα (1922) για να σπουδάσει νομικά, παίρνοντας, παράλληλα, μετάθεση στη Νομαρχία Αττικής, όπου και γνωρίστηκε με τον Κώστα Καρυωτάκη, Η πολυκύμαντη σχέση τους θα διαρκέσει ένα χρόνο, ενώ πριν το χωρισμό τους η Μαρία του έκανε πρόταση γάμου, την οποία ο Καρυωτάκης απέρριψε. Ο έρωτας αυτός φαίνεται πως σφράγισε τόσο τη ζωή όσο και την ποίησή της.

Το 1922 θα δημοσιεύσει ποιήματά της στα περιοδικά «Εσπερος» της Σύρου, «Ελληνική Επιθεώρησις», «Πανδώρα», «Παιδική Χαρά» και «Εύα». Τον ίδιο καιρό παρακολουθεί μαθήματα σε δραματική σχολή και λαμβάνει μέρος σερ παραστάσεις. Αρραβωνιάζεται με τον Αριστοτέλη Γεωργίου, ενώ το 1925 εγκαταλείπει το Πανεπιστήμιο. Το 1926 ξαφνιάζοντας τους πάντες φεύγει για το Παρίσι, όπου θα προσβληθεί από φυματίωση. Το 1928 επιστρέφει στην Ελλάδα και νοσηλεύεται στο «Σωτηρία». Από εκεί εκδίδει τη συλλογή της «Τρίλιες που σβήνουν». Μαθαίνει για την αυτοκτονία του Κώστα Καρυωτάκη. Αυτή ήταν η καθοριστική βολή για την κλονισμένη της υγεία. Αψηφώντας τις συστάσεις των γιατρών επιδείνωσε από τότε την κατάσταση της υγείας της, με κρυφές εξόδους από το σανατόριο κι ασυλλόγιστες νυχτερινές εξορμήσεις, ώσπου η αρρώστια την καθήλωσε στο κρεβάτι.

Το 1929 εκδίδει τη δεύτερη συλλογή της «Ηχώ στο Χάος».

Το Φλεβάρη του 1930 η Μαρία Πολυδούρη μεταφέρεται στην κλινική Καραμάνη στα Πατήσια με πρωτοβουλία του Άγγελου Σικελιανού και μερικών άλλων φίλων που δεν άντεχαν να τη βλέπουν να αργοπεθαίνει πάμπτωχη.

«Έφυγε» τα ξημερώματα της 29ης Απρίλη του 1930, περιστοιχισμένη από λογοτέχνες και φίλους, ζώντας «την ευτυχία του να αγαπώ»:
«Κι αν η σπασμένη μου καρδιά τρίξη στο σαρκασμό μου, κι αν αντί δάκρυ στάξουνε τα μάτια μου φωτιά, θα μου ραβδίσετε το χυδαίο κι άπρεπο στοχασμό μου ευγενικά στυλώνοντας τη βλοσυρή ματιά. Όμως η βαριά μοίρα μου δεν είναι ο θάνατός μου. Μεσ’ στην καρδιά βόσκουνε πληγές από φωτιά. Ποιος από σας, ανύποπτα, τίμιος θα γίνη εχθρός μου στον ξέσαρκό μου τράχηλο να σφίξη τη θηλιά»! («ΠΡΟΔΟΣΙΑ»).

Πηγή: Ριζοσπάστης

1941 

Ορκίζεται η πρώτη κατοχική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον δωσίλογο στρατηγό, Γεώργιο Τσολάκογλου.

Οι αρχές κατοχής στην Ελλάδα θέτουν σε κυκλοφορία παράλληλα με τη δραχμή, το μάρκο κατοχής (Reichs Kredit Kassenscheine), τη λιρέτα κατοχής, τη μεσογειακή δραχμή, το βουλγαρικό λέβα και το αλβανικό φράγκο, νομίσματα χωρίς αντίκρυσμα.

1943 

Οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής καίνε τα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας Νεστόριο, Πεντάβρυσο, Βοτάνι, Μηλίτσα, Δισπηλιό, Βογατσικό, Γέρμα, Φωτεινή και Κορησσό.

1943

Γεννιέται στη Θεσσαλονίκη ο τραγουδιστής Γιάννης Καλατζής (πέθανε το 2017).

Η καριέρα του ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ήταν μέλος του Τρίο Μορένο στη Θεσσαλονίκη.

https://youtube.com/watch?v=OFIZlN4BTU4%3Ffeature%3Doembed

Στη συνέχεια εγκαθίσταται στην Αθήνα. Η πρώτη του συνεργασία ήταν με τον Γιώργο Μητσάκη και ακολούθησαν κι άλλες σημαντικές συνεργασίες με μερικούς από τους πιο γνωστούς συνθέτες της εποχής, όπως τον Γιώργο Κατσαρό και τον Σταύρο Κουγιουμτζή.

https://youtube.com/watch?v=b0nZxg5xHas%3Ffeature%3Doembed

Σταθμός θεωρείται η συνεργασία του με τον Μάνο Λοΐζο, όπου ερμήνευσε ορισμένα από τα πιο αγαπημένα και χιλιοτραγουδισμένα τραγούδια, όπως «Δελφίνι, δελφινάκι», «Η γοργόνα» κ.ά. Ήταν ο ερμηνευτής και του πρώτου δίσκου του Μ. Λοΐζου, «Ο Σταθμός».

https://youtube.com/watch?v=a0UHlny1Ph0%3Ffeature%3Doembed

Τα πιο γνωστά του τραγούδια

• Γοργόνα (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος)
• Παποράκι του Μπουρνόβα (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος)
• Δελφίνι δελφινάκι (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος)
• Τζαμάϊκα (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος)
• Το λεβεντόπαιδο (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος)
• Το παλιό ρολόι (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος)
• Ξενάκι είμαι και θα ‘ρθω (Στίχοι, Μουσική – Σταύρος Κουγιουμτζής)
• Ο Σταμούλης ο λοχίας (Στίχοι: Πυθαγόρας, Μουσική – Γιώργος Κατσαρός)
• Παραμυθάκι μου (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοΐζος) (το τραγούδι ακούστηκε στην ταινία Ο Εξορκιστής)
• Ο Κουταλιανός (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική – Μάνος Λοϊζος)

• 1968 – Ο σταθμός (Συμμετοχή)
• 1968 – Γιάννης Καλατζής
• 1969 – Ο επιπόλαιος
• 1969 – Συνάντηση (Συμμετοχή)
• 1970 – Κυρά Γιώργαινα
• 1970 – Θαλασσογραφίες (Συμμετοχή)
• 1971 – Όταν ανθίζουν πασχαλιές (Συμμετοχή)
• 1971 – Ζει
• 1971 – Ο Σταμούλης ο λοχίας
• 1971 – Παραμυθάκι μου
• 1972 – Νά ΄χαμε τι νά ΄χαμε  (Συμμετοχή)
• 1973 – Ένα ταξίδι
• 1974 – 13 Περιπτώσεις
• 1974 – Οδός Αριστοτέλους (Συμμετοχή)
• 1975 – Και η ζωή συνεχίζεται
• 1976 – Μη περιμένεις
• 1978 – Κάποιος πάντα λέει αντίο
• 1979 – Πάλι κοντά σου
• 1981 – Για όλους
• 1989 – Οι μεγάλες επιτυχίες
• 1994 – Οι μεγάλες επιτυχίες
• 1996 – Τραγούδια από τις 45 στροφές
• 1999 – Επιτυχίες
• 2000 – Αξέχαστα τραγούδια
• 2001 – Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του
• 2003 – Τα αυθεντικά

1944

Αρχίζει τις εργασίες της η 5η Συνδιάσκεψη της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ. Στην Απόφαση που εξέδωσε, η Συνδιάσκεψη κάλεσε «τα μέλη και τα στελέχη της ΚΟΑ να δουλέψουν με δεκαπλασιασμένες τις προσπάθειες, με πίστη και ενθουσιασμό, με επαναστατικό πάθος για την πραγματοποίηση των ιστορικών αποφάσεων της 10ης Ολομέλειας (σ.σ. του Γενάρη του 1944) που ανοίγει το δρόμο του λαού μας προς τη Νίκη, την εθνική λευτεριά και τη Λαϊκή Δημοκρατία».

1945 

Τα γερμανικά στρατεύματα στην Ιταλία υπογράφουν τους όρους της παράδοσής τους. Οι συμμαχικές δυνάμεις καταλαμβάνουν τη Βενετία.

Στη Γερμανία, την ίδια μέρα, ο Χίτλερ παντρεύεται την Εύα Μπράουν και χρίζει διάδοχό του τον ναύαρχο Ντένιτς.

1945

Τα αμερικανικά στρατεύματα απελευθερώνουν το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου.

1949

Υπό την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης και της ΕΣΣΔ οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας προτείνουν στον Γκρομίκο να συζητηθεί το ζήτημα για τα μέτρα διακανονισμού της κατάστασης στην Ελλάδα και τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου.

Ο Γκρομίκο δήλωσε πως βάση για τη ρύθμιση του ζητήματος έπρεπε να είναι η τελευταία ειρηνευτική δήλωση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελεύθερης Ελλάδας, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων, το σταμάτημα των πολεμικών επιχειρήσεων, τη χορήγηση γενικής αμνηστίας και την διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών. Η κυβέρνηση της Αθήνας αρνήθηκε τις προτάσεις.

1954

Επιτυγχάνεται συμφωνία για τη ρύθμιση των συνοριακών διαφορών μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της ΕΣΣΔ.

1957 

Ξεκινά η δίκη των στελεχών του ΚΚΕ Γιώργη Μωραΐτη, Σπύρου Κωτσάκη, Γιώργη Σπανού, Αλέκου Παπαδάτου και Θέτιδας Κωτσάκη, με την κατηγορία της κατασκοπίας. Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 7 Μάη. Καταδικάστηκαν δύο φορές σε θάνατο ο Γιώργης Μωραΐτης, ο Σπύρος Κωτσάκης και ο Γιώργης Σπανός. Οι άλλοι δύο σε ισόβια δεσμά και σε φυλάκιση 10 χρόνων αντίστοιχα.

1961 

Συνέρχεται στην Τσεχοσλοβακία η 15η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η Ολομέλεια καθαίρεσε τον Μάρκο Βαφειάδη από μέλος της ΚΕ, ενώ τον διέγραψε και από μέλος του Κόμματος.

1970

Κατά τον ΗΠΑ και τον Πόλεμο του Βιετνάμ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι δυνάμεις του Νότιου Βιετνάμ εισβάλλουν στην Καμπότζη για να κυνηγήσουν τους Βιετκόνγκ.

1975 

Εικόνες αλλοφροσύνης διαδραματίζονται στην πρεσβεία των ΗΠΑ και στο λιμάνι της Σαϊγκόν, καθώς έχει αρχίσει η αποχώρηση και των τελευταίων Αμερικανών στρατιωτών από το Βιετνάμ.

1980

Πεθαίνει ο Άγγλος σκηνοθέτης Άλφρεντ Χίτσκοκ (Alfred Joseph Hitchcock), επονομαζόμενος και «μετρ του σασπένς».

Σκηνοθέτησε ταινίες που έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως «Ο Ένοικος», «Τα 39 Βήματα», «Ψυχώ», «Τα πουλιά», «Δεσμώτης του Ιλίγγου» και πολλά άλλα, ορόσημα στην ιστορία του κινηματογράφου.

https://youtube.com/watch?v=0WtDmbr9xyY%3Ffeature%3Doembed

Επίσης, γύρισε μια σειρά για την τηλεόραση: «Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει».

https://youtube.com/watch?v=hplpQt424Ls%3Ffeature%3Doembed

Φιλμογραφία του Χίτσκοκ:

    Αγγλική περίοδος:

• Αριθμός 13 (Number 13, 1922)
• κήπος των ηδονών(The Pleasure Garden) (1925)
• Ο αετός του βουνού (The Mountain Eagle) (1926)
• Ο Ενοικιαστής (The Lodger )(1927), σε γραφείο εφημερίδας (3′) και στον όχλο σε μια σύλληψη (92′)
• Το Ρίνγκ (The Ring) (1927)
• Κατήφορος (Downhill)(1927)
• Η Πριγκίπισσα της Σαμπάνιας (Champagne) (1928)
• Εύκολη αρετή (Easy Virtue) (1928), διασχίζοντας ένα γήπεδο τένις (15′)
• Η γυναίκα του αγρότη (The Farmer’s Wife) (1928)
• Σκότωσα για την Τιμή μου (Blackmail, 1929), στον υπόγειο (11′)
• Εξιλέωσις Δικαίου (The Manxman) (1929)
• Elstree Calling (1930)
• Η Ήρα και το παγόνι (Juno and the Paycock) (1930)
• Έγκλημα (Murder!) (1930), στον χώρο του εγκλήματος (60′)
• Το παιχνίδι της σάρκας ( The Skin Game ) (1931)
• Mary (1931)
• Περιπέτειες Νεόπλουτων (Rich and Strange) (1931)
• Νούμερο δεκαεπτά (Number Seventeen) (1932)
• Βιεννέζικα βαλς (Waltzes from Vienna) (1933)
• Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά (The Man who Knew too Much, 1934)
• Τα 39 σκαλοπάτια (The 39 Steps, 1935), έξω από ένα θέατρο
• Σαμποτάζ (Sabotage, 1936)
• Μυστικός πράκτωρ (Secret Agent) (1936)
• Νέος και αθώος (Young and Innocent, 1937), ως φωτογράφος στο δικαστήριο (15′)
• Η Κυρία Εξαφανίζεται / Η Εξαφάνιση της Κυρίας (The Lady Vanishes, 1938), στην πλατφόρμα του σιδηροδρομικού σταθμού Victoria (90′)
• Η Ταβέρνα της Τζαμάικα (Jamaica Inn, 1939)

Αμερικάνικη περίοδος:

• Ρεβέκκα (Rebecca, 1940), περνώντας δίπλα από έναν τηλεφωνικό θάλαμο (123′)
• Πριν από τη Θύελλα / Ξένος Ανταποκριτής (Foreign Correspondent, 1940), δίπλα από ένα κουτί εφημερίδων (11′)
• Δε σε Θέλω πια / Ο κύριος και η κυρία Σμιθ (Mr. and Mrs. Smith, 1941), περνώντας έξω από το κτίριο του κ. Σμιθ (41′)
• Υποψίες (Suspicion, 1941), στο ταχυδρομικό κουτί του χωριού (45′)
• Σαμποτέρ (Saboteur, 1942), δίπλα από ένα κουτί εφημερίδων (60′)
• Το Χέρι που Σκοτώνει / Στη Σκιά της Αμφιβολίας (Shadow Of A Doubt, 1943), στο τραίνο προς Σάντα Ρόζα (17′)
• Περιπέτεια στη Μαδαγασκάρη (Aventure Malgache) (1944) – μικρού μήκους
• Καλό ταξίδι (Bon Voyage) (1944) – μικρού μήκους
• Στον ίσκιο του θανάτου/Ναυαγοί (Lifeboat, 1944), στην εφημερίδα ως διαφήμιση (25′)
• Νύχτα Αγωνίας (Spellbound, 1945), στον ουρανοξύστη Empire State Building (36′)
• Υπόθεση Νοτόριους (Notorious, 1946), στο πάρτι του Άλεξ Σεμπάστιαν (64′)
• Υπόθεση Παραντάιν (The Paradine Case, 1947), στον σταθμό του τρένου (36′)
• Ο Βρόχος / Η Θηλιά (Rope, 1948), διασχίζοντας το δρόμο (1′) και η σιλουέτα από νέον-φως (52′)
• Στον Αστερισμό του Αιγόκερω (Under Capricorn, 1949), στην παρέλαση Σίδνεϊ (3′) και στα σκαλιά του κυβερνητικού κτιρίου (14′)
• Πονεμένο Ρομάντζο / Ο Δολοφόνος Έρχεται Κάθε Βράδυ (Stage Fright, 1950) στο δρόμο (38′)
• Ο Άγνωστος του Εξπρές (Strangers on a Train, 1951), όταν επιβιβάζεται στο τρένο (10′)
• Η Εξομολόγηση (I Confess, 1953), στην κορυφή της σκάλας στο Κεμπέκ (1′)
• Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (Dial M for Murder, 1954), σε μια αναμνηστική φωτογραφία (13′)
• Σιωπηλός Μάρτυς (Rear Window, 1954), διορθώνοντας ένα ρολόι (25′)
• Το Κυνήγι του Κλέφτη (To Catch a Thief, 1955), επιβάτης σε ένα λεωφορείο (10′)
• Ποιος σκότωσε το Χάρι; (The Trouble with Harry, 1956), περνώντας έξω από μια έκθεση (21′)
• Ο Άνθρωπος που Γνώριζε Πολλά (The Man Who Knew Too Much, 1956), στην αγορά του Μαρόκου (25′)
• 13 Εγκλήματα Ζητούν Ένοχο / Ο Λάθος Άνθρωπος (The Wrong Man, 1956)
• Δεσμώτης του Ιλίγγου (Vertigo, 1958), διασχίζοντας ένα ναυπηγείο (10′)
• Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων (North by Northwest, 1959), χάνοντας το λεωφορείο (2′)
• Ψυχώ (Psycho, 1960), περνώντας έξω από το γραφείο της Μάριον Κρέιν (7′)
• Τα Πουλιά (The Birds, 1963), φεύγοντας από ένα κατάστημα ζώων (2′)
• Μάρνι (Marnie, 1964), βγαίνοντας από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου (5′)
• Το σχισμένο παραπέτασμα (Torn Curtain, 1966), καθήμενος στο λόμπυ ενός ξενοδοχείου (8′)
• Τοπάζ (Topaz, 1969), στο αεροδρόμιο Λα Γκουάρντια της Νέας Υόρκης (28′)
• Φρενίτις (Frenzy, 1972), σε μια πολιτική διαδήλωση (3′)
• Οικογενειακή συνωμοσία (Family Plot, 1976), εμφάνιση της σιλουέτας του έξω από ένα γραφείο (40′)

https://youtube.com/watch?v=m01YktiEZCw%3Ffeature%3Doembed

1989 

Η τραγωδία του Χέιζελ κατά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Λίβερπουλ – Γιουβέντους, το 1985, «ζωντανεύει» στη δικαστική αίθουσα.

14 Άγγλοι οπαδοί καταδικάζονται σε πολυετή φυλάκιση για τη συμμετοχή τους στα αιματηρά επεισόδια, που είχαν στοιχίσει το θάνατο 39 Ιταλών.

29 – 4 – 1994 

Στην Ιταλία, ο μεγιστάνας των ΜΜΕ, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, λαμβάνει την εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης.

29 – 4 – 2021

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών η ζωγράφος Τζένη Δρόσου.

Η Τζένη Δρόσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928. Αρχικά σπούδασε θέατρο στο «Θεατρικό Εργαστήρι» του Βασίλη Ρώτα (1947-1949) και στη συνέχεια, την περίοδο 1954 – 1959, έκανε ελεύθερες σπουδές κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη.

Έκτοτε ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, ενώ παράλληλα εργάστηκε για μια εικοσαετία ως φωτογράφος – κινηματογραφίστρια στο Λαϊκό Νοσοκομείο, γυρίζοντας ταινίες για τους φοιτητές της Ιατρικής. Η θεματογραφία της περιλαμβάνει τις ενότητες «Ημερολογιακές σειρές», «Διάλογοι», «Συνάντηση με φίλους», «Ταυρομαχίες», «Τοπία», «Χειρουργεία», «Σημειώσεις» κ.ά.

Έργα της παρουσιάστηκαν σε ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε και σε πολλές ομαδικές και πανελλήνιες εκθέσεις. Ασχολήθηκε και με την εικονογράφηση βιβλίων. Σχέδιά της βρίσκουμε στις ποιητικές συλλογές του Γιάννη Ρίτσου «Μια πυγολαμπίδα φωτίζει τη νύχτα», «Πρωινό Άστρο», «Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού» και «Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού», στο παραμύθι του Τζάννι Ροντάρι «Η Τερεζούλα-Τοσηδούλα» και σε άλλα βιβλία.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

30 – 4 – 1883 

Πεθαίνει στο Παρίσι ο μεγάλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Εντουάρ Μανέ (Édouard Manet).

Γόνος μεγαλοαστικής οικογενείας θα έρθει σε επαφή με τις τέχνες σε μικρή ηλικία. Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να σπουδάσει, το 1848 θα μπαρκάρει για το Ρίο ντε Τζανέιρο. Οι εκεί εμπειρίες του θα επηρεάσουν αρκετά έργα του.

Το 1849 επιστρέφει και αποφασίζει να γίνει ζωγράφος.

Αφού μαθητεύσει για έξι χρόνια δίπλα στον Τομά Κουτούρ, θα εκθέσει έργα του στο Σαλόν του Παρισίου, όπου το 1859 και το 1863 (με τον πίνακα «Πρόγευμα στη χλόη») τα οποία απορρίπτονται για λόγους ηθικής. Το ίδιο θα επαναληφθεί και δυο χρόνια αργότερα με την «Ολυμπία» που προκαλεί μεγάλο σκάνδαλο λόγω του γυμνού.

Οι πίνακες του έχουν επιρροή από τον Μονέ και βρίσκουν απήχηση στους νέους. Κεντρίζει το ενδιαφέρον εκπροσώπων του ιμπρεσιονισμού, όπως ο Ρενουάρ, ο Ντεγκά και ο Μονέ οι οποίοι έρχονται σε επαφή μαζί του.

Ταυτόχρονα, μεγάλα ονόματα από τον χώρο της λογοτεχνίας όπως ο Μπωντλαίρ, ο Ζολά και ο Μαλαρμέ (για του δυο τελευταίους φιλοτέχνησε και πορτρέτα) βρίσκουν ενδιαφέρον στα έργα του.

Το 1870 συμμετέχει στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο και το 1881 παίρνει το Μετάλλιο της Τιμής.

Χαρακτηριστικά είναι τα πορτρέτα του όπως και οι πίνακες με περιεχόμενο τη Λατινική Αμερική.

1883

Γεννιέται ο Γιάροσλαβ Χάσεκ, Τσέχος συγγραφέας.

Πρωτοδημοσίευσε έργο του στις αρχές του 20ού αιώνα με ταξιδιωτικά σκίτσα και χιουμοριστικές μελέτες.

Στα κατοπινά σατιρικά του διηγήματα και άρθρα, ο Χάσεκ χτυπά τους Αυστριακούς στρατιωτικούς, την κρατική γραφειοκρατία, την αστική ηθική και κουλτούρα και την Εκκλησία και παρουσιάζει τη σκληρή μοίρα του λαού.

Επιστρατεύτηκε στον αυστροουγγρικό στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ύστερα από λίγο παραδόθηκε στους Ρώσους.

Υποστήριξε την Οχτωβριανή Επανάσταση, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (μπολσεβίκων). Το 1920 γύρισε στη χώρα του. Το κορυφαίο έργο του είναι το μυθιστόρημα «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ», που συνδύαζε ρεαλιστικές εικόνες της λαϊκής ζωής με οξεία σάτιρα.

Ο Σβέικ είναι ο «ανθρωπάκος», φερέφωνο της λαϊκής διαμαρτυρίας κατά του πολέμου. Είναι, όμως, και ένας αδυσώπητος υπονομευτής του αστικού συστήματος. Ο Σβέικ διασκευάστηκε πολλές φορές για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

1885

Ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Μπ. Χιλ υπογράφει νομοθεσία με την οποία δημιουργείται στους Καταρράκτες του Νιαγάρα το πρώτο πολιτειακό πάρκο της Νέας Υόρκης, εξασφαλίζοντας ότι οι καταρράκτες του Νιαγάρα δεν θα δοθούν αποκλειστικά για βιομηχανική και εμπορική χρήση.

1896 

Γεννιέται ο Αμερικανός μουσικός της μπλουζ Γκάρι Ντέιβις (Gary Davis, γνωστός και ως «τυφλός Gary» -πέθανε 76 ετών το 1972).

Έπαιζε μπάντζο, κιθάρα και φυσαρμόνικα και το στιλ του (fingerpicking guitar) επηρέασε πολλούς άλλους καλλιτέχνες όπως τους Stefan Grossman, David Bromberg, Steve Katz, Roy Book Binder, Larry Johnson, Nick Katzman, Dave Van Ronk, Rory Block, Ernie Hawkins, Larry Campbell, Bob Weir, Woody Mann και Tom Winslow.

https://youtube.com/watch?v=4fpPgo4Deo4%3Ffeature%3Doembed

Μεγάλη επίδραση άσκησε στο έργο του Μπομπ Ντύλαν, των Grateful Dead, του Wizz Jones, του Jorma Kaukonen, του Keb ‘Mo’, του Ollabelle, των Resurrection Band, του John Sebastian (των Lovin ‘Spoonful) κά.

https://youtube.com/watch?v=972Dx71AtFA%3Ffeature%3Doembed

1897

Σε μία διάλεξη στο Βασιλικό Ινστιτούτο στο Λονδίνο, ο Τζόζεφ Τζον Τόμσον ανακοινώνει την ανακάλυψη του ηλεκτρονίου ως υποατομικό σωματίδιο, πάνω από 1.800 φορές μικρότερο από ένα πρωτόνιο (στον πυρήνα του ατόμου).

1910 

Πεθαίνει ο Έλληνας λογοτέχνης Ζαν Μορεάς, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου.

1911 

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Πορτογαλίας παράσχει δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες

1919 

Επικυρώνεται στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού η αποστολή ελληνικού στρατού στη Σμύρνη, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των αστικών τάξεων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Αντάντ κα του μεγαλοϊδεατισμού της Ελληνικής αστικής τάξης.

1926 

Η εκπαίδευση στην Ελλάδα γίνεται υποχρεωτική δια νόμου για παιδιά ηλικίας 6 ως 14 ετών.

1939

Η ΕΣΣΔ προτείνει στρατιωτική συμμαχία στη Γαλλία και στη Μεγάλη Βρετανία εναντίον των ναζί, πρόταση την οποία Γάλλοι και Βρετανοί απορρίπτουν.

1944

Πραγματοποιούνται εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων για το Εθνικό Συμβούλιο της Ελεύθερης Ελλάδας.

Παρά την τρομοκρατία και τη συκοφαντική εκστρατεία της αστικής κυβέρνησης του Καΐρου, η λαϊκή συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία ή προηγούμενο. Έλαβαν μέρος σχεδόν 1.800.000 ψηφοφόροι, ενώ για πρώτη φορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είχαν οι γυναίκες.

Οι πρώτες εθνοσύμβουλοι που αναδείχτηκαν ήταν: Η Καίτη Ζεύγου από την Αθήνα, η Μάχη Μαυροειδή από την Καλαμάτα, η Μαρία Σβώλου από την Αθήνα, η Φωτεινή Φιλιππίδη από τη Λάρισα και η Χρύσα Χατζηβασιλείου από τον Πειραιά. Συνολικά εκλέχθηκαν 180 Εθνοσύμβουλοι, ενώ στο Εθνικό Συμβούλιο μετείχαν επίσης και 22 βουλευτές που είχαν εκλεγεί το 1936.

1945 

Η κόκκινη σημαία υψώνεται στο Ράιχσταγκ.

Την ίδια μέρα ο Αδόλφος Χίτλερ και η σύζυγός του, Εύα Μπράουν αυτοκτονούν.

1947 

Στη Θεσσαλονίκη δολοφονούνται τρεις αξιωματικοί της αεροπορίας. Οι Αρχές αποδίδουν το έγκλημα στο ΕΑΜ (ΟΠΛΑ) και διενεργούν μαζικές συλλήψεις. Μεταξύ αυτών που συνελήφθησαν ήταν και τα ηγετικά στελέχη του ΕΑΜ Μακεδονίας Πασσαλίδης, Καραμαούνας, Σακελλαρόπουλος, Αθανασιάδης, Τουράφης, Γεωργιάδης και Θωμόπουλος.

1948

Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Χαλκιδικής σε σύγκρουση με δυνάμεις της εθνοφρουράς στην περιοχή Βαρβάρα – Σοφόλιανης διαλύουν 2 λόχους και τους τρέπουν σε φυγή.

.

1954 

Καταστρεπτικός σεισμός μεγέθους 7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συγκλονίζει τις Σοφάδες Καρδίτσας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 25 άνθρωποι και να τραυματιστούν 117.

1973 

Ο Πρόεδρος Νίξον αναλαμβάνει την ευθύνη για το σκάνδαλο του Ουότεργκεϊτ (της παρακολούθησης από τις μυστικές υπηρεσίες των γραφείων του κόμματος των Δημοκρατικών), αλλά αρνείται (ψευδόμενος) προσωπική ανάμειξη.

1975 

Ο λαός του Βιετνάμ απελευθερώνει τη Σαϊγκόν και το τελευταίο αμερικανικό ελικόπτερο απογειώνεται από την οροφή της πρεσβείας των ΗΠΑ.

1982 

Στην Ελλάδα, αναγνωρίζεται με νόμο η Εθνική Αντίσταση.

1986

Πεθαίνει ο Άγγλος σκηνοθέτης Ρόμπερτ Στίβενσον,.

1989 

Πεθαίνει ο Ιταλός σκηνοθέτης, Σέρτζο Λεόνε (Sergio Leone).

Έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία για τα αποκαλούμενα «σπαγγέτι γουέστερν» του καθώς και για το χαρακτηριστικό τρόπο κινηματογράφησης του, όπου συχνά αντιπαραθέτει πολύ κοντινά πλάνα, γκρο πλαν, (close-ups) με μακρινές λήψεις (long shots).

https://youtube.com/watch?v=Kgpgx5ksKuc%3Ffeature%3Doembed

1992 

Στρατιωτικό πραξικόπημα στη Σιέρα Λεόνε ανατρέπει τον Πρόεδρο, Τζόζεφ Μόμο.

1992 

Στις ΗΠΑ, 40 άτομα σκοτώνονται σε φυλετικές ταραχές που ξεσπούν στο Λος Άντζελες, έπειτα από την αθώωση τεσσάρων λευκών αστυνομικών από δικαστήριο της πόλης, οι οποίοι είχαν ξυλοκοπήσει άγρια έναν Αφροαμερικανό.

2000

«Φεύγει» με τη γεύση της πίκρας, ανήμερα του Πάσχα, στις 10 π.μ., στην Πλάκα, ο 79χρονος Βασίλης Γεωργιάδης, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της γενιάς του.

Απλότητα, ήθος, τελειομανία, ήταν τα χαρακτηριστικά που του προσδίδουν όσοι τον γνώρισαν καλά. Στοιχεία που μετέφερε και στη δουλιά του, η οποία του απέφερε τη γενική αναγνώριση στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνοδευόμενη από βραβεία και υποψηφιότητες για βραβεία, αλλά που κυρίως του χάρισε την αποδοχή του κόσμου, του τελικού αποδέκτη και, ουσιαστικά, του «σκληρού» κριτή.

Ο Β. Γεωργιάδης ήταν σημαντικός, γιατί ανανέωσε τον ελληνικό κινηματογράφο, σε μια εποχή – δεκαετία του ’60 – που τίποτα δε δήλωνε ότι χρειαζόταν ανανέωση, τουλάχιστον από εμπορικής πλευράς. Αλλά σκηνοθέτες σαν τον Γεωργιάδη απέδειξαν πως, ίσως, να είναι ψευτοδίλημμα η «αντιπαράθεση» της εμπορικότητας με την ποιότητα. Απόδειξη γι’ αυτό είναι οι ίδιες οι ταινίες του. Οι οποίες, όχι μόνο αποτελούν πεδία επιτυχημένων πειραματισμών, πρωτόγνωρων μέχρι τότε για τα ελληνικά δεδομένα – θεματολογικά και τεχνικά – αλλά έγιναν και εμπορικές επιτυχίες στον καιρό τους και εξακολουθούν να είναι δημοφιλείς, ενώ δύο από αυτές, «Τα κόκκινα φανάρια» και «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», προτάθηκαν για «Οσκαρ» καλύτερης ξένης ταινίας το 1963 και 1965, αντίστοιχα. Ενώ, το 1968, «Τα κορίτσια στον ήλιο» διεκδίκησαν τη «Χρυσή Σφαίρα» καλύτερης ξένης παραγωγής της Ενωσης Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ και «Η κατάρα της μάνας » συμμετείχε στο Φεστιβάλ Βενετίας ( 1961). Ο Γεωργιάδης, όμως, πήρε και πολλά βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Οπωσδήποτε, δεν είναι τυχαίο που έχασε το «Οσκαρ» του ’63, το οποίο απέσπασε το «8 1/2» του μεγάλου Φεντερίκο Φελίνι.

Ο Γεωργιάδης έδωσε πολύ καλά, έως υψηλά, δείγματα γραφής σε μια μεγάλη θεματολογική γκάμα, από το μελόδραμα μέχρι την ηθογραφία, με ταινίες όπως «Κρυστάλλω», «Ασοι των γηπέδων» – η πρώτη του το 1956 – «Γάμος αλά ελληνικά», «Η κατάρα της μάνας», «Η μάχη της Κρήτης» κ.ά. Τη δεκαετία του ’70 εγκατέλειψε τον κινηματογράφο – τουλάχιστον σαν σκηνοθέτης – και στράφηκε στην τηλεόραση, γράφοντας «χρυσές» σελίδες στην ΕΡΤ, με τηλεοπτικές σειρές – «σταθμούς» για την εγχώρια παραγωγή, όπως «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Γιούγκερμαν» και «Οι Πανθέοι».
Εκτοτε θα εξαφανιστεί, ακολουθώντας την «πεπατημένη» και άλλων ταλαντούχων αυτής της χώρας, που δεν «εννοούν» να κάνουν εκπτώσεις στην αισθητική και τις αρχές τους χάριν μιας επιτυχίας που παραπέμπει στην «αρπαχτή».

Πηγή: Ριζοσπάστης

2001  

Ο αμερικανός δισεκατομμυριούχος, Ντένις Τίτο, γίνεται ο πρώτος άνθρωπος, που κάνει ταξίδι στο διάστημα ως τουρίστας.

2002

Πεθαίνει η αξιαγάπητη ηθοποιός και αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης Νίτσα Τσαγανέα.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1903. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου, με καθηγητές την ποιήτρια, πρώην ηθοποιό Θεώνη Δρακοπούλου («Μυρτιώτισσα»), τον Νίκο Παπαγεωργίου κ.ά.

Πρώτος της άντρας ήταν ο Γ. Βιτσώρης και ο δεύτερος ο ηθοποιός Χρήστος Τσαγανέας. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1924 με το θίασο Νέων, παίζοντας την Φανή στους «Φοιτητές» του Γρ. Ξενόπουλου. Το 1925 έγινε μέλος του Σωματείου Ηθοποιών.

Συνεργάστηκε με σπουδαίους πρωταγωνιστές, λ.χ. Μαρίκα Κοτοπούλη, Κυβέλη, Αιμίλιο Βεάκη, Βασίλη Λογοθετίδη, Βάσω Μανωλίδου, Μίμη Φωτόπουλο, Διονύση Παπαγιαννόπουλο και άλλους. Με τον Χρήστο Τσαγανέα εμφανίστηκαν ως ζευγάρι στο έργο «Αυτός είμαι» του Συναδινού. Επαιξε σε πολλά θεατρικά έργα και ταινίες που άφησαν εποχή, όπως «Ενας ήρωας με παντούφλες», «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», «Η κυρά μας η μαμή», «Η φωνή της καρδιάς» (1943), «Η Αγνούλα» (1939), «Κρεβατομουρμούρα» (1971), κ.ά. Πρωτόπαιξε στην ταινία «Ο κακός δρόμος», που γυρίστηκε σε στούντιο της Κωνσταντινούπολης, με σκηνοθέτη τον Ερτογρούλ Μουσχίν, το 1933, με τις δύο κυρίες του θεάτρου, Κοτοπούλη και Κυβέλη.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής υπηρέτησε την Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ.

2005

Πεθαίνει ο ο σεμνός αγωνιστής, εξαιρετικού ήθους άνθρωπος, ακούραστος σκαπανέας του λαϊκού μας τραγουδιού, ο σπουδαίος δημοσιογράφος, ο οποίος σ’ όλη του τη ζωή με πάθος έφερνε στο «φως» τα χρυσοφόρα «κοιτάσματα» της λαϊκής μουσικής δημιουργίας μας, Πάνος Γεραμάνης,

Γεννημένος το 1946 στο Βασιλικό Ευβοίας, ο Π. Γεραμάνης από πολύ νωρίς έδειξε την αγάπη του για τη δημοσιογραφία.

https://youtube.com/watch?v=aD4V5gHbHYA%3Ffeature%3Doembed

Μαθητής ακόμη στο χωριό του, εξέδιδε μια δίφυλλη εφημεριδούλα, τον προοδευτικό «Μαθητικό φάρο», που σταμάτησε νωρίς, μετά από παρέμβαση της Αστυνομίας. Από τα 16 του χρόνια στρέφεται στις δύο μεγάλες του αγάπες: το αθλητικό ρεπορτάζ και το λαϊκό τραγούδι. Με φορτηγά που μετέφεραν κεραμίδια έφευγε από το χωριό του για την Αθήνα, προκειμένου να καλύψει ποδοσφαιρικούς αγώνες για την εφημερίδα «Φως των σπορ» και με τον ίδιο τρόπο επέστρεφε στο Βασιλικό, λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι του σχολείου.

https://youtube.com/watch?v=z0Uvgp-Gmpk%3Ffeature%3Doembed

Ηταν ακόμη μαθητής όταν πήρε για πρώτη φορά συνέντευξη από τον Πάνο Γαβαλά, τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ακολούθησαν όλοι σχεδόν οι δημιουργοί και ερμηνευτές.
Επί 16 χρόνια, στην εκπομπή του στο Β΄ Πρόγραμμα της ΕΡΑ, με τίτλο «Λαϊκοί Βάρδοι» – εκπομπή εξαιρετική και μεγάλης ακροαματικότητας – «φιλοξένησε» περισσότερα από 235 πρόσωπα του μικρασιάτικου, ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού.
Η μνήμη του υπήρξε θηριώδης για οτιδήποτε αφορούσε στο λαϊκό τραγούδι, το οποίο μελέτησε σε βάθος, αναδεικνύοντας τη σύνδεσή του με τους αγώνες και τις ελπίδες του λαού μας.

https://youtube.com/watch?v=4emKtT4FpCI%3Ffeature%3Doembed

Ο Π. Γεραμάνης υπήρξε από τους πιο αγαπητούς συναδέλφους και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει τους νεότερους με ανιδιοτέλεια και γενναιοδωρία.
Πίστευε στον κοινωνικό ρόλο της μαχόμενης και μαχητικής δημοσιογραφίας, ενώ είχε εκλεγεί πρόεδρος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες: στην «Απογευματινή» (1968-1971), στην «Ακρόπολη» έως το 1981, στο «Εθνος» (1981-86), την ίδια περίοδο ως αρχισυντάκτης στο περιοδικό «Ελληνοσοβιετικά χρονικά», στην «Πρώτη» (1986) και στο «Κέρδος» (1987).

Τελευταίος του σταθμός στην έντυπη δημοσιογραφία «Τα Νέα», όπου αρθρογραφούσε για το λαϊκό τραγούδι, αλλά και για την ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς και για τις καλές λαϊκές ταβέρνες.

https://youtube.com/watch?v=UZhoWqaJg1o%3Ffeature%3Doembed

Ξεχωριστή ήταν και η πορεία του στο ραδιόφωνο. Ξεκίνησε το 1989 από τον «902 Αριστερά στα FM», ενώ το 1990 πήγε στην ΕΡΑ. Το 1999, για την 32χρονη – τότε – προσφορά του στη δημοσιογραφία, καθώς και για την ιστορική έρευνα και μελέτη της λαϊκής μουσικής και του αθλητισμού μέσα από 1.500 εκπομπές από το κρατικό ραδιόφωνο, τιμήθηκε με το δημοσιογραφικό βραβείο της χρονιάς εκείνης, από το Ιδρυμα Μπότση.

2011 

«Φεύγει» από τη ζωή, σε ηλικία 89 ετών, ο αγωνιστής Απόστολος (Λάκης ) Σάντας, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με το κατέβασμα της χιτλερικής σημαίας από την Ακρόπολη, μαζί με τον Μανόλη Γλέζο, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941.

Ο Λάκης Σάντας γεννήθηκε στις 22 Φλεβάρη 1922 στη Λευκάδα. Το 1934, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1940 και στη συνέχεια σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1942, εντάχθηκε στο ΕΑΜ και λίγο αργότερα στην ΕΠΟΝ. Βγήκε στο βουνό με τον ΕΛΑΣ και πήρε μέρος σε αρκετές μάχες στην Αιτωλοακαρνανία, στη Φθιώτιδα και στην Αττικοβοιωτία. Το 1944 τραυματίστηκε.

Το 1946 εξορίστηκε στην Ικαρία. Το 1947 φυλακίστηκε στην Ψυττάλεια, απ’ όπου το 1948 στάλθηκε στη Μακρόνησο. Κατάφερε να διαφύγει στην Ιταλία και στη συνέχεια ζήτησε πολιτικό άσυλο στον Καναδά, όπου και έζησε μέχρι το 1962. Το 1963 επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα.

Ο Λάκης Σάντας διακρινόταν για τη σεμνότητά του. Ο ίδιος σε συνεντεύξεις του συνήθιζε να λέει: «Δεν κυνηγάω ποτέ τη δημοσιότητα, γιατί θεωρώ ότι έχει εξευτελιστεί το ζήτημα πάρα πολύ. Την Αντίσταση δεν την κάναμε μόνο εμείς, έχουν σκοτωθεί χιλιάδες παλικάρια, γυναίκες και άνδρες, “ανώνυμοι”».

Σε μια από τις λιγοστές δημόσιες δηλώσεις του, ο Λάκης Σάντας είχε μιλήσει στον «Ριζοσπάστη», με αφορμή το αντικομμουνιστικό Μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στη δήλωσή του, που δημοσιεύτηκε στον «Ρ» στις 12/1/2006, έλεγε μεταξύ άλλων:

«Σχετικά με το ψήφισμα της Πολιτικής Επιτροπής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (…) δηλώνω, ως εκπρόσωπος νεκρών (συγγενών μου και συναγωνιστών μου), ότι αποτελεί το μνημόνιο αυτό κατάπτυστη αισχύνη και προσβολή στις εκατόμβες, τα εκατομμύρια των νεκρών, που έπεσαν μαχόμενοι στα πεδία των μαχών, των αιθέρων και των θαλασσών, ως και στα μπουντρούμια και στα στρατόπεδα του ναζιστικού τέρατος. Καθώς, επίσης, αποτελεί προσπάθεια παραχάραξης της σύγχρονης Ιστορίας και ιστορικής μνήμης και αισχρή συκοφάντηση του μεγάλου και θαυμαστού αντιφασιστικού αγώνα των λαών, όπου και οι κομμουνιστές μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες πατριώτες, πολέμησαν το ναζισμό – φασισμό – μιλιταρισμό (…)».

Πηγή: Ριζοσπάστης

2011

Πεθαίνει Αργεντίνος συγγραφέας Ερνέστο Σάμπατο (Ernesto Sabato).

Ο πατέρας του ήταν Ιταλός και η μητέρα του Ιταλοαλβανίδα. Σπούδασε Φυσική, ωστόσο από νωρίς έδωσε προτεραιότητα στη συγγραφική του δραστηριότητα.

Το 1933 στα φοιτητικά του χρόνια συνδέθηκε με το κομμουνιστικό κίνημα και αναδείχτηκε ΓΓ της Νεολαιιστικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας, όμως αργότερα με «αντισταλινική» φρασεολογία διαφοροποιήθηκε και έφυγε από το ΚΚ Αργεντινής, έμεινε για λίγο διάστημα στη Γαλλία, όπου ξαναεπέστρεψε το 1938 για να συμμετάσχει στην ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Κιουρί, συνέχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα, αλλά ουσιαστικά από το 1943 εγκατέλειψε τη φυσική, ενώ εκδιώχθηκε από τη δικτατορία του Περόν.

Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο «Θερβάντες», την υψηλότερη διάκριση για ισπανόφωνο λογοτεχνικό έργο.

Την ίδια χρονιά ο Σάμπατο ανακηρύχθηκε πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τους Εξαφανισθέντες (Conadep) και κατέγραψε τα εγκλήματα της δικτατορίας του 1976-83 στο βιβλίο «Ποτέ ξανά». Το έργο αυτό αποτέλεσε το βασικό κατηγορητήριο στην ιστορική δίκη εναντίον της ηγεσίας της στρατιωτικής χούντας το 1985.

Κυριότερα έργα του είναι τα: «Τούνελ», «Άνθρωποι και γρανάζια», «Μια πολύπλοκη ύπαρξη», «Ο συγγραφέας και η καταστροφή», «Περί ηρώων και τάφων» και «Ετεροδοξία».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

---

---