ΜΑΡΤΗΣ
1 – 3 – 1445
Γεννιέται ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, Σάντρο Μποτιτσέλι (Sandro Botticelli το πραγματικό του όνομα ήταν Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi).
Τα πιο γνωστά έργα του, η «Αλληγορία της άνοιξης» και η «Γέννηση της Αφροδίτης» θεωρούνται από τα πιο χαρακτηριστικά του πνεύματος της αναγεννησιακής τέχνης.
Αποτέλεσε έναν από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους καλλιτέχνες της εποχής του, του οποίου η φήμη άρχισε να εξανεμίζεται κατά τις αρχές του 16ου αιώνα, όταν οι φιλοσοφικές ιδέες που διαπερνούσαν τους πίνακές του άρχισαν να εκτοπίζονται.
Το ενδιαφέρον για το έργο του αναθερμάνθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, οπότε απέκτησε αυτό τη θέση και την αναγνώριση που κατέχει μέχρι σήμερα.
1 – 3 – 1810
Γεννιέται ο Γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας Φρειδερίκος Σοπέν.
Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ρομαντισμού στη μουσική και από τους μεγαλύτερους πιανίστες της εποχής του. Αρκετές συνθέσεις του συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου.
Ο Φρειδερίκος από μικρός έδειξε το ταλέντο που είχε στη μουσική. Παρακολουθούσε αρχικά μαθήματα από την μητέρα του από 4 ετών μέχρι τα 5 και όταν ήταν 6 ετών τυπώθηκε η πρώτη του σύνθεση.
Σε ηλικία 8 ετών εμφανίστηκε πρώτη φορά δημοσίως ως πιανίστας. Η φήμη του γρήγορα έγινε μεγάλη και στην Βαρσοβία τον θεωρούσαν δεύτερο Μότσαρτ.
Συνδεόταν με τον κύκλο του επίσης φημισμένου συνθέτη και πιανίστα Φραντς Λιστ.
1 – 3 – 1842
Γεννιέται ένας από τους αξιολογότερους εκπροσώπους της ελληνικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα, ο Νικόλαος Γύζης.
Γόνος φτωχής οικογένειας, πήρε το 1865 υποτροφία για σπουδές ζωγραφικής στο Μόναχο, όπου δεν άργησε να διακριθεί. Το 1872 επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά μετά από διετή παραμονή διαπίστωσε ότι οι τότε συνθήκες δεν ευνοούσαν την καλλιτεχνική δημιουργία και γύρισε στο Μόναχο, όπου ουσιαστικά έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Το 1882, μετά σειρά επιτυχημένων εκθέσεων και τη διεθνή αναγνώριση, εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου και τακτικός καθηγητής.
Η προσωπικότητα του Γύζη ξεχωρίζει ανάμεσα στη λεγόμενη τριάδα του Μονάχου (Νικηφόρος Λύτρας, Κωνσταντίνος Βολανάκης, Νικόλαος Γύζης) και δικαιολογημένα ονομάστηκε «πρύτανης των Ελλήνων καλλιτεχνών». Ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του είναι «Η δόξα των Ψαρών», «Τ’ αρραβωνιάσματα», «Το κρυφό σχολειό».
1 – 3 – 1862
Κυβερνητικές δυνάμεις πνίγουν στο αίμα την εξέγερση που εκδηλώθηκε στο Ναύπλιο και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου κατά του Όθωνα.
1 – 3 – 1870
Γεννιέται ο αστρονόμος Ευγένιος Αντωνιάδης, ο οποίος συνέταξε τον πρώτο λεπτομερή χάρτη της επιφάνειας του πλανήτη Άρη. Το όνομά του φέρει ένας κρατήρας του Άρη και της Σελήνης.
1 – 3 – 1896
Γεννιέται ο συνθέτης, πιανίστας και διευθυντής ορχήστρας Δημήτρης Μητρόπουλος. Ήταν από τους λίγους μουσικούς, που μπορούσαν να παίζουν πιάνο, διευθύνοντας ταυτόχρονα την ορχήστρα.
Ίσως ο μοναδικός που έπαιζε και, ταυτόχρονα, διηύθυνε τόσο δύσκολα έργα, όπως το «3ο Κοντσέρτο για πιάνο» του Προκόφιεφ, ερμηνεία που σήμανε και την απαρχή της λαμπρής διεθνούς πορείας του. Το ρεπερτόριό του υπήρξε ευρύτατο, ενώ σε πάνω από ογδόντα ανέρχονται τα έργα που παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση. Ανάμεσά τους, συνθέσεις των Χίντεμιτ, Μπάρμπερ, Γκουλντ, Κόπλαντ, Κρένεκ, Καλομοίρη, Σκαλκώτα, Πετρίδη, Σισιλιάνου κ.ά. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμβολή του στην καθιέρωση του Μάλερ, σε Αμερική και Ευρώπη, καθώς υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους μεγάλους ερμηνευτές του έργου του συνθέτη.
Η φήμη του τον φέρνει το 1936 στην Αμερική, στο πόντιουμ της Συμφωνικής της Βοστόνης. Η μεγάλη επιτυχία τον οδηγεί το 1938 στη θέση του μόνιμου μαέστρου της Συμφωνικής Ορχήστρας της Μινεάπολης, όπου παρέμεινε έως το 1949, αναδεικνύοντάς τη ως μια από τις καλύτερες αμερικανικές ορχήστρες. Παράλληλα, εμφανίζεται με πολλές άλλες μεγάλες ορχήστρες των ΗΠΑ. Στις 18/3/1949 διηύθυνε την τελευταία συναυλία του με τη Συμφωνική της Μινεάπολης. Ηδη, το FBI είχε ανοίξει φάκελο για τον μαέστρο, ο οποίος συχνά αναφερόταν με θερμά σχόλια στα επιτεύγματα της Σοβιετικής Ενωσης και στον αγώνα της ν’ ανεβάσει το πολιτιστικό επίπεδο των λαών της. Παράλληλα, με τις απόψεις του για την ιδεολογία της αισθητικής στη Σοβιετική Ενωση, ο Δημήτρης Μητρόπουλος κατέκρινε την ανάμειξη των ΗΠΑ στον ελληνικό εμφύλιο, ενώ πρόσαπτε και έλλειμμα μουσικής παιδείας σε όσους αρνούνταν να ακούσουν τους σύγχρονους συνθέτες. Επιπλέον, το FBI είχε αρχίσει να ερευνά τις εκτός σκηνής δραστηριότητες του μαέστρου, πίσω από τον οποίο άρχισε να υψώνεται η σκιά του γερουσιαστή Μακάρθι.
Αξίζει να αναφέρουμε τις εντυπώσεις του από το ταξίδι που πραγματοποίησε στην ΕΣΣΔ, μετά από πρόσκληση των Σοβιετικών μουσικών οργανώσεων, το 1934.
«Αν θα με ρωτήσετε πού θα προτιμούσα να εργάζομαι σαν καλλιτέχνης μουσικός, σας λέω απερίφραστα: Χίλιες φορές στη Ρωσία. Πρόκειται για ένα φαινόμενο ομαδικής καλλιτεχνικής ανόδου ενός λαού που θεωρούνταν ίσαμε προχθές μισοπολιτισμένος και κατάλληλος μόνο για βούρδουλα».
Και στην ερώτηση για το ποια είναι η πρώτη εντύπωση που αποκόμισε από τη νεαρή τότε ΕΣΣΔ, αναφέρει τα παρακάτω:
«…Πλήθος εργάτες, απλά ντυμένοι, με ύφος γελαστό και ανέγνοιαστο. Είναι αυτό το ίδιο το κοινό που ‘χει τη δίψα για το θέατρο και τη μάθηση. Μόλις πέρασα μερικές μέρες μέσα σ’ αυτό τον κόσμο άρχισα να νιώθω πως αυτή η μάζα κρύβει μέσα της πολλά μυστικά και γίνεται από μέρα σε μέρα πιο ενδιαφέρουσα. Μου ‘χε φύγει η πρώτη εντύπωση της οπτικής αντίθεσης Μόντε Κάρλο και Πλατείας του Σταθμού της Μόσχας. Στη Μόσχα έπαιξα σε τρία Κοντσέρτα ως διευθυντής και ως πιανίστας σε κλασική ρωσική και δική μου μουσική. Στο Λένινγκραντ έπαιξα κλασική και νέα σοβιετική μουσική με αρκετά μεγάλη επιτυχία. Οι νέοι καλλιτέχνες είναι αρκετά ανώτεροι από πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες της Ευρώπης (…) Το ενδιαφέρον των εργατών για την τέχνη, το θέατρο, τον κινηματογράφο είναι ανεπτυγμένο περισσότερο από όλες τις χώρες. Το θέατρο και οι κινηματογράφοι είναι γεμάτοι κάθε βράδυ. Το κράτος ενδιαφέρεται, μπορεί να ειπεί, εξ ίσου για την κατασκευή ενός εργοστασίου με την ανύψωση του καλλιτεχνικού επιπέδου του κόσμου (…) Οι ορχήστρες και οι θίασοι κατεβαίνουν στα εργοστάσια και παίζουν από τις 2-4, οι δε εργάτες παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον, ιδίως θέατρο».
(Απόσπασμα από το βιβλίο «Τι είδαμε στη Σοβιετική Ένωση – Αναμνήσεις – Εντυπώσεις», εκδ. «Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις», 1968, σελ. 68 – 69).
Άφησε την τελευταία του πνοή, μετά από καρδιακή προσβολή, στο πόντιουμ της Σκάλας του Μιλάνου, διευθύνοντας την Τρίτη Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ. Ήταν η τελευταία πράξη μιας δημιουργικής ζωής απόλυτα δοσμένης στη μουσική, την οποία υπηρέτησε εξαντλητικά και μέχρι τέλους με απίστευτο πάθος, διευθύνοντας πάνω από 2.000 συναυλίες, τις περισσότερες χωρίς χρήση μπαγκέτας.
1 – 3 – 1923
Τίθεται σε εφαρμογή και στην Ελλάδα το νέο (Γρηγοριανό) ημερολόγιο. Η 16η Φλεβάρη αριθμήθηκε 1η του Μάρτη.
1 – 3 – 1946
Συνέρχεται στην Αθήνα το 8ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (1-8/3/1946). Ο Εργατικός Αντιφασιστικός Συνασπισμός (ΕΡΓΑΣ), η συνδικαλιστική παράταξη του ΕΑΜ, πετυχαίνει συντριπτική νίκη λαμβάνοντας το 71% των ψήφων.
Ο κομμουνιστής Μήτσος Παπαρήγας (μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ) εκλέγεται ΓΓ της ΓΣΕΕ. Στη Διοίκηση αναδείχθηκαν επίσης οι Γ. Δημητρίου, Κ. Θέος, Ν. Αραπατζής, Στ. Μαστρογιαννάκος, Δ. Στρατής και Ι. Καλομοίρης.
1 – 3 – 1948
Ολοκληρώνεται το μακελειό της Μακρονήσου, που ξεκίνησε στις 29 Φλεβάρη, όταν ο λόχος Ασφαλείας του στρατοπέδου άνοιξε πυρ κατά των φαντάρων που διαμαρτύρονταν για τη βίαιη συμπεριφορά των Αλφαμητών έναντι των άρρωστων συντρόφων τους. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Στρατιωτικών στις 29/2 τα θύματα ήταν 17 νεκροί και 61 τραυματίες, όλοι «επικίνδυνοι κομμουνισταί»…Η εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας «Εξόρμηση», κάνει λόγο για «έγκλημα (που) ξεπερνάει σε αγριότητα και τα χιτλερικά εγκλήματα».
Ωστόσο, την επόμενη μέρα (1/3) πραγματοποιήθηκε νέο δολοφονικό πογκρόμ, ακόμα πιο φρικιαστικό, πιο εξοντωτικό και πιο ανελέητο από το προηγούμενο: Περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού υπό τον συνταγματάρχη Μπαϊρακτάρη και δεσμοφύλακες της Μακρονήσου βάλλουν κατά των κρατουμένων. Κανείς δε γνωρίζει τον ακριβή αριθμό των νεκρών!
Ο γιατρός του Α’ τάγματος Λ. Γεωργιλάκος, πολλά χρόνια αργότερα, βεβαίωσε ότι ο ίδιος πιστοποίησε το θάνατο 180 σκαπανέων, τους οποίους η διοίκηση του στρατοπέδου και τα όργανά της φόρτωσαν στο αμπάρι ενός καϊκιού. Ο καπετάνιος του καϊκιού Μ. Βονταμίτης, πριν πεθάνει, σε μαρτυρία του, κάνει λόγο για 350 νεκρούς που τους μετέφερε με δρομολόγια μακριά στον Κάβο Ντόρο, στο ξερονήσι Σαν Τζιόρτζιο, όπου «παίρνανε τους σκοτωμένους φαντάρους και τους χώνανε μέσα σε συρμάτινα δίχτυα με βαρίδια και τους φουντάρανε στο βυθό της θάλασσας»…
1 – 3 – 1949
Συνέρχεται στο Γράμμο στην Ελεύθερη Ελλάδα η 1η Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών (ΠΔΕΓ), 1-3/3/1949.
Σε αυτή μετείχαν 325 γυναίκες αντιπρόσωποι, καθώς και οι εκπρόσωποι 7 αδελφών γυναικείων οργανώσεων (Πολωνίας, Γαλλίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Βουλγαρίας και Αλβανίας). Η 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΠΔΕΓ θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς στην ανάπτυξη του γυναικείου κινήματος της χώρας μας.
1 – 3 – 1952
Το Στρατοδικείο καταδικάζει σε θάνατο τους 8 από τους 29 συνολικά κατηγορούμενους με το νόμο 375/1936 («για κατασκοπία») κομμουνιστές στη δίκη Μπελογιάννη.
Σε θάνατο καταδικάστηκαν οι Νίκος Μπελογιάννης, Ηλίας Αργυριάδης, Δημήτρης Μπάτσης, Έλλη Ιωαννίδου, Τάκης Λαζαρίδης, Νίκος Καλούμενος, Χαράλαμπος Τουλιάτος και Μιλτιάδης Μπισμπιάνος. Από αυτούς οι 4 εκτελέστηκαν στις 30/3 (Μπελογιάννης, Αργυριάδης, Καλούμενος, Μπάτσης).
1 – 3 – 1958
Αρχίζει να εκπέμπει η «Φωνή της Αλήθειας», ο ραδιοσταθμός, που την εποχή της πολιτικής προσφυγιάς μετέδιδε από το εξωτερικό με ευθύνη του ΚΚΕ.
1 –3 – 1959
Ο Μακάριος επιστρέφει στην Κύπρο έπειτα από 3χρονη εξορία του στις Σεϋχέλλες από τον βρετανικό ιμπεριαλισμό.
1 – 3 – 1966
Το σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο «Βενέρα 3» πραγματοποιεί την πρώτη στην ιστορία της ανθρωπότητας προσεδάφιση σε άλλο πλανήτη (Αφροδίτη).
1 — 3 – 1998
Πεθαίνει ο Έλληνας δημοσιογράφος Γρηγόρης Στακτόπουλος, ο οποίος καταδικάστηκε το 1949 από το μετεμφυλιακό κράτος για τη δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ.
Ο Γρηγόρης Στακτόπουλος είχε καταδικαστεί το 1949 σε ισόβια για συνεργία στη δολοφονία του Τζ. Πολκ, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στις 16 του Μάη 1948 στην περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου, ενώ είχε προσπαθήσει να ανεβεί στο βουνό για να πάρει συνέντευξη από τον αρχηγό του Δημοκρατικού Στρατού, Μ. Βαφειάδη. Η δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου είχε αποδοθεί και στα στελέχη του ΚΚΕ Αδ. Μουζενίδη και Ευ. Βασβανά ως φυσικούς αυτουργούς.
Η δίκη που διεξήχθη για την υπόθεση Πολκ το 1949 ήταν μια δίκη παρωδία, χαρακτηριστική του κλίματος εκείνης της εποχής, προσαρμοσμένη στις κυβερνητικές και στις διωκτικές αρχές για την κατασκευή κατηγορουμένων και αποδεικτικών στοιχείων και την απόκρυψη των αληθινών ενόχων.
Η μερική δικαίωση για τον Γρ. Στακτόπουλο και τα δύο στελέχη του ΚΚΕ άργησε μισό αιώνα, με την απόφαση του Άρειου Πάγου το 2003. Όμως, ο «φάκελος Πολκ» έχει εξαφανιστεί, ενώ ο Αρειος Πάγος απορρίπτει μέχρι και σήμερα αιτήσεις για αναψηλάφηση της δίκης και την αθώωση και με δικαστική απόφαση του Γρηγόρη Στακτόπουλου, έστω και μετά το θάνατό του.
1 – 3 – 2012
Πεθαίνει κατά τη διάρκεια περιοδείας του στην Ελβετία, ο 69χρονος Ιταλός τροβαδούδος Λούτσιο Ντάλα (Lucio Dalla).
Ο διάσημος ερμηνευτής, στιχουργός και συνθέτης που σφράγισε τον ιταλικό μουσικό πολιτισμό, υπήρξε δημιουργός σημαντικότατων στιγμών της ιταλικής μουσικής, όπως του θρυλικού «Caruso», που πρωτοερμήνευσε ο Λουτσιάνο Παβαρότι και γνώρισε αμέτρητες ερμηνείες ανά τον κόσμο.
Ο καλλιτέχνης, που μεγάλο μέρος του έργου του χαρακτηρίζεται από κοινωνική ευαισθησία – τη δεκαετία του ’70 η συνεργασία με τον ποιητή Ρομπέρτο Ροβέρσι στο πλαίσιο μιας «κοινωνικά στρατευμένης μουσικής» θυμίζει την καλλιτεχνική δράση του Ντάριο Φο – έγραψε επίσης μουσική για ταινίες, διηύθυνε συμφωνικές ορχήστρες, ενώ η δισκογραφική του εταιρεία βοήθησε πολλούς νέους να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο της μουσικής.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
2 – 3 – 1900
Γεννιέται στο Ντεσούμ ο Γερμανός συνθέτης Κουρτ Βάιλ (Kurt Julian Weill).
Η μουσική του συνόδεψε μεταξύ άλλων και πολλά θεατρικά του Μπέρτολτ Μπρεχτ (όπως π.χ. η «Όπερα της Πεντάρας» και τα «Επτά θανάσιμα Αμαρτήματα»).
Το 1923 αρχίζει να συνεργάζεται με έναν από τους πιο σημαντικούς δραματικούς συγγραφείς τον Γκέοργκ Κάιζερ. Η πρώτη του συνεργασία με τον Μπέρτολτ Μπρεχτ έδωσε ένα από τα αριστουργήματα του 20ού αιώνα, την «Όπερα της πεντάρας» (1928).
Εβραίος στην καταγωγή και σοσιαλιστής στην ιδεολογία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Γερμανία όταν οι Ναζί ήρθαν στην εξουσία τον Μάρτη του 1933. Αφοσιώνεται στη σύνθεση μουσικών δημιουργιών για το Μπρόντγουεϊ μέχρι το θάνατό του στις 3/4/1950. Από τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι τα Alabama Song, Mandalav, Youkali Tango κ.ά.
2 – 3 – 1919
Συνέρχεται στη Μόσχα το 1ο – ιδρυτικό – Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (3η Διεθνής). Στις εργασίες του μετέχουν τα Κομμουνιστικά Κόμματα Αυστρίας, Εσθονίας, Φιλανδίας, Γερμανίας, Ουγγαρίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Πολωνίας, Ρωσίας, Ουκρανίας, Νορβηγίας, Σουηδίας, Ελβετίας (ανεπίσημα) και ΗΠΑ (ανεπίσημα).
Επίσης έλαβαν μέρος: η Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία, οι Γερμανοί άποικοι και οι ανατολικές εθνότητες στη Ρωσία, καθώς και οι Τσιμερβαλντινοί της αριστεράς. Το Συνέδριο, που διήρκεσε έως τις 6/3 ψήφισε το πρόγραμμα της ΚΔ και τις θέσεις του Λένιν για τη δικτατορία του προλεταριάτου.
2 – 3 – 1942
Γεννιέται ο διάσημος Αμερικανός μουσικός και συνθέτης της rock Λου Ριντ (Lewis Allen «Lou» Reed).
Ο Ριντ υπήρξε κιθαρίστας σε μία από τις θρυλικότερες μπάντες στην ιστορία της rock, τους Velvet Underground, που θεωρούνται από τους καταλύτες αυτού του μουσικού ρεύματος, αφού ο ήχος τους επηρέασε πολλές μεταγενέστερες γενιές συγκροτημάτων.
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1942 και νεαρός μαθητής έμαθε κιθάρα και άρχισε να συμμετέχει σε σχολικά συγκροτήματα.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 γνώρισε τον οργανίστα Τζον Κέιλ, με τον οποίο ίδρυσαν τους Primitive που αργότερα άλλαξαν το όνομά τους σε Warlocks και που τελικά κατέληξαν στο Velvet Underground.
Οι Velvet Underground διαλύθηκαν το 1970 οπότε ο Λου Ριντ ακολούθησε σόλο καριέρα.
2 – 3 – 1948
Γεννιέται ο Ιρλανδός τραγουδοποιός της ροκ μουσικής Ρόρι Γκάλαχερ (Rory Gallagher).
Συμμετείχε όμως σε δουλειές μερικών από τα μεγαλύτερα ονόματα της μπλουζ, όπως οι Μάντι Γουότερς, Άλμπερτ Κόλινς, Τζέρι Λι Λιούις, Λόνι Ντόνεγκαν και Αλέξις Κόρνερ.
Ανάμεσα στις επιτυχίες του ξεχωρίζουν τα «Shadow Play», «Moonchild», «Do you Read me» κ.α.
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
3 – 3 – 1875
Κάνει πρεμιέρα στο Παρίσι η όπερα Κάρμεν του Ζωρζ Μπιζέ.
3 – 3 – 1929
Γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες, ο Νίκος Μαμαγκάκης. Ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 χειριζόμενος με πρωτότυπο τρόπο τα πρώιμα ηλεκτρονικά μέσα για ν’ ακολουθήσει ένα προχωρημένο μουσικό ιδίωμα, βασισμένο μερικά πάνω σε στοιχεία της δημοτικής μας παράδοσης, με πολλά όμως προσωπικά χαρακτηριστικά. Στο ενεργητικό του – μουσική δωματίου, μουσική για θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση, όπερες, ηλεκτρονική μουσική, έργα για ορχήστρα, για σόλο όργανα και βέβαια κύκλοι τραγουδιών.
Καταγόταν από οικογένεια λαϊκών μουσικών. Σπούδασε αρχικά στη Φιλαρμονική Ρεθύμνου και στο Ελληνικό Ωδείο στην Αθήνα (1947-1953). Το 1957 συνέχισε με γερμανική υποτροφία στην Ανωτάτη Μουσική Σχολή στο Μόναχο με τους Ορφ και Γκέντσμερ.
Μεταξύ των κυριότερων έργων του συγκαταλέγονται τα ακόλουθα: «Μουσική για τέσσερις πρωταγωνιστές» (1959-60) για 4 φωνές και 10 όργανα πάνω σ’ ένα κείμενο του Καζαντζάκη, «Κατασκευές» για φλάουτο και κρουστά (1960), «Συνδυασμοί» (1961) για έναν εκτελεστή κρουστών και ορχήστρα, «Γλωσσικά σύμβολα» (1961 62) για σοπράνο, μπάσο και μεγάλη ορχήστρα, «Κασσάνδρα» για σοπράνο και 6 όργανα (1963).
Το 1972 (παραγγελία των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου) γράφει τον «Κυκεώνα». Ανάλογο είναι και το έργο του «Μουσική» για πιάνο και οργανικό σύνολο. Εγραψε μουσική για δεκάδες ελληνικές ταινίες καθώς και κύκλους τραγουδιών όπως το «Κέντρο Διερχομένων», «11 Λαϊκά τραγούδια». Εγραψε μουσική για την ταινία «Φέλιξ Κρυυλ» του Τόμας Μαν, και για την διεθνώς επιτυχημένη σειρά του Εντγκαρ Ράις ΗΕΙΜΑΤ Ι,ΙΙ,ΙΙΙ (56 ώρες φιλμ), με πάνω από 20 ώρες μουσικής η οποία έκανε την πρεμιέρα της στην όπερα του Μονάχου το 1992.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 παρουσιάζει δύο όπερες την «Οδύσσεια» και τον «Ερωτόκριτο». Στα έργα του περιλαμβάνονται επίσης: «Σκλάβοι πολιορκημένοι» (1973), κύκλος τραγουδιών σε ποίηση Κώστα Βάρναλη, «Ο κύκλος με την κιμωλία», Μπρεχτ – Ιάκωβος Καμπανέλλης (1974), «Ο Νέος Ερωτόκριτος» (Π. Πρεβελάκης. 1972 και 1975/76), «Λαϊκή λειτουργία» (1976), λαϊκή όπερα, «Εγκώμιο στο Νίκο Σκαλκώτα», για σόλο κλαρινέτο (1978), «Ερωφίλη», λαϊκή όπερα (νέα σύνθεση, 1980), «Κέντρο διερχομένων» (1982), κύκλος τραγουδιών σε ποίηση Γιώργου Ιωάννου, «Οδύσσεια» (1982-1984), του Νίκου Καζαντζάκη, όπερα.
3 – 3 – 1933
Στον απόηχο του εμπρησμού του Γερμανικού Κοινοβουλίου – Ράιχσταγκ (προβοκάτσια των Ναζί που αποδόθηκε στους κομμουνιστές) και δύο μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές συλλαμβάνεται ο ηγέτης του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ερνστ Τέλμαν.
Η σύλληψή του δεν ανακοινώθηκε αμέσως από τον φόβο που θα είχε ο αντίκτυπος της σύλληψής του στις λαϊκές μάζες, ενόψει μάλιστα και των εκλογών. Μετά τη σύλληψή του, ο Ερνστ Τέλμαν βίωσε την πιο τραγική περίοδο της ζωής του στα ναζιστικά μπουντρούμια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι ναζί απέφευγαν συστηματικά να κοινοποιούν τον εκάστοτε τόπο κράτησής του ακόμη και στην ίδια του την οικογένεια. Η απομόνωση στην οποία τον υποχρέωσαν συνοδεύτηκε με βασανιστήρια και ταπεινώσεις που αποσκοπούσαν να του σπάσουν το ηθικό, να τον αναγκάσουν να προδώσει τους συντρόφους του και να ομολογήσει εγκλήματα που δε διέπραξε.
Η σύλληψη του Ερνστ Τέλμαν και, πολύ περισσότερο, οι ειδήσεις για τα βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν οι ναζί διαδόθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκατομμύρια εργάτες ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν τον ηγέτη των Γερμανών κομμουνιστών. Εκατομμύρια ήσαν οι άνθρωποι, που απαίτησαν από τη γερμανική κυβέρνηση να τον απελευθερώσει. Χιλιάδες επιτροπές υπεράσπισης του Τέλμαν δημιουργήθηκαν. Τεράστιες διαδηλώσεις προλεταριακής αλληλεγγύης πλημμύρισαν τους δρόμους της Μόσχας, του Παρισιού, της Πράγας, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και άλλων μεγαλουπόλεων του πλανήτη. Για την απελευθέρωση του Τέλμαν κινητοποιήθηκαν οι σπουδαιότεροι εκπρόσωποι της διανόησης σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Γκ. Δημητρώφ κάλεσε προσωπικά τον Ρ. Ρολάν και τον Α. Μπαρμπίς να πρωτοστατήσουν στον αγώνα για τη σωτηρία του Τέλμαν κι εκείνοι ανταποκρίθηκαν χωρίς δισταγμό.
Ο Τέλμαν δολοφονήθηκε από τους Ναζί στις 18/8/1944 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ.
3 – 3- 1946
Σε κοινή τους διακήρυξη τα κόμματα Ένωση Δημοκρατικών Αριστερών, το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας, οι Αριστεροί Φιλελεύθεροι, οι Δημοκρατικοί Σύλλογοι της Αθήνας και του Πειραιά και ο Πολιτικός Συνασπισμός των Κομμάτων του ΕΑΜ τονίζουν πως «εκλογές κάτω από τις επικρατούσες συνθήκες δεν είναι μόνο τραγική κωμωδία, αλλά και σωστό πολιτικό πραξικόπημα, που αποβλέπει στη μοναρχοφασιστική επικράτηση». Ακολούθως, θα απέχουν από τις εκλογές της 31/3/1946.
3 – 3 – 1945
Γεννιέται η τραγουδίστρια Αρλέτα (Αργυρώ-Νικολέτα Τσάπρα).
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ξεκίνησε τη δισκογραφική της καριέρα τη δεκαετία του 1960 συμμετέχοντας στο λεγόμενο νέο κύμα της ελληνικής μουσικής.
Στα πρώτα της δισκογραφικά βήματα συνεργάστηκε με αρκετούς γνωστούς συνθέτες, όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης.
Κάποιες από τις επιτυχίες της είναι τα: «Μια φορά θυμάμαι», «Τα μικρά παιδιά», «Το λέει και το τραγούδι», «Ο λύκος», «Το τραγούδι της δραχμής», «Καφενείο», «Σερενάτα», «Ερχεται κρύο», «Τσάι γιασεμιού», «Τα ήσυχα βράδια», «Batida de Coco», «Μπαρ το Ναυάγιο», «Λεωφορείο το 2» κ.ά.
3 – 3 – 2005
Πεθαίνει ένας από τους μεγαλύτερους θεωρητικούς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ο Ρίνους Μίχελς (Rinus Michels).
Ο διάσημος Ολλανδός τεχνικός επινόησε και εφάρμοσε μέσα στο γήπεδο το «ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο». Είχε μεγάλες επιτυχίες στον Άγιαξ και στην Εθνική Ολλανδίας και ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «στρατηγός», λόγω της εξαιρετικής του ικανότητας να παρατάσσει με την κατάλληλη τακτική την ομάδα του στο γήπεδο.
Με τους Οράνιε πανηγύρισε το 1988 την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στη Γερμανία. Ύστερα από δημοψήφισμα της ΦΙΦΑ, ο Μίχελς έχει ανακηρυχτεί ως ο κορυφαίος κόουτς του αιώνα.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
4 – 3 – 1678
Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης και δεξιοτέχνης του βιολιού της εποχής του ιταλικού μπαρόκ Αντόνιο Βιβάλντι.
Έγραψε σόλο κονσέρτα για ένα ή περισσότερα βιολιά, φλάουτο, όμποε, φαγκότο, επίσης σονάτες, καντάτες και όπερες.
Ο Αντόνιο Βιβάλντι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του μουσικού είδους του ατομικού κονσέρτου. Ενός είδους, που έδινε τη δυνατότητα να αναγνωριστεί η δεξιοτεχνία στην ερμηνεία των μουσικών. Το γνωστότερο έργο του είναι, φυσικά, οι «Τέσσερις Εποχές». Ένα έργο αξεπέραστο, όσον αφορά, τόσο στη φόρμα, όσο και στο περιεχόμενό του.
Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι με τις «Τέσσερις Εποχές» ο Βιβάλντι άνοιξε μια νέα σελίδα στη μουσική, ένα νέο δρόμο απ’ τον οποίο πέρασαν όλοι οι κατοπινοί του κλασικοί συνθέτες. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους, αν όχι ο σημαντικότερος, εκπρόσωπος της λεγόμενης προκλασικής μουσικής.
4 – 3 – 1851
Γεννιέται ο μεγάλος Έλληνας λογοτέχνης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Γεννημένος το 1851 στη Σκιάθο, μεγάλωσε σ’ ένα ιδιαίτερα συντηρητικό και βαθιά θρησκευτικό περιβάλλον – ο πατέρας του ήταν ιερέας και ο ίδιος ήταν βαθιά δεμένος με την ορθοδοξία και την ψαλτική – ιδιαίτερα κλειστό, αποξενωμένο ακόμα και από την κλειστή σκιαθίτικη κοινωνία, γεγονός που συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση του τόσο ιδιόμορφου και εσωστρεφούς χαρακτήρα του.
Μετά από μια ταλαιπωρημένη παιδική και εφηβική ηλικία, εγκαθίσταται στην Αθήνα όπου ακολουθεί, για βιοποριστικούς λόγους, το στάδιο του μεταφραστή και του δημοσιογράφου.
Στη λογοτεχνία εμφανίζεται νωρίς – 1879 – με τα ιστορικά μυθιστορήματα «Έμποροι των Εθνών» και «Γυφτοπούλα». Αργότερα, θα αφοσιωθεί στην καλλιέργεια του ηθογραφικού διηγήματος και θα γίνει ο σπουδαιότερος εκπρόσωπός του.
Τα θέματά του είναι παρμένα κυρίως από την καθημερινότητα και τους ανθρώπινους τύπους της πατρίδας του. Το αστικό περιβάλλον της Αθήνας ποτέ δεν τον αφομοίωσε, κάτι που ενίσχυσε το βαθύ αίσθημα νοσταλγίας και την έντονη αγάπη για τη φύση, στοιχεία διάχυτα στο έργο του.
Το σημαντικότερο θέμα της προβληματικής του Παπαδιαμάντη είναι ο αιώνια βασανιζόμενος άνθρωπος. Μέσα σε όλο του το έργο – στο οποίο συνυπάρχουν αυτοβιογραφικά και αντικειμενικά στοιχεία – ο συγγραφέας ασχολείται με τη ζωή των φτωχών και κατατρεγμένων. Όντας ένας από αυτούς, δεν τους περιγράφει απλώς, ζει μαζί τους.
Η «Φόνισσα» θεωρείται το σπουδαιότερο έργο του Παπαδιαμάντη. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο συγγραφέας επηρεάστηκε από το έργο του Ντοστογιέφσκι «Έγκλημα και Τιμωρία», το οποίο είχε ο ίδιος μεταφράσει.
Επίσης, το έργο του Παπαδιαμάντη λειτουργεί και ως μία ανεκτίμητη λαογραφική πηγή. Τα ήθη και τα έθιμα του ελληνικού λαού είναι φωτογραφικά αποτυπωμένα στην πιο απροσποίητη έκφρασή τους.
4 – 3 – 1877
Ο Τσαϊκόφσκι ανεβάζει στο θέατρο Μπολσόι της Μόσχας το περίφημο μπαλέτο «Η Λίμνη των Κύκνων».
4 – 3 – 1943
Γεννιέται ο Ιταλός τροβαδούδος Λούτσιο Ντάλα (Lucio Dalla).
Ο διάσημος ερμηνευτής, στιχουργός και συνθέτης που σφράγισε τον ιταλικό μουσικό πολιτισμό, υπήρξε δημιουργός σημαντικότατων στιγμών της ιταλικής μουσικής, όπως του θρυλικού «Caruso», που πρωτοερμήνευσε ο Λουτσιάνο Παβαρότι και γνώρισε αμέτρητες ερμηνείες ανά τον κόσμο.
Ο καλλιτέχνης, που μεγάλο μέρος του έργου του χαρακτηρίζεται από κοινωνική ευαισθησία – τη δεκαετία του ’70 η συνεργασία με τον ποιητή Ρομπέρτο Ροβέρσι στο πλαίσιο μιας «κοινωνικά στρατευμένης μουσικής» θυμίζει την καλλιτεχνική δράση του Ντάριο Φο – έγραψε επίσης μουσική για ταινίες, διηύθυνε συμφωνικές ορχήστρες, ενώ η δισκογραφική του εταιρεία βοήθησε πολλούς νέους να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο της μουσικής.
4 – 3 – 1944
Αρχίζει η Μάχη της Κοκκινιάς μεταξύ των δυνάμεων του ΕΛΑΣ από τη μία πλευρά και των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους από την άλλη.
Στις 4/3 χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες προσπαθούν να εισβάλουν από δυο διαφορετικά σημεία στην πόλη, αλλά μετά από πολύωρες συγκρούσεις αναχαιτίζονται από τους αγωνιστές του ΕΛΑΣ. Την επόμενη μέρα, οι Κοκκινιώτες απαντούν με μεγαλειώδες συλλαλητήριο κατά της τρομοκρατίας στην πλατεία του Αγίου Νικολάου. Παράλληλα απαιτούν συσσίτιο για τα παιδιά. Στο τέλος του συλλαλητηρίου η πόλη δέχεται πολυμέτωπη επιδρομή, για να καταλήξει -μετά από αιματηρές μάχες- στην οπισθοχώρηση των Γερμανών και των ντόπιων συνεργατών τους.
Στις 6/3 κηρύσσεται πανεργατική απεργία στον Πειραιά. Η πόλη δέχεται σχεδιασμένη επιδρομή, που καταλήγει -μετά την αιματοχυσία- σε άτακτη φυγή των φασιστών. Στις 7/3 οι επιθέσεις των Γερμανών εντείνονται. Ο πολιορκητικός κλοιός στενεύει ασφυκτικά γύρω απ’ την πόλη. Τα ξημερώματα εντοπίζονται γερμανοτσολιάδες στην οδό Θηβών. Η σάλπιγγα του ΕΛΑΣ σημαίνει στις 6.00΄ γενική επίθεση του λαϊκού στρατού. Γίνονται μάχες σώμα με σώμα για την κατάληψη του κάθε δρόμου. Μέχρι τις 11.00΄ η αντίστασή του ΕΛΑΣ έχει καμφθεί, λόγω της έλλειψης πυρομαχικών. Τότε παίρνεται απόφαση για γενική αντεπίθεση με όσα πυρομαχικά έχουν απομείνει και δίνεται εντολή -αν χρειαστεί- να δοθεί μάχη με τις πέτρες ή με τα χέρια. Ο ανεφοδιασμός από τις γύρω περιοχές είναι αδύνατος, αφού η Κοκκινιά κυκλώνεται από -περίπου- 1800 Ναζί. Οι Γερμανοί διανυκτερεύουν στην πόλη. Το πρωί της 8/3 οι ταγματασφαλίτες εκτελούν τους συλληφθέντες της 5ης Μάρτη 1944 στην πλατεία των Αγίων Αναργύρων. Αργά το απόγευμα οι Ναζί αποχωρούν από την Κοκκινιά με την κουστωδία τους, μεταφέροντας 300 αιχμάλωτους στο Χαϊδάρι.
Ο λαός ανασαίνει προσωρινά με την αποχώρηση του κατακτητή κι εξακολουθεί τον αγώνα ως το επόμενο μεγάλο χτύπημα, το περιβόητο μπλόκο της πόλης που πραγματοποιήθηκε 5 μήνες αργότερα, στις 17/8/1944.
4 – 3 – 1954
Ο Τόντορ Ζίβκοφ εκλέγεται Α’ Γραμματέας της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας.
4 – 3 – 1965
Οι βουλευτές της ΕΔΑ καταθέτουν στη Βουλή 1.275 υπομνήματα με 32.411 υπογραφές κατοίκων της Αθήνας και του Πειραιά με αίτημα τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ.
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
5 – 4 – 1685
Γεννιέται ο Γερμανός συνθέτης του όψιμου μπαρόκ Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ (Georg Friedrich Händel). Έζησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγγλία και απέκτησε την αγγλική ιθαγένεια το 1726. Συνέθεσε concerti grossi, όπερες και ορατόρια.
1827
Πεθαίνει ο Γάλλος μαθηματικός, φυσικός, αστρονόμος και φιλόσοφος Πιερ Σιμόν Λαπλάς – Pierre-Simon Laplace, του οποίου οι μελέτες πάνω στη μηχανική του αστρονομικού συστήματος έδωσαν τεράστια ώθηση στην έρευνα του διαστήματος.
5 – 4 – 1827
Πεθαίνει ο Αλέξανδρος Βόλτα, που ανακάλυψε το βολταϊκό τόξο, εφηύρε τη βολταϊκή στήλη και έγραψε σπουδαία έργα για τον ηλεκτρισμό.
5 – 4 – 1871
Γεννιέται η Γερμανίδα κομμουνίστρια επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ (Rosalia Luxemburg).
Δραστηριοποιούμενη αρχικά μέσα από τις γραμμές του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και στη συνέχεια του Ανεξάρτητου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της οργάνωσης των Σπαρτακιστών από το οποίο αργότερα προέκυψε και το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας. Πολέμια του οπορτουνισμού, κύριος εκφραστής του οποίου ήταν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Καρλ Λίκμπνεχτ στην καταδίκη του γερμανικού ιμπεριαλισμού (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος) και την επαναστατική πάλη της εργατικής τάξης.
Υπήρξε από τους ηγέτες της Γερμανικής επανάστασης του 1918. Μετά την ήττα της επανάστασης συνελήφθη και δολοφονήθηκε μαζί με τον Κ. Λίκμπνεχτ στις 15/1/1919.
Ο Β. Ι. Λένιν, παρά τις μεγάλες διαφωνίες που είχε μαζί της, έγραψε για την Ρ. Λούξεμπουργκ: «Ήταν και παραμένει ένας αετός. Και όχι μόνο η μνήμη της θα είναι πάντα ιερή για τους κομμουνιστές όλου του κόσμου, μα και η βιβλιογραφία της και η πλήρης συλλογή των έργων της… θα είναι ένα διδακτικότατο μάθημα, που θα διαπαιδαγωγεί πολλές γενιές κομμουνιστών σε όλο τον κόσμο».
5 – 4 – 1922
Γεννιέται ο Ιταλός σκηνοθέτης Πιέρ Πάολο Παζολίνι (Pier Paolo Pasolini). Ανέπτυξε ένα έργο που εκτείνεται σε όλους τους τομείς της σύγχρονης διανόησης: Ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ενίοτε ηθοποιός, άφησε την προσωπικότητά του, που διαμορφώθηκε από πολλούς γεννήτορες και πολλές πηγές, να πλανηθεί σε όλο το εύρος του ανθρώπινου λόγου.
Στη διαμόρφωση του σκηνοθετικού του έργου έπαιξε καθοριστικό ρόλο το γεγονός ότι προερχόταν από τη λογοτεχνία και το θεωρητικό λόγο. Το έργο του είναι μια ισορροπία στο τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στην ακριβολογία και το μυστικισμό, ανάμεσα στον επικαθορισμό και την παρόρμηση, ανάμεσα στη λογική και το πάθος.
Γεννημένος και διαμορφωνόμενος κοινωνικά σε μια εποχή θυελλών, πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών, ο Παζολίνι φθάρηκε σε πολλές μάχες για την πολιτική, την ηθική και την αισθητική, ζώντας μια ζωή σύντομη αλλά γεμάτη, εξαιτίας αυτών ακριβώς των μαχών. Η προσωπική του πορεία ήταν γεμάτη ιδιαιτερότητες, πάρα πολλές φορές οδυνηρές για τον ίδιο, όμως αυτές οι ιδιαιτερότητες υπήρξαν ουσιαστικά παροδικές σε προσωπικό επίπεδο.
Η αντανάκλασή τους στο έργο του, εντάχθηκε σε μια πολύ σοβαρότερη διαδικασία, καθώς από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον του τράβηξαν όλοι εκείνοι οι ξεριζωμένοι που επιβίωναν στον περιθώριο της κοινωνικής «ανάπτυξης», όλοι εκείνοι που η «επίσημη» κοινωνία καταδίωκε σφοδρά, με σκοπό την τελική εξόντωσή τους .
Ο Παζολίνι παρ’ όλη τη φαινομενικά μοναχική πορεία του, υπήρξε ένας άνθρωπος που επιζητούσε το διάλογο, κυρίως με εκείνους που ήθελε να διαπλάσει και να τους απαλλάξει από προκαταλήψεις, η αυτονομία του ως προσωπικότητα και έργο δεν ήταν προκλητική, καθώς ο ίδιος δεν αντιλαμβανόταν τον εαυτό του ως περιθωριακό ή ως «καταραμένο» που επρόκειτο να «δικαιωθεί» μετά θάνατον. Μας άφησε ταινίες και κείμενα – ποιήματα και πεζά – που σίγουρα βάζουν τον θεατή και τον αναγνώστη σε διαδικασία σκέψης, γεγονός σημαντικότατο, και ταυτόχρονα πράγμα εξίσου σημαντικό μετουσιώθηκαν σε πολλαπλές κατευθύνσεις. Ήταν ο σκηνοθέτης του «Ακατόνε», της «Μάμα Ρόμα», του «Θεωρήματος», της «Μήδειας» και του «Δεκαήμερου».
5 – 4 – 1953
Πεθαίνει ο Ιωσήφ Στάλιν (Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι), ΓΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων) και ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Ι. Β. Στάλιν εντάχθηκε από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία, ενώ μετείχε στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) από την ίδρυσή του το 1898. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ενωσης και Μπακού, στήριξε τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1905 – 1907. Στα 1912 έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», που είναι από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Στην καθοδήγηση της ένοπλης πάλης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση πήρε μέρος σαν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής. Διετέλεσε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση, ενώ στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.
Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά, την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι, του Μπουχάριν και άλλων. Αγωνίστηκε ενάντια στο δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα και επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμέλιου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού, υπερασπιζόμενος τις λενινιστικές αρχές για το Κόμμα Νέου Τύπου. Ηταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Διεθνούς.
Το όνομα και η δράση του Ι. Β. Στάλιν συνδέθηκε, τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την ανάπτυξη του σοσιαλιστικού συστήματος σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα, το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ηταν περίοδος που ο ιμπεριαλισμός δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ’ ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.
Όλα αυτά αποτέλεσαν βασικό λόγο, που ως ηγέτης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε όσο κανείς άλλος, τόσο από τον ταξικό αντίπαλο όσο και από τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.
5 – 4 – 1964
Πεθαίνει ο Μίλτος Μανάκης, που, μαζί με τον αδελφό του Γιαννάκη, θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους κινηματογραφιστές των Βαλκανίων.
5 – 4 – 2011
Πεθαίνει ο τραγουδοποιός και δημοσιογράφος Μανώλης Ρασούλης.
Σχεδόν σαράντα χρόνια στη μουσική δημιουργία, καταπιάστηκε για πρώτη φορά με τη στιχουργική το 1974, όταν στα χνάρια του Βαμβακάρη έγραψε το πρώτο του τραγούδι, «Μες στη μικρή αγκάλη σου», σε μουσική Μάριου Στεφανόπουλου.
Ο δημιουργικός του κύκλος ξετυλίχτηκε σε πολλές στροφές: «Η εκδίκηση της γυφτιάς», «Τα Δήθεν», «Τα τραγούδια της Χαρούλας», «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει», «Παίξε Χρήστο επειγόντως», «Πότε Βούδας, πότε Κούδας» κ.ά.
Δεκάδες τα τραγούδια του που αγαπήθηκαν και που, παρότι πέρασαν δεκαετίες από τότε που γράφτηκαν, ακόμη τραγουδιούνται: «Τίποτα δεν πάει χαμένο», «Αχ, Ελλάδα σ’ αγαπώ», «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια», «Το κοτλέ παντελονάκι» κ.ά. Μεταξύ άλλων συνεργάστηκε με τους Μ. Λοΐζο, Ν. Μαμαγκάκη, Ν. Παπάζογλου, Ν. Ξυδάκη, Δ. Σαββόπουλο, αδελφούς Κατσιμίχα, Χ. Νικολόπουλο κ.ά.
5 – 4 – 2013
Πεθαίνει ο Ούγκο Τσάβεζ Φρίας, πρώην στρατιωτικός και Πρόεδρος της Βενεζουέλας από το 1999 έως το 2013.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
6 – 3 – 1475
Γεννιέται ο ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας, ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της Ιταλικής Αναγέννησης Μιχαήλ Άγγελος (Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni).
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών, αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος δημιουργός της Αναγέννησης, το όνομα του οποίου είναι συνώνυμο με τη λέξη «αριστούργημα».
Γλύπτης από εσωτερική ανάγκη για έκφραση, ζωγράφος παρά τη θέλησή του, αρχιτέκτονας από προδιάθεση και ποιητής από ιδιοσυγκρασία, έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα ευρωπαϊκή τέχνη, αφήνοντας πίσω του τεράστια κληρονομιά: Την οροφή της Καπέλα Σιξτίνα, την ηρωική μορφή του Δαυίδ (γλυπτό), τα μεγαλειώδη έργα που κοσμούν το Βατικανό, πίνακες ζωγραφικής, αρχιτεκτονικές μελέτες κ.ά.
6 – 3 – 1910
Ο Θεσσαλικός κάμπος βρίσκεται σε αναβρασμό. Οι αγρότες ξεσηκώνονται κατά των τσιφλικάδων. Στο Κιλελέρ οι κολίγοι, που επιχείρησαν να επιβιβαστούν στο τρένο με προορισμό αγροτική συγκέντρωση στη Λάρισα χωρίς να βγάλουν εισιτήριο, αντιμετωπίζονται με ύβρεις και βία από τις Αρχές. Η στάση του διευθυντή των θεσσαλικών σιδηροδρόμων Πολίτη αγριεύει τους κολίγους.
Εκείνος, με τη σειρά του ζητά από τον αξιωματικό στρατιωτικής δύναμης, που βρισκόταν στο τρένο και πήγαινε στη Λάρισα για το συλλαλητήριο, να αντιμετωπίσει ένοπλα τους αγρότες. Ο καραβανάς υπάκουσε. Διέταξε ευζώνους και φαντάρους να πυροβολήσουν το πλήθος. Δύο από τους αγρότες, ο Αθ. Νταφούλης και ο Αθ. Μπόκας έπεσαν νεκροί. Πολλοί αγρότες τραυματίστηκαν. Το αίμα έβαψε τον κάμπο.
Το τρένο αγκομαχώντας έφτασε στο σταθμό Τσουλάρ, όπου κι εκεί βρίσκονταν συγκεντρωμένοι κολίγοι για το συλλαλητήριο, αλλά δε σταμάτησε να τους πάρει. Νέα ένταση. Η οργή των κολίγων στο κατακόρυφο. Οι τσολιάδες από τα παράθυρα πυροβολούν και πάλι. Δύο ακόμη αγρότες ξαπλώνονται στη γη και πολλοί άλλοι τραυματίζονται.
Η είδηση της αιματοχυσίας δεν άργησε να φτάσει στους συγκεντρωμένους στη Λάρισα. Οι σκλάβοι της γης διαμαρτύρονται, φωνάζουν εναντίον των δολοφόνων, ζητούν γη και δικαιοσύνη. Οι δυνάμεις καταστολής χτυπούν στο ψαχνό. Χύνεται και πάλι αίμα, γίνεται μάχη σώμα με σώμα και οι αγρότες βγαίνουν νικητές.
Μετά το μακελειό της 6ης Μαρτίου του 1910 η κυβέρνηση του Στ. Δραγούμη οργάνωσε δίκες κατά των αγροτών. Οι κατηγορούμενοι, όμως, αγρότες αθωώθηκαν. Ο αγώνας τους δεν πήγε χαμένος. Το αγροτικό κίνημα μετά το Κιλελέρ φούντωσε σε όλη την Ελλάδα και λίγα χρόνια αργότερα ο Βενιζέλος αναγκάστηκε να δημοσιεύσει διάταγμα για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών.
6 – 3 – 1918
Αρχίζει τις εργασίες του το 7ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι) της Ρωσίας (6-8/3/1918), το πρώτο Συνέδριο μετά τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917.
Κύριο ζήτημα που απασχόλησε το Συνέδριο υπήρξε η υπογραφή ειρήνης με την Γερμανία (Συνθήκη Μπρεστ-Λιτόβσκ). Στο Συνέδριο αυτό το Κόμμα αποφάσισε επίσης την αλλαγή του ονόματός του από Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα, σε Κομμουνιστικό.
6 – 3 – 1921
Οι σιδηροδρομικοί κατεβαίνουν σε πανελλαδική απεργία με κύριο αίτημα την αύξηση των μισθών. Η απεργία συνεχίζεται μέχρι τις 14/3 παρά την κήρυξη επιστράτευσης των σιδηροδρομικών. Συλλαμβάνονται 1.500 απεργοί, 580 στέλνονται στο Μικρασιατικό Μέτωπο ενώ 38 καταδικάζονται σε καταναγκαστικά έργα.
6 – 3 – 1928
Γεννιέται ο μεγάλος Κολομβιανός της παγκόσμιας λογοτεχνίας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Πολύτιμη και βασική ύλη του η μαρτυρική πορεία της Λατινικής Αμερικής των τελευταίων 500 χρόνων με τους αγώνες για την ανεξαρτησία, την ατέλειωτη σειρά πραξικοπηματιών και δικτατορικών καθεστώτων που περνάει μέσα από τα έργα του σε μορφές διαχρονικές πότε μαγικές, πότε ρεαλιστικές και πότε μαγικά ρεαλιστικές. Ευρύτερα γνωστός έγινε με το μυθιστόρημα «100 Χρόνια μοναξιάς» τα βασικά πρωτότυπα του οποίου υπάρχουν σε προηγούμενα, αλλά και μετέπειτα έργα του.
Επίσης ήταν εκφραστής της καταγγελτικής ματιάς της Λατινικής Αμερικής, αλλά και εμμέσως του (πρώην και νυν) αποικιοκρατούμενου κόσμου, προς τη Γηραιά Ευρωπαϊκή Ήπειρο που συνεχίζει να βλέπει τον υπόλοιπο κόσμο αφ’ υψηλού. «Ίσως η αξιοσέβαστη Ευρώπη θα μας καταλάβαινε καλύτερα, αν προσπαθούσε να μας βλέπει στο δικό της παρελθόν» ήταν μια φράση του στην ομιλία του με αφορμή την απονομή του βραβείου Νόμπελ της Λογοτεχνίας που κέρδισε το 1982 δίνοντας έκφραση στην ουσία της «μοναξιάς της Λατινικής Αμερικής», όταν η «δική της πραγματικότητα» ερμηνεύεται με «ξένα σχήματα».
Συνήθως, η λογοτεχνική δημιουργία του Μάρκες διαιρείται σε δύο περιόδους: Αυτήν που προηγήθηκε του έργου που τον καθιέρωσε παγκοσμίως, το πασίγνωστο «100 Χρόνια Μοναξιάς» και την μετά απ’ αυτό. Τα έργα που προηγήθηκαν μοιάζουν με προετοιμασία στο μνημειώδες αυτό μυθιστόρημα με την έννοια, ότι κάποια πρόσωπα, τόποι, γεγονότα, αντιλήψεις, που μπαίνουν σαν συστατικά στοιχεία στο «100 Χρόνια Μοναξιάς», απαντώνται εν μέρει σε προηγούμενα έργα του, όπως ο κεντρικός τόπος, το χωριό Μακόντο. Που δεν πάει να πει ότι πρόκειται απλώς για δοκιμές. Αντίθετα, πρόκειται για άρτια λογοτεχνικά έργα, που ωστόσο μαρτυρούν την αναζήτηση μιας μεγαλύτερης σύνθεσης.
Η χαρακτηριστική για το έργο του (όπως και πολλών άλλων λογοτεχνών της Λατινικής Αμερικής) συνύφανση του ρεαλιστικού με το μαγικό – που καθιέρωσε τον όρο «μαγικό ρεαλισμό» – οφείλεται στην αξιοποίηση των στοιχείων της κουλτούρας του ιθαγενούς πληθυσμού και των Αφρικανών σκλάβων που αποτελούν συστατικό μέρος της ιστορικής κληρονομιάς της ηπείρου δίνοντάς της το εντελώς δικό της χαρακτήρα. Το θέμα του προσδιορισμού της δικής του ταυτότητας είχε και έχει μεγάλη σημασία για το λεγόμενο «Τρίτο Κόσμο» που οι εκφραστές της κατηγορούν συχνά τον ευρωκεντρισμό της δυτικής διανόησης.
Ο Μάρκες έζησε από την αρχή της συγγραφικής του σταδιοδρομίας τη βία της κολομβιανής εξουσίας, ενάντια στην οποία είχε πάντα σταθερές απόψεις. Η αδιάλειπτη υποστήριξή του της κουβανικής επανάστασης σ’ όλη του τη ζωή, όπως και η βαθιά φιλία του με τον Φιντέλ Κάστρο ήταν η αιτία μιας μόνιμης πολεμικής εναντίον του.
6 – 3 – 1937
Γεννιέται η Βαλεντίνα Τερεσκόβα, Σοβιετική κοσμοναύτης και η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα. Κόρη αγροτών, η Β. Τερεσκόβα πριν ενταχθεί στο διαστημικό πρόγραμμα της Σοβιετικής Ένωσης δούλευε ως εργάτρια σε υφαντουργείο.
Ήταν Γραμματέας της Κομσομόλ (Κομμουνιστική Νεολαία) της πόλης της και στη συνέχεια μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής από το 1969 έως το 1991). Διετέλεσε επίσης μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ (1966-1974), καθώς και του Προεδρείου του (1969-1991).
6 – 3 – 1942
Οι φοιτητές του Πολυτεχνείου κατεβαίνουν σε 4ήμερη γενική απεργία με οικονομικά και εκπαιδευτικά ζητήματα. Η απεργία μετατράπηκε σε ανοιχτή εθνικοαπελευθερωτική εκδήλωση με συνθήματα κατά των κατακτητών.
6 – 3 – 1951
Σε κλίμα έντονου αντικομμουνισμού και «κόκκινης» τρομοϋστερίας (περίοδος Μακαρθισμού) αρχίζει η δίκη των Έθελ και Τζούλιους Ρόζενμπεργκ (Julius Rosenberg and Ethel Rosenberg), δύο Αμερικανών κομμουνιστών, που κατηγορούνταν ότι έδωσαν πυρηνικά μυστικά στη Σοβιετική Ένωση.
Παρά τις κατασκευασμένες κατηγορίες και την κατακραυγή (ανάμεσα σε αυτούς που ένωσαν τις φωνές τους υπέρ των Ρόζενμπεργκ: ο Α. Αϊνστάιν, ο Μπ. Μπρεχτ, ο Π. Πικάσο, ο Ζαν Πολ Σατρ, κ.α.) θα καταδικαστούν σε θάνατο και θα εκτελεστούν στις 19/6/1953.
6 – 3 – 1952
Πεθαίνει ο κομμουνιστής Μιλτιάδης Πορφυρογέννης. Γεννημένος στις 25/2/1903 στην Αγριά Μαγνησίας συνέδεσε τη ζωή του με το Κομμουνιστικό Κόμμα και τους αγώνες του λαού μας.
Μέλος του ΚΚΕ από το 1926, διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής από το 5ο Συνέδριο το 1934. Στο 7ο Συνέδριο (1945) αναδείχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Ελέγχου (έως το θάνατό του). Εκλέχθηκε βουλευτής του ΚΚΕ στις εκλογές του 1932 και του 1936, ενώ διώχτηκε επανειλημμένα για τη δράση του.
Έλαβε ενεργό μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση και διετέλεσε υπουργός το 1944 (στην κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» του Γ. Παπανδρέου) και το 1947 (στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση).
6 – 3 – 1994
Πεθαίνει η ηθοποιός και πολιτικός Μελίνα Μερκούρη.
Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού τα έτη 1981—89 και 1993—94 σε όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αρκετά σημαντική ήταν η πορεία της στον διεθνή και ελληνικό κινηματογράφο.
Της χάρισε αρκετά βραβεία με κορυφαίο το βραβείο πρώτης γυναικείας ερμηνείας του Φεστιβάλ των Καννών και επίσης μία υποψηφιότητα για Όσκαρ για το «Ποτέ την Κυριακή» (Never on Sunday) το οποίο έχασε απ’ την Ελίζαμπεθ Τέιλορ το 1960.
Κέρδισε όμως το βραβείο καλύτερης ερμηνείας από τους κριτικούς του Κλιβελαντ. Επίσης βραβεύτηκε με το ιταλικό βραβείο Ντονατέλλο (Donatello) για την ερμηνεία της στο «Τοπ Καπί» το 1965. Υπήρξε τρεις φορές υποψήφια για Χρυσές Σφαίρες (Golden Globes) και δυο φορές υποψήφια στα βραβεία BAFTA.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
7 – 3 – -322
Πεθαίνει ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης. Γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής, στην Μακεδονία. Έγινε δεκτός και παρακολούθησε την Ακαδημία του Πλάτωνα, στην Αθήνα. Η ιδιοφυία του γίνεται αμέσως αντιληπτή και συνδέεται με τον Πλάτωνα, με τον Εύδοξο, τον Ξενοκράτη και άλλους στοχαστές. Τα έργα του αναφέρονται σε πολλές επιστήμες, όπως φυσική, βιολογία, φιλοσοφία, ζωολογία, λογική, ηθική, ποίηση, θέατρο, μουσική, ρητορική, πολιτική κ.ά. Το έργο του θεωρείται το πρώτο ολοκληρωμένο σύστημα στη Δυτική Φιλοσοφία.
Ο Μαρξ εξαίρει την οξυδέρκεια του Αριστοτέλη, χάρη στην οποία ο τελευταίος «διάβασε» στη χρηματική μορφή την ανάπτυξη της απλής μορφής της αξίας, δηλαδή της έκφρασης της αξίας ενός εμπορεύματος με ένα οποιοδήποτε άλλο: «“5 κρεβάτια=1 σπίτι” δε διαφέρει από “5 κρεβάτια=τόσο χρήμα”« (Το Κεφάλαιο, Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας, τόμος πρώτος (μετάφραση: Παναγιώτης Μαυρομμάτης), Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα: 2005: 73-74).
7 – 3 – 1875
Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Ζοζέφ Μορίς Ραβέλ (Joseph Maurice Ravel).
Μαζί με τον Κλωντ Ντεμπυσσύ θεωρούνται οι κύριοι εκπρόσωποι του μουσικού ιμπρεσιονισμού. Τα έργα του για πιάνο αποτελούν ιδιαίτερα δημοφιλή κομμάτια του κλασικού ρεπερτορίου.
Πολλά από αυτά όπως τα «Jeux d’eau», «Miroirs», «Le tombeau de Couperin» και το «Gaspard de la nuit» απαιτούν ιδιαίτερη δεξιοτεχνία από τους εκτελεστές τους. Έχει γράψει επίσης σημαντικά έργα για ορχήστρα όπως το «Δάφνις και Χλόη»
Το πιο γνωστό του έργο είναι το «Μπολερό» (1928), το οποίο ο ίδιος θεωρούσε ασήμαντο και κάποτε το είχε περιγράψει ως «ένα κομμάτι για ορχήστρα χωρίς μουσική».
7 – 3 – 1908
Γεννιέται η Ιταλίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Άννα Μανιάνι (Anna Magnani).
Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς του 20ου αιώνα και κατά καιρούς την έχουν αποκαλέσει «στοιχείο της Φύσης», «λύκαινα» και «εκρηκτική σαν ηφαίστειο».
Κατά την πολυετή καριέρα της ανανέωσε τη φιγούρα της γυναίκας ηθοποιού και, μέσα από τη δύναμη της ερμηνείας της, άλλαξε τα καλλιτεχνικά στερεότυπα της εποχής της. Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους Ιταλούς σκηνοθέτες της εποχής της, όπως ο Ρομπέρτο Ροσελίνι, ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο Φεντερίκο Φελλίνι και ο Λουκίνο Βισκόντι. Ο θεατρικός συγγραφέας Τένεσι Ουίλιαμς υπήρξε φίλος και θαυμαστής της και έχοντας τη φιγούρα της στο μυαλό του έγραψε για εκείνη το έργο «Τριαντάφυλλο στο Στήθος».
Η ερμηνεία της στην κινηματογραφική μεταφορά του απέσπασε Βραβείο Όσκαρ. Επίσης η ηθοποιός τιμήθηκε τόσο από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όσο και εκείνο του Βερολίνου. Αποτελεί δε μία από τις τέσσερις προσωπικότητες ιταλικής καταγωγής που διαθέτουν αστέρι στη διάσημη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ.
7 – 3 – 1914
Γεννιέται ηθοποιός, σκηνοθέτης, μεταφραστής, συνδικαλιστής, δάσκαλος δραματικής τέχνης, τ. βουλευτής, επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λυκούργος Καλλέργης. Ήταν γιος του δημοσιογράφου, σοσιαλιστή ηγέτη Σταύρου Καλλέργη.
Φοίτησε στη Δραματική Σχολή της «Λαϊκής Σκηνής» του Κάρολου Κουν. Βγήκε στο θέατρο το 1934, με τη «Λαϊκή Σκηνή» του Κάρολου Κουν, με πρώτο ρόλο τον Πανάρετο στην «Ερωφίλη» του Χορτάτζη. Ιδρυτικό μέλος και πρωταγωνιστής του «Θεάτρου Τέχνης» του Κάρολου Κουν από το 1942 έως το 1950.
Πρωταγωνιστής σε διάφορους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, ερμήνευσε εξέχοντες ρόλους σε πολλά θεατρικά έργα, του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου. Συνεργάστηκε με την Μαρίκα Κοτοπούλη, την Κατερίνα Ανδρεάδη, τον Βεάκη, την Κυβέλη, την Παξινού, τον Μινωτή, κ.ά.
Μετέφρασε: 4 θεατρικά έργα του Τσέχοφ, «Ο Γλάρος», «Θείος Βάνιας», «Οι τρεις αδελφές», «Ο Βυσσινόκηπος» και 4 μονόπρακτα, «Πρόταση Γάμου», «Η Αρκούδα», «Ο Γάμος», «Το Κύκνειο άσμα», «Εμείς και ο χρόνος» του Πρίσλεϊ, τα «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, «Οι Μικροαστοί» του Γκόρκι, το μονόπρακτο «Ροζαλίντα» του Μπάρι. Γενικός γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1956 έως το 1967 και για ένα διάστημα πρόεδρος. Για 5 χρόνια πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος – Ακροάματος (ΠΟΘΑ) και αντιπρόεδρος του Ταμείου Συντάξεων Ηθοποιών. Το Νοέμβρη του 1977 εξελέγη βουλευτής του ΚΚΕ στην Α΄ Αθήνας για μια τετραετία ενώ μετά την αντεπανάσταση και την ανατροπή του σοσιαλισμού στήριξε το οπορτουνιστικό μόρφωμα του «Συνασπισμού της Αριστεράς». Του έχουν απονεμηθεί το Βραβείο Πιραντέλο και το Βραβείο Βεάκη.
7 – 3 – 1948
Ενσωματώνονται και επίσημα στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, που έως τότε κατέχονταν από την Ιταλία.
7 – 3 – 1999
Φεύγει από τη ζωή ο μεγάλος Αμερικανός σκηνοθέτης Στάνλεϊ Κιούμπρικ (Stanley Kubrick).
Το 1951 δημιούργησε την πρώτη του ταινία, ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Day of the Fight».
Γνώρισε την επιτυχία με τις ταινίες «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» (2001: A Space Odyssey, 1968), «Το Κουρδιστό Πορτοκάλι» (A Clockwork Orange), «Μπάρρυ Λύντον» (Barry Lyndon), «Η Λάμψη» (The Shining, 1980), «Full Metal Jacket» και το «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» (Eyes Wide Shut).
7 – 3 – 2004
Βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα. Πρώτο Κόμμα έρχεται η ΝΔ με 45,36%. Το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει 40,55%, το ΚΚΕ 5,9% και ο ΣΥΝ 3,26%. Πρωθυπουργός έγινε ο Κώστας Καραμανλής.
Πηγή : ALT.GR
Ετικέτες: Σαν Σήμερ
Πηγή : ALT.GR
8 – 3 – 1857
Οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών. Εκτός των άλλων διακρίσεων, οι εργάτριες είχαν να αντιμετωπίσουν και τη διάκριση που γινόταν ανάμεσα στους εργαζόμενους αγγλοσαξονικής καταγωγής και στους υπόλοιπους υπέρ των πρώτων.
Αισθανόμενοι την απειλή μιας γενικευμένης εργατικής εξέγερσης, οι εργοστασιάρχες απαντούν με ομαδικές απολύσεις και εξαπολύουν τους «μπράβους», για να τρομοκρατήσουν τις εργάτριες που πρωτοστατούσαν στην απεργία. Παρά την τρομοκρατία, οι διαδηλώσεις εκείνης της μέρας χαρακτηρίστηκαν από το μέγεθος και τη μαχητικότητά τους. Στους εργοδότες και την κυβέρνηση δεν έμενε άλλος δρόμος από το να χρησιμοποιήσουν την αστυνομία. Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες, οι διαδηλώσεις βάφτηκαν με αίμα.
Η Β` διεθνής Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, που συνήλθε στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιέρωσε, μετά από πρόταση της επιφανούς προσωπικότητας του διεθνούς εργατικού κινήματος Κλάρας Τσέτκιν, τη μέρα της 8ης Μάρτη σαν Διεθνή Μέρα της Γυναίκας κάτω από δυο βασικά συνθήματα: την πάλη για τα δικαιώματά της και την πάλη για την ειρήνη.
8 – 3 – 1881
Γεννιέται η κομμουνίστρια συγγραφέας Γαλάτεια Καζαντζάκη, που συνέδεσε τη ζωή και το έργο της με τα κομμουνιστικά ιδανικά και το ΚΚΕ. Η Γαλάτεια Καζαντζάκη μεγάλωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης, όταν το νησί βρισκόταν ακόμα υπό τουρκική κατοχή.
Η οικογένειά της ήταν μια από τις λογιότερες του τόπου. Η ίδια η Γαλάτεια είχε τα εφόδια να αναπτυχθεί σε μια από τις πρώτες γυναίκες διανοούμενες και συγγραφείς στην Ελλάδα. Όσο έμενε ακόμα στο Ηράκλειο, κατάφερε να ξεσηκώσει εναντίον της την τοπική κοινωνία, καθώς δημοσίευσε σε αθηναϊκό περιοδικό, στην «Πινακοθήκη», μια σειρά από κείμενα κοινωνικής κριτικής που έθιγαν τους Ηρακλειώτες. Η πρώτη νουβέλα της, το «Ridi Pagliazzo». Η σχέση της Γαλάτειας με τον Νίκο Καζαντζάκη έχει τροφοδοτήσει δυο εκτενή αφηγήματα. Το ένα, της ίδιας, είναι το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα «Άνθρωποι και Υπεράνθρωποι» (1957).
8 – 3 – 1921
Συνέρχεται το 10ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας (μπολσεβίκων), οι εργασίες του οποίου κράτησαν έως τις 16/3. Το 10ο Συνέδριο επεξεργάστηκε τις μεθόδους της οικοδόμησης του σοσιαλισμού με βάση τη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ), στερέωσε τη συμμαχία της εργατικής τάξης με την αγροτιά, καθώς και τη συμμαχία των εθνοτήτων της Σοβιετικής χώρας. Τέλος, αποτέλεσε σταθμό στην πάλη για την ενότητα του Κόμματος και την καταπολέμηση του φραξιονισμού.
Η ΝΕΠ έβαλε προσωρινά φρένο στους ρυθμούς επέκτασης των κομμουνιστικών σχέσεων παραγωγής. Αποτελούσε μια προσωρινή υποχώρηση που επιβλήθηκε από τις αντικειμενικές συνθήκες στην οικονομία της Σοβιετικής Ρωσίας και το σχετικό κλονισμό της σχέσης της εργατικής τάξης με τη μικρομεσαία αγροτιά που προκλήθηκε από τον εμφύλιο πόλεμο και την ξένη επέμβαση. Σήμαινε τη μερική ισχυροποίηση εμπορευματο-χρηματικών σχέσεων και (στο έδαφός τους) το δυνάμωμα μιας αστικής τάξης στην πόλη και στην ύπαιθρο (κουλάκοι). Βέβαια, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και του κόμματός της η ΝΕΠ δεν αντιμετωπιζόταν μοιρολατρικά ως ένα δήθεν αυτόνομο, νομοτελειακό «στάδιο» της επαναστατικής διαδικασίας. Η πορεία της θα κρινόταν από την ικανότητα της προλεταριακής εξουσίας να πείσει τη μικρομεσαία αγροτιά ότι η παλινόρθωση της ατομικής ιδιοκτησίας και του ελεύθερου εμπορίου θα σήμαινε προοπτικά κατρακύλισμα στην τσιφλικάδικη και καπιταλιστική εξουσία. Θα καθοριζόταν από τη δυνατότητα του κράτους να ανορθώσει τη σοσιαλιστική βιομηχανία και να δώσει στην αγροτιά την υλικοτεχνική βάση (τρακτέρ, εξηλεκτρισμός, κτλ.) για τη ριζική αναμόρφωση της μικρο-αγροτικής παραγωγής σε κοινωνική βάση και, επόμενα, και της μικροαστικής συνείδησης του αγρότη. Οι αντιφάσεις που ενυπήρχαν στα πλαίσια της ΝΕΠ δεν μπορούσαν σε τελική ανάλυση να λυθούν παρά μέσω της ταξικής πολιτικής του προλεταριακού κράτους, μέσω της πορείας της ταξικής πάλης.
Όπως τόνιζε και ο Β. Ι. Λένιν, «η πολιτική αυτή ονομάστηκε νέα οικονομική πολιτική, γιατί κάνει στροφή προς τα πίσω. Εμείς τώρα υποχωρούμε, σαν να πηγαίνουμε προς τα πίσω, μα το κάνουμε για να κάνουμε πρώτα πίσω, και να πάρουμε μετά φόρα και να κάνουμε ένα άλμα πιο μεγάλο προς τα μπρος. Μόνο μ’ αυτόν τον όρο υποχωρήσαμε, πραγματοποιώντας τη νέα οικονομική πολιτική». («Απαντα», τόμος 45, σελ. 302)
8 – 3 – 1997
Πεθαίνει ο λογοτέχνης κι αγωνιστής της ΕΑΜικής Αντίστασης, Ζήσης Σκάρος. Έζησε μια ζωή αφιερωμένη στον αγώνα για την ειρήνη, τον πολιτισμό, το δίκιο και το σοσιαλισμό. Μέσα από το έργο του, εξέφρασε με γνώση και ευαισθησία τα προβλήματα και τις ανάγκες του λαού μας. Οι σοσιαλιστικές του ιδέες αποτέλεσαν θεμελιακό υλικό του πολύτιμου έργου του. Γεννημένος στο χωριό Κανάλια της Καρδίτσας, το 1917, από αγροτική οικογένεια, ο Ζήσης Σκάρος από τα μαθητικά του χρόνια συνδέθηκε με τους αγώνες του λαού και παρέμεινε μαχόμενος και ασυμβίβαστος μέχρι το τέλος της ζωής του, με την άγρυπνη συνείδηση του κομμουνιστή.
Το 1933 πρωτοστατεί σε μια μαθητική απεργία και αποβάλλεται από όλα τα γυμνάσια της χώρας. Τον επόμενο χρόνο, εντάσσεται στην ΟΚΝΕ και αναμετριέται παράλληλα με την πρώτη του μαχητική συγγραφική δημιουργία, δημοσιεύοντας στο αθηναϊκό περιοδικό «Νέος Λενινιστής» το διήγημα «Το αέρι του θανάτου». Το 1937 συλλαμβάνεται από το μεταξικό καθεστώς και καταδικάζεται σε δύο χρόνια φυλακή και ένα εξορία. Κάνει έφεση και αποφυλακίζεται μετά από 8 μήνες. Το 1938 μπαίνει στη Νομική Αθηνών και παράλληλα σπουδάζει στο Γαλλικό Ινστιτούτο, ενώ ξανασυλλαμβάνεται σε αντιδικτατορική διαδήλωση των φοιτητών. Μέλος του ΚΚΕ από το 1942 οργανώνεται στο ΕΑΜ, συλλαμβάνεται και κλείνεται στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Οι φυλακίσεις, οι διώξεις και οι εξορίες θα συνεχιστούν καθόλη τη διάρκεια του Εμφυλίου. Ο ίδιος και το έργο του βρίσκονται υπό περιορισμό και στη διάρκεια της χούντας. Αυτοεξορίζεται στη Ρώμη μέχρι τη μεταπολίτευση. Η επιστροφή του, παρ’ όλα αυτά, απαιτούσε και πάλι αγώνα για την απόδοση της ιθαγένειάς του, που του είχε αφαιρεθεί το 1971.
Μετά «Το αέρι του θανάτου», εκδίδονται «Οι Δυνατοί» (1937), η ποιητική συλλογή «Αργώ» (παράνομα το 1942), «Ναθαναήλ Μαρκός» (1943), «Κλούβες» (1945, αυτοβιογραφικό). Μνημειώδες είναι το έργο του «Οι ρίζες του ποταμού»,μια τρίτομη μυθιστορηματική τριλογία, με θέμα την ιστορία του αγροτικού και εργατικού κινήματος: πρώτος τόμος «Ραγιάδες και κολίγοι» (1960), «Αστοί και εργάτες» (1963), «Αντίσταση και πόλεμος» (1979). Το 1980 η τριλογία βραβεύεται με το Β Κρατικό Βραβείο. Άλλα έργα του: «Ανοιχτοί ουρανοί», «Το ταξίδι της φιλίας», «Το φλογισμένο βουνό», «Το κορίτσι με το σαντούρι», «Η κραυγή του ελληνικού λαού», «Ο κόσμος των ελπίδων», «Ο σημερινός κόσμος», «Ζητήματα Τέχνης», «Για ένα λουλούδι».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
9 – 3 – 1842
Κάνει πρεμιέρα στο Μιλάνο η τρίτη όπερα του Τζουζέπε Βέρντι, «Ναμπούκο». Η επιτυχία της καθιερώνει τον Βέρντι ως έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες όπερας της Ιταλίας.
9 – 3 – 1907
Οι τσιφλικάδες δολοφονούν τον Μαρίνο Αντύπα. Γιος ενός φτωχού ξυλογλύπτη, στα 17 του αφήνει τη γενέτειρά του και έρχεται στην Αθήνα για να δουλέψει και να σπουδάσει. Εδώ στην πρωτεύουσα μπαίνει με ορμή στον κοινωνικό και πολιτικό στίβο. Γίνεται μέλος του «Σοσιαλιστικού Συλλόγου» του Σταύρου Καλλέργη και από αυτή τη στιγμή αρχίζουν οι διώξεις και οι κατατρεγμοί σε βάρος του. Η πρώτη σύλληψή του γίνεται τον Οκτώβρη του 1897 για έναν πύρινο λόγο που είχε εκφωνήσει εναντίον του παλατιού στην πλατεία Ομονοίας. Καταδικάζεται σε φυλάκιση ενός χρόνου.
Επιστρέφοντας στην Κεφαλονιά ο Αντύπας εκδίδει την εφημερίδα «Ανάσταση», αλλά συλλαμβάνεται πάλι για την αρθρογραφία του και καταδικάζεται σε τρίμηνη φυλάκιση. Η νέα του περιπέτεια έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή της κυκλοφορίας της εφημερίδας και τη φυγή εντέλει – μετά από διάφορες περιπλανήσεις – του Αντύπα στη Θεσσαλία. Εκεί ο Αντύπας μαζί με άλλα προοδευτικά άτομα της εποχής προσπαθεί να ξυπνήσει τους κολίγους και να τους οργανώσει για να ζητήσουν τα δικαιώματά τους. Οι τσιφλικάδες τότε αντιλαμβάνονται τον «κίνδυνο» που τους απειλεί και αρχίζουν να καταστρώνουν «πλάνα» για την εξόντωση του «ενοχλητικού».
Στις 9 Μάρτη του 1907, ένα από τα «τσιράκια» των τσιφλικάδων, ο Ιω. Κυριακού στήνει καρτέρι στον Αντύπα, στο χωριό Πυργετός και τον πυροβολεί πισώπλατα, με δίκαννο. Ο Αντύπας εξέπνευσε μια ώρα αργότερα στην αγκαλιά του πρωτοξαδέλφου του Παν. Σκιαδαρέση ψιθυρίζοντας: «Ισότης, αδελφότης, ελευθερία».
9 – 3 – 1921
Γεννιέται ο ηθοποιός Δημήτρης Χορν.
Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου. Ήταν γιος του συγγραφέα Παντελή Χορν. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του τότε Βασιλικού Θεάτρου και είχε δασκάλους δύο από τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου, τον Δημήτρη Ροντήρη και τον Αιμίλιο Βεάκη.
Η πρώτη σκηνική του εμφάνιση έγινε το 1949, στο Εθνικό Θέατρο, στο έργο «Η νυχτερίδα του Στράους» με τη Μαίρη Αρώνη. Το 1950 πήγε στην Αγγλία όπου σπούδασε με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου. Το 1952 ίδρυσε θίασο με τον Γιώργο Παππά και την Έλλη Λαμπέτη και από το 1956 μαζί με τη Λαμπέτη εγκαταστάθηκαν στο «Κεντρικόν». Με την Έλλη Λαμπέτη αποτέλεσαν το δημοφιλέστερο ζευγάρι στο θέατρο και τον κινηματογράφο.
Ο Δημήτρης Χορν διακρίθηκε σε ρόλους του κλασικού και σύγχρονου δραματολογίου, πρωταγωνίστησε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Ήταν ο πρώτος διευθυντής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης μετά τη μεταπολίτευση.
Τελευταία του θεατρική εμφάνιση στον «Αρχιμάστορα Σόλνες» του Ίψεν. Με την τελευταία του γυναίκα, την Άννα Γουλανδρή ίδρυσαν, το 1980, το Ίδρυμα «Γουλανδρή – Χορν» με σκοπό τη μελέτη του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.
9 – 3 – 1925
Γεννιέται ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης. Μαθητής, ακόμα, του Γυμνασίου, το 1942, εμφανίστηκε στο περιοδικό «Πειραϊκά Γράμματα», που εξέδιδαν ΕΑΜίτες και άλλοι προοδευτικοί λογοτέχνες του Πειραιά, και το 1944 στο ΕΠΟΝίτικο φοιτητικό περιοδικό «Ξεκίνημα», του οποίου ήταν αρχισυντάκτης.
Μετά τη δημιουργία της ΕΠΟΝ, εντάχθηκε στην Οργάνωση της Θεσσαλονίκης και στο ΚΚΕ, ενώ με τη διάσπαση του ΚΚΕ, το 1968, εντάχθηκε στο «ΚΚΕ Εσωτερικού». Σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ και το 1955 μετεκπαιδεύτηκε στη Βιέννη.
Για τη δράση του συνελήφθη το 1948, βασανίστηκε, καταδικάστηκε για παράνομη δράση από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο και φυλακίστηκε στο Επταπύργιο, έως το 1951. Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη σαν ακτινολόγος, ενώ το 1978 μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και ο Μιχάλης Γρηγορίου έχουν μελοποιήσει αρκετά ποιήματά του, ενώ έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ιταλικά.
9 – 3 – 1934
Γεννιέται ο σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν, ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα.
Ο πατέρας του ήταν εργάτης και η μητέρα του αγρότισσα και δούλευαν μαζί σε ένα κολχόζ. Εντάχθηκε στο διαστημικό πρόγραμμα της ΕΣΣΔ και στις 12/4/1961 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα πραγματοποιώντας μια περιστροφή γύρω από τη Γη. Στη συνέχεια διετέλεσε βουλευτής του Ανώτατου Σοβιέτ και ορίστηκε Διοικητής του Αγήματος Κοσμοναυτών.
Δεν έπαψε όμως να πετά. Το 1967 άρχισε να εκπαιδεύεται για την πρώτη πτήση με διαστημόπλοιο «Σογιούζ». Στις 27 Μάρτη του 1968, σε ηλικία 34 ετών, ο Γιούρι Γκαγκάριν σκοτώθηκε κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, στη συντριβή του νέου μοντέλου αεριωθούμενου που δοκίμαζε.
9 – 3 – 1941
Ξεκινά στα ελληνοαλβανικά σύνορα η μεγάλη «εαρινή επίθεση» των ιταλικών στρατευμάτων. Η επιχείρηση αυτή έληξε σε λίγες μέρες, στις 26 του Μάρτη, με την πανωλεθρία των Ιταλών, που άρχισαν να υποχωρούν ατάκτως υπό την πίεση του ελληνικού στρατού.
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
10 – 3 – 1829
Υπογράφεται στο Λονδίνο από τις Μεγάλες Δυνάμεις το Πρωτόκολλο με το οποίο το ελληνικό κράτος αποκτά αυτονομία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μεταξύ άλλων, προβλέπονται: α) Τα σύνορα του αυτόνομου ελληνικού κράτους προς βορρά καθορίζονται από την οροθετική γραμμή Αμβρακικού – Παγασητικού. β) Στο νέο κράτος θα περιλαμβάνονται τα νησιά Σποράδες, Κυκλάδες, Σάμος και πιθανόν η Κρήτη, γ) Το καθεστώς του κράτους θα είναι κληρονομική μοναρχία, δ) Ο ετήσιος φόρος υποτέλειας προς τον Σουλτάνο θα ανέρχεται στα 1.500.000 γρόσια.
Αυτά δεν είχαν να κάνουν με την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους που ήρθε 10 χρόνια μετά (1839 -συνοριακή γραμμή Αχελώου – Σπερχειού κλπ), ενώ είχε προηγηθεί (4-Απρ-1826), το «Πρωτόκολλο της Πετρούπολης», συνθήκη ανάμεσα στην Μεγάλη Βρετανία και την Ρωσία που αναγνώριζε πως υπάρχει «οντότητα» για σύσταση κράτους
10 – 3 – 1846
Θεμελιώνεται το Αρσάκειο Μέγαρο στην Αθήνα, σε σχέδια του Λύσανδρου Καυτατζόγλου και με δαπάνες του Απόστολου Αρσάκη.
10 – 3 – 1925
Ιδρύεται ο Ολυμπιακός, όταν τα μέλη του Πειραϊκού Ποδοσφαιρικού Ομίλου και του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς αποφασίζουν τη διάλυση των σωματείων και την ίδρυση νέου.
Ο Νότης Καμπέρος ανακοινώνει το όνομα “Ολυμπιακός” και ο Μιχάλης Μανούσκος, ο πρώτος πρόεδρος, το ολοκληρώνει σε “Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς”.
10 – 3 – 1926
Στην Ελλάδα, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Ιωσήφ Κούνδουρος, εισηγείται το θεσμό του πολιτικού γάμου. Αντίθετος με την ιδέα δηλώνει ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος.
10 – 3 – 1927
Οι επαγγελματοβιοτέχνες της Αθήνας κατεβαίνουν σε γενική απεργία και διαδήλωση κατά της άρσης του ενοικιοστασίου. Τμήματα στρατού και χωροφυλακής κινητοποιούνται και χτυπούν τους διαδηλωτές. Στη διάρκεια των συγκρούσεων, δύο απεργοί σκοτώνονται και πολλοί τραυματίζονται.
10 – 3 – 1932
Δημοσιεύονται στο «Νέο Ριζοσπάστη» οι Θέσεις του ΚΚΕ «για την πάλη μας κατά του πολέμου και κατά του κινδύνου επέμβασης ενάντια στην ΕΣΣΔ»
10 – 3 – 1939
Συνέρχεται στη Μόσχα το 18ο Συνέδριο του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων). Μεταξύ άλλων, το Συνέδριο εκτίμησε την νέα οικονομική κρίση που είχε εκδηλωθεί στις καπιταλιστικές χώρες και την όξυνση της πάλης μεταξύ τους για τις αγορές, τις πηγές πρώτων υλών και το ξαναμοίρασμα του κόσμου. «Στην ημερήσια διάταξη μπήκε το ζήτημα του νέου ξαναμοιράσματος του κόσμο με πόλεμο», τονίζονταν στον Απολογισμό της ΚΕ, που προσδιορίζοντας το περιεχόμενό του, υπογράμμισε στη συνέχεια: «Ο νέος ιμπεριαλιστικός πόλεμος έγινε γεγονός».
Τέλος, το Συνέδριο ενέκρινε το τρίτο 5χρονο πλάνο, που προέβλεπε διπλασιασμό της συνολικής παραγωγής και τη δημιουργία στις ανατολικές περιοχές της χώρας ισχυρών βιομηχανικών βάσεων και περιοχών αγροτικής παραγωγής. Ο Ι. Β. Στάλιν, από το βήμα του Συνεδρίου, τόνισε μεταξύ άλλων: «Όπως βλέπετε, έχουμε τώρα ένα εντελώς νέο, σοσιαλιστικό κράτος, ένα χωρίς ιστορικό προηγούμενο κράτος, που διαφέρει σημαντικά στη μορφή και στις λειτουργίες από το σοσιαλιστικό κράτος της πρώτης φάσης. Αλλά η ανάπτυξη δεν μπορεί να σταματήσει εκεί. Προχωράμε εμπρός, προς τον κομμουνισμό. Θα παραμείνει το κράτος μας και στην περίοδο του κομμουνισμού; Ναι, θα παραμείνει, αν η καπιταλιστική περικύκλωση δεν έχει εξαλειφθεί, και αν ο κίνδυνος εξωτερικής στρατιωτικής επίθεσης δεν εκμηδενιστεί, αν και φυσικά, οι μορφές του κράτους μας θα αλλάξουν ξανά σε συμφωνία με την αλλαγή στην κατάσταση στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Όχι, δεν θα παραμείνει και θα απονεκρωθεί αν η καπιταλιστική περικύκλωση εξαλειφθεί και αντικατασταθεί από μια σοσιαλιστική περικύκλωση». (Ι. Β. Στάλιν, Αναφορά στο 18ο συνέδριο του ΠΚΚ (μπ) για το έργο της Κεντρικής Επιτροπής, 10-3-1939)
10 – 3 – 1942
Πεθαίνει ο Ιωάννης Γρύπαρης, σημαντικός ποιητής, συγγραφέας, κυρίως όμως μεταφραστής. Από την πρώτη του ποιητική συλλογή «Σκαραβαίοι και Τερακότες» που την έγραψε σε ηλικία 24 χρόνων «τάραξε» τα λογοτεχνικά νερά.
Ο Παλαμάς έλεγε ότι η ποιητική φόρμα του Γρυπάρη ότι «από του τίτλου του μέχρι του τελευταίου θα ξενίσωσι μεν πιθανώς τους μη εννοούντας την ποίησίν του αλλά θα καταθέλξουν τους αισθανόμενους το αληθώς ωραίον εν τη ποιήσει…». Έμεινε όμως στην ελληνική γραμματεία κυρίως για τις φοβερές μεταφράσεις: «Ευθύδημος», «Πολιτεία» του Πλάτωνα. Ο Αισχύλος βρήκε στο μεταφραστή Γρυπάρη το «μάστορά του»: Η «Ορέστεια», «Οι επτά επί Θήβας», «Ο Προμηθέας Δεσμώτης». Ανάστησε το δραματικό λόγο. Ο Κοσμάς Πολίτης (1893 – 1974), συγγραφέας, έγραφε για τις μεταφράσεις του Γρυπάρη: «Βγαίνουν από στοχασμό – μουσική διάθεση – μελέτη. Μάχεται με τις αδυναμίες της γλώσσας. Με τέτοιες μεταφράσεις η Ελλάδα ζυγώνει τους ανθρώπους και παίρνει συνείδηση της δυνάμεώς τους…».
10 – 3 – 1944
Στην τότε Ελεύθερη Ελλάδα, στη Βίνιανη της Ευρυτανίας, συγκροτείται η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) γνωστή και ως «Κυβέρνηση του Βουνού».
Στο διάγγελμά της προς τον ελληνικό λαό, τονιζόταν: «Αφότου η επαναστατική δράση του ελληνικού λαού, βαδίζοντας από νίκη σε νίκη, έφερε στην απελευθέρωση ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής γης και στη δημιουργία πολυάριθμου λαϊκού στρατού, πρόβαλε φανερά η ανάγκη ενός υπεύθυνου πολιτικού οργάνου στην Ελεύθερη Ελλάδα, που να συμβολίζει την εθνική ενότητα, να συντονίζει τον αγώνα κατά των Γερμανών και των Βουλγάρων και να κατευθύνει τα διοικητικά όργανα που είχαν αυθόρμητα δημιουργηθεί».
Η ίδρυση και ο χαρακτήρας της ΠΕΕΑ, στην οποία μετείχαν και αστικές δυνάμεις, αντικατόπτριζε τη στρατηγική του ΚΚΕ την εν λόγω περίοδο, που στόχευε σε ένα στάδιο πριν την επαναστατική εργατική εξουσία, με χαρακτηριστικά ενός εκδημοκρατισμένου αστικού καθεστώτος. Έκφραση αυτής της γραμμής ήταν και η τοποθέτηση του Γ. Σιάντου στην 44η Συνεδρίαση της ΠΕΕΑ στις 27/7/1944 σε συζήτηση σχετικά με τις διαπραγματεύσεις στο Λίβανο και το ενδεχόμενο συμμετοχής της ΠΕΕΑ στην κυβέρνηση Παπανδρέου: «Στην Ελλάδα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε σοσιαλισμό κι αν ακόμα όλος ο κόσμος μας πει πάρτε την και κάνετε σοσιαλισμό…Η ωρίμανση των συνθηκών οδηγεί σε αστικοδημοκρατικές λύσεις, αλλαγές της κατάστασης…Αφού λυθούν όλα αυτά τα αστικοδημοκρατικά προβλήματα, τότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να πάμε προς το σοσιαλισμό, ομαλά, μέσα στη δημοκρατική εξέλιξη».
10 – 3 – 1945
Εκατοντάδες αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν ανελέητα επί δύο μέρες το Τόκιο. 120.000 νεκροί, κυρίως άμαχοι, στο βομβαρδισμό του Τόκιο από 334 αεροσκάφη Β29 της αμερικανικής αεροπορίας.
10 – 3 – 1946
Εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίοι πραγματοποιούν μεγαλειώδη συγκέντρωση στο γήπεδο του «Παναθηναϊκού» και διαδηλώνουν για ελεύθερες εκλογές, δημοκρατία και ανεξαρτησία.
Στη συγκέντρωση μίλησε ο κομμουνιστής νεοεκλεγείς ΓΓ της ΓΣΕΕ Μήτσος Παπαρήγας, καθώς και αντιπρόσωποι της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ).
Η συγκέντρωση έγινε με πρωτοβουλία του 8ου Πανελλαδικού Εργατικού Συνεδρίου της ΓΣΕΕ, που έληξε τις εργασίας του δύο μέρες πριν με συντριπτική νίκη των ταξικών δυνάμεων.
10 – 3 – 1952
Πραξικόπημα του Φουλγκένσιο Μπατίστα στην Κούβα. Ανέτρεψε την κυβέρνηση του Προέδρου Κάρλο Πρίο Σοκάρας.
10 – 3 – 1967
Πεθαίνει ο ρεμπέτης Γιώργος Μπάτης.
Τη δεκαετία του 1930 μετείχε με τον Μάρκο Βαμβακάρη στη ρεμπέτικη κομπανία «Η τετράς η ξακουστή του Πειραιώς». Το 1933 ο Γιώργος Μπάτης κάνει τις πρώτες ηχογραφήσεις με μπουζούκι στην Ελλάδα.
Ωστόσο δεν άφησε μεγάλη δισκογραφία (μόλις 17 τραγούδια), καθώς όπως πολλοί μεγάλοι συνθέτες της εποχής σταμάτησε να ηχογραφεί το 1937 αρνούμενος να υποβάλλεται στην λογοκρισία της μεταξικής δικτατορίας.
10 – 3 – 1970
Πεθαίνει ο ηθοποιός Βασίλης Αυλωνίτης. Τον αποκάλεσαν γίγαντα της υποκριτικής τέχνης και όχι τυχαία, αφού έκανε τα πιο σύνθετα πράγματα μέσα από απλές ερμηνείες.
Ο Βασίλης Αυλωνίτης είχε την ικανότητα να κάνει μια ολόκληρη πλατεία θεάτρου να δονείται, χωρίς να αρθρώσει έστω και μια λέξη.
Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1924 στο έργο «Το Κορίτσι της Γειτονιάς». Στη συνέχεια συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους σε οπερέτες και κωμωδίες, μέχρι το 1928, οπότε και στράφηκε προς την επιθεώρηση επικεφαλής δικού του θιάσου.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1929 στην ταινία του «Μαρία η Πενταγιώτισσα», ενώ ακολούθησαν δεκάδες άλλες, έως το 1970 («Η αριστοκράτισσα κι ο αλήτης»), όπου εμφανίστηκε στον τελευταίο του ρόλο. Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωσή αυτής της ταινίας, πέθανε από καρδιακή προσβολή.
10 – 3 – 1971
Στην Ινδία, η Ιντίρα Γκάντι κερδίζει τις εκλογές.
10 – 3 – 1992
Πεθαίνει ο λαϊκός συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας.
Τα αηδόνια που τραγουδούσαν στο Βοτανικό τότε (!) στάθηκαν το «μουσικό σχολείο» του και τον δικό τους «ήχο» προσπαθούσε να «παίξει» κρυφά στο μπουζούκι του πατέρα του, ο οποίος δεν ήθελε με τίποτα να πιάσει ο γιος του «αυτό» το όργανο στα χέρια του.
Μαθητής του νυχτερινού γυμνασίου, θα έχει την ευκαιρία κάθε βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι του να ακούει «χαζεύοντας έξω από το πλεκτό» τον Μάρκο, τον Στράτο και τον Χιώτη, πιτσιρίκο ακόμα, να παίζουν τα τραγούδια που «παίζανε» στις γειτονιές οι φωνογραφιτζήδες.
Ο πόλεμος του ’40 βρίσκει τον Ζαμπέτα να συνεχίζει το νυχτερινό σχολείο, ενώ τα πρωινά έκανε θελήματα σε ένα δικηγορικό γραφείο. Μετακομίζει στο Αιγάλεω, όπου θα ζήσει μέχρι το τέλος της ζωής του. Με την έναρξη του πολέμου έπιασε δουλιά σε ένα εργοστάσιο που έβγαζε καλώδια, στο Ρουφ. Αποκτάει το πρώτο του μπουζούκι και με μια παρεΐτσα στο Αιγάλεω, τον Κώστα Γερανταλή, τον Βαγγέλη Μελιτζούρη και τον Γιώργο Αρώνη, φτιάχνουν το πρώτο συγκρότημά τους. Μέσα στην Κατοχή γνωρίζεται με τον Γιώργο Μπάτη.
Το 1946 παρουσιάζεται να υπηρετήσει τη θητεία του στην αεροπορία απ’ όπου απολύεται το 1950. Ξαναπιάνει δουλιά στο εργοστάσιο, όμως τελικά τα παρατάει μέσα στο ’50 και ξεκινάει επαγγελματική καριέρα ως μουσικός, με τη βοήθεια του γείτονά του Στράτου Παγιουμτζή.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας ξεκίνησε ως συνθέτης γύρω στα 1952 με το τραγούδι «Σαν σήμερα, σαν σήμερα» σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη, για να ακολουθήσει μια μεγάλη πορεία με εκπληκτικά τραγούδια, αλλά και ιδιαίτερη παρουσία ως ένας πολύ μεγάλος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Ο λυρικός ήχος του είναι ιδιαίτερα ευδιάκριτος, οι συνθέσεις του είναι «κεντημένες» από ευρηματικότατες εισαγωγές, ενώ οι περισσότερες μελωδίες του στηρίζονται στον απόηχο της καντάδας.
Εμφανίστηκε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, με κορυφαία στιγμή την ταινία «Ποτέ την Κυριακή» και τα θρυλικά πλέον «Παιδιά του Πειραιά». Από το 1970 έως το 1985, ο Γιώργος Ζαμπέτας εμφανίστηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
10 – 3 – 2008
Πεθαίνει από καρκίνο ο Ελληνοαμερικανικός ηθοποιός, αθλητής, μαραθωνοδρόμος της ειρήνης, αγωνιστής της δημοκρατίας, του σοσιαλισμού και της κοινωνικής προόδου Βαγγέλης Καζάν (Βαγγέλης Καζαντζόγλου -γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1936 ή το 1938).
Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1960 και στον κινηματογράφο το 1953. Η καριέρα του στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο διήρκεσε μισό σχεδόν αιώνα.
Συνεργάστηκε πολλές φορές με το Θόδωρο Αγγελόπουλο και πήρε βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1975, για το ρόλο του στην ταινία “Θίασος”.
10 – 3 – 2012
“Φεύγει” από την ζωή η ακούραστη σκαπανέας της παραδοσιακής μουσικής, ερμηνεύτρια καταξιωμένη, Δόμνα Σαμίου. Με γνώση, αγάπη, μεράκι και αξιοζήλευτη δύναμη, αφιέρωσε τη ζωή της για να διασώζει ακριβά ακούσματα του τόπου μας και να μας κάνει κοινωνούς της αλήθειας και της ομορφιάς τους.
Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια αλλά και την αλληλεγγύη της προσφυγιάς. Μικρό παιδί βγήκε στη βιοπάλη. Δεκατριών χρόνων άρχισε μαθήματα στο Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής του Σίμωνα Καρρά. Το 1954 προσλαμβάνεται στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Τμήμα Εθνικής Μουσικής) και γνωρίζει τους σημαντικότερους παραδοσιακούς μουσικούς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ηχογραφεί, εξοικειώνεται με όλα τα τοπικά μουσικά ιδιώματα, επιμελείται εκδόσεις δίσκων, θεατρικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες.
Από το 1963 ταξιδεύει στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το αρχείο της. Το 1971 παραιτείται από τη Ραδιοφωνία, λόγω παρεμβάσεων στη δουλειά της. Με πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου, πρωτοεμφανίζεται στο «Ροντέο». Το 1976-77 με σκηνοθέτες τους Φώτο Λαμπρινό και Ανδρέα Θωμόπουλο γυρίζει στην επαρχία είκοσι επεισόδια της εκπομπής της ΕΡΤ «Μουσικό οδοιπορικό».
Το 1981 ιδρύεται ο Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής – Δόμνα Σαμίου, για τη διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής και έκδοση δίσκων, μακράν των εμπορικών εταιρειών. Συνεργάζεται με καταξιωμένους Έλληνες και ξένους μουσικούς, μουσικολόγους, λαογράφους, εθνομουσικολόγους. Διδάσκει και αναδεικνύει πρωτόβγαλτους νέους καλλιτέχνες.
Πάμπολλες ήταν οι πρωτοβουλίες και ανιδιοτελής η προσφορά της για τη μουσική εκπαίδευση των παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και με μετάλλιο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (2005). «Στόχος μου, πάντα, είναι να σώσω και διαδώσω τα τραγούδια της λαϊκής μας παράδοσης, έλεγε. «Όσο για το κράτος; Είδες ποτέ να κάνει κάτι γι’ αυτό;».
10 – 3 – 2023
“Φεύγει” από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών ο λογοτέχνης Αλέξης Πάρνης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Σωτήρη Λεωνιδάκη).
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1924.
Η Τριπλή Φασιστική Κατοχή τον βρήκε μαθητή Γυμνασίου. Μαζί με τον πατέρα του έκρυψε μια οικογένεια Εβραίων και στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΕΑΜική Αντίσταση και στο ΚΚΕ.
Στη διάρκεια της ταξικής αναμέτρησης του Δεκέμβρη του 1944 πολέμησε ως καπετάνιος λόχου του εφεδρικού ΕΛΑΣ και τραυματίστηκε σοβαρά. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στο Ρουμπίκ (Αλβανία) και στο Μπούλκες (Γιουγκοσλαβία), μαζί με άλλους καταδιωκόμενους του αστικού κράτους. Εκεί έγραψε και τα πρώτα του θεατρικά έργα, πριν γυρίσει στην Ελλάδα το 1948 και ενταχθεί στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας ως πολεμικός ανταποκριτής. Εκείνη την περίοδο έγραψε και το ποίημα “Σ’ έναν καινούριο σύντροφο”, όπου σημείωνε: “Ένας καινούριος πάτησε το κατώφλι του κόμματος…Εδώ που ήρθες να είσαι δίκαιος σαν τον ήλιο…να χεις τα χέρια σαν τη βαριά για να γκρεμίζεις τις Βαστίλλες…να χεις τα χέρια απαλά για να χαϊδεύεις τις πληγές του λαού”.
Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ πήρε το δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς και εγκαταστάθηκε στην Τασκένδη της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν. Το 1951 ξεκίνησε η φοίτηση του στο Λογοτεχνικό Πανεπιστήμιο Μαξίμ Γκόργκι της Μόσχας και το 1955 τιμήθηκε με το Παγκόσμιο Βραβείο Ποίησης στο Φεστιβάλ της Βαρσοβίας για το επικό ποίημα του “Μπελογιάννης”.
Έπειτα από τη δεξιά οπορτουνιστική στροφή του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, δεν αποδέχτηκε τις αποφάσεις της 6ης Πλατιάς Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ και την καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη, με τον οποίο συνδέθηκε με πολύχρονη φιλία, που αποτυπώθηκε και στο έργο του “Γεια χαρά, Νίκος”. Οι εξελίξεις αυτές τον έφεραν σε αντίθεση με το ΚΚΕ και γι’ αυτό διαγράφηκε. Το 1960 το θεατρικό έργο του “Νησί της Αφροδίτης”, που ήταν αφιερωμένο στους αγώνες του κυπριακού λαού, παίχτηκε σε δεκάδες θέατρα της ΕΣΣΔ και άνοιξε τον δρόμο για τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα. Έως το τέλος της ζωής του συνέχισε να συγγράφει ποιήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα ιδιαίτερης αισθητικής αξίας.
Ανακοίνωση για την προσφορά εξέδωσε το ΚΚΕ.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
11 – 3 – 1956
Συνέρχεται στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας η 6η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ (11-12/3/1956), που συγκλήθηκε με πρωτοβουλία της Επιτροπής των έξι ΚΚ (ΕΣΣΔ, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας) η οποία συγκροτήθηκε στη διάρκεια του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ.
Η παρέμβαση της Επιτροπής οδήγησε στη δεξιά οπορτουνιστική στροφή του Κόμματος. Στροφή, που στηρίχθηκε και υποβοηθήθηκε από αντίστοιχη, αλλά περιορισμένη έως τότε τάση μέσα στο ΚΚΕ. Στην Ολομέλεια, ασκήθηκε κριτική για την επιλογή του Κόμματος για αποχή από τις εκλογές του 1946 και τον ένοπλο αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού.
Οι ευθύνες για αυτές τις επιλογές προσωποποιήθηκαν κατά κύριο λόγο στον τότε ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη, στον οποίο αποδόθηκαν κατηγορίες για «ανώμαλο εσωκομματικό καθεστώς», «προσωπολατρία», κλπ. Η 6η Πλατιά Ολομέλεια καθαίρεσε το Νίκο Ζαχαριάδη από ΓΓ της ΚΕ και από το ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος.
Δείτε σχετικά
- Η προσφορά του Νίκου Ζαχαριάδη στο επαναστατικό κίνημα / Η ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα, στο Σουργκούτ, στην εκδήλωση για τον Νίκο Ζαχαριάδη
- Για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη
- ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ – Μια ιστορική προσωπικότητα του κομμουνιστικού κινήματος (Αφιέρωμα του «Ριζοσπάστη» στα 30 χρόνια από το θάνατό του)
- Εκτίμηση για τον Νίκο Ζαχαριάδη
11 – 3 – 1965
Κοινοποιείται στα σχολεία η αντικομμουνιστική Εγκύκλιος 1010 της κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου.
Η Εγκύκλιος είχε ως στόχο το τσάκισμα του μαθητικού κινήματος. Επρόκειτο για μια απροκάλυπτη αντικομμουνιστική, αντιλαϊκή επέμβαση, που επιχειρούσε να εξοβελίσει κάθε αντίσταση του κινήματος Παιδείας, με την επίκληση του «κομμουνιστικού κινδύνου», το χαφιεδισμό και τη τρομοκρατία μέσω των απειλών απόλυσης αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών. Αιχμή αυτής της κατάπτυστης εγκυκλίου ήταν το χτύπημα της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ), που πρωτοστατούσε στους μεγάλους αγώνες για την Παιδεία.
11 – 3 – 2011
Σεισμός 9 Ρίχτερ χτυπάει την Ιαπωνία.
Ακολουθεί μεγάλο τσουνάμι (σε ορισμένες περιπτώσεις ύψους 20 μέτρων) καταστρέφοντας κατοικημένες ζώνες σε βάθος ακόμη και 20 χλμ., με αποτέλεσμα το θάνατο 18.446 ανθρώπων, τον τραυματισμό 5.363 άλλων 8.206 αγνοούμενους και πάνω από 300.000 άστεγους λόγω ραδιενεργούς μόλυνσης εκτενών κατοικημένων ζωνών γύρω από το πυρηνικό συγκρότημα στη Φουκουσίμα.
123.000 άνθρωποι εξακολουθούν να μην μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους εξαιτίας των υψηλών ποσοστών ραδιενέργειας στην περιοχή.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
12 – 3 – 1938
Γεννιέται ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος Μάνος Ελευθερίου.
Ο πατέρας του ήταν ναυτικός. Σε ηλικία 14 ετών ήρθε με την οικογένειά του από τη Σύρο στην Αθήνα και τα πρώτα επτά χρόνια έμειναν στο Χαλάνδρι. Το 1960 μετακόμισαν οικογενειακώς στο Νέο Ψυχικό.
Ο Άγγελος Τερζάκης, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1955, τον παρότρυνε να παρακολουθήσει μαθήματα στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως ακροατής.
Ακολουθώντας τις συμβουλές του Τερζάκη, γράφεται το 1956 στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Σταυράκου, με καθηγητές τον Χρήστο Βαχλιώτη, τον Γιώργο Θεοδοσιάδη και τον Γρηγόρη Γρηγορίου.
Το 1960 στα Ιωάννινα, όπου βρέθηκε για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, άρχισε να γράφει θεατρικά έργα και ποιήματα. Το 1962 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Συνοικισμός». Την ίδια εποχή έγραψε τους πρώτους στίχους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και «Το τρένο φεύγει στις 8.00», που αργότερα μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Το 1964 κάνει το ντεμπούτο του στην ελληνική δισκογραφία. Συνεργάστηκε με τον συνθέτη Χρήστο Λεοντή, καθώς και τον Μίκη Θεοδωράκη. Τα συγκεκριμένα τραγούδια πρωτοκυκλοφόρησαν το 1970 στο Παρίσι. Συνεργάστηκε με τον Δήμο Μούτση («Άγιος Φεβρουάριος», 1971) και με τον Γιάννη Μαρκόπουλο στο δίσκο «Θητεία», του οποίου η ηχογράφηση άρχισε το Νοέμβρη του 1973, διακόπηκε από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και τελικά κυκλοφόρησε το 1974, με τη Μεταπολίτευση.
Κατά καιρούς είχε συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους Έλληνες συνθέτες, όπως με τον συνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή και τον τραγουδιστή Γιώργο Νταλάρα καθώς και με τον Θανάση Γκαϊφύλλια στην «Ατέλειωτη Εκδρομή», τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Θάνο Μικρούτσικο, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, τον Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Αντώνη Βαρδή και πολλούς άλλους. Παράλληλα, έγραφε και εικονογραφούσε παραμύθια για παιδιά και επιμελήθηκε την έκδοση λευκωμάτων με θέμα τη Σύρο: «Ενθύμιον Σύρας», «Θέατρο στην Ερμούπολη», κ.ά.
Τη δεκαετία του ’90 αρθρογραφούσε και συγχρόνως έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές στον «Αθήνα 9,84» και στο «Δεύτερο Πρόγραμμα».
Το 1994 εξέδωσε την πρώτη του νουβέλα, με τίτλο «Το άγγιγμα του χρόνου». Το 2004 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα («Ο Καιρός των Χρυσανθέμων») που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2005. Το 2013, ο Μάνος Ελευθερίου βραβεύθηκε για τη συνολική προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών.
Η πλούσια εργογραφία του Μάνου Ελευθερίου περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Μεταξύ των δισκογραφικών επιτυχιών του περιλαμβάνονται: «Το παλικάρι έχει καημό» (Μ. Θεοδωράκης), «Ο Αγιος Φεβρουάριος» (Δ. Μούτσης), «Θητεία» (Γ. Μαρκόπουλος), «Μαλαματένια λόγια» (Γ. Μαρκόπουλος), «Κάτω απ’ τη μαρκίζα» (Γ. Σπανός), «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι» (Στ. Κουγιουμτζής), «Αμλετ της Σελήνης» (Θ. Μικρούτσικος), «Είναι αρρώστια τα τραγούδια» (Στ. Ξαρχάκος), «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες» (Ηλ. Ανδριόπουλος), «Η διαθήκη» (Χρ. Νικολόπουλος), «Το σπίτι γέμισε με λύπη» (Χρ. Λεοντής), «Μη χτυπάς σ’ ένα σπίτι κλειστό» (Λ. Κηλαηδόνης), «Ατέλειωτη εκδρομή» (Θ. Γκαϊφύλλιας) κ.ά.
Πηγή: Ριζοσπάστης
12 – 3 – 1945
Πεθαίνει σε ηλικία 15 ετών από τύφο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν – Μπέλσεν, η Άννα Φρανκ, εβραιοπούλα, που έμεινε στην ιστορία για το ημερολόγιό της.
Όταν οι ναζί ανήλθαν στην εξουσία το 1933 και μετά το πρώτο πογκρόμ κατά των Εβραίων, ο πατέρας της, Οτο Φρανκ μετέφερε την οικογένεια (τη γυναίκα του και τις δύο κόρες του, Άννα και Μάργκο) στο Άμστερνταμ.
Όταν τα ναζιστικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ολλανδία, η οικογένεια Φρανκ αναγκάζεται να κρυφτεί για δύο ολόκληρα χρόνια. Στις 4 Αυγούστου 1944, ύστερα από προδοσία, τους συλλαμβάνει η Γκεστάπο. Λίγο μετά στέλνονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς–Μπιρκινάου. Κατά τη νικηφόρα επέλαση του Κόκκινου Στρατού, η Άννα και η μεγαλύτερη αδελφή της απελευθερώνονται και μεταφέρονται σε κακή κατάσταση στο στρατόπεδο Μπέργκεν – Μπέλσεν. Από την οικογένεια, μόνο ο πατέρας γλίτωσε.
Την περίοδο που η Άννα Φρανκ ζει κρυμμένη, καταγράφει στο ημερολόγιό της τις σκέψεις της για την αγάπη, τη ζωή, την ευτυχία σε μορφή γραμμάτων, τα οποία απηύθυνε σε μια φανταστική φίλη, την Κίττυ.
Η πρώτη σελίδα του ημερολογίου γράφτηκε στις 8 Ιουλίου 1942 – τρεις μέρες αφότου η αδελφή της θα έπρεπε να παρουσιαστεί στη Γκεστάπο για τη «μεταφορά της στη Γερμανία». Είναι η ημερομηνία που η οικογένειά της ξεκίνησε να κρύβεται στην κρυψώνα της, μερικά δωμάτια στο πίσω μέρος μιας αποθήκης. Η τελευταία σημείωση έχει γραφτεί από την Άννα την 1 Αυγούστου 1944.
Το Ημερολόγιο βρέθηκε εντελώς τυχαία. Τρεις μέρες μετά τη σύλληψη της οικογένειας Φρανκ, η στενή φίλη και βοηθός της οικογένειας Μεπ Γκρίες, βρήκε τα πεταμένα τετράδια της Άννας – στα οποία δεν έδωσαν σημασία οι Γκεσταπίτες. Τα μάζεψε, τα φύλαξε προσεχτικά και στα τέλη Μάη του 1945 τα έδωσε στον πατέρα της Άννας, Όττο Φρανκ, ο οποίος μόλις είχε απελευθερωθεί.
Αυτό το ημερολόγιο είναι σήμερα ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας Λογοτεχνίας. Μεταφράστηκε σε πάρα πολλές γλώσσες και έχουν τυπωθεί εκατομμύρια αντίτυπα.
12 – 3 – 1947
Ο αμερικανός πρόεδρος, Χάρι Τρούμαν, παρουσιάζει το δόγμα του (Δόγμα Τρούμαν) για την καταπολέμηση του κομουνισμού.
Αν ο Δεκέμβρης του 1944 είναι η αρχή των δεινών της Ελλάδας, ύστερα από την επέμβαση των Άγγλων ιμπεριαλιστών, η 12 του Μάρτη του 1947, με την εξαγγελία του περίφημου “Δόγματος Τρούμαν”, είναι η ολοκλήρωση της υποταγής και εξάρτησης της χώρας μας στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, στο όνομα της δημοκρατίας της ελευθερίας του δυτικού πολιτισμού και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Κι αυτό το έγκλημα συντελέστηκε από όλον τον αστικό πολιτικό κόσμο: από το βασιλιά, το Λαϊκό Κόμμα, το Φιλελεύθερο, το Δημοκρατικό Κόμμα του Γ. Παπανδρέου και όλα τα άλλα μικρά κόμματα. Γι’ αυτό το έγκλημα κανείς τους δεν είχε το θάρρος, την παλικαριά να υψώσει φωνή διαμαρτυρίας και ν’ αντιταχθεί στην πολιτική της πλήρους εξάρτησης στους Αμερικανούς, που συντελούνταν μ’ αυτό το δόγμα.
Πηγή: Ριζοσπάστης
12 – 3 – 2005
Πεθαίνει ο μουσικοσυνθέτης, Σταύρος Κουγιουμτζής, από τους πρώτους συνθέτες που μελοποίησαν ελληνική ποίηση: Ελύτη, Σεφέρη, Παπαδιαμάντη, Βάρναλη, Σαχτούρη, Χριστιανόπουλου, Ριτσιώνη.
Υπήρξε και εξαιρετικός στιχουργός αλλά συνεργάστηκε κιόλας με σπουδαίους, όπως οι Μ. Ελευθερίου, Λ. Παπαδόπουλος, Α. Δασκαλόπουλος, Μ. Μπουρμπούλης, Κ. Βίρβος, κ.ά.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
13 – 3 – 1872
Γεννιέται ο λογοτέχνης, ποιητής και μεταφραστής Κωνσταντίνος Θεοτόκης.
Πέρα από το έργο του, ήταν και ο ιδρυτής μιας σοσιαλιστικής κίνησης στην Κέρκυρα, το 1911.
Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1898, μέσα από τις στήλες του περιοδικού «Τέχνη», του Κ. Χατζόπουλου. Στη συνέχεια, δημοσίευσε διηγήματα στο «Διόνυσο» και στο «Νουμά», που είναι εμπνευσμένα από τη ζωή στην Κέρκυρα και από διάφορα ιστορικά γεγονότα.
Γενικότερα, η Κέρκυρα, τόπος γέννησης του ποιητή, είναι σχεδόν πάντα το φόντο στα έργα του.
Ο Κ. Θεοτόκης δημοσιεύει το 1912, στο «Νουμά», το πρώτο του μεγάλο διήγημα, «Η τιμή της αγάπης». Είναι το διήγημα όπου φαίνονται αρκετά ξεκάθαρα οι σοσιαλιστικές αντιλήψεις του συγγραφέα.
Το μοναδικό μυθιστόρημα που πρόλαβε να γράψει είναι «Οι σκλάβοι στα δεσμά τους». Πρωτοκυκλοφόρησε το 1922 και γράφτηκε κάτω από την άμεση επίδραση της Οχτωβριανής Επανάστασης. Με την κυκλοφορία του προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, στην «καλή» κοινωνία της Κέρκυρας, που πίσω από τους ήρωες του Θεοτόκη φανερώνονταν γεγονότα και λεπτομέρειες από τη ζωή τους. Παράλληλα, δέχεται τα πυρά της αστικής κριτικής, που υποστηρίζει ότι είναι το πιο αδύνατο και σχηματικό έργο του, που «έπαψε να είναι αντικειμενικός»…
13 – 3 – 1900
Γεννιέται ο Γιώργος Σεφέρης (Γιώργος Σεφεριάδης), τιμημένος με Νόμπελ ποιητής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Σεφεριάδης και γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας το 1900.
Ήταν γιος του διακεκριμένου καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Στέλιου Σεφεριάδη. Ο Γιώργος Σεφέρης σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι και σταδιοδρόμησε στο διπλωματικό κλάδο, όπου υπηρέτησε σε διάφορες χώρες και, τέλος, ως πρεσβευτής στο Λονδίνο. Ο ποιητής μεγάλωσε μέσα σε προοδευτικό δημοκρατικό περιβάλλον. Ήταν ο πρώτος Έλληνας που πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963.
Το 1969, μετά από δύο χρόνια σιωπής για την επιβολή της δικτατορίας στη χώρα, ο Γ. Σεφέρης τάραξε τη χούντα με τη γνωστή του δήλωση, η οποία μεταδόθηκε ραδιοφωνικά σε όλο τον κόσμο.
Η κηδεία του, στις 22 Σεπτέμβρη του 1971, πήρε χαρακτήρα αντιδικτατορικής εκδήλωσης με ένα πλήθος Ελλήνων να τον αποχαιρετά, διεκδικώντας Ελευθερία και Δικαιοσύνη.
13 – 3 – 1913
Γεννιέται ο ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Έπαιξε στο ελληνικό θέατρο για 40 χρόνια, μετέχοντας σε 191 καταγεγραμμένες παραστάσεις διαφόρων έργων, ξένων και ελληνικών. Εμφανίστηκε σε πολλές ελληνικές πόλεις, καθώς επίσης και στην Κύπρο, την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια.
Η πρώτη του παράσταση στην Ελλάδα ήταν το καλοκαίρι του 1938 με τον θίασο της κυρίας Κατερίνας στο έργο «Τα παράσημα της γριούλας» του Φ. Μπάρυ και η τελευταία τον χειμώνα του 1978 με τον θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα – Νίκου Ρίζου – Μάρως Κοντού στο μιούζικαλ «Τρελές επαφές ρωμέικου τύπου» του Κώστα Πρετεντέρη.
Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε κυρίως μέσα από τους ρόλους του στον κινηματογράφο και παραμένει ιδιαίτερα αγαπητός και δημοφιλής και στις νέες γενιές, δεδομένου ότι οι μεγάλες του επιτυχίες εξακολουθούν να παίζονται ασταμάτητα από τα τηλεοπτικά κανάλια. Διακρίθηκε στο ρόλο του ώριμου, πλούσιου και γυναικά («Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα», «Η Βίλα των Οργίων», «Τι 30, τι 40, τι 50» κλπ.) ή του «πατέρα» αρκετών γνωστών σταρ της εποχής («Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Υιέ μου, υιέ μου» κλπ). Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έπαιξε συνολικά σε 78 ελληνικές ταινίες, σε τέσσερις που γυρίστηκαν στη Γαλλία την δεκαετία του 1930 («Αν ξανανεβούμε προς τα Ηλύσια Πεδία», «Σχολείο γυναικών», «Κουρσάρος», ενώ είναι άγνωστος ο τίτλος της τελευταίας) και σε μία ελληνική ταινία που γυρίστηκε στην Αίγυπτο το 1950, αλλά δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία γι’ αυτήν.
13 – 3 – 1925
Απαγορεύεται στο Τενεσί των ΗΠΑ η διδασκαλία της θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου στα σχολεία. Ο δάσκαλος Τζον Σκόπς αγνοεί την απαγόρευση και διώκεται ποινικά στη γνωστή «Δίκη του πιθήκου». Έπειτα από 8 μέρες το δικαστήριο τον βρίσκει ένοχο και του επιβάλει χρηματική ποινή.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
14 – 3 – 1879
Γεννιέται ο κορυφαίος Γερμανός φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν, θεμελιωτής, μεταξύ άλλων της «Θεωρίας της Σχετικότητας». Βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1921) για την εξήγηση του “φωτοηλεκτρικού φαινομένου”.
Το 1933, με την άνοδο των Ναζί στην εξουσία έφυγε από τη Γερμανία και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ.
Υπήρξε πολέμιος του ρατσισμού και υπέρμαχος της ειρήνης.
Στο δοκίμιο «Why socialism» (γιατί σοσιαλισμός) που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1949 στο περιοδικό «Monthly Revue», ο Αϊνστάιν έγραψε: «Υπάρχει μόνο ένας δρόμος για να απαλλαγεί κανείς απ’ αυτό το κακό, δηλαδή να εγκαθιδρυθεί το σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα, συνοδευόμενο από ένα εκπαιδευτικό σύστημα, προσανατολισμένο σε κοινωνικούς στόχους. Σε μια τέτοια οικονομία, τα παραγωγικά μέσα ανήκουν στην ίδια την κοινωνία και η χρησιμοποίησή τους σχεδιοποιείται. Μια σχεδιασμένη οικονομία, που ρυθμίζει την παραγωγή στην ανάγκη της κοινότητας, θα μοίραζε την εργασία, που πρέπει να πραγματοποιηθεί, ανάμεσα σε όλους που είναι σε θέση να εργαστούν και θα εγγυόταν σε κάθε άνδρα, σε κάθε γυναίκα και σε κάθε παιδί τα μέσα της ζωής. Η μόρφωση θα είχε στόχο, επιπροσθέτως προς την προαγωγή των φυσικών τους ικανοτήτων, τα άτομα να αναπτύξουν ένα αίσθημα ευθύνης για τους συνανθρώπους, αντί για την εξύμνηση της δύναμης και της επιτυχίας στην τωρινή κοινωνία μας».
14 – 3 – 1883
“Φεύγει” από τη ζωή ο Καρλ Μαρξ.
Αφού τέλειωσε το γυμνάσιο, ο Μαρξ πήγε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή στη Βόννη και έπειτα στο Βερολίνο όπου σπούδασε νομικά, προπαντός όμως ιστορία και φιλοσοφία. Τέλειωσε το Πανεπιστήμιο το 1841 με τη διδακτορική διατριβή για τη φιλοσοφία του Επίκουρου.
Με τον Φρίντριχ Ένγκελς συνδέθηκε το Σεπτέμβρη του 1844 στο Παρίσι, που από τότε έγινε ο πιο στενός του φίλος. Μαζί πήραν ενεργότατο μέρος στην τοτινή κοχλάζουσα ζωή των επαναστατικών ομάδων του Παρισιού (ιδιαίτερη σημασία είχε η θεωρία του Προυντόν, που ο Μαρξ την καταπολέμησε αποφασιστικά στην Αθλιότητα της Φιλοσοφίας το 1847) και επεξεργάστηκαν -παλεύοντας επίμονα ενάντια στις διάφορες θεωρίες του μικροαστικού σοσιαλισμού- τη θεωρία και την τακτική του επαναστατικού προλεταριακού σοσιαλισμού – κομμουνισμού.
Το 1845, ύστερα από επιμονή της πρωσικής κυβέρνησης, ο Μαρξ απελάθηκε από το Παρίσι σαν επικίνδυνος επαναστάτης και πήγε στις Βρυξέλλες. Την άνοιξη του 1847, οι Μαρξ και Ένγκελς προσχώρησαν στην «Ένωση των Κομμουνιστών» και πήραν μέρος στο II Συνέδριό της (Νοέμβρης 1847 στο Λονδίνο), όπου έπαιξαν εξέχοντα ρόλο. Με εντολή του Συνεδρίου συνέταξαν και το περίφημο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος που εκδόθηκε το Φλεβάρη του 1848.
Στο έργο αυτό εκθέτονταν με μεγαλοφυή σαφήνεια και διαύγεια η νέα κοσμοαντίληψη, ο συνεπής υλισμός που αγκαλιάζει και την περιοχή της κοινωνικής ζωής, η διαλεκτική σαν η πιο ολόπλευρη και η πιο βαθιά διδασκαλία της εξέλιξης, η θεωρία της ταξικής πάλης και ο κοσμοϊστορικός επαναστατικός ρόλος του προλεταριάτου, του δημιουργού της νέας, της κομμουνιστικής κοινωνίας.
Η νέα θεωρία επιβεβαιώθηκε περίλαμπρα από την πορεία των επαναστατικών γεγονότων του 1848-1849, όπως επιβεβαιώθηκε αργότερα και απ’ όλα τα προλεταριακά και δημοκρατικά κινήματα όλων των χωρών του κόσμου. Με τη νίκη της αντεπανάστασης ο Μαρξ παραπέμφθηκε σε δίκη και κατόπιν απελάθηκε από τη Γερμανία (16 Μάη 1849). Αρχικά πήγε στο Παρίσι. Απελάθηκε όμως και από κει και πήγε στο Λονδίνο, όπου έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Από εκεί ο Μαρξ διεξήγε αμείλικτο πόλεμο εναντίον των θεωριών και των ρευμάτων του μικροαστικού και γενικότερα του μη προλεταριακού σοσιαλισμού που κυριαρχούσαν τότε. Σε μια σειρά ιστορικές εργασίες επεξεργάστηκε την υλιστική του θεωρία, αφιερώνοντας τις δυνάμεις του κυρίως στη μελέτη της πολιτικής οικονομίας. Την επιστήμη αυτή ο Μαρξ την επαναστατικοποίησε στα έργα του «Η κριτική της πολιτικής οικονομίας» (1859) και «Το Κεφάλαιο» (τ. 1, 1867).
Το 1864 ιδρύθηκε στο Λονδίνο η Ι Διεθνής, η «Διεθνής ένωση των εργατών». Ο Μαρξ ήταν η ψυχή αυτής της οργάνωσης, ήταν εκείνος που έγραψε την πρώτη «Διακήρυξή» της, καθώς και μια σειρά αποφάσεις, δηλώσεις και διακηρύξεις της. Ο Μαρξ, συνενώνοντας το εργατικό κίνημα των διαφόρων χωρών, σφυρηλάτησε μια ενιαία τακτική της προλεταριακής πάλης της εργατικής τάξης των διαφόρων χωρών.
Ύστερα από την ήττα της Κομμούνας του Παρισιού («Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία του 1871») και ύστερα από τη διάσπαση της Διεθνούς από τους μπακουνιστές, έγινε αδύνατη η παραμονή της Διεθνούς στην Ευρώπη. Έτσι, μετά το συνέδριο της Διεθνούς στη Χάγη (1872) ο Μαρξ εξασφάλισε τη μεταφορά του Γενικού Συμβουλίου της Διεθνούς στη Νέα Υόρκη.
Η Διεθνής εκπλήρωσε έτσι τη διεθνή της αποστολή και παραχώρησε τη θέση της σε μια εποχή απροσμέτρητα πιο μεγάλης ανόδου του εργατικού κινήματος σε όλες τις χώρες του κόσμου, συγκεκριμένα στην εποχή της ανάπτυξής του σε πλάτος, στην εποχή της δημιουργίας μαζικών σοσιαλιστικών εργατικών κομμάτων στα πλαίσια κάθε εθνικού κράτους. Η εντατική δράση στη Διεθνή και η ακόμη πιο εντατική απασχόληση του Μαρξ υπέσκαψαν οριστικά την υγεία του. (Με βάση το έργο του Β. Ι. Λένιν «Για τον Μαρξ και τον Μαρξισμό», εκδ. Σύγχρονη Εποχή).
14 – 3 – 1885
Κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο η όπερα “Μικάντο” του Άρθουρ Σάλιβαν (Arthur Seymour Sullivan).
14 – 3 – 1961
Κατάληψη εδαφών της από την Κίνα και περαιτέρω εδαφικές βλέψεις του Πεκίνου καταγγέλλει η Ινδία.
Οι διαφορές μεταξύ των δύο χωρών θα εξελιχθούν σε ένοπλη σύγκρουση τον Οκτώβρη του επόμενους έτους, με την Κίνα να πετυχαίνει συντριπτική νίκη.
14 – 3 – 2018
«Φεύγει» από τη ζωή, ο επιφανής Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ.
Ήταν από τους νεότερους καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, όπου δίδαξε μεταξύ 1979 και 2009, κάνοντας μακροχρόνιες έρευνες για τη σύνδεση της κβαντομηχανικής με τη γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Συνεργαζόμενος με τον μαθηματικό Ρότζερ Πένροουζ, ο Χόκινγκ προέβλεψε θεωρητικά ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία, η οποία στη συνέχεια ονομάστηκε προς τιμήν του «ακτινοβολία Χόκινγκ ».
Είχε γράψει, μεταξύ άλλων, πολλές εργασίες εκλαϊκευμένης επιστήμης, αναδεικνύοντας τις θεωρίες και την κοσμολογία του, με πιο γνωστό το βιβλίο του «Το Σύντομο χρονικό του Χρόνου» (1988). Ηταν επίτιμος συνεργάτης της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών, ισόβιο μέλος στην Επισκοπική Ακαδημία Επιστημών, ενώ είχε βραβευτεί στις ΗΠΑ με το «προεδρικό μετάλλιο της Ελευθερίας».
Δεν ήταν διάσημος μόνο για την επίμονη έρευνά του σε σημαντικά ζητήματα της Κοσμολογίας, αλλά και γιατί είχε καταφέρει να φέρει πιο κοντά τη θεωρητική Φυσική στον πολύ κόσμο. Δεν ζούσε απομονωμένος σε κλειστό ή «αποστειρωμένο» ακαδημαϊκό περιβάλλον. Το 1968, πριν καθηλωθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο, συμμετείχε στο Λονδίνο σε πορείες κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Το 2003 είχε αποκαλέσει την ιμπεριαλιστική εισβολή των ΗΠΑ, της Βρετανίας και άλλων συμμάχων τους στο Ιράκ «έγκλημα πολέμου».
Το 2013 είχε απορρίψει την πρόσκληση του Ισραηλινού τότε Προέδρου Σιμόν Πέρες να συμμετάσχει σε διεθνή επιστημονική σύνοδο, συμμετέχοντας στο μποϊκοτάζ επιστημόνων και καλλιτεχνών ενάντια στο Ισραήλ ως κατοχική δύναμη στα Παλαιστινιακά εδάφη. Είχε επίσης συμμετάσχει σε εκστρατεία υπέρ του πυρηνικού αφοπλισμού. Υποστήριζε την έρευνα με χρήση βλαστοκυττάρων, ήταν υπέρ της δημόσιας, ελεύθερης υγειονομικής και φαρμακευτικής περίθαλψης και υποστήριζε δράσεις για την αποτροπή των κλιματικών αλλαγών.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
15 – 3 – 1884
Γεννιέται ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός.
Έδρασε μέσα από το ΕΑΜ Διανοουμένων-Καλλιτεχνών και για αυτή τη δράση του στη συνέχεια υπονομεύτηκε τρεις φορές στην υποψηφιότητά του για το βραβείο Νόμπελ. Διατέλεσε επίτιμος πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Στο έργο του, εξυμνώντας τις πνευματικές αξίες, την ομορφιά του ελληνικού λαού και της ελληνικής γης, ταλαντεύεται ανάμεσα στην εξωραϊσμένη καπιταλιστική ανάπτυξη και στο δίκιο των απλών λαϊκών δυνάμεων.
Μετά το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών ήρθε στην Αθήνα να σπουδάσει νομικά που σύντομα εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στην ποίηση και στη συνέχεια στις Δελφικές Γιορτές.
Το Μάη του 1927, με τη συμπαράσταση της γυναίκας του Εύας Πάλμερ, διοργανώνει στους Δελφούς τις πρώτες Δελφικές Γιορτές, με την παράσταση του «Προμηθέα Δεσμώτη», αθλητικούς αγώνες, λαμπαδηδρομίες, συναυλία βυζαντινής μουσικής, έκθεση λαϊκής τέχνης.
Η απήχηση από την εκδήλωση ήταν τεράστια αλλά και τα έξοδα εξίσου τεράστια. Έτσι, παρά τη σχετική κρατική βοήθεια, η ωραία αυτή προσπάθεια θα επαναληφθεί ακόμα μια χρονιά, το 1930, και θα σταματήσει οριστικά. Στη συνέχεια ο θα φύγει για την Αμερική και το 1940 θα παντρευτεί την Άννα Καραμάνη.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πνευματική αντίσταση του λαού, με κορυφαία εκδήλωση το ποίημα και το λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του Κωστή Παλαμά.
15 – 3 – 1892
Ιδρύεται η ποδοσφαιρική ομάδα της Λίβερπουλ.
15 – 3 – 1924
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών μετονομάζεται σε Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο.
15 – 3 – 1938
Εκτελείται ο Νικολάι Μπουχάριν.
Ο Ν. Μπουχάριν υπήρξε στέλεχος του μπολσεβίκικου κόμματος. Είχε διατελέσει μέλος του ΠΓ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και επικεφαλής της Κομμουνιστικής Διεθνούς, καθώς και διευθυντής της Πράβδα.
Το 1917 αντιτάχθηκε στη Συνθήκη ειρήνης με τη Γερμανία μαζί με τον Τρότσκι, ενώ υποστήριξε κοινές απόψεις με τον Τρότσκι και στο ζήτημα των συνδικάτων. Γι’ αυτές του τις θέσεις δέχτηκε σκληρή πολεμική από το Λένιν. Ο Μπουχάριν αποτέλεσε κύριο εκφραστή της δεξιάς παρέκκλισης στο ΠΚΚ (μπ) τη δεκαετία του 1920, τασσόμενος με τα συμφέροντα των κουλάκων, αντιτάχθηκε στην κολεκτιβοποίηση και στήριξε στην ΚΔ μια γραμμή συμβιβασμού με δεξιά οπορτουνιστικά στοιχεία.
Η δεξιά παρέκκλιση καταδικάστηκε στην Ολομέλεια της ΚΕ του ΠΚΚ (μπ) τον Απρίλη του 1929. Διαγράφτηκε από το ΠΚΚ (μπ) το 1937 με απόφαση της Ολομέλειας της ΚΕ για αντικομματική δράση. Κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε σε στρατιωτικοπολιτική συνωμοσία με στόχο την ανατροπή της Σοβιετικής εξουσίας. Δικάστηκε και εκτελέστηκε το 1938. Ο Μπουχάριν αποκαταστάθηκε πολιτικά το 1988 από τον Μ. Γκορμπατσόφ.
15 – 3 – 1939
Γερμανικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Τσεχοσλοβακία, την οποία καταλαμβάνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Γαλλία, Βρετανία και ΗΠΑ, αν και γνώριζαν για την εισβολή, δεν έκαναν το παραμικρό ώστε να την εμποδίσουν. Μόνο η Σοβιετική Ένωση την καταδίκασε απερίφραστα.
Η εισβολή στην Τσεχοσλοβακία ήταν το αποτέλεσμα της «Συμφωνίας του Μονάχου», την οποία συνυπέγραψαν, στις 29 Σεπτέμβρη 1938, ο Χίτλερ, ο Τσάμπερλεν (Πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας), ο Νταλαντιέ (Πρωθυπουργός της Γαλλίας) και ο Μουσολίνι. Με βάση τη «Συμφωνία του Μονάχου», η Τσεχοσλοβακία ήταν υποχρεωμένη να παραδώσει στη Γερμανία εδάφη (τη Σουδητία), που ουσιαστικά την άφηναν έκθετη σε μια ενδεχόμενη επιδρομή. Όπως και έγινε.
Η υπογραφή της Συμφωνίας πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της λεγόμενης πολιτικής του «κατευνασμού», δηλαδή την ικανοποίηση των απαιτήσεων του Χίτλερ για επέκταση της Γερμανίας προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Η πολιτική αυτή αποσκοπούσε στο να στραφεί η ναζιστική Γερμανία κατά της Σοβιετικής Ένωσης.
15 – 3 – 1943
Ξεκινάει η μεταφορά Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης σε ναζιστικά στρατόπεδο συγκέντρωσης κι εξόντωσης.
Τα τραίνα θα στείλουν στα κολαστήρια του Άουσβιτς του Μπιργκενάου και του Μπέργκεν-Μπέλσεν περισσότερους από 48.000 Έλληνες Εβραίους.
Από αυτούς, μόλις 2.000 θα καταφέρουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
15 – 3 – 1944
Στις 15 – 16 του Μάρτη πραγματοποιείται επιδρομή 2.000 χιτλερικών, ταγματασφαλιτών και χωροφυλάκων κατά του συνοικισμού Καλογρέζα στην Αθήνα.
Εκατοντάδες πολίτες συνελήφθησαν, ενώ δεκάδες σπίτια λεηλατήθηκαν ή κάηκαν. Σε μια χαράδρα κοντά στην πλατεία της Καλογρέζας δολοφονήθηκαν 22 κομμουνιστές αντιστασιακοί.
15 – 3 – 2023
“Φεύγει” από τη ζωή ο Μίμης Παπαϊωάννου, ένας από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές, σε ηλικία 81 ετών.
Ο Μίμης Παπαϊωάννου ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για την ΑΕΚ, με 289 γκολ σε 566 εμφανίσεις. Τα 236 σε 481 εμφανίσεις στην Α’ Εθνική. Ήταν επίσης πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα, το 1964 και το 1966. Στην Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 61 φορές με 21 γκολ.
Το 2003 ψηφίστηκε ως ο τρίτος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής από την ΕΠΟ για τον εορτασμό των 50 χρόνων της UEFA, ενώ η IFFHS τον επέλεξε στην καλύτερη 11άδα όλων των εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου το 2021.
Εργάστηκε ως προπονητής και υπήρξε συνεργάτης του Αλκέτα Παναγούλια στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ.
Το ΚΚΕ αποχαιρετά το προσφυγόπουλο που κατέκτησε τα γήπεδα
Ανακοίνωση για τον θάνατο του Μίμη Παπαϊωάννου εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, το οποίο σημειώνει:
«Με μεγάλη θλίψη αποχαιρετάμε τον Μίμη Παπαϊωάννου, το προσφυγόπουλο από τη Νέα Νικομήδεια Ημαθίας που κατέκτησε τα ελληνικά γήπεδα με την αγαπημένη του ομάδα την ΑΕΚ. Ήταν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής και πρώτος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας την οποία υπηρέτησε μέχρι το 1979, κατακτώντας 5 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα. Στην Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 61 φορές πετυχαίνοντας 21 γκολ.
Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήριά στην οικογένεια, τους φίλους και την ομάδα του».
Πηγή: 902.gr
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
16 – 3 – 1919
Πεθαίνει ο Γιάκοβ Μιχάηλοβιτς Σβερντλόφ, ένα από τα πέντε μέλη του Στρατιωτικού Επαναστατικού Κέντρου (μαζί με τους Στάλιν, Τζερτζίνσκι, Μπουμπνόφ και Ουρίτσκι) που καθοδήγησαν την ένοπλη κατάληψη της εξουσίας τον Οκτώβρη 1917.
Στη συνέχεια υπήρξε κορυφαίος οργανωτής του Κόμματος των Μπολσεβίκων και του Σοβιετικού Κράτους, όπου η επανάσταση τον όρισε Πρόεδρο της Πανενωσιακής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής των Σοβιέτ, θέση από την οποία συντόνιζε, με μεγάλη θέληση και ικανότητα τις περίπλοκες (πολιτικές, οικονομικές) υποθέσεις, σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου και ιμπεριαλιστικής επέμβασης.
Ο Λένιν, στο «λόγο στη μνήμη του Γ.Μ. Σβερντλόφ» έλεγε για τον μεγάλο επαναστάτη «(…) στις αρχές μόλις του 20ού αιώνα, είχαμε μπροστά μας τον σ. Σβερντλόφ σαν τον πιο ξεκάθαρο τύπο επαγγελματία επαναστάτη – άνθρωπο που ξέκοψε ολοκληρωτικά από την οικογένεια, από όλες τις ανέσεις και τις συνήθειες της παλιάς αστικής κοινωνίας, άνθρωπο που δόθηκε ολοκληρωτικά και απεριόριστα στην επανάσταση και μέσα σε πολλά χρόνια, και σε δεκαετίες ακόμη, περνώντας από φυλακή σε εξορία και από εξορία σε φυλακή, σφυρηλάτησε στον εαυτό του τις ιδιότητες εκείνες που μέσα σε πολλά πολλά χρόνια ατσαλώνουν τους επαναστάτες (…) Ο επαγγελματίας όμως αυτός επαναστάτης δεν αποσπάστηκε ποτέ, ούτε για μια στιγμή, από τις μάζες.»
16 – 3 – 1941
Γεννιέται στην Πάρμα της Ιταλίας ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (Bernardo Bertolucci), μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης .
Μεγάλωσε σε μια οικογένεια μέσα στα Γράμματα και στις Τέχνες. Πατέρας του ήταν ο γνωστός Ιταλός ποιητής Ατίλιο Μπερτολούτσι.
Ο ίδιος ο Μπερνάρντο θέλει να ακολουθήσει τα βήματά του και γράφει από την ηλικία των 15 ετών, κερδίζοντας μάλιστα και διακρίσεις.
Γείτονάς του και οικογενειακός φίλος του υπήρξε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο οποίος το 1961, που γύριζε την ταινία «Accatone», πήρε τον Μπερτολούτσι για βοηθό του.
Ο Παζολίνι ήταν εκείνος που τον παρότρυνε να γίνει σκηνοθέτης. Του έγραψε, μάλιστα, και το σενάριο της πρώτης του ταινίας («Βίαιος Θάνατος», 1962). Ο Μπερτολούτσι συνεχίζει τη δεκαετία του ’60 να σκηνοθετεί, ενώ, να σημειωθεί, υπήρξε και μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Σταθμό στα έργα του αποτέλεσε το 1970 η ταινία «Ο Κομφορμίστας», που θεωρείται από τα σημαντικότερα έργα του μεταπολεμικού ευρωπαϊκού σινεμά, με εξαιρετική ερμηνεία του Ζαν Λουί Τρεντινιάν, μια ξεκάθαρα πολιτική, αντιφασιστική ταινία, που επηρέασε και τη νέα γενιά Αμερικανών σκηνοθετών των αρχών της δεκαετίας του ’70 (Κόπολα, Σκορσέζε, Ντε Πάλμα κ.ά.).
Ακολουθούν «Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι» (1972), το επικό «1900» (1976) και άλλες ταινίες, ενώ το 1987 «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας» φέρνει στον Μπερτολούτσι δυο βραβεία Οσκαρ, σκηνοθεσίας και καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου (η ταινία συνολικά κέρδισε εννιά Οσκαρ). Αλλες γνωστές ταινίες του είναι «Τσάι στη Σαχάρα» (1990), «Ο μικρός Βούδας» (1993), «Κλεμμένη ομορφιά» (1996), «Οι ονειροπόλοι» (2003) και το κύκνειο άσμα του ήταν η ταινία «Εγώ κι εσύ» (2012), που τη γύρισε σε ένα υπόγειο, καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι.
16 – 3 – 1993
Η ομάδα μπάσκετ του Άρης κατακτά τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο της, το Ευρωπαϊκό Κύπελλο.
Κερδίζει στο Τορίνο την τουρκική Εφές Πίλσεν με σκορ 50-48.
16 – 3 – 2015
Μετά από αρκετές ημέρες ερευνών, νεκρός βρίσκεται ο 20χρονος σπουδαστής Βαγγέλης Γιακουμάκης.
Όπως διαπιστώθηκε από την ιατροδικαστική έρευνα, ο σπουδαστής, κατά πάσα πιθανότητα αυτοκτόνησε μία με δύο ώρες μετά την εξαφάνισή του.
Μετά από χρόνια, για τον θάνατο του φοιτητή καταδικάστηκαν συμφοιτητές του, οι οποίοι του ασκούσαν ποικιλοτρόπως ψυχολογική πίεση που τον οδήγησε στην αυτοκτονία.
Με ανακοίνωσή του, το Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων εξέφρασε τη θλίψη και τον προβληματισμό του για το χαμό του Β. Γιακουμάκη . Και επισήμανε, ανάμεσα στα άλλα, πως «τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ζαλισμένοι “προγράμματα για την αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού” (“Κοινωνικό Σχολείο”, λογής “Παρατηρητήρια” κ.λπ.), στημένα για να ξεκοκαλιστούν γρήγορα και εύκολα χρήματα του ΕΣΠΑ, αφήνοντας ανέγγιχτους τους κοινωνικούς όρους έντασης του φαινομένου».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
17 – 3 – 1837
Γεννιέται ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Βολανάκης.
Ως τόπος καταγωγής του έχουν αναφερθεί τα χωριά «Μπολάνια» του Ηρακλείου – εξ ου και το όνομα Βολανάκης – αλλά και το χωριό «Βολάνη» Ρεθύμνου. Από το 1851 έως το 1855 φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο Ερμούπολης Σύρου όπου είχε μεταφερθεί η οικογένεια για επαγγελματικούς λόγους. Καθηγητής του στην Ιχνογραφία ήταν ο σημαντικός ζωγράφος Ανδρέας Κριεζής, σύμπτωση, που συνδέει αναγκαστικά τους δύο αυτούς νεοέλληνες ζωγράφους, με σχέση δασκάλου – μαθητή.
Το 1856 ταξιδεύει στην Τεργέστη όπου ήταν εγκατεστημένος ο Γεώργιος Αφεντούλης, έμπορος ζαχάρης, και προσλαμβάνεται στο λογιστικό τμήμα της επιχείρησης. Κάτω από τα λογιστικά βιβλία, ο νεαρός Βολανάκης σκιτσάρει. Ο Αφεντούλης τον ενθαρρύνει να αξιοποιήσει το ταλέντο του και τον στέλνει με δική του οικονομική υποστήριξη στο Μόναχο. Έτσι, το 1864 σε ηλικία 27 ετών, εγγράφεται στη Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών της γερμανικής πόλης.
Εκεί συνδέεται με τον Νικόλαο Γύζη, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Πολυχρόνη Λεμπέση και τον Γεώργιο Ιακωβίδη. Στα πλούσια μουσεία του Μονάχου θα γνωρίσει την ολλανδική θαλασσογραφία του 17ου αιώνα και τους εκπροσώπους της ιταλικής πανοραμικής άποψης πόλεων, και θα γίνει ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της θαλασσογραφίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το 1866 προκηρύσσεται διαγωνισμός για την απεικόνιση της ναυμαχίας της Λίσσας. Η συμμετοχή του στον διαγωνισμό, τον κάνει ευρύτερα γνωστό. Τον ίδιο χρόνο χρονολογείται η πρώτη θαλασσογραφία του: «Ψαρόβαρκες στην παραλία της Τεργέστης».
Το 1883 επιστρέφει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στον Πειραιά όπου διατηρεί και το ατελιέ του. Εκεί μένει μέχρι το θάνατό του. Διδάσκει στο Σχολείο των Τεχνών (Πολυτεχνείο) έως το 1903, οπότε και παραιτείται για λόγους υγείας, ενώ το 1896, με πρωτοβουλία διαφόρων καλλιτεχνών ιδρύεται υπό τη διεύθυνση του Βολανάκη στον Πειραιά, σχολή ζωγραφικής, το «Καλλιτεχνικόν Κέντρον», σε χώρους που έχει παραχωρήσει ο Δήμος. Πεθαίνει φτωχός και ξεχασμένος – από τα επακόλουθα της κήλης από την οποία έπασχε. Κηδεύεται μια ημέρα αργότερα, ημέρα των Δημοτικών Εκλογών. Πέντε άνθρωποι ακολούθησαν την κηδεία.
17 – 3 – 1972
Συνέρχεται στο Παρίσι η Β’ διεθνής συνδιάσκεψη των Εθνικών Επιτροπών Αλληλεγγύης (17-19/3/1972). Σε αυτή έλαβε μέρος και αντιπροσωπεία του ΚΚΕ.
Η συνδιάσκεψη αποφάσισε την απολεσματικότερη συμπαράσταση προς τον ελληνικό λαό στην πάλη του κατά της δικτατορίας.
17 – 3 – 1976
Πεθαίνει ο Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Λουκίνο Βισκόντι (Luchino Visconti di Modrone). Προερχόταν από αριστοκρατική οικογένεια του Μιλάνου.
Νεαρός ήδη, ανακαλύπτει τη μουσική και το θέατρο. Η γνωριμία του με τον Γάλλο σκηνοθέτη Ζαν Ρενουάρ στο Παρίσι, το 1935, οι ταινίες των Σοβιετικών Πουντόβκιν και Αϊζενστάιν και η απαγόρευση από τη φασιστική λογοκρισία να πραγματοποιήσει την πρώτη του κινηματογραφική δουλιά, καθόρισαν τη μετέπειτα ιδεολογική του στράτευση στην υπόθεση του κομμουνισμού και της επανάστασης.
Με την ταινία «Ossessione», μεταφορά του μυθιστορήματος του Τζέιμς Κέιν «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές» (1942), ο Βισκόντι εγκαινιάζει τη γέννηση και την πορεία του ιταλικού νεορεαλιστικού κινηματογράφου και επιδρά στην εξέλιξη της κινηματογραφικής τέχνης, σε παγκόσμιο επίπεδο.
Παρά την αντίδραση της κατεστημένης κριτικής, που οδήγησε αργότερα στην καταστροφή του αρνητικού, η ταινία είχε πλατιά απήχηση. Ακολουθεί το μικρό ντοκιμαντέρ «Μέρες δόξης» (1945), όπου καταγράφεται η δίκη και η εκτέλεση των φασιστών Καρούζο και Κοχ.
Τρία χρόνια μετά, γυρίζει, με χρήματα του ΚΚΙ, την ταινία «Η γη τρέμει» (επεισόδιο της θάλασσας), ένα οδοιπορικό στο φτωχό σικελικό νότο και το πρώτο και το τελευταίο επεισόδιο μιας τριλογίας που δεν ολοκλήρωσε. Με την ταινία «Μπελίσιμα» (1951), ο σκηνοθέτης επιχειρεί να καταδείξει την απατηλότητα των μικροαστικών ονείρων. Άλλα έργα του είναι το «Εμείς οι γυναίκες» (1953) με την Αννα Μανιάνι, «Σένσο», «Οι λευκές νύχτες» (1957) του Ντοστογιέφσκι, «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του» (1960), «Η εργασία» (1962), «Γατόπαρδος» (1963 -σκιαγραφεί την ηττημένη αριστοκρατία και την ανερχόμενη αστική τάξη- κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών), «Τα μακρινά αστέρια της Άρκτου», «Η καμένη μάγισσα» (1966), «Ο ξένος» (1967 -μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Καμύ), «Οι καταραμένοι» (1968), «Θάνατος στη Βενετία» (1971) «Λούντβιχ ή το λυκόφως των θεών», «Η γοητεία της αμαρτίας» (1974) και «Ο αθώος».
17 – 3 – 1988
Πεθαίνει ο τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μουσική σκηνή το 1972. Συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες όπως οι Πάνος Τζαβέλας, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Γιάννης Ζουγανέλης, Σάκης Μπουλάς, Θάνος Αδριανός, Περικλής Χαρβάς, Μαριάννα Τόλη κ.α.
Μερικές από τις επιτυχίες του είναι τα τραγούδια «Ο σάλιαγκας κι ο μάλιαγκας», «Αγαπάω κι αδιαφορώ», «Θα ‘ρθω να σε βρω», «Θα νικήσουμε (Venceremos)», «Καταρρέω» κ.α.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
18 – 3 – 1871
Αρχίζει μία από τις πιο τρανές εποποιίες του Παρισιού και συγχρόνως ένα από τα πιο μεγάλα δράματα, που η διάρκειά του έφτασε τις 10 βδομάδες, συγκεκριμένα 72 μέρες.
Η εργατική τάξη στο Παρίσι εξεγείρεται ξεκινώντας ένα τιτάνιο αγώνα για το δρόμο προς τον κομμουνισμό, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.
Ο πρόεδρος της γαλλικής αστικής δημοκρατίας Αδόλφος Θιέρσος διατάζει την εκκένωση του Παρισιού.
Το έπος της Κομμούνας του Παρισιού αρχίζει.
18 – 3 – 1919
Συνέρχεται το 8ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας (μπολσεβίκων), που ψηφίζει το νέο Πρόγραμμα του Κόμματος. Το Πρόγραμμα καθόρισε τα καθήκοντα του Κόμματος στη μεταβατική περίοδο από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό και χάραξε συγκεκριμένο δρόμο πάλης για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στη Σοβιετική χώρα.
Διαπάλη υπήρξε, μεταξύ άλλων, στο θέμα της πολιτικής ουδετεροποίησης της μεσαίας αγροτιάς έτσι ώστε να μη ταχθεί με την αστική τάξη και να μη γίνει εμπόδιο στους επαναστατικούς μετασχηματισμούς. Στην πολιτική αυτή, αντιτάχθηκαν οι Μπουχάριν και Πιατακόφ, οι απόψεις των οποίων καταψηφίστηκαν.
Το Συνέδριο επίσης διατύπωσε τις βασικές αρχές της συγκρότησης του Κόκκινου Στρατού ως ταξικού τακτικού στρατού με συγκεντρωτική διοίκηση και σιδερένια πειθαρχία. Οι εργασίες του Συνεδρίου κόντευαν να τελειώσουν όταν άρχισαν να φτάνουν ειδήσεις από τα διάφορα στρατιωτικά μέτωπα για καινούργια επίθεση του εχθρού (βλέπε ιμπεριαλιστική επέμβαση εναντίον της επαναστατημένης Ρωσίας).
18 – 3 – 1921
Υπογράφεται στη Ρίγα η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ της Πολωνίας και της Σοβιετικής Ρωσίας. Με τη Συνθήκη αυτή η Πολωνία, εκμεταλλευόμενη την ήττα του Κόκκινου Στρατού έξω από τη Βαρσοβία καθώς και τη στήριξη του γαλλικού και βρετανικού ιμπεριαλισμού, κατάφερε να προσαρτήσει τις περιοχές της Δυτικής Ουκρανίας και Δυτικής Λευκορωσίας.
18 – 3 – 1921
Ο Κόκκινος Στρατός συντρίβει το αντεπαναστατικό κίνημα στην Κροστάνδη. Στο κίνημα συμμετείχαν αγρότες, δυσαρεστημένοι από την κακή οικονομική κατάσταση που δημιουργήθηκε σε σημαντικά τμήματα του πληθυσμού εξαιτίας των δυσκολιών που προκάλεσε στη χώρα ο πόλεμος, αλλά και λόγω της συνέχισης του παρακρατήματος, καθώς και εργάτες που εξαναγκάζονταν από την ένδεια να επιστρέψουν στην ύπαιθρο, αλλά και λευκοφρουροί που εκμεταλλεύτηκαν την επαναστατική και πολιτική απειρία των ναυτών του στόλου – προερχομένων, ως επί το πλείστον, από τα δυσαρεστημένα αγροτικά στρώματα.
Οι στασιαστές ναύτες κατέλαβαν το φρούριο της Κροστάνδης με κεντρικό σύνθημα: «Ναι στα σοβιέτ – όχι στους μπολσεβίκους». Τελικά, ο Κόκκινος Στρατός, πολεμώντας κάτω από δύσκολες συνθήκες, ανακατέλαβε το φρούριο.
«Το χαρακτηριστικότερο στα γεγονότα της Κροστάνδης», έγραφε ο Β. Ι. Λένιν, «είναι ακριβώς οι ταλαντεύσεις του μικροαστικού στοιχείου. Τίποτε σχεδόν διαμορφωμένο, ξεκάθαρο, συγκεκριμένο δεν υπάρχει. Νεφελώδη συνθήματα όπως “ελευθερία”, “ελεύθερο εμπόριο”, απελευθέρωση από το ζυγό”, “σοβιέτ χωρίς μπολσεβίκους” ή “επανεκλογή των σοβιέτ” ή “λύτρωση από τη δικτατορία του κόμματος” κλπ.
Τόσο οι μενσεβίκοι όσο και οι σοσιαλεπαναστάτες διακηρύσσουν ότι το κίνημα της Κροστάνδης είναι “δικό τους” κίνημα… Ολόκληρη η συμμορία των λευκοφρουρών κινητοποιείται αστραπιαία για την Κροστάνδη, με ταχύτητα, μπορεί να πει κανείς. τηλεγράφου…
Ας κλείσουμε λοιπόν τα μάτια μπρος στο γεγονός, ότι όλοι οι γνήσιοι λευκοφρουροί χειροκροτούσαν τους αποστάτες της Κρονστάνδης και ότι συγκέντρωναν χρήματα για την υποστήριξή της από τις τράπεζες». (Β. Ι. Λένιν «Σχετικά με τη φορολογία σε είδος». «Απαντα», τ. 43, σελ. 246 – 247)
18 – 3 – 1936
Πεθαίνει στο Παρίσι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας, από τους βασικούς στυλοβάτες του αστικού πολιτικού συστήματος της Ελλάδας.
18 – 3 – 1965
Ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που «περπάτησε» στο Διάστημα.
Ο Α. Λεόνοφ ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ), βραβευμένος μεταξύ άλλων με το παράσημο «Λένιν» (δις), τον τίτλο του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης» (δις), κ.α.
18 – 3 – 1996
Πεθαίνει ο μεγάλος ποιητής Οδυσσέας Ελύτης (πραγματικό όνομα Οδυσσέας Αλεπουδέλης), που το 1979 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Με το «Άξιον Εστί» αγκάλιασε τη διαχρονική πορεία της Ελλάδας χωρίς να πέφτει στην παγίδα της «απόδειξης» της «ανωτερότητας» των Ελλήνων, είναι το ποίημα – πηγή που εξακολουθεί να δροσίζει τα χείλη της η ελληνική συνείδηση.
Γεμάτη φως η ποίησή του θα δημιουργηθεί με τη χρήση και τη δημιουργική ανάπλαση 8.000 λέξεων, ένα επιπλέον δώρο του ποιητή στον πολιτισμό μας.
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης αλλά η καταγωγή του ήταν από τη Μυτιλήνη. Σε πολύ μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Η ποίηση αρχίζει να τον ενδιαφέρει διαβάζοντας Καβάφη και Κάλβο, ενώ την ίδια εποχή (1927) στρέφεται προς τον υπερρεαλισμό. Το 1930 εγγράφεται στη Νομική Σχολή, το 1934 γνωρίστηκε με τον ποιητή Ι. Σαραντάρη που τον ενθάρρυνε στις ποιητικές του προσπάθειες, εκείνος όμως που τον επηρέασε αποφασιστικά ήταν ο Ανδρέας Εμπειρίκος, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1935. Το Νοέμβρη του 1935 δημοσιεύτηκαν, στα «Νέα Γράμματα», τα πρώτα ποιήματα του Ελύτη που καθιέρωσε τότε και το ψευδώνυμό του.
Το 1939 τυπώνει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Προσανατολισμοί». Με την έναρξη του πολέμου βρίσκεται στο μέτωπο ως ανθυπολοχαγός στο 1ο Σύνταγμα Πεζικού, όπου κινδύνευσε να πεθάνει από κοιλιακό τύφο.
Το 1943 κυκλοφόρησε «Ο Ήλιος ο Πρώτος», ενώ από το 1945 συνεργάζεται με το περιοδικό «Τετράδιο» όπου και πρωτοπαρουσίασε το «Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας». Το 1948 ταξιδεύει στην Ελβετία, και εν συνεχεία στο Παρίσι, όπου παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας στη Σορβόνη. Το 1951 αρχίζει τη σύνθεση του «Αξιον Εστί» (Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1960).
Το 1964 στον κινηματογράφο «Ρεξ» θα εκτελεστεί για πρώτη φορά το «Άξιον Εστί» μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1967 ο Ελύτης καταφεύγει στη Γαλλία. Στις 10 Δεκέμβρη 1979 του απονεμήθηκε το Νομπέλ Λογοτεχνίας.
Ο Οδυσσέας Ελύτης πέθανε στις 18 Μάρτη 1996 στο σπίτι του στην Αθήνα, ενώ τα έργα «Εκ του πλησίον» και «2×7ε» δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατό του. Για εκείνον ο θάνατος δεν ήταν παρά ακόμη ένα ταξίδι: «Είπα θα φύγω. Τώρα. Μ’ ό,τι να ‘ναι: τον σάκο μου τον ταξιδιωτικό στον ώμο, στην τσέπη μου έναν οδηγό, τη φωτογραφική στο χέρι. Βαθιά στο χώμα και βαθιά στο σώμα θα πάω να βρω ποιος είμαι. Τι δίνω, τι μου δίνουν και περισσεύει το άδικο».
18 – 3 – 2017
Πεθαίνει ο κιθαρίστας, συνθέτης και τραγουδιστής Τσακ Μπέρι (Charles Edward Anderson Berry -Chuck Berry).
Συνθέτης και ερμηνευτής δεκάδων κλασικών ροκ κομματιών, ο Τσακ Μπέρι έγραψε τα περισσότερα τραγούδια του τις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970, ενώ απέκτησε μεγάλη φήμη και για τη σκηνική του παρουσία – ήταν γνωστός με το παρατσούκλι «Crazy legs».
Αφήνει πίσω του ένα τεράστιο έργο, με τραγούδια που έχουν επηρεάσει γενιές μουσικών -“Roll Over Beethoven”, “School Days”, “Rock and Roll Music”, “Sweet Little Sixteen”, “Johnny B. Goode” κ.α
Και αυτή η επίδραση φαίνεται από όσα καταθέτουν οι ομότεχνοί του, ανάμεσά τους ο Μπρους Σπρίνγκστιν – με τον οποίο ο Τσακ Μπέρι είχε στενή φιλική σχέση – που τον αποκάλεσε τον «σημαντικότερο κιθαρίστα και συνθέτη του rock ‘n’ roll που έζησε ποτέ», ο Μικ Τζάγκερ, που τον ευχαρίστησε «για τη μουσική που μας χάρισε, που μας ενέπνευσε», και ο Λένι Κράβιτς, που αναφώνησε «δόξα, δόξα σοι Τσακ Μπέρι , χωρίς εσένα κανένας από μας δεν θα ήταν εδώ».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
19 – 3 – 1914
Πεθαίνει ο Ιταλός ηφαιστειολόγος Τζουζέπε Μερκάλι, γνωστός και για την κλίμακα μέτρησης της έντασης των σεισμών που δημιούργησε.
19 – 3 – 1914
Γεννιέται ο ελληνικής καταγωγής Καναδός μαθηματικός Λεωνίδας Αλάογλου, που διατύπωσε το ομώνυμο θεώρημα.
19 – 3 – 1920
Η Γερουσία των ΗΠΑ καταψηφίζει τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και συνάπτει χωριστή Συνθήκη Ειρήνης με τη Γερμανία (μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου).
Ακολούθως, οι ΗΠΑ δεν μετέχουν στην Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομο του ΟΗΕ), από την οποία θα συνεχίσουν να απέχουν καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου.
19 – 3 – 1962
Ο Μπομπ Ντίλαν κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ, με τίτλο “Bob Dylan”.
19 – 3 – 1970
Πραγματοποιείται η πρώτη συνάντηση στην Ιστορία μεταξύ των ηγετών της Ομοσπονδιακής (Δυτικής) και της Λαοκρατικής Δημοκρατίας (Ανατολικής) της Γερμανίας, Βίλι Μπραντ και Βίλι Στοφ, αντίστοιχα.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
20 – 3 – 1915
Γεννιέται ο σπουδαίος πιανίστας Σβιατοσλάβ Τεοφίλοβιτς Ρίχτερ.
Χαρακτηρίστηκε ως ο πιανίστας του 20ού αιώνα. Με όπλα του τη βαθιά γνώση της τεχνικής και την ικανότητα του μυαλού ν’ αναλύει, ο Σοβιετικός πιανίστας – στοχαστής της παρτιτούρας Σβιατοσλάβ Τεοφίλοβιτς Ρίχτερ υπήρξε ένας ιδιαίτερα εμπνευσμένος και κατεξοχήν καινοτόμος ερμηνευτής.
Η σπάνια δεξιοτεχνία του ήταν το όχημα για το συναρπαστικό «ταξίδι» του στην αλήθεια της μουσικής δημιουργίας.
Διάσημος για το βάθος της ερμηνείας του, τη βιρτουόζικη τεχνική του και το τεράστιο ρεπερτόριό του, ο Ρίχτερ είχε τη σπουδαία ικανότητα να αποδίδει το πνεύμα του συνθέτη, σε κάθε του ρεσιτάλ να ανασταίνει το δημιουργό, να τον παρουσιάζει ολοζώντανο στο κοινό.
Κάθε εμφάνισή του αποτελούσε μεγάλο μουσικό γεγονός, όμως εκείνος, παρά τη διεθνή καταξίωσή του, προτιμούσε να παίζει σε μικρές πόλεις της ΕΣΣΔ και του εξωτερικού. Παρά τις επιτυχίες του, παρέμεινε απλός, ταπεινός, αναζητώντας την ουσία των πραγμάτων.
20 – 3 – 1916
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein) δημοσιεύει τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας.
20 – 3 – 1927
Το ΚΚΕ οργανώνει συγκεντρώσεις προς τιμήν της Παρισινής Κομμούνας και της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
20 – 3 – 1930
Δημοσιεύεται απόφαση της Ευρείας Ολομέλειας του Προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς σχετικά με την καπιταλιστική κρίση στην Αμερική και σε άλλες χώρες.
Στην απόφαση αναφέρεται πως 17 εκατομμύρια άνεργοι εργάτες βρίσκονται στα νύχια της εξαθλίωσης και τονίζεται ότι η ανάπτυξη της οικονομικής κρίσης οδηγεί τον καπιταλιστικό κόσμο σε μια περίοδο νέων ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΚΔ καλεί όλα τα τμήματα της Διεθνούς να υποστηρίξουν ενεργά την πάλη της εργατικής τάξης όλων των χωρών και ιδιαίτερα του Γερμανικού προλεταριάτου.
20 – 3 – 1968
Στον απόηχο της ρήξης που επήλθε με την αναθεωρητική ομάδα Παρτσαλίδη – Ζωγράφου – Δημητρίου στην 12η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Σταύρος Καρράς και άλλοι αναθεωρητές κλέβουν μεγάλο μέρος του Αρχείου του Κόμματος στο Σιμπίου της Ρουμανίας (με τη συνδρομή και της Ρουμανικής αστυνομίας).
Μετά από ένα διάστημα οι αναθεωρητές μετέφεραν το κλεμμένο υλικό στα Σκόπια και το 1988 στην Ελλάδα. Η δήθεν ιδιοκτησία του «ΚΚΕ εσωτερικού» έγινε στη συνέχεια «ιδιοκτησία» του ΣΥΝ.
Εδώ και χρόνια αυτό το αρχειακό υλικό του ΚΚΕ, αποτελεί το βασικό τμήμα των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ). Πρόκειται για ιδιωτική εταιρία, κατ’ ουσίαν αποτελεί «ιδιοκτησία» του ΣΥΡΙΖΑ (πρώην ΣΥΝ).
20 – 3 – 1972
Δικάζεται στο Πενταμελές Εφετείο της Αθήνας για παράβαση του Ν.509 ο Νίκος Καλούδης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στην απολογία του, ο Ν. Καλούδης, τόνισε μεταξύ άλλων: «Σαν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και μέλος της ΚΕ του ΠΑΜ, αναλαβαίνω την ευθύνη για τη δραστηριότητα των Οργανώσεων του Κόμματός μας και του ΠΑΜ. Αισθάνομαι ικανοποίηση γιατί το ΚΚΕ και το ΠΑΜ μέσα από τεράστιες δυσκολίες μπόρεσαν να προωθήσουν και να επεκτείνουν την οργάνωση και την αντιδιχτατορική τους δράση. Αν είναι κάτι που λυπούμαι αυτό βρίσκεται στο ότι με τη σύλληψη και τη φυλάκισή μου, αφαιρείται η δυνατότητα να συνεχίσω τη δραστηριότητά μου…
Τα πολιτικά κόμματα, κύριοι στρατοδίκαι, δεν κατασκευάζονται και δε διαλύονται με νόμους ή άλλου είδους διαταγές. Η δημιουργία τους πηγάζει απ’ την αντικειμενική ανάγκη, να εκφράσουν τα συμφέροντα των διαφόρων κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων της κοινωνίας. Ετσι εξηγείται και η δημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης, του ΚΚΕ, το 1918, όταν δηλαδή είχαν ωριμάσει οι συνθήκες…
Το ΚΚ Ελλάδας είναι κόμμα της εργατικής τάξης. Και η εργατική τάξη, πέρα από τους άμεσους σκοπούς και επιδιώξεις της, έχει τη δική της ιστορική αποστολή, που συνίσταται στην αλλαγή των σχέσεων παραγωγής, δηλαδή, στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού στη χώρα μας. Και είμαστε ακράδαντα πεπεισμένοι ότι η Ελλάδα θα βαδίσει αυτό το δρόμο. Ο σοσιαλισμός σήμερα δεν είναι απλώς μια ιστορική πραγματικότητα. Είναι ταυτόχρονα το μέλλον της ανθρωπότητας. Υπάρχουν πισωγυρίσματα και δυσκολίες αλλά η γενική κατεύθυνση, η πορεία, είναι ανοδική….
Κύριε πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκαι. Η πατρίδα, η Ελλάδα, δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι ο συγκεκριμένος γεωγραφικός χώρος, με τις φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, τον πληθυσμό του χωρισμένο σε τάξεις και κοινωνικά στρώματα και πολιτιστικές του αξίες. Ο πατριωτισμός κάθε κόμματος και ατόμου κρίνεται όχι από τις μεγαλόστομες φράσεις, αλλά από το αν και κατά πόσο η πολιτική και η δράση του έχουν σαν γνώμονα και συντελούν στη συνεχή ανάπτυξη του βιοτικού και πολιτιστικού επιπέδου της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, την κατοχύρωση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, την εξασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας, της ειρήνης και της κοινωνικής προόδου…».
20 – 3 – 1973
Δυόμισι χιλιάδες φοιτητές συγκεντρώνονται στο κτίριο της Νομικής και κατόπιν ανεβαίνουν στην ταράτσα όπου φωνάζουν συνθήματα κατά της δικτατορίας. Η Χούντα απαντά με επίθεση της αστυνομίας, της ΕΣΑ και των ΛΟΚ. Πολλοί φοιτητές συλλαμβάνονται.
20 – 3 – 1977
Πανωλεθρία υφίσταται η Ίντιρα Γκάντι στις βουλευτικές εκλογές της Ινδίας, που διεξάγονται εν μέσω βιαιοτήτων και κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Το Κόμμα του Κογκρέσου χάνει την εξουσία και η ίδια δεν εκλέγεται καν βουλευτής.
20 – 3 – 1990
Πεθαίνει ο Σοβιετικός τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν, που θεωρείται ως ο καλύτερος τερματοφύλακας του 20ου αιώνα από την διεθνή ομοσπονδία ιστορίας και στατιστικής ποδοσφαίρου (χρυσός ολυμπιονίκης με την Εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ στους Ολυμπιακούς του 1956, πρωταθλητής Ευρώπης το 1960, κ.α.).
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
21 – 3 – 1685
Γεννιέται ο μεγάλος Γερμανός συνθέτης Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
Ο Μπαχ , ήταν συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, μουσικοπαιδαγωγός και εκτελεστής (οργανίστας, κλειδοκυμβαλίστας, βιολιστής και βιολονίστας) της περιόδου Μπαρόκ.
Αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος συνθέτης αυτής της περιόδου, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους στην ιστορία της έντεχνης Δυτικής μουσικής.
Τα περισσότερα από 1.000 έργα του που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας, ενσωματώνουν όλα τα χαρακτηριστικά του στυλ Μπαρόκ, το οποίο και απογειώνουν στην τελειότητα. Παρόλο που δεν εισάγει κάποια νέα μουσική φόρμα, εμπλουτίζει το γερμανικό μουσικό στυλ της εποχής με μια δυνατή και εντυπωσιακή αντιστικτική τεχνική, έναν φαινομενικά αβίαστο έλεγχο της αρμονικής και μοτιβικής οργάνωσης, και την προσαρμογή ρυθμών και ύφους από άλλες χώρες, ιδιαίτερα από την Ιταλία και τη Γαλλία. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα, αρτιστικό υπόβαθρο και, κυρίως, υψηλή πνευματικότητα.
Τα έργα του καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα τόσο της οργανικής (έργα για τσέμπαλο, εκκλησιαστικό όργανο, κοντσέρτα), όσο και της φωνητικής μουσικής (ορατόρια, λειτουργίες, πάθη, καντάτες, κ.α.). Ως χαρακτηριστικά έργα του Μπαχ μπορούν να αναφερθούν: η Τοκάτα και Φούγκα σε Ρε Ελάσσονα, η Λειτουργία σε σι ελάσσονα, τα Κατά Ματθαίον Πάθη, τα Βρανδεμβούργια Κοντσέρτα, το Καλοσυγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο και η Τέχνη της Φούγκας.
21 – 3 – 1800
Υπογράφεται ανάμεσα στη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, με την οποία ιδρύεται η Πολιτεία των Επτά Ηνωμένων Νήσων (Επτάνησα). Το νεοσύστατο κράτος θα ήταν αυτόνομο, με εγγυητή της ανεξαρτησίας του τη Ρωσία, αλλά φόρου υποτελές στο σουλτάνο.
21 – 3 – 1910
Ιδρύεται το Εργατικό Κέντρο της Αθήνας (ΕΚΑ).
Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη χώρα μας οδηγεί αντικειμενικά στην αύξηση της εργατικής τάξης.
Διανύοντας τα πρώτα βήματα της ταξικής της αφύπνισης και συνδικαλιστικής της οργάνωσης, η εργατιά της χώρας μας προχωρά την περίοδο αυτή στην ίδρυση μιας σειράς σωματείων, που ενώνονται σε ομοιοεπαγγελματικές οργανώσεις και Εργατικά Κέντρα.
Καθοριστικός στις εξελίξεις και τις ζυμώσεις αυτές υπήρξε ο ρόλος των σοσιαλιστών.
21 – 3 – 1919
Μετά τη Ρωσία και τη Γερμανία η επανάσταση ξεσπά και στην Ουγγαρία. Το Σοβιέτ της Βουδαπέστης ανακηρύσσει την Ουγγαρία Σοβιετική Δημοκρατία. Τρεις μέρες αργότερα αρχίζει η οργάνωση του Κόκκινου Στρατού.
Η σοβιετική εξουσία διατηρήθηκε έως την 1η Αυγούστου 1919. Στη σύντομή διάρκειά της κατάφερε να προωθήσει μια σειρά ριζοσπαστικά μέτρα όπως την εθνικοποίηση των βιομηχανικών επιχειρήσεων, των μεταφορών και των τραπεζών, το μονοπώλιο του εξωτερικού εμπορίου, την αύξηση των μεροκάματων των εργατών κατά μέσο όρο 25%, την εφαρμογή του οκτάωρου, τη δήμευση των τσιφλικιών κλπ.
Ωστόσο, η σοβιετική εξουσία σύντομα ανατράπηκε ως αποτέλεσμα του οικονομικού αποκλεισμού και της ένοπλης στρατιωτικής επέμβασης των δυνάμεων της Αντάντ, της όξυνσης της επιθετικότητας της εσωτερικής αντεπανάστασης και της συνθηκολόγησης – προδοσίας από μέρους των σοσιαλδημοκρατών.
Όμως, παρά την ήττα, η ουγγρική επανάσταση και η εγκαθίδρυση της σοβιετικής εξουσίας στη χώρα, είχε τεράστια διεθνή σημασία αφού μεταξύ άλλων απέδειξε ότι η ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και η εγκαθίδρυση της εξουσίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, δεν ήταν λάθος της ιστορίας ή ρωσική ιδιαιτερότητα αλλά ιστορική αναγκαιότητα.
21 – 3 – 1927
Στη Βουλή επιχειρείται προβοκάτσια κατά του ΚΚΕ με πλαστό έγγραφο, δήθεν της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (ΒΚΟ). Οι κομμουνιστές κατηγορούνται για «κατασκοπία».
21 – 3 – 1996
Πεθαίνει ο σπουδαίος κομμουνιστής συγγραφέας και ποιητής, ο Δημήτρης Ραβάνης – Ρεντής.
Το έργο του είναι πλούσιο και πολυεδρικό.
Τη νεανική του περίοδο 1940-1944 βιώνει το μεγαλείο την ΕΑΜικής αντίστασης, Κυριαρχεί στο έργο του η ποίηση και το ηρωικό στοιχείο, τα θούρια, και στο θεατρικό σκετς και “επιθεώρηση”. Ανάμεσα σ’ αυτά κι η επιθεώρηση “Η φαλάκρα του Μουσολίνι”, που παιζόταν στους συνοικισμούς από ερασιτεχνικό θίασο.
Την περίοδο του εμφύλιου πολέμου, ο Ρεντής πολεμά με το ντουφέκι και την πένα. Το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ συγκροτεί έναν περιοδεύοντα θίασο, με επικεφαλής τον αείμνηστο Αντώνη Γιαννίδη. Ο Μίμης είναι το δεξί του χέρι. Γράφει εργάκια και παίζει ταυτόχρονα. Κυριαρχεί στα έργα του το ποίημα, το τραγούδι, το σκετς, ή τα σατιρικά μονόπρακτα. Το όπλο της ειρωνείας και του γέλιου ήταν τις στιγμές εκείνες στα χαρακώματα το πιο ενδεδειγμένο. Εκείνη την εποχή έγραψε και τα τραγούδια “Βροντάει ο Ολυμπος και πάλι”, “Είμαστε εμείς θεμελιωτές”, “Ο Μπελογιάννης ζει” και άλλα.
Ακολουθεί τον δρόμο του πολιτικού πρόσφυγα, βρίσκει ζεστή αγκαλιά στη Σοσιαλιστική Ρουμανία. Την μετεμφυλιακή περίοδο μέχρι το 1968, ο Ρεντής απογειώνει τη δημιουργικότητά του. Γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο, αλλά γρήγορα το εγκατέλειψε για να εκτονωθεί από τα βιώματά του με το γράψιμο. Δημοσίευσε πάνω από 25 έργα: Τρία μυθιστορήματα, δυο νουβέλες, δυο συλλογές διηγημάτων, πέντε θεατρικά, εννιά ποιητικές συλλογές και τα άλλα ήταν παιδικά βιβλία. Δεν άφησε κανένα είδος τέχνης ανεκμετάλλευτο. Έγραψε σενάρια, έγινε κινηματογραφικός καλλιτεχνικός διευθυντής, γύρισε δική του ταινία, που είχε μεγάλη επιτυχία.
Το 1965 τέλειωσε το θεατρικό έργο “Νεκρή γραμμή”. Τότε διάβασε στον αθηναϊκό Τύπο ότι υποβάλλονται στον ετήσιο κρατικό διαγωνισμό θεατρικά έργα και αποφάσισε να συμμετέχει στο διαγωνισμό. Ετοιμάζει ένα αντίγραφο, γράφει σε κλειστό φάκελο τ’ όνομά του όπως όριζε ο κανονισμός, και το στέλνει στην Αθήνα, στη μητέρα του, για να το υποβάλει στον διαγωνισμό. Η κριτική επιτροπή επέλεξε για το πρώτο βραβείο τη “Νεκρή γραμμή” και για το δεύτερο το “Λεωφορείο” του Ν. Ζακόπουλου. Όταν όμως οι αρμόδιοι άνοιξαν το φάκελο και είδαν ότι ο Ραβάνης ήταν πολιτικός πρόσφυγας, κουμπώθηκαν. Βραβείο, βέβαια, δεν του απονεμήθηκε. Έγινε, όμως, ντόρος. Έγραψε ο Τύπος. Έγινε συζήτηση ότι δεν επιτρέπεται τέτοια ταλέντα να χάνονται στα ξένα κλπ. Η ευκαιρία δεν έμεινε ανεκμετάλλευτη. Έτρεξαν οι δικοί του και πέτυχαν τον επαναπατρισμό του. Μια ακόμη απόδειξη είναι η βράβευση, αργότερα, του θεατρικού έργου του “Κυρίαρχος”.
Αυτό ήταν το έργο που φάνηκε. Υπήρχε, όμως, και τεράστιο αδημοσίευτο υλικό στα συρτάρια του. Το έργο του αυτό περιλάβαινε εκατοντάδες ποιήματα, διηγήματα, μονόπρακτα, θεατρικά, μυθιστορήματα. Δυστυχώς με τον επαναπατρισμό του, που έγινε σε συνθήκες δύσκολες, δεν μπόρεσε να το μεταφέρει μαζί του. Εμεινε στη Ρουμανία και τελικά χάθηκε.
Μετά τον επαναπατρισμό του έως το 1974 δε δημοσίευσε τίποτα. Κι όμως έγραφε, αλλά τα κρατούσε στα συρτάρια. Ήταν η χούντα, η καινούρια του προσφυγιά, το νέο σκληρό κι αφιλόξενο για πνευματικούς δημιουργούς περιβάλλον, οι πιεστικές ανάγκες επιβίωσης. Με τη μεταπολίτευση αρχίζει νέα περίοδος δημοσιεύσεων έργων του.
Τις μέρες της εξέγερσης, πριν σβήσει ο απόηχος των δολοφονικών πυροβολισμών, με νωπό το αίμα στα πεζοδρόμια, έγραφε για την εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Έδρασε άμεσα, σαν ρεπόρτερ. Με τη φρίκη και τον πόνο του αυτόπτη μάρτυρα. Με την οργή του μαχητή. Γι’ αυτό κι ο τίτλος της συλλογής 16 ποιημάτων “Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέμβρη”.
Το Πολυτεχνείο δεν ήταν εξαίρεση. Ήταν ο κανόνας αντίδρασης του ποιητή στα μηνύματα των καιρών. Το ίδιο έγινε και με το θάνατο του Μπελογιάννη. Μόλις έφτασε ή είδηση, την Κυριακή εκείνη, στο Βουκουρέστι, κλείστηκε στο σπίτι του κι έγραψε την ίδια νύχτα το τραγούδι “Ο Μπελογιάννης ζει”. Και την ίδια νύχτα ένας άλλος πολιτικός πρόσφυγας, ο Λάκης Χατζής, έγραφε τη μουσική του τραγουδιού. Και την άλλη Κυριακή έγινε κιόλας μια καλλιτεχνική εκδήλωση με το τραγούδι εκείνο, με απαγγελίες, αποσπάσματα από τη δίκη και την απολογία του Μπελογιάννη».
Μέσα σε έντεκα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση δημοσίευσε 16 έργα του. Κάποια πρωτοδημοσιευμένα και άλλα επανέκδοση έργων του από τα χρόνια στο Βουκουρέστι – “Ο δρομάκος με την πιπεριά” κυκλοφόρησε σε 6η έκδοση, “Οι Αργοναύτες” σε 2η, “Τα παιδιά της Αθήνας”, παιδικό μυθιστόρημα, σε δύο εκδόσεις (1981 και 1985) και άλλα. Να σημειωθεί ότι ζει, πράγμα σπάνιο στην Ελλάδα, από τη συγγραφική του δουλιά – συνεργασίες σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση, για την οποία γράφει κυρίως παιδικές εκπομπές.
Παρά την τεράστια ποικιλία του γραπτού έργου του, παρά τις χρονικές αποστάσεις μεταξύ των έργων του, όλα έχουν ένα κοινό γνώρισμα. Φέρουν τη σφραγίδα της φιλοσοφίας του δημιουργού τους, έχουν στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη λευτεριά και την πρόοδο. Όλα διέπονται από την ίδια ουμανιστική ευαισθησία και την ίδια συγκινησιακή ένταση. Ο Ραβάνης είναι μαχητής μιας ιδέας. Η τέχνη του φοράει άρματα. Είναι στρατευμένη στην υπόθεση του λαού του. Έχει νεύρο, αποπνέει δυναμισμό, βάθος, κινείται σε υψηλά επίπεδα».
Εκδήλωση – αφιέρωμα στον κομμουνιστή και σπουδαίο δημιουργό Δημήτρη Ραβάνη – Ρεντή διοργάνωσαν το στο δημοτικό θέατρο Καλλιθέας οι Κομματικές Οργανώσεις Καλλιθέας του ΚΚΕ. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας. Ακόμα, χαιρέτισε η Αλεξάνδρα Κρέμου, σύζυγος του Δημήτρη Ραβάνη – Ρεντή.
Ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο Γιώργος Μηλιώνης, μέλος του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ.
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
Κυριακή 22 Μάρτη
1944 Γερμανικά στρατεύματα και τμήματα της αντικομμουνιστικής οργάνωσης ΠΑΟ (Πανελλήνια Αντιστασιακή Οργάνωση) κυκλώνουν και καίνε ολοκληρωτικά το χωριό Ελευθεροχώρι Γιαννιτσών, δολοφονώντας όσους βρήκαν μέσα στο χωριό, γέρους, γυναίκες και παιδιά.
1945 Συγκροτείται στο Κάιρο ο Αραβικός Σύνδεσμος, με ιδρυτικά μέλη την Αίγυπτο, το Ιράκ, την Ιορδανία, τον Λίβανο, τη Συρία, την Υεμένη και τη Σαουδική Αραβία. Σήμερα ο Σύνδεσμος διαθέτει 22 κράτη – μέλη.
1947 Αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας εξοντώνουν στο Γεράκι της Σπάρτης τον δήμιο του λαού της Λακωνίας Κατσαρέα και τον υπαρχηγό του, Παπαδάκο. Σε αντίποινα, συμμορίες του Κατσαρέα επέδραμαν στο Γύθειο και με τη συνδρομή των Αρχών άνοιξαν τις φυλακές, πήραν 32 πολιτικούς κρατούμενους και τους έσφαξαν στην πλατεία της πόλης μαζί με άλλους 10 κατοίκους.
1982 Ψηφίζεται στη Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο για τον πολιτικό γάμο.
Πηγή : Ριζοσπάστης 21/22/ 3 – 2026
23 – 3 – 1910
Γεννιέται το 1910 στο Τόκιο ο Ακίρα Κουροσάβα, ένας από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου.
Σπούδασε ζωγράφος, αλλά η ζωή του άλλαξε όταν έγινε βοηθός του Ιάπωνα σκηνοθέτη Γιαμαμότο.
Από το 1943 αρχίζει να σκηνοθετεί, δείχνοντας από την αρχή τα σημάδια του κινηματογραφικού του χαρακτήρα.
Ψυχολογική εμβάθυνση στους ήρωες, ποίηση, ουμανισμός, συμβολισμοί, βαθιές ματιές στη γιαπωνέζικη κοινωνία και στη μοίρα του ανθρώπου, μα πάνω απ’ όλα αναζήτηση της αλήθειας.
Ο ίδιος έλεγε: “πάντα ψάχνω την αλήθεια και θέλω να περνάω το μεγαλύτερό της μέρος στις ταινίες μου, αλλά ομολογώ ότι είναι δύσκολο να παίρνεις χρήματα, μιλώντας για την αλήθεια και λέγοντας την αλήθεια”.
Γι’ αυτή την αλήθεια, όμως, ο Ακίρα Κουροσάβα απέσπασε όλα τα μεγάλα κινηματογραφικά βραβεία.
Το 1951 πήρε για πρώτη φορά το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας για την ταινία “Ρασομόν” και για την ίδια ταινία το Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Στο Φεστιβάλ Βενετίας για άλλη μια φορά, το 1954, πήρε το Ειδικό Βραβείο για την ταινία οι “Επτά Σαμουράι”, ενώ το 1959 στο Φεστιβάλ Βερολίνου του απονέμεται το βραβείο σκηνοθεσίας για την ταινία “Το μυστικό φρούριο”.
Το δεύτερο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας έρχεται το 1974 για το έργο “Ουζαλά” και το 1980 κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών για την ταινία “Καγκεμούσα”.
Η Ακαδημία των Όσκαρ τον τιμά το 1990 για την προσφορά του στον κινηματογράφο. Την ίδια χρονιά ο Ακίρα Κουροσάβα σκηνοθετεί “Τα όνειρα” και καταφέρνει να κάνει τη ζωγραφική κινηματογράφο ή το αντίστροφο.
Πηγή : ALT.GR
24 – 3 – 1684
Πεθαίνει ο Ολλανδός ζωγράφος Πίτερ ντε Χόοχ (Pieter de Hooch).
Η θεματολογία του είχε στο επίκεντρό της την καθημερινότητα και το εσωτερικό των σπιτιών.
Τυπικό γνώρισμα στους πίνακες του Χόοχ είναι οι συνεχείς ανοιχτές πόρτες ή παράθυρα που οδηγούν στον εξωτερικό χώρο.
24 – 3 – 1721
Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (Johann Sebastian Bach) αφιερώνει έξι κοντσέρτα στον μαργράβο (αντίστοιχος τίτλος του μαρκήσιου) του Βρανδεμβούργου Κρίστιαν Λούντβιχ, τα οποία αποκαλούνται σήμερα Βρανδεμβούργια Κοντσέρτα.
24 – 3 – 1882
Ο Γερμανός μικροβιολόγος Ρόμπερτ Κοχ (Robert Heinrich Hermann Koch) ανακαλύπτεις το βάκιλο της φυματίωσης και της χολέρας .
Το 1905 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής-Φυσικής.
24 – 3 – 1905
Πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Ιούλιος Βερν (Jules Gabriel Verne).
Στα περιπετειώδη μυθιστορήματά του τα πραγματικά ή φανταστικά επιστημονικά στοιχεία και οι μελλοντολογικές προβλέψεις φθάνουν πολύ κοντά στη σημερινή πραγματικότητα.
Τα βιβλία του μεταφράστηκαν στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου. Τα πιο γνωστά είναι: «Ταξίδι στο Κέντρο της Γης», «Από τη Γη στη Σελήνη», «20.000 λεύγες υπό τη θάλασσα», «Ο Γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες».
Απ’ όσα προέβλεψε και περιέγραψε με τόσο ζωντανό τρόπο στα βιβλία του, μόνο το «Ταξίδι στο κέντρο της Γης» δεν πραγματοποιήθηκε.
24 – 3 – 1999
Λίγο πριν τις 9 το βράδυ οι σειρήνες ήχησαν στην Πρίστινα, στο Βελιγράδι, στην Ποντγκόριτσα, στο Νόβισαντ.
Το έγκλημα άρχιζε. Η επιδρομή του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας κράτησε 78 μέρες.
Στις 78 αυτές μέρες της «ανθρωπιστικής» τους δράσης τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ πραγματοποίησαν 35.788 μαχητικές αποστολές εναντίον 200 γιουγκοσλαβικών πόλεων. Το Κοσσυφοπέδιο και όλη η Γιουγκοσλαβία έγινε στόχος ακόμα και απαγορευμένου τύπου βομβών με θύματα χιλιάδες αμάχους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Πενταγώνου, η μία στις πέντε βόμβες που έπληξαν τη Γιουγκοσλαβία, δηλαδή περίπου 500.000 βόμβες, περιείχαν απεμπλουτισμένο ουράνιο. Επίσης, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι επιδρομείς εξαπέλυσαν κατά της Γιουγκοσλαβίας 35.450 δέσμες από τις βόμβες διασποράς, οι οποίες είναι απαγορευμένες από τις διεθνείς συνθήκες.
Η επίθεση του ΝΑΤΟ έγινε με πρόσχημα τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Η αλήθεια είναι ότι όταν το 1999 αναπτύχθηκαν οι ΝΑΤΟικές δυνάμεις στην περιοχή, καταγράφτηκαν 547 δολοφονίες και 932 απαγωγές Σέρβων, ενώ έως το 2009 και με σταθερή τη ΝΑΤΟική παρουσία στο Κόσσοβο, οι αριθμοί ήταν: 1.192 δολοφονίες, 1.303 απαγωγές και 1.305 τραυματισμοί Σέρβων.
Οι δολοφόνοι του ΝΑΤΟ στην επιχείρηση διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας, είχαν την αμέριστη συνεργασία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που ενώ τα ΝΑΤΟικά τανκς περνούσαν από την ελληνική επικράτεια για το Κόσσοβο, εκείνη ισχυριζόταν ότι «δε συμμετείχε» (!) στον πόλεμο…
24 – 3 – 2016
Πεθαίνει ο διεθνής ολλανδός ποδοσφαιριστής Γιόχαν Κρόιφ (Hendrik Johan_nes Cruijff). Θεωρείται από τους κορυφαίους όλων των εποχών.
Έχει συνδέσει το όνομά του με την εμφάνιση του λεγόμενου «ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου» στη δεκαετία του ’70 καθώς υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας των «Οράνιε» αλλά και του θρυλικού Άγιαξ, που για πολλούς άλλαξαν τον τρόπο του ποδοσφαίρου όπως παιζόταν μέχρι τότε.
Τότε ήταν που του δόθηκε και η προσωνυμία «ιπτάμενος Ολλανδός». Εκτός του συλλόγου του Άμστερνταμ ο Κρόιφ ως δεύτερη μεγάλη του αγάπη θεωρούσε την Μπαρτσελόνα αφού και στους δύο συλλόγους μεγαλούργησε τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Επιτυχίες περιλάμβανε και το πέρασμά του από τη Φέγενορντ.
Με τον Αγιαξ, ως ποδοσφαιριστής, πήρε 8 πρωταθλήματα Ολλανδίας, πέντε Κύπελλα, τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών, ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ κι ένα Διηπειρωτικό. Με την Μπαρτσελόνα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα κι ένα Κύπελλο, ενώ με τη Φέγενορντ ένα πρωτάθλημα κι ένα Κύπελλο.
Με την Εθνική ομάδα της Ολλανδίας έφθασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1974, δίχως να κατακτήσει το τρόπαιο, ενώ κατέλαβε με τους «Οράνιε» την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1976.
Ως προπονητής κάθισε στους πάγκους των δύο μεγάλων ομάδων και πάλι δεν του έλειψαν οι επιτυχίες. Με την ολλανδική ομάδα πήρε δύο Κύπελλα κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων. Με τους «μπλαουγκράνα» τέσσερα πρωταθλήματα, ένα Copa del Rey, τρία Σούπερ Καπ της χώρας της Ιβηρικής, ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων.
Επίσης, μεγάλος είναι και ο κατάλογος με τις προσωπικές διακρίσεις μιας και μεταξύ άλλων πήρε τρεις φορές τη χρυσή μπάλα (1971, 1973, 1974), ενώ εντάχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών σε Μουντιάλ μετά από σχετική ψηφοφορία το 1994.
Σε μια από τις σημαντικότερες δηλώσεις του Γιόχαν Κρόιφ για το ποδόσφαιρο τόνισε πως «το απλό ποδόσφαιρο είναι πιο όμορφο. Αλλά το να παίζεις απλά είναι το πιο δύσκολο πράγμα».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
25 – 3 – 1821
Επέτειος της Επανάστασης του 1821. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε αργότερα και δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική πραγματικότητα ως ημερομηνία έναρξης της Επανάστασης, αφού ο μεν Α. Υψηλάντης (αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας) κήρυξε Επανάσταση στη Μολδοβλαχία από τις 22 Φεβρουαρίου, στη δε Πελοπόννησο ο Φιλικός Π. Καρατζάς ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου (ακολούθησε η Καλαμάτα στις 22/3, κ.α.).
Αλλά και ως γεγονός αυτό καθαυτό (κήρυξη της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα και η «ευλογία» των επαναστατών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό), δεν αποτελεί παρά μύθο, αφού ο ίδιος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός βρισκόταν την περίοδο εκείνη στην Πάτρα μαζί με άλλους προκρίτους με σκοπό την καθιέρωση της εξουσίας τους σε βάρος των Φιλικών, που είχαν ξεκινήσει και είχαν τεθεί επικεφαλής της ένοπλης εξέγερσης στην πόλη. Η 25η Μαρτίου καθιερώθηκε ως επέτειος της Επανάστασης το 1838 επί βασιλείας του Όθωνα.
Η Επανάσταση του 1821 ήταν μια επανάσταση εθνικοαπελευθερωτική στη μορφή (αφού πραγματοποιήθηκε σε συνθήκες οθωμανικής κατάκτησης) και αστικοδημοκρατική στο περιεχόμενο (αφού βασική κινητήρια δύναμη σε αυτή ήταν η ελληνόφωνη αστική τάξη). Έκτοτε, το κοινωνικό της περιεχόμενο εκτοπίστηκε από την κρατούσα ιστοριογραφία, για να κυριαρχήσουν το θρησκευτικό και μια «υπερταξική» έννοια του εθνικού ως αποκλειστικά κίνητρα της Επανάστασης.
25 – 3 – 1881
Γεννιέται ο Μπέλα Μπάρτοκ (Béla Viktor János Bartók), Ούγγρος συνθέτης και πιανίστας.
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του 20ού αιώνα και, μαζί με τον Φραντς Λιστ, ο μεγαλύτερος Ούγγρος συνθέτης.
Η συλλογή και αναλυτική μελέτη της λαϊκής μουσικής τον κατατάσσουν στους ιδρυτές της εθνομουσικολογίας.
25 – 3 – 1884
Εγκαινιάζεται το νοσοκομείο «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» (γνωστό σήμερα ως «Ευαγγελισμός»).
Είναι το μεγαλύτερου νοσοκομείο νοσοκομείο των Βαλκανίων, που όμως λειτουργεί κάτω από άσχημες συνθήκες τόσο για τους υγειονομικούς όσο και για τους ασθενείς. Αιτία είναι η επιλογής όλων των κυβερνήσεων να υποχρηματοδοτούν τη Δημόσια Υγεία και να κερδίζει μερίδιο ο ιδιωτικός τομέας με αρνητικές συνέπειες για τις λαϊκές οικογένειες.
25 – 3 – 1896
Αρχίζουν στην Αθήνα οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες.
25 – 3 – 1914
Γεννιέται ο Αμερικανός καθηγητής γεωπονίας Νόρμαν Μπόρλογκ (Norman Ernest Borlaug), βραβευμένος με Νόμπελ το 1975 για τη συνεισφορά του στην ανάπτυξη ποικιλιών υψηλής απόδοσης και άλλες καινοτομίες που εισήχθησαν στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
25 – 3 – 1917
Πεθαίνει ο κερκυραίος μουσουργός Σπύρος Σαμάρης, ο οποίος μελοποίησε τον «Ολυμπιακό Ύμνο» σε ποίηση Κωστή Παλαμά.
25 – 3 – 1918
Πεθαίνει ο Γάλλος συνθέτης Κλοντ Ντεμπισί (Claude-Achille Debussy).
Θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος του κινήματος του μουσικού ιμπρεσιονισμού, αν και ο ίδιος δεν αποδεχόταν τον χαρακτηρισμό αυτό.
Ο Ντεμπυσσύ δεν είναι μόνο ένας από τους γνωστότερους Γάλλους συνθέτες, αλλά και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της δυτικής μουσικής, σηματοδοτώντας το πέρασμα από την ρομαντική εποχή στη μοντέρνα μουσική του 20ού αιώνα.
25 – 3 – 1924
Η Βουλή κηρύσσει έκπτωτη τη δυναστεία των Γλύξμπουργκ και ανακηρύσσει την Ελλάδα προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Με ανακοινωθέν του (28/3) το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (Κομμουνιστικό) καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν δραστήριο μέρος στο σχετικό δημοψήφισμα, που πραγματοποιήθηκε στις 13/4 και έβγαλε 70% υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας.
Πηγή : ALT.GR
Δείτε ακόμα…
Σαν σήμερα 23 Μαρτίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
23 Μαρ 2026
Σαν σήμερα 22 Μαρτίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
22 Μαρ 2026
Πηγή : ALT.GR
26 – 3 – 1827
Πεθαίνει ο ο μεγάλος Γερμανός πιανίστας και συνθέτης της κλασσικής μουσικής Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (Ludwig van Beethoven).
Αναμφισβήτητα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μουσουργούς όλων των εποχών. Από το 1792 έζησε στη Βιέννη, όπου μελέτησε με πολλούς δασκάλους, ανάμεσά τους και τον Χάιντν, και έδωσε συναυλίες σαν πιανίστας.
Προσβλήθηκε όμως νωρίς από πάθηση των αυτιών και βαθμιαία έχασε την ακοή του. Έτσι δεν άκουσε ποτέ τις τελευταίες του συνθέσεις, όπως η Συμφωνία αρ. 9. Υπήρξε από τους πρώτους σημαντικούς συνθέτες που με το έργο τους εκφράζουν την προσωπικότητα, τα βιώματα και το πεπρωμένο τους.
Έγραψε πάνω από εκατό περίφημα έργα (2 λειτουργίες, 9 συμφωνίες, 4 εισαγωγές, 7 κονσέρτα, 1 όπερα, 32 σονάτες για πιάνο, 10 για βιολί, 5 για βιολοντσέλο κλπ.). Ο Μπετόβεν ήταν άνθρωπος με ελεύθερες και προοδευτικές ιδέες. Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789 άσκησε σημαντική επίδραση στο έργο του.
26 – 3 – 2000
Η Ελλάδα γίνεται πλήρες μέλος της Συνθήκης Σένγκεν, την οποία είχε υπογράψει 8 χρόνια νωρίτερα.
Το ΚΚΕ κατήγγειλε πως η Συνθήκη αποτελούσε ουσιαστικά ένα ευρω – φακέλωμα, ένα εργαλείο που διευκόλυνε το έργο της ευρω-καταστολής, την κατασκευή και την παρακολούθηση υπόπτων, την τρομοκράτηση των λαϊκών κινημάτων.
Τη Συνθήκη στην Ευρωβουλή καταψήφισαν το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, ο οποίος ωστόσο στη συνέχεια στο Ελληνικό κοινοβούλιο την χαρακτήρισε «συνταγματικά νόμιμη».
26 – 3 – 2007
“Φεύγει” από τη ζωή ένας σημαντικός δημιουργός του λαϊκού μας τραγουδιού, ο Μπάμπης Μπακάλης.
Γεννημένος (20/6/1920) στα Κανάλια Καρδίτσας, από μικρός ασχολήθηκε ως μουσικοσυνθέτης.
Μετά το Δεκέμβρη του 1944, εξορίζεται στην έρημο Ελ Τάμπα της Λιβύης.
Το δισκογραφικό ξεκίνημά του έγινε με το σπουδαίο τραγούδι «Κάποια μάνα αναστενάζει», που βγήκε με το όνομα του Τσιτσάνη. Ηχογραφήθηκε (1947) από την Στέλλα Χασκίλ και τον Τσιτσάνη και σε παράλληλη εκτέλεση από το «Ντούο Χάρμα».
Όμως, ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του απαγορεύτηκε, με διαταγή του υπουργείου Δικαιοσύνης, γιατί το συνέδεαν με τον Εμφύλιο.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’50 έγραψε πολλά γνωστά τραγούδια, που ερμήνευσαν οι Πρόδρομος Τσαουσάκης («Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς», κ.ά.), Τάκης Μπίνης («Το κουρασμένο βήμα σου», κ.ά.), Μαρίκα Νίνου («Τον άντρα της γυρεύει», κ.ά.), Στέλλα Χασκίλ («Μία κόρη στ’ ακρογιάλι», κ.ά.) κ.ά.
Στη δεκαετία του ’50 υπογράφει πολλές επιτυχίες με τους Καζαντζίδη («Σαν την καλαμιά στον κάμπο», «Μακάρι να πεθάνω», κ.ά.), Γρηγόρη Μπιθικώτση («Μάγκας θα πει φιλότιμο», «Ποτέ δεν είναι αργά», κ.ά.), Πάνο Γαβαλά, Αντώνη Ρεπάνη, Μανώλη Αγγελόπουλο, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Δούκισσα, με όλους σχεδόν τους γνωστούς τραγουδιστές. Πάνω από διακόσια είναι τα τραγούδια του μόνο στη δισκογραφία 78 στροφών.
Ξεχωριστή θεωρούσε ο ίδιος τη συνεργασία του με την Σωτηρία Μπέλλου. «Τ’ όνομά μου είναι άγνωστο φυσικά, αλλά ονομάζομαι Μπάμπης Μπακάλης . Μπουζουκάκι παίζω…», της είπε όταν της αυτοσυστήθηκε το 1947, παρότι είχε ήδη γράψει το «Κάποια μάνα αναστενάζει». Με την Σ. Μπέλλου αργότερα δισκογραφεί μεταξύ άλλων τα τραγούδια: «Καλύβα», «Γράμμα θα στείλω στο Θεό», «Σαν πεθάνω στο καράβι», κ.ά.
26 – 3 – 2014
Πεθαίνει ο τραγουδιστής Λάκης Παππάς.
Έκανε την πρώτη του καλλιτεχνική εμφάνιση το 1959. Ξεχώρισε με τη συμμετοχή του στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι – ο οποίος και ήταν από τους πρώτους που διέγνωσαν το ταλέντο του στην κιθάρα και την ερμηνεία.
Ακολούθησε η συνεργασία του με τον μεγάλο συνθέτη στον «Ματωμένο Γάμο» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και το «Παραμύθι χωρίς όνομα», σε στίχους του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Από τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι τα: «Μην κουραστείς να μ’ αγαπάς», «Ήταν καμάρι της Αυγής», «Μανούλα μου», «Ο Έκτορας κι η Ανδρομάχη», «Πάει κι αυτή η Κυριακή», «Έλα μαζί μου», «Ρίχνω την καρδιά μου στο πηγάδι», «Τ’ αστέρι του Βοριά», «Στην ποταμιά σωπαίνει το κανόνι», κ.ά.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
27 – 3 – 1922
Συνέρχεται το 11ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας (μπολσεβίκοι), που συνοψίζει τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της Νέας Οικονομικής Πολιτικής (ΝΕΠ) και χαράσσει το καθήκον της επίθεσης ενάντια στα καπιταλιστικά στοιχεία.
«Εμείς τώρα πρέπει», τόνισε ο Β. Ι. Λένιν κατά τον πολιτικό απολογισμό της Κεντρικής Επιτροπής, «να πούμε εξ ονόματος του κόμματος: αρκετά! Ο σκοπός που επεδίωκε η παραχώρηση (σ.σ. της ΝΕΠ) πραγματοποιήθηκε. Η περίοδος αυτή τελειώνει ή τελείωσε. Τώρα μπαίνει άλλος σκοπός: η ανασύνταξη των δυνάμεων». Οι εργασίες του Συνεδρίου έληξαν στις 2/4.
27 – 3 – 1926
Μέσα σε συνθήκες άγριας καταστολής του εργατικού κινήματος (δικτατορία Θεόδωρου Πάγκαλου) συνέρχεται το 3ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ.
Παρά την τρομοκρατία και την εξαγορά συνειδήσεων και παρά την απουσία των πιο δραστήριων και συνεπών εκπροσώπων της εργατικής τάξης (στην πλειοψηφία τους κομμουνιστές) που βρίσκονταν φυλακή ή εξορία, η πλειοψηφία των συνέδρων συνέχιζε να πρόσκειται στις ταξικές δυνάμεις.
Η δικτατορία (με τις ευλογίες και τη συνεργασία των ρεφορμιστών) επεμβαίνει ανοιχτά: συλλαμβάνει 110 αντιπροσώπους και τους κρατά έγκλειστους μέχρι τη λήξη των εργασιών του Συνεδρίου. Έτσι, οι ρεφορμιστές πετυχαίνουν να αποκτήσουν την «πλειοψηφία» στο Συνέδριο και να επικαθήσουν στην ηγεσία της ΓΣΕΕ (με ψήφους 179 έναντι 168 των ταξικών σωματείων). Κατόπιν η ΓΣΕΕ προσχωρεί στη ρεφορμιστική Διεθνή του Άμστερνταμ.
27 – 3 – 1946
Δημοσιεύεται προκήρυξη της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ με την οποία καλεί το λαό να απόσχει από τις εκλογές της 31ης Μάρτη.
27 – 3 – 1964
Τη νύχτα 26 προς 27 πεθαίνει στο καράβι «Κολοκοτρώνης» ο κομμουνιστής ποιητής Φώτης Αγγουλές.
Γεννημένος στη Χίο ο Φ. Αγγουλές έρχεται σε επαφή με το κομμουνιστικό κίνημα από τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Με την Κατοχή καταφεύγει στη Μέση Ανατολή, όπου τον Απρίλη του 1944 συλλαμβάνεται για την ΕΑΜική του δράση από τους Άγγλους και μαζί με άλλους κομμουνιστές κλείνεται σε φυλακή της Παλαιστίνης. Από κει, σε διάφορα στρατόπεδα και τέλος στο κολαστήριο του Ντεκαμερέ. Τέλη Νοεμβρίου του 1945 απελευθερώνεται και επιστρέφει στη Χίο (χωρίς τη γυναίκα του – δεν το επέτρεψαν οι Αγγλοι), όπου συνεχίζει να αγωνίζεται και να διώκεται.
Στις 10 Ιανουαρίου 1946 ο ταγματάρχης – διοικητής της Χωροφυλακής Χίου, Ντουβλάς Ελευθέριος, ενημερώνει εγγράφως το Γραφείο ΧΙ/Γ του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ότι «ο Φώτης Αγγουλές (…) εδηλητηριάσθη ψυχικώς, διεστράφη πνευματικώς και επίστεψε εις τα ιδέας του κομμουνισμού. Κλεισθείς δε υπό των Συμμαχικών Δυνάμεων εις Ντεκαμερέ, ετελειοποίησε τας αντεθνικάς ιδέας του». Παρακάτω ο διοικητής ενημερώνει το ΓΕΣ ότι «εις τον εν λόγω ασπασθέντα τας κομμουνιστικάς ιδέας, επεδείχθη η συνήθης δήλωσις, συνταχθείσα συμφώνως προς τας σχετικάς διαταγάς». Και το έγγραφο καταλήγει: «Την υπογραφήν τής δηλώσεως ηρνήθη επιμόνως. Εκτοτε παρακολουθείται η δράσις του».
Με την ανάπτυξη της πάλης του Δημοκρατικού Στρατού, ο Αγγουλές τυπώνει έντυπα του ΔΣΕ κρυμμένος σε μια στέρνα στο Βροντάδο. Εκεί μια μέρα του Μάρτη του 1948 συλλαμβάνεται, δικάζεται από στρατοδικείο και καταδικάζεται σε θάνατο. Ο Αγγουλές γλίτωσε την εκτέλεση χάρη στον ξεσηκωμό όλου του νησιού και διεθνείς διαμαρτυρίες. Δεσμώτης επί οκτώ χρόνια στα κολαστήρια Βούρλων, Μακρονήσου, Κεφαλονιάς, Αλικαρνασσού, Ιτζεδίν, του νοσοκομείου «Αγιος Παύλος» και Κέρκυρας, αποφυλακίστηκε βαριά άρρωστος το 1956. Επιστρέφει στη Χίο και «ζει» παρακολουθούμενος…
Συνέρχεται λίγο και γίνεται – επιτέλους – μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Κανείς δεν επιτρέπεται να του δώσει δουλειά. Ανέχεια και μοναξιά τον βασανίζουν. Το 1963 καταρρέει – σωματικά και ψυχολογικά – από μολυβδίαση. Δεν τρώει, δεν πίνει, δεν μιλά. Αρχές του 1964, με παρέμβαση του Σωματείου Τυπογράφων, του δίνεται μια ψωροσύνταξη. Παίρνοντας το καράβι «Κολοκοτρώνης» για Πειραιά, όπου ταξίδευε στην τρίτη θέση, ξεψυχά από πνευμονικό οίδημα. Στην τσέπη του βρέθηκαν μόνο 20 δραχμές. Αμέσως μετά το θάνατό του, ο Γιάννης Ρίτσος τον τιμά με ένα ποίημά του και ο Ανδρέας Καραντώνης ραδιοφωνικά. Ποιήματά του μεταφράστηκαν και εκδόθηκαν σε Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, Σοβιετική Ένωση, Βουλγαρία, κ.α.
27 – 3 – 1968
Πεθαίνει ο σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν, ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα.
Ο πατέρας του ήταν εργάτης και η μητέρα του αγρότισσα και δούλευαν μαζί σε ένα κολχόζ. Εντάχθηκε στο διαστημικό πρόγραμμα της ΕΣΣΔ και στις 12/4/1961 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα πραγματοποιώντας μια περιστροφή γύρω από τη Γη. Στη συνέχεια διετέλεσε βουλευτής του Ανώτατου Σοβιέτ και ορίστηκε Διοικητής του Αγήματος Κοσμοναυτών.
Δεν έπαψε όμως να πετά. Το 1967 άρχισε να εκπαιδεύεται για την πρώτη πτήση με διαστημόπλοιο «Σογιούζ». Στις 27 Μάρτη του 1968, σε ηλικία 34 ετών, ο Γιούρι Γκαγκάριν σκοτώθηκε κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, στη συντριβή του νέου μοντέλου αεριωθούμενου που δοκίμαζε.
27 – 3 – 1970
Αρχίζει η δίκη των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας, οι περισσότεροι από τους οποίους κατηγορούνται για βομβιστικές ενέργειες κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Ανάμεσά τους, ο Σάκης Καράγιωργας, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος και ο στρατηγός Ιορδανίδης.
27 – 3 – 1977
Στο πλέον πολύνεκρο δυστύχημα στην ιστορία των αερομεταφορών, 562 άτομα χάνουν τη ζωή τους, μεταξύ αυτών κι ένας Έλληνας, όταν «Μπόινγκ 747» της ολλανδικής «KLM» συγκρούεται κατά την απογείωσή του με αεροσκάφος του ιδίου τύπου της αμερικανικής «Παναμέρικαν», που τροχοδρομούσε στο αεροδρόμιο της Τενερίφης.
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
28 – 3 – 1868
Γεννιέται ο Μαξίμ Γκόρκι, Ρώσος συγγραφέας και από τους πρωτεργάτες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλεξέι Μαξίμοβιτς Πέτσκοφ. Το ψευδώνυμο Γκόρκι στα ρωσικά θα πει «πικρός». Ορφανός και πάμφτωχος, πριν κλείσει τα δέκα του χρόνια, περιπλανήθηκε στη ρώσικη γη, αναζητώντας δουλιά. Δουλεύοντας σε διάφορα επαγγέλματα, ήρθε σε επαφή με όλους τους κατατρεγμένους, τους φτωχούς εργάτες και μουζίκους, γνώρισε από κοντά την αθλιότητα, την ανέχεια και τον κατατρεγμό. Η ζύμωσή του με τον ανθρώπινο πόνο, τον εμπλούτισε με εμπειρίες τις οποίες θα χρησιμοποιήσει ήδη στα πρώτα του κείμενα.
Από πολύ νέος έχει συνειδητοποιήσει την αξία της εργασίας, όχι μόνο ως αναγκαιότητα επιβίωσης αλλά κι ως μέσο δημιουργίας που μπορεί να οδηγήσει στον ατομικό και συλλογικό εξανθρωπισμό του ανθρώπου. Αυτή η αντίληψη τον οδήγησε στο μαρξισμό, τον οποίο υπηρέτησε ως το θάνατό του τόσο μέσα από το έργο του όσο και μέσα από την ίδια του τη ζωή. Ο γραπτός λόγος για τον Γκόρκι είναι το όπλο που αποκαλύπτει την άγρια εικόνα των προλεταρίων της εποχής του, αλλά και την αναγκαιότητα του συνειδητού ξεσηκωμού των σκλάβων για την ανατροπή του εφιάλτη που βιώνουν και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από αφέντες και δούλους.
Παρά τις αντιξοότητες άρχισε από νωρίς να εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για τη λογοτεχνία. Το 1892 δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα. Η επιτυχία των διηγημάτων του τον έκανε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και η διεθνής απήχηση ενισχύθηκε από τα θεατρικά έργα που ακολούθησαν. Οι μεγάλες κοινωνικο-πολιτικές αλλαγές της Ρωσίας, με την Οχτωβριανή Επανάσταση, βρήκαν τον Γκόρκι στο πλευρό του καταπιεσμένου ρωσικού λαού. Συγκρούστηκε τόσο με την άρχουσα τάξη όσο και με την τάξη των μικροαστών, καθιερώθηκε ως πρωτεργάτης της νέας σοβιετικής λογοτεχνίας και συνέβαλε στη δημιουργία του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Με το έργο του αποτέλεσε μια γέφυρα ανάμεσα στην παλιά και νέα Ρωσία.
Το 1892 καθιερώθηκε στο συγγραφικό χώρο με το διήγημα «Μακάρ Τσούντρα» και απέκτησε παγκόσμια φήμη με τα μυθιστορήματα «Φόμα Γκορντέγιεφ» και «Οι μικροαστοί». Στο μυθιστόρημα «Η μάνα» που γράφτηκε το 1906, ο κορυφαίος σοβιετικός συγγραφέας Μαξίμ Γκόρκι απεικονίζει για πρώτη φορά στη λογοτεχνία την πάλη του επαναστατικού προλεταριάτου για το σοσιαλισμό, κάτω από την καθοδήγηση του κόμματος της εργατικής τάξης, και τη γέννηση του νέου ανθρώπου μέσα σ’ αυτόν τον αγώνα. Άλλα γνωστά έργα του είναι «H φλογερή καρδιά του Nτάνκο», «Το σπουργιτάκι», «τα Παιδιά του Ηλίου», «Οι Βάρβαροι», «Οι Ζίκωφ», «Ο Ντοστιγκάγιεφ και οι Άλλοι», «Η Βάσια Ζελεζνόβα», «Στην Αμερική», «Ιταλικά Παραμύθια», «Στη χώρα των Σοβιέτ» κ.α. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η συλλογή «Γράμματα στον Γκόρκι» του Λένιν.
Εκδήλωση αφιερωμένη στον μεγάλο δημιουργό πραγματοποίησε το ΚΚΕ στην έδρα του στον Περισσό, το 2008.
28 – 3 – 1871
Η Κομμούνα του Παρισιού.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η κρατική εξουσία πέρασε, αν και για σύντομο χρονικό διάστημα, στα χέρια του προλεταριάτου, της πιο πρωτοπόρας, της μοναδικής μέχρι το τέλος επαναστατικής τάξης της καπιταλιστικής κοινωνίας.
Για τη συντριβή της, η αστική τάξη της Γαλλίας συμμάχησε ακόμα και με τον «εχθρό» της, τη Γερμανική αστική τάξη (με την οποία βρισκόταν σε πόλεμο), έτσι ώστε από κοινού να κατασφάξουν την εξεγερμένη εργατική τάξη του Παρισιού, που αποτελούσε τον πραγματικό εχθρό.
Η Κομμούνα που ίδρυσαν οι εργάτες του Παρισιού έζησε μόνον 72 μέρες, αλλά η σημασία της για τον παραπέρα απελευθερωτικό αγώνα της εργατικής τάξης ήταν τεράστια.
«Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας. Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η Ιστορία στον πάσσαλο της ατίμωσης απ’ όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους» (Καρλ Μαρξ, «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία»).
28 – 3 – 1943
Πεθαίνει ο Ρώσος συνθέτης, πιανίστας και διευθυντής ορχήστρας Σεργκέι Βασίλιεβιτς Ραχμάνινοφ.
Είχε αναπτύξει τις τεχνικές δυνατότητές σε εξαιρετικό επίπεδο δημιουργώντας ένα ξεχωριστό προσωπικό ύφος.
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες του 20ού αιώνα.
28 – 3 – 1948
Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, που ήταν ζωσμένο μέσα-έξω από αστυνομικούς και χαφιέδες, ξεκινά τις εργασίες του το 9ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ.
Όμως, μέσα από αυτή τη βρωμιά, ξεπήδησε μια φωνή, που εξέφραζε την εργατική τάξη. Ήταν του ναυτεργάτη Μανώλη Κλεάνθη, μέλους της ΚΟΒ Ναυτών, τον οποίο η Κομματική Οργάνωση Ναυτεργατών είχε κατορθώσει να εκλέξει αντιπρόσωπο μέσα από τη συνέλευση του σωματείου.
Από το βήμα του Συνεδρίου ο Μ. Κλεάνθης τόνισε μεταξύ άλλων: «Το συνέδριό σας δεν μπορεί να έχει κανένα κύρος, γιατί οργανώθηκε από την κυβέρνηση και από ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση με την εργατική τάξη (…) οι πραγματικοί ηγέτες της εργατικής τάξης σαπίζουν στις φυλακές και στα ξερονήσια».
28 – 3 – 1950
Πεθαίνει ο Μητροπολίτης Χίου Ιωακείμ, που την περίοδο της Κατοχής συντάχθηκε με το ΕΑΜ. Για την στάση του αυτή, η Ιερά Σύνοδος τον καθαίρεσε από Μητροπολίτη διασύροντάς τον (όπως έκανε και με άλλους ιεράρχες που έλαβαν μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, όπως ο Κοζάνης Ιωακείμ, ο Ηλείας Αντώνιος, κ.α.)
28 – 3 – 2004
Πεθαίνει ο σπουδαίος ηθοποιός Πίτερ Ουστίνοφ (Peter Ustinov).
Ηθοποιός, σεναριογράφος, μυθιστοριογράφος, σκηνοθέτης, κινηματογραφικός παραγωγός, χαρακτηριστικός «βιβλιοφάγος», ανεκδοτολόγος, μίμος, πασίγνωστος χιουμορίστας και πολύγλωσσος, ο Ουστίνοφ γεννήθηκε από Ρώσους γονείς στο Λονδίνο στις 16 Απριλίου του 1921, αλλά για πολλά χρόνια μέχρι και το θάνατό του διέμενε στις όχθες της λίμνης Λεμάν στην Ελβετία .
Έγραψε το πρώτο έργο στα 19 του και έκανε την πρώτη του ταινία σε ηλικία 25 χρόνων.
Πρωταγωνίστησε, έκανε την παραγωγή και τη σκηνοθεσία των έργων του στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στο Βερολίνο, στο Παρίσι και τη Ρώμη
Είχε πάρει συνεντεύξεις από μεγάλους ηγέτες σε όλο τον κόσμο και είχε αποσπάσει τιμητικούς τίτλους διεθνώς. Τα τελευταία 30 χρόνια, ήταν πρεσβευτής καλής θέλησης της UNICEF. Βραβεύτηκε με «Οσκαρ» για τις ερμηνείες του στις ταινίες «Σπάρτακος» (1960) και «Τοπκαπί» (1964), ενώ το 1952 απέσπασε τη «Χρυσή Σφαίρα» για την ερμηνεία του στην ταινία «Κβο Βάντις».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
1920
Συνέρχεται το 9ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (μπολσεβίκων), το οποίο καθόρισε τα άμεσα οικονομικά καθήκοντα της Σοβιετικής χώρας και τόνισε την ανάγκη της συμμετοχής των συνδικαλιστικών οργανώσεων στην οικονομική ανοικοδόμηση. Η απόφαση που ενέκρινε το Συνέδριο «Για τα άμεσα καθήκοντα της οικονομικής ανοικοδόμησης» προέβλεπε πρώτα και κύρια την ανόρθωση των μεταφορών, την καλύτερη οργάνωση της παραγωγής καυσίμων και την ανάπτυξη της μεταλλουργίας. Το Συνέδριο τόνισε ακόμη πως η αποκατάσταση και η ανάπτυξη της οικονομίας της Σοβιετικής χώρας πρέπει να βασίζεται στον εξηλεκτρισμό της εθνικής οικονομίας.
Διαπάλη σημειώθηκε με την ομάδα των «ντεντιστών», που εναντιώνονταν στην μπολσεβίκικη άποψη για τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Απαντώντας τους, ο Β. Ι. Λένιν τόνισε: «Έχουμε ανάγκη από σιδερένια πειθαρχία, από σιδερένιο σύστημα που χωρίς αυτό δεν θα κρατούσαμε όχι μόνο και κάτι χρόνια αλλά ούτε δύο μήνες». Οι εργασίες του Συνεδρίου ολοκληρώθηκαν στις 5 του Απρίλη.
29 – 3 – 1926
Γεννιέται ο Κώστας Βίρβος, στιχουργός μεγάλων λαϊκών τραγουδιών.
Αποτύπωσε ανάγλυφα στο στίχο του όλες τις ανησυχίες, τα όνειρα και τους πόθους των αδικαίωτων ανθρώπων του λαού μας. Σημάδεψε ολόκληρη εποχή. Η λυρικότητα που αναβλύζει πηγαία δίνοντας έμφαση στις οδυνηρές εμπειρίες και τα βιώματα της γενιάς του, ανανέωσε και εμπλούτισε τη θεματολογία, το ύφος και το περιεχόμενο του λαϊκού τραγουδιού.
Οι μεγάλες στιγμές της πορείας του, αλλά και της χώρας μας τον συγκλονίζουν. Η Κατοχή, η Αντίσταση, ο Εμφύλιος, αλλά και τα καθημερινά προβλήματα του λαού, το δράμα των πολιτικών προσφύγων, η μετανάστευση, βρίσκουν την έκφρασή τους στους λιτούς, αληθινούς, γεμάτους αισθήματα στίχους του. Δημοκράτης, αγωνιστής, με δυνατή γλωσσική αρματωσιά, με ανήσυχο πνεύμα και πηγαία ευαισθησία, ο Κ. Βίρβος συλλαμβάνει τους εσωτερικούς κραδασμούς του λαού μας και τους κάνει τραγούδι.
Η στιχουργική του πορεία ξεκίνησε το 1948 με τον «Φαντάρο», που μελοποίησε ο Απ. Καλδάρας, αλλά δε δισκογραφήθηκε, καθώς η εταιρεία φοβήθηκε να το στείλει στη «Λογοκρισία». Το τραγούδι του «Θα το βρεις από άλλη» (σε μουσική Απ. Καλδάρα) ανοίγει τη δισκογραφική πορεία του, το ’49, για ν’ ακολουθήσει μια διαδρομή γεμάτη επιτυχίες. Το έργο του δεν περιορίζεται στον έρωτα, στη μάνα, στην κοινωνική αδικία. Είναι τραγούδι πολιτικό. Η «Καταχνιά» σε μουσική Χρ. Λεοντή, αν και κυκλοφόρησε το 1964, περιλαμβάνει παλιότερα τραγούδια, ορισμένα από τα οποία εμπνεύστηκε στα κρατητήρια της οδού Ελπίδας 5, όπως το «Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια», όταν σκότωσαν τους διακόσιους αγωνιστές στην Καισαριανή και κάποια άλλα στο βουνό. Την ίδια περίοδο (1962) το τραγούδι του … Κοιμήσου, περιστέρι μου, να γίνεις σαν ατσάλι/να γίνει κι η καρδούλα σου σαν του Χριστού μεγάλη,/για να μην πεις μες στη ζωή σου «δεν μπορώ»,/και αν πρέπει ακόμα να σηκώσεις και σταυρό/Κοιμήσου, αγγελούδι μου, γλυκά με το τραγούδι μου/ περιλαμβάνεται στο δίσκο του Μίκη Θεοδωράκη «Του νεκρού αδελφού».
Και στη συνέχεια ήρθε το αξεπέραστο… «Ούτε στρώμα να πλαγιάσω, ούτε φως για να διαβάσω, το γλυκό σου γράμμα, ωχ! μανούλα μου, καλοκαίρι κι είναι κρύο, ένα μέτρο επί δύο, είναι το κελί μου, ωχ! μανούλα μου. Μα εγώ δε ζω γονατιστός, είμαι της γερακίνας γιος, τι κι αν μ’ ανοίγουνε πληγές, εγώ αντέχω τις φωτιές. Μάνα μη λυπάσαι, μάνα μη με κλαις…». Ο εμπνευσμένος από τα βασανιστήρια τόσων και τόσων αγωνιστών λόγος του Κώστα Βίρβου , που έσμιξε με τη μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη, μας έδωσε το τραγούδι «Της γερακίνας γιος», ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της σύγχρονης μουσικής ιστορίας μας («Σκοπευτήριο» 1975). Είναι μερικά από τα εκατοντάδες κομμάτια που μας πρόσφερε η δημιουργική πένα του ευαίσθητου ποιητή του λαϊκού μας τραγουδιού.
29 – 3 – 1929
Η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου υποβάλλει για συζήτηση στη Βουλή το σχέδιο του Νόμου «για την υπεράσπιση του κοινωνικού καθεστώτος», το περιβόητο Ιδιώνυμο.
Από το βήμα της Βουλής ο ίδιος ο Βενιζέλος τόνισε: «Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα με ακούση ο εργατικός κόσμος, όταν του είπω: ”Πρόσεξε, μην παρασυρθείς, από τους κομμουνιστάς εις τον αγώνα αυτόν, ο οποίος φαίνεται, ότι ετοιμάζεται και εις την μάχην αυτήν, η οποία πρόκειται να δοθή”. Το κράτος εκπροσωπούμενον από την κυβέρνησιν, την νόμιμον, και έχον, ως ελπίζω, υποστήριξιν όλου του πολιτικού κόσμου, θα αντιταχθή κατά τοιαύτης επαναστατικής ενεργείας προς ανατροπήν του ελευθέρου πολιτεύματος, θα την κτυπήση με όλα τα μέσα, τα οποία διαθέτει επί τη βάσει των κειμένων νόμων».
29 – 3 – 1929
Η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου υποβάλλει για συζήτηση στη Βουλή το σχέδιο του Νόμου «για την υπεράσπιση του κοινωνικού καθεστώτος», το περιβόητο Ιδιώνυμο.
Από το βήμα της Βουλής ο ίδιος ο Βενιζέλος τόνισε: «Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα με ακούση ο εργατικός κόσμος, όταν του είπω: ”Πρόσεξε, μην παρασυρθείς, από τους κομμουνιστάς εις τον αγώνα αυτόν, ο οποίος φαίνεται, ότι ετοιμάζεται και εις την μάχην αυτήν, η οποία πρόκειται να δοθή”. Το κράτος εκπροσωπούμενον από την κυβέρνησιν, την νόμιμον, και έχον, ως ελπίζω, υποστήριξιν όλου του πολιτικού κόσμου, θα αντιταχθή κατά τοιαύτης επαναστατικής ενεργείας προς ανατροπήν του ελευθέρου πολιτεύματος, θα την κτυπήση με όλα τα μέσα, τα οποία διαθέτει επί τη βάσει των κειμένων νόμων».
29 – 3 – 1952
Γεννιέται ο μεγάλος Κουβανός πυγμάχος, τρεις φορές ολυμπιονίκης Τεόφιλο Στίβενσον (Teófilo Stevenson Lawrence).
Αποτελούσε το ζωντανό παράδειγμα άρνησης του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού και των χρημάτων που του πρόσφερε ο καπιταλισμός, προκειμένου να τον κερδίσει. Ήταν σπουδαίος αθλητής παρέμενε και σπουδαίος άνθρωπος.
Κορυφαία στιγμή της ζωής του, πέρα από τα αγωνιστικά ζητήματα, ήταν η στάση που κράτησε όταν του είχε προταθεί – αν και ερασιτέχνης – να πυγμαχήσει σε έναν αγώνα για την κατηγορία των βαρέων βαρών με τον Μοχάμεντ Αλι, έναντι 5 εκατομμυρίων δολαρίων. Αρνήθηκε όμως, μένοντας πιστός στην κουβανική επανάσταση, η οποία είχε θέσει εκτός νόμου τον επαγγελματικό αθλητισμό. Ο ίδιος είχε δικαιολογήσει τότε την απόφασή του, λέγοντας πολύ χαρακτηριστικά ότι σε σχέση με τα δολάρια είχε προτιμήσει την αγάπη των Κουβανών, Παράλληλα, του είχαν γίνει αρκετές προτάσεις να ασχοληθεί επαγγελματικά με το άθλημα, φυσικά με την προϋπόθεση ότι θα μετακόμιζε στις ΗΠΑ. Κάτι που ουδέποτε δέχτηκε.
Γεννημένος στο Καμαγκουέι στις 29 Μαρτίου 1952 πρωτομπήκε στην πυγμαχία σε ηλικία εννέα ετών, ακολουθώντας τον πατέρα του σε ένα τοπικό γυμναστήριο. Κύριος λόγος ήταν να διοχετεύσει την ενέργειά του εκεί, αφού στο σχολείο αν και τον χαρακτήριζαν φωτεινό πνεύμα, θεωρούνταν ότι είχε τρομερή ενέργεια. Πρώτος του προπονητής ήταν ο Τζον Ερέρα που του μετέδωσε τις πρώτες γνώσεις του στο άθλημα. Ο ίδιος είχε πει πως θα γινόταν τέλειος μποξέρ, αφού είχε το προσόν να ξέρει πώς να αποφύγει μια γροθιά. Λίγο αργότερα, έδωσε τον πρώτο του αγώνα, όταν σε τοπικό πρωτάθλημα μεσαίων βαρών αντιμετώπισε τον Λουίς Ερνάντεζ, ο οποίος μετρούσε τότε 20 νίκες. Έχασε, αλλά ο ίδιος ο Ερέρα είχε πει ότι ήταν μια «αξιοσέβαστη ήττα» και ότι του άρεσε ο τρόπος που αγωνίστηκε ο Στίβενσον, έχοντας πλεονέκτημα μόνο την κατάρτισή του μέχρι τότε. Το νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι….
Κομβικό σημείο ήταν η συνάντησή του στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και ενώ ο Στίβενσον είχε ξεχωρίσει σε επίπεδο παίδων, με τον Σοβιετικό προπονητή πάλης Αντρέι Τσερνιοβένκο, που είχε αναλάβει αρχιπροπονητής του αναπτυξιακού προγράμματος πυγμαχίας, ο οποίος τον κάλεσε στην Αβάνα. Υπό την καθοδήγησή του, πρωτοεμφανίστηκε σε αγώνες ανδρών το 1969, όντας μόλις 17 ετών. Η σπουδαία καριέρα του μόλις άρχιζε. Οι πρώτες επιτυχίες του αφορούσαν το εθνικό πρωτάθλημα στο Σαντιάγκο Ντε Κούβα το αντίστοιχο της ανατολικής πλευράς ο εθνικός τίτλος στο πρωτάθλημα της νεολαίας με πολλές από τις νίκες του να συνοδεύονται και από νοκ άουτ.
Κορυφαίες στιγμές στο αγωνιστικό παλμαρέ του Στίβενσον αποτελούν τρία χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του Μονάχου το 1972, του Μόντρεαλ το 1976, και της Μόσχας το 1980 κάτι που τον έκανε να θεωρείται παγκοσμίως ως ο μεγαλύτερος ερασιτέχνης πυγμάχος του κόσμου. Συνολικά, στην καριέρα του σε 324 αγώνες είχε μόλις 22 ήττες, τις περισσότερες σε νεαρή ηλικία. Μάλιστα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες η επίδοσή του ήταν 12 νίκες (100%), εκ των οποίων 9 με νοκ-άουτ, 2 στα σημεία και 1 άνευ αγώνος. Επίσης, είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής στις διοργανώσεις των ετών 1974, 1978, 1986. Δύο χρυσά είχε κατακτήσει και στους Παναμερικανικούς Αγώνες 1975 και του 1979 καθώς και ένα χάλκινο στους αγώνες του 1971. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση παρέμεινε στο χώρο της πυγμαχίας ως προπονητής και παράγοντας της εθνικής ομάδας.
29 – 3 – 1966
Αρχίζει τις εργασίες του το 23ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (29/3-8/4/1966).
Το Συνέδριο αυτό δρομολόγησε μια σειρά μεταρρυθμίσεις στο επίπεδο της οικονομίας. Σύμφωνα με το Nέο Σύστημα οι πρόσθετες αμοιβές των διευθυντών (πριμ) θα υπολογίζονταν όχι με βάση την υπερκάλυψη του πλάνου σε όγκο παραγωγής, αλλά με βάση την υπερκάλυψη του πλάνου των πωλήσεων και θα ήταν συνάρτηση του ποσοστού του κέρδους της επιχείρησης. Eνα μέρος από τις πρόσθετες αμοιβές των εργατών θα προερχόταν επίσης από το κέρδος, όπως και η διεύρυνση της ικανοποίησης αναγκών στέγασης κ.ά. Eτσι, το κέρδος υιοθετήθηκε ως κίνητρο για την παραγωγή. Bάθυνε η διαφοροποίηση στο εργασιακό εισόδημα.
Δόθηκε η δυνατότητα οριζόντιων εμπορευματοχρηματικών συναλλαγών μεταξύ των επιχειρήσεων, άμεσων συμφωνιών με «καταναλωτικές μονάδες και εμπορικές οργανώσεις», καθορισμού τιμών, διαμόρφωσης κέρδους στη βάση αυτών των συναλλαγών κλπ. Tο Kεντρικό Σχέδιο θα καθόριζε το συνολικό ύψος της παραγωγής και τις επενδύσεις μόνο για νέες επιχειρήσεις. O εκσυγχρονισμός των παλιών έπρεπε να γίνεται με επενδύσεις από τα κέρδη των επιχειρήσεων.
H θεωρητική διολίσθηση και η αντίστοιχη πολιτική οπισθοχώρησης στην EΣΣΔ ήρθε σε μια νέα φάση ανώτερης ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, που απαιτούσε αποτελεσματικότερα κίνητρα και δείκτες συνολικά του κεντρικού σχεδιασμού και στην κλαδική και διακλαδική, στην επιχειρησιακή και διεπιχειρησιακή υλοποίησή του. Δηλαδή, απαιτούσε αντίστοιχη ανάπτυξη του κεντρικού σχεδιασμού στην κατεύθυνση ισχυροποίησης του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής.
Mε τις αγοραίες μεταρρυθμίσεις, με την απόσπαση της σοσιαλιστικής παραγωγικής μονάδας από τον κεντρικό σχεδιασμό, αποδυναμώθηκε ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Δημιουργήθηκε η δυνατότητα παραβίασης της κατανομής «ανάλογα με την εργασία».
Παράλληλα, απορρίφθηκαν προτάσεις και σχέδια για αξιοποίηση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της πληροφορικής που μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση της τεχνικής επεξεργασίας στοιχείων, ώστε να βελτιώνεται και από αυτήν την άποψη η παρακολούθηση και ο έλεγχος της παραγωγής με φυσικούς δείκτες.
29 – 3 – 2005
Πεθαίνει ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης.
Το 1937, εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά το 1940 τα εγκατέλειψε, και λόγω του πολέμου, και για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Στα χρόνια της φασιστικής κατοχής, εντάχθηκε στο ΕΑΜ Λογοτεχνών. Το Μάη του 1944, έκανε την πρώτη επίσημη ποιητική του εμφάνιση από το περιοδικό «Τα Νέα Γράμματα». Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Τα Νέα Γράμματα», «Τα Νέα Ελληνικά» και «Νέα Εστία». Παράλληλα με την ποίηση μετέφρασε Μπρεχτ. Τιμήθηκε με τρία κρατικά βραβεία. Το 1956 τιμήθηκε με το Α` Βραβείο «Νέοι Ευρωπαίοι Ποιητές» της ιταλικής ραδιοτηλεόρασης για τη συλλογή του «Οταν σας μιλώ». Το 1962 με το Β` Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή «Τα Στίγματα». Το 1987 με το Α` Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τα «Εκτοπλάσματα».
Εργα του, μεταξύ άλλων, είναι: «Η μουσική των νησιών μου» (ιδιωτική έκδοση, 1941). «Η λατρεία», «Natura», «Η συννεφιά», «Η πολυθρόνα», «Ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο», «Χριστούγεννα ’43» (έξι ποιήματα που δημοσιεύτηκαν στα «Νέα Γράμματα», τεύχος 3, Μάιος 1944). «Οι λησμονημένοι» (1945). «Η ηρωίδα», «Η πληγωμένη», «Ο θάνατος», «Η μάχη» (δημοσιεύτηκαν στο «Μικρό Τετράδιο», 1947). «Παραλογαίς» (ιδιωτική έκδοση, 1948). «Με το πρόσωπο στον τοίχο» (ιδιωτική έκδοση, 1952). «Οταν σας μιλώ» (1956, Α` Βραβείο της ιταλικής ραδιοτηλεόρασης). «Μίμνερπος»(1985). «Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο» (ιδιωτική έκδοση, 1958). «Ο περίπατος», (με εξώφυλλο του Αλέκου Φασιανού, ιδιωτική έκδοση, 1960). «Τα στίγματα» (1962, Β` Κρατικό Βραβείο Ποίησης). «Σφραγίδα ή η όγδοη σελήνη» (ιδιωτική έκδοση, 1964). «Το σκεύος», «Κείμενα» (1971). «Ποιήματα (1945-1971)» (συγκεντρωτική έκδοση,1977). Η εταιρία «Λύρα» ηχογραφεί στη σειρά «Διόνυσος» ένα δίσκο με απαγγελία 43 ποιημάτων από τον ποιητή, σε επιμέλεια του ποιητή Μάνου Ελευθερίου. «Χρωμοτραύματα» (1980). «Εκτοπλάσματα» (1989, Α` Κρατικό Βραβείο Ποίησης). «Καταβύθιση» (1990). «Ποιήματα (1941-1972)» (συγκεντρωτική έκδοση, 1991). «Εκτοτε» (1996). «Φωνή από την άλλη ακρογιαλιά» (1997). «Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια» (1998, η τελευταία, προφητική για το τέλος της ζωής του, ποιητική συλλογή του). Πολλά έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Ο Σαχτούρης εντάσσεται στους μεγάλους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Ανήκει σε εκείνους από αυτή τη γενιά, που με πολλά τραύματα και διώξεις «ανταμείφθηκαν» για τα οράματα και τον ΕΑΜικό απελευθερωτικό αγώνα.
29 – 3 – 2011
Πεθαίνει ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο άνθρωπος που έχει υπηρετήσει σχεδόν όλες τις δραματικές φόρμες από το ραδιοφωνικό έργο και το κινηματογραφικό σενάριο, από το σκετς και τους μονολόγους, σπονδυλωτά έργα από νούμερα και μονόπρακτα, σε δραματικές συνθέσεις πολύπρακτες και αρχιτεκτονημένες.
Γεννημένος στη Νάξο, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1934. Το 1942 σε μιαν απόπειρα απόδρασης από την Ελλάδα συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως Ες-Ες του Μαουτχάουζεν, από τις αρχές του 1943 έως τα μέσα του 1945.
Τις εμπειρίες από την τραγική ζωή στο στρατόπεδο έγραψε στο χρονικό «Μαουτχάουζεν» και μελοποιημένοι στίχοι του από τον Μίκη Θεοδωράκη έχουν τραγουδηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτοδίδακτος συγγραφέας με πενήντα χρόνια παρουσίας στον πνευματικό χώρο και περισσότερα από τριάντα έργα, όπως: «Η αυλή των θαυμάτων», «Η έβδομη μέρα της δημιουργίας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Το μεγάλο μας Τσίρκο». Στον κινηματογράφο έγραψε τα έργα: «Στέλλα», «Δράκος», «Αρπαγή της Περσεφόνης» κ.ά.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
30 – 3 – 1746
Γεννιέται ο Φρανθίσκο Γκόγια (Francisco José de Goya), Ισπανός ζωγράφος και χαράκτης.
Ο Γκόγια γεννήθηκε στο χωριό Φουεντετόδος κοντά στη Σαραγόσα, όπου και άρχισε τις σπουδές του κοντά στο ζωγράφο Χοσέ Λουθάν υ Μαρτίνεθ.
Το 1763 έφυγε για τη Μαδρίτη, ενώ το 1771 θα βρεθεί στη Ρώμη, προκειμένου να γνωρίσει τους δασκάλους της Αναγέννησης.
Θα επιστρέψει στη Σαραγόσα, όπου θα ζωγραφίσει θρησκευτικές παραστάσεις στον καθεδρικό ναό της πόλης Ελ Πιλάρ.
Το 1780 εκλέγεται μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Σαν Φερνάντο και έξι χρόνια αργότερα διορίζεται αυλικός ζωγράφος του βασιλιά Καρόλου Γ, ενώ λίγο μετά θα γίνει ιδιαίτερος ζωγράφος του Καρόλου Δ. Με αυτόν τον τρόπο, ο Γκόγια γίνεται προσωπογράφος της ισπανικής αριστοκρατίας.
Το 1792, όμως, θ’ αρρωστήσει βαριά, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του, γεγονός που φυσικά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία του. Ο μεγάλος ζωγράφος στράφηκε ιδιαίτερα στη μελέτη του εσωτερικού κόσμου, συνεχίζοντας όμως να ζωγραφίζει και προσωπογραφίες και “εικόνες σαλονιού”, όπως αποκαλούσε ο ίδιος μερικά έργα του.
Μερικά από τα πιο ολοκληρωμένα έργα του, τα έδωσε στα χρόνια μετά από την εισβολή των Γάλλων στην Ισπανία και τις καταστροφές που επέφερε ο πόλεμος. Σε αυτήν την περίοδο ανήκουν τα έργα του “Πανικός ή Κολοσσός” και “Η εκτέλεση της 3ης Μαϊου 1808”. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του (πέθανε το 1828), ανήκουν και οι περίφημες “Μαύρες ζωγραφιές” στο σπίτι του έξω από τη Μαδρίτη.
Πηγή: Ριζοσπάστης
Μπορείτε να δείτε όλα τα έργα εδώ
Περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ
30 – 3 – 1822
Τούρκικα στρατεύματα σφαγιάζουν τους κατοίκους της Χίου, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων σε όλη την Ευρώπη.
30 – 3 – 1853
Γεννιέται ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους όλων των εποχών ο Ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ βαν Γκογκ (Vincent Willem van Gogh), πρωτοπόρος της σύγχρονης ζωγραφικής.
Μέχρι να ασχοληθεί με τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με το εμπόριο ειδών τέχνης, έκανε τον ιεροκήρυκα και το βιβλιοπώλη. Το 1880 άρχισε να σπουδάζει ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών.
Στην ουσία όμως, ήταν αυτοδίδακτος. Δημιουργεί ατέλειωτη σειρά από μελέτες και πίνακες φιλοτεχνημένους σε σκοτεινούς τόνους και διαποτισμένους από ολόθερμη συμπόνια προς τον άνθρωπο του μόχθου.
Ο Βαν Γκογκ , όπως και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες του 19ου αιώνα, εμπνεόταν από τις εμπειρίες που του πρόσφεραν η φτώχεια και η κοινωνική αδικία, καθώς και από τη συμπάθειά του για το συνάνθρωπο.
Η εντατική δουλιά στα τελευταία χρόνια της ζωής του επιδείνωσε τις κρίσεις της ψυχικής του αρρώστιας και τον έφερε σε τραγική σύγκρουση με τον Γκογκέν, που βρισκόταν και αυτός τότε στην Αρλ.
Ο Βαν Γκογκ μπαίνει πρώτα στο νοσοκομείο στην Αρλ, μετά στο Σεν Ρεμί και τελευταία στο Οβερ σιρ Ουάζ (1890), όπου αυτοπυροβολήθηκε στη διάρκεια ενός περιπάτου. Τρεις μέρες μετά πέθανε.
Σχεδόν άσημος στη διάρκεια της ζωής του, ο Βαν Γκογκ κέρδισε την αναγνώριση μετά το θάνατό του. Όσο ζούσε, πουλήθηκε ένας και μοναδικός πίνακάς του σε ανοιχτή αγορά στις Βρυξέλλες, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες οι πίνακές του είναι από τους πιο ακριβοπληρωμένους της αγοράς.
Στα εννέα περίπου χρόνια δουλιάς, έδωσε γύρω στους 600 πίνακες και περισσότερα από 800 σχέδια και ακουαρέλες. Έργα του: «Στην εκκλησία», «Πατατοφάγοι», «Παπούτσια», «Το δέντρο», «Μουλέν ντε λα Γκαλέτ», «Εστιατόριο», «Αυτοπροσωπογραφίες», «Εξωτερικό καφενείου το βράδυ», «Το δωμάτιο του καλλιτέχνη με το κρεβάτι του», «Εναστρη νύχτα», «Σιταροχώραφο με κοράκια», «Κυπαρίσσια», «Προσωπογραφία του γιατρού Γκασέ» και πολλές αυτοπροσωπογραφίες.
30 – 3 – 1856
Υπογράφεται η Συνθήκη των Παρισίων με την οποία τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος.
30 – 3 – 1863
Ο Δανός πρίγκιπας Γουλιέλμος γίνεται βασιλιάς της Ελλάδας ως Γεώργιος Α΄.
30 – 3 – 1872
Πεθαίνει ο μουσουργός Νικόλαος Μάντζαρος, συνθέτης του Εθνικού Ύμνου της χώρας μας.
30 – 3 – 1896
Πεθαίνει ο πολιτικός και Πρωθυπουργός της Ελλάδας Χαρίλαος Τρικούπης.
30 – 3 – 1943
Συνέρχεται η πρώτη Πανηπειρωτική Συνδιάσκεψη ανταρτών και συγκροτείται το Στρατηγείο Ηπείρου του ΕΛΑΣ με τα Αρχηγεία: Τζουμέρκων, Γκραμπάλας – Καλαμά Σουλίου.
30 – 3 – 1952
Η ώρα είναι 3 μετά τα μεσάνυχτα, το ημερολόγιο γράφει 30 Μάρτη 1952. Στις φυλακές της Καλλιθέας επικρατεί νεκρική σιγή. Ακούγονται τα βαριά βήματα του δεσμοφύλακα. Φτάνει στο κελί του Νίκου Μπελογιάννη.
Το ξεκλειδώνει, τον ξυπνάει. Δίπλα του στέκει, όπως ένα μακάβριο φάντασμα, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλης. Διαβάζει στον Μπελογιάννη την απόφαση να τον οδηγήσουν μαζί με τους συγκρατούμενούς του Ν. Καλούμενο, Η. Αργυριάδη και Δ. Μπάτση, στην εκτέλεση. Στις 3 και 20 η φάλαγγα βγήκε από τις πόρτες των φυλακών κατευθυνόμενη με δαιμονισμένη ταχύτητα προς το «συνήθη τόπο των εκτελέσεων», το Γουδί.
Το απόσπασμα παρατάσσεται με τα όπλα «επί σκοπόν». Είναι σκοτάδι ακόμα. Οι αρχιδήμιοι στρέφουν τους προβολείς των αυτοκινήτων στα πρόσωπα των μελλοθανάτων. Ωρα 4 και 12 λεπτά. Ακούγονται οι δολοφονικές ομοβροντίες. Το έγκλημα της κυβέρνησης Πλαστήρα ολοκληρώθηκε.
Οι εφημερίδες θα γράψουν, ότι ο Μπελογιάννης είχε ακούσει ήρεμος μ’ ένα πικρό χαμόγελο, την καταδίκη του σε θάνατο, αποχαιρέτησε τους συγκρατουμένους του στις φυλακές και μπρος στο εκτελεστικό απόσπασμα αρνήθηκε να του δέσουν τα μάτια. Ζητωκραύγασε για το ΚΚΕ και έπεσε από τις σφαίρες του αποσπάσματος. Ήταν 37 χρόνων.
30 – 3 – 1970
Στην επέτειο της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, οι πολιτικοί κρατούμενοι των φυλακών Κορυδαλλού κηρύσσουν 24ωρη αποχή από το συσσίτιο και διήμερο πένθος για τα θύματα της Χούντας.
30 – 3 – 1992
Πεθαίνει ο Έλληνας αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος, που έγινε παγκοσμίως γνωστός όταν ανακάλυψε τον τάφο του βασιλιά των Μακεδόνων Φίλιππου Β’ στη Βεργίνα
30 – 3 – 2020
“Φεύγει” από τη ζωή, πλήρης ημερών, ο αγωνιστής της Αντίστασης Μανώλης Γλέζος.
Μαζί με τον Λάκη Σάντα, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάη του 1941 κατέβασαν από την Ακρόπολη τη μισητή χιτλερική σημαία, ενέργεια – σύμβολο της θαρραλέας αντίστασης του ελληνικού λαού.
Την περίοδο της Κατοχής έδρασε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Συνελήφθη και καταδικάστηκε τρεις φορές από τις ιταλικές και τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής.
Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε αρχισυντάκτης στον “Ριζοσπάστη”. Συλλαμβάνεται και δικάζεται το 1948. Οπως χιλιάδες αγωνιστές, πέρασε χρόνια σε φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια.
Το Σεπτέμβρη του 1951, όντας φυλακισμένος, εκλέγεται βουλευτής με την ΕΔΑ. Αποφυλακίζεται το 1954 και το 1956 αναλαμβάνει διευθυντής της “Αυγής”, που λειτουργούσε ως εφημερίδα της ΕΔΑ. Φυλακίζεται ξανά από το 1958 έως το 1962. Το 1962 τιμήθηκε από τη Σοβιετική Ενωση με το Βραβείο Λένιν για την αντιστασιακή του δράση, τον αγώνα για την ειρήνη και την πάλη ενάντια στο φασισμό.
Το 1961 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ από το 8ο Συνέδριο του Κόμματος. Με την εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος, στις 21 Απρίλη 1967, συλλαμβάνεται και κρατείται για 4 χρόνια στου Γουδή, στο Πικέρμι, στη Γενική Ασφάλεια (Χωροφυλακής), στη Γυάρο, στο Παρθένι Λέρου. Απελευθερώθηκε το 1971 από τον Ωρωπό.
Αποχώρησε από το ΚΚΕ το 1968.
Από το 1981 και έπειτα εκλέχτηκε βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και αργότερα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Συμμετείχε δραστήρια στο Εθνικό Συμβούλιο για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.
Πηγή: Ριζοσπάστης, Ανακοίνωση ΚΚΕ
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
31 – 3 – 1596
Γεννιέται ο Ρενέ Ντεκάρτ (René Descarte), Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός, γνωστότερος στην Ελλάδα ως Καρτέσιος (Renatus Cartesius).
Έμεινε στην ιστορία και για τη ρήση του cogito ergo sum – je pense donc je suis «σκέφτομαι, άρα υπάρχω».
Ο Καρτέσιος υποστήριξε ότι η μέθοδος πρέπει να οδηγεί σε μία μοναδική αρχή (Prinzip), για την οποία είμαστε απόλυτα σίγουροι.
Χρησιμοποιώντας αυτή τη θεμελιακή αρχή, θα μπορούσαμε σύμφωνα με τον φιλόσοφο να ερμηνεύσουμε τον κόσμο της εμπειρίας σε όλη του την έκταση.
Σε τούτη την άποψη θεμελιώνεται πιθανώς η ανατροπή του μεσαιωνικού σχολαστικού πνεύματος που επεδίωξε και, σε ένα βαθμό, κατόρθωσε μαζί με τους άλλους διανοητές της εποχής του.
31 – 3 – 1685
Γεννιέται ο Γερμανός συνθέτης Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (Johann Sebastian Bach).
Ο Μπαχ , ήταν συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, μουσικοπαιδαγωγός και εκτελεστής (οργανίστας, κλειδοκυμβαλίστας, βιολιστής και βιολονίστας) της περιόδου Μπαρόκ.
Αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος συνθέτης αυτής της περιόδου, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους στην ιστορία της έντεχνης Δυτικής μουσικής.
Τα περισσότερα από 1.000 έργα του που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας, ενσωματώνουν όλα τα χαρακτηριστικά του στυλ Μπαρόκ, το οποίο και απογειώνουν στην τελειότητα. Παρόλο που δεν εισάγει κάποια νέα μουσική φόρμα, εμπλουτίζει το γερμανικό μουσικό στυλ της εποχής με μια δυνατή και εντυπωσιακή αντιστικτική τεχνική, έναν φαινομενικά αβίαστο έλεγχο της αρμονικής και μοτιβικής οργάνωσης, και την προσαρμογή ρυθμών και ύφους από άλλες χώρες, ιδιαίτερα από την Ιταλία και τη Γαλλία. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα, αρτιστικό υπόβαθρο και, κυρίως, υψηλή πνευματικότητα.
Τα έργα του καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα τόσο της οργανικής (έργα για τσέμπαλο, εκκλησιαστικό όργανο, κοντσέρτα), όσο και της φωνητικής μουσικής (ορατόρια, λειτουργίες, πάθη, καντάτες, κ.α.). Ως χαρακτηριστικά έργα του Μπαχ μπορούν να αναφερθούν: η Τοκάτα και Φούγκα σε Ρε Ελάσσονα, η Λειτουργία σε σι ελάσσονα, τα Κατά Ματθαίον Πάθη, τα Βρανδεμβούργια Κοντσέρτα, το Καλοσυγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο και η Τέχνη της Φούγκας.
31 – 3 – 1727
Πεθαίνει ο Άγγλος φυσικός και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων ( Isaac Newton).
Το κυριότερο έργο του ήταν το τρίτομο «Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας», όπου παραθέσε τα τρία αξιώματα της μηχανικής και το νόμο της βαρύτητας.
31 – 3 – 1732
Γεννιέται ο Γιόζεφ Χάυντν (Franz Joseph Haydn), Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής.
Ανήκει στους βασικούς του κλασικισμού. Θεωρείται ο «πατέρας» της συμφωνίας και του κουαρτέτου εγχόρδων.
Το έργο του περιλαμβάνει κυρίως οργανική μουσική — συμφωνίες και μουσική δωματίου – καθώς και φωνητικά έργα στα οποία περιλαμβάνονται κωμικές και δραματικές όπερες.
Υπήρξε φίλος με τον Μότσαρτ, του οποίου το έργο άσκησε σημαντική επίδραση στον Χάυντν.
Από τα σημαντικότερα έργα του είναι «η Δημιουργία» (ορατόριο), «οι Εποχές» (ορατόριο), οι «Συμφωνίες του Λονδίνου», οι «Συμφωνίες του Παρισιού», «οι Επτά τελευταίοι Λόγοι του Χριστού» (καντάτα), τα κουαρτέτα εγχόρδων, οι σονάτες για πιάνο κ.α.
31 – 3 – 1872
Γεννιέται η Αλεξάνδρα Κολλοντάι, αγωνίστρια του ρωσικού επαναστατικού κινήματος. Ήταν κόρη στρατηγού. Υπήρξε, μέλος του ΣΔΕΚΡ από το 1906, ενταγμένη στους μενσεβίκους, και στους μπολσεβίκους από το 1915.
Μετά από την επανάσταση του Φλεβάρη του 1917, έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Ήταν αντιπρόσωπος στο 1ο Συνέδριο των Σοβιέτ κι εκλέχτηκε ως εκπρόσωπος των μπολσεβίκων στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή.
Πήρε μέρος στη σύνοδο της ΚΕ του ΣΔΕΚΡ (μπ.) στις 23.10.1917 που αποφάσισε την οργάνωση της εξέγερσης. Ήταν επίσης αντιπρόσωπος στο 2ο Συνέδριο των Σοβιέτ τον Οκτώβρη του 1917 κι εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής, ενώ συμμετείχε στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση ως λαϊκή επίτροπος για την Κοινωνική Πρόνοια. Το 1918 παραιτήθηκε από το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων λόγω των «αριστερών κομμουνιστικών» της θέσεων, αλλά αργότερα αναγνώρισε τα λάθη της. Το 1920 ήταν επικεφαλής του Γυναικείου Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΡ (μπ.). Στη διάρκεια της συζήτησης για τα συνδικάτα, η Κολοντάι πήρε τη θέση της αντικομματικής ομάδας Εργατική Αντιπολίτευση.
Το 1921-22 ήταν γραμματέας της Παγκόσμιας Γραμματείας Γυναικών, οργάνωσης της Κομιντέρν. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρεσβευτής στον κόσμο, υπηρετώντας από το 1923 ως Σοβιετική εκπρόσωπος κι εμπορική αντιπρόσωπος στη Νορβηγία το 1926, στο Μεξικό ως ακόλουθος πρεσβείας και στη Σουηδία ως πρεσβευτής (1930-45). Μετά από το 1945 ήταν σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΣΣΔ.
Έγραψε αρκετά βιβλία και άρθρα, στα οποία ασχολείται κυρίως με το γυναικείο επαναστατικό κίνημα.
31 – 3 – 1946
Πραγματοποιούνται οι πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες βίας και νοθείας. Επισήμως, σε σύνολο εγγεγραμμένων 2.211.791, ψήφισαν 1.106.510. Η αποχή, στην οποία καλούσαν το ΚΚΕ και το ΕΑΜ, παρά τις αφόρητες πιέσεις, ξεπέρασε το 50%. Ηταν, δε, πολύ μεγαλύτερη, αφού μεγάλος αριθμός πολιτών δεν είχε εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους, ενώ πολλοί βασιλόφρονες διπλοψήφισαν. Εντούτοις, η Επιτροπή του ΟΗΕ διακήρυξε κυνικά ότι «το ποσοστό της αποχής της Αριστεράς δεν υπερέβαινε το 9,3%»! Στις εκλογές επικράτησε το Λαϊκό Κόμμα.
Ανήμερα των εκλογών, ομάδα ενόπλων καταδιωκόμενων αγωνιστών επιτέθηκε κατά του Σταθμού Χωροφυλακής του Λιτόχωρου. Η ένοπλη διαμαρτυρία ενάντια στο αντιδραστικό καθεστώς της τρομοκρατίας και της βίας και της εκλογικής νοθείας ήταν προειδοποίηση προς την αντίδραση ότι δεν είναι δυνατό να δολοφονεί ατιμώρητα άοπλους πολίτες, γυναίκες και παιδιά.
Η απόφαση τότε του ΚΚΕ και του ΕΑΜ για αποχή αποτέλεσε έκτοτε διαχρονικό ζήτημα διαπάλης μέσα στο Κόμμα και πολεμικής απ’ έξω. Οι επικριτές του ΚΚΕ, παραβλέποντας το πραγματικό πρόβλημα στην πολιτική του, δηλαδή τη μη τοποθέτηση του ζητήματος της εξουσίας ως άμεσου πολιτικού καθήκοντος και άρα τη μη σύνδεση της αποχής με τη γενίκευση της ένοπλης πάλης, θεωρούν ως μέγα πολιτικό λάθος την αποχή από τις εκλογές του 1946.Οι εκλογές αυτές χαρακτηρίστηκαν από αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις ως η «μεγάλη ευκαιρία» ώστε το ΚΚΕ να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο -όπως λένε- στο μεταπολεμικό αστικό πολιτικό σκηνικό. Για να στηρίξουν το σκεπτικό τους επικαλούνται τη συμμετοχή των κομμουνιστικών κομμάτων στις κυβερνήσεις Εθνικής Ενότητας, που σχηματίστηκαν σε σειρά από χώρες της δυτικής Ευρώπης, που ουσιαστικά βοήθησαν στην αποκατάσταση της σταθερότητας της εξουσίας του κεφαλαίου, όπως και στον ισχυρισμό ότι μια πιθανή συνεργασία με το λεγόμενο «Κέντρο» θα μπορούσε να αποκόψει τη λεγόμενη «Δεξιά» από το μονοπώλιο της εξουσίας.Ωστόσο, μια τέτοια προσέγγιση «ξεχνά» την κοινή ταξική ταυτότητα «Δεξιάς» – «Κέντρου», που αποδείχθηκε τόσο από τη δραστηριότητα του Γεωργίου Παπανδρέου που στο όνομα της λαοκρατίας ξεκίνησε τα Δεκεμβριανά, όσο και από το ρόλο των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων του «Κέντρου».
Οι οπορτουνιστικές δυνάμεις που δρούσαν και στο εσωτερικό του Κόμματος δεν άσκησαν κριτική στην αποχή με τη λογική της ανάγκης διάδοσης των θέσεων του ΚΚΕ για πάλη με όλα τα μέσα, όπως έκανε αργότερα η 3η Συνδιάσκεψη του Κόμματος (1950). Αντίθετα, η κριτική τους συνιστούσε την προϋπόθεση της διατύπωσης του «ειρηνικού, δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό». Επρόκειτο στην ουσία για την προώθηση μιας ρεφορμιστικής στρατηγικής στο κομμουνιστικό κίνημα, η οποία δε στηριζόταν στις ειδικές συνθήκες της μεταπολεμικής Ελλάδας (όπως υποστηρίζουν πολλοί από τους εισηγητές της), αλλά θεωρούσε ότι η ταξική πάλη στις σύγχρονες συνθήκες θα πρέπει να διεξάγεται μέσα στα πλαίσια του αστικού κοινοβουλευτισμού, απαλλαγμένη από τη χρήση της επαναστατικής βίας. Αυτό αποδεικνύεται και από την πολιτική θεωρία και πρακτική όσων πρωταγωνίστησαν στην κριτική για την αποχή από τις εκλογές του 1946 και αργότερα (1968) πρωτοστάτησαν στην ίδρυση του λεγόμενου «ΚΚΕ Εσωτερικού».
31 – 3 – 1949
Δυνάμεις της VIII Μεραρχίας, κ.ά. τμήματα του ΔΣΕ, διεισδύουν στο Γράμμο και εξαπολύουν αιφνιδιαστική επίθεση κατά των θέσεων του κυβερνητικού στρατού, καταλαμβάνοντας τη Γύφτισσα, τη Μπολιάνα, το Ταμπούρι, κ.ά.
Οι σφοδρότερες συγκρούσεις έγιναν στο Ασημοχώρι, την καρδιά του Γράμμου, όπου οι κυβερνητικές μονάδες διαλύθηκαν. Ακολούθησε η μάχη του Κάντζικου, απ’ όπου στις 3 του Απρίλη 1949 οι κυβερνητικές δυνάμεις αναγκάστηκαν σε υποχώρηση. Στο μεταξύ, από τις 2 του μήνα, ο ΔΣΕ είχε εγκατασταθεί στα στρατηγικά υψώματα του Κάμενικ και Πύργου Στράτσιανης, δημιουργώντας πρόσθετα προβλήματα στον αστικό στρατό. Ανάλογες ήταν οι εξελίξεις και στη νότια πλευρά του Αχελώου.
Η αντεπίθεση που επιχείρησε ο κυβερνητικός στρατός, βιαστικά και υπό το κράτος πανικού, απέτυχε και έτσι ο ΔΣΕ κατάφερε να ανακαταλάβει τον Γράμμο. Η επιχείρηση αυτή του Δημοκρατικού Στρατού ήταν από τις πλέον πετυχημένες του ένοπλου ταξικού αγώνα, με τις αμυνόμενες κυβερνητικές δυνάμεις να υπερτερούν αριθμητικά 5 προς 1. Ταυτόχρονα, όμως, θα αποτελούσε και την τελευταία μεγάλη νικηφόρα επιχείρηση του ΔΣΕ.
31 – 3 – 1980
Πεθαίνει ο Τζέσε Όουενς, αφροαμερικανός αθλητής του στίβου, που κέρδισε 4 χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου και ανέτρεψε στην πράξη τις θεωρίες του Αδόλφου Χίτλερ περί άρειας φυλής.
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
9 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”
Καλημέρα και καλό μήνα .
Σαν σήμερα το1952 το στρατοδικείο του αστικού κράτους , καταδικάζει με βάσει το νόμο 375/1936 της δικτατορίας Μεταξά (για κατασκοπεία) , τους 8 από τους 29 συνολικά κρατούμενους Κομμουνιστές .
Ο Μπελογιάννης κατά την απολογία του μετέτρεψε τη “κατηγορία” σε κατηγορητήριο του αστικού κράτους , που ξέθαψε το Μεταξικό νόμο περί “κατασκοπείας”, προκειμένου να τους οδηγήσει σε θάνατο . Από αυτούς οι τέσσερις , Μπελογιάννης , Αργυριάδης , Καλούμενος και Μπάτσης εκτελέστηκαν στις 30 του Μάρτη
☆ ☆ ☆
《 Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας . Το δείξαμε όταν κινδύνευε η ελευθερία , η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά στη χώρα μας, προκειμένου να ξημερώσουν καλύτερες μέρες , χωρίς πείνα και πόλεμο . Γι ‘ αυτό το σκοπό, αν χρειασθεί , θυσιάζουμε και την ζωή μας》 .
( Από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη στο στρατοδικείο ) .
Στη φωτογραφία από τη δίκη ,βλέπουμε τους 4 να χαμογελάνε σαν να μην συμβαίνει τίποτα . Είναι το χαμόμελο και η υπερηφάνεια των Κομμουνιστών που δεν πτοούνται , ούτε λυγίζουν , γιατί ξέρουν ότι αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά , για τα ιδανικά της εργατικής τάξης . Μην καρτεράτε να λυγήσουμε ….Από εκεί και πέρα κάθε συνειρμός. .Γεώργιος Παναγούλης…
6 Μαρτίου 2021
·
.
Σαν σήμερα το 1937 γεννιέται η Πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα , η Σοβιετική αστροναύτης Βαλεντίνα Τερεσκόβα. Πρόκειται περί μεγάλου επιτεύγματος που αποδεικνύει ότι η γυναίκα μέσα σ ‘ ένα σύστημα ,χωρίς εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο , που δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους, μπορεί να καταφέρει τα πάντα . Με την ευκαιρία του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας στις 8 Μάρτη τιμάμε όλες και όλους που πάλεψαν και παλεύουν ,για την απελευθέρωση της γυναίκας από κάθε κοινωνική ανισοτιμία στον 21ο αιώνα .
Η 8η Μάρτη δεν είναι μία απλή γιορτή ,είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα, με τους αγώνες των εργατριών και την ιστορία τους.
Στις 8 του Μάρτη 1857, οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλιάς και μείωση των ωρών εργασίας.
Οι εργάτριες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.
Ετσι, στα αιτήματα των εργατριών της Νέας Υόρκης περιλαμβανόταν και η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, αλλά και η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών, ζητήματα ενάντια στην εκμετάλλευση, κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών.
Στους εργοδότες και στην κυβέρνηση δεν έμενε άλλος δρόμος από το να χρησιμοποιήσουν την αστυνομία. Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες και οι διαδηλώσεις βάφτηκαν στο αίμα.
Η Κλάρα Τσέτκιν, ήταν επιφανής παράγοντας του Γερμανικού και του Παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος. Ηταν επικεφαλής του προλεταριακού κινήματος των γυναικών της Γερμανίας και δούλεψε στις διεθνείς σοσιαλιστικές οργανώσεις των γυναικών, ενώ από το 1921 ήταν μέλος του προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς και επικεφαλής της Διεθνούς Γραμματείας Γυναικών της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Με δική της πρόταση, στη Β` Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιερώθηκε η 8η του Μάρτη, ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. Και καθιερώθηκε στη μνήμη των εργατριών από τα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, η κινητοποίηση των οποίων στις 8 του Μάρτη 1857 πνίγηκε στο αίμα.
Κλάρα Τσέτκιν, μια από τις μεγαλύτερες γυναικείες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου εργατικού επαναστατικού κινήματος
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, η πρώτη απεργία εργατριών έγινε στις 13/4/1892, από τις υφάντριες του εργοστασίου των Αδελφών Ρετσίνα, στον Πειραιά. Εκείνη τη χρονιά, οι εργοδότες αποφάσισαν να μειώσουν την αμοιβή των εργατριών από 80 σε 65 λεπτά το τόπι υφάσματος.
Τα επόμενα χρόνια, οι γυναίκες της εργατικής τάξης έλαβαν μέρος σε πολλές κινητοποιήσεις, δίνοντας και θύματα στον αγώνα, κάνοντας το πρώτο ουσιαστικό βήμα για τη χειραφέτηση και την ισοτιμία τους.
Το 1924 οι καπνεργάτες κατεβαίνουν σε απεργία. Οι συνθήκες εργασίας τους ήταν άσχημες, τα μεροκάματά τους μικρά, ενώ η αξιοποίηση των μηχανών έφερνε ανεργία. Στην απεργία των καπνεργατών της Καβάλας σκοτώθηκε η καπνεργάτρια Μαρία Χουσιάδου.
Το 1926, στην απεργία στο εργοστάσιο «Παπαστράτος» στο Αγρίνιο, στην ομάδα περιφρούρησης της απεργίας και στις συγκεντρώσεις συμμετείχε και η εργάτρια Βασιλική Γεωργαντζέλη, μητέρα δύο παιδιών και 6 μηνών έγκυος. Σκοτώθηκε στις 8/8/1926, κατά τη διάρκεια πορείας των απεργών, από τα πυρά της αστυνομίας.
Το 1927 σκοτώθηκε η καπνεργάτρια Κωνσταντέλλη, επίσης από το Αγρίνιο. Αλλά και η Αναστασία Καρανικόλα, στις μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης, στις 9/5/1936 Συμμετέχουμε λοιπόν μαζικά , ταξικά σε όλες τις συγκεντρώσεις της ΟΓΕ και των συνδικάτων σε όλη την Ελλάδα , για να τιμήσουμε τη συμμετοχή των γυναικών σε σημαντικούς κοινωνικούς αγώνες για ισότητα και ισοτιμία στη πράξη και όχι στα λόγια. Γεώργιος Παναγούλης.
Καλησπέρα σε όλους .
Σαν σήμερα το 1883 φεύγει από τη ζωή ο Κάρλ Μάρξ στο Λονδίνο . Ο Μάρξ γεννήθηκε στις 5 Μάη 1818 στη πόλη Τριρ της Πρωσίας. Ήταν ο θεμελιωτής – μαζί με το φίλο του και συναγωνιστή του Φρ . Ένγκελς με τον οποίο συνδέθηκε το 1884 στο Παρίσι – της επαναστατικής κοσμοθεωρίας του προλεταριάτου , η οποία πήρε το ονομά του . Σε νεαρή ηλικία , όσο ήταν στο Πανεπιστήμιο συνδέθηκε με το ριζοσπαστικό κομμάτι των 《 αριστερών χεγκελιανών 》 στη Γερμανία . Μέχρι το 1848 που εκδίδεται το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος με εντολή της 《 Ένωσης των Κομμουνιστών 》, οι Μάρξ και Ένγκελς υποβάλουν σε αυστηρή κριτική τις μικροαστικές σοσιαλιστικές ιδέες και θέτουν τις βάσεις για την επαναστατική κοσμοθεωρία του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμου . Η νέα αυτή αντίληψη εκτίθεται για πρώτη φορά στο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος . Συσαστικά της στοιχεία αποτελούν ο συνεπής υλισμός που αγκαλιάζει και τη περιοχή της κοινωνικής ζωής , η διαλεκτική ως η πιό ολόπλευρη και η πιό βαθιά διδασκαλία της εξέλιξης , η θεωρία της ταξικής πάλης και ο κοσμο’ι’στορικός ρόλος του προλεταριάτου , του δημιουργού της νέας Κομμουνιστικής κοινωνίας . Οι αστικοδημοκρατικές επαναστάσεις του 1848 – 1849 στην Ευρώπη επιβεβαίωσαν την Μαρξιστική θεώρηση . Μετά από τη νίκη της αντεπανάστασης στη Γερμανία το 1848 ο Μάρξ περιπλανήθηκε ώσπου κατέληξε στο Λονδίνο . Εκεί έμεινε ως το τέλος της ζωής του και δημιούργησε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του .
Η σημαντική θεωρητική συνεισφορά του Μάρξ εκφράστηκε σε μια σειρά από έργα του με κορυφαία τη μελέτη της Πολιτικής Οικονομίας (1859 ) και το Κεφάλαιο ( Τομ 1 1867 ) . Ο Μάρξ συνέβαλε αποφασιστικά στην ίδρυση και την οργάνωση της Διεθνούς Ένωσης Εργατών το 1864 , η οποία έζησε μέχρι το 1872 . Παρακαταθήκη του Μάρξ αποτελεί η διαπάλη με τις διάφορες μορφές μικροαστικού σοσιαλισμού και τον αναρχισμό στα πλαίσια της Διεθνούς .
Γεώργιος Παναγούλης
Καλησπέρα σε όλους.
ΔΙΝΩ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ
Για να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι του
Ν ‘ ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνες
Τις παπαρούνες που θα δρέψουν οι περήφανοι άνθρωποι
Φτάνοντας ως τη μνήμη της ελευθερίας .
Δίνω το χέρι στη δικαιοσύνη
Διάφανα κρήνη κορυφαία πηγή
Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος
Ότι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα
Ότι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα .
Σαν σήμερα το 1996 φεύγει από κοντά μας ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές ο Οδυσσέας Ελύτης .
Ομεγάλος Έλληνας ποιητής βραβεύτηκε το 1960 με το κρατικό Βραβείο ποίησης και το 1979 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Γνωστότερα ποιητικά του έργα είναι : Το “Αξιον Εστί”, ο “Ήλιος ο πρώτος” , οι “Προσανατολισμοί” κλπ Εχει κάνει επίσης , μεταφράσεις ποιητικών και θεατρικών έργων . Επίσης Συλλογές του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί .
Γεώργιος Παναγούλης
Καλησπέρα σε όλους
“Ειμαι στρατευμενος στον κόσμο των πιο προοδευτικών ιδεών”
Σαν σήμερα το 1914 γεννήθηκε ο διακεκριμένος χαράκτης Αναστάσιος Αλεβίζος γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τάσσος .
Ο μεγάλος μας δημιουργός , ο “Χαράκτης του αγώνα ” Τάσσος λάμπρυνε την Ελληνική τέχνη και τη ζωή του τόπου μας .
Το διαχρονικό , οικουμενικό και βαθιά ανθρώπινο έργο του αποτέλεσε ύμνο στη Μητέρα , στη Γυναίκα , στην αντίσταση , στην Ειρήνη . Κραυγή διαμαρτυρίας για την χούντα , τον πόλεμο του Βιετνάμ , την διχοτόμηση της Κύπρου.
Με το έργο του έδωσε σχήμα και μορφή στους αγώνες μας. Χάραξε ανεξίτιλα τις μεγάλες ώρες της ταξικής πάλης στην χώρα μας ! Εκανε εικόνες τις ιδέες μας για τον κόσμο που θέλουμε να φτιάξουμε!!!!
Αν και ειχε πολλές επιλογές για πλούσια και άνετη ζωη διάλεξε να μείνει σε όλη του τη ζωη στο πλευρό του Κομμουνιστικού κόμματος
Γεώργιος Παναγούλης
Kαλσπέρα σε όλους
《Ποιόν περιμένετε ναρθεί ?
Ποιόν καρτερείτε
να σας σώσει ?
//
Εσείς οι ίδιοι με τα
τα χέρια σας ,
με το μυαλό σας , με
την πράξη ,
αν δεν αλλάξετε τη
μοίρα σας ,
ποτέ της δε θα
αλλάξει.》 Με τους στίχους αυτούς , από το ποίημα ” Αλλάξτε τη μοίρα σας ”
ο Φώτης Αγγουλές καλούσε το λαό , γέννημα δικό του και ο ίδιος , να πάρει τη ζωή στα χέρια του , να παλέψει και να μην ανεχθεί τη “μοίρα ” που του επιβάλλει η καπιταλιστική κοινωνία.
Ο Φώτης Αγγουλές υπήρξε άξιος γιός της εργατικής τάξης και το έργο του αγκαλιάστηκε από το λαό . Οι στίχοι του έγιναν τραγούδια στα στόματα της εργατικής τάξης ,
γιατι ήταν σμιλεμένοι , από τους πόθους και τους καημούς της και για το λόγο αυτό εξακολουθούν να συνεγείρουν τους σημερινούς ανθρώπους της βιοπάλης .
Ο Φώτης Αγγουλές κληρονόμησε από το πατέρα του την ποίηση . Αν και το περιεχόμενο της ποίησης του αγγίζει ζητήματα όπως βάσανα , στερήσεις , κακουχίες κλπ , εν τούτοις πάντα 《φαίνεται》η διέξοδος , ένα καλύτερο και πιο φωτεινό αύριο , στο οποίο νικητές θα είναι οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι του κόσμου τούτου .
https://youtu.be/99IOCfeRFZY
Ο Φώτης Αγγουλές τη νύχτα της 26ης προς 27 Μάρτη στο πλοίο Κολοκοτρώνης , στο διάδρομο της τουριστικής θέσης, άφησε την τελευταία του πνοή , φεύγοντας από Χίο προς Πειραιά πάμπτωχος , έχοντας αφήσει παρακαταθήκη την άδολη ποίησή του και το παράδειγμα ζωής ενός αλύγιστου κομμουνιστή .
Γεώργιος Παναγούλης
154 χρόνια Παρισινή Κομμούνα
《 Το παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας . Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη . Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η ιστορία στον πάσσαλο της ατίμωσης απ ‘ όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους》. Κάρλ Μάρξ
Η εξέργεση των κομμουνάρων είναι η πρώτη στην ιστορία προλεταριακή επανάσταση και η Κομμούνα η πρώτη εργατική εξουσία . Η 《 ζωή 》της κράτησε μόνο 72 μέρες . Εγκαθιδρύθηκε στις 18 Μάρτη και ανατράπηκε στις 28 Μάη του 1871 .
Για την συντριβή της η αστική τάξη της Γαλλίας συμμάχησε ανοιχτα με την Γερμανική αστική τάξη παρόλο που βρίσκονταν σε πόλεμο . Αποδείχτεικε έτσι ,ότι η αστική τάξη παραμερίζει τις διαφορές της , όταν έχει απεναντί της την εργατική τάξη . Το ιστορικό έργο της Γαλλικής επανάστασης είναι τεράστιο και δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα μικρό κείμενο . Ωστόσο η πρώτη αυτή έφοδος της εργατικής τάξης προς το μέλλον ανέδειξε , εκτός από την ανεξίτηλη ομορφιά της και την ανάγκη να ξεπεραστούν οι σκληρές αντιθέσεις επιθυμητού –δυνατού , ιδανικού — πραγματικότητας , θέτωντας το από δω και μπρός κοινωνικό ερώτημα . Ποιός με ποιόν και γιατί ; Ετσι και αλιώς. Εφόσον θα φύγουν αυτές οι μέρες οι βαριές , Οταν όλοι οι φτωχοί ξεσηκωθούν , Εσύ , ξανά από την αρχή Μαζί τους ξεσηκώσου !!!
Γιατί όπως μας λέει εν τέλει ο κομμουνάριος Ζαν Μπατίστ Κλεμάν , το μέλλον ανήκει σε αυτούς που δημιουργούν τις υλικές και πνευματικές αξίες του έθνους τους , αλλά και όλης της ανθρωπότητας και τους δίνουν την αναγκαία ιστορική , ιδεολογική ,κοινωνικά χρήσιμη κάθε φορά διάσταση . Και αυτοί δεν είναι άλλοι , παρά οι αληθινοί επαναστάτες , εργάτες , αγρότες , άνθρωποι της τέχνης κλπ όλοι μαζί .
Γεώργιος Παναγούλης
«Δίνε το χέρι σε όποιον σηκώνεται»
Στον επαναστάτη συγγραφέα Μαξίμ Γκόρκι αφιερώθηκε η προχτεσινή, πολύ επιτυχημένη εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδρίων του ΚΚΕ, στον Περισσό. Ανθρωποι όλων των ηλικιών με θερμά χειροκροτήματα ευχαρίστησαν όσους, με τόλμη και φαντασία, τους οδήγησαν σε ένα ταξίδι στο χρόνο, σε μια συνάντηση με τις μεγάλες επαναστατικές ιδέες, τα οράματα, τις αξεπέραστες αξίες, σε μια συνάθροιση με μερικούς από τους ήρωες του Γκόρκι που πάντα μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας και της ανθρωπιάς. Ο Γκόρκι, προλετάριος κι ο ίδιος, πάλεψε για την επιβίωσή του και μετέτρεψε αυτή τη μάχη του σε πραγματικό «σχολείο» που τον δίδαξε πως: «Την “ηθική των αφεντικών” την αντιπάθησα όσο και την “ηθική των δούλων”. Μια τρίτη ηθική έβλεπα να διαμορφώνεται μέσα μου: Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται».
Η εκδήλωση εντάσσεται στο τετράπτυχο αφιέρωμα εκδηλώσεων για την ανάδειξη της σοβιετικής Τέχνης, που διοργανώνουν το Πολιτιστικό Τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ και η Πολιτιστική Επιτροπή του ΚΣ της ΚΝΕ, με αφορμή τα 90χρονα της Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης και τα 90χρονα του ΚΚΕ.
Κείμενα: Βασιλεία Παπαρήγα, επιμέλεια κειμένου: Μαρία Καυμενάκη, σκηνοθεσία: Νίκος Ξυθάλης, βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Μαζαράκη, επιμέλεια φροντιστηριακού υλικού: Λευτέρης Αθανασούλας. Επαιξαν οι: Δημήτρης Βεανός, Κώστας Δαρλάσης, Ευτυχία Δημαρόγκονα, Σπύρος Δρόσος, Νίκος Ζώκας, Γεωργία Θεοδωρακοπούλου, Μαρία Καυμενάκη, Δημήτρης Κούκος, Χρήστος Μπάλτας, Χριστόφορος Οσπίτσι, Βασιλεία Παπαρήγα, Καλλιόπη Ταχτσόγλου, Φίλιππος Τσαουσέλης, Κατερίνα Χιωτίνη. Πιάνο: Κώστας Εγγλέζος, τραγούδι: Σύλβια Καπερνάρου, Βασιλεία Παπαρήγα.
Μια ωραία παράσταση, εμφορούμενη από αγάπη για την τέχνη και από το πνεύμα της ανθρωπιάς και της αντίστασης που άφησε κληρονομιά ο Γκόρκι. Παράσταση που κάλεσε τους «κολασμένους» να κρατήσουν ανοιχτά τα μάτια, το μυαλό και τα χέρια όχι μόνο για να σπάσουν τις αλυσίδες τους, αλλά να δημιουργήσουν ένα νέο κόσμο ελεύθερων ανθρώπων, όπου «το “εγώ” θα είναι ζωντανό κύτταρο του “ΕΜΕΙΣ”».
Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν’ ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ’ την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.
Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
Πεθαίνει το 2011 ο θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός , σεναριογράφος και ακαδημαϊκός Ιάκωβος Καμπανέλης . Από τα θεατρικά έργα που έγραψε 22 έχουν ανέβει σε διάφορες σκηνές της Αθήνας . Μερικά εξ ‘ αυτών μεταφράστηκαν και παίχτηκαν σε πολλές χώρες . Γνωστότερα από αυτά είναι “το μεγάλο μας τσίρκο ” “Ο εχθρός λαός” κλπ. Το 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο Μαουτχάουζεν μέχρι το Μάη του 1945 που απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις
https://youtu.be/K9oXXboppqk
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης.https://youtu.be/eFhLb0r_kCghttps://youtu.be/K9oXXboppqk
Γεώργιος Παναγούλης