ΑΠΡΊΛΗΣ
14 – 4 – 1527
Γεννιέται ο Αβραάμ Ορτέλιους (Abraham Ortels ή Hortels ή Wortels), Φλαμανδός χαρτογράφος και γεωγράφος.
Αναγνωρίζεται ως δημιουργός του πρώτου σύγχρονου άτλαντα, του Theatrum Orbis Terrarum (Θέατρο του Κόσμου).
Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Χαρτογραφίας της Ολλανδίας και ένας από τους εκπροσώπους της ίδιας σχολής κατά την χρυσή εποχή της (περίπου τις δεκαετίες 1570-1670).
Η δημοσίευση του άτλαντά του το 1570, χαρακτηρίζεται συχνά ως η επίσημη έναρξη της Χρυσής Εποχής της ολλανδικής χαρτογραφίας. Πιστεύεται επίσης ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος που υποστήριξε το γεγονός ότι οι ήπειροι συνδέονταν μεταξύ τους προτού λάβουν τις σημερινές θέσεις τους.
14 – 4 – 1629
Γεννιέται ο Κρίστιαν Χόυχενς (Christiaan Huygens), Ολλανδός αστρονόμος και εφευρέτης. Σπούδασε Νομικά και Μαθηματικά, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με την αστρονομία.
Το 1655, χρησιμοποιώντας αυτοσχέδιο τηλεσκόπιο, ανακαλύπτει τον Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου.
Εφηύρε το ρολόι με εκκρεμές και το ρολόι τσέπης.
14 – 4 – 1759
Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης του όψιμου μπαρόκ Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ (Georg Friedrich Händel).
Έζησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγγλία και απέκτησε την αγγλική ιθαγένεια το 1726.
Συνέθεσε concerti grossi, όπερες και ορατόρια.
14 – 4 – 1837
Ιδρύεται με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα το Πανεπιστήμιο Αθηνών, που θα λάβει την ονομασία «Οθώνειον Πανεπιστήμιον».
14 – 4 – 1930
Αυτοκτονεί ο οργισμένος βάρδος της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής επανάστασης ο μεγάλος Σοβιετικός ποιητής και καλλιτέχνης Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι.
ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, μέλος του Κόμματος των Μπολσεβίκων από το 1908. Ο ενθουσιασμός του για την επανάσταση του 1917 θα εκφραστεί από την αρχή: «Αυτή είναι η δική μου επανάσταση. Πήγα στο Σμόλνι. Δούλεψα. Έκανα κάθε είδους δουλειά».
Το 1919 εργάζεται στα Παράθυρα του Τηλεγραφικού Πρακτορείου Ρωσίας (ΡΟΣΤΑ) εκλαϊκεύοντας με καλλιτεχνικό τρόπο τους σκοπούς της επανάστασης. Βρίσκεται στην ακμή της δημιουργίας του. Η ποίηση («150.000.000», «Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν» κ.ά.), το θέατρο («Μυστήριο Μπουφ», «Ο κοριός» που ανέβηκε από τον Μέγερχολντ σε μουσική Σοστακόβιτς), η σάτιρά του, αγγίζουν τον επαναστατημένο λαό, που τοποθετεί τον Μαγιακόφσκι στο υψηλότερο βάθρο της συνείδησής του. Ανάμεσα στα ποιήματα αυτής της περιόδου είναι η «Ωδή στην Επανάσταση» και το «Αριστερό Εμβατήριο».
Ο Μαγιακόφσκι καταγράφεται στη συνείδηση των ανθρώπων ως ο ποιητής που οραματίστηκε και περιέγραψε όσο λίγοι το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας. Σίγουρα, το αστραποβόλο έργο του Μαγιακόφσκι είναι μια από τις πρόνοιες που φροντίζει να κρατά η Ιστορία για τις μεγάλες στιγμές της. Με τα σπουδαία ανθρώπινα γνωρίσματα της ποίησής του διασφαλίζεται η διαχρονικότητά της, η αθανασία της.
Ήταν εκείνο το τραγικό απόγευμα της 14ης Απριλίου 1930 όταν ο Μαγιακόφσκι (ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός) αυτοπυροβολήθηκε, πηγαίνοντας να βρει τους αδικοχαμένους υμνωδούς της ανθρώπινης μοίρας σαν τον Βαν Γκογκ και τον Κώστα Καρυωτάκη. Ήταν μόλις 37 χρονών.
Στο ημιτελές σημείωμα της αυτοκτονίας του σημείωνε:
Σε όλους.
Μην κατηγορήσετε κανέναν για το θάνατό μου και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά.
Ο Μακαρίτης τα απεχθανόταν φοβερά.
Μαμά, αδελφές, και σύντροφοι, σχωρέστε με – αυτός δεν είναι τρόπος (δεν τον συμβουλεύω σε κανένα), μα εγώ δεν έχω διέξοδο.
Λιλή αγάπα με.
Συντρόφισσα κυβέρνηση, η οικογένειά μου είναι η Λιλή Μπρίκ, η μαμά, οι αδελφές και η Βερόνικα Βιτόλνταβνα Πολόνσκαγια.
Αν τους εξασφαλίσεις μια ανεκτή ζωή, σ΄ ευχαριστώ.
Τα αρχινισμένα ποιήματα δώστε τα στους Μπρίκ, αυτοί θα τα καθαρογράψουν
Όπως λένε: “Το επεισόδιο έληξε”
η βάρκα του Ερωτα
συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινότητα
Έχω ξοφλήσει τους λογαριασμούς μου με τη ζωή
Προς τί λοιπόν η απαρίθμηση
των αμοιβαίων πόνων
των συμφορών
και των προσβολών.
Νάστε ευτυχισμένοι.
Τα πρώτα χρόνια
Ως ποιητής αλλά και ως ενεργός αγωνιστής, ο Βλάντιμιρ Βλαντιμίροβιτας Μαγιακόφσκι, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, έζησε και πέθανε με τρόπο που ταρακούνησε τα ήθη και τις αντιλήψεις της εποχής του, ερχόμενος σε σύγκρουση με τον καθωσπρεπισμό και τις βαθειές ταξικές ρίζες της κοινωνικής αδικίας…
Γράφει χαρακτηριστικά στο Σύννεφο με παντελόνια
[…] Εκεί όπου το ανθρώπινο μάτι τσακίζεται ανήμπορο,
αρχηγός πεινασμένων ορδών,
με το ακάνθινο στεφάνι της επανάστασης
φτάνει το χίλια εννιακόσια δεκάξι. […]
|> III
[…] Τα χέρια βγάλτε απ’ τις τσέπες-
πάρτε πέτρα, μαχαίρι είτε βόμβα
κι όποιος δεν έχει χέρια-
ας έρθει με το μέτωπο να πολεμήσει!
Ελάτε, πεινασμένοι,
ιδρωμένοι,
υποταγμένοι,
που στων κοριών ξινίσατε τη βρώμα!
Ελάτε!
Δευτέρες και Τρίτες
γιορτές με το αίμα να σας βάψουμε!
Κάτω απ’ τα μαχαίρια θα κάνουμε τη γη να θυμηθεί
ποιους ήθελε να εξευτελήσει!
Η γη αυτή,
που χόντρυνε σαν ερωμένη,
αυτή που την πήδηξε ο Ρότσιλντ! […]
|> IV
[…] Αφήστε με να περάσω!
Δεν μπορείτε να με σταματήσετε.
Μπορεί να λέω ψέματα.
Μπορεί και να ‘χω δίκιο,
μα δεν μπορώ να ‘μαι πιο ήρεμος.
Κοιτάξτε-
και πάλι αποκεφάλισαν τ’ αστέρια
και με σφαγή τον ουρανό αιματοκύλησαν!
Έι, εσείς!
Ουρανέ!
Βγάλτε το καπέλο σας!
Περνάω εγώ!
Το ποίημα του Λένιν, είναι χαρακτηριστικό της κατεύθυνσης που χάραξε ο Μαγιακόφσκι εκείνα τα χρόνια (απόσπασμα από το μνημειώδες ποίημα του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι «Β. Ι. Λένιν», σε μετάφραση Δημήτρη Πάνου, που εκδόθηκε από τη Σύγχρονη Εποχή το 1982):
(…)
Ξέρω έναν εργάτη
που γράμματα δε νογάει.
Δεν γεύτηκε
μήτε τ’ αλφάβητου τ’ αλάτι.
όμως άκουσε κάποτε,
τον Λένιν να μιλάει,
κι όλα τα κατάλαβε
το μυαλό του εργάτη.
Άκουσα
κάποιου χωριάτη απ’ τη Σιβηρία
την ιστορία.
Σηκώθηκαν, με τα ντουφέκια
πήραν τη γη,
την καρπίσαν.
Για τον Λένιν
δεν είχαν ούτε διαβάσει, ούτε ακούσει,
μα λενινιστές
κιόλας όλοι τους ήσαν.
Είδα βουνά,
που βλαστάρι δε βγαίνει.
Μονάχα το σύννεφο
στα βράχια σκοντάφτει.
Κι εκατό βέρστια πιο πέρα
κάποιος ερημίτης να μένει,
που στα κουρέλια του,
το σήμα του Λένιν
αστράφτει.
Θα μου πούνε ―
πως μιλώ για κονκάρδες
που τα κορίτσια τις καρφώνουν
στο ρούχο τους κοκέτικα
παραξενιές της ζωής.
Μα όχι ―
δεν είναι κονκάρδες
είναι η καρδιά η ίδια
που ανάβει το ρούχο,
και λάμπει γεμάτη
αγάπη για τον Ιλίτς
Αυτό
δεν εξηγείται
με της εκκλησίας τα τεφτέρια,
κι ούτε κάνας θεός τον πρόσταξε:
Γίνου ο εκλεκτός!
Με ανθρώπινο βήμα,
με εργάτη χέρια,
με το δικό του μυαλό
πήρε το δρόμο
αυτός.(…)
14 – 4 – 1935
Πεθαίνει η Γερμανίδα μαθηματικός Έμμυ Ναίτερ (Emmy Noether).
Η μελέτες της στην αφηρημένη άλγεβρα και τη θεωρητική φυσική επέδρασσαν ριζικά στις θεωρίες των δακτυλίων, των σωμάτων, και των αλγεβρικών δομών, ενώ θεώρημά της στη φυσική κατάφερα να εξηγήσει τη θεμελιώδη σχέση μεταξύ συμμετρίας και των νόμων διατήρησης.
14 – 4 – 1939
Γεννήθηκε ο μουσικοσυνθέτης, Σταύρος Ξαρχάκος ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού.
14 – 4 – 1941
Πραγματοποιείται στη Σκαρίνου το ιδρυτικό Συνέδριο του Ανορθωτικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ).
Το ΑΚΕΛ δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, «μαζί με προοδευτικά στοιχεία της αστικής τάξης, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι νόμιμες δυνατότητες».
Τα επόμενα 3 χρόνια «το ΚΚΚ στην παρανομία και το ΑΚΕΛ στη νομιμότητα δρουν παράλληλα. Το 1944 αποφασίζεται ότι δεν συντρέχει λόγος ύπαρξης δύο κομμάτων των εργαζομένων και το ΚΚΚ συγχωνεύεται στο ΑΚΕΛ»
14 – 4 – 1967
Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές για τις 28/5.
Οι εκλογές αυτές δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ, αφού στις 21/4 εγκαθιδρύεται στρατιωτική δικτατορία.
1970
Συνέρχεται στην Ουγγαρία η 14η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (15-19/4/1970).
Πριν την Ολομέλεια, το ΠΓ είχε καλέσει τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ που ακολουθούσαν την αναθεωρητική – διασπαστική ομάδα (βλ. 12η Ευρεία Ολομέλεια, 1968) να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους απέναντι στο Κόμμα και την Κεντρική του Επιτροπή στην οποία ανήκαν.
Η απάντησή τους υπήρξε αρνητική.
Κύριο θέμα της Ολομέλειας ήταν ο συντονισμός της αντιδικτατορικής πάλης.
Στη 14η ολομέλεια είχε ξεκινήσει και η προετοιμασία του Προγράμματος του Κόμματος με συζήτηση στο Σχέδιο του ΠΓ, κάτω από το βάρος κρίσιμων ερωτημάτων των μελών του Κόμματος για το αποκαλούμενο τότε «οργανωτικό κομματικό ζήτημα», δηλαδή τη διάλυση των ΚΟ στην Ελλάδα με Απόφαση της 8ης Ολομέλειας της ΚΕ το ’58 και το πέρασμα των κομματικών δυνάμεων στην ΕΔΑ. Υπήρξε έντονη απαίτηση, για την ανάληψη ευθυνών από την ΚΕ, που εκλέχτηκε από το 8ο Συνέδριο, και το ΠΓ και για την ανάδειξη των στελεχών του οπορτουνισμού στην ΚΕ και το ΠΓ.
Τα ερωτήματα προκλήθηκαν αμέσως μετά την 12η Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ (5/2/1968 – 15/2/1968) που η λήξη της οδήγησε στην οριστική ρήξη με την οργανωμένη φραξιονιστική ομάδα του δεξιού οπορτουνισμού που απέβλεπε στην αυτοδιάλυση του ΚΚΕ, στη σοσιαλδημοκρατικοποίησή του.
14 – 4 – 1970
Η Κύπρος συγκλονίζεται από την απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακάριου και τα όσα αποκαλύπτονται για το σχέδιο πραξικοπήματος από τη ελληνική χούντα και τους Ελληνοκύπριους συνεργάτες της.
Η αποτυχημένη απόπειρα έγινε στις 8 του Μάρτη και στις 14 Απρίλη ο Μακάριος παραχωρεί συνέντευξη.
Την επομένη, απαγγέλλεται επισήμως κατηγορία σε βάρος έξι Ελληνοκυπρίων, μεταξύ των οποίων ήταν και δύο αστυνομικοί.
Το 1970 ήταν μια χρονιά εκρηκτική για την Κύπρο.
Η δικτατορία στην Ελλάδα, σε συνεργασία με τους Αμερικανούς και τους Άγγλους, βάζει μπροστά το σχέδιο εξόντωσης του Μακάριου για την προώθηση του σχεδίου ΝΑΤΟποίησης, που είχε εκπονηθεί από τους Αγγλοαμερικανούς στις αρχές της δεκαετίας του ’60.
Η απόπειρα κατά του Μακάριου, όπως αποκαλύφθηκε κατόπιν, οργανώθηκε από τον Π. Γεωρκάτζη (σκοτεινό πρόσωπο με διασυνδέσεις τόσο με το καθεστώς της χούντας, όσο και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες) και τον διοικητή των δυνάμεων καταδρομών στην Κύπρο, αντισυνταγματάρχη Δ. Παπαποστόλου.
Τυχαία (;) τη μέρα της απόπειρας, το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» αποκάλυπτε σχέδιο της χούντας με την επωνυμία «Ερμής», το οποίο προέβλεπε: Πτώση του Μακάριου και διαχωρισμό ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού πληθυσμού.
14 – 4 – 1970
Στο νοσοκομείο βρίσκεται ο Αλέξανδρος Παναγούλης, σύμφωνα με ανακοίνωση των Αρχών, επειδή έβαλε φωτιά στο στρώμα του και εισέπνευσε καπνούς.
14 – 4 – 1978
Συνέρχεται στο Πολυτεχνείο το 1ο Πανελλαδικό συνέδριο της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ).
Είχε προηγηθεί η Ιδρυτική Συνέλευση στις 20 Ιούνη 1976, τότε που συναντήθηκαν στον κινηματογράφο Ίλιον, οι 212 εκλεγμένες αντιπρόσωποι από 43 Γυναικείους Συλλόγους, απ’ όλη την Ελλάδα.
Εκεί αποφάσισαν την επωνυμία και τον χαρακτήρα της ΟΓΕ -στα χνάρια της ΠΟΓ (Πανελλαδική Ομοσπονδία Γυναικών – 1946), της ΠΔΕ (Πανελλαδική Δημοκρατική Ένωση Γυναικών – 1948), της ΠΕΓ (Πανελλήνια Ένωση Γυναικών-1964), χάραξαν και το πρώτο πρόγραμμα δράσης.
Η πρωτοβουλία χαιρετίστηκε από δεκάδες -πάνω από 100, προσωπικότητες του γυναικείου κινήματος, των τεχνών και των γραμμάτων (μεταξύ αυτών η Ρόζα Ιμβριώτη, ο Γιάννης Ρίτσος κά)
14 – 4 – 2024
Σε ηλικία 86 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο σπουδαίος ηθοποιός, Γιάννης Φέρτης. Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1938 και αποφοίτησε από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν το 1958.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1959 στο έργο «Η ηλικία της νύχτας» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Ακολούθησαν έργα όπως «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, «Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ, «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, «Επικίνδυνη στροφή» του Τζον Πρίσλεϊ, «Άσκηση πέντε δακτύλων» του Πίτερ Σάφερ, «Ο δικέφαλος αετός» του Ζαν Κοκτώ. Έγινε συνιδρυτής του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου και εμφανίστηκε στα έργα «Καπιταίν Σελ Καπιταίν Εσό» του Σερζ Ρεζβάνι και «Η μάνα» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Από το 1967 και για μια δεκαετία, ως θιασάρχης μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου ανέβασε σημαντικά θετρικά έργα όπως: «Ο γλάρος» του Αντόν Τσέχοφ, «Αφροδίτη και ντέτεκτιβ» του Πίτερ Σάφερ, «Καημένε μου Μάρικ» του Αλεξέι Αρμπούζοφ, «Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος» του Όσκαρ Ουάιλντ, «Η ηδονή της τιμιότητας» του Λουίτζι Πιραντέλο, «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες» του Λέοναρντ Γκερς, «Ο επιθεωρητής» του Νικολάι Γκόγκολ, «Το αυγουστιάτικο φεγγάρι» του Τζον Πάτρικ, «Λουβ» του Μάρεϊ Σίσγκαλ, «Φτωχέ φονιά» του Πάβελ Κόχουτ, «Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή» του Λουίτζι Πιραντέλο, «Ο δάσκαλος» του Μπέρτολτ Μπρεχτ και «Βρικόλακες» του Ερρίκου Ίψεν.
Σημαντική ήταν η συνεισφορά του στο Αρχαίο Θέατρο, τον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ενώ με την χαρακτηριστική φωνή του έχει ντύσει πληθώρα διαφημίσεων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.
Καταγόταν από το ορεινό χωριό Δάφνη του Νομού Φθιώτιδας Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Ξένια Καλογεροπούλου από το 1963 έως το 1972 και δεύτερη η ηθοποιός Μιμή Ντενίση από το 1981 έως το 1988. Από το 2001 έως τον θανάτό του ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
15 – 4 – 1452
Γεννιέται ο Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και εφευρέτης Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Θεωρείται αρχετυπική μορφή αναγεννησιακού ουμανιστή και επιστήμονα, καλλιτέχνη, Homo Universalis και ιδιοφυία που ενδιαφερόταν για «τα πάντα» μεταξύ άλλων την αστρονομία, τη βοτανική, τη συγγραφή, την ιστορία και τη χαρτογραφία.
Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του συγκαταλέγονται η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος.
Είναι γνωστός και για τις πολλές εφευρέσεις που έκανε όπως βαρούλκα, όλμους οι οποίοι μπορούν να εκσφενδονίζουν πέτρες βροχηδόν, κατασκευή φραγμάτων, μηχανές για αυτόματο πλύσιμο των δρόμων, πτητικές συσκευές -με το πιο διάσημο από αυτό την αεροέλικα ή ελικόπτερο του Λεονάρντο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1480 άρχισε να ασχολείται πιο συστηματικά με την αρχιτεκτονική και συμμετείχε στην τελευταία επέκταση του καθεδρικού ναού του Μιλάνου.
Έχει κάνει μελέτες για το φως, το μηχανισμό της όρασης, την οπτική και τον ήχο, ενώ μπορούσε να διαβάζει και να γράφει μουσική.
15 – 4 – 1707
Γεννιέται ο Λέοναρντ Όιλερ (Leonhard Euler), πρωτοπόρος Ελβετός μαθηματικός και φυσικός (κύκλος του Όιλερ).
Συνέβαλε σημαντικά στην επιστήμη των μαθηματικών με τις σημαντικές ανακαλύψεις σε τομείς όπως ο απειροστικός λογισμός και η θεωρία γραφημάτων.
Καθιέρωσε το σύμβολο f(x) στις εξισώσεις για τις μαθηματικές συναρτήσεις, τη μοντέρνα μαθηματική ορολογία και σημειογραφία.
Το 1736, Όιλερ έλυσε το πρόβλημα που είναι γνωστό ως Επτά Γέφυρες του Königsberg, ενώ θεωρείται και πατέρας του Sudoku.
Το έργο του είναι τεράστιο και έχει αποτυπωθεί σε 75 τόμους, 45.000 σελίδων μαθηματικών και σε 4.000 χειρόγραφα.
.
15 – 4 – 1738
Κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο η ιταλική όπερα Ξέρξης (Serse) του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ (Georg Friedrich Händel).
15 – 4 – 1894
Γεννιέται ο Νικίτα Χρουστσόφ.
Το όνομά έχει συνδεθεί αρνητικά με το Κομμουνιστικό κίνημα από τη εισήγησή του στο 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (14 – 25 Φλεβάρη 1956), που ξεχώρισε ως σημείο – καμπή στην πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης «επειδή σε αυτό υιοθετήθηκαν μια σειρά οπορτουνιστικές θέσεις για τα ζητήματα της οικονομίας, της στρατηγικής του κομμουνιστικού κινήματος και των διεθνών σχέσεων. Άλλαξε ο συσχετισμός στη διαπάλη που διεξαγόταν όλη την προηγούμενη περίοδο, με στροφή υπέρ των αναθεωρητικών – οπορτουνιστικών θέσεων (…), με αποτέλεσμα το Κόμμα σταδιακά να χάνει τα επαναστατικά του χαρακτηριστικά» (Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για το Σοσιαλισμό).
Την τελευταία μέρα του Συνεδρίου, σε κλειστή συνεδρίαση, πραγματοποιήθηκε η διαβόητη εισήγηση του Χρουστσόφ, τότε ΓΓ του ΚΚΣΕ, σχετικά με τη λεγόμενη «προσωπολατρία» και τις «βλαβερές συνέπειές» της.
Η εισήγηση αυτή αποτελούσε μια συρραφή συκοφαντικών και ψεύτικων κατηγοριών ενάντια στον Ι. Β. Στάλιν και τη δράση του στο διάστημα των περίπου 30 χρόνων που αυτός ηγήθηκε της σοβιετικής εξουσίας.
Στόχος αυτής της επίθεσης δεν ήταν το πρόσωπο, αλλά οι πολιτικές επιλογές στις οποίες πρωτοστάτησε ο Ι. Β. Στάλιν.
1920
Οι Ιταλοί μετανάστες εργάτες Νίκολα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι κατηγορούνται ότι σκότωσαν δύο υπαλλήλους, κατά τη διάρκεια ληστείας ενός καταστήματος υποδημάτων στη Μασαχουσέτη.
Η κατηγορία ήταν σκηνοθετημένη και στόχο είχε να πλήξει το εργατικό κίνημα των ΗΠΑ, στο οποίο οι δύο πρωτοστατούσαν.
Την περίοδο που συνελήφθησαν οι Σάκο και Βαντσέτι, ο αντικομμουνισμός στην Αμερική ήταν πλατιά εξαπλωμένος.
Για την άρχουσα τάξη είχε καταντήσει σχεδόν εμμονή. Κάτι τέτοιο δεν ήταν αδικαιολόγητο, αφού τρία χρόνια πριν, η νικηφόρα Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία είχε δώσει άλλη τροπή στην παγκόσμια ταξική πάλη.
Πολλές χώρες της Ευρώπης βρίσκονταν σε επαναστατική κατάσταση και η εντύπωση πως η ανθρωπότητα είχε μπει στην εποχή των προλεταριακών επαναστάσεων ήταν διάχυτη.
Έτσι η αμερικανική ιθύνουσα τάξη δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό της καταπνίγοντας το επαναστατικό κίνημα πριν εκείνο την απειλήσει. Για την ακρίβεια καταδίωκε οτιδήποτε θεωρούσε επαναστατικό χωρίς να εξετάζει ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, τάσεις και χρώματα στις τάξεις των εργατών.
Στο 4ο Συνέδριό της, το Δεκέμβρη του 1922, η Κομμουνιστική Διεθνής πήρε μια απόφαση «Για βοήθεια στα θύματα της καπιταλιστικής καταπίεσης», που συμπεριελάμβανε και την υπόθεση Σάκο και Βαντσέτι: «Η επίθεση του καπιταλισμού σε όλες τις αστικές χώρες οδηγεί στην αύξηση του αριθμού των κομμουνιστών και των ακομμάτιστων εργατών που αγωνίζονται εναντίον του καπιταλισμού και στενάζουν στα μπουντρούμια. Το 4ο Συνέδριο ζητάει από όλα τα κομμουνιστικά Κόμματα να δημιουργήσουν μια οργάνωση, που σκοπό θα έχει να βοηθήσει υλικά και ηθικά τους φυλακισμένους του καπιταλισμού και χαιρετίζει την πρωτοβουλία των οργανώσεων των παλιών Ρώσων μπολσεβίκων που άρχισαν να δημιουργούν μια διεθνή ένωση τέτοιου είδους οργανώσεων».
Έτσι, χάρη στη «Διεθνή Εργατική Βοήθεια», θα οργανωθεί ένα τεράστιο κίνημα συμπαράστασης στους Σάκο και Βαντσέτι, το οποίο εκδηλώθηκε και στην Ελλάδα.
Όταν στις 22/8/1927 οι Σάκο και Βαντσέτι θα εκτελούνταν, το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη έγραφε: «ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΥΝΕΤΕΛΕΣΘΗ – Ο ΣΑΚΚΟ ΚΑΙ Ο ΒΑΝΖΕΤΤΙ ΕΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΣΑΝ ΧΘΕΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ – ΑΝΤΙΚΡΥΣΑΝ ΜΕ ΚΑΤΑΠΛΗΣΣΟΥΣΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ – ΕΞΕΓΕΡΣΙΣ ΕΙΣ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ – ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ».
1923
Στον κινηματογράφο Ριάλτο Θίατερ της Νέας Υόρκης προβάλλεται η πρώτη ομιλούσα κινηματογραφική ταινία.
1961
Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο των Αμερικανών για την ανατροπή της Κουβανικής Επανάστασης και την κατάληψη του νησιού. Για τον σκοπό αυτό η CIA είχε στρατολογήσει πάνω από 5.000 Κουβανούς αντικαθεστωτικούς και τους είχε εκπαιδεύσει στη Γουατεμάλα.
Στις 15 του Απρίλη 1961 αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη «Β-26», με διακριτικά της Κουβανικής Αεροπορίας, βομβαρδίζουν τις αεροπορικές βάσεις της Κούβας, ενώ στις 17 του Απρίλη αρχίζει η εισβολή, που, μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, καταλήγει σε συντριβή των αντεπαναστατών.
Οι «εισβολείς» που ξεκίνησαν από τη Νικαράγουα, αποβιβάστηκαν στην παραλία Χιρόν του Κόλπου των Χοίρων, μια ελώδη περιοχή στο νότο της Κούβας.
Μετά την πανωλεθρία των ΗΠΑ, οι εξελίξεις κινήθηκαν ταχύτατα. «Η Επανάσταση τώρα γίνεται σοσιαλιστική», τόνιζε ο Φιντέλ Κάστρο, στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας.
Δύο βδομάδες μετά την επιχείρηση στον Κόλπο των Χοίρων, κατά τη διάρκεια του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς, ο Φιντέλ, στο λόγο του, χαρακτηρίζει την Κούβα «πρώτη Λαοκρατική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής», ενώ την 1η του Δεκέμβρη δηλώνει: «Είμαι μαρξιστής – λενινιστής και θα είμαι μαρξιστής – λενινιστής μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου».
Πηγή: 902.gr
2021
“Φεύγει” από τη ζωή ο σπουδαίος και διακεκριμένος αρχιτέκτονας και ζωγράφος Δημήτρης Ταλαγάνης.
Γεννήθηκε στην Αρκαδία το 1945. Ήταν ανιψιός του δολοφονημένου, το 1947, στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ζέβγου. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Τρίπολη και στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα.
Το 1964 μετέβη στην ΕΣΣΔ όπου και σπούδασε με υποτροφία Αρχιτεκτονική, στο Αρχιτεκτονικό Ινστιτούτο της Μόσχας, από όπου και πήρε δίπλωμα και μάστερ Αρχιτεκτονικής. Ως φοιτητής έλαβε μέρος στον διαγωνισμό για το νέο Μουσείο Λένιν, αποσπώντας το Α’ βραβείο και το χρυσό μετάλλιο στην Έκθεση των Επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης. Η μελέτη του αυτή εκτέθηκε για ένα χρόνο στην Έκθεση των Επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης και ο ίδιος ανακηρύχθηκε μόνιμος εκθέτης της.
Διάκριση απέσπασε, επίσης, για τη μελέτη του που εκτέθηκε στην παγκόσμια έκθεση OSAKA EXPO 1970 για μία πόλη 40.000 κατοίκων στην Ιαπωνία, ενώ είναι γνωστός και για τη μελέτη που εκπόνησε το 1971 για την αξιοποίηση του Φαληρικού όρμου.
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, μελετώντας στην Ιταλία την αρχιτεκτονική και ζωγραφική της Αναγέννησης και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε έως το 1974. Το 1973 παρουσιάζει την πρώτη ατομική του έκθεση ζωγραφικής εμπνευσμένη από την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη, ενώ το 1974 είναι η χρονιά που πραγματοποίησε ακόμα μία έκθεση στο Παρίσι, ενώ συνεργάστηκε και με τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Jacques Lacarriere στη «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό σκηνικών και κουστουμιών. Στη συνέχεια (1974) επέστρεψε στην Ελλάδα, με την αρχιτεκτονική να παραμένει η κύρια απασχόλησή του.
Το ζωγραφικό του έργο έχει παρουσιαστεί σε ατομικές εκθέσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, στην Κύπρο, στη Γαλλία και στο Τόκιο. Είχε, επίσης, ασχοληθεί με τη φωτογραφία, ενώ παράλληλα είχε φιλοτεχνήσει μετάλλια, αφίσες, σκηνικά και κοστούμια. Μάλιστα, είχε εκτός των άλλων σχεδιάσει το Μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, τα αναμνηστικά της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 και το δίσκο της εκεχειρίας, αλλά και το Άλσος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Τη δεκαετία του 1970 συνεργάστηκε με την Επιτροπή Φεστιβάλ της ΚΝΕ αναλαμβάνοντας τα σκηνικά για το Φεστιβάλ ΚΝΕ – «ΟΔΗΓΗΤΗ».
Το 2017 ο Δ. Ταλαγάνης παραχώρησε στο Αρχείο του ΚΚΕ ένα εκμαγείο του Λένιν που τοποθετήθηκε στην έκθεση που είχε στηθεί με αφορμή τη διεθνιστική εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Πρόκειται για μάσκα θανάτου του Βλαντιμίρ Ίλιτς -μία από τις 14 που φτιάχτηκαν συνολικά- την οποία ο Δ. Ταλαγάνης κέρδισε όταν ήταν φοιτητής στη Μόσχα. Ο δάσκαλός του, μεγάλος αρχιτέκτονας Κονσταντίν Μέλινκωφ που σχεδίασε και την Κρυστάλλινη Σαρκοφάγο για το Μαυσωλείο του Λένιν, του χάρισε το αντίγραφο του νεκρικού εκμαγείου του Λένιν σε επιβράβευση της μεγάλης επιτυχίας του να διακριθεί με το Α’ βραβείο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για το Νέο Μουσείο του Λένιν. Μαζί, παρέδωσε στο Κόμμα και ένα λάβαρο του ΚΚΣΕ, κατασκευασμένο μετά το 1956, από βελούδινο ύφασμα με κεντημένη γραφή και φέρει το κρατικό έμβλημα της ΕΣΣΔ, ενώ ο ίδιος φιλοτέχνησε και το εντυπωσιακό βάθρο στο οποίο τοποθετήθηκε η νεκρική μάσκα του Λένιν στη συγκεκριμένη έκθεση. Εξέφραζε την υποστήριξή του στο ΚΚΕ και τα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια δεν απουσίαζε από καμία εκδήλωσή του.
Πηγή: 902.gr
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR