ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
- Συντάκτης άρθρουΑπό τον/την George Panagoulis
- Ημ. δημοσίευσης1 Δεκεμβρίου 2025
- 1 σχόλιοστο ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΜΑΗΣ
1827 Η Γ’ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα ψηφίζει το Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος, που στηρίχθηκε κυρίως στο αμερικανικό του 1787.
1848 Στην Αγγλία ορίζεται με νόμο η δεκάωρη εργάσιμη ημέρα για τις γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά που εργάζονταν στην υφαντουργική βιομηχανία.
1886 Η απεργία στις ΗΠΑ για το 8ωρο και η έναρξη των συγκλονιστικών γεγονότων στο Σικάγο που οδήγησαν το 1889 στην καθιέρωση της 1ης Μάη ως Διεθνούς Ημέρας των Εργατών.
1909 Γεννιέται ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος.
1916 Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Πραγματοποιείται στο Βερολίνο μαζική αντιπολεμική διαδήλωση με επικεφαλής τον κομμουνιστή ηγέτη Καρλ Λίμπκνεχτ, ο οποίος θα συλληφθεί και θα καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία σε 2,5 χρόνια φυλάκισης.
1926 Στην Αγγλία οι ιδιοκτήτες των ανθρακωρυχείων κηρύσσουν λοκάουτ. Οι ανθρακωρύχοι απαντούν με κάθοδο σε απεργία, που στις 4 Μαΐου μετεξελίσσεται σε γενική πανεργατική απεργία. Σ’ αυτή παίρνουν μέρος πάνω από 5.000.000 εργάτες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έως τότε απεργία στην ιστορία του αγγλικού εργατικού κινήματος.
1944 Οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εκτέλεση από τον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου του Γερμανού υποστράτηγου Φρανζ Κρες και του επιτελείου του, εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που κρατούνταν στο Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Απ’ αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην Ακροναυπλιώτες και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη.
1955 Εκτελείται στην Αλικαρνασσό ο 26χρονος Χρήστος Καρανταής, στέλεχος του ΚΚΕ, που είχε έρθει από το εξωτερικό με κομματική αποστολή.
1966 Ο Νίκος Ζαχαριάδης ξεκινά απεργία πείνας, με αίτημα την κατάργηση των διοικητικών μέτρων εναντίον του, η οποία κρατά 19 μέρες.
1976 Πεθαίνει μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα ο Αλέκος Παναγούλης, που στις 13 Αυγούστου 1968 επιχείρησε να σκοτώσει τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο.
Πηγή : Ριζοσπάστης
1 – 5 – 1848
Στην Αγγλία ορίζεται με νόμο η δεκάωρη εργάσιμη ημέρα για τις γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά που εργάζονταν στην υφαντουργική βιομηχανία.

1 – 5 – 1886
Κηρύσσεται στις ΗΠΑ γενική απεργία με κεντρικό αίτημα το 8ωρο. Παραμονές της απεργίας ο αστικός Τύπος «προειδοποιούσε» πως το 8ωρο θα επέφερε «μείωση μισθών, φτώχεια και κοινωνική υποβάθμιση του αμερικανικού εργάτη», ενώ θα έσπρωχνε τους εργάτες σε «αλητεία και χαρτοπαιξία, βία, κραιπάλη και αλκοολισμό». Η Νιου Γιορκ Τάιμς, στις 25 του Απρίλη 1886, χαρακτήριζε το κίνημα «αντιαμερικανικό», προσθέτοντας ότι «οι εργατικές αναταραχές προκαλούνται από ξένους»…
Την ημέρα της απεργίας, ωστόσο, χιλιάδες εργάτες αψήφησαν τις «υποδείξεις» των αστών και την τρομοκρατία (από την κινητοποίηση των δυνάμεων καταστολής) και κατέβηκαν στους δρόμους. Σχεδόν 340.000 εργάτες διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα, με επίκεντρο το Σικάγο, όπου οι απεργοί ξεπέρασαν τους 80.000. Ήταν δε, τόσο μεγάλη και τόσο επιβλητική η κινητοποίησή τους που οι καπιταλιστές θεώρησαν πως έπρεπε να επιβληθούν δυναμικά. Έτσι, στις 3 Μαΐου η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν- κατά των απεργοσπαστών- έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών Μακ Κόρμικ, δολοφονώντας εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και τραυματίζοντας αρκετούς.
Την επομένη, 4 Μαΐου, όταν η εργατική τάξη του Σικάγο πραγματοποιούσε διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, προβοκάτορας έριξε βόμβα σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Το αποτέλεσμα ήταν η αστυνομία να στρέψει τα όπλα εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον έναν νεκρό, ενώ τις επόμενες μέρες πέθαναν άλλοι έξι τραυματίες αστυνομικοί που ο θάνατός τους ήταν συνέπεια τραυματισμών που υπέστησαν από τους αδιάκριτους πυροβολισμούς των συναδέλφων τους.
Η, από κάθε άποψη, τραγωδία του Χέιμαρκετ έδωσε την ευκαιρία στο αστικό κράτος να προχωρήσει σε συλλήψεις εργατών ηγετών. Συγκεκριμένα, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε σκηνοθετημένη δίκη οκτώ άνθρωποι που, είτε δε βρίσκονταν στην πλατεία του Χέιμαρκετ όταν ρίχτηκε η βόμβα, είτε δεν ήταν σε θέση έμμεσα ή άμεσα να έχουν την παραμικρή εμπλοκή σ’ αυτή την υπόθεση. Τελικά, από τους 8 οι Πάρσονς, Σπάις, Φίσερ και Ενγκελ απαγχονίστηκαν στις 11 Νοεμβρίου 1887, ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του και οι Νημπ, Σουάμπ και Φίλντεν καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα.

Η πρωτομαγιάτικη, όμως, απεργία του 1886 δεν πήγε χαμένη. Είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές, επίσης, περιοχές κερδίθηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Τρία χρόνια αργότερα, το 1889, η Β΄ Διεθνής στο Παρίσι, καθιέρωσε την 1η του Μάη ως Διεθνή Ημέρα των Εργατών.
1 – 5 – 1893
Στη Διεθνή Έκθεση του Σικάγο, ο Γκρόβερ Κλήβελαντ, ο 24ος πρόεδρος των ΗΠΑ, φωταγωγεί την πόλη με λάμπες που λειτουργούν με εναλλασσόμενο ρεύμα.
1 – 5 – 1904
Πεθαίνει ο Τσέχος συνθέτης Αντονίν Ντβόρζακ (Antonín Leopold Dvořák). Ανήκει στη ρομαντική περίοδο. Χρησιμοποίησε στο έργο του το μουσικό ιδίωμα και τις μελωδίες της Μοραβίας και της γενέτειράς του, Βοημίας.

Τα έργα του περιλαμβάνουν όπερες, συμφωνική και χορωδιακή μουσική και μουσική δωματίου. Μερικά από τα γνωστότερα έργα του είναι η «Συμφωνία του Νέου Κόσμου», οι «Σλαβονικοί Χοροί», το «Αμερικάνικο Κουαρτέτο Εγχόρδων» και το «Κονσέρτο για τσέλο σε Σι ελάσσο
1 – 5 – 1906
Στη Γαλλία, στρατιωτικές δυνάμεις συλλαμβάνουν 1.000 διαδηλωτές που συμμετέχουν σε διαμαρτυρία για την Ημέρα της Πρωτομαγιάς. Την ίδια μέρα, στη Γερμανία, απολύονται 6.000 εργάτες.
1 – 5 – 1908
Έπειτα από επιθυμία του βασιλιά Γεώργιου Α’, απολύονται όλοι οι ηθοποιοί και το προσωπικό του Βασιλικού Θεάτρου. Ως αφορμή προβάλλεται το γεγονός ότι συχνά οι παραστάσεις δίνονταν προ «κενών εδωλίων».
1 – 5 – 1909
Γεννιέται ο κομμουνιστής και μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

Ο Γ. Ρίτσος εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1934 με τον τίτλο «Τρακτέρ». Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ συνεργάστηκε και με τον Ριζοσπάστη, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γ. Σοστίρ, από αναγραμματισμό του ονόματός του.
Τα γεγονότα του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη συγκλονίζουν την εργατική τάξη της χώρας μας και τον ίδιο: στις 11 Μάη στέλνει τρία από τα δεκατέσσερα θρηνητικά ποιήματά του στον Ριζοσπάστη και την επόμενη μέρα η εφημερίδα τα δημοσιεύει, με γενικό τίτλο «Μοιρολόι». Ολόκληρο το έργο θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα, στις 8/6/1936, με τον τίτλο «Επιτάφιος». Την περίοδο της Κατοχής ο Γ. Ρίτσος πήρε ενεργό μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, ενώ μετά την απελευθέρωση, το 1948-1952, εξορίστηκε διαδοχικά στη Λήμνο, στη Μακρόνησο και τον Αϊ Στράτη.

Μετά την απελευθέρωσή του δραστηριοποιείται μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ. Το 1956 τύπωσε τη Σονάτα του σεληνόφωτος, για την οποία τιμήθηκε με το Α’ Κρατικό Βραβείο ποίησης, το 1960 κυκλοφόρησε η μελοποίηση του Επιτάφιου από τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ το 1966 τυπώθηκε αυτοτελώς η Ρωμιοσύνη (πρώτη έκδοση το 1954), η οποία επίσης μελοποιήθηκε από τον Μ. Θεοδωράκη.
Την περίοδο της Χούντας, συνελήφθη και εξορίστηκε και πάλι στη Γυάρο και μετά στη Λέρο. Υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής, αλλά και λόγω της σοβαρής του ασθένειας, η Χούντα αναγκάστηκε να τον μεταφέρει από την εξορία θέτοντάς τον σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι το 1970.

Μετά τη μεταπολίτευση έτυχε πλήθους διακρίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό: προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ το 1975, τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν» το 1977, κ.α.

Ο Γ. Ρίτσος παρέμεινε στρατευμένος στην υπόθεση του σοσιαλισμού μέσα από τις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος έως την τελευταία του πνοή.

1 – 5 – 1916
Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Πραγματοποιείται στο Βερολίνο μαζική αντιπολεμική διαδήλωση με επικεφαλής τον κομμουνιστή ηγέτη Καρλ Λίμπκνεχτ (ηγετικό στέλεχος τότε, μαζί με την Ρόζα Λούξεμπουργκ κ.α., των «Σπαρτακιστών», των σοσιαλιστών δηλαδή που εναντιώθηκαν στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε αντιπαράθεση με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που στοιχήθηκε πίσω από την αστική τάξη της Γερμανίας).

Ο Λίμπκνεχτ θα συλληφθεί και θα καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία σε 2,5 χρόνια φυλάκισης (στη συνέχεια η ποινή του αυξήθηκε σε 4 χρόνια και 1 μήνα).
1 – 5 – 1919
Στην πανελλαδική πανεργατική απεργία της Πρωτομαγιάς, δίπλα στα συνθήματα για αύξηση των μισθών, ασφάλιση και καθιέρωση του 8ώρου, αντηχούν τα συνθήματα για την αναγνώριση της Σοβιετικής εξουσίας στη Ρωσία και την ανάκληση των ελληνικών στρατευμάτων που μετείχαν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση για την κατάπνιξη της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Το ΣΕΚΕ, με ανακοίνωσή του στις 6/5, κατήγγειλε τα στρατοκρατικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση Βενιζέλου στην Αθήνα και τον Πειραιά προκειμένου να εμποδιστούν οι πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις των εργαζομένων.
Μαζικές ήταν οι Πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις στη Γαλλία, όπου κυριάρχησαν παρόμοια αιτήματα. Η αστυνομία επιτέθηκε με λύσσα στους Γάλλους απεργούς σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας 350. Η κηδεία του νεκρού εργάτη μετατράπηκε σε μια ακόμα απεργία, στην οποία πήραν μέρος πάνω από 3.000.000 εργάτες.
1 – 5 – 1920
Στην Γαλλία 250.000 σιδηροδρομικοί κατεβαίνουν σε γενική απεργία, που διαρκεί 25 μέρες.

Με τους σιδηροδρομικούς ενώνονται σύντομα οι ανθρακωρύχοι, οι λιμενεργάτες και οι ναυτεργάτες. Έτσι, το σύνολο των απεργών ξεπερνά το 1.000.000. Κύρια αιτήματα της απεργίας ήταν: η εφαρμογή του 8ώρου, η αύξηση των μισθών, η εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων και η παραίτηση από τη σχεδιαζόμενη τρίτη αντισοβιετική εκστρατεία.
1 – 5 – 1924
Παρά την απαγόρευση από την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου (του λεγόμενου και «Πατέρα της Δημοκρατίας»), οι εργάτες της Αθήνας και του Πειραιά ανταποκρίνονται στο κάλεσμα του ΣΕΚΕ(Κ) πραγματοποιώντας μεγάλη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση.

Στρατός και αστυνομία επιτίθενται στους απεργούς, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας εργάτης και να τραυματιστούν 12.
Ο βουλευτής των Φιλελευθέρων Κώστας Ζαβιτσιάνος κάνει λόγο για «ερυθρό κίνδυνο».
1 – 5 – 1941
Η ταινία «Πολίτης Κέιν», στην οποία πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί ο Όρσον Ουέλς, κάνει πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη.
1 – 5 – 1942
Μαζικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις των εργατών στο Τορίνο της φασιστικής Ιταλίας.
1 – 5 – 1944
Οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εκτέλεση από τον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου του Γερμανού υποστράτηγου Φρανζ Κρες και του επιτελείου του, εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που κρατούνταν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου.

Απ’ αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην Ακροναυπλιώτες και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη. Ανάμεσά τους ήταν ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ο οποίος ήταν ο μεταφραστής του Γερμανού αξιωματικού που αρνήθηκε να ανταλλάξει τη θέση του με άλλον συγκρατούμενό του.

Ο Κώστας Βάρναλης εμπνέεται από τη θυσία τους.
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1944
Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα
με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,
όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι — άνθρωπος να σαι!
Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος,
φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις
τον αδερφό σου αντίκρα σου — με μάνα εσύ και κείνος!
Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου.
Σ’ αφτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο.
Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ’ έξω
(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)
που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους
και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,
όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παληκάρια.
Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα,
μόν’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι.
Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους
κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.
Κ’ είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κ’ έξω.
Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα.
Στον Κάτου Κόσμο τραγουδάνε πάντα και χορεύουν
κι αν κάπου ανάκουστος καημός θολώνει τη λαλιά τους,
δεν είναι που τη μάνα τους τη μάβρη ανανογιούνται
παρά που τους προδώσαν απορίματα δικά μας.
Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες,
που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν,
και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!
Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!
Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,
θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου.
Κ’ είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.
1 – 5 – 1976
Πεθαίνει μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο Αλέκος Παναγούλης, που στις 13 Αυγούστου 1968 επιχείρησε να σκοτώσει τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρει.

Συνελήφθη και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια.
Καταδικάστηκε σε θάνατο, απέδρασε και συνελήφθη εκ νέου.
1 – 5 – 1978
Πεθαίνει ο Αρμένιος μουσικός Αράμ Χατσατουριάν, ένας από τους κορυφαίους σοβιετικούς μουσικούς του 20ου αιώνα.

Πολυβραβευμένος και παγκοσμίως αναγνωρισμένος μουσουργός, διετέλεσε διευθυντής ορχήστρας, ήταν παιδαγωγός και μουσικο-πολιτικός παράγοντας.

Ο Χατσατουριάν εντάχθηκε δικαίως στο πάνθεον των μεγάλων συνθετών, ανάμεσά τους συμπατριώτες και ομότεχνούς του, «ιερά τέρατα», όπως ο Προκόφιεφ και ο Σοστακόβιτς. Άλλωστε, ο σεβασμός που έτρεφε και για τους δύο τους ήταν μεγάλος. «(…) Όλοι μας προσπαθούμε να σε προφτάσουμε, αν και είναι αδύνατο. Είσαι ο ηγέτης μας και, το θέλεις δεν το θέλεις, μας οδηγείς. Η ιστορική σου αποστολή είναι τεράστια (…)», έγραφε σε γράμμα του στον Σοστακόβιτς. Ενώ στο γράμμα του στον Προκόφιεφ με αφορμή την εκατοστή παράσταση του μπαλέτου «Σταχτοπούτα» του τελευταίου, ο Χατσατουριάν δεν μπορεί να κρύψει το θαυμασμό του: «(…) Είναι δύσκολο να εκφράσω την απόλαυση που νιώθεις ακούγοντας τη μουσική της “Σταχτοπούτας” (…) Είστε εκπληκτικός συνθέτης (…)».
Γεννημένος το 1903 σε μια πόλη κοντά στην Τιφλίδα της Γεωργίας, σε αρμένικη οικογένεια, ο Χατσατουριάν έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική από πολύ μικρός, αλλά μόλις στα 19 του έμαθε να διαβάζει και να γράφει νότες, όταν φτάνει το 1922 στη Μόσχα και φοιτά σε μουσικό σχολείο στην τάξη του βιολοντσέλου. Ταυτόχρονα, ο μελλοντικός συνθέτης σπουδάζει βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας!

Το ταλέντο του ανθίζει αμέσως. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, όχι μόνο κάλυψε το γνωσιολογικό θεωρητικό κενό στη μουσική που είχε με τους συμμαθητές του, αλλά καταφέρνει να ενταχθεί μεταξύ των καλύτερων σπουδαστών, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις σπουδαστικές συναυλίες στις αίθουσες του επιβλητικού Ωδείου της Μόσχας. Η «μοίρα» του ως συνθέτη «σφραγίζεται» το 1925 όταν στη σχολή δημιουργείται τάξη σύνθεσης. Εκεί παίρνει τα πρώτα μαθήματα και το 1929 εισάγεται στο Κρατικό Ωδείο της Μόσχας, όπου και «σμιλεύεται» σαν συνθέτης κοντά στον σπουδαίο μουσικό παιδαγωγό Νικολάι Γιακόβλεβιτς Μιασκόβσκι.
Καταλυτική θα είναι η γνωριμία του με τον Προκόφιεφ, το 1935, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε την τάξη του Μιασκόβσκι. Ο νεαρός Χατσατουριάν «αιχμαλωτίζεται» από το έργο του σπουδαίου μουσουργού, αλλά και ο Προκόφιεφ δείχνει ενδιαφέρον για τα έργα του Χατσατουριάν, σε σημείο να τα πάρει μαζί του στο Παρίσι όπου και παίχτηκαν.

Το πρώτο δημοσιευμένο έργο του ήταν ο «Χορός» για βιολί και πιάνο. Σιγά σιγά ο συνθέτης περνά από τις μικρότερες στις μεγαλύτερες φόρμες και το 1932 «γεννιέται» η σουίτα για πιάνο, το πρώτο μέρος της οποίας, η «τοκάτα», γίνεται διάσημο και εντάσσεται στο ρεπερτόριο πολλών πιανιστών. Μέχρι το 1940 θα γράψει την 1η Συμφωνία και τα κονσέρτα με ορχήστρα και πιάνο και για βιολί που αφήνουν έντονο το μουσικό – αισθητικό «αποτύπωμά» τους στη σύγχρονη συμφωνική μουσική.
Στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο ο Χατσατουριάν συνθέτει τη 2η Συμφωνία και το μπαλέτο «Γκαγιάνε», έργα που εμπνέονται από τον αγώνα ενάντια στον ναζί εισβολέα. Το 1944 συνθέτει τον κρατικό ύμνο της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας. Το 1954 ολοκληρώνει το διάσημο μπαλέτο του «Σπάρτακος». Οι επόμενες δεκαετίες είναι άκρως δημιουργικές, με τον συνθέτη να γράφει μουσική και για το θέατρο («Χορός μεταμφιεσμένων» του Λέρμοντοφ, «Μάκβεθ» και «Βασιλιάς Ληρ» του Σαίξπηρ κ.ά.). Από το 1950 δίνει πολλές συναυλίες στην ΕΣΣΔ και το εξωτερικό ως διευθυντής ορχήστρας και διδάσκει σύνθεση στο Ωδείο της Μόσχας.
Το έργο του βραβεύεται στην πατρίδα του και στο εξωτερικό και γίνεται μέλος πολλών καλλιτεχνικών ακαδημιών διαφόρων χωρών. Μεταξύ άλλων, ο Α. Χατσατουριάν τιμήθηκε δύο φορές με το Βραβείο Στάλιν (Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ), 2 επίσης φορές με το Βραβείο Λένιν, ενώ το 1954 του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Καλλιτέχνη του Λαού της Σοβιετικής Ένωσης».
1 – 5 – 1983
Ο Μίκης Θεοδωράκης τιμάται με το βραβείο Λένιν για την ειρήνη.
1 – 5 – 1986
Η Νότια Αφρική παραλύει ολοσχερώς, καθώς 1,5 εκατομμύριο έγχρωμοι κάνουν αποχή από την εργασία τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της πολιτικής των φυλετικών διακρίσεων που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαμαρτυρία κατά του Απαρτχάιντ.

1 – 5 – 1994
Σκοτώθηκε σε ατύχημα στο Γκραν Πρι της Ίμολα ο βραζιλιάνος άσος της Φόρμουλα 1, Άιρτον Σένα (Ayrton Senna da Silva).

1 – 5 – 1997
Στη Βρετανία διεξάγονται οι κοινοβουλευτικές εκλογές που φέρνουν στην εξουσία τους Εργατικούς του Τόνι Μπλερ, μετά από 18 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τους Συντηρητικούς. Θα ακολουθήσει την ίδια αντεργατική πολιτική, θα βάψει τα χέρια του με το αίμα του Γιουγκοσλαβικού, Αφγανικού και Ιρακινού λαού.
1 – 5 – 2004
Η Κύπρος μαζί με τις Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία και Τσεχία εντάσσονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πανηγυρισμοί στη Λευκωσία. Πολύ γρήγορα θα διαψευστούν οι προσδοκίες ότι η ΕΕ θα κρατήσει θετική στάση για τη λύση του Κυπριακού.
1 – 5 – 2020
Το ταξικό εργατικό κίνημα με μπροστάρηδες το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ σπάνε για άλλη μια φορά την προσπάθεια κυβέρνησης και εργοδοσίας να τρομοκρατήσει και να καταστείλει τους εργαζόμενους για να μην συμμετέχουν στην Απεργιακή συγκέντρωση της Εργατικής Πρωτομαγίας.

Η πανοραμική εικόνα από τη συμβολική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, με σωματεία και εργαζόμενους από όλους τους κλάδους, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας της υγείας, να τιμούν την εργατική πρωτομαγιά, είναι πραγματικά εντυπωσιακή, κάνει τον γύρο του κόσμου!
Έδωσε απάντηση στην προσπάθειά της κυβέρνησης που επικαλούμενη προσχηματικούς λόγους επιχείρησε να φιμώσει τη φωνή των εργαζομένων την ίδια ώρα που δίνει πράσινο φως στην εργοδοσία να κλιμακώσει την αντεργατική επίθεση.

Έδωσε απάντηση και έστειλε αποφασιστικό μήνυμα για τη συνέχεια και στο κεφάλαιο που επιχειρεί να φορτώσει τη νέα κρίση στις πλάτες των εργαζομένων και του λαού.

Έδειξε τη δύναμη του οργανωμένου κινήματος της εργατικής τάξης, αποτελεί ως πρωτοβουλία φάρο και παράδειγμα και για τους εργαζόμενους των άλλων χωρών.
Συνεχίζουμε!
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
2 – 5 – 1519
Πεθαίνει ο Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και εφευρέτης Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Θεωρείται αρχετυπική μορφή αναγεννησιακού ουμανιστή και επιστήμονα, καλλιτέχνη, Homo Universalis και ιδιοφυία που ενδιαφερόταν για «τα πάντα» μεταξύ άλλων την αστρονομία, τη βοτανική, τη συγγραφή, την ιστορία και τη χαρτογραφία.

Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του συγκαταλέγονται η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος.
Είναι γνωστός και για τις πολλές εφευρέσεις που έκανε όπως βαρούλκα, όλμους οι οποίοι μπορούν να εκσφενδονίζουν πέτρες βροχηδόν, κατασκευή φραγμάτων, μηχανές για αυτόματο πλύσιμο των δρόμων, πτητικές συσκευές -με το πιο διάσημο από αυτό την αεροέλικα ή ελικόπτερο του Λεονάρντο.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1480 άρχισε να ασχολείται πιο συστηματικά με την αρχιτεκτονική και συμμετείχε στην τελευταία επέκταση του καθεδρικού ναού του Μιλάνου.

Έχει κάνει μελέτες για το φως, το μηχανισμό της όρασης, την οπτική και τον ήχο, ενώ μπορούσε να διαβάζει και να γράφει μουσική.

2 – 5 – 1893
Διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.

Σε αυτό πήραν μέρος περίπου 2.000 εργάτες, οι οποίοι ενέκριναν ειδικό ψήφισμα με βασικά αιτήματα την Κυριακάτικη αργία, το 8ωρο και τη σύνταξη. Το ψήφισμα επιδόθηκε στη Βουλή, αλλά αντιμετωπίστηκε με χλευασμό.
Ο Στ. Καλλέργης επιχείρησε να το διαβάσει στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί, ωστόσο συνελήφθη από την αστυνομία και παραπέμφθηκε στο Πλημμελειοδικείο, το οποίο και τον καταδίκασε σε 10ήμερη φυλάκιση.
Δες επίσης: ΑΛΤ.gr Πρωτομαγιά – Οι πρώτοι εορτασμοί στην Ελλάδα (1893–1894)
2 – 5 – 1935
Υπογράφεται Σύμφωνο Αμοιβαίας Βοήθειας μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Γαλλίας, το οποίο προέβλεπε κοινή δράση στην περίπτωση επίθεσης σε κάποια από τις δύο χώρες.

Η ναζιστική Γερμανία αντέδρασε έντονα και άμεσα, οι δε αντιδράσεις της θεωρήθηκαν από τη Μ. Βρετανία «πλήρως δικαιολογημένες», ενώ όπως δήλωσε ο ίδιος ο Λόυντ Τζορτζ (τέως Πρωθυπουργός) από το βήμα του βρετανικού κοινοβουλίου, «ο Χίτλερ θα ήταν προδότης της Γερμανίας αν δεν υπερασπίζονταν τη χώρα του».
2 – 5 – 1940
Ματαιώνονται οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λόγω του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αρχικά ήταν προγραμματισμένοι να γίνουν στο Τόκιο και στη συνέχεια στο Ελσίνκι.
2 – 5 – 1943
Σε κοινή σύσκεψη των Κεντρικών Επιτροπών του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ αποφασίζεται η συγκρότηση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ.

Η Διοίκηση του Γενικού Στρατηγείου αποτελέστηκε από τους Στέφανο Σαράφη (στρατιωτικός αρχηγός), Άρη Βελουχιώτη (καπετάνιος) και Βασίλη Σαμαρινιώτη –ψευδώνυμο του Ανδρέα Τζήμα- (αντιπρόσωπος ΕΑΜ).

2 – 5 – 1946
Επαναφέρονται σε ισχύ οι νόμοι της μεταξικής δικτατορίας για τις Επιτροπές Ασφαλείας. Η τρομοκρατία και καταστολή εναντίον του ΚΚΕ και των αγωνιστών της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης εντείνεται και συστηματοποιείται συνεχώς.

2 – 5 – 1949
Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου”
1949
Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου
1949
Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου”
1953
1953
2 – 5 – 1953
Πραγματοποιείται η ενθρόνιση του Βασιλιά Χουσεΐν Α΄ της Ιορδανίας, ο οποίος διαδέχεται σε ηλικία 16 ετών τον πατέρα του Βασιλιά Αμπντάλα Α’.
2 – 5 – 1957
Πεθαίνει ο Αμερικανός Γερουσιαστής Τζόζεφ Μακάρθι, γνωστός για τις διώξεις εναντίον των κομμουνιστών ή των υπόπτων ως κομμουνιστών, που ξεκίνησε το 1950 στις ΗΠΑ (ο λεγόμενος «Μακαρθισμός»).

Εκατοντάδες κομμουνιστές, συνδικαλιστές, κ.α. ριζοσπάστες έπεσαν θύματα του Μακαρθισμού, δικάστηκαν και φυλακίστηκαν.
Ακόμα περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών μπήκαν σε «μαύρες λίστες» (μεταξύ αυτών, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ, κ.α.).
Σχεδόν 3.000 ναυτεργάτες και λιμενεργάτες απολυθήκαν ως ύποπτοι για «αντι-αμερικανικές» δράσεις.
2 – 5 –1961
Ξεκινά τις εργασίες του το 8ο Συνέδριο του ΚΚΕ (2-8 Μάη 1961).
Η σύγκλησή του έγινε σε συνθήκες που είχαν διαμορφώσει η δεξιά οπορτουνιστική στροφή, η εσωκομματική διαπάλη και οι Αποφάσεις της 6ης και 7ης Ολομέλειας (το 1956 και 1957 αντίστοιχα), καθώς επίσης και η Απόφαση για τη διάλυση των Κομματικών Οργανώσεων στην Ελλάδα και την ένταξη των κομμουνιστών στην ΕΔΑ (8η Ολομέλεια 1958).
Οι ίδιες οι διαδικασίες σύγκλησης και διεξαγωγής του Συνεδρίου συνιστούσαν σοβαρό κομματικό πρόβλημα.
Οι διαδικασίες αντιπροσώπευσης ήταν ευάλωτες ως προς την τυπική, καταστατική νομιμότητά τους, αφού Κ.Ο. δεν υπήρχαν στις περισσότερες σοσιαλιστικές χώρες και ούτε βεβαίως στην Ελλάδα μετά από το 1958.
Το πρόγραμμα που υιοθέτησε το Συνέδριο εξέφραζε την αντίληψη των «επαναστατικών σταδίων», θέτοντας ως άμεσο πολιτικό στόχο το σχηματισμό μιας δημοκρατικής-πατριωτικής κυβέρνησης που θα συνέβαλε στη συγκέντρωση δυνάμεων για την υλοποίηση του πρώτου επαναστατικού σταδίου. Στόχος: η «Εθνική Δημοκρατική Αλλαγή», στην οποία ενέτασσε –και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο- τη λεγόμενη «εθνική αστική τάξη».
Οι αποφάσεις του Συνεδρίου αποτύπωναν ακόμη την υποτίμηση των νομοτελειών της ταξικής πάλης και την ανάγκη ύπαρξης ισχυρού κινήματος της εργατικής τάξης, την άρνηση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και των λενινιστικών αρχών συγκρότησης και λειτουργίας του Κόμματος.
Ουσιαστικά το 8ο Συνέδριο επισφράγισε τη δεξιά οπορτουνιστική στροφή του ΚΚΕ από την 6η Πλατιά Ολομέλεια και έπειτα. Α’ Γραμματέας της ΚΕ του Κόμματος εκλέχθηκε ο Κώστας Κολιγιάννης.
2 – 5 – 1965
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον διακηρύσσει το ομώνυμο Δόγμα για την αντιμετώπιση της «κομμουνιστικής διείσδυσης» στη Λατινική Αμερική.

2 – 5 – 1977
Ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος τιμάται με το βραβείο «Λένιν».

2 – 5 – 2011
Σκοτώνεται από τη CIA στο Πακιστάν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Το 1979 μετέβη στο Αφγανιστάν προκειμένου να ενταχθεί στους χρηματοδοτούμενους από τις ΗΠΑ Μουζαχεντίν, οι οποίοι είχαν πάρει τα όπλα κατά της επαναστατικής λαϊκής κυβέρνησης που είχε εγκαθιδρυθεί από την επανάσταση του 1978.
Τη λαϊκή κυβέρνηση του Αφγανιστάν συνέδραμε από τη μεριά της η Σοβιετική Ένωση.

Μετά από τη νίκη του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο Μπιν Λάντεν στράφηκε εναντίον των πρώην συμμάχων του, συγκροτώντας την «Αλ Κάιντα» και πραγματοποιώντας χτυπήματα κατά Αμερικανικών στόχων ανά τον κόσμο.

Στην οργάνωσή του αποδόθηκαν οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους το 2001 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.
Έκτοτε και με πρόσχημα την τρομοκρατία, ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων ανά την υφήλιο, καθώς και μια σειρά στρατιωτικές επιχειρήσεις μικρής και μεγάλης έκτασης (πόλεμος σε Αφγανιστάν, Ιράκ, κ.α.).
2 – 5 – 2014
Τουλάχιστον 46 άνθρωποι, διαδηλωτές ενάντια στην αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου, βρίσκουν τραγικό θάνατο καθώς κάηκαν από τους νεοναζί του «Δεξιού Τομέα» μέσα σε κτίριο των Συνδικάτων που πυρπολήθηκε στην Οδησσό.
Βίντεο καταγράφουν τη δράση των φασιστών, που έδρασαν με σχέδιο και ξεκάθαρο στόχο να σκοτώσουν.

Σύμφωνα με αυτά, οι φασίστες του «Δεξιού Τομέα» προσπάθησαν αρχικά να προβοκάρουν επεισόδια με αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Κάποιοι, μάλλον από αυτούς που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιχείρηση στρατιωτικού τύπου, έφεραν μια κόκκινη ταινία στα χέρια (προφανώς για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους) ενώ φορούσαν και τη λεγόμενη μαυρο-πορτοκαλί κορδέλα του «Αγίου Γεωργίου» (πρόκειται για ένα σύμβολο που χρησιμοποιούν οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές). Τέτοια κόκκινη ταινία φορούσαν και αρκετοί αστυνομικοί, ενώ και ανώτεροι αξιωματικοί φαίνονται να μένουν άπραγοι και να παρατηρούν τις συμπλοκές και στη συνέχεια την επίθεση με καταιγισμό βομβών μολότοφ στο κτίριο των Συνδικάτων όπου είχαν καταφύγει οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές.
Είναι, επίσης, φανερό ότι οι αυτοσχέδιες βόμβες περιείχαν ιδιαίτερα εύφλεκτη ύλη, όχι απλά κάποιο καύσιμο, αφού το υλικό αυτό εκρηγνυόταν, προκαλώντας μεγάλη φωτιά.
Επίσης, συγκλονιστικές είναι οι εικόνες που δείχνουν ανθρώπους (τουλάχιστον 4) να πηδάνε από τα παράθυρα από μεγάλο ύψος, προκειμένου να γλιτώσουν από την ασφυξία και καθώς πέφτουν και τραυματίζονται, στη συνέχεια φασίστες που τους περιμένουν στο έδαφος, τους αποτελειώνουν χτυπώντας τους με ρόπαλα.

Ακόμα, γνωστοί φασίστες που συμμετείχαν και στα επεισόδια στην πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, εμφανίζονται και στην Οδησσό και μάλιστα να πυροβολούν ανθρώπους, που είτε έβγαιναν στα παράθυρα για να αναπνεύσουν είτε κατάφερναν να βγουν από το φλεγόμενο κτίριο. Οι εικόνες που αντίκρισαν οι πυροσβέστες μετά το μακελειό είναι απερίγραπτες με πολλά καμένα πτώματα να είναι μη αναγνωρίσιμα, ενώ σε αυτές τις συνθήκες και ο αριθμός των 46 θυμάτων είναι μάλλον υποτιμημένος, με κάποιες μαρτυρίες κατοίκων της Οδησσού να μιλούν για πολύ περισσότερους απανθρακωμένους ανθρώπους.
Το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα που αρχικά η κυβέρνηση του Κιέβου προσπάθησε να υποβαθμίσει και να αποδώσει σε σύγκρουση οπαδών ομάδων (επειδή στα φασισταριά υπήρχαν και χούλιγκανς) ή σε προβοκάτσια της Ρωσίας, αναγκάστηκε τελικά να δηλώσει ότι έχει διατάξει έρευνα, για να διευκρινιστούν οι συνθήκες του εμπρησμού. Ωστόσο, είναι φανερό ότι η αντιδραστική κυβέρνηση το μόνο που ήθελε ήταν να συγκαλύψει το έγκλημα.
Δες επίσης:
- Καταδίκη του φασισμού που είναι γέννημα του καπιταλισμού
- Δήλωση των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων για την κατάσταση στην Ουκρανία
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
3 – 5 – 1808
Ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος, Φρανσίσκο Γκόγια, ζωγραφίζει τον περίφημο πίνακά του «Οι Εκτελέσεις της 3ης Μαΐου», όπου απεικονίζει τις βαναυσότητες που διέπραξαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα και αναδεικνύει την ηρωική αντίσταση του λαού .
Δες επίσης ΑΛΤ.gr 1828
3 – 5 – 1837
Ιδρύεται το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι η πρώτη ανώτατη σχολή σ’ όλη την ανατολική Μεσόγειο.

3 – 5 – 1887
Γεννιέται η μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός, Μαρίκα Κοτοπούλη.
Ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα του θεάτρου αλλά και της ζωής, καθώς η ίδια δεν ξεχώριζε τη ζωή από το θέατρο. Είχε αναπτύξει κοινωνική δράση συνδράμοντας και οικονομικά το Σωματείο των Ηθοποιών στοχεύοντας στην αναβάθμιση του επιπέδου των μελών του.

Παιδάκι ακόμα, βρέθηκε στο σανίδι με το τραγουδάκι «Η κυρά μας η δασκάλα» στο θίασο του πατέρα της Δημήτρη Κοτοπούλη και χάλασε κόσμο. Ηταν η νεότερη ηθοποιός που προσλήφθηκε στο τότε Βασιλικό Θέατρο, σε ηλικία 15 χρόνων. Από το 1901 και για δέκα χρόνια συμμετείχε στα «Παναθήναια». Το 1908 ίδρυσε τη «Νέα Σκηνή» και συνεργάστηκε με όλους τους πρωταγωνιστές του θεάτρου. Από το 1912 έγινε θιασάρχης κάνοντας πολλά ταξίδια στο Παρίσι, προκειμένου να βρει καινούργια έργα.
Το 1929, ίδρυσε την «Ελευθέρα Σκηνή» μαζί με τον Σπύρο Μελά και τον Μήτσο Μυράτ. Νοιαζόταν πραγματικά για την τέχνη της, στην οποία επέφερε πολλές καινοτομίες, όπως η θεσμοθέτηση του σκηνοθέτη ως απαραίτητου συντελεστή μιας παράστασης, του σκηνογράφου και του ενδυματολόγου. Κοντά της αναδείχτηκαν μεγάλες προσωπικότητες του θεάτρου, όπως ο Γιώργος Ανεμογιάννης, ο Αντώνης Φωκάς και ο Γιάννης Τσαρούχης. Επηρέασε με την τέχνη της πολλούς από τους νέους τότε δημιουργούς, όπως τον Δημήτρη Πικιώνη, τον Νίκο Εγγονόπουλο, τον Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα. Ιδρυσε Δραματική Σχολή, η οποία, αν και δεν μακροημέρευσε, συνέβαλε στο να μπουν τα θεμέλια της θεατρικής παιδείας στην Ελλάδα.
Κάθε νέα εμφάνιση της Μαρίκας Κοτοπούλη ήταν ένα θεατρικό γεγονός και μια συνεχής ανατροπή. Η έντονη ζωή της εκτός θεάτρου αποτέλεσε και αυτή μέρος του θρύλου που περιβάλλει το όνομα Κοτοπούλη. Ο έρωτάς της με τον Ιωνα Δραγούμη αλλά και ο τρόπος ζωής που ακολουθούσε ήταν πρόκληση για τα ήθη της εποχής αλλά ταυτόχρονα αποτελούν στοιχεία για την έντονη και συναρπαστική, όπως φαίνεται, ζωή αυτής της ολοκληρωμένης ηθοποιού, η οποία συμπύκνωνε στο πρόσωπό της την τέχνη του θεάτρου που άφησε εποχή, όπως είχε πει ο Αιμίλιος Χουρμούζιος.
Πηγή: Ριζοσπάστης
3 – 5 – 1968
Εκτεταμένες συμπλοκές φοιτητών και αστυνομίας ξεσπούν στο κτιριακό συγκρότημα του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στο Παρίσι. Είναι η πρώτη εκδήλωση του «Γαλλικού Μάη».

Σύντομα στις κινητοποιήσεις μπαίνει και η εργατική τάξη, η οποία δίνει μαζικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά στις συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις.

Συνολικά το Μάη του ’68 η συμμετοχή στις εργατικές διαδηλώσεις του Παρισιού έφτασε περίπου τα 2 έως 2,5 εκατομμύρια άτομα. Σε όλη τη χώρα απήργησαν περίπου δέκα εκατομμύρια εργάτες, απονεκρώνοντας για μέρες τα πάντα. Αυτό ήταν το καθοριστικό και χαρακτηριστικό στοιχείο του πραγματικού εργατικού Μάη του 1968 στη Γαλλία.

Στις 29 Μάη σχηματισμοί τεθωρακισμένων έκαναν την εμφάνισή τους σε διάφορα προάστια του Παρισιού. Με την προκήρυξη των εκλογών, σύμφωνα με τη νομοθεσία απαγορεύτηκαν οι συγκεντρώσεις. Στις εκλογές, στις 23 και 30 Ιουνίου, οι Γκολικοί μαζί με τους συνεργαζόμενούς τους συγκέντρωσαν περισσότερες έδρες από κάθε άλλη φορά: 358 επί συνόλου 485.
Οι αυξήσεις που κατάκτησαν οι εργαζόμενοι δόθηκαν άμεσα και ήταν σημαντικές σε σύγκριση με τα συνηθισμένα δεδομένα. Σε ορισμένους τομείς (ενέργεια) έφταναν έως και 19%. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαστάσεις της γενικής απεργίας, τη σύγκρουση και τα όριά της, έχει σημασία να εκτιμήσουμε ότι τα αιτήματα που ικανοποιήθηκαν, ήταν αντικειμενικά οι αναγκαίες υποχωρήσεις από την αστική τάξη για να αποφύγει τα χειρότερα. Οι αυξήσεις αυτές πολύ γρήγορα εξανεμίστηκαν, αφού μέσα στο 1969, όπως και στα επόμενα χρόνια, υιοθετήθηκαν νέα μέτρα λιτότητας, περιστολής των δαπανών σε υγεία, παιδεία, κοινωνική πρόνοια και αυξήθηκε η φορολογία.
Δες επίσης:
- Καταδίκη του φασισμού που είναι γέννημα του καπιταλισμού «Στρογγυλό Τραπέζι» της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ
- Εκδήλωση με θέμα: «50 χρόνια μετά… φανερές και αθέατες όψεις του Μάη ’68»
- Διδάγματα από τον Μάη του ’68
- Για το Μάη του 1968 στη Γαλλία
- Ο Μάης του 1968 στη Γαλλία (Φάνη Παρρή) Πολιτικο-οικονομικό υπόβαθρο
3 – 5 – 1973
Ο Πρόεδρος του Φοιτητικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ένωσης Βίκτορ Βίντσερ εκφράζει την αλληλεγγύη των φοιτητών της ΕΣΣΔ προς τους αγωνιζόμενους Έλληνες φοιτητές, ζητώντας ταυτόχρονα την αποφυλάκιση όλων των κρατουμένων και το σεβασμό των ακαδημαϊκών ελευθεριών.
3 – 5 –1977
Με ομόφωνη απόφασή της, η κυπριακή Βουλή ζητάει το άνοιγμα του φακέλου της προδοσίας της Κύπρου. Το αίτημα υποστηρίζει σύσσωμη η αντιπολίτευση στην Ελλάδα, προσκρούει όμως στην άρνηση της κυβέρνησης της ΝΔ.
3 – 5 – 1982
Πεθαίνει ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ιδεαλιστής φιλόσοφος και μεταρρυθμιστής της ελληνικής εκπαίδευσης.

3 – 5 – 1982
Η κυβέρνηση της Τουρκίας ανακοινώνει ότι δεν αποδέχεται τη νέα συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας, που υπερψηφίστηκε από 130 χώρες
3 – 5 – 1983
Νέα πρόταση για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων της Ευρώπης πραγματοποιεί ο Σοβιετικός ηγέτης Γιούρι Αντρόποφ. Δηλώνει ότι η Σοβιετική Ενωση είναι διατεθειμένη να μειώσει τον αριθμό των πυρηνικών πυραύλων της που σημαδεύουν τη Δυτική Ευρώπη, στο επίπεδο των πυραύλων που έχει αναπτύξει το ΝΑΤΟ.

3 – 5 – 1984
Ο Έλληνας συνθέτης Ιάννης Ξενάκης γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών στην έδρα της σύνθεσης.

3 – 5 – 1996
Πεθαίνει ο μεγάλος κιθαρίστας και συνθέτης Δημήτρης Φάμπας.

Από μικρός έδειξε το ταλέντο του στη μουσική, παίζοντας λαούτο και μαθαίνοντας μαντολίνο. Σπούδασε κλασική κιθάρα με τον Νίκο Ιωάννου και πήρε το δίπλωμά του από το Εθνικό Ωδείο (τάξη Γ. Βώκου) με αριστείο εξαιρετικής επίδοσης το 1953. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τον Θ. Βαβαγιάννη και τον Κ. Κυδωνιάτη.
Στα 1955 και 1956, με υποτροφία της ιταλικής κυβέρνησης, σπούδασε κιθάρα στην Ακαδημία Chigiana της Σιέννα, με τον Αντρέ Σεγκόβια και μουσικολογία με τον Εμίλιο Πουχόλ. To 1958, με πρόσκληση και υποτροφία του Σεγκόβια, σπούδασε κοντά του στην Ακαδημία του Santiago de Compostella της Ισπανίας, με συμμαθητές τους Alirio Diaz και John Williams.
Ως καλλιτέχνης ο Δημήτρης Φάμπας μάγευε το ακροατήριό του και η δεξιοτεχνία του στην κιθάρα συνέπαιρνε και τον πιο απλό ακροατή.
Έδωσε πολλά ρεσιτάλ σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ολλανδία, Τσεχοσλοβακία, ΗΠΑ, Καναδά, ΕΣΣΔ, Ουγγαρία, Βατικανό, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αυστρία, σε όλες τις μεγάλες πόλεις και θέατρα της Ελλάδας και στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Έδωσε επίσης πολλές διαλέξεις για την κιθάρα σε Διεθνή Φεστιβάλ και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Υπήρξε μέλος και προεδρεύων πολλών ελλανόδικων επιτροπών διαγωνισμών κιθάρας. Ήταν τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής (IMC. UNESCO) και πρόεδρος του ΣΚΩΑ. Συμμετείχε σε πολλούς δίσκους και κινηματογραφικές ταινίες. Για τουλάχιστον μια δεκαετία συνεργάστηκε ως σολίστ και ζωντανά σε συναυλίες, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις έργων των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Κουνάδη, Ξαρχάκου, Ζαμπέτα και άλλων, προσφέροντας στην κιθάρα μεγαλύτερη δημοτικότητα.
Διακρίθηκε ως συνθέτης γράφοντας πλήθος από συνθέσεις, σπουδές, σουίτες και χορούς, ενώ ορισμένα έργα του συχνά παίζονται ως υποχρεωτικά σε διεθνείς διαγωνισμούς.
Ηχογράφησε πέντε προσωπικούς δίσκους για σόλο κιθάρα.
Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος δάσκαλος. Με επιμονή και υπομονή, μετέφερε τη βαθιά γνώση του οργάνου και το πάθος του σε γενιές κιθαριστών και φιλόμουσων. H σχολή του και η διδασκαλία του θεωρήθηκαν από τις καλύτερες στον κόσμο από όπου βγήκαν πολλοί διαπρεπείς καλλιτέχνες. Δημιούργησε, επίσης και διηύθυνε δύο ορχήστρες κιθαριστών, μία με παιδιά και μία με προχωρημένους κιθαρίστες, με τις οποίες για πάνω από δέκα χρόνια έδωσε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.
3 – 5 – 2009
Ο Παναθηναϊκός νικά στον τελικό του φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα του μπάσκετ την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 82-78 στο O2 World Arena στο Βερολίνο και στέφεται για πέμπτη φορά Πρωταθλητής Ευρώπης.
3 – 5 – 2011
Φεύγει από τη ζωή, ο καλός άνθρωπος του ελληνικού σινεμά, ο Θανάσης Βέγγος.

Σεμνός «μαχητής» – από τα γεννοφάσκια του μέχρι το τέλος του – «στη γαλέρα της ζωής» που «τράβηξε άγριο κουπί» όπως έλεγε ο ίδιος. Αγωνίστηκε, έζησε, βιοπάλεψε και δημιούργησε σαν γνήσιο τέκνο του λαού. Και πάντα με μοναδική σεμνότητα, συνέπεια, αξιοπρέπεια, καλοσύνη κι ανθρωπιά.
Ο πατέρας του, εργάτης στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού στον Πειραιά, αλλά και μαχητής του ΕΛΑΣ Πειραιά, απολύθηκε από την εταιρεία λόγω της συμμετοχής του στην ιστορική Μάχη της Ηλεκτρικής. Η απόλυση του πατέρα του ανάγκασε τον Θανάση Βέγγο να βγει στη βιοπάλη. Δούλεψε στην επεξεργασία δερμάτων και έκανε μικροθελήματα στη γειτονιά του. ΕΠΟΝίτης στα χρόνια της Κατοχής, ο Θανάσης Βέγγος υπηρέτησε τη θητεία του ως κρατούμενος στο Κολαστήριο της Μακρονήσου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1951.
Μετά την απελευθέρωσή του, ο συγκρατούμενός του στη Μακρόνησο, σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος, για να επιβιώσει, τον πήρε στο μικρό στούντιό του, σαν άνθρωπο για όλες τις δουλειές. Ο Κούνδουρος, παρατηρώντας τις εκφραστικές του δυνατότητες, τον χρησιμοποίησε και σαν ηθοποιό, στην πρώτη του ταινία «Μαγική πόλη» (1952). Στη συνέχεια, ο Θανάσης Βέγγος δούλευε σαν τεχνικός σε διάφορες ταινίες, αλλά έπαιζε και μικρά ρολάκια. Το ολοφάνερο, έμφυτο, αυτοδίδακτο υποκριτικό ταλέντο του φάνηκε και στο θέατρο. Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, παίζοντας στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς – πλουτς», στο θέατρο «Περοκέ». Την ίδια χρονιά, μετά από εξετάσεις στην τότε Επιτροπή Ταλέντων, του δόθηκε η Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ηθοποιού και έγινε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (11/4/1959).

Από το 1959 μέχρι και το 1999 συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους που ανέβαζαν ελληνικές κωμωδίες και επιθεωρήσεις. Μεταξύ άλλων στις: «Μαντουμπάλα», «Καινούργια Αθήνα », «Άνθρωποι του ’60», «Οκτώ άνδρες κατηγορούνται», «Κόκκινα τριαντάφυλλα», «Οι φτωχοδιάβολοι», «Αρχοντορεμπέτισσα», «Κύπρος γιοκ», κ.ά. Από το 1969 και μετά, με δικούς του θιάσους, ανέβασε τα έργα «Ο τρελός του Λούνα Παρκ» (με αυτό περιόδευσε και στις ΗΠΑ), «Τι έκανες στον Τρωικό Πόλεμο Θανάση;», «Το βλήμμα», κ.ά. Το 1995 πρωτοεμφανίστηκε στην Επίδαυρο, πρωταγωνιστώντας στην αριστοφανική «Ειρήνη», που ανέβασε το «Ανοιχτό Θέατρο». Με τον ίδιο θίασο πρωταγωνίστησε στους αριστοφανικούς «Αχαρνής», στην Επίδαυρο (1998).
Ανάμεσα στις 126 κινηματογραφικές ταινίες (άλλων σκηνοθετών) που έπαιξε ήταν οι: «Ο Δράκος», «Ο Ηλίας του 16ου», «Ψηλά τα χέρια Χίτλερ», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», «Ησυχες μέρες του Αυγούστου», «Το βλέμμα του Οδυσσέα», «Όλα είναι δρόμος», «Το πέταγμα του κύκνου» (2009) κ.ά.

Μεταξύ των δικών του ταινιών (η επωνυμία της εταιρείας του ήταν «Θ. Β. Ταινίες γέλιου»), είναι και οι εξής: «Βασιλιάς της γκάφας», «Καταζητείται ο Βέγγος », «Τύφλα να ‘χει ο Μάρλον Μπράντο», «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης», «Ο πολύτεκνος», «Ένας τρελός τρελός Βέγγος », «Παπατρέχας», «Ποιος Θανάσης », «Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές», «Διακοπές στο Βιετνάμ», «Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ», «Από πού πάνε στη χαβούζα», «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι», «Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι», «Ο τρελός καμικάζι», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας», «Βοήθεια, ο Βέγγος , φανερός πράκτορας 000», «Τρελός, παλαβός και Βέγγος », «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος », «Ποιος Θανάσης », «Θου – Βου, φαλακρός πράκτωρ», «Ενα ασύλληπτο κορόιδο».
Στο ενεργητικό του είχε το ντοκιμαντέρ «Χίλια χρόνια πριν», την τηλεταινία «Βήματα» και επτά τηλεοπτικές σειρές. Διακρίθηκε με το Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (1961) και με το βραβείο Πρώτου Ανδρικού Ρόλου από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στις ταινίες του Ντίνου Κατσουρίδη «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;» (1971) και «Θανάση , πάρε τ’ όπλο σου» (1972).
3 – 5 – 2021
«Φεύγει» από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Γ. Παπαγεωργίου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 και σπούδασε νομικά και φιλολογία. Στα Γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την ποιητική συλλογή «Ποιήματα». Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και άσκησε συστηματικά λογοτεχνική κριτική από περιοδικά και εφημερίδες. Ακόμα, επιμελούνταν και διηύθυνε λογοτεχνικά περιοδικά.
Στα χρόνια της χούντας, είχε διατελέσει συνυπεύθυνος στη σύνταξη των ετήσιων ομαδικών αντιδικτατορικών εκδόσεων «Κατάθεση ’73» και «Κατάθεση ’74».
Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί και κυκλοφορήσει σε δίσκους από τον Θάνο Μικρούτσικο («Ιχνογραφία»), τον Νίκο Τάτση («Ερανα»), καθώς και τον Χάρη Κατσιμίχα.
Υπήρξε επιμελητής λογοτεχνικών εκπομπών και εκδηλώσεων στο Τρίτο Πρόγραμμα, ενώ είχε διδάξει και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Στη δημιουργική του διαδρομή τιμήθηκε με πολλά βραβεία, ανάμεσά τους το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2001 και το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του ποιητικού του έργου, το 2009.
3 – 5 – 2022
“Φεύγει” από τη ζωή ο σεμνός αγωνιστής Γιώργος Ροΐδης, αντιναύαρχος ε.α.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953.
Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων μπήκε το 1972 και αποφοίτησε με το βαθμό του Σημαιοφόρου το 1976.
Αποστρατεύτηκε από το Πολεμικό Ναυτικό το 2004.
Μετά την αποστρατεία του μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ αγωνίστηκε για το δίκιο του λαού και το σοσιαλισμό.
Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ανέπτυξε δραστηριότητα στο αντιπολεμικό και φιλειρηνικό κίνημα και συμμετείχε στην Κίνηση για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ). Ακόμη αγωνιστική δραστηριότητα ανέπτυξε με την Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΝΕΑΕΔ). Διετέλεσε πρόεδρος των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) και πρόεδρος της εταιρείας “Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων”.
Από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της ιστοσελίδας μας, υπήρξε συνεχής και αδιάλειπτη η παρουσία του με αρθρογραφία, ανακοινώσεις, παρεμβάσεις για τα προβλήματα που απασχολούν τους απόστρατους και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερ
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
4 – 5 – 1929
Γεννιέται η Βρετανοβελγίδα ηθοποιός, Όντρεϊ Χέμπορν (Audrey Hepburn, πέθανε 20-Ιαν-1993).

Είναι από τους ελάχιστους ηθοποιούς που έχουν βραβευτεί με Όσκαρ, Τόνυ, Έμμυ και Γκράμι.
Συμμετείχε σε πολυάριθμες παραγωγές του θεάτρου, του κινηματογράφου ενώ εμφανίστηκε και στο Μπρόντγουεϊ.
4 – 5 – 1934
Οι οικοδόμοι της Θεσσαλονίκης κατεβαίνουν σε απεργία.

Την 3η μέρα η απεργία γενικεύεται και στο πλευρό των οικοδόμων προστίθενται οι σιδεράδες, οι ξυλουργοί, οι εργάτες χαρτοποιΐας, οι τουβλοποιοί, οι βυρσοδεψεργάτες, κ.α.
Η απεργία των οικοδόμων θα λήξει μετά από 8 μέρες, ενώ των υπολοίπων μετά από 12, με ολική ή μερική νίκη.
4 – 5 – 1931
Η τουρκική Εθνοσυνέλευση επανεκλέγει Πρόεδρο τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

Δες επίσης: ΑΛΤ.gr 1881
4 – 5 – 1949
Καταγράφεται η πρώτη αεροπορική τραγωδία στην ιστορία του αθλητισμού.
Αεροπλάνο που μεταφέρει την ομάδα της Τορίνο συντρίβεται στο λόφο Σουπέργκα στην Ιταλία. Σκοτώνονται 31 άνθρωποι, εκ των οποίων οι 18 είναι παίκτες της ”Τόρο” με τους 10 διεθνείς.
4 – 5 – 1953
Παγκαπνεργατική απεργία ξεσπά στον Πειραιά. Κρατά 15 μέρες και λήγει με ικανοποίηση όλων των αιτημάτων των απεργών.
4 – 5 – 1953
Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ (ErnestHemingway) τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του «Ο Γέρος και η Θάλασσα».

4 – 5 – 2006
Πέθανε σε ηλικία 85 χρόνων ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας, Αλέξης Δαμιανός, οι ταινίες του οποίου «Μέχρι το πλοίο» και «Ευδοκία» σηματοδότησαν την ιστορία του νέου ελληνικού κινηματογράφου.

Μια πολύπλευρη, ξεχωριστή προσωπικότητα, πολιτικά και κοινωνικά στρατευμένος, ο δημιουργός που διέσχισε το ταραγμένο μέτωπο της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας συμμετέχοντας ενεργά στη φλεγόμενη εμπειρία.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.
Συμμετείχε με τους Ηνωμένους Καλλιτέχνες (1946) στο θέατρο του Βουνού. Ιδρυτής του «Πειραματικού Θεάτρου» και του Θεάτρου «Πορεία», όπου σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα. Εχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών, όπως «Ο Κλέφτης» του Π. Βούλγαρη, «Σύντομο διάλειμμα» του Ντ. Κατσουρίδη, «Φόβος» του Μ. Μανουσάκη, «Ο καιρός των Ελλήνων» του Λ. Παπαστάθη.
Οι ταινίες του, τρεις στο σύνολό τους, έχοντας αναδειχτεί σε γονιμοποιό δύναμη του ελληνικού κινηματογράφου, έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και του έχουν χαρίσει διεθνή αναγνώριση.

Το τρίπτυχο του έργου του ξεκινά το 1966 με το «Μέχρι το Πλοίο» και μαζί του η ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου ξετυλίγεται. Σταθμός στο 1971 και στην «Ευδοκία», την καλύτερη για πολλούς ελληνική ταινία όλων των εποχών. Επόμενος σταθμός στο 1995 και στον «Ηνίοχο», την πιο πολυαναμενόμενη κινηματογραφική επιστροφή που γνώρισε το ελληνικό σινεμά. Σκληρή ποίηση, κοινωνική διείσδυση, ιστορικός προβληματισμός, με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο, χαρακτηρίζει το μοναδικό έργο του Αλέξη Δαμιανού.
Περισσότερο δημιουργός παρά απλά σκηνο-Θέτης, ο Αλέξης Δαμιανός κατάφερε να διαβεί αλώβητος την αχανή έρημο του ελληνικού κινηματογράφου. Η ολοένα αυξανόμενη φήμη του, παρά το μικρό σε έκταση έργο του, δε δημιουργήθηκε τυχαία.
Μέσα από το έργο του θέλησε να προσφέρει τη μνήμη, που θεωρούσε το πιο δυνατό όπλο του ανθρώπου ενάντια στη λήθη που είναι ο θάνατος του μέλλοντος. Αναζήτησε την αλήθεια συμπορευόμενος με άλλους συντρόφους του για να κατακτήσει την ισοτιμία και τη δικαιοσύνη. Πίστευε ότι το υλικό της πνευματικής πρωτοπορίας σε κάθε χώρα ανήκει στην αριστερά.
«Κι αυτό είναι μια μεγάλη παρηγοριά. Η ελπίδα μόνο από κει θ’ ανθίσει και για όλη τη Γη».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
5 – 5 – 1818
Γεννιέται στην πόλη Τριρ της Πρωσίας ο Καρλ Μαρξ.

Αφού τέλειωσε το γυμνάσιο, ο Μαρξ πήγε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή στη Βόννη και έπειτα στο Βερολίνο όπου σπούδασε νομικά, προπαντός όμως ιστορία και φιλοσοφία. Τέλειωσε το Πανεπιστήμιο το 1841 με τη διδακτορική διατριβή για τη φιλοσοφία του Επίκουρου.

Με τον Φρίντριχ Ένγκελς συνδέθηκε το Σεπτέμβρη του 1844 στο Παρίσι, που από τότε έγινε ο πιο στενός του φίλος. Μαζί πήραν ενεργότατο μέρος στην τοτινή κοχλάζουσα ζωή των επαναστατικών ομάδων του Παρισιού (ιδιαίτερη σημασία είχε η θεωρία του Προυντόν, που ο Μαρξ την καταπολέμησε αποφασιστικά στην Αθλιότητα της Φιλοσοφίας το 1847) και επεξεργάστηκαν -παλεύοντας επίμονα ενάντια στις διάφορες θεωρίες του μικροαστικού σοσιαλισμού- τη θεωρία και την τακτική του επαναστατικού προλεταριακού σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Το 1845, ύστερα από επιμονή της πρωσικής κυβέρνησης, ο Μαρξ απελάθηκε από το Παρίσι σαν επικίνδυνος επαναστάτης και πήγε στις Βρυξέλλες. Την άνοιξη του 1847, οι Μαρξ και Ένγκελς προσχώρησαν στην «Ένωση των Κομμουνιστών» και πήραν μέρος στο II Συνέδριό της (Νοέμβρης 1847 στο Λονδίνο), όπου έπαιξαν εξέχοντα ρόλο. Με εντολή του Συνεδρίου συνέταξαν και το περίφημο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος που εκδόθηκε το Φλεβάρη του 1848.

Στο έργο αυτό εκθέτονταν με μεγαλοφυή σαφήνεια και διαύγεια η νέα κοσμοαντίληψη, ο συνεπής υλισμός που αγκαλιάζει και την περιοχή της κοινωνικής ζωής, η διαλεκτική σαν η πιο ολόπλευρη και η πιο βαθιά διδασκαλία της εξέλιξης, η θεωρία της ταξικής πάλης και ο κοσμοϊστορικός επαναστατικός ρόλος του προλεταριάτου, του δημιουργού της νέας, της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Η νέα θεωρία επιβεβαιώθηκε περίλαμπρα από την πορεία των επαναστατικών γεγονότων του 1848-1849, όπως επιβεβαιώθηκε αργότερα και απ’ όλα τα προλεταριακά και δημοκρατικά κινήματα όλων των χωρών του κόσμου. Με τη νίκη της αντεπανάστασης ο Μαρξ παραπέμφθηκε σε δίκη και κατόπιν απελάθηκε από τη Γερμανία (16 Μάη 1849). Αρχικά πήγε στο Παρίσι. Απελάθηκε όμως και από κει και πήγε στο Λονδίνο, όπου έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Από εκεί ο Μαρξ διεξήγε αμείλικτο πόλεμο εναντίον των θεωριών και των ρευμάτων του μικροαστικού και γενικότερα του μη προλεταριακού σοσιαλισμού που κυριαρχούσαν τότε. Σε μια σειρά ιστορικές εργασίες επεξεργάστηκε την υλιστική του θεωρία, αφιερώνοντας τις δυνάμεις του κυρίως στη μελέτη της πολιτικής οικονομίας. Την επιστήμη αυτή ο Μαρξ την επαναστατικοποίησε στα έργα του «Η κριτική της πολιτικής οικονομίας» (1859) και «Το Κεφάλαιο» (τ. 1, 1867).

Το 1864 ιδρύθηκε στο Λονδίνο η Ι Διεθνής, η «Διεθνής ένωση των εργατών». Ο Μαρξ ήταν η ψυχή αυτής της οργάνωσης, ήταν εκείνος που έγραψε την πρώτη «Διακήρυξή» της, καθώς και μια σειρά αποφάσεις, δηλώσεις και διακηρύξεις της. Ο Μαρξ, συνενώνοντας το εργατικό κίνημα των διαφόρων χωρών, σφυρηλάτησε μια ενιαία τακτική της προλεταριακής πάλης της εργατικής τάξης των διαφόρων χωρών.

Ύστερα από την ήττα της Κομμούνας του Παρισιού («Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία του 1871») και ύστερα από τη διάσπαση της Διεθνούς από τους μπακουνιστές, έγινε αδύνατη η παραμονή της Διεθνούς στην Ευρώπη. Έτσι, μετά το συνέδριο της Διεθνούς στη Χάγη (1872) ο Μαρξ εξασφάλισε τη μεταφορά του Γενικού Συμβουλίου της Διεθνούς στη Νέα Υόρκη. Η Διεθνής εκπλήρωσε έτσι τη διεθνή της αποστολή και παραχώρησε τη θέση της σε μια εποχή απροσμέτρητα πιο μεγάλης ανόδου του εργατικού κινήματος σε όλες τις χώρες του κόσμου, συγκεκριμένα στην εποχή της ανάπτυξής του σε πλάτος, στην εποχή της δημιουργίας μαζικών σοσιαλιστικών εργατικών κομμάτων στα πλαίσια κάθε εθνικού κράτους. Η εντατική δράση στη Διεθνή και η ακόμη πιο εντατική απασχόληση του Μαρξ υπέσκαψαν οριστικά την υγεία του. Πέθανε στις 14 Μαρτίου 1883 στο Λονδίνο. (Με βάση το έργο του Β. Ι. Λένιν «Για τον Μαρξ και τον Μαρξισμό», εκδ. Σύγχρονη Εποχή)
5 – 5 – 1821
Στις 5 Μαΐου 1821 πεθαίνει εξόριστος στο νησί της Αγίας Ελένης, αιχμάλωτος των Βρετανών, ο αυτοκράτορας της Γαλλίας Ναπολέων Βοναπάρτης.

Υπήρξε μεγάλη πολιτική και στρατιωτική προσωπικότητα. Διατέλεσε πρώτος ύπατος αρμοστής της Γαλλικής Δημοκρατίας (1799 – 1804), αυτοκράτορας (1804 – 1814 και Μάρτιος – Ιούνιος 1815). Χαιρέτισε τη Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση και πήρε μέρος σ’ αυτήν. Διακρίθηκε για την τόλμη και τις ικανότητές του. Διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού και το 1796 ανώτατος διοικητής της στρατιάς.
Οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι είχαν στην αρχή τους προοδευτικά στοιχεία, γιατί συνέβαλαν στην κατάργηση του φεουδαρχικού συστήματος σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ήταν ωστόσο γενικά πόλεμοι κατακτητικοί, που έγιναν προς όφελος της γαλλικής αστικής τάξης στην αντίθεσή της κυρίως με την αποικιοκρατική κυριαρχία της Βρετανίας.
Πηγή: Ριζοσπάστης
5 – 5 – 1889
Γεννιέται ο Βασίλης Ρώτας, Έλληνας λογοτέχνης, που μετέφρασε στα ελληνικά όλα τα έργα του Γουίλιαμ Σέξπιρ. Ο Βασίλης Ρώτας ανήκει σε κείνους τους πνευματικούς ανθρώπους που έθεσαν ως κυρίαρχο της ζωής τους την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε εκείνους που αφοσιώθηκαν και αγωνίστηκαν για τα ιδανικά του Μαρξισμού – Λενινισμού, στην πανανθρώπινη ιδεολογία που σταθερά και αποφασιστικά διδάσκει το ΚΚΕ. Έδωσε σκληρές μάχες, υποστήριξε τις αξίες, υπηρέτησε στον αγώνα για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, υποστηρίζοντας στην πράξη τον κοινωνικό ρόλο του καλλιτέχνη.

Γεννήθηκε το 1889. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση.
Ξεκίνησε να δημοσιεύει ποιήματα στο περιοδικό «Νουμάς» το 1908. Άρθρα, διηγήματα, κριτική θεάτρου και μαρτυρίες του δημοσιεύθηκαν στον παράνομο Τύπο στη διάρκεια της Κατοχής, στα «Ελεύθερα Νέα», στη «Βραδυνή», στην «Πρωία», στην «Εστία» και στο περιοδικό «Θέατρο» (1961-1965) και στον «Λαϊκό Λόγο» (1965-1967). Υπήρξε βασικός συνεργάτης του περιοδικού «Ελληνικά Γράμματα» και ίδρυσε μαζί με άλλους φοιτητές τη Φοιτητική Συντροφιά.

Στην πολιτιστική και ειδικά στη θεατρική δραστηριότητα που ανέπτυξε το ΕΑΜικό κίνημα, με την Παιδεία και την Τέχνη να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων προς την κοινωνική αλληλεγγύη και ισότητα, τη συλλογική και εθελοντική δράση εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών, η συμβολή του Βασίλη Ρώτα υπήρξε καθοριστική. Με σύμφωνο το ΕΑΜ, το 1942, ίδρυσε το Θεατρικό Σπουδαστήριο, «νόμιμο καταφύγιο» για τους ΕΠΟΝίτες. Το θέατρο του Ρώτα έγινε βήμα προβληματισμού και συνειδητοποίησης, όπου νέοι μάθαιναν για το θέατρο και συμμετείχαν σε αντιστασιακές εκδηλώσεις, με παραστάσεις σε θέατρα, πλατείες, δρόμους, και κείμενα που εξύψωναν το λαϊκό φρόνημα, ενώ οι εισπράξεις πήγαιναν στο ταμείο του αγώνα.
Την ίδια εποχή, στην ελληνική επαρχία αναπτύσσεται ένα νέο είδος θεάτρου, που υπηρετεί τους σκοπούς του αντιστασιακού αγώνα. Το «Θέατρο του βουνού». Το καλοκαίρι του 1944 ο Βασίλης Ρώτας μεταφέρει το πνεύμα θεάτρου στα βουνά. Με υπόδειξη της ΠΕΕΑ ιδρύει το «Θεατρικό όμιλο της ΕΠΟΝ Θεσσαλίας», ανταποκρινόμενος στο επίμονο αίτημα των αγωνιστών για θέατρο. Το θίασο αποτελούν επαγγελματίες ηθοποιοί, αλλά και ερασιτέχνες από τους αντάρτες. Μεταξύ αυτών, ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου, ο ηθοποιός Γιώργος Δήμας, οι Βάσης και Άννα Ξένου, ο Νικηφόρος Ρώτας, ο Αλ. Ξένος.

Αλλά παράλληλα και στη συνέχεια, στο νόμιμο και στον παράνομο Τύπο, ο Βασίλης Ρώτας με τα άρθρα του στηλίτευε και σάρκαζε τα κάλπικα, φώτιζε τον αναγνώστη, με σκοπό να βοηθήσει στην αυτοσυνείδησή του, να του γνωρίσει τις αληθινές αξίες της ζωής και της τέχνης. Εκείνος, ο τόσο μειλίχιος και γελαστός στις προσωπικές επαφές του, γινόταν βίαιος, σκληρός, ανελέητος, όταν έγραφε και πάλευε για ό,τι τον πονούσε. Το θέατρο, ωστόσο, είχε την προτίμησή του. Σ’ όλες τις εκφάνσεις του: σκηνική πράξη («Λαϊκό Θέατρο»), σκηνική διδαχή («Θεατρικό Σπουδαστήρι»), σκηνική κρίση (κριτικές μελέτες, άρθρα κλπ.). Εκεί επικέντρωνε τον περισσότερο δημιουργικό μόχθο του. Είτε με τα πρωτότυπα έργα του, είτε με τις μεταφράσεις του, είτε με τα δοκίμιά του. Και σ’ όλα τα έργα του ιστορούσε και υμνούσε τους αγώνες των Ελλήνων για αποτίναξη των κάθε είδους «ζυγών», για αυτογνωσία, για αδέσμευτη σκέψη, αφίμωτη έκφραση, αδούλωτο βίο…
Σε πολλά έργα του, ακολούθησε τη μορφή και τη δομή της ελληνικής τραγωδίας (όπως στα «Ελληνικά Νιάτα», 1946) ή των σαιξπηρικών ιστορικών δραμάτων («Ρήγας Βελεστινλής», 1936, «Κολοκοτρώνης», 1955) ή, πάλι, του Θεάτρου των Σκιών («Καραγκιόζικα», 1955).
Τεράστια στάθηκε η προσφορά του Ρώτα στη μετάφραση Ελλήνων και ξένων κλασικών: Αριστοφάνη (Ορνιθες, Ειρήνη), Σίλλερ (Μαρία Στιούαρτ, Δον Κάρλος), Χάουπτμαν (Η Χανέλα πάει στον Παράδεισο, Ρόζα Μπερντ), Καλδερόν (Ο Δήμαρχος της Θαλαμέας), Τίρσο δε Μολίνα (Ο Δον Τζιλ με το πράσινο παταλόνι).
Αλλά ο μεγάλος άθλος του ήταν πως δόθηκε σύψυχα στη μετάφραση του σαιξπηρικού έργου και μπόρεσε ν’ αποδώσει στη γλώσσα μας όλα τα δράματα, κωμωδίες, τραγωδίες του, όπως και όλα τα ποιήματα και σονέτα του. Από το 1927 ως τα τελευταία χρόνια του έστησε «ναόν περικαλλή», με την απόδοση των έργων του Σαίξπηρ, κρατώντας πιστά τη μορφή τους και με χυμώδη ποιητικό λόγο.
Ο Βασίλης Ρώτας πιστοποιούσε με όλο του το έργο ότι μια τέχνη που αδιαφορεί για τον ανθρώπινο πόνο και δε συμβάλλει στη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου, πολλές φορές, άθελά της, λειτουργεί σύμφωνα με τις επιταγές της μειοψηφίας των κοινωνικά προνομιούχων. Έτσι και στην ποίησή του.
Αρκετά ποιήματά του είναι αφιερωμένα στη θυσία επώνυμων αγωνιστών, όπως το ποίημα «Ηλέχτρα», κατάλληλο και για εφήβους και νέους (ιδιαίτερα για μαθητές Λυκείου), που είναι αφιερωμένο στη θυσία της ηρωίδας της Εθνικής Αντίστασης, Ηλέκτρας Αποστόλου.

Στο ποίημα «Διακόσια παλικάρια» απεικονίζεται ποιητικά η εκτέλεση των διακοσίων πατριωτών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1942.
Άλλο ένα χαρακτηριστικό της προοσωπικότητάς του είναι ότι επί χούντας, σε μεγάλη ηλικία, συνελήφθη και σιδηροδέσμιος οδηγείτο στη Γυάρο. Ο υπολοχαγός που τον συνέλαβε του είπε θρασύτατα: «Ντροπή σου γέρο»! Και ο Ρώτας του αποκρίθηκε με περηφάνια: «Παιδί μου, μπορείς να με σκοτώσεις, να με κρίνεις όμως δεν μπορείς»!
Δες επισης:
Βασίλης Ρώτας: Άνθρωπος της τέχνης και του αγώνα
Μας κληροδότησε το «εγερτήριο τραγούδι του» (της Σοφίας Αδαμίδου)
5 – 5 – 1893
Κραχ στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Η καπιταλιστική κρίση στις ΗΠΑ οξύνεται και βαθαίνει. Εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες χάνουν τη δουλειά τους, με την ανεργία να εκτοξεύεται σε μόλις δύο χρόνια από 3% σε 18,4%.

5 – 5 – 1912
Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της «Πράβντα», όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος των Μπολσεβίκων.
Η 5η Μάη καθιερώνεται ως Μέρα του Επαναστατικού Τύπου.

5 – 5 – 1916
Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας γνωστοποιεί ότι στο εξής θα δίνονται δάνεια και στις γυναίκες.
5 – 5 – 1927
Γεννιέται ο Τσαρλς Ρόζεν (Charles Rosen), Αμερικανός πιανίστας και μουσικολόγος .
Θεωρείται ένας από τους πλέον γνωστούς ερμηνευτές του Σαίνμπεργκ και του Βέμπερν.
5 – 5 – 1936
Ο Ιταλός στρατηγός Μπαντόλιο καταλαμβάνει την Αντίς Αμπέμπα, πρωτεύουσα της Αβησσυνίας (της σημερινής Αιθιοπίας), που πλέον καθίστατο αποικία της φασιστικής Ιταλίας.
Στη διάρκεια του πολέμου, που διήρκεσε σχεδόν 7 μήνες, ο Ιταλικός ιμπεριαλισμός διέπραξε ανείπωτες ωμότητες, κάνοντας χρήση δηλητηριωδών αερίων, κλπ.

Ο λαός της Αιθιοπίας, που δεν διέθετε παρά πενιχρά μέσα για την άμυνά του, μέτρησε πάνω από 275.000 νεκρούς και μισό εκατομμύριο τραυματίες. Οι Ιταλοί εκδιώχθηκαν από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας ακριβώς 5 χρόνια αργότερα, το 1941
5 – 5 – 1999
Πεθαίνει
ο σπουδαίος ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος. Σπούδασε αρχικά στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά αναζητώντας το καινούριο, μόλις ο Κάρολος Κουν δημιούργησε τη σχολή του εντάχθηκε από τους πρώτους στη νεοσύστατη σχολή του «Θεάτρου Τέχνης».

Σε αυτό έκανε την πρώτη ερμηνεία, το 1942, παίζοντας μαζί με τον ΕΑΜίτη επίσης δάσκαλό του Κ. Κουν, στην «Αγριόπαπια» του Ιψεν, την «παρθενική» παράσταση του «ΘΤ», στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 1949, ερμηνεύοντας περί τους τριάντα πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα των Πιραντέλλο, Ιψεν, Τσέχωφ, Πρίσλεϋ, Ο’Νηλ, Ξενόπουλου, Λόρκα, Ουίλλιαμς, Μύλλερ κ. ά. Ακολούθησε συνεργασία με το θίασο Κατερίνας («Νίνα» του Ρουσέν) και το 1950 προσελήφθη στο Εθνικό, όπου μέχρι το 1953 πρωταγωνίστησε σε έργα των Πιραντέλλο, Τσέχωφ, Μπ. Σω κ.ά.
Την ίδια χρονιά συγκροτεί δικό του θίασο και ανεβάζει τους «Εκατομμυριούχους της Νάπολης» του Ντε Φίλιπο και το πιραντελλικό «Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή». Το 1954 παίζει στο σαιξπηρικό «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» με το θίασο Χατζήσκου.Το χειμώνα ’54 – ’55 επανακάμπτει στο «Θέατρο Τέχνης» με τα σολιστικά μονόπρακτα του Τσέχωφ «Αρκούδα» και «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» και του Πιραντέλλο «Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα», με τα οποία επέδειξε τη μεγάλη υποκριτική «στόφα» του. Επανέρχεται στο ΕΘ και παίζει Σαίξπηρ, Αριστοφάνη, Πιραντέλλο, Μεριμέ. Το 1958 ιδρύει με τη σύζυγό του Μαρία Αλκαίου, το «Νέο Θέατρο» και μέχρι το 1966 ανεβάζει θεατρικά ποιοτικό και θεματικά προοδευτικό ρεπερτόριο (Καμπανέλλη, Κασσόνα, Μπρεχτ, Ντε Φίλιπο, τα έργα για την ελληνική φτωχολογιά «Πέντε στρέμματα παράδεισο» των Γ. Σταύρου – Α. Φραγκιά, Κορομηλά κ. ά. ), αποσπώντας με τη δουλιά την κρατική διάκριση με το «Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α».
Με την επικράτηση της δικτατορίας αυτοεξορίζεται, μαζί με τη γυναίκα του, στο Παρίσι. Επιστρέφοντας στις αρχές της δεκαετίας του ’70, χάρη στον Σωκράτη Καραντηνό προσλαμβάνεται στο ΚΘΒΕ, και πρωταγωνιστεί σε παραστάσεις του Μίνου Βολανάκη.Συμβάλλοντας στην ίδρυση του «Θεάτρου Σάτιρας» του Γ. Μιχαλακόπουλου, έπαιξε μαζί του το 1973 – 74 στην επίκαιρη πολιτική σάτιρα του Κ. Μουρσελά «Ω, τι κόσμος, μπαμπά», στο «Ας παίξουμε τους δολοφόνους» του Φάιφερ και το «Συνεργό» του Ντύρρενματ – η σκηνοθεσία δική του. Την ίδια εποχή μαζί με τον Γ. Μιχαλακόπουλο παίζει στην αξέχαστη, συμβολική τηλεοπτική σειρά «Εκείνος κι εκείνος».
Ακολουθούν πρωταγωνιστικές ερμηνείες του με διάφορους θιάσους («Μιστέριο Μπούφο», «Σφήκες» «Αννα Καρένινα», «Φοίνισσες») και οι σπουδαίες ερμηνείες του στον μπρεχτικό «Κύκλο με την κιμωλία» και στο «Βολπόνε» του Τσόνσον. Το 1993 δημιουργεί το «Σύγχρονο Θέατρο»,όπου ανεβάζει την αντιφασιστική «Ανάκριση» του Βάις.

Στο ενεργητικό του είχε ακόμη: Τη θητεία του σαν δάσκαλος στις σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του «Θεάτρου Τέχνης» και στο «Θεατρικό Εργαστήρι» του, το οποίο δημιούργησε παράλληλα με τον τελευταίο θίασο «Νέο Θέατρο». Το θεατρικό έργο «Καλικαντζαραίοι» που ο ίδιος το ανέβασε το 1979 στο Θέατρο Λυκαβηττού. Πολλές ταινίες («Μαρίνος Κοντάρας», «Τελευταία αποστολή», «Νυχτερινή περιπέτεια» σε σενάριο – σκηνοθεσία Αγ. Τερζάκη, «Η αρπαγή της Περσεφόνης», «Το αμαξάκι», «Ερωτικές ιστορίες», «Μάθε παιδί μου γράμματα» κ. ά. ) και τηλεοπτικές σειρές («Συμβολαιογράφος», «Χατζημανουήλ», «Αλέξανδρος Δελμούζος», «Κλειδαρότρυπα» σε δικό σενάριο και σκηνοθεσία κ. ά. ).
Πιστός στις κομμουνιστικές του ιδέες ο Βασίλης Διαμαντόπουλος , στάθηκε πάντα ονειροπόλος. Όπως έλεγε σε συνέντευξή του στο «Ρ»: «Εγώ ευτυχώς δεν έχω πάψει να ονειρεύομαι. Δεν έχω πάψει να θέλω. Βέβαια αυτό κοστίζει κόπους, διαψεύσεις. Όμως αυτό δε με πειράζει. Το να αγωνίζεται κανείς είναι κι αυτό μια ηδονή». Ο Β. Διαμαντόπουλος ήξερε ότι «πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας, γιατί το κεφάλαιο και ο καπιταλισμός ξέρει πολλά κόλπα», παρασύροντας λαούς, ακόμα και ανθρώπους με αριστερές ιδέες. Μιλώντας για τα χρόνια της Αντίστασης, έλεγε ότι αυτά «έβαλαν τα θεμέλια της σταθερότητάς μου στο ΚΚΕ. Κι επιπλέον πιστεύω ότι ο κομμουνισμός είναι στέρεος. Κυκλοφορεί μέσα στο ανθρώπινο αίμα. Ο Μαρξ δεν εφεύρε έτσι μια φιλοσοφία, αλλά την άντλησε από την ανθρώπινη πραγματικότητα. Είναι όνειρο ανθρώπινο, όνειρο δικό μας, το να υπάρξει μια κοινωνία ελεύθερη και οι άνθρωποι να ζουν με ισότητα και δικαιοσύνη».
5 – 5 – 2002
O Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ για τρίτη φορά στην ιστορία του.
https://youtube.com/watch?v=jJ7CTk5U1J8%3Ffeature%3Doembed
Στον τελικό του φάιναλ-φορ που έγινε στην Μπολόνια της Ιταλίας επικράτησε της Κίντερ Μπολόνια με 89-83.
5 – 5 – 2010
Εκατοντάδες χιλιάδες λαού απεργούν και διαδηλώνουν κατά της αντιλαϊκής πολιτικής.

Με στόχο την ανακοπή της λαϊκής ανάτασης και τη συκοφάντηση του λαϊκού κινήματος, προβοκάτορες επιτίθενται και πυρπολούν υποκατάστημα της «Μαρφίν», δολοφονώντας τρεις ανθρώπους.
ALT.GR
6 – 5 – 1758
Γεννιέται στην πόλη Αράς της Γαλλίας ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, ένας από τους ηγέτες της Γαλλικής αστικής Επανάστασης και από τους πιο αμείλικτους πολέμιους των υπονομευτών του επαναστατικού καθεστώτος των Ιακωβίνων (της ριζοσπαστικής πολιτικής οργάνωσης της αστικής τάξης που τέθηκε επικεφαλής της Επανάστασης).

6 – 5 – 1799
Δημοσιεύεται κοινή διακήρυξη του Ρώσου ναυάρχου Ουσάκοφ και του Τούρκου ομολόγου του Καδήρ Μπέη.

Με αυτή ανακοινώνεται ότι τα Ιόνια Νησιά θα αποτελέσουν ενιαίο και ανεξάρτητο κράτος, με πρωτεύουσα την Κέρκυρα, που θα διοικείται από εκλεγμένη 14μελή Γερουσία (στις εκλογές θα μετείχαν οι αριστοκράτες και υπό προϋποθέσεις οι αστοί). Με τη Σύμβαση τής Κωνσταντινούπολης (21 Μαρτίου 1800) πού υπέγραψαν η Ρωσία, η Τουρκία και η Μεγάλη Βρετανία, τα Ιόνια Νησιά αναγνωρίζονταν σαν ενιαίο αυτόνομο κράτος φόρου υποτελές στο Σουλτάνο.
6 – 5 – 1915
Γεννιέται ο Αμερικανός σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου, ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός, Όρσον Ουέλς (George Orson Welles) κυρίως γνωστός για την ταινία του “Πολίτης Κέιν”, η οποία έχει συχνά αποκληθεί η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.

6 – 5 – 1921
Γεννιέται ο Νικόλαος Αστρινίδης Ελληνορουμάνος συνθέτης, αρχιμουσικός, πιανίστας και παιδαγωγός.
Θεωρείται ένας από τους τελευταίους αντιπροσώπους της εθνικής σχολής και από τους κορυφαίους Έλληνες συμφωνιστές της μεταπολεμικής περιόδου.
6 – 5 – 1974
Πραγματοποιείται συνάντηση αντιπροσωπειών των ΚΚ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι δύο αντιπροσωπείες επεσήμαναν με ανησυχία την ένταση της κατάστασης στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και τόνισαν ότι στην ένταση αυτή συμβάλλουν ενεργά με τη στάση τους η τουρκική αντίδραση και η ελληνική Χούντα.
Κατήγγειλαν επίσης την εγκατάσταση σε κυπριακό έδαφος τμημάτων του 6ου Αμερικανικού στόλου και ζήτησαν την αποχώρησή τους. Καταδίκασαν τέλος κατηγορηματικά κάθε επέμβαση των ιμπεριαλιστών, της ελληνικής και τουρκικής κυβέρνησης στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
6 – 5 – 2007
O Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ για τέταρτη φορά στην ιστορία του. Στον τελικό του φάιναλ-φορ που έγινε στο ΟΑΚΑ της Αθήνας επικράτησε της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 93-91.
6 – 5 – 2012
Βουλευτικές εκλογές, ο δικομματισμός καταρρέει, ενώ για πρώτη φορά μπαίνει στη Βουλή φασιστικό κόμμα. Η ΝΔ υπό τον Αντώνη Σαμαρά αναδεικνύεται πρώτη με 18,85% και 108 έδρες. Ακολουθούν ΣΥΡΙΖΑ 16,78%, ΠΑ.ΣΟ.Κ. 13,18%, Αν.Ελ.10,61%, ΚΚΕ 8,48%, Χρυσή Αυγή 6,97%, και ΔΗΜ.ΑΡ. 6,11%.
Τα αστικά κόμματα δεν τα «βρήκαν» και επαναλήφθηκαν στις 17 Ιουνίου όπου η ΝΔ παίρνει 29,66% και 129 έδρες, ο ΣΥΡΙΖΑ 26,89% και 71 έδρες, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. 12,28% και 33 έδρες, Αν.Ελ. 7,51% και 20 βουλευτές, Χ.Α. 6,92% και 18 βουλευτές, ΔΗΜ.ΑΡ. 6,25% και 17 βουλευτές και το ΚΚΕ 4,5% και 12 βουλευτές.
Ξεκινά η περίοδος -εν μέσω του 1ου μνημόνιου, της συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ. και ΔημΑρ με τους διαδοχικούς ανασχηματισμούς του 2013 και 2014, μέχρι που διαλύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014 μετά την αδυναμία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας οπότε και προκηρύχθηκαν οι εκλογές τον Γενάρη του 2015 και άρχισε η περίοδος ΣυριζΑνελ με το Αλέξη Τσίπρα
7 – 5 – 1667
Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης και μουσικός Γιόχαν Γιάκομπ Φρόμπεργκερ, (Johann Jakob Froberger, γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη, 18 Μαΐου 1616).

Εκτός από συνθέτης, έπαιζε τσέμπαλο και όργανο.
Τα έργα του είχαν στο επίκεντρο το όργανο και το τσέμπαλο.
1711
Γεννιέται ο ο Ντέιβιντ Χιουμ (David Hume), Σκωτσέζος ιστορικός και φιλόσοφος, που επηρέασε την ανάπτυξη δύο σχολών φιλοσοφίας, του σκεπτικισμού και του εμπειρισμού.

Έργα του Ντέιβιντ Χιουμ στα νέα ελληνικά
- Hume, D., Δοκίμια. Φιλολογικά, ηθικά, πολιτικά. Εισαγωγή-Μετάφρ.-Σχόλια Ε. Π. Παπανούτσος. «Εστία», Αθ. χ.χ.
- Hume, D., Το κριτήριο του γούστου. Εισαγωγή-Μετάφρ.-Σχόλια Θεόπη Παρισάκη, Θεσσαλονίκη 1974
- Hume, D., Δοκίμια: οικονομικά, ιστορικά, πολιτικοκοινωνικά. Μετάφρ. Ε.Π. Παπανούτσος. “Παπαζήσης”, Αθήνα, 1979.
- Hume, D., Πραγματεία για την ανθρώπινη φύση. Βιβλίο πρώτο: Για τη νόηση. Εισαγωγή-Μετάφρ.-Σχόλια Μαρία Πουρνάρη,εκδ. “Πατάκης”, Αθήνα, 2005.
- Hume, D., Κείμενα: αυτοβιογραφικά, γνωσιολογικά, ηθικά. Μετάφρ. Μαρία Πουρνάρη – Χρυσούλα Μητσοπούλου, εκδ. “Εκκρεμές”, Αθήνα, 2006
- Hume, D., Η φυσική ιστορία της θρησκείας. Μετάφρ. Αλέξανδρος Σακελλαρίου, εκδ «Σαββάλας», Αθ. 2011.
- Ντέιβιντ Χιουμ, Διάλογοι για τη φυσική θρησκεία (Dialogues Concerning Natural Religion), μτφρ.Χρήστος Γρηγορίου, εκδ. Νήσος, Αθήνα, 2012
- Hume, D., Περί αγάπης και μίσους. μτφρ Γ. Καράμπελας. εκδ. Ηριδανός, Αθήνα, 2015.
- Hume,D, Μία πραγματεία για την ανθρώπινη φύση,βιβλίο τρίτο,εισαγωγή-μτφ-σχόλια:Βασίλειος Δ.Μακρυπούλιας,εκδόσεις Ρώμη,2016.
1718
Ιδρύεται η Νέα Ορλεάνη.
1745
Γεννιέται ο Καρλ Στάμιτς (Carl Stamitz), Γερμανός συνθέτης.
https://youtube.com/watch?v=fhtIIuzdFVA%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=W2Zwc1Caky8%3Ffeature%3Doembed
1774
Γεννιέται ο Φράνσις Μπόφορτ (Sir Francis Beaufort -πέθανε 17 Δεκέμβρη 1857), υποναύαρχος βρετανικού ναυτικού, Ιρλανδός υδρογράφος γαλλικής καταγωγής.
Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society) και της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας (Royal Geographical Society).

Είναι γνωστός για τη δημιουργία της κλίμακας Μποφόρ, η οποία αποτελεί εμπειρικό τρόπο μέτρησης της έντασης των ανέμων και βασίζεται στην παρατήρηση των αποτελεσμάτων του ανέμου στη στεριά ή τη θάλασσα.
- 0 |> Άπνοια (νηνεμία) | Θάλασσα |> Γαλήνια | Δεν φυσά άνεμος, ο καπνός υψώνεται κατακόρυφα | Επίπεδη, κατοπτρική επιφάνεια (κοινώς «θάλασσα λάδι»).
- 1 |> Σχεδόν άπνοια / Υποπνέων (ελαφρύ αεράκι) | Θάλασσα |>Ρυτιδούμενη | Ο άνεμος μετακινεί τον καπνό, όχι όμως τον ανεμοδείκτη | Το νερό κάνει μικρές «ρυτίδες».
- 2 |> Πολύ ασθενής άνεμος (ελαφριά αύρα) | Θάλασσα |> Ήρεμη | Ο άνεμος γίνεται αισθητός στο δέρμα, τα φύλλα κινούνται | Μικρά κυματάκια που δεν «σπάνε» | Οι κορυφές τους έχουν υαλώδη μορφή και ποτέ αφρώδη.
- 3 |> Ασθενής άνεμος (γλυκιά αύρα) | Θάλασσα |> Λίγο ταραγμένη | Φύλλα και μικρά κλαριά κινούνται διαρκώς | Τα μικρά κύματα αρχίζουν να σπάνε και εμφανίζεται λίγος αφρός («προβατάκια»).
- 4 |> Σχεδόν μέτριος άνεμος (μέτρια αύρα) | Θάλασσα |> Λίγο ταραγμένη ως ταραγμένη (μέτρια) | Ο άνεμος σηκώνει σκόνη και πεσμένα χαρτιά | Τα κλαδιά αρχίζουν να κινούνται | Μέτρια κύματα, εμφανίζεται αφρός και σταγονίδια νερού (πίτυλος).
- 5 |> Μέτριος άνεμος | Θάλασσα |> Ταραγμένη | Μικρά δέντρα αρχίζουν να κινούνται | Μεγαλύτερα κύματα (ύψους 1,2-2,5μ.), εμφανίζονται αφρώδεις κορυφές παντού.
- 6 |> Ισχυρός άνεμος | Θάλασσα |> Κυματώδης | Μεγάλα κλαδιά κινούνται και ο αέρας σφυρίζει | Η χρήση της ομπρέλας γίνεται δύσκολη | Μεγάλα κύματα (ύψους 2-4μ.) με επιμήκεις αφρώδεις κορυφές («άσπρα άλογα») και έντονο πίτυλο.
- 7 |> Σφοδρός άνεμος / Θάλασσα |> Σχεδόν Θυελλώδης | (Near Gale) | Κυματώδης έως πολύ κυματώδης | Τα δέντρα κινούνται ολόκληρα και το περπάτημα ενάντια στον άνεμο γίνεται δύσκολο | Η θάλασσα ογκούται (φουσκώνει) και λευκός αφρός από κύματα (ύψους 3-5 μ) που σπάζουν αρχίζει να παρασύρεται και να σχηματίζονται ραβδώσεις κατά τη διεύθυνση του ανέμου.
- 8 |> Θυελλώδης άνεμος (Gale) | Θάλασσα |> Πολύ κυματώδης έως τρικυμιώδης | Μεγάλα δέντρα κινούνται ολόκληρα και μικρά κλαδιά σπάνε | Η οδήγηση γίνεται δύσκολη και το περπάτημα ενάντια στον άνεμο εξαιρετικά δύσκολο | Η θάλασσα αρχίζει να φουρτουνιάζει | Σχετικά ψηλά κύματα (4-6μ) με προεξέχουσες κορυφές που αρχίζουν να σπάνε | Σχηματίζονται έντονες λωρίδες αφρού κατά τη διεύθυνση του ανέμου. Μεγάλες ποσότητες αιωρούμενου αφρού.
- 9 |> Πολύ Θυελλώδης άνεμος (Strong Gale) | Θάλασσα |> Τρικυμιώδης | Μεγάλα κλαδιά σπάνε, μικρές ζημιές σε καμινάδες και σκεπές | Προσωρινή σήμανση και οδοφράγματα παρασύρονται | Δύσκολη η όρθια στάση | Ψηλά κύματα (6 – 9μ) με πυκνές ραβδώσεις αφρού κατά την διεύθυνση του ανέμου | Οι κορυφές των κυμάτων αρχίζουν να γέρνουν, να πέφτουν και να κυλίονται | Ο αφρός είναι δυνατόν να επηρεάζει την ορατότητα.
- 10 |> Θύελλα (Storm) | Θάλασσα |> Πολύ τρικυμιώδης | Σπάνια παρατηρείται στο εσωτερικό της ξηράς. Δέντρα σπάζουν ή ξεριζώνονται. Πολλά κεραμίδια αποσπώνται από τις σκεπές, αρκετές ζημιές στο εξωτερικό των κτιρίων. | Πολύ ψηλά (8-12,5μ) κύματα με μακριές λοφώδεις ράχες |Το σπάσιμο και κύλισμα των κορυφών των κυμάτων γίνεται έντονο και βίαιο | Η θάλασσα εμφανίζει μεγάλα λευκά μπαλώματα και η συνολική της εμφάνιση αρχίζει να ασπρίζει. Η ορατότητα μειώνεται.
- 11 |> Βίαιη / Σφοδρή θύελλα (Violent Storm) | Θάλασσα |> Εξαιρετικά τρικυμιώδης (ή Άγρια) | Πολύ σπάνια παρατηρείται στο εσωτερικό της ξηράς | Πολλές στέγες υφίστανται μεγάλη ζημιά. Αρκετές ζημιές σε κτίρια, αυτοκίνητα, πάρκα. Έπιπλα και βαριά αντικείμενα εκτός κτιρίων παρασύρονται. Αδύνατη η όρθια στάση. Εκτεταμένες ζημιές στη βλάστηση | Εξαιρετικά ψηλά (9-14μ) και ογκώδη κύματα, μεγάλες ποσότητες αιωρούμενου αφρού, μικρή ορατότητα | Δύσκολη η θέα πλοίων μικρής και μεσαίας χωρητικότητας, ίσως για λίγη ώρα να χάνονται πίσω από τα κύματα | Παντού οι κορυφές των κυμάτων είναι σε αφρώδη κατάσταση.
- 12 |> Τυφώνας (Hurricane-force) | Θάλασσα |> Μαινόμενη (ή Πολύ άγρια) Εξαιρετικά σπάνιο συμβάν στο εσωτερικό της ξηράς. Σοβαρές καταστροφές σε μεγάλη έκταση. Μερικά παράθυρα μπορεί να σπάσουν. Κινητά σπίτια (mobile homes), κακής κατασκευής υπόστεγα και αχυρώνες υφίστανται μεγάλες ζημιές ή καταστρέφονται. Συντρίμμια εκσφενδονίζονται και παρασύρονται. Πολύ εκτεταμένες ζημιές στη βλάστηση.
1793
Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης και βιολιστής, μαθητής του Τζουζέπε Ταρτίνι, Πιέτρο Ναρντίνι (Pietro Nardini).

Εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου το 1762 έγινε μαέστρος στην ορχήστρα του παρεκκλησίου της αυλής της Στουτγκάρδης και το 1770 Kapellmeister στον Μέγα Δούκα της Τοσκάνης, στη Φλωρεντία.
Για τη μουσική του, ο εξαιρετικός βιολιστής Λέοπολντ Μότσαρτ -πατέρας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους, έγραψε: «Η ομορφιά, η αγνότητα και η τονική ισορροπία, καθώς και η νοστιμιά του παιξίματός του, δεν μπορούν να ξεπεραστούν. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται από ζωντάνια, χάρη και γλυκύτητα αλλά δεν εκτελεί πολύ δύσκολα κομμάτια»
https://youtube.com/watch?v=vthXunHbTJY%3Ffeature%3Doembed
1824
Πραγματοποιείται η παγκόσμια πρεμιέρα της 9ης Συμφωνίας του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν στη Βιέννη, υπό την εποπτεία του συνθέτη.
https://youtube.com/watch?v=_xyl5UaB2SU%3Ffeature%3Doembed
1825
Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Αντόνιο Σαλιέρι (Antonio Salieri -γεννήθηκε18 Αυγούστου 1750).

Στα έργα του συμπεριλαμβάνονται 39 όπερες, εκκλησιαστική μουσική και μουσική δωματίου, ορατόρια, καντάτες και χορωδιακά έργα.
https://youtube.com/watch?v=G_5Dr8Bz5Bc%3Ffeature%3Doembed
1832
Με τη Συνθήκη του Λονδίνου η Ελλάδα ανακηρύσσεται σε ανεξάρτητο κράτος με βασιλιά τον Όθωνα και εγγυήτριες Δυνάμεις την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία. Tαυτόχρονα, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία θα εγγυόνταν δάνειο εξήντα εκατομμυρίων φράγκων.

1833
Γεννιέται ο Γερμανός συνθέτης και πιανίστας Γιοχάνες Μπραμς (Johannes Brahms, πέθανε 3 Απριλίου 1897).

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 19ου αιώνα. Αν και ήταν ριζοσπαστικός ως προς το δημιουργικό του κομμάτι, στη χρήση των παραδοσιακών ή και αρχαϊκών ακόμη μορφών ήταν συντηρητικός.
https://youtube.com/watch?v=t894eGoymio%3Ffeature%3Doembed
Για να καταλάβουμε καλύτερα το χαρακτήρα και την τεχνική σύνθεσης του Μπραμς, μπορούμε να ανατρέξουμε στο δοκίμιο του Arnold Schönberg the progressive -«Μπραμς, ο Προοδευτικός», στο οποίο αναιρείται η μέχρι τότε κρατούσα εικόνα του Μπραμς ως συντηρητικού και αναδεικνύεται η προοδευτικότητα της μουσικής του τουλάχιστον όσον αφορά στην οργάνωση των μουσικών φράσεων.

Γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1833 από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του, κοντραμπασίστας στο επάγγελμα, διέκρινε από πολύ νωρίς το ταλέντο του και φρόντισε εγκαίρως να λάβει την κατάλληλη μουσική παιδεία. Όταν ο Μπραμς ήταν 20 χρονών, ο Σούμαν, που ήταν 23 χρόνια μεγαλύτερός του, μελέτησε ορισμένες από τις συνθέσεις του και εξήγγειλε τη γέννηση μιας μεγαλοφυΐας.

Το 1855 άρχισε τις εμφανίσεις του ως πιανίστας. Κατέλαβε τη θέση του διευθυντή ορχήστρας στην πριγκηπική αυλή του Ντέτμολντ και το 1859 ίδρυσε και ανέλαβε τη διεύθυνση μιας γυναικείας χορωδίας στο Αμβούργο. Απογοητευμένος από την αδυναμία του να διοριστεί διευθυντής της Φιλαρμονικής του Αμβούργου, ο Μπραμς εγκαταστάθηκε το 1863 στη Βιέννη όπου πέρασε την υπόλοιπή του ζωή.
https://youtube.com/watch?v=YXT42ghiuZ4%3Ffeature%3Doembed
Δεν έγραψε ποτέ όπερα, αλλά συνέθεσε αριστουργήματα σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα μουσικά είδη: τέσσερις συμφωνίες, τέσσερα κοντσέρτα, δύο σερενάτες για ορχήστρα και δύο εισαγωγές. Συνέθεσε επίσης το «Γερμανικό Ρέκβιεμ» (έντονα προσωπικού ύφους) και άλλα χορωδιακά έργα με συνοδεία και a capella, τραγούδια, μεγάλο όγκο έργων για μουσική δωματίου, τις παραλλαγές Χάυντν για ορχήστρα, τις παραλλαγές Χέντελ και Παγκανίνι για πιάνο, δεκάδες έργα για πιάνο (ήταν το αγαπημένο του όργανο), αλλά και έργα για εκκλησιαστικό όργανο.

Πρέπει επίσης να μνημονεύσουμε τους ιδιαίτερα δημοφιλείς “Ουγγρικούς Χορούς” για τέσσερα χέρια, που γνώρισαν μετά τον Μπραμς πολλές ενορχηστρώσεις.
Ο Μπραμς αντιτάχθηκε στον ριζοσπαστισμό των πρωτοπόρων συνθετών Λιστ και Βάγκνερ και δέχτηκε επιθέσεις από τους οπαδούς τους.
Προτού φτάσει στο τέλος της ζωής του, μεγάλο μέρος αυτής της πολεμικής είχε καταλαγιάσει. Μουσικοί και ακροατές είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι μπορεί κανείς να αγαπά τη μουσική που γεννήθηκε και στα δύο αντιμαχόμενα ιδεολογικά στρατόπεδα.

Ο Μπραμς πέθανε από καρκίνο του ήπατος στη Βιέννη, στις 3 Απριλίου 1897.
Στην κηδεία του παρέστησαν χιλιάδες θαυμαστές του απ’ όλη την Ευρώπη και οι σημαίες κυμάτισαν μεσίστιες σε όλα τα πλεούμενα στο λιμάνι του Αμβούργου.
Πληροφορίες: Wikipedia
1892
Γεννιέται ο Γιουγκοσλάβος κομμουνιστής ηγέτης Γιόζιπ Μπροζ Τίτο, Γενικός Γραμματέας της Ένωσης των Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας (από το 1939 έως το θάνατό του το 1980) και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (από το 1953 έως το 1980).

1940
Γεννιέται στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης, γνωστός σε όλους ως Χάρρυ Κλυνν.

Γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων και έτσι από μικρή ηλικία βγήκε στη βιοπάλη.
https://youtube.com/watch?v=AhWoNISHt_s%3Ffeature%3Doembed
Η καριέρα του ξεκίνησε τυχαία, μετά από εμφάνιση σε βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη, όπου απέσπασε και το πρώτο βραβείο. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 εμφανίστηκε στις ελληνικές ταινίες «Γάμος αλά ελληνικά» σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και «Τα 201 καναρίνια» σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Στη συνέχεια ταξίδεψε στις ΗΠΑ και στον Καναδά, όπου για σειρά ετών εργάστηκε ως κωμικός, αλλά και ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974 και ευρύτερα γνωστός έγινε το 1978 με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο». Τη δεκαετία του ’80 συνέχισε να βγάζει δίσκους, όπως επίσης πραγματοποιούσε και τηλεοπτικές εμφανίσεις.
Ο Χάρρυ Κλυνν ξεδίπλωσε το ταλέντο του και στη ζωγραφική, αλλά και στην ποίηση. Ακόμα, ασχολήθηκε και με το ποδόσφαιρο. Το 1980 μάλιστα ηγήθηκε της ομάδας του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
1941
Πεθαίνει ο Τζέιμς Φρέιζερ (James George Frazer), Σκοτσέζος ανθρωπολόγος, συγγραφέας του μνημειώδους δωδεκάτομου έργου «Ο Χρυσός Κλώνος», που διερευνά τη σχέση των μύθων όλου του κόσμου, μεταξύ τους και την προέλευση των θρησκειών (γεννήθηκε 1/1/1854).

1943
Ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ) επιτίθεται στο αρχηγείο του Γεώργιου Παπαϊωάννου στο Θέρμο.
1945
Οι Γερμανοί υπογράφουν την παράδοσή τους στο στρατηγείο του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, στην πόλη Ρεμς στη Γαλλία.
Ο στρατηγός Αϊζενχάουερ και το συμμαχικό επιτελείο δέχονται την παράδοση άνευ όρων της Βέρμαχτ, και ουσιαστικά της Γερμανίας, που υπέγραψε ο στρατηγός Άλφρεντ Γιόντλ.
1948
Τμήματα του ΔΣΕ ενεργούν επιθετικές επιχειρήσεις στην περιοχή Γρεβενών, χτύπησαν οχυρωμένες θέσεις του εχθρού στα χωριά Μικρό και Μεγάλο Σειρήνι, Μικρό και Μεγάλο Ελεύθερο και Μηλιά, με αποτέλεσμα να εξουδετερωθούν και να αιχμαλωτιστούν φρουρές τους.
Κυβερνητικές δυνάμεις που κινήθηκαν από μια σειρά περιοχές αναχαιτίστηκαν.

1954
Τελειώνει η μάχη του Ντιέν Μπιέν Φου (bataille de Dien Bien Phu) στο Βιετνάμ, που κράτησε συνολικά 1 μήνα, 3 βδομάδες και 3 μέρες και ολοκληρώθηκε με αποφασιστική νίκη των κομμουνιστών ανταρτών Βιετ – Μινχ κατά των στρατευμάτων του Γαλλικού ιμπεριαλισμού.

Οι απώλειες του Γαλλικού στρατού έφτασαν συνολικά τους 75.867 αξιωματικούς και οπλίτες.
Η νίκη αυτή επέδρασε καταλυτικά στην υπογραφή το ίδιο έτος των πρωτοκόλλων της Γενεύης που όριζαν την αποχώρηση όλων των Γαλλικών στρατευμάτων από την Ινδοκίνα, αλλά και το διαχωρισμό του Βιετνάμ σε Βόρειο (με κυβέρνηση των Βιετ-Μινχ) και Νότιο (με κυβέρνηση του αυτοκράτορα Μπάο Ντάι).
https://youtube.com/watch?v=tG3mifrpGp0%3Ffeature%3Doembed
Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Ινδοκίνα θα συνεχίζονταν για σχεδόν δύο δεκαετίες ακόμα, με τους Αμερικάνους να διαδέχονται τους Γάλλους από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.
1960
Χιλιάδες Γάλλοι αγρότες πραγματοποιούν μεγάλες και μαχητικές διαδηλώσεις σε 18 πόλεις της χώρας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης.

1961
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής, ο πληθυσμός της Ελλάδας ανέρχεται σε 10.357.526 άτομα. Η αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή ήταν 724.725 άτομα.
1975
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέραλντ Φορντ, ανακοινώνει και επισήμως το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ.
1986
Η Ελλάδα παραλύει, όταν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα κατέρχονται σε απεργία.
Οι απεργοί διαμαρτύρονταν για την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που απαγόρευε τις αυξήσεις) και για τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στο συνδικαλιστικό κίνημα («εκπαραθύρωση» της νόμιμης διοίκησης της ΓΣΕΕ).

1986
Ο Καναδός φωτογράφος και ορειβάτης Πάτρικ Μόροου (Patrick Allan Morrow) γίνεται το πρώτο πρόσωπο που αναρριχήθηκε σε κάθε μία από τις «Επτά Κορυφές» (τα υψηλότερα βουνά σε καθεμία από τις επτά ηπείρους).
https://youtube.com/watch?v=aLMdN1mtsz0%3Ffeature%3Doembed
1987
Διοργανώνεται σε ένα κατάμεστο ΣΕΦ το 1ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ρυθμικής Αγωνιστικής Γυμναστικής Νεανίδων, το οποίο ολοκληρώνεται στις 10/5. Είναι η πρώτη τέτοιου επιπέδου διοργάνωση που αναλαμβάνει η Ελλάδα στην ρυθμική.
1995
Στη Γαλλία, ο δήμαρχος του Παρισιού, Ζακ Σιράκ, με ποσοστό 52,7%, εκλέγεται πρόεδρος, στην τρίτη προσπάθειά του σε προεδρικές εκλογές, θέτοντας τέλος στην 14ετή παρουσία των Σοσιαλδημοκρατών στο Μέγαρο των Ηλυσίων.
1996
Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης ξεκινά η δίκη του Σερβοβόσνιου, Ντούσαν Τάντιτς, για «εγκλήματα πολέμου» στη Βοσνία, το 1992.
Πρόκειται για την πρώτη δίκη διεθνούς δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης.
1999
Αεροσκάφος του ΝΑΤΟ στοχεύει κατά λάθος (;) την πρεσβεία της Κίνας στο Βελιγράδι, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 3 υπάλληλοι και να τραυματιστούν 20.
2003
Πεθαίνει ο ζωγράφος Πάνος Φειδάκης.

Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1976-1981), με δασκάλους τους Δ. Μυταρά, Γ. Μόραλη και Γ. Μαυροΐδη. Παρουσίασε έργα του σε αρκετές ατομικές εκθέσεις, ξεκινώντας από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αιγίου (1982) και στη συνέχεια σε αίθουσες στην Ελλάδα («Εποχές», «Κρεωνίδης», «Τερακότα», «Ζουμπουλάκη» κ.ά.) και σε ομαδικές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων («11 Νέοι Ελληνες ζωγράφοι» (στο εργοστάσιο FIX, 1985), Συλλογή Φρυσίρα, «La Hume» (Παρίσι, 1996), «Salon de Montrouge» κ.ά.). Εργα του βρίσκονται σε γνωστά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.

Ηταν ο νικητής του διαγωνισμού εικαστικής παρέμβασης στους χώρους του Σταθμού Μεγάρου Μουσικής του Μετρό. Ο Πάνος Φειδάκης επρόκειτο να εγκαταστήσει στο σταθμό το έργο «Μπαμπουζίνα», σύνθεση με πουλιά, η αναπαράσταση των οποίων θα γινόταν με την τεχνική του ψηφιδωτού στα μάρμαρα που καλύπτουν τους τοίχους του σταθμού.
2025
Σε ένα κόσμο που φλέγεται από τη μία άκρη στην άλλη από τις πολεμικές συγκρούσεις που προετοιμάζουν την γενίκευση του ιμπεριαλιστικού μακελειού, η αντιπαράθεση Ινδίας – Πακιστάν είναι ένα ακόμη θερμό μέτωπο στην Ν. Α. Ασία όπου βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Η ένταση ανάμεσα στις δύο πυρηνικές δυνάμεις κλιμακώθηκε ραγδαία μετά τα πυραυλικά χτυπήματα που εξαπέλυσε η Ινδία κατά πακιστανικών εδαφών και του πακιστανικού τμήματος του Κασμίρ. Το Νέο Δελχί ονόμασε τους βομβαρδισμούς επιχείρηση «Sindoor».
Μετά τα χτυπήματα από την Ινδία, ακολούθησε η ανταλλαγή πυρών πυροβολικού κατά μήκος της διαφιλονικούμενης περιοχής, στα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών που κατέχουν πυρηνικά.
Τη νύχτα της Πέμπτης 8 Μάη και τις πρώτες ώρες της Παρασκευής, οι ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν εξαπέλυσαν «πολλαπλές επιθέσεις» κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Ινδίας, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυρομαχικά, όπως ανέφερε ο ινδικός στρατός.
Η Ινδία ανακοίνωσε ότι απέκρουσε αποτελεσματικά τις επιθέσεις και έδωσε «κατάλληλη απάντηση», υποσχόμενη «σκληρή αντίδραση» σε κάθε περαιτέρω πρόκληση. Στον τομέα Ούρι του ινδικού τμήματος του Κασμίρ, βομβαρδισμοί πυροβολικού κατέστρεψαν σπίτια, σκότωσαν μία γυναίκα και τραυμάτισαν μία ακόμη, όπως ανέφερε η ινδική πλευρά. Στην παραμεθόρια πόλη Αμριτσάρ της Ινδίας, σειρήνες ήχησαν για πάνω από δύο ώρες, ενώ ακούστηκαν δυνατές εκρήξεις στην Τζαμού.
Μετά τη στρατιωτική επιχείρηση «Operation Sindoor», που ανακοίνωσε η Ινδία με πυραυλικά χτυπήματα και τις σφοδρές «ανταλλαγές» πυροβολικού μεταξύ των δύο χωρών κατά μήκος των αμφισβητούμενων συνόρων, οι δύο χώρες κάνουν λόγο για εκατέρωθεν πλήγματα που απέτρεψαν ενάντια σε στρατιωτικές τους υποδομές.
Και η εμπλοκή της Ελλάδας: «Οι Τούρκοι έχουν έντονη αντιπαράθεση με τους Ελληνες (…) Αυτή είναι η στιγμή στην οποία η Ινδία μπορεί να ενωθεί με την Ελλάδα, να προωθήσει δυνάμεις, ενέργειες, να αντεπιτεθεί σε Πακιστάν – Τουρκία (…) οπωσδήποτε να διεξάγουμε κοινά στρατιωτικά γυμνάσια στο Αιγαίο αλλά και στον Ινδικό Ωκεανό με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να ωφεληθούμε σε εμπειρογνωμοσύνη, να διευκολυνθεί η διαλειτουργικότητα, να μάθει η μία πλευρά τις διαδικασίες και τη γλώσσα της άλλης, ώστε να μπορούμε να επιχειρήσουμε από κοινού όταν χρειαστεί».
Αυτά έλεγε τις προηγούμενες μέρες ο Ινδός υποστράτηγος ε.α. Γκαγκάν Ντιπ Μπάκσι, την ώρα που η χώρα του ήταν στα πρόθυρα γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης με το Πακιστάν και ενώ ο πολυδιαφημισμένος από τους Ευρωατλαντικούς IMΕEC (India – Middle East – Europe Economic Corridor / Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης), το υποτιθέμενο «αντίπαλο δέος» στον κινεζικό «Δρόμο του Μεταξιού», έχει πάρει «φωτιά», από τα λιμάνια του Ισραήλ και την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τον Κόλπο του Αντεν και τον Ινδο-Ειρηνικό.
Τα σχέδια είναι έτοιμα λοιπόν. Τα επιβάλλουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών του, που αδίστακτα μετακινούν δυνάμεις – παιδιά του λαού – στη σκακιέρα των ανταγωνισμών, ένα ναρκοπέδιο έτοιμο να εκραγεί από τη μια του άκρη στην άλλη. Από τη χώρα μας ως τον Ινδο-Ειρηνικό, στο πλαίσιο του «παγκόσμιου ΝΑΤΟ» η αλυσίδα της εμπλοκής δένεται κρίκο – κρίκο, με ευρωατλαντικές πολεμικές αποστολές κατά μήκος μιας νοητής γραμμής όπου συγκρούονται ανειρήνευτα συμφέροντα, ανταγωνιστικοί δρόμοι του Εμπορίου και της Ενέργειας, στο φόντο της μεγάλης σύγκρουσης των ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Σ’ αυτό το ναρκοπέδιο δηλώνει παρούσα η αστική τάξη της Ελλάδας, διεκδικώντας μάλιστα ρόλο εμπροσθοφυλακής, χωρίς καμία νομιμοποίηση των σχεδίων της από τον λαό, που σπρώχνεται σε επικίνδυνα μονοπάτια…
Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι τις 13 Μάη, όταν σταμάτησαν (μέχρι τον επόμενο κύκλο συγκρούσεων) αφήνοτας πολλούς νεκτούς, τραυματίες και καταστροφές.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
Δείτε ακόμα…

Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
AΠΡΙΛΗΣ