ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
16 – 6 – 1945
Συμπληρώνονται 75 χρόνια από το θάνατο του Θανάση Κλάρα, που έγινε γνωστός κι αγαπητός ως Άρης Βελουχιώτης.
Έδωσε τέλος στη ζωή του, περικυκλωμένος στο φαράγγι του Φάγγου (Μεσούντα Άρτας) από δυνάμεις του αστικού στρατού. Πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, που η ζωή του έγινε μύθος καθώς συνδέεται με σημαντικές στιγμές του ΕΛΑΣίτικου αγώνα για την αποτίναξη του ναζιστικού ζυγού, αλλά και για τη σωστή επιμονή του να αντιμετωπιστεί εν τη γενέσει της η αγγλική επικυριαρχία.
Η ζωή του ήταν ταυτισμένη με το ΚΚΕ, παρότι γόνος εύπορης οικογένειας της Λαμίας.
Γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1905, σπούδασε στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή της Λάρισας, διορίστηκε γεωπόνος στη Γεωργική Υπηρεσία, υπηρέτησε στη Δράμα και τα Τρίκαλα. Ήρθε σε σύγκρουση με τους προϊσταμένους του και παραιτήθηκε.
Κατέβηκε στην Αθήνα, όπου ήρθε σε επαφή με τον συμπατριώτη του κομμουνιστή Τάκη Φίτσιο και άρχισε η σχέση του με το ΚΚΕ. Το 1922 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1925 μέλος του ΚΚΕ. Ακολουθεί η στρατιωτική θητεία του, αρχικά ως δεκανέας πυροβολικού.
Τον ξηλώνουν γρήγορα και τον στέλνουν στον Πειθαρχικό Ουλαμό Καλπακίου. Το 1927 κατεβαίνει ξανά στην Αθήνα. Αναλαμβάνει διάφορες κομματικές δουλειές και τον βρίσκουμε συντάκτη στην εφημερίδα «Νεολαία» και μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής Αθήνας της Οργάνωσης, να δουλεύει στο κομματικό «Σοσιαλιστικό Βιβλιοπωλείο» και στη συνέχεια συντάκτη του «Ριζοσπάστη».
Η δικτατορία του Μεταξά τον εξορίζει στη Γαύδο, ενώ τον Ιούνη του 1939 τον στέλνουν στις φυλακές της Κέρκυρας. Βγαίνει με δήλωση, παίρνει μέρος στο αλβανικό μέτωπο και μετά την κατάρρευσή του επιστρέφει στην Αθήνα. Τον Ιούλη 1941 συνδέθηκε με την ΚΕ, η οποία τον αποκατέστησε στο Κόμμα.
Μετά την ίδρυση του ΕΑΜ, με οδηγία της ΚΕ του Κόμματος, το Νοέμβρη του 1941 στάλθηκε στη Λαμία για να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση και το έδαφος ανάπτυξης του ένοπλου αγώνα. Στη Λαμία, από τις 14 του Μάη 1941, είχε ιδρυθεί ομάδα «Μετώπου Εθνικής Σωτηρίας», η οποία ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο μετά την ένταξη σε αυτό κομμουνιστών που είχαν αποδράσει από τόπους εξορίας, ιδιαίτερα με τη δράση του τσαγκάρη Γιαταγάνα, κομματικού στελέχους με ευρύ κύρος στην περιοχή. Σε εκείνη την οργάνωση στηρίχτηκε ο Άρης για να ξεκινήσει το αντάρτικο στη Φθιώτιδα. Και μπόρεσε, με τα αδιαμφισβήτητα ηγετικά γνωρίσματα που διέθετε, το οργανωτικό ταλέντο στη διοίκηση στρατού διαφορετικού από τον τακτικό, με τη γνώση της ψυχολογίας των χωρικών εκείνων των περιοχών, αλλά και με την ανδρεία του, να αναγνωριστεί και να αναδειχτεί στη θέση του πρωτοκαπετάνιου.
Είχαν προηγηθεί η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1 – 3 του Ιούλη 1941) «για την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα» και η 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (πρώτο 10ήμερο του Γενάρη 1942), που αποφάσισε ότι «οι κομμουνιστές πρέπει να οργανώσουν, να μαζικοποιήσουν και να επεκτείνουν το αντάρτικο κίνημα στην ύπαιθρο», ότι «ο εθνικοαπελευθερωτικός μας ανταρτοπόλεμος έχει πρωτεύουσα σημασία για την απελευθέρωση της χώρας από τον ξενικό ζυγό». Στο ενδιάμεσο είχαν πυκνώσει οι προετοιμασίες για τη δημιουργία του ΕΛΑΣ από τις σκόρπιες αντάρτικες ομάδες που είχαν δημιουργηθεί σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και από νέες που έπρεπε να συγκροτηθούν.
Η προσφορά του Βελουχιώτη στη δημιουργία των πρώτων ΕΛΑΣίτικων ομάδων, αλλά και στη σύσταση αργότερα των αρχηγείων του ΕΛΑΣ υπήρξε σημαντική, με την αναμφισβήτητη συμβολή και του Στέφανου Σαράφη. Στον Άρη αποδίδονται η έμπνευση και αποκρυστάλλωση των οργανωτικών δομών του ΕΛΑΣ, καθώς και η θέσπιση μιας σειράς στρατιωτικών και ηθικών κανόνων λειτουργίας του αντάρτικου. Δημιουργήθηκε έτσι μια ηθική, πολιτική και οργανωτική σχέση αλληλεγγύης μεταξύ του νεοϊδρυθέντος λαϊκού απελευθερωτικού στρατού και των φτωχών λαϊκών μαζών και υπεράσπισής τους από την αδικία. Το γεγονός αυτό θα αποβεί ιδιαίτερα θετικό στην τόνωση του ηθικού των δεύτερων, καθώς και στην ανάπτυξη των γραμμών και του κύρους του πρώτου.
Οι στρατιωτικές επιτυχίες του ΕΛΑΣ (όπως αυτή στο Γοργοπόταμο κ.ά.) και η σταδιακή εκκαθάριση ευρύτερων τμημάτων της επαρχιακής Ελλάδας από τους τοπικούς αντιπροσώπους της κατοχικής κυβέρνησης έδωσαν το έναυσμα και αποτέλεσαν τη βάση για την ανάδειξη της λαϊκής αυτοδιοίκησης. Οι αντικειμενικά αυξανόμενες ανάγκες συντονισμού του ραγδαία αναπτυσσόμενου ΕΛΑΣ οδήγησαν, το Μάη του 1943, στη συγκρότηση του Γενικού Στρατηγείου. Ο Βελουχιώτης επωμίστηκε την ευθύνη του καπετάνιου του ΓΣ του ΕΛΑΣ, με στρατιωτικό αρχηγό τον στρατηγό Στέφανο Σαράφη και πολιτικό αντιπρόσωπο του ΕΑΜ τον Ανδρέα Τζήμα (Σαμαρινιώτη).
Από τη Ρούμελη ο Βελουχιώτης στάλθηκε στην Πελοπόννησο και πολέμησε επικεφαλής του ΕΛΑΣ της περιοχής εναντίον των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας, που αποτελούσαν τις δυνάμεις ασφαλείας των κατοχικών κυβερνήσεων. Ιδιαίτερα αιματηρές για τα Τάγματα Ασφάλειας, αλλά και για τον ΕΛΑΣ, ήταν οι συγκρούσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις της Πελοποννήσου μετά το Σεπτέμβρη του 1944, όταν άρχισαν να αποχωρούν οι Γερμανοί. Στο τέλος Σεπτέμβρη 1944, ο Βελουχιώτης, με τη μεσολάβηση του υπουργού της εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, δέχθηκε να αναστείλει τη λειτουργία των έκτακτων στρατοδικείων του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και έφυγε για τη Ρούμελη τον επόμενο μήνα, τις μέρες της αποχώρησης των Γερμανών από την Ελλάδα. Το Νοέμβρη του 1944 σε σύσκεψη καπετάνιων του ΕΛΑΣ πρότεινε να ετοιμαστεί ο ΕΛΑΣ για την αναμενόμενη σύγκρουση με τους Άγγλους: «Αν ζήσει κανένας σας να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει».
Ο Άρης Βελουχιώτης αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας και τη χαρακτήρισε λαθεμένη. Στο διάστημα Φλεβάρης – Απρίλης 1945 ανέλαβε με δική του ευθύνη πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση νέου αντάρτικου στρατού, παρά την αντίθετη απόφαση του ΚΚΕ, του οποίου η 11η Ολομέλεια της ΚΕ (Απρίλης 1945) τον διέγραψε. Αργότερα, κυρίως από την αρχή της δεκαετίας του 1960, εκ μέρους του Κόμματος υπήρξαν πράξεις πολιτικής αποκατάστασης του Άρη. Αυτό αποτυπώθηκε και στον Α’ τόμο Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, 1918 – 1949, που γράφει: «Ο Άρης, ζυμωμένος και ατσαλωμένος στο ΚΚΕ και στο λαϊκό κίνημα, αναδείχτηκε, με την ηρωική δράση του, σε ατρόμητο πολεμιστή και σε γνήσιο λαϊκό ηγέτη. Η τραγική θυσία του συγκίνησε βαθιά τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και όλους τους πατριώτες».
Στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στις 16 Ιούλη 2011 όπου αποφασίσθηκε η πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη κατήγγειλε την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας, που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Άρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Όπως σημειώνει, «στη λαϊκή συνείδηση, ο Άρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν».
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στις 23 Ιούνη 2018 αποφάσισε την επίσημη κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη.
«Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη. Θεωρεί ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας.
Παράλληλα, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σημειώνει ότι η διαφωνία του Άρη με τη Συμφωνία της Βάρκιζας δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Άρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ. Η στάση αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση της κομματικής του ιδιότητας.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη καταγγέλλει την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας, που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Άρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Στη λαϊκή συνείδηση ο Άρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν».
Στο διάστημα που πέρασε από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2011, η όλη διαδικασία για τη συγγραφή του Α’ τόμου του Δοκιμίου Ιστορίας, ιδιαίτερα της περιόδου 1939 – 1949, έδωσαν τη δυνατότητα μεγαλύτερης εμβάθυνσης στη δράση και την κατάσταση του ΚΚΕ στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μελετήθηκαν παραπέρα η λειτουργία του Κόμματος και η σχέση του με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης.
Τεκμηριώνεται το συμπέρασμα ότι η συλλογική λειτουργία των καθοδηγητικών οργάνων (ΠΓ και ΚΕ) ήταν ανεπαρκής, με ανάλογη επίδραση σε όλη τη δομή του ΚΚΕ. Αυτή η ανεπάρκεια εκφράστηκε ακόμα περισσότερο στο διάστημα της απελευθέρωσης και το Δεκέμβρη του 1944, έως την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, περίοδο κατά την οποία παραγκωνίστηκε ταυτόχρονα το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ.
Η υποβάθμιση της συλλογικής λειτουργίας του ΠΓ και της ΚΕ συνεχίστηκε και μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, ενώ εκφράστηκε χαρακτηριστικά και στον τρόπο αντιμετώπισης του Άρη Βελουχιώτη από το ΠΓ. Δίχως να δικαιώνεται η απειθαρχία του, συνάγεται ότι η διαρρηγμένη συλλογική λειτουργία όχι μόνο δεν προσέφερε στον Άρη, καθώς και σε χιλιάδες άλλα κομματικά μέλη, πεδίο για μια ουσιαστική συζήτηση, αλλά και τροφοδοτούσε εξ αντικειμένου φυγόκεντρες κινήσεις, που βεβαίως είχαν πολιτική βάση. Προκάλεσε τη μαζική αντίδραση των μελών του Κόμματος και ΕΛΑΣιτών στη Συμφωνία της Βάρκιζας, που γρήγορα ανατράπηκε από τη ζωή.
Τα παραπάνω ενισχύουν το σκεπτικό ότι η μη κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη δεν εναρμονίζεται με την πολιτική του αποκατάσταση που έγινε το 2011.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ αποφασίζει να αποκατασταθεί ολόπλευρα ο Άρης Βελουχιώτης.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη εκτιμά ότι το ΚΚΕ διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα να κρίνει τα ιστορικά γεγονότα αντικειμενικά και εξάγοντας συμπεράσματα, ένα από τα οποία είναι η ανάγκη τήρησης των αρχών της συλλογικότητας, της σταθερής προσήλωσης στις αρχές λειτουργίας του.»
Πηγή : ALT .GR
16 – 6 – 1963
Μια ακόμη σοβιετική πρωτιά στο Διάστημα. Η πρώτη γυναίκα κοσμοναύτης, η 26χρονη Βαλεντίνα Τερεσκόβα, πραγματοποιεί 48 περιστροφές γύρω από τη Γη με το διαστημόπλοιο «Βοστόκ 6».
ALT.GR
15 – 6 – 1994
Πεθαίνει ο μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις.
Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1925. Ήταν γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι από τον Μύρθιο Ρεθύμνου και της Αλίκης Αρβανιτίδου από την Αδριανούπολη.
Η μουσική του παιδεία ξεκίνησε σε ηλικία τεσσάρων ετών, κάνοντας μαθήματα πιάνου με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, ενώ παράλληλα διδάχθηκε βιολί και ακορντεόν.
Μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά του το 1932 όμως λίγο αργότερα οι γονείς του χωρίζουν και το 1938 ο πατέρας του σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα.
Στην κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ.
Το 1945 γνωρίζεται στο πατάρι του Λουμίδη που βρισκόταν στην γωνία των οδών Αιόλου με Πανεπιστημίου, με τους Νίκο Γκάτσο, Κάρολο Κουν, Νάνο Βαλαωρίτη κ.α. Μέσα από τις καλλιτεχνικές τους συναντήσεις έκαναν όνειρα για μια Ελλάδα που ήταν κατεστραμμένη από τον πόλεμο, κοιτώντας με ελπίδα το μέλλον. Τότε ήταν η περίοδος που ξεκίνησε να γράφει μουσικές για το θέατρο και έκανε την πρώτη κινηματογραφική εργασία του με το έργο «Αδούλωτοι Σκλάβοι» σε σκηνοθεσία του Βίων Παπαμιχάλη.
Το 1948 ο Χατζιδάκις έδωσε την ιστορική διάλεξη για το ρεμπέτικο τραγούδι που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη συντηρητική Ελληνική κοινωνία. Το ρεμπέτικο τραγούδι που εξέφραζε τα λαϊκά στρώματα, ήταν απαγορευμένο και παράνομο και η ενέργειά του αυτή έδωσε προοπτική στην ελληνική μουσική. Ο Χατζιδάκις με την ποιότητα που είχε σαν άνθρωπος και καλλιτέχνης, έβλεπε το αληθινό και το γνήσιο λαϊκό τραγούδι που δεν ήξεραν τα ωδεία, τα πανεπιστήμια, η αριστοκρατία και η πολιτεία. Είχε δηλώσει επ’ αυτού: “Ήθελα να δείξω στο ελληνικό κοινό μια αστείρευτη δροσερή πηγή”. Συνθέτες όπως οι: Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Χατζιδάκις κ.α. σε συνεντεύξεις τους από το 1960 και μετά, υμνολογούσαν τους ρεμπέτες, για τον λόγο, ότι πάνω στην δίκη τους μουσική έγραφαν τα δικά τους έργα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 άρχισε να συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο (Αγία Ιωάννα, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, κ.α.) και το Θέατρο Τέχνης (Ματωμένος Γάμος, Όλα τα παιδιά του Θεού έχουν φτερά κ.α.). Στη συνεχεία, συνεργάζεται με το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου όπου ήταν για σειρά ετών ένας από τους βασικούς συνεργάτες. Παράλληλα γραφεί μουσική για πολλές ελληνικές ταινίες όπως «Ο δράκος» που κατά πολλούς θεωρείται η κορυφαία ταινία του ελληνικού κινηματογράφου. Η υπέροχη μουσική επένδυση της ταινίας από τον Χατζιδάκι εναρμονίζεται πλήρως με τον ρεαλισμό των εικόνων με αποκορύφωμα την εκπληκτική σκηνή του ζεϊμπέκικου χορού, που θυμίζει παράσταση αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας.
Το 1960 πήρε το Όσκαρ για τη μουσική στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή». Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο, έλεγε ο Χατζιδάκις, να σου έρθει μια επιτυχία, από εκεί που δεν το περιμένεις. Η ταινία ήταν τουριστική και σε αυτή την λογική κινήθηκε όταν έγραψε τη μουσική της. Ήταν ένας προικισμένος συνθέτης με αστείρευτο ταλέντο, που κατάφερε να ταιριάξει την μουσική του στην λογική της ταινίας, με αποτέλεσμα το μπουζούκι να γίνει γνωστό σε όλη την υφήλιο. Αμέτρητες ήταν οι διασκευές του τραγουδιού «Τα παιδιά του Πειραιά», πράγμα που καταδίκαζε συνεχώς και αυτό τον οδήγησε στην βιαστική και εσφαλμένη ενέργεια να δώσει τα δικαιώματα του τραγουδιού στην «United Artists». Ασχολήθηκε πολύ με το να καταδικάζει τις πολλές διασκευές σπαταλώντας πολλή ενέργεια για το τίποτα.
Στη συνέχεια έγραψε μουσική για τον εμπορικό κινηματογράφο. Κάποτε είχε πει στον Φίνο: Εσύ ξέρεις τι θα πει κακός κινηματογράφος αλλά τι θα πει καλός, δεν θα μάθεις ποτέ… Το 1990 σε μια συνέντευξη είχε δηλώσει: Πού να το ξέρω ότι 30 χρόνια μετά, ο κόσμος θα ασχολούνταν ακόμα με Μανταλένες και κουραφέξαλα. Στο θέατρο έγραψε μουσική για το «Παραμύθι δίχως όνομα», «Όρνιθες», «Καπετάν Μιχάλης» κ.α. Πολλές από αυτές τις συνθέσεις του έχουν μείνει στην ιστορία και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό.
Το 1967 θα ταξιδέψει στο Μπρόντγουει της Νέας Υόρκης για το ανέβασμα του μιούζικαλ «Ίλια Ντάρλινγκ». Εκείνη την περίοδο τον βρήκε η δικτατορία και όπως είχε δηλώσει, είχε προβλήματα με την εφορία και δεν ήθελε να γυρίσει στην Ελλάδα. Λίγα πράγματα γνωρίζουμε για την περίοδο της Αμερικής και όπως ανέφερε ο ίδιος, η διαμονή του εκεί τον σπούδασε. Ένα άγνωστο γεγονός είναι η εισαγωγή που έγραψε στο τραγούδι «Prelude» (Προανάκρουσμα), μαζί με τους «Millenium» που ήταν μια ροκ μουσική ομάδα στην Καλιφόρνια. Σε αυτό το κομμάτι, ο ίδιος ο Χατζιδάκις παίζει τσέμπαλο.
Στην Ελλάδα θα επιστρέψει το 1972, όπου ηχογραφεί τον «Μεγάλο ερωτικό» και ανεβάζει την παράσταση, «Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης». Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Διαβάζω» το 1982, αναφέρει για το έργο: Ο οδοιπόρος είμαι εγώ, ο οποίος εκείνο τον καιρό περιφερόμουν ανά τον κόσμο και μόλις είχα έρθει στην Ελλάδα. Το μεθυσμένο κορίτσι ήταν η Ελένη Μανιάτη που τότε ήταν μαζί μου, ένα κορίτσι πέρα από τα καθορισμένα, πέρα από τα όρια του λογικού.
Ο Αλκιβιάδης ήταν ένας νεαρός που πουλούσε τσιγάρα. Λοιπόν, σκέφτηκα ότι μια και δεν έχουμε κοινό μύθο ας τον κατασκευάσουμε, ας ενώσουμε τον οδοιπόρο το μεθυσμένο κορίτσι και τον Αλκιβιάδη και φυσικά, αυτό καταλήγει στον φόβο που ήταν το κλίμα εκείνης της εποχής του 1973, ιδίως μετά την άνοδο του Ιωαννίδη. Γι αυτό το έργο μου τελειώνει με τον φόβο, χωρίς να θέλω να πω ότι έκανα αντίσταση. Τώρα το τι περιέχουν οι στίχοι είναι ένα είδος αυτοβιογραφίας. Περιέχονται πολλά στοιχεία που ενώνουν αυτά τα τρία πρόσωπα. Τα τραγούδια του δίσκου, για τον λόγο ότι δεν μπορούν να ακουστούν σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης είναι άγνωστα στο κοινό. Ελπίζω κάποια στιγμή να τα ανακαλύψει στο μέλλον.
Το 1975 ο Χατζιδάκις θα αναλάβει αναπληρωτής γενικός διευθυντής στην «Εθνική Λυρική Σκηνή» και διευθυντής στο «Τρίτο πρόγραμμα». Ο Χατζιδάκις είχε ένα όραμα για την μουσική ζωή στην Ελλάδα και έμεινε στο ραδιόφωνο επτά χρόνια. Πήγε σε μια εποχή που τα χνάρια της χούντας ήταν ακόμη φανερά στην τότε ΕΡΤ και κατόρθωσε με το ύφος και τον λόγο του, να τα αλλάξει όλα. Το κρατικό ραδιόφωνο άρχισε να ανοίγει τις πόρτες στους άξιους και αναπτύσσεται μια καινούργια ραδιοφωνική έκφραση. Η ελληνική και παγκόσμια δημιουργία, προβάλλεται με ένα ιδιαίτερο τρόπο που κάνει τον ακροατή να φαντάζεται και να ονειρεύεται. Το τρίτο πρόγραμμα αν και κρατικό ήταν το πρώτο ελεύθερο ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Μια εκπομπή που άφησε εποχή στο ραδιόφωνο και στην κοινωνία ήταν η παιδική εκπομπή «Εδώ λιλιπουπολη».
Το 1978 ο δήμαρχος των Ανωγείων Γιώργος Κλάδιος ήρθε στην Αθήνα με δική του πρωτοβουλία και έκανε πρόταση στον Χατζιδάκι να διοργανώσει τους μουσικούς αγώνες στα ανώγεια. Με την συμπαράσταση των Aνωγειανών, ο Μάνος Χατζιδάκις κατάφερε να καταστήσει τα Ανώγεια σ’ ένα ζωντανό μουσικό πολιτιστικό εργαστήρι.
Το 1980 εγκαινίασε τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο. Ήταν ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ , με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων, τόσο στη μουσική όσο και στο χορό και τον κινηματογράφο. Οργάνωσε επίσης τους Αγώνες ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα, το 1981 και 1982. Ήταν ένας μουσικός διαγωνισμός που είχε σκοπό την παρουσίαση νέων Ελλήνων καλλιτεχνών. Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν οι: Δήμαρχος Κέρκυρας, Ελένη Βλάχου, Νίκη Γουλανδρή, Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Κουρουπός, Σπύρος Σακκάς κ.α. Στο διαγωνισμό, μεταξύ άλλων συμμετείχαν το 1982 και οι Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, με το τραγούδι «Μια βραδιά στο λούκι», με το οποίο βραβεύθηκαν και έγιναν γνωστοί.
Το 1985 είναι διευθυντής στο περιοδικό «Τέταρτο» το οποίο καταγράφει τα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα μέσα από τις πολιτικές τους διαστάσεις. Το Τέταρτο, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ήταν ένα βαθιά πολιτικό περιοδικό. Η έννοια της πολιτικής, ακόμη και το 1985 που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος, σχετιζόταν με τα μικροπολιτικά σκάνδαλα, με τις επιφανειακές και εν πολλοίς ανούσιες κομματικές διαφορές και με το φανατισμό και τη στενότητα των ιδεών που διακρίνει τους ψηφοφόρους των κομμάτων. «Το Τέταρτο υπήρξε κατ’ ουσίαν τότε ένα πολιτικό περιοδικό γιατί εγώ βαθιά μέσα μου είμαι πολιτικοποιημένος» έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Το 1985 ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία «Σείριος» για να φιλοξενεί ποιοτικές προτάσεις της ελληνικής μουσικής.
Το 1987 παρουσιάζει τέσσερα προγράμματα στο «Μουσικό κέντρο Αθηνών» στην πλάκα. Συμμετείχαν οι: Έλλη Πασπαλά, Γιώργος Νταλάρας, Αλίκη Καγιαλόγλου, Νίκος Παπάζογλου. κ.α.
Το 1989 ο Χατζιδάκις ίδρυσε την «Ορχήστρα των χρωμάτων». Στους τέσσερις κύκλους συναυλιών που οργανώθηκαν από τον Νοέμβριο του 1989 έως τον Ιούνιο του 1993, ο Μάνος Χατζιδάκις περιέλαβε, εκτός από κλασικά έργα και, πολλά άγνωστα, συνθετών του 20ού αιώνα: Copland, Menotti, Poulenc, Milhaud, Ohana, Hindemith, Nielsen, Ives, Britten, Thomson, Szymanowski, Kurt Weill, Piazzolla, Rota, κ.ά. Έντονη παρουσία είχε και η ελληνική μουσική (Πετρίδης, Βάρβογλης, Παλλάντιος, Ξενάκης, Σισιλιάνος, Μαμαγκάκης, Αντωνίου, Κουρουπός), χωρίς να λείψουν και οι νεώτεροι δημιουργοί (Ανισέγκος, Κριτσωτάκης). Ειδικά αφιερώματα έγιναν στον Μανώλη Καλομοίρη, τον Νίκο Σκαλκώτα, τον Γιάννη Χρήστου και τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1993 ο Χατζιδάκις, στην ερώτηση δημοσιογράφου στην κρατική τηλεόραση, για το αν θα ηχογραφήσει κάποιο νέο του έργο απάντησε: Να ξέρει ο κόσμος πως αν υπάρξει κάποια αξιόλογη δουλειά θα την κυκλοφορήσω. Αυτή η δήλωση του Χατζιδάκι ήταν βέβαια μια υπεκφυγή στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αφού ο ίδιος απέφευγε την δισκογράφηση μεγάλου μέρους του έργου του. Ελάχιστα έργα του από το θέατρο, κινηματογράφο, μπαλέτο, κ.α. έχουν δισκογραφηθεί, ενώ πολλά έχουν μείνει στο αρχείο του και περιμένουν την έκδοσή τους.
ALT.GR
14 – 4 – 1928
Γεννιέται ο Αργεντινός κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα (Ernesto Guevara).
Ο Τσε σπούδασε Ιατρική το 1947 ενώ το 1950 μαζί με το φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο πάνω σε μια θρυλική μοτοσικλέτα «Νόρτον» ταξιδεύουν στη Χιλή, το Περού, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τον Παναμά. Μετά την αποφοίτησή του, θα επισκεφθεί ξανά χώρες της Λατινικής Αμερικής, γνωρίζοντας τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές εξεγέρσεις. Στη συνείδησή του καταγράφονται τα πάντα, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.
Η γνωριμία του με τον Φιντέλ, το 1955, στάθηκε καθοριστική γι’ αυτόν.
Ο Τσε εντάσσεται στις κουβανικές επαναστατικές ομάδες, ξεκινά με 82 συντρόφους για την Κούβα το 1956 και τελικά μετά από μάχες κατάφεραν να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα μόνο 12.
Η επανάσταση εξαπλώθηκε στο γόνιμο έδαφος της συνείδησης του κουβανέζικου λαού και την 1η Γενάρη 1959 οι επαναστάτες μπαίνουν στην Αβάνα. Ο Τσε υπηρέτησε την κουβανέζικη επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση κι αν βρέθηκε.
Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας, ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάσταση, ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική.
Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη 1967,ο Τσε πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο του κατεστραμμένο, συνελήφθη και κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ δολοφονήθηκε την επομένη. Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο και τελικά η θέση αποκαλύφθηκε στις 28 Ιουνίου 1997.
Η μυστική ταφή αποκάλυπτε τον τρόμο των εχθρών του λαού μπροστά στην προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη. Για τους εργάτες, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τους αγωνιζόμενους λαούς, ο Τσε δεν είχε «εξαφανιστεί» γιατί σε κάθε τους μάχη, ο Κομαντάντε ήταν πάντα παρών.
14 – 6 – 2023
14 – 6 – 1987
Η εθνική ομάδα μπάσκετ της Ελλάδας κατακτά το κύπελλο στο ευρωμπάσκετ που διεξάγεται στην Αθήνα, κερδίζοντας στον τελικό την ομάδα της ΕΣΣΔ με 103-101.
14 – 6 – 2023
Άλλη μια τραγωδία σημειώνεται στη Μεσόγειο που έχει μετατραπεί σε υγρό τάφο για τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, αυτή τη φορά στα ανοιχτά της Πύλου.
Τα στοιχεία για τον αριθμό των επιβαινόντων και των αγνοούμενων σοκάρουν. Με βάση τις μαρτυρίες, στο αλιευτικό σκάφος που ναυάγησε επέβαιναν εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Ορισμένες μαρτυρίες μιλάνε ακόμη και για 750 επιβάτες που κρέμονταν σαν «τσαμπιά» από το δουλεμπορικό σκάφος. Οι άνδρες ήταν στο κατάστρωμα και τα γυναικόπαιδα στο αμπάρι. Το αλιευτικό σκάφος «Αντριάνα» φέρεται να είχε αποπλεύσει από το Τομπρούκ της Λιβύης με προορισμό την Ιταλία.
Να σημειωθεί ότι κατά τον εντοπισμό τους, κανένας από τους διασωθέντες δεν έφερε σωσίβιο. Πολλά ερωτήματα προκύπτουν και μετά την επίσημη ενημέρωση του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, στην οποία ούτε λίγο ούτε πολύ περιγράφεται ότι το αλιευτικό με τους εκατοντάδες ανθρώπους στοιβαγμένους, να κρέμονται κυριολεκτικά, είχε εντοπιστεί από το μεσημέρι της Τρίτης!
«Στο δίλημμα “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”, η απάντηση κι εδώ είναι μόνο μία: Οι ζωές των ανθρώπων!», τονίζει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ και καλεί τον λαό να ορθώσει το ανάστημά του ενάντια στην «κανονικότητα» των καθημερινών ειδήσεων για νεκρούς και αγνοούμενους στον Έβρο και στο Αιγαίο.
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μετέβη εκτάκτως στην Καλαμάτα. Ενημερώθηκε από το Λιμεναρχείο για την πολύ μεγάλη τραγωδία, ενώ αργότερα απηύθυνε χαιρετισμό στο συλλαλητήριο που οργάνωσε η Τομεακή Επιτροπή Μεσσηνίας του ΚΚΕ. Το σύνθημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» είναι επίκαιρο, το ΚΚΕ είναι με τις ζωές των ανθρώπων, τόνισε σε δήλωσή του.
Πρόκειται για άλλο ένα έγκλημα με αιτίες και γνωστούς ενόχους.
13 – 6 – 1904
Πεθαίνει ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου.
Γιος μαρμαρογλύπτη από την Τήνο, από πολύ μικρός έδειξε την καλλιτεχνική του φύση. Φοίτησε στο «Σχολείο των τεχνών» στην Αθήνα με καθηγητές τον Ραφαήλ Τσέκολι και τον Λουδοβίκο Θείρσιο (Τηρς), ο οποίος εκτίμησε το ταλέντο του και τον προσέλαβε για βοηθό κατά την αγιογράφηση της ρώσικης εκκλησίας στην Αθήνα. Ως σπουδαστής διακρίθηκε σε πολλούς διαγωνισμούς και εξέθεσε έργο στη διεθνή Έκθεση του Παρισιού σε ηλικία 23 ετών.
Με την παραίτηση του δασκάλου του Θειρσίου δίδαξε στη θέση του. Το 1857 κέρδισε το Κοντοσταύλειο Βραβείο και πήγε στο Μόναχο με υποτροφία της ελληνικής κυβέρνησης. Στην Ακαδημία είχε δυο σημαντικούς δασκάλους τον Μόριτς Σβιντ και τον Φον Πίλοτι. Το 1866 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της Ζωγραφικής στο «Σχολείο Τεχνών». Εκεί δίδαξε για 38 ολόκληρα χρόνια.
Οι σύγχρονοί του τον περιγράφουν ως ένα χαρακτήρα δηκτικό και ευφυή, χαριτολόγο που διέθετε μεγάλη δόση ελληνικής θυμοσοφίας. Υπήρξε έξοχος σχεδιαστής και κολορίστας. Ο Νικηφόρος Λύτρας χαρακτηρίζεται ως ο πατέρας της ελληνικής ζωγραφικής.
13 – 6 – 1917
Γερμανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν το Λονδίνο, με αποτέλεσμα το θάνατο 162 πολιτών.
Πρόκειται για την αιματηρότερη αεροπορική επίθεση του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου σε βρετανικό έδαφος.
13 – 6 – 2025
Τα ξημερώματα, λίγο πριν τις 4 π.μ. το Ισραήλ διεξήγαγε διευρυμένες πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν.
Σύμφωνα με διάγγελμα του Νετανιάχου το Ισραήλ εξαπέλυσε την «επιχείρηση Rising Lion, μια στοχευμένη στρατιωτική επιχείρηση για την εξάλειψη της ιρανικής απειλής για την ίδια την επιβίωση του Ισραήλ. Αυτή η επιχείρηση θα συνεχιστεί για όσες ημέρες χρειαστεί για να εξαλειφθεί η εξάπλωση». Συνέδεσε την επίθεση, που έγινε λίγες μέρες αφότου το Ιράν ισχυρίστηκε πως απέκτησε έγγραφα του Ισραήλ για τις δικές του πυρηνικές δραστηριότητες, με την «εξάλειψη» της δυνατότητας του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Σύμφωνα με όσα είπε ο σφαγέας Νετανιάχου αλλά και όσα ανέφεραν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, φέρεται πως οι πολεμικές επιχειρήσεις του Ισραήλ εναντίον του Ιράν θα συνεχιστούν.
Οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ συγκεκριμένα με ανάρτηση τους ανέφεραν ότι «ολοκλήρωσαν το πρώτο στάδιο» της επίθεσης, η οποία περιελάμβανε «επιθέσεις σε δεκάδες στρατιωτικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών στόχων σε διάφορες περιοχές του Ιράν».
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες το Ισραήλ, που ταυτόχρονα συνεχίζει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και διεξάγει πολεμικές επιχειρήσεις σε Υεμένη, Συρία και Λίβανο, στόχευσε εγκαταστάσεις στην Τεχεράνη, στρατιωτικές βάσεις και πυρηνικές εγκαταστάσεις αλλά και συγκροτήματα κατοικιών που διέμεναν αξιωματικοί του στρατού του Ιράν.
Οι περισσότερες αναφορές μιλούν για τον θάνατο του αρχηγού των Ιρανών «Φρουρών της Επανάστασης» Χοσεΐν Σαλαμί, αλλά και Ιρανών αξιωματούχων που σχετίζονται με το πυρηνικό του πρόγραμμα».
Το Ιράν θα παντήσει με πυρυλικά χτυπήματα εναντίον του Ισραήλ. Τα εκατέρωθεν χτυπήματα θα συνεχιστούν επί 12 ημέρες. Στον πόλεμο θα μπουν και οι ΗΠΑ χτυπώντας πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, χωρίς όμως να επιβεβαιώνεται η καταστροφή τους.
Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν σημειώνει:
«Η σχεδιασμένη και στοχευμένη αεροπορική και πυραυλική επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν, με αποτέλεσμα το θάνατο Ιρανών αξιωματούχων, πυρηνικών επιστημόνων και εκατοντάδων πολιτών, φουντώνει τη φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή και απειλεί με όλεθρο τους λαούς της ευρύτερης περιοχής. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με το πρόσχημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, όμως πραγματικός στόχος είναι η επιβολή των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του Ισραήλ και των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.
Το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ που σκοτώνει μαζικά τον Παλαιστινιακό λαό και τον καταδικάζει σε γενοκτονία και λιμό, που βομβαρδίζει το Λίβανο, τη Συρία, την Υεμένη και που τώρα κλιμακώνει την επίθεση κατά του Ιράν, στηρίζεται στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά από τις ΗΠΑ και την ΕΕ που είναι συνένοχοι και συνυπεύθυνοι.
Μεγάλες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των αστικών κομμάτων που καλύπτουν τον εγκληματικό ρόλο του κράτους του Ισραήλ στο όνομα του δικαιώματος στην αυτοάμυνα, ενώ στηρίζουν διαχρονικά τη στρατιωτική συνεργασία της χώρας μας με ένα κράτος – τρομοκράτη. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι μέρος των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων Ελλάδας – Ισραήλ περιλαμβάνει σενάρια και προσομοιώσεις επίθεσης στο Ιράν.
Ο λαός μας χρειάζεται να δυναμώσει τον αγώνα του, ιδιαίτερα τώρα που πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος εμπλοκής της χώρας μας σε πολεμικές περιπέτειες. Να απαιτήσει την άμεση διακοπή των στρατιωτικών, πολιτικών και οικονομικών σχέσεων της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και να εκφράσει ακόμα πιο μαζικά την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό, στους λαούς του Ιράν, του Λιβάνου, της Συρίας, της Υεμένης και σε όλους τους λαούς της περιοχής».
Σε πικετοφορίες και μαζικές εξορμήσεις προχώρησαν το Σάββατο 14 Ιούνη οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε όλη τη χώρα, ενημερώνοντας και καλώντας τον λαό να κινητοποιηθεί μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν, που οδηγούν τους λαούς στον όλεθρο.
Σε ανακοίνωσή του για την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ ανέφερε τα εξής:
«Η άμεση εμπλοκή των Αμερικάνων και η επίθεση με βόμβες μεγάλης ισχύος κατά του Ιράν αποτελεί βήμα κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Συρία, την Παλαιστίνη κλπ, οι ΗΠΑ με τους σύμμαχους τους αιματοκυλούν μια ακόμη χώρα της Μέσης Ανατολής για να επιβάλουν τους σχεδιασμούς τους και να κερδίσουν “πόντους” στη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αυτόν τον στόχο υπηρετεί και η κυβέρνηση Τραμπ, σε αντίθεση με όσα έλεγαν και διάφορα εγχώρια παπαγαλάκια, ότι δήθεν θα ήταν “παράγοντας ειρήνης”.
Η δικαιολόγηση της επίθεσης στο όνομα της “ασφάλειας” και του “πυρηνικού προγράμματος του Ιράν” δεν έχει καμία σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις. Πρόκειται για τα γνωστά προσχήματα που αξιοποιούνται εδώ και δεκαετίες για να δικαιολογούνται τέτοιες επιθέσεις, όπως ήταν παλιότερα τα όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ που δεν βρέθηκαν ποτέ.
Μετά από αυτήν την επίθεση παίρνει πλέον άλλες και πιθανά ανεπίστρεπτες διαστάσεις η πορεία της γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Όποια κι αν είναι η εξέλιξη σε αυτή τη φάση, είναι βέβαιο ότι η σύγκρουση ανάμεσα στο αμερικανοΝΑΤΟικό μπλοκ και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό αποκτά άλλα και πιο αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μεγάλες και ιστορικές ευθύνες. Με τη στήριξη ουσιαστικά και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού, έχει εμπλέξει τη χώρα σε ένα “ντόμινο” συγκρούσεων χωρίς τέλος. Έχει υιοθετήσει το σύνολο των προσχημάτων του πολέμου και πρωτοστατεί στους επικίνδυνους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς, ιδιαίτερα μέσω των αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων που βρίσκονται στην Ελλάδα και την αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στις περιοχές του πολέμου. Μετατρέπει τον λαό και τη χώρα σε στόχο αντιποίνων, όπως αποδεικνύεται και από τις απειλές του Ιράν ότι κάθε “στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ στην περιοχή είναι θεμιτός στόχος”. Αυτό το νόημα είχαν άλλωστε και οι προ ημερών προετοιμασίες στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την “αντιπυραυλική προστασία της χώρας”.
Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής. Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο. Εδώ και τώρα να σημάνει συναγερμός. Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα και καμία εξουσιοδότηση από τον ελληνικό λαό να τον σέρνει σε τέτοιες επικίνδυνες περιπέτειες. Ο αγώνας πρέπει να δυναμώσει, να αποκτήσει πιο μαζικά και μαχητικά χαρακτηριστικά, να αγκαλιάσει όλους τους φορείς των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Να απαιτήσουμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ – Ισραήλ, τη διακοπή κάθε συνεργασίας με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, το κλείσιμο των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα, την επιστροφή της ελληνικής φρεγάτας από την Ερυθρά Θάλασσα και της πυροβολαρχίας από τη Σαουδική Αραβία».
Πηγή: 902.gr
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
.
Πηγή : ALT.GR
Δείτε ακόμα…
Σαν σήμερα 15 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
15 Ιούν 2026
Σαν σήμερα 14 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
14 Ιούν 2026
Πηγή : ALT.GR