Κατηγορίες
ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΤΕΧΝΕΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΙ

25 – 10 – 1881

Γεννιέται στη Μάλαγα της Ισπανίας ο Πάμπλο Ρουίθ (Pablo Ruiz y Picasso) γιος του Χοσέ Ρουίθ Μπλάσκο, καθηγητή του σχεδίου, και της Μαρίας Πικάσο Λόπεθ.

Εκδηλώνοντας το ταλέντο του στη ζωγραφική από πολύ νωρίς θα πραγματοποιήσει με τη βοήθεια του πατέρα του την πρώτη του Έκθεση σε ηλικία 13 ετών.

Πάμπλο Πικάσο
Ο Πάμπλο Πικάσο

Ακολούθησε το 1895 η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και το 1897 η Βασιλική Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.

Στα καφενεία, στους δρόμους, στους οίκους ανοχής και στο Μουσείο Πράδο θα ανακαλύψει τη ζωή και την ισπανική ζωγραφική και όταν μια ασθένεια θα τον στείλει για ανάρρωση το 1899 σε ένα χωριό της Καταλονίας, θα γνωρίσει τους αγρότες και θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη διαφορετικός.

Η πρώτη πράξη της αλλαγής του ήταν η χρήση του επωνύμου της μητέρας του. Είχε «γεννηθεί» ο Πάμπλο Πικάσο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Το καφενείο της Βαρκελώνης «Οι Τέσσερις Γάτοι» φιλοξένησε την πρώτη του ατομική έκθεση το Φλεβάρη του 1900, ενώ η συναισθηματική του φόρτιση εκείνο τον καιρό είχε τόσο έντονο γαλάζιο χρώμα που έδωσε το όνομά του στην «Μπλε» περίοδο της Τέχνης του από το 1901 έως το 1904.

Δεν προσπάθησε ποτέ να μιλήσει γαλλικά «σαν Γάλλος», του ήταν αρκετή η χρήση της γλώσσας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1904, περικυκλωμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τις οδηγίες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, αλλά και από τη ζωή που έσφυζε γύρω του.

Πάμπλο Πικάσο - Ζαν Κοκτώ
Ο Πάμπλο Πικάσο με τον Ζαν Κοκτώ

Η σημασία της εποχής δεν ήταν τόσο η ζωγραφική με «γήινα» και «κεραμικά» χρώματα – «Ρόδινη Περίοδος» (1905 – 1907) – όσο η συνειδητοποίηση πως η αλήθεια των πραγμάτων δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην άμεση αίσθηση για τα πράγματα, πως η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι «τέτοια» γιατί απλώς «έτσι» την αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης.

Πραγματοποιεί τη ρήξη με τον «ακαδημαϊσμό» με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» που ξεκίνησε το 1907, το άφησε ημιτελές, επανήλθε το 1925 και το παρουσίασε το 1937, ένα έργο όπου τα πρόσωπα μετατρέπονται σε σύμβολα και το ζωγραφικό έργο εν γένει παύει να είναι απλώς ένα «παράθυρο» στον ορατό κόσμο των πρώτων εντυπώσεων.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-«Φαύνοι και κατσίκα», έργο του Πάμπλο Πικάσο. Νοέμβριος 1959

Ο Πικάσο προσέφερε μια νέα «οπτική γλώσσα», ως παιδί του καιρού της και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που αποκάλυπταν αθέατες ως τότε πλευρές της πραγματικότητας.

Η ζωγραφική, πλέον, δεν αρκείται να περιγράφει το ορατό, αλλά θα προσπαθήσει να το «αναπαραστήσει» στην ολότητά του, είτε παρασταίνοντας ταυτόχρονα στην ίδια επιφάνεια τις διάφορες όψεις του (κυβισμός), είτε τις διαδοχικές φάσεις της κίνησής του (φουτουρισμός).

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Αυτοπροσωπογραφία, 1906

Ταυτόχρονα, αναζητείται η ανάδειξη εκείνων των επιμέρους στοιχείων, τα οποία ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στην έκφραση του έργου.

Έτσι προκύπτουν έργα που κινούνται σε δύο κατευθύνσεις παραστάσεων: Εκείνες που εμφανίζουν αφαιρετικά την πραγματικότητα και εκείνες που προκύπτουν από την αναδιαμόρφωση της εικόνας, τάση που ακολούθησε ο Πικάσο ( άνθρωπος – ταύρος, Κένταυρος, γυναίκα – περιστέρι) επιδιώκοντας την συνένωση του συμβολικού περιεχόμενου των αντικειμένων – μερών του πίνακα σ’ ένα ενιαίο σύμβολο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Εργοστάσιο-Horta de Ebbo (1909)

Μαζί με τον Ζορζ Μπρακ θα αναπτύξουν τον Αναλυτικό Κυβισμό (1907 – 1912), το Συνθετικό Κυβισμό (1912 – 1915) και την τεχνική του κολάζ.

Ο Πικάσο τάχθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της δημοκρατικής Ισπανίας, αποδέχθηκε τη θέση του διευθυντή του Μουσείου του Πράδο και βοήθησε να τοποθετηθούν οι συλλογές του σε ασφαλές μέρος.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Περιστέρι

Η μυθολογία της Μεσογείου με τον Μινώταυρο – θύτη και το άλογο – θύμα είναι η «πρώτη ύλη» για τον πίνακά του «Εφιάλτες και ψευτιές του Φράνκο» για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Πάμπλο Πικάσο
Σκίτσο του Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο από τον Πάμπλο Πικάσο

Στις 28 του Απρίλη 1937 η ναζιστική αεροπορία ισοπεδώνει την Γκουέρνικα και συγκλονισμένος ζωγραφίζει τον παγκοσμίως γνωστό πίνακα στον οποίο καταργείται η «αντιπαλότητα» ταύρου και αλόγου και όλα τα υποκείμενα ενέχουν τη συμβολική του θύματος.

Αν και οι δολοφόνοι δε «φαίνονται» στο έργο, «υπάρχουν» παντού.

Ο Πικάσο απέδωσε όλη την τραγικότητα του γεγονότος, χρησιμοποιώντας μαύρο, λευκό και γκρι.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Γκουέρνικα

Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ.

Όταν οι ναζί κατέλαβαν το Παρίσι στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, προσήγαγαν τον Πικάσο και ένας φασίστας αξιωματικός τού έδειξε μια φωτογραφία του πίνακα ρωτώντας τον:

– Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;

Κι ο Πικάσο απάντησε: Όχι, Εσείς!

https://youtube.com/watch?v=jc1Nfx4c5LQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1944 ο Πάμπλο Πικάσο έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, μια κίνηση τεράστιας πολιτικής και ηθικής σημασίας.

Αναδεικνύεται σε ηγετική φυσιογνωμία του Παγκοσμίου Κινήματος Ειρήνης, ενώ λόγω της δράσης του αυτής, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν του χορήγησε βίζα εισόδου στη χώρα.

Στο Κίνημα συμμετείχε ολόπλευρα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι γνώρισαν τον Πικάσο που τιμήθηκε με το Βραβείο «Στάλιν» το 1950 και το Βραβείο «Λένιν» το 1962 από το έργο του «Περιστέρι» ή έχουν δει μόνο αυτό.

https://youtube.com/watch?v=ExCQZ940Rbw%3Ffeature%3Doembed

Εργαζόμενος συνεχώς, εμβάθυνε επίσης στο έργο των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, ζωγραφίζοντας με αυστηρότητα και επινόηση μια σειρά παραλλαγών από πίνακες των Βελάσκεθ, Ντελακρουά, Κράναχ, Γκρέκο.

Απεικόνισε στο έργο του τη διαλεκτική της Ιστορίας, δημιούργησε μια νέα «οπτική γλώσσα», στρατεύθηκε στον αγώνα της εργατικής τάξης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπάθησε να απαντήσει σε τρομακτικά ερωτήματα και σε εποχές όπου βασιλεύει η χυδαιότητα της δήθεν «διαφάνειας», υπενθυμίζει συνεχώς πως για τον αληθινό καλλιτέχνη συνιστά έσχατο μαρτύριο το να «γεννά» ορατές μορφές.

https://youtube.com/watch?v=pNrYupcDlXE%3Ffeature%3Doembed

Ο Πάμπλο Πικάσο «έφυγε» στις 8 Απρίλη 1973, έχοντας δωρήσει στην ανθρωπότητα το έργο του και τις αυστηρές και βαθιές διαπιστώσεις κάθε αληθινού δημιουργού: «Ο καλλιτέχνης είναι μια πολιτική ύπαρξη. Αντιμετωπίζει τα γεγονότα που μπορεί σπαρακτικά ή ευχάριστα και αντιδρά σε αυτά με όλο του το είναι. Τι νομίζετε ότι είναι ο ζωγράφος; Ενας ανόητος που έχει μόνο μάτια;…

Κανένας πίνακας δε δημιουργήθηκε για να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για επίθεση αλλά και για άμυνα εναντίον του εχθρού».

Πηγή : ALT.GR

22 – 10 – 1906

Πεθαίνει ο Γάλλος μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πολ Σεζάν (Paul Cézanne‎).

Πολ Σεζάν
Ο Πολ Σεζάν το 1861

Σπούδασε νομικά ενώ παράλληλα παρακολουθούσε και μαθήματα ζωγραφικής. Παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του, αποφάσισε να ακολουθήσει την καλλιτεχνική του φύση και για το σκοπό αυτό, το 1861 επισκέφτηκε το Παρίσι μαζί με τον συγγραφέα Εμίλ Ζολά, με τον οποίο συνδεόταν φιλικά.

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό και άλλους καλλιτέχνες που ανήκαν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Το σπίτι του κρεμασμένου , 1873

Ο Σεζάν επηρεάστηκε σημαντικά από τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους, ωστόσο πρόσθεσε και προσωπικά χαρακτηριστικά στους πίνακες του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να μετατρέψει τον ιμπρεσιονισμό «σε κάτι στέρεο που διαρκεί όσο και η τέχνη που εκτίθεται στα μουσεία».

Πολ Σεζάν
Αυτοπροσωπογραφία του Πολ Σεζάν

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Αγόρι με κόκκινο γιλέκο, 1888–1890

Πηγή : ALT.GR

3 – 11 – 1954

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς (Henri Émile Benoît Matisse). Θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης.

Ανρί Ματίς
Ο Ανρί Ματίς (φωτογραφία της 20/5/1933

Σπούδασε νομικά στο Παρίσι όπου μετακόμισε το 1887 και αφού απέκτησε την δικηγορική άδεια εργάστηκε για ένα διάστημα ως συμβολαιογράφος στην γενέτειρά του. Το 1891 προσβλήθηκε από ασθένεια και κατά το στάδιο της ανάρρωσής του ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στο Παρίσι όπου σπουδάζει στην ακαδημία τεχνών Julian, μαθητής του Οντιλόν Ρεντόν (Odilon Redon) και του Γκυστάβ Μορώ.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (1940)

Ο Ματίς παράγει τους πρώτους του πίνακες επηρεασμένος από τα έργα των Σεζάν, Γκωγκέν, βαν Γκογκ, αλλά και από την παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη. Η μεθοδολογία του περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά την ανεξάρτητη επεξεργασία επιμέρους στοιχείων του πίνακα και στο τελικό μόνο στάδιο την ανάμιξή τους για την παραγωγή της τελικής σύνθεσης. Η τεχνοτροπία του Ματίς είναι αυτή που χαρακτηρίζει το κίνημα των φωβιστών. Η θεματολογία του ήταν διανθισμένη συνήθως με έντονα, φωτεινά χρώματα και αποτελείται κυρίως από προσωπογραφίες, εσωτερικούς χώρους και θέματα νεκρής φύσης.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο της Λυδίας Ντελεκτόρσκαγια (1947)

Η πρώτη ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε πραγματοποιήθηκε το 1901 ενώ η πρώτη ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1904. Τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Την περίοδο 1908-1912 εκθέτει επίσης πολλά έργα του σε Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο και Λονδίνο.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-αυτοπροσωπογραφία

Αν και το κίνημα των φωβιστών, του οποίου αποτελεί ηγετική μορφή, χάνει την αίγλη του μετά από το 1906, ο ίδιος ο Ματίς γνωρίζει σημαντική καλλιτεχνική αναγνώριση με τα έργα που παράγει την περίοδο 1906-1917 τα οποία ξεφεύγουν από τα όρια του φωβισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Ο Χορός

Ο Ματίς συνδέθηκε φιλικά με τον Πάμπλο Πικάσο αν και μεταξύ τους υπήρχε πάντα και το στοιχείο του ανταγωνισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η χαρά της ζωής

Από το 1917 μέχρι την ημερομηνία του θανάτου του, ο Ματίς έζησε στην πόλη Σιμιέ (Cimiez), σημερινό προάστιο της Νίκαιας (Nice). Το 1941 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο και ένα μέρος των τελευταίων χρόνων της ζωής του αναγκάστηκε να το περάσει σε αναπηρική καρέκλα. Παρά το γεγονός αυτό, δεν εγκατέλειψε το έργο του, αντιθέτως ασχολήθηκε ενεργά με την τεχνική του κολάζ, μέσω της οποίας κατάφερε να παραγάγει μερικά από τα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμα σήμερα έργα του.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η γάτα με το κόκκινο ψάρι

Πηγή : ALT.GR

14 – 11 – 1840

Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος Κλοντ Μονέ (Claude Oscar Monet), εκ των θεμελιωτών του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.

Ο Κλοντ Μονέ το 1899
Ο Κλοντ Μονέ

Συνδέθηκε φιλικά και με τους Ρενουάρ, Μπαζίλ και Άλφρεντ Σίσλευ. Πέρα από τη φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους, μοιράζονταν κοινές ιδέες για τη ζωγραφική, οι οποίες αργότερα θα μετουσιώνονταν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Κλοντ Μονέ
Εντύπωση, ανατολή του ήλιου, 1872

Γυναίκα με ομπρέλα 1875

Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των Ιμπρεσιονιστών στο Παρίσι, με τον πίνακα του «Impression, soleil levant» (Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος). Ο τίτλος του πίνακα του Μονέ ενέπνευσε τον κριτικό τέχνης Λουί Λερουά στη χρήση του όρου Ιμπρεσιονισμός (Impressionism) για πρώτη φορά.

Κλοντ Μονέ
Μια γωνιά του ατελιέ, 1861

Χωράφι με παπαρούνες 1873

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

15 – 11 – 1691

Πεθαίνει ο Ολλανδός ζωγράφος Έλμπερτ Κόυπ (Aelbert Jacobsz Cuyp), ένας από τους κορυφαίους τοπιογράφους της ολλανδικής Χρυσής Εποχής κατά τον 17ο αιώνα.

Έλμπερτ Κόυπ
Πορτρέτο του Έλμπερτ Κόυπ

Ήταν ο διασημότερος μιας οικογένειας καλλιτεχνών, μαθητής του πατέρα του Γιάκομπ Χέρριτσζοον Κόυπ (1594–1651/52), είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις πανοραμικές απόψεις της ολλανδικής εξοχής με το φως του ξημερώματος ή του δειλινού.

Έλμπερτ Κόυπ
Δρόμος στο Μέιντερφοορτ
Έλμπερτ Κόυπ
Ο μικρός μαύρος υπηρέτης
Έλμπερτ Κόυπ

Διαβάζοντας τον Ματίς

Δημήτρης Στεφανάκης

Πέμπτη, 16/10/2025 10:10

 17  Tweet

Η γλώσσα ενός μεγάλου ζωγράφου κρύβει πολύτιμη «φλυαρία»

Διαβάζοντας τον Ματίς

Η ζωγραφική και το μυθιστόρημα θεωρούνται οι γονείς της εσχάτης των τεχνών, του κινηματογράφου. Οι κινηματογραφιστές αξιοποίησαν την αφηγηματική των ζωγράφων, ανακαλύπτοντας σ’ ένα και μόνο ζωγραφισμένο στιγμιότυπο μια ολόκληρη ιστορία που οι μυθιστοριογράφοι χρειάζονται συνήθως περισσότερες από διακόσιες ή τρακόσιες σελίδες για να αφηγηθούν.

Odalisque With Red Pants, Ewer And Pedestal Artwork By Henri Matisse Oil  Painting & Art Prints On Canvas For Sale - PaintingStar.com Art Online Store

Η περίπτωση του Ανρί Ματίς είναι άκρως ενδεικτική. Οι επιλογές του ζωγράφου όσον αφορά τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στους πίνακές του υποδηλώνουν μια διακριτικά εκφρασμένη εξέγερση απέναντι στην Ιστορία αλλά και στα κοινωνικά στερεότυπα. Ο Ματίς συχνά δανείζεται τολμηρά πρότυπα, διατηρώντας σε περίοπτη θέση τις εκδοχές της οδαλίσκης. Θίγει έτσι ζητήματα που αφορούν τη θέση της γυναίκας, το ρόλο της ως σκεύος ηδονής, αλλά και την συμβολή της σε μια έστω φαινομενική ισορροπία σε κοινωνίες γεμάτες ρήγματα και ανισότητες.

Henri Matisse, Odalisque sur la terrasse (Odalisque on the Terrace), 1922,  Aquatint (S)

Ο Ματίς ζωγραφίζει σε ένα περιβάλλον που θυμίζει «Χίλιες και μία νύχτες» δημιουργώντας με το χρωματικό δυναμισμό και τις άπειρες λεπτομέρειες της προοπτικής ένα περίπλοκο δίχτυ αναφορών στις ανθρώπινες κοινωνίες, στις προκαταλήψεις των ανθρώπων, στα ήθη και τις συνήθειες που συνθέτουν την κοινότοπη καθημερινότητά τους – καθημερινά, ωστόσο, που οι μεγάλοι ζωγράφοι σαν τον Ματίς μπορούν να την προβάλλουν με τη μοναδική μαγεία του ταλέντου τους.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Πηγή : fosonline.gr

Αν ο Σεζάν χρειάστηκε εκατό χρόνια…

Δημήτρης Στεφανάκης

Πέμπτη, 25/09/2025 11:41

 

Αν η καθολική αναγνώριση για τον Σεζάν ήρθε ύστερα από 100 χρόνια, σημαίνει πως υπάρχει πάντα ελπίδα για τη μεγάλη τέχνη

Αν ο Σεζάν  χρειάστηκε εκατό χρόνια...

Ο καλλιτέχνης για τον οποίο ο Πικάσο είχε πει: «Είναι ο ένας και μοναδικός δάσκαλός μου», ο Πολ Σεζάν, χρειάστηκε 100 χρόνια για να λάβει το χρίσμα της αναγνώρισης από τους συμπατριώτες του. Η μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Παρίσι το 1995 ήρθε απλά να επιβεβαιώσει το κοινό μυστικό στους εικαστικούς κύκλους του 20ου αιώνα, ότι δηλαδή πατέρας της μοντέρνας τέχνης ήταν αυτός ο μονήρης και εκκεντρικός ζωγράφος που επηρέασε όσο κανείς άλλος το πέρασμα στον κυβισμό, στον σουρεαλισμό και στην αφηρημένη τέχνη.

undefined

Ο Σεζάν, πνευματικό τέκνο του Καμίλ Πισαρό, έζησε τη ζωή του μακριά από το Παρίσι, το κέντρο του κόσμου, απομονωμένος τον περισσότερο καιρό στην Προβηγκία, όπου αναμετρήθηκε με το φως του Νότου και την Μεσογειακή απλότητα. Η γεωμετρική θέαση του κόσμου, με την χειραγώγηση των χρωμάτων και της εικαστικής φιοριριτούρας τον έθεσε απέναντι από τον φανφαρονισμό της ζωγραφικής του Βαν Γκογκ.

Αρλεκίνος, 1890 Ουάσινγκτον, National Gallery of Art

Η υστεροφημία του Σεζάν, ο οποίος επηρέασε τον Πικάσο και τον Ματίς όσο κανείς άλλος, εκτοξεύθηκε μόλις στο τέλος του 20ου αιώνα, ενός αιώνα που ο ίδιος όρισε εικαστικά. Η μεγάλη τέχνη απαιτεί υπομονή και η ελπίδα ποτέ δεν χάνεται.

undefined

Πολιτισμός

Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει

Δημήτρης Στεφανάκης

Τρίτη, 24/12/2024 10:17

 11  Tweet

Η αφήγηση είναι απαράβατος κανόνας ακόμα και στη  ζωγραφική

Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει

Το ξέρουμε πια πως οι πίνακες της ζωγραφικής δεν αποτυπώνουν μία εικόνα, ακόμα κι αν δίνουν αυτή την εντύπωση. Τα μεγάλα έργα της αναποραστατικής τέχνης από την «Νυχτερινή περίπολο» του Ρέμπραντ και το «Las meninas του Βελάσκεθ μέχρι τις «Λουόμενες» του Σεζάν και τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» του Πικάσο είναι στην ουσία ένα κολλάζ εικόνων, η αναπαράσταση μιας σύνθετης πραγματικότητας ειδωμένης από πολλές γωνίες. Είναι δηλαδή ένα εικσαστικό μυθιστόρημα, μια σύνθετη αφήγηση με περισσότερους από ένα πρωταγωνιστές, με διάφορα επεισόδια, με μια πολυπρισματική θέαση του πραγματικού κόσμου. Οι εκφράσεις των προσώπων, οι στάσεις και το εκτόπισμα των σωμάτων, οι λεπτομέρειες του περιβάλλοντος χώρου, αποδίδουν μια δυναμική υπόσταση σε ένα πίνακα, οι μορφές του οποίου αλλάζουν στα μάτια του θεατή μέσα από τις αλληλεπιδράσεις και την ψυχολογία της στιγμής.

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνει το αξίωμα πως δεν υπάρχει τίποτε σε αυτή τη ζωή που να ξεφεύγει από τον νόμο της αφήγησης. Για να δώσεις σάρκα και οστά σε κάτι θα πρέπει να το αφηγηθείς. Ο τρόπος που θα επιλέξεις να το κάνεις, με λέξεις, με σχήματα, με όγκους, με χρώματα, με νότες, εναπόκειται σ’ εσένα. Η μεγάλη ζωγραφική έχει να επιδείξει το δικό της μυθιστόρημα κι εμείς που το διαβάζουμε ξανά και ξανά είναι σαν να φυλλομετρούμε ένα βιβλίο που αλλάζει μέσα στα χρόνια, γιατί αλλάζουν οι εποχές και οι άνθρωποι που τις κατοικούν.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Πηγή : fosonline.gr

Πολιτισμός

Η γλυπτική των μεγάλων ζωγράφων

Δημήτρης ΣτεφανάκηςΔημήτρης Στεφανάκης

Τρίτη, 05/08/2025 10:30

30 Tweet

Πόσα οφείλει αλήθεια η μοντέρνα γλυπτική στους κορυφαίους ζωγράφους του εικοστού αιώνα!

Η γλυπτική των μεγάλων ζωγράφων

Η γλυπτική είναι η τέχνη του χώρου, η ζωγραφική είναι η τέχνη της επινόησης του χώρου. Οι δύο τέχνες κάπου συναντώνται, καθώς δεν πρόκειται για δυο ευθείες παράλληλες στο άπειρο. Το σημείο συνάντησης είναι συνήθως η βούληση ενός καλλιτέχνη να περάσει από τη μία τέχνη στην άλλη.

Head, Amedeo Modigliani | Mia

Μοντιλιάνι, το κεφάλι γυναίκας

Στον εικοστό αιώνα η μετακίνηση από την ζωγραφική στη γλυπτική κατέληξη να γίνει περίπου μανιέρα, αν σκεφτούμε πως ο Ντεγκά πέρασε στην τέχνη των όγκων, όταν άρχισε να τον προδίδει η όρασή του, ο Μοντιλιάνι έκανε επίσης μια μεγαλειώδη στροφή, ο ανήσυχος Πικάσο είχε πάντοτε στραμμένη την προσοχή του στον χώρο και φυσικά ο Ματίς με την περίφημη Serpantine του παρέδωσε ένα μάθημα μοντέρνας γλυπτικής. Ο Χουάν Μιρό δήλωσε επίσης παρών σε αυτή την διαδικασία μεταναστεύοντας νοερά στη χώρα της πραγματικότητας. Τα παραδείγματα δεν έχουν τέλος.

Picasso

Πάμπλο Πικάσο, γυναίκα που κάνει κούνια

Ο Ντεγκά και η «αισθητική της κλειδαρότρυπας» - Fosonline

Ντεγκά, χορεύτρια

Αναρωτιέται κανείς τι οφείλει τελικά η μοντέρνα γλυπτική στους μεγάλους ζωγράφους αλλά τι οφείλει και η μοντέρνα ζωγραφική στη μελέτη των όγκων. Από τη μια οι ζωγράφοι καλούνται να επινοήσουν τον χώρο και μέσα σε αυτή την επινόηση να εντάξουν το θέμα τους. Από την άλλη τα γλυπτά προκαλούν τη δημιουργική αμηχανία του θεατή που πρέπει να ανασυντάξει τον πραγματικό χώρο σύμφωνα με τα ερωτήματα που τίθενται από την τέχνη των όγκων. Η αλληλεπίδραση των τεχνών δεν θα πάψει ποτέ να λειτουργεί επ’ ωφελεία του ωραίου που τυραννά τις αισθήσεις μας με τον πιο γλυκό τρόπο.

Henri Matisse - La Serpentine | Henri matisse, Sanat fikirler, Heykel

Ματίς, Serpentine

Σερτζ Πολιακόφ – Ένας εμιγκρές που αναζητούσε την τέχνη στη σιωπή – Fosonline www.fosonline.gr
«Στης Ακρόπολης τα Μέρη» – Fosonline www.fosonline.gr
Περλστάιν: Ο εισηγητής του «σκληρού ρεαλισμού» – Fosonline www.fosonline.gr
Μπρις Μάρντεν: Ο διάσημος μινιμαλιστής ζωγράφος που αγάπησε την Ύδρα – Fosonline www.fosonline.gr
«Πρωτόλεια» – Fosonline www.fosonline.gr
Η γλυπτική των μεγάλων ζωγράφων – Fosonline www.fosonline.gr
Η εκδίκηση της ζωγραφικής – Fosonline www.fosonline.gr
O Πισαρό ζήλευε τους Καθεδρικούς του Μονέ – Fosonline www.fosonline.gr
Σαγκάλ: «Τρέξτε, σκότωσαν τον Σουτίν!» – Fosonline www.fosonline.gr
10+1 ιέρειες της μοντέρνας τέχνης – Fosonline www.fosonline.gr
Εντουάρ Μανέ – Βικιπαίδεια el.wikipedia.org
ΤΕΧΝΕΣ – George Panagoulis www.georgepanagoulis.gr
Καμίλ Πισαρό: ο ζωγράφος που πίστευε τόσο στους νέους – Fosonline www.fosonline.gr
Φρανκ Στέλα – Όταν η αφαίρεση προσθέτει στην τέχνη – Fosonline www.fosonline.gr
Σεζάν να ένα μήλο! Το αγαπημένο φρούτο του μεγάλου ζωγράφου στις νεκρές φύσεις του – Fosonline www.fosonline.gr
Μονέ και Ντεραίν – Δυο Γάλλοι καλλιτέχνες ζωγραφίζουν το Λονδίνο – Fosonline www.fosonline.gr
Πολ Γκογκέν: Από πλούσιος χρηματιστής φτωχός ζωγράφος – Fosonline www.fosonline.gr
Ανακαλύφθηκε σκίτσο σε πίνακα του Βαν Γκογκ! – Fosonline www.fosonline.gr
Πολ Σεζάν – ο ζωγράφος που τιθάσευσε το φως – Fosonline www.fosonline.gr
Νίκος Εγγονόπουλος: Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού – Fosonline www.fosonline.gr
Τα κλασικά: Οι ομπρέλες του Ρενουάρ – μυθιστόρημα σε εικόνες – Fosonline www.fosonline.gr
TANEA_20220713.pdf www.tanea.gr
(1) Facebook www.facebook.com
(1) Facebook www.facebook.com
www.fosonline.gr
ΒΙΝΣΕΝΤ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ, «οι Πατατοφάγοι», ένας ύμνος στη χειρωνακτική εργασία και η ταύτισή του με τους ανθρώπους του μόχθου – Ατέχνως atexnos.gr
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 2022-08-23 | Fosonline www.fosonline.gr
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 2022-08-23 | Fosonline www.fosonline.gr
γκέοργκ γκρος – Bing images www.bing.com
«Πάμπλο Πικάσο-Η χαρά της ζωής» – Fosonline www.fosonline.gr
«Ιδιοπροσωπία» στη Δημοτική Πινακοθήκη Αλίμου – Fosonline www.fosonline.gr
Ο Σεζάν ζωγράφιζε στους τοίχους του σπιτιού του. Η παράξενη ιστορία του κτήματος Jas de Bouffan! – Fosonline www.fosonline.gr
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ | Ημερήσια πολιτική εφημερίδα όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ www.rizospastis.gr
Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει – Fosonline www.fosonline.gr
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ www.rizospastis.gr

Fosonline.gr

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ→ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ


Αφήστε μια απάντηση

Συνδεδεμένος ως George Panagoulis. Επεξεργαστείτε το προφίλ σας. Αποσύνδεση; Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλιο *

Πρόσφατα άρθρα

Kατηγορίες

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

1 – 10 – 1708

Πεθαίνει ο Άγγλος συνθέτης και οργανίστας της Μπαρόκ περιόδου Τζον Μπλόου (John Blow).

Τζον Μπλόου
Τζον Μπλόου

Συνέθεσε πληθώρα έργων, με πλέον γνωστό τη μοναδική του όπερα, με τίτλο «Αφροδίτη και Άδωνις».

https://youtube.com/watch?v=EevFgktyL8M%3Ffeature%3Doembed

1 – 10 – 1903

Γεννιέται ο κλασικός πιανίστας και συνθέτης Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς.

Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς
Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς το 1986
https://youtube.com/watch?v=FxhbAGwEYGQ%3Ffeature%3Doembed

Η τεχνική του, το ύφος του και το ευρύ ρεπερτόριό του τον καθιστούν ως έναν από τους σημαντικότερους πιανίστες του 20ού αιώνα.

https://youtube.com/watch?v=D5mxU_7BTRA%3Ffeature%3Doembed

1 – 10 – 1916

Γεννιέται η Μαρία Φωκά, Ελληνίδα ηθοποιός. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» και αποτέλεσε μέχρι το 1948 βασικό στέλεχος του θιάσου του.

Η Μαρία Φωκά στη δίκη μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη
Η Μαρία Φωκά στη δίκη μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη

Πρωτοεμφανίστηκε το 1944 (περίοδος των Δεκεμβριανών) στο ρόλο της Ασημίνας στη «Στέλλα Βιολάντη» του Γρ. Ξενόπουλου, όπου γνωρίστηκε και με τον μετέπειτα σύζυγό της Λυκούργο Καλλέργη, με τον οποίο απέκτησε την κόρη και με τον οποίο χώρισε αργότερα. Την περίοδο αυτή, μέλος του ΚΚΕ και της Εθνικής Αντίστασης, συμμετέχει στους αγώνες. Το 1952, είναι συγκατηγοκατηγορούμενη – με το όνομα Μαρία Καλλέργη, στη δίκη Ν. Μπελογιάννη και το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών την καταδικάζει αρχικά σε ισόβια κάθειρξη και η ποινή της μειώνεται σε 10 χρόνια κάθειρξη και «αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων επί 10ετίαν».

https://youtube.com/watch?v=Rkq92z5Rw14%3Ffeature%3Doembed

Επανήλθε στη σκηνή τη σεζόν 1958-’59, σε περιοδεία του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Από το 1961 έως το 1963 συνεργάστηκε με την Ελλη Λαμπέτη («Το θαύμα της Ανι Σάλιβαν», «Η μικρή μας πόλη» κ.ά.), το 1964 με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και στη συνέχεια με την «Ελληνική Λαϊκή Σκηνή» (γριά από τη Μεσίνα στον «Ασυλλόγιστο» του Μολιέρου και Αμάντα στο «Γυάλινο Κόσμο» του Τένεσι Ουίλιαμς). Το 1966 παίζει στο θίασο της Τζένης Καρέζη. Η συνεργασία τους άρχισε με τη «Βίβα Ασπασία» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τη Φωκά στο ρόλο της θείας Μαρίας.

Μαρία Φωκά
Η Μαρία Φωκά

Το καλοκαίρι του 1980 προσελήφθη στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του 1984. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1949, στον «Κόκκινο Βράχο» του Γρ. Γρηγορίου. Ακολούθησαν οι ταινίες: «Ταξίδι με τον έρωτα», «Οικογένεια Παπαδοπούλου», «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Ο αήττητος», «Αγάπη μου παλιόγρια», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», κ.ά. Παράλληλα και μέχρι πριν από λίγα χρόνια έπαιξε αξιόλογους ρόλους και σε τηλεοπτικές σειρές: «Η γειτονιά μας», «Μεθοριακός σταθμός», «Η τελευταία νύχτα της γης», «Ο πύργος των Μοσκόφ», «Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες», με τελευταία την «Ντόλτσε Βίτα», ενώ είχε εμφανιστεί και στους «Δέκα μικρούς Μήτσους».

https://youtube.com/watch?v=RQR4WKutWjU%3Ffeature%3Doembed

Επίσης, η Μαρία Φωκά ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα. Το 1975 υπήρξε αντιπρόεδρος και το 1977 πρόεδρος του ΣΕΗ, σε μια δύσκολη εποχή εργασιακών διεκδικήσεων του κλάδου. Ακόμη διατέλεσε και μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας.

1 – 10 – 1945

Συνέρχεται στην Αθήνα το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ (1-6/10/1945). Ήταν το πρώτο συνέδριο του ΚΚΕ μετά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο και συνήλθε σε συνθήκες τυπικής νομιμότητας. Συνθήκες που δε θα ξαναζούσε το κόμμα παρά μετά από 29 χρόνια, το 1974 (το επόμενο τυπικά νόμιμο συνέδριό του ήταν το 10ο, που πραγματοποιήθηκε το 1978).

Το 7ο ήταν ταυτόχρονα ένα Συνέδριο που η σύγκλησή του απείχε από το 6ο δέκα ολόκληρα χρόνια (Δεκέμβρης 1935). Στο διάστημα αυτών των δέκα χρόνων, είχαν μεσολαβήσει πολλά: Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, ο ελληνοϊταλικός πόλεμος, η Κατοχή, η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση και η απελευθέρωση της χώρας, ο Δεκέμβρης του 1944, η Συμφωνία της Βάρκιζας και η διάλυση του ΕΛΑΣ, το καθεστώς της λευκής τρομοκρατίας που τις μέρες του συνεδρίου συνεχιζόταν αμείωτο. Σ’ αυτά τα δέκα χρόνια, το ΚΚΕ είχε καταφέρει από ένα μικρό κόμμα να γίνει η κυριότερη και η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της Ελλάδας.

Ωστόσο, παρά και τα πρόσφατα γεγονότα (βλ. ένοπλη σύγκρουση του Δεκέμβρη με τις συνασπισμένες δυνάμεις της ντόπιας αστικής τάξης, ταγματασφαλιτών, κλπ. και του βρετανικού ιμπεριαλισμού) το Κόμμα δεν μπόρεσε να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα, διαμορφώνοντας επαναστατική στρατηγική και ρίχνοντας όλες του τις δυνάμεις για την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.

1 – 10 – 2003

«Φεύγει» από τη ζωή ο Κώστας Γραμματόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους ανανεωτές της χαρακτικής στη χώρα μας.

Κώστας Γραμματόπουλος
Ο Κώστας Γραμματόπουλος

Σπούδασε χαρακτική και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ Αθηνών, κοντά στο μεγάλο δάσκαλο Γιάννη Κεφαλληνό, στο εργαστήριο του οποίου, μαζί με την ομάδα των ΕΑΜιτών εικαστικών και σπουδαστών της ΑΣΚΤ, φιλοτέχνησε έργα μεγάλων και μικρών διαστάσεων για αφίσες, διάφορα έντυπα και προπαγανδιστικά υλικά του ΕΑΜικού αγώνα. Το 1954 έφυγε στο Παρίσι για σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών. Επιστρέφοντας το 1959 εκλέχτηκε καθηγητής χαρακτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, όπου και παρέμεινε ως το 1985.

Κώστας Γραμματόπουλος
Κώστας Γραμματόπουλος-Αιγαίο ΙΙΙ

Η διδακτική προσφορά ήταν πολύ σημαντική. Στην εικοσαεξάχρονη παραμονή του στην ΑΣΚΤ διαμόρφωσε και μύησε στα μυστικά της χαρακτικής, δεκάδες νεότερους χαράκτες μας. Έχοντας το βλέμμα του στραμμένο στο ελληνικό τοπίο, δημιούργησε, κυρίως έγχρωμες ξυλογραφίες, έργα πλημμυρισμένα από το ελληνικό φως: «Δελφοί», «Μάνη», «Σούνιο», «Ύδρα», «Αιγαίο» είναι μερικές από τις ενότητες του έργου του. Μάλιστα, το «Αιγαίο» του χάρισε το 1972 το χρυσό μετάλλιο στην Μπιενάλε της Φλωρεντίας. Η μορφοπλαστική γλώσσα των χαρακτικών του είναι ένας προσωπικός και ελεύθερος συνδυασμός καμπυλόμορφων και σκληρών γωνιωδών θεμάτων, οριζόντιων και κάθετων τύπων, ενώ η χρωματική του γλώσσα διακρίνεται για το σημαντικό ρόλο του λευκού, που δίνει μεγάλες φωτεινές περιοχές στις οποίες εντάσσονται άλλα χρώματα. Από τις πιο γνωστές δουλειές του στο πλατύ κοινό είναι οι «Ηρωίδες του ’40», το «Αιγαίο», το εθνόσημο της «Ελληνικής Δημοκρατίας» και κυρίως οι έγχρωμες εικόνες του στο «Αλφαβητάρι» της Α’ Δημοτικού (1965), το γνωστό μας ως «Τα καλά παιδιά»

1 – 10 – 2012

Πεθαίνει ο Έρικ Χομπσμπάουμ (Eric Hobsbawm), Βρετανός ιστορικός, από τους μεγαλύτερους του 20ου αιώνα. Η τριλογία του («Η εποχή των επαναστάσεων 1789-1848», «Η εποχή του κεφαλαίου 1845-1875», «Η εποχή των αυτοκρατοριών 1875-1914») είναι τα μεγαλύτερα έργα του.

Έρικ Χομπσμπάουμ
Έρικ Χομπσμπάουμ

Για τις ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση είχε πει: «Η περεστρόικα, δυστυχώς, δε γέννησε μια δεύτερη Ρώσικη Επανάσταση. Αντιθέτως δημιούργησε ένα φοβερό κενό (…) την κατάρρευση ακολούθησε μια περίοδος κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής καταστροφής από την οποία οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης δεν έχουν ακόμη εξέλθει. Η ανάκαμψη λαμβάνει ήδη πολύ περισσότερο χρόνο από όσον πήρε στη Ρωσία να ανακάμψει μετά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους (…) ακόμη και οι υποστηρικτές της περεστρόικα συνειδητοποίησαν ότι το σχέδιο μεταρρύθμισης του κομμουνισμού ή της δημιουργίας μιας σοσιαλδημοκρατικής ΕΣΣΔ ήταν ανέφικτο. Δεν υπήρξε όραμα από εκείνους που πίστεψαν ότι ο σκοπός θα έπρεπε να είναι ένα πλήρως καπιταλιστικό σύστημα φιλελεύθερου δυτικού τύπου, κυρίως αμερικανικού»

1 – 10 – 2022

Πεθαίνει ο τραγουδιστής Σταμάτης Κόκοτας.

Πολιτισμός - Μουσική - Σταμάτης Κόκοτας
Ο Σταμάτης Κόκοτας

Ο Στ. Κόκοτας γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 1937.

https://youtube.com/watch?v=FoYDPCI4baU%3Ffeature%3Doembed

Είχε μεγάλη δισκογραφική παρουσία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και 1970 και είχε συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες συνθέτες της εποχής, όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Δήμος Μούτσης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Αντώνης Κατινάρης, ο Χάρης Λυμπερόπουλος κ.ά

1 – 10 – 2022

Τουλάχιστον 174 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στα επεισόδια που σημειώθηκαν σε ποδοσφαιρικό αγώνα στην πόλη Μαλάνγκ της Ινδονησίας, σύμφωνα με τον αναπληρωτή κυβερνήτη της ανατολικής Ιάβα, Εμίλ Ντάρντακ.

Όλα συνέβησαν όταν οι αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν δακρυγόνα εναντίον οπαδών, οι οποίοι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο του «Kanjuruhan Stadium» μετά την ήττα 3-2 της τοπικής Αρέμα από την Περσεμπάγια Σουραμπάγια. Αποτέλεσμα ήταν να προκληθεί πανικός και οι οπαδοί να τρέξουν προς την έξοδο του γηπέδου, με αποτέλεσμα να υπάρξει συνωστισμός και περιπτώσεις ασφυξίας. Εκτός από τους 174 θανάτους, οι αρχές της χώρας κάνουν λόγο και για 180 τραυματίες από τα επεισόδια.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Ινδινησία - τραγωδία
Λίγο πριν την τραγωδία στον αγώνα Αράμπα – Περσεμπάγια στην Ινδονησία

Ο υπουργός ασφάλειας της χώρας, Μαχφούντ Εμντί, γνωστοποίησε ότι ο αριθμός των θεατών που βρίσκονταν στο στάδιο ξεπερνούσε τη χωρητικότητα του γηπέδου. Συγκεκριμένα, αναφέρει σε ποστάρισμά του στο Instagram ότι είχαν εκδοθεί 42.000 εισιτήρια για ένα στάδιο που «χωράει» 38.000 θεατές.

Βίντεο δείχνουν φιλάθλους να τρέχουν στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου μετά το σφύριγμα της λήξης. Στη συνέχεια οι αστυνομικοί κάνουν χρήση δακρυγόνων για να τους σταματήσουν, με αποτέλεσμα, στην προσπάθειά τους να βγουν από το γήπεδο, να εγκλωβιστούν και να χάσουν τη ζωή τους κι επίσης να υπάρξουν και περιπτώσεις ασφυξίας, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της αστυνομίας στην ανατολική Ιάβα, Νίκο Αφίντα.

Στο μεταξύ, ο γενικός γραμματέας της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Ινδονησίας (PSSI), Γιούνους Νούσι, δήλωσε ότι η FIFA επικοινώνησε με την PSSI μετά την τραγωδία. Η παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία ζήτησε αναφορά για το θανατηφόρο συμβάν στην πόλη Μαλάνγκ και γι’ αυτό η PSSI απέστειλε ομάδα στον τόπο της τραγωδίας, προκειμένου να διεξάγει έρευνα. Η FIFA τονίζει ότι το προσωπικό ασφαλείας του γηπέδου ή οι αστυνομικές αρχές δεν πρέπει να κρατούν ή να κάνουν χρήση «αερίων για τον έλεγχο του πλήθους» στους αγώνες.

Αμέσως μετά τα θλιβερά έκτροπα στον αγώνα ανάμεσα στην Αρέμα και την Περσεμπάγια η ποδοσφαρική λίγκα στην Ινδονησία ανακοίνωσε την αναστολή του πρωταθλήματος για μία εβδομάδα.

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 10 – 1852

Γεννιέται ο σπουδαίος Βρετανός (Σκωτσέζος) χημικός Ουίλιαμ Ράμσεϊ (William Ramsay). Το 1904 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας «σε αναγνώριση των υπηρεσιών του στην ανακάλυψη των αδρανών αερίων στοιχείων στον αέρα». Μαζί με τον Ρέιλι ανακάλυψαν το 1894 ένα αδρανές χημικά αέριο στοιχείο, που αργότερα εκ της ιδιότητάς του αυτής το ονόμασαν εκ της ελληνικής αργόν και αποτελεί ουσιαστικά το 1% της ατμόσφαιρας. Το 1895, ακριβώς τον επόμενο χρόνο, ο Ράμσεϊ επέτυχε την απομόνωση ενός νέου αερίου, που προερχόταν από το ορυκτό κλεβεΐτης, το οποίο ονόμασε ήλιον.

Ουίλιαμ Ράμσεϊ
Ο Ουίλιαμ Ράμσεϊ

Το 1903 ο Ράμσεϊ επέτυχε νέα σημαντική ανακάλυψη, όταν διαπίστωσε, ότι το ήλιον παράγεται συνέχεια κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου. Η ανακάλυψη αυτή ουσιαστικά αποκάλυψε τον μηχανισμό του φαινομένου της ραδιενέργειας.

Με τα δεδομένα μέχρι εκείνη την εποχή οι θέσεις των στοιχείων των ηλίου και αργού στον περιοδικό πίνακα φανέρωναν τρεις ακόμα ενδιάμεσες «κενές θέσεις», που θα έπρεπε να συμπληρωθούν με νέα αέρια. Στις επισταμένες έρευνες που ακολούθησε ο Ράμσεϊ συνεργαζόμενος με τον Μ. Τράιβερς, κατάφεραν το 1898 να βρουν και να απομονώσουν τα νέα στοιχεία, δίνοντας τις ονομασίες νέον, κρυπτό και ξένο μετά από απόσταξη υγροποιημένου υπό πίεση αέρα. Το 1910 ο Ράμσεϊ κατάφερε να απομονώσει και το τελευταίο μέλος της ομάδας των αδρανών αερίων (που αργότερα χαρακτηρίστηκαν ως ευγενή), του ραδονίου κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου.

2 – 10 – 1904

Γεννιέται ο Βρετανός μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός Γκράχαμ Γκριν (Henry Graham Greene). Οι εγκύκλιες σπουδές του ήταν στο σχολείο που διηύθυνε ο πατέρας του. Το 1926 προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό, η επήρεια του οποίου είναι εμφανής σε πολλά από τα έργα του. Την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στους Times, αλλά ύστερα από δύο χρόνια, αμέσως μετά τη δημοσίευση του πρώτου του βιβλίου, παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στη συγγραφή και στην κριτική. Το μυθιστόρημά του «Η δύναμις και η δόξα», θεωρείται το καλύτερό του και είναι αυτό που τον καθιέρωσε στον λογοτεχνικό κόσμο. Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1964 από τον Τζον Φορντ με πρωταγωνιστή τον Χένρι Φόντα.

Γκράχαμ Γκριν
Ο Γκράχαμ Γκριν

Το επόμενο μυθιστόρημά του, «Το υπουργείο του φόβου», μεταφέρθηκε και αυτό στον κινηματογράφο από τον Φριτς Λανγκ το 1944 και θεωρείται πλέον ένα κλασικό φιλμ νουάρ.

Το γνωστότερο μυθιστόρημά του είναι  «Ο τρίτος άνθρωπος», που επίσης μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σχεδόν αμέσως μετά την έκδοσή του, από τον Κάρολ Ριντ και μάλιστα τιμήθηκε με τον «Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών» το 1949.

https://youtube.com/watch?v=WVgolxizc1g%3Ffeature%3Doembed

Το αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το τέλος μιας σχέσης» μεταφέρθηκε και αυό στον κινηματογράφο και μάλιστα δύο φορές, το 1955 και το 1999.

Άλλα δύο βιβλία του που έγιναν κινηματογραφικές επιτυχίες είναι «Ο ήσυχος Αμερικανός» που αναφέρεται στο Βιετνάμ τη δεκαετία του 1950, και το «Ο άνθρωπός μας στην Αβάνα», με πρωταγωνιστή τον Άλεκ Γκίνες.

2 – 10 – 1998

«Φεύγει» από τη ζωή η συγγραφέας και δημοσιογράφος Λιλή Ζωγράφου. Εμφανίστηκε αρκετά νέα στα ελληνικά γράμματα, το 1949 με το πεζογράφημα «Αγάπη» και καθιερώθηκε δέκα χρόνια αργότερα με το δοκίμιο «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός». Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες. Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη και τις ανατολικές χώρες. Έζησε αρκετά χρόνια στη Γαλλία και την Ιταλία, αλλά λάτρευε την Πράγα, την πόλη που μεγάλωσε ο Κάφκα. Το 1962 ήταν η πρώτη, όπως με περηφάνια έλεγε, που έδωσε διάλεξη για τον Κάφκα στην Αθήνα. Έχουν εκδοθεί 24 βιβλία της, μυθιστορήματα, νουβέλες, δοκίμια και θέατρο, με αλλεπάλληλες εκδόσεις. Το τελευταίο της μυθιστόρημα «Η αγάπη άργησε μια μέρα» διασκευάστηκε και προβλήθηκε από την ΕΤ-1. Το τελευταίο της δοκίμιο «Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα, η ιστορία του φαλλού» εκδόθηκε φέτος από τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια».

Λιλή Ζωγράφου
Λιλή Ζωγράφου

Άνθρωπος χειμαρρώδης, χωρίς ταμπού στη γλωσσική της συμπεριφορά, η Λιλή Ζωγράφου , τόσο στα βιβλία της, όσο και στην προσωπική της ζωή, αρνήθηκε τον πεσιμισμό και δήλωνε τρελά ερωτευμένη με τη ζωή. Έρωτας για εκείνην ήταν η αιωνιότητα. Αντικαραμανλική και αντιπαπανδρεϊκή άσκησε άφοβα κριτική στην πολιτική ζωή. Είχε τη λεβεντιά της ειλικρίνειας και της αμεσότητας. Παντρεύτηκε τρεις φορές, αλλά διάλεξε να ζει μοναχικά.

Θυμίζουμε μερικά από τα έργα της: «Βιογραφία – Άπαντα Μ. Πολυδούρη» (1961), «Τι απόγινε εκείνος που ‘ρθε να βάλει φωτιά» (Θέατρο, 1972), «Αντιγνώση, Τα δεκανίκια του Καπιταλισμού» (1974), «17 Νοέμβρη 1973 – Η νύχτα της μεγάλης σφαγής» (1974), «Καρυωτάκης – Πολυδούρη, Η αρχή της αμφισβήτησης» (1977), «Επάγγελμα: πόρνη», «Η γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο», «Η γυναίκα σου η αλήτισσα» «Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες», «Παλαιοπώλης αναμνήσεων», «Πού έδυ μου το κάλλος», «Κάφκα, ο σύγχρονός μας» (1994) κ.ά.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

3 – 10 – 1897

Γεννιέται ο μεγάλος Γάλλος κομμουνιστής ποιητής και πεζογράφος Λουί Αραγκόν (Louis Aragon), ο οποίος είχε σταθεί ενεργά στο πλευρό των Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων την περίοδο μετά τον πόλεμο.

Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο
Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο

Όταν το 1980 επισκέφτηκε την Αθήνα ο Αραγκόν είχε δηλώσει σχετικά: «Νιώθω μεγάλη συγκίνηση γιατί αυτή τη στιγμή είμαι μαζί σας. Όταν επισκέπτομαι τις διάφορες χώρες δέχομαι εθιμοτυπικές επισκέψεις. Η δική σας όμως δεν είναι τέτοια. Ήμουν και θα είμαι πάντα στο πλευρό του ΚΚΕ». Και όταν η αντιπροσωπεία της ΚΕ τον ευχαρίστησε γι’ αυτή τη συμπαράσταση στους εξόριστους αγωνιστές, ο Αραγκόν απάντησε: «Είστε οι σύντροφοί μου. Αυτό ήταν το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω απέναντί σας. Ήταν χρέος τιμής».

Μεταξύ των αγωνιστών υπέρ των οποίων πρωτοστάτησε για την απελευθέρωσή τους ο Αραγκόν, ήταν και ο Γιάννης Ρίτσος. «Ο Ρίτσος είναι ο άνθρωπος με τον οποίο συνδεόμουν μέσα από τα ποιήματά του χωρίς ακόμα να τον έχω γνωρίσει προσωπικά, την εποχή που τον καταδίωκαν. Ο Ρίτσος είναι αναμφισβήτητα ένας μεγάλος Έλληνας». Οι δύο ποιητές συναντήθηκαν την ίδια μέρα που μίλησε ο Αραγκόν στο «Ρ».

3 – 10 – 1936

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Στιβ Ράιχ (Steve Reich), πρωτοπόρος της μινιμαλιστικής μουσικής.

Ο Στιβ Ράιχ
Ο Στιβ Ράιχ
https://youtube.com/watch?v=ZXJWO2FQ16c%3Ffeature%3Doembed

3 – 10 – 1945

Ιδρύεται στο Παρίσι η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ). Στις διεργασίες για την ίδρυση της ΠΣΟ μετείχαν 346 αντιπρόσωποι από 56 χώρες που εκπροσωπούσαν 67.000.000 οργανωμένους εργάτες. Από το 1945 και μέχρι το τέλος περίπου της δεκαετίας του 1980 η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (WFIU) κυριαρχούσε στα μαζικά κινήματα της εργατικής τάξης με το κύρος, τη μαχητικότητα, τον προσανατολισμό και τη μαζικότητά της.

Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία
Αφίσα για τα 75 χρόνια της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας

H WFIU ιδρύθηκε στο Παρίσι με το πρώτο ιδρυτικό συνέδριό της (25/9 έως 9/10/1945) και την εκλογή του Βρετανού Walter Cipihne στη θέση του γενικού γραμματέα της. Στην ίδρυσή της συμμετείχαν οι Γενικές Συνομοσπονδίες όλων των χωρών του κόσμου που μέχρι εκείνη την περίοδο είχαν ιδρυθεί και λειτουργούσαν στις χώρες τους. Με την έναρξη της περιόδου του ψυχρού πολέμου και με πρωτοβουλία των αμερικανικών συνδικάτων (AFL, CIO) αποχώρησαν από την ΠΣΟ ορισμένες Συνομοσπονδίες και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ίδρυσαν τη «Διεθνή Συνομοσπονδία των Ελεύθερων Συνδικάτων» (ICFTU). Η διάσπαση αυτή των γραμμών του διεθνούς εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος ήταν κύρια αποτέλεσμα των παρεμβάσεων των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιαπωνίας και άλλων. Η νεοϊδρυμένη ICFTU δεν κατάφερε ποτέ μέχρι σήμερα να εκφράσει τα συμφέροντα και τις αγωνίες της εργατικής τάξης. Αργότερα διασπάστηκε με αποτέλεσαμ να προκύψει η ίδρυση της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Εργασίας (WCL), που σύμφωνα με την ιδρυτική της διακήρυξη υιοθετούσε σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις. Εντούτοις, από την ίδρυσή της έως και σήμερα κινείται στο περιθώριο της ΔΣΕΣ, είναι μικρή, χωρίς μαζικότητα και περιθωριοποιημένη.

Από τις τρεις αυτές Διεθνείς Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ), με πάνω από 200 εκατομμύρια μέλη σε ολόκληρη την υδρόγειο, διαδραμάτισε ρόλο αναντικατάστατο στο διεθνές στερέωμα για την ανάδειξη του ρόλου της εργατικής τάξης, τόσο για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, όσο και στην κατοχύρωση και διεύρυνση των εργατικών διεκδικήσεων στις καπιταλιστικές χώρες. Σημαντικός επίσης ήταν ο ρόλος της στην υπεράσπιση εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων και συνδικαλιστικών οργανώσεων που δρούσαν σε δύσκολες και αντίξοες συνθήκες.

Στα 45 χρόνια της παρουσίας της (1945-1990) η ΠΣΟ είχε επιβάλει στα πλαίσια του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας του ΟΗΕ την ψήφιση και επικύρωση Διεθνών Συμβάσεων, όπως για την Κοινωνική Ασφάλιση, το δικαίωμα των γυναικών, την παιδική εργασία, το ωράριο απασχόλησης, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, την εκπαίδευση των εργαζομένων, τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες και εκατοντάδες ακόμα αποφάσεις που αποτυπώνουν τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης στον 20ό αιώνα. Σ’ όλο αυτό το διάστημα της κυριαρχίας της ΠΣΟ, η Διεθνής Συνομοσπονδία των Ελεύθερων Συνδικάτων το μόνο που έκανε ήταν να ευθυγραμμίζεται στον αντικομμουνισμό και στις ψυχροπολεμικές πρακτικές των ΗΠΑ και του Διεθνούς Κεφαλαίου.

Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία
Αφίσα της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας για την πανδημία

Η κατάσταση αυτή αμέσως μετά το 1990 άλλαξε ριζικά. Η προσωρινή κυριαρχία των δυνάμεων του Ιμπεριαλισμού και του Διεθνούς Μονοπωλιακού Κεφαλαίου ανέτρεψε τα δεδομένα στο Διεθνές Συνδικαλιστικό Κίνημα. Μέσα στον έξαλλο αντικομμουνισμό και στο καπιταλιστικό παραλήρημα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι κυβερνήσεις, όργανα των ΗΠΑ στο σύνολό τους, από τις πρώτες αποφάσεις που έπαιρναν ήταν η εκδίωξη της ΠΣΟ από όποια γραφεία στεγαζόταν, οι απολύσεις από την εργασία τους των στελεχών της, οι συλλήψεις και η τρομοκρατία. Ενιαία σ’ όλες αυτές τις χώρες δημεύτηκαν τα περιουσιακά της στοιχεία και κατασχέθηκαν τα οικονομικά της. Στην Πράγα που ήταν και εξακολουθεί να είναι μέχρι στιγμής η έδρα της ΠΣΟ, από τα τρία πολυώροφα συγκροτήματα κτιρίων που είχε στην κατοχή της μέσα από αλλεπάλληλες κατ’ εντολή δικαστικές αποφάσεις έχει περιοριστεί σήμερα σε ένα διαμέρισμα τριών δωματίων των 60 τ.μ.

Στο ίδιο διάστημα, οι εθνικές Συνομοσπονδίες των χωρών αυτών, είτε οι νέες που ιδρύονταν μαζικά, προσέτρεχαν στις τάξεις της ΔΣΕΣ ελπίζοντας στο «αμερικανικό όνειρο».

https://youtube.com/watch?v=DjKe6D47AMI%3Ffeature%3Doembed

Ανάλογη ήταν η κατάσταση και στις στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Άλλα, φοβισμένα, αδρανοποιήθηκαν, αλλά διαλύθηκαν, άλλα πέρασαν τον Ρουβίκωνα και ελάχιστα έμειναν όρθια. Η προσπάθεια να σταθεί όρθια η ΠΣΟ στο 12ο Παγκόσμιο Συνέδριό της, που πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα δεν μπορούσε εκείνες τις στιγμές να έχει αποτέλεσμα.

Στην περίοδο 1990 – 1994 η ΔΣΕΣ κερδίζει συνεχώς έδαφος και σχεδιάζει από την αρχή το διεθνή συνδικαλιστικό χάρτη με την ίδρυση σ’ όλο τον κόσμο εκατοντάδων Εργατικών Συνομοσπονδιών. Εκατοντάδες στελέχη των μονοπωλίων και των πολυεθνικών, εμιγκρέδες και ανανήψαντες, χρηματοδοτούμενοι πλουσιοπάροχα ανέλαβαν ένα σημαντικό μέρος αυτού του σχεδίου. Τα παραδείγματα μόνο από την περιοχή των Βαλκανίων μιλούν από μόνα τους.

https://youtube.com/watch?v=zTtf8YlNEjI%3Ffeature%3Doembed

Στην περίοδο 1990-1994 οι πιέσεις για την τελική και οριστική διάλυση της ΠΣΟ ήταν ασφυκτικές. Στην Ευρώπη το καθήκον για τη διάλυσή της ανέλαβε εργολαβικά η CGT Γαλλίας υπό την ηγεσία του Γενικού Γραμματέα της Λουί Βιανέ. Με διμερείς επαφές, περιοδείες, πιέσεις και φαιά προπαγάνδα, καλούσε τις Εθνικές Συνομοσπονδίες των κρατών της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας να ακολουθήσουν το δικό της παράδειγμα και να αποχωρήσουν από την ΠΣΟ, που όπως ισχυρίζονταν δεν είχε πλέον λόγο ύπαρξης. Οι προσπάθειες της CGT είχαν ομολογουμένως αποτέλεσμα να αποχωρήσουν όλες χωρίς εξαίρεση οι οργανώσεις της Ευρώπης από την ΠΣΟ και να αποστασιοποιηθούν πολλές άλλες από τις υπόλοιπες ηπείρους. Για τη συνεισφορά της αυτή η CGT ανταμείφθηκε με την αποδοχή από τη ΣΕΣ των αιτήσεών της για εγγραφή (της CGT) ως πλήρους μέλους στη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.

Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία
Από κινητοποίηση των εργαζομένων στον επισιτισμό-τουρισμό στην Αθήνα

Όλες αυτές οι εξελίξεις είχαν και έχουν αρνητικές επιπτώσεις για την παγκόσμια εργατική τάξη, αφού οι δυνάμεις του καπιταλισμού δρουν πλέον ασύδοτες, σχεδιάζουν και βάζουν σε εφαρμογή τη γραμμή της «κοινωνικής ρεβάνς», αφαιρώντας σταδιακά, αλλά σταθερά δικαιώματα και κατακτήσεις των εργατοϋπαλλήλων, των συνταξιούχων, των νέων και των γυναικών. Μέσα σε λίγα χρόνια το Διεθνές Γραφείο Εργασίας και η ετήσια Γενική Συνέλευση από τόπος αντιπαράθεσης του Παγκόσμιου Εργατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος με τις δυνάμεις της αντίδρασης και του κεφαλαίου, μετατράπηκε σε ένα όργανο της μεγάλης εργοδοσίας και άρχισε να ξηλώνει και να αναιρεί τις Διεθνείς Συμβάσεις με την ψήφο και τη σύμφωνη γνώμη των «εργατικών» εκπροσώπων που στοιχίζονται πίσω από τα ταμεία της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) και της ΔΣΕΣ.

Τότε ακριβώς, με πρωτοβουλία των Συνδικάτων της Κούβας, της Συρίας, της Λιβύης, της Παλαιστίνης, του Ιράκ, της Νότιας Αφρικής της Ινδίας, του Βιετνάμ και ορισμένων μικρότερων οργανώσεων από τη Λατινική Αμερική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή αποφασίστηκε η σύγκληση του 13ου Συνεδρίου, στη μόνη χώρα που δέχτηκε να το φιλοξενήσει, στη Συρία (Νοέμβρης 1994).

https://youtube.com/watch?v=D8Svmqq36iM%3Ffeature%3Doembed

Στο Συνέδριο αυτό η CGT Γαλλίας έκανε τα πάντα για τη διάλυση της ΠΣΟ. Τελικά από το Συνέδριο της Δαμασκού αποχώρησε οριστικά η CGTP – ΙΝΤΕΡΣΙΝΤΙΚΑΛ της Πορτογαλίας και η ΟΡΖΖ της Πολωνίας. Έτσι έμεινε χωρίς καμιά ευρωπαϊκή οργάνωση η ΠΣΟ. Οι προσπάθειες όμως για διάλυση δεν πέρασαν. Στη Δαμασκό τροποποιήθηκε το καταστατικό της ΠΣΟ βάση του οποίου, δινόταν το δικαίωμα εγγραφής στην ΠΣΟ οργανώσεων, αλλά και συνδικαλιστικών κινήσεων και επιτροπών, εργοστασιακών και συντονιστικών συνδικαλιστικών κινημάτων. Το ΠΑΜΕ υπέβαλε τότε αίτηση εγγραφής στην ΠΣΟ, η οποία εγκρίθηκε.

https://youtube.com/watch?v=dibWLOJqDNY%3Ffeature%3Doembed

Παρ’ όλες τις δυσκολίες, τις πιέσεις και τις διώξεις τελικά η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία δε διαλύθηκε, επειδή, κύρια, δυνάμεις από τη Μέση Ανατολή, τη Λατινική Αμερική και την Ινδία, είδαν σχετικά έγκαιρα τις αρνητικές για τους λαούς τους εξελίξεις στις συνθήκες της Νέας Ιμπεριαλιστικής Τάξης Πραγμάτων.

https://youtube.com/watch?v=sEor3a1GE8g%3Ffeature%3Doembed

Λίγους μήνες αργότερα, στη Λισαβόνα, στο Συνέδριο της CGTP ΙΝΤΕΡΣΙΝΤΙΚΑΛ, χωρίς ψηφοφορία, επικυρώθηκε η αποχώρηση των Πορτογάλων από την ΠΣΟ και η εγγραφή τους στην Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Αξίζει να αναφερθεί ότι τη στιγμή ακριβώς που οι ηγέτες των Πορτογάλων εισηγούνταν στο Συνέδριό τους την επικύρωση της αποχώρησης, 1.500 σύνεδροι όρθιοι χειροκροτούσαν και ζητωκραύγαζαν φωνάζοντας ρυθμικά τα αρχικά της ΠΣΟ

https://youtube.com/watch?v=aanBCejEVLQ%3Ffeature%3Doembed

Αμέσως μετά το Συνέδριο της Δαμασκού, η ΠΣΟ, με το επιχείρημα ότι δεν κατέβαλε κάποιο χρηματικό ποσό, εκδιώχθηκε από τα γραφεία που επί δεκαετίες διατηρούσε στα γραφεία του ΟΗΕ – Διεθνές Γραφείο Εργασίας στη Γενεύη. Παρ’ όλα αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν η ΠΣΟ καταφέρνει να ξαναπατήσει γερά στη Λατινική Αμερική, να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή, να κερδίζει έδαφος συνεχώς σε Αφρική και Ασία. Στην Ευρώπη παρότι η κατάσταση ακόμα παραμένει ιδιαίτερα αρνητική, με τη συμβολή του ΠΑΜΕ, τμήματα της εργατικής τάξης στη Γαλλία και στην Ιταλία προσεγγίζουν ολοένα και περισσότερο τις ταξικές γραμμές του εργατικού κινήματος.

https://youtube.com/watch?v=Q_Ul7_Ng_q8%3Ffeature%3Doembed

3 – 10 – 1993

Αφήνει την τελευταία της πνοή η ποιήτρια και ηθοποιός Κατερίνα Γώγου.

Κατερίνα Γώγου
Η Κατερίνα Γώγου

Τα ποιήματά της εξέπεμπαν τη διαμαρτυρία και αγανάκτησή της για τις τερατώδεις δυνατότητες του κοινωνικού μηχανισμού να καταστρέφει τον άνθρωπο και τη ζωή.

https://youtube.com/watch?v=328Dx2m75TE%3Ffeature%3Doembed

Με τους οργισμένους στίχους της καταδίκαζε τον πόνο και την αθλιότητα γύρω της, αλλά την τελευταία στιγμή έστρεψε την πλάτη στη ζωή. Το ποιητικό έργο της «συναντιέται» με το σήμερα, με το «μαύρο», την κραυγή αγωνίας, τις σημερινές ανάγκες και οραματίζεται το μέλλον.

https://youtube.com/watch?v=Y0rvoHuv0fQ%3Ffeature%3Doembed

Ποιήματα της Κατερίνας Γώγου έχουν μελοποιήσει μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Σφέτσας, ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Κωνσταντίνος Βήτα, ο Ηλίας Λιούγκος, ο Παντελής Θεοχαρίδης και ο Τάσος Ρωσόπουλος.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

4 – 10 – 1669

Πεθαίνει ο Ολλανδός ζωγράφος Ρέμπραντ (Χάρμενς βαν Ρέιν – Rembrandt Harmenszoon van Rijn).

Ρέμπραντ
Αυτοπροσωπογραφία του Ρέμπραντ

Ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του είχε έναν μύλο κοντά στο Ρήνο και η μάνα του ήταν κόρη φούρναρη. Ποιος μπορούσε να διανοηθεί ότι αυτό το έκτο παιδί θα γινόταν ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους και χαράκτες, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της Ευρώπης; Η μητέρα του ήταν θρήσκα και του ενέπνευσε από τα πρώτα του χρόνια την αγάπη για τη Βίβλο.

Ρέμπραντ
Ρέμπραντ – Άνδρας με το χρυσό κράνος, π. 1650-55

Έτσι, στα εφτά του χρόνια γράφτηκε σ’ ένα σχολείο που έδινε ιδιαίτερη έμφαση στα λατινικά, κάτι που ίσως να σήμαινε ότι οι γονείς του θα ήθελαν ο μικρός να σπουδάσει αργότερα Θεολογία… Στα 14 χρόνια του τέλειωσε το σχολείο αφού είχε γνωρίσει την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας και της Ρώμης. Ο Ρέμπραντ αποφασίζει να αφιερωθεί στη ζωγραφική. Στην αρχή μαθήτευσε στον Γιάκομπ, έναν ζωγράφο που είχε σπουδάσει στη Ρώμη και στη Νάπολη, και γύρω στα 1624 εργάστηκε στο εργαστήρι του Πίτερ Λάσμαν στο Αμστερνταμ, ο οποίος είχε και εκείνος σπουδάσει στη Ρώμη την περίοδο που ο Καραβάτζο εισηγούνταν τον επαναστατικό τρόπο της σκιάς με το chiaro- scouro, δηλαδή φως και η σκιά. Κύριο χαρακτηριστικό των νεανικών έργων του Ρέμπραντ είναι η προτίμησή του στα θρησκευτικά θέματα, όπως είναι ο Τώβιτ και η Αννα.

Ρέμπραντ
Ρέμπραντ – Μάθημα ανατομίας του Δρ. Τουλπ, 1632

Αλλά το έργο του «Μάθημα ανατομίας» καθιέρωσε τον Ρέμπραντ οριστικά ως τον καλύτερο προσωπογράφο. Έτσι απέκτησε πολλά χρήματα, με αποτέλεσμα να γίνει συλλέκτης σπάνιων έργων τέχνης. Η επιτυχία στη δουλιά τού έφερε γούρι και στον έρωτα. Στα 1634 παντρεύτηκε την εικοσάχρονη αρχοντοπούλα Σάσκια βαν Ούλεμπουργκ. Η ευτυχία κράτησε λίγο, μονάχα πέντε χρόνια. Από τη στιγμή που ο Ρέμπραντ αγόρασε ένα τεράστιο σπίτι, που σήμερα στεγάζεται το Μουσείο Ρέμπραντ στο Άμστερνταμ, άρχισε σιγά αλλά μεθοδικά η καταστροφή. Έχασε ένα γιο και δυο κόρες και, τέλος, τη γυναίκα του μόλις γέννησε το τελευταίο παιδί τους. Ένα σημαντικό κεφάλαιο στην καλλιτεχνική πορεία του Ρέμπραντ συνθέτουν τα χαρακτικά, που πολλές φορές διαφοροποιούνται από τη ζωγραφική του και θεματικά και από άποψης στιλ. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι σπουδές γυναικείων γυμνών.

Ρέμπραντ
Ρέμπραντ – Δανάη, π. 1636

Σ’ αυτές ο Ρέμπραντ αποφεύγει να ωραιοποιήσει το παραμικρό. Ο μεγαλύτερος ζωγράφος της Ολλανδίας και ένας από τους πιο μεγάλους του κόσμου, ο καλλιτέχνης που μας έδωσε με πληρότητα και ενόραση τα μυστικά της ανθρώπινης ψυχής, που δείχνει τη μέγιστη συμπάθεια για εκείνους που είχαν υποφέρει πολλά, που ήταν άθλιοι και φτωχοί, και είχε τη δυνατότητα να βλέπει πίσω από την επιφάνεια, πέθανε στα 1669 αφήνοντας μια τεράστια κληρονομιά σε όλη την ανθρωπότητα.

4 – 10 – 1917

Γεννιέται σε ένα φτωχό χωριό η Χιλιανή κομμουνίστρια μουσικός Βιολέτα Πάρα.

Η Βιολέτα Πάρα
Η Βιολέτα Πάρα

Η ζωή της ποτέ δεν υπήρξε εύκολη, αντίθετα όλη της η ύπαρξη ήταν ένας συνεχής και σκληρός αγώνας. Έβαλε τέρμα στη ζωή της στα 50 της.

https://youtube.com/watch?v=w67-hlaUSIs%3Ffeature%3Doembed

Πίσω της άφησε πλούσιο κληροδότημα, παραδοσιακή μουσική στην οποία εμφύσησε νέα ζωή, λαογραφικό έργο, αλλά και δικά της τραγούδια που κατέκτησαν τον κόσμο όλο. Ανάμεσα στο πολύτιμο έργο της ξεχωρίζει το τραγούδι «Gracias a la vida», ύμνος στην Χιλιανή παραδοσιακή μουσική

https://youtube.com/watch?v=2gKkmHm-pBU%3Ffeature%3Doembed

4 – 10 – 2009

«Φεύγει» από τη ζωή η Αργεντίνα τραγουδίστρια Μερσέντες Σόσα (Haydée Mercedes Sosa). Η «Negra» – έτσι την αποκαλούσαν οι συμπατριώτες της – γεννήθηκε στο Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν της Αργεντινής στις 9 Ιούλη του 1935.

Η Μερσέντες Σόσα
Η Μερσέντες Σόσα

Στις δεκαετίες του ’60 και ’70 συμμετείχε με άλλους πρωτοπόρους καλλιτέχνες στο «Κίνημα της Νέας τραγουδοποιίας» (Movimiento del Nuevo Canionero) ή πιο διαδεδομένα Νueva Cancion, του μουσικο-λογοτεχνικού πολιτικού κινήματος, που βασιζόταν στη λαϊκή αργεντίνικη παράδοση συνδεδεμένη με τον αντιδικτατορικό αγώνα.

https://youtube.com/watch?v=icrCSlBGkl0%3Ffeature%3Doembed

Τα τραγούδια της έγιναν απειλή για την χούντα του 1976 – υπό τον Χόρχε Βιντέλα στρατιωτικό καθεστώς. Το 1979 συλλαμβάνεται σε συναυλία και καταφεύγει αυτοεξόριστη στο Παρίσι και τη Μαδρίτη, όπου μένει μέχρι το 1982, οπότε επιστρέφει στην πατρίδα της. Έκτοτε ηχογράφησε πολλούς δίσκους, διευρύνοντας το ρεπερτόριό της.

https://youtube.com/watch?v=eU1Hpc_iqL8%3Ffeature%3Doembed

Ένωσε το φολκλόρ με τις μπαλάντες, το ροκ, τη μουσική της πόλης. Έσπασε τα σύνορα που χωρίζουν είδη και γενιές. Πολύ γνωστά ανεπανάληπτα τραγούδια που έχει ερμηνεύσει είναι «Cancion con todos», «Alfonsina y el mar», «Gracias a la vida», «Al jardin de la republica», «Duerme negrito» κ.ά..

https://youtube.com/watch?v=cIrGQD84F1g%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με μεγάλους καλλιτέχνες όπως οι Κουβανοί Σίλβιο Ροντρίγκες, Πάμπλο Μιλανές, Ισμαέλ Σεράνο και πολλούς άλλους.

https://youtube.com/watch?v=G-kzKN_h9aU%3Ffeature%3Doembed

Η Μερσέντες Σόσα με το συγκρότημά της είχε εμφανιστεί την δεκαετία του 1980 στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του «Οδηγητή» και συνεργαστεί με Έλληνες καλλιτέχνες και τελευταία με το συγκρότημα «Apurimac», που αποτελείται από Λατινοαμερικάνους και Έλληνες μουσικούς.

https://youtube.com/watch?v=IrFsFbLVuDM%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

5 – 10 – 1713

Γεννιέται ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Ντενί Ντιντερό (Denis Diderot). Επίσης ήταν μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, κριτικός της λογοτεχνίας και της τέχνης, ο δημιουργός της περίφημης «Εγκυκλοπαίδειας» (1751-72), που συνοψίζει και εκφράζει το πνεύμα του Διαφωτισμού και ένας από τους μεγαλύτερους διανοητές όλων των εποχών.

Ντενί Ντιντερό
Ο Ντενί Ντιντερό

Στην προσπάθεια για τη συγγραφή του μνημειώδους έργου της «Εγκυκλοπαίδειας» πήραν μέρος ορισμένοι από τους πιο φωτισμένους διανοητές εκείνης της περιόδου, όπως ο Ρουσώ, ο Βολταίρος, ο Τιργκό, ο Μοντεσκιέ, ο Κοντιγιάκ, ο Χόλμπαχ και ο Ελβέτιος, που δημιούργησαν και τον κύκλο των «εγκυκλοπαιδιστών». Οι ιδέες του Ντιντερό επηρέασαν βαθύτατα όλους τους τομείς της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής, φιλοσοφικής σκέψης. Η «Εγκυκλοπαίδεια» και οι «εγκυκλοπαιδιστές» έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση των επαναστατικών ιδεών στην ανερχόμενη τότε αστική τάξη. Ο Ντιντερό θεωρείται από την άποψη αυτή ένας από τους πνευματικούς ταγούς της Γαλλικής Επανάστασης.

5 – 10 – 1864

Γεννιέται ο Γάλλος εφευρέτης Λουί Λιμιέρ (Louis Lumiere), που μαζί με τον αδερφό του Ογκίστ, κατασκεύασαν τη πρώτη κινηματογραφική μηχανή.

Οι αδελφοί Λιμιέρ
Οι αδελφοί Λιμιέρ το 1914

5 – 10 – 1864

Η πόλη Καλκούτα της Ινδίας καταστρέφεται σχεδόν ολοσχερώς από κυκλώνα. Πεθαίνουν περίπου 60.000 άνθρωποι.

5 – 10 – 1880

Πεθαίνει ο Ζακ Όφφενμπαχ (Jacques Offenbach), συνθέτης και βιολοντσελίστας της ρομαντικής εποχής.

Ζακ Όφφενμπαχ
Ζακ Όφφενμπαχ

Ήταν ένας από τους δημιουργούς του μουσικού είδους της οπερέτας και ένας από τους προδρόμους της σύγχρονης μουσικής κωμωδίας.

https://youtube.com/watch?v=4Diu2N8TGKA%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της δημοφιλούς μουσικής στην Ευρώπη του 19ου αιώνα και πολλά από τα έργα του παραμένουν και σήμερα στο ρεπερτόριο γνωστών καλλιτεχνών.

https://youtube.com/watch?v=mVUpKIFHqZk%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=mVUpKIFHqZk%3Ffeature%3Doembed

Οι γνωστότερες οπερέτες του στον αγγλόφωνο κόσμο είναι «Ο Ορφέας στον Άδη», «Η Παρισινή Ζωή», «Η Ωραία Ελένη», «Η Περισόλ», «Η Μεγάλη Δούκισσα του Γκέρολσταϊν» κ.ά. «Το Χαρωπό Παρίσι» είναι ένα θέμα που ακούγεται συχνά σε μπαλέτα και είναι σύνθεση των μελωδιών του Όφφενμπαχ που τροποποιήθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από τον Μανουέλ Ρόζενταλ το 1938.

https://youtube.com/watch?v=vEnW5_GTooI%3Ffeature%3Doembed

5 – 10 – 1952

Ξεκινά τις εργασίες του το 19ο Συνέδριο του το Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (μπολσεβίκοι), κατά το οποίο μετονομάστηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης (5-14/10/1952).Το συνέδριο ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα ζητήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης (ιδιαίτερα μετά τις ευρύτατες καταστροφές του Β» Παγκοσμίου Πολέμου), ενώ τονίστηκε η ανάγκη για μια πιο αποφασιστική πάλη απέναντι στα υπολείμματα της αστικής ιδεολογίας και μια μεγαλύτερη προσοχή των κομματικών οργανώσεων στην κομματική-οργανωτική και ιδεολογική δουλειά.

Ο Ι.Β. Στάλιν στο βήμα του Συνεδρίου
Ο Ι.Β. Στάλιν στο βήμα του Συνεδρίου

Το συνέδριο, ωστόσο, υποτίμησε την καπιταλιστική ανασυγκρότηση μετά τον πόλεμο, ενώ η υιοθέτηση της θέσης της «ειρηνικής συνύπαρξης» δεν αποτύπωνε αντικειμενικά τις σχέσεις σοσιαλισμού – καπιταλισμού σε διεθνές επίπεδο.

5 – 10 – 2005

Πεθαίνει στα 47 του χρόνια ένας από τους σημαντικούς ποιητές της νεότερης γενιάς, ο Ηλίας Λάγιος. Ο προοδευτικός ποιητής, που διακρινόταν για την ποιότητα της ποίησής του, το πάθος, την έλλειψη επιτήδευσης και την ειλικρίνεια των προθέσεών του.

Ηλίας Λάγιος
Ο Ηλίας Λάγιος

Μεταξύ των ποιητικών του βιβλίων συγκαταλέγονται: «Πρόοδοι εν προόδω» (1981), «Ασκήσεις Ι-ΙΧ» (1984, με το ψευδώνυμο Αλέξης Φωκάς), «Το κατά Αλέξιον και Μαρίαν» (1990), «Συνεστίασις» (1991) κ.ά., ενώ συμμετείχε σε ομαδικές ποιητικές συλλογές.

Το Φλεβάρη του 2002 ο «Ρ» φιλοξένησε κοινή δήλωσή του με τον ομότεχνό του, Γιώργο Κακουλίδη, κατά της «πρωτόγονα» αντικομμουνιστικής «Μαύρης Βίβλου του Κομμουνισμού». Μεταξύ άλλων ο ποιητής τόνιζε: «Η παρουσίαση της «Μαύρης Βίβλου του Κομμουνισμού» στο Γαλλικό Ινστιτούτο, πρωτίστως δε η ύπαρξη αυτής της Βίβλου, συνιστά προσβολή της ιστορικής μνήμης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα όποια σφάλματα, τα όποια λάθη του κινήματος θα τα συζητήσουνε μεταξύ τους οι όπου επί Γης κολασμένοι, συμπεριλαμβανομένων των σαράντα εκατομμυρίων νεκρών από πείνα ετησίως (…)».

5 – 10 – 2016

Πεθαίνει ο συγγραφέας Αντώνης Σουρούνης. Το 1960, με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει οι συγγενείς του. Σπούδασε κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Κολωνίας, του Σααρμπρίκεν και του Ινσμπρουγκ στην Αυστρία.

Αντώνης Σουρούνης
Ο Αντώνης Σουρούνης

Έζησε στη Φρανκφούρτη έως το 1970 όταν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, ενώ από το 1987 ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Το 1995 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο «Ο χορός των ρόδων». Το 2006 βραβεύτηκε από την εξαμηνιαία λογοτεχνική επιθεώρηση του περιοδικού «να ένα μήλο» και έναν χρόνο αργότερα από το περιοδικό «Διαβάζω» με το «Βραβείο μυθιστορήματος» για το έργο του «Το μονοπάτι στη θάλασσα».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

6 – 10 – 1941

Οι Βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής συλλαμβάνουν έπειτα από προδοσία και εκτελούν κοντά στην Παλαιοκόμη Σερρών 6 μέλη του Μακεδονικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, μεταξύ αυτών και τον Γραμματέα του Παρασκευά Μπάρμπα. Οι θυσίες τους ήταν από τις πρώτες στη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

6 – 10 – 1944

Τμήματα του 6ου Συντάγματος της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν το Ναύπλιο.

ΕΛΑΣίτες στο Ναύπλιο
ΕΛΑΣίτες στο Ναύπλιο το 1944

Τμήματα του 7ου Συντάγματος απελευθερώνουν την ίδια μέρα την Κύμη και το Αλιβέρι της Εύβοιας.

6 – 10 – 1944

Ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός, μαζί με τσεχοσλοβακικά στρατεύματα που πολεμούσαν μαζί του, μπαίνουν στην κατεχόμενη από τους Ναζί Τσεχοσλοβακία.

Ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός στην Πράγα
Ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός στην Πράγα

6 – 10 – 1973

Αίγυπτος και Συρία εξαπολύουν διμέτωπη αιφνιδιαστική επίθεση κατά του Ισραήλ. Ακολουθεί απόβαση των Αιγυπτίων στην ανατολική όχθη της διώρυγας του Σουέζ και κατάληψη εδαφών που κατείχαν οι Ισραηλινοί. Το Ισραήλ ανασυντάσσεται και εισβάλλει σε βάθος 6 μιλίων στο έδαφος της Συρίας.

Αιγύπτιοι διασχίζουν την διώρυγα του Σουέζ
Αιγύπτιοι διασχίζουν την διώρυγα του Σουέζ

6 – 10 – 1937

Γεννιέται ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσιώλης, που οι ταινίες του διακρίνονται για το ιδιαίτερο προσωπικό του στιλ, καθώς βασίζονται στο λεπτό χιούμορ, στους αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους και στη χρήση, πολλές φορές, ερασιτεχνών ηθοποιών.

Σταύρος Τσιώλης
Ο Σταύρος Τσιώλης

Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας και σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Κινηματογράφου – Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου στην Αθήνα. Από το 1958 και για δέκα χρόνια εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη. Η πρώτη του ταινία, η οποία βασίστηκε και σε δικό του σενάριο, ήταν «Ο μικρός δραπέτης» για τη «Φίνος Φιλμ» το 1968. Το 1970 έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία «Κατάχρησις Εξουσίας». Στη συνέχεια εγκαταλείπει τον κινηματογράφο για δεκαπέντε χρόνια και επανέρχεται στην αγαπημένη του τέχνη το 1985, με την ταινία «Μια Τόσο Μακρινή Απουσία», η οποία κερδίζει τις εντυπώσεις και αποσπά τα έξι πρώτα βραβεία στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Οι «Ακατανίκητοι Εραστές» του, το 1988, παίχτηκαν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.

https://youtube.com/watch?v=0eymJkOq9rE%3Ffeature%3Doembed

Το 1992 γυρνά την ταινία «Παρακαλώ γυναίκες, μην κλαίτε» και το 1998 την εμβληματική ταινία του, που έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα, «Ας περιμένουν οι γυναίκες». Τον περασμένο Δεκέμβρη κυκλοφόρησε στις αίθουσες η ταινία του «Γυναίκες που περάσατε από εδώ», η οποία κλείνει την τριλογία «Γυναίκες».

Οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά φεστιβάλ και εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχουν αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις. Είχε επίσης γράψει στίχους για τραγούδια των ταινιών του, αλλά και για τραγουδιστές της λαϊκής μουσικής.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

7 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Κόρινθο.

Τμήμα του ΕΛΑΣ
Τμήμα του ΕΛΑΣ

7 – 10 – 1949

Μετά τη δημιουργία το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους χωριστού δυτικογερμανικού κράτους υπό την εποπτεία του ιμπεριαλισμού, οι εργαζόμενοι του ανατολικού τμήματος της Γερμανίας ανακήρυξαν το σχηματισμό της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ).

Η σημαία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Η σημαία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας

Το Γερμανικό Συμβούλιο του Λαού, που είχε ιδρυθεί το Μάρτη του 1948, μετασχηματίστηκε σε προσωρινή Βουλή του Λαού και έθεσε σε εφαρμογή το Σύνταγμα της ΛΔΓ. Στις 11 Οκτώβρη του 1949, το προσωρινό κοινοβούλιο εξέλεξε τον παλαίμαχο κομμουνιστή ηγέτη Β. Πικ πρώτο Πρόεδρο της ΛΔΓ, ενώ στις 12 Οκτώβρη σχηματίστηκε η προσωρινή κυβέρνηση της ΛΔΓ, με επικεφαλής τον Ο. Γκρότεβολχ.

Ο Βίλχελμ Πίκ (αριστερά) με τον Ο. Γκρότεβολχ
Ο Βίλχελμ Πίκ (αριστερά) με τον Ο. Γκρότεβολχ

7 – 10 – 2013

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, μια από τις σπουδαίες μορφές του ελληνικού αθλητισμού και ειδικότερα του μπάσκετ, ο Γιώργος Αμερικάνος.

Γιώργος Αμερικάνος
Γιώργος Αμερικάνος

Έκανε σπουδαία καριέρα με τη φανέλα της ΑΕΚ η οποία τον απέκτησε από την ΧΑΝ Νίκαιας, αλλά και με την Εθνική ομάδα. Θεωρείται από τους σπουδαίους παίκτες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, κάτι που στην καριέρα του τον έφερε να γίνει μέλος και της μεικτής κόσμου του αθλήματος. Με την Ένωση κατέκτησε 6 πρωταθλήματα Ελλάδος (1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970) ενώ κορυφαία στιγμή ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1968, στον τελικό του Καλλιμάρμαρου Σταδίου κόντρα στη Σλάβια Πράγας, με τον εκλιπόντα να είναι από τους κορυφαίους του παιχνιδιού, σημειώνοντας 29 πόντους. Στις διεθνείς επιτυχίες συγκαταλέγεται και η παρουσία με την ΑΕΚ στο πρώτο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1965. Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 68 φορές και σημείωσε 1.076 πόντους. Με την ολοκλήρωση της καριέρας του ως παίκτης ανέλαβε, από το πόστο του προπονητή, την ΑΕΚ.

7 – 10 – 2023

Δυνάμεις της Χαμάς επιτίθενται σε ισραηλινά στρατόπεδα στα κεντροανατολικά του Ισραήλ. Φτάνουν μέχρι τις πόλεις Ασκελόν και Στερόντ όπου και απαγάγουν 229 πολίτες. Ακολουθεί μπαράζ επιθέσεων με ρουκέτες από τα βόρεια της Γάζας καταφέρνοντας πλήγματα σε διάφορες πόλεις ακόμα και το Τελ Αβίβ.

Ισραηλινές κατοψικές δυνάμεις συλαμβάνουν άλλον έναν Παλαιστίνιο

Το Ισραήλ αποκλείει τη Λωρίδα της Γάζας, σταματάει την ηλεκτροδότηση, τη μεταφορά τροφίμων, φαρμάκων και καυσίμων. Σφοδρές επιθέσεις με πυραύλους, από ξηρά, αέρα και θάλασσα φέρνουν σε απελπιστική κατάσταση τα δυόμιση εκατομμύρια των Παλαιστινίων. Χτυπάνε ακόμα και νοσοκομεία και σχολεία.
Στις 27 Οκτώβρη κατοχικές δυνάμεις του Ισραήλ βομβαρδίζουν ανηλεώς και εισβάλουν στη Γάζα. Στις 29 Οκτώβρη, οι νεκροί ξεπερνάνε τις 8.000, τα μισά θύματα είναι παιδιά.

Λωρίδα της Γάζας

Η Ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα δηλώνουν εξαρχής τη συμπαράταξή τους με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, την ταύτισή τους με τον ιμπεριαλιστικό άξονα ΝΑΤΟ – ΗΠΑ – ΕΕ – Ισραήλ.
Ο κίνδυνος για μεγαλύτερη ανάφλεξη στην περιοχή είναι τεράστιος. Αεροπλανοφόρα κι επίγειες δυνάμεις των ΗΠΑ, Κινέζικα πολεμικά πλοία, η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, η Συρία, η Τουρκία, το Ιράν και άλλες δυνάμεις βρίσκονται με το χέρι στη σκανδάλη.
Η προπαγάνδα της αστικής τάξης με σημείο αναφοράς τα ψέματα και την παραχάραξη της Ιστορίας από τα Αμερικανοευρωπαϊκά και Ισραηλίτικά επιτελεία αποκλείουν κάθε άλλη φωνή.

Στον αντίποδα, το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά για την υπεράσπιση του Παλαιστινιακού λαού. Γράφει χαρακτηριστικά ο «Ριζοσπάστης»:
«Η κλιμάκωση των συγκρούσεων στην κατεχόμενη Παλαιστίνη και το Ισραήλ δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Είναι συνέπεια της πολύχρονης κατοχής από το ισραηλινό κράτος, με τις πλάτες των ΗΠΑ, της ΕΕ και των συμμάχων τους, που διαπλέκεται με τους εντεινόμενους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στη Μέση Ανατολή.
Αυτό ακριβώς επιχειρούν να συσκοτίσουν όλα τα αστικά κόμματα και επιτελεία, που σε πλήρη ευρωΝΑΤΟική ευθυγράμμιση, από την κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, μέχρι την Ελληνική Λύση και το φασιστικό μόρφωμα «Σπαρτιάτες», στήνουν στο απόσπασμα το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να παλεύει ενάντια στην κατοχή.

https://youtube.com/watch?v=lyKydn5ZDHY%3Ffeature%3Doembed

Επιχειρούν να διαγράψουν μονοκοντυλιά τον άγριο πόλεμο που διεξάγεται σε βάρος των Παλαιστινίων εδώ και δεκαετίες, την κατοχή της Παλαιστίνης και τα συνεχώς εντεινόμενα εγκλήματα των κατοχικών δυνάμεων. Με υποκρισία κλείνουν τα μάτια στις επί δεκαετίες βαρβαρότητες του Ισραήλ, όπως και στο γεγονός ότι ο ίδιος ο λαός του γίνεται τελικά θύμα αυτής της επιθετικότητας του κράτους – δολοφόνου.

Εδώ και 16 χρόνια, οι περίπου 2,5 εκατομμύρια κάτοικοι της Λωρίδας της Γάζας ζουν τον απάνθρωπο αποκλεισμό από το ισραηλινό κράτος και μια ζωή γεμάτη στερήσεις, με ηλεκτρικό ρεύμα 4 ή 5 ώρες τη μέρα, με ακάθαρτο τρεχούμενο νερό 3 ώρες τη μέρα, με τραγικές ελλείψεις σε στοιχειώδη αγαθά…

Εδώ και χρόνια αποτελούν καθημερινότητα οι τρομοκρατικές εισβολές του ισραηλινού κατοχικού στρατού σε πόλεις της Δυτικής Όχθης, που αφήνουν πίσω τους πλήθος νεκρών και τραυματιών, ισοπεδωμένα χωριά και συνοικίες, ρημαγμένους προσφυγικούς καταυλισμούς. Μόνο από την αρχή του χρόνου και πριν από τη νέα ανάφλεξη, πάνω από 220 Παλαιστίνιοι βρήκαν τον θάνατο από ισραηλινά πυρά, ανάμεσά τους δεκάδες έφηβοι και παιδιά.

Στην ημερήσια διάταξη είναι οι πολυήμεροι αποκλεισμοί ολόκληρων παλαιστινιακών χωριών και πόλεων, οι έφοδοι του κατοχικού στρατού σε σπίτια αμάχων για έρευνες «υπόπτων», οι συλλήψεις εφήβων και παιδιών, το γκρέμισμα σπιτιών από τις μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού. Χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι σαπίζουν στα κελιά των ισραηλινών φυλακών.

29 Οκτώβρη 2023 – Χιλιάδες κόσμου δαδηλώνουν στην Αθήνα

Πολλαπλασιάζονται και επεκτείνονται οι ισραηλινοί εποικισμοί στα παλαιστινιακά εδάφη για να προχωρήσει η δημογραφική αλλοίωση της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, υψώνονται τεράστια τείχη – φράχτες, στήνονται «φυλάκια ελέγχου», εγκλωβίζοντας τους Παλαιστίνιους στην ίδια τους τη γη, ενώ με τις πλάτες του ισραηλινού κράτους αυξάνονται τα πογκρόμ και οι επιθέσεις από Εβραίους εποίκους εναντίον Παλαιστινίων.

25 Οκτώβρη 2023 – Χιλιάδες κόσμου διαδηλώνουν στην Ελευσίνα ενάντια στην παραχώρηση την 112 πτέρυγας μάχης στους Αμερικανούς

Όλα αυτά προσπαθούν να βγάλουν από το κάδρο της νέας πολεμικής κλιμάκωσης. Ακόμα και ο στραγγαλισμός 2,5 εκατομμυρίων Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, χωρίς νερό, ρεύμα και καύσιμα, που ανακοινώθηκε χτες επίσημα από το Ισραήλ, παρουσιάζεται ως… «πολιορκία».
Με τα γνωστά ιμπεριαλιστικά δύο μέτρα και δύο σταθμά, οι ευρωΝΑΤΟικές δυνάμεις που στέλνουν τεράστιες ποσότητες όπλων στο Κίεβο για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με τη Ρωσία – μεταξύ των οποίων και απαγορευμένα όπλα διασποράς, που εξολοθρεύουν ακόμα περισσότερους αμάχους – στο όνομα του «διεθνούς δικαίου» και της απελευθέρωσης των κατεχόμενων εδαφών, είναι οι ίδιες που «ξεπλένουν» την ισραηλινή κατοχή της Παλαιστίνης και το ποδοπάτημα πλήθους αποφάσεων του ΟΗΕ για τον τερματισμό της.

Κόλαση στη Γάζα

Είναι οι ίδιες δυνάμεις που ανακοινώνουν νέα στρατιωτική βοήθεια για το Ισραήλ και κλίνουν σε όλες τις πτώσεις το «δικαίωμα αυτοάμυνας» του κατοχικού κράτους.
Με φόντο τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τη «στρατηγική σχέση» Ελλάδας – Ισραήλ, που εμπλέκει τη χώρα μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, τα αστικά επιτελεία λυσσάνε απέναντι σε οτιδήποτε ξεσκεπάζει την ευρωΝΑΤΟική μονοφωνία. Το έργο είναι γνωστό: Όποιος καταγγέλλει το χρόνιο έγκλημα της κατοχής της Παλαιστίνης και το αναφαίρετο δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να αγωνίζεται για τον τερματισμό της είναι… φιλο-«τρομοκράτης».

Βομβαρδισμός σχολείου του ΟΗΕ στη Γάζα από το Ισραήλ
Βομβαρδισμός σχολείου του ΟΗΕ στη Γάζα από το Ισραήλ Πηγή: Associated Press

Η συγκυρία που βάζει το Παλαιστινιακό στις μυλόπετρες εντεινόμενων γεωπολιτικών ανταγωνισμών, όπως και τα αντιτιθέμενα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που αποτυπώνονται στις διαφορετικές διεθνείς τοποθετήσεις για τις τρέχουσες εξελίξεις, δεν αναιρούν αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού.
Κόντρα λοιπόν σε όσους καλούν τον λαό να συνταχθεί με το κατοχικό ισραηλινό κράτος και να εμπλακεί ακόμα πιο βαθιά σε σχεδιασμούς που βρωμάνε μπαρούτι, απέναντι στους διάφορους θιασώτες των «ίσων αποστάσεων» μεταξύ θύτη και θύματος, αυτό που τώρα επείγει είναι να δυναμώσει η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, η στήριξη στον αγώνα του για ελεύθερη πατρίδα.»

Παλαιστίνιοι μεταφέρουν τραυματισμένο σύντροφό τους από τους βομβαρδισμούς του κατοχικού στρατού του Ισραήλ
Παλαιστίνιοι μεταφέρουν τραυματισμένο σύντροφό τους από τους βομβαρδισμούς του κατοχικού στρατού του Ισραήλ / Οκτώβριος 2023 / TWITTER

Εκατομμύρια κόσμου διαδηλώνουν σε όλον τον κόσμο, κάθε μέρα για να σταματήσει η Ισραηλινή βαρβαρότητα και να δημιουργηθεί επιτέλους το Παλαιστινιακό κράτος στα όρια του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

https://youtube.com/watch?v=0pqxuML9Ku0%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=0pqxuML9Ku0%3Ffeature%3Doembed

παλαιστίνη ρώμη
Χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν στη Ρώμη για την υπεράσπιση του Παλαιστινιακού λαού

https://youtube.com/watch?v=-MGQ-Sn-lWE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=_QRcVe8gR5w%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=0bfIBhWquTU%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=0bfIBhWquTU%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

8 – 19 – 1834

Πεθαίνει ο  Γάλλος συνθέτης Φρανσουά Μπουαλντιέ (François-Adrien Boieldieu).

Φρανσουά Μπουαλντιέ
Ο Φρανσουά Μπουαλντιέ

Ήταν μαθητής του μουσικού Μρος, αλλά κυρίως αυτοδίδακτος. Οι πρώτες του συνθέσεις ήταν σονάτες για πιάνο, μουσικά κομμάτια για άρπα και γενικά μουσική δωματίου.

https://youtube.com/watch?v=Ba4WzGC692c%3Ffeature%3Doembed

Τελικά ασχολήθηκε με το μελόδραμα, στο οποίο είχε μεγάλη επιτυχία. Τα έργα του «Ο Χαλίφης της Βαγδάτης», «Ζαν ντε Παρί» και «Η λευκή Κυρία» θεωρούνται τα καλύτερα γαλλικά κωμικά μελοδράματα.

https://youtube.com/watch?v=uBaf2DWCqyc%3Ffeature%3Doembed

8 – 10 – 1848

Γεννιέται ο Βέλγος σοσιαλιστής και μετέπειτα κομμουνιστής συνθέτης Πιερ Κρετιέν Ντε Γκε(ϋ)τέρ (Pierre Chretien De Geyte).

Πιερ Κρετιέν Ντε Γκε(ϋ)τέρ
Ο Πιερ Κρετιέν Ντε Γκε(ϋ)τέρ

Είναι γνωστός για τη σύνθεση της μουσικής του πρώτου ύμνου του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, της «Διεθνούς».

https://youtube.com/watch?v=UXKr4HSPHT8%3Ffeature%3Doembed

8 – 10 – 1908

Γεννιέται ο κομμουνιστής ηγέτης του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου. Καταγόμενος από φτωχή οικογένεια, συνδέθηκε από νωρίς με το εργατικό κίνημα της Κύπρο. Κατάφερε και αποφοίτησε από την Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας με άριστα χωρίς να συνεχίσει τις σπουδές του όπως ονειρευόταν. Δουλεύει ως εργάτης πρώτα στο μεταλλείο της Φουκάσας, αργότερα στο λιμάνι του Πειραιά και καταλήγει στο Λονδίνο. Η κοινωνική αδικία που περίσσευε, τον σπρώχνει στον αγώνα ενάντια στο σύστημα της στυγνής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το 1932 εντάσσεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα Μεγάλης Βρετανίας και συνδέεται ιδιαίτερα με τον τότε Γενικό Γραμματέα Χάρρυ Πόλιτ με τον οποίο συνεργάζεται στενά.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου στο 13ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ

Γνήσιος διεθνιστής και φλογερός αντιφασίστας, συγκλονίζεται από τον αγώνα υπεράσπισης της δημοκρατίας κατά των φασιστικών ορδών του Φράνκο. Με την πρώτη είδηση ότι γίνονται δεκτοί εθελοντές κατατάσσεται μαζί με άλλους κομμουνιστές στη διεθνή ταξιαρχία και βρίσκεται στο μέτωπο της Ισπανίας το 1936. Στη μάχη της Κόρδοβας τραυματίζεται. Με την έκρηξη του β’ παγκοσμίου πολέμου σπεύδει να εγγραφεί εθελοντής για να πολεμήσει τον χιτλερικό φασισμό. Λόγω της κλονισμένης υγείας του στην ιατρική εξέταση απορρίπτεται, αλλά με την επιμονή του γίνεται δεκτός στην αντιαεροπορική άμυνα, και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου προσφέρει με δέσμευση και αυταπάρνηση τις υπηρεσίες του, όλες εκείνες τις μέρες των εφιαλτικών βομβαρδισμών του Λονδίνου.

Μετά τον πόλεμο επιστρέφει στην Κύπρο και εντάσσεται στις γραμμές του ΑΚΕΛ. Το 1946 η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος το διορίζει διευθυντή της εφημερίδας «Δημοκράτης». Το 1949, στο ιστορικό 6ο Συνέδριο του κόμματος εκλέγεται στο πόστο του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε μέχρι το θάνατό του. Στα 1955 με την κήρυξη του κόμματος εκτός νόμου συλλαμβάνεται από τις αποικιακές αρχές μαζί με άλλες δεκάδες στελέχη του κόμματος και ρίχνεται στις φυλακές. Με τη βοήθεια του παράνομου μηχανισμού του κόμματος δραπετεύει και συνεχίζει μαζί με άλλους συντρόφους, τον αγώνα για τη λευτεριά της Κύπρου.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου σε Συνέδριο του ΚΚΣΕ

Με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας εκλέγεται βουλευτής μέχρι τέλους της ζωής του. Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη Βουλή και στο εξωτερικό προβάλλοντας με σθένος και δέσμευση τις θέσεις του κόμματος, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διεθνοποίηση του Κυπριακού με τη συμπαράσταση της ΕΣΣΔ και ολόκληρης της σοσιαλιστικής κοινότητας.

Με πάθος καταδικάζει και ξεσκεπάζει το ρόλο των ιμπεριαλιστών στα αντικυπριακά σχέδια.

Καθοδηγεί τον αγώνα για αδελφοσύνη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στον εθνικισμό και είναι οδηγητής της ενότητας της κυπριακής εργατικής τάξης.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου σε Συνέδριο του ΚΚΣΕ

Κέρδισε εκτίμηση για το έργο του όχι μόνο στο κόμμα του και τον κυπριακό λαό αλλά στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα που τον τίμησε με υψηλές τιμητικές διακρίσεις. Σφυρηλάτησε σχέσεις αδελφοσύνης και εκτίμησης με τα αδελφά κόμματα και ειλικρινούς φιλίας με τους κομμουνιστές ηγέτες ιδιαίτερα της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η ιδεολογική του σταθερότητα και κατηγορηματική απόρριψη θεωριών που υποτιμούν το ρόλο της εργατικής τάξης και συμβιβάζονται με την αστική ιδεολογία ήταν γνωρίσματα της προσωπικότητάς του.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στη φυσιογνωμία του ΑΚΕΛ, στον αγώνα της Κύπρου και στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού!

8 – 10 – 1930

Γεννιέται ο Ιάπωνας συνθέτης και συγγραφέας θεωρίας της μουσικής Τόρου Τοκεμίτσου.

Ο Τόρου Τοκεμίτσου
Ο Τόρου Τοκεμίτσου

Συνέθεσε εκατοντάδες έργα μουσικής, πλαισίωσε περισσότερες από ενενήντα ταινίες και δημοσίευσε είκοσι βιβλία.

https://youtube.com/watch?v=JZqazBElZHg%3Ffeature%3Doembed

Το ρέκβιεμ για ορχήστρα έγχορδων το 1957 προκάλεσε τη διεθνή προσοχή, απασχόλησε διάφορες επιτροπές από όλο τον κόσμο και τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους Ιάπωνες συνθέτες του 20ού αιώνα.

https://youtube.com/watch?v=cWPucSiLVuk%3Ffeature%3Doembed

8 – 10 – 2017

«Φεύγει» από τη ζωή η θεατρική συγγραφέας και σημαντική εκπρόσωπος των ελληνικών γραμμάτων, Λούλα Αναγνωστάκη.

H Λούλα Αναγνωστάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν η μικρότερη αδερφή του ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα και καθηγητή Ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά.

H Λούλα Αναγνωστάκη
H Λούλα Αναγνωστάκη

Στο θέατρο εμφανίστηκε το 1965 με τα τρία μονόπρακτά της («Η διανυκτέρευση», «Η πόλη» και «Η παρέλαση»), που ανέβηκαν σε ενιαία παράσταση από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο Τέχνης. Ακολούθησε το τρίπρακτο έργο «Η συναναστροφή», που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1967, με σκηνοθέτη τον Λεωνίδα Τριβιζά.

Ακολούθησαν: «Αντόνιο ή το Μήνυμα» (1972), «Η νίκη» (1978), «Η κασέτα» (1982), «Ο ήχος του όπλου» (1987), όλα από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη – Κώστα Καζάκου ανεβάζει στη σκηνή το έργο «Διαμάντια και μπλουζ», σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, που είναι και η τελευταία εμφάνιση της μεγάλης μας ηθοποιού.

Το 1995 ανέβηκε το «Ταξίδι μακριά» στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή, το 1998 «Ο ουρανός κατακόκκινος» από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο «Σ’ εσάς που με ακούτε» από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.

Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί και από πολλούς άλλους θιάσους, αλλά και στο εξωτερικό, όπως στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία και αλλού. Πολλά από τα έργα της έχουν εκδοθεί και σε βιβλία.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

9 – 10 – 1841

Πεθαίνει στο Βερολίνο ο Γερμανός αρχιτέκτονας Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ (Karl Friedrich Schinkel). Γεννήθηκε στο Neuruppin και ήταν ο διασημότερος αρχιτέκτονας του νεοκλασικισμού στην Πρωσία.

Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ
Ο Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ

Η αρχιτεκτονική του Σίνκελ, στην παραγωγικότερη περίοδό του, χαρακτηρίζεται από μια στροφή στην ελληνική παρά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το στυλ των πρόσφατων Γάλλων κατακτητών. Έτσι, ο Σίνκελ θεωρείται υποστηρικτής της Ελληνικής Αναβίωσης. Τα διασημότερα κτήριά του βρίσκονται στην περιοχή του Βερολίνου.

Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ
Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ – Altes Museum

9 – 10 – 1859

Γεννιέται ο γαλλοεβραίος αξιωματικός του στρατού Άλφρεντ Ντρέιφους (Alfred Dreyfus). Η καταδίκη του εξαιτίας μιας αβάσιμης κατηγορίας προδοσίας το 1894 έγινε το επίκεντρο της αντιπαράθεσης που ταλαιπώρησε τη γαλλική κοινωνία για δεκαετίες γνωστή ως «Υπόθεση Ντρέιφους».

Άλφρεντ Ντρέιφους
Ο Άλφρεντ Ντρέιφους

9 – 10 – 1888

Γεννιέται ο Νικολάι Μπουχάριν. Υπήρξε στέλεχος του μπολσεβίκικου κόμματος. Είχε διατελέσει μέλος του ΠΓ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και επικεφαλής της Κομμουνιστικής Διεθνούς καθώς και διευθυντής της «Πράβδα».

Νικολάι Μπουχάριν
Ο Νικολάι Μπουχάριν

Το 1917 αντιτάχθηκε στη Συνθήκη Ειρήνης με τη Γερμανία μαζί με τον Τρότσκι, ενώ υποστήριξε κοινές απόψεις με τον Τρότσκι και στο ζήτημα των συνδικάτων. Γι’ αυτές του τις θέσεις δέχτηκε σκληρή πολεμική από τον Λένιν. Ο Μπουχάριν αποτέλεσε κύριο εκφραστή της δεξιάς παρέκκλισης στο ΠΚΚ (μπ) τη δεκαετία του 1920, τασσόμενος με τα συμφέροντα των κουλάκων, αντιτάχθηκε στην κολεκτιβοποίηση και στήριξε στην ΚΔ μια γραμμή συμβιβασμού με δεξιά οπορτουνιστικά στοιχεία. Η δεξιά παρέκκλιση καταδικάστηκε στην Ολομέλεια της ΚΕ του ΠΚΚ (μπ) τον Απρίλη του 1929. Διαγράφτηκε από το ΠΚΚ (μπ) το 1937 με Απόφαση της Ολομέλειας της ΚΕ για αντικομματική δράση. Κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε σε στρατιωτικοπολιτική συνωμοσία με στόχο την ανατροπή της σοβιετικής εξουσίας. Δικάστηκε και εκτελέστηκε το 1938. Ο Μπουχάριν αποκαταστάθηκε πολιτικά το 1988 από τον Μ. Γκορμπατσόφ…

9 – 10 – 1940

Γεννιέται ο Βρετανός μουσικός Τζον Λένον (John Winston Ono Lennon). Ήταν μοναδικό παιδί εργατικής οικογένειας στο Λίβερπουλ.

Τζον Λένον
Ο Τζον Λένον

Μεγάλωσε κοντά σε μια θεία του, σε ένα προάστιο και το 1957 δημιούργησε μια «μπάντα», ενώ τη χρονιά εκείνη γνώρισε τον Πολ Μακ Κάρντνεϊ για να ακολουθήσει, το 1958, η γνωριμία του με τον Τζορτζ Χάρισον. Λίγο αργότερα, στην παρέα προστέθηκε και ο Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ). Οι Μπιτλς είχαν γεννηθεί. Θεωρείται από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικούς. Ιδιαίτερα ταλαντούχος, ήταν ο ιθύνων νους στο συγκρότημα των «Μπιτλς», ένα συγκρότημα που άνοιξε νέους δρόμους στη σύγχρονη μουσική έκφραση.

https://youtube.com/watch?v=YkgkThdzX-8%3Ffeature%3Doembed

Ο Λένον ήταν ο βασικός συνθέτης των τραγουδιών τους. Μετά τη διάλυση των «Μπιτλς», ο Λένον ακολούθησε τη δική του, ξεχωριστή, προσωπική διαδρομή. Στη διαδρομή αυτή έγραψε τραγούδια εξαιρετικής ποιότητας, τα οποία χαρακτηρίζονται από στίχο «στρατευμένο» στα ιδανικά της ειρήνης, της αλληλεγγύης των λαών και του δίκαιου της εργατικής τάξης.

Πολλά από τα τραγούδια του Λένον αποτέλεσαν και αποτελούν ακόμη σύμβολα αγώνων, όπως το «Δώστε μια ευκαιρία στην ειρήνη», «Ιμάτζιν», «Ο ήρωας της εργατικής τάξης». Ο ίδιος πήρε μέρος στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

https://youtube.com/watch?v=C3_0GqPvr4U%3Ffeature%3Doembed

Επέστρεψε μάλιστα το βραβείο που είχε πάρει με τα άλλα μέλη των «Μπιτλς» στη βασίλισσα της Βρετανίας.

9 – 10 – 1943

Οι πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ γενικεύονται.

Τμήμα του ΕΛΑΣ
Τμήμα του ΕΛΑΣ

9 – 10 – 1949

Η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που συνήλθε στην Αλβανία, κηρύσσει τον τερματισμό του ένοπλου αγώνα και τη μεταφορά του κέντρου βάρους της δουλειάς του Κόμματος «στην οργάνωση και καθοδήγηση των οικονομικών και πολιτικών αγώνων όλων των στρωμάτων του εργαζόμενου Λαού». «Το μέλλον», κατέληγε, «ανήκει σε κείνους που μένουν πιστοί στο μαρξισμό-λενινισμό».

9 – 10 – 1956

Χάρη στο σοβιετικό «βέτο», ματαιώνεται η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, να επιβληθεί στην Αίγυπτο η διεθνοποίηση της διώρυγας του Σουέζ.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

9 – 10 – 1967

Εκτελείται ο κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Ο Ερνέστο Γκεβάρα γεννήθηκε στο Ροσάριο της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1928 και σπούδασε Ιατρική. Μετά την αποφοίτησή του θα επισκεφτεί μια σειρά χώρες της Λατινικής Αμερικής, ερχόμενος σε επαφή με τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές ιδέες, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.

Τσε Γκεβάρα
Ο Τσε με τον Φιντέλ

Η γνωριμία του με τον Φιντέλ, το 1955, στάθηκε καθοριστική γι’ αυτόν. Ο Τσε εντάχθηκε στις κουβανικές επαναστατικές ομάδες και το 1956 ξεκίνησε με 82 συντρόφους του για την Κούβα, όπου τελικά μετά από μάχες κατάφεραν να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα μόνο 12. Ωστόσο, η επανάσταση εξαπλώθηκε στο γόνιμο έδαφος της συνείδησης του κουβανέζικου λαού και την 1η Γενάρη 1959 οι επαναστάτες μπήκαν νικητές στην Αβάνα.

Ο Τσε υπηρέτησε την κουβανέζικη επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση κι αν βρέθηκε. Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας, ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάσταση, ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική.

Τσε Γκεβάρα
Ο Τσε ανάμεσα σε Κουβανούς επαναστάτες

Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη 1967, ο Τσε, πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο του κατεστραμμένο, πιάστηκε και κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ δολοφονήθηκε την επομένη. Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο, ο οποίος αποκαλύφθηκε μόλις στις 28 Ιουνίου 1997. Η μυστική ταφή αποκάλυπτε τον τρόμο των εχθρών του λαού μπροστά στην προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη. Για τους εργάτες, όμως, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τους αγωνιζόμενους λαούς απανταχού της γης, ο Τσε δεν είχε «εξαφανιστεί» γιατί σε κάθε τους μάχη, ο Κομαντάντε ήταν πάντα παρών.

Τσε Γκεβάρα
Τσε Γκεβάρα: βοηθώντας στο λιμάνι

Και κάτι που αξίζει να αναφερθεί, γιατί αποδεικνύει την ανωτερότητα του Σοσιαλισμού:

Ο Μάριο Τεράν, που του ανατέθηκε να εκτελέσει τον Τσε, το 2006 υποβλήθηκε σε εγχείρηση από Κουβανούς γιατρούς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Επιχείρησης Θαύμα» και πρόσφεραν – δωρεάν – τις υπηρεσίες τους σε ασθενείς σε όλη τη Λατινική Αμερική. Ο Τεράν έπασχε από καταρράκτη, όπου στη Λατινική Αμερική, είναι πολύ δύσκολο να υποβληθούν στην εγχείρηση οι φτωχοί άνθρωποι.

Η σορός του Τσέ επιδεικνύεται από τους εκτελεστές του
Η σορός του Τσέ επιδεικνύεται από τους εκτελεστές του

Ο γιος του Τεράν, το 2007, στην συμπλήρωση 40 χρόνων από την δολοφονία του Τσε, έστειλε  σε εφημερίδα της Βολιβίας ευχαριστήριο μήνυμα προς τους Κουβανούς γιατρούς που αποκατέστησαν την όραση του πατέρα του.

«Θυμηθείτε αυτό το όνομα – Μάριο Τεράν – ένας άνδρας που εκπαιδεύτηκε για να σκοτώσει μπορεί και πάλι να βλέπει χάρη στους γιατρούς που ακολουθούν τις ιδέες του θύματός του»,

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

10 – 10 – 1813

Γεννιέται στο Ρόνγκολε του Μπουσέτο ο Ιταλός μουσικοσυνθέτης Τζουζέπε Φορτουνίνο Φραντσέσκο Βέρντι (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi).

O Τζουζέπε Βέρντι
O Τζουζέπε Βέρντι
https://youtube.com/watch?v=AUuJxE-iWbo%3Ffeature%3Doembed

Η δραματικότητα, η θαυμάσια παρουσίαση χαρακτήρων, ο ρεαλισμός και η κοινωνική του ευαισθησία, η ανανέωση των εκφραστικών του μέσων προς το τέλος της δημιουργίας του τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες όπερας όλων των εποχών.

https://youtube.com/watch?v=XttF0vg0MGo%3Ffeature%3Doembed

Όπερές του που αγαπήθηκαν είναι: «Ουμπέρτο», «Ναμπούκο», «Δον Κάρλος», «Οθέλος», «Φάλσταφ», «Ο Χορός των μεταμφιεσμένων» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=AssDQbaIP_I%3Ffeature%3Doembed

10 – 10 – 1920

Συνέρχεται στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας το 2ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, στο οποίο πήραν μέρος 137 συνδικαλιστικές οργανώσεις με 54.000 μέλη.

Το καταστατικό της ΓΣΕΕ όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» στις 11 Οκτώβρη 1920
Το καταστατικό της ΓΣΕΕ όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» στις 11 Οκτώβρη 1920

Το Συνέδριο, στο οποίο πλειοψηφούν οι ταξικές δυνάμεις, ψηφίζει την οργανική σύνδεση ΓΣΕΕ-ΣΕΚΕ (Κ).

10 – 10 – 1923

Στη Σαξονία και τη Θουριγγία της Γερμανίας συγκροτούνται εργατικές κυβερνήσεις από τους κομμουνιστές και τμήματα της σοσιαλδημοκρατίας (10-16/10/1923).

Ο Φρ. Έμπερτ
Ο Φρ. Έμπερτ

Ο Σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος της Γερμανίας Φρ. Έμπερτ διατάσσει την κινητοποίηση του στρατού εναντίον τους και έπειτα από σκληρές μάχες οι εργατικές κυβερνήσεις καταλύονται. Το ΚΚ Γερμανίας τίθεται εκτός νόμου

10 – 10 – 1930

Γεννιέται ο κορυφαίος Άγγλος δραματουργός, ποιητής, σκηνοθέτης Χάρολντ Πίντερ ((Harold Pinter). Ένας δημιουργός, ο οποίος απέσπασε (2005) το βραβείο «Νόμπελ» χωρίς να υποστείλει το χρέος του διανοούμενου απέναντι στην αλήθεια.

Ο Χάρολντ Πίντερ
Ο Χάρολντ Πίντερ

Ο Πίντερ, παίρνοντας το βραβείο, βροντοφώναξε την αλήθεια για τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό: «Τα εγκλήματα των ΗΠΑ μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν καταγραφεί πολύ επιλεκτικά, για να μην ερευνήσουμε το κατά πόσον έχει γίνει τεκμηρίωση, παραδοχή ή αναγνώρισή τους ως εγκλημάτων (…) Ο Μπους και ο Μπλερ γυρίζουν την πλάτη τους στο θάνατο. Ο θάνατος 2.000 Αμερικανών είναι ντροπή. Οδηγήθηκαν στους τάφους τους μέσα στο σκοτάδι.

https://youtube.com/watch?v=PH96tuRA3L0%3Ffeature%3Doembed

Οι κηδείες είναι ήσυχες, δεν ενοχλούν κανέναν. Οι ακρωτηριασμένοι σαπίζουν στα κρεβάτια τους, μερικοί για το υπόλοιπο της ζωής τους». Ο Πίντερ τόνιζε: «Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν. Δεν ξεχνούν το θάνατο των συντρόφων τους, τα βασανιστήρια και τους ακρωτηριασμούς, δεν ξεχνούν την αδικία, δεν ξεχνούν την καταπίεση, δεν ξεχνούν την τρομοκρατία των μεγάλων δυνάμεων. Και όχι μόνο δεν ξεχνούν. Ανταποδίδουν το χτύπημα».

https://youtube.com/watch?v=-N99S8n2TiA%3Ffeature%3Doembed

Γεννημένος σε εργατογειτονιά του Λονδίνου, γιος φτωχού πορτογαλικής καταγωγής ράφτη, «ψημένος» από παιδί στη βιοπάλη, ο Πίντερ αναζητούσε και ήθελε να υπηρετεί ως άνθρωπος και δημιουργός την αλήθεια. Γι’ αυτό εναντιώθηκε στην ιμπεριαλιστική πολιτική των Ρήγκαν, Θάτσερ, Κλίντον, Μπους, Μπλερ και όλους τους βρώμικους πολέμους τους εναντίον διαφόρων λαών, ενώ αρνήθηκε να χριστεί «ιππότης» από τη βασίλισσα. «Πιστεύω ότι παρά τα τεράστια εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση που μας αφορά όλους, εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη, απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική ανάγκη. Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν έχουμε καμιά ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: Την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», έλεγε ο Πίντερ.

https://youtube.com/watch?v=nv4-XI1hD9o%3Ffeature%3Doembed

Το 1949, δηλώνοντας αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να καταταγεί στον εισβολέα σε ανεξάρτητες χώρες αγγλικό στρατό και συμμετέχοντας σε κινητοποίηση κατά του αγγλικού εθνικισμού ξυλοκοπήθηκε άγρια. Την ίδια χρονιά εγκατέλειψε τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, όπου είχε εισαχθεί το 1948. Φοίτησε στην Κεντρική Σχολή Λόγου και Τέχνης και το 1950 άρχισε να δουλεύει σαν ηθοποιός σε περιοδεύοντες θιάσους, με το ψευδώνυμο Ντέιβιντ Μπάιρον, ενώ παράλληλα έγραφε ποίηση. Ως δραματουργός εμφανίστηκε το 1957, με το μονόπρακτο «Το δωμάτιο» και το 1958 έγινε ευρύτατα γνωστός με το δίπρακτο «Πάρτι γενεθλίων». Το 1960 καταξιώθηκε διεθνώς με το έργο «Επιστάτης». Στο ενεργητικό του είχε συνολικά 30 θεατρικά έργα (μερικά μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο), σενάρια φημισμένων ταινιών («Ο υπηρέτης», «Το δυστύχημα», «Ο μεσάζων», «Ο τελευταίος μεγιστάνας», «Η ερωμένη του Γάλλου υπολοχαγού» κ.ά.), πολλές σκηνοθεσίες, θεατρικές ερμηνείες και ποιητικά βιβλία.

10 – 10 – 1950

Συνέρχεται στη Ρουμανία η 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14/10/1950). Η 3η Συνδιάσκεψη αποτελεί το σημαντικότερο Σώμα του Κόμματος μετά το 7ο Συνέδριό του (1945). Η σημασία της έγκειται στο γεγονός ότι είναι το Κομματικό Σώμα που επιχειρεί την πολιτική προσαρμογή του Κόμματος στη νέα φάση του συσχετισμού δυνάμεων, μετά την οργανωμένη υποχώρηση του ΔΣΕ (τέλος Αυγούστου 1949) και την έξοδο των δυνάμεών του από την Ελλάδα.

Είναι η φάση ανασύνταξης των κομματικών δυνάμεων στις χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, φροντίδας χιλιάδων αναπήρων και παιδιών, ανασύνταξης των παράνομων δυνάμεών του στην Ελλάδα, προσδιορισμού των καθηκόντων του στις νέες συνθήκες συσχετισμού δυνάμεων, ενσωματώνοντας συμπεράσματα από την ηρωική δράση, αλλά και από τις αδυναμίες και τα λάθη του.

Έτσι, στην 3η Συνδιάσκεψη επιχειρήθηκε μια συνολική εκτίμηση της δράσης του στη δεκαετία του 1940, κατά την οποία το Κόμμα ηγήθηκε δύο ένοπλων αγώνων, του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ (1941-1944) και του ΔΣΕ (1946-1949).

10 – 10 – 1951

Συνέρχεται η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που μεταξύ άλλων αποφάσισε τη μετάφραση και έκδοση στα ελληνικά του Κεφαλαίου του Μαρξ και των Απάντων των Λένιν και Στάλιν. Η Ολομέλεια καθαίρεσε επίσης τον Μ. Παρτσαλίδη από μέλος της ΚΕ.

10 – 10 – 1963

Αφήνει την τελευταία της πνοή η μεγάλη Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιαφ (Édith Piaf). Η Εντίθ Γκασιόν (το πραγματικό της όνομα – Édith Giovanna Gassion) γεννήθηκε λίγο πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εντίθ Πιαφ
Η Εντίθ Πιαφ

Ο πατέρας της, Λουί, ήταν σαλτιμπάγκος στο τσίρκο «Ciotti» και η μητέρα της, Αννέτα, τραγουδούσε σε φθηνά καμπαρέ της Μονμάρτης. Όταν ο πατέρας της αρρώστησε βαριά, ένα χειμώνα, η Εντίθ πήρε τους δρόμους και άρχισε να τραγουδάει, αρχικά το μόνο τραγούδι που ήξερε ολόκληρο, τη «Μασσαλιώτιδα», τον γαλλικό εθνικό ύμνο… Ήταν μόλις δέκα ετών. Στα δεκαπέντε της εγκατέλειψε τα πάντα και άνοιξε τα δικά της φτερά. Στους δρόμους θα τη μαγέψει ο Πτι Λουί και μαζί του θα αποκτήσει την κόρη της Σεσέλ. Θα ακολουθήσει ο χωρισμός και η Πιάφ με τη Σεσέλ αγκαλιά θα συνεχίσει να τραγουδάει στους δρόμους. Τον Αύγουστο του 1935 η Σεσέλ, που ακόμη δεν έχει γίνει δύο ετών, πεθαίνει από μηνιγγίτιδα .

https://youtube.com/watch?v=Q3Kvu6Kgp88%3Ffeature%3Doembed

Ένα απόγευμα στην παρισινή λεωφόρο Μακ Μαόν η Πιάφ άκουσε τον Λουί Λεπλέ να τραγουδάει. Ο Λεπλέ, διευθυντής του καμπαρέ «Gernys», ήταν αυτός που τη «βάφτισε» Πιάφ. Αυτό το «χαμίνι» με τις καταπληκτικές ερμηνείες της έγινε η ευνοούμενη της διανόησης. Ένας από τους θαυμαστές της ήταν και ο Ζαν Κοκτό.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα κατακτήσει την Αμερική και εκεί θα συναντήσει και τη Μάρλεν Ντίτριχ. Θα μοιραστούν ένα μόνον τραγούδι, το «La Vie en Rose». Στη Νέα Υόρκη θα ερωτευτεί τον πυγμάχο Μαρσέλ Σερντάν, ο οποίος θα χάσει τη ζωή του σ’ ένα αεροπορικό δυστύχημα τον Οκτώβρη του 1949. Είναι η αρχή του τέλους για την Πιάφ, καθώς μετά το θάνατό του μπαίνει στο σκοτεινό κόσμο των ατυχημάτων, των ασθενειών, των ηρεμιστικών και των ναρκωτικών…

Στις 29 του Οκτώβρη 1960 ερμήνευσε το τραγούδι «Non, je ne regrette rien» («Όχι, δε μετανιώνω για τίποτα»). Στο «Olympia» το κοινό τη χειροκροτούσε όρθιο επί μισή ώρα!

Η γυναίκα που θα μπορούσε να τραγουδήσει ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο «έφυγε» στις 14 του Οκτώβρη 1963, την ίδια ακριβώς μέρα με τον Κοκτό. Ένα τεράστιο πλήθος, που έκλαιγε, συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία το σπουργιτάκι των δρόμων του Παρισιού, που εκείνο που πάντα ήθελε ήταν να «ξεπερνάει τον εαυτό της».

10 – 10 – 1973

Σε συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο ο Α’ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Χ. Φλωράκης τοποθετούμενος για τη δήθεν «πολιτικοποίηση» της Χούντας και τις «προγραμματικές δηλώσεις» του Μαρκεζίνη, τονίζει πως «το πρόβλημα που απασχολεί τον ελληνικό λαό δεν είναι η επιλογή της μορφής της τυραννίας και των υπηρετών της, αλλά η συσπείρωση της δράσης όλων των αντιπάλων του νεοφασιστικού καθεστώτος, η εκλογή των πιο πρόσφορων και αποτελεσματικών μέσων και μεθόδων πάλης για ν’ απαλλαγεί το γρηγορότερο από τη χουντική τυραννία».

Χαρίλαος Φλωράκης
Χαρίλαος Φλωράκης

10 – 10 – 1981

Πάνω από 300.000 άτομα συγκεντρώνονται στη Βόννη, συμμετέχοντας στη μεγαλύτερη διαδήλωση στη Δυτική Γερμανία μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από την διαδήλωση στη Βόννη το 1981
Από την διαδήλωση στη Βόννη το 1981

Οι διαδηλωτές, που είχαν φτάσει από όλες τις γωνιές της Γερμανίας, καθώς και από γειτονικές χώρες, διαμαρτύρονταν για τη φιλοιμπεριαλιστική πολιτική της κυβέρνησης Σμιτ απέναντι στην απόφαση του ΝΑΤΟ, το Δεκέμβρη του 1979, η οποία προέβλεπε την εγκατάσταση 572 αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων «Πέρσινγκ ΙΙ» και πυραύλων εδάφους «Κρουζ» μέσου βεληνεκούς στη Δυτική Γερμανία και άλλες τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

11 – 10 – 1896

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης και οργανίστας Άντον Μπρούκνερ (Josef Anton Bruckner).

O Άντον Μπρούκνερ
O Άντον Μπρούκνερ

Είναι γνωστός για τις συμφωνική και την εκκλησιαστική του μουσική.

Η αναγνώριση του ως συνθέτη άργησε να έρθει, ενώ αποτέλεσε σημείο αναφοράς πολλών συνθετών των επόμενων γενεών. Η μουσική του είναι πρωτότυπη (παρόλο που μαρτυρά την επιρροή των Βάγκνερ και Μπετόβεν) και εύκολα αναγνωρίσιμη λόγω ορισμένων χαρακτηριστικών όπως π.χ. η συχνή και πολύ πρωτότυπη χρήση των χάλκινων πνευστών.

https://youtube.com/watch?v=KeYuPPP1-Qw%3Ffeature%3Doembed

Ο Μπρούκνερ ήταν επίσης γνωστός ως δάσκαλος και είχε ορισμένους φανατικούς οπαδούς στο ωδείο της Βιέννης, στο οποίο δίδαξε τα χρόνια 1868-1891. Ανάμεσα σε αυτούς τους οπαδούς συγκαταλέγονται ο Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911) και ο Χούγκο Βολφ (1860-1903).

https://youtube.com/watch?v=RyzbxpOi8Do%3Ffeature%3Doembed

11 – 10 – 2007

«Φεύγει» από τη ζωή ο σημαντικός ηθοποιός Φοίβος Ταξιάρχης.

Φοίβος Ταξιάρχης
Ο Φοίβος Ταξιάρχης

Γεννήθηκε στην Καλοσκοπή Φωκίδας, όπου τέλειωσε το Δημοτικό. Ήρθε στην Αθήνα, όπου τέλειωσε πέντε τάξεις του Γυμνασίου. Την τελευταία τάξη την τελείωσε στην Αμφίκλεια Φθιώτιδας, το 1944, επειδή είχε φύγει ως παράνομος από την Αθήνα, λόγω της συμμετοχής του στην ΕΑΜική Αντίσταση. Το 1947 μπήκε στη δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, σπουδάζοντας παράλληλα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρώτη θεατρική του εμφάνιση έγινε με το ρόλο του Κινησία στη «Λυσιστράτη», από το «Θυμελικό θίασο» του Λίνου Καρζή. Το 1952 συμμετείχε στις πρώτες, μεταπολεμικές, «Δελφικές Γιορτές» που είχε καθιερώσει ο Άγγελος Σικελιανός, παίζοντας τους ρόλους «Κράτος» και «Ωκεανός» στον αισχυλικό «Προμηθέα δεσμώτη». Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους θιάσους των Βασίλη Διαμαντόπουλου, Καρόλου Κουν, Κυβέλης, Μίμη Φωτόπουλου, Ν. Χατζίσκου και πολλών άλλων. Πολύχρονη και σημαντική ήταν η συνεργασία του με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη. Από το 1959 μέχρι το 1962 πρωταγωνιστούσε στο «Πειραϊκό Θέατρο» του Δ. Ροντήρη, που περιόδευε σε πολλές χώρες.

Φοίβος Ταξιάρχης
Ο Φοίβος Ταξιάρχης με τον Μποστ

Υπήρξε ιδρυτικό και διευθυντικό στέλεχος του πρώτου εταιρικού θιάσου «Άρμα Θεάτρου», τη λειτουργία του οποίου ανέστειλε η χούντα. Το 1976 δημιούργησε τον εταιρικό θίασο «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες», ο οποίος ανέβασε δεκαπέντε άπαικτα νεοελληνικά έργα. Μετά τη μεταπολίτευση, με άλλους παλιούς και νέους προοδευτικούς ηθοποιούς, συμμετείχε στην κίνηση για την αποχουντοποίηση και ανασύσταση του ΣΕΗ. Μέχρι το 1971 δίδασκε στη Δραματική Σχολή Αθηνών, από όπου τον απέλυσαν λόγω ιδεολογίας.

Φοίβος Ταξιάρχης
Φοίβος Ταξιάρχης στην ταινία “Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά”

Για πολλά χρόνια εργάστηκε σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές θεάτρου και λόγου και σκηνοθέτησε πολλά νεοελληνικά και ξένα έργα. Επαιξε σε αρκετές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές, όπως «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Αρραβωνιάσματα», «Ουράνιο τόξο» κ.ά.

Έλαβε μέρος στους επαγγελματικούς αγώνες του κλάδου του και εκλέχτηκε αρκετές φορές μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ. Διακρίθηκε με: χρυσό μετάλλιο για παραστάσεις αρχαίου δράματος στο «Ελληνικό Θέατρο» του Λος Άντζελες, χάλκινο μετάλλιο για παραστάσεις αρχαίου δράματος στο Ισραήλ, τιμητικό μετάλλιο και δίπλωμα της ΕΡΤ, μετάλλιο και δίπλωμα σε αναγνώριση της συμμετοχής του στην Εθνική Αντίσταση κ.ά.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

12 – 10 – 1687

Γεννιέται ο Γερμανός λαουτίστας και συνθέτης Σίλβιους Λέοπολντ Βάις (Sylvius Leopold Weiss).

Σίλβιους Λέοπολντ Βάις
Πορτρέτο του Σίλβιους Λέοπολντ Βάις

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες και εκτελεστές έργων για λαούτο της εποχής του.

Θεωρείτο εξαιρετικός δεξιοτέχνης και αυτοσχεδίαζε συχνά πάνω στο συγκεκριμένο έγχορδο. Στην εποχή του φημιζόταν η «βαϊσιανή» μέθοδος παιξίματος του λαούτου, που αναφερόταν κυρίως στους δακτυλισμούς (arpège) και στο ιδιόμορφο λεγκάτο (legato).

https://youtube.com/watch?v=MDGcpMl8Ox8%3Ffeature%3Doembed

12 – 10 – 1492

Ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις ακτές του «Νέου Κόσμου». Η μέρα αυτή θεωρείται – και εορτάζεται – ως η μέρα ανακάλυψης της Αμερικής.

Χριστόφορος Κολόμβος
Πίνακας που αναπαριστά την άφιξη του Χριστόφορου Κολόμβου στις ακτές του «Νέου Κόσμου»

12 – 10 –1928

Γεννιέται στην Καισαριανή από μικρασιάτες πρόσφυγες η ακούραστη σκαπανέας της παραδοσιακής μουσικής, ερμηνεύτρια καταξιωμένη, Δόμνα Σαμίου. Με γνώση, αγάπη, μεράκι και αξιοζήλευτη δύναμη, αφιέρωσε τη ζωή της για να διασώζει ακριβά ακούσματα του τόπου μας και να μας κάνει κοινωνούς της αλήθειας και της ομορφιάς τους.

Δόμνα Σαμίου
Η Δόμνα Σαμίου

Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια αλλά και την αλληλεγγύη της προσφυγιάς. Μικρό παιδί βγήκε στη βιοπάλη. Δεκατριών χρόνων άρχισε μαθήματα στο Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής του Σίμωνα Καρρά. Το 1954 προσλαμβάνεται στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Τμήμα Εθνικής Μουσικής) και γνωρίζει τους σημαντικότερους παραδοσιακούς μουσικούς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ηχογραφεί, εξοικειώνεται με όλα τα τοπικά μουσικά ιδιώματα, επιμελείται εκδόσεις δίσκων, θεατρικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες.

https://youtube.com/watch?v=4cYc2uHWEmY%3Ffeature%3Doembed

Από το 1963 ταξιδεύει στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το αρχείο της. Το 1971 παραιτείται από τη Ραδιοφωνία, λόγω παρεμβάσεων στη δουλειά της. Με πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου, πρωτοεμφανίζεται στο «Ροντέο». Το 1976-77 με σκηνοθέτες τους Φώτο Λαμπρινό και Ανδρέα Θωμόπουλο γυρίζει στην επαρχία είκοσι επεισόδια της εκπομπής της ΕΡΤ «Μουσικό οδοιπορικό».

https://youtube.com/watch?v=2u7yOc8JkSk%3Ffeature%3Doembed

Το 1981 ιδρύεται ο Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής – Δόμνα Σαμίου, για τη διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής και έκδοση δίσκων, μακράν των εμπορικών εταιρειών. Συνεργάζεται με καταξιωμένους Έλληνες και ξένους μουσικούς, μουσικολόγους, λαογράφους, εθνομουσικολόγους. Διδάσκει και αναδεικνύει πρωτόβγαλτους νέους καλλιτέχνες.

https://youtube.com/watch?v=Xw2BJ6wKrXw%3Ffeature%3Doembed

Πάμπολλες ήταν οι πρωτοβουλίες και ανιδιοτελής η προσφορά της για τη μουσική εκπαίδευση των παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και με μετάλλιο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (2005). «Στόχος μου, πάντα, είναι να σώσω και διαδώσω τα τραγούδια της λαϊκής μας παράδοσης, έλεγε. «Όσο για το κράτος; Είδες ποτέ να κάνει κάτι γι’ αυτό;».

12 – 10 – 1935

Γεννιέται ο Ιταλός τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι (Luciano Pavarotti).

Ο Λουτσιάνο Παβαρότι
Ο Λουτσιάνο Παβαρότι

Διαθέτοντας μεγάλα φωνητικά προσόντα, ο Παβαρότι υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους τενόρους της εποχής του.

https://youtube.com/watch?v=xCFEk6Y8TmM%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα, με τον πληθωρικό χαρακτήρα του, το χιούμορ του, αλλά και τις συμπράξεις του με άλλους καλλιτέχνες κατάφερε να φέρει την όπερα, την οποία υπηρέτησε για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, πιο κοντά στο ευρύτερο κοινό.

https://youtube.com/watch?v=RdTBml4oOZ8%3Ffeature%3Doembed

Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία «Γκράμι». Ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε από τη συμμετοχή του στους «Τρεις Τενόρους», από κοινού με τους Χοσέ Καρέρας και Πλάθιντο Ντομίνγκο. Η τελευταία του εμφάνιση στη σκηνή έγινε στην τελετή έναρξης των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Τορίνο το Φλεβάρη του 2006.

12 – 10 – 1943

Γεννιέται ο ηθοποιός Κώστας Τσάκωνας. Από μικρό παιδί βρέθηκε στο μεροκάματο.

Κώστας Τσάκωνας_
Ο Κώστας Τσάκωνας στην ταινία “Κλασική περίπτωση βλάβης”

Φοίτησε στη «Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου» του Λεωνίδα Τριβιζά και στη Δραματική Σχολή Βεάκη.

https://youtube.com/watch?v=ZWKNzH2ZpiM%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=ZWKNzH2ZpiM%3Ffeature%3Doembed

Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε, με εντελώς τυχαίο τρόπο, σε μια ταινία μικρού μήκους του συμμαθητή του Κώστα Ζυρίνη. Από εκεί τον είδε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Μαραγκός και τον εμπιστεύτηκε για το χαρακτηριστικό ρόλο του «σγουρομάλλη», στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα».

https://youtube.com/watch?v=Df4a36cfm2E%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Df4a36cfm2E%3Ffeature%3Doembed

Ακόμα, έπαιξε σε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στον κινηματογράφο, στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση.

12 – 10 – 1944

Γεννιέται στην Αθήνα ο ηθοποιός και σκηνοθέτης που άλλαξε την πορεία του ελληνικού θεάτρου, Λευτέρης Βογιατζής. Άνθρωπος και καλλιτέχνης, με έμφυτη ευγένεια, σεμνότητα, ήθος, ήταν «εργάτης» της Τέχνης.

Λευτέρης Βογιατζής
Ο Λευτέρης Βογιατζής στην παράσταση “Ήμερη”

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σπούδασε θέατρο στη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και μετά για δύο χρόνια διδάχθηκε από τον Μαξ Ράινχαρτ, στη Βιέννη. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1973, στο ρόλο της Γιαγιάς, στον «Κυριακάτικο Περίπατο», σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαηλίδη. Ακολούθησαν συνεργασίες με τον Σπύρο Ευαγγελάτο, και αργότερα με την «Ελεύθερη Σκηνή», σε μια προσπάθεια ανανέωσης του επιθεωρησιακού κώδικα, καθώς και με την Έλλη Λαμπέτη.

Λευτέρης Βογιατζής
Ο Λευτέρης Βογιατζής σε σκηνή από το «Θερμοκήπιο»

Τα χρόνια αυτά, έπαιξε πολλούς ρόλους του κλασικού κυρίως ρεπερτορίου, μεταξύ άλλων: τον Αλφρεντ, στις «ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης», πρωταγωνίστησε ως Λυσιστράτη στην ομώνυμη αριστοφανική κωμωδία, στους «Βατράχους», στον «Ταρτούφο» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=eLnP8tWZZVI%3Ffeature%3Doembed

Το 1981 δημιούργησε το θίασο «Η ΣΚΗΝΗ» με τη συνεργασία έξι ακόμα ηθοποιών. Από το 1982 ως το 1987 που λειτούργησε η «ΣΚΗΝΗ» ο Λ. Βογιατζής σκηνοθέτησε και έπαιξε στα έργα: «Η σπασμένη στάμνα», του Κλάιστ, «Οι αγροίκοι» του Γκολντόνι, «Συμφορά από το πολύ μυαλό» του Γκριμπογιέντοφ, «Σε φιλώ στη μούρη» του Γ. Διαλεγμένου, για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν» (1986-87).

Το 1988 μετονόμασε το θίασο σε «η νέα ΣΚΗΝΗ», όπου με νέους ηθοποιούς, παρουσίασε συστηματικά έργα που καλύπτουν το τρίπτυχο: κλασικό έργο, σύγχρονο έργο αιχμής και νεοελληνικό έργο. Σκηνοθέτησε και έπαιξε στις παραστάσεις: «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ (Βάνιας), 1989, «Ρίττερ, Ντένε, Φος» του Μπέρνχαρντ, 1991 (για πρώτη φορά στην Ελλάδα).

Παράλληλα, το 1989, ιδρύει το Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος, απ’ όπου αποφοίτησαν (1991) δώδεκα ηθοποιοί ύστερα από τριετή εντατική φοίτηση. Αρχίζει η ενασχόλησή του με το αρχαίο ελληνικό δράμα. Ξεκινάει το 1992 σκηνοθετώντας την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Με τους μαθητές του εργαστηρίου, συνεχίζει τη διερεύνησή του στον ελληνικό ποιητικό λόγο ανεβάζοντας αυτή τη φορά την αναγεννησιακή κρητική κωμωδία «Κατσούρμπος», του Γ. Χορτάτζη.

https://youtube.com/watch?v=MEqmAG4X5Uo%3Ffeature%3Doembed

Επαιξε επίσης στην «Ελένη», του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γ. Χουβαρδά, στην Επίδαυρο. Το 1999 σκηνοθέτησε τους «Πέρσες» του Αισχύλου για το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο. Το 2005 σκηνοθέτησε και έπαιξε το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Bella Venezia» (έλαβε για δεύτερη φορά το βραβείο «Κάρολος Κουν»). Το 2006 έκλεισε το Φεστιβάλ Επιδαύρου με τη νέα του παράσταση της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή. Το καλοκαίρι του 2007 η παράσταση αυτή άνοιξε το Φεστιβάλ Επιδαύρου και προσκλήθηκε στα φεστιβάλ Festwochen της Βιέννης, Les nuits de la Fourviere, της Λυών και το Festival d’ Automne στο Παρίσι. Πέρσι το χειμώνα σκηνοθέτησε και έπαιξε στο «Θερομοκήπιο» του Πίντερ. Η παράσταση έλαβε το Μεγάλο Βραβείο της Ένωσης Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Η τελευταία του σκηνοθεσία ήταν το περασμένο καλοκαίρι με τον «Αμφιτρύωνα» του Μολιέρου.

Έχει παίξει σε αρκετές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών: Β. Βαφέα «Ανατολική Περιφέρεια», Π. Βούλγαρη «Ακροπόλ», Μ. Νικολακοπούλου, Ν. Παναγιωτόπουλου «Μελόδραμα», «Βαριετέ», «Ονειρεύομαι τους φίλους μου» (Α’ βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο 1994) , «Αθήνα-Κωνσταντινούπολη», Χ. Χριστοφή «Ρόζα», κ.ά.

12 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Αθήνα.

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Συγκεντρωμένο πλήθος πανηγυρίζει την Απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ το 1944

Μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους. Το νέο ότι οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν το πρωί (09:45) από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία έκανε αστραπιαία, στόμα με στόμα, το γύρο της πρωτεύουσας.

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Ο λαός πανηγυρίζει την Απελευθέρωση Αθήνας από τον ΕΛΑΣ το 1944 με πλακάτ του ΕΑΜ

«ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», γράφει ο «Ριζοσπάστης» την επόμενη μέρα.

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Διάχυτος ο ενθουσιασμός για την Απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ το 1944

Χάθηκε -σημειωνόταν στο ρεπορτάζ – το βρωμερό κουρέλι του Φασισμού απ’ την Ακρόπολη (…).

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Γυναικείο τμήμα του ΕΛΑΣ παρελαύνει κατά την Απελευθέρωση της Αθήνας το 1944

Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη (…) ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη της (…)

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
ΕΛΑΣίτες παρελαύνουν κατά την Απελευθέρωση της Αθήνας το 1944

Διαδηλώσεις που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα ξεχύνονται από παντού. Απ’ το Σύνταγμα ως την Ομόνοια (…) Και πάνω απ’ όλα μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα (…): Ε-Α-Μ! Ε-Α-Μ!».

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Με εξαίρεση τους δωσίλογους και τους ταγματασφαλίτες, όλος ο λαός πανηγυρίζει την Απελευθέρωση Αθήνας το 1944 από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

13 – 10 – 1921

Γεννιέται στην Ιταλία, ο Ιταλο-Γάλλος ηθοποιός και τραγουδιστής Υβ Μοντάν (Yves Montand).

Υβ Μοντάν
Ο Υβ Μοντάν με τη Σιμόν Σινιορέ

Οι γονείς του ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας κι εξαιτίας του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι μεταναστεύσαν στην Γαλλία το 1923 όταν ο Μοντάν ήταν δυο ετών. Εργάστηκε ως λιμενεργάτης ενώ το 1944 ξεκίνησε την μουσική του καριέρα τραγουδώντας σε μικρά κέντρα διασκέδασης, όπου τον ανακάλυψε η Εντίθ Πιάφ και τον ανέδειξε.

https://youtube.com/watch?v=Xo1C6E7jbPw%3Ffeature%3Doembed

Το 1951 παντρεύτηκε τη Σιμόν Σινιορέ, με την οποία συμπρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας τους.

Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στην ταινία «Ζ» του Κώστα Γαβρά, όπου υποδύθηκε τον βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.

https://youtube.com/watch?v=jOrXZhFBnNE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=jOrXZhFBnNE%3Ffeature%3Doembed

Συμμετείχε μαζί με τη Σιμόν Σινιορέ στις διαδηλώσεις έξω από την Ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι για να μην εφαρμοστεί η θανατική ποινή στο Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του.

13 – 10 –1985

Πεθαίνει ο κομμουνιστής χαράκτης Τάσσος (Αναστάσιος Αλεβίζος). Ο Α. Αλεβίζος εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1930 και κατόπιν στο ΚΚΕ. Τα πρώτα του ζωγραφικά σχέδια δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Νέοι Πρωτοπόροι» το 1932, ενώ στη συνέχεια στο ίδιο περιοδικό δημοσιεύθηκαν χαρακτικά του καθώς και το κείμενό του «Ξυλογραφία: Η Τέχνη των μαζών». Στη διάρκεια της Κατοχής και της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, ο Τάσσος δούλεψε στην Επιτροπή Διαφώτισης της ΚΟΑ με καθοδηγήτρια την Ηλέκτρα Αποστόλου. Η προσφορά του στον παράνομο Αντιστασιακό Τύπο ήταν μεγάλη, ενώ συμμετείχε και στο σημαντικότερο έντυπο του οργανωμένου αγώνα, το λεύκωμα ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, που κυκλοφόρησε στις 25 Μάρτη 1943.

Ο Τάσσος
Ο Τάσσος

Το 1944 πήρε μέρος στην πανελλήνια έκθεση στην οποία συμμετείχαν οι εικαστικοί του ΕΑΜ και φυλακίστηκε για 40 μέρες στις φυλακές «Αβέρωφ» μαζί με τους Κεφαλληνό, Κορογιαννάκη και Κανά. Συμμετείχε επίσης το 1945 στα λευκώματα «Για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά» και «Θυσιαστήριο της λευτεριάς». Το 1945 επίσης, ιδρύθηκε από το ΚΚΕ η εκδοτική εταιρεία «Τα Νέα Βιβλία» όπου ο Τάσσος ανέλαβε καλλιτεχνικός υπεύθυνος.

Τάσσος
Ο Τάσσος – «Η σφαγή των Καλαβρύτων»

Κατά τη δεκαετία του 1960 η θεματογραφία του άρχισε να επικεντρώνεται στην απόδοση της ανθρώπινης μορφής με σταδιακή εγκατάλειψη του χρώματος και στροφή στο ασπρόμαυρο. Ιδιαίτερη και ξεχωριστή στιγμή στην καλλιτεχνική δημιουργία του Τάσσου αποτελεί η εικονογράφηση των εξωφύλλων των δίσκων της Σωτηρίας Μπέλλου.

Τάσσος
Τάσσος – «Ο Λαός»

Κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών, έζησε αυτοεξόριστος εκτός Ελλάδας και φιλοτέχνησε έργα κοινωνικής διαμαρτυρίας καταγράφοντας γεγονότα που τον συγκλόνισαν. Το 1978 με αφορμή την σύγκληση του 10ου Συνεδρίου του ΚΚΕ -του πρώτου νόμιμου μετά το 1945- ο Τάσσος κυκλοφόρησε το λεύκωμα «Δέκα επιλογές από την ποίηση του Γ. Ρίτσου» και τη «Χαρακτική» του.

Τάσσος
Τάσσος – «Το μπλόκο της Δραπετσώνας»

13 – 10 – 1995

Κερδίζει το Νόμπελ Ειρήνης ο Τζόζεφ Ρότμπλαντ (Joseph/Józef Rotblat), ο πυρηνικός φυσικός, που αφιέρωσε τη ζωή του στην κατάργηση της ατομικής βόμβας, στην κατασκευή της οποίας είχε βοηθήσει ο ίδιος. Την ίδια μέρα η Γαλλία απορρίπτει τις εκκλήσεις για τον τερματισμό των πυρηνικών δοκιμών στο Νότιο Ειρηνικό.

Ο Τζόζεφ Ρότμπλαντ
Ο Τζόζεφ Ρότμπλαντ

13 – 10 – 2013

«Χάνει» τη μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 65 ετών, ο αθλητικός συντάκτης Φίλιππος Συρίγος.

Φίλιππος Συρίγος
Ο Φίλιππος Συρίγος

Υπήρξε ζωντανή φωνή της μαχόμενης δημοσιογραφίας, φωτίζοντας με το ρεπορτάζ και τον ουσιαστικό λόγο του πλευρές του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, αποκαλύπτοντας την αλήθεια.

13 – 10 – 2016

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες και διανοούμενους -σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας- ο Ντάριο Φο (Dario Fo‎), βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας (1997.

Ντάριο Φο
Ο Ντάριο Φο

Με καταβολές από την Κομέντια ντελ άρτε και το θέατρο των Ρουτζάντε, Γκολντόνι και Μολιέρου, ο Φο σημάδεψε το θέατρο της εποχής του, τροφοδοτώντας το με ευφυή θεατρική σκέψη και το όνειρο, για ένα άλλο θέατρο, για έναν άλλο κόσμο, καλύτερο! Όπως έλεγε και ο ίδιος «το γέλιο είναι όπλο πολιτικό».

Ντάριο Φο
Ο Ντάριο Φο με τη σύζυγό του Φράνκα Ράμε

Ο Ντάριο Φο έγραψε πολιτικό θέατρο, θέατρο που είναι ταυτόχρονα λαϊκό και στρατευμένο, που τοποθετείται ηθελημένα εκτός συστήματος, ένα πραγματικά ελεύθερο και ανεξάρτητο θέατρο. Μιλώντας για ένα από τα πιο γνωστά έργα του, το «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» σημείωνε: «Πιστεύοντας πως με το γέλιο, τη σκληρή σάτιρα, πετυχαίνουμε τη μεγαλύτερη έκφραση αμφιβολίας και αμφισβήτησης, γράψαμε μια φάρσα. Αυτό το είδος φάρσας είναι μια θεατρική φόρμα που επινόησε ο ίδιος ο λαός, για να χτυπήσει ανελέητα, με γλώσσα τσουχτερή, αιώνες τώρα, τα στραβά μάτια της εξουσίας ή τα σάπια προϊόντα της κοινωνίας». Γι’ αυτό και το έργο του χαρακτηρίστηκε ως «μια μαστιγωτική, τραγικής υφής καταγγελία των συνθηκών ζωής της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ως ένα ρωμαλέο, καθαρά και άμεσα προοδευτικό, λαϊκό και αγωνιστικό θέατρο».

https://youtu.be/YKQ1nJwdPp8

Από το 1952, ο Ντάριο Φο , μαζί με τη γυναίκα του ηθοποιό Φράνκα Ράμε, γράφει, σκηνοθετεί και ερμηνεύει, στο δικό του θέατρο και την τηλεόραση αμέτρητα θεατρικά έργα και μικρά σατιρικά κείμενα. Το 1962 το έργο τους για τον Χριστόφορο Κολόμβο ενοχλεί ακροδεξιές ομάδες και προκαλεί βίαιες επιθέσεις. Το 1973, παρουσίασαν το έργο τους «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», με τεράστια επιτυχία, στο Μιλάνο και σε ολόκληρη την Ιταλία, βασισμένο στα πραγματικά γεγονότα της υποτιθέμενης «αυτοκτονίας» (εκπαραθύρωσης από τη γενική αστυνομική διεύθυνση στο Μιλάνο) του Πινέλι. Ένα βράδυ, μετά την παράσταση, η Φράνκα Ράμε, βγαίνοντας από το θέατρο έπεσε θύμα απαγωγής και βιασμού από μια ομάδα νεοφασιστών. Την ίδια περίοδο, ο Ντάριο Φο εξέφρασε και την αλληλεγγύη του στον ελληνικό λαό που πάλευε ενάντια στη χούντα. Επί πολύ ήταν «ανεπιθύμητος» σε πολλές χώρες και οι ΗΠΑ για χρόνια δεν του επέτρεπαν την είσοδο.

«Σήμερα» – έλεγε ο Φο – «πρέπει να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι εμείς οι άλλοι, οι θεατράνθρωποι, οι διανοούμενοι, οι ηθοποιοί, έχουμε το δικαίωμα του λόγου και τη δυνατότητα να ενημερώνουμε τους νέους. Έχουμε το χρέος να αφηγούμαστε τη ζωή. Γιατί αυτό που μου προξενεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η βαθιά άγνοια που επικρατεί. Ιδιαίτερα οι νέοι δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει, για τις φρικαλεότητες που διαπράττονται στο όνομα του κρατικού συμφέροντος».

13 – 10 – 2022

Πεθαίνει ο Σταύρος Σαράφης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - ΠΑΟΚ - Σταύρος Σαράφης
Ο Σταύρος Σαράφης, νεαρός ποδοσφαιριστής στον ΠΑΟΚ

Θεωρείται θρύλος για την ομάδα του ΠΑΟΚ που από το 1968 έως το 1981 αγωνίστηκε με τα χρώματα της ομάδας. Μέχρι και σήμερα είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου πετυχαίνοντας συνολικά 136 γκολ.

Ο Σταύρος Σαράφης πρόσφερε στον ΠΑΟΚ και σαν υπηρεσιακός προπονητής.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

14 – 1 – 1964

Ο Νικήτα Χρουστσόφ καθαιρείται και στη θέση του Α’ Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ εκλέγεται ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ.

Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ
Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ

14 – 10 – 1964

Βραβεύεται με το Νόμπελ Ειρήνης ο Αμερικανός Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (Martin Luther King Jr.), υπέρμαχος των δικαιωμάτων των μαύρων.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

14 – 10 – 1973

Λαϊκή κινητοποίηση πραγματοποιείται στα Μέγαρα εναντίον των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, που αποφάσισε η χούντα, προς όφελος μεγάλων οικονομικών συγκροτημάτων, που προγραμμάτιζαν βιομηχανικές επενδύσεις.

Ξεσηκωμός Μέγαρα 1973
Εξώφυλλο για τον ξεσηκωμό στα Μέγαρα το 1973

https://youtube.com/watch?v=SGQSICUO_MQ%3Ffeature%3Doembed

Πάνω από 10.000 άτομα συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία με το σύνθημα «Αυτή η γη είναι δική μας» και απαιτούν, υπό τους ήχους των πένθιμων κωδωνοκρουσιών, ματαίωση των συμβάσεων για τη δημιουργία διυλιστηρίου και άλλων μονάδων.

14 – 10 – 1974

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζει την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ως μοναδικό εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού. Οι ΗΠΑ αρνούνται να συνταχθούν με τον ΟΗΕ.

14 – 10 – 1990

Πεθαίνει ο Αμερικανός μαέστρος και συνθέτης Λέοναρντ Μπερνστάιν (Leonard Bernstein), απ’ τους μεγαλύτερους διευθυντές ορχήστρας του 20ού αιώνα.

Ο Λέοναρντ Μπερνστάιν
Ο Λέοναρντ Μπερνστάιν

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και συνέχισε τις ανώτερες σπουδές του στη διεύθυνση ορχήστρας. Από το 1943 έως το 1944 ήταν βοηθός διευθυντής ορχήστρας στη Φιλαρμονική Συμφωνική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης και από το 1945 έως το 1948 διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας της Νέας Υόρκης.

https://youtube.com/watch?v=Ye7PIyIcCro%3Ffeature%3Doembed

Διεύθυνε όλες τις μεγάλες ορχήστρες του κόσμου. Συμμετείχε ως διευθυντής ορχήστρας σε φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής (Άμστερνταμ και Πράγα). Από το 1958 έως το 1969 ήταν ο αρχιμουσικός της περίφημης Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Νέας Υόρκης, συμβάλλοντας στη σημαντική ανανέωση του ρεπερτορίου της.

https://youtube.com/watch?v=YhSKk-cvblc%3Ffeature%3Doembed

Ο Μπερνστάιν συνέθεσε συμφωνική μουσική, μουσική για μπαλέτο, αλλά και μουσική για μπαλέτο (Dybbuk -1974), θεατρικά μιούζικαλ («On The Town» -1944, «Wonderful Town» -1953) και κινηματογραφικές ταινίες («West Side Story» -1957).

14 – 10 – 1994

Απονέμεται από κοινού στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Γιτζάκ Ράμπιν, τον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών Σιμόν Πέρες και τον πρόεδρο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Γιάσερ Αραφάτ το Νόμπελ Ειρήνης. Πρόκειται όμως για μια ειρήνη, που ακόμα δεν έχει έρθει για τον παλαιστινιακό λαό.

Γιτζάκ Ράμπιν - Σιμόν Πέρες - Γιάσερ Αραφάτ
Γιάσερ Αραφάτ – Σιμόν Πέρες – Γιτζάκ Ράμπιν

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.G

15 – 10 – 1837

Ιδρύεται η Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.

Το έμβλημα της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας
Το έμβλημα της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας

15 – 10 – 1844

Γεννιέται ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε (Friedrich Wilhelm Nietzsche). Στο βιβλίο του «Τάδε έφη, Ζαρατούστρα», ο Νίτσε κατασκεύασε ένα ομοίωμα ανθρώπου πάνω από τον άνθρωπο, του εξουσιαστικού υπερανθρώπου που τον συνδύασε με τους μύθους των γερμανικών δρυμών για τις ξανθές βαλκυρίες και τους Νιμπελούγκεν.

Ο Φρειδερίκος Νίτσε
Ο Φρειδερίκος Νίτσε

Αυτόν το φιλοσοφικό μύθο χρησιμοποίησε ο Χίτλερ, σε συνδυασμό με τη φυλετική καθαρότητα, την υπεροχή της αρίας φυλής και βέβαια τα συμφέροντα του κεφαλαίου, καλυμμένος με τον μανδύα του εθνικο-σοσιαλισμού.

15 – 10 – 1848

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης διορίζεται πρωθυπουργός από τον βασιλιά Όθωνα.

15 – 10 – 1878

Υπογράφεται η Σύμβαση (Χάρτα) της Χαλέπας, μεταξύ της Οθωμανικής κυβέρνησης και της Επαναστατικής Συνέλευσης των Κρητών, με την οποία η Κρήτη αποκτούσε ουσιαστικά καθεστώς αυτονομίας.

Μέλη της Γενικής Συνέλευσης (Βουλής) της Κρήτης που συστάθηκε με την Σύμβαση
Μέλη της Γενικής Συνέλευσης (Βουλής) της Κρήτης που συστάθηκε με την Σύμβαση

15 – 10 – 1902

Ο Γερμανός αρχαιολόγος Ρούντολφ Έρντικ ανακαλύπτει το Ασκληπιείο της Κω.

Το Ασκληπιείο της Κω
Το Ασκληπιείο της Κω

15 – 10 – 1908

Γεννιέται ο κεϋνσιανιστής Καναδός οικονομολόγος Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ (John Kenneth «Ken» Galbraith).

Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ
Ο Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ

Ήταν υποστηρικτής των θεσμικών οικονομικών, λανσάρισε τον «λαϊκό καπιταλισμό». Τα οικονομικά του βιβλία γνώρισαν ιδιαίτερη απήχηση στις δεκαετίες του 1950 και του 1960.

15 – 10 – 1917

Στην πόλη Βενσέν της Γαλλίας εκτελείται η Μαργαρίτα Ζέλε (Margaretha Geertruida «Grietje» Zelle MacLeod), γνωστή ως Μάτα Χάρι, με την κατηγορία ότι ήταν κατάσκοπος των Γερμανών.

Μαργαρίτα Ζέλε (Μάτα Χάρι)
Η Μαργαρίτα Ζέλε (Μάτα Χάρι) την ημέρα τη σύλληψή της 13/2/1917

15 – 10 – 1920

Γεννιέται ο Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου Ανρί Βερνέιγ (Henri Verneuil).

Ανρί Βερνέιγ
Ο Ανρί Βερνέιγ

Ο αρμενικής καταγωγής σκηνοθέτης (ήταν από τους κορυφαίους δημιουργούς του γαλλικού κινηματογράφου και υποψήφιος για Όσκαρ και Χρυσό Φοίνικα αντίστοιχα. Είχε δεκάδες τιμητικές διακρίσεις και βραβεία καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας του.

https://youtube.com/watch?v=WXEX_BHzmxY%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με όλους του μεγάλους ηθοποιούς της Γαλλίας, όπως ο Ζαν Γκαμπέν, Αλέν Ντελόν, Υβ Μοντάν, Ζαν Πολ Μπελμοντό, Λίνο Βεντούρα, Φερναντέλ κ.α.

https://youtube.com/watch?v=9cJogB7byEs%3Ffeature%3Doembed

Εκτός από την αφροκρέμα Γάλλων ηθοποιών, ο Βερνέιγ συνεργάστηκε και με ηθοποιούς διεθνούς φήμης, όπως ο Ομάρ Σαρίφ και η Κλαούντια Καρντινάλε, αλλά και Αμερικανούς ηθοποιούς, όπως ο Χένρι Φόντα, Τσαρλς Μπρόνσον, Γιουλ Μπρίνερ και Άντονι Κουίν.

15 – 10 – 1958

Ξεκινά τις εργασίες του το 13ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (15-18/10/1958). Το Συνέδριο αποτέλεσε την κορύφωση της ενδοαστικής διαμάχης που είχε ξεσπάσει στους κόλπους της ΓΣΕΕ το αμέσως προηγούμενο διάστημα μεταξύ του Φ. Μακρή και του Δ. Θεοδώρου. Η διαπάλη αυτή αντικατόπτριζε και συνδέονταν σε ένα βαθμό με τις αντίστοιχες συγκρούσεις που λάμβαναν χώρα την ίδια περίοδο στις γραμμές της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Εργατικών Συνδικάτων (ΔΣΕΕΣ), μεταξύ των προσκείμενων στον ευρωπαϊκό και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σύμφωνα με σχετική έκθεση της Βρετανικής Πρεσβείας, η επιδιωκόμενη αντικατάσταση του Φ. Μακρή ως Γ.Γ. της ΓΣΕΕ είχε να κάνει και με το γεγονός ότι «έπαψε να είναι ικανοποιητικός ως αντικομμουνιστικός παράγοντας από πλευράς της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA)…». Τελικά η ομάδα Θεοδώρου διασπάστηκε από τη ΓΣΕΕ συγκροτώντας χωριστή συνδικαλιστική κίνηση.

15 – 10 – 1970

35 εργάτες σκοτώνονται όταν καταρρέει ένα τμήμα της νέας γέφυρας Ουέστ Γκέιτ στη Μελβούρνη.

15 – 10 – 1988

Πεθαίνει η χορογράφος Ραλλού Μάνου.

Ραλλού Μάνου
Η Ραλλού Μάνου

Το όνομα συνδέθηκε, για πάνω από μισόν αιώνα, με τη χορευτική δημιουργία στον τόπο μας.

Ραλλού Μάνου
Η Ραλλού Μάνου με τον Μάνο Χατζηδάκη

Οραματίστηκε ένα «Ελληνικό Χορόδραμα», που θα ήταν ο συνδυασμός της σύγχρονης χορευτικής έκφρασης με την ελληνική παράδοση.

https://youtube.com/watch?v=fDMsfkW2s6g%3Ffeature%3Doembed

Κοντά της, στη δύσκολη αυτή προσπάθεια, στάθηκαν μερικοί από τους σημαντικότερους ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος αυτής της χώρας. Μουσικοί όπως ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, ζωγράφοι σαν τον Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα, τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Βασιλείου, ποιητές όπως ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Νίκος Γκάτσος. Το πρωτοποριακό, τότε, σχέδιο της Ραλλούς Μάνου πέτυχε, σφραγίζοντας ανεξίτηλα την εξέλιξη του ελληνικού χορού.

15 – 10 – 1997

Εκτοξεύεται στο Διάστημα το αμερικανικό διαστημικό όχημα Κασίνι, που σε διάστημα 7 ετών θα φτάσει τον Κρόνο.

Καλλιτεχνική απεικόνιση του Κασίνι
Καλλιτεχνική απεικόνιση του Κασίνι

15 – 10 – 2003

 Εκτοξεύεται η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της Κίνας στο Διάστημα με το όχημα «Σένζου» (Shenzhou 5).

15 – 10 – 2003

O Βασίλης Χατζηπαναγής (4.104 ψήφους) αναδείχθηκε πρώτος στην ψηφοφορία της EΠO, για την ανάδειξη του καλύτερου Έλληνα ποδοσφαιριστή των τελευταίων πενήντα χρόνων.

Βασίλης Χατζηπαναγής
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή :ALT.GR

16 – 10 – 1793

Στο απόγειο της Γαλλικής Επανάστασης, αποκεφαλίζεται η Μαρία Αντουανέτα (Marie Antoinette), χήρα του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας.

Μαρία Αντουανέτα
Πορτρέτο της Μαρίας Αντουανέτα το 1767

16 – 10 – 1813

Αρχίζει η Μάχη της Λειψίας, η αποκληθείσα και Μάχη των Εθνών, μεταξύ των δυνάμεων του Ναπολέοντα και του Έκτου Συνασπισμού (Πρωσίας, Ρωσίας, Μ. Βρετανίας, Αυστρίας, Σουηδίας, Γερμανικών Κρατών).

Μάχη της Λειψίας
Πίνακας που απεικονίζει τη Μάχη της Λειψίας

16 – 10 – 1848

Ο Καρλ Μαρξ (Karl Heinrich Marx) εκλέγεται πρόεδρος της Εργατικής Ένωσης της Κολωνίας.

Ο Κ. Μάρξ με εργάτες
Ο Κ. Μάρξ με εργάτες

16 – 10 – 1854

Γεννιέται ο ηγέτης της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας και της Β’ Διεθνούς Καρλ Κάουτσκυ (Karl Johann Kautsky). Ο Κ. Κάουτσκυ υπήρξε στην εποχή του ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του μαρξισμού, που στην πορεία ωστόσο, εκδήλωσε οπορτουνιστικές ταλαντεύσεις και εν τέλει πέρασε ολόπλευρα στο στρατόπεδο του οπορτουνισμού, εξωραΐζοντας τον ιμπεριαλισμό, αρνούμενος τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης, την επαναστατική βία, κοκ.

Ο Καρλ Κάουτσκυ
Ο Καρλ Κάουτσκυ

Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ηγήθηκε της μεσοβέζικης τάσης του «κεντρισμού», που κάλυπτε τον σοσιαλσωβινισμό της Β’ Διεθνούς με διεθνιστική φρασεολογία. Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους σφοδρότερους πολέμιους της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

16 – 10 – 1854

Γεννιέται ο Ιρλανδός συγγραφέας Όσκαρ Ουάϊλντ (Oscar Fingal O’Flahertie Wills Wilde). Όταν έφτασε στο λιμάνι της Νέας Υόρκης το πρωινό του 1882, ρωτήθηκε από τους τελωνειακούς, αν είχε κάτι να δηλώσει. «Τίποτα, μόνο την ευφυία μου», είπε στο έκπληκτο πλήθος και χάθηκε μέσα στους αρωματικούς καπνούς του τσιγάρου του και μια γλυκιά έπαρση.

Όσκαρ Ουάϊλντ
Ο Όσκαρ Ουάϊλντ

Αυτός ο γενναίος Ιρλανδός ήταν ήδη μια διασημότητα, ένας μοντέρνος άνθρωπος, μεγαλύτερος από την ίδια τη ζωή, πάντα έτοιμος για να σαρκάσει την κοινωνία, μα, πάνω απ’ όλα, τον ίδιο τον εαυτό του. Μέσα από τα βιβλία και τα θεατρικά του έργα, τις προκλητικές του απόψεις και την ανορθόδοξη συμπεριφορά του, είχε ενθουσιάσει το μοδάτο Λονδίνο της εποχής, αλλά είναι σε λίγους γνωστό πως, πέρα από όλα αυτά, ο Όσκαρ Γουάιλντ υπήρξε ένας πολύ γλυκός άνθρωπος.

https://youtube.com/watch?v=ak0qPrCt3Zo%3Ffeature%3Doembed

Μερικά από τα έργα του είναι «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ», «Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός», «Ιδανικός σύζυγος», «Σαλώμη» κ.α.

https://youtube.com/watch?v=YVbdd8oOwOY%3Ffeature%3Doembed

16 – 10 – 1888

Γεννιέται ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ο’ Νηλ ((Eugene Gladstone O’Neill  -βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1936).

Ο Ευγένιος Ο' Νηλ
Ο Ευγένιος Ο’ Νηλ

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1910, ο Ο’Νηλ συσχετίστηκε με πολλά μέλη της λόγιας σκηνής του Γκρίνουιτς Βίλατζ στο Μανχάταν και ιδιαίτερα με τον ιδρυτή του κομμουνιστικού εργατικού κόμματος της Αμερικής, Τζον Ριντ.

https://youtube.com/watch?v=JXP5LQx4slc%3Ffeature%3Doembed

Το 1920 έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το Πέρα από τον ορίζοντα, που ήταν το πρώτο του έργο που δημοσιεύτηκε από εκδοτικό οίκο. Η πρώτη του επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ ήταν το «Αυτοκράτορας Τζόουνς», με το οποίο σχολίασε εμμέσως την κατάληψη της Αϊτής από το τάγμα πεζοναυτών των ΗΠΑ

«Θεμελιωτής» της ποιοτικής αμερικανικής δραματουργίας του 20ού αιώνα, προερχόμενος από το μαχόμενο προλεταριακό ερασιτεχνικό θέατρο τις δύο πρώτες δεκαετίες του αιώνα, ο Ευγένιος Ο’ Νηλ , στο διάστημα 1926 – 1931 γράφει το τριλογικό έργο «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα». Άλλα έργα του είναι «Ο Λάζαρος γέλασε», «Ο μέγας θείος Μπράουν», «Ω, Ερημιά!», «Ο παγοπώλης έρχεται», «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» κ.α.

16 – 10 – 1958

Πεθαίνει ο συνθέτης Μιχάλης Σουγιούλ (Μιχαήλ Σουγιουλτζόγλου). Καταγόταν από το Αϊδίνι της Μικράς Ασίας και ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα, έξι μήνες πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Μιχάλης Σουγιούλ
Ο Μιχάλης Σουγιούλ

Αυτοδίδακτος στο πιάνο, θα αποκτήσει πολύ σύντομα αξιοζήλευτη ικανότητα, την οποία μάλιστα παρουσίασε δημόσια, προκαλώντας …τη φρίκη της οικογένειάς του στο κέντρο «Αίγλη» στην Τρίπολη, όπου παραθέριζαν το 1925.

https://youtube.com/watch?v=_IXR3aZ-9nA%3Ffeature%3Doembed

Η απόφασή του να γίνει μουσικός γίνεται αμετάκλητη, θα φύγει για ένα διάστημα στη Γαλλία, για να επιστρέψει, χωρίς χρήματα, στην Ελλάδα και να αρχίσει να εργάζεται ως πιανίστας σε διάφορα κέντρα της εποχής. Το 1931, παίζοντας μπαντονεόν (ίσως ο μόνος στην Ελλάδα), μπαίνει στην ορχήστρα του διάσημου Αργεντινού συνθέτη Εντουάρντο Μπιάνκο που περιόδευε στη χώρα μας. Ο Σουγιούλ αρνήθηκε την πρόταση του Μπιάνκο να τον συνοδεύσει στην ευρωπαϊκή περιοδεία του, έμεινε στην Αθήνα και άρχισε, παράλληλα, να γράφει τραγούδια, με πρώτη επιτυχία το «Κάτι με τραβά κοντά σου» που ερμήνευσε η Σοφία Βέμπο το 1935, ενώ ως Σ. Μίχας και Σ. Μιχαλόπουλος υπέγραψε τραγούδια που ερμήνευσαν οι Στελλάκης Περπινιάδης και Ρίτα Αμπατζή.

https://youtube.com/watch?v=ET_d468ifzI%3Ffeature%3Doembed

Η «Ζεχρά» θα γίνει «Παιδιά της Ελλάδος» στη διάρκεια του Πολέμου του ’40, όπου ο Σουγιούλ επιστρατευμένος θα υπαγορεύσει από τηλεφώνου στην Σοφία Βέμπο το «Μας χωρίζει ο πόλεμος».

https://youtube.com/watch?v=P5J15RHPIXo%3Ffeature%3Doembed

Το ημερολόγιο έδειχνε 1948, όταν ηχογραφείται με τη φωνή της Δανάης το εκπληκτικό «Ας ερχόσουν για λίγο», ενώ το «Τραμ το τελευταίο», την ίδια χρονιά, θα ανοίξει το δρόμο στα «αρχοντορεμπέτικα», τα οποία δεν είναι απλώς κάποια τραγούδια, αλλά, ταυτόχρονα, μια χαρακτηριστική μουσική έκφραση των κοινωνικών αντιφάσεων του τέλους του Εμφυλίου Πολέμου.

https://youtube.com/watch?v=QOFYa1Bv6Kg%3Ffeature%3Doembed

Η δεκαετία του ’50 βρήκε τον Μιχάλη Σουγιούλ καταξιωμένο δημιουργό του μουσικού θεάτρου, το καλοκαίρι του 1951 υπογράφει το «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα» και το 1952 το «Μια ζωή την έχουμε».

16 – 10 – 1964

Η Λ. Δ. της Κίνας πραγματοποιεί την πρώτη της πυρηνική δοκιμή.

Πυρηνική δοκιμή της Λ.Δ. Κίνας
Πυρηνική δοκιμή της Λ.Δ. Κίνας

16 – 10 – 1968

Στη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων του Μεξικό οι αφροαμερικανοί ολυμπιονίκες Τόμι Σμιθ (Tommie Smith) και Τζον Κάρλος (John Carlos), μέλη του «ολυμπιακού προγράμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα», υψώνουν τις γροθιές τους κατά την απονομή των μεταλλίων τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον ρατσισμό στις ΗΠΑ.

Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος
Η διαμαρτυρία των Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος

Ως συνέπεια, οι Σμιθ και Κάρλος αποπέμφθηκαν μεταξύ άλλων από την ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ και απομακρύνθηκαν από το Ολυμπιακό χωριό.

16 – 10 – 1969

Ο Αμερικανός βιολόγος Σαλβαδόρ Λούρια (Salvatore Edoardo Luria), ένας από τους τρεις επιστήμονες που τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής για το 1969, χαρίζει το μερίδιό του στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Ο Σαλβαδόρ Λούρια
Ο Σαλβαδόρ Λούρια

16 – 10 – 1978

Με προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες στα πλαίσια της διαπάλης ιμπεριαλισμού-σοσιαλισμού, ο καρδινάλιος της Πολωνίας Κάρολος Βοϊτίλα εκλέγεται Πάπας και παίρνει το όνομα Ιωάννης – Παύλος ο 2ος.

Ιωάννης - Παύλος ο 2ος και Γκορματσώφ
Ο Πολωνός αντικομμουνιστής Πάπας Ιωάννης – Παύλος ο 2ος με τον Μιχαήλ Γκορματσώφ που οδήγησε τη Σοβιετική Ένωση στη διάλυση

Είναι ο πρώτος μη Ιταλός Πάπας σε διάστημα 456 χρόνων.

16 – 10 – 1983

Το σοβιετικό διαστημόπλοιο «Βενέρα 16» μπαίνει σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη.

https://youtube.com/watch?v=NH1CXSGgues%3Ffeature%3Doembed

16 – 10 – 1998

Οι βρετανικές αρχές αναγκάζονται να συλλάβουν τον πρώην δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, καθώς εκκρεμεί εναντίον του δικαστικό αίτημα από την Ισπανία, με το οποίο καταζητείται για δολοφονίες Ισπανών πολιτών την περίοδο της χούντας.

Σαλβαντόρ Αλιέντε
Μεταξύ των πραξικοπηματιών, δεύτερος από δεξιά ο Αουγκούστο Πινοσέτ

Μετά από πολύμηνο κατ’ οίκον περιορισμό ο Πινοσέτ δε θα εκδοθεί ποτέ και θα επιστρέψει στη Χιλή.

16 – 10 – 2010

Πεθαίνει ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης.

Γιάννης Δαλιανίδης
Ο Γιάννης Δαλιανίδης

Ξεκίνησε την καριέρα του ως χορευτής και χορογράφος, χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Γιάννης Νταλ». Το 1958 έγραψε το πρώτο του σενάριο, για την ταινία «Το Τρελοκόριτσο».

https://youtube.com/watch?v=L9NC6s_n9Dg%3Ffeature%3Doembed

Ένα χρόνο μετά, ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης με τη «Μουσίτσα» και ακολούθησε την ίδια χρονιά η ταινία «Λαός και Κολωνάκι». Το 1961 ξεκίνησε η συνεργασία του με την «Φίνος Φιλμς» με την ταινία «Ο Κατήφορος».

https://youtube.com/watch?v=bR1YmMMez6s%3Ffeature%3Doembed

Έκτοτε δούλεψε κατ’ αποκλειστικότητα στη «Φίνος Φιλμς» μέχρι το 1977, που γυρίστηκε η τελευταία ταινία της εταιρείας «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται». Συνολικά ο Γ. Δαλιανίδης σκηνοθέτησε πάνω από 60 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες είχε γράψει το σενάριο ο ίδιος.

16 – 10 – 2013

Πεθαίνει το στέλεχος του ΚΚΕ, ο ιστορικός και ομότιμος καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργος Χουρμουζιάδης. Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη το 1932, όπου και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Το 1981 έγινε μέλος του ΚΚΕ και στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, το 1991, εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Υπηρέτησε το Κόμμα και το λαό της Θεσσαλονίκης από διάφορες θέσεις και ως βουλευτής της Α’ Θεσσαλονίκης, όπου εκλέχθηκε στις εκλογές του 2000 και του 2004. Παρέμεινε μέλος του Κόμματος ως το τέλος της ζωής του.

Γιώργος Χουρμουζιάδης
Ο Γιώργος Χουρμουζιάδης

Διακρίθηκε για το πλούσιο επαγγελματικό, ακαδημαϊκό και επιστημονικό του έργο, ιδιαίτερα στους κλάδους της ιστορίας, της αρχαιολογίας και της μουσειολογίας. Δίδαξε στη Μέση Εκπαίδευση τα χρόνια 1961-1964 και το 1965 ορίστηκε Έφορος Αρχαιοτήτων Θεσσαλίας. Το 1973 έγινε Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, ενώ την περίοδο 1976-1978, ως υπότροφος της Alexander v. Humbolt στη Χαϊδελβέργη, μετεκπαιδεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Ιστορία.

Το 1981 εκλέχθηκε καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κοσμήτορας το 1983. Το 1985 έγινε αντιπρύτανης στο ΑΠΘ. Ασχολήθηκε με την έρευνα της Νεολιθικής Περιόδου κάνοντας ανασκαφές σε προϊστορικούς οικισμούς της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, επίσης ασχολήθηκε συστηματικά με τη Μουσειολογία και οργάνωσε ειδικά φροντιστήρια στο ΑΠΘ. Υπήρξε πρωτοπόρος στη διάδοση και στην Ελλάδα των θεωρητικών «κινημάτων» της Αρχαιολογίας, που αναπτύχθηκαν στην Αμερική και στην Ευρώπη και εξέδωσε και διηύθυνε γι’ αυτό τον σκοπό τα περιοδικά «Ανθρωπολογικά» (1978-1982), «Γόρδων» (1991-1995) και «Ανάσκαμμα» (2008-2013). Συνέγραψε 5 βιβλία και ανέπτυξε πλούσια αρθρογραφία, ενώ ταυτόχρονα υπήρξε μέλος πολλών Ευρωπαϊκών Αρχαιολογικών Ινστιτούτων. Από το 1992 ο σ. Γ. Χουρμουζιάδης διηύθυνε τις ανασκαφές στον προϊστορικό λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού Καστοριάς και υπήρξε, επίσης, επιστημονικός υπεύθυνος για το πρόγραμμα LIFE, για την οργάνωση στην περιοχή της λίμνης Καστοριάς του πρώτου Οικομουσείου, με βάση τα αποτελέσματα των ανασκαφών στο Δισπηλιό.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

ALT.GR

17 – 10 – 1849

Πεθαίνει ο Γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας Φρειδερίκος Σοπέν.

Φρειδερίκος Σοπέν
Πορτρέτο του Φρειδερίκου Σοπέν

Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ρομαντισμού στη μουσική και από τους μεγαλύτερους πιανίστες της εποχής του. Αρκετές συνθέσεις του συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου.

https://youtube.com/watch?v=9E6b3swbnWg%3Ffeature%3Doembed

Ο Φρειδερίκος από μικρός έδειξε το ταλέντο που είχε στη μουσική. Παρακολουθούσε αρχικά μαθήματα από την μητέρα του από 4 ετών μέχρι τα 5 και όταν ήταν 6 ετών τυπώθηκε η πρώτη του σύνθεση.

https://youtube.com/watch?v=EFJ7kDva7JE%3Ffeature%3Doembed

Σε ηλικία 8 ετών εμφανίστηκε πρώτη φορά δημοσίως ως πιανίστας. Η φήμη του γρήγορα έγινε μεγάλη και στην Βαρσοβία τον θεωρούσαν δεύτερο Μότσαρτ.

Συνδεόταν με τον κύκλο του επίσης φημισμένου συνθέτη και πιανίστα Φραντς Λιστ.

17 – 10 – 1915

Γεννιέται ο μεγάλος προοδευτικός Αμερικανός συγγραφέας Άρθουρ Μίλερ (Arthur Asher Miller), ο δημιουργός, μεταξύ άλλων, και του κλασικού, πλέον, θεατρικού έργου «Ο θάνατος του εμποράκου». Ο δικός του θάνατος, στο σπίτι του στο Ρόξμπουρι του Κονέκτικατ, προήλθε από ανακοπή καρδιάς.

Ο Άρθουρ Μίλερ
Ο Άρθουρ Μίλερ

Ο Μίλερ γεννήθηκε το 1915 στη Νέα Υόρκη, όπου τέλειωσε και το σχολείο, στο Χάρλεμ. Το 1923 έγινε η πρώτη του επαφή με το θέατρο, ως μικρός θεατής, σε ένα μελόδραμα. Το 1949, μόλις στα 33 του, κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του «Ο θάνατος του εμποράκου», το οποίο έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές, όταν ανέβηκε στο Μπροντγουέι το Φλεβάρη του 1949, σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν. Έγινε και ταινία που γνώρισε τεράστια επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο ίδιος είπε το 1988 για το έργο του: «Η δουλιά μου εστιάζει στη ρίζα της ζωής, εάν όντως υπάρχει, γιατί σήμερα η οικογένεια είναι διαλυμένη και οι άνθρωποι δε ζουν πλέον για πολύ καιρό στο ίδιο μέρος. Η μετακίνηση, ίσως, είναι μέρος της ανησυχίας μας. Μας εξοικειώνει με την ιδέα ότι τίποτα δε διαρκεί για πάντα». Ο Μίλερ θα έμπαινε στο επίκεντρο και ενός άλλου είδους διασημότητας όταν παντρεύτηκε τη Μέριλιν Μονρόε το 1956.

Η προοδευτικότητα το έργου του αναγνωρίζεται και στην άλλη δραματουργία του, με την οποία γνώρισε παγκόσμια αναγνώριση, μεταξύ άλλων, με έργα όπως «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Οι μάγισσες του Σάλεμ», «Ψηλά απ’ τη γέφυρα».

Πολέμιος του μακαρθισμού ο Μίλερ θα κόψει κάθε γέφυρα επικοινωνίας με τον άλλοτε στενό του φίλο Ελία Καζάν, όταν ο τελευταίος θα προσπαθήσει να «δικαιολογηθεί» απέναντί του για τη σειρά καταδόσεων που έκανε στην «Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών», η οποία «αποψίλωσε» το Χόλιγουντ από κάθε προοδευτικό και αριστερό στοιχείο του τις δεκαετίες ’40-’50. Πιστός μέχρι τέλους στις ιδέες του, ο Μίλερ θα δημοσιεύσει ένα άρθρο-καταπέλτη κατά της Ακαδημίας Κινηματογράφου όταν η τελευταία θα δώσει το «Όσκαρ» στον Καζάν το 1999.

17 – 10 – 1915

Η Βρετανική κυβέρνηση προτείνει την παραχώρηση της Κύπρου στην Ελλάδα με αντάλλαγμα την είσοδο της τελευταίας στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο με τον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό της Αντάντ. Η κυβέρνηση του Α. Ζαΐμη και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνούνται, διατηρώντας την «ουδετερότητα» της Ελλάδας στον πόλεμο.

17 – 10 – 1920

«Φεύγει» από τη ζωή το στέλεχος του αμερικανικού εργατικού κινήματος, συγγραφέας και δημοσιολόγος Τζον Ριντ (John Reed). Ο πατέρας του ήταν δικαστής. Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ (1910) ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1914 δημοσίευσε το βιβλίο «Το Επαναστατημένο Μεξικό», όπου υποστήριζε τον επαναστατικό αγώνα του μεξικάνικου λαού και καταδίκαζε την ανάμειξη των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις του Μεξικού. Στην επιφυλλίδα «Πόλεμος στο Κολοράντο» (1914) ο Τζον Ριντ τάχθηκε κατά της τιμωρίας των απεργών ανθρακωρύχων. Ηταν ανταποκριτής στα μέτωπα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1914 – 15). Το 1916 δημοσίευσε το βιβλίο «Ο πόλεμος στην Ανατολική Ευρώπη», όπου αποκάλυψε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου. Ως πολεμικός ανταποκριτής τον Αύγουστο του 1917 πήγε στη Ρωσία και συνδέθηκε με τους μπολσεβίκους.

Τζον Ριντ
Ο Τζον Ριντ

Χαιρέτισε θερμά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Επι­στρέφοντας στις ΗΠΑ το 1918, προσχώ­ρησε στην αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστι­κού Κόμματος και διεξήγαγε αγώνα κατά των δεξιών οπορτουνιστικών καθοδηγητών, που υποστήριξαν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Με τη συμμετοχή του στη συνδιάσκεψη των αριστερών οργανώσεων της Ν. Υόρκης το Φλεβάρη του 1919, διαμορφώθηκε οργανωτικά η αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ο Ριντ εκλέχθηκε συντάκτης της νέας εφημερίδας «Κομμουνιστής της Νέας Υόρκης», που άρχισε να εκδίδεται από τον Απρίλη του 1919. Το ίδιο έτος εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αριστερής Πτέρυγας. Τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο του 1919 ήταν ένας από τους οργανωτές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος της Αμερικής (το 1921 συγχωνεύθηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Αμερικής).

https://youtube.com/watch?v=Wz_b9PZTWkc%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Wz_b9PZTWkc%3Ffeature%3Doembed

Ο Ριντ ήταν ομιλητής σε πολλές δημόσιες συγκεντρώσεις και έλεγε στον αμερικάνικο λαό την αλήθεια για την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία. Το Μάρτη του 1919 στις ΗΠΑ εκδόθηκε το βιβλίο του «10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο» (εκδ. «Σύγχρονη Εποχή»_- ένα πολύ πρωτότυπο έργο για την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου συνενώνονται η καλλιτεχνική αφήγηση με στοιχεία και δημοσιολογικά σχόλια. Το βιβλίο του απέκτησε παγκόσμια φήμη και εκτιμήθηκε πολύ από τον Β. I. Λένιν, που του έγραψε και την εισαγωγή. Τον Οκτώβρη ο Ριντ πήγε στη Μόσχα. Επανειλημμένα συναντήθηκε με τον Λένιν. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν. Πήρε μέρος στις εργασίες του 2ου Συνεδρίου της Κομιντέρν (Ιούλης 1920).

Πέθανε από τύφο. Ενταφιάστηκε στην Κόκκινη Πλατεία, στον τοίχο του Κρεμλίνου. Το 1929 στις ΗΠΑ εμφανίστηκαν οι Λέσχες που έφεραν το όνομα του Τζον Ριντ .

17 – 10 – 1941

Οι Γερμανοί κατακτητές παίρνουν σκληρά μέτρα για να χτυπήσουν στη γέννησή τους τις πρώτες ένοπλες αντιστασιακές ομάδες.

Ο τόπος εκτέλεσης των κατοίκων των Κερδυλλίων
Ο τόπος εκτέλεσης των κατοίκων των Κερδυλλίων

Κύκλωσαν τα χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλλια της Επαρχίας Νιγρίτας του Νομού Σερρών, συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους, ξεχώρισαν τους άρρενες από 15 έως 60 χρόνων, συνολικά 222 άτομα, τους έβαλαν να σκάψουν ομαδικό τάφο και τους εκτέλεσαν μπροστά στους δικούς τους. Στη συνέχεια, έκαψαν όλα τα σπίτια των δύο χωριών.

Η διαταγή για την καταστροφή των Κερδυλλίων
Η διαταγή για την καταστροφή των Κερδυλλίων

17 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Λειβαδιά.

Τμήμα του ΕΛΑΣ Ρούμελης
Τμήμα του ΕΛΑΣ Ρούμελης

17 – 10 – 1947

Η λευκή τρομοκρατία εντείνεται επί κυβέρνησης του Φιλελεύθερου Θ. Σοφούλη. Δέκα εκτελεσθέντες στη Θεσσαλονίκη και άλλος ένας στο Κιλκίς έρχονται να προστεθούν στους ήδη 489 δολοφονηθέντες του αστικού καθεστώτος.

17 – 10 – 1961

Συνέρχεται το 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (17-31/10/1961), στο οποίο μεταξύ άλλων επισημοποιείται η ρήξη με το Εργατικό Κόμμα Αλβανίας, που δεν έστειλε αντιπροσωπεία στο Συνέδριο.

17 – 10 – 1967

Συλλαμβάνεται η διάσημη τραγουδίστρια Τζόαν Μπαέζ (Joan Chandos Báez), μαζί με 34 ακόμη άτομα, επειδή συμμετείχε σε διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά του πολέμου ενάντια στο Βιετνάμ.

Η Τζόαν Μπαέζ με τον Μπομπ Ντύλαν
Η Τζόαν Μπαέζ με τον Μπομπ Ντύλαν
https://youtube.com/watch?v=1ST9TZBb9v8%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=1ST9TZBb9v8%3Ffeature%3Doembed

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

18 – 10 – 1678

Πεθαίνει ο Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής ταπισερί Γιάκομπ Γιόρντενς (Jacob Jordaens).

Γιάκομπ Γιόρντενς
Αυτοπροσωπογραφία του Γιάκομπ Γιόρντενς

Ήταν γνωστός για τους πίνακες με ιστορικά θέματα, θέματα καθημερινότητας και τις προσωπογραφίες του.

Γιάκομπ Γιόρντενς
Γιάκομπ Γιόρντενς-Προμηθέας (1640)

Ήταν από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους στη φλαμανδική ζωγραφική του μπαρόκ της εποχής του.

Γιάκομπ Γιόρντενς
Γιάκομπ Γιόρντενς-Σάτυρος και Χωρικός

18 – 10 – 1842

Τίθεται σε λειτουργία ο πρώτος τηλέγραφος, από τον ίδιο το δημιουργό του, τον Αμερικανό εφευρέτη Σάμιουελ Μορς (σήματα Μορς).

18 – 10 – 1920

Γεννιέται η ηθοποιός και πολιτικός Μελίνα Μερκούρη.

Η Μελίνα Μερκούρη
Η Μελίνα Μερκούρη

Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού τα έτη 1981—89 και 1993—94 σε όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αρκετά σημαντική ήταν η πορεία της στον διεθνή και ελληνικό κινηματογράφο.

https://youtube.com/watch?v=YCFXGanTx4A%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=YCFXGanTx4A%3Ffeature%3Doembed

Της χάρισε αρκετά βραβεία με κορυφαίο το βραβείο πρώτης γυναικείας ερμηνείας του Φεστιβάλ των Καννών και επίσης μία υποψηφιότητα για Όσκαρ για το «Ποτέ την Κυριακή» (Never on Sunday) το οποίο έχασε απ’ την Ελίζαμπεθ Τέιλορ το 1960.

https://youtube.com/watch?v=9L4Tg2a5Q7k%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=YCFXGanTx4A%3Ffeature%3Doembed

Κέρδισε όμως το βραβείο καλύτερης ερμηνείας από τους κριτικούς του Κλιβελαντ. Επίσης βραβεύτηκε με το ιταλικό βραβείο Ντονατέλλο (Donatello) για την ερμηνεία της στο «Τοπ Καπί» το 1965. Υπήρξε τρεις φορές υποψήφια για Χρυσές Σφαίρες (Golden Globes) και δυο φορές υποψήφια στα βραβεία BAFTA

18 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Λαμία.

Άρης Βελουχιώτης. Δεξιά του, ο Τάκης Φίτσος
Ο Άρης μιλάει στην συγκέντρωση του λαού της Λαμίας κατά την απελευθέρωση της πόλης. Δεξιά του, ο Τάκης Φίτσος

18 – 10 – 1944

Έξι μέρες μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ καταφθάνει στην πρωτεύουσα η κυβέρνηση της «Εθνικής Ενότητας» υπό τον Γ. Παπανδρέου.

Ο Γ. Παπανδρέου με τον Σκόμπυ
Ο Γ. Παπανδρέου με τον Σκόμπυ

Την ίδια μέρα έρχεται στην Αθήνα και ο Βρετανός στρατηγός Σκόμπυ.

18 – 10 – 1944

Τη νύχτα της 17 προς 18 Οκτώβρη δυνάμεις της Χης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ καταλαμβάνουν ένα από τα ισχυρότερα οχυρά των Ταγματασφαλιτών στη Μακεδονία, το χωριό Κούκος.

Επίθεση στο οχυρό των ταγματασφαλιτών Κούκος
Επίθεση στο οχυρό των ταγματασφαλιτών Κούκος

18 – 10 – 1947

Η κυβέρνηση Σοφούλη απαγορεύει την έκδοση του Ριζοσπάστη.

Το τελευταίο φύλλο του «Ριζοσπάστη» πριν την απαγόρευση
Το τελευταίο φύλλο του «Ριζοσπάστη» πριν την απαγόρευση (1947)

Ο Ρίζος θα κυκλοφορήσει ξανά νόμιμα έπειτα από 27 ολόκληρα χρόνια.

18 – 10 – 1948

Ξεκινά η δίκη της ΟΕΝΟ, η οποία καταλήγει με την καταδίκη σε θάνατο δέκα στελεχών του ταξικού ναυτεργατικού κινήματος.

Οι ναυτεργάτες συνδικαλιστές της θρυλικής ΟΕΝΟ
Οι ναυτεργάτες συνδικαλιστές της θρυλικής ΟΕΝΟ

18 – 10 – 1958

Το στέλεχος του ΚΚΕ Στέφανος Παπαγιάννης καταδικάζεται σε θάνατο για κατασκοπία από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Ο Στέφανος Παπαγιάννης
Ο Στέφανος Παπαγιάννης

18 – 10 – 1967

Το σοβιετικό σκάφος Βενέρα 4 φτάνει στην Αφροδίτη και γίνεται το πρώτο διαστημόπλοιο που μετρά την ατμόσφαιρα άλλου πλανήτη.

Το σοβιετικό σκάφος Βενέρα 4
Το σοβιετικό σκάφος Βενέρα 4

18 – 10 – 1973

Οι φοιτητές της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών κηρύσσουν αποχή από τα μαθήματά τους. Οι διαμαρτυρίες στα πανεπιστήμια για τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες θα επεκταθούν και θα ενταθούν τις επόμενες ημέρες, οδεύοντας προς το Πολυτεχνείο.

18 – 10 – 1979

Η Σουηδική Ακαδημία αναγγέλλει την απονομή του Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη.

Ο Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης

18 – 10 – 1981

Βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο με 48,06% και ο Ανδρέας Παπανδρέου γίνεται πρωθυπουργός. Η Ν.Δ. λαμβάνει το 35,88% και το ΚΚΕ το 10,93%.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

19 – 10 – 1878

Η γερμανική βουλή (Ράιχσταγκ) επικυρώνει τον «έκτακτο νόμο» κατά των σοσιαλιστών: το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα τέθηκε εκτός νόμου, πολλά μέλη και στελέχη του φυλακίστηκαν ή εκτοπίστηκαν, 16 τυπογραφεία και 45 δημοσιογραφικά όργανα του κόμματος έκλεισαν, πολλά προλεταριακά κέντρα –πρώτα και κύρια το Βερολίνο- κηρύχθηκαν σε «περιορισμένη κατάσταση πολιορκίας», οι συγκεντρώσεις των εργατών απαγορεύτηκαν, κοκ.

Η εφημερίδα της Γερμανικής κυβέρνησης με τον «έκτακτο νόμο» κατά των Σοσιαλιστών
Η εφημερίδα της Γερμανικής κυβέρνησης με τον «έκτακτο νόμο» κατά των Σοσιαλιστών

Αντιμέτωποι με αυτή την άνευ προηγουμένου σκληρή και ολομέτωπη επίθεση του αστικού κράτους, οι οπορτουνιστές μέσα στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα πρόβαλλαν την «ανάγκη» της νομιμότητας με αντάλλαγμα την ταξική ειρήνη. Ωστόσο -και με την καταλυτική συνδρομή των Μαρξ και Ένγκελς- επικράτησε η επαναστατική άποψη για το συνδυασμό της νόμιμης με την παράνομη δουλειά. Έτσι, τα επόμενα χρόνια η εργατική τάξη και το σοσιαλιστικό κίνημα σφυρηλατήθηκαν και ατσαλώθηκαν, ενώ οι οπορτουνιστές περιθωριοποιήθηκαν, τόσο στη βάση όσο και την καθοδήγηση του κόμματος.

Ο ίδιος ο αντισοσιαλιστικός νόμος, έχοντας αποτύχει ουσιαστικά στην αποστολή του, καταργήθηκε το 1890. Το κόμμα, νομιμοποιήθηκε και μετονομάστηκε σε Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD).

19 – 10 – 1882

Γεννιέται ο Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης Ουμπέρτο Μποτσιόνι (Umberto Boccioni), μέλος του κινήματος του φουτουρισμού.

Ουμπέρτο Μποτσιόνι
Ο Ουμπέρτο Μποτσιόνι το 1914

Τα έργα του διακρίνονται για τα δυναμικά τους στοιχεία και την έκφραση της κίνησης και της ταχύτητας.

Ουμπέρτο Μποτσιόνι
Ουμπέρτο Μποτσιόνι – Εργάτες οδοποιίας, (1914)

19 – 10 – 1932

Η αστυνομία στην Καβάλα επιτίθεται εναντίον μαζικής συγκέντρωσης καπνεργατών. Σκοτώνει τον 18χρονο καπνεργάτη Ι. Ψαρόπουλο και τραυματίζει άλλους δύο.

Το φύλλο του «Νέου Ριζοσπάστη» με το ρεπορτάζ της επίθεσης κατά των καπνεργατών (1932)
Το φύλλο του «Νέου Ριζοσπάστη» με το ρεπορτάζ της επίθεσης κατά των καπνεργατών (1932)

19 – 10 – 1944

Τμήματα της ΧΙΙΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν τη Λαμία. Την ίδια μέρα ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει το Μέτσοβο και το Βόλο.

Από την απελευθέρωση της Λαμίας
Από την απελευθέρωση της Λαμίας

19 – 10 – 1951

Αρχίζει στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και των άλλων 93 του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, κατηγορούμενων με τον Α.Ν. 509/1947.

Δίκη Μπελογιάννη
Ο Μπελογιάννης κατά την απολογία του που μετατράπηκε σε κατηγορητήριο κατά της αστικής δικτατορίας

Παρά τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις του αστικού καθεστώτος, στη δίκη, οι όροι αντιστράφηκαν με τους κατηγορουμένους να γίνονται κατήγοροι. Ξεχωριστή στιγμή, η ώρα της απολογίας του Ν. Μπελογιάννη, ο οποίος τόνισε μεταξύ άλλων: «Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το κόμμα μου παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ».

Δίκη Μπελογιάννη
Στιγμιότυπο από τη Δίκη Μπελογιάννη

Η απολογία του Μπελογιάννη εξελίχθηκε σε ποταμό, που δεν άφησε τίποτα στο πέρασμά του από την αντικομμουνιστική προπαγάνδα του καθεστώτος. Εντυπωσιακό, μάλιστα, ήταν το σημείο εκείνο της απολογίας, όπου ο Μπελογιάννης συνέτριψε όλο το προπαγανδιστικό οικοδόμημα περί ξενοκίνητου ΚΚΕ. «Θα έλεγα – είπε – ότι «δε μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου», γιατί ο κόσμος το ‘χει τούμπανο τι ρόλο παίζουν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα. Και εδώ μέσα αποδείχτηκε ο ρόλος τους, ακόμη και στις ανακρίσεις της Ασφάλειας. Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων.

Δίκη Μπελογιάννη
Ο Μπελογιάννης κατά τη διάρκεια της στημένης δίκης

Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα. Ξεκίνησε μια φούχτα τον καιρό του Μαρξ, έφτασε σήμερα τα 800 εκατομμύρια και αύριο θα απλωθεί σε όλον τον κόσμο. Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα; Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;».

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

20 – 10 – 1827

Η ναυμαχία του Ναυαρίνου στέφεται με νίκη για τους συμμαχικούς στόλους της Αγγλίας, της Ρωσίας και της Γαλλίας έναντι του ενωμένου τουρκοαιγυπτιακού στόλου, παρά τη συντριπτική υπεροχή του δεύτερου.

Ναυμαχία του Ναυαρίνου
Πίνακας που απεικονίζει τη ναυμαχία του Ναυαρίνου

Η νίκη στο Ναυαρίνο έδωσε ανάσα στην Ελληνική Επανάσταση, που αντιμετώπιζε το φάσμα της ολοκληρωτικής καταστροφής.

20 – 10 – 1854

Γεννιέται ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ (Arthur Rimbaud), ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του συμβολισμού.

Ο Αρθούρος Ρεμπώ
Ο Αρθούρος Ρεμπώ

Από το σύνολο του έργου του ξεχωρίζουν οι ποιητικές συλλογές «Εκλάμψεις» και «Μια Εποχή στην Κόλαση».

20 – 10 – 1874

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς (Charles Edward Ives).

Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς
Ο Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς

Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της μουσικής του 20ού αιώνα, εκπρόσωπος του μοντερνισμο

https://youtube.com/watch?v=kkaOz48cq2g%3Ffeature%3Doembed

20 – 10 – 1885

Γεννιέται ο Αμερικανός μουσικός πρωτοπόρος της τζαζ Φέρντιναντ Μόρτον (Jelly Roll Morton).

Φέρντιναντ Μόρτον
Ο Φέρντιναντ Μόρτον

Είναι ο μουσικός που προσάρμοσε το ύφος του ράγκταϊμ, δημιουργώντας τις συνθέσεις ράγκταϊμ, τα αποκαλούμενα και ράγκς.

https://youtube.com/watch?v=4n20U8hWHSE%3Ffeature%3Doembed

Mαζί με τον Κινγκ και τον Λούιζ Άμστρονγκ προώθησαν το είδος Τζαζ που κυριάρχησε, το Dixieland.

https://youtube.com/watch?v=MkGjDbKauVo%3Ffeature%3Doembed

20 – 10 – 1888

Εγκαινιάζεται το Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα.

Ζάππειο Μέγαρο
Το Ζάππειο Μέγαρο

20 – 10 – 1891

Γεννιέται ο Άγγλος φυσικός Τζέιμς Τσάντγουικ (James Chadwick). Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1935 για την ανακάλυψη του νετρονίου.

Ο Τζέιμς Τσάντγουϊκ
Ο Τζέιμς Τσάντγουϊκ

20 – 10 – 1912

Απελευθερώνονται τα Γιαννιτσά (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος).

Από την μάχη των Γιαννιτσών
Από την μάχη των Γιαννιτσών το 1912

20 – 10 – 1921

Υπογράφεται στην Άγκυρα συμφωνία για τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας και για την εκκένωση της Κιλικίας από τα γαλλικά στρατεύματα.

Γάλλοι στρατιώτες στην Κιλικία
Γάλλοι στρατιώτες στην Κιλικία

20 – 10 – 1926

Η ρεφορμιστική ηγεσία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας καλεί την αστυνομία να επέμβει κατά της διαμαρτυρίας εργαζομένων στον επισιτισμό στα γραφεία του Κέντρου.

Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» για την επίθεση στο ΕΚΑ (1926)
Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» για την επίθεση στο ΕΚΑ (1926)

Οι χωροφύλακες, με την υποστήριξη στρατιωτικού τμήματος που με πυρά κρατούσε σε απομόνωση το κτήριο του ΕΚΑ, εφορμούν κατά των συγκεντρωμένων εργατών και δολοφονούν τον αντιπρόσωπο της Ομοσπονδίας Επισιτισμού και μέλος του ΚΚΕ Δ. Πατλάκα.

20 – 10 – 1931

Ξεκινά μεγάλη απεργία των υποδηματεργατών, στην οποία μετέχουν πάνω από 4.500 υποδηματεργάτες και διαρκεί 45 ολόκληρες μέρες με αξιοθαύμαστη συνοχή.

Απεργοί υποδηματεργάτες στην Καβάλα
Απεργοί υποδηματεργάτες στην Καβάλα

Η απεργία έληξε στις 3 Δεκεμβρίου με την ικανοποίηση των περισσοτέρων αιτημάτων των εργατών.

1940

Γεννιέται ο σκηνοθέτης του θεάτρου και ακαδημαϊκός Σπύρος Ευαγγελάτος. Είναι ο σκηνοθέτης άνω των 220 έργων στα ελληνικά κρατικά θέατρα, στα Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρου, και σε όλα τα γνωστά ελληνικά φεστιβάλ, σε ιδιωτικούς αθηναϊκούς θιάσους και στο εξωτερικό (Bιέννη, Zυρίχη, Σάλτσμπουργκ, Kάσελ, Λουκέρνη, Πρίνστον – HΠA, Mαδρίτη κ.α.), μέσα στην 55χρονη και πλέον πορεία του στο χώρο του θεάτρου. Ο σκηνοθέτης που περισσότερες φορές από κάθε άλλον συνάδελφό του έχει μετάσχει στα «Επιδαύρια».

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος , που, ως γνωστόν, προερχόταν από μουσική οικογένεια (ο πατέρας του ήταν ο μουσουργός και αρχιμουσικός Αντίοχος Ευαγγελάτος, η μητέρα του αρπίστρια και η αδελφή του Δάφνη είναι μεσόφωνος), κινούνταν με την ίδια μαεστρία σκηνοθετώντας τόσο όπερα και τραγωδία, αλλά και έργα από το κλασικό παγκόσμιο ρεπερτόριο.

Σπύρος Ευαγγελάτος
O Σπύρος Ευαγγελάτος

«Βεβαίως, μεγάλη σημασία έχει η απήχηση της δουλειάς σου στον κόσμο, αλλά και μεγάλη σημασία έχει η αυτοκριτική που ασκείς στον εαυτό σου», είχε πει σε συνέντευξή του στον «Ριζοσπάστη». «Εχει πει μια μεγάλη κουβέντα ο Πικάσο: «Αδύνατον ένας καλλιτέχνης να μη μιμείται κάτι, αλίμονο στον καλλιτέχνη που μιμείται τον εαυτό του». Η δική μου προσπάθεια, στο μέτρο που το πέτυχα, ήταν όσο μπορώ να ξεπεράσω λύσεις που έχω δώσει και να προσπαθήσω να προσεγγίσω την ιδιαιτερότητα του κάθε έργου. Κι αυτό που λένε «το πρόβλημα του αρχαίου δράματος»… Δεν είναι ένα το πρόβλημα. Είναι εντελώς άλλη η κατεύθυνση των προβλημάτων στα έργα του Αισχύλου, του Ευριπίδη ή του Σοφοκλή, αλλά και μεταξύ των έργων του ίδιου συγγραφέα. Δηλαδή, τι σχέση έχει η «Εκάβη» με τον «Ιωνα» – ένα ηρωικό δράμα – ή με την «Ελένη»; Τι σχέση έχει η «Ιφιγένεια εν Ταύροις» με τις «Βάκχες»; Για μένα ο αγώνας είναι με τέτοια έργα του αρχαιοελληνικού δραματολογίου, ή και με άλλα κλασικά, όπως είναι ο Σαίξπηρ, πώς μπορείς – κατά την κρίση σου βέβαια – να μεταφέρεις με μια σύγχρονη αισθητική, μεγαλύτερο μέρος των νοημάτων των έργων στο σύγχρονο κοινό».

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος , φοιτητής ακόμη της Φιλοσοφικής και ενώ είχε τελειώσει τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, εργάστηκε ως ηθοποιός σε τέσσερις παραστάσεις, ενώ είχε οργανώσει τη θεατρική ομάδα «Νεοελληνική Σκηνή» και το 1961 έκανε την πρώτη του σκηνοθεσία με το άπαικτο τότε έργο «Φορτουνάτος» του Μάρκου Αντωνίου Φώσκολου, έργο με το οποίο, σε άλλη βέβαια σκηνοθετική εκδοχή, εγκαινίασε το «Αμφι-Θέατρο», στην Πλάκα. Για να σπουδάσει ηθοποιός, τον επηρέασε ο Σωκράτης Καραντινός, για να επιμείνει στη σκηνοθεσία τον στήριξε ο πατέρας του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Βιέννη, ενώ το 1972 τον καλεί το Εθνικό να σκηνοθετήσει την «Ηλέκτρα» στην Επίδαυρο. Είχε, βέβαια, προηγηθεί η επιτυχία της παράστασης «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας», που σκηνοθέτησε στο ΚΘΒΕ και με την οποία πήρε το χρίσμα του πολλά υποσχόμενου σκηνοθέτη στην Αθήνα.

Στις 12 Γενάρη 2012 ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος το 2013.

20 – 10 – 1941

Στη Νιγρίτα και το Σιτοχώρι οι δυνάμεις κατοχής εκτελούν τα μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας Γιώργο Χατζηδούκα, Θόδωρο Φαναρτζή, Μάλαμα Βοζίκη και Δημήτρη Κουφό.

20 – 1 – 1944

Σοβιετικά και Γιουγκοσλαβικά στρατεύματα απελευθερώνουν το Βελιγράδι.

Απελευθέρωση Βελιγραδίου 1944
Ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει το Βελιγράδι το 1944

20 – 10 – 1947

Η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Υποθέσεων υπό τον Γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθι ξεκινά την αντικομμουνιστική εκστρατεία της.

Ο Τζ. Μακάρθυ επί το έργον
Ο Τζ. Μακάρθυ επί το έργον

Εκατοντάδες κομμουνιστές, συνδικαλιστές, κ.α. ριζοσπάστες έπεσαν θύματα του Μακαρθισμού, δικάστηκαν και φυλακίστηκαν. Ακόμα περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών μπήκαν σε «μαύρες λίστες» (μεταξύ αυτών, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ, κ.α.). Σχεδόν 3.000 ναυτεργάτες και λιμενεργάτες απολύθηκαν ως ύποπτοι για «αντι-αμερικανικές δράσεις».

20 – 10 – 1947

Το Γενικό Αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας εκδίδει διάταγμα για τη συγκρότηση της Λαϊκής Πολιτοφυλακής.

20 – 10 – 1976

Αιματηρές ταραχές στο γκέτο του Σοβέτο στο Γιοχάνεσμπουργκ και σε διάφορες άλλες πόλεις της Νότιας Αφρικής, κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων των μαύρων εναντίον του απαρτχάιντ.

Αιματηρές ταραχές στο γκέτο του Σοβέτο το 1976
Επίθεση των δυνάμεων καταστολής της ρατσιστικής κυβέρνησης της Ν. Αφρικής

Γιγαντιαία κινητοποίηση της Αστυνομίας για να προληφθεί η γενίκευση της εξέγερσης.

20 – 10 – 1977

Σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα ο Ρόνι Βαν Ζαντ (Ronald Wayne «Ronnie» Van Zant), μέλος των Lynyrd Skynyrd.

Ρόνι Βαν Ζαντ
Ο Ρόνι Βαν Ζαντ σε συναυλία το 1975

Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος τραυματίζονται σοβαρά, ενώ τρεις ακόμη επιβαίνοντες χάνουν τη ζωή τους.

https://youtube.com/watch?v=QxIWDmmqZzY%3Ffeature%3Doembed

Το αεροπλάνο είχε προορισμό τη Νέα Ορλεάνη, όπου οι Lynyrd Skynyrd θα έδιναν συναυλία στο τοπικό πανεπιστήμιο.

20 – 10 – 1980

Το Υπουργικό Συμβούλιο, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, Γ. Ράλλη, εγκρίνει ομόφωνα τη συμφωνία επανένταξης της Ελλάδας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, από το οποίο, τον Αύγουστο του 1974, κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα για την προδοσία της Κύπρου, η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» υπό τον Κ. Καραμανλή είχε αποφασίσει την αποχώρηση της χώρας.

Ο Γ. Ράλλης, με τον διοικητή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων της Ευρώπης
Ο Γ. Ράλλης, με τον διοικητή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων της Ευρώπης

20 – 10 – 1994

Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου Μπέρτον Στίβεν Λάνκαστερ (Burton Stephen «Burt» Lancaster), γνωστότερος ως Μπαρτ Λάνκαστερ.

Μπαρτ Λάνκαστερ
Ο Μπαρτ Λάνκαστερ

Ήταν βραβευμένος με Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1960 «Είμαστε Διεφθαρμένοι;» (Elmer Gantry).

Άλλες σημαντικές του συμμετοχές ήταν στις ταινίες: «Οι Δολοφόνοι» (The Killers, 1946), «Ο δήμιος των κολασμένων» (The Brute Force, 1947), Όσο υπάρχουν άνθρωποι» (From Here To Eternity, 1953), «Σκοτεινοί Δολοφόνοι» (Sweet Smell Of Success, 1957), «Ο βαρυποινίτης του Αλκατράζ» (The Birdman Of Alcatraz, 1962), «Ο Γατόπαρδος» (Il Gattopardo, 1963) και «Ατλάντικ Σίτι» (Atlantic City, 1980).

https://youtube.com/watch?v=Y1IEtzj23ws%3Ffeature%3Doembed

20 – 8 – 2011

Κατά τη δεύτερη μέρα της 48ωρης πανελλαδικής απεργίας η μεγαλειώδης συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα δέχεται προσχεδιασμένη δολοφονική επίθεση από δυνάμεις του παρακράτους, που δρουν παράλληλα με τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους.

48ωρη απεργία ΠΑΜΕ 2011
Παρακρατικοί προσπαθούν να χτυπήσουν την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ

Η επίθεση, που εκδηλώθηκε με πέτρες, μολότοφ, αλλά και εξοπλισμό που παρέπεμπε σε σώματα ασφαλείας, είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό πάνω από 80 απεργών εργατών.

48ωρη απεργία ΠΑΜΕ 2011
Οι παρακρατικοί επί τω έργω στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ το 2011

Στη συγκέντρωση άφησε την τελευταία του πνοή ο Γραμματέας του παραρτήματος Βύρωνα του Συνδικάτου Οικοδόμων και συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ Δημήτρης Κοτζαρίδης.

Δημήτρης Κοτζαρίδης
Ο Δημήτρης Κοτζαρίδης

20 – 10 – 2015

Σε ηλικία 65 ετών «φεύγει» από τη ζωή ο Μάκης Δενδρινός, μια από τις σπουδαιότερες μορφές στο χώρο του ελληνικού μπάσκετ. Ως παίκτης συνέδεσε το όνομά του με τον Πανιώνιο. Ήταν μέλος της ομάδας της Νέας Σμύρνης από το 1968 έως το 1981, με κορυφαία στιγμή τη συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1977 και τις αντίστοιχες στο Κύπελλο Κόρατς από το 1975 ως το 1979.

Μάκης Δενδρινός
Ο Μάκης Δενδρινός

Ως προπονητής εργάστηκε στην εθνική ανδρών και σε συλλόγους. Με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1994, στο Εurobasket 1995 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 στην Ατλάντα, που ήταν και η πρώτη συμμετοχή της ομάδας. Στη θητεία του στους συλλόγους ξεχωρίζει η δημιουργία της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που την είχε κάνει 3η δύναμη, πίσω από τα μεγαθήρια της εποχής Άρη και ΠΑΟΚ, ενώ είχε δουλέψει ακόμα και σε Παγκράτι, Δάφνη.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

21 – 10 – 1907

Γεννιέται ο υπερρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος.

Ο Νίκος Εγγονόπουλος
Ο Νίκος Εγγονόπουλος

Μολονότι Αθηναίος, ο ποιητής προέρχεται από παλιά κωνσταντινουπολίτικη οικογένεια. Το 1914, με την κήρυξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, η οικογένειά του θα εγκατασταθεί στην Πόλη. Το 1938, για πρώτη φορά, παρουσιάζει έργα του, μεταφράζει ποιήματα του Tristan Tzara, δημοσιεύει τρία ποιήματά του στο περιοδικό «Κύκλος» του Απόστολου Μελαχρινού και τυπώνει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Μην ομιλείτε εις τον Οδηγόν», η οποία έγινε αντικείμενο χλευασμών και κοροϊδευτικών σχολίων.

Νίκος Εγγονόπουλος
Νίκος Εγγονόπουλος – Ποιητής και Μούσα, 1958

Το 1939 κυκλοφορεί η δεύτερη συλλογή του με τίτλο «Τα κλειδοκύμβαλα της Σιωπής». Το 1944 εκδίδεται ο «Μπολιβάρ», που διαβάζεται σε αντιστασιακές συγκεντρώσεις και ουσιαστικά καθιερώνει τον ποιητή στη συνείδηση των Ελλήνων. Το 1957 με την ποιητική συλλογή «Εν Ανθηρώ Ελληνι Λόγω» κερδίζει το Πρώτο Βραβείο Ποιήσεως του υπουργείου Παιδείας, πράγμα που επαναλαμβάνεται και το 1978 με την «Κοιλάδα με τους Ροδώνες».

Νίκος Εγγονόπουλος
Νίκος Εγγονόπουλος – Το αεροδρόμιο 1959

21 – 10 –1931

Στην Κύπρο ξεσπούν μαζικές και μαχητικές εκδηλώσεις κατά της Βρετανικής κυριαρχίας.

Από τις διαδηλώσεις στην Κύπρο το 1930
Από τις διαδηλώσεις στην Κύπρο το 1930

Στη Λευκωσία ο λαός βάζει φωτιά στο Κυβερνείο όπου διέμενε ο Βρετανός αρμοστής και συγκρούεται με το βρετανικό στρατό. Δύο μέρες μετά, οι Βρετανικές αρχές εξαπολύουν σειρά τρομοκρατικών μέτρων και διενεργούν κύμα συλλήψεων, κυρίως κατά των κομμουνιστών: 850 άτομα συνελήφθησαν στη Λευκωσία, 520 στη Λεμεσό, 980 στην Αμμόχωστο.

21 – 10 – 1933

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναγνωρίζουν επίσημα τη Σοβιετική Ένωση.

21 – 10 – 1934

Ξεκινά η Μεγάλη Πορεία του Κόκκινου Στρατού της Κίνας, ο οποίος κατάφερε να αποφύγει την περικύκλωση από τις αστικές-εθνικιστικές δυνάμεις του Τσιάνγκ Κάι Σεκ, διανύοντας 12.500 χλμ. σε 370 μέρες.

Τμήμα του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού κατά την μεγάλη πορεία
Τμήμα του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού κατά την μεγάλη πορεία το 1932

21 – 10 – 1969

Τεράστιες διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ πραγματοποιούνται στην Ιαπωνία με συμμετοχή 500.000 ατόμων. Εκτεταμένες συγκρούσεις αστυνομίας – διαδηλωτών σημειώνονται στο Τόκιο.

Διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ στην Ιαπωνία το 1969

21 -10 – 1984

Πεθαίνει ο Γάλλος κριτικός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός του κινηματογράφου Φρανσουά Τρυφώ (François Roland Truffaut), από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του γαλλικού νέου κύματος.

Φρανσουά Τρυφώ
Ο Φρανσουά Τρυφώ το 1965

Άρχισε να γράφει κριτικές στο περιοδικό Cahiers du cinema, με το οποίο, μαζί άλλους συναδέλφους του, άνοιξαν τον δρόμο για το νέο κύμα και το μη εμπορικό κινηματογράφο. Με την μικρού μήκους ταινία του «Les Mistons» (1958) έθεσε στην πράξη τις θεωρίες του, τις οποίες συνέχισε στην ημιαυτοβιογραφική, μεγάλου μήκους ταινία του, «Τα 400 χτυπήματα» (Les Quatres Cents Coups, 1959), μία γεμάτη ειλικρίνεια αλλά και ποίηση ταινία, που κέρδισε το βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών, κάτι που τον καθιέρωσε ως τον κατ’ εξοχήν ηγέτη του πρωτοεμφανιζόμενου νέου κύματος (nouvelle vague).

https://youtube.com/watch?v=i89oN8v7RdY%3Ffeature%3Doembed

Κινηματογραφικά έργα του που ξεχωρίζουν είναι το «Πυροβολείτε τον Πιανίστα» (Tirez sur le pianiste, 1960), «Φαρενάιτ 451» (Fahrenheit 451, 1966), «Η νύφη φορούσε μαύρα» (La mariée etait en noir, 1967)κ.α.

21 – 10 – 1994

Καταστροφική καταιγίδα υπερχειλίζει το ρέμα του Ποδονίφτη. Στο πέρασμά του, παρέσυρε στο θάνατο 17 ανθρώπους, ενώ ανυπολόγιστες ήταν οι υλικές ζημιές. Τεράστιες ήταν και οι καταστροφές που υπέστη και η έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό, με κυριότερες αυτές στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό «902», στην «Τυποεκδοτική» και στο Ιστορικό Αρχείο του Κόμματος.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

22 – 10 – 1811

Γεννιέται ο Ούγγρος συνθέτης και πιανίστας Φραντζ Ρίτερ φον Λιστ (Franz ή Ferenc Liszt).

Ο Φραντς Λιστ
Ο Φραντς Λιστ

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες – συνθέτες όλων των εποχών και σίγουρα από τις κορυφαίες φιγούρες του Ρομαντισμού.

https://youtube.com/watch?v=E1JKd1C7izQ%3Ffeature%3Doembed

Δεξιοτέχνης πιανίστας καθιέρωσε το ρεσιτάλ πιάνου, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στον ερμηνευτή και συμβάλλοντας δραστικά στην εξέλιξη του οργάνου.

https://youtube.com/watch?v=KpOtuoHL45Y%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=KpOtuoHL45Y%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα, ως ανανεωτής και πολυγραφότατος ρομαντικός συνθέτης και μαέστρος, υποστήριξε τα καινούρια ρεύματα και τους νέους συνθέτες, ενώ δεν έλειψαν οι φορές που βρέθηκε αντιμέτωπος με τους εκπροσώπους του ρομαντικού κλασικισμού.

https://youtube.com/watch?v=LdH1hSWGFGU%3Ffeature%3Doembed

22 – 10 – 1887

Γεννιέται ο Αμερικανός κομμουνιστής δημοσιογράφος Τζον Ριντ. Ο Ριντ «κάλυψε» τη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, την οποία και αργότερα περιέγραψε στο μνημειώδες έργο του «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο« (την εισαγωγή του οποίου έγραψε ο ίδιος ο Β. Ι. Λένιν).

Τζον Ριντ
Ο Τζον Ριντ

Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ το 1918, προσχώρησε στην αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος και διεξήγαγε αγώνα κατά της δεξιάς οπορτουνιστικής ηγεσίας, που υποστήριζε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Με τη συμμετοχή του στη συνδιάσκεψη των αριστερών οργανώσεων της Ν. Υόρκης το Φλεβάρη του 1919, διαμορφώθηκε οργανωτικά η αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

https://youtube.com/watch?v=Wz_b9PZTWkc%3Ffeature%3Doembed

Ο Ριντ εκλέχθηκε συντάκτης της νέας εφημερίδας «Κομμουνιστής της Νέας Υόρκης», που άρχισε να εκδίδεται από τον Απρίλη του 1919, ενώ το ίδιο έτος εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αριστερής Πτέρυγας. Τον Αύγ. – Σεπτ. του 1919 ήταν ένας από τούς οργανωτές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος των ΗΠΑ (που το 1921 συγχωνεύθηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα ων ΗΠΑ).

Τον Οκτώβρη ο Ριντ επέστρεψε στη Μόσχα. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν και πήρε μέρος στις εργασίες του 2ου Συνεδρίου της (Ιούλης 1920). Πέθανε από τύφο. Ενταφιάστηκε στην Κόκκινη Πλατεία, στα τείχη του Κρεμλίνου.

22 – 10 – 1894

Στην Ιταλία ψηφίζονται νόμοι για τη διάλυση του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

22 – 10 – 1895

Σε σιδηροδρομικό δυστύχημα που εξελίσσεται στο σταθμό Montparnasse του Παρισιού, η ταχεία SNCF από την Granville μπαίνει χωρίς να φρενάρει με αποτέλεσμα μια από τις πιο θεαματικές βουτιές στην ιστορία του τρένου.

Η ταχεία SNCF μετά το ατύχημα
Η ταχεία SNCF μετά το ατύχημα

22 -10 – 1906

Πεθαίνει ο Γάλλος μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πολ Σεζάν (Paul Cézanne‎).

Πολ Σεζάν
Ο Πολ Σεζάν το 1861

Σπούδασε νομικά ενώ παράλληλα παρακολουθούσε και μαθήματα ζωγραφικής. Παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του, αποφάσισε να ακολουθήσει την καλλιτεχνική του φύση και για το σκοπό αυτό, το 1861 επισκέφτηκε το Παρίσι μαζί με τον συγγραφέα Εμίλ Ζολά, με τον οποίο συνδεόταν φιλικά.

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό και άλλους καλλιτέχνες που ανήκαν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Το σπίτι του κρεμασμένου , 1873

Ο Σεζάν επηρεάστηκε σημαντικά από τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους, ωστόσο πρόσθεσε και προσωπικά χαρακτηριστικά στους πίνακες του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να μετατρέψει τον ιμπρεσιονισμό «σε κάτι στέρεο που διαρκεί όσο και η τέχνη που εκτίθεται στα μουσεία».

Πολ Σεζάν
Αυτοπροσωπογραφία του Πολ Σεζάν

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Αγόρι με κόκκινο γιλέκο, 1888–1890

22 – 10 – 1913

Καταγράφεται στην ιστορία ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της εργατικής τάξης στο Ντάσον (Dawson Νέο Μεξικό -ΗΠΑ). Καταμετρήθηκαν 263 θάνατοι (146 Ιταλοί, 17 Έλληνες) και μόλις 23 επιζώντες.

Η καταστροφή του Ντάσον είναι το δεύτερο σ’ ότι αφορά τους θανάτους ατύχημα σε μεταλλείο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών μετά από αυτό του Monongah.

Ντάσον
Το Ντάσον το 1916

Σήμερα το Dawson είναι μια πόλη-φάντασμα στο Νέο Μεξικό, αλλά στα τέλη του περασμένου αιώνα, μια κοινότητα σχεδόν 9.000 ανθρώπων έζησε εκεί.

Το χωριό πήρε το όνομά του από τον John Barkley Dawson, τον ιδιοκτήτη της γης που πωλήθηκε στην εταιρεία εξόρυξης άνθρακα.

Το 1906, οι ιδιοκτήτες της εξορυκτικής βιομηχανίας χρηματοδότησαν την ίδρυση του με πολύ  γρήγορους ρυθμούς. Πολλοί εργάτες έφτασαν εκεί προκειμένου να βρουν δουλειά. Οι περισσότεροι ήταν Ιταλοί ανθρακωρύχοι αλλά και  Κινέζοι, Πολωνοί, Γερμανοί, Έλληνες, Βρετανοί, Φινλανδοί, Σουηδοί Μεξικανοί κά.

Τα ατυχήματα στα ορυχεία είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, από τις 14 Σεπτέμβρη του 1903. Τότε, στο ορυχείο Νο1 εκδηλώθηκαν πυρκαγιές και εκρήξεις οι οποίες σκότωσαν τρεις ανθρακωρύχους -μέτρα ασφαλείας δεν υπήρχαν ούτε κατ’ ελάχιστο. Άλλωστε, η ζωή των εργατών είναι αναλώσιμη στις συμπληγάδες του μονοπωλιακού κέρδους.

Το 1913, μόλις δύο ημέρες πριν από την καταστροφή, ζητήθηκε επιθεώρηση από τις αρχές σχετικά με τις συνθήκες ασφαλείας και όλα βρέθηκαν «εντάξει».

Η καταστροφή συνέβη όταν μια έκρηξη γκρέμισε κυριολεκτικά το ορυχείο Νο2, με τη δόνηση να γίνεται αισθητή 4 χλμ. μακριά.

Ντάσον
Το Ντάσον το 1920

Στους 263 νεκρούς ανθρακωρύχους προστέθηκαν και 2 ακόμη από την ομάδα διάσωσης. Η εκ των υστέρων αυτοψία διαπίστωσε τη χρήση «εκρηκτικών τύπου που δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία» και ότι «οι ανθρακωρύχοι δεν απείχαν αρκετά (!!) από τον τόπο όπου τοποθετήθηκαν τα εκρηκτικά» – αντίθετα με τις διατάξεις του νόμου.

«Ανεξήγητα», δεν διερευνήθηκε κανένας από τα αφεντικά έτσι τα ορυχεία επανέλαβαν τη λειτουργία τους τον επόμενο μήνα παίρνοντας «μέτρα ασφαλείας».

22 – 10 – 1918

Σημειώνεται το πρώτο κρούσμα της ισπανικής γρίπης, η οποία θα εξελιχθεί γοργά σε παγκόσμια πανδημία με θύματα που εκτιμούνται από 30 έως 50.000.000 ανθρώπους.

Ισπανική γρίπη
Θάλαμος νοσοκομείου αποκλειστικά για ασθενείς με την ισπανική γρίπη στις ΗΠΑ

22 – 10 – 1930

Γεννιέται ο Σοβιετικός τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν, για πολλούς ο κορυφαίος όλων των εποχών στο ποδόσφαιρο. Ο υψηλόσωμος τερματοφύλακας, αγωνίστηκε σε περισσότερα από 600 παιχνίδια με τα χρώματα της Ντιναμό Μόσχας, ενώ είχε φορέσει και 78 φορές τη φανέλα της Σοβιετικής Ένωσης.

Λεβ Γιασίν
Ο Λεβ Γιασίν

Επίσης, πήρε μέρος σε τέσσερα Μουντιάλ, ενώ το 1956 πανηγύρισε την κατάκτηση του χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, βρέθηκε με τη Σοβιετική Ένωση στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Του είχαν προσδώσει το παρωνύμιο «η Μαύρη Αράχνη» των γηπέδων -εξαιτίας της εξ ολοκλήρου μαύρου χρώματος εμφάνισής του και της ικανότητάς του να «αιχμαλωτίζει» τις φάσεις μέσα στην περιοχή του και να εξουδετερώνει τους αντιπάλους του επιθετικούς.

Λεβ Γιασίν
Θεαματική απόκρουση του Λεβ Γιασίν

Έμεινε στην ιστορία η περίφημη «πάσα Γιασίν» όταν, αφού αποσοβούσε τον κίνδυνο μπροστά στην εστία του, πετώντας την μπάλα με το χέρι τροφοδοτούσε με μοναδική ακρίβεια τις αντεπιθέσεις της ομάδας του.

Με μεγάλη επιτυχία υπερασπιζόταν τα δίχτυα του και στη διαδικασία του πέναλτι, έχοντας αποκρούσει περισσότερα από 150 στην καριέρα του.

Συμμετείχε σε 13 αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου (4 παιχνίδια χωρίς να δεχτεί γκολ) και δυο φορές στη Μικτή Κόσμου (το 1963 κόντρα στην Αγγλία – 1968 κόντρα στην Βραζιλία).

Σε 480 παιχνίδια κράτησε ανέπαφη την εστία του χωρίς να δεχτεί γκολ.

https://youtube.com/watch?v=Crdat6VM2HA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Crdat6VM2HA%3Ffeature%3Doembed

Τιμήθηκε με τους τίτλους: Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς, Βραβείο “Χρυσή Μπάλα” (1963), 4η θέση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλου (1966), 3 φορές καλύτερος τερματοφύλακας της ΕΣΣΔ (1960,1963,1966), Χρυσό Τάγμα της ΦΙΦΑ για την Αρετή (1988), παράσημο Τάγμα του Λένιν (1967), Ολυμπιακό Τάγμα (1986), Χρυσό μετάλλιο «του σφυριού και του δρεπανιού» (αστέρι) του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας μαζί με το παράσημο Τάγμα του Λένιν (ισάξιο με το στρατιωτικό βραβείο «Ήρωας της ΕΣΣΔ») (1989), «Καλύτερος Τερματοφύλακας του Αιώνα» της ΦΙΦΑ, και μέλος της «Ενδεκάδας του Αιώνα» της ΦΙΦΑ (2000), Χρυσός Παίκτης της Ρωσίας από την Ποδοσφαιρική Ένωση της Ρωσίας, ως ο πιο εξέχων παίκτης τα τελευταία 50 χρόνια (Νοέμβρης του 2003 για τον εορτασμό του Ιωβηλαίου της ΟΥΕΦΑ).

22 – 10 – 1937

Γεννιέται ο μεγάλος κομμουνιστής μουσικοσυνθέτης Μάνος Λοΐζος.

Μάνος Λοΐζος
Ο Μάνος Λοΐζος

Ο Μάνος Λοΐζος είχε την πρώτη του επαφή με τη μουσική, στην αρχή μέσω του βιολιού και στη συνέχεια μέσω της κιθάρας και του πιάνου.

Στην Αθήνα έρχεται στα μέσα της δεκαετίας του ’50 για σπουδές (αρχικά στη Φαρμακευτική Σχολή και αργότερα στην Εμπορική), αλλά τις παρατάει για τη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική.

https://youtube.com/watch?v=_xnFzF4ntfI%3Ffeature%3Doembed

Αν και σχεδόν αυτοδίδακτος στις αρχές του ’60 φτιάχνει τα πρώτα του τραγούδια. Εμπνευσμένος από το «Τραγούδι του Δρόμου» του Λόρκα, που το βρίσκει στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» (σε μετάφραση του Νίκου Γκάτσου), το μελοποιεί και στις αρχές του ’62 κυκλοφορεί τον πρώτο του (μικρό) δίσκο, με ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο.

Μάνος Λοΐζος
Ο Μάνος Λοΐζος με τους Θεοδωράκη, Αλεξίου, Φαραντούρη, Νταλάρα και Παπακωνσταντίνου

Όπως πολλοί νέοι καλλιτέχνες της εποχής, ο Λοΐζος γίνεται ενεργό μέλος του «Συλλόγου Φίλων Ελληνικής Μουσικής» και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Χορωδίας του ΣΦΕΜ στην παράσταση της «Ομορφης Πόλης» του Μ. Θεοδωράκη στο «Παρκ» (1962). Ένα χρόνο αργότερα, διευθύνει τη χορωδία στην παράσταση των Χατζιδάκι – Θεοδωράκη «Μια πόλη μαγική» (την ορχήστρα διευθύνει ο Χρήστος Λεοντής), όπου οι δύο νέοι συνθέτες παρουσιάζουν και κάποια δικά τους τραγούδια. Το 1964, ο ΣΦΕΜ διοργανώνει την πρώτη κοινή συναυλία των Μ. Λοΐζου – Χρ. Λεοντή, στο «Ακροπόλ», με τραγούδια τους σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, Φώντα Λάδη και Μάρως Λήμνου – Λοΐζου. Τα έσοδα από τη συναυλία διατίθενται στο Δ΄ Πανσπουδαστικό Συνέδριο .

https://youtube.com/watch?v=NeII24Oz3_o%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=NeII24Oz3_o%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=NeII24Oz3_o%3Ffeature%3Doembed

Σε μια εποχή που έπρεπε να αποφασίσεις …με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις, ο Μάνος Λοΐζος παράλληλα με το δρόμο της μουσικής επιλέγει και το δρόμο του αγώνα, την ενασχόληση με τα κοινά. Το έργο του ανδρώνεται μέσα στη δεκαετία του ’60, των Λαμπράκηδων, των συνεχών διαδηλώσεων για 114, των δυναμικών φοιτητικών, εργατικών, κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Τα τραγούδια που γράφει εκείνη την περίοδο είναι εμπνευσμένα από αυτούς τους αγώνες και τους συνοδεύουν: ο «Δρόμος», ο «Στρατιώτης», το «Ακορντεόν», ο «Τρίτος Παγκόσμιος»… Η ιδεολογική του στράτευση στα ιδανικά του κομμουνισμού, η ευαισθησία του σε ό,τι αφορά τους ταπεινούς και τους καταφρονεμένους, η αλληλεγγύη του στους αγωνιζόμενους σε όλο τον κόσμο για ισότητα και αξιοπρέπεια βρίσκουν καλλιτεχνική έκφραση στα «Νέγρικα» σε ποίηση του Γιάννη Νεγρεπόντη, τα οποία παρουσιάζονται δύο ημέρες πριν τη δικτατορία, στη θρυλική συναυλία της ΕΦΕΕ (19 Απρίλη 1967). Τραγούδια που μιλούν για τον αγώνα επιβίωσης των μαύρων της Αμερικής και απαγορεύονται την περίοδο της χούντας, όπως και τα άλλα μέχρι τότε τραγούδια του…

https://youtube.com/watch?v=54Rq4bRMzV8%3Ffeature%3Doembed

Η συνεργασία του με τους Λευτέρη Παπαδόπουλο, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Καλατζή κ.ά. γεννά τραγούδια που γίνονται επιτυχίες. Κυκλοφορεί τους δίσκους «Ο Σταθμός», «Θαλασσογραφίες» (και οι δύο σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου). Με το τραγούδι «Σεβάχ ο Θαλασσινός», κάνει την πρώτη του εμφάνιση ως ερμηνευτής και η μεγάλη επιτυχία του τον οδηγεί στην ερμηνεία και άλλων τραγουδιών του. Συνθέτει τη μουσική για την ταινία του Αλέξη Δαμιανού «Ευδοκία» και το «Να ‘χαμε τι να ‘χαμε».

Μάνος Λοΐζος
Ο Μάνος Λοΐζος σε συναυλία

Παράλληλα, και πολλά κομμάτια που τα τραγουδά «σε φιλικό κύκλο» και δεν ακούγονται «ποτέ έξω από τους τέσσερις τοίχους μιας κάμαρας», όπως έλεγε. Ανάμεσά τους, ο «Τσε», ο «Μέρμηγκας», τα «Συρματοπλέγματα», το «Μη με ρωτάς». Στην περίοδο ’74 – ’76, ακολουθούν οι κύκλοι «Καλημέρα ήλιε», «Τα τραγούδια του δρόμου», «Τα τραγούδια μας».

https://youtube.com/watch?v=9Nt4Rb2WlVA%3Fstart%3D29%26feature%3Doembed

Τα τελευταία, σε στίχους του Φώντα Λάδη, είναι λαϊκά, πολιτικά τραγούδια, με αναφορές σε καυτά κοινωνικά προβλήματα, σε απεργίες και αγώνες της εργατικής τάξης, που ερμηνεύονται από τον Γ. Νταλάρα. Ανάμεσά τους, τα «Πάγωσε η τσιμινιέρα», «Λιώνουν τα νιάτα μας», «Το Δέντρο». Το 1979 κυκλοφόρησαν τα «Τραγούδια της Χαρούλας», με ερμηνεύτρια την Χαρούλα Αλεξίου, σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη (τρία του Πυθαγόρα): «Τίποτα δεν πάει χαμένο», «Μες στο πλήθος», «Όλα σε θυμίζουν», «Γύφτισσα τον εβύζαξε» κ.ά. Ακολουθούν ο τελευταίος του δίσκος «Για μια μέρα ζωής» και μετά το θάνατό του τα «Γράμματα στην αγαπημένη», σε ποίηση Ναζίμ Χικμέτ.

https://youtube.com/watch?v=LQMsT4lNG2g%3Ffeature%3Doembed

Ο Μάνος Λοΐζος υπήρξε επίσης πρωτοπόρος συνδικαλιστής στο χώρο των δημιουργών του ελληνικού τραγουδιού. Πάλεψε με συνέπεια για τα πνευματικά τους δικαιώματα από τις δισκογραφικές εταιρείες και την κασετοπειρατεία μέσα από την ΕΜΣΕ (ήταν ο πρώτος πρόεδρος του σωματείου).

22 – 10 – 1938

Γεννιέται ο ηθοποιός Τίμος Περλέγκας. Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί της οικογένειας. Λόγω οικονομικής καταστροφής του εμπόρου πατέρα του, στα μαθητικά του χρόνια, τα καλοκαίρια δούλευε σε κεραμοποιείο, όπου του άρεσε να ζωγραφίζει διάφορα κεραμικά σκεύη.

Τίμος Περλέγκας
Ο Τίμος Περλέγκας

Η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα, το 1956, προς βιοπορισμό των παιδιών. Την ίδια χρονιά, πεθαίνει ο πατέρας τους. Ο Τίμος κινδυνεύει από οξεία πνευμονία. Τον σώζει ένας κομμουνιστής γιατρός, ο οποίος τον μυεί στις αριστερές ιδέες, του δίνει λογοτεχνικά και άλλα βιβλία να διαβάζει και συζητά μαζί του γι’ αυτά. Δεκαοχτάχρονος, μετά την ανάρρωσή του, και για τρία – τέσσερα χρόνια, δουλεύει σαν εργάτης σε βιομηχανικά εργοστάσια. Οι νεανικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν, το 1961, σε δραματική σχολή. Πρώτος, μεγάλος δάσκαλός του ήταν ο Μάνος Κατράκης. Αλλος αγαπημένος δάσκαλός του και φίλος του εφ’ όρου ζωής ήταν ο Τίτος Βανδής. Σπουδαστής ακόμα, το 1962, παίζει στην «παρθενική» παράσταση του Σπύρου Ευαγγελάτου, με το έργο του Βερναρδάκη «Μαρία Δοξαπατρή» και στην πολιτικά αλληγορική ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Το ποτάμι», όπου, με πρωταγωνιστή τον Τίτο Βανδή, υποδύεται έναν διωκόμενο νεαρό. Το φθινόπωρο του 1965, προσλαμβάνεται στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε κλασικά έργα, μέχρι τα μέσα του 1967, οπότε λόγω χούντας απολύθηκε.

22 – 10 – 1962

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζον Κένεντι, σε τηλεοπτικό του διάγγελμα, ανακοινώνει ότι από κατασκοπευτικά αεροπλάνα εντοπίστηκαν στην Κούβα βάσεις σοβιετικών πυραύλων, ικανών να φέρουν πυρηνικές κεφαλές, κάνοντας λόγο για το ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου, αν απειληθεί η ασφάλεια των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα ανακοινώνει το ναυτικό αποκλεισμό της Κούβας.

Ο Τζ. Κένεντι και ο Ρ. Μακναμάρα κατά την διάρκεια της κρίσης
Ο Τζ. Κένεντι και ο Ρ. Μακναμάρα κατά την διάρκεια της κρίσης

Η «κρίση των πυραύλων» βρίσκεται στο απόγειό της. Στις 27/10 σοβιετικός ηγέτης Ν. Χρουστσόφ, με επιστολή του στον Κένεντι, προτείνει την ταυτόχρονη απομάκρυνση των σοβιετικών πυραύλων από την Κούβα και των αμερικανικών από την Τουρκία.

Αμερικανικό αεροσκάφος παρακολουθεί σοβιετικό πλοίο που κατευθύνεται στην Κούβα2
Αμερικανικό αεροσκάφος παρακολουθεί σοβιετικό πλοίο που κατευθύνεται στην Κούβα2

Την ίδια ώρα, όμως, ένα αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροπλάνο U-2 εισβάλλει στο σοβιετικό εναέριο χώρο, πάνω από τη χερσόνησο Τσουκότκα, όπου είναι εγκαταστημένοι οι διηπειρωτικοί πύραυλοι της ΕΣΣΔ. Δίνεται συναγερμός για το ενδεχόμενο πυρηνικής επίθεσης και τα σοβιετικά «Μιγκ» απογειώνονται για να το καταρρίψουν. Οι Αμερικανοί υποχωρούν και λίγο αργότερα ο Κένεντι διατυπώνει πρόταση συμβιβασμού, σύμφωνα με την οποία η Σοβιετική Ενωση θα αποσύρει τους πυραύλους απ’ την Κούβα και οι ΗΠΑ θα άρουν τα μέτρα αποκλεισμού και θα δηλώσουν ότι δε θα εισβάλουν στην Κούβα. Στις 28 του Οκτώβρη ανακοινώνεται η συμφωνία.

Θέσεις σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα, έτσι όπως τις αποτύπωσε αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος
Θέσεις σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα, έτσι όπως τις αποτύπωσε αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος

22 – 10 – 1964

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ (Jean-Paul Charles Aymard Sartre) απορρίπτει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, υποστηρίζοντας ότι θα μείωνε το γόητρο της συγγραφικής του δουλειάς.

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ
Ο Ζαν Πολ Σαρτ

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

23 – 10 – 1917

Η ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων αποφασίζει την προετοιμασία της επανάστασης στη Ρωσία.

Συνεδρίαση της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων
Συνεδρίαση της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων

23 – 10 – 1925

Γεννιέται ο μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις. Ήταν γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι από τον Μύρθιο Ρεθύμνου και της Αλίκης Αρβανιτίδου από την Αδριανούπολη.

Η μουσική του παιδεία ξεκίνησε σε ηλικία τεσσάρων ετών, κάνοντας μαθήματα πιάνου με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, ενώ παράλληλα διδάχθηκε βιολί και ακορντεόν.

Μάνος Χατζιδάκις
Μάνος Χατζιδάκις

Μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά του το 1932 όμως λίγο αργότερα οι γονείς του χωρίζουν και το 1938 ο πατέρας του σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα.

Στην κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ.

Το 1945 γνωρίζεται στο πατάρι του Λουμίδη που βρισκόταν στην γωνία των οδών Αιόλου με Πανεπιστημίου, με τους Νίκο Γκάτσο, Κάρολο Κουν, Νάνο Βαλαωρίτη κ.α. Μέσα από τις καλλιτεχνικές τους συναντήσεις έκαναν όνειρα για μια Ελλάδα που ήταν κατεστραμμένη από τον πόλεμο, κοιτώντας με ελπίδα το μέλλον. Τότε ήταν η περίοδος που ξεκίνησε να γράφει μουσικές για το θέατρο και έκανε την πρώτη κινηματογραφική εργασία του με το έργο «Αδούλωτοι Σκλάβοι» σε σκηνοθεσία του Βίων Παπαμιχάλη

https://youtube.com/watch?v=5q9H2cd36RU%3Ffeature%3Doembed

Το 1948 ο Χατζιδάκις έδωσε την ιστορική διάλεξη για το ρεμπέτικο τραγούδι που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη συντηρητική Ελληνική κοινωνία. Το ρεμπέτικο τραγούδι που εξέφραζε τα λαϊκά στρώματα, ήταν απαγορευμένο και παράνομο και η ενέργειά του αυτή έδωσε προοπτική στην ελληνική μουσική. Ο Χατζιδάκις με την ποιότητα που είχε σαν άνθρωπος και καλλιτέχνης, έβλεπε το αληθινό και το γνήσιο λαϊκό τραγούδι που δεν ήξεραν τα ωδεία, τα πανεπιστήμια, η αριστοκρατία και η πολιτεία. Είχε δηλώσει επ’ αυτού: “Ήθελα να δείξω στο ελληνικό κοινό μια αστείρευτη δροσερή πηγή”. Συνθέτες όπως οι: Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Χατζιδάκις κ.α. σε συνεντεύξεις τους από το 1960 και μετά, υμνολογούσαν τους ρεμπέτες, για τον λόγο, ότι πάνω στην δίκη τους μουσική έγραφαν τα δικά τους έργα.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο μαέστρος Μάνος Χατζιδάκις

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 άρχισε να συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο (Αγία Ιωάννα, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, κ.α.) και το Θέατρο Τέχνης (Ματωμένος Γάμος, Όλα τα παιδιά του Θεού έχουν φτερά κ.α.). Στη συνεχεία, συνεργάζεται με το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου όπου ήταν για σειρά ετών ένας από τους βασικούς συνεργάτες. Παράλληλα γραφεί μουσική για πολλές ελληνικές ταινίες όπως «Ο δράκος» που κατά πολλούς θεωρείται η κορυφαία ταινία του ελληνικού κινηματογράφου. Η υπέροχη μουσική επένδυση της ταινίας από τον Χατζιδάκι εναρμονίζεται πλήρως με τον ρεαλισμό των εικόνων με αποκορύφωμα την εκπληκτική σκηνή του ζεϊμπέκικου χορού, που θυμίζει παράσταση αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας.

https://youtube.com/watch?v=T-f-vQX942I%3Ffeature%3Doembed

Το 1960 πήρε το Όσκαρ για τη μουσική στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή». Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο, έλεγε ο Χατζιδάκις, να σου έρθει μια επιτυχία, από εκεί που δεν το περιμένεις. Η ταινία ήταν τουριστική και σε αυτή την λογική κινήθηκε όταν έγραψε τη μουσική της. Ήταν ένας προικισμένος συνθέτης με αστείρευτο ταλέντο, που κατάφερε να ταιριάξει την μουσική του στην λογική της ταινίας, με αποτέλεσμα το μπουζούκι να γίνει γνωστό σε όλη την υφήλιο. Αμέτρητες ήταν οι διασκευές του τραγουδιού «Τα παιδιά του Πειραιά», πράγμα που καταδίκαζε συνεχώς και αυτό τον οδήγησε στην βιαστική και εσφαλμένη ενέργεια να δώσει τα δικαιώματα του τραγουδιού στην «United Artists». Ασχολήθηκε πολύ με το να καταδικάζει τις πολλές διασκευές σπαταλώντας πολλή ενέργεια για το τίποτα.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με το Όσκαρ μουσικής

Στη συνέχεια έγραψε μουσική για τον εμπορικό κινηματογράφο. Κάποτε είχε πει στον Φίνο: Εσύ ξέρεις τι θα πει κακός κινηματογράφος αλλά τι θα πει καλός, δεν θα μάθεις ποτέ… Το 1990 σε μια συνέντευξη είχε δηλώσει: Πού να το ξέρω ότι 30 χρόνια μετά, ο κόσμος θα ασχολούνταν ακόμα με Μανταλένες και κουραφέξαλα. Στο θέατρο έγραψε μουσική για το «Παραμύθι δίχως όνομα», «Όρνιθες», «Καπετάν Μιχάλης» κ.α. Πολλές από αυτές τις συνθέσεις του έχουν μείνει στην ιστορία και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό.

https://youtube.com/watch?v=qEQxh1-FR5E%3Ffeature%3Doembed

Το 1967 θα ταξιδέψει στο Μπρόντγουει της Νέας Υόρκης για το ανέβασμα του μιούζικαλ «Ίλια Ντάρλινγκ». Εκείνη την περίοδο τον βρήκε η δικτατορία και όπως είχε δηλώσει, είχε προβλήματα με την εφορία και δεν ήθελε να γυρίσει στην Ελλάδα. Λίγα πράγματα γνωρίζουμε για την περίοδο της Αμερικής και όπως ανέφερε ο ίδιος, η διαμονή του εκεί τον σπούδασε. Ένα άγνωστο γεγονός είναι η εισαγωγή που έγραψε στο τραγούδι «Prelude» (Προανάκρουσμα), μαζί με τους «Millenium» που ήταν μια ροκ μουσική ομάδα στην Καλιφόρνια. Σε αυτό το κομμάτι, ο ίδιος ο Χατζιδάκις παίζει τσέμπαλο.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Μίκη Θεοδωράκη στο εξωτερικό

Στην Ελλάδα θα επιστρέψει το 1972, όπου ηχογραφεί τον «Μεγάλο ερωτικό» και ανεβάζει την παράσταση, «Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης». Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Διαβάζω» το 1982, αναφέρει για το έργο: Ο οδοιπόρος είμαι εγώ, ο οποίος εκείνο τον καιρό περιφερόμουν ανά τον κόσμο και μόλις είχα έρθει στην Ελλάδα. Το μεθυσμένο κορίτσι ήταν η Ελένη Μανιάτη που τότε ήταν μαζί μου, ένα κορίτσι πέρα από τα καθορισμένα, πέρα από τα όρια του λογικού. Ο Αλκιβιάδης ήταν ένας νεαρός που πουλούσε τσιγάρα. Λοιπόν, σκέφτηκα ότι μια και δεν έχουμε κοινό μύθο ας τον κατασκευάσουμε, ας ενώσουμε τον οδοιπόρο το μεθυσμένο κορίτσι και τον Αλκιβιάδη και φυσικά, αυτό καταλήγει στον φόβο που ήταν το κλίμα εκείνης της εποχής του 1973, ιδίως μετά την άνοδο του Ιωαννίδη. Γι αυτό το έργο μου τελειώνει με τον φόβο, χωρίς να θέλω να πω ότι έκανα αντίσταση. Τώρα το τι περιέχουν οι στίχοι είναι ένα είδος αυτοβιογραφίας. Περιέχονται πολλά στοιχεία που ενώνουν αυτά τα τρία πρόσωπα. Τα τραγούδια του δίσκου, για τον λόγο ότι δεν μπορούν να ακουστούν σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης είναι άγνωστα στο κοινό. Ελπίζω κάποια στιγμή να τα ανακαλύψει στο μέλλον.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Βασίλη Τσιτσάνη

Το 1975 ο Χατζιδάκις θα αναλάβει αναπληρωτής γενικός διευθυντής στην «Εθνική Λυρική Σκηνή» και διευθυντής στο «Τρίτο πρόγραμμα». Ο Χατζιδάκις είχε ένα όραμα για την μουσική ζωή στην Ελλάδα και έμεινε στο ραδιόφωνο επτά χρόνια. Πήγε σε μια εποχή που τα χνάρια της χούντας ήταν ακόμη φανερά στην τότε ΕΡΤ και κατόρθωσε με το ύφος και τον λόγο του, να τα αλλάξει όλα. Το κρατικό ραδιόφωνο άρχισε να ανοίγει τις πόρτες στους άξιους και αναπτύσσεται μια καινούργια ραδιοφωνική έκφραση. Η ελληνική και παγκόσμια δημιουργία, προβάλλεται με ένα ιδιαίτερο τρόπο που κάνει τον ακροατή να φαντάζεται και να ονειρεύεται. Το τρίτο πρόγραμμα αν και κρατικό ήταν το πρώτο ελεύθερο ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Μια εκπομπή που άφησε εποχή στο ραδιόφωνο και στην κοινωνία ήταν η παιδική εκπομπή «Εδώ λιλιπουπολη».

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τη Μελίνα Μερκούρη

Το 1978 ο δήμαρχος των Ανωγείων Γιώργος Κλάδιος ήρθε στην Αθήνα με δική του πρωτοβουλία και έκανε πρόταση στον Χατζιδάκι να διοργανώσει τους μουσικούς αγώνες στα ανώγεια. Με την συμπαράσταση των Aνωγειανών, ο Μάνος Χατζιδάκις κατάφερε να καταστήσει τα Ανώγεια σ’ ένα ζωντανό μουσικό πολιτιστικό εργαστήρι.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με την Αλίκη Βουγιουκλάκη

Το 1980 εγκαινίασε τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο. Ήταν ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ , με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων, τόσο στη μουσική όσο και στο χορό και τον κινηματογράφο. Οργάνωσε επίσης τους Αγώνες ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα, το 1981 και 1982. Ήταν ένας μουσικός διαγωνισμός που είχε σκοπό την παρουσίαση νέων Ελλήνων καλλιτεχνών. Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν οι: Δήμαρχος Κέρκυρας, Ελένη Βλάχου, Νίκη Γουλανδρή, Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Κουρουπός, Σπύρος Σακκάς κ.α. Στο διαγωνισμό, μεταξύ άλλων συμμετείχαν το 1982 και οι Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, με το τραγούδι «Μια βραδιά στο λούκι», με το οποίο βραβεύθηκαν και έγιναν γνωστοί.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Μίκη Θεοδωράκη

Το 1985 είναι διευθυντής στο περιοδικό «Τέταρτο» το οποίο καταγράφει τα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα μέσα από τις πολιτικές τους διαστάσεις. Το Τέταρτο, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ήταν ένα βαθιά πολιτικό περιοδικό. Η έννοια της πολιτικής, ακόμη και το 1985 που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος, σχετιζόταν με τα μικροπολιτικά σκάνδαλα, με τις επιφανειακές και εν πολλοίς ανούσιες κομματικές διαφορές και με το φανατισμό και τη στενότητα των ιδεών που διακρίνει τους ψηφοφόρους των κομμάτων. «Το Τέταρτο υπήρξε κατ’ ουσίαν τότε ένα πολιτικό περιοδικό γιατί εγώ βαθιά μέσα μου είμαι πολιτικοποιημένος» έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις.

https://youtube.com/watch?v=lImBKj9KV0k%3Ffeature%3Doembed

Το 1985 ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία «Σείριος» για να φιλοξενεί ποιοτικές προτάσεις της ελληνικής μουσικής.

Το 1987 παρουσιάζει τέσσερα προγράμματα στο «Μουσικό κέντρο Αθηνών» στην πλάκα. Συμμετείχαν οι: Έλλη Πασπαλά, Γιώργος Νταλάρας, Αλίκη Καγιαλόγλου, Νίκος Παπάζογλου. κ.α.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Νίκο Γκάτσο

Το 1989 ο Χατζιδάκις ίδρυσε την «Ορχήστρα των χρωμάτων». Στους τέσσερις κύκλους συναυλιών που οργανώθηκαν από τον Νοέμβριο του 1989 έως τον Ιούνιο του 1993, ο Μάνος Χατζιδάκις περιέλαβε, εκτός από κλασικά έργα και, πολλά άγνωστα, συνθετών του 20ού αιώνα: Copland, Menotti, Poulenc, Milhaud, Ohana, Hindemith, Nielsen, Ives, Britten, Thomson, Szymanowski, Kurt Weill, Piazzolla, Rota, κ.ά. Έντονη παρουσία είχε και η ελληνική μουσική (Πετρίδης, Βάρβογλης, Παλλάντιος, Ξενάκης, Σισιλιάνος, Μαμαγκάκης, Αντωνίου, Κουρουπός), χωρίς να λείψουν και οι νεώτεροι δημιουργοί (Ανισέγκος, Κριτσωτάκης). Ειδικά αφιερώματα έγιναν στον Μανώλη Καλομοίρη, τον Νίκο Σκαλκώτα, τον Γιάννη Χρήστου και τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1993 ο Χατζιδάκις, στην ερώτηση δημοσιογράφου στην κρατική τηλεόραση, για το αν θα ηχογραφήσει κάποιο νέο του έργο απάντησε: Να ξέρει ο κόσμος πως αν υπάρξει κάποια αξιόλογη δουλειά θα την κυκλοφορήσω. Αυτή η δήλωση του Χατζιδάκι ήταν βέβαια μια υπεκφυγή στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αφού ο ίδιος απέφευγε την δισκογράφηση μεγάλου μέρους του έργου του. Ελάχιστα έργα του από το θέατρο, κινηματογράφο, μπαλέτο, κ.α. έχουν δισκογραφηθεί, ενώ πολλά έχουν μείνει στο αρχείο του και περιμένουν την έκδοσή τους.

23 – 10 – 1940

Γεννιέται ο Βραζιλιάνος θρύλος των γηπέδων Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο – ο γνωστός μας Πελέ.

Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο - Πελέ
Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο – Πελέ

23 – 10 – 1956

Αντεπανάσταση εκδηλώνεται στην Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας. Οι αντεπαναστατικές δυνάμεις ήταν έτοιμες για ένοπλο πραξικόπημα ήδη από τα μέσα του Οκτώβρη. Είχαν στη διάθεσή τους ένοπλα σώματα και λεπτομερή σχέδια για τη διεξαγωγή της ένοπλης εξέγερσης. Στην πρώτη φάση ωστόσο, μεταξύ 23 και 30 Οχτώβρη, η αντίδραση δεν τόλμησε να εμφανιστεί ανοιχτά με αντισοσιαλιστικά συνθήματα, αλλά στηρίχτηκε σε αιτήματα, όπως π.χ., «αποσταλινοποίηση», «εκδημοκρατισμός και αποκέντρωση», «ουγγρικός εθνικός κομμουνισμός» κ.ά. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι πραξικοπηματίες πέτυχαν να εκμεταλλευτούν την πλατιά δυσαρέσκεια των μαζών απέναντι στη δογματική – σεχταριστική πολιτική της προηγούμενης κομματικής ηγεσίας.

Θηριωδίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956
Θηριωδίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956

Στις 23 Οχτώβρη έγινε στη Βουδαπέστη μια φοιτητική διαδήλωση, που την εκμεταλλεύτηκαν οι αντεπαναστατικές δυνάμεις, για να προκαλέσουν ένοπλες συγκρούσεις. Ο Ιμρε Νάγκι, που εκτελούσε χρέη πρωθυπουργού από τις 24 Οκτώβρη, υποστήριξε την αντεπανάσταση. Μετά την κατάρρευση του μεθοριακού ελέγχου διείσδυσαν στην Ουγγαρία χιλιάδες οπλισμένοι εμιγκρέδες από το εξωτερικό. Ο εξοπλισμός και ο ανεφοδιασμός των πραξικοπηματιών γινόταν μέσω της αερογέφυρας Βιέννης – Βουδαπέστης, κύρια από αμερικανικά αεροπλάνα. Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι των ΗΠΑ κι άλλων καπιταλιστικών κρατών έδιναν άμεσες οδηγίες στην ηγεσία των πραξικοπηματιών.

Δολοφονημένος κομμουνιστής στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956
Δολοφονημένος κομμουνιστής στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956

Στη δεύτερη φάση του πραξικοπήματος φάνηκε ανοιχτά ποιοι κρύβονται πραγματικά πίσω τους. Η αντίδραση ενθαρρυμένη από την εξωτερική υποστήριξη, καθώς κι από την προδοτική πολιτική του Ιμρε Νάγκι, πέρασε μετά τις 30 Οχτώβρη στην ανοιχτή τρομοκρατία. Στους δρόμους της Βουδαπέστης κυριαρχούσε η αντεπαναστατική τρομοκρατία, ομαδικά δολοφονούνταν κομμουνιστές και προοδευτικοί άνθρωποι. Κατά χιλιάδες φυλακίζονταν σ’ όλη τη χώρα αγωνιστές του κόμματος, πρόεδροι αγροτικών ενώσεων, πρόεδροι συμβουλίων, οπαδοί του σοσιαλισμού και προετοιμαζόταν η σφαγή τους. Στον πολιτικό στίβο είχαν επανεμφανιστεί οι καπιταλιστές, γαιοκτήμονες, τραπεζίτες, πρίγκιπες και κόμητες, με επικεφαλής τον Μίντσεντι. Εμφανίστηκαν στη Βουλή και ίδρυσαν μέσα σε δύο μέρες 28 αντεπαναστατικά κόμματα.

Δολοφονημένος κομμουνιστής από συμμορίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956
Δολοφονημένος κομμουνιστής από συμμορίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956

Η ανοιχτή επίθεση ενάντια στις σοσιαλιστικές κατακτήσεις άνοιξε τα μάτια πολλών εργατών. Παράλληλα με την αυξανόμενη απομόνωση της αντίδρασης άρχισαν όλο και πιο πολύ να ανασυγκροτούνται οι επαναστατικές δυνάμεις. Στις 3 Νοέμβρη 1965 δημιουργήθηκε με επικεφαλής τον Γιάνος Κάνταρ η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση. Για να υπερασπίσουν τη λαϊκή εξουσία οι πιο συνειδητές δυνάμεις της ουγγρικής εργατικής τάξης αναδιοργάνωσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα σαν μαρξιστικό – λενινιστικό Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα.

Δολοφονημένοι κομμουνιστές στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956
Δολοφονημένοι κομμουνιστές στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956

Το ΟΣΕΚ και η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση απευθύνθηκαν στην ουγγρική εργατική τάξη κάνοντας έκκληση για υπεράσπιση της λαϊκής εξουσίας από την αντίδραση. Η Σοβιετική Ένωση ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της νέας ουγγρικής κυβέρνησης για βοήθεια και της συμπαραστάθηκε για τη συντριβή των ενόπλων αντεπαναστατικών ομάδων. Με τη βοήθεια του σοβιετικού στρατού αποσοβήθηκε στην Ουγγαρία ένας μακροχρόνιος εμφύλιος πόλεμος ενάντια στην αντεπανάσταση.

23 – 10 – 1959

Πεθαίνει ο εξπρεσιονιστής ζωγράφος Γιώργος Μπουζιάνης.

Γιώργος Μπουζιάνης
Ο Γιώργος Μπουζιάνης

Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) από το 1897 μέχρι το 1906 με δασκάλους τον Γ. Ροϊλό, τον Νικηφ. Λύτρα, τον Κ. Βολανάκη και τον Δ. Γερανιώτη.

Γιώργος Μπουζιάνης
Αυτοπροσωπογραφία του Γιώργου Μπουζιάνη

Το 1907, έφυγε για να συνεχίσει τις σπουδές ζωγραφικής στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου κοντά στον Όττο Ζάιτζ (Otto Seitz).

Γιώργος Μπουζιάνης
Γιώργος Μπουζιάνης-Παιδί σε πρόγευμα (1921)

23 – 10 – 1979

Πεθαίνει ο ρεμπέτης Πρόδρομος Τσαουσάκης. Το πραγματικό του όνομα ήταν Πρόδρομος Μουτάφογλου και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Ήρθε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη το 1923. Από την ηλικία των 12 ετών έκανε διάφορες δουλειές για να ζήσει. Στο στρατό υπηρέτησε ως λοχίας – «τσαούς» στα τούρκικα – και μιας και το έλεγε συνέχεια, του …άλλαξε το επώνυμο ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Πρόδρομος Τσαουσάκης
Ο Πρόδρομος Τσαουσάκης

Στη διάρκεια της θητείας του ο Πρόδρομος Τσαουσάκης άρχισε να ασχολείται με το τραγούδι και τα πρώτα του χρόνια στη Θεσσαλονίκη συνεργάστηκε με τους Τάκη Μπίνη, Στέλλα Χασκίλ και Σεβάχ Χανούμ (Σεβαστή Παπαδοπούλου). Του άρεσε πάντα ο Βασίλης Τσιτσάνης τον οποίο γνώρισε όταν ο μεγάλος λαϊκός δημιουργός δούλευε στα «Κούτσουρα» του Δαλαμάγκα.

Στη διάρκεια της Κατοχής Τσαουσάκης και Τσιτσάνης ήταν νυχθημερόν μαζί – όπως αφηγήθηκε ο Πρόδρομος στον Κώστα Χατζηδουλή – ενώ το 1946 ο Τσιτσάνης έφερε τον Τσαουσάκη στην Αθήνα για «φωνοληψίες».

https://youtube.com/watch?v=AuY1NXugb80%3Ffeature%3Doembed

Το πρώτο τραγούδι του Τσιτσάνη που ερμήνευσε ο Τσαουσάκης ήταν το «Κάτσε ν’ ακούσεις μια πενιά», το οποίο έγινε αμέσως επιτυχία και σήμανε ταυτόχρονα και την αρχή μιας σειράς μεγάλων ερμηνειών που τον ανέδειξαν στον κορυφαίο ερμηνευτή της συγκεκριμένης περιόδου.

Αν και ηχεί παράδοξα, ο «ψύχραιμος» και χωρίς υπερβολές, τρόπος ερμηνείας του Πρόδρομου Τσαουσάκη , κάνει συγκλονιστικές τις ερμηνείες του και «κρύβει» πολύ μεγάλη εσωτερική ένταση, η οποία αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές του ακροατή.

https://youtube.com/watch?v=6KQyN_N274s%3Ffeature%3Doembed

Ο Τσαουσάκης τραγουδούσε σε μια εποχή όπου περίσσευαν τα δάκρυα, ο πόνος και τα βάσανα, ο φόβος και ο κατατρεγμός, μια εποχή όπου τίποτα το «υπερβολικό» στην έκφραση δεν είχε θέση. Αντίθετα η σιωπηλή αξιοπρέπεια και ο καθημερινός αγώνας, μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες, ήταν αυτό που κρατούσε όρθιους τους ανθρώπους που «κρατούσαν όλα τα βάσανα μέσα τους». Αυτό ακριβώς το συναίσθημα εξέφρασε με τη φωνή του ο Πρόδρομος Τσαουσάκης .

Από το 1947 ως το 1955 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη δισκογραφία, ενώ ήταν ο πρώτος ερμηνευτής στον οποίο ο Βασίλης Τσιτσάνης εμπιστεύτηκε τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» το 1948. Αυτό το διάστημα διακρίθηκε και στο πάλκο συνεργαζόμενος με όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής.

https://youtube.com/watch?v=vJ2XqLYwm6c%3Ffeature%3Doembed

Ταυτόχρονα ο Πρόδρομος Τσαουσάκης αποτέλεσε «σχολή» ερμηνείας και πάνω στα δικά του χνάρια βάδισε η επόμενη γενιά ερμηνευτών, με μέγιστο ανάμεσά της και βαθιά επηρεασμένο στα πρώτα του βήματα από τον Τσαουσάκη, τον Στέλιο Καζαντζίδη.

23 – 10 – 1983

Διαδοχικές επιθέσεις, στο στρατηγείο των Αμερικανών πεζοναυτών και στο αρχηγείο των Γάλλων αλεξιπτωτιστών, στη Βηρυτό του Λιβάνου αφήνουν πίσω τους 241 Αμερικανούς και 58 Γάλλους στρατιώτες νεκρούς.

Από την επίθεση στο αρχηγείο των Αμερικάνων και Γάλλων στη Βηρυτό το 1983
Από την επίθεση στο αρχηγείο των Αμερικάνων και Γάλλων στη Βηρυτό το 1983

23 – 10 – 1983

Πεθαίνει ο ηθοποιός Δήμος Σταρένιος.

Δήμος Σταρένιος
Ο Δήμος Σταρένιος

Σε νεανική ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και σπούδασε υποκριτική. Έπαιξε σε πολλές ταινίες -διακρίθηκε σε ρόλους «κακών», όπως του τοκογλύφου ή του καταδότη. Σε αυτόν, άλλωστε, ανήκει η περιβόητη ατάκα : «Μας αγαπάνε οι Γερμανοί, σαν φίλοι ήρθανε» («Η Χαραυγή Της Νίκης»).

Αντίθετα με τους ρόλους του, έλαβε ενεργά μέρος στην ΕΑΜική αντίσταση, στην οποία ενέταξε και τον Τίτο Βανδή. Μαζί με άλλους ηθοποιούς, ένωσαν τη φωνή τους ενάντια στη Γερμανική κατοχή και την πείνα που έφερε. Το 1946, μαζί με τον Τίτο Βανδή και τη μεγάλη ηθοποιό Αλέκα Παΐζη δημιούργησαν τον θίασό τους.

https://youtube.com/watch?v=Ag2WlTzJPCo%3Ffeature%3Doembed

Θρυλική θεωρείται η ερμηνεία του στη τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (1975) στο ρόλο του Γερό-Λαδά.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

24 – 10 – 1946

Γεννιέται η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά.

Καίτη Χωματά
Καίτη Χωματά

Το όνομά της συνδέεται με μεγάλες επιτυχίες του «Νέου Κύματος» τη δεκαετία του ’60 και του ’70.

https://youtube.com/watch?v=m8_i7AhYkEw%3Ffeature%3Doembed

Από τα πιο γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε είναι τα: «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Να διώξω τα σύννεφα», «Κι αν σ’ αγαπώ δεν σ’ ορίζω», «Το Χριστινάκι», «Η Μαρία των Βράχων» κ.ά., ενώ ο Γιάννης Σπανός ήταν ο συνθέτης με τον οποίο συνεργάστηκε τα περισσότερα χρόνια.

24 – 19 – 1949

Ομιλία του Αντρέι Βισίνσκι, επικεφαλής της σοβιετικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, στη συνεδρίαση της Πρώτης (Πολιτικής) Επιτροπής για το σταμάτημα των εκτελέσεων στην Ελλάδα και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων.

Από την συνεδρίαση της Πρώτης (Πολιτικής) Επιτροπής για το Ελληνικό ζήτημα
Από την συνεδρίαση της Πρώτης (Πολιτικής) Επιτροπής για το Ελληνικό ζήτημα

Οι παρεμβάσεις του συνεχίστηκαν στις 25 Οκτώβρη με 1 Νοέμβρη. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πήρε τελικά σχετική απόφαση, γεγονός που συνέβαλε σημαντικά στο σταμάτημα των μαζικών εκτελέσεων στην Ελλάδα.

24 – 10 – 1948

Πεθαίνει ο Αυστριακός μουσικοσυνθέτης Φραντς Λέχαρ (Franz Lehar), ο σημαντικότερος μετά τον Γιόχαν Στράους.

Φραντς Λέχαρ
Ο Φραντς Λέχαρ

Γεννήθηκε στην Ουγγαρία και πέθανε στην Αυστρία. Ξεκίνησε ως βιολιστής και αργότερα ανέλαβε διευθυντής στρατιωτικής μπάντας για να αφοσιωθεί τελικά με τη σύνθεση και ειδικά της οπερέτας.https://youtu.be/akPOlcp4z8c

https://youtube.com/watch?v=akPOlcp4z8c%3Ffeature%3Doembed

Η οπερέτα που τον καθιέρωσε διεθνώς και η οποία κατέληξε να θεωρείται πρότυπο πάνω στο οποίο ασχολήθηκαν όλοι οι νεότεροι σε αυτό το μουσικό είδος ήταν η «Εύθυμη χήρα» (1905). Χαρακτηριστικό της μουσικής του Λέχαρ θεωρείται το πλήθος των ιδεών που αναπτύσσεται αβίαστα σε μια συμπαθητική μελωδική γραμμή .

24 – 10 – 1963

«Για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», η Σουηδική Ακαδημία τιμά τον Γιώργο Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Γιώργος Σεφέρης
Ο Γιώργος Σεφέρης το 1963

24 -10 – 1970

Ο Έλληνας πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ Χρήστος Παπανικολάου καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ πηδώντας 5 μ. και 49 εκ. στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Χρήστος Παπανικολάου
Ο Χρήστος Παπανικολάου μπροστά στον ηλεκτρονικό πίνακα με το παγκόσμιο ρεκόρ

24 – 10 – 2005

Πεθαίνει η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks), η Αφροαμερικανή μοδίστρα που αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σ’ ένα λευκό άνδρα τη δεκαετία του ’50, γινόμενη σύμβολο του αγώνα για την κατάργηση των νόμων περί φυλετικού διαχωρισμού στις ΗΠΑ.

Η Ρόζα Παρκς
Η Ρόζα Παρκς ενώ της παίρνουν δακτυλικά αποτυπώματα

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

25 – 10 1825

Γεννιέται ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Γιόχαν Στράους (Johann Strauss – ο 2ος).

Γιόχαν Στράους ο 2ος

https://youtube.com/watch?v=IDaJ7rFg66A%3Ffeature%3Doembed

Από τα έργα του ξεχωρίζουν: «Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης», «Το σπίτι μου», «Βιεννέζικο αίμα» κ.ά

https://youtube.com/watch?v=Vh0KkW42iiY%3Ffeature%3Doembed

Έγραψε επίσης οπερέτες όπως «Δαντέλα της βασίλισσας», «Ο αθίγγανος βαρώνος», «Ο δασάρχης», «Νυχτερίδα» κ.α.

https://youtube.com/watch?v=EBLaMmxyibE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=U4J0MKsG_is%3Ffeature%3Doembed

25 – 10 – 1838

Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Ζορζ Μπιζέ, γεννημένος το 1838.

https://youtube.com/watch?v=0w_WBQHNe28%3Ffeature%3Doembed

Το αριστούργημά του, «Κάρμεν», προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο όταν ανέβηκε στη σκηνή –αλλά αποθεώθηκε διαχρονικά από το κοινό και καταξιώθηκε από το χρόνο

https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed

Άλλο μεγάλο έργο του είναι το «Αλιείς μαργαριταριών».

https://youtube.com/watch?v=pmuFOuh3QHs%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=pmuFOuh3QHs%3Ffeature%3Doembed

25 -10 –1881

Γεννιέται στη Μάλαγα της Ισπανίας ο Πάμπλο Ρουίθ (Pablo Ruiz y Picasso) γιος του Χοσέ Ρουίθ Μπλάσκο, καθηγητή του σχεδίου, και της Μαρίας Πικάσο Λόπεθ.

Εκδηλώνοντας το ταλέντο του στη ζωγραφική από πολύ νωρίς θα πραγματοποιήσει με τη βοήθεια του πατέρα του την πρώτη του Έκθεση σε ηλικία 13 ετών.

Πάμπλο Πικάσο
Ο Πάμπλο Πικάσο

Ακολούθησε το 1895 η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και το 1897 η Βασιλική Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.

Στα καφενεία, στους δρόμους, στους οίκους ανοχής και στο Μουσείο Πράδο θα ανακαλύψει τη ζωή και την ισπανική ζωγραφική και όταν μια ασθένεια θα τον στείλει για ανάρρωση το 1899 σε ένα χωριό της Καταλονίας, θα γνωρίσει τους αγρότες και θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη διαφορετικός.

Η πρώτη πράξη της αλλαγής του ήταν η χρήση του επωνύμου της μητέρας του. Είχε «γεννηθεί» ο Πάμπλο Πικάσο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Το καφενείο της Βαρκελώνης «Οι Τέσσερις Γάτοι» φιλοξένησε την πρώτη του ατομική έκθεση το Φλεβάρη του 1900, ενώ η συναισθηματική του φόρτιση εκείνο τον καιρό είχε τόσο έντονο γαλάζιο χρώμα που έδωσε το όνομά του στην «Μπλε» περίοδο της Τέχνης του από το 1901 έως το 1904.

Δεν προσπάθησε ποτέ να μιλήσει γαλλικά «σαν Γάλλος», του ήταν αρκετή η χρήση της γλώσσας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1904, περικυκλωμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τις οδηγίες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, αλλά και από τη ζωή που έσφυζε γύρω του.

Πάμπλο Πικάσο - Ζαν Κοκτώ
Ο Πάμπλο Πικάσο με τον Ζαν Κοκτώ

Η σημασία της εποχής δεν ήταν τόσο η ζωγραφική με «γήινα» και «κεραμικά» χρώματα – «Ρόδινη Περίοδος» (1905 – 1907) – όσο η συνειδητοποίηση πως η αλήθεια των πραγμάτων δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην άμεση αίσθηση για τα πράγματα, πως η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι «τέτοια» γιατί απλώς «έτσι» την αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης.

Πραγματοποιεί τη ρήξη με τον «ακαδημαϊσμό» με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» που ξεκίνησε το 1907, το άφησε ημιτελές, επανήλθε το 1925 και το παρουσίασε το 1937, ένα έργο όπου τα πρόσωπα μετατρέπονται σε σύμβολα και το ζωγραφικό έργο εν γένει παύει να είναι απλώς ένα «παράθυρο» στον ορατό κόσμο των πρώτων εντυπώσεων.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-«Φαύνοι και κατσίκα», έργο του Πάμπλο Πικάσο. Νοέμβριος 1959

Ο Πικάσο προσέφερε μια νέα «οπτική γλώσσα», ως παιδί του καιρού της και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που αποκάλυπταν αθέατες ως τότε πλευρές της πραγματικότητας.

Η ζωγραφική, πλέον, δεν αρκείται να περιγράφει το ορατό, αλλά θα προσπαθήσει να το «αναπαραστήσει» στην ολότητά του, είτε παρασταίνοντας ταυτόχρονα στην ίδια επιφάνεια τις διάφορες όψεις του (κυβισμός), είτε τις διαδοχικές φάσεις της κίνησής του (φουτουρισμός).

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Αυτοπροσωπογραφία, 1906

Ταυτόχρονα, αναζητείται η ανάδειξη εκείνων των επιμέρους στοιχείων, τα οποία ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στην έκφραση του έργου.

Έτσι προκύπτουν έργα που κινούνται σε δύο κατευθύνσεις παραστάσεων: Εκείνες που εμφανίζουν αφαιρετικά την πραγματικότητα και εκείνες που προκύπτουν από την αναδιαμόρφωση της εικόνας, τάση που ακολούθησε ο Πικάσο ( άνθρωπος – ταύρος, Κένταυρος, γυναίκα – περιστέρι) επιδιώκοντας την συνένωση του συμβολικού περιεχόμενου των αντικειμένων – μερών του πίνακα σ’ ένα ενιαίο σύμβολο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Εργοστάσιο-Horta de Ebbo (1909)

Μαζί με τον Ζορζ Μπρακ θα αναπτύξουν τον Αναλυτικό Κυβισμό (1907 – 1912), το Συνθετικό Κυβισμό (1912 – 1915) και την τεχνική του κολάζ.

Ο Πικάσο τάχθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της δημοκρατικής Ισπανίας, αποδέχθηκε τη θέση του διευθυντή του Μουσείου του Πράδο και βοήθησε να τοποθετηθούν οι συλλογές του σε ασφαλές μέρος.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Περιστέρι

Η μυθολογία της Μεσογείου με τον Μινώταυρο – θύτη και το άλογο – θύμα είναι η «πρώτη ύλη» για τον πίνακά του «Εφιάλτες και ψευτιές του Φράνκο» για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Πάμπλο Πικάσο
Σκίτσο του Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο από τον Πάμπλο Πικάσο

Στις 28 του Απρίλη 1937 η ναζιστική αεροπορία ισοπεδώνει την Γκουέρνικα και συγκλονισμένος ζωγραφίζει τον παγκοσμίως γνωστό πίνακα στον οποίο καταργείται η «αντιπαλότητα» ταύρου και αλόγου και όλα τα υποκείμενα ενέχουν τη συμβολική του θύματος.

Αν και οι δολοφόνοι δε «φαίνονται» στο έργο, «υπάρχουν» παντού.

Ο Πικάσο απέδωσε όλη την τραγικότητα του γεγονότος, χρησιμοποιώντας μαύρο, λευκό και γκρι.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Γκουέρνικα

Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ.

Όταν οι ναζί κατέλαβαν το Παρίσι στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, προσήγαγαν τον Πικάσο και ένας φασίστας αξιωματικός τού έδειξε μια φωτογραφία του πίνακα ρωτώντας τον:

– Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;

Κι ο Πικάσο απάντησε: Όχι, Εσείς!

https://youtube.com/watch?v=jc1Nfx4c5LQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1944 ο Πάμπλο Πικάσο έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, μια κίνηση τεράστιας πολιτικής και ηθικής σημασίας.

Αναδεικνύεται σε ηγετική φυσιογνωμία του Παγκοσμίου Κινήματος Ειρήνης, ενώ λόγω της δράσης του αυτής, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν του χορήγησε βίζα εισόδου στη χώρα.

Στο Κίνημα συμμετείχε ολόπλευρα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι γνώρισαν τον Πικάσο που τιμήθηκε με το Βραβείο «Στάλιν» το 1950 και το Βραβείο «Λένιν» το 1962 από το έργο του «Περιστέρι» ή έχουν δει μόνο αυτό.

https://youtube.com/watch?v=ExCQZ940Rbw%3Ffeature%3Doembed

Εργαζόμενος συνεχώς, εμβάθυνε επίσης στο έργο των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, ζωγραφίζοντας με αυστηρότητα και επινόηση μια σειρά παραλλαγών από πίνακες των Βελάσκεθ, Ντελακρουά, Κράναχ, Γκρέκο.

Απεικόνισε στο έργο του τη διαλεκτική της Ιστορίας, δημιούργησε μια νέα «οπτική γλώσσα», στρατεύθηκε στον αγώνα της εργατικής τάξης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπάθησε να απαντήσει σε τρομακτικά ερωτήματα και σε εποχές όπου βασιλεύει η χυδαιότητα της δήθεν «διαφάνειας», υπενθυμίζει συνεχώς πως για τον αληθινό καλλιτέχνη συνιστά έσχατο μαρτύριο το να «γεννά» ορατές μορφές.

https://youtube.com/watch?v=pNrYupcDlXE%3Ffeature%3Doembed

Ο Πάμπλο Πικάσο «έφυγε» στις 8 Απρίλη 1973, έχοντας δωρήσει στην ανθρωπότητα το έργο του και τις αυστηρές και βαθιές διαπιστώσεις κάθε αληθινού δημιουργού: «Ο καλλιτέχνης είναι μια πολιτική ύπαρξη. Αντιμετωπίζει τα γεγονότα που μπορεί σπαρακτικά ή ευχάριστα και αντιδρά σε αυτά με όλο του το είναι. Τι νομίζετε ότι είναι ο ζωγράφος; Ενας ανόητος που έχει μόνο μάτια;…

Κανένας πίνακας δε δημιουργήθηκε για να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για επίθεση αλλά και για άμυνα εναντίον του εχθρού».

25 – 10 – 1889

Ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,7 Ρίχτερ χτυπά τη Λέσβο, με απολογισμό 36 νεκρούς.

25 – 10 – 1893

Πεθαίνει ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης και παράλληλα ολοκλήρωσε τις μουσικές του σπουδές στο εκεί Ωδείο (1862) με έναν από τους δασκάλους του, το φημισμένο συνθέτης και πιανίστας Άντον Ρουμπινστάιν.

Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι
Πορτρέτο του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι

Εκτός από το πτυχίο της σύνθεσης, πήρε και το πτυχίο της ενορχήστρωσης. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ωδείο της Μόσχας, όπου γνώρισε τον μεγάλο δραματουργό Αλεξάντρ Οστρόβσκι.

https://youtube.com/watch?v=teojy6WjlKA%3Ffeature%3Doembed

Κορυφή καλλιτεχνικού ρεαλισμού, η μουσική του Τσαϊκόφσκι ανήκει στα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ρωσικής κουλτούρας, μαζί με τα δημιουργήματα των Πούσκιν, Ντοστογιέφσκι, Τολστόι και Τσέχοφ. Η μεγάλη ανθρωπιστική τέχνη του, που είχε καρποφόρα επίδραση σε πολλούς συνθέτες του τέλους του 19ου αιώνα, υπήρξε ανεξάντλητη πηγή υψηλών ρεαλιστικών παραδόσεων για τα προοδευτικά μουσικά δημιουργήματα. Έγραψε όλα τα είδη της κλασικής μουσικής και όλα με ιδιαίτερη επιτυχία. Μια ζωή με λίγες χαρές, πορευόμενη – κατά το ήμισυ – στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, χτυπημένη από την οικονομική ανέχεια και το άγχος της αναγνώρισης και της επιδοκιμασίας, με τα σύννεφα της μελαγχολίας να σκιάζουν τον ουρανό της. Τούτη η ζωή αντικατοπτρίστηκε στις συνθέσεις του, η «Λίμνη των Κύκνων», οι έξη συμφωνίες του, ο «Μάνφρεντ», ο «Ευγένιος Ονιέγκιν» και η «Ωραία Κοιμωμένη», που αγγίζουν τις καρδιές όλων των ανθρώπων.

Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι
Ο Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι το 1906

O Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, γιος ενός μηχανικού ορυχείων και μιας γυναίκας με πολύ εύθραυστο ψυχισμό, ήταν το «γυάλινο παιδάκι» της οικογένειάς του, που το γοήτευε από πολύ νωρίς η μουσική, ενώ πήρε τα πρώτα του μαθήματα σε ηλικία 5 ετών. Το 1854 πέθανε από χολέρα η μητέρα του και μαζί της και η παιδική ηλικία του.

https://youtube.com/watch?v=9rJoB7y6Ncs%3Ffeature%3Doembed

Το 1859 διορίστηκε διοικητικός υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης, όμως είναι η μουσική που τον απασχολεί πάντα, έτσι στις 13 Μάη 1863 παραιτήθηκε για να ζήσει πλέον από την Τέχνη. Από τα πρώτα του έργα φάνηκε το ταλέντο του, όμως η «δύσκολη» Πετρούπολη δεν του το αναγνώρισε και στις 18 Γενάρη 1866 ο Τσαϊκόφσκι βρέθηκε στη Μόσχα, όπου έπρεπε να ξεκινήσει από την αρχή.

Στις 15 Φλεβάρη 1868 ανέβηκε με εξαιρετική επιτυχία η πρώτη του Συμφωνία, ενώ με τη Δεύτερη Συμφωνία του, το 1873, αναγνωρίστηκε ως ο μεγαλύτερος Ρώσος συνθέτης.

https://youtube.com/watch?v=uZmLx4w2VHo%3Ffeature%3Doembed

Στις 4 Μάρτη 1877 πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της «Λίμνης των Κύκνων», ενώ ένας επιπόλαιος γάμος τον οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας. Παρά το προσωπικό του δράμα, ο Τσαϊκόφσκι στα 39 του κατακτά όχι μόνο τη Ρωσία, αλλά και την Ευρώπη, καθώς και τις ΗΠΑ.

Στις 30 του Ιούλη 1893 άρχισε να συνθέτει το κύκνειο άσμα του και ταυτόχρονα τη σημαντικότερη σύνθεσή του. Την 6η Συμφωνία. Είναι το έργο που περιγράφει τα αισθήματά του, την απελπισία του, την κραυγή που προαναγγέλλει το χαμό του. Τελείωσε τη σύνθεση στις 30 Αυγούστου 1893 και η τελευταία λέξη που πρόσθεσε ήταν το όνομα της 6ης. Παθητική.

Πέθανε 9 μέρες μετά την πρεμιέρα της

25 – 10 – 1939

Γεννιέται ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας, Νίκος Νικολαΐδης. Ο δημιουργός ταινιών όπως «Γλυκιά συμμορία», «Πρωινή περίπολος», «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα», «Singapore Sling», γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα.

Ο Νίκος Νικολαΐδης
Ο Νίκος Νικολαΐδης

Το 1960 γύρισε τις πρώτες μικρού μήκους ταινίες «Lacrimae Rerum» και «Άνευ όρων». Το «The Zero Years» (2006) ήταν η τελευταία του ταινία.

https://youtube.com/watch?v=zmPd-5G6KIM%3Ffeature%3Doembed

«Το «οργισμένος», δεν το δέχομαι σαν χαρακτηριστικό μου» σχολίαζε για τον τρόπο που μέρος της κριτικής αντιμετώπιζε τη δουλιά του.

«Οι νέοι θεατές μ’ αγαπούν, όχι γιατί είμαι «οργισμένος», όπως μερικοί ισχυρίζονται, αλλά γιατί οι ταινίες μου δεν τους απαγόρεψαν ποτέ να με αμφισβητήσουν».

https://youtube.com/watch?v=A-b-zQHGOkU%3Ffeature%3Doembed

25 – 10 – 1948

Με την καθοριστική συνδρομή των μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού, ιδρύεται στην Ελεύθερη Ελλάδα η Πανελλαδική Δημοκρατική Ένωση Γυναικών (ΠΔΕΓ).

Από συνδιάσκεψη της ΠΔΕΓ στην Ελεύθερη Ελλάδα
Από συνδιάσκεψη της ΠΔΕΓ στην Ελεύθερη Ελλάδα το 1949

Ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ (John Ernst Steinbeck, Jr) βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Τζον Στάινμπεκ
Ο Τζον Στάινμπεκ

Έγραψε το βραβευμένο με Βραβείο Πούλιτζερ μυθιστόρημα «Τα Σταφύλια της Οργής» (1939), τη νουβέλα «Άνθρωποι και Ποντίκια» (1937), «Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες» (1945) κ.α.

https://youtube.com/watch?v=fOuAZLA_jWQ%3Ffeature%3Doembed

25 – 10 – 1983

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επεμβαίνει στρατιωτικά στο μικρό νησιωτικό κράτος της Γρενάδα (Καραϊβική), για την οποία λίγους μήνες πριν ο πρόεδρος Ρίγκαν είχε δηλώσει ότι… «απειλεί την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών», προκαλώντας παγκόσμια θυμηδία, αλλά και οργή.

Αιχμάλωτοι κατά την Αμερικάνικη εισβολή στη Γρενάδα
Αιχμάλωτοι κατά την Αμερικάνικη εισβολή στη Γρενάδα το 1983
Ελικόπτερο των Αμερικανών εισβολέων στη Γρενάδα
Ελικόπτερο των Αμερικανών εισβολέων στη Γρενάδα το 1983

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

26 – 10 – 1957

Πεθαίνει ο μεγάλος λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης. Από πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Το 1925 έως το 1929 ταξιδεύει στην ΕΣΣΔ, τη δεύτερη φορά με πρόσκληση της κυβέρνησης για τα δεκάχρονα της Επανάστασης. Εκεί θα γνωρίσει τον Μπαρμπίς,τον Ιστράτι και τον Γκόρκι. Με τον Ιστράτι θα ταξιδέψουν στη χώρα των Σοβιέτ.

Νίκος Καζαντζάκης
Ο Ν. Καζαντζάκης κατά την επίσκεψή του στην ΕΣΣΔ 1925-1930

Ο Καζαντζάκης θα φέρει τον Ιστράτι στην Αθήνα για να τον γνωρίσει στο ελληνικό κοινό. Στις 11 Γενάρη του 1928, ο Καζαντζάκης και ο Ιστράτι θα μιλήσουν σε μια μεγάλη συγκέντρωση στο θέατρο «Αλάμπρα» υπέρ της ΕΣΣΔ. Οι ομιλίες προκαλούν διαδήλωση και ο Καζαντζάκης με τον Γληνό απειλούνται με μήνυση ως διοργανωτές. Ο δε Ιστράτι απειλείται με απέλαση.

Ο Ν. Καζαντζάκης κατά την βράβευσή του με το Βραβείο Ειρήνης το 1956
Ο Ν. Καζαντζάκης κατά την βράβευσή του με το Βραβείο Ειρήνης το 1956

Τα ταξίδια στη Ρωσία εκδόθηκαν σε δύο τόμους. Μετά τον πόλεμο ο Καζαντζάκης έφυγε στην Αγγλία και κατόπιν στη Γαλλία, ενώ τη δεκαετία του 1950 τα έργα του δέχθηκαν την μήνιν της Εκκλησίας.

26 – 10 – 2021

Άλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα συντελείται, αυτή τη φορά στην προβλήτα της COSCO.

Ο 45χρονος εργάτης Δημ΄μητρης Δαγκλής βρίσκει τραγικό θάνατο όταν διαμελίζεται στις ράγες που κινούνται οι γερανογέφυρες.

https://youtube.com/watch?v=IkZCHBpXoLQ%3Ffeature%3Doembed

Από την ώρα του δυστυχήματος σήμανε συναγερμός, στους εργαζόμενους ξεχείλιζε η οργή και ο θυμός. Σταμάτησαν όλες οι εργασίες και πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση μπροστά στην πύλη του ΣΕΜΠΟ.

Με 24ωρη απεργία απαντούν οι εργαζόμενοι της COSCO.

Η απόφαση πάρθηκε στο πλαίσιο έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ που πραγματοποιήθηκε λίγο μετά το εργατικό δυστύχημα

https://youtube.com/watch?v=-UGdvZHuqLE%3Ffeature%3Doembed

Ξεκινάει ο ηρωικός αγώνας τους που θα διαρκέσει επτά ημέρες. Κόντρα στο παγκόσμιο μεγαθήριο, την κυβέρνηση με τα άλλα αστικά κόμμαρα και την αποσιώπηση των ΜΜΕ θα βγουν νικητές, δίνοντας κουράγιο στους εργαζόμενους, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Τουρκίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας που θα σταθούν στο πλευρό τους.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

27 – 10 – 1782

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης και βιρτουόζος του βιολιού Νικολό Παγκανίνι (Niccolò Paganini).

Νικολό Παγκανίνι
Νικολό Παγκανίνι

Ήταν γιος λιμενεργάτη, ο οποίος τον ώθησε στη μουσική. Από μικρή ηλικία φάνηκε το ταλέντο του -σύντομα ξεπέρασε τους δασκάλους του κι απέκτησε φήμη. Η ζωή του ήταν γεμάτη από γυναίκες και ατέλειωτες ώρες τυχερών παιχνιδιών.

https://youtube.com/watch?v=jERzLseoAOM%3Ffeature%3Doembed

Σύντομα το όνομά του έγινε μύθος εξαιτίας των εξαιρετικών ικανοτήτων του στο βιολί, της εντυπωσιακής δεξιοτεχνίας και τεχνικής του.

https://youtube.com/watch?v=PZ307sM0t-0%3Ffeature%3Doembed

Ήταν από του πρώτους μουσικούς που τόλμησε και μάλιστα με επιτυχία να πραγματοποιήσει μεγάλες περιοδείες σε πόλεις της Ευρώπης, από το 1810 έως το 1828.

Η δεινότητά του ήταν τέτοια που άλλοι τον χαρακτήριζαν ως «μουσική θεότητα» και άλλοι ως «τσιράκι» του διαβόλου. Ήταν τόσο ξεχωριστή η μουσική του δεξιοτεχνία που πολλοί πίστευαν και διέδιδαν, ότι ο Παγκανίνι είχε πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο.

Οι συνθέσεις του περιέχουν κυρίως έργα για βιολί και ορχήστρα και μουσική δωματίου. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα Εικοσιτέσσερα Καπρίτσια.

1920

Δολοφονείται στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς επέστρεφε από τη Μόσχα, ως αντιπρόσωπος του ΣΕΚΕ στο 2ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος, ένας από τους πρωτεργάτες του επαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα και ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚΕ.

O Δημοσθένης Λιγδόπουλος
O Δημοσθένης Λιγδόπουλος

Μαζί με τον Λιγδόπουλο, δολοφονήθηκε επίσης ο κομμουνιστής-επαναστάτης Ωρίων Αλεξάκης, στέλεχος του Κόμματος των Μπολσεβίκων και εκπρόσωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς στα Βαλκάνια.

O Ωρίων Αλεξάκης
O Ωρίων Αλεξάκης

27 – 10 – 1827

Η τρίτη όπερα του Βιντσέντζο Μπελίνι (Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini), «Ο Πειρατής», κάνει πρεμιέρα στη Σκάλα του Μιλάνου.

https://youtube.com/watch?v=rhn_urd3R1U%3Ffeature%3Doembed

27 – 10 – 1946

Εκλογές στη Βουλγαρία. Το Κομμουνιστικό Κόμμα έρχεται πρώτο λαμβάνοντας το 53,9%. Ο Γκεόργκι Δημητρόφ γίνεται πρόεδρος της Βουλγαρίας.

Γκεόργκι Δημητρόφ
Ο Γκεόργκι Δημητρόφ

27 – 10 – 2013

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών ο διάσημος Αμερικανός μουσικός και συνθέτης της rock Λου Ριντ (Lewis Allen «Lou» Reed).

Λου Ριντ
Ο Λου Ριντ

Ο Ριντ υπήρξε κιθαρίστας σε μία από τις θρυλικότερες μπάντες στην ιστορία της rock, τους Velvet Underground, που θεωρούνται από τους καταλύτες αυτού του μουσικού ρεύματος, αφού ο ήχος τους επηρέασε πολλές μεταγενέστερες γενιές συγκροτημάτων.

https://youtube.com/watch?v=QYEC4TZsy-Y%3Ffeature%3Doembed

Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1942 και νεαρός μαθητής έμαθε κιθάρα και άρχισε να συμμετέχει σε σχολικά συγκροτήματα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 γνώρισε τον οργανίστα Τζον Κέιλ, με τον οποίο ίδρυσαν τους Primitive που αργότερα άλλαξαν το όνομά τους σε Warlocks και που τελικά κατέληξαν στο Velvet Underground.

https://youtube.com/watch?v=KisHhIRihMY%3Ffeature%3Doembed

Οι Velvet Underground διαλύθηκαν το 1970 οπότε ο Λου Ριντ ακολούθησε σόλο καριέρα.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

28 – 10 – 1940

Στις 3 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός Πρέσβης Ε. Γκράτσι επιδίδει στον Έλληνα δικτάτορα Ι. Μεταξά τηλεγραφική διακοίνωση, με την οποία η φασιστική κυβέρνηση της Ιταλίας, που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Βρετανία, απαιτούσε -ως «έμπρακτη» απόδειξη της ουδετερότητας της Ελλάδας- να της επιτραπεί να καταλάβει στρατιωτικά ορισμένες θέσεις στρατηγικής σημασίας επί ελληνικού εδάφους (δίχως να προσδιορίζει ποιες).

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Επίστρατοι αναχωρούν για το μέτωπο

Η επίδοση του τελεσιγράφου ήταν ουσιαστικά μια τυπική υπόθεση, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις της ιταλικής πλευράς ήταν εξωφρενικές, αόριστα διατυπωμένες, ενώ έδιναν περιθώριο μόλις 3 ωρών για την αποδοχή ή την απόρριψή τους. Η επίθεση ήταν προαποφασισμένη.

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Ο δικτάτορας Μεταξάς ανακοινώνει την έναρξη του πολέμου

Αυτό εξηγεί και την αντίδραση του Μεταξά, ο οποίος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αναγνωρίσει την κατάσταση: «Alors, c’est la guerre» [σ.σ. ώστε έχουμε πόλεμο]» ήταν η απάντηση που έδωσε στον Ιταλό Πρέσβη. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος άρχιζε.

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Ο λαός βγαίνει στους δρόμους

Η επιλογή στρατοπέδου στη νέα ενδοϊμπεριαλιστική διαμάχη που είχε ξεσπάσει δεν είχε να κάνει με τις ιδεολογικές συγγένειες της τεταρτοαυγουστιανής δικτατορίας, αλλά με τα στρατηγικά συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τους δεσμούς που είχε αναπτύξει με το βρετανικό κεφάλαιο.

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Χαρακτικό του Τάσου για το λαϊκό ΌΧΙ του Ελληνικού λαού του 1940

«Είμεθα ουδέτεροι», δήλωνε ο Μεταξάς σε δημοσιογράφο της βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph το Μάη του 1940, «εφ’ όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία και, τις περισσότερες φορές, ό,τι κάνομε γίνεται κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας…Η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα της αγγλικής αυτοκρατορικής άμυνας. Η Ελλάς είναι έτοιμη να συμμετάσχη στην άμυνα αυτή, που είναι και άμυνα της ιδίας ακεραιότητος».

Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41
Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41, εκδ. “Σύγχρονη Εποχή”

Όπως αποδείχθηκε πάντως στην κατοχή, η αστική τάξη της χώρας μας δεν είχε καμιά διάθεση για ουσιαστική αντίσταση. Την αντίσταση την έκανε ο ίδιος ο λαός μέσα από το ΕΑΜ και με μπροστάρη το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

28 – 10 – 1943

Πεθαίνει ο γλύπτης Κώστας Δημητριάδης. Σπούδασε γλυπτική στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) με δάσκαλο το Γεώργιο Βρούτο. Το 1903 έλαβε την Αβερώφειο υποτροφία για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Μόναχο. Τον επόμενο χρόνο, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στην Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ (Académie de la Grande Chaumière) και στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts). Το 1905 άνοιξε δικό του εργαστήριο στο Παρίσι, ενώ αργότερα άνοιξε και δεύτερο εργαστήριο στο Λονδίνο.

Κώστας Δημητριάδης
Ο Κώστας Δημητριάδης

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, όχι σε αθλητικό αγώνισμα αλλά στη γλυπτική, αφού το πρόγραμμα των αγώνων περιελάμβανε και καλλιτεχνικούς αγώνες. Το έργο του «Ο δισκοβόλος» (Discobole Finlandais) κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Το έργο αυτό σήμερα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, ενώ αντίγραφό του βρίσκεται στην Αθήνα, απέναντι από το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Ο Δισκοβόλος

Το 1930 επέστρεψε στην Αθήνα και, με παρέμβαση του Ελευθέριου Βενιζέλου, διορίστηκε πρώτος διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και καθηγητής της γλυπτικής, θέση που διατήρησε έως το θάνατό του. Σ’ αυτόν οφείλεται η ίδρυση των πρώτων παραρτημάτων της Σχολής στους Δελφούς, την Ύδρα και τη Μύκονο, ενώ με δική του πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε η ελληνική συμμετοχή στην 20ή Μπιενάλε της Βενετίας το 1936.

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Η χορεύτρια (1920)

Συνεργάστηκε επίσης με τους καλλιτέχνες Φωκίωνα Ρώκ και Θωμά Θωμόπουλο για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας (1932). Το 1936 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1937 τιμήθηκε με το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1938 συμμετείχε στην Πανελλήνια Έκθεση.

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Σκεπτόμενος (1907)

Οι προτομές και τα άλλα δημόσια μνημεία που δημιούργησε ο Δημητριάδης χαρακτηρίζονται ως έργα ρεαλιστικά αντίστοιχα με άλλα έργα της εποχής του. Ωστόσο, το υπόλοιπο έργο του Δημητριάδη, το ιδιωτικό, είναι πολύ επηρεασμένο από το έργο του γάλλου γλύπτη Αύγουστου Ροντέν ως προς την επιλογή και την απόδοση των θεμάτων του. Στο ιδιωτικό του έργο, ο Δημητριάδης έδωσε έμφαση στην κίνηση και το στιγμιαίο και επεξεργάσθηκε την ανθρώπινη ανατομία σε βαθμό που να την κάνει αλληγορικό σύμβολο κατά τα πρότυπα του Ροντέν. Τέτοια έργα του ήταν «Οι νικημένοι της ζωής» (1905–1914), πολυπρόσωπη εικονογραφική σύνθεση με δώδεκα παραστάσεις που ο γλύπτης δεν ολοκλήρωσε εξαιτίας της κήρυξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο «Γυναικείος κορμός» (1920, Εθνική Πινακοθήκη, έργο 505) και η «Χορεύτρια» (1920, Εθνική Πινακοθήκη, έργο 1888).

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Προτομή του Κωστή Παλαμά

28 – 10 – 1959

Χάνεται πάνω από τον ωκεανό το ελαφρύ αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ο Κουβανός επαναστάτης Καμίλο Σιενφουέγος Γορριαράν (Camilo Cienfuegos Gorriarán).
Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Κουβανικής Επανάστασης μαζί με τον Φιδέλ Κάστρο, τον Τσε Γκεβάρα, τον Ραούλ Κάστρο και τον Χουάν Αλμέιδα μεταξύ άλλων.
Ήταν γνωστός σαν «Ο “κομαντάντε”» του λαού» και ο «Ήρωας του Γιαγουαχάι (Yaguajay)».

Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος

Άκουσα τον Camilo πριν τον γνωρίσω μέσω μιας ιαχής -σύμβολο
Ήμασταν στο Alegría de Pio κιαι έμοιζε πως ήρθε το τέλος.
Εγώ πληγωμένος, σε ένα ξέφωτο και δίπλα μου ένας σύντροφος ψυχοραγούσε, ρίχνοντας τις τελευταίες του σφαίρες προτού πεθάνει…
Από κάπου ακούστηκε μια διαβολική φωνή «Είμαστε χαμένοι, πρέπει να παραδοθούμε»!.
Και μια αντρική φωνή, που την αναγνώρισα ως τη φωνή του λαού, ακούστηκε να λέει:
«¡Aqui no se rinde nadie! (¡carajo)!!» «Εδώ δεν παραδίνεται κανένας, διάβολε!»

(Λόγια του Τσε για τον Καμίλο (Camilo Cienfuegos))

 Όπως ακριβώς η ιαχή του σοβιετικού στρατιώτη στο Στάλινγκραντ «Ούτε βήμα πίσω»!

Καμίλο Σιενφουέγος
Το χαμόγελο πάντα συνόδευε τον Καμίλο Σιενφουέγος

Το 1955, 23 ετών, τραυματίστηκε σε συμπλοκή φοιτητών με τις δυνάμεις καταστολής του δικτάτορα Μπατίστα και για να αποφύγει τη σύλληψη αναγκάστηκε να διαφύγει προς τις Ηνωμένες Πολιτείες αρχικά και έπειτα προς το Μεξικό όπου γνωρίστηκε με τους αδερφούς Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο και έγινε μέλος του κινήματος «26 Ιούλη».
Το 1956 ήταν κι αυτός στο πλοίο «Γκράνμα» μαζί με Φιντέλ, Τσε, Ραούλ και τους υπόλοιπους επαναστάτες που αποβιβάστηκαν στις νοτιοδυτικές ακτές της Κούβας, ως μέρος του αντάρτικου της Σιέρα Μαέστρα για την ανατροπή του Μπατίστα.

Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος με τον Τσε και τον Φιντέλ

Επέδειξε ιδιαίτερη ανδρεία και γρήγορα πήρε τον τίτλο του Κομαντάντε (Διοικητής), ενώ τα επόμενα δύο χρόνια συνέχισε με πρωταγωνιστικό ρόλο σε γεγονότα που αποδείχτηκαν καθοριστικά για την εξέλιξη της Κούβας.

Στις 28 Οκτώβρη 1959, ο ήρωας του λαού με τον ανθρώπινο, ζεστό και εύθυμο χαρακτήρα, έχασε τη ζωή του, καθώς το αεροσκάφος που επέβαινε χάθηκε, κατά την επιστροφή του από το Κάμαγουέι όπου τον είχε στείλει ο Φιντέλ για να συλλάβει τον αποστάτη Huber Matos: ήταν μόλις 27 ετών.

Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος με τον λαό της Κούβας

Η Μαλεκόν της Αβάνας γίνεται θάλασσα λουλουδιών. Όπως κάθε χρόνο σαν σήμερα, χιλιάδες μπουκέτα λουλούδια, λευκά τριαντάφυλλα και γλαδιόλες, στολίζουν τις ακτές σ’ ολόκληρο το νησί, που θυμάται την απώλεια του Καμίλο Σιενφουέγος.

H φιγούρα – γιγαντογραφία του Camilo Cienfuegos επονομαζόμενος και «Señor de la Vanguardia» -«πρωτοπόρος»- στην πρόσοψη του Υπουργείου Συγκοινωνιών έχει στο πλάι και κάτω, τη γραφή «¡Vas bien, Fidel!» που έγραψε κι αυτή ιστορία:

Καμίλο Σιενφουέγος
H φιγούρα – γιγαντογραφία του Καμίλο Σιενφουέγος στην πρόσοψη του Υπουργείου Συγκοινωνιών

Σε μια κινητοποίηση με πλήθος κόσμου να παρακολουθεί τον Φιντέλ, τον Ιανουάριο του 1959 -είχαν μπει πια στην Αβάνα- ο Κάστρο διέκοψε την ομιλία του για να ρωτήσει (ρητορικά) τον Cienfuegos: «¿Voy bien, Camilo?» (Καλά τα πάω, Καμίλο;)
Η απάντησή του Cienfuegos «¡Vas bien, Fidel!» (καλά, Fidel!!) επαναλήφθηκε από τις χιλιάδες του συγκεντρωμένου, επαναστατημένου, ένοπλου λαού και έγινε ένα από τα σλόγκαν της επανάστασης -όπως και το περίφημο «¡Aqui no se rinde nadie (carajo)!» –εδώ κανείς δεν παραδίνεται (γαμώτο!)

28 – 10 – 1969

Δεκάδες χιλιάδες τρικ της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και του ΠΑΜ κυκλοφόρησαν για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με συνθήματα «1940-1969: Όχι στο φασισμό», «Κάτω η φασιστική Χούντα», «Όχι στο φασισμό – λευτεριά στο λαό», «Λευτεριά στους δεσμώτες αγωνιστές».

ΚΝΕ-τρικάκια
Τρικάκια της ΚΝΕ το 1969

28 – 10 – 1985

Πεθαίνει ο αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός. Οι έρευνες και οι εργασίες του καλύπτουν πολλά μνημεία της ελληνικής αρχαιότητας αλλά και των βυζαντινών και μεσαιωνικών χρόνων.

Ι. Τραυλός
Ο Ι. Τραυλός στην Ακρόπολη

Ουσιαστική ήταν και η ενασχόλησή του με τη νεοκλασική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα, όπως και η συμβολή του στην αναστήλωση αρχαίων και βυζαντινών μνημείων, καθώς και στην αποκατάσταση ιστορικών κτηρίων της Αθήνας.

28 – 10 – 2022

Πεθαίνει ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς του rock ‘n’ roll, o Τζέρι Λι Λούις (Jerry Lee Lewis).

Πολιτισμός - Μουσική - Τζέρι Λι Λιούις
Ο Τζέρι Λι Λιούις με τον Έλβις Πρίσλεϋ

Γεννήθηκε στη Λουιζάνα, το 1935. Προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, που υποθήκευσε το σπίτι της για να αποκτήσει εκείνος το πρώτο του πιάνο.

Αποβλήθηκε από το ευαγγελικό σχολείο στο οποίο φοιτούσε, με την κατηγορία ότι η μουσική που έπαιζε ήταν ασεβής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σταματήσει την εκπαιδευτική του διαδρομή και να ξεκινήσει τις live εμφανίσεις από τα 14 του.

Πολύ γρήγορα ακαθιερώθηκε με τραγούδια όπως το “Great Balls of Fire”, ενώ οι επι σκηνής εμφανίσεις του καθιέρωσαν νέο στυλ στις ροκ συναυλίες. Από τις πρώτες ηχογραφήσεις του το 1956ξεχωρίζουν αυτές με τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζόνι Κας και τον Καρλ Πέρκινς.

https://youtube.com/watch?v=F569_t2jCio%3Ffeature%3Doembed

Την ύστερη περίοδο της μουσικής του σταδιοδρομίας μεταπήδησε στη μουσική κάντρι.

Ηχογράφησε 40 στούντιο άλμπουμ, σε πολλά εκ των οποίων έκανε ντουέτα με κορυφαιους μουσικούς, όπως ο Μικ Τζάγκερ και ο Έρικ Κλάπτον.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

29 – 10 – 1940

Οι 600 περίπου κρατούμενοι κομμουνιστές της Ακροναυπλίας στέλνουν υπόμνημα στην κυβέρνηση με το οποίο καταδικάζουν τη φασιστική εισβολή και ζητούν να σταλούν στο μέτωπο για να πολεμήσουν.

Η επιστολή των Ακροναυπλιωτών κομμουνιστών
Η επιστολή των Ακροναυπλιωτών κομμουνιστών

Οι μεταξικές αρχές, όχι μόνο αρνούνται, αλλά και μετά την έλευση των Ναζί, παραδίδουν τους κρατούμενους κομμουνιστές στις δυνάμεις κατοχής, οι οποίοι θα τους χρησιμοποιήσουν ως όμηρους και θα τους εκτελεστούν ως αντίποινα για τη δράση του ΕΛΑΣ. Κάποιοι εξ αυτών ωστόσο θα καταφέρουν να δραπετεύσουν και να ενταχθούν στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση.

29 – 10 – 1986

Πεθαίνει ο ηθοποιός Μίμης Φωτόπουλος. Καταγόταν από τη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, μιας και έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. Ξεκίνησε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, αλλά την παράτησε στο δεύτερο έτος.

Μίμης Φωτόπουλος
Ο Μίμης Φωτόπουλος

Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία και αποφοίτησε. Στη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και για τη δράση του εξορίστηκε αργότερα στη Γυάρο. Ο Δεκέμβρης του 1944, η εξορία του στην Ελ Ντάμπα και οι διώξεις των ΕΑΜιτών ηθοποιών, τον σημαδεύουν. Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρίσκει πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Στα τέλη Μάρτη του 1945, παίρνει το δρόμο του γυρισμού. «Εμείς που ήρθαμε τελευταίοι» – γράφει στην αυτοβιογραφία του – «είχαμε περάσει πάνω από δυόμισι μήνες στην έρημο. Είχαμε δοκιμάσει πολλούς εξευτελισμούς, πολλούς πόνους, πολλά βάσανα. Και στα σύρματα είχαμε αφήσει ένα ματωμένο κομμάτι της ζωής μας». Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου και πρόεδρος του ΔΣ Άρματος Θέσπιδος.

Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η Μαργαρίτα Τσάλα, με την οποία απόκτησε δύο κόρες.

https://youtube.com/watch?v=YqpiqMYCc-Y%3Ffeature%3Doembed

Πρεμιέρα στη θεατρική του καριέρα έκανε στο 1932, στην παράσταση «Λοκαντιέρα», με το θίασο Κουνελάκη. Το 1952 δημιούργησε το δικό του θίασο, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Τη θεατρική του καριέρα σταμάτησε το 1984 στην επιθεώρηση «Μια στο Καστρί και μια στο πέταλο», μαζί με τον Λάκη Λαζόπουλο.

Μίμης Φωτόπουλος
Έργο του Μίμη Φωτόπουλου

Λαμπρή ήταν και η καριέρα του στον κινηματογράφο. Συνολικά έλαβε μέρος σε 101 ταινίες, σε δύο από τις οποίες είχε γράψει και το σενάριο. Πρώτη του ταινία ήταν το 1948 στη «Μαντάμ Σουσού». Από τις μεγάλες επιτυχίες του θεωρούνται οι ταινίες «Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές», «Κάλπικη Λίρα», «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», «Ο Πατούχας», «Το σωφεράκι», «Ο γρουσούζης» κ.ά. Εμφανίστηκε, επίσης, και στην τηλεοπτική σειρά «Ο θείος μας ο Μίμης» (1984). Το λογοτεχνικό του ταλέντο, μας χάρισε πέντε ποιητικές συλλογές, τρία αυτοβιογραφικά βιβλία και δύο θεατρικά έργα. Ασχολήθηκε ακόμα και με τη ζωγραφική, με την τεχνική του κολάζ και μάλιστα με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, τη χρήση «ψηφίδων» από γραμματόσημα με τις οποίες έφτιαξε μεγάλο αριθμό ζωγραφικών πινάκων.

https://youtube.com/watch?v=oq5pMu-HPIs%3Ffeature%3Doembed

Παρά τη λαμπρή του καριέρα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, το 1981, όταν θέλησε να συνταξιοδοτηθεί, δε στάθηκε δυνατόν. Είχε μόνο 1.400 ένσημα, που δεν αρκούσαν ούτε για τη μικρότερη σύνταξη. Έπρεπε να δουλέψει άλλα πέντε χρόνια για να συμπληρώσει τη βάση. Δούλεψε.

Μίμης Φωτόπουλος
Ο Μίμης Φωτόπουλος σε θεατρική παράσταση

Τα συντάξιμά του συμπληρώθηκαν δια της βίας με τις τελευταίες ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις του και με μια τιμητική σύνταξη από το ΥΠΠΟ, που όμως δε χάρηκε παρά ελάχιστα, αφού τα προβλήματα υγείας του τον πρόδωσαν.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

30 – 10 – 1888

Γεννιέται ο τέσσερις φορές ολυμπιονίκης αθλητής του στίβου Κώστας Τσικλητήρας.

Κώστας Τσικλητήρας
Ο Κώστας Τσικλητήρας το 1912

30 – 10 – 1896

Γεννιέται ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης. Από το 1912 δημοσιεύει ποιήματα σε διάφορα παιδικά περιοδικά. Δεκαεπτά χρονών πηγαίνει στην Αθήνα και γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στα τέλη του 1917 πήρε το πτυχίο του. Στη συνέχεια, επιχείρησε να ασκήσει το δικηγορικό επάγγελμα, αλλά η έλλειψη πελατείας τον ανάγκασε να ζητήσει δημόσιο διορισμό. Έτσι διορίστηκε υπάλληλος και αρχίζουν μεταθέσεις στην επαρχία. Αισθανόμενος απέχθεια για την κρατική γραφειοκρατία, την καυτηριάζει συχνά. Γνωρίζει έτσι τη μιζέρια και την ανία της και αυτό του στοιχίζει και τον πληγώνει βαθιά.

Ο Κώστας Καρυωτάκης
Ο Κώστας Καρυωτάκης

Το Φλεβάρη του 1919 εκδίδει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων», ενώ ακολουθούν και οι επόμενες ποιητικές συλλογές. Στο μεταξύ θα γνωριστεί και θα συνδεθεί με την Μαρία Πολυδούρη. Το Φλεβάρη του 1928 αποσπάται στην Πάτρα και τον Ιούνιο στην Πρέβεζα. Στις 20 Ιουλίου αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του. Αποπειράται να αυτοκτονήσει, πέφτοντας γυμνός στη θάλασσα αλλά δεν τα καταφέρνει. Το πρωί της επομένης, απτόητος, φυτεύει μια σφαίρα στην καρδιά του.

30 – 10 – 1944

Τμήματα της ΧΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν την Θεσσαλονίκη.

Ο Ευρ. Μπακιρτζής επικεφαλής της ΧΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ που μπαίνει στην Θεσσαλονίκη
Ο Ευρ. Μπακιρτζής επικεφαλής της ΧΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ που μπαίνει στην Θεσσαλονίκη
Από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης
Από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

30 – 10 – 1945

Πάνω από 150.000 λαού της Θεσσαλονίκης γιορτάζουν την απελευθέρωση της πόλης από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Παρακρατικοί ανοίγουν πυρ κατά των συγκεντρωμένων, δολοφονούν 1 και τραυματίζουν 8.

Το φύλλο του «Ριζοσπάστη», με ρεπορτάζ για την επίθεση το 1945
Το φύλλο του «Ριζοσπάστη», με ρεπορτάζ για την επίθεση το 1945

30 – 10 – 1956

Η Αγγλία και η Γαλλία επιδίδουν τελεσίγραφο στο Κάιρο και το Τελ-Αβίβ για τον τερματισμό των εχθροπραξιών και την αποχώρηση των στρατευμάτων από την περιοχή της διώρυγας του Σουέζ. Το τελεσίγραφο απορρίφθηκε. Την επομένη αγγλο-γαλλικά αεροσκάφη επιχειρούν βομβαρδισμούς αιγυπτιακών αεροδρομίων.

.

30 – 10 – 1960

Γεννιέται ο Αργεντινός ποδοσφαιριστής Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Φράνκο (Diego Armando Maradona), ο οποίος οδήγησε τη χώρα του στη νίκη στον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1986.

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Φράνκο
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Φράνκο το 2012
https://youtube.com/watch?v=VmyssDtOiLM%3Ffeature%3Doembed

30 – 10 – 1988

Πεθαίνει ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης.

Ο Τάσος Λειβαδίτης
Ο Τάσος Λειβαδίτης

Μαζί με άλλους της γενιάς του, άφησε τα πρώτα του γραπτά ίχνη, πάνω στους τοίχους της αδούλωτης πολιτείας, γράφοντας συνθήματα, παλεύοντας μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης.

https://youtube.com/watch?v=wBiZgZ5KFvo%3Ffeature%3Doembed

Την τετραετία 1948-1952, εξορίστηκε για τις πολιτικές του ιδέες στον Μούδρο, στον Αϊ – Στράτη και τη Μακρόνησο.

https://youtube.com/watch?v=BfyrN9uWEpA%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=BfyrN9uWEpA%3Ffeature%3Doembed

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω…»

(Από το ποίημα του Τ. Λειβαδίτη «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»)

https://youtube.com/watch?v=v1tGKJuCoE4%3Ffeature%3Doembed

30 – 10 – 2009

Πεθαίνει σε ηλικία 100 ετών, ο Κλοντ Λεβί -Στρος (Claude Lévi-Strauss), που χαρακτηρίστηκε πολλάκις «πατέρας της σύγχρονης ανθρωπολογίας και πρωτεργάτης του στρουκτουραλισμού στην επιστημονική ερευνητική μεθοδολογία».

Κλοντ Λεβί -Στρος
Ο Κλοντ Λεβί -Στρος

Ο Λεβί -Στρος, που αρχικώς σπούδασε φιλοσοφία και το έργο του θεωρείται θεμέλιο οποιασδήποτε ανθρωπολογικής μελέτης, δίδαξε στο φημισμένο «Κολέγιο της Γαλλίας» μεταξύ 1959 – 1982 και ήταν ισόβιο μέλος της γαλλικής Ακαδημίας από το 1973.

30 – 10 – 2013

Πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών ο σεναριογράφος Νίκος Φώσκολος.

Νίκος Φώσκολος
Ο Νίκος Φώσκολος

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά δούλεψε σε διάφορες εφημερίδες ως δημοσιογράφος στον τομέα του ελεύθερου και του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ, ενώ στη συνέχεια υπέγραψε τα σενάρια πολλών ταινιών στον κινηματογράφο αλλά και σε πολλά τηλεοπτικά σίριαλ.

https://youtube.com/watch?v=RRz4NhBCPuc%3Ffeature%3Doembed

Υπέγραψε το σενάριο για περισσότερες από εβδομήντα ταινίες, μεταξύ των οποίων: «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», «Κατηγορώ τους ανθρώπους», «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Κονσέρτο για πολυβόλα», «Ορατότης μηδέν», κ.ά.

30 – 10 – 2019

«Φεύγει» από τη ζωή, σε ηλικία 85 ετών, ο Γιάννης Σπανός, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες, που έχει βάλει την υπογραφή του σε πολλά αγαπημένα τραγούδια.

Ο Γιάννης Σπανός
Ο Γιάννης Σπανός

«Σαν με κοιτάς», «Οδός Αριστοτέλους», «Σπασμένο καράβι», «Στην Αλάνα», «Μαρκίζα», «Μια Κυριακή», «Ιδανικός και ανάξιος εραστής» και τόσα ακόμη.

https://youtube.com/watch?v=O6nLChp_lfI%3Ffeature%3Doembed

Γεννήθηκε στο Κιάτο, όπου ξεκίνησε και σπουδές πιάνου. Καθώς δούλευε ως πιανίστας στη Σχολή Χορού Ηρώς Σισμάνη, έπαθε ζημιά στα δάχτυλά του, γιατί έπαιζε ατελείωτες ώρες. Μετά από αυτό το γεγονός και με προτροπή του πατέρα του, πάει στο εξωτερικό. Πρώτα Γερμανία, στη συνέχεια Λονδίνο και μετά Παρίσι: «Ο τρίτος σταθμός μου και σημαδιακός. Αισθάνθηκα ότι εκεί ανήκω. Όλη η ψυχοσύνθεσή μου ταίριαζε με το γαλλικό τραγούδι, με τη γαλλική έκφραση, τη γαλλική γλώσσα», όπως είχε εκμυστηρευτεί στο «Μονόγραμμα» του Γιώργου Σγουράκη.

https://youtube.com/watch?v=1IcKNq5qiu0%3Ffeature%3Doembed

Τον εντυπωσιάζει η αριστερή όχθη του Σηκουάνα, εκεί που σύχναζαν οι Γάλλοι καλλιτέχνες. Γνωρίζει τις μπουάτ και βρίσκει δουλειά ως πιανίστας. Συνεργάστηκε με αστέρια της γαλλικής καλλιτεχνικής σκηνής, όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, η Ζιλιέτ Γκρεκό, ο Σερζ Γκενσμπούρ κ.ά., ενώ μελοποίησε και Γάλλους ποιητές.

https://youtube.com/watch?v=-NQGbL1mlGU%3Ffeature%3Doembed

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 επιστρέφει στην Ελλάδα. Το πρώτο του ελληνικό τραγούδι ήταν «Μια αγάπη για το καλοκαίρι» σε στίχους του Γιώργου Παπαστεφάνου και τη φωνή της 17χρονης, τότε, Καίτης Χωματά. Αυτό το ιδιαίτερο μουσικό ύφος που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, ονομάστηκε «Νέο Κύμα». Τον όρο αυτό – μετάφραση του γαλλικού «Nouvelle Vague» – τον ανέφερε ο ίδιος ο Γιάννης Σπανός στον Αλέκο Πατσιφά της Lyra, στον οποίο άρεσε και τον καθιέρωσε. Ο Μιχάλης Βιολάρης, η Αρλέτα, ο Γ. Πουλόπουλος και πολλές ακόμα νέες φωνές, που δεν είχαν συνδεθεί με άλλο ήχο, συνεργάζονται μαζί του.

https://youtube.com/watch?v=TIJLyfJjpoY%3Ffeature%3Doembed

Η καλλιτεχνική και συνθετική του δραστηριότητα καλύπτει όλους τους τομείς της μουσικής όλες αυτές τις δεκαετίες. Συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες τραγουδιστές (Γ. Μπιθικώτσης, Σ. Κόκοτας, Β. Μοσχολιού, Γ. Νταλάρας, Χ. Αλεξίου, Τ. Τσανακλίδου, Μ. Μητσιάς κ.ά.), καθώς και με μερικούς από τους μεγαλύτερους Έλληνες στιχουργούς, Λ. Παπαδόπουλο, Μ. Ελευθερίου, Πυθαγόρα, Γ. Παπαστεφάνου. Ορόσημα στην πορεία του θεωρούνται οι τρεις «Ανθολογίες», στις οποίες μελοποίησε Έλληνες ποιητές.

https://youtube.com/watch?v=34UJZ0nlk60%3Ffeature%3Doembed

Και όπως έχει πει και ο ίδιος: «Αυτή είναι η αίσθηση της απόλυτης τέχνης, η άρνηση στο εύκολο. Να επιλέγεις το δύσκολο και σπουδαίο τραγούδι και στίχος, μουσική, ερμηνεία να γίνονται ένα πράγμα εκείνη τη στιγμή, σαν ένα θεατρικό μονόπρακτο που δεν επαναλαμβάνεται»…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

31 -10 –1888

Γεννιέται ο συγγραφέας και ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης. «Η κομμουνιστική κοινωνία είναι το τελευταίο ατού της ταλαιπωρημένης ανθρωπότητας. Αν αποτύχει και σ’ αυτό, δεν της μένει παρά να επιστρέψει στο σκοτάδι και στην αποκτήνωση». Αυτήν την αλήθεια διατύπωσε στα 1932 με σαφήνεια ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης . Το αξιοπερίεργο είναι ότι δεν την διατύπωσε ένας αγωνιστής κομμουνιστής, αλλά ένας μεγαλοαστός εστέτ, ένας Αθηναίος δανδής, ένας ρομαντικός ποιητής, που έδωσε τέλος στη ζωή του, κουρασμένος από τη σκληρή πραγματικότητα του καιρού του. Τα ερωτήματα που εγείρονται από μια τέτοια αντιφατική στάση, δεν είναι εύκολο να απαντηθούν, αν δεν επιχειρήσουμε να εξετάσουμε τις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν τη ζωή του ποιητή, σε σχέση με τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής του.

O Ναπολέων Λαπαθιώτης
O Ναπολέων Λαπαθιώτης

Μοναχογιός του Λεωνίδα Λαπαθιώτη, ανώτερου αξιωματικού που συμμετείχε ενεργά με το Κόμμα των Φιλελευθέρων στην πολιτική ζωή του τόπου, και της Βασιλικής Παπαδοπούλου, ανιψιάς του Χαρίλαου Τρικούπη, μεγάλωσε σε ένα στοργικό οικογενειακό περιβάλλον και πήρε εξαιρετική για την εποχή του μόρφωση. Αν και ήταν πτυχιούχος της Νομικής, δεν χρειάστηκε ποτέ να ασκήσει κανένα επάγγελμα, αλλά αφοσιώθηκε στην Τέχνη. Ανήκε, επομένως, στους λίγους προνομιούχους νέους της αστικής κοινωνίας, που η καλή οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους επέτρεπε μια τέτοια επιλογή. Ωραιοπαθής, μποέμ, θαυμαστής του Οσκαρ Ουάιλντ και των απόψεών του, ήταν ο εκλεκτός των αθηναϊκών σαλονιών και ταυτόχρονα ο νυκτόβιος περιπατητής των αθηναϊκών δρόμων. Αν και πολυγραφότατος, με μεγάλη δυσκολία δημοσίευε τα έργα του. Την πρώτη και μοναδική ποιητική του συλλογή την εξέδωσε το 1939, πέντε χρόνια πριν την αυτοκτονία του. Στη διάρκεια της Κατοχής, έχοντας χάσει και τους δυο γονείς του, ζει ξεχασμένος, εξαθλιωμένος και εθισμένος πλέον στα ναρκωτικά στο σπίτι του στα Εξάρχεια. Εχει ξεπουλήσει την οικογενειακή περιουσία και ένα μεγάλο μέρος της εξαιρετικής βιβλιοθήκης του. Τα ξημερώματα της 8ης Γενάρη 1944, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης αυτοκτόνησε με περίστροφο σε ηλικία 56 ετών. Η κηδεία του έγινε με έρανο της «Νέας Εστίας». Ο ποιητής δεν άντεχε πια να ζει μέσα στα αδιέξοδά του. Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο εξαθλίωσης και απόγνωσης, ώστε ένιωθε ότι η ζωή δεν είχε να του δώσει τίποτα πια. «Από κούραση και όχι από φτώχεια», μας λέει ο Βάρναλης, αυτοκτόνησε ο ποιητής. Κι είχε απόλυτο δίκιο, μιας και ο Λαπαθιώτης, ευνοημένος από την τύχη, πίστεψε ότι αυτή η εύνοια δεν θα είχε τέλος και αναζητούσε το ακατόρθωτο.

31 – 10 – 1918

Πεθαίνει ο Αυστριακός ζωγράφος Έγκον Σίλε (Egon Schiele).

Έγκον Σίλε
Ο Έγκον Σίλε

Ήταν προστατευόμενος του Γκούσταβ Κλιμτ και ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους πορτραίτων του 20ου αιώνα.

Έγκον Σίλε
Έγκον Σίλε-Καθιστή γυναίκα με ανασηκωμένα πόδια 1917

Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται κυρίως από ένταση. Χαρακτηρίστηκε επίσης ως ζωγράφος του εξπρεσιονισμού, ωστόσο είχε και επιρροές από την Αρ Νουβό.

Έγκον Σίλε
Έγκον Σίλε-Ο θάνατος κι ο άντρας, 1911

1922

31 -10 – 1940

Ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης απευθύνει από τα κρατητήρια της Ασφάλειας το περίφημο Ανοιχτό Γράμμα του καλώντας τον ελληνικό λαό σε αντίσταση κατά του φασίστα εισβολέα:

Το γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη
Το γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη

«Προς το λαό της Ελλάδας.

Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα, με σκοπό να την υποδουλώσει και να την εξανδραποδίσει. Σήμερα, όλοι οι Ελληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα, ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούρια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα ‘ναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.

Αθήνα, 31 του Οχτώβρη 1940,

Νίκος Ζαχαριάδης

Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ».

31 – 10 – 1993

Πεθαίνει ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Φεντερίκο Φελίνι (Federico Fellini) .

Φεντερίκο Φελίνι
O Φεντερίκο Φελίνι

Από παιδί είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον κόσμο των σαλτιμπάγκων, των μαριονετών, του μιούζικ χολ. Καθοριστική για τη ζωή του, αλλά και ορισμένες ταινίες του θα είναι η αυστηρή εκπαίδευση του πάτερ Καρισίμι στο κολέγιο του Φανό. Γοητεύεται από ιστορίες φανταστικές πέρα από την πραγματικότητα, καθώς και από πρόσωπα και φιγούρες περιθωριακές και εκκεντρικές.

https://youtube.com/watch?v=CucHyXsxCU8%3Ffeature%3Doembed

Αλώστε, είναι ενδεικτικό ότι σε πολλές ταινίες του, πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν κλόουν, νάνοι, τρελοί του χωριού. Ο μεγάλος δημιουργός προσέγγισε τον κόσμο του κινηματογράφου μέσα από τη γελοιογραφία και το σκίτσο, από τότε που ήταν στα θρανία. Αφού για ένα διάστημα δούλεψε στα καφενεία του Ρίμινι, φτιάχνοντας τα πορτρέτα των πελατών. Με την ταινία «Οι Βιτελόνι», που γύρισε το 1953, θα γνωρίσει την πρώτη του επιτυχία στο χώρο του κινηματογράφου. Τα έργα του συνδυάζουν όνειρα, φαντασία και πάθος.

https://youtube.com/watch?v=kacObYNCaEM%3Ffeature%3Doembed

Το 1954 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και το 1960 τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1956, το 1961 και το 1974 κέρδισε το βραβείο της Ένωσης Κριτικών της Νέας Υόρκης.

https://youtube.com/watch?v=7u6VLEezxlQ%3Ffeature%3Doembed

Πήρε τέσσερις φορές, το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας: το 1956 για το «Λα Στράντα», το 1957 για το «Οι νύχτες της Καμπίρια», το 1963 για το «8 ½» και το 1974 για το «Θυμάμαι» και προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τις ταινίες: «Γλυκιά ζωή» το 1961, «8 ½» το 1963, «Σατυρικόν» το 1970 και «Θυμάμαι» το 1975. Το 1993 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε Τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο του έργου του.

30 – 10 – 2011

Οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» στον Ασπρόπυργο απαντούν στους εκβιασμούς και τις απειλές της εργοδοσίας για μειώσεις μισθών και απολύσεις με την κήρυξη απεργίας διαρκείας

9μηνη Απεργία στη Χαλυβουργία το 2011
Απεργοί συγκεντρωμένοι στην πύλη του εργοστασίου

Εναντίον τους επιστρατεύτηκε κάθε μέσο που είχε στη διάθεσή της η εργοδοσία, η απειλή της πείνας και της ανεργίας, τα αστικά ΜΜΕ που χυδαία συκοφαντούσαν τον αγώνα τους και βεβαίως η κρατική καταστολή, τα ΜΑΤ.

9μηνη Απεργία στη Χαλυβουργία το 2011
Η κυβέρνηση στο πλευρό των εργοδοτών, προσπάθησε με τη βία να σπάσει τον δίκαιο Αγώνα των Χαλυβουργών

Παρόλα αυτά, η ηρωική απεργία των χαλυβουργών θα διαρκέσει 9 ολόκληρους μήνες, με τη συνδρομή και ενός πρωτοφανούς κύματος ταξικής αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε στις γραμμές της εργατικής τάξης της χώρας μας, αλλά και διεθνώς.

9μηνη Απεργία στη Χαλυβουργία το 2011
Οι εργάτες με τις οικογένειές τους στο εργοστάσιο

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΠΟΛΙΤΙΚΗ→ΠΟΛΙΤΙΚΗ


4 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Σε κάθε ιστορική επέτειο για το Κομμουνιστικό κίνημα — ειδικά όσον αφορά στους ηγέτες του — η μνήμη γίνεται ένα με το σήμερα . Γιατί το έργο τους είναι υλική δύναμη για το μέλλον της ιστορικής εξέλιξης . Δύναμη που συμβάλλει στη διαμόρφωση και στην ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης . Ένας τέτοιος λοιπόν ηγέτης , Κομμουνιστής και επαναστάτης ήταν ο Τσε Γκεβάρα , που σαν σήμερα το 1967 έπεσε από τα βόλια των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών .
Ο Τσε υπηρέτησε την Κουβανέζικη Επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση και αν βρέθηκε . Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας , ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάστασή , ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική .
Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη του1967 ο Τσε πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο κατεστραμμένο , συνελήφθη και κατ’ απαίτηση των Αμερικανών δολοφονήθηκε την επομένη . Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο και τελικά η θέση αποκαλύφθηκε στις 28 Ιούνη του 1997. Τιμή και δόξα στο μεγάλο επαναστάτη Τσε Γκεβάρα . HASTA LA VICTORIA SIEMPRE .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Καλημέρα!
Στις 12 Οκτώβρη του 1944 Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Αθήνα και μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους της Αθήνας . Το νέο ότι οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν το πρωί (9.45 ) από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία , έκανε αστραπιαία , στόμα με στόμα , το γύρο της πρωτεύουσας . 《ΛΕΥΤΕΡΙΆ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ! Η ΑΘΉΝΑ ΓΙΟΡΤΆΖΕΙ 》,γράφει ο Ριζοσπάστης την επόμενη μέρα . 《Χάθηκε 》σημειώνονταν στο ρεπορτάζ το 《βρωμερό κουρέλι του φασισμού από την Ακρόπολη( ….) .Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή , το στιλέτο του προδότη (…..) ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει την Νίκη της (….) Διαδηλώσεις που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα ξεχύνονται από παντού . Από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια (….) Και πάνω απ ‘ όλα μία φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα (…) . ΕΑΜ! ΕΑΜ! 》. Το 1946 η τότε κυβέρνηση απαγορεύει τον εορτασμό της επετείου της απελευθέρωσης της Αθήνας .
Η μέρα της
απελευθέρωσης της Αθήνας από τον γερμανικό ζυγό αποτελεί οπωσδήποτε ένα σημαντικό γεγονός , παρά το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη το ΕΑΜικό κίνημα δρούσε σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης . Μάλιστα αυτό το διάστημα μόνος του ο ΕΛΑΣ Αθήνας – Πειραιά ” μπορούσε αν έπαιρνε εντολή να καταλάβει σε μία ώρα το κέντρο και όλη την Αθήνα ” ( Σπύρος Α . Κωτσάκης (Νέστωρας ) .Τέτοια εντολή όπως είναι γνωστό , δεν υπήρξε . ( Ριζοσπάστης 6 -10 -2018 ) . Φυσικά όλα αυτά με την προυπόθεση ότι το ΚΚ θα έθετε στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της επίλυσης της αντίθεσης “ποιός – ποιόν” παίρνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα βάσει σχεδίου . Γιατί δεν συναίβει αυτό πολλά μπορεί να ειπωθούν . Το μόνο που δεν μπορεί να ειπωθεί και να αμφισβητηθεί είναι το γεγονός ότι το ΕΑΜικό κίνημα υπό την καθοδήγηση του Κόμματος της εργατικής τάξης του ΚΚΕ έδωσε ένα τίμιο αγώνα όχι μόνο ενάντια στον κατακτητή αλλά και στον εσωτερικό αντίπαλο τα “τάγματα ασφαλείας” , συμβάλλοντας στο τσάκισμα του φασισμού διεθνώς .
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι δεν αρκεί η απελευθέρωση μόνο από τον κατακτητή , αλλά θα πρέπει να συνοδεύεται και από την απελευθέρωση από τη μισθωτή σκλαβιά , από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος .
Μόνο τότε περνάς από τη σκλαβιά στο βασίλειο της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Μνήμη σήμερα (1985 )του χαράκτη Τάσσου Αλεβίζου .
Ο Τάσσος χάραξε ανεξίτηλα στη μνήμη μας τις μεγάλες ώρες της ταξικής πάλης στη χώρα μας, έκανε εικόνες τις ιδέες μας για τον κόσμο που θέλουμε να φτιάξουμε, έδωσε σχήμα και μορφή στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, όπως ο Ρίτσος του έδωσε τη φωνή του. Το έργο του είναι ο πιο σύντομος δρόμος για να φτάσουμε σ΄ό,τι ανώτερο κρύβει η λαϊκή ψυχή.
Η στράτευσή του στο ΚΚΕ όχι μόνο δεν κατέστρεψε την Τέχνη του, αλλά ίσα – ίσα πυροδοτούσε την ανανέωσή της.
Ο ρεαλισμός της δεν την αποστείρωσε, αλλά την έκανε να μιλά στο μυαλό και την καρδιά με τρόπο που ποτέ κανένας από όσους καλλιτέχνες αναζητούν ταυτότητα στον εσωτερικό τους κόσμο και την επιφοίτηση της μορφής, δεν θα μπορέσει να το κάνει.
Μνήμη σήμερα (1985 )του χαράκτη Τάσσου Αλεβίζου .
Ο Τάσσος χάραξε ανεξίτηλα στη μνήμη μας τις μεγάλες ώρες της ταξικής πάλης στη χώρα μας, έκανε εικόνες τις ιδέες μας για τον κόσμο που θέλουμε να φτιάξουμε, έδωσε σχήμα και μορφή στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, όπως ο Ρίτσος του έδωσε τη φωνή του. Το έργο του είναι ο πιο σύντομος δρόμος για να φτάσουμε σ΄ό,τι ανώτερο κρύβει η λαϊκή ψυχή.
Η στράτευσή του στο ΚΚΕ όχι μόνο δεν κατέστρεψε την Τέχνη του, αλλά ίσα – ίσα πυροδοτούσε την ανανέωσή της.
Ο ρεαλισμός της δεν την αποστείρωσε, αλλά την έκανε να μιλά στο μυαλό και την καρδιά με τρόπο που ποτέ κανένας από όσους καλλιτέχνες αναζητούν ταυτότητα στον εσωτερικό τους κόσμο και την επιφοίτηση της μορφής, δεν θα μπορέσει να το κάνει.
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Κι όταν πεθάνω και δε θάμαι ούτε λίγη σκόνη πια μέσα στους δρόμους σας ,
τα βιβλία μου στέρεα και απλά , θα βρίσκουν πάντοτε μία θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια , ανάμεσα στο ψωμί και τα εργαλεία του λαού .
Πέρασαν κιόλας τριάντα πέντε χρόνια και τα βιβλία σου , στέρεα και απλά , κατέχουν πάντοτε μία θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια μας , για να μπορούμε να διαβάζουμε και να ονειρεύομαστε από το τεράστιο έργο σου , που άφησες παρακαταθήκη στις νέες γενιές , που θα θελήσουν να έρθουν σε επαφή με αυτό .
Και εγώ
ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος.
Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη…
Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα.
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών.
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δως μου το χέρι σου…
Δως μου το χέρι σου…
Ο Τάσος Λειβαδίτης , ο οποίος σαν σήμερα το 1988 έκανε το άλμα στην αθανασία , υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της χώρας μας .
Μαζί με άλλους της γενιάς του , άφησε τα πρώτα του γραπτά ίχνη, πάνω στους τοίχους της Αδήλωτης Πολιτείας , γράφοντας συνθήματα , παλεύοντας μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης .
Την τετραετία 1948 – 1952 εξορίστηκε για τις πολιτικές ιδέες στο Μούδρο , στον Αη Στράτη και την Μακρόνησο .
https://youtu.be/uXtMEDx4fTQ
Το 1953 ο Τάσος Λειβαδίτης δημοσιεύει το ” Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου ” που είχε χαρακτηρισθεί το “λαϊκό ανάγνωσμα της αριστεράς “. Για το έργο αυτό του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία . Το βιβλίο αργότερα κατασχέθηκε με αιτία το Φιλιρεινικό περιεχόμενο . Το 1955 ο ποιητής , θα δικαστεί για το συγκεκριμένο έργο και η δίκη του θα αποκτήσει Πανελλήνιο ενδιαφέρον . Στο εδώλιο , ο ποιητής με αξιοπρέπεια , ανθρωπιά και συναίσθηση της πνευματικής ευθύνης , διατυπώνει το σκοπό της τέχνης , πείθοντας το ακροατήριο και τους δικαστές και αθωώνεται .
Για το συγκεκριμένο ποίημα ο Μάρκος Αυγέρης Θ ‘ αναφέρει ότι είναι μια κραυγή ελπίδας και προσδοκίας, που ανεβαίνει μέσα από τους σημερινούς , τάφους των ηρωικών μαρτύρων .
https://youtu.be/dKzCE251Gq0
https://youtu.be/aDa37wzx-JQ
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

ΖΩΓΡΑΦΟI

25 – 10 – 1881

Γεννιέται στη Μάλαγα της Ισπανίας ο Πάμπλο Ρουίθ (Pablo Ruiz y Picasso) γιος του Χοσέ Ρουίθ Μπλάσκο, καθηγητή του σχεδίου, και της Μαρίας Πικάσο Λόπεθ.

Εκδηλώνοντας το ταλέντο του στη ζωγραφική από πολύ νωρίς θα πραγματοποιήσει με τη βοήθεια του πατέρα του την πρώτη του Έκθεση σε ηλικία 13 ετών.

Πάμπλο Πικάσο
Ο Πάμπλο Πικάσο

Ακολούθησε το 1895 η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και το 1897 η Βασιλική Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.

Στα καφενεία, στους δρόμους, στους οίκους ανοχής και στο Μουσείο Πράδο θα ανακαλύψει τη ζωή και την ισπανική ζωγραφική και όταν μια ασθένεια θα τον στείλει για ανάρρωση το 1899 σε ένα χωριό της Καταλονίας, θα γνωρίσει τους αγρότες και θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη διαφορετικός.

Η πρώτη πράξη της αλλαγής του ήταν η χρήση του επωνύμου της μητέρας του. Είχε «γεννηθεί» ο Πάμπλο Πικάσο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Το καφενείο της Βαρκελώνης «Οι Τέσσερις Γάτοι» φιλοξένησε την πρώτη του ατομική έκθεση το Φλεβάρη του 1900, ενώ η συναισθηματική του φόρτιση εκείνο τον καιρό είχε τόσο έντονο γαλάζιο χρώμα που έδωσε το όνομά του στην «Μπλε» περίοδο της Τέχνης του από το 1901 έως το 1904.

Δεν προσπάθησε ποτέ να μιλήσει γαλλικά «σαν Γάλλος», του ήταν αρκετή η χρήση της γλώσσας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1904, περικυκλωμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τις οδηγίες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, αλλά και από τη ζωή που έσφυζε γύρω του.

Πάμπλο Πικάσο - Ζαν Κοκτώ
Ο Πάμπλο Πικάσο με τον Ζαν Κοκτώ

Η σημασία της εποχής δεν ήταν τόσο η ζωγραφική με «γήινα» και «κεραμικά» χρώματα – «Ρόδινη Περίοδος» (1905 – 1907) – όσο η συνειδητοποίηση πως η αλήθεια των πραγμάτων δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην άμεση αίσθηση για τα πράγματα, πως η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι «τέτοια» γιατί απλώς «έτσι» την αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης.

Πραγματοποιεί τη ρήξη με τον «ακαδημαϊσμό» με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» που ξεκίνησε το 1907, το άφησε ημιτελές, επανήλθε το 1925 και το παρουσίασε το 1937, ένα έργο όπου τα πρόσωπα μετατρέπονται σε σύμβολα και το ζωγραφικό έργο εν γένει παύει να είναι απλώς ένα «παράθυρο» στον ορατό κόσμο των πρώτων εντυπώσεων.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-«Φαύνοι και κατσίκα», έργο του Πάμπλο Πικάσο. Νοέμβριος 1959

Ο Πικάσο προσέφερε μια νέα «οπτική γλώσσα», ως παιδί του καιρού της και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που αποκάλυπταν αθέατες ως τότε πλευρές της πραγματικότητας.

Η ζωγραφική, πλέον, δεν αρκείται να περιγράφει το ορατό, αλλά θα προσπαθήσει να το «αναπαραστήσει» στην ολότητά του, είτε παρασταίνοντας ταυτόχρονα στην ίδια επιφάνεια τις διάφορες όψεις του (κυβισμός), είτε τις διαδοχικές φάσεις της κίνησής του (φουτουρισμός).

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Αυτοπροσωπογραφία, 1906

Ταυτόχρονα, αναζητείται η ανάδειξη εκείνων των επιμέρους στοιχείων, τα οποία ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στην έκφραση του έργου.

Έτσι προκύπτουν έργα που κινούνται σε δύο κατευθύνσεις παραστάσεων: Εκείνες που εμφανίζουν αφαιρετικά την πραγματικότητα και εκείνες που προκύπτουν από την αναδιαμόρφωση της εικόνας, τάση που ακολούθησε ο Πικάσο ( άνθρωπος – ταύρος, Κένταυρος, γυναίκα – περιστέρι) επιδιώκοντας την συνένωση του συμβολικού περιεχόμενου των αντικειμένων – μερών του πίνακα σ’ ένα ενιαίο σύμβολο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Εργοστάσιο-Horta de Ebbo (1909)

Μαζί με τον Ζορζ Μπρακ θα αναπτύξουν τον Αναλυτικό Κυβισμό (1907 – 1912), το Συνθετικό Κυβισμό (1912 – 1915) και την τεχνική του κολάζ.

Ο Πικάσο τάχθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της δημοκρατικής Ισπανίας, αποδέχθηκε τη θέση του διευθυντή του Μουσείου του Πράδο και βοήθησε να τοποθετηθούν οι συλλογές του σε ασφαλές μέρος.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Περιστέρι

Η μυθολογία της Μεσογείου με τον Μινώταυρο – θύτη και το άλογο – θύμα είναι η «πρώτη ύλη» για τον πίνακά του «Εφιάλτες και ψευτιές του Φράνκο» για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Πάμπλο Πικάσο
Σκίτσο του Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο από τον Πάμπλο Πικάσο

Στις 28 του Απρίλη 1937 η ναζιστική αεροπορία ισοπεδώνει την Γκουέρνικα και συγκλονισμένος ζωγραφίζει τον παγκοσμίως γνωστό πίνακα στον οποίο καταργείται η «αντιπαλότητα» ταύρου και αλόγου και όλα τα υποκείμενα ενέχουν τη συμβολική του θύματος.

Αν και οι δολοφόνοι δε «φαίνονται» στο έργο, «υπάρχουν» παντού.

Ο Πικάσο απέδωσε όλη την τραγικότητα του γεγονότος, χρησιμοποιώντας μαύρο, λευκό και γκρι.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Γκουέρνικα

Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ.

Όταν οι ναζί κατέλαβαν το Παρίσι στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, προσήγαγαν τον Πικάσο και ένας φασίστας αξιωματικός τού έδειξε μια φωτογραφία του πίνακα ρωτώντας τον:

– Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;

Κι ο Πικάσο απάντησε: Όχι, Εσείς!

https://youtube.com/watch?v=jc1Nfx4c5LQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1944 ο Πάμπλο Πικάσο έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, μια κίνηση τεράστιας πολιτικής και ηθικής σημασίας.

Αναδεικνύεται σε ηγετική φυσιογνωμία του Παγκοσμίου Κινήματος Ειρήνης, ενώ λόγω της δράσης του αυτής, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν του χορήγησε βίζα εισόδου στη χώρα.

Στο Κίνημα συμμετείχε ολόπλευρα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι γνώρισαν τον Πικάσο που τιμήθηκε με το Βραβείο «Στάλιν» το 1950 και το Βραβείο «Λένιν» το 1962 από το έργο του «Περιστέρι» ή έχουν δει μόνο αυτό.

https://youtube.com/watch?v=ExCQZ940Rbw%3Ffeature%3Doembed

Εργαζόμενος συνεχώς, εμβάθυνε επίσης στο έργο των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, ζωγραφίζοντας με αυστηρότητα και επινόηση μια σειρά παραλλαγών από πίνακες των Βελάσκεθ, Ντελακρουά, Κράναχ, Γκρέκο.

Απεικόνισε στο έργο του τη διαλεκτική της Ιστορίας, δημιούργησε μια νέα «οπτική γλώσσα», στρατεύθηκε στον αγώνα της εργατικής τάξης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπάθησε να απαντήσει σε τρομακτικά ερωτήματα και σε εποχές όπου βασιλεύει η χυδαιότητα της δήθεν «διαφάνειας», υπενθυμίζει συνεχώς πως για τον αληθινό καλλιτέχνη συνιστά έσχατο μαρτύριο το να «γεννά» ορατές μορφές.

https://youtube.com/watch?v=pNrYupcDlXE%3Ffeature%3Doembed

Ο Πάμπλο Πικάσο «έφυγε» στις 8 Απρίλη 1973, έχοντας δωρήσει στην ανθρωπότητα το έργο του και τις αυστηρές και βαθιές διαπιστώσεις κάθε αληθινού δημιουργού: «Ο καλλιτέχνης είναι μια πολιτική ύπαρξη. Αντιμετωπίζει τα γεγονότα που μπορεί σπαρακτικά ή ευχάριστα και αντιδρά σε αυτά με όλο του το είναι. Τι νομίζετε ότι είναι ο ζωγράφος; Ενας ανόητος που έχει μόνο μάτια;…

Κανένας πίνακας δε δημιουργήθηκε για να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για επίθεση αλλά και για άμυνα εναντίον του εχθρού».

Πηγή : ALT.GR

22 – 10 – 1906

Πεθαίνει ο Γάλλος μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πολ Σεζάν (Paul Cézanne‎).

Πολ Σεζάν
Ο Πολ Σεζάν το 1861

Σπούδασε νομικά ενώ παράλληλα παρακολουθούσε και μαθήματα ζωγραφικής. Παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του, αποφάσισε να ακολουθήσει την καλλιτεχνική του φύση και για το σκοπό αυτό, το 1861 επισκέφτηκε το Παρίσι μαζί με τον συγγραφέα Εμίλ Ζολά, με τον οποίο συνδεόταν φιλικά.

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό και άλλους καλλιτέχνες που ανήκαν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Το σπίτι του κρεμασμένου , 1873

Ο Σεζάν επηρεάστηκε σημαντικά από τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους, ωστόσο πρόσθεσε και προσωπικά χαρακτηριστικά στους πίνακες του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να μετατρέψει τον ιμπρεσιονισμό «σε κάτι στέρεο που διαρκεί όσο και η τέχνη που εκτίθεται στα μουσεία».

Πολ Σεζάν
Αυτοπροσωπογραφία του Πολ Σεζάν

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Αγόρι με κόκκινο γιλέκο, 1888–1890

Πηγή : ALT.GR

3 – 11 – 1954

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς (Henri Émile Benoît Matisse). Θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης.

Ανρί Ματίς
Ο Ανρί Ματίς (φωτογραφία της 20/5/1933

Σπούδασε νομικά στο Παρίσι όπου μετακόμισε το 1887 και αφού απέκτησε την δικηγορική άδεια εργάστηκε για ένα διάστημα ως συμβολαιογράφος στην γενέτειρά του. Το 1891 προσβλήθηκε από ασθένεια και κατά το στάδιο της ανάρρωσής του ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στο Παρίσι όπου σπουδάζει στην ακαδημία τεχνών Julian, μαθητής του Οντιλόν Ρεντόν (Odilon Redon) και του Γκυστάβ Μορώ.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (1940)

Ο Ματίς παράγει τους πρώτους του πίνακες επηρεασμένος από τα έργα των Σεζάν, Γκωγκέν, βαν Γκογκ, αλλά και από την παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη. Η μεθοδολογία του περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά την ανεξάρτητη επεξεργασία επιμέρους στοιχείων του πίνακα και στο τελικό μόνο στάδιο την ανάμιξή τους για την παραγωγή της τελικής σύνθεσης. Η τεχνοτροπία του Ματίς είναι αυτή που χαρακτηρίζει το κίνημα των φωβιστών. Η θεματολογία του ήταν διανθισμένη συνήθως με έντονα, φωτεινά χρώματα και αποτελείται κυρίως από προσωπογραφίες, εσωτερικούς χώρους και θέματα νεκρής φύσης.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο της Λυδίας Ντελεκτόρσκαγια (1947)

Η πρώτη ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε πραγματοποιήθηκε το 1901 ενώ η πρώτη ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1904. Τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Την περίοδο 1908-1912 εκθέτει επίσης πολλά έργα του σε Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο και Λονδίνο.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-αυτοπροσωπογραφία

Αν και το κίνημα των φωβιστών, του οποίου αποτελεί ηγετική μορφή, χάνει την αίγλη του μετά από το 1906, ο ίδιος ο Ματίς γνωρίζει σημαντική καλλιτεχνική αναγνώριση με τα έργα που παράγει την περίοδο 1906-1917 τα οποία ξεφεύγουν από τα όρια του φωβισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Ο Χορός

Ο Ματίς συνδέθηκε φιλικά με τον Πάμπλο Πικάσο αν και μεταξύ τους υπήρχε πάντα και το στοιχείο του ανταγωνισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η χαρά της ζωής

Από το 1917 μέχρι την ημερομηνία του θανάτου του, ο Ματίς έζησε στην πόλη Σιμιέ (Cimiez), σημερινό προάστιο της Νίκαιας (Nice). Το 1941 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο και ένα μέρος των τελευταίων χρόνων της ζωής του αναγκάστηκε να το περάσει σε αναπηρική καρέκλα. Παρά το γεγονός αυτό, δεν εγκατέλειψε το έργο του, αντιθέτως ασχολήθηκε ενεργά με την τεχνική του κολάζ, μέσω της οποίας κατάφερε να παραγάγει μερικά από τα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμα σήμερα έργα του.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η γάτα με το κόκκινο ψάρι

Πηγή : ALT.GR

Διαβάζοντας τον Ματίς

Δημήτρης Στεφανάκης

Πέμπτη, 16/10/2025 10:10

 17  Tweet

Η γλώσσα ενός μεγάλου ζωγράφου κρύβει πολύτιμη «φλυαρία»

Διαβάζοντας τον Ματίς

Η ζωγραφική και το μυθιστόρημα θεωρούνται οι γονείς της εσχάτης των τεχνών, του κινηματογράφου. Οι κινηματογραφιστές αξιοποίησαν την αφηγηματική των ζωγράφων, ανακαλύπτοντας σ’ ένα και μόνο ζωγραφισμένο στιγμιότυπο μια ολόκληρη ιστορία που οι μυθιστοριογράφοι χρειάζονται συνήθως περισσότερες από διακόσιες ή τρακόσιες σελίδες για να αφηγηθούν.

Odalisque With Red Pants, Ewer And Pedestal Artwork By Henri Matisse Oil  Painting & Art Prints On Canvas For Sale - PaintingStar.com Art Online Store

Η περίπτωση του Ανρί Ματίς είναι άκρως ενδεικτική. Οι επιλογές του ζωγράφου όσον αφορά τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στους πίνακές του υποδηλώνουν μια διακριτικά εκφρασμένη εξέγερση απέναντι στην Ιστορία αλλά και στα κοινωνικά στερεότυπα. Ο Ματίς συχνά δανείζεται τολμηρά πρότυπα, διατηρώντας σε περίοπτη θέση τις εκδοχές της οδαλίσκης. Θίγει έτσι ζητήματα που αφορούν τη θέση της γυναίκας, το ρόλο της ως σκεύος ηδονής, αλλά και την συμβολή της σε μια έστω φαινομενική ισορροπία σε κοινωνίες γεμάτες ρήγματα και ανισότητες.

Henri Matisse, Odalisque sur la terrasse (Odalisque on the Terrace), 1922,  Aquatint (S)

Ο Ματίς ζωγραφίζει σε ένα περιβάλλον που θυμίζει «Χίλιες και μία νύχτες» δημιουργώντας με το χρωματικό δυναμισμό και τις άπειρες λεπτομέρειες της προοπτικής ένα περίπλοκο δίχτυ αναφορών στις ανθρώπινες κοινωνίες, στις προκαταλήψεις των ανθρώπων, στα ήθη και τις συνήθειες που συνθέτουν την κοινότοπη καθημερινότητά τους – καθημερινά, ωστόσο, που οι μεγάλοι ζωγράφοι σαν τον Ματίς μπορούν να την προβάλλουν με τη μοναδική μαγεία του ταλέντου τους.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Πηγή : fosonline.gr

Αν ο Σεζάν χρειάστηκε εκατό χρόνια…

Δημήτρης Στεφανάκης

Πέμπτη, 25/09/2025 11:41

 

Αν η καθολική αναγνώριση για τον Σεζάν ήρθε ύστερα από 100 χρόνια, σημαίνει πως υπάρχει πάντα ελπίδα για τη μεγάλη τέχνη

Αν ο Σεζάν  χρειάστηκε εκατό χρόνια...

Ο καλλιτέχνης για τον οποίο ο Πικάσο είχε πει: «Είναι ο ένας και μοναδικός δάσκαλός μου», ο Πολ Σεζάν, χρειάστηκε 100 χρόνια για να λάβει το χρίσμα της αναγνώρισης από τους συμπατριώτες του. Η μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Παρίσι το 1995 ήρθε απλά να επιβεβαιώσει το κοινό μυστικό στους εικαστικούς κύκλους του 20ου αιώνα, ότι δηλαδή πατέρας της μοντέρνας τέχνης ήταν αυτός ο μονήρης και εκκεντρικός ζωγράφος που επηρέασε όσο κανείς άλλος το πέρασμα στον κυβισμό, στον σουρεαλισμό και στην αφηρημένη τέχνη.

undefined

Ο Σεζάν, πνευματικό τέκνο του Καμίλ Πισαρό, έζησε τη ζωή του μακριά από το Παρίσι, το κέντρο του κόσμου, απομονωμένος τον περισσότερο καιρό στην Προβηγκία, όπου αναμετρήθηκε με το φως του Νότου και την Μεσογειακή απλότητα. Η γεωμετρική θέαση του κόσμου, με την χειραγώγηση των χρωμάτων και της εικαστικής φιοριριτούρας τον έθεσε απέναντι από τον φανφαρονισμό της ζωγραφικής του Βαν Γκογκ.

Αρλεκίνος, 1890 Ουάσινγκτον, National Gallery of Art

Η υστεροφημία του Σεζάν, ο οποίος επηρέασε τον Πικάσο και τον Ματίς όσο κανείς άλλος, εκτοξεύθηκε μόλις στο τέλος του 20ου αιώνα, ενός αιώνα που ο ίδιος όρισε εικαστικά. Η μεγάλη τέχνη απαιτεί υπομονή και η ελπίδα ποτέ δεν χάνεται.

undefined

Πολιτισμός

Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει

Δημήτρης Στεφανάκης

Τρίτη, 24/12/2024 10:17

 11  Tweet

Η αφήγηση είναι απαράβατος κανόνας ακόμα και στη  ζωγραφική

Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει

Το ξέρουμε πια πως οι πίνακες της ζωγραφικής δεν αποτυπώνουν μία εικόνα, ακόμα κι αν δίνουν αυτή την εντύπωση. Τα μεγάλα έργα της αναποραστατικής τέχνης από την «Νυχτερινή περίπολο» του Ρέμπραντ και το «Las meninas του Βελάσκεθ μέχρι τις «Λουόμενες» του Σεζάν και τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» του Πικάσο είναι στην ουσία ένα κολλάζ εικόνων, η αναπαράσταση μιας σύνθετης πραγματικότητας ειδωμένης από πολλές γωνίες. Είναι δηλαδή ένα εικσαστικό μυθιστόρημα, μια σύνθετη αφήγηση με περισσότερους από ένα πρωταγωνιστές, με διάφορα επεισόδια, με μια πολυπρισματική θέαση του πραγματικού κόσμου. Οι εκφράσεις των προσώπων, οι στάσεις και το εκτόπισμα των σωμάτων, οι λεπτομέρειες του περιβάλλοντος χώρου, αποδίδουν μια δυναμική υπόσταση σε ένα πίνακα, οι μορφές του οποίου αλλάζουν στα μάτια του θεατή μέσα από τις αλληλεπιδράσεις και την ψυχολογία της στιγμής.

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνει το αξίωμα πως δεν υπάρχει τίποτε σε αυτή τη ζωή που να ξεφεύγει από τον νόμο της αφήγησης. Για να δώσεις σάρκα και οστά σε κάτι θα πρέπει να το αφηγηθείς. Ο τρόπος που θα επιλέξεις να το κάνεις, με λέξεις, με σχήματα, με όγκους, με χρώματα, με νότες, εναπόκειται σ’ εσένα. Η μεγάλη ζωγραφική έχει να επιδείξει το δικό της μυθιστόρημα κι εμείς που το διαβάζουμε ξανά και ξανά είναι σαν να φυλλομετρούμε ένα βιβλίο που αλλάζει μέσα στα χρόνια, γιατί αλλάζουν οι εποχές και οι άνθρωποι που τις κατοικούν.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Πηγή : fosonline.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Σερτζ Πολιακόφ – Ένας εμιγκρές που αναζητούσε την τέχνη στη σιωπή – Fosonline www.fosonline.gr
«Στης Ακρόπολης τα Μέρη» – Fosonline www.fosonline.gr
Περλστάιν: Ο εισηγητής του «σκληρού ρεαλισμού» – Fosonline www.fosonline.gr
Μπρις Μάρντεν: Ο διάσημος μινιμαλιστής ζωγράφος που αγάπησε την Ύδρα – Fosonline www.fosonline.gr
«Πρωτόλεια» – Fosonline www.fosonline.gr
Η γλυπτική των μεγάλων ζωγράφων – Fosonline www.fosonline.gr
Η εκδίκηση της ζωγραφικής – Fosonline www.fosonline.gr
O Πισαρό ζήλευε τους Καθεδρικούς του Μονέ – Fosonline www.fosonline.gr
Σαγκάλ: «Τρέξτε, σκότωσαν τον Σουτίν!» – Fosonline www.fosonline.gr
10+1 ιέρειες της μοντέρνας τέχνης – Fosonline www.fosonline.gr
Εντουάρ Μανέ – Βικιπαίδεια el.wikipedia.org
ΤΕΧΝΕΣ – George Panagoulis www.georgepanagoulis.gr
Καμίλ Πισαρό: ο ζωγράφος που πίστευε τόσο στους νέους – Fosonline www.fosonline.gr
Φρανκ Στέλα – Όταν η αφαίρεση προσθέτει στην τέχνη – Fosonline www.fosonline.gr
Σεζάν να ένα μήλο! Το αγαπημένο φρούτο του μεγάλου ζωγράφου στις νεκρές φύσεις του – Fosonline www.fosonline.gr
Μονέ και Ντεραίν – Δυο Γάλλοι καλλιτέχνες ζωγραφίζουν το Λονδίνο – Fosonline www.fosonline.gr
Πολ Γκογκέν: Από πλούσιος χρηματιστής φτωχός ζωγράφος – Fosonline www.fosonline.gr
Ανακαλύφθηκε σκίτσο σε πίνακα του Βαν Γκογκ! – Fosonline www.fosonline.gr
Πολ Σεζάν – ο ζωγράφος που τιθάσευσε το φως – Fosonline www.fosonline.gr
Νίκος Εγγονόπουλος: Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού – Fosonline www.fosonline.gr
Τα κλασικά: Οι ομπρέλες του Ρενουάρ – μυθιστόρημα σε εικόνες – Fosonline www.fosonline.gr
TANEA_20220713.pdf www.tanea.gr
(1) Facebook www.facebook.com
(1) Facebook www.facebook.com
www.fosonline.gr
ΒΙΝΣΕΝΤ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ, «οι Πατατοφάγοι», ένας ύμνος στη χειρωνακτική εργασία και η ταύτισή του με τους ανθρώπους του μόχθου – Ατέχνως atexnos.gr
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 2022-08-23 | Fosonline www.fosonline.gr
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 2022-08-23 | Fosonline www.fosonline.gr
γκέοργκ γκρος – Bing images www.bing.com
«Πάμπλο Πικάσο-Η χαρά της ζωής» – Fosonline www.fosonline.gr
«Ιδιοπροσωπία» στη Δημοτική Πινακοθήκη Αλίμου – Fosonline www.fosonline.gr
Ο Σεζάν ζωγράφιζε στους τοίχους του σπιτιού του. Η παράξενη ιστορία του κτήματος Jas de Bouffan! – Fosonline www.fosonline.gr
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ | Ημερήσια πολιτική εφημερίδα όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ www.rizospastis.gr
Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει – Fosonline www.fosonline.gr
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ www.rizospastis.gr

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ→ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ


Αφήστε μια απάντηση

Συνδεδεμένος ως George Panagoulis. Επεξεργαστείτε το προφίλ σας. Αποσύνδεση; Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλιο *

Πρόσφατα άρθρα

Kατηγορίες

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1 – 12 – 1896

Γεννιέται ο στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης Γκεόργκι Ζούκοφ, ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (1941-1945) και βασικούς στρατιωτικούς παράγοντες της Νίκης.

Γκεόργκι Ζούκοφ
Γκεόργκι Ζούκοφ
https://youtube.com/watch?v=HtKFoJe6Dg0%3Ffeature%3Doembed

Ο Ζούκοφ εντάχτηκε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων με την έκρηξη της Επανάστασης του 1917, μαχόμενος με τον Κόκκινο Στρατό στα διάφορα μέτωπα κατά των δυνάμεων της αντεπανάστασης.

https://youtube.com/watch?v=aGq-a6cyix4%3Ffeature%3Doembed

Μεταξύ άλλων, διετέλεσε μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ (1956-1957), καθώς και υπουργός Άμυνας της ΕΣΣΔ (1955-1957).

https://youtube.com/watch?v=PY0ZJZ2czmY%3Ffeature%3Doembed

1 – 12 – 1960

Πραγματοποιείται στην Αθήνα μαζική απεργία και μεγάλη μαχητική συγκέντρωση των οικοδόμων. Οι οικοδόμοι δέχονται επίθεση της αστυνομίας με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν συγκρούσεις και να τραυματιστούν 66 οικοδόμοι -3 από σφαίρες- και 55 αστυνομικοί (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία).

Απεργία οικοδόμων το 1960

Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκαν επίσης για πρώτη φορά καπνογόνα και δακρυγόνα. Συνελήφθησαν 173 οικοδόμοι, ενώ 21 εξ αυτών παραπέμφθηκαν σε δίκη. Σύσσωμος ο αστικός κόσμος ξεσπάθωσε κατά των οικοδόμων, μιλώντας ακόμα και για «νέο Δεκέμβρη».

Απεργία οικοδόμων το 1960
Μαζική συμμετοχή των οικοδόμων

Οι οικοδόμοι όμως δεν πτοήθηκαν. Αργά το βράδυ τα σωματεία της Αθήνας και του Πειραιά αποφάσισαν νέα 24ωρη απεργία για την επόμενη μέρα.

Απεργία οικοδόμων το 1960
Εφ. “Καθημερινή” – Ο διαχρονικός θεματοφύλακας της αστικής τάξης και του αντικομμουνισμού.

Στο πλευρό τους τάχθηκαν με ψηφίσματα και απεργίες αλληλεγγύης δεκάδες οργανώσεις: οι Τυπογράφοι, Μηχανουργοί, Υποδερματεργάτες και Λογιστές της Αθήνας, οι εργαζόμενοι στο Φωταέριο και την Ηλεκτρική Εταιρία Αθηνών-Πειραιώς, οι Οδηγοί και Εισπράκτορες Λεωφορείων, οι Λογιστές, Μηχανουργοί, Νοσηλευτές, Αρτεργάτες και Υαλουργοί του Πειραιά, κ.α.

Απεργία οικοδόμων το 1960
Μαρτυρία για την επίθεση κατά των απεργών

Παρά την αστυνομοκρατία και την στρατοκρατία και παρά τις υπονομευτικές ενέργειες των εργατοπατέρων, στις 2 Δεκέμβρη απήργησαν πάνω από 45.000 οικοδόμοι της Αθήνας και του Πειραιά. «Οι οικοδόμοι», έγραφε το περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος, «έσπασαν τη φοβία που επικρατούσε και έγιναν το αγωνιστικό παράδειγμα για όλους τους άλλους κλάδους, αναδείχθηκαν στην πρωτοπορία των κλαδικών αγώνων.»

Απεργία οικοδόμων το 1960
Η “αντικειμενική” Απογευματινή για την απεργία

1 – 12 – 1972

Πεθαίνει στην Πράγα ο Ανδρέας Τζήμας (Βασίλης Σαμαρινιώτης). Ο Α. Τζήμας εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1924, μετέχοντας δραστήρια στους φοιτητικούς αγώνες της Θεσσαλονίκης.

Ανδρέας Τζήμας (Βασίλης Σαμαρινιώτης)
Ο Ανδρέας Τζήμας (Βασ. Σαμαρινιώτης) με τον Άρη Βελουχιώτη και στον Στ. Σαράφη

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936 εκλέχθηκε βουλευτής του ΚΚΕ στη Φλώρινα-Καστοριά. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης διετέλεσε αρχικά πρώτος Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ (1941-1942) και κατόπιν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ από το Μάη του 1943 υπήρξε το τρίτο μέλος της Διεύθυνσης του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ (ως καθοδηγητής) μαζί με τον Στέφανο Σαράφη (στρατιωτικός) και τον Άρη Βελουχιώτη (καπετάνιος).

1 – 12 – 1981

Αεροσκάφος McDonnell Douglas MD-80 της Inex-Adria Aviopromet συντρίβεται στην Κορσική, σκοτώνοντας και τους 180 επιβαίνοντες.

Συντριβή αεροσκάφους στην Κορσική, 1981
Η άτρακτος του αεροσκάφους της Inex-Adria Aviopromet το 1981

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 12 – 1805

Διεξάγεται η Μάχη του Άουστερλιτς, γνωστή και ως η Μάχη των Τριών Αυτοκρατόρων. Τα γαλλικά στρατεύματα υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη νικούν αποφασιστικά τις ενωμένες ρωσικές και αυστριακές δυνάμεις.

Η Μάχη του Άουστερλιτς 2/12/1805
Πίνακας του Φρανσουά Ζεράρ που απεικονίζει τη Μάχη του Άουστερλιτς

2 – 12 – 1823

Ο λαός μπαίνει σε μεγάλους κινδύνους από την πολιτική εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τα συμφέροντα της αστικής τάξης

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, στη συζήτηση για την Εξωτερική Πολιτική στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη

INTIME NEWS

Κύριοι της κυβέρνησης, κύριε πρωθυπουργέ,

Μπορεί να μην τολμήσατε να έρθετε εδώ στη Βουλή τις προηγούμενες δύο μέρες, για να υπερασπιστείτε το αντεργατικό σας έκτρωμα για τη 13ωρη εργασία, αυτό που οι εργαζόμενοι απέρριψαν μαζικά με τη συμμετοχή τους στην απεργία και τα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, όμως και το σημερινό θέμα δεν είναι καθόλου άσχετο. Για την ακρίβεια, θα μπορούσατε να συγχωνεύσετε τις δύο συνεδριάσεις σε μία, γιατί η πολεμική προπαρασκευή και η ένταση της εκμετάλλευσης στους χώρους εργασίας πάνε πακέτο.

Δεν μιλάμε σήμερα για «εξωτερική πολιτική» γενικά και αόριστα. Μιλάμε για ζητήματα που αφορούν άμεσα τη ζωή και το μέλλον του κάθε εργαζόμενου.

Μιλάμε για τους μεγάλους κινδύνους, στους οποίους τον μπλέκετε με την πολιτική σας, που έχει για γνώμονά της τα συμφέροντα της ελληνικής άρχουσας τάξης, ακριβώς όπως και η πολιτική σας στο εσωτερικό.

Με άλλα λόγια, η μία είναι προέκταση της άλλης. Οπότε ευκαιρία να τα ακούσετε σήμερα μια και καλή.

Γιατί, πίσω από τα ακατανίκητα επιχειρήματα της κ. Κεραμέως για τους… γονείς που παρακαλάνε να δουλεύουν 13 ώρες από Δευτέρα έως Πέμπτη, αυτό που επί της ουσίας λέτε στους εργαζόμενους, σε συνθήκες πανευρωπαϊκής στροφής στην πολεμική οικονομία, είναι «τώρα τα κεφάλια μέσα, δούλευε όσο και όποτε θέλει ο εργοδότης, μη μιλάς, γιατί αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον», δηλαδή το συμφέρον κάποιων μεγάλων επιχειρηματιών.

Πολύ περισσότερο που η ΕΕ προετοιμάζεται για γενικευμένο πόλεμο τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ίδια λένε οι κυβερνώντες και στις άλλες χώρες της ΕΕ, στη Γερμανία, στη Γαλλία και αλλού, που κουνάνε το δάχτυλο κι αυτοί στους λαούς των χωρών τους και τους καλούν σε «θυσίες για να μπορέσει να εξοπλιστεί η χώρα»!!!

Η «Ελλάδα – πυλώνας σταθερότητας» μια Ελλάδα βαθιά χωμένη στους πολέμους των ιμπεριαλιστών

Οπως κι εσείς, που τα λεφτόδεντρα τα βρίσκετε μονάχα για τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, σαν την 4η φρεγάτα «Μπελαρά» που ψηφίσατε τις προάλλες μαζί με το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Ελ. Λύση. Οπως είχατε ψηφίσει όλοι μαζί και τις στρατιωτικές δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού, τις οποίες παραπλανητικά βαφτίζετε «αμυντικές»!

30 δισ. ευρώ μέχρι το 2036 θα δώσετε συνολικά, από τις τσέπες του ελληνικού λαού, για εξοπλισμούς που καμία σχέση έχουν με την άμυνα της χώρας και την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά μονάχα με τους επιθετικούς σχεδιασμούς της ελληνικής άρχουσας τάξης, στο πλαίσιο των γενικότερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Γι’ αυτό και σήμερα που μιλάμε, μια φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα και πολεμάει τους Χούθι, μια πυροβολαρχία Patriot βρίσκεται στη Σ. Αραβία και φυλάει τα πετρέλαια της «Aramco», μια αντιαρματική μονάδα βρίσκεται στη Βουλγαρία και ελληνικά F-16 επιτηρούν τον εναέριο χώρο κρατών των Βαλκανίων απέναντι στη Ρωσία.

Ταυτόχρονα, συνεχίζετε το προίκισμα του Ζελένσκι με εξοπλισμό, για να συνεχίζεται το μακελειό ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία στην Ουκρανία.

Με την τελευταία παρτίδα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, να αφορά 60 θηριώδη οβιδοβόλα, μαζί με πάνω από 150.000 βλήματα, τη στιγμή που έχει ανοίξει η συζήτηση για εξοπλισμό του καθεστώτος του Κιέβου με πυραύλους Τόμαχοκ από τις ΗΠΑ, που μπορούν να πλήξουν βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος, κάτι που θα συνιστά νέα επικίνδυνη κλιμάκωση και γενίκευση του πολέμου.

Μάλιστα, ο κ. Γεραπετρίτης, όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο αποστολής και ελληνικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, απάντησε ότι τέτοια συζήτηση είναι «πρόωρη»! Καταλάβαμε όλοι τι ετοιμάζετε, αλλά δεν θα σας περάσει.

Και βέβαια οι αμερικανικές και ΝΑΤΟικές βάσεις με τις οποίες έχετε σπείρει ολόκληρη τη χώρα, και εσείς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, συνεχίζουν να παίζουν κομβικό ρόλο στα πολεμικά μέτωπα.

Πριν από λίγο ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να δικαιολογήσει την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο πλευρό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, με το πρόσχημα της μη νομιμοποίησης της κατοχής της Κύπρου. Και εδώ υπάρχουν κάποια ζητήματα, όπως ότι για την επιβολή και διαιώνιση της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο ευθύνονται οι σύμμαχοί σας οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ. Και βεβαίως, να σας θυμίσουμε ότι κατοχή πολύχρονη υπάρχει και στην Παλαιστίνη, αλλά η κυβέρνησή σας στηρίζει τον κατακτητή, το κράτος του Ισραήλ. Πολύ μπερδεμένα μας τα λέτε, κ. Μητσοτάκη, κύριοι της ελληνικής κυβέρνησης.

Αυτή είναι η «Ελλάδα – πυλώνας σταθερότητας» που λέτε και ξαναλέτε κ. Μητσοτάκη. Μια Ελλάδα βαθιά χωμένη στους ανταγωνισμούς και στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, με μεγάλους κινδύνους για τον ελληνικό λαό.

Καταγραφήκατε στην πλευρά των γενοκτόνων και αυτή είναι μια ντροπή που θα σας ακολουθεί για πάντα

Μπορεί να έχετε μπει πια και εσείς για τα καλά στο fan club του Τραμπ, εκεί που βρίσκεται και ο κ. Βελόπουλος, ο κ. Γεωργιάδης και άλλοι. Παλιότερα ήταν και ο κ. Τσίπρας, που τον έλεγε «διαβολικά καλό». Και τρέχετε να εξαίρετε τις ικανότητές του ως «ειρηνοποιού» σε κάτι φιέστες σαν κι αυτή που ήσασταν καλεσμένος στην Αίγυπτο, όμως η αλήθεια είναι ότι το συνολικό βέλος των εξελίξεων δείχνει προς την κατεύθυνση της κλιμάκωσης. Και αυτό δεν αλλάζει, όσες δοξολογίες και αν κάνετε για το σχέδιο του Τραμπ για τη Γάζα.

Φυσικά, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην χαίρεται όταν βλέπει τους βασανισμένους Παλαιστίνιους να επιστρέφουν στα σπίτια τους στη Γάζα, τα οποία βέβαια βρίσκουν γκρεμισμένα από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς ή να μην χαίρεται που επιστρέφουν οι όμηροι στο Ισραήλ, ή οι φυλακισμένοι Παλαιστίνιοι στις εστίες τους.

Ακόμα και αυτό, όμως, είναι αποτέλεσμα της ηρωικής αντίστασης του παλαιστινιακού λαού, των φιλειρηνικών δυνάμεων μέσα στο Ισραήλ, της αλληλεγγύης που εισέπραξε από όλους τους λαούς του κόσμου, και από τον ελληνικό λαό, που σας γύρισε για τα καλά την πλάτη σε αυτό το θέμα.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην χαίρεται σήμερα για τους 2.000 Παλαιστίνιους που απελευθερώθηκαν από τα μπουντρούμια του κατοχικού κράτους του Ισραήλ, οι περισσότεροι εκ των οποίων κρατούνταν χωρίς καν να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, ενώ κάποιοι είδαν τις οικογένειές τους μετά από 20 χρόνια.

Ηταν πραγματικά συγκλονιστικές οι εικόνες που είδαμε, κυρίως ψάχνοντας στο διαδίκτυο, γιατί για τα ελληνικά συστημικά μέσα και ειδικά για την ΕΡΤ υπήρχαν μόνο οι Ισραηλινοί όμηροι.

Για τους Παλαιστίνιους που ήταν κρατούμενοι – όμηροι και για τους χιλιάδες ακόμα που θα παραμείνουν όμηροι του κράτους του Ισραήλ, δεν ακούγαμε τίποτα αυτά τα δύο χρόνια, σαν να μην υπήρχαν.

Μάλλον στη θεώρηση κάποιων, όπως βέβαια και στη θεώρηση του συμμάχου σας, του Ισραήλ, αυτοί είναι λιγότερο άνθρωποι από τους 20 Ισραηλινούς που απελευθερώθηκαν προχθές, και για τους οποίους εμείς επίσης είμαστε χαρούμενοι.

Εσείς, όμως, είστε που έχετε κλείσει τα μάτια δυο ολόκληρα χρόνια τώρα απέναντι στους 68.000 νεκρούς Παλαιστινίους στη Γάζα, απέναντι στους βομβαρδισμούς των νοσοκομείων, απέναντι στα σκελετωμένα από την πείνα παιδιά, εξαιτίας της παρεμπόδισης ανθρωπιστικής βοήθειας. Δεν τολμήσατε να αρθρώσετε λέξη για τη γενοκτονία που συντελέστηκε εκεί.

Κανένας δεν θα ξεχάσει, κ. Μητσοτάκη, ότι ήσασταν ίσως ο πρώτος ξένος ηγέτης που επισκέφθηκε το Ισραήλ στην αρχή αυτού του μακελειού, για να εκφράσετε την αμέριστη στήριξή σας στον σφαγέα Νετανιάχου, ευχόμενος μάλιστα «ό,τι κι αν συμβεί να συμβεί χωρίς μεγάλο ανθρωπιστικό κόστος»!!!

Τόσο μεγαλόψυχος!!! Πραγματικά, είχε προκαλέσει ανατριχίλα αυτή η δήλωση τότε, μετά από όσα έγιναν αυτά τα δύο χρόνια και τα οποία, βέβαια, ξέρατε πολύ καλά ότι θα γίνουν, γιατί δεν ήταν η πρώτη φορά.

Ελπίζουμε να είστε ικανοποιημένος με τον αριθμό των 68.000 νεκρών και να μην τους θεωρείτε «μεγάλο κόστος» μπροστά στις μεγάλες μπίζνες που θα ανοίξουν τώρα στην περιοχή, από τις οποίες διεκδικείτε μερίδιο για διάφορους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους.

Συνολικά, η στάση της κυβέρνησής σας ήταν ντροπιαστική για τα αισθήματα του ελληνικού λαού. Ως κυβέρνηση, κι εσείς προσωπικά ως πρωθυπουργός, καταγραφήκατε στην πλευρά των γενοκτόνων και αυτή είναι μια ντροπή που θα σας ακολουθεί για πάντα.

Αμέριστη εμπιστοσύνη στη δύναμη των λαών που παλεύουν για το δίκιο τους

Αυτό που υπάρχει σήμερα στη Γάζα, είναι μια εκεχειρία που δεν δίνει απάντηση στον σκοπό του αγώνα που κρατά εδώ και 80 χρόνια.

Δηλαδή, για την ίδρυση ενός πραγματικά ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, με την κυβέρνηση που θα επιλέξει ο ίδιος, με σαφή σύνορα στα όρια του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατ. Ιερουσαλήμ, με εδαφική ενότητα, χωρίς εποικισμούς και ξένα στρατεύματα, με δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων και με όλες τις δομές και εξουσίες που έχουν και τα υπόλοιπα κράτη.

Και βέβαια παραμένει σε πλήρη ισχύ η απαίτηση να υλοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση την ομόφωνη απόφαση της Βουλής από το 2015, αναγνωρίζοντας το ανεξάρτητο κράτος της Παλαιστίνης. Αυτό που είπε σήμερα ο κ. πρωθυπουργός, για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους στο τέλος της διαδικασίας, είναι πρόκληση και σημαίνει αποδοχή της ισραηλινής κατοχής, στήριξη της βαρβαρότητας του κατακτητή και όλων των σφαγών που κάνει. Είναι πρόκληση και κατά του ελληνικού λαού, που απαιτεί ομόθυμα άμεση αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους

Το σχέδιο Τραμπ για το οποίο, εσείς της κυβέρνησης, απροκάλυπτα πανηγυρίζετε, και άλλα κόμματα το χαιρετίζουν ως «θετικό πρώτο βήμα», προβλέπει τη μετατροπή της Γάζας σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ, του Ισραήλ και άλλων κρατών, σε ένα Εldorado επενδύσεων.

Δεν μπορεί να κρυφτεί, από την άλλη, ότι το Ισραήλ, που σας αρέσει να το παρουσιάζετε ως παντοδύναμο, σε καμία περίπτωση δεν προσήλθε σε αυτές τις διαπραγματεύσεις με τον «αέρα» που θα προσδοκούσε, μετά από δύο ολόκληρα χρόνια σφαγής και βαρβαρότητας. Προσήλθε σε μεγάλο βαθμό απομονωμένο διεθνώς, σαν αποτέλεσμα και της πίεσης που ασκούν οι λαοί στις κυβερνήσεις τους. Ούτε το σύνολο της Γάζας κατάφερε να ελέγξει, ούτε τους αντιπάλους του να εξαλείψει.

Φυσικά, καμία εμπιστοσύνη δεν έχουμε στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ και τον σφαγέα Νετανιάχου ότι θα σεβαστεί ακόμα και αυτή την εκεχειρία που υπέγραψε και ότι δεν θα κάνει το ίδιο που κάνει για παράδειγμα και στον Λίβανο, τον οποίο βομβαρδίζει όποτε του καπνίσει, σαν τρομοκράτης της περιοχής που είναι, παρά το γεγονός ότι έχει υπογραφεί εκεχειρία από τον Νοέμβριο του 2024.

Αλλωστε, ήδη την πρώτη μέρα της εκεχειρίας υπήρχαν 7 νεκροί Παλαιστίνιοι στη Γάζα, ενώ ήδη το Ισραήλ διαμηνύει ότι δεν θα εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα, με πρόσχημα κάποιες σορούς που δεν μπορούν να βρεθούν μέσα στα χαλάσματα της Γάζας, που το ίδιο δημιούργησε με τους βομβαρδισμούς του.

Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να πάρουμε τα μάτια μας από τη Γάζα, από την Παλαιστίνη, να ενημερώνουμε τον ελληνικό λαό για ό,τι συμβαίνει εκεί, να εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας.

Εχουμε, όμως, αμέριστη εμπιστοσύνη στη δύναμη των λαών που παλεύουν για το δίκιο τους και που μπορούν τελικά να λυγίσουν κάθε δυνάστη, να απελευθερωθούν από κάθε σκλαβιά και εκμετάλλευση.

Αυτήν τη φωνή των λαών έφεραν και μέσα στην Κνεσέτ, στη Βουλή του Ισραήλ, οι βουλευτές του ΚΚ Ισραήλ, αποτελώντας τη μοναδική ανάσα ανθρωπιάς σε αυτό το αποκρουστικό σόου – που το είχατε μάλιστα και σε απευθείας μετάδοση για κανένα δίωρο στην κρατική ΕΡΤ – με τους αυτάρεσκους μακελάρηδες να αλληλοσυγχαίρονται πάνω στα πτώματα των Παλαιστινίων. Και βέβαια η… «μοναδική δημοκρατία στη Μέση Ανατολή», όπως αποκαλείτε το Ισραήλ, τους έβγαλε έξω αυτούς τους βουλευτές σηκωτούς.

Αυτήν τη φωνή των λαών μεταφέρουν και οι Ελληνες αγωνιστές συνδικαλιστές, που βρίσκονται αυτές τις μέρες στη Δυτική Οχθη, στο πλαίσιο της αποστολής αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ.

Αυτήν τη φωνή και τη δύναμη των λαών, όπως του παλαιστινιακού λαού, που έχει δει να διαψεύδονται οι προσδοκίες του και από άλλες πολυδιαφημισμένες συμφωνίες στο παρελθόν, όπως ήταν οι συμφωνίες του Οσλο, φοβούνται και όσοι υπογράφουν την περιβόητη συμφωνία της Αιγύπτου, όπου κάνουν αναφορά στην ανάγκη εξάλειψης «ριζοσπαστικών ιδεολογιών που απειλούν τον κοινωνικό ιστό».

Αλλη μια απόδειξη ότι το σύστημά σας μόνο παντοδύναμο δεν είναι, όπως θέλετε να το παρουσιάζετε, όσο κι αν ο σημερινός συσχετισμός δυνάμεων διεθνώς είναι πράγματι αρνητικός.

Προσπαθήσατε να κολλήσετε τη ρετσινιά του αντισημιτισμού σε όποιον στηρίζει τα δίκαια αιτήματα του παλαιστινιακού λαού

Και με την ευκαιρία, μιας και είπα για τη διάσκεψη της Αιγύπτου, θα ήθελα να σας ρωτήσω, τον κ. Μητσοτάκη που πανηγύριζε κιόλας για την «Ελλάδα που είναι παρούσα στις εξελίξεις».

Αλήθεια, πώς νιώσατε στον ρόλο του ντεκόρ, εκεί στα πίσω καθίσματα, την ώρα που ο Ερντογάν υπέγραφε τη συμφωνία που καθιστά την Τουρκία εγγυήτρια δύναμη στη Γάζα, με τον Τραμπ να του πλέκει πάλι το εγκώμιο;

Εσείς, κ. Βελόπουλε, που παρουσιάζεστε και ως υπερπατριώτης και είστε ταυτόχρονα ο πιο διαχρονικός υμνητής του Τραμπ, πώς νιώσατε;

Εσείς και η κυβέρνησή σας, κ. Μητσοτάκη, ο υπουργός Δικαιοσύνης εδώ μέσα, διάφορα παπαγαλάκια, που είχατε το θράσος να κολλάτε και τη ρετσινιά της υποστήριξης στον Ερντογάν σε όποιον διαδήλωνε υπέρ της Παλαιστίνης, τώρα φτάσατε στο σημείο να δίνετε πλήρη στήριξη σε ένα σχέδιο από το οποίο η Τουρκία βγαίνει ξεκάθαρα κερδισμένη.

Οπως βγήκε ξεκάθαρα κερδισμένη και από τις εξελίξεις στη Συρία, με την ανατροπή του Ασαντ, για τις οποίες επίσης πανηγυρίζατε κι εσείς και τα υπόλοιπα κόμματα, και τώρα χαριεντίζεστε με τους τζιχαντιστές τρομοκράτες φίλους του Ερντογάν, που κυβερνούν εκεί. Και καλά τον Ασαντ τον είπε ο κ. Μητσοτάκης στυγνό δικτάτορα, μάλιστα. Ο Τζολάνι, ο ηγέτης τζιχαντιστής, τρομοκράτης του ISIS, τι είναι; Κάνα περιστέρι της ειρήνης και της δημοκρατίας; Σαν δεν ντρέπεστε!

Ο κ. Γεραπετρίτης μάλιστα τους κάλεσε να είναι συμπεριληπτικοί! Ναι, καλά ακούσατε, συμπεριληπτικοί τζιχαντιστές! Κατά τα άλλα το πρόβλημά σας με τους Παλαιστίνιους ήταν ο ισλαμικός φονταμενταλισμός της Χαμάς.

Προσπαθήσατε επίσης να κολλήσετε και τη ρετσινιά του αντισημιτισμού σε όποιον στηρίζει τα δίκαια αιτήματα του παλαιστινιακού λαού.

Μάλιστα, ο Γεωργιάδης ήρθε εδώ προχθές να απαντήσει σε Ερώτηση της βουλευτή του ΚΚΕ, της Βιβής Δάγκα, για τα προβλήματα του ΕΣΥ, και αντί για αυτό άρχισε να τσιρίζει, όπως κάνει συνήθως, για να βγουν τα γνωστά βίντεο στα social, και να κατηγορεί το ΚΚΕ ότι μισεί τους Εβραίους!!!!

Τι να πει τώρα κανείς; Να πούμε για τη Φεντερασιόν, τη σοσιαλιστική οργάνωση από τη Θεσσαλονίκη που, με τον επικεφαλής της, τον Αβραάμ Μπεναρόγια, ήταν από τους ιδρυτές του ΣΕΚΕ το 1918, που το 1924 μετονομάστηκε σε ΚΚΕ;

Θα σας πω όμως και κάτι άλλο που ίσως κάποιοι, ίσως οι περισσότεροι εδώ μέσα, δεν γνωρίζετε. Εδώ απέξω, στη Βουλή υπάρχει μια τιμητική πλάκα για τους Ελληνες Εβραίους βουλευτές που ήταν θύματα του Ολοκαυτώματος. Οι 3 από τους 8 βουλευτές, που αναγράφονται στην τιμητική πλακέτα, ήταν βουλευτές του ΚΚΕ. Για να ξέρετε σε ποιους απευθύνεστε…

Φυσικά, δεν τα λέμε αυτά γιατί πιστεύουμε ότι μπορεί να μάθει ποτέ πραγματική Ιστορία ο ανιστόρητος Γεωργιάδης, ούτε για να δώσουμε διαπιστευτήρια σε κάποιον που έκανε πριν καριέρα αντισημιτισμού και τώρα απλά τα έχει γυρίσει τούμπα, για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει, ίσως κι ο κ. Μητσοτάκης.

Τα λέμε αυτά κύριε πρωθυπουργέ γιατί, αν δεν τον μαζέψετε – δεν είστε εδώ μέσα, φύγατε πριν από λίγο – αν δεν καταδικάσετε αυτές τις δηλώσεις του, σημαίνει ότι είστε εσείς ο ίδιος από πίσω.

Το κλείνω εδώ για την ώρα, αλλά αν χρειαστεί θα επανέλθουμε.

Τα περιβόητα «ήρεμα νερά» κυβερνητικό κατασκεύασμα για την προώθηση του παζαριού για τη ΝΑΤΟική συνοχή

Συνολικά, η επικίνδυνη πολιτική της εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και σε ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς εκφράζεται και στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με πάρα πολύ επικίνδυνες προεκτάσεις. Είπατε πολλά για αυτό το θέμα κύριοι της κυβέρνησης και ο κ. Μητσοτάκης σήμερα.

Σας προκαλώ, όμως, να θυμηθείτε τι λέγατε εσείς και τα κυβερνητικά στελέχη μετά τη ΝΑΤΟική Σύνοδο Κορυφής στο Βίλνιους, τον Ιούλη του 2023, εκεί όπου αποφασίστηκε ο λεγόμενος «οδικός χάρτης» επανεκκίνησης των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων, υπό την αιγίδα φυσικά του ΝΑΤΟ και της σταθερότητας στον ΝΑ άξονά του.

Καλλιεργούσατε στον λαό ψεύτικες προσδοκίες, με σκοπιμότητα, για να κινηθούν οι διαπραγματεύσεις στις ράγες αυτών των ευρωατλαντικών σχεδίων και να διαμορφωθούν οι όροι ενός οδυνηρού συμβιβασμού σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, ακόμα και της κυριαρχίας της.

Η κυβέρνηση έλεγε ότι μοναδική διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι η οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αλλά αυτό στην πράξη διαψεύστηκε, για άλλη μια φορά, γιατί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κατατέθηκε και πάλι το προκλητικό πακέτο διεκδικήσεων του τουρκικού κράτους.

Ποιο είναι αυτό το πακέτο;

– Αμφισβητεί μέρος των ελληνικών νησιών και βραχονησίδων και το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

– Αξιώνει την αποστρατικοποίηση πολλών ελληνικών νησιών.

– Από το 1995 ισχύει το Casus Belli, σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, όπως προβλέπει η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο στη Θάλασσα.

– Η θρησκευτική, μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη χαρακτηρίζεται ως «τουρκική μειονότητα», σε αντίθεση με τη Συνθήκη της Λοζάνης. Και άλλα…

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα γίνεται διάλογος μεταξύ δύο κρατών, αλλά με ποιο περιεχόμενο γίνεται. Και ο ελληνοτουρκικός διάλογος είναι ναρκοθετημένος, αναπτύσσεται εν μέσω τετελεσμένων και πολλαπλασιάζει τις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης. Αυτό το αποκρύπτει η κυβέρνηση, προβάλλοντας κυρίως τα αποκαλούμενα «θετικά μέτρα» που περιλαμβάνουν επιχειρηματικές συμφωνίες, στην υπηρεσία των ελληνικών οικονομικών ομίλων.

Αξιολογώντας όλα αυτά τα γεγονότα, το ΚΚΕ εξαρχής αποκάλυψε ότι τα περιβόητα «ήρεμα νερά» αποτέλεσαν κυβερνητικό κατασκεύασμα, που χρησιμοποιήθηκε για την προώθηση της βασικής επιδίωξης, του παζαριού για τη ΝΑΤΟική συνοχή στην περιοχή, λόγω των αναγκών που προκαλεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία.

Μιλάμε για κατασκεύασμα, γιατί δεν μπορεί να προβάλλεται ισχυρό πακέτο διεκδικήσεων από τη γειτονική χώρα και η κυβέρνηση να μιλάει για «ήρεμα νερά», επειδή μειώθηκαν οι παραβιάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο. Ομως τα ίδια τα στοιχεία ξετινάζουν τους ισχυρισμούς σας.

Ποια «ήρεμα νερά»;

  • Το διάστημα Γενάρη – Σεπτέμβρη 2025 είχαμε 164 παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου Χώρου με πολεμικά μαχητικά και 171 παραβιάσεις από drones.
  • Από τον Γενάρη μέχρι τον Αύγουστο είχαμε, για την ακρίβεια, 1.899 παραβιάσεις των ελληνικών Χωρικών Υδάτων.

Προειδοποιήσαμε τεκμηριωμένα ότι τα «ήρεμα νερά» μπορούν να μετατραπούν άμεσα στο αντίθετό τους, να γίνουν ταραγμένα, να οξυνθεί η κατάσταση, με εντάσεις, ακόμα και κρίσεις, γιατί παραμένει η αιτία που τα προκαλεί. Αυτό αποδεικνύεται στην πράξη.

Οι σχέσεις των αστικών τάξεων Τουρκίας και Ελλάδας είναι σχέσεις, φυσικά, έντονου ανταγωνισμού, αφού και οι δύο διεκδικούν για τον εαυτό τους τον ρόλο του ενεργειακού και μεταφορικού κόμβου στην περιοχή.

Παράλληλα είναι σχέσεις συνεργασίας για προώθηση κυρίως κάποιων επιχειρηματικών πακέτων, με κριτήριο την κερδοφορία τους, σε κάθε περίπτωση όμως κόντρα στα πραγματικά συμφέροντα των δύο λαών.

Σ’ αυτή τη φάση οι αντιθέσεις διευρύνονται σε σοβαρά πεδία των διμερών σχέσεων. Αυτό συμβαίνει και στην υπόθεση του περιβόητου καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ενός έργου που έχει εγκριθεί από την ΕΕ για τη στήριξη της «πράσινης μετάβασης», αλλά δεν αφορά μόνο αυτό. Είναι έργο συνδεδεμένο με την υλοποίηση του «ινδικού εμπορικού δρόμου», που αποτελεί βασικό πεδίο ανταγωνισμού του ευρωατλαντικού και του ευρασιατικού άξονα. Απ’ τη μια ο ευρωατλαντικός άξονας, απ’ την άλλη ο ευρασιατικός.

Η κυβέρνηση θα διαψευστεί και πάλι για τον εφησυχασμό που καλλιεργεί

Αυτός ο ανταγωνισμός είναι που βάζει σφραγίδα στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, αλλά πάνω εκεί διασταυρώνονται και τα συμφέροντα της ελληνικής και της τουρκικής άρχουσας τάξης, ακόμα και τμημάτων της κυπριακής άρχουσας τάξης, όπως βλέπουμε από τις τελευταίες εξελίξεις.

Από την αρχή τέθηκαν τα ζητήματα του «υψηλού γεωπολιτικού ρίσκου» και της βιωσιμότητας, που έχουν πάρει μεγάλες διαστάσεις σήμερα, και η κυβέρνηση της ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα αποσιωπούν ότι το έργο αυτό το πληρώνει ο ίδιος ο λαός, ο οποίος θα συνεχίσει να υποφέρει από την πανάκριβη ηλεκτρική ενέργεια και φυσικά από ενεργειακή φτώχεια.

Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα:

Τι έγινε τον Ιούλη του 2024 στην Κάσο και την Κάρπαθο κατά τη διάρκεια των ερευνών του ιταλικού πλοίου;

Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό, γιατί εκεί η Τουρκία αμφισβήτησε το δικαίωμα των ερευνών για την πόντιση καλωδίου στην ανοιχτή θάλασσα και έκανε παρέμβαση για τον περιορισμό των ερευνών στα 6 ναυτικά μίλια των χωρικών υδάτων, ως μια μόνιμη πρακτική αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Επί της ουσίας τέθηκε ζήτημα θαλάσσιας δικαιοδοσίας και αμφισβήτησης του δικαιώματος των νησιών σε Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, διεκδικώντας αβάσιμα Υφαλοκρηπίδα σε περιοχή που δεν της ανήκει, στο όνομα του Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου. Μην προσπαθείτε λοιπόν να ωραιοποιήσετε τις σχέσεις με τη Λιβύη, όπως κάνατε πριν από λίγο, κύριε πρωθυπουργέ. Μην αποσιωπάτε ότι τον Ιούλιο του 2025 η Λιβύη κατέθεσε στον ΟΗΕ χάρτη με εξωτερικά όρια υφαλοκρηπίδας έως την Κρήτη.

Οι αναφορές ότι «ο ελληνικός σχεδιασμός αποτελεί ήδη μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου» – που αναμασά η κυβέρνηση αλλά και η σοσιαλδημοκρατία εδώ μέσα – είναι παντελώς έωλες.

Τέτοιου είδους προσεγγίσεις έχουν ακυρωθεί στην πράξη, από την ίδια την ευρωενωσιακή πρακτική και την προώθηση των στρατηγικών σχεδίων, των σχέσεων της ΕΕ με την Τουρκία.

Αλλά δεν είναι μόνο το καλώδιο, είναι και οι αντιδράσεις της Τουρκίας για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, που φέρατε με καθυστέρηση 4 χρόνων. Οπως και για το «περιβαλλοντικό πάρκο» στο Αιγαίο. Και τα παραδείγματα δεν έχουν τέλος, θα πούμε κι άλλα αν χρειαστεί στη δευτερολογία.

Η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση καλλιεργεί εφησυχασμό και μιλάει για την απρόσκοπτη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ η πραγματικότητα την διαψεύδει διαρκώς. Ετσι θα διαψευστείτε – και σας το υπογράφουμε αυτό – και για τους τωρινούς σας πανηγυρισμούς με αφορμή το ενδιαφέρον της αμερικανικής «Chevron» για τα ελληνικά οικόπεδα, την ώρα που αυτή κάνει μπίζνες και με την Τουρκία.

Η πραγματικότητα είναι ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας αμφισβητούνται και ότι ο λαός μας μπαίνει σε κινδύνους εξαιτίας της πολιτικής της εμπλοκής που ακολουθεί η κυβέρνηση και στηρίζουν, επί της ουσίας, άλλα κόμματα του ευρωατλαντικού τόξου.

Αυτή την πραγματικότητα, όσο κι αν προσπαθείτε να την κρύψετε, την καταλαβαίνουν σήμερα όλο και περισσότεροι.

Και θα φροντίσουμε να την καταλάβουν και οι υπόλοιποι, να σας κάνει ο λαός και η νεολαία τη ζωή δύσκολη σε σχέση με όλα όσα μαγειρεύετε…

ΤΕΧΝΕΣ

Σάββατο 18 Οχτώβρη 2025 – Κυριακή 19 Οχτώβρη 2025

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

 

Τζον Ρηντ: Ο δημοσιογράφος που έζησε την Οκτωβριανή Επανάσταση

«Ο Τζον Ρηντ έδωσε μια πιστή και ζωντανή απεικόνιση των γεγονότων που είχαν για τον κόσμο τεράστια σημασία. Το έργο του θα μείνει για πάντα το καλύτερο βιβλίο για την Οκτωβριανή Επανάσταση» – Β. Ι. Λένιν.

Στις 19 Οκτωβρίου 1920, σε ένα νεκροταφείο της Μόσχας, δίπλα στα τείχη του Κρεμλίνου, ανάμεσα στους ήρωες της Οκτωβριανής Επανάστασης θάφτηκε ένας Αμερικανός, απόφοιτος του Χάρβαντ.

Ονομαζόταν Τζον Ρηντ. Ηταν μόλις 33 ετών, μα είχε ήδη προλάβει να καταγράψει, με την οξυδέρκεια του μάρτυρα και τη φλόγα του επαναστάτη, ένα γεγονός που άλλαξε τον 20ό αιώνα. Το έργο του, «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο», το 1919, δεν είναι απλώς δημοσιογραφία, είναι η ζώσα καρδιά της Ιστορίας.

Πριν απ’ αυτό, όμως, το 1914 δημοσίευσε ένα άλλο βιβλίο, «Το Επαναστατημένο Μεξικό», υποστηρίζοντας τον επαναστατικό αγώνα του μεξικανικού λαού και καταδικάζοντας την ανάμειξη των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας. Το 1916 δημοσίευσε το βιβλίο «Ο πόλεμος στην Ανατολική Ευρώπη», όπου αποκάλυψε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου. Ως πολεμικός ανταποκριτής τον Αύγουστο του 1917 πήγε στη Ρωσία, συναντήθηκε πολλές φορές με τον Λένιν, συνδέθηκε με τους μπολσεβίκους και χαιρέτισε θερμά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Το βιβλίο του απέκτησε παγκόσμια φήμη και εκτιμήθηκε πολύ από τον Β. I. Λένιν, που του έγραψε και την εισαγωγή.

Ο Ρηντ δεν έγραψε ως παρατηρητής, αλλά ως μέτοχος. Ηταν παρών στις οδομαχίες της Πετρούπολης, στα Σοβιέτ, όταν η εξουσία άλλαζε χέρια, και στα εργοστάσια, όπου ο προλετάριος σήκωνε για πρώτη φορά το κεφάλι στην εξουσία.

Αυτό όμως που έκανε το βιβλίο του αθάνατο δεν ήταν μόνο η αντικειμενικότητα, η λεπτομερής περιγραφή των γεγονότων και η συλλογή ντοκουμέντων, αλλά η αφοσίωση στην αλήθεια της τάξης.

Ο Ρηντ πίστεψε βαθιά στην υπόθεση που περιέγραφε, γι’ αυτό και μπόρεσε να την καταγράψει με τέτοια ακρίβεια, με γλαφυρότητα, πάθος και ρυθμό.

Οι μέρες του Οκτώβρη όπως τις έζησε ένας Αμερικανός

Οι «Δέκα μέρες» δεν είναι μια απλή ιστορική αφήγηση, είναι η εγγραφή εκείνης της μεγάλης στιγμής που ο λαός αποκτά συνείδηση του εαυτού του και του ρόλου του.

Ο Ρηντ δείχνει το πώς οι εργάτες και οι στρατιώτες, οι γυναίκες, οι ναύτες και οι αγρότες μετατράπηκαν από «μάζα» σε δραστικό ιστορικό υποκείμενο. Μέσα από την ταραχή, τις συγκρούσεις, τις αντιφάσεις, καταγράφει την ανάδυση μιας καθαρής αλλά μεγαλειώδους εικόνας: Της εικόνας του λαού που παίρνει στα χέρια του την εξουσία, ως δικαίωμα που κέρδισε με κόπο, αίμα, γενναιότητα και επίγνωση.

Η δύναμη του Ρηντ είναι η ανθρωπογραφία. Γράφει για ανθρώπους που μαθαίνουν να στέκονται όρθιοι. Ελεγε:

«Οι μπολσεβίκοι κατά τη γνώμη μου όχι μόνο δεν είναι δύναμη καταστροφής, αλλά το μοναδικό κόμμα στη Ρωσία που έχει δημιουργικό πρόγραμμα και αρκετή εξουσία για να το πραγματοποιήσει. Ο,τι και να σκέφτονται οι άλλοι για τον μπολσεβικισμό, η Ρωσική Επανάσταση είναι αναντίρρητα ένα από τα μεγαλειωδέστερα συμβάντα στην Ιστορία της ανθρωπότητας και η άνοδος των μπολσεβίκων στην εξουσία ένα γεγονός με παγκόσμια σημασία».

Το βιβλίο του αυτό πρέπει να διαβαστεί – ξανά και ξανά – από τους εργάτες όλων των χωρών, από όλους μας. Γιατί μέσα στις σελίδες του δεν θα συναντάει κανείς μια «ουτοπία», αλλά την πραγματική διαδικασία της χειραφέτησης.

Βλέπει πώς η προλεταριακή επανάσταση δεν γεννήθηκε από τη βία, αλλά από την αναγκαιότητα. Δεν ήταν πραξικόπημα, αλλά ιστορική νομοτέλεια.

Καταλαβαίνει ότι η Ιστορία δεν γράφεται από «ηγέτες», αλλά από τάξεις που συνειδητοποιούν τη δύναμή τους.

Οχι μόνο σπουδαίος ρεπόρτερ, αλλά και ένας ποιητής της πράξης

Σε μια εποχή όπως η δική μας, που η ενημέρωση έχει μετατραπεί σε θόρυβο, ο Τζον Ρηντ θυμίζει τι σημαίνει δημοσιογραφία ως πράξη ευθύνης.

Δεν «κάλυψε» την επανάσταση, την έζησε με το σώμα του.

Δεν υπέγραψε ανταποκρίσεις, υπέγραψε τη μαρτυρία του με την ίδια του τη ζωή.

Οι σημερινοί «πολυθεματικοί» δημοσιογράφοι, των τηλεπαραθύρων και των αλγορίθμων, μοιάζουν φτωχοί συγγενείς μπροστά σε εκείνον, που πήρε το ρίσκο να σταθεί απέναντι στην Ιστορία όχι ως θεατής, αλλά ως συμμέτοχος.

Το σημαντικό έργο του αποκτά νέα επικαιρότητα σε μια εποχή πολέμων, φτώχειας και κοινωνικής αποσύνθεσης, όπου ο εργαζόμενος ξαναγίνεται αριθμός και η αλήθεια αντικαθίσταται από την «εξίσωση απόψεων».

Ο Ρηντ αν ζούσε σήμερα δεν θα επέλεγε να γράψει για «γεγονότα», αλλά κυρίως για αιτίες.

Ο Ρηντ δεν ήταν απλώς ένας καλός ρεπόρτερ, ήταν ποιητής της πράξης.

Ενας γεμάτος πάθος επαναστάτης, ένας κομμουνιστής, που καταλάβαινε το νόημα των γεγονότων και του μεγάλου αγώνα.

Γι’ αυτό και ανήκει στην ίδια κατηγορία με όσους πίστεψαν ότι η δημοσιογραφία μπορεί να είναι μορφή επανάστασης.

Αφηγούμενος μάλιστα την ιστορία εκείνων των μεγάλων ημερών, έλεγε το 1919: «Προσπάθησα να εκθέσω τα γεγονότα με το μάτι του ευσυνείδητου χρονικογράφου, που ενδιαφέρεται ν’ αποδώσει την αλήθεια».

Η φράση του Λένιν, που χαρακτήρισε το βιβλίο του «πιστή και λαμπρή απεικόνιση των γεγονότων», δεν ήταν φιλοφρόνηση. Ηταν αναγνώριση της ιστορικής ευθύνης της γραφής.

Για τους εργάτες όλου του κόσμου, η ανάγνωση του έργου του «κόκκινου» Ρηντ είναι μάθημα ταξικής μνήμης.

Για τους νέους δημοσιογράφους είναι υπόμνηση ήθους, ότι δηλαδή ο λόγος έχει νόημα μόνο όταν υπηρετεί το αληθινό.

Και για όλους εμάς, το έπος που έγραψε είναι υπενθύμιση πως ο άδικος κόσμος αλλάζει όχι με αυτά που γράφονται γι’ αυτόν, αλλά όταν αυτά γράφονται από εκείνους που αποφασίζουν να τον αλλάξουν.

Της
Σεμίνας ΔΙΓΕΝΗ

Σάββατο 18 Οχτώβρη 2025 – Κυριακή 19 Οχτώβρη 2025

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Σάββατο 18 Οχτώβρη 2025 – Κυριακή 19 Οχτώβρη 2025

 

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ

Ταξίδι στον πόλεμο

Μνήμες από τη Βηρυτό, τον Αύγουστο του 1982, δημοσιευμένες για πρώτη φορά

Ηταν Αύγουστος του 1982, όταν ξέσπασε ο πόλεμος στη δυτική Βηρυτό. Δημοσιογράφοι, ανταποκριτές, τηλεοπτικά συνεργεία, όλοι κατευθύνονταν στον Λίβανο.

Από την τηλεόραση της ΕΡΤ έφθασε απεσταλμένη η Εύη Δεμίρη. Εκείνη την εποχή εγώ εργαζόμουν στη διεύθυνση ραδιοφώνου, με προϊστάμενο τον Γιώργο Κορωναίο, που προσπαθούσε να στείλει έναν πολεμικό ανταποκριτή για να καλύψει τα γεγονότα και στο ραδιόφωνο.

Κανένας δεν ήταν πρόθυμος γι’ αυτή τη δύσκολη αποστολή και τελικά πήρα τη μεγάλη απόφαση να ζήσω κι αυτή την εμπειρία. Η δημοσιογραφική μοίρα μου προετοίμαζε αυτό το ταξίδι στον πόλεμο.

* * *

Το ταξίδι μέχρι τη Δαμασκό μου φάνηκε ατελείωτο. Μόλις προσγειωθήκαμε, με περίμενε ο πρέσβης με την γυναίκα του. Είχαν ειδοποιηθεί με φαξ ότι από τη Ραδιοφωνία της ΕΡΤ έρχεται δημοσιογράφος για να καλύψει τις εξελίξεις.

Με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο ξεκινήσαμε για την ανατολική Βηρυτό. Εκεί δεν υπήρχε καμία πολεμική σύρραξη. Η ζωή κυλούσε κανονικά, με ανοιχτά τα καζίνο, τα εστιατόρια, τα θεάματα. Δηλαδή, αν μπορεί να φανταστεί κανείς, να γίνεται πόλεμος στον Πειραιά, και στην Αθήνα να ζουν την καθημερινότητά τους ήσυχα και αδιάφορα!

Με το αυτοκίνητο της πρεσβείας διασχίσαμε τη Δαμασκό, μέσα από την κοιλάδα Μπεκά και μετά από αρκετή ώρα φτάσαμε στο κτίριο της πρεσβείας της ανατολικής Βηρυτού. Διανυκτέρευσα ένα βράδυ και την επόμενη μέρα το πρωί ο οδηγός της πρεσβείας ανέλαβε τη μεταφορά μου στην εμπόλεμη ζώνη.

Μόλις βρεθήκαμε στην είσοδο της δυτικής Βηρυτού, αφού περάσαμε από σημεία ελέγχου, αντίκρισα κάτι φρικιαστικό και ανατριχιαστικό. Είχαν ανατινάξει το νεκροταφείο της πόλης και μπορούσε κανείς να δει διασκορπισμένες τις σορούς, κεφάλια, πόδια, χέρια των νεκρών ανθρώπων.

Κατευθυνθήκαμε στο κέντρο της πόλης. Περισσότερο από όταν έπεφταν δίπλα μας οι βόμβες, τρόμαξα όταν ο οδηγός άνοιξε το καπό του αυτοκινήτου, όπου είχε κρυμμένες αραβικές πίτες και δεκάδες παιδιά έτρεξαν για να πάρουν λίγο φαγητό. Αν μας ανακάλυπταν, θα μας φυλάκιζαν. Ηταν παράνομο να μεταφέρεις οτιδήποτε δεν περνούσε από τον έλεγχό τους.

Είδα έναν φλογισμένο ουρανό από τις βόμβες και τα δηλητηριώδη αέρια που έριχναν οι Ισραηλινοί. Η εγκαρτέρηση ενός λαού και οι αντοχές του να παλέψει για να αποκτήσει πατρίδα.

Οι «γενναιόδωροι» στρατιώτες, που νομίζουν ότι πολεμάνε για τα υψηλά ιδανικά και αγκαλιάζουν τα παιδιά τους, έριχναν από τα αεροπλάνα μία νέα – τότε – εφεύρεση εξόντωσης του ανθρώπου, αμερικανικές βόμβες – παιχνίδια. Εβλεπες κούκλες, αρκουδάκια, μπάλες να πέφτουν από τον ουρανό, να τρέχουν με λαχτάρα τα παιδιά να τα πιάσουν και να γίνονται καπνός.

Σε μια γωνιά, είδαμε να μαζεύουν είκοσι άτομα. Τα στοίβαξαν σαν σακιά άμμου κι έριξαν πάνω τους μια χειροβομβίδα. Σαν να έπαιζαν χαρτοπόλεμο.

Περάσαμε από τους καταυλισμούς Σάμπρα και Σατίλα, όπου κατακρεούργησαν κι έσφαξαν τους Παλαιστίνιους που ζούσαν εκεί. Δεν μπορούσε κανείς να αντέξει τη φρικιαστική αυτή εικόνα. Σ’ έναν άνισο πόλεμο, όπου ο ισραηλινός στρατός ήταν άριστα εξοπλισμένος με σύγχρονα όπλα, ενώ οι Παλαιστίνιοι είχαν ελάχιστα μέσα.

Προσπάθησα να συναντήσω έναν Παλαιστίνιο για να μου πει δυο λόγια, γι’ αυτό κατευθυνθήκαμε στο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, κάτω στο υπόγειο, όπου ήταν κρυμμένοι αρκετοί επιζήσαντες, καθισμένοι στο έδαφος, τρώγοντας καρπούζι και κουβεντιάζοντας με τον Αμπού Αλίντ, έναν από τους ηγέτες του στρατού τους.

Μία διαίσθηση, ένστικτο, φόβος… με παρακίνησε να φύγω αμέσως από τον χώρο και να τρέξω μακριά. Σε δύο λεπτά είχε ανατιναχτεί το κτίριο. Σκοτώθηκαν όλοι. Σώθηκα για δευτερόλεπτα.

* * *

Απερίγραπτες, αξέχαστες οι στιγμές, οι ώρες, οι σκηνές. Εμεινα είκοσι μέρες. Οταν αποφάσισα να επιστρέψω, μέσω της Δαμασκού, ζήτησα να δω το οικοτροφείο όπου στεγάζονταν τα ορφανά παιδιά του πολέμου.

Η περιοχή λέγεται «πόλη των παιδιών». Εγώ θα την ονόμαζα «στρατόπεδο ορφάνιας». Απέχει μισή ώρα από τη Δαμασκό. Μέσα σ’ ένα τεράστιο κτιριακό συγκρότημα ζουν 700 ορφανά παιδιά απ’ τη δυτική Βηρυτό που είδαν να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια τους οι γονείς τους. Αυτά τα παιδιά θυμούνται τις γειτονιές που έπαιζαν, το σχολείο, τους γονείς, τα σπίτια τους. Σας περιγράφω τις συνομιλίες μου μαζί τους:

«Θυμάμαι πολύ καλά πριν φύγω το μεσημέρι για το σχολείο άφησα τη μαμά μου στο σπίτι να σιδερώνει. Ο μπαμπάς είχε ξαπλώσει για να ξεκουραστεί. Ο μικρός μου αδελφός έπαιζε. Οταν άρχισαν οι Ισραηλινοί να βομβαρδίζουν, μας είπε ο δάσκαλος να μπούμε στα αυτοκίνητα για να φύγουμε.

Ετρεξα απ’ το σχολείο στο σπίτι για να δω τι έγιναν οι δικοί μου. Το σπίτι μας είχε γκρεμιστεί. Στα ερείπια διέκρινα ανθρώπινα χέρια. Οι γονείς μου κι ο αδερφός μου σκοτώθηκαν. Τώρα είμαι μόνη, αλλά θέλω να γυρίσω στη Βηρυτό. Στο σχολείο όπου έμαθα τα πρώτα μου γράμματα, στην αυλή του σπιτιού μου όπου έπαιζα», λέει η 12χρονη Φιντάλ και κλαίει ασταμάτητα.

Ο κ. Χασάν, διευθυντής του σχολείου και υπεύθυνος για την προστασία των παιδιών μαζί με τους άλλους δασκάλους, με παρακάλεσε να μην συγκινηθώ γιατί τα παιδιά έχουν ανάγκη από ευχάριστο περιβάλλον. Πώς είναι δυνατόν κ. Χασάν, ακούγοντας και βλέποντας αυτά τα παιδιά να μη δακρύσεις, να μη συγκινηθείς;

«Κάναμε μάθημα στο σχολείο. Είχαμε Φυσική για τον μαγνητισμό. Ο δάσκαλος κρατούσε έναν μαγνήτη και μεις προσπαθούσαμε να κολλήσουμε πάνω καρφίτσες, μικροαντικείμενα. Ξαφνικά ξέσκισε τ’ αυτιά μας θόρυβος από βομβαρδισμό.

Πανικοβληθήκαμε. Ετρεξα μαζί με τους συμμαθητές μου στην αυλή του σχολείου. Μπροστά μου έβλεπα μόνο σκόνη και καπνούς. Ο ουρανός είχε πάρει φωτιά. Οι γονείς μου. Αρχισα να φωνάζω τους γονείς μου. Δεν ήθελα να πάθουν κακό. Ετρεξα στη γειτονιά μου. Και από κει σκόνη και καπνός. Από τότε δεν τους ξανάδα», λέει τρομαγμένος ο 15χρονος Βιντάχ.

Με συγκινημένη φωνή ο Ασλάν, 10 χρονών, λέει: «Εγώ έπαιζα στη γειτονιά μου με άλλους φίλους. Είδα ξαφνικά κάτι λάμψεις, φωτιές και μετά το σπίτι μου να γίνεται στάχτη. Είδα μπροστά στα μάτια μου τη μάνα μου που είχε βγει για να πάρει νερό απ’ τη βρύση της αυλής να καίγεται. Στεκόμουν μόνο και φώναζα.

Δεν μπορούσα να τη βοηθήσω. Οι φίλοι μου τρέξανε στα σπίτια τους και χάθηκαν κάτω απ’ τα ερείπια. Ετρεξα προς το σχολείο. Είδα πολλά παιδιά να μπαίνουν σε πούλμαν. Ανέβηκα μαζί τους. Δεν έχω κανέναν. Ο πατέρας μου χάθηκε στον πόλεμο. Ομως θέλουμε να γυρίσουμε στη Βηρυτό. Να ζήσουμε στο χωριό μας».

* * *

Με κοιτάνε επίμονα παιδιά που είδαν να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια τους οι γονείς τους, τα αδέλφια τους. Μου περιγράφουν αυτά τα παιδιά φρικτές σκηνές. Αυτά τα επίμονα βλέμματα των παιδιών με ανάγκασαν να μην μπορώ να μιλήσω για πολλή ώρα. Τα λόγια τούτες τις στιγμές χάνουν την αξία τους.

Ο μικρός Αμπουραΐτ έχει όνειρα στη ζωή του. «Αγαπώ πολύ τα βιβλία. Το σχολείο. Θέλω να γίνω γιατρός για να σώζω τους ετοιμοθάνατους, να κάνω μεταμοσχεύσεις. Δεν θα ‘θελα ποτέ να ανεβώ στα αεροπλάνα και να σκοτώνω. Θέλω να σπουδάσω στο πανεπιστήμιο της Βηρυτού Ιατρική για να μάθω να σώζω τους ανθρώπους. Πριν καταλάβω τι σημαίνει ζωή, γνώρισα τον θάνατο.

Το σχολείο που μαθαίναμε γεωγραφία, ιστορία, μαθηματικά, βομβαρδίστηκε. Ευτυχώς προλάβαμε δέκα λεπτά νωρίτερα και ανεβήκαμε στα πούλμαν. Το μόνο που θυμάμαι είναι φωνές, κλάματα, πανικό. Τον διευθυντή μας να λέει γρήγορα στα πούλμαν και το χωριό μας να ανατινάζεται από τις βόμβες. Μπορούμε όμως να το ξαναχτίσουμε. Θέλουμε να γυρίσουμε. Οταν τελειώσει ο πόλεμος. Φτάνουμε εμείς τα 700 ορφανά να ξαναρχίσουμε τη ζωή στην Ταλζάτα που είναι το χωριό μας».

«Ημουνα στο σπίτι κι έπαιζα στην αυλή μπάλα. Ακουσα θόρυβο, αεροπλάνα και κάτι φωτιές στον ουρανό. Ετρεξα να βρω τη μαμά που είχε βγει για να ψωνίσει τρόφιμα και ψωμί. Στον δρόμο έβλεπα κόσμο να τρέχει, να κρύβονται σε υπόγεια, να κλαίνε, να φωνάζουν. Εψαξα για τη μαμά μου, όμως τίποτα. Τα πάντα στην αγορά είχαν γκρεμιστεί. Μετά πήγα στο σχολείο για να βρω τον αδελφό μου. Τώρα είμαστε μαζί εδώ», λέει φοβισμένος ο μικρός Αλίντ.

Ακούσαμε μερικές φωνές παιδιών που ζητάνε μόνο γονείς και πατρίδα. Ο πόλεμος στη δυτική Βηρυτό σφράγισε τις ψυχές τους. Τα περισσότερα ξυπνάνε το βράδυ τρομαγμένα από εφιάλτες και φωνάζουν. Αλλα βγάζουν πληγές από την πίκρα και την αγωνία τους. Μερικά χάσανε τη φωνή τους από το σοκ. Ολα μάθανε τι σημαίνει πόλεμος. Ολα γνώρισαν τις σύγχρονες εφευρέσεις εξόντωσης του ανθρώπου. Τις βόμβες παιχνίδια ναπάλμ και κενού.

Οση ώρα μου περιγράφανε τις σκηνές του πολέμου είχαν στην έκφρασή τους ένα ερωτηματικό. Αυτό το ερωτηματικό έμεινε και σε εμένα. Με ποιο δικαίωμα αφαιρείται η ζωή ενός ολόκληρου λαού, αφανίζονται τόσοι άνθρωποι, τόσα παιδιά; Οι φωνές αυτών των παιδιών είναι για όλους ένα βαρύ κατηγορώ. Δεν υπάρχουν, κ. διευθυντά, που επιμένατε να μην συγκινηθώ, ούτε λόγια, ούτε μέτρα, ούτε δάκρυα για να μετρήσουμε την αλήθεια πάνω στην ανθρωπιά και τη συνείδησή μας…

Της Εύας ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

 

ΔΑΧΤΥΛΙΚΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ - ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ

ΝΤΜΙΤΡΙ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ – ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ 50 ΧΡΟΝΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ

Ο Σοβιετικός συνθέτης μιλάει για τις μουσικές σπουδές του, κοιτάζοντας τον εαυτό του στον καθρέφτη της Οκτωβριανής Επανάστασης

«Γύρω μου επικρατούσε ατμόσφαιρα έξαρσης. Κτίζονταν νέα εργοστάσια και νέες πόλεις σε μακρινά έρημα μέρη»

Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς σε νεαρή ηλικία, όταν σπούδαζε στο Ωδείο του Λένινγκραντ
Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς σε νεαρή ηλικία, όταν σπούδαζε στο Ωδείο του Λένινγκραντ

ΜΕΡΟΣ ΕΝΑΤΟ

(β)

Επιμένουμε στον Ντμίτρι Σοστακόβιτς κι αυτό το Σαββατοκύριακο, γιατί η έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» αποτελεί βιβλίο – κόσμημα για κάθε λαϊκή βιβλιοθήκη.

Οι συγγραφείς Λ. Γκριγκόριεφ και Γ. Πλάτεκ έχουν φτιάξει ένα εργοβιογραφικό χρονικό – ανθολόγιο εξομολογήσεων, προσεγγίσεων, εκτιμήσεων και κρίσεων του Σοβιετικού συνθέτη, στο οποίο η ατομική καλλιτεχνική εμπειρία ταυτίζεται με το συλλογικό όραμα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Το αποτέλεσμα «Ντιμίτρι Σοστακόβιτς. Για τον ίδιο και την εποχή του» ξεφεύγει από τα στενά μουσικά και μουσικολογικά πλαίσια, γιατί διαθέτει αμεσότητα και σαφήνεια, καθώς είναι κοινωνικοποιημένος στα νάματα της απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Εκανε τη Δύση να υποκλιθεί στο έργο του

Αυτή η φωταυγής μουσική προσωπικότητα έκφρασε το μεγαλείο του εργατικού πολιτισμού κι έκανε τη Δύση να υποκλιθεί στο έργο του, όχι μόνο όσο βρισκόταν εν ζωή, για προπαγανδιστικούς λόγους. Μισό αιώνα μετά τον θάνατό του, η δημιουργία του εξακολουθεί να απηχεί το πνεύμα του πολιτισμού της μοναδικής και τιμημένης Σοβιετικής Ενωσης.

Ομως οι μεγάλες συνθέσεις δεν είναι αποκλειστικά και μόνο βγαλμένες από τα σπλάχνα της εποχής τους, διαθέτουν εντός τους το απόσταγμα του διαρκούς επαναπροσδιορισμού τους, χωρίς να χάνουν την αρχική αφορμή, το πρώτο σκίρτημα, την πρώτη αίσθηση.

Βύθισμα στο οικουμενικό μήνυμα του κομμουνισμού

Τι λέτε, είναι τυχαίο ότι τα έργα του Σοστακόβιτς δεν έπαψαν ποτέ να παρουσιάζονται και να ηχογραφούνται ξανά και ξανά, γιατί το συνειδητοποιημένο μουσικόφιλο κοινό γνωρίζει ότι οι νότες δεν «τιθασεύονται» σε φορμαλιστικές ασκήσεις ύφους, αλλά βαθιά εμβαπτίζονται στο οικουμενικό μήνυμα του κομμουνισμού.

Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς σε νεαρή ηλικία, όταν σπούδαζε στο Ωδείο του Λένινγκραντ
Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς σε νεαρή ηλικία, όταν σπούδαζε στο Ωδείο του Λένινγκραντ

Επανερχόμαστε, στο αυτοβιογραφικό κείμενό του, που δημοσιεύεται στη φιλολογική εφημερίδα «Σοβιέτσκαγια Κουλτούρα», για να τιμηθεί ο μισός αιώνας ζωής αυτής της εργατικής μηχανής του σοβιετικού κράτους.

«Ιδέα δεν είχαμε για τον διαβόητο γυάλινο πύργο»

Απ’ αυτή τη μαρτυρία, κρατάμε την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα από τα χρόνια των σπουδών του, στο Ωδείο του Λένινγκραντ:

«Διευθυντής του Ωδείου, έως το 1928 Α. Κ. Γκλαζουνόφ, που έμενε αυστηρά πιστός στις παραδόσεις της σχολής του Ρίμσκι-Κόρσακοφ και φρόντιζε για την υψηλή επαγγελματική κατάρτιση των σπουδαστών. Στη Μόσχα δίδασκαν και δημιουργούσαν οι Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι. Σεβόμουνα τους μουσικούς αυτούς και τους χρωστούσα πολλά. Αν επιτρέπεται η έκφραση, αυτοί μετέτρεψαν την νεανική ανυπότακτη φύση μου σε κανονικό ρυθμό.

Κατακτούσα το επάγγελμά μου με μεγάλη επιμονή, μελετούσα τη μουσική κληρονομιά. Από την άλλη μεριά, όλη η γενιά μου ζούσε τον πλατύ κύκλο των κοινωνικών ενδιαφερόντων, όλα μας ενδιέφεραν, μας συγκινούσαν, παίρνοντας μάλιστα μέρος στην καθοδήγηση του Ωδείου. Ιδέα δεν είχαμε για τον διαβόητο γυάλινο πύργο, που μπορεί να απομονωθεί ο μουσικός. Αγρυπνα και προσεκτικά ακούγαμε τον παλμό των καιρών, που αντηχούσε στις νεανικές συνθέσεις μας».

«Κτίζονταν νέα εργοστάσια και νέες πόλεις»

Ομορφα το διατύπωσε, με μια εικόνα: Βρισκόταν μακριά από τον γυάλινο πύργο του καλλιτέχνη, με σημείο αναφοράς τον εγωιστή εαυτό του. Και πώς ήταν αυτή η εποχή, στην οποία συμπίπτουν ο νεαρός μουσικός κι η νεαρή Επανάσταση; Να μας τα πει ο ίδιος, είναι απολαυστικός:

«Σπούδαζα, άκουγα τις θαυμάσιες συναυλίες της Φιλαρμονικής του Λένινγκραντ. Ο ίδιος έπαιζα ως πιανίστας. Ονειρό μου ήταν να παίξω στη Φιλαρμονική. Είχα πολλούς φίλους.

Οι δάσκαλοί του, που του έδειξαν και του χάραξαν τον δρόμο στη μουσική: Γκλαζουνόφ, Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι
Οι δάσκαλοί του, που του έδειξαν και του χάραξαν τον δρόμο στη μουσική: Γκλαζουνόφ, Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι

Γύρω μου επικρατούσε ατμόσφαιρα έξαρσης. Κτίζονταν νέα εργοστάσια και νέες πόλεις σε μακρινά έρημα μέρη. Λαμπροί τεχνίτες δούλευαν στη λογοτεχνία, στο θέατρο. Η ζωή με έφερε κοντά στον ποιητή Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, στον σκηνοθέτη Βσέβολοντ Μέγιερχολντ, στον μεγάλο μουσικολόγο Ιβάν Σολερτίνσκι»

«Δούλευα ελεύθερα, τολμηρά»

Το γεγονός ότι βρίσκεται σε συνθετική έξαρση, δεν το χρεώνει μόνο στη νεανική ηλικία του, αλλά κυρίως στο πέρασμα και στον έλεγχο των παραγόμενων προϊόντων στα χέρια των πρωτογενών παραγωγών:

«Δούλευα ελεύθερα, τολμηρά. Εβαζα μπροστά μου με τη νεανική ορμή όλο και νέα προβλήματα – από τα κομμάτια για όργανα πήγα στην όπερα, δοκίμασα τις δυνάμεις μου στην προγραμματική. Μπορώ να πω ότι βρισκόμουν σε κατάσταση δημιουργικής ανάτασης».

Προσέξτε, η σοβιετική διακυβέρνηση είχε δώσει βάρος να αναπτύξει τις εθνικές μουσικές όλων των χωρών που συμμετείχαν σ’ αυτή τη νέα, την πρωτόφαντη ένωση λαών:

«Στη δεκαετία 1930-’40 απόκτησαν φήμη πολλοί αξιόλογοι Σοβιετικοί συνθέτες, άνθισε η μουσική τέχνη των εθνικών δημοκρατιών, όπως της Ουκρανίας, Λευκορωσίας, Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργίας. Η σοβιετική μουσική δημιουργία μπήκε σε περίοδο ωριμότητας».

Τον Προκόφιεφ τον έτρεφε η ζωή του λαού του

Και μέσα σ’ αυτή την αναγέννηση της μουσικής, των συνθετών και των εκτελεστών, επαναπατρίζεται, το 1935, ο Σεργκέι Προκόφιεφ:

«Δεν μπορούσε άλλο να μένει στο εξωτερικό, ξεκομμένος από την πατρική γη. Εχω την ακράδαντη πεποίθηση ότι ο Προκόφιεφ ήταν κι έμεινε βαθιά εθνικός καλλιτέχνης, που τον έτρεφε η ρωσική φύση, η ζωή του λαού του. Στη δεκαετία 1930-’40, δημιουργεί θαυμάσια έργα, όπως το κλασικό μπαλέτο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα”. Η επίδραση του έργου και της προσωπικότητάς του ήταν πολύ αισθητή. Θαύμαζα τον Προκόφιεφ και μελετούσα όσα έγραφε».

Οι δάσκαλοί του, που του έδειξαν και του χάραξαν τον δρόμο στη μουσική: Γκλαζουνόφ, Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι
Οι δάσκαλοί του, που του έδειξαν και του χάραξαν τον δρόμο στη μουσική: Γκλαζουνόφ, Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι

Αναφερόμενος στα χρόνια της διαμόρφωσής του, δεν κρύβει ότι τον επηρέασαν οι όπερες του Αλμπαν Μπεργκ και του Ερνστ Κρένεκ. «Αλλά αυτή η επίδραση», σχολιάζει, «δεν μπορούσε να καθορίσει τον δρόμο της σοβιετικής όπερας. Δεν θέλαμε να επαναλαμβάνουμε τα παλιά, τα αξιοποιημένα, αλλά και το νέο δεν είχε ακόμη διαμορφωθεί, δεν είχε δημιουργηθεί, δεν είχε ωριμάσει…».

(Συνεχίζεται)

Οι δάσκαλοί του, που του έδειξαν και του χάραξαν τον δρόμο στη μουσική: Γκλαζουνόφ, Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι
Οι δάσκαλοί του, που του έδειξαν και του χάραξαν τον δρόμο στη μουσική: Γκλαζουνόφ, Ιπολιτόφ-Ιβανόφ και Μιασκόφσκι
Τον Προκόφιεφ τον θεωρούσε εθνικό καλλιτέχνη, που τον έτρεφε η ρωσική φύση και η ζωή του λαού
Τον Προκόφιεφ τον θεωρούσε εθνικό καλλιτέχνη, που τον έτρεφε η ρωσική φύση και η ζωή του λαού

Γράφει ο
Βασίλης ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ
Δημοσιογράφος, συγγραφέας, κριτικός βιβλίου

Πηγή : Ριζοσπάστης 18 – 19 / 10 -2025

Κοινοποιήστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *