Κατηγορίες
ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1 – 10 – 1708

Πεθαίνει ο Άγγλος συνθέτης και οργανίστας της Μπαρόκ περιόδου Τζον Μπλόου (John Blow).

Τζον Μπλόου
Τζον Μπλόου

Συνέθεσε πληθώρα έργων, με πλέον γνωστό τη μοναδική του όπερα, με τίτλο «Αφροδίτη και Άδωνις».

1 – 10 – 1903

Γεννιέται ο κλασικός πιανίστας και συνθέτης Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς.

Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς
Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς το 1986

Η τεχνική του, το ύφος του και το ευρύ ρεπερτόριό του τον καθιστούν ως έναν από τους σημαντικότερους πιανίστες του 20ού αιώνα.

1 – 10 – 1916

Γεννιέται η Μαρία Φωκά, Ελληνίδα ηθοποιός. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» και αποτέλεσε μέχρι το 1948 βασικό στέλεχος του θιάσου του.

Η Μαρία Φωκά στη δίκη μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη
Η Μαρία Φωκά στη δίκη μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη

Πρωτοεμφανίστηκε το 1944 (περίοδος των Δεκεμβριανών) στο ρόλο της Ασημίνας στη «Στέλλα Βιολάντη» του Γρ. Ξενόπουλου, όπου γνωρίστηκε και με τον μετέπειτα σύζυγό της Λυκούργο Καλλέργη, με τον οποίο απέκτησε την κόρη και με τον οποίο χώρισε αργότερα. Την περίοδο αυτή, μέλος του ΚΚΕ και της Εθνικής Αντίστασης, συμμετέχει στους αγώνες. Το 1952, είναι συγκατηγοκατηγορούμενη – με το όνομα Μαρία Καλλέργη, στη δίκη Ν. Μπελογιάννη και το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών την καταδικάζει αρχικά σε ισόβια κάθειρξη και η ποινή της μειώνεται σε 10 χρόνια κάθειρξη και «αποστέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων επί 10ετίαν».

https://youtube.com/watch?v=Rkq92z5Rw14%3Ffeature%3Doembed

Επανήλθε στη σκηνή τη σεζόν 1958-’59, σε περιοδεία του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Από το 1961 έως το 1963 συνεργάστηκε με την Ελλη Λαμπέτη («Το θαύμα της Ανι Σάλιβαν», «Η μικρή μας πόλη» κ.ά.), το 1964 με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και στη συνέχεια με την «Ελληνική Λαϊκή Σκηνή» (γριά από τη Μεσίνα στον «Ασυλλόγιστο» του Μολιέρου και Αμάντα στο «Γυάλινο Κόσμο» του Τένεσι Ουίλιαμς). Το 1966 παίζει στο θίασο της Τζένης Καρέζη. Η συνεργασία τους άρχισε με τη «Βίβα Ασπασία» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τη Φωκά στο ρόλο της θείας Μαρίας.

Μαρία Φωκά
Η Μαρία Φωκά

Το καλοκαίρι του 1980 προσελήφθη στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του 1984. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1949, στον «Κόκκινο Βράχο» του Γρ. Γρηγορίου. Ακολούθησαν οι ταινίες: «Ταξίδι με τον έρωτα», «Οικογένεια Παπαδοπούλου», «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Ο αήττητος», «Αγάπη μου παλιόγρια», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», κ.ά. Παράλληλα και μέχρι πριν από λίγα χρόνια έπαιξε αξιόλογους ρόλους και σε τηλεοπτικές σειρές: «Η γειτονιά μας», «Μεθοριακός σταθμός», «Η τελευταία νύχτα της γης», «Ο πύργος των Μοσκόφ», «Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες», με τελευταία την «Ντόλτσε Βίτα», ενώ είχε εμφανιστεί και στους «Δέκα μικρούς Μήτσους».

https://youtube.com/watch?v=RQR4WKutWjU%3Ffeature%3Doembed

Επίσης, η Μαρία Φωκά ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα. Το 1975 υπήρξε αντιπρόεδρος και το 1977 πρόεδρος του ΣΕΗ, σε μια δύσκολη εποχή εργασιακών διεκδικήσεων του κλάδου. Ακόμη διατέλεσε και μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας.

1 – 10 – 1945

Συνέρχεται στην Αθήνα το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ (1-6/10/1945). Ήταν το πρώτο συνέδριο του ΚΚΕ μετά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο και συνήλθε σε συνθήκες τυπικής νομιμότητας. Συνθήκες που δε θα ξαναζούσε το κόμμα παρά μετά από 29 χρόνια, το 1974 (το επόμενο τυπικά νόμιμο συνέδριό του ήταν το 10ο, που πραγματοποιήθηκε το 1978).

Το 7ο ήταν ταυτόχρονα ένα Συνέδριο που η σύγκλησή του απείχε από το 6ο δέκα ολόκληρα χρόνια (Δεκέμβρης 1935). Στο διάστημα αυτών των δέκα χρόνων, είχαν μεσολαβήσει πολλά: Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, ο ελληνοϊταλικός πόλεμος, η Κατοχή, η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση και η απελευθέρωση της χώρας, ο Δεκέμβρης του 1944, η Συμφωνία της Βάρκιζας και η διάλυση του ΕΛΑΣ, το καθεστώς της λευκής τρομοκρατίας που τις μέρες του συνεδρίου συνεχιζόταν αμείωτο. Σ’ αυτά τα δέκα χρόνια, το ΚΚΕ είχε καταφέρει από ένα μικρό κόμμα να γίνει η κυριότερη και η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της Ελλάδας.

Ωστόσο, παρά και τα πρόσφατα γεγονότα (βλ. ένοπλη σύγκρουση του Δεκέμβρη με τις συνασπισμένες δυνάμεις της ντόπιας αστικής τάξης, ταγματασφαλιτών, κλπ. και του βρετανικού ιμπεριαλισμού) το Κόμμα δεν μπόρεσε να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα, διαμορφώνοντας επαναστατική στρατηγική και ρίχνοντας όλες του τις δυνάμεις για την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.

1 – 10 – 2003

«Φεύγει» από τη ζωή ο Κώστας Γραμματόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους ανανεωτές της χαρακτικής στη χώρα μας.

Κώστας Γραμματόπουλος
Ο Κώστας Γραμματόπουλος

Σπούδασε χαρακτική και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ Αθηνών, κοντά στο μεγάλο δάσκαλο Γιάννη Κεφαλληνό, στο εργαστήριο του οποίου, μαζί με την ομάδα των ΕΑΜιτών εικαστικών και σπουδαστών της ΑΣΚΤ, φιλοτέχνησε έργα μεγάλων και μικρών διαστάσεων για αφίσες, διάφορα έντυπα και προπαγανδιστικά υλικά του ΕΑΜικού αγώνα. Το 1954 έφυγε στο Παρίσι για σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών. Επιστρέφοντας το 1959 εκλέχτηκε καθηγητής χαρακτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, όπου και παρέμεινε ως το 1985.

Κώστας Γραμματόπουλος
Κώστας Γραμματόπουλος-Αιγαίο ΙΙΙ

Η διδακτική προσφορά ήταν πολύ σημαντική. Στην εικοσαεξάχρονη παραμονή του στην ΑΣΚΤ διαμόρφωσε και μύησε στα μυστικά της χαρακτικής, δεκάδες νεότερους χαράκτες μας. Έχοντας το βλέμμα του στραμμένο στο ελληνικό τοπίο, δημιούργησε, κυρίως έγχρωμες ξυλογραφίες, έργα πλημμυρισμένα από το ελληνικό φως: «Δελφοί», «Μάνη», «Σούνιο», «Ύδρα», «Αιγαίο» είναι μερικές από τις ενότητες του έργου του. Μάλιστα, το «Αιγαίο» του χάρισε το 1972 το χρυσό μετάλλιο στην Μπιενάλε της Φλωρεντίας. Η μορφοπλαστική γλώσσα των χαρακτικών του είναι ένας προσωπικός και ελεύθερος συνδυασμός καμπυλόμορφων και σκληρών γωνιωδών θεμάτων, οριζόντιων και κάθετων τύπων, ενώ η χρωματική του γλώσσα διακρίνεται για το σημαντικό ρόλο του λευκού, που δίνει μεγάλες φωτεινές περιοχές στις οποίες εντάσσονται άλλα χρώματα. Από τις πιο γνωστές δουλειές του στο πλατύ κοινό είναι οι «Ηρωίδες του ’40», το «Αιγαίο», το εθνόσημο της «Ελληνικής Δημοκρατίας» και κυρίως οι έγχρωμες εικόνες του στο «Αλφαβητάρι» της Α’ Δημοτικού (1965), το γνωστό μας ως «Τα καλά παιδιά»

1 – 10 – 2012

Πεθαίνει ο Έρικ Χομπσμπάουμ (Eric Hobsbawm), Βρετανός ιστορικός, από τους μεγαλύτερους του 20ου αιώνα. Η τριλογία του («Η εποχή των επαναστάσεων 1789-1848», «Η εποχή του κεφαλαίου 1845-1875», «Η εποχή των αυτοκρατοριών 1875-1914») είναι τα μεγαλύτερα έργα του.

Έρικ Χομπσμπάουμ
Έρικ Χομπσμπάουμ

Για τις ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση είχε πει: «Η περεστρόικα, δυστυχώς, δε γέννησε μια δεύτερη Ρώσικη Επανάσταση. Αντιθέτως δημιούργησε ένα φοβερό κενό (…) την κατάρρευση ακολούθησε μια περίοδος κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής καταστροφής από την οποία οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης δεν έχουν ακόμη εξέλθει. Η ανάκαμψη λαμβάνει ήδη πολύ περισσότερο χρόνο από όσον πήρε στη Ρωσία να ανακάμψει μετά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους (…) ακόμη και οι υποστηρικτές της περεστρόικα συνειδητοποίησαν ότι το σχέδιο μεταρρύθμισης του κομμουνισμού ή της δημιουργίας μιας σοσιαλδημοκρατικής ΕΣΣΔ ήταν ανέφικτο. Δεν υπήρξε όραμα από εκείνους που πίστεψαν ότι ο σκοπός θα έπρεπε να είναι ένα πλήρως καπιταλιστικό σύστημα φιλελεύθερου δυτικού τύπου, κυρίως αμερικανικού»

1 – 10 – 2022

Πεθαίνει ο τραγουδιστής Σταμάτης Κόκοτας.

Πολιτισμός - Μουσική - Σταμάτης Κόκοτας
Ο Σταμάτης Κόκοτας

Ο Στ. Κόκοτας γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 1937.

https://youtube.com/watch?v=FoYDPCI4baU%3Ffeature%3Doembed

Είχε μεγάλη δισκογραφική παρουσία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και 1970 και είχε συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες συνθέτες της εποχής, όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Δήμος Μούτσης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Αντώνης Κατινάρης, ο Χάρης Λυμπερόπουλος κ.ά

1 – 10 – 2022

Τουλάχιστον 174 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στα επεισόδια που σημειώθηκαν σε ποδοσφαιρικό αγώνα στην πόλη Μαλάνγκ της Ινδονησίας, σύμφωνα με τον αναπληρωτή κυβερνήτη της ανατολικής Ιάβα, Εμίλ Ντάρντακ.

Όλα συνέβησαν όταν οι αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν δακρυγόνα εναντίον οπαδών, οι οποίοι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο του «Kanjuruhan Stadium» μετά την ήττα 3-2 της τοπικής Αρέμα από την Περσεμπάγια Σουραμπάγια. Αποτέλεσμα ήταν να προκληθεί πανικός και οι οπαδοί να τρέξουν προς την έξοδο του γηπέδου, με αποτέλεσμα να υπάρξει συνωστισμός και περιπτώσεις ασφυξίας. Εκτός από τους 174 θανάτους, οι αρχές της χώρας κάνουν λόγο και για 180 τραυματίες από τα επεισόδια.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Ινδινησία - τραγωδία
Λίγο πριν την τραγωδία στον αγώνα Αράμπα – Περσεμπάγια στην Ινδονησία

Ο υπουργός ασφάλειας της χώρας, Μαχφούντ Εμντί, γνωστοποίησε ότι ο αριθμός των θεατών που βρίσκονταν στο στάδιο ξεπερνούσε τη χωρητικότητα του γηπέδου. Συγκεκριμένα, αναφέρει σε ποστάρισμά του στο Instagram ότι είχαν εκδοθεί 42.000 εισιτήρια για ένα στάδιο που «χωράει» 38.000 θεατές.

Βίντεο δείχνουν φιλάθλους να τρέχουν στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου μετά το σφύριγμα της λήξης. Στη συνέχεια οι αστυνομικοί κάνουν χρήση δακρυγόνων για να τους σταματήσουν, με αποτέλεσμα, στην προσπάθειά τους να βγουν από το γήπεδο, να εγκλωβιστούν και να χάσουν τη ζωή τους κι επίσης να υπάρξουν και περιπτώσεις ασφυξίας, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της αστυνομίας στην ανατολική Ιάβα, Νίκο Αφίντα.

Στο μεταξύ, ο γενικός γραμματέας της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Ινδονησίας (PSSI), Γιούνους Νούσι, δήλωσε ότι η FIFA επικοινώνησε με την PSSI μετά την τραγωδία. Η παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία ζήτησε αναφορά για το θανατηφόρο συμβάν στην πόλη Μαλάνγκ και γι’ αυτό η PSSI απέστειλε ομάδα στον τόπο της τραγωδίας, προκειμένου να διεξάγει έρευνα. Η FIFA τονίζει ότι το προσωπικό ασφαλείας του γηπέδου ή οι αστυνομικές αρχές δεν πρέπει να κρατούν ή να κάνουν χρήση «αερίων για τον έλεγχο του πλήθους» στους αγώνες.

Αμέσως μετά τα θλιβερά έκτροπα στον αγώνα ανάμεσα στην Αρέμα και την Περσεμπάγια η ποδοσφαρική λίγκα στην Ινδονησία ανακοίνωσε την αναστολή του πρωταθλήματος για μία εβδομάδα.

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 10 – 1852

Γεννιέται ο σπουδαίος Βρετανός (Σκωτσέζος) χημικός Ουίλιαμ Ράμσεϊ (William Ramsay). Το 1904 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας «σε αναγνώριση των υπηρεσιών του στην ανακάλυψη των αδρανών αερίων στοιχείων στον αέρα». Μαζί με τον Ρέιλι ανακάλυψαν το 1894 ένα αδρανές χημικά αέριο στοιχείο, που αργότερα εκ της ιδιότητάς του αυτής το ονόμασαν εκ της ελληνικής αργόν και αποτελεί ουσιαστικά το 1% της ατμόσφαιρας. Το 1895, ακριβώς τον επόμενο χρόνο, ο Ράμσεϊ επέτυχε την απομόνωση ενός νέου αερίου, που προερχόταν από το ορυκτό κλεβεΐτης, το οποίο ονόμασε ήλιον.

Ουίλιαμ Ράμσεϊ
Ο Ουίλιαμ Ράμσεϊ

Το 1903 ο Ράμσεϊ επέτυχε νέα σημαντική ανακάλυψη, όταν διαπίστωσε, ότι το ήλιον παράγεται συνέχεια κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου. Η ανακάλυψη αυτή ουσιαστικά αποκάλυψε τον μηχανισμό του φαινομένου της ραδιενέργειας.

Με τα δεδομένα μέχρι εκείνη την εποχή οι θέσεις των στοιχείων των ηλίου και αργού στον περιοδικό πίνακα φανέρωναν τρεις ακόμα ενδιάμεσες «κενές θέσεις», που θα έπρεπε να συμπληρωθούν με νέα αέρια. Στις επισταμένες έρευνες που ακολούθησε ο Ράμσεϊ συνεργαζόμενος με τον Μ. Τράιβερς, κατάφεραν το 1898 να βρουν και να απομονώσουν τα νέα στοιχεία, δίνοντας τις ονομασίες νέον, κρυπτό και ξένο μετά από απόσταξη υγροποιημένου υπό πίεση αέρα. Το 1910 ο Ράμσεϊ κατάφερε να απομονώσει και το τελευταίο μέλος της ομάδας των αδρανών αερίων (που αργότερα χαρακτηρίστηκαν ως ευγενή), του ραδονίου κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου.

2 – 10 – 1904

Γεννιέται ο Βρετανός μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός Γκράχαμ Γκριν (Henry Graham Greene). Οι εγκύκλιες σπουδές του ήταν στο σχολείο που διηύθυνε ο πατέρας του. Το 1926 προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό, η επήρεια του οποίου είναι εμφανής σε πολλά από τα έργα του. Την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στους Times, αλλά ύστερα από δύο χρόνια, αμέσως μετά τη δημοσίευση του πρώτου του βιβλίου, παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στη συγγραφή και στην κριτική. Το μυθιστόρημά του «Η δύναμις και η δόξα», θεωρείται το καλύτερό του και είναι αυτό που τον καθιέρωσε στον λογοτεχνικό κόσμο. Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1964 από τον Τζον Φορντ με πρωταγωνιστή τον Χένρι Φόντα.

Γκράχαμ Γκριν
Ο Γκράχαμ Γκριν

Το επόμενο μυθιστόρημά του, «Το υπουργείο του φόβου», μεταφέρθηκε και αυτό στον κινηματογράφο από τον Φριτς Λανγκ το 1944 και θεωρείται πλέον ένα κλασικό φιλμ νουάρ.

Το γνωστότερο μυθιστόρημά του είναι  «Ο τρίτος άνθρωπος», που επίσης μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σχεδόν αμέσως μετά την έκδοσή του, από τον Κάρολ Ριντ και μάλιστα τιμήθηκε με τον «Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών» το 1949.

Το αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το τέλος μιας σχέσης» μεταφέρθηκε και αυό στον κινηματογράφο και μάλιστα δύο φορές, το 1955 και το 1999.

Άλλα δύο βιβλία του που έγιναν κινηματογραφικές επιτυχίες είναι «Ο ήσυχος Αμερικανός» που αναφέρεται στο Βιετνάμ τη δεκαετία του 1950, και το «Ο άνθρωπός μας στην Αβάνα», με πρωταγωνιστή τον Άλεκ Γκίνες.

2 – 10 – 1998

«Φεύγει» από τη ζωή η συγγραφέας και δημοσιογράφος Λιλή Ζωγράφου. Εμφανίστηκε αρκετά νέα στα ελληνικά γράμματα, το 1949 με το πεζογράφημα «Αγάπη» και καθιερώθηκε δέκα χρόνια αργότερα με το δοκίμιο «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός». Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες. Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη και τις ανατολικές χώρες. Έζησε αρκετά χρόνια στη Γαλλία και την Ιταλία, αλλά λάτρευε την Πράγα, την πόλη που μεγάλωσε ο Κάφκα. Το 1962 ήταν η πρώτη, όπως με περηφάνια έλεγε, που έδωσε διάλεξη για τον Κάφκα στην Αθήνα. Έχουν εκδοθεί 24 βιβλία της, μυθιστορήματα, νουβέλες, δοκίμια και θέατρο, με αλλεπάλληλες εκδόσεις. Το τελευταίο της μυθιστόρημα «Η αγάπη άργησε μια μέρα» διασκευάστηκε και προβλήθηκε από την ΕΤ-1. Το τελευταίο της δοκίμιο «Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα, η ιστορία του φαλλού» εκδόθηκε φέτος από τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια».

Λιλή Ζωγράφου
Λιλή Ζωγράφου

Άνθρωπος χειμαρρώδης, χωρίς ταμπού στη γλωσσική της συμπεριφορά, η Λιλή Ζωγράφου , τόσο στα βιβλία της, όσο και στην προσωπική της ζωή, αρνήθηκε τον πεσιμισμό και δήλωνε τρελά ερωτευμένη με τη ζωή. Έρωτας για εκείνην ήταν η αιωνιότητα. Αντικαραμανλική και αντιπαπανδρεϊκή άσκησε άφοβα κριτική στην πολιτική ζωή. Είχε τη λεβεντιά της ειλικρίνειας και της αμεσότητας. Παντρεύτηκε τρεις φορές, αλλά διάλεξε να ζει μοναχικά.

Θυμίζουμε μερικά από τα έργα της: «Βιογραφία – Άπαντα Μ. Πολυδούρη» (1961), «Τι απόγινε εκείνος που ‘ρθε να βάλει φωτιά» (Θέατρο, 1972), «Αντιγνώση, Τα δεκανίκια του Καπιταλισμού» (1974), «17 Νοέμβρη 1973 – Η νύχτα της μεγάλης σφαγής» (1974), «Καρυωτάκης – Πολυδούρη, Η αρχή της αμφισβήτησης» (1977), «Επάγγελμα: πόρνη», «Η γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο», «Η γυναίκα σου η αλήτισσα» «Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες», «Παλαιοπώλης αναμνήσεων», «Πού έδυ μου το κάλλος», «Κάφκα, ο σύγχρονός μας» (1994) κ.ά.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

3 – 10 – 1897

Γεννιέται ο μεγάλος Γάλλος κομμουνιστής ποιητής και πεζογράφος Λουί Αραγκόν (Louis Aragon), ο οποίος είχε σταθεί ενεργά στο πλευρό των Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων την περίοδο μετά τον πόλεμο.

Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο
Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο

Όταν το 1980 επισκέφτηκε την Αθήνα ο Αραγκόν είχε δηλώσει σχετικά: «Νιώθω μεγάλη συγκίνηση γιατί αυτή τη στιγμή είμαι μαζί σας. Όταν επισκέπτομαι τις διάφορες χώρες δέχομαι εθιμοτυπικές επισκέψεις. Η δική σας όμως δεν είναι τέτοια. Ήμουν και θα είμαι πάντα στο πλευρό του ΚΚΕ». Και όταν η αντιπροσωπεία της ΚΕ τον ευχαρίστησε γι’ αυτή τη συμπαράσταση στους εξόριστους αγωνιστές, ο Αραγκόν απάντησε: «Είστε οι σύντροφοί μου. Αυτό ήταν το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω απέναντί σας. Ήταν χρέος τιμής».

Μεταξύ των αγωνιστών υπέρ των οποίων πρωτοστάτησε για την απελευθέρωσή τους ο Αραγκόν, ήταν και ο Γιάννης Ρίτσος. «Ο Ρίτσος είναι ο άνθρωπος με τον οποίο συνδεόμουν μέσα από τα ποιήματά του χωρίς ακόμα να τον έχω γνωρίσει προσωπικά, την εποχή που τον καταδίωκαν. Ο Ρίτσος είναι αναμφισβήτητα ένας μεγάλος Έλληνας». Οι δύο ποιητές συναντήθηκαν την ίδια μέρα που μίλησε ο Αραγκόν στο «Ρ».

3 – 10 – 1936

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Στιβ Ράιχ (Steve Reich), πρωτοπόρος της μινιμαλιστικής μουσικής.

Ο Στιβ Ράιχ
Ο Στιβ Ράιχ

3 – 10 – 1945

Ιδρύεται στο Παρίσι η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ). Στις διεργασίες για την ίδρυση της ΠΣΟ μετείχαν 346 αντιπρόσωποι από 56 χώρες που εκπροσωπούσαν 67.000.000 οργανωμένους εργάτες. Από το 1945 και μέχρι το τέλος περίπου της δεκαετίας του 1980 η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (WFIU) κυριαρχούσε στα μαζικά κινήματα της εργατικής τάξης με το κύρος, τη μαχητικότητα, τον προσανατολισμό και τη μαζικότητά της.

Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία
Αφίσα για τα 75 χρόνια της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας

H WFIU ιδρύθηκε στο Παρίσι με το πρώτο ιδρυτικό συνέδριό της (25/9 έως 9/10/1945) και την εκλογή του Βρετανού Walter Cipihne στη θέση του γενικού γραμματέα της. Στην ίδρυσή της συμμετείχαν οι Γενικές Συνομοσπονδίες όλων των χωρών του κόσμου που μέχρι εκείνη την περίοδο είχαν ιδρυθεί και λειτουργούσαν στις χώρες τους. Με την έναρξη της περιόδου του ψυχρού πολέμου και με πρωτοβουλία των αμερικανικών συνδικάτων (AFL, CIO) αποχώρησαν από την ΠΣΟ ορισμένες Συνομοσπονδίες και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ίδρυσαν τη «Διεθνή Συνομοσπονδία των Ελεύθερων Συνδικάτων» (ICFTU). Η διάσπαση αυτή των γραμμών του διεθνούς εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος ήταν κύρια αποτέλεσμα των παρεμβάσεων των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιαπωνίας και άλλων. Η νεοϊδρυμένη ICFTU δεν κατάφερε ποτέ μέχρι σήμερα να εκφράσει τα συμφέροντα και τις αγωνίες της εργατικής τάξης. Αργότερα διασπάστηκε με αποτέλεσαμ να προκύψει η ίδρυση της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Εργασίας (WCL), που σύμφωνα με την ιδρυτική της διακήρυξη υιοθετούσε σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις. Εντούτοις, από την ίδρυσή της έως και σήμερα κινείται στο περιθώριο της ΔΣΕΣ, είναι μικρή, χωρίς μαζικότητα και περιθωριοποιημένη.

Από τις τρεις αυτές Διεθνείς Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ), με πάνω από 200 εκατομμύρια μέλη σε ολόκληρη την υδρόγειο, διαδραμάτισε ρόλο αναντικατάστατο στο διεθνές στερέωμα για την ανάδειξη του ρόλου της εργατικής τάξης, τόσο για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, όσο και στην κατοχύρωση και διεύρυνση των εργατικών διεκδικήσεων στις καπιταλιστικές χώρες. Σημαντικός επίσης ήταν ο ρόλος της στην υπεράσπιση εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων και συνδικαλιστικών οργανώσεων που δρούσαν σε δύσκολες και αντίξοες συνθήκες.

Στα 45 χρόνια της παρουσίας της (1945-1990) η ΠΣΟ είχε επιβάλει στα πλαίσια του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας του ΟΗΕ την ψήφιση και επικύρωση Διεθνών Συμβάσεων, όπως για την Κοινωνική Ασφάλιση, το δικαίωμα των γυναικών, την παιδική εργασία, το ωράριο απασχόλησης, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, την εκπαίδευση των εργαζομένων, τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες και εκατοντάδες ακόμα αποφάσεις που αποτυπώνουν τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης στον 20ό αιώνα. Σ’ όλο αυτό το διάστημα της κυριαρχίας της ΠΣΟ, η Διεθνής Συνομοσπονδία των Ελεύθερων Συνδικάτων το μόνο που έκανε ήταν να ευθυγραμμίζεται στον αντικομμουνισμό και στις ψυχροπολεμικές πρακτικές των ΗΠΑ και του Διεθνούς Κεφαλαίου.

Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία
Αφίσα της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας για την πανδημία

Η κατάσταση αυτή αμέσως μετά το 1990 άλλαξε ριζικά. Η προσωρινή κυριαρχία των δυνάμεων του Ιμπεριαλισμού και του Διεθνούς Μονοπωλιακού Κεφαλαίου ανέτρεψε τα δεδομένα στο Διεθνές Συνδικαλιστικό Κίνημα. Μέσα στον έξαλλο αντικομμουνισμό και στο καπιταλιστικό παραλήρημα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι κυβερνήσεις, όργανα των ΗΠΑ στο σύνολό τους, από τις πρώτες αποφάσεις που έπαιρναν ήταν η εκδίωξη της ΠΣΟ από όποια γραφεία στεγαζόταν, οι απολύσεις από την εργασία τους των στελεχών της, οι συλλήψεις και η τρομοκρατία. Ενιαία σ’ όλες αυτές τις χώρες δημεύτηκαν τα περιουσιακά της στοιχεία και κατασχέθηκαν τα οικονομικά της. Στην Πράγα που ήταν και εξακολουθεί να είναι μέχρι στιγμής η έδρα της ΠΣΟ, από τα τρία πολυώροφα συγκροτήματα κτιρίων που είχε στην κατοχή της μέσα από αλλεπάλληλες κατ’ εντολή δικαστικές αποφάσεις έχει περιοριστεί σήμερα σε ένα διαμέρισμα τριών δωματίων των 60 τ.μ.

Στο ίδιο διάστημα, οι εθνικές Συνομοσπονδίες των χωρών αυτών, είτε οι νέες που ιδρύονταν μαζικά, προσέτρεχαν στις τάξεις της ΔΣΕΣ ελπίζοντας στο «αμερικανικό όνειρο».

Ανάλογη ήταν η κατάσταση και στις στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Άλλα, φοβισμένα, αδρανοποιήθηκαν, αλλά διαλύθηκαν, άλλα πέρασαν τον Ρουβίκωνα και ελάχιστα έμειναν όρθια. Η προσπάθεια να σταθεί όρθια η ΠΣΟ στο 12ο Παγκόσμιο Συνέδριό της, που πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα δεν μπορούσε εκείνες τις στιγμές να έχει αποτέλεσμα.

Στην περίοδο 1990 – 1994 η ΔΣΕΣ κερδίζει συνεχώς έδαφος και σχεδιάζει από την αρχή το διεθνή συνδικαλιστικό χάρτη με την ίδρυση σ’ όλο τον κόσμο εκατοντάδων Εργατικών Συνομοσπονδιών. Εκατοντάδες στελέχη των μονοπωλίων και των πολυεθνικών, εμιγκρέδες και ανανήψαντες, χρηματοδοτούμενοι πλουσιοπάροχα ανέλαβαν ένα σημαντικό μέρος αυτού του σχεδίου. Τα παραδείγματα μόνο από την περιοχή των Βαλκανίων μιλούν από μόνα τους.

Στην περίοδο 1990-1994 οι πιέσεις για την τελική και οριστική διάλυση της ΠΣΟ ήταν ασφυκτικές. Στην Ευρώπη το καθήκον για τη διάλυσή της ανέλαβε εργολαβικά η CGT Γαλλίας υπό την ηγεσία του Γενικού Γραμματέα της Λουί Βιανέ. Με διμερείς επαφές, περιοδείες, πιέσεις και φαιά προπαγάνδα, καλούσε τις Εθνικές Συνομοσπονδίες των κρατών της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας να ακολουθήσουν το δικό της παράδειγμα και να αποχωρήσουν από την ΠΣΟ, που όπως ισχυρίζονταν δεν είχε πλέον λόγο ύπαρξης. Οι προσπάθειες της CGT είχαν ομολογουμένως αποτέλεσμα να αποχωρήσουν όλες χωρίς εξαίρεση οι οργανώσεις της Ευρώπης από την ΠΣΟ και να αποστασιοποιηθούν πολλές άλλες από τις υπόλοιπες ηπείρους. Για τη συνεισφορά της αυτή η CGT ανταμείφθηκε με την αποδοχή από τη ΣΕΣ των αιτήσεών της για εγγραφή (της CGT) ως πλήρους μέλους στη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.

Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία
Από κινητοποίηση των εργαζομένων στον επισιτισμό-τουρισμό στην Αθήνα

Όλες αυτές οι εξελίξεις είχαν και έχουν αρνητικές επιπτώσεις για την παγκόσμια εργατική τάξη, αφού οι δυνάμεις του καπιταλισμού δρουν πλέον ασύδοτες, σχεδιάζουν και βάζουν σε εφαρμογή τη γραμμή της «κοινωνικής ρεβάνς», αφαιρώντας σταδιακά, αλλά σταθερά δικαιώματα και κατακτήσεις των εργατοϋπαλλήλων, των συνταξιούχων, των νέων και των γυναικών. Μέσα σε λίγα χρόνια το Διεθνές Γραφείο Εργασίας και η ετήσια Γενική Συνέλευση από τόπος αντιπαράθεσης του Παγκόσμιου Εργατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος με τις δυνάμεις της αντίδρασης και του κεφαλαίου, μετατράπηκε σε ένα όργανο της μεγάλης εργοδοσίας και άρχισε να ξηλώνει και να αναιρεί τις Διεθνείς Συμβάσεις με την ψήφο και τη σύμφωνη γνώμη των «εργατικών» εκπροσώπων που στοιχίζονται πίσω από τα ταμεία της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) και της ΔΣΕΣ.

Τότε ακριβώς, με πρωτοβουλία των Συνδικάτων της Κούβας, της Συρίας, της Λιβύης, της Παλαιστίνης, του Ιράκ, της Νότιας Αφρικής της Ινδίας, του Βιετνάμ και ορισμένων μικρότερων οργανώσεων από τη Λατινική Αμερική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή αποφασίστηκε η σύγκληση του 13ου Συνεδρίου, στη μόνη χώρα που δέχτηκε να το φιλοξενήσει, στη Συρία (Νοέμβρης 1994).

Στο Συνέδριο αυτό η CGT Γαλλίας έκανε τα πάντα για τη διάλυση της ΠΣΟ. Τελικά από το Συνέδριο της Δαμασκού αποχώρησε οριστικά η CGTP – ΙΝΤΕΡΣΙΝΤΙΚΑΛ της Πορτογαλίας και η ΟΡΖΖ της Πολωνίας. Έτσι έμεινε χωρίς καμιά ευρωπαϊκή οργάνωση η ΠΣΟ. Οι προσπάθειες όμως για διάλυση δεν πέρασαν. Στη Δαμασκό τροποποιήθηκε το καταστατικό της ΠΣΟ βάση του οποίου, δινόταν το δικαίωμα εγγραφής στην ΠΣΟ οργανώσεων, αλλά και συνδικαλιστικών κινήσεων και επιτροπών, εργοστασιακών και συντονιστικών συνδικαλιστικών κινημάτων. Το ΠΑΜΕ υπέβαλε τότε αίτηση εγγραφής στην ΠΣΟ, η οποία εγκρίθηκε.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες, τις πιέσεις και τις διώξεις τελικά η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία δε διαλύθηκε, επειδή, κύρια, δυνάμεις από τη Μέση Ανατολή, τη Λατινική Αμερική και την Ινδία, είδαν σχετικά έγκαιρα τις αρνητικές για τους λαούς τους εξελίξεις στις συνθήκες της Νέας Ιμπεριαλιστικής Τάξης Πραγμάτων.

Λίγους μήνες αργότερα, στη Λισαβόνα, στο Συνέδριο της CGTP ΙΝΤΕΡΣΙΝΤΙΚΑΛ, χωρίς ψηφοφορία, επικυρώθηκε η αποχώρηση των Πορτογάλων από την ΠΣΟ και η εγγραφή τους στην Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Αξίζει να αναφερθεί ότι τη στιγμή ακριβώς που οι ηγέτες των Πορτογάλων εισηγούνταν στο Συνέδριό τους την επικύρωση της αποχώρησης, 1.500 σύνεδροι όρθιοι χειροκροτούσαν και ζητωκραύγαζαν φωνάζοντας ρυθμικά τα αρχικά της ΠΣΟ

Αμέσως μετά το Συνέδριο της Δαμασκού, η ΠΣΟ, με το επιχείρημα ότι δεν κατέβαλε κάποιο χρηματικό ποσό, εκδιώχθηκε από τα γραφεία που επί δεκαετίες διατηρούσε στα γραφεία του ΟΗΕ – Διεθνές Γραφείο Εργασίας στη Γενεύη. Παρ’ όλα αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν η ΠΣΟ καταφέρνει να ξαναπατήσει γερά στη Λατινική Αμερική, να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή, να κερδίζει έδαφος συνεχώς σε Αφρική και Ασία. Στην Ευρώπη παρότι η κατάσταση ακόμα παραμένει ιδιαίτερα αρνητική, με τη συμβολή του ΠΑΜΕ, τμήματα της εργατικής τάξης στη Γαλλία και στην Ιταλία προσεγγίζουν ολοένα και περισσότερο τις ταξικές γραμμές του εργατικού κινήματος.

3 – 10 – 1993

Αφήνει την τελευταία της πνοή η ποιήτρια και ηθοποιός Κατερίνα Γώγου.

Κατερίνα Γώγου
Η Κατερίνα Γώγου

Τα ποιήματά της εξέπεμπαν τη διαμαρτυρία και αγανάκτησή της για τις τερατώδεις δυνατότητες του κοινωνικού μηχανισμού να καταστρέφει τον άνθρωπο και τη ζωή.

Με τους οργισμένους στίχους της καταδίκαζε τον πόνο και την αθλιότητα γύρω της, αλλά την τελευταία στιγμή έστρεψε την πλάτη στη ζωή. Το ποιητικό έργο της «συναντιέται» με το σήμερα, με το «μαύρο», την κραυγή αγωνίας, τις σημερινές ανάγκες και οραματίζεται το μέλλον.

Ποιήματα της Κατερίνας Γώγου έχουν μελοποιήσει μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Σφέτσας, ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Κωνσταντίνος Βήτα, ο Ηλίας Λιούγκος, ο Παντελής Θεοχαρίδης και ο Τάσος Ρωσόπουλος.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

4 – 10 – 1669

Πεθαίνει ο Ολλανδός ζωγράφος Ρέμπραντ (Χάρμενς βαν Ρέιν – Rembrandt Harmenszoon van Rijn).

Ρέμπραντ
Αυτοπροσωπογραφία του Ρέμπραντ

Ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του είχε έναν μύλο κοντά στο Ρήνο και η μάνα του ήταν κόρη φούρναρη. Ποιος μπορούσε να διανοηθεί ότι αυτό το έκτο παιδί θα γινόταν ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους και χαράκτες, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της Ευρώπης; Η μητέρα του ήταν θρήσκα και του ενέπνευσε από τα πρώτα του χρόνια την αγάπη για τη Βίβλο.

Ρέμπραντ
Ρέμπραντ – Άνδρας με το χρυσό κράνος, π. 1650-55

Έτσι, στα εφτά του χρόνια γράφτηκε σ’ ένα σχολείο που έδινε ιδιαίτερη έμφαση στα λατινικά, κάτι που ίσως να σήμαινε ότι οι γονείς του θα ήθελαν ο μικρός να σπουδάσει αργότερα Θεολογία… Στα 14 χρόνια του τέλειωσε το σχολείο αφού είχε γνωρίσει την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας και της Ρώμης. Ο Ρέμπραντ αποφασίζει να αφιερωθεί στη ζωγραφική. Στην αρχή μαθήτευσε στον Γιάκομπ, έναν ζωγράφο που είχε σπουδάσει στη Ρώμη και στη Νάπολη, και γύρω στα 1624 εργάστηκε στο εργαστήρι του Πίτερ Λάσμαν στο Αμστερνταμ, ο οποίος είχε και εκείνος σπουδάσει στη Ρώμη την περίοδο που ο Καραβάτζο εισηγούνταν τον επαναστατικό τρόπο της σκιάς με το chiaro- scouro, δηλαδή φως και η σκιά. Κύριο χαρακτηριστικό των νεανικών έργων του Ρέμπραντ είναι η προτίμησή του στα θρησκευτικά θέματα, όπως είναι ο Τώβιτ και η Αννα.

Ρέμπραντ
Ρέμπραντ – Μάθημα ανατομίας του Δρ. Τουλπ, 1632

Αλλά το έργο του «Μάθημα ανατομίας» καθιέρωσε τον Ρέμπραντ οριστικά ως τον καλύτερο προσωπογράφο. Έτσι απέκτησε πολλά χρήματα, με αποτέλεσμα να γίνει συλλέκτης σπάνιων έργων τέχνης. Η επιτυχία στη δουλιά τού έφερε γούρι και στον έρωτα. Στα 1634 παντρεύτηκε την εικοσάχρονη αρχοντοπούλα Σάσκια βαν Ούλεμπουργκ. Η ευτυχία κράτησε λίγο, μονάχα πέντε χρόνια. Από τη στιγμή που ο Ρέμπραντ αγόρασε ένα τεράστιο σπίτι, που σήμερα στεγάζεται το Μουσείο Ρέμπραντ στο Άμστερνταμ, άρχισε σιγά αλλά μεθοδικά η καταστροφή. Έχασε ένα γιο και δυο κόρες και, τέλος, τη γυναίκα του μόλις γέννησε το τελευταίο παιδί τους. Ένα σημαντικό κεφάλαιο στην καλλιτεχνική πορεία του Ρέμπραντ συνθέτουν τα χαρακτικά, που πολλές φορές διαφοροποιούνται από τη ζωγραφική του και θεματικά και από άποψης στιλ. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι σπουδές γυναικείων γυμνών.

Ρέμπραντ
Ρέμπραντ – Δανάη, π. 1636

Σ’ αυτές ο Ρέμπραντ αποφεύγει να ωραιοποιήσει το παραμικρό. Ο μεγαλύτερος ζωγράφος της Ολλανδίας και ένας από τους πιο μεγάλους του κόσμου, ο καλλιτέχνης που μας έδωσε με πληρότητα και ενόραση τα μυστικά της ανθρώπινης ψυχής, που δείχνει τη μέγιστη συμπάθεια για εκείνους που είχαν υποφέρει πολλά, που ήταν άθλιοι και φτωχοί, και είχε τη δυνατότητα να βλέπει πίσω από την επιφάνεια, πέθανε στα 1669 αφήνοντας μια τεράστια κληρονομιά σε όλη την ανθρωπότητα.

4 – 10 – 1917

Γεννιέται σε ένα φτωχό χωριό η Χιλιανή κομμουνίστρια μουσικός Βιολέτα Πάρα.

Η Βιολέτα Πάρα
Η Βιολέτα Πάρα

Η ζωή της ποτέ δεν υπήρξε εύκολη, αντίθετα όλη της η ύπαρξη ήταν ένας συνεχής και σκληρός αγώνας. Έβαλε τέρμα στη ζωή της στα 50 της.

Πίσω της άφησε πλούσιο κληροδότημα, παραδοσιακή μουσική στην οποία εμφύσησε νέα ζωή, λαογραφικό έργο, αλλά και δικά της τραγούδια που κατέκτησαν τον κόσμο όλο. Ανάμεσα στο πολύτιμο έργο της ξεχωρίζει το τραγούδι «Gracias a la vida», ύμνος στην Χιλιανή παραδοσιακή μουσική

4 – 10 – 2009

«Φεύγει» από τη ζωή η Αργεντίνα τραγουδίστρια Μερσέντες Σόσα (Haydée Mercedes Sosa). Η «Negra» – έτσι την αποκαλούσαν οι συμπατριώτες της – γεννήθηκε στο Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν της Αργεντινής στις 9 Ιούλη του 1935.

Η Μερσέντες Σόσα
Η Μερσέντες Σόσα

Στις δεκαετίες του ’60 και ’70 συμμετείχε με άλλους πρωτοπόρους καλλιτέχνες στο «Κίνημα της Νέας τραγουδοποιίας» (Movimiento del Nuevo Canionero) ή πιο διαδεδομένα Νueva Cancion, του μουσικο-λογοτεχνικού πολιτικού κινήματος, που βασιζόταν στη λαϊκή αργεντίνικη παράδοση συνδεδεμένη με τον αντιδικτατορικό αγώνα.

Τα τραγούδια της έγιναν απειλή για την χούντα του 1976 – υπό τον Χόρχε Βιντέλα στρατιωτικό καθεστώς. Το 1979 συλλαμβάνεται σε συναυλία και καταφεύγει αυτοεξόριστη στο Παρίσι και τη Μαδρίτη, όπου μένει μέχρι το 1982, οπότε επιστρέφει στην πατρίδα της. Έκτοτε ηχογράφησε πολλούς δίσκους, διευρύνοντας το ρεπερτόριό της.

Ένωσε το φολκλόρ με τις μπαλάντες, το ροκ, τη μουσική της πόλης. Έσπασε τα σύνορα που χωρίζουν είδη και γενιές. Πολύ γνωστά ανεπανάληπτα τραγούδια που έχει ερμηνεύσει είναι «Cancion con todos», «Alfonsina y el mar», «Gracias a la vida», «Al jardin de la republica», «Duerme negrito» κ.ά..

Συνεργάστηκε με μεγάλους καλλιτέχνες όπως οι Κουβανοί Σίλβιο Ροντρίγκες, Πάμπλο Μιλανές, Ισμαέλ Σεράνο και πολλούς άλλους.

Η Μερσέντες Σόσα με το συγκρότημά της είχε εμφανιστεί την δεκαετία του 1980 στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του «Οδηγητή» και συνεργαστεί με Έλληνες καλλιτέχνες και τελευταία με το συγκρότημα «Apurimac», που αποτελείται από Λατινοαμερικάνους και Έλληνες μουσικούς.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

5 – 10 – 1713

Γεννιέται ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Ντενί Ντιντερό (Denis Diderot). Επίσης ήταν μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, κριτικός της λογοτεχνίας και της τέχνης, ο δημιουργός της περίφημης «Εγκυκλοπαίδειας» (1751-72), που συνοψίζει και εκφράζει το πνεύμα του Διαφωτισμού και ένας από τους μεγαλύτερους διανοητές όλων των εποχών.

Ντενί Ντιντερό
Ο Ντενί Ντιντερό

Στην προσπάθεια για τη συγγραφή του μνημειώδους έργου της «Εγκυκλοπαίδειας» πήραν μέρος ορισμένοι από τους πιο φωτισμένους διανοητές εκείνης της περιόδου, όπως ο Ρουσώ, ο Βολταίρος, ο Τιργκό, ο Μοντεσκιέ, ο Κοντιγιάκ, ο Χόλμπαχ και ο Ελβέτιος, που δημιούργησαν και τον κύκλο των «εγκυκλοπαιδιστών». Οι ιδέες του Ντιντερό επηρέασαν βαθύτατα όλους τους τομείς της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής, φιλοσοφικής σκέψης. Η «Εγκυκλοπαίδεια» και οι «εγκυκλοπαιδιστές» έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση των επαναστατικών ιδεών στην ανερχόμενη τότε αστική τάξη. Ο Ντιντερό θεωρείται από την άποψη αυτή ένας από τους πνευματικούς ταγούς της Γαλλικής Επανάστασης.

5 – 10 – 1864

Γεννιέται ο Γάλλος εφευρέτης Λουί Λιμιέρ (Louis Lumiere), που μαζί με τον αδερφό του Ογκίστ, κατασκεύασαν τη πρώτη κινηματογραφική μηχανή.

Οι αδελφοί Λιμιέρ
Οι αδελφοί Λιμιέρ το 1914

5 – 10 – 1864

Η πόλη Καλκούτα της Ινδίας καταστρέφεται σχεδόν ολοσχερώς από κυκλώνα. Πεθαίνουν περίπου 60.000 άνθρωποι.

5 – 10 – 1880

Πεθαίνει ο Ζακ Όφφενμπαχ (Jacques Offenbach), συνθέτης και βιολοντσελίστας της ρομαντικής εποχής.

Ζακ Όφφενμπαχ
Ζακ Όφφενμπαχ

Ήταν ένας από τους δημιουργούς του μουσικού είδους της οπερέτας και ένας από τους προδρόμους της σύγχρονης μουσικής κωμωδίας.

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της δημοφιλούς μουσικής στην Ευρώπη του 19ου αιώνα και πολλά από τα έργα του παραμένουν και σήμερα στο ρεπερτόριο γνωστών καλλιτεχνών.

https://youtube.com/watch?v=mVUpKIFHqZk%3Ffeature%3Doembed

Οι γνωστότερες οπερέτες του στον αγγλόφωνο κόσμο είναι «Ο Ορφέας στον Άδη», «Η Παρισινή Ζωή», «Η Ωραία Ελένη», «Η Περισόλ», «Η Μεγάλη Δούκισσα του Γκέρολσταϊν» κ.ά. «Το Χαρωπό Παρίσι» είναι ένα θέμα που ακούγεται συχνά σε μπαλέτα και είναι σύνθεση των μελωδιών του Όφφενμπαχ που τροποποιήθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από τον Μανουέλ Ρόζενταλ το 1938.

5 – 10 – 1952

Ξεκινά τις εργασίες του το 19ο Συνέδριο του το Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (μπολσεβίκοι), κατά το οποίο μετονομάστηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης (5-14/10/1952).Το συνέδριο ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα ζητήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης (ιδιαίτερα μετά τις ευρύτατες καταστροφές του Β» Παγκοσμίου Πολέμου), ενώ τονίστηκε η ανάγκη για μια πιο αποφασιστική πάλη απέναντι στα υπολείμματα της αστικής ιδεολογίας και μια μεγαλύτερη προσοχή των κομματικών οργανώσεων στην κομματική-οργανωτική και ιδεολογική δουλειά.

Ο Ι.Β. Στάλιν στο βήμα του Συνεδρίου
Ο Ι.Β. Στάλιν στο βήμα του Συνεδρίου

Το συνέδριο, ωστόσο, υποτίμησε την καπιταλιστική ανασυγκρότηση μετά τον πόλεμο, ενώ η υιοθέτηση της θέσης της «ειρηνικής συνύπαρξης» δεν αποτύπωνε αντικειμενικά τις σχέσεις σοσιαλισμού – καπιταλισμού σε διεθνές επίπεδο.

5 – 10 – 2005

Πεθαίνει στα 47 του χρόνια ένας από τους σημαντικούς ποιητές της νεότερης γενιάς, ο Ηλίας Λάγιος. Ο προοδευτικός ποιητής, που διακρινόταν για την ποιότητα της ποίησής του, το πάθος, την έλλειψη επιτήδευσης και την ειλικρίνεια των προθέσεών του.

Ηλίας Λάγιος
Ο Ηλίας Λάγιος

Μεταξύ των ποιητικών του βιβλίων συγκαταλέγονται: «Πρόοδοι εν προόδω» (1981), «Ασκήσεις Ι-ΙΧ» (1984, με το ψευδώνυμο Αλέξης Φωκάς), «Το κατά Αλέξιον και Μαρίαν» (1990), «Συνεστίασις» (1991) κ.ά., ενώ συμμετείχε σε ομαδικές ποιητικές συλλογές.

Το Φλεβάρη του 2002 ο «Ρ» φιλοξένησε κοινή δήλωσή του με τον ομότεχνό του, Γιώργο Κακουλίδη, κατά της «πρωτόγονα» αντικομμουνιστικής «Μαύρης Βίβλου του Κομμουνισμού». Μεταξύ άλλων ο ποιητής τόνιζε: «Η παρουσίαση της «Μαύρης Βίβλου του Κομμουνισμού» στο Γαλλικό Ινστιτούτο, πρωτίστως δε η ύπαρξη αυτής της Βίβλου, συνιστά προσβολή της ιστορικής μνήμης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα όποια σφάλματα, τα όποια λάθη του κινήματος θα τα συζητήσουνε μεταξύ τους οι όπου επί Γης κολασμένοι, συμπεριλαμβανομένων των σαράντα εκατομμυρίων νεκρών από πείνα ετησίως (…)».

5 – 10 – 2016

Πεθαίνει ο συγγραφέας Αντώνης Σουρούνης. Το 1960, με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει οι συγγενείς του. Σπούδασε κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Κολωνίας, του Σααρμπρίκεν και του Ινσμπρουγκ στην Αυστρία.

Αντώνης Σουρούνης
Ο Αντώνης Σουρούνης

Έζησε στη Φρανκφούρτη έως το 1970 όταν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, ενώ από το 1987 ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Το 1995 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο «Ο χορός των ρόδων». Το 2006 βραβεύτηκε από την εξαμηνιαία λογοτεχνική επιθεώρηση του περιοδικού «να ένα μήλο» και έναν χρόνο αργότερα από το περιοδικό «Διαβάζω» με το «Βραβείο μυθιστορήματος» για το έργο του «Το μονοπάτι στη θάλασσα».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

6 – 10 – 1941

Οι Βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής συλλαμβάνουν έπειτα από προδοσία και εκτελούν κοντά στην Παλαιοκόμη Σερρών 6 μέλη του Μακεδονικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, μεταξύ αυτών και τον Γραμματέα του Παρασκευά Μπάρμπα. Οι θυσίες τους ήταν από τις πρώτες στη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

6 – 10 – 1944

Τμήματα του 6ου Συντάγματος της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν το Ναύπλιο.

ΕΛΑΣίτες στο Ναύπλιο
ΕΛΑΣίτες στο Ναύπλιο το 1944

Τμήματα του 7ου Συντάγματος απελευθερώνουν την ίδια μέρα την Κύμη και το Αλιβέρι της Εύβοιας.

6 – 10 – 1944

Ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός, μαζί με τσεχοσλοβακικά στρατεύματα που πολεμούσαν μαζί του, μπαίνουν στην κατεχόμενη από τους Ναζί Τσεχοσλοβακία.

Ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός στην Πράγα
Ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός στην Πράγα

6 – 10 – 1973

Αίγυπτος και Συρία εξαπολύουν διμέτωπη αιφνιδιαστική επίθεση κατά του Ισραήλ. Ακολουθεί απόβαση των Αιγυπτίων στην ανατολική όχθη της διώρυγας του Σουέζ και κατάληψη εδαφών που κατείχαν οι Ισραηλινοί. Το Ισραήλ ανασυντάσσεται και εισβάλλει σε βάθος 6 μιλίων στο έδαφος της Συρίας.

Αιγύπτιοι διασχίζουν την διώρυγα του Σουέζ
Αιγύπτιοι διασχίζουν την διώρυγα του Σουέζ

6 – 10 – 1937

Γεννιέται ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσιώλης, που οι ταινίες του διακρίνονται για το ιδιαίτερο προσωπικό του στιλ, καθώς βασίζονται στο λεπτό χιούμορ, στους αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους και στη χρήση, πολλές φορές, ερασιτεχνών ηθοποιών.

Σταύρος Τσιώλης
Ο Σταύρος Τσιώλης

Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας και σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Κινηματογράφου – Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου στην Αθήνα. Από το 1958 και για δέκα χρόνια εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη. Η πρώτη του ταινία, η οποία βασίστηκε και σε δικό του σενάριο, ήταν «Ο μικρός δραπέτης» για τη «Φίνος Φιλμ» το 1968. Το 1970 έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία «Κατάχρησις Εξουσίας». Στη συνέχεια εγκαταλείπει τον κινηματογράφο για δεκαπέντε χρόνια και επανέρχεται στην αγαπημένη του τέχνη το 1985, με την ταινία «Μια Τόσο Μακρινή Απουσία», η οποία κερδίζει τις εντυπώσεις και αποσπά τα έξι πρώτα βραβεία στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Οι «Ακατανίκητοι Εραστές» του, το 1988, παίχτηκαν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Το 1992 γυρνά την ταινία «Παρακαλώ γυναίκες, μην κλαίτε» και το 1998 την εμβληματική ταινία του, που έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα, «Ας περιμένουν οι γυναίκες». Τον περασμένο Δεκέμβρη κυκλοφόρησε στις αίθουσες η ταινία του «Γυναίκες που περάσατε από εδώ», η οποία κλείνει την τριλογία «Γυναίκες».

Οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά φεστιβάλ και εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχουν αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις. Είχε επίσης γράψει στίχους για τραγούδια των ταινιών του, αλλά και για τραγουδιστές της λαϊκής μουσικής.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

7 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Κόρινθο.

Τμήμα του ΕΛΑΣ
Τμήμα του ΕΛΑΣ

7 – 10 – 1949

Μετά τη δημιουργία το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους χωριστού δυτικογερμανικού κράτους υπό την εποπτεία του ιμπεριαλισμού, οι εργαζόμενοι του ανατολικού τμήματος της Γερμανίας ανακήρυξαν το σχηματισμό της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ).

Η σημαία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Η σημαία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας

Το Γερμανικό Συμβούλιο του Λαού, που είχε ιδρυθεί το Μάρτη του 1948, μετασχηματίστηκε σε προσωρινή Βουλή του Λαού και έθεσε σε εφαρμογή το Σύνταγμα της ΛΔΓ. Στις 11 Οκτώβρη του 1949, το προσωρινό κοινοβούλιο εξέλεξε τον παλαίμαχο κομμουνιστή ηγέτη Β. Πικ πρώτο Πρόεδρο της ΛΔΓ, ενώ στις 12 Οκτώβρη σχηματίστηκε η προσωρινή κυβέρνηση της ΛΔΓ, με επικεφαλής τον Ο. Γκρότεβολχ.

Ο Βίλχελμ Πίκ (αριστερά) με τον Ο. Γκρότεβολχ
Ο Βίλχελμ Πίκ (αριστερά) με τον Ο. Γκρότεβολχ

7 – 10 – 2013

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, μια από τις σπουδαίες μορφές του ελληνικού αθλητισμού και ειδικότερα του μπάσκετ, ο Γιώργος Αμερικάνος.

Γιώργος Αμερικάνος
Γιώργος Αμερικάνος

Έκανε σπουδαία καριέρα με τη φανέλα της ΑΕΚ η οποία τον απέκτησε από την ΧΑΝ Νίκαιας, αλλά και με την Εθνική ομάδα. Θεωρείται από τους σπουδαίους παίκτες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, κάτι που στην καριέρα του τον έφερε να γίνει μέλος και της μεικτής κόσμου του αθλήματος. Με την Ένωση κατέκτησε 6 πρωταθλήματα Ελλάδος (1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970) ενώ κορυφαία στιγμή ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1968, στον τελικό του Καλλιμάρμαρου Σταδίου κόντρα στη Σλάβια Πράγας, με τον εκλιπόντα να είναι από τους κορυφαίους του παιχνιδιού, σημειώνοντας 29 πόντους. Στις διεθνείς επιτυχίες συγκαταλέγεται και η παρουσία με την ΑΕΚ στο πρώτο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1965. Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 68 φορές και σημείωσε 1.076 πόντους. Με την ολοκλήρωση της καριέρας του ως παίκτης ανέλαβε, από το πόστο του προπονητή, την ΑΕΚ.

7 – 10 – 2023

Δυνάμεις της Χαμάς επιτίθενται σε ισραηλινά στρατόπεδα στα κεντροανατολικά του Ισραήλ. Φτάνουν μέχρι τις πόλεις Ασκελόν και Στερόντ όπου και απαγάγουν 229 πολίτες. Ακολουθεί μπαράζ επιθέσεων με ρουκέτες από τα βόρεια της Γάζας καταφέρνοντας πλήγματα σε διάφορες πόλεις ακόμα και το Τελ Αβίβ.

Ισραηλινές κατοψικές δυνάμεις συλαμβάνουν άλλον έναν Παλαιστίνιο

Το Ισραήλ αποκλείει τη Λωρίδα της Γάζας, σταματάει την ηλεκτροδότηση, τη μεταφορά τροφίμων, φαρμάκων και καυσίμων. Σφοδρές επιθέσεις με πυραύλους, από ξηρά, αέρα και θάλασσα φέρνουν σε απελπιστική κατάσταση τα δυόμιση εκατομμύρια των Παλαιστινίων. Χτυπάνε ακόμα και νοσοκομεία και σχολεία.
Στις 27 Οκτώβρη κατοχικές δυνάμεις του Ισραήλ βομβαρδίζουν ανηλεώς και εισβάλουν στη Γάζα. Στις 29 Οκτώβρη, οι νεκροί ξεπερνάνε τις 8.000, τα μισά θύματα είναι παιδιά.

Λωρίδα της Γάζας

Η Ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα δηλώνουν εξαρχής τη συμπαράταξή τους με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, την ταύτισή τους με τον ιμπεριαλιστικό άξονα ΝΑΤΟ – ΗΠΑ – ΕΕ – Ισραήλ.
Ο κίνδυνος για μεγαλύτερη ανάφλεξη στην περιοχή είναι τεράστιος. Αεροπλανοφόρα κι επίγειες δυνάμεις των ΗΠΑ, Κινέζικα πολεμικά πλοία, η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, η Συρία, η Τουρκία, το Ιράν και άλλες δυνάμεις βρίσκονται με το χέρι στη σκανδάλη.
Η προπαγάνδα της αστικής τάξης με σημείο αναφοράς τα ψέματα και την παραχάραξη της Ιστορίας από τα Αμερικανοευρωπαϊκά και Ισραηλίτικά επιτελεία αποκλείουν κάθε άλλη φωνή.

Στον αντίποδα, το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά για την υπεράσπιση του Παλαιστινιακού λαού. Γράφει χαρακτηριστικά ο «Ριζοσπάστης»:
«Η κλιμάκωση των συγκρούσεων στην κατεχόμενη Παλαιστίνη και το Ισραήλ δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Είναι συνέπεια της πολύχρονης κατοχής από το ισραηλινό κράτος, με τις πλάτες των ΗΠΑ, της ΕΕ και των συμμάχων τους, που διαπλέκεται με τους εντεινόμενους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στη Μέση Ανατολή.
Αυτό ακριβώς επιχειρούν να συσκοτίσουν όλα τα αστικά κόμματα και επιτελεία, που σε πλήρη ευρωΝΑΤΟική ευθυγράμμιση, από την κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, μέχρι την Ελληνική Λύση και το φασιστικό μόρφωμα «Σπαρτιάτες», στήνουν στο απόσπασμα το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να παλεύει ενάντια στην κατοχή.

https://youtube.com/watch?v=lyKydn5ZDHY%3Ffeature%3Doembed

Επιχειρούν να διαγράψουν μονοκοντυλιά τον άγριο πόλεμο που διεξάγεται σε βάρος των Παλαιστινίων εδώ και δεκαετίες, την κατοχή της Παλαιστίνης και τα συνεχώς εντεινόμενα εγκλήματα των κατοχικών δυνάμεων. Με υποκρισία κλείνουν τα μάτια στις επί δεκαετίες βαρβαρότητες του Ισραήλ, όπως και στο γεγονός ότι ο ίδιος ο λαός του γίνεται τελικά θύμα αυτής της επιθετικότητας του κράτους – δολοφόνου.

Εδώ και 16 χρόνια, οι περίπου 2,5 εκατομμύρια κάτοικοι της Λωρίδας της Γάζας ζουν τον απάνθρωπο αποκλεισμό από το ισραηλινό κράτος και μια ζωή γεμάτη στερήσεις, με ηλεκτρικό ρεύμα 4 ή 5 ώρες τη μέρα, με ακάθαρτο τρεχούμενο νερό 3 ώρες τη μέρα, με τραγικές ελλείψεις σε στοιχειώδη αγαθά…

Εδώ και χρόνια αποτελούν καθημερινότητα οι τρομοκρατικές εισβολές του ισραηλινού κατοχικού στρατού σε πόλεις της Δυτικής Όχθης, που αφήνουν πίσω τους πλήθος νεκρών και τραυματιών, ισοπεδωμένα χωριά και συνοικίες, ρημαγμένους προσφυγικούς καταυλισμούς. Μόνο από την αρχή του χρόνου και πριν από τη νέα ανάφλεξη, πάνω από 220 Παλαιστίνιοι βρήκαν τον θάνατο από ισραηλινά πυρά, ανάμεσά τους δεκάδες έφηβοι και παιδιά.

Στην ημερήσια διάταξη είναι οι πολυήμεροι αποκλεισμοί ολόκληρων παλαιστινιακών χωριών και πόλεων, οι έφοδοι του κατοχικού στρατού σε σπίτια αμάχων για έρευνες «υπόπτων», οι συλλήψεις εφήβων και παιδιών, το γκρέμισμα σπιτιών από τις μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού. Χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι σαπίζουν στα κελιά των ισραηλινών φυλακών.

29 Οκτώβρη 2023 – Χιλιάδες κόσμου δαδηλώνουν στην Αθήνα

Πολλαπλασιάζονται και επεκτείνονται οι ισραηλινοί εποικισμοί στα παλαιστινιακά εδάφη για να προχωρήσει η δημογραφική αλλοίωση της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, υψώνονται τεράστια τείχη – φράχτες, στήνονται «φυλάκια ελέγχου», εγκλωβίζοντας τους Παλαιστίνιους στην ίδια τους τη γη, ενώ με τις πλάτες του ισραηλινού κράτους αυξάνονται τα πογκρόμ και οι επιθέσεις από Εβραίους εποίκους εναντίον Παλαιστινίων.

25 Οκτώβρη 2023 – Χιλιάδες κόσμου διαδηλώνουν στην Ελευσίνα ενάντια στην παραχώρηση την 112 πτέρυγας μάχης στους Αμερικανούς

Όλα αυτά προσπαθούν να βγάλουν από το κάδρο της νέας πολεμικής κλιμάκωσης. Ακόμα και ο στραγγαλισμός 2,5 εκατομμυρίων Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, χωρίς νερό, ρεύμα και καύσιμα, που ανακοινώθηκε χτες επίσημα από το Ισραήλ, παρουσιάζεται ως… «πολιορκία».
Με τα γνωστά ιμπεριαλιστικά δύο μέτρα και δύο σταθμά, οι ευρωΝΑΤΟικές δυνάμεις που στέλνουν τεράστιες ποσότητες όπλων στο Κίεβο για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με τη Ρωσία – μεταξύ των οποίων και απαγορευμένα όπλα διασποράς, που εξολοθρεύουν ακόμα περισσότερους αμάχους – στο όνομα του «διεθνούς δικαίου» και της απελευθέρωσης των κατεχόμενων εδαφών, είναι οι ίδιες που «ξεπλένουν» την ισραηλινή κατοχή της Παλαιστίνης και το ποδοπάτημα πλήθους αποφάσεων του ΟΗΕ για τον τερματισμό της.

Κόλαση στη Γάζα

Είναι οι ίδιες δυνάμεις που ανακοινώνουν νέα στρατιωτική βοήθεια για το Ισραήλ και κλίνουν σε όλες τις πτώσεις το «δικαίωμα αυτοάμυνας» του κατοχικού κράτους.
Με φόντο τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τη «στρατηγική σχέση» Ελλάδας – Ισραήλ, που εμπλέκει τη χώρα μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, τα αστικά επιτελεία λυσσάνε απέναντι σε οτιδήποτε ξεσκεπάζει την ευρωΝΑΤΟική μονοφωνία. Το έργο είναι γνωστό: Όποιος καταγγέλλει το χρόνιο έγκλημα της κατοχής της Παλαιστίνης και το αναφαίρετο δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να αγωνίζεται για τον τερματισμό της είναι… φιλο-«τρομοκράτης».

Βομβαρδισμός σχολείου του ΟΗΕ στη Γάζα από το Ισραήλ
Βομβαρδισμός σχολείου του ΟΗΕ στη Γάζα από το Ισραήλ Πηγή: Associated Press

Η συγκυρία που βάζει το Παλαιστινιακό στις μυλόπετρες εντεινόμενων γεωπολιτικών ανταγωνισμών, όπως και τα αντιτιθέμενα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που αποτυπώνονται στις διαφορετικές διεθνείς τοποθετήσεις για τις τρέχουσες εξελίξεις, δεν αναιρούν αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού.
Κόντρα λοιπόν σε όσους καλούν τον λαό να συνταχθεί με το κατοχικό ισραηλινό κράτος και να εμπλακεί ακόμα πιο βαθιά σε σχεδιασμούς που βρωμάνε μπαρούτι, απέναντι στους διάφορους θιασώτες των «ίσων αποστάσεων» μεταξύ θύτη και θύματος, αυτό που τώρα επείγει είναι να δυναμώσει η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, η στήριξη στον αγώνα του για ελεύθερη πατρίδα.»

Παλαιστίνιοι μεταφέρουν τραυματισμένο σύντροφό τους από τους βομβαρδισμούς του κατοχικού στρατού του Ισραήλ
Παλαιστίνιοι μεταφέρουν τραυματισμένο σύντροφό τους από τους βομβαρδισμούς του κατοχικού στρατού του Ισραήλ / Οκτώβριος 2023 / TWITTER

Εκατομμύρια κόσμου διαδηλώνουν σε όλον τον κόσμο, κάθε μέρα για να σταματήσει η Ισραηλινή βαρβαρότητα και να δημιουργηθεί επιτέλους το Παλαιστινιακό κράτος στα όρια του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

https://youtube.com/watch?v=0pqxuML9Ku0%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=0pqxuML9Ku0%3Ffeature%3Doembed

παλαιστίνη ρώμη
Χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν στη Ρώμη για την υπεράσπιση του Παλαιστινιακού λαού

https://youtube.com/watch?v=-MGQ-Sn-lWE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=_QRcVe8gR5w%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=0bfIBhWquTU%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=0bfIBhWquTU%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

8 – 19 – 1834

Πεθαίνει ο  Γάλλος συνθέτης Φρανσουά Μπουαλντιέ (François-Adrien Boieldieu).

Φρανσουά Μπουαλντιέ
Ο Φρανσουά Μπουαλντιέ

Ήταν μαθητής του μουσικού Μρος, αλλά κυρίως αυτοδίδακτος. Οι πρώτες του συνθέσεις ήταν σονάτες για πιάνο, μουσικά κομμάτια για άρπα και γενικά μουσική δωματίου.

Τελικά ασχολήθηκε με το μελόδραμα, στο οποίο είχε μεγάλη επιτυχία. Τα έργα του «Ο Χαλίφης της Βαγδάτης», «Ζαν ντε Παρί» και «Η λευκή Κυρία» θεωρούνται τα καλύτερα γαλλικά κωμικά μελοδράματα.

8 – 10 – 1848

Γεννιέται ο Βέλγος σοσιαλιστής και μετέπειτα κομμουνιστής συνθέτης Πιερ Κρετιέν Ντε Γκε(ϋ)τέρ (Pierre Chretien De Geyte).

Πιερ Κρετιέν Ντε Γκε(ϋ)τέρ
Ο Πιερ Κρετιέν Ντε Γκε(ϋ)τέρ

Είναι γνωστός για τη σύνθεση της μουσικής του πρώτου ύμνου του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, της «Διεθνούς».

8 – 10 – 1908

Γεννιέται ο κομμουνιστής ηγέτης του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου. Καταγόμενος από φτωχή οικογένεια, συνδέθηκε από νωρίς με το εργατικό κίνημα της Κύπρο. Κατάφερε και αποφοίτησε από την Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας με άριστα χωρίς να συνεχίσει τις σπουδές του όπως ονειρευόταν. Δουλεύει ως εργάτης πρώτα στο μεταλλείο της Φουκάσας, αργότερα στο λιμάνι του Πειραιά και καταλήγει στο Λονδίνο. Η κοινωνική αδικία που περίσσευε, τον σπρώχνει στον αγώνα ενάντια στο σύστημα της στυγνής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το 1932 εντάσσεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα Μεγάλης Βρετανίας και συνδέεται ιδιαίτερα με τον τότε Γενικό Γραμματέα Χάρρυ Πόλιτ με τον οποίο συνεργάζεται στενά.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου στο 13ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ

Γνήσιος διεθνιστής και φλογερός αντιφασίστας, συγκλονίζεται από τον αγώνα υπεράσπισης της δημοκρατίας κατά των φασιστικών ορδών του Φράνκο. Με την πρώτη είδηση ότι γίνονται δεκτοί εθελοντές κατατάσσεται μαζί με άλλους κομμουνιστές στη διεθνή ταξιαρχία και βρίσκεται στο μέτωπο της Ισπανίας το 1936. Στη μάχη της Κόρδοβας τραυματίζεται. Με την έκρηξη του β’ παγκοσμίου πολέμου σπεύδει να εγγραφεί εθελοντής για να πολεμήσει τον χιτλερικό φασισμό. Λόγω της κλονισμένης υγείας του στην ιατρική εξέταση απορρίπτεται, αλλά με την επιμονή του γίνεται δεκτός στην αντιαεροπορική άμυνα, και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου προσφέρει με δέσμευση και αυταπάρνηση τις υπηρεσίες του, όλες εκείνες τις μέρες των εφιαλτικών βομβαρδισμών του Λονδίνου.

Μετά τον πόλεμο επιστρέφει στην Κύπρο και εντάσσεται στις γραμμές του ΑΚΕΛ. Το 1946 η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος το διορίζει διευθυντή της εφημερίδας «Δημοκράτης». Το 1949, στο ιστορικό 6ο Συνέδριο του κόμματος εκλέγεται στο πόστο του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε μέχρι το θάνατό του. Στα 1955 με την κήρυξη του κόμματος εκτός νόμου συλλαμβάνεται από τις αποικιακές αρχές μαζί με άλλες δεκάδες στελέχη του κόμματος και ρίχνεται στις φυλακές. Με τη βοήθεια του παράνομου μηχανισμού του κόμματος δραπετεύει και συνεχίζει μαζί με άλλους συντρόφους, τον αγώνα για τη λευτεριά της Κύπρου.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου σε Συνέδριο του ΚΚΣΕ

Με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας εκλέγεται βουλευτής μέχρι τέλους της ζωής του. Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη Βουλή και στο εξωτερικό προβάλλοντας με σθένος και δέσμευση τις θέσεις του κόμματος, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διεθνοποίηση του Κυπριακού με τη συμπαράσταση της ΕΣΣΔ και ολόκληρης της σοσιαλιστικής κοινότητας.

Με πάθος καταδικάζει και ξεσκεπάζει το ρόλο των ιμπεριαλιστών στα αντικυπριακά σχέδια.

Καθοδηγεί τον αγώνα για αδελφοσύνη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στον εθνικισμό και είναι οδηγητής της ενότητας της κυπριακής εργατικής τάξης.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου σε Συνέδριο του ΚΚΣΕ

Κέρδισε εκτίμηση για το έργο του όχι μόνο στο κόμμα του και τον κυπριακό λαό αλλά στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα που τον τίμησε με υψηλές τιμητικές διακρίσεις. Σφυρηλάτησε σχέσεις αδελφοσύνης και εκτίμησης με τα αδελφά κόμματα και ειλικρινούς φιλίας με τους κομμουνιστές ηγέτες ιδιαίτερα της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η ιδεολογική του σταθερότητα και κατηγορηματική απόρριψη θεωριών που υποτιμούν το ρόλο της εργατικής τάξης και συμβιβάζονται με την αστική ιδεολογία ήταν γνωρίσματα της προσωπικότητάς του.

Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στη φυσιογνωμία του ΑΚΕΛ, στον αγώνα της Κύπρου και στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού!

8 – 10 – 1930

Γεννιέται ο Ιάπωνας συνθέτης και συγγραφέας θεωρίας της μουσικής Τόρου Τοκεμίτσου.

Ο Τόρου Τοκεμίτσου
Ο Τόρου Τοκεμίτσου

Συνέθεσε εκατοντάδες έργα μουσικής, πλαισίωσε περισσότερες από ενενήντα ταινίες και δημοσίευσε είκοσι βιβλία.

https://youtube.com/watch?v=JZqazBElZHg%3Ffeature%3Doembed

Το ρέκβιεμ για ορχήστρα έγχορδων το 1957 προκάλεσε τη διεθνή προσοχή, απασχόλησε διάφορες επιτροπές από όλο τον κόσμο και τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους Ιάπωνες συνθέτες του 20ού αιώνα.

https://youtube.com/watch?v=cWPucSiLVuk%3Ffeature%3Doembed

8 – 10 – 2017

«Φεύγει» από τη ζωή η θεατρική συγγραφέας και σημαντική εκπρόσωπος των ελληνικών γραμμάτων, Λούλα Αναγνωστάκη.

H Λούλα Αναγνωστάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν η μικρότερη αδερφή του ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα και καθηγητή Ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά.

H Λούλα Αναγνωστάκη
H Λούλα Αναγνωστάκη

Στο θέατρο εμφανίστηκε το 1965 με τα τρία μονόπρακτά της («Η διανυκτέρευση», «Η πόλη» και «Η παρέλαση»), που ανέβηκαν σε ενιαία παράσταση από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο Τέχνης. Ακολούθησε το τρίπρακτο έργο «Η συναναστροφή», που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1967, με σκηνοθέτη τον Λεωνίδα Τριβιζά.

Ακολούθησαν: «Αντόνιο ή το Μήνυμα» (1972), «Η νίκη» (1978), «Η κασέτα» (1982), «Ο ήχος του όπλου» (1987), όλα από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη – Κώστα Καζάκου ανεβάζει στη σκηνή το έργο «Διαμάντια και μπλουζ», σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, που είναι και η τελευταία εμφάνιση της μεγάλης μας ηθοποιού.

Το 1995 ανέβηκε το «Ταξίδι μακριά» στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή, το 1998 «Ο ουρανός κατακόκκινος» από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο «Σ’ εσάς που με ακούτε» από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.

Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί και από πολλούς άλλους θιάσους, αλλά και στο εξωτερικό, όπως στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία και αλλού. Πολλά από τα έργα της έχουν εκδοθεί και σε βιβλία.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

9 – 10 – 1841

Πεθαίνει στο Βερολίνο ο Γερμανός αρχιτέκτονας Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ (Karl Friedrich Schinkel). Γεννήθηκε στο Neuruppin και ήταν ο διασημότερος αρχιτέκτονας του νεοκλασικισμού στην Πρωσία.

Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ
Ο Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ

Η αρχιτεκτονική του Σίνκελ, στην παραγωγικότερη περίοδό του, χαρακτηρίζεται από μια στροφή στην ελληνική παρά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το στυλ των πρόσφατων Γάλλων κατακτητών. Έτσι, ο Σίνκελ θεωρείται υποστηρικτής της Ελληνικής Αναβίωσης. Τα διασημότερα κτήριά του βρίσκονται στην περιοχή του Βερολίνου.

Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ
Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ – Altes Museum

9 – 10 – 1859

Γεννιέται ο γαλλοεβραίος αξιωματικός του στρατού Άλφρεντ Ντρέιφους (Alfred Dreyfus). Η καταδίκη του εξαιτίας μιας αβάσιμης κατηγορίας προδοσίας το 1894 έγινε το επίκεντρο της αντιπαράθεσης που ταλαιπώρησε τη γαλλική κοινωνία για δεκαετίες γνωστή ως «Υπόθεση Ντρέιφους».

Άλφρεντ Ντρέιφους
Ο Άλφρεντ Ντρέιφους

9 – 10 – 1888

Γεννιέται ο Νικολάι Μπουχάριν. Υπήρξε στέλεχος του μπολσεβίκικου κόμματος. Είχε διατελέσει μέλος του ΠΓ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και επικεφαλής της Κομμουνιστικής Διεθνούς καθώς και διευθυντής της «Πράβδα».

Νικολάι Μπουχάριν
Ο Νικολάι Μπουχάριν

Το 1917 αντιτάχθηκε στη Συνθήκη Ειρήνης με τη Γερμανία μαζί με τον Τρότσκι, ενώ υποστήριξε κοινές απόψεις με τον Τρότσκι και στο ζήτημα των συνδικάτων. Γι’ αυτές του τις θέσεις δέχτηκε σκληρή πολεμική από τον Λένιν. Ο Μπουχάριν αποτέλεσε κύριο εκφραστή της δεξιάς παρέκκλισης στο ΠΚΚ (μπ) τη δεκαετία του 1920, τασσόμενος με τα συμφέροντα των κουλάκων, αντιτάχθηκε στην κολεκτιβοποίηση και στήριξε στην ΚΔ μια γραμμή συμβιβασμού με δεξιά οπορτουνιστικά στοιχεία. Η δεξιά παρέκκλιση καταδικάστηκε στην Ολομέλεια της ΚΕ του ΠΚΚ (μπ) τον Απρίλη του 1929. Διαγράφτηκε από το ΠΚΚ (μπ) το 1937 με Απόφαση της Ολομέλειας της ΚΕ για αντικομματική δράση. Κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε σε στρατιωτικοπολιτική συνωμοσία με στόχο την ανατροπή της σοβιετικής εξουσίας. Δικάστηκε και εκτελέστηκε το 1938. Ο Μπουχάριν αποκαταστάθηκε πολιτικά το 1988 από τον Μ. Γκορμπατσόφ…

9 – 10 – 1940

Γεννιέται ο Βρετανός μουσικός Τζον Λένον (John Winston Ono Lennon). Ήταν μοναδικό παιδί εργατικής οικογένειας στο Λίβερπουλ.

Τζον Λένον
Ο Τζον Λένον

Μεγάλωσε κοντά σε μια θεία του, σε ένα προάστιο και το 1957 δημιούργησε μια «μπάντα», ενώ τη χρονιά εκείνη γνώρισε τον Πολ Μακ Κάρντνεϊ για να ακολουθήσει, το 1958, η γνωριμία του με τον Τζορτζ Χάρισον. Λίγο αργότερα, στην παρέα προστέθηκε και ο Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ). Οι Μπιτλς είχαν γεννηθεί. Θεωρείται από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικούς. Ιδιαίτερα ταλαντούχος, ήταν ο ιθύνων νους στο συγκρότημα των «Μπιτλς», ένα συγκρότημα που άνοιξε νέους δρόμους στη σύγχρονη μουσική έκφραση.

Ο Λένον ήταν ο βασικός συνθέτης των τραγουδιών τους. Μετά τη διάλυση των «Μπιτλς», ο Λένον ακολούθησε τη δική του, ξεχωριστή, προσωπική διαδρομή. Στη διαδρομή αυτή έγραψε τραγούδια εξαιρετικής ποιότητας, τα οποία χαρακτηρίζονται από στίχο «στρατευμένο» στα ιδανικά της ειρήνης, της αλληλεγγύης των λαών και του δίκαιου της εργατικής τάξης.

Πολλά από τα τραγούδια του Λένον αποτέλεσαν και αποτελούν ακόμη σύμβολα αγώνων, όπως το «Δώστε μια ευκαιρία στην ειρήνη», «Ιμάτζιν», «Ο ήρωας της εργατικής τάξης». Ο ίδιος πήρε μέρος στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Επέστρεψε μάλιστα το βραβείο που είχε πάρει με τα άλλα μέλη των «Μπιτλς» στη βασίλισσα της Βρετανίας.

9 – 10 – 1943

Οι πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ γενικεύονται.

Τμήμα του ΕΛΑΣ
Τμήμα του ΕΛΑΣ

9 – 10 – 1949

Η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που συνήλθε στην Αλβανία, κηρύσσει τον τερματισμό του ένοπλου αγώνα και τη μεταφορά του κέντρου βάρους της δουλειάς του Κόμματος «στην οργάνωση και καθοδήγηση των οικονομικών και πολιτικών αγώνων όλων των στρωμάτων του εργαζόμενου Λαού». «Το μέλλον», κατέληγε, «ανήκει σε κείνους που μένουν πιστοί στο μαρξισμό-λενινισμό».

9 – 10 – 1956

Χάρη στο σοβιετικό «βέτο», ματαιώνεται η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, να επιβληθεί στην Αίγυπτο η διεθνοποίηση της διώρυγας του Σουέζ.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

9 – 10 – 1967

Εκτελείται ο κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Ο Ερνέστο Γκεβάρα γεννήθηκε στο Ροσάριο της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1928 και σπούδασε Ιατρική. Μετά την αποφοίτησή του θα επισκεφτεί μια σειρά χώρες της Λατινικής Αμερικής, ερχόμενος σε επαφή με τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές ιδέες, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.

Τσε Γκεβάρα
Ο Τσε με τον Φιντέλ

Η γνωριμία του με τον Φιντέλ, το 1955, στάθηκε καθοριστική γι’ αυτόν. Ο Τσε εντάχθηκε στις κουβανικές επαναστατικές ομάδες και το 1956 ξεκίνησε με 82 συντρόφους του για την Κούβα, όπου τελικά μετά από μάχες κατάφεραν να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα μόνο 12. Ωστόσο, η επανάσταση εξαπλώθηκε στο γόνιμο έδαφος της συνείδησης του κουβανέζικου λαού και την 1η Γενάρη 1959 οι επαναστάτες μπήκαν νικητές στην Αβάνα.

Ο Τσε υπηρέτησε την κουβανέζικη επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση κι αν βρέθηκε. Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας, ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάσταση, ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική.

Τσε Γκεβάρα
Ο Τσε ανάμεσα σε Κουβανούς επαναστάτες

Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη 1967, ο Τσε, πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο του κατεστραμμένο, πιάστηκε και κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ δολοφονήθηκε την επομένη. Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο, ο οποίος αποκαλύφθηκε μόλις στις 28 Ιουνίου 1997. Η μυστική ταφή αποκάλυπτε τον τρόμο των εχθρών του λαού μπροστά στην προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη. Για τους εργάτες, όμως, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τους αγωνιζόμενους λαούς απανταχού της γης, ο Τσε δεν είχε «εξαφανιστεί» γιατί σε κάθε τους μάχη, ο Κομαντάντε ήταν πάντα παρών.

Τσε Γκεβάρα
Τσε Γκεβάρα: βοηθώντας στο λιμάνι

Και κάτι που αξίζει να αναφερθεί, γιατί αποδεικνύει την ανωτερότητα του Σοσιαλισμού:

Ο Μάριο Τεράν, που του ανατέθηκε να εκτελέσει τον Τσε, το 2006 υποβλήθηκε σε εγχείρηση από Κουβανούς γιατρούς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Επιχείρησης Θαύμα» και πρόσφεραν – δωρεάν – τις υπηρεσίες τους σε ασθενείς σε όλη τη Λατινική Αμερική. Ο Τεράν έπασχε από καταρράκτη, όπου στη Λατινική Αμερική, είναι πολύ δύσκολο να υποβληθούν στην εγχείρηση οι φτωχοί άνθρωποι.

Η σορός του Τσέ επιδεικνύεται από τους εκτελεστές του
Η σορός του Τσέ επιδεικνύεται από τους εκτελεστές του

Ο γιος του Τεράν, το 2007, στην συμπλήρωση 40 χρόνων από την δολοφονία του Τσε, έστειλε  σε εφημερίδα της Βολιβίας ευχαριστήριο μήνυμα προς τους Κουβανούς γιατρούς που αποκατέστησαν την όραση του πατέρα του.

«Θυμηθείτε αυτό το όνομα – Μάριο Τεράν – ένας άνδρας που εκπαιδεύτηκε για να σκοτώσει μπορεί και πάλι να βλέπει χάρη στους γιατρούς που ακολουθούν τις ιδέες του θύματός του»,

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

10 – 10 – 1813

Γεννιέται στο Ρόνγκολε του Μπουσέτο ο Ιταλός μουσικοσυνθέτης Τζουζέπε Φορτουνίνο Φραντσέσκο Βέρντι (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi).

O Τζουζέπε Βέρντι
O Τζουζέπε Βέρντι

Η δραματικότητα, η θαυμάσια παρουσίαση χαρακτήρων, ο ρεαλισμός και η κοινωνική του ευαισθησία, η ανανέωση των εκφραστικών του μέσων προς το τέλος της δημιουργίας του τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες όπερας όλων των εποχών.

Όπερές του που αγαπήθηκαν είναι: «Ουμπέρτο», «Ναμπούκο», «Δον Κάρλος», «Οθέλος», «Φάλσταφ», «Ο Χορός των μεταμφιεσμένων» κ.ά.

10 – 10 – 1920

Συνέρχεται στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας το 2ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, στο οποίο πήραν μέρος 137 συνδικαλιστικές οργανώσεις με 54.000 μέλη.

Το καταστατικό της ΓΣΕΕ όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» στις 11 Οκτώβρη 1920
Το καταστατικό της ΓΣΕΕ όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» στις 11 Οκτώβρη 1920

Το Συνέδριο, στο οποίο πλειοψηφούν οι ταξικές δυνάμεις, ψηφίζει την οργανική σύνδεση ΓΣΕΕ-ΣΕΚΕ (Κ).

10 – 10 – 1923

Στη Σαξονία και τη Θουριγγία της Γερμανίας συγκροτούνται εργατικές κυβερνήσεις από τους κομμουνιστές και τμήματα της σοσιαλδημοκρατίας (10-16/10/1923).

Ο Φρ. Έμπερτ
Ο Φρ. Έμπερτ

Ο Σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος της Γερμανίας Φρ. Έμπερτ διατάσσει την κινητοποίηση του στρατού εναντίον τους και έπειτα από σκληρές μάχες οι εργατικές κυβερνήσεις καταλύονται. Το ΚΚ Γερμανίας τίθεται εκτός νόμου

10 – 10 – 1930

Γεννιέται ο κορυφαίος Άγγλος δραματουργός, ποιητής, σκηνοθέτης Χάρολντ Πίντερ ((Harold Pinter). Ένας δημιουργός, ο οποίος απέσπασε (2005) το βραβείο «Νόμπελ» χωρίς να υποστείλει το χρέος του διανοούμενου απέναντι στην αλήθεια.

Ο Χάρολντ Πίντερ
Ο Χάρολντ Πίντερ

Ο Πίντερ, παίρνοντας το βραβείο, βροντοφώναξε την αλήθεια για τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό: «Τα εγκλήματα των ΗΠΑ μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν καταγραφεί πολύ επιλεκτικά, για να μην ερευνήσουμε το κατά πόσον έχει γίνει τεκμηρίωση, παραδοχή ή αναγνώρισή τους ως εγκλημάτων (…) Ο Μπους και ο Μπλερ γυρίζουν την πλάτη τους στο θάνατο. Ο θάνατος 2.000 Αμερικανών είναι ντροπή. Οδηγήθηκαν στους τάφους τους μέσα στο σκοτάδι.

https://youtube.com/watch?v=PH96tuRA3L0%3Ffeature%3Doembed

Οι κηδείες είναι ήσυχες, δεν ενοχλούν κανέναν. Οι ακρωτηριασμένοι σαπίζουν στα κρεβάτια τους, μερικοί για το υπόλοιπο της ζωής τους». Ο Πίντερ τόνιζε: «Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν. Δεν ξεχνούν το θάνατο των συντρόφων τους, τα βασανιστήρια και τους ακρωτηριασμούς, δεν ξεχνούν την αδικία, δεν ξεχνούν την καταπίεση, δεν ξεχνούν την τρομοκρατία των μεγάλων δυνάμεων. Και όχι μόνο δεν ξεχνούν. Ανταποδίδουν το χτύπημα».

https://youtube.com/watch?v=-N99S8n2TiA%3Ffeature%3Doembed

Γεννημένος σε εργατογειτονιά του Λονδίνου, γιος φτωχού πορτογαλικής καταγωγής ράφτη, «ψημένος» από παιδί στη βιοπάλη, ο Πίντερ αναζητούσε και ήθελε να υπηρετεί ως άνθρωπος και δημιουργός την αλήθεια. Γι’ αυτό εναντιώθηκε στην ιμπεριαλιστική πολιτική των Ρήγκαν, Θάτσερ, Κλίντον, Μπους, Μπλερ και όλους τους βρώμικους πολέμους τους εναντίον διαφόρων λαών, ενώ αρνήθηκε να χριστεί «ιππότης» από τη βασίλισσα. «Πιστεύω ότι παρά τα τεράστια εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση που μας αφορά όλους, εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη, απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική ανάγκη. Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν έχουμε καμιά ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: Την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», έλεγε ο Πίντερ.

https://youtube.com/watch?v=nv4-XI1hD9o%3Ffeature%3Doembed

Το 1949, δηλώνοντας αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να καταταγεί στον εισβολέα σε ανεξάρτητες χώρες αγγλικό στρατό και συμμετέχοντας σε κινητοποίηση κατά του αγγλικού εθνικισμού ξυλοκοπήθηκε άγρια. Την ίδια χρονιά εγκατέλειψε τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, όπου είχε εισαχθεί το 1948. Φοίτησε στην Κεντρική Σχολή Λόγου και Τέχνης και το 1950 άρχισε να δουλεύει σαν ηθοποιός σε περιοδεύοντες θιάσους, με το ψευδώνυμο Ντέιβιντ Μπάιρον, ενώ παράλληλα έγραφε ποίηση. Ως δραματουργός εμφανίστηκε το 1957, με το μονόπρακτο «Το δωμάτιο» και το 1958 έγινε ευρύτατα γνωστός με το δίπρακτο «Πάρτι γενεθλίων». Το 1960 καταξιώθηκε διεθνώς με το έργο «Επιστάτης». Στο ενεργητικό του είχε συνολικά 30 θεατρικά έργα (μερικά μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο), σενάρια φημισμένων ταινιών («Ο υπηρέτης», «Το δυστύχημα», «Ο μεσάζων», «Ο τελευταίος μεγιστάνας», «Η ερωμένη του Γάλλου υπολοχαγού» κ.ά.), πολλές σκηνοθεσίες, θεατρικές ερμηνείες και ποιητικά βιβλία.

10 – 10 – 1950

Συνέρχεται στη Ρουμανία η 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14/10/1950). Η 3η Συνδιάσκεψη αποτελεί το σημαντικότερο Σώμα του Κόμματος μετά το 7ο Συνέδριό του (1945). Η σημασία της έγκειται στο γεγονός ότι είναι το Κομματικό Σώμα που επιχειρεί την πολιτική προσαρμογή του Κόμματος στη νέα φάση του συσχετισμού δυνάμεων, μετά την οργανωμένη υποχώρηση του ΔΣΕ (τέλος Αυγούστου 1949) και την έξοδο των δυνάμεών του από την Ελλάδα.

Είναι η φάση ανασύνταξης των κομματικών δυνάμεων στις χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, φροντίδας χιλιάδων αναπήρων και παιδιών, ανασύνταξης των παράνομων δυνάμεών του στην Ελλάδα, προσδιορισμού των καθηκόντων του στις νέες συνθήκες συσχετισμού δυνάμεων, ενσωματώνοντας συμπεράσματα από την ηρωική δράση, αλλά και από τις αδυναμίες και τα λάθη του.

Έτσι, στην 3η Συνδιάσκεψη επιχειρήθηκε μια συνολική εκτίμηση της δράσης του στη δεκαετία του 1940, κατά την οποία το Κόμμα ηγήθηκε δύο ένοπλων αγώνων, του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ (1941-1944) και του ΔΣΕ (1946-1949).

10 – 10 – 1951

Συνέρχεται η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που μεταξύ άλλων αποφάσισε τη μετάφραση και έκδοση στα ελληνικά του Κεφαλαίου του Μαρξ και των Απάντων των Λένιν και Στάλιν. Η Ολομέλεια καθαίρεσε επίσης τον Μ. Παρτσαλίδη από μέλος της ΚΕ.

10 – 10 – 1963

Αφήνει την τελευταία της πνοή η μεγάλη Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιαφ (Édith Piaf). Η Εντίθ Γκασιόν (το πραγματικό της όνομα – Édith Giovanna Gassion) γεννήθηκε λίγο πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εντίθ Πιαφ
Η Εντίθ Πιαφ

Ο πατέρας της, Λουί, ήταν σαλτιμπάγκος στο τσίρκο «Ciotti» και η μητέρα της, Αννέτα, τραγουδούσε σε φθηνά καμπαρέ της Μονμάρτης. Όταν ο πατέρας της αρρώστησε βαριά, ένα χειμώνα, η Εντίθ πήρε τους δρόμους και άρχισε να τραγουδάει, αρχικά το μόνο τραγούδι που ήξερε ολόκληρο, τη «Μασσαλιώτιδα», τον γαλλικό εθνικό ύμνο… Ήταν μόλις δέκα ετών. Στα δεκαπέντε της εγκατέλειψε τα πάντα και άνοιξε τα δικά της φτερά. Στους δρόμους θα τη μαγέψει ο Πτι Λουί και μαζί του θα αποκτήσει την κόρη της Σεσέλ. Θα ακολουθήσει ο χωρισμός και η Πιάφ με τη Σεσέλ αγκαλιά θα συνεχίσει να τραγουδάει στους δρόμους. Τον Αύγουστο του 1935 η Σεσέλ, που ακόμη δεν έχει γίνει δύο ετών, πεθαίνει από μηνιγγίτιδα .

Ένα απόγευμα στην παρισινή λεωφόρο Μακ Μαόν η Πιάφ άκουσε τον Λουί Λεπλέ να τραγουδάει. Ο Λεπλέ, διευθυντής του καμπαρέ «Gernys», ήταν αυτός που τη «βάφτισε» Πιάφ. Αυτό το «χαμίνι» με τις καταπληκτικές ερμηνείες της έγινε η ευνοούμενη της διανόησης. Ένας από τους θαυμαστές της ήταν και ο Ζαν Κοκτό.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα κατακτήσει την Αμερική και εκεί θα συναντήσει και τη Μάρλεν Ντίτριχ. Θα μοιραστούν ένα μόνον τραγούδι, το «La Vie en Rose». Στη Νέα Υόρκη θα ερωτευτεί τον πυγμάχο Μαρσέλ Σερντάν, ο οποίος θα χάσει τη ζωή του σ’ ένα αεροπορικό δυστύχημα τον Οκτώβρη του 1949. Είναι η αρχή του τέλους για την Πιάφ, καθώς μετά το θάνατό του μπαίνει στο σκοτεινό κόσμο των ατυχημάτων, των ασθενειών, των ηρεμιστικών και των ναρκωτικών…

Στις 29 του Οκτώβρη 1960 ερμήνευσε το τραγούδι «Non, je ne regrette rien» («Όχι, δε μετανιώνω για τίποτα»). Στο «Olympia» το κοινό τη χειροκροτούσε όρθιο επί μισή ώρα!

Η γυναίκα που θα μπορούσε να τραγουδήσει ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο «έφυγε» στις 14 του Οκτώβρη 1963, την ίδια ακριβώς μέρα με τον Κοκτό. Ένα τεράστιο πλήθος, που έκλαιγε, συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία το σπουργιτάκι των δρόμων του Παρισιού, που εκείνο που πάντα ήθελε ήταν να «ξεπερνάει τον εαυτό της».

10 – 10 – 1973

Σε συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο ο Α’ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Χ. Φλωράκης τοποθετούμενος για τη δήθεν «πολιτικοποίηση» της Χούντας και τις «προγραμματικές δηλώσεις» του Μαρκεζίνη, τονίζει πως «το πρόβλημα που απασχολεί τον ελληνικό λαό δεν είναι η επιλογή της μορφής της τυραννίας και των υπηρετών της, αλλά η συσπείρωση της δράσης όλων των αντιπάλων του νεοφασιστικού καθεστώτος, η εκλογή των πιο πρόσφορων και αποτελεσματικών μέσων και μεθόδων πάλης για ν’ απαλλαγεί το γρηγορότερο από τη χουντική τυραννία».

Χαρίλαος Φλωράκης
Χαρίλαος Φλωράκης

10 – 10 – 1981

Πάνω από 300.000 άτομα συγκεντρώνονται στη Βόννη, συμμετέχοντας στη μεγαλύτερη διαδήλωση στη Δυτική Γερμανία μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από την διαδήλωση στη Βόννη το 1981
Από την διαδήλωση στη Βόννη το 1981

Οι διαδηλωτές, που είχαν φτάσει από όλες τις γωνιές της Γερμανίας, καθώς και από γειτονικές χώρες, διαμαρτύρονταν για τη φιλοιμπεριαλιστική πολιτική της κυβέρνησης Σμιτ απέναντι στην απόφαση του ΝΑΤΟ, το Δεκέμβρη του 1979, η οποία προέβλεπε την εγκατάσταση 572 αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων «Πέρσινγκ ΙΙ» και πυραύλων εδάφους «Κρουζ» μέσου βεληνεκούς στη Δυτική Γερμανία και άλλες τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

11 – 10 – 1896

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης και οργανίστας Άντον Μπρούκνερ (Josef Anton Bruckner).

O Άντον Μπρούκνερ
O Άντον Μπρούκνερ

Είναι γνωστός για τις συμφωνική και την εκκλησιαστική του μουσική.

Η αναγνώριση του ως συνθέτη άργησε να έρθει, ενώ αποτέλεσε σημείο αναφοράς πολλών συνθετών των επόμενων γενεών. Η μουσική του είναι πρωτότυπη (παρόλο που μαρτυρά την επιρροή των Βάγκνερ και Μπετόβεν) και εύκολα αναγνωρίσιμη λόγω ορισμένων χαρακτηριστικών όπως π.χ. η συχνή και πολύ πρωτότυπη χρήση των χάλκινων πνευστών.

https://youtube.com/watch?v=KeYuPPP1-Qw%3Ffeature%3Doembed

Ο Μπρούκνερ ήταν επίσης γνωστός ως δάσκαλος και είχε ορισμένους φανατικούς οπαδούς στο ωδείο της Βιέννης, στο οποίο δίδαξε τα χρόνια 1868-1891. Ανάμεσα σε αυτούς τους οπαδούς συγκαταλέγονται ο Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911) και ο Χούγκο Βολφ (1860-1903).

https://youtube.com/watch?v=RyzbxpOi8Do%3Ffeature%3Doembed

11 – 10 – 2007

«Φεύγει» από τη ζωή ο σημαντικός ηθοποιός Φοίβος Ταξιάρχης.

Φοίβος Ταξιάρχης
Ο Φοίβος Ταξιάρχης

Γεννήθηκε στην Καλοσκοπή Φωκίδας, όπου τέλειωσε το Δημοτικό. Ήρθε στην Αθήνα, όπου τέλειωσε πέντε τάξεις του Γυμνασίου. Την τελευταία τάξη την τελείωσε στην Αμφίκλεια Φθιώτιδας, το 1944, επειδή είχε φύγει ως παράνομος από την Αθήνα, λόγω της συμμετοχής του στην ΕΑΜική Αντίσταση. Το 1947 μπήκε στη δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, σπουδάζοντας παράλληλα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρώτη θεατρική του εμφάνιση έγινε με το ρόλο του Κινησία στη «Λυσιστράτη», από το «Θυμελικό θίασο» του Λίνου Καρζή. Το 1952 συμμετείχε στις πρώτες, μεταπολεμικές, «Δελφικές Γιορτές» που είχε καθιερώσει ο Άγγελος Σικελιανός, παίζοντας τους ρόλους «Κράτος» και «Ωκεανός» στον αισχυλικό «Προμηθέα δεσμώτη». Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους θιάσους των Βασίλη Διαμαντόπουλου, Καρόλου Κουν, Κυβέλης, Μίμη Φωτόπουλου, Ν. Χατζίσκου και πολλών άλλων. Πολύχρονη και σημαντική ήταν η συνεργασία του με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη. Από το 1959 μέχρι το 1962 πρωταγωνιστούσε στο «Πειραϊκό Θέατρο» του Δ. Ροντήρη, που περιόδευε σε πολλές χώρες.

Φοίβος Ταξιάρχης
Ο Φοίβος Ταξιάρχης με τον Μποστ

Υπήρξε ιδρυτικό και διευθυντικό στέλεχος του πρώτου εταιρικού θιάσου «Άρμα Θεάτρου», τη λειτουργία του οποίου ανέστειλε η χούντα. Το 1976 δημιούργησε τον εταιρικό θίασο «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες», ο οποίος ανέβασε δεκαπέντε άπαικτα νεοελληνικά έργα. Μετά τη μεταπολίτευση, με άλλους παλιούς και νέους προοδευτικούς ηθοποιούς, συμμετείχε στην κίνηση για την αποχουντοποίηση και ανασύσταση του ΣΕΗ. Μέχρι το 1971 δίδασκε στη Δραματική Σχολή Αθηνών, από όπου τον απέλυσαν λόγω ιδεολογίας.

Φοίβος Ταξιάρχης
Φοίβος Ταξιάρχης στην ταινία “Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά”

Για πολλά χρόνια εργάστηκε σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές θεάτρου και λόγου και σκηνοθέτησε πολλά νεοελληνικά και ξένα έργα. Επαιξε σε αρκετές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές, όπως «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Αρραβωνιάσματα», «Ουράνιο τόξο» κ.ά.

Έλαβε μέρος στους επαγγελματικούς αγώνες του κλάδου του και εκλέχτηκε αρκετές φορές μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ. Διακρίθηκε με: χρυσό μετάλλιο για παραστάσεις αρχαίου δράματος στο «Ελληνικό Θέατρο» του Λος Άντζελες, χάλκινο μετάλλιο για παραστάσεις αρχαίου δράματος στο Ισραήλ, τιμητικό μετάλλιο και δίπλωμα της ΕΡΤ, μετάλλιο και δίπλωμα σε αναγνώριση της συμμετοχής του στην Εθνική Αντίσταση κ.ά.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

12 – 10 – 1687

Γεννιέται ο Γερμανός λαουτίστας και συνθέτης Σίλβιους Λέοπολντ Βάις (Sylvius Leopold Weiss).

Σίλβιους Λέοπολντ Βάις
Πορτρέτο του Σίλβιους Λέοπολντ Βάις

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες και εκτελεστές έργων για λαούτο της εποχής του.

Θεωρείτο εξαιρετικός δεξιοτέχνης και αυτοσχεδίαζε συχνά πάνω στο συγκεκριμένο έγχορδο. Στην εποχή του φημιζόταν η «βαϊσιανή» μέθοδος παιξίματος του λαούτου, που αναφερόταν κυρίως στους δακτυλισμούς (arpège) και στο ιδιόμορφο λεγκάτο (legato).

12 – 10 – 1492

Ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις ακτές του «Νέου Κόσμου». Η μέρα αυτή θεωρείται – και εορτάζεται – ως η μέρα ανακάλυψης της Αμερικής.

Χριστόφορος Κολόμβος
Πίνακας που αναπαριστά την άφιξη του Χριστόφορου Κολόμβου στις ακτές του «Νέου Κόσμου»

12 – 10 –1928

Γεννιέται στην Καισαριανή από μικρασιάτες πρόσφυγες η ακούραστη σκαπανέας της παραδοσιακής μουσικής, ερμηνεύτρια καταξιωμένη, Δόμνα Σαμίου. Με γνώση, αγάπη, μεράκι και αξιοζήλευτη δύναμη, αφιέρωσε τη ζωή της για να διασώζει ακριβά ακούσματα του τόπου μας και να μας κάνει κοινωνούς της αλήθειας και της ομορφιάς τους.

Δόμνα Σαμίου
Η Δόμνα Σαμίου

Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια αλλά και την αλληλεγγύη της προσφυγιάς. Μικρό παιδί βγήκε στη βιοπάλη. Δεκατριών χρόνων άρχισε μαθήματα στο Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής του Σίμωνα Καρρά. Το 1954 προσλαμβάνεται στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Τμήμα Εθνικής Μουσικής) και γνωρίζει τους σημαντικότερους παραδοσιακούς μουσικούς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ηχογραφεί, εξοικειώνεται με όλα τα τοπικά μουσικά ιδιώματα, επιμελείται εκδόσεις δίσκων, θεατρικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες.

https://youtube.com/watch?v=4cYc2uHWEmY%3Ffeature%3Doembed

Από το 1963 ταξιδεύει στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το αρχείο της. Το 1971 παραιτείται από τη Ραδιοφωνία, λόγω παρεμβάσεων στη δουλειά της. Με πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου, πρωτοεμφανίζεται στο «Ροντέο». Το 1976-77 με σκηνοθέτες τους Φώτο Λαμπρινό και Ανδρέα Θωμόπουλο γυρίζει στην επαρχία είκοσι επεισόδια της εκπομπής της ΕΡΤ «Μουσικό οδοιπορικό».

https://youtube.com/watch?v=2u7yOc8JkSk%3Ffeature%3Doembed

Το 1981 ιδρύεται ο Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής – Δόμνα Σαμίου, για τη διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής και έκδοση δίσκων, μακράν των εμπορικών εταιρειών. Συνεργάζεται με καταξιωμένους Έλληνες και ξένους μουσικούς, μουσικολόγους, λαογράφους, εθνομουσικολόγους. Διδάσκει και αναδεικνύει πρωτόβγαλτους νέους καλλιτέχνες.

https://youtube.com/watch?v=Xw2BJ6wKrXw%3Ffeature%3Doembed

Πάμπολλες ήταν οι πρωτοβουλίες και ανιδιοτελής η προσφορά της για τη μουσική εκπαίδευση των παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και με μετάλλιο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (2005). «Στόχος μου, πάντα, είναι να σώσω και διαδώσω τα τραγούδια της λαϊκής μας παράδοσης, έλεγε. «Όσο για το κράτος; Είδες ποτέ να κάνει κάτι γι’ αυτό;».

12 – 10 – 1935

Γεννιέται ο Ιταλός τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι (Luciano Pavarotti).

Ο Λουτσιάνο Παβαρότι
Ο Λουτσιάνο Παβαρότι

Διαθέτοντας μεγάλα φωνητικά προσόντα, ο Παβαρότι υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους τενόρους της εποχής του.

https://youtube.com/watch?v=xCFEk6Y8TmM%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα, με τον πληθωρικό χαρακτήρα του, το χιούμορ του, αλλά και τις συμπράξεις του με άλλους καλλιτέχνες κατάφερε να φέρει την όπερα, την οποία υπηρέτησε για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, πιο κοντά στο ευρύτερο κοινό.

https://youtube.com/watch?v=RdTBml4oOZ8%3Ffeature%3Doembed

Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία «Γκράμι». Ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε από τη συμμετοχή του στους «Τρεις Τενόρους», από κοινού με τους Χοσέ Καρέρας και Πλάθιντο Ντομίνγκο. Η τελευταία του εμφάνιση στη σκηνή έγινε στην τελετή έναρξης των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Τορίνο το Φλεβάρη του 2006.

12 – 10 – 1943

Γεννιέται ο ηθοποιός Κώστας Τσάκωνας. Από μικρό παιδί βρέθηκε στο μεροκάματο.

Κώστας Τσάκωνας_
Ο Κώστας Τσάκωνας στην ταινία “Κλασική περίπτωση βλάβης”

Φοίτησε στη «Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου» του Λεωνίδα Τριβιζά και στη Δραματική Σχολή Βεάκη.

https://youtube.com/watch?v=ZWKNzH2ZpiM%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=ZWKNzH2ZpiM%3Ffeature%3Doembed

Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε, με εντελώς τυχαίο τρόπο, σε μια ταινία μικρού μήκους του συμμαθητή του Κώστα Ζυρίνη. Από εκεί τον είδε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Μαραγκός και τον εμπιστεύτηκε για το χαρακτηριστικό ρόλο του «σγουρομάλλη», στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα».

https://youtube.com/watch?v=Df4a36cfm2E%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Df4a36cfm2E%3Ffeature%3Doembed

Ακόμα, έπαιξε σε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στον κινηματογράφο, στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση.

12 – 10 – 1944

Γεννιέται στην Αθήνα ο ηθοποιός και σκηνοθέτης που άλλαξε την πορεία του ελληνικού θεάτρου, Λευτέρης Βογιατζής. Άνθρωπος και καλλιτέχνης, με έμφυτη ευγένεια, σεμνότητα, ήθος, ήταν «εργάτης» της Τέχνης.

Λευτέρης Βογιατζής
Ο Λευτέρης Βογιατζής στην παράσταση “Ήμερη”

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σπούδασε θέατρο στη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και μετά για δύο χρόνια διδάχθηκε από τον Μαξ Ράινχαρτ, στη Βιέννη. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1973, στο ρόλο της Γιαγιάς, στον «Κυριακάτικο Περίπατο», σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαηλίδη. Ακολούθησαν συνεργασίες με τον Σπύρο Ευαγγελάτο, και αργότερα με την «Ελεύθερη Σκηνή», σε μια προσπάθεια ανανέωσης του επιθεωρησιακού κώδικα, καθώς και με την Έλλη Λαμπέτη.

Λευτέρης Βογιατζής
Ο Λευτέρης Βογιατζής σε σκηνή από το «Θερμοκήπιο»

Τα χρόνια αυτά, έπαιξε πολλούς ρόλους του κλασικού κυρίως ρεπερτορίου, μεταξύ άλλων: τον Αλφρεντ, στις «ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης», πρωταγωνίστησε ως Λυσιστράτη στην ομώνυμη αριστοφανική κωμωδία, στους «Βατράχους», στον «Ταρτούφο» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=eLnP8tWZZVI%3Ffeature%3Doembed

Το 1981 δημιούργησε το θίασο «Η ΣΚΗΝΗ» με τη συνεργασία έξι ακόμα ηθοποιών. Από το 1982 ως το 1987 που λειτούργησε η «ΣΚΗΝΗ» ο Λ. Βογιατζής σκηνοθέτησε και έπαιξε στα έργα: «Η σπασμένη στάμνα», του Κλάιστ, «Οι αγροίκοι» του Γκολντόνι, «Συμφορά από το πολύ μυαλό» του Γκριμπογιέντοφ, «Σε φιλώ στη μούρη» του Γ. Διαλεγμένου, για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν» (1986-87).

Το 1988 μετονόμασε το θίασο σε «η νέα ΣΚΗΝΗ», όπου με νέους ηθοποιούς, παρουσίασε συστηματικά έργα που καλύπτουν το τρίπτυχο: κλασικό έργο, σύγχρονο έργο αιχμής και νεοελληνικό έργο. Σκηνοθέτησε και έπαιξε στις παραστάσεις: «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ (Βάνιας), 1989, «Ρίττερ, Ντένε, Φος» του Μπέρνχαρντ, 1991 (για πρώτη φορά στην Ελλάδα).

Παράλληλα, το 1989, ιδρύει το Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος, απ’ όπου αποφοίτησαν (1991) δώδεκα ηθοποιοί ύστερα από τριετή εντατική φοίτηση. Αρχίζει η ενασχόλησή του με το αρχαίο ελληνικό δράμα. Ξεκινάει το 1992 σκηνοθετώντας την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Με τους μαθητές του εργαστηρίου, συνεχίζει τη διερεύνησή του στον ελληνικό ποιητικό λόγο ανεβάζοντας αυτή τη φορά την αναγεννησιακή κρητική κωμωδία «Κατσούρμπος», του Γ. Χορτάτζη.

https://youtube.com/watch?v=MEqmAG4X5Uo%3Ffeature%3Doembed

Επαιξε επίσης στην «Ελένη», του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γ. Χουβαρδά, στην Επίδαυρο. Το 1999 σκηνοθέτησε τους «Πέρσες» του Αισχύλου για το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο. Το 2005 σκηνοθέτησε και έπαιξε το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Bella Venezia» (έλαβε για δεύτερη φορά το βραβείο «Κάρολος Κουν»). Το 2006 έκλεισε το Φεστιβάλ Επιδαύρου με τη νέα του παράσταση της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή. Το καλοκαίρι του 2007 η παράσταση αυτή άνοιξε το Φεστιβάλ Επιδαύρου και προσκλήθηκε στα φεστιβάλ Festwochen της Βιέννης, Les nuits de la Fourviere, της Λυών και το Festival d’ Automne στο Παρίσι. Πέρσι το χειμώνα σκηνοθέτησε και έπαιξε στο «Θερομοκήπιο» του Πίντερ. Η παράσταση έλαβε το Μεγάλο Βραβείο της Ένωσης Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Η τελευταία του σκηνοθεσία ήταν το περασμένο καλοκαίρι με τον «Αμφιτρύωνα» του Μολιέρου.

Έχει παίξει σε αρκετές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών: Β. Βαφέα «Ανατολική Περιφέρεια», Π. Βούλγαρη «Ακροπόλ», Μ. Νικολακοπούλου, Ν. Παναγιωτόπουλου «Μελόδραμα», «Βαριετέ», «Ονειρεύομαι τους φίλους μου» (Α’ βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο 1994) , «Αθήνα-Κωνσταντινούπολη», Χ. Χριστοφή «Ρόζα», κ.ά.

12 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Αθήνα.

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Συγκεντρωμένο πλήθος πανηγυρίζει την Απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ το 1944

Μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους. Το νέο ότι οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν το πρωί (09:45) από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία έκανε αστραπιαία, στόμα με στόμα, το γύρο της πρωτεύουσας.

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Ο λαός πανηγυρίζει την Απελευθέρωση Αθήνας από τον ΕΛΑΣ το 1944 με πλακάτ του ΕΑΜ

«ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», γράφει ο «Ριζοσπάστης» την επόμενη μέρα.

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Διάχυτος ο ενθουσιασμός για την Απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ το 1944

Χάθηκε -σημειωνόταν στο ρεπορτάζ – το βρωμερό κουρέλι του Φασισμού απ’ την Ακρόπολη (…).

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Γυναικείο τμήμα του ΕΛΑΣ παρελαύνει κατά την Απελευθέρωση της Αθήνας το 1944

Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη (…) ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη της (…)

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
ΕΛΑΣίτες παρελαύνουν κατά την Απελευθέρωση της Αθήνας το 1944

Διαδηλώσεις που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα ξεχύνονται από παντού. Απ’ το Σύνταγμα ως την Ομόνοια (…) Και πάνω απ’ όλα μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα (…): Ε-Α-Μ! Ε-Α-Μ!».

ΕΛΑΣ- Απελευθέρωση Αθήνας 1944
Με εξαίρεση τους δωσίλογους και τους ταγματασφαλίτες, όλος ο λαός πανηγυρίζει την Απελευθέρωση Αθήνας το 1944 από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

13 – 10 – 1921

Γεννιέται στην Ιταλία, ο Ιταλο-Γάλλος ηθοποιός και τραγουδιστής Υβ Μοντάν (Yves Montand).

Υβ Μοντάν
Ο Υβ Μοντάν με τη Σιμόν Σινιορέ

Οι γονείς του ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας κι εξαιτίας του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι μεταναστεύσαν στην Γαλλία το 1923 όταν ο Μοντάν ήταν δυο ετών. Εργάστηκε ως λιμενεργάτης ενώ το 1944 ξεκίνησε την μουσική του καριέρα τραγουδώντας σε μικρά κέντρα διασκέδασης, όπου τον ανακάλυψε η Εντίθ Πιάφ και τον ανέδειξε.

https://youtube.com/watch?v=Xo1C6E7jbPw%3Ffeature%3Doembed

Το 1951 παντρεύτηκε τη Σιμόν Σινιορέ, με την οποία συμπρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας τους.

Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στην ταινία «Ζ» του Κώστα Γαβρά, όπου υποδύθηκε τον βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.

https://youtube.com/watch?v=jOrXZhFBnNE%3Ffeature%3Doembed

Συμμετείχε μαζί με τη Σιμόν Σινιορέ στις διαδηλώσεις έξω από την Ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι για να μην εφαρμοστεί η θανατική ποινή στο Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του.

13 – 10 –1985

Πεθαίνει ο κομμουνιστής χαράκτης Τάσσος (Αναστάσιος Αλεβίζος). Ο Α. Αλεβίζος εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1930 και κατόπιν στο ΚΚΕ. Τα πρώτα του ζωγραφικά σχέδια δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Νέοι Πρωτοπόροι» το 1932, ενώ στη συνέχεια στο ίδιο περιοδικό δημοσιεύθηκαν χαρακτικά του καθώς και το κείμενό του «Ξυλογραφία: Η Τέχνη των μαζών». Στη διάρκεια της Κατοχής και της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, ο Τάσσος δούλεψε στην Επιτροπή Διαφώτισης της ΚΟΑ με καθοδηγήτρια την Ηλέκτρα Αποστόλου. Η προσφορά του στον παράνομο Αντιστασιακό Τύπο ήταν μεγάλη, ενώ συμμετείχε και στο σημαντικότερο έντυπο του οργανωμένου αγώνα, το λεύκωμα ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, που κυκλοφόρησε στις 25 Μάρτη 1943.

Ο Τάσσος
Ο Τάσσος

Το 1944 πήρε μέρος στην πανελλήνια έκθεση στην οποία συμμετείχαν οι εικαστικοί του ΕΑΜ και φυλακίστηκε για 40 μέρες στις φυλακές «Αβέρωφ» μαζί με τους Κεφαλληνό, Κορογιαννάκη και Κανά. Συμμετείχε επίσης το 1945 στα λευκώματα «Για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά» και «Θυσιαστήριο της λευτεριάς». Το 1945 επίσης, ιδρύθηκε από το ΚΚΕ η εκδοτική εταιρεία «Τα Νέα Βιβλία» όπου ο Τάσσος ανέλαβε καλλιτεχνικός υπεύθυνος.

Τάσσος
Ο Τάσσος – «Η σφαγή των Καλαβρύτων»

Κατά τη δεκαετία του 1960 η θεματογραφία του άρχισε να επικεντρώνεται στην απόδοση της ανθρώπινης μορφής με σταδιακή εγκατάλειψη του χρώματος και στροφή στο ασπρόμαυρο. Ιδιαίτερη και ξεχωριστή στιγμή στην καλλιτεχνική δημιουργία του Τάσσου αποτελεί η εικονογράφηση των εξωφύλλων των δίσκων της Σωτηρίας Μπέλλου.

Τάσσος
Τάσσος – «Ο Λαός»

Κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών, έζησε αυτοεξόριστος εκτός Ελλάδας και φιλοτέχνησε έργα κοινωνικής διαμαρτυρίας καταγράφοντας γεγονότα που τον συγκλόνισαν. Το 1978 με αφορμή την σύγκληση του 10ου Συνεδρίου του ΚΚΕ -του πρώτου νόμιμου μετά το 1945- ο Τάσσος κυκλοφόρησε το λεύκωμα «Δέκα επιλογές από την ποίηση του Γ. Ρίτσου» και τη «Χαρακτική» του.

Τάσσος
Τάσσος – «Το μπλόκο της Δραπετσώνας»

13 – 10 – 1995

Κερδίζει το Νόμπελ Ειρήνης ο Τζόζεφ Ρότμπλαντ (Joseph/Józef Rotblat), ο πυρηνικός φυσικός, που αφιέρωσε τη ζωή του στην κατάργηση της ατομικής βόμβας, στην κατασκευή της οποίας είχε βοηθήσει ο ίδιος. Την ίδια μέρα η Γαλλία απορρίπτει τις εκκλήσεις για τον τερματισμό των πυρηνικών δοκιμών στο Νότιο Ειρηνικό.

Ο Τζόζεφ Ρότμπλαντ
Ο Τζόζεφ Ρότμπλαντ

13 – 10 – 2013

«Χάνει» τη μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 65 ετών, ο αθλητικός συντάκτης Φίλιππος Συρίγος.

Φίλιππος Συρίγος
Ο Φίλιππος Συρίγος

Υπήρξε ζωντανή φωνή της μαχόμενης δημοσιογραφίας, φωτίζοντας με το ρεπορτάζ και τον ουσιαστικό λόγο του πλευρές του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, αποκαλύπτοντας την αλήθεια.

13 – 10 – 2016

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες και διανοούμενους -σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας- ο Ντάριο Φο (Dario Fo‎), βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας (1997.

Ντάριο Φο
Ο Ντάριο Φο

Με καταβολές από την Κομέντια ντελ άρτε και το θέατρο των Ρουτζάντε, Γκολντόνι και Μολιέρου, ο Φο σημάδεψε το θέατρο της εποχής του, τροφοδοτώντας το με ευφυή θεατρική σκέψη και το όνειρο, για ένα άλλο θέατρο, για έναν άλλο κόσμο, καλύτερο! Όπως έλεγε και ο ίδιος «το γέλιο είναι όπλο πολιτικό».

Ντάριο Φο
Ο Ντάριο Φο με τη σύζυγό του Φράνκα Ράμε

Ο Ντάριο Φο έγραψε πολιτικό θέατρο, θέατρο που είναι ταυτόχρονα λαϊκό και στρατευμένο, που τοποθετείται ηθελημένα εκτός συστήματος, ένα πραγματικά ελεύθερο και ανεξάρτητο θέατρο. Μιλώντας για ένα από τα πιο γνωστά έργα του, το «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» σημείωνε: «Πιστεύοντας πως με το γέλιο, τη σκληρή σάτιρα, πετυχαίνουμε τη μεγαλύτερη έκφραση αμφιβολίας και αμφισβήτησης, γράψαμε μια φάρσα. Αυτό το είδος φάρσας είναι μια θεατρική φόρμα που επινόησε ο ίδιος ο λαός, για να χτυπήσει ανελέητα, με γλώσσα τσουχτερή, αιώνες τώρα, τα στραβά μάτια της εξουσίας ή τα σάπια προϊόντα της κοινωνίας». Γι’ αυτό και το έργο του χαρακτηρίστηκε ως «μια μαστιγωτική, τραγικής υφής καταγγελία των συνθηκών ζωής της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ως ένα ρωμαλέο, καθαρά και άμεσα προοδευτικό, λαϊκό και αγωνιστικό θέατρο».

https://youtu.be/YKQ1nJwdPp8

Από το 1952, ο Ντάριο Φο , μαζί με τη γυναίκα του ηθοποιό Φράνκα Ράμε, γράφει, σκηνοθετεί και ερμηνεύει, στο δικό του θέατρο και την τηλεόραση αμέτρητα θεατρικά έργα και μικρά σατιρικά κείμενα. Το 1962 το έργο τους για τον Χριστόφορο Κολόμβο ενοχλεί ακροδεξιές ομάδες και προκαλεί βίαιες επιθέσεις. Το 1973, παρουσίασαν το έργο τους «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», με τεράστια επιτυχία, στο Μιλάνο και σε ολόκληρη την Ιταλία, βασισμένο στα πραγματικά γεγονότα της υποτιθέμενης «αυτοκτονίας» (εκπαραθύρωσης από τη γενική αστυνομική διεύθυνση στο Μιλάνο) του Πινέλι. Ένα βράδυ, μετά την παράσταση, η Φράνκα Ράμε, βγαίνοντας από το θέατρο έπεσε θύμα απαγωγής και βιασμού από μια ομάδα νεοφασιστών. Την ίδια περίοδο, ο Ντάριο Φο εξέφρασε και την αλληλεγγύη του στον ελληνικό λαό που πάλευε ενάντια στη χούντα. Επί πολύ ήταν «ανεπιθύμητος» σε πολλές χώρες και οι ΗΠΑ για χρόνια δεν του επέτρεπαν την είσοδο.

«Σήμερα» – έλεγε ο Φο – «πρέπει να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι εμείς οι άλλοι, οι θεατράνθρωποι, οι διανοούμενοι, οι ηθοποιοί, έχουμε το δικαίωμα του λόγου και τη δυνατότητα να ενημερώνουμε τους νέους. Έχουμε το χρέος να αφηγούμαστε τη ζωή. Γιατί αυτό που μου προξενεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η βαθιά άγνοια που επικρατεί. Ιδιαίτερα οι νέοι δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει, για τις φρικαλεότητες που διαπράττονται στο όνομα του κρατικού συμφέροντος».

13 – 10 – 2022

Πεθαίνει ο Σταύρος Σαράφης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - ΠΑΟΚ - Σταύρος Σαράφης
Ο Σταύρος Σαράφης, νεαρός ποδοσφαιριστής στον ΠΑΟΚ

Θεωρείται θρύλος για την ομάδα του ΠΑΟΚ που από το 1968 έως το 1981 αγωνίστηκε με τα χρώματα της ομάδας. Μέχρι και σήμερα είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου πετυχαίνοντας συνολικά 136 γκολ.

Ο Σταύρος Σαράφης πρόσφερε στον ΠΑΟΚ και σαν υπηρεσιακός προπονητής.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

14 – 1 – 1964

Ο Νικήτα Χρουστσόφ καθαιρείται και στη θέση του Α’ Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ εκλέγεται ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ.

Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ
Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ

14 – 10 – 1964

Βραβεύεται με το Νόμπελ Ειρήνης ο Αμερικανός Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (Martin Luther King Jr.), υπέρμαχος των δικαιωμάτων των μαύρων.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

14 – 10 – 1973

Λαϊκή κινητοποίηση πραγματοποιείται στα Μέγαρα εναντίον των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, που αποφάσισε η χούντα, προς όφελος μεγάλων οικονομικών συγκροτημάτων, που προγραμμάτιζαν βιομηχανικές επενδύσεις.

Ξεσηκωμός Μέγαρα 1973
Εξώφυλλο για τον ξεσηκωμό στα Μέγαρα το 1973
https://youtube.com/watch?v=SGQSICUO_MQ%3Ffeature%3Doembed

Πάνω από 10.000 άτομα συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία με το σύνθημα «Αυτή η γη είναι δική μας» και απαιτούν, υπό τους ήχους των πένθιμων κωδωνοκρουσιών, ματαίωση των συμβάσεων για τη δημιουργία διυλιστηρίου και άλλων μονάδων.

14 – 10 – 1974

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζει την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ως μοναδικό εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού. Οι ΗΠΑ αρνούνται να συνταχθούν με τον ΟΗΕ.

14 – 10 – 1990

Πεθαίνει ο Αμερικανός μαέστρος και συνθέτης Λέοναρντ Μπερνστάιν (Leonard Bernstein), απ’ τους μεγαλύτερους διευθυντές ορχήστρας του 20ού αιώνα.

Ο Λέοναρντ Μπερνστάιν
Ο Λέοναρντ Μπερνστάιν

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και συνέχισε τις ανώτερες σπουδές του στη διεύθυνση ορχήστρας. Από το 1943 έως το 1944 ήταν βοηθός διευθυντής ορχήστρας στη Φιλαρμονική Συμφωνική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης και από το 1945 έως το 1948 διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας της Νέας Υόρκης.

https://youtube.com/watch?v=Ye7PIyIcCro%3Ffeature%3Doembed

Διεύθυνε όλες τις μεγάλες ορχήστρες του κόσμου. Συμμετείχε ως διευθυντής ορχήστρας σε φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής (Άμστερνταμ και Πράγα). Από το 1958 έως το 1969 ήταν ο αρχιμουσικός της περίφημης Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Νέας Υόρκης, συμβάλλοντας στη σημαντική ανανέωση του ρεπερτορίου της.

https://youtube.com/watch?v=YhSKk-cvblc%3Ffeature%3Doembed

Ο Μπερνστάιν συνέθεσε συμφωνική μουσική, μουσική για μπαλέτο, αλλά και μουσική για μπαλέτο (Dybbuk -1974), θεατρικά μιούζικαλ («On The Town» -1944, «Wonderful Town» -1953) και κινηματογραφικές ταινίες («West Side Story» -1957).

14 – 10 – 1994

Απονέμεται από κοινού στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Γιτζάκ Ράμπιν, τον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών Σιμόν Πέρες και τον πρόεδρο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Γιάσερ Αραφάτ το Νόμπελ Ειρήνης. Πρόκειται όμως για μια ειρήνη, που ακόμα δεν έχει έρθει για τον παλαιστινιακό λαό.

Γιτζάκ Ράμπιν - Σιμόν Πέρες - Γιάσερ Αραφάτ
Γιάσερ Αραφάτ – Σιμόν Πέρες – Γιτζάκ Ράμπιν

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.G

15 – 10 – 1837

Ιδρύεται η Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.

Το έμβλημα της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας
Το έμβλημα της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας

15 – 10 – 1844

Γεννιέται ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε (Friedrich Wilhelm Nietzsche). Στο βιβλίο του «Τάδε έφη, Ζαρατούστρα», ο Νίτσε κατασκεύασε ένα ομοίωμα ανθρώπου πάνω από τον άνθρωπο, του εξουσιαστικού υπερανθρώπου που τον συνδύασε με τους μύθους των γερμανικών δρυμών για τις ξανθές βαλκυρίες και τους Νιμπελούγκεν.

Ο Φρειδερίκος Νίτσε
Ο Φρειδερίκος Νίτσε

Αυτόν το φιλοσοφικό μύθο χρησιμοποίησε ο Χίτλερ, σε συνδυασμό με τη φυλετική καθαρότητα, την υπεροχή της αρίας φυλής και βέβαια τα συμφέροντα του κεφαλαίου, καλυμμένος με τον μανδύα του εθνικο-σοσιαλισμού.

15 – 10 – 1848

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης διορίζεται πρωθυπουργός από τον βασιλιά Όθωνα.

15 – 10 – 1878

Υπογράφεται η Σύμβαση (Χάρτα) της Χαλέπας, μεταξύ της Οθωμανικής κυβέρνησης και της Επαναστατικής Συνέλευσης των Κρητών, με την οποία η Κρήτη αποκτούσε ουσιαστικά καθεστώς αυτονομίας.

Μέλη της Γενικής Συνέλευσης (Βουλής) της Κρήτης που συστάθηκε με την Σύμβαση
Μέλη της Γενικής Συνέλευσης (Βουλής) της Κρήτης που συστάθηκε με την Σύμβαση

15 – 10 – 1902

Ο Γερμανός αρχαιολόγος Ρούντολφ Έρντικ ανακαλύπτει το Ασκληπιείο της Κω.

Το Ασκληπιείο της Κω
Το Ασκληπιείο της Κω

15 – 10 – 1908

Γεννιέται ο κεϋνσιανιστής Καναδός οικονομολόγος Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ (John Kenneth «Ken» Galbraith).

Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ
Ο Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ

Ήταν υποστηρικτής των θεσμικών οικονομικών, λανσάρισε τον «λαϊκό καπιταλισμό». Τα οικονομικά του βιβλία γνώρισαν ιδιαίτερη απήχηση στις δεκαετίες του 1950 και του 1960.

15 – 10 – 1917

Στην πόλη Βενσέν της Γαλλίας εκτελείται η Μαργαρίτα Ζέλε (Margaretha Geertruida «Grietje» Zelle MacLeod), γνωστή ως Μάτα Χάρι, με την κατηγορία ότι ήταν κατάσκοπος των Γερμανών.

Μαργαρίτα Ζέλε (Μάτα Χάρι)
Η Μαργαρίτα Ζέλε (Μάτα Χάρι) την ημέρα τη σύλληψή της 13/2/1917

15 – 10 – 1920

Γεννιέται ο Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου Ανρί Βερνέιγ (Henri Verneuil).

Ανρί Βερνέιγ
Ο Ανρί Βερνέιγ

Ο αρμενικής καταγωγής σκηνοθέτης (ήταν από τους κορυφαίους δημιουργούς του γαλλικού κινηματογράφου και υποψήφιος για Όσκαρ και Χρυσό Φοίνικα αντίστοιχα. Είχε δεκάδες τιμητικές διακρίσεις και βραβεία καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας του.

https://youtube.com/watch?v=WXEX_BHzmxY%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με όλους του μεγάλους ηθοποιούς της Γαλλίας, όπως ο Ζαν Γκαμπέν, Αλέν Ντελόν, Υβ Μοντάν, Ζαν Πολ Μπελμοντό, Λίνο Βεντούρα, Φερναντέλ κ.α.

https://youtube.com/watch?v=9cJogB7byEs%3Ffeature%3Doembed

Εκτός από την αφροκρέμα Γάλλων ηθοποιών, ο Βερνέιγ συνεργάστηκε και με ηθοποιούς διεθνούς φήμης, όπως ο Ομάρ Σαρίφ και η Κλαούντια Καρντινάλε, αλλά και Αμερικανούς ηθοποιούς, όπως ο Χένρι Φόντα, Τσαρλς Μπρόνσον, Γιουλ Μπρίνερ και Άντονι Κουίν.

15 – 10 – 1958

Ξεκινά τις εργασίες του το 13ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (15-18/10/1958). Το Συνέδριο αποτέλεσε την κορύφωση της ενδοαστικής διαμάχης που είχε ξεσπάσει στους κόλπους της ΓΣΕΕ το αμέσως προηγούμενο διάστημα μεταξύ του Φ. Μακρή και του Δ. Θεοδώρου. Η διαπάλη αυτή αντικατόπτριζε και συνδέονταν σε ένα βαθμό με τις αντίστοιχες συγκρούσεις που λάμβαναν χώρα την ίδια περίοδο στις γραμμές της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Εργατικών Συνδικάτων (ΔΣΕΕΣ), μεταξύ των προσκείμενων στον ευρωπαϊκό και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σύμφωνα με σχετική έκθεση της Βρετανικής Πρεσβείας, η επιδιωκόμενη αντικατάσταση του Φ. Μακρή ως Γ.Γ. της ΓΣΕΕ είχε να κάνει και με το γεγονός ότι «έπαψε να είναι ικανοποιητικός ως αντικομμουνιστικός παράγοντας από πλευράς της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA)…». Τελικά η ομάδα Θεοδώρου διασπάστηκε από τη ΓΣΕΕ συγκροτώντας χωριστή συνδικαλιστική κίνηση.

15 – 10 – 1970

35 εργάτες σκοτώνονται όταν καταρρέει ένα τμήμα της νέας γέφυρας Ουέστ Γκέιτ στη Μελβούρνη.

15 – 10 – 1988

Πεθαίνει η χορογράφος Ραλλού Μάνου.

Ραλλού Μάνου
Η Ραλλού Μάνου

Το όνομα συνδέθηκε, για πάνω από μισόν αιώνα, με τη χορευτική δημιουργία στον τόπο μας.

Ραλλού Μάνου
Η Ραλλού Μάνου με τον Μάνο Χατζηδάκη

Οραματίστηκε ένα «Ελληνικό Χορόδραμα», που θα ήταν ο συνδυασμός της σύγχρονης χορευτικής έκφρασης με την ελληνική παράδοση.

Κοντά της, στη δύσκολη αυτή προσπάθεια, στάθηκαν μερικοί από τους σημαντικότερους ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος αυτής της χώρας. Μουσικοί όπως ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, ζωγράφοι σαν τον Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα, τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Βασιλείου, ποιητές όπως ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Νίκος Γκάτσος. Το πρωτοποριακό, τότε, σχέδιο της Ραλλούς Μάνου πέτυχε, σφραγίζοντας ανεξίτηλα την εξέλιξη του ελληνικού χορού.

15 – 10 – 1997

Εκτοξεύεται στο Διάστημα το αμερικανικό διαστημικό όχημα Κασίνι, που σε διάστημα 7 ετών θα φτάσει τον Κρόνο.

Καλλιτεχνική απεικόνιση του Κασίνι
Καλλιτεχνική απεικόνιση του Κασίνι

15 – 10 – 2003

 Εκτοξεύεται η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της Κίνας στο Διάστημα με το όχημα «Σένζου» (Shenzhou 5).

15 – 10 – 2003

O Βασίλης Χατζηπαναγής (4.104 ψήφους) αναδείχθηκε πρώτος στην ψηφοφορία της EΠO, για την ανάδειξη του καλύτερου Έλληνα ποδοσφαιριστή των τελευταίων πενήντα χρόνων.

Βασίλης Χατζηπαναγής
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή :ALT.GR

16 – 10 – 1793

Στο απόγειο της Γαλλικής Επανάστασης, αποκεφαλίζεται η Μαρία Αντουανέτα (Marie Antoinette), χήρα του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας.

Μαρία Αντουανέτα
Πορτρέτο της Μαρίας Αντουανέτα το 1767

16 – 10 – 1813

Αρχίζει η Μάχη της Λειψίας, η αποκληθείσα και Μάχη των Εθνών, μεταξύ των δυνάμεων του Ναπολέοντα και του Έκτου Συνασπισμού (Πρωσίας, Ρωσίας, Μ. Βρετανίας, Αυστρίας, Σουηδίας, Γερμανικών Κρατών).

Μάχη της Λειψίας
Πίνακας που απεικονίζει τη Μάχη της Λειψίας

16 – 10 – 1848

Ο Καρλ Μαρξ (Karl Heinrich Marx) εκλέγεται πρόεδρος της Εργατικής Ένωσης της Κολωνίας.

Ο Κ. Μάρξ με εργάτες
Ο Κ. Μάρξ με εργάτες

16 – 10 – 1854

Γεννιέται ο ηγέτης της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας και της Β’ Διεθνούς Καρλ Κάουτσκυ (Karl Johann Kautsky). Ο Κ. Κάουτσκυ υπήρξε στην εποχή του ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του μαρξισμού, που στην πορεία ωστόσο, εκδήλωσε οπορτουνιστικές ταλαντεύσεις και εν τέλει πέρασε ολόπλευρα στο στρατόπεδο του οπορτουνισμού, εξωραΐζοντας τον ιμπεριαλισμό, αρνούμενος τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης, την επαναστατική βία, κοκ.

Ο Καρλ Κάουτσκυ
Ο Καρλ Κάουτσκυ

Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ηγήθηκε της μεσοβέζικης τάσης του «κεντρισμού», που κάλυπτε τον σοσιαλσωβινισμό της Β’ Διεθνούς με διεθνιστική φρασεολογία. Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους σφοδρότερους πολέμιους της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

16 – 10 – 1854

Γεννιέται ο Ιρλανδός συγγραφέας Όσκαρ Ουάϊλντ (Oscar Fingal O’Flahertie Wills Wilde). Όταν έφτασε στο λιμάνι της Νέας Υόρκης το πρωινό του 1882, ρωτήθηκε από τους τελωνειακούς, αν είχε κάτι να δηλώσει. «Τίποτα, μόνο την ευφυία μου», είπε στο έκπληκτο πλήθος και χάθηκε μέσα στους αρωματικούς καπνούς του τσιγάρου του και μια γλυκιά έπαρση.

Όσκαρ Ουάϊλντ
Ο Όσκαρ Ουάϊλντ

Αυτός ο γενναίος Ιρλανδός ήταν ήδη μια διασημότητα, ένας μοντέρνος άνθρωπος, μεγαλύτερος από την ίδια τη ζωή, πάντα έτοιμος για να σαρκάσει την κοινωνία, μα, πάνω απ’ όλα, τον ίδιο τον εαυτό του. Μέσα από τα βιβλία και τα θεατρικά του έργα, τις προκλητικές του απόψεις και την ανορθόδοξη συμπεριφορά του, είχε ενθουσιάσει το μοδάτο Λονδίνο της εποχής, αλλά είναι σε λίγους γνωστό πως, πέρα από όλα αυτά, ο Όσκαρ Γουάιλντ υπήρξε ένας πολύ γλυκός άνθρωπος.

https://youtube.com/watch?v=ak0qPrCt3Zo%3Ffeature%3Doembed

Μερικά από τα έργα του είναι «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ», «Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός», «Ιδανικός σύζυγος», «Σαλώμη» κ.α.

https://youtube.com/watch?v=YVbdd8oOwOY%3Ffeature%3Doembed

16 – 10 – 1888

Γεννιέται ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ο’ Νηλ ((Eugene Gladstone O’Neill  -βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1936).

Ο Ευγένιος Ο' Νηλ
Ο Ευγένιος Ο’ Νηλ

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1910, ο Ο’Νηλ συσχετίστηκε με πολλά μέλη της λόγιας σκηνής του Γκρίνουιτς Βίλατζ στο Μανχάταν και ιδιαίτερα με τον ιδρυτή του κομμουνιστικού εργατικού κόμματος της Αμερικής, Τζον Ριντ.

https://youtube.com/watch?v=JXP5LQx4slc%3Ffeature%3Doembed

Το 1920 έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το Πέρα από τον ορίζοντα, που ήταν το πρώτο του έργο που δημοσιεύτηκε από εκδοτικό οίκο. Η πρώτη του επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ ήταν το «Αυτοκράτορας Τζόουνς», με το οποίο σχολίασε εμμέσως την κατάληψη της Αϊτής από το τάγμα πεζοναυτών των ΗΠΑ

«Θεμελιωτής» της ποιοτικής αμερικανικής δραματουργίας του 20ού αιώνα, προερχόμενος από το μαχόμενο προλεταριακό ερασιτεχνικό θέατρο τις δύο πρώτες δεκαετίες του αιώνα, ο Ευγένιος Ο’ Νηλ , στο διάστημα 1926 – 1931 γράφει το τριλογικό έργο «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα». Άλλα έργα του είναι «Ο Λάζαρος γέλασε», «Ο μέγας θείος Μπράουν», «Ω, Ερημιά!», «Ο παγοπώλης έρχεται», «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» κ.α.

16 – 10 – 1958

Πεθαίνει ο συνθέτης Μιχάλης Σουγιούλ (Μιχαήλ Σουγιουλτζόγλου). Καταγόταν από το Αϊδίνι της Μικράς Ασίας και ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα, έξι μήνες πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Μιχάλης Σουγιούλ
Ο Μιχάλης Σουγιούλ

Αυτοδίδακτος στο πιάνο, θα αποκτήσει πολύ σύντομα αξιοζήλευτη ικανότητα, την οποία μάλιστα παρουσίασε δημόσια, προκαλώντας …τη φρίκη της οικογένειάς του στο κέντρο «Αίγλη» στην Τρίπολη, όπου παραθέριζαν το 1925.

https://youtube.com/watch?v=_IXR3aZ-9nA%3Ffeature%3Doembed

Η απόφασή του να γίνει μουσικός γίνεται αμετάκλητη, θα φύγει για ένα διάστημα στη Γαλλία, για να επιστρέψει, χωρίς χρήματα, στην Ελλάδα και να αρχίσει να εργάζεται ως πιανίστας σε διάφορα κέντρα της εποχής. Το 1931, παίζοντας μπαντονεόν (ίσως ο μόνος στην Ελλάδα), μπαίνει στην ορχήστρα του διάσημου Αργεντινού συνθέτη Εντουάρντο Μπιάνκο που περιόδευε στη χώρα μας. Ο Σουγιούλ αρνήθηκε την πρόταση του Μπιάνκο να τον συνοδεύσει στην ευρωπαϊκή περιοδεία του, έμεινε στην Αθήνα και άρχισε, παράλληλα, να γράφει τραγούδια, με πρώτη επιτυχία το «Κάτι με τραβά κοντά σου» που ερμήνευσε η Σοφία Βέμπο το 1935, ενώ ως Σ. Μίχας και Σ. Μιχαλόπουλος υπέγραψε τραγούδια που ερμήνευσαν οι Στελλάκης Περπινιάδης και Ρίτα Αμπατζή.

https://youtube.com/watch?v=ET_d468ifzI%3Ffeature%3Doembed

Η «Ζεχρά» θα γίνει «Παιδιά της Ελλάδος» στη διάρκεια του Πολέμου του ’40, όπου ο Σουγιούλ επιστρατευμένος θα υπαγορεύσει από τηλεφώνου στην Σοφία Βέμπο το «Μας χωρίζει ο πόλεμος».

https://youtube.com/watch?v=P5J15RHPIXo%3Ffeature%3Doembed

Το ημερολόγιο έδειχνε 1948, όταν ηχογραφείται με τη φωνή της Δανάης το εκπληκτικό «Ας ερχόσουν για λίγο», ενώ το «Τραμ το τελευταίο», την ίδια χρονιά, θα ανοίξει το δρόμο στα «αρχοντορεμπέτικα», τα οποία δεν είναι απλώς κάποια τραγούδια, αλλά, ταυτόχρονα, μια χαρακτηριστική μουσική έκφραση των κοινωνικών αντιφάσεων του τέλους του Εμφυλίου Πολέμου.

https://youtube.com/watch?v=QOFYa1Bv6Kg%3Ffeature%3Doembed

Η δεκαετία του ’50 βρήκε τον Μιχάλη Σουγιούλ καταξιωμένο δημιουργό του μουσικού θεάτρου, το καλοκαίρι του 1951 υπογράφει το «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα» και το 1952 το «Μια ζωή την έχουμε».

16 – 10 – 1964

Η Λ. Δ. της Κίνας πραγματοποιεί την πρώτη της πυρηνική δοκιμή.

Πυρηνική δοκιμή της Λ.Δ. Κίνας
Πυρηνική δοκιμή της Λ.Δ. Κίνας

16 – 10 – 1968

Στη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων του Μεξικό οι αφροαμερικανοί ολυμπιονίκες Τόμι Σμιθ (Tommie Smith) και Τζον Κάρλος (John Carlos), μέλη του «ολυμπιακού προγράμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα», υψώνουν τις γροθιές τους κατά την απονομή των μεταλλίων τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον ρατσισμό στις ΗΠΑ.

Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος
Η διαμαρτυρία των Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος

Ως συνέπεια, οι Σμιθ και Κάρλος αποπέμφθηκαν μεταξύ άλλων από την ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ και απομακρύνθηκαν από το Ολυμπιακό χωριό.

16 – 10 – 1969

Ο Αμερικανός βιολόγος Σαλβαδόρ Λούρια (Salvatore Edoardo Luria), ένας από τους τρεις επιστήμονες που τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής για το 1969, χαρίζει το μερίδιό του στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Ο Σαλβαδόρ Λούρια
Ο Σαλβαδόρ Λούρια

16 – 10 – 1978

Με προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες στα πλαίσια της διαπάλης ιμπεριαλισμού-σοσιαλισμού, ο καρδινάλιος της Πολωνίας Κάρολος Βοϊτίλα εκλέγεται Πάπας και παίρνει το όνομα Ιωάννης – Παύλος ο 2ος.

Ιωάννης - Παύλος ο 2ος και Γκορματσώφ
Ο Πολωνός αντικομμουνιστής Πάπας Ιωάννης – Παύλος ο 2ος με τον Μιχαήλ Γκορματσώφ που οδήγησε τη Σοβιετική Ένωση στη διάλυση

Είναι ο πρώτος μη Ιταλός Πάπας σε διάστημα 456 χρόνων.

16 – 10 – 1983

Το σοβιετικό διαστημόπλοιο «Βενέρα 16» μπαίνει σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη.

https://youtube.com/watch?v=NH1CXSGgues%3Ffeature%3Doembed

16 – 10 – 1998

Οι βρετανικές αρχές αναγκάζονται να συλλάβουν τον πρώην δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, καθώς εκκρεμεί εναντίον του δικαστικό αίτημα από την Ισπανία, με το οποίο καταζητείται για δολοφονίες Ισπανών πολιτών την περίοδο της χούντας.

Σαλβαντόρ Αλιέντε
Μεταξύ των πραξικοπηματιών, δεύτερος από δεξιά ο Αουγκούστο Πινοσέτ

Μετά από πολύμηνο κατ’ οίκον περιορισμό ο Πινοσέτ δε θα εκδοθεί ποτέ και θα επιστρέψει στη Χιλή.

16 – 10 – 2010

Πεθαίνει ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης.

Γιάννης Δαλιανίδης
Ο Γιάννης Δαλιανίδης

Ξεκίνησε την καριέρα του ως χορευτής και χορογράφος, χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Γιάννης Νταλ». Το 1958 έγραψε το πρώτο του σενάριο, για την ταινία «Το Τρελοκόριτσο».

https://youtube.com/watch?v=L9NC6s_n9Dg%3Ffeature%3Doembed

Ένα χρόνο μετά, ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης με τη «Μουσίτσα» και ακολούθησε την ίδια χρονιά η ταινία «Λαός και Κολωνάκι». Το 1961 ξεκίνησε η συνεργασία του με την «Φίνος Φιλμς» με την ταινία «Ο Κατήφορος».

https://youtube.com/watch?v=bR1YmMMez6s%3Ffeature%3Doembed

Έκτοτε δούλεψε κατ’ αποκλειστικότητα στη «Φίνος Φιλμς» μέχρι το 1977, που γυρίστηκε η τελευταία ταινία της εταιρείας «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται». Συνολικά ο Γ. Δαλιανίδης σκηνοθέτησε πάνω από 60 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες είχε γράψει το σενάριο ο ίδιος.

16 – 10 – 2013

Πεθαίνει το στέλεχος του ΚΚΕ, ο ιστορικός και ομότιμος καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργος Χουρμουζιάδης. Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη το 1932, όπου και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Το 1981 έγινε μέλος του ΚΚΕ και στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, το 1991, εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Υπηρέτησε το Κόμμα και το λαό της Θεσσαλονίκης από διάφορες θέσεις και ως βουλευτής της Α’ Θεσσαλονίκης, όπου εκλέχθηκε στις εκλογές του 2000 και του 2004. Παρέμεινε μέλος του Κόμματος ως το τέλος της ζωής του.

Γιώργος Χουρμουζιάδης
Ο Γιώργος Χουρμουζιάδης

Διακρίθηκε για το πλούσιο επαγγελματικό, ακαδημαϊκό και επιστημονικό του έργο, ιδιαίτερα στους κλάδους της ιστορίας, της αρχαιολογίας και της μουσειολογίας. Δίδαξε στη Μέση Εκπαίδευση τα χρόνια 1961-1964 και το 1965 ορίστηκε Έφορος Αρχαιοτήτων Θεσσαλίας. Το 1973 έγινε Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, ενώ την περίοδο 1976-1978, ως υπότροφος της Alexander v. Humbolt στη Χαϊδελβέργη, μετεκπαιδεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Ιστορία.

Το 1981 εκλέχθηκε καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κοσμήτορας το 1983. Το 1985 έγινε αντιπρύτανης στο ΑΠΘ. Ασχολήθηκε με την έρευνα της Νεολιθικής Περιόδου κάνοντας ανασκαφές σε προϊστορικούς οικισμούς της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, επίσης ασχολήθηκε συστηματικά με τη Μουσειολογία και οργάνωσε ειδικά φροντιστήρια στο ΑΠΘ. Υπήρξε πρωτοπόρος στη διάδοση και στην Ελλάδα των θεωρητικών «κινημάτων» της Αρχαιολογίας, που αναπτύχθηκαν στην Αμερική και στην Ευρώπη και εξέδωσε και διηύθυνε γι’ αυτό τον σκοπό τα περιοδικά «Ανθρωπολογικά» (1978-1982), «Γόρδων» (1991-1995) και «Ανάσκαμμα» (2008-2013). Συνέγραψε 5 βιβλία και ανέπτυξε πλούσια αρθρογραφία, ενώ ταυτόχρονα υπήρξε μέλος πολλών Ευρωπαϊκών Αρχαιολογικών Ινστιτούτων. Από το 1992 ο σ. Γ. Χουρμουζιάδης διηύθυνε τις ανασκαφές στον προϊστορικό λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού Καστοριάς και υπήρξε, επίσης, επιστημονικός υπεύθυνος για το πρόγραμμα LIFE, για την οργάνωση στην περιοχή της λίμνης Καστοριάς του πρώτου Οικομουσείου, με βάση τα αποτελέσματα των ανασκαφών στο Δισπηλιό.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

ALT.GR

17 – 10 – 1849

Πεθαίνει ο Γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας Φρειδερίκος Σοπέν.

Φρειδερίκος Σοπέν
Πορτρέτο του Φρειδερίκου Σοπέν

Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ρομαντισμού στη μουσική και από τους μεγαλύτερους πιανίστες της εποχής του. Αρκετές συνθέσεις του συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου.

https://youtube.com/watch?v=9E6b3swbnWg%3Ffeature%3Doembed

Ο Φρειδερίκος από μικρός έδειξε το ταλέντο που είχε στη μουσική. Παρακολουθούσε αρχικά μαθήματα από την μητέρα του από 4 ετών μέχρι τα 5 και όταν ήταν 6 ετών τυπώθηκε η πρώτη του σύνθεση.

https://youtube.com/watch?v=EFJ7kDva7JE%3Ffeature%3Doembed

Σε ηλικία 8 ετών εμφανίστηκε πρώτη φορά δημοσίως ως πιανίστας. Η φήμη του γρήγορα έγινε μεγάλη και στην Βαρσοβία τον θεωρούσαν δεύτερο Μότσαρτ.

Συνδεόταν με τον κύκλο του επίσης φημισμένου συνθέτη και πιανίστα Φραντς Λιστ.

17 – 10 – 1915

Γεννιέται ο μεγάλος προοδευτικός Αμερικανός συγγραφέας Άρθουρ Μίλερ (Arthur Asher Miller), ο δημιουργός, μεταξύ άλλων, και του κλασικού, πλέον, θεατρικού έργου «Ο θάνατος του εμποράκου». Ο δικός του θάνατος, στο σπίτι του στο Ρόξμπουρι του Κονέκτικατ, προήλθε από ανακοπή καρδιάς.

Ο Άρθουρ Μίλερ
Ο Άρθουρ Μίλερ

Ο Μίλερ γεννήθηκε το 1915 στη Νέα Υόρκη, όπου τέλειωσε και το σχολείο, στο Χάρλεμ. Το 1923 έγινε η πρώτη του επαφή με το θέατρο, ως μικρός θεατής, σε ένα μελόδραμα. Το 1949, μόλις στα 33 του, κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του «Ο θάνατος του εμποράκου», το οποίο έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές, όταν ανέβηκε στο Μπροντγουέι το Φλεβάρη του 1949, σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν. Έγινε και ταινία που γνώρισε τεράστια επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο ίδιος είπε το 1988 για το έργο του: «Η δουλιά μου εστιάζει στη ρίζα της ζωής, εάν όντως υπάρχει, γιατί σήμερα η οικογένεια είναι διαλυμένη και οι άνθρωποι δε ζουν πλέον για πολύ καιρό στο ίδιο μέρος. Η μετακίνηση, ίσως, είναι μέρος της ανησυχίας μας. Μας εξοικειώνει με την ιδέα ότι τίποτα δε διαρκεί για πάντα». Ο Μίλερ θα έμπαινε στο επίκεντρο και ενός άλλου είδους διασημότητας όταν παντρεύτηκε τη Μέριλιν Μονρόε το 1956.

Η προοδευτικότητα το έργου του αναγνωρίζεται και στην άλλη δραματουργία του, με την οποία γνώρισε παγκόσμια αναγνώριση, μεταξύ άλλων, με έργα όπως «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Οι μάγισσες του Σάλεμ», «Ψηλά απ’ τη γέφυρα».

Πολέμιος του μακαρθισμού ο Μίλερ θα κόψει κάθε γέφυρα επικοινωνίας με τον άλλοτε στενό του φίλο Ελία Καζάν, όταν ο τελευταίος θα προσπαθήσει να «δικαιολογηθεί» απέναντί του για τη σειρά καταδόσεων που έκανε στην «Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών», η οποία «αποψίλωσε» το Χόλιγουντ από κάθε προοδευτικό και αριστερό στοιχείο του τις δεκαετίες ’40-’50. Πιστός μέχρι τέλους στις ιδέες του, ο Μίλερ θα δημοσιεύσει ένα άρθρο-καταπέλτη κατά της Ακαδημίας Κινηματογράφου όταν η τελευταία θα δώσει το «Όσκαρ» στον Καζάν το 1999.

17 – 10 – 1915

Η Βρετανική κυβέρνηση προτείνει την παραχώρηση της Κύπρου στην Ελλάδα με αντάλλαγμα την είσοδο της τελευταίας στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο με τον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό της Αντάντ. Η κυβέρνηση του Α. Ζαΐμη και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνούνται, διατηρώντας την «ουδετερότητα» της Ελλάδας στον πόλεμο.

17 – 10 – 1920

«Φεύγει» από τη ζωή το στέλεχος του αμερικανικού εργατικού κινήματος, συγγραφέας και δημοσιολόγος Τζον Ριντ (John Reed). Ο πατέρας του ήταν δικαστής. Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ (1910) ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1914 δημοσίευσε το βιβλίο «Το Επαναστατημένο Μεξικό», όπου υποστήριζε τον επαναστατικό αγώνα του μεξικάνικου λαού και καταδίκαζε την ανάμειξη των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις του Μεξικού. Στην επιφυλλίδα «Πόλεμος στο Κολοράντο» (1914) ο Τζον Ριντ τάχθηκε κατά της τιμωρίας των απεργών ανθρακωρύχων. Ηταν ανταποκριτής στα μέτωπα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1914 – 15). Το 1916 δημοσίευσε το βιβλίο «Ο πόλεμος στην Ανατολική Ευρώπη», όπου αποκάλυψε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου. Ως πολεμικός ανταποκριτής τον Αύγουστο του 1917 πήγε στη Ρωσία και συνδέθηκε με τους μπολσεβίκους.

Τζον Ριντ
Ο Τζον Ριντ

Χαιρέτισε θερμά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Επι­στρέφοντας στις ΗΠΑ το 1918, προσχώ­ρησε στην αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστι­κού Κόμματος και διεξήγαγε αγώνα κατά των δεξιών οπορτουνιστικών καθοδηγητών, που υποστήριξαν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Με τη συμμετοχή του στη συνδιάσκεψη των αριστερών οργανώσεων της Ν. Υόρκης το Φλεβάρη του 1919, διαμορφώθηκε οργανωτικά η αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ο Ριντ εκλέχθηκε συντάκτης της νέας εφημερίδας «Κομμουνιστής της Νέας Υόρκης», που άρχισε να εκδίδεται από τον Απρίλη του 1919. Το ίδιο έτος εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αριστερής Πτέρυγας. Τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο του 1919 ήταν ένας από τους οργανωτές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος της Αμερικής (το 1921 συγχωνεύθηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Αμερικής).

https://youtube.com/watch?v=Wz_b9PZTWkc%3Ffeature%3Doembed

Ο Ριντ ήταν ομιλητής σε πολλές δημόσιες συγκεντρώσεις και έλεγε στον αμερικάνικο λαό την αλήθεια για την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία. Το Μάρτη του 1919 στις ΗΠΑ εκδόθηκε το βιβλίο του «10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο» (εκδ. «Σύγχρονη Εποχή»_- ένα πολύ πρωτότυπο έργο για την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου συνενώνονται η καλλιτεχνική αφήγηση με στοιχεία και δημοσιολογικά σχόλια. Το βιβλίο του απέκτησε παγκόσμια φήμη και εκτιμήθηκε πολύ από τον Β. I. Λένιν, που του έγραψε και την εισαγωγή. Τον Οκτώβρη ο Ριντ πήγε στη Μόσχα. Επανειλημμένα συναντήθηκε με τον Λένιν. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν. Πήρε μέρος στις εργασίες του 2ου Συνεδρίου της Κομιντέρν (Ιούλης 1920).

Πέθανε από τύφο. Ενταφιάστηκε στην Κόκκινη Πλατεία, στον τοίχο του Κρεμλίνου. Το 1929 στις ΗΠΑ εμφανίστηκαν οι Λέσχες που έφεραν το όνομα του Τζον Ριντ .

17 – 10 – 1941

Οι Γερμανοί κατακτητές παίρνουν σκληρά μέτρα για να χτυπήσουν στη γέννησή τους τις πρώτες ένοπλες αντιστασιακές ομάδες.

Ο τόπος εκτέλεσης των κατοίκων των Κερδυλλίων
Ο τόπος εκτέλεσης των κατοίκων των Κερδυλλίων

Κύκλωσαν τα χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλλια της Επαρχίας Νιγρίτας του Νομού Σερρών, συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους, ξεχώρισαν τους άρρενες από 15 έως 60 χρόνων, συνολικά 222 άτομα, τους έβαλαν να σκάψουν ομαδικό τάφο και τους εκτέλεσαν μπροστά στους δικούς τους. Στη συνέχεια, έκαψαν όλα τα σπίτια των δύο χωριών.

Η διαταγή για την καταστροφή των Κερδυλλίων
Η διαταγή για την καταστροφή των Κερδυλλίων

17 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Λειβαδιά.

Τμήμα του ΕΛΑΣ Ρούμελης
Τμήμα του ΕΛΑΣ Ρούμελης

17 – 10 – 1947

Η λευκή τρομοκρατία εντείνεται επί κυβέρνησης του Φιλελεύθερου Θ. Σοφούλη. Δέκα εκτελεσθέντες στη Θεσσαλονίκη και άλλος ένας στο Κιλκίς έρχονται να προστεθούν στους ήδη 489 δολοφονηθέντες του αστικού καθεστώτος.

17 – 10 – 1961

Συνέρχεται το 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (17-31/10/1961), στο οποίο μεταξύ άλλων επισημοποιείται η ρήξη με το Εργατικό Κόμμα Αλβανίας, που δεν έστειλε αντιπροσωπεία στο Συνέδριο.

17 – 10 – 1967

Συλλαμβάνεται η διάσημη τραγουδίστρια Τζόαν Μπαέζ (Joan Chandos Báez), μαζί με 34 ακόμη άτομα, επειδή συμμετείχε σε διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά του πολέμου ενάντια στο Βιετνάμ.

Η Τζόαν Μπαέζ με τον Μπομπ Ντύλαν
Η Τζόαν Μπαέζ με τον Μπομπ Ντύλαν
https://youtube.com/watch?v=1ST9TZBb9v8%3Ffeature%3Doembed

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

18 – 10 – 1678

Πεθαίνει ο Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής ταπισερί Γιάκομπ Γιόρντενς (Jacob Jordaens).

Γιάκομπ Γιόρντενς
Αυτοπροσωπογραφία του Γιάκομπ Γιόρντενς

Ήταν γνωστός για τους πίνακες με ιστορικά θέματα, θέματα καθημερινότητας και τις προσωπογραφίες του.

Γιάκομπ Γιόρντενς
Γιάκομπ Γιόρντενς-Προμηθέας (1640)

Ήταν από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους στη φλαμανδική ζωγραφική του μπαρόκ της εποχής του.

Γιάκομπ Γιόρντενς
Γιάκομπ Γιόρντενς-Σάτυρος και Χωρικός

18 – 10 – 1842

Τίθεται σε λειτουργία ο πρώτος τηλέγραφος, από τον ίδιο το δημιουργό του, τον Αμερικανό εφευρέτη Σάμιουελ Μορς (σήματα Μορς).

18 – 10 – 1920

Γεννιέται η ηθοποιός και πολιτικός Μελίνα Μερκούρη.

Η Μελίνα Μερκούρη
Η Μελίνα Μερκούρη

Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού τα έτη 1981—89 και 1993—94 σε όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αρκετά σημαντική ήταν η πορεία της στον διεθνή και ελληνικό κινηματογράφο.

https://youtube.com/watch?v=YCFXGanTx4A%3Ffeature%3Doembed

Της χάρισε αρκετά βραβεία με κορυφαίο το βραβείο πρώτης γυναικείας ερμηνείας του Φεστιβάλ των Καννών και επίσης μία υποψηφιότητα για Όσκαρ για το «Ποτέ την Κυριακή» (Never on Sunday) το οποίο έχασε απ’ την Ελίζαμπεθ Τέιλορ το 1960.

https://youtube.com/watch?v=YCFXGanTx4A%3Ffeature%3Doembed

Κέρδισε όμως το βραβείο καλύτερης ερμηνείας από τους κριτικούς του Κλιβελαντ. Επίσης βραβεύτηκε με το ιταλικό βραβείο Ντονατέλλο (Donatello) για την ερμηνεία της στο «Τοπ Καπί» το 1965. Υπήρξε τρεις φορές υποψήφια για Χρυσές Σφαίρες (Golden Globes) και δυο φορές υποψήφια στα βραβεία BAFTA

18 – 10 – 1944

Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Λαμία.

Άρης Βελουχιώτης. Δεξιά του, ο Τάκης Φίτσος
Ο Άρης μιλάει στην συγκέντρωση του λαού της Λαμίας κατά την απελευθέρωση της πόλης. Δεξιά του, ο Τάκης Φίτσος

18 – 10 – 1944

Έξι μέρες μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ καταφθάνει στην πρωτεύουσα η κυβέρνηση της «Εθνικής Ενότητας» υπό τον Γ. Παπανδρέου.

Ο Γ. Παπανδρέου με τον Σκόμπυ
Ο Γ. Παπανδρέου με τον Σκόμπυ

Την ίδια μέρα έρχεται στην Αθήνα και ο Βρετανός στρατηγός Σκόμπυ.

18 – 10 – 1944

Τη νύχτα της 17 προς 18 Οκτώβρη δυνάμεις της Χης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ καταλαμβάνουν ένα από τα ισχυρότερα οχυρά των Ταγματασφαλιτών στη Μακεδονία, το χωριό Κούκος.

Επίθεση στο οχυρό των ταγματασφαλιτών Κούκος
Επίθεση στο οχυρό των ταγματασφαλιτών Κούκος

18 – 10 – 1947

Η κυβέρνηση Σοφούλη απαγορεύει την έκδοση του Ριζοσπάστη.

Το τελευταίο φύλλο του «Ριζοσπάστη» πριν την απαγόρευση
Το τελευταίο φύλλο του «Ριζοσπάστη» πριν την απαγόρευση (1947)

Ο Ρίζος θα κυκλοφορήσει ξανά νόμιμα έπειτα από 27 ολόκληρα χρόνια.

18 – 10 – 1948

Ξεκινά η δίκη της ΟΕΝΟ, η οποία καταλήγει με την καταδίκη σε θάνατο δέκα στελεχών του ταξικού ναυτεργατικού κινήματος.

Οι ναυτεργάτες συνδικαλιστές της θρυλικής ΟΕΝΟ
Οι ναυτεργάτες συνδικαλιστές της θρυλικής ΟΕΝΟ

18 – 10 – 1958

Το στέλεχος του ΚΚΕ Στέφανος Παπαγιάννης καταδικάζεται σε θάνατο για κατασκοπία από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Ο Στέφανος Παπαγιάννης
Ο Στέφανος Παπαγιάννης

18 – 10 – 1967

Το σοβιετικό σκάφος Βενέρα 4 φτάνει στην Αφροδίτη και γίνεται το πρώτο διαστημόπλοιο που μετρά την ατμόσφαιρα άλλου πλανήτη.

Το σοβιετικό σκάφος Βενέρα 4
Το σοβιετικό σκάφος Βενέρα 4

18 – 10 – 1973

Οι φοιτητές της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών κηρύσσουν αποχή από τα μαθήματά τους. Οι διαμαρτυρίες στα πανεπιστήμια για τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες θα επεκταθούν και θα ενταθούν τις επόμενες ημέρες, οδεύοντας προς το Πολυτεχνείο.

18 – 10 – 1979

Η Σουηδική Ακαδημία αναγγέλλει την απονομή του Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη.

Ο Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης

18 – 10 – 1981

Βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο με 48,06% και ο Ανδρέας Παπανδρέου γίνεται πρωθυπουργός. Η Ν.Δ. λαμβάνει το 35,88% και το ΚΚΕ το 10,93%.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

19 – 10 – 1878

Η γερμανική βουλή (Ράιχσταγκ) επικυρώνει τον «έκτακτο νόμο» κατά των σοσιαλιστών: το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα τέθηκε εκτός νόμου, πολλά μέλη και στελέχη του φυλακίστηκαν ή εκτοπίστηκαν, 16 τυπογραφεία και 45 δημοσιογραφικά όργανα του κόμματος έκλεισαν, πολλά προλεταριακά κέντρα –πρώτα και κύρια το Βερολίνο- κηρύχθηκαν σε «περιορισμένη κατάσταση πολιορκίας», οι συγκεντρώσεις των εργατών απαγορεύτηκαν, κοκ.

Η εφημερίδα της Γερμανικής κυβέρνησης με τον «έκτακτο νόμο» κατά των Σοσιαλιστών
Η εφημερίδα της Γερμανικής κυβέρνησης με τον «έκτακτο νόμο» κατά των Σοσιαλιστών

Αντιμέτωποι με αυτή την άνευ προηγουμένου σκληρή και ολομέτωπη επίθεση του αστικού κράτους, οι οπορτουνιστές μέσα στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα πρόβαλλαν την «ανάγκη» της νομιμότητας με αντάλλαγμα την ταξική ειρήνη. Ωστόσο -και με την καταλυτική συνδρομή των Μαρξ και Ένγκελς- επικράτησε η επαναστατική άποψη για το συνδυασμό της νόμιμης με την παράνομη δουλειά. Έτσι, τα επόμενα χρόνια η εργατική τάξη και το σοσιαλιστικό κίνημα σφυρηλατήθηκαν και ατσαλώθηκαν, ενώ οι οπορτουνιστές περιθωριοποιήθηκαν, τόσο στη βάση όσο και την καθοδήγηση του κόμματος.

Ο ίδιος ο αντισοσιαλιστικός νόμος, έχοντας αποτύχει ουσιαστικά στην αποστολή του, καταργήθηκε το 1890. Το κόμμα, νομιμοποιήθηκε και μετονομάστηκε σε Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD).

19 – 10 – 1882

Γεννιέται ο Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης Ουμπέρτο Μποτσιόνι (Umberto Boccioni), μέλος του κινήματος του φουτουρισμού.

Ουμπέρτο Μποτσιόνι
Ο Ουμπέρτο Μποτσιόνι το 1914

Τα έργα του διακρίνονται για τα δυναμικά τους στοιχεία και την έκφραση της κίνησης και της ταχύτητας.

Ουμπέρτο Μποτσιόνι
Ουμπέρτο Μποτσιόνι – Εργάτες οδοποιίας, (1914)

19 – 10 – 1932

Η αστυνομία στην Καβάλα επιτίθεται εναντίον μαζικής συγκέντρωσης καπνεργατών. Σκοτώνει τον 18χρονο καπνεργάτη Ι. Ψαρόπουλο και τραυματίζει άλλους δύο.

Το φύλλο του «Νέου Ριζοσπάστη» με το ρεπορτάζ της επίθεσης κατά των καπνεργατών (1932)
Το φύλλο του «Νέου Ριζοσπάστη» με το ρεπορτάζ της επίθεσης κατά των καπνεργατών (1932)

19 – 10 – 1944

Τμήματα της ΧΙΙΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν τη Λαμία. Την ίδια μέρα ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει το Μέτσοβο και το Βόλο.

Από την απελευθέρωση της Λαμίας
Από την απελευθέρωση της Λαμίας

19 – 10 – 1951

Αρχίζει στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και των άλλων 93 του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, κατηγορούμενων με τον Α.Ν. 509/1947.

Δίκη Μπελογιάννη
Ο Μπελογιάννης κατά την απολογία του που μετατράπηκε σε κατηγορητήριο κατά της αστικής δικτατορίας

Παρά τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις του αστικού καθεστώτος, στη δίκη, οι όροι αντιστράφηκαν με τους κατηγορουμένους να γίνονται κατήγοροι. Ξεχωριστή στιγμή, η ώρα της απολογίας του Ν. Μπελογιάννη, ο οποίος τόνισε μεταξύ άλλων: «Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το κόμμα μου παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ».

Δίκη Μπελογιάννη
Στιγμιότυπο από τη Δίκη Μπελογιάννη

Η απολογία του Μπελογιάννη εξελίχθηκε σε ποταμό, που δεν άφησε τίποτα στο πέρασμά του από την αντικομμουνιστική προπαγάνδα του καθεστώτος. Εντυπωσιακό, μάλιστα, ήταν το σημείο εκείνο της απολογίας, όπου ο Μπελογιάννης συνέτριψε όλο το προπαγανδιστικό οικοδόμημα περί ξενοκίνητου ΚΚΕ. «Θα έλεγα – είπε – ότι «δε μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου», γιατί ο κόσμος το ‘χει τούμπανο τι ρόλο παίζουν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα. Και εδώ μέσα αποδείχτηκε ο ρόλος τους, ακόμη και στις ανακρίσεις της Ασφάλειας. Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων.

Δίκη Μπελογιάννη
Ο Μπελογιάννης κατά τη διάρκεια της στημένης δίκης

Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα. Ξεκίνησε μια φούχτα τον καιρό του Μαρξ, έφτασε σήμερα τα 800 εκατομμύρια και αύριο θα απλωθεί σε όλον τον κόσμο. Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα; Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;».

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

20 – 10 – 1827

Η ναυμαχία του Ναυαρίνου στέφεται με νίκη για τους συμμαχικούς στόλους της Αγγλίας, της Ρωσίας και της Γαλλίας έναντι του ενωμένου τουρκοαιγυπτιακού στόλου, παρά τη συντριπτική υπεροχή του δεύτερου.

Ναυμαχία του Ναυαρίνου
Πίνακας που απεικονίζει τη ναυμαχία του Ναυαρίνου

Η νίκη στο Ναυαρίνο έδωσε ανάσα στην Ελληνική Επανάσταση, που αντιμετώπιζε το φάσμα της ολοκληρωτικής καταστροφής.

20 – 10 – 1854

Γεννιέται ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ (Arthur Rimbaud), ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του συμβολισμού.

Ο Αρθούρος Ρεμπώ
Ο Αρθούρος Ρεμπώ

Από το σύνολο του έργου του ξεχωρίζουν οι ποιητικές συλλογές «Εκλάμψεις» και «Μια Εποχή στην Κόλαση».

20 – 10 – 1874

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς (Charles Edward Ives).

Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς
Ο Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς

Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της μουσικής του 20ού αιώνα, εκπρόσωπος του μοντερνισμο

20 – 10 – 1885

Γεννιέται ο Αμερικανός μουσικός πρωτοπόρος της τζαζ Φέρντιναντ Μόρτον (Jelly Roll Morton).

Φέρντιναντ Μόρτον
Ο Φέρντιναντ Μόρτον

Είναι ο μουσικός που προσάρμοσε το ύφος του ράγκταϊμ, δημιουργώντας τις συνθέσεις ράγκταϊμ, τα αποκαλούμενα και ράγκς.

Mαζί με τον Κινγκ και τον Λούιζ Άμστρονγκ προώθησαν το είδος Τζαζ που κυριάρχησε, το Dixieland.

20 – 10 – 1888

Εγκαινιάζεται το Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα.

Ζάππειο Μέγαρο
Το Ζάππειο Μέγαρο

20 – 10 – 1891

Γεννιέται ο Άγγλος φυσικός Τζέιμς Τσάντγουικ (James Chadwick). Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1935 για την ανακάλυψη του νετρονίου.

Ο Τζέιμς Τσάντγουϊκ
Ο Τζέιμς Τσάντγουϊκ

20 – 10 – 1912

Απελευθερώνονται τα Γιαννιτσά (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος).

Από την μάχη των Γιαννιτσών
Από την μάχη των Γιαννιτσών το 1912

20 – 10 – 1921

Υπογράφεται στην Άγκυρα συμφωνία για τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας και για την εκκένωση της Κιλικίας από τα γαλλικά στρατεύματα.

Γάλλοι στρατιώτες στην Κιλικία
Γάλλοι στρατιώτες στην Κιλικία

20 – 10 – 1926

Η ρεφορμιστική ηγεσία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας καλεί την αστυνομία να επέμβει κατά της διαμαρτυρίας εργαζομένων στον επισιτισμό στα γραφεία του Κέντρου.

Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» για την επίθεση στο ΕΚΑ (1926)
Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» για την επίθεση στο ΕΚΑ (1926)

Οι χωροφύλακες, με την υποστήριξη στρατιωτικού τμήματος που με πυρά κρατούσε σε απομόνωση το κτήριο του ΕΚΑ, εφορμούν κατά των συγκεντρωμένων εργατών και δολοφονούν τον αντιπρόσωπο της Ομοσπονδίας Επισιτισμού και μέλος του ΚΚΕ Δ. Πατλάκα.

20 – 10 – 1931

Ξεκινά μεγάλη απεργία των υποδηματεργατών, στην οποία μετέχουν πάνω από 4.500 υποδηματεργάτες και διαρκεί 45 ολόκληρες μέρες με αξιοθαύμαστη συνοχή.

Απεργοί υποδηματεργάτες στην Καβάλα
Απεργοί υποδηματεργάτες στην Καβάλα

Η απεργία έληξε στις 3 Δεκεμβρίου με την ικανοποίηση των περισσοτέρων αιτημάτων των εργατών.

1940

Γεννιέται ο σκηνοθέτης του θεάτρου και ακαδημαϊκός Σπύρος Ευαγγελάτος. Είναι ο σκηνοθέτης άνω των 220 έργων στα ελληνικά κρατικά θέατρα, στα Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρου, και σε όλα τα γνωστά ελληνικά φεστιβάλ, σε ιδιωτικούς αθηναϊκούς θιάσους και στο εξωτερικό (Bιέννη, Zυρίχη, Σάλτσμπουργκ, Kάσελ, Λουκέρνη, Πρίνστον – HΠA, Mαδρίτη κ.α.), μέσα στην 55χρονη και πλέον πορεία του στο χώρο του θεάτρου. Ο σκηνοθέτης που περισσότερες φορές από κάθε άλλον συνάδελφό του έχει μετάσχει στα «Επιδαύρια».

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος , που, ως γνωστόν, προερχόταν από μουσική οικογένεια (ο πατέρας του ήταν ο μουσουργός και αρχιμουσικός Αντίοχος Ευαγγελάτος, η μητέρα του αρπίστρια και η αδελφή του Δάφνη είναι μεσόφωνος), κινούνταν με την ίδια μαεστρία σκηνοθετώντας τόσο όπερα και τραγωδία, αλλά και έργα από το κλασικό παγκόσμιο ρεπερτόριο.

Σπύρος Ευαγγελάτος
O Σπύρος Ευαγγελάτος

«Βεβαίως, μεγάλη σημασία έχει η απήχηση της δουλειάς σου στον κόσμο, αλλά και μεγάλη σημασία έχει η αυτοκριτική που ασκείς στον εαυτό σου», είχε πει σε συνέντευξή του στον «Ριζοσπάστη». «Εχει πει μια μεγάλη κουβέντα ο Πικάσο: «Αδύνατον ένας καλλιτέχνης να μη μιμείται κάτι, αλίμονο στον καλλιτέχνη που μιμείται τον εαυτό του». Η δική μου προσπάθεια, στο μέτρο που το πέτυχα, ήταν όσο μπορώ να ξεπεράσω λύσεις που έχω δώσει και να προσπαθήσω να προσεγγίσω την ιδιαιτερότητα του κάθε έργου. Κι αυτό που λένε «το πρόβλημα του αρχαίου δράματος»… Δεν είναι ένα το πρόβλημα. Είναι εντελώς άλλη η κατεύθυνση των προβλημάτων στα έργα του Αισχύλου, του Ευριπίδη ή του Σοφοκλή, αλλά και μεταξύ των έργων του ίδιου συγγραφέα. Δηλαδή, τι σχέση έχει η «Εκάβη» με τον «Ιωνα» – ένα ηρωικό δράμα – ή με την «Ελένη»; Τι σχέση έχει η «Ιφιγένεια εν Ταύροις» με τις «Βάκχες»; Για μένα ο αγώνας είναι με τέτοια έργα του αρχαιοελληνικού δραματολογίου, ή και με άλλα κλασικά, όπως είναι ο Σαίξπηρ, πώς μπορείς – κατά την κρίση σου βέβαια – να μεταφέρεις με μια σύγχρονη αισθητική, μεγαλύτερο μέρος των νοημάτων των έργων στο σύγχρονο κοινό».

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος , φοιτητής ακόμη της Φιλοσοφικής και ενώ είχε τελειώσει τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, εργάστηκε ως ηθοποιός σε τέσσερις παραστάσεις, ενώ είχε οργανώσει τη θεατρική ομάδα «Νεοελληνική Σκηνή» και το 1961 έκανε την πρώτη του σκηνοθεσία με το άπαικτο τότε έργο «Φορτουνάτος» του Μάρκου Αντωνίου Φώσκολου, έργο με το οποίο, σε άλλη βέβαια σκηνοθετική εκδοχή, εγκαινίασε το «Αμφι-Θέατρο», στην Πλάκα. Για να σπουδάσει ηθοποιός, τον επηρέασε ο Σωκράτης Καραντινός, για να επιμείνει στη σκηνοθεσία τον στήριξε ο πατέρας του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Βιέννη, ενώ το 1972 τον καλεί το Εθνικό να σκηνοθετήσει την «Ηλέκτρα» στην Επίδαυρο. Είχε, βέβαια, προηγηθεί η επιτυχία της παράστασης «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας», που σκηνοθέτησε στο ΚΘΒΕ και με την οποία πήρε το χρίσμα του πολλά υποσχόμενου σκηνοθέτη στην Αθήνα.

Στις 12 Γενάρη 2012 ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος το 2013.

20 – 10 – 1941

Στη Νιγρίτα και το Σιτοχώρι οι δυνάμεις κατοχής εκτελούν τα μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας Γιώργο Χατζηδούκα, Θόδωρο Φαναρτζή, Μάλαμα Βοζίκη και Δημήτρη Κουφό.

20 – 1 – 1944

Σοβιετικά και Γιουγκοσλαβικά στρατεύματα απελευθερώνουν το Βελιγράδι.

Απελευθέρωση Βελιγραδίου 1944
Ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει το Βελιγράδι το 1944

20 – 10 – 1947

Η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Υποθέσεων υπό τον Γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθι ξεκινά την αντικομμουνιστική εκστρατεία της.

Ο Τζ. Μακάρθυ επί το έργον
Ο Τζ. Μακάρθυ επί το έργον

Εκατοντάδες κομμουνιστές, συνδικαλιστές, κ.α. ριζοσπάστες έπεσαν θύματα του Μακαρθισμού, δικάστηκαν και φυλακίστηκαν. Ακόμα περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών μπήκαν σε «μαύρες λίστες» (μεταξύ αυτών, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ, κ.α.). Σχεδόν 3.000 ναυτεργάτες και λιμενεργάτες απολύθηκαν ως ύποπτοι για «αντι-αμερικανικές δράσεις».

20 – 10 – 1947

Το Γενικό Αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας εκδίδει διάταγμα για τη συγκρότηση της Λαϊκής Πολιτοφυλακής.

20 – 10 – 1976

Αιματηρές ταραχές στο γκέτο του Σοβέτο στο Γιοχάνεσμπουργκ και σε διάφορες άλλες πόλεις της Νότιας Αφρικής, κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων των μαύρων εναντίον του απαρτχάιντ.

Αιματηρές ταραχές στο γκέτο του Σοβέτο το 1976
Επίθεση των δυνάμεων καταστολής της ρατσιστικής κυβέρνησης της Ν. Αφρικής

Γιγαντιαία κινητοποίηση της Αστυνομίας για να προληφθεί η γενίκευση της εξέγερσης.

20 – 10 – 1977

Σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα ο Ρόνι Βαν Ζαντ (Ronald Wayne «Ronnie» Van Zant), μέλος των Lynyrd Skynyrd.

Ρόνι Βαν Ζαντ
Ο Ρόνι Βαν Ζαντ σε συναυλία το 1975

Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος τραυματίζονται σοβαρά, ενώ τρεις ακόμη επιβαίνοντες χάνουν τη ζωή τους.

https://youtube.com/watch?v=QxIWDmmqZzY%3Ffeature%3Doembed

Το αεροπλάνο είχε προορισμό τη Νέα Ορλεάνη, όπου οι Lynyrd Skynyrd θα έδιναν συναυλία στο τοπικό πανεπιστήμιο.

20 – 10 – 1980

Το Υπουργικό Συμβούλιο, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, Γ. Ράλλη, εγκρίνει ομόφωνα τη συμφωνία επανένταξης της Ελλάδας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, από το οποίο, τον Αύγουστο του 1974, κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα για την προδοσία της Κύπρου, η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» υπό τον Κ. Καραμανλή είχε αποφασίσει την αποχώρηση της χώρας.

Ο Γ. Ράλλης, με τον διοικητή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων της Ευρώπης
Ο Γ. Ράλλης, με τον διοικητή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων της Ευρώπης

20 – 10 – 1994

Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου Μπέρτον Στίβεν Λάνκαστερ (Burton Stephen «Burt» Lancaster), γνωστότερος ως Μπαρτ Λάνκαστερ.

Μπαρτ Λάνκαστερ
Ο Μπαρτ Λάνκαστερ

Ήταν βραβευμένος με Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1960 «Είμαστε Διεφθαρμένοι;» (Elmer Gantry).

Άλλες σημαντικές του συμμετοχές ήταν στις ταινίες: «Οι Δολοφόνοι» (The Killers, 1946), «Ο δήμιος των κολασμένων» (The Brute Force, 1947), Όσο υπάρχουν άνθρωποι» (From Here To Eternity, 1953), «Σκοτεινοί Δολοφόνοι» (Sweet Smell Of Success, 1957), «Ο βαρυποινίτης του Αλκατράζ» (The Birdman Of Alcatraz, 1962), «Ο Γατόπαρδος» (Il Gattopardo, 1963) και «Ατλάντικ Σίτι» (Atlantic City, 1980).

https://youtube.com/watch?v=Y1IEtzj23ws%3Ffeature%3Doembed

20 – 8 – 2011

Κατά τη δεύτερη μέρα της 48ωρης πανελλαδικής απεργίας η μεγαλειώδης συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα δέχεται προσχεδιασμένη δολοφονική επίθεση από δυνάμεις του παρακράτους, που δρουν παράλληλα με τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους.

48ωρη απεργία ΠΑΜΕ 2011
Παρακρατικοί προσπαθούν να χτυπήσουν την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ

Η επίθεση, που εκδηλώθηκε με πέτρες, μολότοφ, αλλά και εξοπλισμό που παρέπεμπε σε σώματα ασφαλείας, είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό πάνω από 80 απεργών εργατών.

48ωρη απεργία ΠΑΜΕ 2011
Οι παρακρατικοί επί τω έργω στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ το 2011

Στη συγκέντρωση άφησε την τελευταία του πνοή ο Γραμματέας του παραρτήματος Βύρωνα του Συνδικάτου Οικοδόμων και συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ Δημήτρης Κοτζαρίδης.

Δημήτρης Κοτζαρίδης
Ο Δημήτρης Κοτζαρίδης

20 – 10 – 2015

Σε ηλικία 65 ετών «φεύγει» από τη ζωή ο Μάκης Δενδρινός, μια από τις σπουδαιότερες μορφές στο χώρο του ελληνικού μπάσκετ. Ως παίκτης συνέδεσε το όνομά του με τον Πανιώνιο. Ήταν μέλος της ομάδας της Νέας Σμύρνης από το 1968 έως το 1981, με κορυφαία στιγμή τη συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1977 και τις αντίστοιχες στο Κύπελλο Κόρατς από το 1975 ως το 1979.

Μάκης Δενδρινός
Ο Μάκης Δενδρινός

Ως προπονητής εργάστηκε στην εθνική ανδρών και σε συλλόγους. Με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1994, στο Εurobasket 1995 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 στην Ατλάντα, που ήταν και η πρώτη συμμετοχή της ομάδας. Στη θητεία του στους συλλόγους ξεχωρίζει η δημιουργία της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που την είχε κάνει 3η δύναμη, πίσω από τα μεγαθήρια της εποχής Άρη και ΠΑΟΚ, ενώ είχε δουλέψει ακόμα και σε Παγκράτι, Δάφνη.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

21 – 10 – 1907

Γεννιέται ο υπερρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος.

Ο Νίκος Εγγονόπουλος
Ο Νίκος Εγγονόπουλος

Μολονότι Αθηναίος, ο ποιητής προέρχεται από παλιά κωνσταντινουπολίτικη οικογένεια. Το 1914, με την κήρυξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, η οικογένειά του θα εγκατασταθεί στην Πόλη. Το 1938, για πρώτη φορά, παρουσιάζει έργα του, μεταφράζει ποιήματα του Tristan Tzara, δημοσιεύει τρία ποιήματά του στο περιοδικό «Κύκλος» του Απόστολου Μελαχρινού και τυπώνει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Μην ομιλείτε εις τον Οδηγόν», η οποία έγινε αντικείμενο χλευασμών και κοροϊδευτικών σχολίων.

Νίκος Εγγονόπουλος
Νίκος Εγγονόπουλος – Ποιητής και Μούσα, 1958

Το 1939 κυκλοφορεί η δεύτερη συλλογή του με τίτλο «Τα κλειδοκύμβαλα της Σιωπής». Το 1944 εκδίδεται ο «Μπολιβάρ», που διαβάζεται σε αντιστασιακές συγκεντρώσεις και ουσιαστικά καθιερώνει τον ποιητή στη συνείδηση των Ελλήνων. Το 1957 με την ποιητική συλλογή «Εν Ανθηρώ Ελληνι Λόγω» κερδίζει το Πρώτο Βραβείο Ποιήσεως του υπουργείου Παιδείας, πράγμα που επαναλαμβάνεται και το 1978 με την «Κοιλάδα με τους Ροδώνες».

Νίκος Εγγονόπουλος
Νίκος Εγγονόπουλος – Το αεροδρόμιο 1959

21 – 10 –1931

Στην Κύπρο ξεσπούν μαζικές και μαχητικές εκδηλώσεις κατά της Βρετανικής κυριαρχίας.

Από τις διαδηλώσεις στην Κύπρο το 1930
Από τις διαδηλώσεις στην Κύπρο το 1930

Στη Λευκωσία ο λαός βάζει φωτιά στο Κυβερνείο όπου διέμενε ο Βρετανός αρμοστής και συγκρούεται με το βρετανικό στρατό. Δύο μέρες μετά, οι Βρετανικές αρχές εξαπολύουν σειρά τρομοκρατικών μέτρων και διενεργούν κύμα συλλήψεων, κυρίως κατά των κομμουνιστών: 850 άτομα συνελήφθησαν στη Λευκωσία, 520 στη Λεμεσό, 980 στην Αμμόχωστο.

21 – 10 – 1933

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναγνωρίζουν επίσημα τη Σοβιετική Ένωση.

21 – 10 – 1934

Ξεκινά η Μεγάλη Πορεία του Κόκκινου Στρατού της Κίνας, ο οποίος κατάφερε να αποφύγει την περικύκλωση από τις αστικές-εθνικιστικές δυνάμεις του Τσιάνγκ Κάι Σεκ, διανύοντας 12.500 χλμ. σε 370 μέρες.

Τμήμα του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού κατά την μεγάλη πορεία
Τμήμα του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού κατά την μεγάλη πορεία το 1932

21 – 10 – 1969

Τεράστιες διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ πραγματοποιούνται στην Ιαπωνία με συμμετοχή 500.000 ατόμων. Εκτεταμένες συγκρούσεις αστυνομίας – διαδηλωτών σημειώνονται στο Τόκιο.

Διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ στην Ιαπωνία το 1969

21 -10 – 1984

Πεθαίνει ο Γάλλος κριτικός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός του κινηματογράφου Φρανσουά Τρυφώ (François Roland Truffaut), από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του γαλλικού νέου κύματος.

Φρανσουά Τρυφώ
Ο Φρανσουά Τρυφώ το 1965

Άρχισε να γράφει κριτικές στο περιοδικό Cahiers du cinema, με το οποίο, μαζί άλλους συναδέλφους του, άνοιξαν τον δρόμο για το νέο κύμα και το μη εμπορικό κινηματογράφο. Με την μικρού μήκους ταινία του «Les Mistons» (1958) έθεσε στην πράξη τις θεωρίες του, τις οποίες συνέχισε στην ημιαυτοβιογραφική, μεγάλου μήκους ταινία του, «Τα 400 χτυπήματα» (Les Quatres Cents Coups, 1959), μία γεμάτη ειλικρίνεια αλλά και ποίηση ταινία, που κέρδισε το βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών, κάτι που τον καθιέρωσε ως τον κατ’ εξοχήν ηγέτη του πρωτοεμφανιζόμενου νέου κύματος (nouvelle vague).

https://youtube.com/watch?v=i89oN8v7RdY%3Ffeature%3Doembed

Κινηματογραφικά έργα του που ξεχωρίζουν είναι το «Πυροβολείτε τον Πιανίστα» (Tirez sur le pianiste, 1960), «Φαρενάιτ 451» (Fahrenheit 451, 1966), «Η νύφη φορούσε μαύρα» (La mariée etait en noir, 1967)κ.α.

21 – 10 – 1994

Καταστροφική καταιγίδα υπερχειλίζει το ρέμα του Ποδονίφτη. Στο πέρασμά του, παρέσυρε στο θάνατο 17 ανθρώπους, ενώ ανυπολόγιστες ήταν οι υλικές ζημιές. Τεράστιες ήταν και οι καταστροφές που υπέστη και η έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό, με κυριότερες αυτές στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό «902», στην «Τυποεκδοτική» και στο Ιστορικό Αρχείο του Κόμματος.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

22 – 10 – 1811

Γεννιέται ο Ούγγρος συνθέτης και πιανίστας Φραντζ Ρίτερ φον Λιστ (Franz ή Ferenc Liszt).

Ο Φραντς Λιστ
Ο Φραντς Λιστ

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες – συνθέτες όλων των εποχών και σίγουρα από τις κορυφαίες φιγούρες του Ρομαντισμού.

https://youtube.com/watch?v=E1JKd1C7izQ%3Ffeature%3Doembed

Δεξιοτέχνης πιανίστας καθιέρωσε το ρεσιτάλ πιάνου, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στον ερμηνευτή και συμβάλλοντας δραστικά στην εξέλιξη του οργάνου.

https://youtube.com/watch?v=KpOtuoHL45Y%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=KpOtuoHL45Y%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα, ως ανανεωτής και πολυγραφότατος ρομαντικός συνθέτης και μαέστρος, υποστήριξε τα καινούρια ρεύματα και τους νέους συνθέτες, ενώ δεν έλειψαν οι φορές που βρέθηκε αντιμέτωπος με τους εκπροσώπους του ρομαντικού κλασικισμού.

https://youtube.com/watch?v=LdH1hSWGFGU%3Ffeature%3Doembed

22 – 10 – 1887

Γεννιέται ο Αμερικανός κομμουνιστής δημοσιογράφος Τζον Ριντ. Ο Ριντ «κάλυψε» τη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, την οποία και αργότερα περιέγραψε στο μνημειώδες έργο του «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο« (την εισαγωγή του οποίου έγραψε ο ίδιος ο Β. Ι. Λένιν).

Τζον Ριντ
Ο Τζον Ριντ

Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ το 1918, προσχώρησε στην αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος και διεξήγαγε αγώνα κατά της δεξιάς οπορτουνιστικής ηγεσίας, που υποστήριζε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Με τη συμμετοχή του στη συνδιάσκεψη των αριστερών οργανώσεων της Ν. Υόρκης το Φλεβάρη του 1919, διαμορφώθηκε οργανωτικά η αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

https://youtube.com/watch?v=Wz_b9PZTWkc%3Ffeature%3Doembed

Ο Ριντ εκλέχθηκε συντάκτης της νέας εφημερίδας «Κομμουνιστής της Νέας Υόρκης», που άρχισε να εκδίδεται από τον Απρίλη του 1919, ενώ το ίδιο έτος εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αριστερής Πτέρυγας. Τον Αύγ. – Σεπτ. του 1919 ήταν ένας από τούς οργανωτές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος των ΗΠΑ (που το 1921 συγχωνεύθηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα ων ΗΠΑ).

Τον Οκτώβρη ο Ριντ επέστρεψε στη Μόσχα. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν και πήρε μέρος στις εργασίες του 2ου Συνεδρίου της (Ιούλης 1920). Πέθανε από τύφο. Ενταφιάστηκε στην Κόκκινη Πλατεία, στα τείχη του Κρεμλίνου.

22 – 10 – 1894

Στην Ιταλία ψηφίζονται νόμοι για τη διάλυση του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

22 – 10 – 1895

Σε σιδηροδρομικό δυστύχημα που εξελίσσεται στο σταθμό Montparnasse του Παρισιού, η ταχεία SNCF από την Granville μπαίνει χωρίς να φρενάρει με αποτέλεσμα μια από τις πιο θεαματικές βουτιές στην ιστορία του τρένου.

Η ταχεία SNCF μετά το ατύχημα
Η ταχεία SNCF μετά το ατύχημα

22 -10 – 1906

Πεθαίνει ο Γάλλος μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πολ Σεζάν (Paul Cézanne‎).

Πολ Σεζάν
Ο Πολ Σεζάν το 1861

Σπούδασε νομικά ενώ παράλληλα παρακολουθούσε και μαθήματα ζωγραφικής. Παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του, αποφάσισε να ακολουθήσει την καλλιτεχνική του φύση και για το σκοπό αυτό, το 1861 επισκέφτηκε το Παρίσι μαζί με τον συγγραφέα Εμίλ Ζολά, με τον οποίο συνδεόταν φιλικά.

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό και άλλους καλλιτέχνες που ανήκαν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Το σπίτι του κρεμασμένου , 1873

Ο Σεζάν επηρεάστηκε σημαντικά από τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους, ωστόσο πρόσθεσε και προσωπικά χαρακτηριστικά στους πίνακες του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να μετατρέψει τον ιμπρεσιονισμό «σε κάτι στέρεο που διαρκεί όσο και η τέχνη που εκτίθεται στα μουσεία».

Πολ Σεζάν
Αυτοπροσωπογραφία του Πολ Σεζάν

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Αγόρι με κόκκινο γιλέκο, 1888–1890

22 – 10 – 1913

Καταγράφεται στην ιστορία ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της εργατικής τάξης στο Ντάσον (Dawson Νέο Μεξικό -ΗΠΑ). Καταμετρήθηκαν 263 θάνατοι (146 Ιταλοί, 17 Έλληνες) και μόλις 23 επιζώντες.

Η καταστροφή του Ντάσον είναι το δεύτερο σ’ ότι αφορά τους θανάτους ατύχημα σε μεταλλείο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών μετά από αυτό του Monongah.

Ντάσον
Το Ντάσον το 1916

Σήμερα το Dawson είναι μια πόλη-φάντασμα στο Νέο Μεξικό, αλλά στα τέλη του περασμένου αιώνα, μια κοινότητα σχεδόν 9.000 ανθρώπων έζησε εκεί.

Το χωριό πήρε το όνομά του από τον John Barkley Dawson, τον ιδιοκτήτη της γης που πωλήθηκε στην εταιρεία εξόρυξης άνθρακα.

Το 1906, οι ιδιοκτήτες της εξορυκτικής βιομηχανίας χρηματοδότησαν την ίδρυση του με πολύ  γρήγορους ρυθμούς. Πολλοί εργάτες έφτασαν εκεί προκειμένου να βρουν δουλειά. Οι περισσότεροι ήταν Ιταλοί ανθρακωρύχοι αλλά και  Κινέζοι, Πολωνοί, Γερμανοί, Έλληνες, Βρετανοί, Φινλανδοί, Σουηδοί Μεξικανοί κά.

Τα ατυχήματα στα ορυχεία είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, από τις 14 Σεπτέμβρη του 1903. Τότε, στο ορυχείο Νο1 εκδηλώθηκαν πυρκαγιές και εκρήξεις οι οποίες σκότωσαν τρεις ανθρακωρύχους -μέτρα ασφαλείας δεν υπήρχαν ούτε κατ’ ελάχιστο. Άλλωστε, η ζωή των εργατών είναι αναλώσιμη στις συμπληγάδες του μονοπωλιακού κέρδους.

Το 1913, μόλις δύο ημέρες πριν από την καταστροφή, ζητήθηκε επιθεώρηση από τις αρχές σχετικά με τις συνθήκες ασφαλείας και όλα βρέθηκαν «εντάξει».

Η καταστροφή συνέβη όταν μια έκρηξη γκρέμισε κυριολεκτικά το ορυχείο Νο2, με τη δόνηση να γίνεται αισθητή 4 χλμ. μακριά.

Ντάσον
Το Ντάσον το 1920

Στους 263 νεκρούς ανθρακωρύχους προστέθηκαν και 2 ακόμη από την ομάδα διάσωσης. Η εκ των υστέρων αυτοψία διαπίστωσε τη χρήση «εκρηκτικών τύπου που δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία» και ότι «οι ανθρακωρύχοι δεν απείχαν αρκετά (!!) από τον τόπο όπου τοποθετήθηκαν τα εκρηκτικά» – αντίθετα με τις διατάξεις του νόμου.

«Ανεξήγητα», δεν διερευνήθηκε κανένας από τα αφεντικά έτσι τα ορυχεία επανέλαβαν τη λειτουργία τους τον επόμενο μήνα παίρνοντας «μέτρα ασφαλείας».

22 – 10 – 1918

Σημειώνεται το πρώτο κρούσμα της ισπανικής γρίπης, η οποία θα εξελιχθεί γοργά σε παγκόσμια πανδημία με θύματα που εκτιμούνται από 30 έως 50.000.000 ανθρώπους.

Ισπανική γρίπη
Θάλαμος νοσοκομείου αποκλειστικά για ασθενείς με την ισπανική γρίπη στις ΗΠΑ

22 – 10 – 1930

Γεννιέται ο Σοβιετικός τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν, για πολλούς ο κορυφαίος όλων των εποχών στο ποδόσφαιρο. Ο υψηλόσωμος τερματοφύλακας, αγωνίστηκε σε περισσότερα από 600 παιχνίδια με τα χρώματα της Ντιναμό Μόσχας, ενώ είχε φορέσει και 78 φορές τη φανέλα της Σοβιετικής Ένωσης.

Λεβ Γιασίν
Ο Λεβ Γιασίν

Επίσης, πήρε μέρος σε τέσσερα Μουντιάλ, ενώ το 1956 πανηγύρισε την κατάκτηση του χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, βρέθηκε με τη Σοβιετική Ένωση στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Του είχαν προσδώσει το παρωνύμιο «η Μαύρη Αράχνη» των γηπέδων -εξαιτίας της εξ ολοκλήρου μαύρου χρώματος εμφάνισής του και της ικανότητάς του να «αιχμαλωτίζει» τις φάσεις μέσα στην περιοχή του και να εξουδετερώνει τους αντιπάλους του επιθετικούς.

Λεβ Γιασίν
Θεαματική απόκρουση του Λεβ Γιασίν

Έμεινε στην ιστορία η περίφημη «πάσα Γιασίν» όταν, αφού αποσοβούσε τον κίνδυνο μπροστά στην εστία του, πετώντας την μπάλα με το χέρι τροφοδοτούσε με μοναδική ακρίβεια τις αντεπιθέσεις της ομάδας του.

Με μεγάλη επιτυχία υπερασπιζόταν τα δίχτυα του και στη διαδικασία του πέναλτι, έχοντας αποκρούσει περισσότερα από 150 στην καριέρα του.

Συμμετείχε σε 13 αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου (4 παιχνίδια χωρίς να δεχτεί γκολ) και δυο φορές στη Μικτή Κόσμου (το 1963 κόντρα στην Αγγλία – 1968 κόντρα στην Βραζιλία).

Σε 480 παιχνίδια κράτησε ανέπαφη την εστία του χωρίς να δεχτεί γκολ.

https://youtube.com/watch?v=Crdat6VM2HA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Crdat6VM2HA%3Ffeature%3Doembed

Τιμήθηκε με τους τίτλους: Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς, Βραβείο “Χρυσή Μπάλα” (1963), 4η θέση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλου (1966), 3 φορές καλύτερος τερματοφύλακας της ΕΣΣΔ (1960,1963,1966), Χρυσό Τάγμα της ΦΙΦΑ για την Αρετή (1988), παράσημο Τάγμα του Λένιν (1967), Ολυμπιακό Τάγμα (1986), Χρυσό μετάλλιο «του σφυριού και του δρεπανιού» (αστέρι) του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας μαζί με το παράσημο Τάγμα του Λένιν (ισάξιο με το στρατιωτικό βραβείο «Ήρωας της ΕΣΣΔ») (1989), «Καλύτερος Τερματοφύλακας του Αιώνα» της ΦΙΦΑ, και μέλος της «Ενδεκάδας του Αιώνα» της ΦΙΦΑ (2000), Χρυσός Παίκτης της Ρωσίας από την Ποδοσφαιρική Ένωση της Ρωσίας, ως ο πιο εξέχων παίκτης τα τελευταία 50 χρόνια (Νοέμβρης του 2003 για τον εορτασμό του Ιωβηλαίου της ΟΥΕΦΑ).

22 – 10 – 1937

Γεννιέται ο μεγάλος κομμουνιστής μουσικοσυνθέτης Μάνος Λοΐζος.

Μάνος Λοΐζος
Ο Μάνος Λοΐζος

Ο Μάνος Λοΐζος είχε την πρώτη του επαφή με τη μουσική, στην αρχή μέσω του βιολιού και στη συνέχεια μέσω της κιθάρας και του πιάνου.

Στην Αθήνα έρχεται στα μέσα της δεκαετίας του ’50 για σπουδές (αρχικά στη Φαρμακευτική Σχολή και αργότερα στην Εμπορική), αλλά τις παρατάει για τη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική.

Αν και σχεδόν αυτοδίδακτος στις αρχές του ’60 φτιάχνει τα πρώτα του τραγούδια. Εμπνευσμένος από το «Τραγούδι του Δρόμου» του Λόρκα, που το βρίσκει στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» (σε μετάφραση του Νίκου Γκάτσου), το μελοποιεί και στις αρχές του ’62 κυκλοφορεί τον πρώτο του (μικρό) δίσκο, με ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο.

Μάνος Λοΐζος
Ο Μάνος Λοΐζος με τους Θεοδωράκη, Αλεξίου, Φαραντούρη, Νταλάρα και Παπακωνσταντίνου

Όπως πολλοί νέοι καλλιτέχνες της εποχής, ο Λοΐζος γίνεται ενεργό μέλος του «Συλλόγου Φίλων Ελληνικής Μουσικής» και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Χορωδίας του ΣΦΕΜ στην παράσταση της «Ομορφης Πόλης» του Μ. Θεοδωράκη στο «Παρκ» (1962). Ένα χρόνο αργότερα, διευθύνει τη χορωδία στην παράσταση των Χατζιδάκι – Θεοδωράκη «Μια πόλη μαγική» (την ορχήστρα διευθύνει ο Χρήστος Λεοντής), όπου οι δύο νέοι συνθέτες παρουσιάζουν και κάποια δικά τους τραγούδια. Το 1964, ο ΣΦΕΜ διοργανώνει την πρώτη κοινή συναυλία των Μ. Λοΐζου – Χρ. Λεοντή, στο «Ακροπόλ», με τραγούδια τους σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, Φώντα Λάδη και Μάρως Λήμνου – Λοΐζου. Τα έσοδα από τη συναυλία διατίθενται στο Δ΄ Πανσπουδαστικό Συνέδριο .

https://youtube.com/watch?v=NeII24Oz3_o%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=NeII24Oz3_o%3Ffeature%3Doembed

Σε μια εποχή που έπρεπε να αποφασίσεις …με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις, ο Μάνος Λοΐζος παράλληλα με το δρόμο της μουσικής επιλέγει και το δρόμο του αγώνα, την ενασχόληση με τα κοινά. Το έργο του ανδρώνεται μέσα στη δεκαετία του ’60, των Λαμπράκηδων, των συνεχών διαδηλώσεων για 114, των δυναμικών φοιτητικών, εργατικών, κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Τα τραγούδια που γράφει εκείνη την περίοδο είναι εμπνευσμένα από αυτούς τους αγώνες και τους συνοδεύουν: ο «Δρόμος», ο «Στρατιώτης», το «Ακορντεόν», ο «Τρίτος Παγκόσμιος»… Η ιδεολογική του στράτευση στα ιδανικά του κομμουνισμού, η ευαισθησία του σε ό,τι αφορά τους ταπεινούς και τους καταφρονεμένους, η αλληλεγγύη του στους αγωνιζόμενους σε όλο τον κόσμο για ισότητα και αξιοπρέπεια βρίσκουν καλλιτεχνική έκφραση στα «Νέγρικα» σε ποίηση του Γιάννη Νεγρεπόντη, τα οποία παρουσιάζονται δύο ημέρες πριν τη δικτατορία, στη θρυλική συναυλία της ΕΦΕΕ (19 Απρίλη 1967). Τραγούδια που μιλούν για τον αγώνα επιβίωσης των μαύρων της Αμερικής και απαγορεύονται την περίοδο της χούντας, όπως και τα άλλα μέχρι τότε τραγούδια του…

Η συνεργασία του με τους Λευτέρη Παπαδόπουλο, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Καλατζή κ.ά. γεννά τραγούδια που γίνονται επιτυχίες. Κυκλοφορεί τους δίσκους «Ο Σταθμός», «Θαλασσογραφίες» (και οι δύο σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου). Με το τραγούδι «Σεβάχ ο Θαλασσινός», κάνει την πρώτη του εμφάνιση ως ερμηνευτής και η μεγάλη επιτυχία του τον οδηγεί στην ερμηνεία και άλλων τραγουδιών του. Συνθέτει τη μουσική για την ταινία του Αλέξη Δαμιανού «Ευδοκία» και το «Να ‘χαμε τι να ‘χαμε».

Μάνος Λοΐζος
Ο Μάνος Λοΐζος σε συναυλία

Παράλληλα, και πολλά κομμάτια που τα τραγουδά «σε φιλικό κύκλο» και δεν ακούγονται «ποτέ έξω από τους τέσσερις τοίχους μιας κάμαρας», όπως έλεγε. Ανάμεσά τους, ο «Τσε», ο «Μέρμηγκας», τα «Συρματοπλέγματα», το «Μη με ρωτάς». Στην περίοδο ’74 – ’76, ακολουθούν οι κύκλοι «Καλημέρα ήλιε», «Τα τραγούδια του δρόμου», «Τα τραγούδια μας».

Τα τελευταία, σε στίχους του Φώντα Λάδη, είναι λαϊκά, πολιτικά τραγούδια, με αναφορές σε καυτά κοινωνικά προβλήματα, σε απεργίες και αγώνες της εργατικής τάξης, που ερμηνεύονται από τον Γ. Νταλάρα. Ανάμεσά τους, τα «Πάγωσε η τσιμινιέρα», «Λιώνουν τα νιάτα μας», «Το Δέντρο». Το 1979 κυκλοφόρησαν τα «Τραγούδια της Χαρούλας», με ερμηνεύτρια την Χαρούλα Αλεξίου, σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη (τρία του Πυθαγόρα): «Τίποτα δεν πάει χαμένο», «Μες στο πλήθος», «Όλα σε θυμίζουν», «Γύφτισσα τον εβύζαξε» κ.ά. Ακολουθούν ο τελευταίος του δίσκος «Για μια μέρα ζωής» και μετά το θάνατό του τα «Γράμματα στην αγαπημένη», σε ποίηση Ναζίμ Χικμέτ.

Ο Μάνος Λοΐζος υπήρξε επίσης πρωτοπόρος συνδικαλιστής στο χώρο των δημιουργών του ελληνικού τραγουδιού. Πάλεψε με συνέπεια για τα πνευματικά τους δικαιώματα από τις δισκογραφικές εταιρείες και την κασετοπειρατεία μέσα από την ΕΜΣΕ (ήταν ο πρώτος πρόεδρος του σωματείου).

22 – 10 – 1938

Γεννιέται ο ηθοποιός Τίμος Περλέγκας. Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί της οικογένειας. Λόγω οικονομικής καταστροφής του εμπόρου πατέρα του, στα μαθητικά του χρόνια, τα καλοκαίρια δούλευε σε κεραμοποιείο, όπου του άρεσε να ζωγραφίζει διάφορα κεραμικά σκεύη.

Τίμος Περλέγκας
Ο Τίμος Περλέγκας

Η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα, το 1956, προς βιοπορισμό των παιδιών. Την ίδια χρονιά, πεθαίνει ο πατέρας τους. Ο Τίμος κινδυνεύει από οξεία πνευμονία. Τον σώζει ένας κομμουνιστής γιατρός, ο οποίος τον μυεί στις αριστερές ιδέες, του δίνει λογοτεχνικά και άλλα βιβλία να διαβάζει και συζητά μαζί του γι’ αυτά. Δεκαοχτάχρονος, μετά την ανάρρωσή του, και για τρία – τέσσερα χρόνια, δουλεύει σαν εργάτης σε βιομηχανικά εργοστάσια. Οι νεανικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν, το 1961, σε δραματική σχολή. Πρώτος, μεγάλος δάσκαλός του ήταν ο Μάνος Κατράκης. Αλλος αγαπημένος δάσκαλός του και φίλος του εφ’ όρου ζωής ήταν ο Τίτος Βανδής. Σπουδαστής ακόμα, το 1962, παίζει στην «παρθενική» παράσταση του Σπύρου Ευαγγελάτου, με το έργο του Βερναρδάκη «Μαρία Δοξαπατρή» και στην πολιτικά αλληγορική ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Το ποτάμι», όπου, με πρωταγωνιστή τον Τίτο Βανδή, υποδύεται έναν διωκόμενο νεαρό. Το φθινόπωρο του 1965, προσλαμβάνεται στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε κλασικά έργα, μέχρι τα μέσα του 1967, οπότε λόγω χούντας απολύθηκε.

22 – 10 – 1962

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζον Κένεντι, σε τηλεοπτικό του διάγγελμα, ανακοινώνει ότι από κατασκοπευτικά αεροπλάνα εντοπίστηκαν στην Κούβα βάσεις σοβιετικών πυραύλων, ικανών να φέρουν πυρηνικές κεφαλές, κάνοντας λόγο για το ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου, αν απειληθεί η ασφάλεια των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα ανακοινώνει το ναυτικό αποκλεισμό της Κούβας.

Ο Τζ. Κένεντι και ο Ρ. Μακναμάρα κατά την διάρκεια της κρίσης
Ο Τζ. Κένεντι και ο Ρ. Μακναμάρα κατά την διάρκεια της κρίσης

Η «κρίση των πυραύλων» βρίσκεται στο απόγειό της. Στις 27/10 σοβιετικός ηγέτης Ν. Χρουστσόφ, με επιστολή του στον Κένεντι, προτείνει την ταυτόχρονη απομάκρυνση των σοβιετικών πυραύλων από την Κούβα και των αμερικανικών από την Τουρκία.

Αμερικανικό αεροσκάφος παρακολουθεί σοβιετικό πλοίο που κατευθύνεται στην Κούβα2
Αμερικανικό αεροσκάφος παρακολουθεί σοβιετικό πλοίο που κατευθύνεται στην Κούβα2

Την ίδια ώρα, όμως, ένα αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροπλάνο U-2 εισβάλλει στο σοβιετικό εναέριο χώρο, πάνω από τη χερσόνησο Τσουκότκα, όπου είναι εγκαταστημένοι οι διηπειρωτικοί πύραυλοι της ΕΣΣΔ. Δίνεται συναγερμός για το ενδεχόμενο πυρηνικής επίθεσης και τα σοβιετικά «Μιγκ» απογειώνονται για να το καταρρίψουν. Οι Αμερικανοί υποχωρούν και λίγο αργότερα ο Κένεντι διατυπώνει πρόταση συμβιβασμού, σύμφωνα με την οποία η Σοβιετική Ενωση θα αποσύρει τους πυραύλους απ’ την Κούβα και οι ΗΠΑ θα άρουν τα μέτρα αποκλεισμού και θα δηλώσουν ότι δε θα εισβάλουν στην Κούβα. Στις 28 του Οκτώβρη ανακοινώνεται η συμφωνία.

Θέσεις σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα, έτσι όπως τις αποτύπωσε αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος
Θέσεις σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα, έτσι όπως τις αποτύπωσε αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος

22 – 10 – 1964

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ (Jean-Paul Charles Aymard Sartre) απορρίπτει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, υποστηρίζοντας ότι θα μείωνε το γόητρο της συγγραφικής του δουλειάς.

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ
Ο Ζαν Πολ Σαρτ

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

23 – 10 – 1917

Η ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων αποφασίζει την προετοιμασία της επανάστασης στη Ρωσία.

Συνεδρίαση της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων
Συνεδρίαση της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων

23 – 10 – 1925

Γεννιέται ο μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις. Ήταν γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι από τον Μύρθιο Ρεθύμνου και της Αλίκης Αρβανιτίδου από την Αδριανούπολη.

Η μουσική του παιδεία ξεκίνησε σε ηλικία τεσσάρων ετών, κάνοντας μαθήματα πιάνου με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, ενώ παράλληλα διδάχθηκε βιολί και ακορντεόν.

Μάνος Χατζιδάκις
Μάνος Χατζιδάκις

Μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά του το 1932 όμως λίγο αργότερα οι γονείς του χωρίζουν και το 1938 ο πατέρας του σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα.

Στην κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ.

Το 1945 γνωρίζεται στο πατάρι του Λουμίδη που βρισκόταν στην γωνία των οδών Αιόλου με Πανεπιστημίου, με τους Νίκο Γκάτσο, Κάρολο Κουν, Νάνο Βαλαωρίτη κ.α. Μέσα από τις καλλιτεχνικές τους συναντήσεις έκαναν όνειρα για μια Ελλάδα που ήταν κατεστραμμένη από τον πόλεμο, κοιτώντας με ελπίδα το μέλλον. Τότε ήταν η περίοδος που ξεκίνησε να γράφει μουσικές για το θέατρο και έκανε την πρώτη κινηματογραφική εργασία του με το έργο «Αδούλωτοι Σκλάβοι» σε σκηνοθεσία του Βίων Παπαμιχάλη

https://youtube.com/watch?v=5q9H2cd36RU%3Ffeature%3Doembed

Το 1948 ο Χατζιδάκις έδωσε την ιστορική διάλεξη για το ρεμπέτικο τραγούδι που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη συντηρητική Ελληνική κοινωνία. Το ρεμπέτικο τραγούδι που εξέφραζε τα λαϊκά στρώματα, ήταν απαγορευμένο και παράνομο και η ενέργειά του αυτή έδωσε προοπτική στην ελληνική μουσική. Ο Χατζιδάκις με την ποιότητα που είχε σαν άνθρωπος και καλλιτέχνης, έβλεπε το αληθινό και το γνήσιο λαϊκό τραγούδι που δεν ήξεραν τα ωδεία, τα πανεπιστήμια, η αριστοκρατία και η πολιτεία. Είχε δηλώσει επ’ αυτού: “Ήθελα να δείξω στο ελληνικό κοινό μια αστείρευτη δροσερή πηγή”. Συνθέτες όπως οι: Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Χατζιδάκις κ.α. σε συνεντεύξεις τους από το 1960 και μετά, υμνολογούσαν τους ρεμπέτες, για τον λόγο, ότι πάνω στην δίκη τους μουσική έγραφαν τα δικά τους έργα.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο μαέστρος Μάνος Χατζιδάκις

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 άρχισε να συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο (Αγία Ιωάννα, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, κ.α.) και το Θέατρο Τέχνης (Ματωμένος Γάμος, Όλα τα παιδιά του Θεού έχουν φτερά κ.α.). Στη συνεχεία, συνεργάζεται με το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου όπου ήταν για σειρά ετών ένας από τους βασικούς συνεργάτες. Παράλληλα γραφεί μουσική για πολλές ελληνικές ταινίες όπως «Ο δράκος» που κατά πολλούς θεωρείται η κορυφαία ταινία του ελληνικού κινηματογράφου. Η υπέροχη μουσική επένδυση της ταινίας από τον Χατζιδάκι εναρμονίζεται πλήρως με τον ρεαλισμό των εικόνων με αποκορύφωμα την εκπληκτική σκηνή του ζεϊμπέκικου χορού, που θυμίζει παράσταση αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας.

https://youtube.com/watch?v=T-f-vQX942I%3Ffeature%3Doembed

Το 1960 πήρε το Όσκαρ για τη μουσική στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή». Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο, έλεγε ο Χατζιδάκις, να σου έρθει μια επιτυχία, από εκεί που δεν το περιμένεις. Η ταινία ήταν τουριστική και σε αυτή την λογική κινήθηκε όταν έγραψε τη μουσική της. Ήταν ένας προικισμένος συνθέτης με αστείρευτο ταλέντο, που κατάφερε να ταιριάξει την μουσική του στην λογική της ταινίας, με αποτέλεσμα το μπουζούκι να γίνει γνωστό σε όλη την υφήλιο. Αμέτρητες ήταν οι διασκευές του τραγουδιού «Τα παιδιά του Πειραιά», πράγμα που καταδίκαζε συνεχώς και αυτό τον οδήγησε στην βιαστική και εσφαλμένη ενέργεια να δώσει τα δικαιώματα του τραγουδιού στην «United Artists». Ασχολήθηκε πολύ με το να καταδικάζει τις πολλές διασκευές σπαταλώντας πολλή ενέργεια για το τίποτα.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με το Όσκαρ μουσικής

Στη συνέχεια έγραψε μουσική για τον εμπορικό κινηματογράφο. Κάποτε είχε πει στον Φίνο: Εσύ ξέρεις τι θα πει κακός κινηματογράφος αλλά τι θα πει καλός, δεν θα μάθεις ποτέ… Το 1990 σε μια συνέντευξη είχε δηλώσει: Πού να το ξέρω ότι 30 χρόνια μετά, ο κόσμος θα ασχολούνταν ακόμα με Μανταλένες και κουραφέξαλα. Στο θέατρο έγραψε μουσική για το «Παραμύθι δίχως όνομα», «Όρνιθες», «Καπετάν Μιχάλης» κ.α. Πολλές από αυτές τις συνθέσεις του έχουν μείνει στην ιστορία και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό.

https://youtube.com/watch?v=qEQxh1-FR5E%3Ffeature%3Doembed

Το 1967 θα ταξιδέψει στο Μπρόντγουει της Νέας Υόρκης για το ανέβασμα του μιούζικαλ «Ίλια Ντάρλινγκ». Εκείνη την περίοδο τον βρήκε η δικτατορία και όπως είχε δηλώσει, είχε προβλήματα με την εφορία και δεν ήθελε να γυρίσει στην Ελλάδα. Λίγα πράγματα γνωρίζουμε για την περίοδο της Αμερικής και όπως ανέφερε ο ίδιος, η διαμονή του εκεί τον σπούδασε. Ένα άγνωστο γεγονός είναι η εισαγωγή που έγραψε στο τραγούδι «Prelude» (Προανάκρουσμα), μαζί με τους «Millenium» που ήταν μια ροκ μουσική ομάδα στην Καλιφόρνια. Σε αυτό το κομμάτι, ο ίδιος ο Χατζιδάκις παίζει τσέμπαλο.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Μίκη Θεοδωράκη στο εξωτερικό

Στην Ελλάδα θα επιστρέψει το 1972, όπου ηχογραφεί τον «Μεγάλο ερωτικό» και ανεβάζει την παράσταση, «Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης». Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Διαβάζω» το 1982, αναφέρει για το έργο: Ο οδοιπόρος είμαι εγώ, ο οποίος εκείνο τον καιρό περιφερόμουν ανά τον κόσμο και μόλις είχα έρθει στην Ελλάδα. Το μεθυσμένο κορίτσι ήταν η Ελένη Μανιάτη που τότε ήταν μαζί μου, ένα κορίτσι πέρα από τα καθορισμένα, πέρα από τα όρια του λογικού. Ο Αλκιβιάδης ήταν ένας νεαρός που πουλούσε τσιγάρα. Λοιπόν, σκέφτηκα ότι μια και δεν έχουμε κοινό μύθο ας τον κατασκευάσουμε, ας ενώσουμε τον οδοιπόρο το μεθυσμένο κορίτσι και τον Αλκιβιάδη και φυσικά, αυτό καταλήγει στον φόβο που ήταν το κλίμα εκείνης της εποχής του 1973, ιδίως μετά την άνοδο του Ιωαννίδη. Γι αυτό το έργο μου τελειώνει με τον φόβο, χωρίς να θέλω να πω ότι έκανα αντίσταση. Τώρα το τι περιέχουν οι στίχοι είναι ένα είδος αυτοβιογραφίας. Περιέχονται πολλά στοιχεία που ενώνουν αυτά τα τρία πρόσωπα. Τα τραγούδια του δίσκου, για τον λόγο ότι δεν μπορούν να ακουστούν σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης είναι άγνωστα στο κοινό. Ελπίζω κάποια στιγμή να τα ανακαλύψει στο μέλλον.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Βασίλη Τσιτσάνη

Το 1975 ο Χατζιδάκις θα αναλάβει αναπληρωτής γενικός διευθυντής στην «Εθνική Λυρική Σκηνή» και διευθυντής στο «Τρίτο πρόγραμμα». Ο Χατζιδάκις είχε ένα όραμα για την μουσική ζωή στην Ελλάδα και έμεινε στο ραδιόφωνο επτά χρόνια. Πήγε σε μια εποχή που τα χνάρια της χούντας ήταν ακόμη φανερά στην τότε ΕΡΤ και κατόρθωσε με το ύφος και τον λόγο του, να τα αλλάξει όλα. Το κρατικό ραδιόφωνο άρχισε να ανοίγει τις πόρτες στους άξιους και αναπτύσσεται μια καινούργια ραδιοφωνική έκφραση. Η ελληνική και παγκόσμια δημιουργία, προβάλλεται με ένα ιδιαίτερο τρόπο που κάνει τον ακροατή να φαντάζεται και να ονειρεύεται. Το τρίτο πρόγραμμα αν και κρατικό ήταν το πρώτο ελεύθερο ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Μια εκπομπή που άφησε εποχή στο ραδιόφωνο και στην κοινωνία ήταν η παιδική εκπομπή «Εδώ λιλιπουπολη».

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τη Μελίνα Μερκούρη

Το 1978 ο δήμαρχος των Ανωγείων Γιώργος Κλάδιος ήρθε στην Αθήνα με δική του πρωτοβουλία και έκανε πρόταση στον Χατζιδάκι να διοργανώσει τους μουσικούς αγώνες στα ανώγεια. Με την συμπαράσταση των Aνωγειανών, ο Μάνος Χατζιδάκις κατάφερε να καταστήσει τα Ανώγεια σ’ ένα ζωντανό μουσικό πολιτιστικό εργαστήρι.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με την Αλίκη Βουγιουκλάκη

Το 1980 εγκαινίασε τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο. Ήταν ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ , με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων, τόσο στη μουσική όσο και στο χορό και τον κινηματογράφο. Οργάνωσε επίσης τους Αγώνες ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα, το 1981 και 1982. Ήταν ένας μουσικός διαγωνισμός που είχε σκοπό την παρουσίαση νέων Ελλήνων καλλιτεχνών. Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν οι: Δήμαρχος Κέρκυρας, Ελένη Βλάχου, Νίκη Γουλανδρή, Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Κουρουπός, Σπύρος Σακκάς κ.α. Στο διαγωνισμό, μεταξύ άλλων συμμετείχαν το 1982 και οι Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, με το τραγούδι «Μια βραδιά στο λούκι», με το οποίο βραβεύθηκαν και έγιναν γνωστοί.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Μίκη Θεοδωράκη

Το 1985 είναι διευθυντής στο περιοδικό «Τέταρτο» το οποίο καταγράφει τα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα μέσα από τις πολιτικές τους διαστάσεις. Το Τέταρτο, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ήταν ένα βαθιά πολιτικό περιοδικό. Η έννοια της πολιτικής, ακόμη και το 1985 που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος, σχετιζόταν με τα μικροπολιτικά σκάνδαλα, με τις επιφανειακές και εν πολλοίς ανούσιες κομματικές διαφορές και με το φανατισμό και τη στενότητα των ιδεών που διακρίνει τους ψηφοφόρους των κομμάτων. «Το Τέταρτο υπήρξε κατ’ ουσίαν τότε ένα πολιτικό περιοδικό γιατί εγώ βαθιά μέσα μου είμαι πολιτικοποιημένος» έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις.

https://youtube.com/watch?v=lImBKj9KV0k%3Ffeature%3Doembed

Το 1985 ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία «Σείριος» για να φιλοξενεί ποιοτικές προτάσεις της ελληνικής μουσικής.

Το 1987 παρουσιάζει τέσσερα προγράμματα στο «Μουσικό κέντρο Αθηνών» στην πλάκα. Συμμετείχαν οι: Έλλη Πασπαλά, Γιώργος Νταλάρας, Αλίκη Καγιαλόγλου, Νίκος Παπάζογλου. κ.α.

Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Νίκο Γκάτσο

Το 1989 ο Χατζιδάκις ίδρυσε την «Ορχήστρα των χρωμάτων». Στους τέσσερις κύκλους συναυλιών που οργανώθηκαν από τον Νοέμβριο του 1989 έως τον Ιούνιο του 1993, ο Μάνος Χατζιδάκις περιέλαβε, εκτός από κλασικά έργα και, πολλά άγνωστα, συνθετών του 20ού αιώνα: Copland, Menotti, Poulenc, Milhaud, Ohana, Hindemith, Nielsen, Ives, Britten, Thomson, Szymanowski, Kurt Weill, Piazzolla, Rota, κ.ά. Έντονη παρουσία είχε και η ελληνική μουσική (Πετρίδης, Βάρβογλης, Παλλάντιος, Ξενάκης, Σισιλιάνος, Μαμαγκάκης, Αντωνίου, Κουρουπός), χωρίς να λείψουν και οι νεώτεροι δημιουργοί (Ανισέγκος, Κριτσωτάκης). Ειδικά αφιερώματα έγιναν στον Μανώλη Καλομοίρη, τον Νίκο Σκαλκώτα, τον Γιάννη Χρήστου και τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1993 ο Χατζιδάκις, στην ερώτηση δημοσιογράφου στην κρατική τηλεόραση, για το αν θα ηχογραφήσει κάποιο νέο του έργο απάντησε: Να ξέρει ο κόσμος πως αν υπάρξει κάποια αξιόλογη δουλειά θα την κυκλοφορήσω. Αυτή η δήλωση του Χατζιδάκι ήταν βέβαια μια υπεκφυγή στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αφού ο ίδιος απέφευγε την δισκογράφηση μεγάλου μέρους του έργου του. Ελάχιστα έργα του από το θέατρο, κινηματογράφο, μπαλέτο, κ.α. έχουν δισκογραφηθεί, ενώ πολλά έχουν μείνει στο αρχείο του και περιμένουν την έκδοσή τους.

23 – 10 – 1940

Γεννιέται ο Βραζιλιάνος θρύλος των γηπέδων Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο – ο γνωστός μας Πελέ.

Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο - Πελέ
Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο – Πελέ

23 – 10 – 1956

Αντεπανάσταση εκδηλώνεται στην Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας. Οι αντεπαναστατικές δυνάμεις ήταν έτοιμες για ένοπλο πραξικόπημα ήδη από τα μέσα του Οκτώβρη. Είχαν στη διάθεσή τους ένοπλα σώματα και λεπτομερή σχέδια για τη διεξαγωγή της ένοπλης εξέγερσης. Στην πρώτη φάση ωστόσο, μεταξύ 23 και 30 Οχτώβρη, η αντίδραση δεν τόλμησε να εμφανιστεί ανοιχτά με αντισοσιαλιστικά συνθήματα, αλλά στηρίχτηκε σε αιτήματα, όπως π.χ., «αποσταλινοποίηση», «εκδημοκρατισμός και αποκέντρωση», «ουγγρικός εθνικός κομμουνισμός» κ.ά. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι πραξικοπηματίες πέτυχαν να εκμεταλλευτούν την πλατιά δυσαρέσκεια των μαζών απέναντι στη δογματική – σεχταριστική πολιτική της προηγούμενης κομματικής ηγεσίας.

Θηριωδίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956
Θηριωδίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956

Στις 23 Οχτώβρη έγινε στη Βουδαπέστη μια φοιτητική διαδήλωση, που την εκμεταλλεύτηκαν οι αντεπαναστατικές δυνάμεις, για να προκαλέσουν ένοπλες συγκρούσεις. Ο Ιμρε Νάγκι, που εκτελούσε χρέη πρωθυπουργού από τις 24 Οκτώβρη, υποστήριξε την αντεπανάσταση. Μετά την κατάρρευση του μεθοριακού ελέγχου διείσδυσαν στην Ουγγαρία χιλιάδες οπλισμένοι εμιγκρέδες από το εξωτερικό. Ο εξοπλισμός και ο ανεφοδιασμός των πραξικοπηματιών γινόταν μέσω της αερογέφυρας Βιέννης – Βουδαπέστης, κύρια από αμερικανικά αεροπλάνα. Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι των ΗΠΑ κι άλλων καπιταλιστικών κρατών έδιναν άμεσες οδηγίες στην ηγεσία των πραξικοπηματιών.

Δολοφονημένος κομμουνιστής στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956
Δολοφονημένος κομμουνιστής στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956

Στη δεύτερη φάση του πραξικοπήματος φάνηκε ανοιχτά ποιοι κρύβονται πραγματικά πίσω τους. Η αντίδραση ενθαρρυμένη από την εξωτερική υποστήριξη, καθώς κι από την προδοτική πολιτική του Ιμρε Νάγκι, πέρασε μετά τις 30 Οχτώβρη στην ανοιχτή τρομοκρατία. Στους δρόμους της Βουδαπέστης κυριαρχούσε η αντεπαναστατική τρομοκρατία, ομαδικά δολοφονούνταν κομμουνιστές και προοδευτικοί άνθρωποι. Κατά χιλιάδες φυλακίζονταν σ’ όλη τη χώρα αγωνιστές του κόμματος, πρόεδροι αγροτικών ενώσεων, πρόεδροι συμβουλίων, οπαδοί του σοσιαλισμού και προετοιμαζόταν η σφαγή τους. Στον πολιτικό στίβο είχαν επανεμφανιστεί οι καπιταλιστές, γαιοκτήμονες, τραπεζίτες, πρίγκιπες και κόμητες, με επικεφαλής τον Μίντσεντι. Εμφανίστηκαν στη Βουλή και ίδρυσαν μέσα σε δύο μέρες 28 αντεπαναστατικά κόμματα.

Δολοφονημένος κομμουνιστής από συμμορίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956
Δολοφονημένος κομμουνιστής από συμμορίες αντεπαναστατών στη Βουδαπέστη το 1956

Η ανοιχτή επίθεση ενάντια στις σοσιαλιστικές κατακτήσεις άνοιξε τα μάτια πολλών εργατών. Παράλληλα με την αυξανόμενη απομόνωση της αντίδρασης άρχισαν όλο και πιο πολύ να ανασυγκροτούνται οι επαναστατικές δυνάμεις. Στις 3 Νοέμβρη 1965 δημιουργήθηκε με επικεφαλής τον Γιάνος Κάνταρ η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση. Για να υπερασπίσουν τη λαϊκή εξουσία οι πιο συνειδητές δυνάμεις της ουγγρικής εργατικής τάξης αναδιοργάνωσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα σαν μαρξιστικό – λενινιστικό Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα.

Δολοφονημένοι κομμουνιστές στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956
Δολοφονημένοι κομμουνιστές στην Βουδαπέστη κατά την διάρκεια της αντεπανάστασης το 1956

Το ΟΣΕΚ και η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση απευθύνθηκαν στην ουγγρική εργατική τάξη κάνοντας έκκληση για υπεράσπιση της λαϊκής εξουσίας από την αντίδραση. Η Σοβιετική Ένωση ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της νέας ουγγρικής κυβέρνησης για βοήθεια και της συμπαραστάθηκε για τη συντριβή των ενόπλων αντεπαναστατικών ομάδων. Με τη βοήθεια του σοβιετικού στρατού αποσοβήθηκε στην Ουγγαρία ένας μακροχρόνιος εμφύλιος πόλεμος ενάντια στην αντεπανάσταση.

23 – 10 – 1959

Πεθαίνει ο εξπρεσιονιστής ζωγράφος Γιώργος Μπουζιάνης.

Γιώργος Μπουζιάνης
Ο Γιώργος Μπουζιάνης

Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) από το 1897 μέχρι το 1906 με δασκάλους τον Γ. Ροϊλό, τον Νικηφ. Λύτρα, τον Κ. Βολανάκη και τον Δ. Γερανιώτη.

Γιώργος Μπουζιάνης
Αυτοπροσωπογραφία του Γιώργου Μπουζιάνη

Το 1907, έφυγε για να συνεχίσει τις σπουδές ζωγραφικής στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου κοντά στον Όττο Ζάιτζ (Otto Seitz).

Γιώργος Μπουζιάνης
Γιώργος Μπουζιάνης-Παιδί σε πρόγευμα (1921)

23 – 10 – 1979

Πεθαίνει ο ρεμπέτης Πρόδρομος Τσαουσάκης. Το πραγματικό του όνομα ήταν Πρόδρομος Μουτάφογλου και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Ήρθε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη το 1923. Από την ηλικία των 12 ετών έκανε διάφορες δουλειές για να ζήσει. Στο στρατό υπηρέτησε ως λοχίας – «τσαούς» στα τούρκικα – και μιας και το έλεγε συνέχεια, του …άλλαξε το επώνυμο ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Πρόδρομος Τσαουσάκης
Ο Πρόδρομος Τσαουσάκης

Στη διάρκεια της θητείας του ο Πρόδρομος Τσαουσάκης άρχισε να ασχολείται με το τραγούδι και τα πρώτα του χρόνια στη Θεσσαλονίκη συνεργάστηκε με τους Τάκη Μπίνη, Στέλλα Χασκίλ και Σεβάχ Χανούμ (Σεβαστή Παπαδοπούλου). Του άρεσε πάντα ο Βασίλης Τσιτσάνης τον οποίο γνώρισε όταν ο μεγάλος λαϊκός δημιουργός δούλευε στα «Κούτσουρα» του Δαλαμάγκα.

Στη διάρκεια της Κατοχής Τσαουσάκης και Τσιτσάνης ήταν νυχθημερόν μαζί – όπως αφηγήθηκε ο Πρόδρομος στον Κώστα Χατζηδουλή – ενώ το 1946 ο Τσιτσάνης έφερε τον Τσαουσάκη στην Αθήνα για «φωνοληψίες».

https://youtube.com/watch?v=AuY1NXugb80%3Ffeature%3Doembed

Το πρώτο τραγούδι του Τσιτσάνη που ερμήνευσε ο Τσαουσάκης ήταν το «Κάτσε ν’ ακούσεις μια πενιά», το οποίο έγινε αμέσως επιτυχία και σήμανε ταυτόχρονα και την αρχή μιας σειράς μεγάλων ερμηνειών που τον ανέδειξαν στον κορυφαίο ερμηνευτή της συγκεκριμένης περιόδου.

Αν και ηχεί παράδοξα, ο «ψύχραιμος» και χωρίς υπερβολές, τρόπος ερμηνείας του Πρόδρομου Τσαουσάκη , κάνει συγκλονιστικές τις ερμηνείες του και «κρύβει» πολύ μεγάλη εσωτερική ένταση, η οποία αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές του ακροατή.

https://youtube.com/watch?v=6KQyN_N274s%3Ffeature%3Doembed

Ο Τσαουσάκης τραγουδούσε σε μια εποχή όπου περίσσευαν τα δάκρυα, ο πόνος και τα βάσανα, ο φόβος και ο κατατρεγμός, μια εποχή όπου τίποτα το «υπερβολικό» στην έκφραση δεν είχε θέση. Αντίθετα η σιωπηλή αξιοπρέπεια και ο καθημερινός αγώνας, μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες, ήταν αυτό που κρατούσε όρθιους τους ανθρώπους που «κρατούσαν όλα τα βάσανα μέσα τους». Αυτό ακριβώς το συναίσθημα εξέφρασε με τη φωνή του ο Πρόδρομος Τσαουσάκης .

Από το 1947 ως το 1955 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη δισκογραφία, ενώ ήταν ο πρώτος ερμηνευτής στον οποίο ο Βασίλης Τσιτσάνης εμπιστεύτηκε τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» το 1948. Αυτό το διάστημα διακρίθηκε και στο πάλκο συνεργαζόμενος με όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής.

https://youtube.com/watch?v=vJ2XqLYwm6c%3Ffeature%3Doembed

Ταυτόχρονα ο Πρόδρομος Τσαουσάκης αποτέλεσε «σχολή» ερμηνείας και πάνω στα δικά του χνάρια βάδισε η επόμενη γενιά ερμηνευτών, με μέγιστο ανάμεσά της και βαθιά επηρεασμένο στα πρώτα του βήματα από τον Τσαουσάκη, τον Στέλιο Καζαντζίδη.

23 – 10 – 1983

Διαδοχικές επιθέσεις, στο στρατηγείο των Αμερικανών πεζοναυτών και στο αρχηγείο των Γάλλων αλεξιπτωτιστών, στη Βηρυτό του Λιβάνου αφήνουν πίσω τους 241 Αμερικανούς και 58 Γάλλους στρατιώτες νεκρούς.

Από την επίθεση στο αρχηγείο των Αμερικάνων και Γάλλων στη Βηρυτό το 1983
Από την επίθεση στο αρχηγείο των Αμερικάνων και Γάλλων στη Βηρυτό το 1983

23 – 10 – 1983

Πεθαίνει ο ηθοποιός Δήμος Σταρένιος.

Δήμος Σταρένιος
Ο Δήμος Σταρένιος

Σε νεανική ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και σπούδασε υποκριτική. Έπαιξε σε πολλές ταινίες -διακρίθηκε σε ρόλους «κακών», όπως του τοκογλύφου ή του καταδότη. Σε αυτόν, άλλωστε, ανήκει η περιβόητη ατάκα : «Μας αγαπάνε οι Γερμανοί, σαν φίλοι ήρθανε» («Η Χαραυγή Της Νίκης»).

Αντίθετα με τους ρόλους του, έλαβε ενεργά μέρος στην ΕΑΜική αντίσταση, στην οποία ενέταξε και τον Τίτο Βανδή. Μαζί με άλλους ηθοποιούς, ένωσαν τη φωνή τους ενάντια στη Γερμανική κατοχή και την πείνα που έφερε. Το 1946, μαζί με τον Τίτο Βανδή και τη μεγάλη ηθοποιό Αλέκα Παΐζη δημιούργησαν τον θίασό τους.

https://youtube.com/watch?v=Ag2WlTzJPCo%3Ffeature%3Doembed

Θρυλική θεωρείται η ερμηνεία του στη τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (1975) στο ρόλο του Γερό-Λαδά.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

24 – 10 – 1946

Γεννιέται η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά.

Καίτη Χωματά
Καίτη Χωματά

Το όνομά της συνδέεται με μεγάλες επιτυχίες του «Νέου Κύματος» τη δεκαετία του ’60 και του ’70.

https://youtube.com/watch?v=m8_i7AhYkEw%3Ffeature%3Doembed

Από τα πιο γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε είναι τα: «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Να διώξω τα σύννεφα», «Κι αν σ’ αγαπώ δεν σ’ ορίζω», «Το Χριστινάκι», «Η Μαρία των Βράχων» κ.ά., ενώ ο Γιάννης Σπανός ήταν ο συνθέτης με τον οποίο συνεργάστηκε τα περισσότερα χρόνια.

24 – 19 – 1949

Ομιλία του Αντρέι Βισίνσκι, επικεφαλής της σοβιετικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, στη συνεδρίαση της Πρώτης (Πολιτικής) Επιτροπής για το σταμάτημα των εκτελέσεων στην Ελλάδα και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων.

Από την συνεδρίαση της Πρώτης (Πολιτικής) Επιτροπής για το Ελληνικό ζήτημα
Από την συνεδρίαση της Πρώτης (Πολιτικής) Επιτροπής για το Ελληνικό ζήτημα

Οι παρεμβάσεις του συνεχίστηκαν στις 25 Οκτώβρη με 1 Νοέμβρη. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πήρε τελικά σχετική απόφαση, γεγονός που συνέβαλε σημαντικά στο σταμάτημα των μαζικών εκτελέσεων στην Ελλάδα.

24 – 10 – 1948

Πεθαίνει ο Αυστριακός μουσικοσυνθέτης Φραντς Λέχαρ (Franz Lehar), ο σημαντικότερος μετά τον Γιόχαν Στράους.

Φραντς Λέχαρ
Ο Φραντς Λέχαρ

Γεννήθηκε στην Ουγγαρία και πέθανε στην Αυστρία. Ξεκίνησε ως βιολιστής και αργότερα ανέλαβε διευθυντής στρατιωτικής μπάντας για να αφοσιωθεί τελικά με τη σύνθεση και ειδικά της οπερέτας.https://youtu.be/akPOlcp4z8c

https://youtube.com/watch?v=akPOlcp4z8c%3Ffeature%3Doembed

Η οπερέτα που τον καθιέρωσε διεθνώς και η οποία κατέληξε να θεωρείται πρότυπο πάνω στο οποίο ασχολήθηκαν όλοι οι νεότεροι σε αυτό το μουσικό είδος ήταν η «Εύθυμη χήρα» (1905). Χαρακτηριστικό της μουσικής του Λέχαρ θεωρείται το πλήθος των ιδεών που αναπτύσσεται αβίαστα σε μια συμπαθητική μελωδική γραμμή .

24 – 10 – 1963

«Για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», η Σουηδική Ακαδημία τιμά τον Γιώργο Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Γιώργος Σεφέρης
Ο Γιώργος Σεφέρης το 1963

24 -10 – 1970

Ο Έλληνας πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ Χρήστος Παπανικολάου καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ πηδώντας 5 μ. και 49 εκ. στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Χρήστος Παπανικολάου
Ο Χρήστος Παπανικολάου μπροστά στον ηλεκτρονικό πίνακα με το παγκόσμιο ρεκόρ

24 – 10 – 2005

Πεθαίνει η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks), η Αφροαμερικανή μοδίστρα που αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σ’ ένα λευκό άνδρα τη δεκαετία του ’50, γινόμενη σύμβολο του αγώνα για την κατάργηση των νόμων περί φυλετικού διαχωρισμού στις ΗΠΑ.

Η Ρόζα Παρκς
Η Ρόζα Παρκς ενώ της παίρνουν δακτυλικά αποτυπώματα

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

25 – 10 1825

Γεννιέται ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Γιόχαν Στράους (Johann Strauss – ο 2ος).

Γιόχαν Στράους ο 2ος

https://youtube.com/watch?v=IDaJ7rFg66A%3Ffeature%3Doembed

Από τα έργα του ξεχωρίζουν: «Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης», «Το σπίτι μου», «Βιεννέζικο αίμα» κ.ά

https://youtube.com/watch?v=Vh0KkW42iiY%3Ffeature%3Doembed

Έγραψε επίσης οπερέτες όπως «Δαντέλα της βασίλισσας», «Ο αθίγγανος βαρώνος», «Ο δασάρχης», «Νυχτερίδα» κ.α.

https://youtube.com/watch?v=EBLaMmxyibE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=U4J0MKsG_is%3Ffeature%3Doembed

25 – 10 – 1838

Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Ζορζ Μπιζέ, γεννημένος το 1838.

https://youtube.com/watch?v=0w_WBQHNe28%3Ffeature%3Doembed

Το αριστούργημά του, «Κάρμεν», προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο όταν ανέβηκε στη σκηνή –αλλά αποθεώθηκε διαχρονικά από το κοινό και καταξιώθηκε από το χρόνο

https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed

Άλλο μεγάλο έργο του είναι το «Αλιείς μαργαριταριών».

https://youtube.com/watch?v=pmuFOuh3QHs%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=pmuFOuh3QHs%3Ffeature%3Doembed

25 -10 –1881

Γεννιέται στη Μάλαγα της Ισπανίας ο Πάμπλο Ρουίθ (Pablo Ruiz y Picasso) γιος του Χοσέ Ρουίθ Μπλάσκο, καθηγητή του σχεδίου, και της Μαρίας Πικάσο Λόπεθ.

Εκδηλώνοντας το ταλέντο του στη ζωγραφική από πολύ νωρίς θα πραγματοποιήσει με τη βοήθεια του πατέρα του την πρώτη του Έκθεση σε ηλικία 13 ετών.

Πάμπλο Πικάσο
Ο Πάμπλο Πικάσο

Ακολούθησε το 1895 η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και το 1897 η Βασιλική Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.

Στα καφενεία, στους δρόμους, στους οίκους ανοχής και στο Μουσείο Πράδο θα ανακαλύψει τη ζωή και την ισπανική ζωγραφική και όταν μια ασθένεια θα τον στείλει για ανάρρωση το 1899 σε ένα χωριό της Καταλονίας, θα γνωρίσει τους αγρότες και θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη διαφορετικός.

Η πρώτη πράξη της αλλαγής του ήταν η χρήση του επωνύμου της μητέρας του. Είχε «γεννηθεί» ο Πάμπλο Πικάσο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Το καφενείο της Βαρκελώνης «Οι Τέσσερις Γάτοι» φιλοξένησε την πρώτη του ατομική έκθεση το Φλεβάρη του 1900, ενώ η συναισθηματική του φόρτιση εκείνο τον καιρό είχε τόσο έντονο γαλάζιο χρώμα που έδωσε το όνομά του στην «Μπλε» περίοδο της Τέχνης του από το 1901 έως το 1904.

Δεν προσπάθησε ποτέ να μιλήσει γαλλικά «σαν Γάλλος», του ήταν αρκετή η χρήση της γλώσσας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1904, περικυκλωμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τις οδηγίες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, αλλά και από τη ζωή που έσφυζε γύρω του.

Πάμπλο Πικάσο - Ζαν Κοκτώ
Ο Πάμπλο Πικάσο με τον Ζαν Κοκτώ

Η σημασία της εποχής δεν ήταν τόσο η ζωγραφική με «γήινα» και «κεραμικά» χρώματα – «Ρόδινη Περίοδος» (1905 – 1907) – όσο η συνειδητοποίηση πως η αλήθεια των πραγμάτων δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην άμεση αίσθηση για τα πράγματα, πως η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι «τέτοια» γιατί απλώς «έτσι» την αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης.

Πραγματοποιεί τη ρήξη με τον «ακαδημαϊσμό» με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» που ξεκίνησε το 1907, το άφησε ημιτελές, επανήλθε το 1925 και το παρουσίασε το 1937, ένα έργο όπου τα πρόσωπα μετατρέπονται σε σύμβολα και το ζωγραφικό έργο εν γένει παύει να είναι απλώς ένα «παράθυρο» στον ορατό κόσμο των πρώτων εντυπώσεων.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-«Φαύνοι και κατσίκα», έργο του Πάμπλο Πικάσο. Νοέμβριος 1959

Ο Πικάσο προσέφερε μια νέα «οπτική γλώσσα», ως παιδί του καιρού της και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που αποκάλυπταν αθέατες ως τότε πλευρές της πραγματικότητας.

Η ζωγραφική, πλέον, δεν αρκείται να περιγράφει το ορατό, αλλά θα προσπαθήσει να το «αναπαραστήσει» στην ολότητά του, είτε παρασταίνοντας ταυτόχρονα στην ίδια επιφάνεια τις διάφορες όψεις του (κυβισμός), είτε τις διαδοχικές φάσεις της κίνησής του (φουτουρισμός).

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Αυτοπροσωπογραφία, 1906

Ταυτόχρονα, αναζητείται η ανάδειξη εκείνων των επιμέρους στοιχείων, τα οποία ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στην έκφραση του έργου.

Έτσι προκύπτουν έργα που κινούνται σε δύο κατευθύνσεις παραστάσεων: Εκείνες που εμφανίζουν αφαιρετικά την πραγματικότητα και εκείνες που προκύπτουν από την αναδιαμόρφωση της εικόνας, τάση που ακολούθησε ο Πικάσο ( άνθρωπος – ταύρος, Κένταυρος, γυναίκα – περιστέρι) επιδιώκοντας την συνένωση του συμβολικού περιεχόμενου των αντικειμένων – μερών του πίνακα σ’ ένα ενιαίο σύμβολο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Εργοστάσιο-Horta de Ebbo (1909)

Μαζί με τον Ζορζ Μπρακ θα αναπτύξουν τον Αναλυτικό Κυβισμό (1907 – 1912), το Συνθετικό Κυβισμό (1912 – 1915) και την τεχνική του κολάζ.

Ο Πικάσο τάχθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της δημοκρατικής Ισπανίας, αποδέχθηκε τη θέση του διευθυντή του Μουσείου του Πράδο και βοήθησε να τοποθετηθούν οι συλλογές του σε ασφαλές μέρος.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Περιστέρι

Η μυθολογία της Μεσογείου με τον Μινώταυρο – θύτη και το άλογο – θύμα είναι η «πρώτη ύλη» για τον πίνακά του «Εφιάλτες και ψευτιές του Φράνκο» για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Πάμπλο Πικάσο
Σκίτσο του Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο από τον Πάμπλο Πικάσο

Στις 28 του Απρίλη 1937 η ναζιστική αεροπορία ισοπεδώνει την Γκουέρνικα και συγκλονισμένος ζωγραφίζει τον παγκοσμίως γνωστό πίνακα στον οποίο καταργείται η «αντιπαλότητα» ταύρου και αλόγου και όλα τα υποκείμενα ενέχουν τη συμβολική του θύματος.

Αν και οι δολοφόνοι δε «φαίνονται» στο έργο, «υπάρχουν» παντού.

Ο Πικάσο απέδωσε όλη την τραγικότητα του γεγονότος, χρησιμοποιώντας μαύρο, λευκό και γκρι.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Γκουέρνικα

Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ.

Όταν οι ναζί κατέλαβαν το Παρίσι στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, προσήγαγαν τον Πικάσο και ένας φασίστας αξιωματικός τού έδειξε μια φωτογραφία του πίνακα ρωτώντας τον:

– Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;

Κι ο Πικάσο απάντησε: Όχι, Εσείς!

https://youtube.com/watch?v=jc1Nfx4c5LQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1944 ο Πάμπλο Πικάσο έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, μια κίνηση τεράστιας πολιτικής και ηθικής σημασίας.

Αναδεικνύεται σε ηγετική φυσιογνωμία του Παγκοσμίου Κινήματος Ειρήνης, ενώ λόγω της δράσης του αυτής, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν του χορήγησε βίζα εισόδου στη χώρα.

Στο Κίνημα συμμετείχε ολόπλευρα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι γνώρισαν τον Πικάσο που τιμήθηκε με το Βραβείο «Στάλιν» το 1950 και το Βραβείο «Λένιν» το 1962 από το έργο του «Περιστέρι» ή έχουν δει μόνο αυτό.

https://youtube.com/watch?v=ExCQZ940Rbw%3Ffeature%3Doembed

Εργαζόμενος συνεχώς, εμβάθυνε επίσης στο έργο των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, ζωγραφίζοντας με αυστηρότητα και επινόηση μια σειρά παραλλαγών από πίνακες των Βελάσκεθ, Ντελακρουά, Κράναχ, Γκρέκο.

Απεικόνισε στο έργο του τη διαλεκτική της Ιστορίας, δημιούργησε μια νέα «οπτική γλώσσα», στρατεύθηκε στον αγώνα της εργατικής τάξης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπάθησε να απαντήσει σε τρομακτικά ερωτήματα και σε εποχές όπου βασιλεύει η χυδαιότητα της δήθεν «διαφάνειας», υπενθυμίζει συνεχώς πως για τον αληθινό καλλιτέχνη συνιστά έσχατο μαρτύριο το να «γεννά» ορατές μορφές.

https://youtube.com/watch?v=pNrYupcDlXE%3Ffeature%3Doembed

Ο Πάμπλο Πικάσο «έφυγε» στις 8 Απρίλη 1973, έχοντας δωρήσει στην ανθρωπότητα το έργο του και τις αυστηρές και βαθιές διαπιστώσεις κάθε αληθινού δημιουργού: «Ο καλλιτέχνης είναι μια πολιτική ύπαρξη. Αντιμετωπίζει τα γεγονότα που μπορεί σπαρακτικά ή ευχάριστα και αντιδρά σε αυτά με όλο του το είναι. Τι νομίζετε ότι είναι ο ζωγράφος; Ενας ανόητος που έχει μόνο μάτια;…

Κανένας πίνακας δε δημιουργήθηκε για να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για επίθεση αλλά και για άμυνα εναντίον του εχθρού».

25 – 10 – 1889

Ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,7 Ρίχτερ χτυπά τη Λέσβο, με απολογισμό 36 νεκρούς.

25 – 10 – 1893

Πεθαίνει ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης και παράλληλα ολοκλήρωσε τις μουσικές του σπουδές στο εκεί Ωδείο (1862) με έναν από τους δασκάλους του, το φημισμένο συνθέτης και πιανίστας Άντον Ρουμπινστάιν.

Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι
Πορτρέτο του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι

Εκτός από το πτυχίο της σύνθεσης, πήρε και το πτυχίο της ενορχήστρωσης. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ωδείο της Μόσχας, όπου γνώρισε τον μεγάλο δραματουργό Αλεξάντρ Οστρόβσκι.

https://youtube.com/watch?v=teojy6WjlKA%3Ffeature%3Doembed

Κορυφή καλλιτεχνικού ρεαλισμού, η μουσική του Τσαϊκόφσκι ανήκει στα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ρωσικής κουλτούρας, μαζί με τα δημιουργήματα των Πούσκιν, Ντοστογιέφσκι, Τολστόι και Τσέχοφ. Η μεγάλη ανθρωπιστική τέχνη του, που είχε καρποφόρα επίδραση σε πολλούς συνθέτες του τέλους του 19ου αιώνα, υπήρξε ανεξάντλητη πηγή υψηλών ρεαλιστικών παραδόσεων για τα προοδευτικά μουσικά δημιουργήματα. Έγραψε όλα τα είδη της κλασικής μουσικής και όλα με ιδιαίτερη επιτυχία. Μια ζωή με λίγες χαρές, πορευόμενη – κατά το ήμισυ – στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, χτυπημένη από την οικονομική ανέχεια και το άγχος της αναγνώρισης και της επιδοκιμασίας, με τα σύννεφα της μελαγχολίας να σκιάζουν τον ουρανό της. Τούτη η ζωή αντικατοπτρίστηκε στις συνθέσεις του, η «Λίμνη των Κύκνων», οι έξη συμφωνίες του, ο «Μάνφρεντ», ο «Ευγένιος Ονιέγκιν» και η «Ωραία Κοιμωμένη», που αγγίζουν τις καρδιές όλων των ανθρώπων.

Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι
Ο Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι το 1906

O Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, γιος ενός μηχανικού ορυχείων και μιας γυναίκας με πολύ εύθραυστο ψυχισμό, ήταν το «γυάλινο παιδάκι» της οικογένειάς του, που το γοήτευε από πολύ νωρίς η μουσική, ενώ πήρε τα πρώτα του μαθήματα σε ηλικία 5 ετών. Το 1854 πέθανε από χολέρα η μητέρα του και μαζί της και η παιδική ηλικία του.

https://youtube.com/watch?v=9rJoB7y6Ncs%3Ffeature%3Doembed

Το 1859 διορίστηκε διοικητικός υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης, όμως είναι η μουσική που τον απασχολεί πάντα, έτσι στις 13 Μάη 1863 παραιτήθηκε για να ζήσει πλέον από την Τέχνη. Από τα πρώτα του έργα φάνηκε το ταλέντο του, όμως η «δύσκολη» Πετρούπολη δεν του το αναγνώρισε και στις 18 Γενάρη 1866 ο Τσαϊκόφσκι βρέθηκε στη Μόσχα, όπου έπρεπε να ξεκινήσει από την αρχή.

Στις 15 Φλεβάρη 1868 ανέβηκε με εξαιρετική επιτυχία η πρώτη του Συμφωνία, ενώ με τη Δεύτερη Συμφωνία του, το 1873, αναγνωρίστηκε ως ο μεγαλύτερος Ρώσος συνθέτης.

https://youtube.com/watch?v=uZmLx4w2VHo%3Ffeature%3Doembed

Στις 4 Μάρτη 1877 πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της «Λίμνης των Κύκνων», ενώ ένας επιπόλαιος γάμος τον οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας. Παρά το προσωπικό του δράμα, ο Τσαϊκόφσκι στα 39 του κατακτά όχι μόνο τη Ρωσία, αλλά και την Ευρώπη, καθώς και τις ΗΠΑ.

Στις 30 του Ιούλη 1893 άρχισε να συνθέτει το κύκνειο άσμα του και ταυτόχρονα τη σημαντικότερη σύνθεσή του. Την 6η Συμφωνία. Είναι το έργο που περιγράφει τα αισθήματά του, την απελπισία του, την κραυγή που προαναγγέλλει το χαμό του. Τελείωσε τη σύνθεση στις 30 Αυγούστου 1893 και η τελευταία λέξη που πρόσθεσε ήταν το όνομα της 6ης. Παθητική.

Πέθανε 9 μέρες μετά την πρεμιέρα της

25 – 10 – 1939

Γεννιέται ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας, Νίκος Νικολαΐδης. Ο δημιουργός ταινιών όπως «Γλυκιά συμμορία», «Πρωινή περίπολος», «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα», «Singapore Sling», γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα.

Ο Νίκος Νικολαΐδης
Ο Νίκος Νικολαΐδης

Το 1960 γύρισε τις πρώτες μικρού μήκους ταινίες «Lacrimae Rerum» και «Άνευ όρων». Το «The Zero Years» (2006) ήταν η τελευταία του ταινία.

https://youtube.com/watch?v=zmPd-5G6KIM%3Ffeature%3Doembed

«Το «οργισμένος», δεν το δέχομαι σαν χαρακτηριστικό μου» σχολίαζε για τον τρόπο που μέρος της κριτικής αντιμετώπιζε τη δουλιά του.

«Οι νέοι θεατές μ’ αγαπούν, όχι γιατί είμαι «οργισμένος», όπως μερικοί ισχυρίζονται, αλλά γιατί οι ταινίες μου δεν τους απαγόρεψαν ποτέ να με αμφισβητήσουν».

https://youtube.com/watch?v=A-b-zQHGOkU%3Ffeature%3Doembed

25 – 10 – 1948

Με την καθοριστική συνδρομή των μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού, ιδρύεται στην Ελεύθερη Ελλάδα η Πανελλαδική Δημοκρατική Ένωση Γυναικών (ΠΔΕΓ).

Από συνδιάσκεψη της ΠΔΕΓ στην Ελεύθερη Ελλάδα
Από συνδιάσκεψη της ΠΔΕΓ στην Ελεύθερη Ελλάδα το 1949

Ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ (John Ernst Steinbeck, Jr) βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Τζον Στάινμπεκ
Ο Τζον Στάινμπεκ

Έγραψε το βραβευμένο με Βραβείο Πούλιτζερ μυθιστόρημα «Τα Σταφύλια της Οργής» (1939), τη νουβέλα «Άνθρωποι και Ποντίκια» (1937), «Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες» (1945) κ.α.

https://youtube.com/watch?v=fOuAZLA_jWQ%3Ffeature%3Doembed

25 – 10 – 1983

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επεμβαίνει στρατιωτικά στο μικρό νησιωτικό κράτος της Γρενάδα (Καραϊβική), για την οποία λίγους μήνες πριν ο πρόεδρος Ρίγκαν είχε δηλώσει ότι… «απειλεί την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών», προκαλώντας παγκόσμια θυμηδία, αλλά και οργή.

Αιχμάλωτοι κατά την Αμερικάνικη εισβολή στη Γρενάδα
Αιχμάλωτοι κατά την Αμερικάνικη εισβολή στη Γρενάδα το 1983
Ελικόπτερο των Αμερικανών εισβολέων στη Γρενάδα
Ελικόπτερο των Αμερικανών εισβολέων στη Γρενάδα το 1983

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

26 – 10 – 1957

Πεθαίνει ο μεγάλος λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης. Από πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Το 1925 έως το 1929 ταξιδεύει στην ΕΣΣΔ, τη δεύτερη φορά με πρόσκληση της κυβέρνησης για τα δεκάχρονα της Επανάστασης. Εκεί θα γνωρίσει τον Μπαρμπίς,τον Ιστράτι και τον Γκόρκι. Με τον Ιστράτι θα ταξιδέψουν στη χώρα των Σοβιέτ.

Νίκος Καζαντζάκης
Ο Ν. Καζαντζάκης κατά την επίσκεψή του στην ΕΣΣΔ 1925-1930

Ο Καζαντζάκης θα φέρει τον Ιστράτι στην Αθήνα για να τον γνωρίσει στο ελληνικό κοινό. Στις 11 Γενάρη του 1928, ο Καζαντζάκης και ο Ιστράτι θα μιλήσουν σε μια μεγάλη συγκέντρωση στο θέατρο «Αλάμπρα» υπέρ της ΕΣΣΔ. Οι ομιλίες προκαλούν διαδήλωση και ο Καζαντζάκης με τον Γληνό απειλούνται με μήνυση ως διοργανωτές. Ο δε Ιστράτι απειλείται με απέλαση.

Ο Ν. Καζαντζάκης κατά την βράβευσή του με το Βραβείο Ειρήνης το 1956
Ο Ν. Καζαντζάκης κατά την βράβευσή του με το Βραβείο Ειρήνης το 1956

Τα ταξίδια στη Ρωσία εκδόθηκαν σε δύο τόμους. Μετά τον πόλεμο ο Καζαντζάκης έφυγε στην Αγγλία και κατόπιν στη Γαλλία, ενώ τη δεκαετία του 1950 τα έργα του δέχθηκαν την μήνιν της Εκκλησίας.

26 – 10 – 2021

Άλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα συντελείται, αυτή τη φορά στην προβλήτα της COSCO.

Ο 45χρονος εργάτης Δημ΄μητρης Δαγκλής βρίσκει τραγικό θάνατο όταν διαμελίζεται στις ράγες που κινούνται οι γερανογέφυρες.

https://youtube.com/watch?v=IkZCHBpXoLQ%3Ffeature%3Doembed

Από την ώρα του δυστυχήματος σήμανε συναγερμός, στους εργαζόμενους ξεχείλιζε η οργή και ο θυμός. Σταμάτησαν όλες οι εργασίες και πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση μπροστά στην πύλη του ΣΕΜΠΟ.

Με 24ωρη απεργία απαντούν οι εργαζόμενοι της COSCO.

Η απόφαση πάρθηκε στο πλαίσιο έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ που πραγματοποιήθηκε λίγο μετά το εργατικό δυστύχημα

https://youtube.com/watch?v=-UGdvZHuqLE%3Ffeature%3Doembed

Ξεκινάει ο ηρωικός αγώνας τους που θα διαρκέσει επτά ημέρες. Κόντρα στο παγκόσμιο μεγαθήριο, την κυβέρνηση με τα άλλα αστικά κόμμαρα και την αποσιώπηση των ΜΜΕ θα βγουν νικητές, δίνοντας κουράγιο στους εργαζόμενους, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Τουρκίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας που θα σταθούν στο πλευρό τους.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

27 – 10 – 1782

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης και βιρτουόζος του βιολιού Νικολό Παγκανίνι (Niccolò Paganini).

Νικολό Παγκανίνι
Νικολό Παγκανίνι

Ήταν γιος λιμενεργάτη, ο οποίος τον ώθησε στη μουσική. Από μικρή ηλικία φάνηκε το ταλέντο του -σύντομα ξεπέρασε τους δασκάλους του κι απέκτησε φήμη. Η ζωή του ήταν γεμάτη από γυναίκες και ατέλειωτες ώρες τυχερών παιχνιδιών.

https://youtube.com/watch?v=jERzLseoAOM%3Ffeature%3Doembed

Σύντομα το όνομά του έγινε μύθος εξαιτίας των εξαιρετικών ικανοτήτων του στο βιολί, της εντυπωσιακής δεξιοτεχνίας και τεχνικής του.

https://youtube.com/watch?v=PZ307sM0t-0%3Ffeature%3Doembed

Ήταν από του πρώτους μουσικούς που τόλμησε και μάλιστα με επιτυχία να πραγματοποιήσει μεγάλες περιοδείες σε πόλεις της Ευρώπης, από το 1810 έως το 1828.

Η δεινότητά του ήταν τέτοια που άλλοι τον χαρακτήριζαν ως «μουσική θεότητα» και άλλοι ως «τσιράκι» του διαβόλου. Ήταν τόσο ξεχωριστή η μουσική του δεξιοτεχνία που πολλοί πίστευαν και διέδιδαν, ότι ο Παγκανίνι είχε πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο.

Οι συνθέσεις του περιέχουν κυρίως έργα για βιολί και ορχήστρα και μουσική δωματίου. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα Εικοσιτέσσερα Καπρίτσια.

1920

Δολοφονείται στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς επέστρεφε από τη Μόσχα, ως αντιπρόσωπος του ΣΕΚΕ στο 2ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος, ένας από τους πρωτεργάτες του επαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα και ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚΕ.

O Δημοσθένης Λιγδόπουλος
O Δημοσθένης Λιγδόπουλος

Μαζί με τον Λιγδόπουλο, δολοφονήθηκε επίσης ο κομμουνιστής-επαναστάτης Ωρίων Αλεξάκης, στέλεχος του Κόμματος των Μπολσεβίκων και εκπρόσωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς στα Βαλκάνια.

O Ωρίων Αλεξάκης
O Ωρίων Αλεξάκης

27 – 10 – 1827

Η τρίτη όπερα του Βιντσέντζο Μπελίνι (Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini), «Ο Πειρατής», κάνει πρεμιέρα στη Σκάλα του Μιλάνου.

https://youtube.com/watch?v=rhn_urd3R1U%3Ffeature%3Doembed

27 – 10 – 1946

Εκλογές στη Βουλγαρία. Το Κομμουνιστικό Κόμμα έρχεται πρώτο λαμβάνοντας το 53,9%. Ο Γκεόργκι Δημητρόφ γίνεται πρόεδρος της Βουλγαρίας.

Γκεόργκι Δημητρόφ
Ο Γκεόργκι Δημητρόφ

27 – 10 – 2013

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών ο διάσημος Αμερικανός μουσικός και συνθέτης της rock Λου Ριντ (Lewis Allen «Lou» Reed).

Λου Ριντ
Ο Λου Ριντ

Ο Ριντ υπήρξε κιθαρίστας σε μία από τις θρυλικότερες μπάντες στην ιστορία της rock, τους Velvet Underground, που θεωρούνται από τους καταλύτες αυτού του μουσικού ρεύματος, αφού ο ήχος τους επηρέασε πολλές μεταγενέστερες γενιές συγκροτημάτων.

https://youtube.com/watch?v=QYEC4TZsy-Y%3Ffeature%3Doembed

Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1942 και νεαρός μαθητής έμαθε κιθάρα και άρχισε να συμμετέχει σε σχολικά συγκροτήματα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 γνώρισε τον οργανίστα Τζον Κέιλ, με τον οποίο ίδρυσαν τους Primitive που αργότερα άλλαξαν το όνομά τους σε Warlocks και που τελικά κατέληξαν στο Velvet Underground.

https://youtube.com/watch?v=KisHhIRihMY%3Ffeature%3Doembed

Οι Velvet Underground διαλύθηκαν το 1970 οπότε ο Λου Ριντ ακολούθησε σόλο καριέρα.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

28 – 10 – 1940

Στις 3 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός Πρέσβης Ε. Γκράτσι επιδίδει στον Έλληνα δικτάτορα Ι. Μεταξά τηλεγραφική διακοίνωση, με την οποία η φασιστική κυβέρνηση της Ιταλίας, που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Βρετανία, απαιτούσε -ως «έμπρακτη» απόδειξη της ουδετερότητας της Ελλάδας- να της επιτραπεί να καταλάβει στρατιωτικά ορισμένες θέσεις στρατηγικής σημασίας επί ελληνικού εδάφους (δίχως να προσδιορίζει ποιες).

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Επίστρατοι αναχωρούν για το μέτωπο

Η επίδοση του τελεσιγράφου ήταν ουσιαστικά μια τυπική υπόθεση, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις της ιταλικής πλευράς ήταν εξωφρενικές, αόριστα διατυπωμένες, ενώ έδιναν περιθώριο μόλις 3 ωρών για την αποδοχή ή την απόρριψή τους. Η επίθεση ήταν προαποφασισμένη.

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Ο δικτάτορας Μεταξάς ανακοινώνει την έναρξη του πολέμου

Αυτό εξηγεί και την αντίδραση του Μεταξά, ο οποίος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αναγνωρίσει την κατάσταση: «Alors, c’est la guerre» [σ.σ. ώστε έχουμε πόλεμο]» ήταν η απάντηση που έδωσε στον Ιταλό Πρέσβη. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος άρχιζε.

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Ο λαός βγαίνει στους δρόμους

Η επιλογή στρατοπέδου στη νέα ενδοϊμπεριαλιστική διαμάχη που είχε ξεσπάσει δεν είχε να κάνει με τις ιδεολογικές συγγένειες της τεταρτοαυγουστιανής δικτατορίας, αλλά με τα στρατηγικά συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τους δεσμούς που είχε αναπτύξει με το βρετανικό κεφάλαιο.

Ιταλοελληνικός πόλεμος
Χαρακτικό του Τάσου για το λαϊκό ΌΧΙ του Ελληνικού λαού του 1940

«Είμεθα ουδέτεροι», δήλωνε ο Μεταξάς σε δημοσιογράφο της βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph το Μάη του 1940, «εφ’ όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία και, τις περισσότερες φορές, ό,τι κάνομε γίνεται κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας…Η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα της αγγλικής αυτοκρατορικής άμυνας. Η Ελλάς είναι έτοιμη να συμμετάσχη στην άμυνα αυτή, που είναι και άμυνα της ιδίας ακεραιότητος».

Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41
Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41, εκδ. “Σύγχρονη Εποχή”

Όπως αποδείχθηκε πάντως στην κατοχή, η αστική τάξη της χώρας μας δεν είχε καμιά διάθεση για ουσιαστική αντίσταση. Την αντίσταση την έκανε ο ίδιος ο λαός μέσα από το ΕΑΜ και με μπροστάρη το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

28 – 10 – 1943

Πεθαίνει ο γλύπτης Κώστας Δημητριάδης. Σπούδασε γλυπτική στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) με δάσκαλο το Γεώργιο Βρούτο. Το 1903 έλαβε την Αβερώφειο υποτροφία για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Μόναχο. Τον επόμενο χρόνο, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στην Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ (Académie de la Grande Chaumière) και στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts). Το 1905 άνοιξε δικό του εργαστήριο στο Παρίσι, ενώ αργότερα άνοιξε και δεύτερο εργαστήριο στο Λονδίνο.

Κώστας Δημητριάδης
Ο Κώστας Δημητριάδης

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, όχι σε αθλητικό αγώνισμα αλλά στη γλυπτική, αφού το πρόγραμμα των αγώνων περιελάμβανε και καλλιτεχνικούς αγώνες. Το έργο του «Ο δισκοβόλος» (Discobole Finlandais) κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Το έργο αυτό σήμερα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, ενώ αντίγραφό του βρίσκεται στην Αθήνα, απέναντι από το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Ο Δισκοβόλος

Το 1930 επέστρεψε στην Αθήνα και, με παρέμβαση του Ελευθέριου Βενιζέλου, διορίστηκε πρώτος διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και καθηγητής της γλυπτικής, θέση που διατήρησε έως το θάνατό του. Σ’ αυτόν οφείλεται η ίδρυση των πρώτων παραρτημάτων της Σχολής στους Δελφούς, την Ύδρα και τη Μύκονο, ενώ με δική του πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε η ελληνική συμμετοχή στην 20ή Μπιενάλε της Βενετίας το 1936.

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Η χορεύτρια (1920)

Συνεργάστηκε επίσης με τους καλλιτέχνες Φωκίωνα Ρώκ και Θωμά Θωμόπουλο για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας (1932). Το 1936 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1937 τιμήθηκε με το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1938 συμμετείχε στην Πανελλήνια Έκθεση.

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Σκεπτόμενος (1907)

Οι προτομές και τα άλλα δημόσια μνημεία που δημιούργησε ο Δημητριάδης χαρακτηρίζονται ως έργα ρεαλιστικά αντίστοιχα με άλλα έργα της εποχής του. Ωστόσο, το υπόλοιπο έργο του Δημητριάδη, το ιδιωτικό, είναι πολύ επηρεασμένο από το έργο του γάλλου γλύπτη Αύγουστου Ροντέν ως προς την επιλογή και την απόδοση των θεμάτων του. Στο ιδιωτικό του έργο, ο Δημητριάδης έδωσε έμφαση στην κίνηση και το στιγμιαίο και επεξεργάσθηκε την ανθρώπινη ανατομία σε βαθμό που να την κάνει αλληγορικό σύμβολο κατά τα πρότυπα του Ροντέν. Τέτοια έργα του ήταν «Οι νικημένοι της ζωής» (1905–1914), πολυπρόσωπη εικονογραφική σύνθεση με δώδεκα παραστάσεις που ο γλύπτης δεν ολοκλήρωσε εξαιτίας της κήρυξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο «Γυναικείος κορμός» (1920, Εθνική Πινακοθήκη, έργο 505) και η «Χορεύτρια» (1920, Εθνική Πινακοθήκη, έργο 1888).

Κώστας Δημητριάδης
Κώστας Δημητριάδης-Προτομή του Κωστή Παλαμά

28 – 10 – 1959

Χάνεται πάνω από τον ωκεανό το ελαφρύ αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ο Κουβανός επαναστάτης Καμίλο Σιενφουέγος Γορριαράν (Camilo Cienfuegos Gorriarán).
Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Κουβανικής Επανάστασης μαζί με τον Φιδέλ Κάστρο, τον Τσε Γκεβάρα, τον Ραούλ Κάστρο και τον Χουάν Αλμέιδα μεταξύ άλλων.
Ήταν γνωστός σαν «Ο “κομαντάντε”» του λαού» και ο «Ήρωας του Γιαγουαχάι (Yaguajay)».

Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος

Άκουσα τον Camilo πριν τον γνωρίσω μέσω μιας ιαχής -σύμβολο
Ήμασταν στο Alegría de Pio κιαι έμοιζε πως ήρθε το τέλος.
Εγώ πληγωμένος, σε ένα ξέφωτο και δίπλα μου ένας σύντροφος ψυχοραγούσε, ρίχνοντας τις τελευταίες του σφαίρες προτού πεθάνει…
Από κάπου ακούστηκε μια διαβολική φωνή «Είμαστε χαμένοι, πρέπει να παραδοθούμε»!.
Και μια αντρική φωνή, που την αναγνώρισα ως τη φωνή του λαού, ακούστηκε να λέει:
«¡Aqui no se rinde nadie! (¡carajo)!!» «Εδώ δεν παραδίνεται κανένας, διάβολε!»

(Λόγια του Τσε για τον Καμίλο (Camilo Cienfuegos))

 Όπως ακριβώς η ιαχή του σοβιετικού στρατιώτη στο Στάλινγκραντ «Ούτε βήμα πίσω»!

Καμίλο Σιενφουέγος
Το χαμόγελο πάντα συνόδευε τον Καμίλο Σιενφουέγος

Το 1955, 23 ετών, τραυματίστηκε σε συμπλοκή φοιτητών με τις δυνάμεις καταστολής του δικτάτορα Μπατίστα και για να αποφύγει τη σύλληψη αναγκάστηκε να διαφύγει προς τις Ηνωμένες Πολιτείες αρχικά και έπειτα προς το Μεξικό όπου γνωρίστηκε με τους αδερφούς Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο και έγινε μέλος του κινήματος «26 Ιούλη».
Το 1956 ήταν κι αυτός στο πλοίο «Γκράνμα» μαζί με Φιντέλ, Τσε, Ραούλ και τους υπόλοιπους επαναστάτες που αποβιβάστηκαν στις νοτιοδυτικές ακτές της Κούβας, ως μέρος του αντάρτικου της Σιέρα Μαέστρα για την ανατροπή του Μπατίστα.

Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος με τον Τσε και τον Φιντέλ

Επέδειξε ιδιαίτερη ανδρεία και γρήγορα πήρε τον τίτλο του Κομαντάντε (Διοικητής), ενώ τα επόμενα δύο χρόνια συνέχισε με πρωταγωνιστικό ρόλο σε γεγονότα που αποδείχτηκαν καθοριστικά για την εξέλιξη της Κούβας.

Στις 28 Οκτώβρη 1959, ο ήρωας του λαού με τον ανθρώπινο, ζεστό και εύθυμο χαρακτήρα, έχασε τη ζωή του, καθώς το αεροσκάφος που επέβαινε χάθηκε, κατά την επιστροφή του από το Κάμαγουέι όπου τον είχε στείλει ο Φιντέλ για να συλλάβει τον αποστάτη Huber Matos: ήταν μόλις 27 ετών.

Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος με τον λαό της Κούβας

Η Μαλεκόν της Αβάνας γίνεται θάλασσα λουλουδιών. Όπως κάθε χρόνο σαν σήμερα, χιλιάδες μπουκέτα λουλούδια, λευκά τριαντάφυλλα και γλαδιόλες, στολίζουν τις ακτές σ’ ολόκληρο το νησί, που θυμάται την απώλεια του Καμίλο Σιενφουέγος.

H φιγούρα – γιγαντογραφία του Camilo Cienfuegos επονομαζόμενος και «Señor de la Vanguardia» -«πρωτοπόρος»- στην πρόσοψη του Υπουργείου Συγκοινωνιών έχει στο πλάι και κάτω, τη γραφή «¡Vas bien, Fidel!» που έγραψε κι αυτή ιστορία:

Καμίλο Σιενφουέγος
H φιγούρα – γιγαντογραφία του Καμίλο Σιενφουέγος στην πρόσοψη του Υπουργείου Συγκοινωνιών

Σε μια κινητοποίηση με πλήθος κόσμου να παρακολουθεί τον Φιντέλ, τον Ιανουάριο του 1959 -είχαν μπει πια στην Αβάνα- ο Κάστρο διέκοψε την ομιλία του για να ρωτήσει (ρητορικά) τον Cienfuegos: «¿Voy bien, Camilo?» (Καλά τα πάω, Καμίλο;)
Η απάντησή του Cienfuegos «¡Vas bien, Fidel!» (καλά, Fidel!!) επαναλήφθηκε από τις χιλιάδες του συγκεντρωμένου, επαναστατημένου, ένοπλου λαού και έγινε ένα από τα σλόγκαν της επανάστασης -όπως και το περίφημο «¡Aqui no se rinde nadie (carajo)!» –εδώ κανείς δεν παραδίνεται (γαμώτο!)

28 – 10 – 1969

Δεκάδες χιλιάδες τρικ της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και του ΠΑΜ κυκλοφόρησαν για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με συνθήματα «1940-1969: Όχι στο φασισμό», «Κάτω η φασιστική Χούντα», «Όχι στο φασισμό – λευτεριά στο λαό», «Λευτεριά στους δεσμώτες αγωνιστές».

ΚΝΕ-τρικάκια
Τρικάκια της ΚΝΕ το 1969

28 – 10 – 1985

Πεθαίνει ο αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός. Οι έρευνες και οι εργασίες του καλύπτουν πολλά μνημεία της ελληνικής αρχαιότητας αλλά και των βυζαντινών και μεσαιωνικών χρόνων.

Ι. Τραυλός
Ο Ι. Τραυλός στην Ακρόπολη

Ουσιαστική ήταν και η ενασχόλησή του με τη νεοκλασική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα, όπως και η συμβολή του στην αναστήλωση αρχαίων και βυζαντινών μνημείων, καθώς και στην αποκατάσταση ιστορικών κτηρίων της Αθήνας.

28 – 10 – 2022

Πεθαίνει ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς του rock ‘n’ roll, o Τζέρι Λι Λούις (Jerry Lee Lewis).

Πολιτισμός - Μουσική - Τζέρι Λι Λιούις
Ο Τζέρι Λι Λιούις με τον Έλβις Πρίσλεϋ

Γεννήθηκε στη Λουιζάνα, το 1935. Προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, που υποθήκευσε το σπίτι της για να αποκτήσει εκείνος το πρώτο του πιάνο.

Αποβλήθηκε από το ευαγγελικό σχολείο στο οποίο φοιτούσε, με την κατηγορία ότι η μουσική που έπαιζε ήταν ασεβής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σταματήσει την εκπαιδευτική του διαδρομή και να ξεκινήσει τις live εμφανίσεις από τα 14 του.

Πολύ γρήγορα ακαθιερώθηκε με τραγούδια όπως το “Great Balls of Fire”, ενώ οι επι σκηνής εμφανίσεις του καθιέρωσαν νέο στυλ στις ροκ συναυλίες. Από τις πρώτες ηχογραφήσεις του το 1956ξεχωρίζουν αυτές με τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζόνι Κας και τον Καρλ Πέρκινς.

https://youtube.com/watch?v=F569_t2jCio%3Ffeature%3Doembed

Την ύστερη περίοδο της μουσικής του σταδιοδρομίας μεταπήδησε στη μουσική κάντρι.

Ηχογράφησε 40 στούντιο άλμπουμ, σε πολλά εκ των οποίων έκανε ντουέτα με κορυφαιους μουσικούς, όπως ο Μικ Τζάγκερ και ο Έρικ Κλάπτον.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

29 – 10 – 1940

Οι 600 περίπου κρατούμενοι κομμουνιστές της Ακροναυπλίας στέλνουν υπόμνημα στην κυβέρνηση με το οποίο καταδικάζουν τη φασιστική εισβολή και ζητούν να σταλούν στο μέτωπο για να πολεμήσουν.

Η επιστολή των Ακροναυπλιωτών κομμουνιστών
Η επιστολή των Ακροναυπλιωτών κομμουνιστών

Οι μεταξικές αρχές, όχι μόνο αρνούνται, αλλά και μετά την έλευση των Ναζί, παραδίδουν τους κρατούμενους κομμουνιστές στις δυνάμεις κατοχής, οι οποίοι θα τους χρησιμοποιήσουν ως όμηρους και θα τους εκτελεστούν ως αντίποινα για τη δράση του ΕΛΑΣ. Κάποιοι εξ αυτών ωστόσο θα καταφέρουν να δραπετεύσουν και να ενταχθούν στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση.

29 – 10 – 1986

Πεθαίνει ο ηθοποιός Μίμης Φωτόπουλος. Καταγόταν από τη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, μιας και έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. Ξεκίνησε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, αλλά την παράτησε στο δεύτερο έτος.

Μίμης Φωτόπουλος
Ο Μίμης Φωτόπουλος

Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία και αποφοίτησε. Στη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και για τη δράση του εξορίστηκε αργότερα στη Γυάρο. Ο Δεκέμβρης του 1944, η εξορία του στην Ελ Ντάμπα και οι διώξεις των ΕΑΜιτών ηθοποιών, τον σημαδεύουν. Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρίσκει πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Στα τέλη Μάρτη του 1945, παίρνει το δρόμο του γυρισμού. «Εμείς που ήρθαμε τελευταίοι» – γράφει στην αυτοβιογραφία του – «είχαμε περάσει πάνω από δυόμισι μήνες στην έρημο. Είχαμε δοκιμάσει πολλούς εξευτελισμούς, πολλούς πόνους, πολλά βάσανα. Και στα σύρματα είχαμε αφήσει ένα ματωμένο κομμάτι της ζωής μας». Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου και πρόεδρος του ΔΣ Άρματος Θέσπιδος.

Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η Μαργαρίτα Τσάλα, με την οποία απόκτησε δύο κόρες.

https://youtube.com/watch?v=YqpiqMYCc-Y%3Ffeature%3Doembed

Πρεμιέρα στη θεατρική του καριέρα έκανε στο 1932, στην παράσταση «Λοκαντιέρα», με το θίασο Κουνελάκη. Το 1952 δημιούργησε το δικό του θίασο, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Τη θεατρική του καριέρα σταμάτησε το 1984 στην επιθεώρηση «Μια στο Καστρί και μια στο πέταλο», μαζί με τον Λάκη Λαζόπουλο.

Μίμης Φωτόπουλος
Έργο του Μίμη Φωτόπουλου

Λαμπρή ήταν και η καριέρα του στον κινηματογράφο. Συνολικά έλαβε μέρος σε 101 ταινίες, σε δύο από τις οποίες είχε γράψει και το σενάριο. Πρώτη του ταινία ήταν το 1948 στη «Μαντάμ Σουσού». Από τις μεγάλες επιτυχίες του θεωρούνται οι ταινίες «Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές», «Κάλπικη Λίρα», «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», «Ο Πατούχας», «Το σωφεράκι», «Ο γρουσούζης» κ.ά. Εμφανίστηκε, επίσης, και στην τηλεοπτική σειρά «Ο θείος μας ο Μίμης» (1984). Το λογοτεχνικό του ταλέντο, μας χάρισε πέντε ποιητικές συλλογές, τρία αυτοβιογραφικά βιβλία και δύο θεατρικά έργα. Ασχολήθηκε ακόμα και με τη ζωγραφική, με την τεχνική του κολάζ και μάλιστα με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, τη χρήση «ψηφίδων» από γραμματόσημα με τις οποίες έφτιαξε μεγάλο αριθμό ζωγραφικών πινάκων.

https://youtube.com/watch?v=oq5pMu-HPIs%3Ffeature%3Doembed

Παρά τη λαμπρή του καριέρα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, το 1981, όταν θέλησε να συνταξιοδοτηθεί, δε στάθηκε δυνατόν. Είχε μόνο 1.400 ένσημα, που δεν αρκούσαν ούτε για τη μικρότερη σύνταξη. Έπρεπε να δουλέψει άλλα πέντε χρόνια για να συμπληρώσει τη βάση. Δούλεψε.

Μίμης Φωτόπουλος
Ο Μίμης Φωτόπουλος σε θεατρική παράσταση

Τα συντάξιμά του συμπληρώθηκαν δια της βίας με τις τελευταίες ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις του και με μια τιμητική σύνταξη από το ΥΠΠΟ, που όμως δε χάρηκε παρά ελάχιστα, αφού τα προβλήματα υγείας του τον πρόδωσαν.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

30 – 10 – 1888

Γεννιέται ο τέσσερις φορές ολυμπιονίκης αθλητής του στίβου Κώστας Τσικλητήρας.

Κώστας Τσικλητήρας
Ο Κώστας Τσικλητήρας το 1912

30 – 10 – 1896

Γεννιέται ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης. Από το 1912 δημοσιεύει ποιήματα σε διάφορα παιδικά περιοδικά. Δεκαεπτά χρονών πηγαίνει στην Αθήνα και γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στα τέλη του 1917 πήρε το πτυχίο του. Στη συνέχεια, επιχείρησε να ασκήσει το δικηγορικό επάγγελμα, αλλά η έλλειψη πελατείας τον ανάγκασε να ζητήσει δημόσιο διορισμό. Έτσι διορίστηκε υπάλληλος και αρχίζουν μεταθέσεις στην επαρχία. Αισθανόμενος απέχθεια για την κρατική γραφειοκρατία, την καυτηριάζει συχνά. Γνωρίζει έτσι τη μιζέρια και την ανία της και αυτό του στοιχίζει και τον πληγώνει βαθιά.

Ο Κώστας Καρυωτάκης
Ο Κώστας Καρυωτάκης

Το Φλεβάρη του 1919 εκδίδει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων», ενώ ακολουθούν και οι επόμενες ποιητικές συλλογές. Στο μεταξύ θα γνωριστεί και θα συνδεθεί με την Μαρία Πολυδούρη. Το Φλεβάρη του 1928 αποσπάται στην Πάτρα και τον Ιούνιο στην Πρέβεζα. Στις 20 Ιουλίου αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του. Αποπειράται να αυτοκτονήσει, πέφτοντας γυμνός στη θάλασσα αλλά δεν τα καταφέρνει. Το πρωί της επομένης, απτόητος, φυτεύει μια σφαίρα στην καρδιά του.

30 – 10 – 1944

Τμήματα της ΧΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν την Θεσσαλονίκη.

Ο Ευρ. Μπακιρτζής επικεφαλής της ΧΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ που μπαίνει στην Θεσσαλονίκη
Ο Ευρ. Μπακιρτζής επικεφαλής της ΧΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ που μπαίνει στην Θεσσαλονίκη
Από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης
Από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

30 – 10 – 1945

Πάνω από 150.000 λαού της Θεσσαλονίκης γιορτάζουν την απελευθέρωση της πόλης από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Παρακρατικοί ανοίγουν πυρ κατά των συγκεντρωμένων, δολοφονούν 1 και τραυματίζουν 8.

Το φύλλο του «Ριζοσπάστη», με ρεπορτάζ για την επίθεση το 1945
Το φύλλο του «Ριζοσπάστη», με ρεπορτάζ για την επίθεση το 1945

30 – 10 – 1956

Η Αγγλία και η Γαλλία επιδίδουν τελεσίγραφο στο Κάιρο και το Τελ-Αβίβ για τον τερματισμό των εχθροπραξιών και την αποχώρηση των στρατευμάτων από την περιοχή της διώρυγας του Σουέζ. Το τελεσίγραφο απορρίφθηκε. Την επομένη αγγλο-γαλλικά αεροσκάφη επιχειρούν βομβαρδισμούς αιγυπτιακών αεροδρομίων.

.

30 – 10 – 1960

Γεννιέται ο Αργεντινός ποδοσφαιριστής Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Φράνκο (Diego Armando Maradona), ο οποίος οδήγησε τη χώρα του στη νίκη στον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1986.

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Φράνκο
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Φράνκο το 2012

https://youtube.com/watch?v=VmyssDtOiLM%3Ffeature%3Doembed

30 – 10 – 1988

Πεθαίνει ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης.

Ο Τάσος Λειβαδίτης
Ο Τάσος Λειβαδίτης

Μαζί με άλλους της γενιάς του, άφησε τα πρώτα του γραπτά ίχνη, πάνω στους τοίχους της αδούλωτης πολιτείας, γράφοντας συνθήματα, παλεύοντας μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης.

https://youtube.com/watch?v=wBiZgZ5KFvo%3Ffeature%3Doembed

Την τετραετία 1948-1952, εξορίστηκε για τις πολιτικές του ιδέες στον Μούδρο, στον Αϊ – Στράτη και τη Μακρόνησο.

https://youtube.com/watch?v=BfyrN9uWEpA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=BfyrN9uWEpA%3Ffeature%3Doembed

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω…»

(Από το ποίημα του Τ. Λειβαδίτη «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»)

https://youtube.com/watch?v=v1tGKJuCoE4%3Ffeature%3Doembed

30 – 10 – 2009

Πεθαίνει σε ηλικία 100 ετών, ο Κλοντ Λεβί -Στρος (Claude Lévi-Strauss), που χαρακτηρίστηκε πολλάκις «πατέρας της σύγχρονης ανθρωπολογίας και πρωτεργάτης του στρουκτουραλισμού στην επιστημονική ερευνητική μεθοδολογία».

Κλοντ Λεβί -Στρος
Ο Κλοντ Λεβί -Στρος

Ο Λεβί -Στρος, που αρχικώς σπούδασε φιλοσοφία και το έργο του θεωρείται θεμέλιο οποιασδήποτε ανθρωπολογικής μελέτης, δίδαξε στο φημισμένο «Κολέγιο της Γαλλίας» μεταξύ 1959 – 1982 και ήταν ισόβιο μέλος της γαλλικής Ακαδημίας από το 1973.

30 – 10 – 2013

Πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών ο σεναριογράφος Νίκος Φώσκολος.

Νίκος Φώσκολος
Ο Νίκος Φώσκολος

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά δούλεψε σε διάφορες εφημερίδες ως δημοσιογράφος στον τομέα του ελεύθερου και του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ, ενώ στη συνέχεια υπέγραψε τα σενάρια πολλών ταινιών στον κινηματογράφο αλλά και σε πολλά τηλεοπτικά σίριαλ.

https://youtube.com/watch?v=RRz4NhBCPuc%3Ffeature%3Doembed

Υπέγραψε το σενάριο για περισσότερες από εβδομήντα ταινίες, μεταξύ των οποίων: «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», «Κατηγορώ τους ανθρώπους», «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Κονσέρτο για πολυβόλα», «Ορατότης μηδέν», κ.ά.

30 – 10 – 2019

«Φεύγει» από τη ζωή, σε ηλικία 85 ετών, ο Γιάννης Σπανός, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες, που έχει βάλει την υπογραφή του σε πολλά αγαπημένα τραγούδια.

Ο Γιάννης Σπανός
Ο Γιάννης Σπανός

«Σαν με κοιτάς», «Οδός Αριστοτέλους», «Σπασμένο καράβι», «Στην Αλάνα», «Μαρκίζα», «Μια Κυριακή», «Ιδανικός και ανάξιος εραστής» και τόσα ακόμη.

https://youtube.com/watch?v=O6nLChp_lfI%3Ffeature%3Doembed

Γεννήθηκε στο Κιάτο, όπου ξεκίνησε και σπουδές πιάνου. Καθώς δούλευε ως πιανίστας στη Σχολή Χορού Ηρώς Σισμάνη, έπαθε ζημιά στα δάχτυλά του, γιατί έπαιζε ατελείωτες ώρες. Μετά από αυτό το γεγονός και με προτροπή του πατέρα του, πάει στο εξωτερικό. Πρώτα Γερμανία, στη συνέχεια Λονδίνο και μετά Παρίσι: «Ο τρίτος σταθμός μου και σημαδιακός. Αισθάνθηκα ότι εκεί ανήκω. Όλη η ψυχοσύνθεσή μου ταίριαζε με το γαλλικό τραγούδι, με τη γαλλική έκφραση, τη γαλλική γλώσσα», όπως είχε εκμυστηρευτεί στο «Μονόγραμμα» του Γιώργου Σγουράκη.

https://youtube.com/watch?v=1IcKNq5qiu0%3Ffeature%3Doembed

Τον εντυπωσιάζει η αριστερή όχθη του Σηκουάνα, εκεί που σύχναζαν οι Γάλλοι καλλιτέχνες. Γνωρίζει τις μπουάτ και βρίσκει δουλειά ως πιανίστας. Συνεργάστηκε με αστέρια της γαλλικής καλλιτεχνικής σκηνής, όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, η Ζιλιέτ Γκρεκό, ο Σερζ Γκενσμπούρ κ.ά., ενώ μελοποίησε και Γάλλους ποιητές.

https://youtube.com/watch?v=-NQGbL1mlGU%3Ffeature%3Doembed

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 επιστρέφει στην Ελλάδα. Το πρώτο του ελληνικό τραγούδι ήταν «Μια αγάπη για το καλοκαίρι» σε στίχους του Γιώργου Παπαστεφάνου και τη φωνή της 17χρονης, τότε, Καίτης Χωματά. Αυτό το ιδιαίτερο μουσικό ύφος που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, ονομάστηκε «Νέο Κύμα». Τον όρο αυτό – μετάφραση του γαλλικού «Nouvelle Vague» – τον ανέφερε ο ίδιος ο Γιάννης Σπανός στον Αλέκο Πατσιφά της Lyra, στον οποίο άρεσε και τον καθιέρωσε. Ο Μιχάλης Βιολάρης, η Αρλέτα, ο Γ. Πουλόπουλος και πολλές ακόμα νέες φωνές, που δεν είχαν συνδεθεί με άλλο ήχο, συνεργάζονται μαζί του.

https://youtube.com/watch?v=TIJLyfJjpoY%3Ffeature%3Doembed

Η καλλιτεχνική και συνθετική του δραστηριότητα καλύπτει όλους τους τομείς της μουσικής όλες αυτές τις δεκαετίες. Συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες τραγουδιστές (Γ. Μπιθικώτσης, Σ. Κόκοτας, Β. Μοσχολιού, Γ. Νταλάρας, Χ. Αλεξίου, Τ. Τσανακλίδου, Μ. Μητσιάς κ.ά.), καθώς και με μερικούς από τους μεγαλύτερους Έλληνες στιχουργούς, Λ. Παπαδόπουλο, Μ. Ελευθερίου, Πυθαγόρα, Γ. Παπαστεφάνου. Ορόσημα στην πορεία του θεωρούνται οι τρεις «Ανθολογίες», στις οποίες μελοποίησε Έλληνες ποιητές.

https://youtube.com/watch?v=34UJZ0nlk60%3Ffeature%3Doembed

Και όπως έχει πει και ο ίδιος: «Αυτή είναι η αίσθηση της απόλυτης τέχνης, η άρνηση στο εύκολο. Να επιλέγεις το δύσκολο και σπουδαίο τραγούδι και στίχος, μουσική, ερμηνεία να γίνονται ένα πράγμα εκείνη τη στιγμή, σαν ένα θεατρικό μονόπρακτο που δεν επαναλαμβάνεται»…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

31 -10 –1888

Γεννιέται ο συγγραφέας και ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης. «Η κομμουνιστική κοινωνία είναι το τελευταίο ατού της ταλαιπωρημένης ανθρωπότητας. Αν αποτύχει και σ’ αυτό, δεν της μένει παρά να επιστρέψει στο σκοτάδι και στην αποκτήνωση». Αυτήν την αλήθεια διατύπωσε στα 1932 με σαφήνεια ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης . Το αξιοπερίεργο είναι ότι δεν την διατύπωσε ένας αγωνιστής κομμουνιστής, αλλά ένας μεγαλοαστός εστέτ, ένας Αθηναίος δανδής, ένας ρομαντικός ποιητής, που έδωσε τέλος στη ζωή του, κουρασμένος από τη σκληρή πραγματικότητα του καιρού του. Τα ερωτήματα που εγείρονται από μια τέτοια αντιφατική στάση, δεν είναι εύκολο να απαντηθούν, αν δεν επιχειρήσουμε να εξετάσουμε τις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν τη ζωή του ποιητή, σε σχέση με τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής του.

O Ναπολέων Λαπαθιώτης
O Ναπολέων Λαπαθιώτης

Μοναχογιός του Λεωνίδα Λαπαθιώτη, ανώτερου αξιωματικού που συμμετείχε ενεργά με το Κόμμα των Φιλελευθέρων στην πολιτική ζωή του τόπου, και της Βασιλικής Παπαδοπούλου, ανιψιάς του Χαρίλαου Τρικούπη, μεγάλωσε σε ένα στοργικό οικογενειακό περιβάλλον και πήρε εξαιρετική για την εποχή του μόρφωση. Αν και ήταν πτυχιούχος της Νομικής, δεν χρειάστηκε ποτέ να ασκήσει κανένα επάγγελμα, αλλά αφοσιώθηκε στην Τέχνη. Ανήκε, επομένως, στους λίγους προνομιούχους νέους της αστικής κοινωνίας, που η καλή οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους επέτρεπε μια τέτοια επιλογή. Ωραιοπαθής, μποέμ, θαυμαστής του Οσκαρ Ουάιλντ και των απόψεών του, ήταν ο εκλεκτός των αθηναϊκών σαλονιών και ταυτόχρονα ο νυκτόβιος περιπατητής των αθηναϊκών δρόμων. Αν και πολυγραφότατος, με μεγάλη δυσκολία δημοσίευε τα έργα του. Την πρώτη και μοναδική ποιητική του συλλογή την εξέδωσε το 1939, πέντε χρόνια πριν την αυτοκτονία του. Στη διάρκεια της Κατοχής, έχοντας χάσει και τους δυο γονείς του, ζει ξεχασμένος, εξαθλιωμένος και εθισμένος πλέον στα ναρκωτικά στο σπίτι του στα Εξάρχεια. Εχει ξεπουλήσει την οικογενειακή περιουσία και ένα μεγάλο μέρος της εξαιρετικής βιβλιοθήκης του. Τα ξημερώματα της 8ης Γενάρη 1944, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης αυτοκτόνησε με περίστροφο σε ηλικία 56 ετών. Η κηδεία του έγινε με έρανο της «Νέας Εστίας». Ο ποιητής δεν άντεχε πια να ζει μέσα στα αδιέξοδά του. Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο εξαθλίωσης και απόγνωσης, ώστε ένιωθε ότι η ζωή δεν είχε να του δώσει τίποτα πια. «Από κούραση και όχι από φτώχεια», μας λέει ο Βάρναλης, αυτοκτόνησε ο ποιητής. Κι είχε απόλυτο δίκιο, μιας και ο Λαπαθιώτης, ευνοημένος από την τύχη, πίστεψε ότι αυτή η εύνοια δεν θα είχε τέλος και αναζητούσε το ακατόρθωτο.

31 – 10 – 1918

Πεθαίνει ο Αυστριακός ζωγράφος Έγκον Σίλε (Egon Schiele).

Έγκον Σίλε
Ο Έγκον Σίλε

Ήταν προστατευόμενος του Γκούσταβ Κλιμτ και ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους πορτραίτων του 20ου αιώνα.

Έγκον Σίλε
Έγκον Σίλε-Καθιστή γυναίκα με ανασηκωμένα πόδια 1917

Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται κυρίως από ένταση. Χαρακτηρίστηκε επίσης ως ζωγράφος του εξπρεσιονισμού, ωστόσο είχε και επιρροές από την Αρ Νουβό.

Έγκον Σίλε
Έγκον Σίλε-Ο θάνατος κι ο άντρας, 1911

1922

31 -10 – 1940

Ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης απευθύνει από τα κρατητήρια της Ασφάλειας το περίφημο Ανοιχτό Γράμμα του καλώντας τον ελληνικό λαό σε αντίσταση κατά του φασίστα εισβολέα:

Το γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη
Το γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη

«Προς το λαό της Ελλάδας.

Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα, με σκοπό να την υποδουλώσει και να την εξανδραποδίσει. Σήμερα, όλοι οι Ελληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα, ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούρια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα ‘ναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.

Αθήνα, 31 του Οχτώβρη 1940,

Νίκος Ζαχαριάδης

Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ».

31 – 10 – 1993

Πεθαίνει ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Φεντερίκο Φελίνι (Federico Fellini) .

Φεντερίκο Φελίνι
O Φεντερίκο Φελίνι

Από παιδί είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον κόσμο των σαλτιμπάγκων, των μαριονετών, του μιούζικ χολ. Καθοριστική για τη ζωή του, αλλά και ορισμένες ταινίες του θα είναι η αυστηρή εκπαίδευση του πάτερ Καρισίμι στο κολέγιο του Φανό. Γοητεύεται από ιστορίες φανταστικές πέρα από την πραγματικότητα, καθώς και από πρόσωπα και φιγούρες περιθωριακές και εκκεντρικές.

https://youtube.com/watch?v=CucHyXsxCU8%3Ffeature%3Doembed

Αλώστε, είναι ενδεικτικό ότι σε πολλές ταινίες του, πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν κλόουν, νάνοι, τρελοί του χωριού. Ο μεγάλος δημιουργός προσέγγισε τον κόσμο του κινηματογράφου μέσα από τη γελοιογραφία και το σκίτσο, από τότε που ήταν στα θρανία. Αφού για ένα διάστημα δούλεψε στα καφενεία του Ρίμινι, φτιάχνοντας τα πορτρέτα των πελατών. Με την ταινία «Οι Βιτελόνι», που γύρισε το 1953, θα γνωρίσει την πρώτη του επιτυχία στο χώρο του κινηματογράφου. Τα έργα του συνδυάζουν όνειρα, φαντασία και πάθος.

https://youtube.com/watch?v=kacObYNCaEM%3Ffeature%3Doembed

Το 1954 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και το 1960 τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1956, το 1961 και το 1974 κέρδισε το βραβείο της Ένωσης Κριτικών της Νέας Υόρκης.

https://youtube.com/watch?v=7u6VLEezxlQ%3Ffeature%3Doembed

Πήρε τέσσερις φορές, το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας: το 1956 για το «Λα Στράντα», το 1957 για το «Οι νύχτες της Καμπίρια», το 1963 για το «8 ½» και το 1974 για το «Θυμάμαι» και προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τις ταινίες: «Γλυκιά ζωή» το 1961, «8 ½» το 1963, «Σατυρικόν» το 1970 και «Θυμάμαι» το 1975. Το 1993 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε Τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο του έργου του.

30 – 10 – 2011

Οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» στον Ασπρόπυργο απαντούν στους εκβιασμούς και τις απειλές της εργοδοσίας για μειώσεις μισθών και απολύσεις με την κήρυξη απεργίας διαρκείας

9μηνη Απεργία στη Χαλυβουργία το 2011
Απεργοί συγκεντρωμένοι στην πύλη του εργοστασίου

Εναντίον τους επιστρατεύτηκε κάθε μέσο που είχε στη διάθεσή της η εργοδοσία, η απειλή της πείνας και της ανεργίας, τα αστικά ΜΜΕ που χυδαία συκοφαντούσαν τον αγώνα τους και βεβαίως η κρατική καταστολή, τα ΜΑΤ.

9μηνη Απεργία στη Χαλυβουργία το 2011
Η κυβέρνηση στο πλευρό των εργοδοτών, προσπάθησε με τη βία να σπάσει τον δίκαιο Αγώνα των Χαλυβουργών

Παρόλα αυτά, η ηρωική απεργία των χαλυβουργών θα διαρκέσει 9 ολόκληρους μήνες, με τη συνδρομή και ενός πρωτοφανούς κύματος ταξικής αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε στις γραμμές της εργατικής τάξης της χώρας μας, αλλά και διεθνώς.

9μηνη Απεργία στη Χαλυβουργία το 2011
Οι εργάτες με τις οικογένειές τους στο εργοστάσιο

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΠΟΛΙΤΙΚΗ→ΠΟΛΙΤΙΚΗ


4 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Σε κάθε ιστορική επέτειο για το Κομμουνιστικό κίνημα — ειδικά όσον αφορά στους ηγέτες του — η μνήμη γίνεται ένα με το σήμερα . Γιατί το έργο τους είναι υλική δύναμη για το μέλλον της ιστορικής εξέλιξης . Δύναμη που συμβάλλει στη διαμόρφωση και στην ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης . Ένας τέτοιος λοιπόν ηγέτης , Κομμουνιστής και επαναστάτης ήταν ο Τσε Γκεβάρα , που σαν σήμερα το 1967 έπεσε από τα βόλια των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών .
Ο Τσε υπηρέτησε την Κουβανέζικη Επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση και αν βρέθηκε . Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας , ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάστασή , ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική .
Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη του1967 ο Τσε πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο κατεστραμμένο , συνελήφθη και κατ’ απαίτηση των Αμερικανών δολοφονήθηκε την επομένη . Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο και τελικά η θέση αποκαλύφθηκε στις 28 Ιούνη του 1997. Τιμή και δόξα στο μεγάλο επαναστάτη Τσε Γκεβάρα . HASTA LA VICTORIA SIEMPRE .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Καλημέρα!
Στις 12 Οκτώβρη του 1944 Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Αθήνα και μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους της Αθήνας . Το νέο ότι οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν το πρωί (9.45 ) από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία , έκανε αστραπιαία , στόμα με στόμα , το γύρο της πρωτεύουσας . 《ΛΕΥΤΕΡΙΆ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ! Η ΑΘΉΝΑ ΓΙΟΡΤΆΖΕΙ 》,γράφει ο Ριζοσπάστης την επόμενη μέρα . 《Χάθηκε 》σημειώνονταν στο ρεπορτάζ το 《βρωμερό κουρέλι του φασισμού από την Ακρόπολη( ….) .Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή , το στιλέτο του προδότη (…..) ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει την Νίκη της (….) Διαδηλώσεις που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα ξεχύνονται από παντού . Από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια (….) Και πάνω απ ‘ όλα μία φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα (…) . ΕΑΜ! ΕΑΜ! 》. Το 1946 η τότε κυβέρνηση απαγορεύει τον εορτασμό της επετείου της απελευθέρωσης της Αθήνας .
Η μέρα της
απελευθέρωσης της Αθήνας από τον γερμανικό ζυγό αποτελεί οπωσδήποτε ένα σημαντικό γεγονός , παρά το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη το ΕΑΜικό κίνημα δρούσε σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης . Μάλιστα αυτό το διάστημα μόνος του ο ΕΛΑΣ Αθήνας – Πειραιά ” μπορούσε αν έπαιρνε εντολή να καταλάβει σε μία ώρα το κέντρο και όλη την Αθήνα ” ( Σπύρος Α . Κωτσάκης (Νέστωρας ) .Τέτοια εντολή όπως είναι γνωστό , δεν υπήρξε . ( Ριζοσπάστης 6 -10 -2018 ) . Φυσικά όλα αυτά με την προυπόθεση ότι το ΚΚ θα έθετε στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της επίλυσης της αντίθεσης “ποιός – ποιόν” παίρνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα βάσει σχεδίου . Γιατί δεν συναίβει αυτό πολλά μπορεί να ειπωθούν . Το μόνο που δεν μπορεί να ειπωθεί και να αμφισβητηθεί είναι το γεγονός ότι το ΕΑΜικό κίνημα υπό την καθοδήγηση του Κόμματος της εργατικής τάξης του ΚΚΕ έδωσε ένα τίμιο αγώνα όχι μόνο ενάντια στον κατακτητή αλλά και στον εσωτερικό αντίπαλο τα “τάγματα ασφαλείας” , συμβάλλοντας στο τσάκισμα του φασισμού διεθνώς .
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι δεν αρκεί η απελευθέρωση μόνο από τον κατακτητή , αλλά θα πρέπει να συνοδεύεται και από την απελευθέρωση από τη μισθωτή σκλαβιά , από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος .
Μόνο τότε περνάς από τη σκλαβιά στο βασίλειο της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Μνήμη σήμερα (1985 )του χαράκτη Τάσσου Αλεβίζου .
Ο Τάσσος χάραξε ανεξίτηλα στη μνήμη μας τις μεγάλες ώρες της ταξικής πάλης στη χώρα μας, έκανε εικόνες τις ιδέες μας για τον κόσμο που θέλουμε να φτιάξουμε, έδωσε σχήμα και μορφή στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, όπως ο Ρίτσος του έδωσε τη φωνή του. Το έργο του είναι ο πιο σύντομος δρόμος για να φτάσουμε σ΄ό,τι ανώτερο κρύβει η λαϊκή ψυχή.
Η στράτευσή του στο ΚΚΕ όχι μόνο δεν κατέστρεψε την Τέχνη του, αλλά ίσα – ίσα πυροδοτούσε την ανανέωσή της.
Ο ρεαλισμός της δεν την αποστείρωσε, αλλά την έκανε να μιλά στο μυαλό και την καρδιά με τρόπο που ποτέ κανένας από όσους καλλιτέχνες αναζητούν ταυτότητα στον εσωτερικό τους κόσμο και την επιφοίτηση της μορφής, δεν θα μπορέσει να το κάνει.
Μνήμη σήμερα (1985 )του χαράκτη Τάσσου Αλεβίζου .
Ο Τάσσος χάραξε ανεξίτηλα στη μνήμη μας τις μεγάλες ώρες της ταξικής πάλης στη χώρα μας, έκανε εικόνες τις ιδέες μας για τον κόσμο που θέλουμε να φτιάξουμε, έδωσε σχήμα και μορφή στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, όπως ο Ρίτσος του έδωσε τη φωνή του. Το έργο του είναι ο πιο σύντομος δρόμος για να φτάσουμε σ΄ό,τι ανώτερο κρύβει η λαϊκή ψυχή.
Η στράτευσή του στο ΚΚΕ όχι μόνο δεν κατέστρεψε την Τέχνη του, αλλά ίσα – ίσα πυροδοτούσε την ανανέωσή της.
Ο ρεαλισμός της δεν την αποστείρωσε, αλλά την έκανε να μιλά στο μυαλό και την καρδιά με τρόπο που ποτέ κανένας από όσους καλλιτέχνες αναζητούν ταυτότητα στον εσωτερικό τους κόσμο και την επιφοίτηση της μορφής, δεν θα μπορέσει να το κάνει.
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Κι όταν πεθάνω και δε θάμαι ούτε λίγη σκόνη πια μέσα στους δρόμους σας ,
τα βιβλία μου στέρεα και απλά , θα βρίσκουν πάντοτε μία θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια , ανάμεσα στο ψωμί και τα εργαλεία του λαού .
Πέρασαν κιόλας τριάντα πέντε χρόνια και τα βιβλία σου , στέρεα και απλά , κατέχουν πάντοτε μία θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια μας , για να μπορούμε να διαβάζουμε και να ονειρεύομαστε από το τεράστιο έργο σου , που άφησες παρακαταθήκη στις νέες γενιές , που θα θελήσουν να έρθουν σε επαφή με αυτό .
Και εγώ
ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος.
Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη…
Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα.
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών.
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δως μου το χέρι σου…
Δως μου το χέρι σου…
Ο Τάσος Λειβαδίτης , ο οποίος σαν σήμερα το 1988 έκανε το άλμα στην αθανασία , υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της χώρας μας .
Μαζί με άλλους της γενιάς του , άφησε τα πρώτα του γραπτά ίχνη, πάνω στους τοίχους της Αδήλωτης Πολιτείας , γράφοντας συνθήματα , παλεύοντας μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης .
Την τετραετία 1948 – 1952 εξορίστηκε για τις πολιτικές ιδέες στο Μούδρο , στον Αη Στράτη και την Μακρόνησο .
https://youtu.be/uXtMEDx4fTQ
Το 1953 ο Τάσος Λειβαδίτης δημοσιεύει το ” Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου ” που είχε χαρακτηρισθεί το “λαϊκό ανάγνωσμα της αριστεράς “. Για το έργο αυτό του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία . Το βιβλίο αργότερα κατασχέθηκε με αιτία το Φιλιρεινικό περιεχόμενο . Το 1955 ο ποιητής , θα δικαστεί για το συγκεκριμένο έργο και η δίκη του θα αποκτήσει Πανελλήνιο ενδιαφέρον . Στο εδώλιο , ο ποιητής με αξιοπρέπεια , ανθρωπιά και συναίσθηση της πνευματικής ευθύνης , διατυπώνει το σκοπό της τέχνης , πείθοντας το ακροατήριο και τους δικαστές και αθωώνεται .
Για το συγκεκριμένο ποίημα ο Μάρκος Αυγέρης Θ ‘ αναφέρει ότι είναι μια κραυγή ελπίδας και προσδοκίας, που ανεβαίνει μέσα από τους σημερινούς , τάφους των ηρωικών μαρτύρων .
https://youtu.be/dKzCE251Gq0
https://youtu.be/aDa37wzx-JQ
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

ΖΩΓΡΑΦΟI

25 – 10 – 1881

Γεννιέται στη Μάλαγα της Ισπανίας ο Πάμπλο Ρουίθ (Pablo Ruiz y Picasso) γιος του Χοσέ Ρουίθ Μπλάσκο, καθηγητή του σχεδίου, και της Μαρίας Πικάσο Λόπεθ.

Εκδηλώνοντας το ταλέντο του στη ζωγραφική από πολύ νωρίς θα πραγματοποιήσει με τη βοήθεια του πατέρα του την πρώτη του Έκθεση σε ηλικία 13 ετών.

Πάμπλο Πικάσο
Ο Πάμπλο Πικάσο

Ακολούθησε το 1895 η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και το 1897 η Βασιλική Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.

Στα καφενεία, στους δρόμους, στους οίκους ανοχής και στο Μουσείο Πράδο θα ανακαλύψει τη ζωή και την ισπανική ζωγραφική και όταν μια ασθένεια θα τον στείλει για ανάρρωση το 1899 σε ένα χωριό της Καταλονίας, θα γνωρίσει τους αγρότες και θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη διαφορετικός.

Η πρώτη πράξη της αλλαγής του ήταν η χρήση του επωνύμου της μητέρας του. Είχε «γεννηθεί» ο Πάμπλο Πικάσο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Το καφενείο της Βαρκελώνης «Οι Τέσσερις Γάτοι» φιλοξένησε την πρώτη του ατομική έκθεση το Φλεβάρη του 1900, ενώ η συναισθηματική του φόρτιση εκείνο τον καιρό είχε τόσο έντονο γαλάζιο χρώμα που έδωσε το όνομά του στην «Μπλε» περίοδο της Τέχνης του από το 1901 έως το 1904.

Δεν προσπάθησε ποτέ να μιλήσει γαλλικά «σαν Γάλλος», του ήταν αρκετή η χρήση της γλώσσας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1904, περικυκλωμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τις οδηγίες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, αλλά και από τη ζωή που έσφυζε γύρω του.

Πάμπλο Πικάσο - Ζαν Κοκτώ
Ο Πάμπλο Πικάσο με τον Ζαν Κοκτώ

Η σημασία της εποχής δεν ήταν τόσο η ζωγραφική με «γήινα» και «κεραμικά» χρώματα – «Ρόδινη Περίοδος» (1905 – 1907) – όσο η συνειδητοποίηση πως η αλήθεια των πραγμάτων δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην άμεση αίσθηση για τα πράγματα, πως η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι «τέτοια» γιατί απλώς «έτσι» την αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης.

Πραγματοποιεί τη ρήξη με τον «ακαδημαϊσμό» με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» που ξεκίνησε το 1907, το άφησε ημιτελές, επανήλθε το 1925 και το παρουσίασε το 1937, ένα έργο όπου τα πρόσωπα μετατρέπονται σε σύμβολα και το ζωγραφικό έργο εν γένει παύει να είναι απλώς ένα «παράθυρο» στον ορατό κόσμο των πρώτων εντυπώσεων.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-«Φαύνοι και κατσίκα», έργο του Πάμπλο Πικάσο. Νοέμβριος 1959

Ο Πικάσο προσέφερε μια νέα «οπτική γλώσσα», ως παιδί του καιρού της και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που αποκάλυπταν αθέατες ως τότε πλευρές της πραγματικότητας.

Η ζωγραφική, πλέον, δεν αρκείται να περιγράφει το ορατό, αλλά θα προσπαθήσει να το «αναπαραστήσει» στην ολότητά του, είτε παρασταίνοντας ταυτόχρονα στην ίδια επιφάνεια τις διάφορες όψεις του (κυβισμός), είτε τις διαδοχικές φάσεις της κίνησής του (φουτουρισμός).

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Αυτοπροσωπογραφία, 1906

Ταυτόχρονα, αναζητείται η ανάδειξη εκείνων των επιμέρους στοιχείων, τα οποία ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στην έκφραση του έργου.

Έτσι προκύπτουν έργα που κινούνται σε δύο κατευθύνσεις παραστάσεων: Εκείνες που εμφανίζουν αφαιρετικά την πραγματικότητα και εκείνες που προκύπτουν από την αναδιαμόρφωση της εικόνας, τάση που ακολούθησε ο Πικάσο ( άνθρωπος – ταύρος, Κένταυρος, γυναίκα – περιστέρι) επιδιώκοντας την συνένωση του συμβολικού περιεχόμενου των αντικειμένων – μερών του πίνακα σ’ ένα ενιαίο σύμβολο.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Εργοστάσιο-Horta de Ebbo (1909)

Μαζί με τον Ζορζ Μπρακ θα αναπτύξουν τον Αναλυτικό Κυβισμό (1907 – 1912), το Συνθετικό Κυβισμό (1912 – 1915) και την τεχνική του κολάζ.

Ο Πικάσο τάχθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της δημοκρατικής Ισπανίας, αποδέχθηκε τη θέση του διευθυντή του Μουσείου του Πράδο και βοήθησε να τοποθετηθούν οι συλλογές του σε ασφαλές μέρος.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Περιστέρι

Η μυθολογία της Μεσογείου με τον Μινώταυρο – θύτη και το άλογο – θύμα είναι η «πρώτη ύλη» για τον πίνακά του «Εφιάλτες και ψευτιές του Φράνκο» για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Πάμπλο Πικάσο
Σκίτσο του Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο από τον Πάμπλο Πικάσο

Στις 28 του Απρίλη 1937 η ναζιστική αεροπορία ισοπεδώνει την Γκουέρνικα και συγκλονισμένος ζωγραφίζει τον παγκοσμίως γνωστό πίνακα στον οποίο καταργείται η «αντιπαλότητα» ταύρου και αλόγου και όλα τα υποκείμενα ενέχουν τη συμβολική του θύματος.

Αν και οι δολοφόνοι δε «φαίνονται» στο έργο, «υπάρχουν» παντού.

Ο Πικάσο απέδωσε όλη την τραγικότητα του γεγονότος, χρησιμοποιώντας μαύρο, λευκό και γκρι.

Πάμπλο Πικάσο
Πάμπλο Πικάσο-Γκουέρνικα

Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ.

Όταν οι ναζί κατέλαβαν το Παρίσι στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, προσήγαγαν τον Πικάσο και ένας φασίστας αξιωματικός τού έδειξε μια φωτογραφία του πίνακα ρωτώντας τον:

– Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;

Κι ο Πικάσο απάντησε: Όχι, Εσείς!

https://youtube.com/watch?v=jc1Nfx4c5LQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1944 ο Πάμπλο Πικάσο έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, μια κίνηση τεράστιας πολιτικής και ηθικής σημασίας.

Αναδεικνύεται σε ηγετική φυσιογνωμία του Παγκοσμίου Κινήματος Ειρήνης, ενώ λόγω της δράσης του αυτής, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν του χορήγησε βίζα εισόδου στη χώρα.

Στο Κίνημα συμμετείχε ολόπλευρα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι γνώρισαν τον Πικάσο που τιμήθηκε με το Βραβείο «Στάλιν» το 1950 και το Βραβείο «Λένιν» το 1962 από το έργο του «Περιστέρι» ή έχουν δει μόνο αυτό.

https://youtube.com/watch?v=ExCQZ940Rbw%3Ffeature%3Doembed

Εργαζόμενος συνεχώς, εμβάθυνε επίσης στο έργο των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, ζωγραφίζοντας με αυστηρότητα και επινόηση μια σειρά παραλλαγών από πίνακες των Βελάσκεθ, Ντελακρουά, Κράναχ, Γκρέκο.

Απεικόνισε στο έργο του τη διαλεκτική της Ιστορίας, δημιούργησε μια νέα «οπτική γλώσσα», στρατεύθηκε στον αγώνα της εργατικής τάξης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπάθησε να απαντήσει σε τρομακτικά ερωτήματα και σε εποχές όπου βασιλεύει η χυδαιότητα της δήθεν «διαφάνειας», υπενθυμίζει συνεχώς πως για τον αληθινό καλλιτέχνη συνιστά έσχατο μαρτύριο το να «γεννά» ορατές μορφές.

https://youtube.com/watch?v=pNrYupcDlXE%3Ffeature%3Doembed

Ο Πάμπλο Πικάσο «έφυγε» στις 8 Απρίλη 1973, έχοντας δωρήσει στην ανθρωπότητα το έργο του και τις αυστηρές και βαθιές διαπιστώσεις κάθε αληθινού δημιουργού: «Ο καλλιτέχνης είναι μια πολιτική ύπαρξη. Αντιμετωπίζει τα γεγονότα που μπορεί σπαρακτικά ή ευχάριστα και αντιδρά σε αυτά με όλο του το είναι. Τι νομίζετε ότι είναι ο ζωγράφος; Ενας ανόητος που έχει μόνο μάτια;…

Κανένας πίνακας δε δημιουργήθηκε για να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για επίθεση αλλά και για άμυνα εναντίον του εχθρού».

Πηγή : ALT.GR

22 – 10 – 1906

Πεθαίνει ο Γάλλος μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πολ Σεζάν (Paul Cézanne‎).

Πολ Σεζάν
Ο Πολ Σεζάν το 1861

Σπούδασε νομικά ενώ παράλληλα παρακολουθούσε και μαθήματα ζωγραφικής. Παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του, αποφάσισε να ακολουθήσει την καλλιτεχνική του φύση και για το σκοπό αυτό, το 1861 επισκέφτηκε το Παρίσι μαζί με τον συγγραφέα Εμίλ Ζολά, με τον οποίο συνδεόταν φιλικά.

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό και άλλους καλλιτέχνες που ανήκαν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Το σπίτι του κρεμασμένου , 1873

Ο Σεζάν επηρεάστηκε σημαντικά από τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους, ωστόσο πρόσθεσε και προσωπικά χαρακτηριστικά στους πίνακες του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να μετατρέψει τον ιμπρεσιονισμό «σε κάτι στέρεο που διαρκεί όσο και η τέχνη που εκτίθεται στα μουσεία».

Πολ Σεζάν
Αυτοπροσωπογραφία του Πολ Σεζάν

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Πολ Σεζάν
Πολ Σεζάν – Αγόρι με κόκκινο γιλέκο, 1888–1890

Πηγή : ALT.GR

3 – 11 – 1954

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς (Henri Émile Benoît Matisse). Θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης.

Ανρί Ματίς
Ο Ανρί Ματίς (φωτογραφία της 20/5/1933

Σπούδασε νομικά στο Παρίσι όπου μετακόμισε το 1887 και αφού απέκτησε την δικηγορική άδεια εργάστηκε για ένα διάστημα ως συμβολαιογράφος στην γενέτειρά του. Το 1891 προσβλήθηκε από ασθένεια και κατά το στάδιο της ανάρρωσής του ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στο Παρίσι όπου σπουδάζει στην ακαδημία τεχνών Julian, μαθητής του Οντιλόν Ρεντόν (Odilon Redon) και του Γκυστάβ Μορώ.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (1940)

Ο Ματίς παράγει τους πρώτους του πίνακες επηρεασμένος από τα έργα των Σεζάν, Γκωγκέν, βαν Γκογκ, αλλά και από την παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη. Η μεθοδολογία του περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά την ανεξάρτητη επεξεργασία επιμέρους στοιχείων του πίνακα και στο τελικό μόνο στάδιο την ανάμιξή τους για την παραγωγή της τελικής σύνθεσης. Η τεχνοτροπία του Ματίς είναι αυτή που χαρακτηρίζει το κίνημα των φωβιστών. Η θεματολογία του ήταν διανθισμένη συνήθως με έντονα, φωτεινά χρώματα και αποτελείται κυρίως από προσωπογραφίες, εσωτερικούς χώρους και θέματα νεκρής φύσης.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο της Λυδίας Ντελεκτόρσκαγια (1947)

Η πρώτη ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε πραγματοποιήθηκε το 1901 ενώ η πρώτη ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1904. Τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Την περίοδο 1908-1912 εκθέτει επίσης πολλά έργα του σε Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο και Λονδίνο.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-αυτοπροσωπογραφία

Αν και το κίνημα των φωβιστών, του οποίου αποτελεί ηγετική μορφή, χάνει την αίγλη του μετά από το 1906, ο ίδιος ο Ματίς γνωρίζει σημαντική καλλιτεχνική αναγνώριση με τα έργα που παράγει την περίοδο 1906-1917 τα οποία ξεφεύγουν από τα όρια του φωβισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Ο Χορός

Ο Ματίς συνδέθηκε φιλικά με τον Πάμπλο Πικάσο αν και μεταξύ τους υπήρχε πάντα και το στοιχείο του ανταγωνισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η χαρά της ζωής

Από το 1917 μέχρι την ημερομηνία του θανάτου του, ο Ματίς έζησε στην πόλη Σιμιέ (Cimiez), σημερινό προάστιο της Νίκαιας (Nice). Το 1941 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο και ένα μέρος των τελευταίων χρόνων της ζωής του αναγκάστηκε να το περάσει σε αναπηρική καρέκλα. Παρά το γεγονός αυτό, δεν εγκατέλειψε το έργο του, αντιθέτως ασχολήθηκε ενεργά με την τεχνική του κολάζ, μέσω της οποίας κατάφερε να παραγάγει μερικά από τα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμα σήμερα έργα του.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η γάτα με το κόκκινο ψάρι

Πηγή : ALT.GR

Διαβάζοντας τον Ματίς

Δημήτρης Στεφανάκης

Πέμπτη, 16/10/2025 10:10

 17  Tweet

Η γλώσσα ενός μεγάλου ζωγράφου κρύβει πολύτιμη «φλυαρία»

Διαβάζοντας τον Ματίς

Η ζωγραφική και το μυθιστόρημα θεωρούνται οι γονείς της εσχάτης των τεχνών, του κινηματογράφου. Οι κινηματογραφιστές αξιοποίησαν την αφηγηματική των ζωγράφων, ανακαλύπτοντας σ’ ένα και μόνο ζωγραφισμένο στιγμιότυπο μια ολόκληρη ιστορία που οι μυθιστοριογράφοι χρειάζονται συνήθως περισσότερες από διακόσιες ή τρακόσιες σελίδες για να αφηγηθούν.

Odalisque With Red Pants, Ewer And Pedestal Artwork By Henri Matisse Oil  Painting & Art Prints On Canvas For Sale - PaintingStar.com Art Online Store

Η περίπτωση του Ανρί Ματίς είναι άκρως ενδεικτική. Οι επιλογές του ζωγράφου όσον αφορά τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στους πίνακές του υποδηλώνουν μια διακριτικά εκφρασμένη εξέγερση απέναντι στην Ιστορία αλλά και στα κοινωνικά στερεότυπα. Ο Ματίς συχνά δανείζεται τολμηρά πρότυπα, διατηρώντας σε περίοπτη θέση τις εκδοχές της οδαλίσκης. Θίγει έτσι ζητήματα που αφορούν τη θέση της γυναίκας, το ρόλο της ως σκεύος ηδονής, αλλά και την συμβολή της σε μια έστω φαινομενική ισορροπία σε κοινωνίες γεμάτες ρήγματα και ανισότητες.

Henri Matisse, Odalisque sur la terrasse (Odalisque on the Terrace), 1922,  Aquatint (S)

Ο Ματίς ζωγραφίζει σε ένα περιβάλλον που θυμίζει «Χίλιες και μία νύχτες» δημιουργώντας με το χρωματικό δυναμισμό και τις άπειρες λεπτομέρειες της προοπτικής ένα περίπλοκο δίχτυ αναφορών στις ανθρώπινες κοινωνίες, στις προκαταλήψεις των ανθρώπων, στα ήθη και τις συνήθειες που συνθέτουν την κοινότοπη καθημερινότητά τους – καθημερινά, ωστόσο, που οι μεγάλοι ζωγράφοι σαν τον Ματίς μπορούν να την προβάλλουν με τη μοναδική μαγεία του ταλέντου τους.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Πηγή : fosonline.gr

Αν ο Σεζάν χρειάστηκε εκατό χρόνια…

Δημήτρης Στεφανάκης

Πέμπτη, 25/09/2025 11:41

 

Αν η καθολική αναγνώριση για τον Σεζάν ήρθε ύστερα από 100 χρόνια, σημαίνει πως υπάρχει πάντα ελπίδα για τη μεγάλη τέχνη

Αν ο Σεζάν  χρειάστηκε εκατό χρόνια...

Ο καλλιτέχνης για τον οποίο ο Πικάσο είχε πει: «Είναι ο ένας και μοναδικός δάσκαλός μου», ο Πολ Σεζάν, χρειάστηκε 100 χρόνια για να λάβει το χρίσμα της αναγνώρισης από τους συμπατριώτες του. Η μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Παρίσι το 1995 ήρθε απλά να επιβεβαιώσει το κοινό μυστικό στους εικαστικούς κύκλους του 20ου αιώνα, ότι δηλαδή πατέρας της μοντέρνας τέχνης ήταν αυτός ο μονήρης και εκκεντρικός ζωγράφος που επηρέασε όσο κανείς άλλος το πέρασμα στον κυβισμό, στον σουρεαλισμό και στην αφηρημένη τέχνη.

undefined

Ο Σεζάν, πνευματικό τέκνο του Καμίλ Πισαρό, έζησε τη ζωή του μακριά από το Παρίσι, το κέντρο του κόσμου, απομονωμένος τον περισσότερο καιρό στην Προβηγκία, όπου αναμετρήθηκε με το φως του Νότου και την Μεσογειακή απλότητα. Η γεωμετρική θέαση του κόσμου, με την χειραγώγηση των χρωμάτων και της εικαστικής φιοριριτούρας τον έθεσε απέναντι από τον φανφαρονισμό της ζωγραφικής του Βαν Γκογκ.

Αρλεκίνος, 1890 Ουάσινγκτον, National Gallery of Art

Η υστεροφημία του Σεζάν, ο οποίος επηρέασε τον Πικάσο και τον Ματίς όσο κανείς άλλος, εκτοξεύθηκε μόλις στο τέλος του 20ου αιώνα, ενός αιώνα που ο ίδιος όρισε εικαστικά. Η μεγάλη τέχνη απαιτεί υπομονή και η ελπίδα ποτέ δεν χάνεται.

undefined

Πολιτισμός

Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει

Δημήτρης Στεφανάκης

Τρίτη, 24/12/2024 10:17

 11  Tweet

Η αφήγηση είναι απαράβατος κανόνας ακόμα και στη  ζωγραφική

Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει

Το ξέρουμε πια πως οι πίνακες της ζωγραφικής δεν αποτυπώνουν μία εικόνα, ακόμα κι αν δίνουν αυτή την εντύπωση. Τα μεγάλα έργα της αναποραστατικής τέχνης από την «Νυχτερινή περίπολο» του Ρέμπραντ και το «Las meninas του Βελάσκεθ μέχρι τις «Λουόμενες» του Σεζάν και τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» του Πικάσο είναι στην ουσία ένα κολλάζ εικόνων, η αναπαράσταση μιας σύνθετης πραγματικότητας ειδωμένης από πολλές γωνίες. Είναι δηλαδή ένα εικσαστικό μυθιστόρημα, μια σύνθετη αφήγηση με περισσότερους από ένα πρωταγωνιστές, με διάφορα επεισόδια, με μια πολυπρισματική θέαση του πραγματικού κόσμου. Οι εκφράσεις των προσώπων, οι στάσεις και το εκτόπισμα των σωμάτων, οι λεπτομέρειες του περιβάλλοντος χώρου, αποδίδουν μια δυναμική υπόσταση σε ένα πίνακα, οι μορφές του οποίου αλλάζουν στα μάτια του θεατή μέσα από τις αλληλεπιδράσεις και την ψυχολογία της στιγμής.

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνει το αξίωμα πως δεν υπάρχει τίποτε σε αυτή τη ζωή που να ξεφεύγει από τον νόμο της αφήγησης. Για να δώσεις σάρκα και οστά σε κάτι θα πρέπει να το αφηγηθείς. Ο τρόπος που θα επιλέξεις να το κάνεις, με λέξεις, με σχήματα, με όγκους, με χρώματα, με νότες, εναπόκειται σ’ εσένα. Η μεγάλη ζωγραφική έχει να επιδείξει το δικό της μυθιστόρημα κι εμείς που το διαβάζουμε ξανά και ξανά είναι σαν να φυλλομετρούμε ένα βιβλίο που αλλάζει μέσα στα χρόνια, γιατί αλλάζουν οι εποχές και οι άνθρωποι που τις κατοικούν.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Πηγή : fosonline.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Σερτζ Πολιακόφ – Ένας εμιγκρές που αναζητούσε την τέχνη στη σιωπή – Fosonline www.fosonline.gr
«Στης Ακρόπολης τα Μέρη» – Fosonline www.fosonline.gr
Περλστάιν: Ο εισηγητής του «σκληρού ρεαλισμού» – Fosonline www.fosonline.gr
Μπρις Μάρντεν: Ο διάσημος μινιμαλιστής ζωγράφος που αγάπησε την Ύδρα – Fosonline www.fosonline.gr
«Πρωτόλεια» – Fosonline www.fosonline.gr
Η γλυπτική των μεγάλων ζωγράφων – Fosonline www.fosonline.gr
Η εκδίκηση της ζωγραφικής – Fosonline www.fosonline.gr
O Πισαρό ζήλευε τους Καθεδρικούς του Μονέ – Fosonline www.fosonline.gr
Σαγκάλ: «Τρέξτε, σκότωσαν τον Σουτίν!» – Fosonline www.fosonline.gr
10+1 ιέρειες της μοντέρνας τέχνης – Fosonline www.fosonline.gr
Εντουάρ Μανέ – Βικιπαίδεια el.wikipedia.org
ΤΕΧΝΕΣ – George Panagoulis www.georgepanagoulis.gr
Καμίλ Πισαρό: ο ζωγράφος που πίστευε τόσο στους νέους – Fosonline www.fosonline.gr
Φρανκ Στέλα – Όταν η αφαίρεση προσθέτει στην τέχνη – Fosonline www.fosonline.gr
Σεζάν να ένα μήλο! Το αγαπημένο φρούτο του μεγάλου ζωγράφου στις νεκρές φύσεις του – Fosonline www.fosonline.gr
Μονέ και Ντεραίν – Δυο Γάλλοι καλλιτέχνες ζωγραφίζουν το Λονδίνο – Fosonline www.fosonline.gr
Πολ Γκογκέν: Από πλούσιος χρηματιστής φτωχός ζωγράφος – Fosonline www.fosonline.gr
Ανακαλύφθηκε σκίτσο σε πίνακα του Βαν Γκογκ! – Fosonline www.fosonline.gr
Πολ Σεζάν – ο ζωγράφος που τιθάσευσε το φως – Fosonline www.fosonline.gr
Νίκος Εγγονόπουλος: Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού – Fosonline www.fosonline.gr
Τα κλασικά: Οι ομπρέλες του Ρενουάρ – μυθιστόρημα σε εικόνες – Fosonline www.fosonline.gr
TANEA_20220713.pdf www.tanea.gr
(1) Facebook www.facebook.com
(1) Facebook www.facebook.com
www.fosonline.gr
ΒΙΝΣΕΝΤ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ, «οι Πατατοφάγοι», ένας ύμνος στη χειρωνακτική εργασία και η ταύτισή του με τους ανθρώπους του μόχθου – Ατέχνως atexnos.gr
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 2022-08-23 | Fosonline www.fosonline.gr
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 2022-08-23 | Fosonline www.fosonline.gr
γκέοργκ γκρος – Bing images www.bing.com
«Πάμπλο Πικάσο-Η χαρά της ζωής» – Fosonline www.fosonline.gr
«Ιδιοπροσωπία» στη Δημοτική Πινακοθήκη Αλίμου – Fosonline www.fosonline.gr
Ο Σεζάν ζωγράφιζε στους τοίχους του σπιτιού του. Η παράξενη ιστορία του κτήματος Jas de Bouffan! – Fosonline www.fosonline.gr
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ | Ημερήσια πολιτική εφημερίδα όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ www.rizospastis.gr
Το μυθιστόρημα της ζωγραφικής που δεν είχαμε καταλάβει – Fosonline www.fosonline.gr
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ www.rizospastis.gr

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού.

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ→ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ


Αφήστε μια απάντηση

Συνδεδεμένος ως George Panagoulis. Επεξεργαστείτε το προφίλ σας. Αποσύνδεση; Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλιο *

Πρόσφατα άρθρα

Kατηγορίες

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1 – 12 – 1896

Γεννιέται ο στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης Γκεόργκι Ζούκοφ, ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (1941-1945) και βασικούς στρατιωτικούς παράγοντες της Νίκης.

Γκεόργκι Ζούκοφ
Γκεόργκι Ζούκοφ
https://youtube.com/watch?v=HtKFoJe6Dg0%3Ffeature%3Doembed

Ο Ζούκοφ εντάχτηκε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων με την έκρηξη της Επανάστασης του 1917, μαχόμενος με τον Κόκκινο Στρατό στα διάφορα μέτωπα κατά των δυνάμεων της αντεπανάστασης.

https://youtube.com/watch?v=aGq-a6cyix4%3Ffeature%3Doembed

Μεταξύ άλλων, διετέλεσε μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ (1956-1957), καθώς και υπουργός Άμυνας της ΕΣΣΔ (1955-1957).

https://youtube.com/watch?v=PY0ZJZ2czmY%3Ffeature%3Doembed

1 – 12 – 1960

Πραγματοποιείται στην Αθήνα μαζική απεργία και μεγάλη μαχητική συγκέντρωση των οικοδόμων. Οι οικοδόμοι δέχονται επίθεση της αστυνομίας με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν συγκρούσεις και να τραυματιστούν 66 οικοδόμοι -3 από σφαίρες- και 55 αστυνομικοί (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία).

Απεργία οικοδόμων το 1960

Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκαν επίσης για πρώτη φορά καπνογόνα και δακρυγόνα. Συνελήφθησαν 173 οικοδόμοι, ενώ 21 εξ αυτών παραπέμφθηκαν σε δίκη. Σύσσωμος ο αστικός κόσμος ξεσπάθωσε κατά των οικοδόμων, μιλώντας ακόμα και για «νέο Δεκέμβρη».

Απεργία οικοδόμων το 1960
Μαζική συμμετοχή των οικοδόμων

Οι οικοδόμοι όμως δεν πτοήθηκαν. Αργά το βράδυ τα σωματεία της Αθήνας και του Πειραιά αποφάσισαν νέα 24ωρη απεργία για την επόμενη μέρα.

Απεργία οικοδόμων το 1960
Εφ. “Καθημερινή” – Ο διαχρονικός θεματοφύλακας της αστικής τάξης και του αντικομμουνισμού.

Στο πλευρό τους τάχθηκαν με ψηφίσματα και απεργίες αλληλεγγύης δεκάδες οργανώσεις: οι Τυπογράφοι, Μηχανουργοί, Υποδερματεργάτες και Λογιστές της Αθήνας, οι εργαζόμενοι στο Φωταέριο και την Ηλεκτρική Εταιρία Αθηνών-Πειραιώς, οι Οδηγοί και Εισπράκτορες Λεωφορείων, οι Λογιστές, Μηχανουργοί, Νοσηλευτές, Αρτεργάτες και Υαλουργοί του Πειραιά, κ.α.

Απεργία οικοδόμων το 1960
Μαρτυρία για την επίθεση κατά των απεργών

Παρά την αστυνομοκρατία και την στρατοκρατία και παρά τις υπονομευτικές ενέργειες των εργατοπατέρων, στις 2 Δεκέμβρη απήργησαν πάνω από 45.000 οικοδόμοι της Αθήνας και του Πειραιά. «Οι οικοδόμοι», έγραφε το περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος, «έσπασαν τη φοβία που επικρατούσε και έγιναν το αγωνιστικό παράδειγμα για όλους τους άλλους κλάδους, αναδείχθηκαν στην πρωτοπορία των κλαδικών αγώνων.»

Απεργία οικοδόμων το 1960
Η “αντικειμενική” Απογευματινή για την απεργία

1 – 12 – 1972

Πεθαίνει στην Πράγα ο Ανδρέας Τζήμας (Βασίλης Σαμαρινιώτης). Ο Α. Τζήμας εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1924, μετέχοντας δραστήρια στους φοιτητικούς αγώνες της Θεσσαλονίκης.

Ανδρέας Τζήμας (Βασίλης Σαμαρινιώτης)
Ο Ανδρέας Τζήμας (Βασ. Σαμαρινιώτης) με τον Άρη Βελουχιώτη και στον Στ. Σαράφη

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936 εκλέχθηκε βουλευτής του ΚΚΕ στη Φλώρινα-Καστοριά. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης διετέλεσε αρχικά πρώτος Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ (1941-1942) και κατόπιν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ από το Μάη του 1943 υπήρξε το τρίτο μέλος της Διεύθυνσης του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ (ως καθοδηγητής) μαζί με τον Στέφανο Σαράφη (στρατιωτικός) και τον Άρη Βελουχιώτη (καπετάνιος).

1 – 12 – 1981

Αεροσκάφος McDonnell Douglas MD-80 της Inex-Adria Aviopromet συντρίβεται στην Κορσική, σκοτώνοντας και τους 180 επιβαίνοντες.

Συντριβή αεροσκάφους στην Κορσική, 1981
Η άτρακτος του αεροσκάφους της Inex-Adria Aviopromet το 1981

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 12 – 1805

Διεξάγεται η Μάχη του Άουστερλιτς, γνωστή και ως η Μάχη των Τριών Αυτοκρατόρων. Τα γαλλικά στρατεύματα υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη νικούν αποφασιστικά τις ενωμένες ρωσικές και αυστριακές δυνάμεις.

Η Μάχη του Άουστερλιτς 2/12/1805
Πίνακας του Φρανσουά Ζεράρ που απεικονίζει τη Μάχη του Άουστερλιτς

2 – 12 – 1823

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε (James Monroe) διατυπώνει το ομώνυμο δόγμα («Δόγμα Μονρόε»).

Τζέιμς Μονρόε
Πορτρέτο του Τζέιμς Μονρόε το 1819

Με το δόγμα αυτό, οι ΗΠΑ διακήρυσσαν πως «η Αμερικανική ήπειρος δε θα έπρεπε στο μέλλον να θεωρείται πεδίον αποικισμού απ’ τις ευρωπαϊκές δυνάμεις… Θα θεωρούσαμε οποιαδήποτε απόπειρα εκ μέρους τους, να επεκτείνουν το σύστημά τους, σ’ οποιοδήποτε τμήμα αυτού του ημισφαιρίου ως επιθετική πράξη για την ασφάλειά μας».

Η ιμπεριαλιστική διείσδυση και εν τέλει κυριαρχία των ΗΠΑ στις χώρες της κεντρικής και νοτίου Αμερικής ξεκινούσε.

2 – 12 – 1852

Tέλος της 2ης Γαλλικής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος Λουδοβίκος Βοναπάρτης αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας, με το όνομα Ναπολέων ο 3ος.

Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας
Πίνακας με τον Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας

2 – 12 – 1921

Γεννιέται ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο άνθρωπος που έχει υπηρετήσει σχεδόν όλες τις δραματικές φόρμες από το ραδιοφωνικό έργο και το κινηματογραφικό σενάριο, από το σκετς και τους μονολόγους, σπονδυλωτά έργα από νούμερα και μονόπρακτα, σε δραματικές συνθέσεις πολύπρακτες και αρχιτεκτονημένες.

Ιάκωβος Καμπανέλλης
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης με τον Κώστα Καζάκο, την Τζένη Καρέζη και τον Μίκη Θεοδωράκη

Γεννημένος στη Νάξο, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1934. Το 1942 σε μιαν απόπειρα απόδρασης από την Ελλάδα συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως Ες-Ες του Μαουτχάουζεν, από τις αρχές του 1943 έως τα μέσα του 1945.

https://youtube.com/watch?v=K9oXXboppqk%3Ffeature%3Doembed

Τις εμπειρίες από την τραγική ζωή στο στρατόπεδο έγραψε στο χρονικό «Μαουτχάουζεν» και μελοποιημένοι στίχοι του από τον Μίκη Θεοδωράκη έχουν τραγουδηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτοδίδακτος συγγραφέας με πενήντα χρόνια παρουσίας στον πνευματικό χώρο και περισσότερα από τριάντα έργα, όπως: «Η αυλή των θαυμάτων», «Η έβδομη μέρα της δημιουργίας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Το μεγάλο μας Τσίρκο». Στον κινηματογράφο έγραψε τα έργα: «Στέλλα», «Δράκος», «Αρπαγή της Περσεφόνης» κ.ά.

2 – 12 – 1923

Γεννιέται η κορυφαία υψίφωνος Μαρία Κάλας (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου το πραγματικό της όνομα), η πλέον γνωστή παγκοσμίως ντίβα της όπερας. Στις 3 Αυγούστου 1947 κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με τη «Τζοκόντα» του Αμιλκάρε Πονκιέλι. Τον ίδιο χρόνο ερμηνεύει την Ιζόλδη από το «Τριστάνος και Ιζόλδη» στη Βενετία υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν.

Μαρία Κάλας
Η Μαρία Κάλας

Στις 7 Δεκεμβρίου 1951 η Κάλλας ανοίγει τη σαιζόν στη Σκάλα του Μιλάνου με τους «Σικελικούς Εσπερινούς», εμφάνιση που της προσφέρει μεγάλη αναγνώριση. Κατά τη διάρκεια των επόμενων επτά ετών η Σκάλα θα είναι η σκηνή των μέγιστων θριάμβων της σε ένα ευρύ φάσμα ρόλων. Το 1955 ανεβάζει την ιστορική παράσταση της «Τραβιάτα» του Βέρντι σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι.

https://youtube.com/watch?v=j8KL63r9Zcw%3Ffeature%3Doembed

Στις 27 Οκτωβρίου 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως «Νόρμα» στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι. Στις 5 Αυγούστου 1957 επιστρέφει στην Αθήνα και εμφανίζεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.

Στις 24 Αυγούστου του 1960, η Μαρία Κάλλας ερμήνευσε στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου τη Νόρμα του Βιντσέντζο Μπελίνι. Τα σκηνικά, στην ιστορική αυτή παράσταση, υπέγραψε ο Γιάννης Τσαρούχης, τα κοστούμια φιλοτέχνησε ο Αντώνης Φωκάς και η σκηνοθεσία ήταν του Αλέξη Μινωτή.

Στις 6 Αυγούστου του 1961, η Μαρία Κάλλας ερμήνευσε στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου τη Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι με την Εθνική Λυρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή. Τα σκηνικά-κοστούμια υπέγραψε ο Γιάννης Τσαρούχης, οι χορογραφίες ήταν της Μαρίας Χορς και η διεύθυνση ορχήστρας του Νίκολα Ρεσίνιο.

Την ίδια χρονιά, τον Δεκέμβριο, η εμφάνισή της στη Σκάλα του Μιλάνου, όπου, όπως σημειώνει ο Αλέξης Μινωτής στο βιβλίο του «Μακρινές Φιλίες», «(…) η παράσταση αυτή ήταν ίσως η καλύτερη που έγινε ποτέ στη Σκάλα του Μιλάνου».

https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed

Τον Ιανουάριο του 1964 η Μαρία Κάλλας πείθεται από το Φράνκο Τζεφιρέλι να συμμετάσχει σε μία νέα παραγωγή της «Τόσκα» στη σκηνή του Κόβεντ Γκάρντεν (Covent Garden). Η παράσταση εκθειάζεται από τους κριτικούς ενώ ακολουθεί την ίδια χρονιά νέος καλλιτεχνικός θρίαμβος στην Όπερα των Παρισίων με τη «Νόρμα».

https://youtube.com/watch?v=B-9IvuEkreI%3Ffeature%3Doembed

Στις 5 Ιουλίου 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε παράσταση όπερας στο Κόβεντ Γκάρντεν με την «Τόσκα» σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι.

Το 1969 γυρίζει σε ταινία τη «Μήδεια» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι.

Στις 25 Μαΐου 1970 μεταφέρεται στο νοσοκομείο και γίνεται γνωστό ότι επεχείρησε να αυτοκτονήσει λαμβάνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.

https://youtube.com/watch?v=I4cSVnqGmOc%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=I4cSVnqGmOc%3Ffeature%3Doembed

Το 1973 σκηνοθετεί στο Τορίνο μαζί με τον Τζουζέπε ντι Στέφανο το έργο «Σικελικοί Εσπερινοί» (I Vespri Siciliani) και την ίδια χρονιά ξεκινά μαζί του μια παγκόσμια καλλιτεχνική περιοδεία. Στις 8 Δεκεμβρίου η Κάλλας τραγούδησε στην Όπερα των Παρισίων, όπου το κοινό την κάλεσε στη σκηνή 10 φορές καταχειροκροτώντας την. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαππόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

https://youtube.com/watch?v=sLcbfF9ypmM%3Ffeature%3Doembed

2 – 12 – 1927

Ξεκινά τις εργασίες του το 15ο Συνέδριο του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), που θα μείνει στην ιστορία για τις αποφάσεις του γύρω από τη συνεταιριστική οργάνωση της αγροτικής οικονομίας, καθώς και για την κατάρτιση του πρώτου πεντάχρονου πλάνου. Το ίδιο Συνέδριο επεσήμανε τη ρήξη της τροτσκιστικής-ζηνοβιεφικής αντιπολίτευσης με τον λενινισμό και ενέκρινε τη διαγραφή των Τρότσκι, Ζηνόβιεφ και Κάμενεφ από το Κόμμα.

2 – 12 – 1944

Οι λαϊκές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις κατά του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ συνεχίζονται σε όλη την Ελλάδα με ιδιαίτερη μαζικότητα και μαχητικότητα.

Το Υπουργικό Συμβούλιο -δίχως πλέον τους ΕΑΜικούς αντιπροσώπους- υπέγραψε το Διάταγμα για τη διάλυση του ΕΛΑΣ, του ΕΛΑΝ, του ΕΔΕΣ «και πάσης άλλης τυχόν υφιστάμενης οργανώσεως», κηρύσσοντας ταυτόχρονα την «επιστράτευσιν απάντων των εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών.»

Δεκεμβριανά
Από τις διαδηλώσεις κατά του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ

Η ΚΕ του ΕΑΜ αποφάσισε: α) Να απευθύνει έκκληση προς τις συμμαχικές κυβερνήσεις της Βρετανίας, της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ, β) Να πραγματοποιηθεί παλλαϊκή συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος την Κυριακή 3 Δεκέμβρη, γ) Να κηρυχθεί παλλαϊκή απεργία τη Δευτέρα 4 Δεκέμβρη και δ) Να ανασυγκροτηθεί η ΚΕ του ΕΛΑΣ.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου αρχικά έδωσε την άδεια για τη συγκέντρωση της Κυριακής. Λίγες ώρες αργότερα, ωστόσο, την ανακάλεσε, δίνοντας εντολή να κατασταλεί ακόμα και με τη χρήση όπλων. Στο Φάληρο αποβιβάστηκαν 6.000 Βρετανοί στρατιώτες και 2 ελληνικά τάγματα από την Αίγυπτο.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι αποβιβάζονται στο Φάληρο

Οι δυνάμεις του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, από τη μεριά τους, είχαν ριχτεί στη μάχη για την επιτυχία του αυριανού συλλαλητηρίου. Θα αψηφούσαν την απαγόρευση. Ο ΕΛΑΣ θα έπαιρνε μέρος, αλλά άοπλος, «πρωτοπορία και περιφρούρηση της εκδήλωσης», ενώ όλες οι κομματικές, ΕΑΜικές και ΕΛΑΣίτικες δυνάμεις θέτονταν σε επιφυλακή. Η Διοίκηση του Α ΣΣ του ΕΛΑΣ μεταφέρθηκε στην Κυψέλη, δίπλα στην Κομματική Οργάνωση Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ, για παν ενδεχόμενο.

2 – 12 – 1956

Ένα πλοιάριο με το όνομα «Γκράνμα», αποβιβάζει 82 νέους μαχητές-επαναστάτες στις ακτές της Κούβας, στην Πλάγια Ολοράδα.

Ραούλ Κάστρο - Τσέ Γκεβάρα
Ο Ραούλ Κάστρο με τον Τσέ Γκεβάρα

Η ομάδα δέχεται επίθεση από μονάδες του δικτάτορα Μπατίστα και οι περισσότεροι σκοτώνονται. Οι εναπομείναντες μαχητές, γύρω στους 20 άντρες, ανάμεσά τους ο Φιντέλ Κάστρο και ο Τσε Γκεβάρα, συνεχίζουν και προωθούνται στην οροσειρά Σιέρα Μαέστρα.

Δυόμισι μήνες αργότερα, ο Φιντέλ στη συνέντευξή του στον απεσταλμένο των «Νιου Γιορκ Τάιμς» δηλώνει: «Πολεμάμε επί 79 ημέρες και είμαστε δυνατότεροι από ποτέ!». Η πορεία για τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης είχε ανοίξει.

2 – 12 – 1961

Σε διάγγελμά του που μεταδίδεται ραδιοφωνικά, ο Κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο δηλώνει ότι είναι Μαρξιστής-Λενινιστής και ότι η Κούβα πρόκειται να υιοθετήσει τον Σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής.

Φιντέλ Κάστρο
Ο Φιντέλ Κάστρο νικητής της επανάστασης

2 – 12 – 1971

Το εμιράτα Αϊμάν, Άμπου Ντάμπι, Ντουμπάι, Ουμ αλ-Καϊγιάν, Ρας αλ-Καϊμά, Σάρια και Φουτζέιρα σχηματίζουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Σημαία των Η.Α.Ε

2 – 12 – 1980

Πεθαίνει η ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου και παραδοσιακού τραγουδιού Ρόζα Εσκενάζυ.

Ρόζα Εσκενάζυ
Η Ρόζα Εσκενάζυ με τον Μήτσο Σέμση (βιολί) και τον Αγάπιο Τομπούλη (ταμπούρ) το 1932

Ήταν παιδί φτωχής εβραϊκής οικογένειας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ 1895 και 1897. Στις αρχές του 20ού αιώνα η οικογένεια μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, ένα διάστημα έζησε στην Κομοτηνή, όπου και αποφάσισε να γίνει τραγουδίστρια και χορεύτρια.

https://youtube.com/watch?v=eGyZjfPUDNY%3Ffeature%3Doembed

Μετά το θάνατο του συζύγου της, το 1917, η Ρόζα μετακόμισε στην Αθήνα, εργαζόμενη ως χορεύτρια και παράλληλα τραγουδά στα ελληνικά, τούρκικα και αρμένικα. Περί τα τέλη του 1920, την «ανακάλυψε» ο Παναγιώτης Τούντας.

https://youtube.com/watch?v=IpCEmdv7wg0%3Ffeature%3Doembed

Στη δεκαετία του ’30 ήταν μια από τις δημοφιλέστερες ερμηνεύτριες. Η ζωή της ήταν παράλληλη με την πορεία του λαϊκού τραγουδιού στην Ελλάδα και η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος γι’ αυτό επανέφερε την Ρόζα στο προσκήνιο, η οποία πραγματοποίησε την τελευταία της εμφάνιση στην Πάτρα το 1977.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

3 – 12 – 1911

Γεννιέται ο κορυφαίος Ιταλός συνθέτης μουσικής κινηματογραφικών ταινιών Νίνο Ρότα (Giovanni «Nino» Rota Rinaldi). Για τον Ρότα, ο Φεντερίκο Φελίνι έλεγε πως «σκηνοθετεί μουσικά τη μαγεία, τη γιορτή, τη μελωδία της εικόνας».

Νίνο Ρότα
Ο Νίνο Ρότα

Συνέθεσε μουσική για 150 περίπου ταινίες, δεκάδες κλασικές συνθέσεις για χορωδία και μουσική δωματίου, 3 συμφωνίες, 3 κονσέρτα για βιολοντσέλο, μουσικά μοτίβα για πολλές τηλεοπτικές σειρές, 23 μπαλέτα και θέατρα (έγραψε για όλα σχεδόν τα έργα των Κάρλο Γκολντόνι και Εντουάρντο Ντε Φίλιπο) και 10 όπερες.

https://youtube.com/watch?v=X-jdl9hcCeg%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε ο διασημότερος συνθέτης της γενιάς του στον κινηματογράφο. Συνέθεσε σπουδαία και διαχρονικά ακούσματα, και έντυσε μοναδικά και αναπόσπαστα με τα πλέον αγαπημένα και αναγνωρίσιμα κινηματογραφικά «σάουντρακ» πολλά από τα αριστουργήματά της: «Ντόλτσε βίτα», «Λα στράντα», «8 ½ «, «Νύχτες της Καμπίρια», «Ρόμα», «Σατυρικόν», «’Αμαρκορντ», «Ιουλιέτα των πνευμάτων», «Λευκός σεΐχης», «Βοκάκιος», «Οι αθώοι», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Γατόπαρδος», «Πρόβα ορχήστρας», «Ο Ρόκο και τα αδέρφια του», «Νονός Ι» και «Νονός ΙΙ», για το οποίο τιμήθηκε με Όσκαρ καλύτερης μουσικής από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου.

https://youtube.com/watch?v=WCmUWNUzaqo%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του 20ού αιώνα: Λουκίνο Βισκόντι, Λίνα Βερτμίλερ, Φράνκο Τζεφιρέλι, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Φράνκο Ρόσι, Μάουρο Μπολονίνι, Ακίρο Κουροσάβα, Λουί Μαλ, Βιτόριο Ντε Σίκα, Ρενέ Κλεμάν, ενώ ταυτίστηκε με τον στενό του φίλο και συνεργάτη Φεντερίκο Φελίνι.

https://youtube.com/watch?v=nWqC6kRCLjI%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=nWqC6kRCLjI%3Ffeature%3Doembed

Επί 27 χρόνια, στη πιο γόνιμη, μακρόχρονη και διάσημη καλλιτεχνική συνεργασία που υπήρξε ποτέ, συνδημιούργησαν ένα σπάνιο, ομοούσιο και αδιαίρετο έργο, χαρίζοντας στο παγκόσμιο κοινό μοναδικές συγκινήσεις.

3 – 12 – 1912

Στη ναυμαχία της Έλλης ο ελληνικός στόλος αναγκάζει τον οθωμανικό να υποχωρήσει στα Στενά. Την ίδια μέρα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Βουλγαρία, η Σερβία και το Μαυροβούνιο ξεκινούν συζητήσεις στο Λονδίνο, με σκοπό τη λήξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου.

Ναυμαχία της Έλλης
Το θωρηκτό «Αφέρωφ» ηγείται του ελληνικού στόλου κατά την ναυμαχία της Έλλης

3 – 12 – 1919

Πεθαίνει ο Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ (Pierre Auguste Renoir).

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Ο Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ

Στα μέσα της δεκαετίας του 1860, ο Ρενουάρ ξεκίνησε να εκθέτει έργα του, ωστόσο για αρκετά χρόνια δε γνώρισε σημαντική αναγνώριση. Μέχρι τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870, γύριζε με ένα σακίδιο στον ώμο και έζησε πολύ φτωχικά. Το 1867 ένας πίνακάς του με τον τίτλο Λιζ (Lise) έγινε δεκτός στο Σαλόν του Παρισιού. Την περίοδο αυτή θεωρείται πως ο Ρενουάρ επηρεάστηκε σημαντικά από τον Κλωντ Μονέ, πλησιάζοντας ολοένα και περισσότερο προς τον ιμπρεσιονισμό. Κατά πολλούς το διάστημα 1870-1883 αποτελεί τη λεγόμενη ιμπρεσιονιστική περίοδο του Ρενουάρ.

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Άρτεμις κυνηγός, 1867

Κατά τον πόλεμο του 1870 υπηρέτησε στη Φρουρά της Ταρμά, στο Σώμα Πυροβολικού, όμως την επόμενη χρονιά αρρώστησε κι αποστρατεύτηκε, επιστρέφοντας έτσι στο Παρίσι. Η πολιορκία του Παρισιού του στέρησε τους φίλους του, καθώς ο Μονέ κι ο Μετρ αναζήτησαν καταφύγιο στην Αγγλία ενώ ο Μπαζίλ πέθανε. Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των ιμπρεσιονιστών. Από μία δημοπρασία έργων του έλαβε 1.200 φράγκα κι εγκαταστάθηκε στη Μονμάρτρη. Το 1876 συναντά έναν εκδότη, ο οποίος τον κάνει πλούσιο. Γνωρίζει τον Εμίλ Ζολά.

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Η αναγνώστρια, 1874-1876

Τη δεκαετία του 1880, ο Ρενουάρ σταδιακά διαχωρίστηκε από τους υπόλοιπους ιμπρεσιονιστές. Έστησε το ατελιέ του στη Μονμάρτρη το 1880 και γνωρίστηκε με την Αλίν Σαριγκό, την οποία νυμφεύτηκε. Το 1881 ταξίδεψε στην Αλγερία και κατόπιν στην Ισπανία και την Ιταλία, όπου ήρθε σε επαφή με το έργο του Ραφαήλ από το οποίο επηρεάστηκε βαθιά. Το 1884, μαθαίνοντας πως η Αλίν περιμένει το παιδί τους, επέστρεψε για να μείνει κοντά της και την επόμενη χρονιά γεννήθηκε ο γιος τους Πιέρ.

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Το θεωρείο, 1874

Το 1889 συνάντησε τον μηχανικό Άιφελ και περίπου το 1892 άρχισε να αναπτύσσει παραμορφωτική αρθρίτιδα, νόσο που τον βασάνισε μέχρι τον θάνατό του. Αντιμετώπισε σημαντικό πρόβλημα παραμορφώσεων στα χέρια ενώ σε πιο προχωρημένο στάδιο ένας ώμος του καθηλώθηκε εξαιτίας αγκύλωσης, γεγονός που ανάγκασε τον Ρενουάρ να διαφοροποιήσει την τεχνική του. Παρά τις σωματικές του δυσχέρειες, δεν εγκατέλειψε τη ζωγραφική. Το 1893 απέκτησε έναν ακόμα γιο, τον Κλοντ. Το 1907 μετακόμισε με την οικογένειά του στην πιο θερμή περιοχή Καν-συρ-Μερ (Cagnes-sur-Mer). Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δυο γιοι του κατετάγησαν στον στρατό και τραυματίστηκαν σοβαρά. Η μητέρα τους τους επισκέφτηκε, αλλά εξαντλημένη κατά την επιστροφή της πέθανε το 1915.

Το 1919, ο Ρενουάρ επισκέφτηκε το Λούβρο όπου είχε την ευκαιρία να δει δικούς του πίνακες να εκτίθενται μαζί με κλασικά έργα. Σήμερα τα έργα του τού Λούβρου βρίσκονται στο Μουσείο Ορσέ

3 – 12 – 1944

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του ΕΑΜ, από νωρίς το πρωί, χιλιάδες κόσμου άρχισαν να συρρέουν στις προσυγκεντρώσεις, που είχαν καθοριστεί σε κάθε λαϊκή συνοικία της Αθήνας και του Πειραιά.

Δεκεμβριανά
Η λαοθάλασσα κατευθύνεται προς την πλατεία Συντάγματος

Σύντομα, τα δεκάδες ρυάκια λαού συνέκλιναν σε μια τεράστια λαοθάλασσα με κατεύθυνση την πλατεία Συντάγματος. Καθώς η κεφαλή της πορείας πλησίαζε την πλατεία, οι αστυνομικές δυνάμεις, που ήταν παραταγμένες μπροστά στο κτήριο του Αρχηγείου της Αστυνομίας (γωνία Πανεπιστημίου & Βασιλίσσης Σοφίας), άνοιξαν πυρ στο άοπλο πλήθος.

Δεκεμβριανά
Από την επίθεση στην πλατεία Συντάγματος
Δεκεμβριανά
Νεκροί διαδηλωτές

Οι πυροβολισμοί πύκνωσαν από διάφορες κατευθύνσεις σκορπώντας το θάνατο: 21 νεκροί και 140 τραυματίες ο απολογισμός της θρασύδειλης αυτής επίθεσης. Η λαϊκή μάζα υποχώρησε. Όταν όμως κόπασαν τα πυρά και δόθηκε το σήμα από την οργανωτική επιτροπή του συλλαλητηρίου, ξεχύθηκε και πάλι με ορμή ανακαταλαμβάνοντας την πλατεία.

Δεκεμβριανά
Οι προσυγκεντρώσεις συγκλίνουν την πλ. Συντάγματος

Στις 14:30 το Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ εξέδωσε «Διαταγή επιχειρήσεων» για τον αφοπλισμό των αστυνομικών τμημάτων και της Χωροφυλακής, ενώ το ίδιο βράδυ τμήματα της Ορεινής Ταξιαρχίας κινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στα Παλιά Ανάκτορα, το Μετοχικό Ταμείο Στρατού και το Πανεπιστήμιο.

Δεκεμβριανά
Χωροφύλακες με προτεταμένα τα όπλα
Δεκεμβριανά
Τα βρετανικά άρματα εμφανίζονται στην πλατεία

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Τσόρτσιλ, από τη μεριά του, πίεζε τον στρατηγό Ουίλσον (ανώτατο αρχηγό των χερσαίων συμμαχικών δυνάμεων Μεσογείου) να αποσπάσει δυνάμεις από το Ιταλικό μέτωπο και να τις αποστείλει άμεσα στην Αθήνα: «Είμαι βέβαιος», τόνιζε σε σχετικό του τηλεγράφημα, «ότι βλέπετε την κατάσταση με στενό πνεύμα. Καταστροφή στην Ελλάδα λόγω ελλείψεως λίγων Ταγμάτων θα ήταν λυπηρό πράγμα και θα είχε συνέπειες σε μεγάλη κλίμακα. Η καταστροφή στην Αθήνα δεν ισοσταθμίζεται με την κατάληψη της Μπολώνιας.»

Δεκεμβριανά
Η πλατεία ανακαταλαμβάνεται

ράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

4 – 12 – 1866

Γεννιέται ο Ρωσικής καταγωγής Γάλλος ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι (Wassily Kandinsky), «πατέρας» της αφηρημένης τέχνης.

Βασίλι Καντίνσκι
Ο Βασίλι Καντίνσκι

Στην αρχή, η καλλιτεχνική του δραστηριότητα αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, λοιδορία και εχθρότητα, αλλά ο Καντίνσκι επέμενε στη θεμελίωση μιας νέας τάξης πραγμάτων στην τέχνη, στη βάση νέων αρχών. Στο Παρίσι έρχεται σε επαφή με εκπροσώπους των κινημάτων του φοβισμού και του κυβισμού. Επιλέγει να δημιουργεί έργα που χαρακτηρίζονταν από μεγάλες επιφάνειες έντονων χρωματισμών και αντιθέσεων, που απομακρύνονται από το αναπαραστατικό στοιχείο και είναι περισσότερο αφηρημένα.

Βασίλι Καντίνσκι
Lyrisches, 1911

Τον Ιανουάριο του 1909 ίδρυσε τη «Νέα Ένωση Καλλιτεχνών», προσελκύοντας καλλιτέχνες όπως ο Πικάσο και ο Μπρακ ενώ αργότερα μαζί με το ζωγράφο Φραντς Μαρκ, σχεδίασε την έκδοση ενός βιβλίου, με τίτλο Γαλάζιος Καβαλάρης (Der Blaue Reiter) στο οποίο εξέθετε τις νέες κατευθύνσεις στην τέχνη.

Βασίλι Καντίνσκι
Murnau train et château, 1909

Επιστρέφει στην Ρωσία και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου  διδάσκει στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (SVOMAS) της Μόσχας. Αργότερα αποφασίζει να φύγει από τη Ρωσία ξανά για τη Γερμανία προκειμένου να διδάξει στη σχολή Μπαουχάους. Με την άνοδο των Ναζί στην κυβερνητική εξουσία ξεκινάει εκστρατεία εναντίον του Μπαουχάους και κλείνεται η σχολή του. Ο Καντίνσκι φεύγει από τη Γερμανία και πάει στο Παρίσι όπου ζει και εργάζεται απομονωμένος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Βασίλι Καντίνσκι
The Blue Rider, 1903

Πολλά έργα του με την έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου καταστράφηκαν από το ναζιστικό καθεστώς.

4 – 12 – 1875

Γεννιέται ο Γερμανός ποιητής και συγγραφέας Ράινερ Μαρία Ρίλκε (Rainer Maria Rilke). Το 1899 δημοσιεύτηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Πρώιμα ποιήματα». Παντρεύτηκε αλλά η απόφασή του να αφοσιωθεί στην ποίηση τον οδήγησε να εγκαταλείψει την οικογένειά του και μέχρι το τέλος της ζωής του να φτάσει ακόμα και στα όρια της φτώχειας.

Ράινερ Μαρία Ρίλκε
O Ράινερ Μαρία Ρίλκε το 1900

Για μεγάλο διάστημα έζησε στο Παρίσι και εκεί γνώρισε τον Ροντέν. Από τα πιο σημαντικά έργα του είναι «Ελεγείες του Ντουίνο» και «Τα σονέτα στον Ορφέα». Έγραψε επίσης το μυθιστόρημα «Σημειώσεις του Μάλτε Λάουριτς Μπρίγκε» ανάμεσα στα 1904 και 1909 το οποίο έχει και αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. Στο έργο του ανήκουν επίσης και πολλές επιστολές όπως τα «Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή» και «Γράμμα ενός νέου εργάτη».

4 – 12 –1910

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Άλεξ Νορθ (Alex North).

Άλεξ Νορθ
Ο Άλεξ Νορθ
https://youtube.com/watch?v=taJyfsnnm3M%3Ffeature%3Doembed

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις μουσικές του συνθέσεις ταινιών, συμπεριλαμβανομένου τα «Λεωφορείον ο Πόθος» (στο οποίο έγινε ένα από τα πρώτα θέματα ταινιών, βασισμένο στη τζαζ), «Βίβα Ζαπάτα!», «Σπάρτακος», «Κλεοπάτρα» αλλά και το «Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;».

https://youtube.com/watch?v=QwxYiVXYyVs%3Ffeature%3Doembed

Επίσης, ήταν ο πρώτος συνθέτης που έλαβε Τιμητικό Όσκαρ, στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών.

https://youtube.com/watch?v=DZ6e8-94JRE%3Ffeature%3Doembed

4 – 12 – 1913

Υπογράφεται στη Φλωρεντία από τις Μεγάλες Δυνάμεις το ομώνυμο πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζονται τα σύνορα του νεοδημιουργηθέντος αλβανικού κράτους.

Στους όρους του περιλαμβάνεται και η απόδοση των περιοχών της Χειμάρρας, Αγίων Σαράντα, Δελβίνου, Τεπελενίου και Αργυροκάστρου από την Ελλάδα.

4 – 12 – 1917

Η επαναστατική Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή εκδίδει διάταγμα για το δικαίωμα ανάκλησης των αιρετών αντιπροσώπων στα Σοβιέτ.

Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή
Από συνεδρίαση της Πανρωσικής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής

Όπως σημείωνε ο Λένιν στο σχέδιο του διατάγματος, «οποιοδήποτε αιρετό όργανο ή σώμα αντιπροσώπων μπορεί να θεωρείται αληθινά δημοκρατικό και ότι πραγματικά αντιπροσωπεύει την θέληση του λαού μόνο υπό τον όρο της ανάκλησης των εκλεγμένων από τους εκλογείς τους».

4 – 12 – 1918

Ιδρύεται το βασίλειο των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων (Γιουγκοσλαβία).

Ο θυρεός του βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων
Ο θυρεός του βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων

4 – 12 – 1942

Ειδική επιτροπή συγκροτημένη από την Π.Ε. Φθιώτιδας και Ευρυτανίας του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ επεξεργάζεται το πρώτο κώδικα Λαϊκής Αυτοδιοίκησης και Λαϊκής Δικαιοσύνης, που πήρε το όνομα «Κώδικας Ποσειδών».

ΕΑΜ
Συνεδρίαση Λαϊκού Δικαστηρίου στην Ελεύθερη Ελλάδα

4 – 12 – 1944

Η επιτυχία της απεργίας που είχε κηρύξει η ΚΕ του ΕΑΜ για τις 4 Δεκεμβρίου άγγιξε το 100%. Κανένα εργοστάσιο δεν κινήθηκε, κανένα μαγαζί δεν άνοιξε.

Δεκεμβριανά
Από την πομπή

Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά, σε μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα πένθους και μαχητικότητας, συνόδευσε τους ηρωικούς νεκρούς του της προηγούμενης μέρας στο Α’ νεκροταφείο όπου έγινε η κηδεία τους. Όταν ο όγκος της πένθιμης πομπής έφτασε στο Σύνταγμα, οι διαδηλωτές γονάτισαν, ορκίστηκαν στη μνήμη των νεκρών και έψαλαν το «Πένθιμο Εμβατήριο».

Δεκεμβριανά
Το πανό στην κεφαλή της πομπής

Το πανό που κρατούσαν μαυροφορεμένες κοπέλες στην κεφαλή της πορείας έγραφε: «Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα. ΕΑΜ.» Στην επιστροφή από το νεκροταφείο, όμως, πραγματοποιήθηκε νέα δολοφονική επίθεση κατά του πλήθους από το ξενοδοχείο «Μητρόπολις» (κέντρο του ΕΔΕΣ) και την Γενική Ασφάλεια, με αποτέλεσμα το θάνατο 40 και των τραυματισμό 70 ακόμη αγωνιστών.

Δεκεμβριανά
ΕΛΑΣίτες στο Θησείο

Την ίδια μέρα ο ΕΛΑΣ εκμηδένισε τη σφηκοφωλιά των Χιτών στο Θησείο (παρά την επέμβαση των Βρετανών), ενώ έως το απόγευμα είχε καταφέρει να αφοπλίσει το 60% των αστυνομικών τμημάτων της πρωτεύουσας.

Δεκεμβριανά
Μαυροφορεμένες γυναίκες με το πανό της κεφαλής

Ο αφοπλισμός των αστυνομικών τμημάτων ήταν καθολικός στον Πειραιά, όπου μοναδικές εστίες αντίδρασης απέμειναν το οχυρωμένο μέγαρο Βάτη και η Σχολή Δοκίμων.

Δεκεμβριανά
Από την κηδεία των θυμάτων
Δεκεμβριανά
Χαρακτικό του Τάσσου για την κηδεία των θυμάτων

2011

«Φεύγει» από τη ζωή, ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Σώκρατες Μπραζιλέιρο Σαμπάιο ντε Σούζα Βιέιρα ντε Ολιβέιρα ((Sοcrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira), γνωστό τοις πάσι ως «Σώκρατες».

Σώκρατες
Ο Σώκρατες

Ο Σώκρατες θεωρείται από τα πιο σπουδαία ονόματα του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, ήταν μέλος (και αρχηγός) της μεγάλης Εθνικής Βραζιλίας που πήρε μέρος στα παγκόσμια Κύπελλα του 1982 και του 1986, χωρίς ωστόσο να κατορθώσει να κατακτήσει τον τίτλο. Αγωνίστηκε στην Κορίνθιανς, από το 1978 έως το 1984, με 297 εμφανίσεις και 172 γκολ. Την ποδοσφαιρική του καριέρα την ξεκίνησε από την Μποταφόγκο. Στην Ευρώπη αγωνίστηκε με την Φιορεντίνα για ένα χρόνο. Επίσης, θεωρείται ένα από τα πιο πρωτοποριακά «οκτάρια» (θέση στην οποία έπαιζε) της εποχής του .

https://youtube.com/watch?v=X60ATDHZiIs%3Ffeature%3Doembed

Πέρα όμως από τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες ο Σώκρατες που είχε σπουδάσει ιατρική θα μείνει στη μνήμη όλων και για τις αντιδράσεις σε μια σειρά από διεθνή θέματα, τα έβαλε αρκετές φορές με τον Πελέ τον οποίο θεωρούσε εκπρόσωπο του ποδοσφαιρικού κατεστημένου, απεχθανόταν τους ατζέντηδες (δεν είχε ποτέ στην καριέρα του).

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

5 – 12 – 1791

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Wolfgang Amadeus Mozart).

Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Πορτρέτο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ

Γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και από πολύ μικρή ηλικία φανέρωσε τη μουσική του μεγαλοφυΐα, καθώς σε ηλικία τριών ετών μπορούσε να τραγουδήσει τις μελωδίες που άκουγε από τον πατέρα του, ενώ σε ηλικία τεσσάρων ετών μπορούσε να επαναλάβει αυτές τις θεωρίες στο πιάνο.

https://youtube.com/watch?v=9T8Un0aqtHo%3Ffeature%3Doembed

Το 1762 σε ηλικία έξι ετών ο Μότσαρτ έγραψε την πρώτη του σύνθεση, ενώ το ίδιο έτος έδωσε ένα κοντσέρτο ενώπιον του αυτοκράτορα της Αυστρίας, προκαλώντας το γενικό θαυμασμό, τον οποίο, εξάλλου, προκαλούσε, όπου και αν εμφανιζόταν.

https://youtube.com/watch?v=nJSyAjx2rHA%3Ffeature%3Doembed

Αν και ο Μότσαρτ διορίστηκε στην Αυλή του Σάλτσμπουργκ ως μουσικός, η έμφυτη απέχθειά του στη δουλοπρέπεια και η άρνησή του να τον αντιμετωπίζουν ως μέλος του υπηρετικού προσωπικού, τον ώθησε στην παραίτηση, το 1779, κίνηση που τον κατέστησε τον πρώτο στην ιστορία της μουσικής που συγκρούστηκε με την εξουσία. Ο συνθέτης του «Ιδομενέα», των «Γάμων του Φίγκαρο», του «Ντον Τζιοβάννι» και του «Μαγεμένου αυλού», για να αναφέρουμε μόνο μερικά από τα αριστουργήματα του, έζησε όλη του τη σύντομη ζωή μέσα στη φτώχεια, ενώ καθόλου δεν πρέπει να παρασιωπείται η έχθρα των συναδέλφων του, της οποίας γενεσιουργός αιτία ήταν ο φθόνος προς το πρόσωπό του.

https://youtube.com/watch?v=Zi8vJ_lMxQI%3Ffeature%3Doembed

Ο Μότσαρτ «έφυγε» σε ηλικία μόλις 35 ετών και ενταφιάστηκε στον κοινό τάφο των απόρων στον Άγιο Στέφανο της Βιέννης, ενώ λίγο πριν το θάνατό του, ο άνθρωπος που έγραψε την αγνότερη μουσική των αιώνων, χάρισε στην ανθρωπότητα το αριστουργηματικό και ανυπέρβλητο «Ρέκβιεμ» του.

5 – 12 – 1870

Πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Αλέξανδρος Δουμάς ο πατήρ (Alexandre Dumas). Έγραψε μερικά από τα πιο γνωστά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, «Οι Τρεις Σωματοφύλακες», «Ο Κόμης Μοντεχρήστος» κ.α.

Αλέξανδρος Δουμάς ο πατήρ
Αλέξανδρος Δουμάς ο πατήρ

5 – 12 – 1890

Γεννιέται ο μεγάλος Αυστριακός σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ (Friedrich Anton Christian Lang). «Οι ταινίες μου δείχνουν τη μάχη του ατόμου ενάντια στις συνθήκες – αυτόν τον αιώνιο προβληματισμό των αρχαίων Ελλήνων – τη μάχη ενάντια στους θεούς, τη μάχη του Προμηθέα. Με τον ίδιο τρόπο σήμερα μαχόμαστε νόμους, πολεμάμε τα πρέπει που δε μας φαίνονται ούτε καλά ούτε δίκαια για την εποχή μας. Πάντα αγωνιζόμαστε».

Φριτς Λανγκ
Ο Φριτς Λανγκ

Μεστά νοημάτων και πάντα επίκαιρα τα λόγια του μεγάλου αντιφασίστα Γερμανού σκηνοθέτη Φριτς Λανγκ. Του ουμανιστή διανοούμενου που αρνήθηκε να προσφέρει το σπουδαίο ταλέντο του στην υπηρεσία του ναζισμού και αυτοεξορίστηκε.

https://youtube.com/watch?v=7j8Ba9rWhUg%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=7j8Ba9rWhUg%3Ffeature%3Doembed

Του πρωτοπόρου καλλιτέχνη που θαύμαζαν μεγάλοι σκηνοθέτες, όπως ο Μπουνιουέλ που είπε: «Βλέποντας το «Θλιμμένο Θάνατο» συνειδητοποίησα ξαφνικά την ποιητική εκφραστικότητα του σινεμά». ‘Η ο Τριφό: «Στο έργο του Λανγκ, τα πάντα διαδραματίζονται και διαμορφώνονται σε ένα σύμπαν άκρως ηθικό. Η συμβατική ηθική δεν έχει καμία θέση στο σύμπαν αυτό και δυνάμεις σαν αυτή (αστυνομία, στρατός, άμυνα) αποτυπώνονται πάντα εκφυλισμένες, ηττημένες, αδύναμες. Οι ήρωες του Λανγκ είναι, στην πραγματικότητα, στο πλευρό της κοινωνίας».

https://youtube.com/watch?v=fKB1ba03qiA%3Ffeature%3Doembed

Ξεχωρίζουν οι ταινίες «Η Χίλντε Γουόρεν και ο Θάνατος» (1919), «Χαρακίρι» (1919), «Τα 1.000 Μάτια του δρ Μαμπούζε» (1960), η θρυλική του εμφάνιση στην «Περιφρόνηση» (1963) του Γκοντάρ και πάνω απ’ όλα το αριστούργημά του «Μητρόπολις» (1926).

5 – 12 – 1891

Γεννιέται ο Σοβιετικός ζωγράφος, φωτογράφος, γλύπτης και γραφίστας Αλεξάντερ Μιχαήλοβιτς Ροντσένκο.

Αλεξάντερ Ροντσένκο
Φωτογραφία του Αλεξάντερ Ροντσένκο το 1935

Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κινήματος του Κονστρουκτιβισμού και του ρωσικού σχεδιασμού. Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους καλλιτέχνες του Κονστρουκτιβισμού μετά τη Ρωσική Επανάσταση. Το πρώτο του δημοσιευμένο έργο ήταν μια εικονογράφηση του ποιήματος του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι «Σχετικά με αυτό» το 1923.

Αλεξάντερ Ροντσένκο
«Χορός» (1915)

5 – 12 – 1901

Γεννιέται ο Γερμανός φυσικός και φιλόσοφος Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Karl Heisenberg -βραβείο Νόμπελ Φυσικής, 1932).

Βέρνερ Χάιζενμπεργκ
Ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ

5 -12 – 1908

Γεννιέται ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, θιασάρχης και θεωρητικός του θεάτρου Δημήτρης Μυράτ.

Σπούδασε Φιλολογία στο Βερολίνο και θέατρο στη Δραματική Σχολή του μεγάλου Αυστριακού σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρτ, και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1931 στο θίασο της Κοτοπούλη, όπου και παρέμεινε ως το 1947. Από το 1947 μέχρι το 1950 ήταν πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου, από το 1951 μέχρι το 1956 Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο Θέατρο Κοτοπούλη – ΡΕΞ, ενώ από το 1957 διηύθυνε δικό του θίασο.

Δημήτρης Μυράτ
Ο Δημήτρης Μυράτ

Για μια ενδιάμεση τριετία (1947 – 1950) έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο («Συρανό ντε Μπερζεράκ», «Το ημέρωμα της Στρίγγλας», «Ορέστεια») όπου και ερμήνευσε τον Ορέστη με Κλυταιμνήστρα την Κοτοπούλη και σκηνοθέτη τον Ροντήρη, το 1949. Στο ΡΕΞ ο Μυράτ σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην «Άννα των χιλίων ημερών» (με τη Μελίνα Μερκούρη), στον «Κορυδαλλό» του Ζαν Ανούιγ, στο «Η βασίλισσα και οι επαναστάτες» του Ούγκο Μπέττι, στο «Ρέκβιεμ για μια μοναχή» του Ουίλιαμ Φώκνερ, στη «Λυσσασμένη γάτα» του Τένεσι Ουίλιαμς, στον «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ.

Συνεργάστηκε με πολύ σημαντικούς πρωταγωνιστές (Άννα Συνοδινού, Ντίνος Ηλιόπουλος, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Μάνος Κατράκης, Χρήστος Τσαγανέας), ενώ το 1957 ίδρυσε, μαζί με τη σύζυγό του Βούλα Ζουμπουλάκη, προσωπικό θίασο και στεγάστηκαν (ως το θάνατό του) στο Θέατρο ΑΘΗΝΩΝ της οδού Βουκουρεστίου. Εκεί ανέβασε και έπαιξε Πιραντέλλο («Απόψε αυτοσχεδιάζουμε», «Να ντύσουμε τους γυμνούς»), Μπρεχτ («Αγία Ιωάννα των σφαγείων»), έργα του Σώμερσετ Μωμ, της Δάφνης ντυ Μωριέ, την «Εκάβη» του Ευριπίδη και την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και πολλά άλλα. Για πάρα πολλά χρόνια διετέλεσε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Διευθυντής του Ωδείου Αθηνών. Υπήρξε γραμματέας του ΕΑΜ Θεάτρου.

Δημήτρης Μυράτ
Δημήτρης Μυράτ με την Τζένη Καρέζη και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα

Ήταν γνώστης της λατινικής γλώσσας με πλούσιο συγγραφικό έργο («Ξεφυλλίζοντας τα αρχαία κείμενα», 1970, «Ο καλός άνθρωπος του Άουγκσμπουργκ», 1970, «Αγωγή του λόγου», 1979, «Κριτική βιογραφία για το έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ», ενώ μετέφρασε ακόμη το «Μικρό Όργανο για το θέατρο», σημαντικό θεωρητικό κείμενο του Γερμανού αυτού δραματουργού.

Τέλος, μετέφρασε πολλά από τα έργα που σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε.

5 – 12 – 1926

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος Κλοντ Μονέ (Claude Oscar Monet), εκ των θεμελιωτών του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.

Ο Κλοντ Μονέ το 1899
Ο Κλοντ Μονέ

Συνδέθηκε φιλικά και με τους Ρενουάρ, Μπαζίλ και Άλφρεντ Σίσλευ. Πέρα από τη φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους, μοιράζονταν κοινές ιδέες για τη ζωγραφική, οι οποίες αργότερα θα μετουσιώνονταν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Κλοντ Μονέ
Εντύπωση, ανατολή του ήλιου, 1872

Γυναίκα με ομπρέλα 1875

Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των Ιμπρεσιονιστών στο Παρίσι, με τον πίνακα του «Impression, soleil levant» (Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος). Ο τίτλος του πίνακα του Μονέ ενέπνευσε τον κριτικό τέχνης Λουί Λερουά στη χρήση του όρου Ιμπρεσιονισμός (Impressionism) για πρώτη φορά.

Κλοντ Μονέ
Μια γωνιά του ατελιέ, 1861

Χωράφι με παπαρούνες 1873

5 – 12 – 1929

Ο αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη Τάκης Φίτσος συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται για τα άρθρα του υπέρ των απεργών φοιτητών και τροχιοδρομικών.

Τάκης Φίτσος
Ο Τάκης Φίτσος

1929

Αρχίζει στη Σοβιετική Ένωση τις εργασίες του το 1ο Συνέδριο των Ουντάρνικων ομάδων – πρωτοπόρων της παραγωγής (5-10/12/1929).

ΕΣΣΔ
Το έμβλημα των Ουντάρνικων ομάδων – πρωτοπόρων της παραγωγής

5 – 12 – 1933

Λήγει η περίοδος της ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ, που είχε επιβληθεί από το 1920 και πάνω στην οποία είχε ακμάσει το οργανωμένο έγκλημα και το λαθρεμπόριο.

Ποτοαπαγόρευση στις ΗΠΑ 1920-33
Καταστροφή παράνομου αλκοόλ

5 – 12 –1934

Η αστυνομία επιτίθεται κατά των φυματικών της «Σωτηρίας» που διαμαρτύρονταν για τις καταχρήσεις του διευθυντή, τραυματίζει πολλούς και προβαίνει σε ομαδικές συλλήψεις. Ένας από τους τραυματίες τελικά θα υποκύψει.

Νοσοκομείο «Σωτηρία»
Το νοσοκομείο «Σωτηρία»

5 – 12 – 1934

Γεννιέται ο ηθοποιός Νίκος Κούρκουλος. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με παρότρυνση του Μάνου Κατράκη. Εκανε την πρώτη εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1959, στο πλευρό της Ελλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χορν, στην «Κυρία με τις Καμέλιες» του Αλέξανδρου Δουμά.

Νίκος Κούρκουλος
Ο Νίκος Κούρκουλος

Γρήγορα αναδείχτηκε σε έναν από τους γνωστότερους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στο αρχαίο ελληνικό δράμα και σε μεγάλα κλασικά, αλλά και σύγχρονα έργα του αμερικάνικου και του ευρωπαϊκού θεάτρου.

https://youtube.com/watch?v=5mY3fE2IFoI%3Ffeature%3Doembed

Πρωταγωνίστησε στη «Μήδεια» (1959) και τον «Ορέστη» (1971) του Ευριπίδη, στον «Οιδίποδα Τύραννο» (1982) και στον «Φιλοκτήτη» (1991) του Σοφοκλή, στην Επίδαυρο, που ήταν και η τελευταία του θεατρική εμφάνιση.

https://youtube.com/watch?v=8iOuLRjwDXM%3Ffeature%3Doembed

Ως επικεφαλής θιάσων, αλλά και δικού του θεάτρου στην Αθήνα, πρωταγωνίστησε στα έργα: «Η μικρή μας πόλη» (1960), «Οντίν» (1962), «Να ντύσουμε τους γυμνούς» (1964), «Λούλου» (1965), «Ιλια Ντάρλιγκ» (ΗΠΑ-1967 σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν με την Μελίνα Μερκούρη, παράσταση για την οποία κέρδισε την υποψηφιότητα για το βραβείο TONY, «Πύργος» (1964), «Δίκη» (1971), «Τάγκο» (1972), «Οπερα της Πεντάρας» (1975), «Ο Γλάρος» (1976), «Ψηλά από τη Γέφυρα» (1986), «Στη Φωλιά του Κούκου» (1987), κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=IiSxmHrN3fA%3Ffeature%3Doembed

Πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες, μεταξύ των οποίων «Ο κατήφορος», «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Η κυρία δήμαρχος», «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», «Αδίστακτοι», «Ορατότης μηδέν», κ.ά. Τιμήθηκε δύο φορές με το Α’ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: το 1965 για τους «Αδίστακτους» και το 1970 για τον «Αστραπόγιαννο».

5 – 12 – 1941

Ο Κόκκινος Στρατός και ο ηρωικός λαός της Μόσχας σταματούν την προέλαση των γερμανικών δυνάμεων στις παρυφές της Μόσχας.

Η Μάχη της Μόσχας
Ο λαός της Μόσχας φτιάχνει χαρακώματα έξω από την πόλη

Τα σοβιετικά στρατεύματα περνούν στην αντεπίθεση.

Η Μάχη της Μόσχας
Στρατεύματα οδεύουν στο μέτωπο έξω από την Μόσχα

5 – 12 – 1944

Ο Τσόρτσιλ διαμηνύει στο Σκόμπι: «Είσθε υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης στην Αθήνα και πρέπει να εξουδετερώσετε ή να συντρίψετε όλες τις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που θα πλησιάσουν προς την πόλη…Μην διστάσετε πάντως να ενεργείτε σαν να βρίσκεστε σε κατεχόμενη πόλη, όπου έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση».

Δεκεμβριανά
Άγγλοι αλεξιπτωτιστές και άρμα στην Αθηνάς

Στην πρωτεύουσα η γενική απεργία συνεχίστηκε με καθολική επιτυχία. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού πλημμύρισαν και πάλι το κέντρο της Αθήνας, ενώ για μια ακόμη φορά σημειώθηκε δολοφονική επίθεση κατά των διαδηλωτών με αποτέλεσμα το θάνατο 30 και τον τραυματισμό πάνω από 100. Γενικότερα, η τρομοκρατία κατά του λαϊκού κινήματος, με συλλήψεις, βασανισμούς, δολοφονίες, κλπ., εντάθηκε, η κυκλοφορία απαγορεύτηκε μετά τις 17:30, καθώς και η οποιαδήποτε είσοδος-έξοδος από την Αθήνα. Η πρωτοβουλία των κινήσεων όμως ανήκε στον ΕΛΑΣ.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι στρατιώτες στους δρόμους της Αθήνας

Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε τις φυλακές Συγγρού, την Εφορία Υλικού Πολέμου, την έδρα των Χιτών στη Σόλωνος 108, κ.α., ενώ συνέχισε τον αφοπλισμό των αστυνομικών τμημάτων της πρωτεύουσας. Σφοδρές μάχες έδωσε ο λόχος σπουδαστών του ΕΛΑΣ «Λόρδος Βύρων» κατά των Βρετανών στο Πολυτεχνείο.

Δεκεμβριανά
ΕΛΑΣίτες στους δρόμους της Αθήνας

Οι Βρετανικές στρατιωτικές ενισχύσεις συνέχισαν να εισρέουν με αυξανόμενο ρυθμό από αέρα και θάλασσα. Μετά από έκκληση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ ο λαός του Πειραιά σήκωσε μόνο το βράδυ της 5ης προς 6η Δεκεμβρίου 2.000 οδοφράγματα.

5 – 12 – 2008

Σε ηλικία 67 ετών, αφήνει την τελευταία της η πρωτοπόρος καλλιτέχνης Όπυ Ζούνη. Υπήρξε η σημαντικότερη εκπρόσωπος της γεωμετρικής αφαίρεσης στη χώρα μας, δημιουργώντας μια δική της σύγχρονη εικαστική γλώσσα. Στις κατασκευές, τα γλυπτά και τη ζωγραφική της, το φως, η σκιά, το χρώμα, η κίνηση, η προοπτική, ο χώρος και το υλικό ήταν τα βασικά ζητήματα που συστηματικά την απασχολούσαν.

Όπυ Ζούνη
Η Όπυ Ζούνη

Γεννημένη στο Κάιρο το 1941, η Όπυ Σαρπάκη – Ζούνη ήρθε στην Ελλάδα το 1962. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους: Γιώργο Μαυροΐδη, Γιάννη Μόραλη, Βασίλη Βασιλειάδη. Η πρώτη της ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1970 στη Γαλλία.

Όπυ Ζούνη
Έργο της Όπυ Ζούνη

Ακολούθησαν μεγάλες εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε μεγάλα μουσεία και αίθουσες Τέχνης. Συνολικά, η Όπυ Ζούνη είχε κάνει 70 ατομικές, ενώ συμμετείχε σε 450 ομαδικές εκθέσεις και σε Διεθνείς Μπιενάλε και Τριενάλε. Στο τέλος του 2006 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αναδρομική της έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, με τίτλο «Το παρόν και η πρόσφατη εικοσαετία».

5 – 12 – 2013

Πεθαίνει ο ηγέτης του αγώνα κατά του Απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής και επικεφαλής του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου Νέλσον Μαντέλα (Nelson Rolihlahla Mandela -πρώτος Πρόεδρος μετά την κατάργησή του το 1994).

Νέλσον Μαντέλα
Ο Μαντέλα πριν τη φυλάκισή του

Γεννήθηκε στο Τρανσκέι της Ν. Αφρικής και αποφοίτησε από τη Νομική του πανεπιστημίου Witwatersrand για να ενταχθεί δυναμικά στο πλευρό του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ΑΝC) το 1944. Σύμφωνα με τον Βρετανό πανεπιστημιακό ιστορικό Στέφεν Ελις, που επικαλείται στοιχεία από μυστικές συναντήσεις στελεχών του Νοτιοαφρικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (SACP), ο Νέλσον Μαντέλα ήταν μέλος του Νοτιοαφρικανικού ΚΚ ήδη από τη δεκαετία του ’60.

Το 1960 το ANC κηρύσσεται παράνομο από το ρατσιστικό καθεστώς των Αφρικάνερς, γεγονός που ατσαλώνει τη θέληση του Μαντέλα για κλιμάκωση του απελευθερωτικού αγώνα. Στις 12 Ιούνη 1964 μαζί με άλλους επτά συναγωνιστές καταδικάζεται σε ισόβια και στέλνεται στις φυλακές του νησιού Ρόμπεν, όπου μένει ως το 1982 οπότε μεταφέρεται στις φυλακές του Πόλσμουρ μέχρι τις 11/2/90 καθώς απελευθερώνεται με απόφαση του τότε προέδρου Φρεντερίκ Ντε Κλερκ, εξαιτίας ώριμων πολιτικών εξελίξεων.

Νέλσον Μαντέλα
Ο Μαντέλα το 2008

Το Δεκέμβρη του 1993 βραβεύτηκε από κοινού με τον Φρεντερίκ Ντε Κλερκ με το Νόμπελ Ειρήνης.

Η ανάδειξή του στον προεδρικό θώκο το 1994 φούντωσε τις ελπίδες του νοτιοαφρικανικού λαού για ουσιαστική αλλαγή στη βελτίωση της ζωής του που ως τότε ταλανιζόταν από το ρατσισμό, ακραία φτώχεια, κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες, πραγματικότητα που συνεχίζει να υφίσταται.

Ο Νέλσον Μαντέλα αποσύρθηκε από το δημόσιο βίο το 2004.

5 – 12 – 2016

Πεθαίνει ο ηθοποιός Πέτρος Φυσσούν. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης το 1954.

Πέτρος Φυσσούν
Ο Πέτρος Φυσσούν

Μέχρι το 1956 συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Υπήρξε πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου στο χρονικό διάστημα 1961 – 1965 και στη συνέχεια στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 1976 – 1978. Στη θεατρική σκηνή ερμήνευσε όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, δράμα, κωμωδία, τραγωδία, αλλά και επιθεώρηση.

https://youtube.com/watch?v=n-LiXZq1oqs%3Ffeature%3Doembed

Είχε συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών (1965), Μόσχας και Λένινγκραντ (1966), Αθηνών, Φιλίππων, αλλά και στα Επιδαύρια. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία, όπως Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου το 1963 και το 1964, Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης το 1975. Ο Πέτρος Φυσσούν ήταν παντρεμένος με την κόρη του Κώστα Χατζηχρήστου, Τέτα Χατζηχρήστου, η οποία «έφυγε» πρόσφατα από τη ζωή.

https://youtube.com/watch?v=uucV4QggnLg%3Ffeature%3Doembed

Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες: «Οι Παράνομοι» (1958), «Μια λατέρνα, μια ζωή» (1958), «Οι Υπερήφανοι» (1962), «Ο αδελφός Αννα» (1963), «Προδοσία» (1964), «Διωγμός» (1964), «Αυτή η γη είναι δική μας» (1967), «Ο Αλύγιστος» (1968), «Οι γενναίοι του Βορρά» (1970), «Μαντώ Μαυρογένους» (1971), «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» (1980), «Rosmarinus Officinalis» (2008) κ.ά.

5 – 12 – 2017

Πεθαίνει στο Παρίσι ο Γάλλος τραγουδιστής και ηθοποιός Τζόνι Χαλιντέι (πραγματικό όνομα Jean-Philippe Smet) Ξεκίνησε την καριέρα του το 1959 -το πρώτο του άλμπουμ «Hello! Johnny» κυκλοφόρησε το 1960 και θεωρήθηκε από τα μέσα ως ο Γάλλος Έλβις Πρίσλεϊ. Μετρά 18 πλατινένια άλμπουμ, ενώ είχε πουλήσει μέχρι το 2012 πάνω από 110 εκατομμύρια δίσκους.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

1944

Τα ξημερώματα, οι εγχώριες αστικές και βρετανικές δυνάμεις (4 και 8 τάγματα αντίστοιχα) ξεκίνησαν στοχευμένες αντεπιθέσεις. Ωστόσο, παρά την κινητοποίηση ισχυρής δύναμης αρμάτων μάχης και αλεξιπτωτιστών, τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά και περιορίστηκαν στην κατάληψη των οδών Σταδίου και Πανεπιστημίου, καθώς και των γραφείων της ΚΕ του ΕΑΜ στην οδό Κοραή.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι αλεξιπτωτιστές ακροβολισμένοι

Στον Πειραιά, οι Βρετανοί σταθεροποίησαν τις θέσεις τους στην Πειραϊκή και κατέλαβαν ένα τμήμα της ακτής του Νέου Φαλήρου, εξασφαλίζοντας απαραίτητα προγεφυρώματα για αποβάσεις. Οι επιθετικές τους πρωτοβουλίες πάντως δεν κράτησαν πολύ. Η αποφασιστική αντίσταση του ΕΛΑΣ και των κατοίκων της Αθήνας και του Πειραιά τους ανάγκασαν να περάσουν σύντομα σε αμυντικές θέσεις, αναμένοντας ενισχύσεις.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι έξω από τα γραφεία του ΕΑΜ

Βασικός στόχος του ΕΛΑΣ εκείνη τη μέρα υπήρξε το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ένα άριστα οχυρωμένο (και πρόσφατα ενισχυμένο) κτιριακό συγκρότημα στους πρόποδες της Ακρόπολης, δύναμης 1.100 ανδρών και επικεφαλής τον πρώην Διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας Λακωνίας Κ. Κωστόπουλο. Η ορμητική επίθεση του ΕΛΑΣ έφερε γρήγορα το Σύνταγμα Μακρυγιάννη κοντά στην παράδοση, αν δεν ήταν για την καθοριστική επέμβαση των Βρετανών με άρματα μάχης.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι περιπολούν δίπλα σε δολοφονημένους πατριώτες

Ταυτόχρονα, εκδηλώθηκε επίθεση της Ορεινής Ταξιαρχίας κατά της Καισαριανής, που παρά την τρομακτική υπεροπλία του αντιπάλου, έληξε μετά από 6 ώρες σφοδρών συγκρούσεων με νίκη του ΕΛΑΣ. Δίκαια ο Ριζοσπάστης χαρακτήριζε την επόμενη μέρα την Καισαριανή ως «το Στάλινγκραντ της Ελλάδας»! Έτσι δημιουργήθηκε το μέτωπο της Καισαριανής, που κράτησε 25 ολόκληρες μέρες.

Δεκεμβριανά
Εγγλέζικο άρμα μάχης πίσω από οδόφραγμα

Στα άλλα μέτωπα, ο ΕΛΑΣ κατέλαβε την Ειδική Ασφάλεια, την έδρα της Ανώτατης Διοίκησης Χωροφυλακής, την Υποδιοίκηση Χωροφυλακής και τη Διοίκηση Στερεάς.

Δεκεμβριανά
Επίθεση των Άγγλων στα γραφεία του ΕΑΜ

1990

Πεθαίνει ο μουσικός και συνθέτης Παύλος Σιδηρόπουλος. Γεννημένος στις 27 Ιουνίου 1948, σε αστική οικογένεια (ήταν απόγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της Έλλης Αλεξίου), κόλλησε το «μικρόβιο» του ροκ από τους «MGC» και τους «LUBOGG».

Παύλος Σιδηρόπουλος
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος σε νεαρή ηλικία
https://youtube.com/watch?v=jdKr9noUM44%3Ffeature%3Doembed

Άριστος μαθητής, αλλά ατίθασος χαρακτήρας, σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Παύλος Σιδηρόπουλος
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος

Στη Θεσσαλονίκη συγκατοικεί με τον Βαγγέλη Γερμανό και μαζί «τζαμάρουν», ακούγοντας κομμάτια των Ντίλαν, «Ρόλιγκ Στόουνς» και «Άνιμαλς», ενώ το 1969 σχηματίζει με τον Παντελή Δεληγιαννίδη το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας», το 1972 προσχωρεί στα «Μπουρμπούλια», την περίοδο 1974-1978 συνεργάζεται με τον Γ. Μαρκόπουλο, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του ’70 βρίσκεται με τους «Σπυριδούλα».

https://youtube.com/watch?v=2WYoNMmkVds%3Ffeature%3Doembed

Το 1979 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Ανδρέα Θωμόπουλου «Ο ασυμβίβαστος» (1979), όπου και τραγουδά τα υπέροχα «Να μ’ αγαπάς» και «Κάποτε θα ‘ρθουν».

https://youtube.com/watch?v=xy1BlhKLL-w%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=xy1BlhKLL-w%3Ffeature%3Doembed

Ακολούθησε η «Εταιρεία Καλλιτεχνών» και αργότερα οι «Απροσάρμοστοι».

https://youtube.com/watch?v=dXkR1fTreI0%3Ffeature%3Doembed

2024

“Φεύγει” από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο κριτικός θεάτρου, μεταφραστής και συγγραφέας Κώστας Γεωργουσόπουλος, γνωστός και με το ψευδώνυμο Κ.Χ. Μύρης.

Πολιτισμός - θέατρο - Κώστας Γεωργουσόπουλος

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος γεννήθηκε στη Λαμία το 1937. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Τμήμα Ιστορίας – Αρχαιολογίας, και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών με δασκάλους του τους Δημήτρη Ροντήρη και Γιάννη Σιδέρη.

Εργάστηκε στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση ενώ το 1978 ανέλαβε, κατόπιν ανάθεσης του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, την επιμέλεια του βιβλίου Δραματική ποίηση, που αποτέλεσε επί 25 χρόνια διδακτέα ύλη στα ελληνικά Γυμνάσια.

Το 1986, για το έργο του «Τα μετά το θέατρο», απέσπασε το 1ο Κρατικό Βραβείο δοκιμίου, ενώ για το έργο «Από τον Στρίντμπεργκ και τον Τσέχωφ στον Πιραντέλλο και τον Μπέρτολτ Μπρεχτ» το 1999 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Για το σύνολο του έργου του έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών το 2000.

Το 2008 τού απενεμήθη το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του και το 2006 το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με πρωτοβουλία του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορά του.

Στο στίβο της θεατρικής κριτικής μπήκε το 1971 από τις στήλες της εφημερίδας «Το Βήμα», ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την κριτική θεάτρου στα «ΝΕΑ».

Με το ψευδώνυμο Κ. Χ. Μύρης έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Αμήχανον Τέχνημα», 1971, 1980 (μαζί με την «Παράβαση»), τα διηγήματα «Η Καμπάνα – Οδάξ», 1985, και τη συλλογή τραγουδιών τα οποία έχουν μελοποιήσει γνωστοί συνθέτες (Χρονικό, Η μεγάλη αγρυπνία, Ιθαγένεια, Ανεξάρτητα τραγούδια, 1980).

Από το 1990 δίδασκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Δ.Σ. στο Εθνικό Θέατρο και επί μία εικοσαετία πρόεδρος Πρόεδρος της Επιτροπής Επιχορηγήσεων Θεάτρου του Υπουργείου Πολιτισμού. Από το 2003 ήταν πρόεδρος του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικού Μουσείου.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

7 – 12 – 1931

Οι άνεργοι των ΗΠΑ πραγματοποιούν την πρώτη τους «εθνική πορεία πείνας».

«Εθνική πορεία πείνας» ανέργων στις ΗΠΑ το 1931
Από την πορεία

7 – 12 – 1941

Εκδηλώνεται αιφνιδιαστική ιαπωνική επίθεση κατά της αμερικανικής ναυτικής βάσης του Περλ Χάρμπορ, στη Χαβάη.

Ιαπωνική επίθεση στο Πέρλ Χάρμπορ
Το θωρηκτό «Καλιφόρνια» βυθίζεται χτυπημένο από τις Ιαπωνικές βόμβες

Οι ΗΠΑ εισέρχονται στον Β’ παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Ιαπωνική επίθεση στο Πέρλ Χάρμπορ
Εκρήξεις στο Πέρλ Χάρμπορ

7 – 12 – 1944

Οι Βρετανοί καταλαμβάνουν την Ακρόπολη (παρά τη συμφωνία με τον ΕΛΑΣ να μείνει έξω από τη σύγκρουση) και εγκαθιστούν σε αυτή βαριά όπλα με τα οποία βάλλουν κατά θέσεων του ΕΛΑΣ.

Δεκεμβριανά
Άγγλος στρατιώτης στην Ακρόπολη

Στα άλλα μέτωπα, η ΙΙ Μεραρχία του ΕΛΑΣ, που μόλις είχε καταφθάσει στην Αθήνα, κυρίευσε τη Σχολή Χωροφυλακής, ενώ κατάφερε να κυκλώσει και να εξουδετερώσει τμήματα της Ορεινής Ταξιαρχίας που απειλούσαν την Καισαριανή. Οι Καισαριανιώτες ΕΛΑΣίτες κατέλαβαν το λόφο του Αράπη. Οι επιθετικές ενέργειες των Βρετανών σε Μοναστηράκι και Χατζηκώστα αποκρούστηκαν με επιτυχία, αναγκάζοντάς τους σε άτακτη υποχώρηση. Τμήματα του ΕΛΑΣ προωθήθηκαν έως την πλατεία Βάθη και την οδό Μενάνδρου. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εντάθηκαν οι επιθέσεις της βρετανικής αεροπορίας κατά του άμαχου πληθυσμού. Μόνο στην Καισαριανή υπήρξαν 220 θύματα.

Δεκεμβριανά
Κτίριο χτυπημένο από τις ρουκέτες της Βρετανικής αεροπορίας

Στον Πειραιά, η απόπειρα απόβασης δυνάμεων στον Άη Γιώργη ανατράπηκε, ενώ τα ινδικά αποικιακά στρατεύματα που αποβιβάστηκαν στη Ζέα, παρέμειναν καθηλωμένα υπό την πίεση του 6ου Συντάγματος Πειραιά του ΕΛΑΣ. Στο Κερατσίνι ένα τμήμα περίπου 100 Ινδών αιχμαλωτίστηκε και αφοπλίστηκε. Νέα οδοφράγματα σχηματίζονταν παντού. Οι ΕΠΟΝίτες καλούσαν το λαό με το χωνί και εκείνος έσπευδε να συνδράμει: νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά. «Ηθικόν λαού και μαχητών Πειραιώς άριστον!».

7 – 12 – 1948

Εκτελείται, μαζί με άλλα 14 μέλη και στελέχη της ΚΟΘ του ΚΚΕ, ο Αρίστος Βασιλειάδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

7 – 12 – 1962

Πραγματοποιείται στα Προπύλαια μεγάλη πανσπουδαστική συγκέντρωση με αίτημα «15% για την Παιδεία» στο οποίο πήραν μέρος πάνω από 8.000 φοιτητές.

Πανσπουδαστική συγκέντρωση, 1962
Από την συγκέντρωση

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 6/12

Σαν Σήμερα 6/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

6 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 5/12

Σαν Σήμερα 5/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

5 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 4/12

Σαν Σήμερα 4/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

4 Δεκ 2025

Πηγή : ALT.GR

8 – 12 – 1813

Πρεμιέρα της 7ης Συμφωνίας του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (Ludwig van Beethoven).

https://youtube.com/watch?v=mgHxmAsINDk%3Ffeature%3Doembed

1886

Γεννιέται ο Μεξικανός ζωγράφος Ντιέγκο Ριβιέρα (Diego María de la Concepción Juan Nepomuceno Estanislao de la Rivera y Barrientos Acosta y Rodríguez).

Ντιέγκο Ριβιέρα - Φρίντα Κάλο
Ο Ντιέγκο Ριβιέρα με την Φρίντα Κάλο το 1932

Έγινε γνωστός κυρίως για τις μεγάλες τοιχογραφίες του, σε δημόσια κτίρια στο Μεξικό αλλά και σε κτίρια στις Η.Π.Α., στις οποίες απεικονίζονται τόσο η ιστορία και η κοινωνία του Μεξικού όσο και γενικότερα κοινωνικά θέματα.

Ντιέγκο Ριβιέρα
Τοιχογραφία στο Ντητρόιτ με θέμα τους βιομηχανικούς εργάτες

Ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Μεξικού.

Ντιέγκο Ριβιέρα
Τοιχογραφία που στηλιτεύει την αστική πολιτική, θρησκευτική και στρατιωτική καταπιεστική εξουσία

Ο Ντιέγκο Ριβέρα είχε παντρευτεί τέσσερις φορές, δύο από τις οποίες τη ζωγράφο Φρίντα Κάλο.

Ντιέγκο Ριβιέρα
Τοιχογραφία στο Μεξικό με αναφορές στην ιστορία των ιθαγενών

1911

Γεννιέται στα Χάνια Φραγκόβρυσης (κάτω Ασέα) της Αρκαδίας ο ποιητής Νίκος Γκάτσος. Υπήρξε ένας αληθινός, λαϊκός (με την ουσιαστική έννοια του όρου) ποιητής – στιχουργός, του οποίου τα έργα σφράγισαν τον ελληνικό μουσικό – και όχι μόνο – πολιτισμό και κατέχουν εδώ και δεκαετίες μόνιμη θέση στην καρδιά του λαού μας.

Νίκος Γκάτσος
Ο Νίκος Γκάτσος

Στην Τρίπολη όπου πήγε γυμνάσιο γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών. Στη συνέχεια, φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήδη, είχε μάθει καλά αγγλικά και γαλλικά και είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό, το δημοτικό τραγούδι, όπως και τις νεωτεριστικές τάσεις στην ευρωπαϊκή ποίηση. Στην Αθήνα, άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής, πρωτοδημοσίευσε ποιήματά του, μικρά σε έκταση και με κλασικό ύφος, στα περιοδικά «Νέα Εστία» (1931) και «Ρυθμός» (1933), αλλά και κριτικά του σημειώματα.

https://youtube.com/watch?v=g8Sz_InjUZQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1943 ο Ν. Γκάτσος εξέδωσε το βιβλίο του «Αμοργός» με το ομώνυμο ποίημα, που έμελλε να σημαδέψει τη σύγχρονη ελληνική ποίηση. Αυτό ήταν και το μοναδικό βιβλίο του. Το έργο, που αποτελείται από 20 μόνο σελίδες, εκφράζει τις διαθέσεις της νεότερης ποίησης και θεωρείται κορυφαίο ποιητικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού. Από τότε ο ποιητής δημοσίευσε μόνον τρία ακόμη ποιήματα: το «Ελεγείο» (1946), «Ο Ιππότης και ο Θάνατος» (1947) και το «Τραγούδι του παλιού καιρού» (1963, αφιερωμένο στον Γ. Σεφέρη). Έγραψε επίσης πολλές μελέτες και σχόλια για την ποίηση.

Νίκος Γκάτσος
Ο Νίκος Γκάτσος με τον Μάνο Χατζηδάκη

Διαθέτοντας μεγάλη εκφραστική δεινότητα, ο Νίκος Γκάτσος ασχολήθηκε πολύ με τη μετάφραση έργων, κυρίως για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης και του Λαϊκού Θεάτρου. Πολλές μεταφράσεις του θα παραμείνουν έκτοτε κλασικές με πρώτη αυτή του «Ματωμένου Γάμου». Μετέφρασε πολλούς συγγραφείς και συγκεκριμένα, από τα ισπανικά τους Λόρκα, Λόπε ντε Βέγα, κ.ά., από τα γαλλικά τον Ζενέ, από τα αγγλικά τους Τ. Ουίλιαμς, Ο’ Νιλ, Στρίντμπεργκ κ.ά. Οχτώ χρόνια μετά τη δολοφονία του Φ. Γκ. Λόρκα από τους φασίστες το 1936, ο Νίκος Γκάτσος μεταφράζει το ποίημα «Νυχτερινό Τραγούδι» του μεγάλου Ισπανού ποιητή, κάνοντας το ελληνικό κοινό να δει την Ισπανία με τα μάτια του Λόρκα. Όπως και μέσα από άλλες μεταφράσεις έργων του: «Το σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα» (1945), «Ματωμένος Γάμος» (1948) κ.ά.

https://youtu.be/rm2FnviVJ9I

Ανεκτίμητη υπήρξε η προσφορά του Νίκου Γκάτσου στο ελληνικό τραγούδι, στο οποίο αφιερώθηκε σαν στιχουργός σε μεγάλο βαθμό μετά την «Αμοργό». Οι στίχοι του – ζώσα ποίηση γραμμένη για τη ζωή με τους αγώνες και τις προσδοκίες της, για τον άνθρωπο και τα όνειρά του, για την ομορφιά και για τον έρωτα, ενέπνευσαν τους σημαντικότερους συνθέτες μας, όπως οι Μ. Χατζιδάκις, Μ. Θεοδωράκης, Στ. Ξαρχάκος, Δ. Μούτσης, Λ. Κηλαηδόνης, Χ. Χάλαρης κ.ά., δημιουργώντας κορυφαία έργα («Αθανασία», «Της γης το χρυσάφι», «Ρεμπέτικο», «Αρχιπέλαγος», «Πήρες το μεγάλο δρόμο», «Πορνογραφία», «Λαϊκή Αγορά», «Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά», «Η μικρή Ραλλού», «Μια γλώσσα μια πατρίδα», «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Η νύχτα», «Αντικατοπτρισμοί» κ.ά.). Στους 350 υπολογίζονται οι στίχοι του Ν. Γκάτσου που γράφτηκαν ή βρήκαν το δρόμο για τη δισκογραφία – αφετηρία το «Χάρτινο το φεγγαράκι», που πρωτοδισκογραφήθηκε το 1958 με την Νάνα Μούσχουρη – όπως «Στο Λαύριο γίνεται χορός», «Ασπρο περιστέρι», «Μίλησέ μου», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Σπίτι μου», «Θα ‘ρθει άσπρη μέρα και για μας», «Με τι καρδιά», «Ο Μαύρος ήλιος», «Το δίχτυ», «Μάνα μου η Ελλάς» κ.λπ.

https://youtube.com/watch?v=8oUHeQkn_34%3Ffeature%3Doembed

Ιδιαίτερη σχέση και συνεργασία ανέπτυξε ο ποιητής με τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος υπήρξε ο στενότερος φίλος, μαθητής και «συνομιλητής» του για πενήντα σχεδόν χρόνια. Οι δυο τους δούλεψαν μαζί πάρα πολλές φορές, ολοκληρώνοντας από κοινού κύκλους τραγουδιών μοναδικής αξίας και αισθητικής. Με πρώτο το «Ματωμένο Γάμο» (1948), από το ομώνυμο θεατρικό του Λόρκα που ο Γκάτσος μετέφρασε, όπου περιλαμβάνεται και το εμβληματικό «Χάρτινο το φεγγαράκι» που τραγούδησε η Μελίνα Μερκούρη στο «Λεωφορείον ο πόθος» στην ομώνυμη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης το ’49

https://youtube.com/watch?v=H0eRraHZnI8%3Ffeature%3Doembed

Καρποί της συνεργασίας των δύο δημιουργών, μεταξύ άλλων, είναι οι κύκλοι τραγουδιών «Ελλάς η χώρα των ονείρων» (1960), «Αμέρικα – Αμέρικα» (1963) από την ομώνυμη ταινία του Ελία Καζάν, «Μυθολογία» (1965), η περίφημη «Αθανασία» (1976), «Τα Παράλογα» (1976), έργο στο οποίο το δίδυμο συνεργάστηκε με τους Μίκη Θεοδωράκη, Μελίνα Μερκούρη, Μαρία Φαραντούρη και Διονύση Σαββόπουλο, «Σκοτεινή Μητέρα» (1986) που ο συνθέτης έγραψε ειδικά για τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη, «Αντικατοπτρισμοί» (1993), τα γνωστά «Reflections» του 1970 που οι ελληνικοί τους στίχοι γράφτηκαν το διάστημα 1989-1990 κ.ά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελοποίηση της «Αμοργού», που ο Χατζιδάκις ξεκίνησε να δουλεύει μόλις το 1972 ενόσω βρισκόταν στη Ν. Υόρκη, έμεινε ανολοκλήρωτη

https://youtube.com/watch?v=6PmfoprJ_v8%3Ffeature%3Doembed

Από τη συνεργασία του Ν. Γκάτσου με τον Μίκη Θεοδωράκη γεννήθηκαν κύκλοι τραγουδιών, όπως τα «Έξι φεγγάρια της θάλασσας» (1965) που ο συνθέτης έκανε δώρο στην «ιέρειά» του, Μαρία Φαραντούρη, και «Αρχιπέλαγος» (1962), «Πολιτεία Β’» (1964) κ.ά. και τραγούδια όπως «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Μυρτιά», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Είχα φυτέψει μια καρδιά», «Στράτα τη στράτα», «Κοιμήσου παλικάρι», «Φέρτε μου τη θάλασσα», «Στης νύχτας το μπαλκόνι», «Φεγγάρι μου θαλασσινό» κ.ά. Άλλες σημαντικές συνεργασίες ήταν με τον Σταύρο Ξαρχάκο («Ένα μεσημέρι», 1966), με τον Νίκο Ξυλούρη ( «Παλικάρι στα Σφακιά», «Η κόρη του πασά», «Γεια και χαρά σου Βενετιά»), με τον Χριστόδουλο Χάλαρη («Δροσουλίτες», 1975), με τον Δήμο Μούτση («Βρέχει ο Θεός», «Πού να βρω ταχυδρόμο», «Άπονη καρδιά», «Αύριο πάλι» κ.ά).

1980

Ο Τζον Λένον (John Winston Ono Lennon) δολοφονείται στη Νέα Υόρκη από τον Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν.

Τζον Λένον
Ο Τζον Λένον

Ο Τζον Λένον, μοναδικό παιδί εργατικής οικογένειας, γεννήθηκε στις 9 Οκτώβρη 1940 στο Λίβερπουλ. Μεγάλωσε κοντά σε μια θεία του, σε ένα προάστιο και το 1957 δημιούργησε μια «μπάντα», ενώ τη χρονιά εκείνη γνώρισε τον Πολ Μακ Κάρντνεϊ για να ακολουθήσει, το 1958, η γνωριμία του με τον Τζορτζ Χάρισον.

https://youtube.com/watch?v=YkgkThdzX-8%3Ffeature%3Doembed

Λίγο αργότερα, στην παρέα προστέθηκε και το Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ). Οι Μπιτλς είχαν γεννηθεί. Μέχρι τη διάλυσή τους, το 1970, οι Μπιτλς επηρέασαν όσο λίγοι τη μουσική δημιουργία, με τον Τζον Λένον να πειραματίζεται συνεχώς σε πρωτοποριακές μουσικές και στιχουργικές φόρμες. Μέχρι το 1980, ο Λένον συνέχισε να γράφει μουσική και στίχους, χαρίζοντάς μας τραγούδια που έγιναν παγκόσμιοι ύμνοι, όπως το θρυλικό «Ιμάτζιν». Η τελευταία συναυλία, που έδωσε ο Λένον, ήταν το 1974, στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν, στη Νέα Υόρκη, ενώ ο τελευταίος του δίσκος ήταν το «Νταμπλ Φάνταζι», που κυκλοφόρησε το Νοέμβρη του 1980. Το νήμα της ζωής του το έκοψαν οι σφαίρες του Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν, στις 8 Δεκέμβρη 1980. Ήταν μοναδικό παιδί εργατικής οικογένειας στο Λίβερπουλ.

https://youtu.be/w_7_lEOaU10

Μεγάλωσε κοντά σε μια θεία του, σε ένα προάστιο και το 1957 δημιούργησε μια «μπάντα», ενώ τη χρονιά εκείνη γνώρισε τον Πολ Μακ Κάρντνεϊ για να ακολουθήσει, το 1958, η γνωριμία του με τον Τζορτζ Χάρισον. Λίγο αργότερα, στην παρέα προστέθηκε και ο Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ). Οι Μπιτλς είχαν γεννηθεί. Θεωρείται από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικούς. Ιδιαίτερα ταλαντούχος, ήταν ο ιθύνων νους στο συγκρότημα των «Μπιτλς», ένα συγκρότημα που άνοιξε νέους δρόμους στη σύγχρονη μουσική έκφραση.https://www.youtube.com/embed/C3_0GqPvr4U?feature=oembed

https://youtube.com/watch?v=C3_0GqPvr4U%3Ffeature%3Doembed

Ο Λένον ήταν ο βασικός συνθέτης των τραγουδιών τους. Μετά τη διάλυση των «Μπιτλς», ο Λένον ακολούθησε τη δική του, ξεχωριστή, προσωπική διαδρομή. Στη διαδρομή αυτή έγραψε τραγούδια εξαιρετικής ποιότητας, τα οποία χαρακτηρίζονται από στίχο «στρατευμένο» στα ιδανικά της ειρήνης, της αλληλεγγύης των λαών και του δίκαιου της εργατικής τάξης.

Πολλά από τα τραγούδια του Λένον αποτέλεσαν και αποτελούν ακόμη σύμβολα αγώνων, όπως το «Δώστε μια ευκαιρία στην ειρήνη», «Ιμάτζιν», «Ο ήρωας της εργατικής τάξης». Ο ίδιος πήρε μέρος στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Επέστρεψε μάλιστα το βραβείο που είχε πάρει με τα άλλα μέλη των «Μπιτλς» στη βασίλισσα της Βρετανίας.

2024

Μετά από ταχύτατη επέλαση, η Συρία καταλαμβάνεται από τους τζιχαντιστές, με τη στήριξη των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ – Τουρκίας – Ισραήλ. Οι εξελίξεις στην περιοχή τρέχουν με καταιγιστικούς ρυθμούς, ρίχνοντας σαν ντόμινο το ένα κομμάτι μετά το άλλο.

Πόλεμος - Συρία - Τζιχαντιστές - Δαμασκός - 8/12/2024

Οι τζιχαντιστές, που στην προηγούμενη φάση του πολέμου αντιμετωπίζονταν ως «τρομοκράτες» από τους Ευρωατλαντικούς, κατάφεραν τώρα με την εκπαίδευση, τη χρηματοδότηση και τη στήριξή τους να αναδειχτούν σε νέα συριακή κυβέρνηση. Το καθεστώς Ασαντ και ο στρατός του κατέρρευσαν.

Η Τουρκία διεκδικεί κυνικά τη μερίδα του λέοντος στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό αυτών των ομάδων, γεγονός που αναγνωρίζεται από τις ίδιες και από τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους της.

Ενώ στη Συρία συνεχίζονται οι δολοφονίες κατοίκων και στρατιωτικών από τους τζιχαντιστές, παρά την προσπάθεια των «Δυτικών» να τους παρουσιάσουν ως …εξημερωμένους, η Τουρκία στον Βορρά και το Ισραήλ στον Νότο διεξάγουν πολεμικές επιχειρήσεις για την κατάληψη νέων εδαφών της Συρίας.

Σύντομα, ένα γερό χαστούκι ήρθε για την η κυβέρνηση και όλα τα αστικά κόμματα, υποστηρικτές της ευρωατλαντικής πολιτικής της βαθιάς εμπλοκής της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η διαφαινόμενη ανακήρυξη ΑΟΖ ανάμεσα στην Τουρκία και στην κυβέρνηση των τζιχαντιστών στη Συρία, που έχει τη στήριξη των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, δημιουργεί νέα τετελεσμένα πρώτα απ’ όλα σε βάρος της Κύπρου, την οποία «εξαφανίζει» από την Ανατ. Μεσόγειο!

Η κατάρρευση της κυβέρνησης του Σύρου Προέδρου Μπασάρ Αλ Ασαντ ήρθε σαν «κορωνίδα» στο φόντο ενός ιδιαίτερα καταστροφικού πολέμου που ξεκίνησε το 2011, στο πλαίσιο αναδιατάξεων και ενδοαστικών συγκρούσεων στη Συρία και άλλες αραβικές χώρες που έγιναν γνωστές σαν «αραβική άνοιξη» και την εξωτερική επέμβαση των ΗΠΑ και συμμάχων τους.

Πίσω από τον πολυετή πόλεμο κρύβονται ισχυρά συμφέροντα ενεργειακών ομίλων που παλεύουν για ξαναμοίρασμα της «πίτας», σε πηγές και οδούς μεταφοράς Ενέργειας και εμπορίου και γεωπολιτικής επιρροής.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

1859

Γεννιέται ο ποιητής και πεζογράφος Γεώργιος Δροσίνης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής και ακαδημαϊκός από το 1926. Γόνος της οικογένειας κλεφτοαμαρτολών και αγωνιστών του 1821 από τα Άγραφα, μετά από τις γυμνασιακές του σπουδές γράφτηκε στη Νομική Σχολή, αλλά με σύσταση του Νικολάου Πολίτη μετεγγράφηκε στη Φιλοσοφική.

Γεώργιος Δροσίνης
Ο Γεώργιος Δροσίνης

Ο Δροσίνης πρωτοεμφανίστηκε στα Γράμματα το 1878 στην εφημερίδα «Ραμαπαγάς» γράφοντας στίχους. Η πρώτη ποιητική του συλλογή ήταν οι «Ιστοί της Αράχνης». Η πρώτη ποιητική συλλογή δίνει τις πρώτες ενδείξεις μιας νέας αντίληψης για την ποίηση, μακριά από κάθε ρομαντισμό, με θέματα καθημερινά, τα οποία οδήγησαν και στη χρήση της δημοτικής πριν ακόμη εκδοθεί το ταξίδι του «Ψυχάρη». Τα ποιήματα του Δροσίνη διακρίνονται για την ειλικρίνεια, την απλότητα και το ειδυλλιακό τους τόνο και θυμίζουν δημοτικά τραγούδια. Ο Δροσίνης έγραψε και αρκετά πεζά, όπου μαζί με τον ειδυλλιακό τόνο που τον διέκρινε αρχίζει να διαφαίνεται και η ικανότητα της ψυχογραφικής παρατήρησης των ηρώων του.

1867

Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας Γρηγόριος Ξενόπουλος. Μεγάλωσε στη Ζάκυνθο και από το 1892 έζησε στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με εφημερίδες, περιοδικά και φιλολογικά ημερολόγια. Χρημάτισε αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η διάπλασις των παίδων», όπου μέσα από τις σελίδες του δημοσίευσε τις περίφημες «Αθηναϊκές επιστολές», με την υπογραφή «Σας ασπάζομαι Φαίδων».

Γρηγόριος Ξενόπουλος
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος

Από το περιοδικό «Παναθήναια» πρωτοπαρουσίασε το 1903 τον Καβάφη. Υπήρξε ιδρυτής του περιοδικού «Νέα Εστία» και διευθυντής του. Εκλέχθηκε ακαδημαϊκός το 1931. Πέθανε φτωχός το 1951, αφού από τότε που καταστράφηκε το σπίτι του τον φιλοξενούσαν φίλοι και συγγενείς του. Το πεζογραφικό του έργο είναι τεράστιο. Έγραψε περισσότερα από 85 μυθιστορήματα, έντεκα συλλογές διηγημάτων, θεατρικά έργα, 4.500 άρθρα, μελέτες και χρονογραφήματα. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος επέλεξε να ζήσει και να επιβιώσει από την πένα του, γράφοντας δέκα με δώδεκα ώρες την ημέρα. Μαζί με τους Παλαμά, Σικελιανό και Καζαντζάκη ίδρυσε την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας ήταν και πρώτος πρόεδρος (1934-37).

Μερικά από τα έργα του είναι τα «Αθηναϊκά διηγήματα – Ιστορία μιας χωρισμένης» (1924), «Πώς πολεμούν;» (1935), «Θαύματα του Διαβόλου» (1883), «Πλούσιοι και Φτωχοί» (1926), «Ανάμεσα σε τρεις γυναίκες» (1930), τα θεατρικά «Ψυχοσάββατο» (1911), «Το φιόρο του Λεβάντε» (1914) κ.ά.

1882

Γεννιέται ο Ισπανός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Χοακίν Τουρίνα (Joaquín Turina).

Χοακίν Τουρίνα
Ο Χοακίν Τουρίνα

Στα έργα του περιλαμβάνονται οι όπερες Margot (1914) και Jardín de Oriente (1923), οι Danzas fantásticas (1919, εκδοχές για πιάνο και ορχήστρα), La oración del torero (γράφτηκε πρώτα για ένα λαγούτο κουαρτέτο, έπειτα έγχορδο, και έπειτα ορχήστρα), μουσική δωματίου, πιάνο, κομμάτια κιθάρας και τραγούδια.

https://youtube.com/watch?v=FGmV0zIdoGM%3Ffeature%3Doembed

Μεγάλο μέρος της δουλειάς του δείχνει την επιρροή της παραδοσιακής μουσικής της Ανδαλουσίας.

1895

Γεννιέται  η Ντολόρες Ιμπαρούρι (Isidora Dolores Ibárruri Gómez). Ηγετική μορφή του ισπανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος. Συμμετείχε από το 1920 στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας. Το 1930 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και το 1932 μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κόμματος.

Ντολόρες Ιμπαρούρι - «Πασιονάρια»
Η Ντολόρες Ιμπαρούρι – «Πασιονάρια»

Από το 1931 ως το 1933 ήταν μέλος της αρχισυνταξίας της εφημερίδας «Μούντο Ομπρέρο», οργάνου του ΚΚΙ. Πιάστηκε και φυλακίστηκε έξι φορές. Ως ηγέτης του ΚΚΙ έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στη διάρκεια του επαναστατικού αγώνα του ισπανικού λαού κατά των φασιστών πραξικοπηματιών και των Ιταλο-γερμανών εισβολέων. Στον αγώνα αυτό πήρε και το όνομα «Πασιονάρια» με το οποίο έγινε γνωστή σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο γιος της Ρουμπέν, υπηρετώντας με το βαθμό του υπολοχαγού στο σοβιετικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1942, σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ. Από το 1939 ως το 1977 έζησε στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας. Το 1942, μετά το θάνατο του Ζ. Ντιάζ εκλέχτηκε Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΙ.

1963

Ο Κ. Καραμανλής φεύγει από την Ελλάδα, δηλώνοντας πως παραιτείται από την πολιτική. Ο Π. Κανελλόπουλος γίνεται αρχηγός της ΕΡΕ.

Π. Κανελλόπουλος
Ο Π. Κανελλόπουλος με τον Μοντγκόμερι

1972

Συνέρχεται στην Ουγγαρία η 17η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία εκλέγει τον Χαρίλαο Φλωράκη Α’ Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Χαρίλαος Φλωράκης
Ο Χαρίλαος Φλωράκης όταν επέστρεψε στην Ελλάδα

1987

Ξεσπούν στη Λωρίδα της Γάζας, οι πρώτες εκδηλώσεις της «Ιντιφάντα», της άοπλης εξέγερσης των Παλαιστινίων κατά της Ισραηλινής κατοχής και καταπίεσης.

Ιντιφάντα
Από την πρώτη Ιντιφάντα

1996

Ο ομοιοπαθητικός Γιώργος Βυθούλκας τιμάται με το Νόμπελ εναλλακτικής ιατρικής.

Γιώργος Βυθούλκας
Ο Γιώργος Βυθούλκας

1997

Πεθαίνει ένας από τους δασκάλους της σύγχρονης τέχνης, ο Ανδριώτης Δημήτρης Τηνιακός.

Δημήτρης Τηνιακός
Ο Δημήτρης Τηνιακός

Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην ΑΣΚΤ, στα εργαστήρια των Παρθένη και Κεφαλληνού και αποφοίτησε το 1950. Συμμετείχε σε όλες τις μεταπολεμικές πανελλήνιες εκθέσεις του Ζαππείου. Παρουσίασε είκοσι περίπου ατομικές εκθέσεις, συμμετείχε σε διπλάσιες ομαδικές και σε διεθνείς εκθέσεις (Σάο Πάολο – 1953, Λουγκάνο – 1966 κ. ά.). Στην Ελβετία, μάλιστα, τιμητικά κυκλοφόρησαν γραμματόσημό του. Ηταν από τους λίγους καλλιτέχνες που εν ζωή τίμησε η Εθνική Πινακοθήκη, με αναδρομική έκθεση έργων του (1989). Έργα του υπάρχουν σε υπουργεία, τράπεζες, δήμους και ιδιωτικές συλλογές.

Δημήτρης Τηνιακός
Άτιτλο, 1947

Ο Δ. Τηνιακός χρησιμοποίησε στη ζωγραφική του όλα τα υλικά, με ιδιαίτερη προτίμηση στην έγχρωμη σινική μελάνη. Με σκληρή προσπάθεια μπόρεσε να τιθασεύσει αυτό το υλικό, που προσφέρει άπειρες ποσότητες χρωματικών διαβαθμίσεων. Στη χαρακτική, επίσης, συνδύασε τη γερή σύνθεση με τις αρμονικές αναλογίες και εξισορρόπησε τους όγκους. Ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε και με την ποίηση.

Δημήτρης Τηνιακός
Ιστιοφόρα

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

10 – 12 – 1885

Γεννιέται ο συνθέτης Μάριος Βάρβογλης. Θεωρείται μαζί με τους Αιμίλιο Ριάδη, Διονύσιο Λαυράγκα, Γεώργιο Λαμπελέτ, και Μανώλη Καλομοίρη, ένας από τους δημιουργούς της σύγχρονης νεοελληνικής μουσικής σκηνής.

Μάριος Βάρβογλης
Ο Μάριος Βάρβογλης

Στα 17 του χρόνια ήταν κιόλας πρωταθλητής του στίβου, μαχητής του Νικηφόρου Λύτρα, ταλαντούχος στη μουσική και πολλά υποσχόμενος συνθέτης.

https://youtube.com/watch?v=uIrGRXx6dQE%3Ffeature%3Doembed

Έφυγε για το Παρίσι όπου έγινε γρήγορα αγαπητός φίλος πολλών προσωπικοτήτων της εποχής. Γύρισε στην Αθήνα το 1920, τη χρονιά που πέθανε ο Μοντλιάνι. Υπήρξε μουσουργός, παιδαγωγός και μουσικοκριτικός.

10 – 12 – 1893

Ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης δηλώνει από το βήμα της βουλής το περιβόητο «δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Πτώχευση της Ελλάδας, 1893
Ελαιογραφία που απεικονίζει τον Χαρίλαο Τρικούπη στο βήμα της Βουλής

10 – 12- 1896

Πεθαίνει ο Σουηδός επιχειρηματίας και εφευρέτης Άλφρεντ Μπέρνχαρντ Νόμπελ (Alfred Bernhard Nobel), από τον οποίο πήραν το όνομά τους τα ομώνυμα βραβεία.

Ο Άλφρεντ Μπέρνχαρντ Νόμπελ
Ο Άλφρεντ Μπέρνχαρντ Νόμπελ

10 – 12 – 1963

Απονέμεται στον Γεώργιο Σεφέρη το Νόμπελ Λογοτεχνίας, το πρώτο Νόμπελ που κερδίζει Έλληνας.

Ο Γιώργος Σεφέρης
Ο Γιώργος Σεφέρης το 1963

10 – 12 – 1991

Στο Συμβούλιο Κορυφής στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας υιοθετείται το κείμενο για την ένωση της Ευρώπης. Είναι η περιβόητη Συνθήκη του Μάαστριχτ που δημιούργησε την ΕΕ στη θέση της ΕΟΚ. Υιοθετείται, επίσης, το κείμενο για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ). Την ίδια μέρα, η Ελλάδα γίνεται μέλος της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ).

Συνθήκη του Μάαστριχτ
Συγκέντρωση του ΚΚΕ κατά της συνθήκης του Μάαστριχτ

Το ΚΚΕ τάχθηκε εξαρχής κατά της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Στην απόφαση της ευρείας Συνόδου της ΚΕ του ΚΚΕ (16 – 17 Μάη 1992) αναφέρεται: «Το Κόμμα μας δεν μπορεί να συμφωνήσει με την αντίληψη του «μονόδρομου» και όταν μάλιστα είναι δεδομένη η 11χρονη αρνητική εμπειρία της χώρας από την ένταξη στην ΕΟΚ. Πρόκειται για αντίληψη, που ταυτίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων και της χώρας με τα συμφέροντα και τις επιλογές του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Συνθήκη του Μάαστριχτ
Το ένθετο του “Ριζοσπάστη” με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ

Αντίληψη που καταδικάζει την Ελλάδα στο περιθώριο των πολιτικών που χαράσσουν οι ισχυροί της ΕΟΚ. Το όραμα της «Ενωμένης Ευρώπης», της Ευρώπης των μονοπωλίων, που συνενώνει και εμπνέει βιομηχάνους, εφοπλιστές, μεγαλέμπορους, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, «ΣΥΝ» και ο συγκεκριμένος στόχος «να μπούμε στο σκληρό πυρήνα της ΕΟΚ» δεν έχει καμιά σχέση με τα οράματα και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των εργαζομένων».

10 – 12 – 2011

«Φεύγει» από τη ζωή η ποιήτρια Σώτια Τσώτου, που συνέδεσε τη ζωή της με την πορεία του ελληνικού τραγουδιού από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και μετά.

Σώτια Τσώτου
Η Σώτια Τσώτου

Ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας του ΕΛΑΣίτη Γιώργου Κρανιώτη, τον οποίο εκτέλεσαν οι ναζί τον Σεπτέμβρη του 1943 μπροστά στο σπίτι του. Η οικογένειά της υπέστη τα αντίποινα των ναζί και διασκορπίστηκε. Η μικρή Σώτια υιοθετήθηκε από το ζεύγος Χ. και Δ. Τσώτου και μεγάλωσε στην Αθήνα από 2 ετών.

https://youtube.com/watch?v=hEL6H4aIeaE%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα με τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, ενώ φοίτησε και στις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και του Κωστή Μιχαηλίδη .

https://youtube.com/watch?v=BMgrAsqikn0%3Ffeature%3Doembed

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, συνελήφθη και στην απομόνωση της φυλακής εμπνεύστηκε τα τραγούδια «Βρε δεν βαριέσαι αδελφέ» και το «Νάτανε το ΄21». Για την πορεία της ως στιχουργού, καθοριστική στάθηκε η συνεργασία της με τον Κώστα Χατζή με τραγούδια όπως «Απ’ το αεροπλάνο», «Τρελός ή παλικάρι», «Κάτι τρέχει».

https://youtube.com/watch?v=PsS8KWgvdh4%3Ffeature%3Doembed

Τεράστια ήταν η επιτυχία του «Ρεσιτάλ». Σταθμός ήταν η συνεργασία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη και το γνωστό «Βραδιάζει».

10 – 12 – 2012

Πεθαίνει ο Άλκης Αλκαίος (πραγματικό όνομα Βαγγέλης Λιάρος), ένας από τους σημαντικότερους ποιητές – στιχουργούς του πολιτικο-κοινωνικού τραγουδιού μας, που η παρουσία του λάμπρυνε τη μουσική σκηνή του τόπου μας, γεννήθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το όνομά του το πήρε από τον θείο του ΕΛΑΣίτη, που σκοτώθηκε σε ηλικία 23 χρόνων. Ο αδελφός της μητέρας του Ντίνος Ζήκος ήταν Μακρονησιώτης, μέλος του ΚΚΕ του οποίου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του.

Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος

Ο Β. Λιάρος σπουδάζει στη Νομική Σχολή την περίοδο της χούντας και τον Αύγουστο του 1973 συλλαμβάνεται για τη δράση του και κρατείται για μήνες στην Ασφάλεια, πράγμα που επιδεινώνει την επιβαρυμένη του υγεία. Μετά τη μεταπολίτευση γίνεται μέλος του ΚΚΕ στην Οργάνωση των Δικηγόρων.

https://youtube.com/watch?v=uDeTNc1m6tI%3Ffeature%3Doembed

Από παιδάκι «πολιτογραφήθηκε» κάτοικος Πάργας, αφού τον περισσότερο καιρό έμενε εκεί, γράφοντας υπέροχους στίχους, έχοντας σαν «δάσκαλό» του την ποίηση του μεγάλου Κ. Καρυωτάκη.

https://youtube.com/watch?v=RT1fznaIJoU%3Ffeature%3Doembed

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1967, με την έκδοση ενός μικρού δοκιμίου για τον Κ. Γ. Καρυωτάκη. Το 1983 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΤ.ΝΕ.Μ. (ιδρυτής του ήταν ο Θάνος Μικρούτσικος) το βιβλίο του «Εμπάργκο – Ποιήματα», το οποίο περιλαμβάνει και το εμβληματικό ποίημα «Πρωινό τσιγάρο», αφιερωμένο στη μνήμη του πρόωρα χαμένου Μάνου Λοΐζου: «Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή / και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση / και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση / και σαν Ανατολή».

https://youtube.com/watch?v=68W-TRoLvf8%3Ffeature%3Doembed

Οι πρώτοι στίχοι του δημοσιεύτηκαν στον «Ριζοσπάστη»: «Μανουέλ Ντουάρτε απ’ το Πράσινο Ακρωτήρι / ίσως ποτέ και να μην δω το πρόσωπό σου / ωστόσο αν κρίνω απ’ το αιμάτινο γραφτό σου / θα πρέπει να ‘ν’ γιομάτο από λιοπύρι» ξεκινάει το ποίημα «1848», που δημοσιεύτηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ένα τραγούδι διεθνιστικό, κάλεσμα σε συντρόφους ποιητές. Αυτό το ποίημα διάβασε ο Θάνος Μικρούτσικος και το μελοποίησε αμέσως, ενώ αργότερα το ερμήνευσε η ανεπανάληπτη Μαρία Δημητριάδη.

https://youtube.com/watch?v=eba0w4daAEg%3Ffeature%3Doembed

Η γνωριμία του με τον συνθέτη έφερε μία από τις μακροβιότερες και σπουδαιότερες συνεργασίες δημιουργών στο ελληνικό τραγούδι, με δίσκους – ορόσημα, όπως το «Εμπάργκο» (1982) και «Στου αιώνα την παράγκα» (1996).

Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος με τον Θάνο Μικρούτσικο και τη Μαρία Δημητριάδη

Στο χώρο της δισκογραφίας, άλλες σημαντικές συνεργασίες του ήταν για δίσκους των Νότη Μαυρουδή, Σωκράτη Μάλαμα, Μίλτου Πασχαλίδη, Μάριου Τόκα, Διονύση Τσακνή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Συνεργάστηκε επίσης με τον Μπάμπη Στόκα, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και άλλους δημιουργούς .

https://youtube.com/watch?v=AM2pyQoRDIs%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=AM2pyQoRDIs%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

11 – 12 – 1803

Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Εκτόρ Μπερλιόζ (Hector Berlioz).

Εκτόρ Μπερλιόζ
Ο Εκτόρ Μπερλιόζ

Θεωρείται ο δημιουργός της προγραμματικής μουσικής και το νεανικό του έργο «Φανταστική Συμφωνία» (1830) σημείωσε σταθμό στην ιστορία της μετα-μπετοβενικής συμφωνικής μουσικής.

https://youtube.com/watch?v=cao6WyF-61s%3Ffeature%3Doembed

Το 1830 του απονεμήθηκε στην Ιταλία το μεγάλο Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome), αλλά η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή στη Γαλλία και στη Ρωσία. Άλλα έργα του: «Μπενβενούτο Τσελίνι» (μελόδραμα), «Τρώες», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» και «Καταδίκη του Φάουστ» (δραματικές συμφωνίες), «Η Παιδική Ηλικία του Χριστού» (ορατόριο).

https://youtube.com/watch?v=l4NG_NSXfIw%3Ffeature%3Doembed

Σ’ ένα τελευταίο θριαμβευτικό ταξίδι στη Ρωσία παρουσίασε την όπερα «Βεατρίκη και Βενέδικτος», της οποίας η υπόθεση είναι παρμένη από το έργο του Σαίξπηρ «Πολύς Θόρυβος για το Τίποτα».

11 – 12 – 1922

Συνέρχεται στη Θεσσαλονίκη το ιδρυτικό συνέδριο της Ομοσπονδίας Κομμουνιστών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ). Σε αυτό μετείχαν αντιπρόσωποι των σοσιαλιστικών νεολαιών και ομίλων νέων από την Αθήνα, τον Πειραιά, το Βόλο, τη Χαλκίδα, τη Δράμα, την Πάτρα, την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη.

ΟΚΝΕ
Η εφημερίδα της ΟΚΝΕ

Το συνέδριο εξέλεξε Κεντρική Επιτροπή και όρισε ως δημοσιογραφικό της όργανο την εφημερίδα «Νεολαία». Η ΟΚΝΕ προσχώρησε αμέσως στην Κομμουνιστική Διεθνή Νέων, η οποία είχε ιδρυθεί το Νοέμβρη του 1919 και αποτελούσε τμήμα της Γ’ Διεθνούς. Στην ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε μετά το συνέδριο, η ΚΕ της ΟΚΝΕ τόνιζε ότι σκοπός των καθηκόντων που χάραξε το ιδρυτικό της συνέδριο είναι «να προσελκύσουμε εις τας τάξεις μας όλην την Εργατική και Αγροτικήν Νεολαίαν της χώρας μας». Εκτίμησε δε ότι «εφ’ όσον η Ομοσπονδία μας δεν καταστεί μία οργάνωσις μαζών, δεν θα μπορέσουμε να συντείνουμε διόλου εις την επικράτησιν του αγώνα που η εργατική τάξις διεξάγει εναντίον της κρατούσης τάξεως».

ΟΚΝΕ
Μέλη της ΟΚΝΕ με την εφημερίδα «Νεολαία»

Και ως εκ τούτου, υιοθέτησε το σύνθημα του Γ’ Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς ««ΕΜΠΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΜΑΖΑΣ». Ετσι μονάχα η Ομοσπονδία μας θα γίνει ένας σπουδαίος παράγων εις τον αγώνα που το Κόμμα μας, ως αντιπροσωπεύον τας εργαζόμενας μάζας, διεξάγει αδιακόπως, για την απελευθέρωσίν των από τον εγχώριον και ξένον καπιταλιστικόν ζυγό». Η ΟΚΝΕ σύμφωνα με απόφαση του Συνεδρίου της αποτελούσε τμήμα του Κόμματος, δρούσε μέσα στα πλαίσια του προγράμματος και της πολιτικής του.

ΟΚΝΕ
Μέλη της ΟΚΝΕ στην πρώτη γραμμή των αγώνων

Η ίδρυση της ΟΚΝΕ, αποτελούσε σημαντικό σταθμό στην ιστορία του επαναστατικού νεολαιίστικου κινήματος της Ελλάδας και τον καλύτερο βοηθό του Κόμματος για τη δουλειά του στη νεολαία. Η εξασφάλιση της διάδοσης της επιστημονικής κοσμοθεωρίας του μαρξισμού – λενινισμού στη νέα γενιά, αλλά και η πρωτοπόρα οργάνωση που μπορούσε να συσπειρώσει και να καθοδηγήσει το κίνημα της νεολαίας για τις δικές του διεκδικήσεις στο πλευρό του εργατικού κινήματος, εύρισκαν την πραγμάτωσή τους με τη δράση της ΟΚΝΕ. Από τα σπλάχνα της βγήκαν χιλιάδες μέλη και στελέχη, που πιστά στη μαρξιστική – λενινιστική ιδεολογία ρίχτηκαν στον αγώνα με αυταπάρνηση. Θυσίασαν ακόμη και τη ζωή τους, για την υπόθεση του σοσιαλισμού, της κοινωνικής προόδου. Οι ηρωικοί της αγώνες, σε όλα τα επίπεδα, έδωσαν πνοή στη νεολαία, γράφοντας μερικές από τις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας της.

11 – 12 – 1922

Γεννιέται ένας από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές και συνθέτες ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Με τη μαγική, «ξύλινη» φωνή του, για μισό και πλέον αιώνα, πρόσφερε ανεπανάληπτες ερμηνείες. Η πορεία του καλλιτέχνη, από το ρεμπέτικο μέχρι το έντεχνο, ξεκίνησε στη δεκαετία του ’40.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Από πολύ μικρός έπαιζε κιθάρα, ενώ αργότερα τον κερδίζει το μπουζούκι. Ήδη, έχει γνωρίσει τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον «Σωκράτη» της λαϊκής μας μουσικής, όπως τον αποκαλούσε. Η πρώτη του ηχογράφηση, σαν συνθέτης, με ερμηνευτές την Σούλα Καλφοπούλου και τον Μάρκο Βαμβακάρη, το «Τρεμοσβήνει το καντήλι», γίνεται το 1949. Για ν’ ακολουθήσουν άλλες δημιουργίες του, με ερμηνευτές τους Πρόδρομο Τσαουσάκη, Σταύρο Τζουανάκο, Καίτη Γκρέυ, Ρένα Ντάλλια, Γιώτα Λύδια, Πόλυ Πάνου, Μανώλη Αγγελόπουλο και άλλους .

https://youtube.com/watch?v=v-Uo8cQjTMc%3Ffeature%3Doembed

Τα τραγούδια που τον καθιερώνουν σαν ερμηνευτή είναι το δικό του «Τρελοκόριτσο» και το «Γαρίφαλο στ’ αυτί» του Χατζιδάκι. Παράλληλα, ερμηνεύει τραγούδια των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Δερβενιώτη… Όλα αυτά πριν από τη συνάντησή του με τον Μίκη Θεοδωράκη.

https://youtube.com/watch?v=LS9pcP5rGYE%3Ffeature%3Doembed

Στα πέτρινα χρόνια της Μακρονήσου, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη. Λίγο αργότερα, σε μια μεταγωγή τους, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης πρόσφερε στον Μίκη ένα κύπελλο με νερό, κάτι που ο συνθέτης δεν ξέχασε ποτέ. «Μου έδωσε να πιώ ένα ποτήρι νερό και εγώ του το ανταπέδωσα. Με αυτό το «νερό» ξεδιψάσαμε και οι δυο μας έναν ολόκληρο λαό στα δύσκολα, πέτρινα χρόνια…», έλεγε παλιότερα.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Βασίλη Τσιτσάνη

Το 1959, ξανασμίγουν, όταν ο Τάκης Λαμπρόπουλος, καλλιτεχνικός διευθυντής της «Columbia», κάλεσε επειγόντως τον Μπιθικώτση να συναντηθεί με τον Θεοδωράκη. Ο συνθέτης ήθελε τον Μπιθικώτση για να τραγουδήσει τον «Επιτάφιο».

Στην αρχή, τα τραγούδια δεν άρεσαν στον Μπιθικώτση, αλλά εκείνο που τον κράτησε κοντά στον Μίκη ήταν δύο άλλα τραγούδια, η «Μαργαρίτα Μαργαρώ» και το «Μάνα μου και Παναγιά». Τελικά, ο «Επιτάφιος» άνοιξε το δρόμο στη μελοποιημένη ποίηση, ένα δρόμο που χαράχτηκε ανεξίτηλα και στα επόμενα χρόνια από τις συγκλονιστικές και ανεπανάληπτες ερμηνείες του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

https://youtube.com/watch?v=X5pzeNCesBk%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=X5pzeNCesBk%3Ffeature%3Doembed

Σε τραγούδια του Μ. Θεοδωράκη, όπως: «Επιτάφιος» 1960 (Γιάννης Ρίτσος), «Σε πότισα ροδόσταμο» 1961 (Νίκος Γκάτσος), «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» 1961 (Τάσος Λειβαδίτης), «Επιφάνεια» 1962 (Γιώργος Σεφέρης), «Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού» 1962 (Μίκης Θεοδωράκης), «Καημός» 1962 (Δημήτρης Χριστοδούλου), «Αυτούς που βλέπεις» 1963 (Μιχάλης Κατσαρός), «Οι Μοιραίοι» 1964 (Κώστας Βάρναλης), «Άξιον Εστί» 1964 (Οδυσσέας Ελύτης), «Ρωμιοσύνη» 1966 (Γιάννης Ρίτσος), «Οκτώβρης ’78» 1977 (σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου, Δημήτρη Χριστοδούλου, Ερρίκου Θαλασσινού, Τάσου Λειβαδίτη, Γιάννη Θεοδωράκη και Λευτέρη Παπαδόπουλου). Επίσης, «Πάει ο καιρός» 1965 (Νίκος Γκάτσος – Μάνος Χατζιδάκις), «Ασπρη μέρα και για μας» 1966 (Νίκος Γκάτσος – Σταύρος Ξαρχάκος), «Μ’ ένα παράπονο» 1969 (Νίκος Γκάτσος – Δήμος Μούτσης), «Επιστροφή» 1970 (Νίκος Γκάτσος – Μάνος Χατζιδάκις).

https://youtube.com/watch?v=7biQLcP5CHg%3Ffeature%3Doembed

Στη «Μαγική Πόλη» των Θεοδωράκη – Χατζιδάκι («Παρκ», 1963) ερμηνεύει το υπέροχο «Είμαι αϊτός χωρίς φτερά» (στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου) κι ένα χρόνο αργότερα στο δίσκο «Πολιτεία Β`» του Θεοδωράκη θα τραγουδήσει το αριστουργηματικό «Γωνιά – Γωνιά». Από τα πολλά υπέροχα τραγούδια που σμίλεψε με τη φωνή του είναι των Άκη Πάνου («Οταν σημάνει η ώρα», «Θα κλείσω τα μάτια» κ.ά.), Γιάννη Σπανού («Μια Κυριακή», «Ακου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς»), Σταύρου Κουγιουμτζή κ.ά. Η τελευταία προσωπική του περίοδος περιλαμβάνει οκτώ δίσκους με δικά του τραγούδια: «Ενα όμορφο αμάξι με δυο άλογα», «Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου», «Εγνατίας 406», «Ο κυρ – Θάνος» κ.ά

Πηγή : ALT.GR

12 – 12 – 1863

Γεννιέται ο Νορβηγός ζωγράφος Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch). Μεγάλωσε σε δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, με θανάτους και βαριές αρρώστιες, που όπως ο ίδιος έλεγε τον επηρέασαν σαν άνθρωπο και ως καλλιτέχνη.

Έντβαρτ Μουνκ
Ο Έντβαρτ Μουνκ το 1921

Για το εμβληματικό του έργο «Κραυγή», περιέγραψε τις συνθήκες που τον οδήγησαν να εκφραστεί στον περιβόητο πίνακα:  περπατούσε με φίλους του στο Όσλο ένα βράδυ το 1893, κοντά στο λόφο Έκεμπεργκ και σε κοντινή απόσταση από το ψυχιατρικό άσυλο που ήταν έγκλειστη η αδερφή του.

Έντβαρτ Μουνκ
Η Κραυγή

Οι κραυγές των ζώων πριν τη θανάτωσή τους σε διπλανό σφαγείο αναμιγνύονταν με τις κραυγές των ψυχικά διαταραγμένων ασθενών –η σύνθεση αυτή επέδρασσε άμεσα στον Μουνκ που, όπως είπε, βρισκόταν ήδη σε «τεντωμένο σκοινί» με τη φύση να «ουρλιάζει στο αίμα μου» και να του δίνει την « αίσθηση πως δεν θα μπορούσε ποτέ ξανά να ζήσει».

Έντβαρτ Μουνκ
Το άρρωστο παιδί, 1886

 «Ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν αίμα. Σταμάτησα και ακούμπησα στον φράχτη, νιώθοντας απίστευτα κουρασμένος» έγραψε. «Γλώσσες φωτιάς και αίμα εκτίνονταν παντού. Οι φίλοι μου συνέχισαν να περπατούν, ενώ εγώ έμεινα πίσω, τρέμοντας από φόβο. Τότε άκουσα την τεράστια, ατελείωτη κραυγή της φύσης».

12 – 12 – 1944

Γεννιέται η ηθοποιός Ζωή Λάσκαρη. Το πραγματικό της όνομα είναι Ζωή Κουρούκλη. Φοίτησε στην σχολή Βαλαγιάννη, στην σχολή καλογραιών Καλαμαρί και στη σχολή του Πέλου Κατσέλη. Το 1959, σε ηλικία μόλις δεκαπέντε χρόνων στέφθηκε Σταρ Ελλάς. Έζησε για δύο χρόνια στην Αμερική. Το 1961 ο Φίνος την επιλέγει για πρωταγωνίστρια στον «Κατήφορο» και υπογράφει μαζί του αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας. Για να μη γίνεται σύγχυση με την ξαδέρφη της Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν ήδη γνωστή τραγουδίστρια, ο Φίνος την «βαφτίζει» Ζωή Λάσκαρη εμπνευσμένος από το όνομα ενός Ιταλού.

Ζωή Λάσκαρη
Η Ζωή Λάσκαρη

Τα επόμενα χρόνια θα πρωταγωνιστήσει σε όλες τις μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες του Φίνου και θα συνεργαστεί με όλους τους σταρ της εποχής. Από αυτές ξεχωρίζουν ο «Νόμος 4000», η «Στεφανία», το «Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Κορίτσια για φίλημα» και «Οι Θαλασσιές οι χάντρες».

https://youtube.com/watch?v=rUD7hxechxQ%3Ffeature%3Doembed

Στο θέατρο ξεχωρίζουν οι συνεργασίες της: Το 1990 ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθετεί στο «Καινούρια σελίδα» του Neil Simon και την επόμενη σεζόν στο «Τρελοί για έρωτα» του Sam Shepard. Επίσης: «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ» του Edward Albee το 1992 στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Ορφέας στον Αδη» το 1993 στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Τρεις ψηλές γυναίκες» του Edward Albee το 1995 σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Ευγένιου Ο’ Νηλ το 1997 σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, κ.ά.

Πηγή : ALT.GR

1466

Πεθαίνει ο Φλωρεντίνος γλύπτης της Αναγέννησης Ντονάτο ντι Νικολό ντι Μπέτο Μπάρντι (Donato di Niccolò di Betto Bardi -Ντονατέλο).

Ντονατέλο
Άγαλμα του Ντονατέλο

Η φήμη του οφείλεται κυρίως στους ανδριάντες του, δημιούργησε όμως και έργα τεχνοτροπίας basso rilievo (αβαθές ανάγλυφο), στα οποία εμφανίζονται οι νέες -για την εποχή του- τάσεις στην εικονική προοπτική.

Ντονατέλο
Ένα από τα γνωστότερα γλυπτά του Ντονατέλλο, ο Δαβίδ

13 – 12 – 1884

Γεννιέται ο κορυφαίος ηθοποιός του δραματικού θεάτρου Αιμίλιος Βεάκης. Σαν καλλιτέχνης είχε το πάθος του θεάτρου. Από το 1901 που πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή, σε ηλικία 17 ετών, μέχρι το θάνατό του, το υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αλήθεια. Παρά τις σοβαρές προτάσεις που του έγιναν από θέατρα της Αθήνας, εκείνος ξεκίνησε μια μακρόχρονη περιοδεία στην ελληνική ύπαιθρο, σαν μπουλουκτσής, προσφέροντας την τέχνη του σε ανθρώπους που την είχαν ανάγκη. Από το 1907 μέχρι το 1911 περιπλανήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Βόρεια Ελλάδα, διαλέγοντας πάντα έργα που διακήρυτταν τα ιδανικά της ελευθερίας, δίνοντας τα μηνύματα στους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Το 1912 επιστρατεύεται και πολεμάει στην πρώτη γραμμή στον ελληνοτουρκικό και ελληνοβουλγαρικό πόλεμο του 1912 και ’13.

Αιμίλιος Βεάκης
Ο Αιμίλιος Βεάκης

Επανεμφανίζεται στην Αθήνα με το θίασο του Τηλέμαχου Λεπενιώτη και της Χριστίνας Καλογερίκου, στο έργο «Πολιτική που σκοτώνει» και στο μονόπρακτο του Πιραντέλο «Η μέγκενη». Το 1915-16 συνεργάζεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη και το 1917-18 με την Κυβέλη, αλλά την οριστική του καθιέρωση τη χρωστάει στον «Οιδίποδα Τύραννο» (1919) με σκηνοθέτη τον Φώτο Πολίτη. Από το 1932, έτος ιδρύσεως του Εθνικού Θεάτρου θα αποτελέσει έναν από τους στυλοβάτες του. Μαζί με άλλους σημαντικούς ηθοποιούς όπως οι Παξινού, Παπαδάκη, Αλκαίου, Μανωλίδου, Κατερίνα, Μινωτής, Δενδραμής, Νέζερ, κ.ά. και με την καθοδήγηση του Φώτου Πολίτη και του Δημήτρη Ροντήρη, ερμηνεύει κορυφαίους ρόλους του παγκόσμιου και ελληνικού δραματολογίου. Από τις σημαντικότερες παραστάσεις του θεωρούνται οι: «Αδελφοί Καραμάζωφ» του Ντοστογιέφσκι, «Φιντανάκι» του Π. Χορν, «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ, «Βασιλεύς Ληρ» του Σαίξπηρ, «Αγαμέμνων» του Αισχύλου, «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» του Μπ. Σω. Στην Κατοχή αναγκάζεται να αποχωρήσει από το Εθνικό. Το 1941, δύο μέρες μετά τη θριαμβευτική παράσταση του «Οιδίποδα» τον συλλαμβάνουν οι Ιταλοί και τον κλείνουν 9 μέρες στις φυλακές Αβέρωφ.

Αιμίλιος Βεάκης
Στο ρόλο του Οιδίποδα Τύραννου

Το Δεκέμβρη του 1944, οργανωμένος πια στο ΕΑΜ καταλήγει, μετά από πολλές περιπέτειες στα Δερβενοχώρια της Πάρνηθας. Μέσα σε τρομακτικά αντίξοες συνθήκες, με σακατεμένη την υγεία του, οργανώνει έναν αυτοσχέδιο θίασο. Κοινό τους οι ΕΛΑΣίτες και οι κάτοικοι των χωριών.

Με τη Συμφωνία της Βάρκιζας ο Βεάκης γυρίζει στην Αθήνα για να υποστεί τα δεινά της κυρίαρχης Δεξιάς. Κλήθηκε από τον ανακριτή για τη λεγόμενη δήλωση μετανοίας. Στο υπόμνημά του στις 27 Μάρτη του 1945 γράφει μεταξύ άλλων: «… Μισώ τα τυραννικά καθεστώτα, το φασισμό και τη βία. Πιστεύω ότι ο ιμπεριαλισμός οδηγεί και διαιωνίζει την αλληλοσφαγή των εθνών. Επιζητώ και εύχομαι την ειρηνική συμβίωση των λαών της Γης κάτω από ελεύθερα δημοκρατικά καθεστώτα. Είμαι δημοκράτης και Ανθρωπιστής».

Αιμίλιος Βεάκης
Στο ρόλο του Βασιλιά Ληρ

Παρά τις διώξεις όμως και την κλονισμένη υγεία του, στηρίζει το θίασο των «Ενωμένων Καλλιτεχνών», όπου έπαιξε στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ, στους «Αδελφούς Καραμάζωφ», στους «Εχθρούς» (1945-1946). Τον επόμενο χρόνο σχημάτισε θίασο με τον Γιώργο Παππά. Αλλά κουρασμένος και πικραμένος από τις διώξεις αποφάσισε να αποχωρήσει από το θέατρο παίρνοντας μια πενιχρή σύνταξη το 1947. Το 1948 τον απολύουν και από το Ωδείο Αθηνών όπου δίδασκε. Τον επόμενο χρόνο ενίσχυσε με την παρουσία του το νεανικό «Ρεαλιστικό θέατρο» παίζοντας στα «Χρυσάφι» του Ο’ Νηλ, «Σχολείο συζύγων» του Μολιέρου και «Το νυφιάτικο τραγούδι» του πρωτοεμφανιζόμενου Νότη Περγιάλη.

https://youtube.com/watch?v=WFuWQ4qut1U%3Ffeature%3Doembed

Ώσπου, επιτέλους, το Εθνικό Θέατρο, ύστερα από πολλές δημόσιες διαμαρτυρίες, κάλεσε το μεγάλο καλλιτέχνη, το 1951, όπου ο Αιμίλιος Βεάκης παίζει τους τελευταίους του ρόλους με την Κυβέλη: «Δάφνη Λωρεόλα» και «Τρεις κόσμοι, μια ζωή». Ένα χρόνο πριν είχε δηλώσει την επιθυμία του να πεθάνει πάνω στη σκηνή. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κυβέλη είχε γράψει ότι όταν τελείωνε η παράσταση βαθιά λυπημένος έλεγε «Δεν πέθανα ούτε σήμερα».

Αιμίλιος Βεάκης
Στο ρόλο του Κρέοντα

Είχε παίξει και στον κινηματογράφο στις βουβές ταινίες: «Το λιμάνι των δακρύων», «Αστέρω» (1929), «Φωνή της καρδιάς» (1942) και «Αρραβωνιάσματα» (1949). Είχε γράψει το αφήγημα «Πολεμικές εντυπώσεις» (1914), τα ποιήματα «Τραγούδια της αγάπης και της ταβέρνας» (1926) και «Δερβενοχώρια» (1945), καθώς και τα θεατρικά έργα: «Ταπεινοί και καταφρονεμένοι» (από το μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, που παίχτηκε στο Εθνικό το 1934), «Ρηνούλα», «Συμπληγάδες» κ.ά.

13 – 12 – 1932

Πεθαίνει ο ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης.

Γεώργιος Ιακωβίδης
Αυτοπροσωπογραφία του Γεώργιου Ιακωβίδη

Δάσκαλοί του στην Αθήνα ήταν ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας και ο γλύπτης Λεωνίδας Δρόσης. Το Νοέμβριο του 1877 έλαβε υποτροφία από το ελληνικό κράτος και αναχώρησε για το Μόναχο με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης.

Γεώργιος Ιακωβίδης
Παιδική Συναυλία, 1884-90

Δάσκαλοί του εκεί ήταν ο Λούντβιχ φον Λεφτς (Ludwig νοn Löfftz), ο Βίλχελμ φον Λίντενσμιτ (Wilhelm νοn Lindenschmidt) και ο Γκάμπριελ φον Μαξ (Gabriel νοn Max). Ο Ιακωβίδης υπηρέτησε πιστά τον γερμανικό ακαδημαϊκό νατουραλισμό της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».

Γεώργιος Ιακωβίδης
Ο κακός εγγονός, 1884

13 – 12 – 1943

Κάθε χρόνο μετά το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, οι κάτοικοί του ανηφορίσουν ξανά προς τον τόπο της θυσίας, τη Ράχη του Καππή. Εκεί που κάθε οικογένεια έχει ένα ή και περισσότερα θύματα από τους 1.300 εκτελεσμένους της θηριωδίας των ναζί. Εκεί, που, σαν σήμερα, 13 Δεκέμβρη 1943, έγινε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας.

Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων
Άνδρες της Μεραρχίας 117… «ξεκουράζονται», ενώ πίσω τους καίγονται τα Καλάβρυτα

Χάραζε Δευτέρα την αποφράδα κείνη δεκεμβριάτικη μέρα, όταν οι καμπάνες στα Καλάβρυτα άρχισαν να χτυπούν τρελά και οι ντελάληδες να φωνάζουν: «Ολοι στο σχολείο, άντρες, γυναίκες, παιδιά. Οποιος κρυφτεί, θα τουφεκίζεται». Ενα ανθρώπινο ποτάμι απ’ όλες τις μεριές, αλαφιασμένο, τρομαγμένο, τράβαγε προς το σχολείο. Οταν η μέρα πήρε να φωτίσει, Γερμανοί αξιωματικοί τους διατάζουν: «Οι γυναίκες με τα παιδιά έως 12 χρόνων από δω. Οι άντρες με παιδιά πάνω από 13 από εκεί». Φόβος και ανατριχίλα διαπερνά τους ομήρους του σχολείου, αγκαλιάζονται και φιλιούνται σπαρακτικά. Οι χιτλερικοί ορμούν απάνω τους με βουρδουλιές και τους χωρίζουν. Οι γυναίκες, με τα παιδιά μέσα στο σχολείο, και όλοι οι άλλοι σε πορεία για το κτήμα του Καππή. Ολόγυρά τους, ασφυκτικά, Γερμανοί και ταγματασφαλίτες με τ’ αυτόματα να τους φρουρούν. Σε λίγο φωνάζουν να βγουν έξω οι διευθυντές της Εθνικής, Ελλάδας και Αθηναϊκής Τράπεζας, τους πάνε στην πόλη και τους αναγκάζουν να ανοίξουν τα ταμεία και να πάρουν όλα τα χρήματα και μετά πάλι πίσω στο χωράφι, το πλιάτσικο έχει αρχίσει. Στρατιώτες γδύνουν τα σπίτια στα Καλάβρυτα και τα φορτώνουν σε καμιόνια.

Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων
Οι ομαδικοί τάφοι στα Καλάβρυτα

Ήτανε πια 8 η ώρα το πρωί, παραδόθηκαν τα Καλάβρυτα στις φλόγες. Ο διεστραμμένος, όμως, νους των φασιστών δε σταμάτησε εδώ, τα βρώμικα χέρια τους πυροδοτούν το σχολείο, θέλοντας να κάψουν ζωντανά τα γυναικόπαιδα. Κραυγές σπαρακτικές ακούγονται τότε και έξαλλες οι γυναίκες προσπαθούν να βγουν. Σπάνε τις πόρτες και τρέχουν να σωθούν…

Δώδεκα το μεσημέρι και οι δήμιοι κατακτητές με τα ντόπια τσιράκια τους μπαίνουν στο τρίτο μέρος του σατανικού τους σχεδίου. Με τρεις φωτοβολίδες που ρίχνει ο εκτελεστής υπολοχαγός Τένερ δίνει το σύνθημα για το μακελειό στο χωράφι του Καππή. Τρία πολυβόλα στημένα σε απόσταση 30 μέτρων αρχίζουν να θερίζουν τον ανυπεράσπιστο κόσμο. Μια ακόμα τραγική σελίδα της ιστορίας του τόπου μας γραφόταν.

13 – 12 – 1944

Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε τα αεροδρόμια Τατοΐου και Ελευσίνας, ενώ συνέχισε να περισφίγγει τον κλοιό γύρω από το κέντρο της Αθήνας. Οι εμπροσθοφυλακές του είχαν διεισδύσει έως τις οδούς Σόλωνος και Σωκράτους, στην περιοχή της αγοράς και βρίσκονταν πλέον μόλις 1.000 μέτρα από ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρετανίας» και το Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, όπου ήταν εγκατεστημένα τα επιτελεία των εγχώριων αστικών και των βρετανικών δυνάμεων. Οι Βρετανοί αποσύρθηκαν από τη Σχολή Ασυρμάτου και τις Φυλακές Συγγρού. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ στην Καισαριανή ενήργησαν αντεπίθεση προς τα Κουπόνια, σταθεροποιώντας το μέτωπο έως τα τέλη Δεκεμβρίου.

Δεκεμβριανά
Οι Αθηναίοι στήνουν οδοφράγματα για να εμποδίσουν τη διέλευση των Βρετανικών τανκς

Στον Πειραιά, ο ΕΛΑΣ χτύπησε το Μέγαρο Σπυράκη και την Ηλεκτρική, όπου στρατωνίζονταν Βρετανοί και Χίτες, προξενώντας τους μεγάλες απώλειες. Στο μεταξύ, οι αφίξεις νέων ενισχύσεων του εχθρού συνεχίστηκαν όλη τη μέρα στην ακτογραμμή Καστέλας-Παλαιού Φαλήρου. Ο ΕΛΑΣ αναδιάταξε τις γραμμές του και το βράδυ της 13ης προς 14ης Δεκέμβρη επιχείρησε δυναμική επίθεση στη γραμμή Μοσχάτο-Φάληρο, η οποία στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία.

13 – 12 – 1944

Πεθαίνει ο Ρωσικής καταγωγής Γάλλος ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι (Wassily Kandinsky), «πατέρας» της αφηρημένης τέχνης.

Βασίλι Καντίνσκι
Ο Βασίλι Καντίνσκι

Στην αρχή, η καλλιτεχνική του δραστηριότητα αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, λοιδορία και εχθρότητα, αλλά ο Καντίνσκι επέμενε στη θεμελίωση μιας νέας τάξης πραγμάτων στην τέχνη, στη βάση νέων αρχών. Στο Παρίσι έρχεται σε επαφή με εκπροσώπους των κινημάτων του φοβισμού και του κυβισμού. Επιλέγει να δημιουργεί έργα που χαρακτηρίζονταν από μεγάλες επιφάνειες έντονων χρωματισμών και αντιθέσεων, που απομακρύνονται από το αναπαραστατικό στοιχείο και είναι περισσότερο αφηρημένα.

Βασίλι Καντίνσκι
The Blue Rider, 1903

Τον Ιανουάριο του 1909 ίδρυσε τη «Νέα Ένωση Καλλιτεχνών», προσελκύοντας καλλιτέχνες όπως ο Πικάσο και ο Μπρακ ενώ αργότερα μαζί με το ζωγράφο Φραντς Μαρκ, σχεδίασε την έκδοση ενός βιβλίου, με τίτλο Γαλάζιος Καβαλάρης (Der Blaue Reiter) στο οποίο εξέθετε τις νέες κατευθύνσεις στην τέχνη.

Βασίλι Καντίνσκι
Murnau train et château, 1909

Επιστρέφει στην Ρωσία και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου  διδάσκει στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (SVOMAS) της Μόσχας. Αργότερα αποφασίζει να φύγει από τη Ρωσία ξανά για τη Γερμανία προκειμένου να διδάξει στη σχολή Μπαουχάους. Με την άνοδο των Ναζί στην κυβερνητική εξουσία ξεκινάει εκστρατεία εναντίον του Μπαουχάους και κλείνεται η σχολή του. Ο Καντίνσκι φεύγει από τη Γερμανία και πάει στο Παρίσι όπου ζει και εργάζεται απομονωμένος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Βασίλι Καντίνσκι
Lyrisches, 1911

Πολλά έργα του με την έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου καταστράφηκαν από το ναζιστικό καθεστώς.

13 -12 – 1995

«Φεύγει» από τη ζωή ο συγγραφέας και σκιτσογράφος Χρύσανθος Μποσταντζόγλου (Μποστ) με την απαράμιλλη «ανορθογραφία» του που τσάκιζε κόκκαλα και αποτελούσε σήμα κατατεθέν. Μεγάλωσε στην  Κωνσταντινούπολη.

Το 1939 μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών την οποία άφησε νωρίς, ενώ στη διάρκεια της Κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ.

Η καριέρα του ως σκιτσογράφου ξεκίνησε με εικονογραφήσεις περιοδικών και παιδικών βιβλίων, ενώ το 1952 εργαζόταν ως ταμίας και βιβλιοθηκάριος στην «Καθημερινή». Το 1954 ξεκινά να εργάζεται στο περιοδικό «Εικόνες» και στη συνέχεια εργάστηκε ως σκιτσογράφος στο περιοδικό «Ταχυδρόμος».

Χρύσανθος Μποσταντζόγλου (Μποστ)
«Μαμά – Ελλάς», «Πειναλέων» και «Ανεργίτσα»

Το 1958 παρουσίασε στη στήλη του, που είχε τίτλο «Το μποστάνι του Μποστ», τους τρεις πλέον γνωστούς ήρωες του: «Μαμά – Ελλάς», «Πειναλέων» και «Ανεργίτσα».

Ήταν ο συγγραφέας, μεταξύ άλλων, της «Φαύστας» και του, κατά Μπόστ , «Ρωμαίου και Ιουλιέτας», ο στιχουργός των «Νεκροθαπτών» και της «Ρομβίας».

Μοιράσου το

Πηγή : ALT.GR

14 – 12 – 1883

Γεννιέται ο συνθέτης Μανώλης Καλομοίρης. Υπήρξε πρωτεργάτης της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, ενώ τ’ όνομά του συχνά συνοδεύεται από τον τίτλο του εθνικού συνθέτη.

Μανώλης Καλομοίρης
Ο Μανώλης Καλομοίρης

Το κείμενό του στο πρόγραμμα της πρώτης συναυλίας του στην Αθήνα, (1908, Ωδείο Αθηνών), μάλιστα, χαρακτηρίστηκε «μανιφέστο» της Ελληνικής Εθνικής Σχολής, ενώ η «άκρα δημοτική», στην οποία είναι διατυπωμένες οι απόψεις του δημιουργού για την ελληνική μουσική «εγείρουν σάλο μεταξύ των φιλόμουσων». Ήταν επίσης, υπέρμαχος του δημοτικισμού.

https://youtube.com/watch?v=jRodKjGZzhI%3Ffeature%3Doembed

14 – 12 – 1895

Γεννιέται ο Γάλλος κομμουνιστής ποιητής Πωλ Ελιάρ (Το πραγματικό του όνομα ήταν Eugène Émile Paul Grindel). Επισκεπτόμενος την Ελεύθερη Ελλάδα το καλοκαίρι του 1949 θα γράψει απευθυνόμενος στους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας:

Πωλ Ελιάρ
Ο Πωλ Ελιάρ

«Το Βίτσι και ο Γράμμος, οι δυο αυτές κορφές του λεύτερου κόσμου, δεν είναι καθόλου πιο κάτω από κει που τις είχε βάλει η φαντασία μου. Αντίθετα, γιατί είδα εκεί τους μαχητές που τις στολίζουν με τον απίστευτο ηρωισμό τους, τους μαχητές πούναι η φωτιά των βουνών και ολόκληρης της Ελλάδας, τιμή για τον πολιτισμένο κόσμο που δε θέλει να πεθάνει κάτω απ’ την ασφυκτική πίεση μιας μειοψηφίας εκμεταλλευτών, εμπρηστών του πολέμου. Ο ήλιος και η γης είναι ολότελα δικοί τους.

Αδελφοί μου, αδελφές μου με το καλοσυνάτο και ωραίο χαμόγελο, πόσες φορές δε δάκρυσα ακούγοντας σας να τραγουδάτε, βλέποντας όλους έτσι ενωμένους στην αγάπη για την πατρίδα σας, στην εμπιστοσύνη σας για το μέλλον. Μισούμε τον πόλεμο αλλά δυστυχία σε κείνους που θα μας τον επιβάλλουν.

Πωλ Ελιάρ
Ο Πωλ Ελιάρ στο Γράμμο

Φεύγω και φυλάω στην καρδιά μου σαν διαμάντι την αξέχαστη θύμηση της σωματικής και ψυχικής σας υγείας, τον ενθουσιασμό σας, την αδελφοσύνη σας, την πίστη σας για τη νίκη. Το μέλλον είναι δικό σας. Επειδή είσαστε ενωμένοι τα καταπιεσμένα αδέλφια σας αύριο θάρθουνε μαζί σας. Η λευτεριά και η αδελφοσύνη είναι μεταδοτικές. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ενάντια σ’ ένα λαό πούναι ενωμένος. Κι η θάλασσα καρτερικά θα δεχτεί τους σκλάβωνές σας.

Ζήτω η Ελλάδα ενωμένη και λεύτερη!

Ζήτω η αδελφοσύνη των λαών!

Ζήτω η ειρήνη που χτίζεται!

Με σεβασμό σας χαιρετώ

Πωλ Ελυάρ».

14 – 12 – 2000

Ξεκινά τις εργασίες του το 16ο Συνέδριο του ΚΚΕ (14-17/12/2000).

ΚΚΕ -16ο Συνέδριο
Από την έναρξη του 16ου Συνεδρίου

14 – 12 – 2013

Πεθαίνει ο ηθοποιός Πίτερ Ο’ Τουλ (Peter Seamus Lorcan O’Toole).

Πήτερ Ο' Τουλ
Ο Πήτερ Ο’ Τουλ

Πρωταγωνίστησε στην κλασική ταινία «Λόρενς της Αραβίας» το 1962, χάρη στην οποία έγινε διάσημος, αλλά και σε σειρά άλλων σπουδαίων κινηματογραφικών και θεατρικών έργων.

https://youtube.com/watch?v=vOlRhGEhG7k%3Ffeature%3Doembed

Ήταν υποψήφιος οκτώ φορές για βραβείο Όσκαρ αλλά δεν κέρδισε ποτέ, λαμβάνοντας τελικά τιμητικό «χρυσό αγαλματίδιο» το 2003 για τη συνολική του προσφορά στην Εβδόμη Τέχνη.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 12/12

Σαν Σήμερα 12/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

12 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 11/12

Σαν Σήμερα 11/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

11 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 10/12

Σαν Σήμερα 10/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

15 – 12 – 37

Γεννιέται ο Νέρων. Υπήρξε ο πιο δημοφιλής κι αγαπητός αυτοκράτορας στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Πάταξε την αισχροκέρδεια και απαγόρευσε τις ανατιμήσεις στο σιτάρι και άλλα προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης και θέσπισε το Δημόσιο Ταμείο Βοήθειας για τα λαϊκά στρώματα.

Νέρων
Νέρων

Επέβαλε μεγάλη φορολογία σε όσους τα έξοδα σε γλέντια και όργια ήταν μεγαλύτερα από τα έσοδα. Αψηφώντας τα συμφέροντα της ολιγαρχίας που θησαύριζε από τις θηριομαχίες και τους αγώνες των μονομάχων, τόλμησε και αντικατέστησε τους σκοτωμούς στην αρένα με αθλοπαιδιές και αγωνίσματα τέχνης και οργάνωσε στη Ρώμη αγώνες σύμφωνα με τους κανονισμούς των Ολυμπιακών Αγώνων. Γι’ αυτό εισέπραξε μία από τις σοβαρότερες καταγγελίες σε βάρος του, ότι «στερώντας από τους νέους τα αιμοβόρα θεάματα υπέσκαπτε το αξιόμαχο του στρατού». Θέσπισε τα λαϊκά θεάματα σε πλατείες και δρόμους, έχτισε ένα τεράστιο λαϊκό θέατρο και υποχρέωσε τα ιδιωτικά γυμναστήρια ν’ ανοίξουν τις πόρτες στο λαό. Ανεγέρθηκαν πάμπολλα δημόσια κτίρια, υδραγωγεία, σιντριβάνια και πάρκα. Τέλος, απαγόρευσε να έχουν οι δουλοκτήτες δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους δούλους και έδωσε δικαίωμα στους τελευταίους να μηνύουν τους κυρίους τους για κακοποίηση.

Ο περιβόητος εμπρησμός της Ρώμης που του χρέωσαν οι χριστιανοί, ήταν προσπάθεια ανακτορικής ανατροπής του Νέρωνα από τον αρχισυνωμότη Σενέκα. Αντίθετα με ότι υποστηρίζει η χριστιανική εκδοχή, ο Νέρωνας, κατά την πυρπόληση βρισκόταν στο Άντιο. Ειδοποιήθηκε την τέταρτη μέρα όταν η φωτιά είχε κατακάψει το κέντρο της πόλης με τα φτωχόσπιτα. Μόλις έφτασε στη Ρώμη, πρωτοστάτησε για να προσφερθεί κάθε βοήθεια προς τους πυροπαθείς.

Στα χρόνια του δεν έγινε κανένας επιθετικός πόλεμος και με την απόδοση της ελευθερίας σε προσαρτημένες περιοχές, η ολιγαρχία δέχτηκε ένα θανάσιμο κίνδυνο.

15 – 12 – 1610

Γεννιέται ο Φλαμανδός καλλιτέχνης Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος (David Teniers II).

Ντάβιντ Τένιερς
Πορτρέτο του Ντάβιντ Τένιερς

Ήταν από τους επιφανείς εκπροσώπους της Σχολής της Αμβέρσας κατά την εποχή του βορειοευρωπαϊκού μπαρόκ στο Βέλγιο. Διετέλεσε ζωγράφος της Αυλής του αρχιδούκα Λεοπόλδου Γουλιέλμου και υπεύθυνος για τη συλλογή του των έργων τέχνης.

Ντάβιντ Τένιερς
Γελωτοποιός (ή Ο τρελός), 1640

Υπήρξε αργότερα αυλικός ζωγράφος του Δον Χουάν του Αυστριακού, ο οποίος διαδέχθηκε το 1656 τον αρχιδούκα Λεοπόλδο Γουλιέλμο στην αντιβασιλεία των Κάτω Χωρών.

Ντάβιντ Τένιερς
Φυλάκιο φρουράς με την απελευθέρωση του Αγίου Πέτρου, 1630-40

Ο Τένιερς ίδρυσε το 1663 στις Βρυξέλλες την Ακαδημία Καλών Τεχνών και στη συνέχεια, το 1665, την Ακαδημία της Αμβέρσας.

15 – 12 – 1852

Γεννιέται ο Γάλλος φυσικός Ανρί Μπεκερέλ (Antoine Henri Becquerel), ο οποίος ανακάλυψε τη ραδιενέργεια. Το 1903 βραβεύτηκε μαζί με το ζεύγος Κιουρί με το Νόμπελ Φυσικής, ενώ το όνομά του δόθηκε στη μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας.

Ανρί Μπεκερέλ
Ο Ανρί Μπεκερέλ

.

15 – 12 – 1923

Γεννιέται στην Αθήνα η συγγραφέας παιδικών βιβλίων Άλκη Ζέη. Πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Σάμο, από όπου καταγόταν η μητέρα της. Όταν άρχισε το σχολείο, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι και στη συνέχεια στην Αθήνα. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Ήδη από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Αυτά τα χρόνια γνωρίζει και γίνεται φίλη για μια ζωή με την άλλη μεγάλη συγγραφέα που αγάπησαν τα παιδιά, την Ζωρζ Σαρή.

Άλκη Ζέη
Η Άλκη Ζέη

Κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και σπούδασε Φιλοσοφία του Θεάτρου στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου των Αθηνών και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Τότε γνώρισε και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου, θεατρικό συγγραφέα, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1945. Κατά την υποχώρηση του ΔΣΕ ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, ο οποίος ήταν μέλος του κινηματογραφικού του συνεργείου, βρέθηκε στην Τασκένδη, ενώ η Ζέη συνελήφθη και εξορίστηκε στη Χίο. Επανασυνδέθηκε με τον σύζυγό της το 1954 στην Τασκένδη, όπου απέκτησαν και δυο παιδιά. Το 1957 μετακόμισαν στη Μόσχα και η Ζέη σπούδασε στο Τμήμα Σεναριογραφίας του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας. Στη Μόσχα γράφει και το πρώτο της βιβλίο, «Το καπλάνι της βιτρίνας». Όπως έχει αναφέρει η ίδια, «ξεκίνησε επειδή διηγόμουν πολύ τις ιστορίες των παιδικών μου χρόνων με τον παππού μου στα παιδιά μου». Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα, για να ξαναφύγει πάλι το 1967 με τον ερχομό της χούντας, αυτήν τη φορά για το Παρίσι, και να επιστρέψει οριστικά το 1974.

Με χιούμορ, τρυφερότητα, ωραία και δουλεμένη πλοκή, απευθύνεται κατευθείαν στην καρδιά των παιδιών. Δεν μιλά τυποποιημένα ή ευκολοχώνευτα. Τα θέματα του βιβλίου της εμπνέονται συχνά από προσωπικές της εμπειρίες και η υπόθεσή τους ξεδιπλώνεται παράλληλα με ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, με τη δράση του λαού μας. «Το καπλάνι της βιτρίνας», «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», «Κοντά στις ράγες», «Μωβ ομπρέλα», «Ο ψεύτης παππούς», «Ο θείος Πλάτων» είναι κάποια μόνο από τα βιβλία της που τόσο έχουν αγαπηθεί και τα μηνύματά τους έχουν λάβει τη δική τους θέση στο μυαλό και στην καρδιά ενός παιδιού που μεγαλώνει.

Πολλά από τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το σύνολο του έργου της έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε πολλές χώρες. Η ίδια είχε επίσης μεταφράσει αρκετά βιβλία από τα Γαλλικά, τα Ιταλικά και τα Ρωσικά, ανάμεσά τους και έργα του Τζιάννι Ροντάρι και της Βέρα Πανόβα. Έχει λάβει πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της και τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής το 2015.

15 – 12 – 1926

Γεννιέται στην Αθήνα ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες σκηνοθέτες, ο Νίκος Κούνδουρος.

Νίκος Κούνδουρος
Ο Νίκος Κούνδουρος

Ήταν γιος του δικηγόρου και πολιτικού Ιωσήφ Κούνδουρου. Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, από την οποία και αποφοίτησε το 1948. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ενταχθεί στις τάξεις του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και μετά τον πόλεμο εξορίστηκε στη Μακρόνησο.

https://youtube.com/watch?v=mJOgWI8-0r8%3Ffeature%3Doembed

Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σκηνοθέτης, με τη «Μαγική Πόλη» (1954), όπου συνδύασε τις επιρροές του από το νεορεαλισμό με την εικαστική του ματιά. Με το σύνθετο και πρωτοποριακό έργο «Ο Δράκος» (1956), ο Νίκος Κούνδουρος καθιερώνεται. Ακολούθησαν «Οι παράνομοι» (1958), «Το ποτάμι» (1959), «Μικρές Αφροδίτες» (1963), «Το πρόσωπο της Μέδουσας» (1967), «Τα τραγούδια της φωτιάς» (1974), «1922» (1978) κ.ά.

Αντιπροσώπευσε τον ελληνικό κινηματογράφο πολλές φορές στο εξωτερικό, όπως στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1953 και 1956, στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1958, 1963 και 1967. Έχει επίσης τιμηθεί με το Πρώτο Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Βερολίνου το 1963 για την ταινία «Μικρές Αφροδίτες», καθώς και για την ταινία του «Το ποτάμι» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1959. Ειδικότερα για την ταινία «Μικρές Αφροδίτες» τιμήθηκε και με το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.

https://youtu.be/g8kiKAxBIF4

Η δε ταινία του «Ο Δράκος» χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη ελληνική ταινία στη δεκαετία του 1950-1960. Τόσο η ελληνική όσο και η γαλλική και αγγλική τηλεόραση έχουν προβάλει κατ’ επανάληψη ταινίες του Κούνδουρου. Αντίγραφα (κόπιες) πολλών ταινιών του βρίσκονται στο Ευρωπαϊκό Μουσείο Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ταινιοθήκη καθώς και στο Μητροπολιτικό (Μητροπόλιταν) Μουσείο της Νέας Υόρκης.

15 – 12 – 1933

Γεννιέται στην Καλλιθέα ο λαϊκός συνθέτης Άκης Πάνου. Ο πατέρας του ήταν διαχειριστής στη Βασιλική Φρουρά. Στη μουσική, τον μύησε ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ευάγγελος, μαθαίνοντάς του, όχι μόνο να παίζει μπουζούκι, μπαγλαμά και άλλα έγχορδα, αλλά και να γίνει «σκαλιστής» εξαιρετικών έγχορδων οργάνων, όπως εκείνος.

Άκης Πάνου
Ο Άκης Πάνου

Ο Άκης Πάνου , στα δεκατρία του χρόνια, μαζί με τον αδελφό και την αδελφή του, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο «Αλκαζάρ». Όταν έγινε 15 χρόνων, έχασε τον αδελφό του, που σκοτώθηκε, πέφτοντας από το τραμ. Το πλήγμα για τον Άκη ήταν μεγάλο, τόσο που έφυγε από το σπίτι του

https://youtube.com/watch?v=aGmRWd-ni_U%3Ffeature%3Doembed

Το ’60 αρχίζει η επώνυμη καριέρα του στο τραγούδι, με πρώτη επιτυχία το «Θα πουλήσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι», για να εξελιχθεί στιχουργικά και συνθετικά σε ένα ξεχωριστό «κεφάλαιο» του λαϊκού μας τραγουδιού. Τα τραγούδια του διακρίνονται για την αυθεντικότητα και την πρωτοτυπία τους. Η ζωή του όλη, μια «πηγή» τραγουδιών που ερμηνεύτηκαν από σπουδαίες φωνές – πολλά από τον Καζαντζίδη – αλλά και από τους Μαρινέλλα, Γαβαλά, Μπιθικώτση, Πάνου, Γκρέυ, Τσαουσάκη, Λύδια, Μοσχολιού, Διονυσίου, Μενιδιάτη, Νταλάρα, Μητσιά, Λαμπράκη, Διαμάντη κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=v2qZHK4RqnE%3Ffeature%3Doembed

Τραγούδια, που του δίνουν ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους εκπροσώπους της σύγχρονης λαϊκής δημιουργίας, καθώς ο ίδιος τα υπέγραφε στιχουργικά και συνθετικά. Δημιουργίες, που διακρίνονται για την ποικιλία των θεμάτων τους και για τη γνησιότητα των αισθημάτων που εκφράζουν. Αρκετά από αυτά, όπως σημειώνει στο βιβλίο του ο συνθέτης και συγγραφέας Κ. Μυλωνάς «Ιστορία του Ελληνικού τραγουδιού», «είναι αποτέλεσμα προσωπικών βιωμάτων και παρουσιάζουν ανάγλυφα» την ψυχική διάθεση, τις περιπέτειες ζωής και το χαρακτήρα του δημιουργού τους, χαρακτήρας νευρικός, αθυρόστομος, απόλυτος, ακόμα και επιθετικά απόλυτος όσον αφορά στη μελοποίηση της ποίησης από σπουδαίους συνθέτες της έντεχνης λαϊκής μουσικής μας. Δημιουργίες, που κάποτε έχουν μια θυμοσοφία, όχι μόνο για ζητήματα της καρδιάς, αλλά και για την ανθρώπινη ύπαρξη.

https://youtube.com/watch?v=KWQB0VlPeT8%3Ffeature%3Doembed

Ανάμεσα στην πληθώρα των τραγουδιών του είναι: «Η ζωή μου όλη», «Καρδιά μου μην παραπονιέσαι», «Δεν κλαίω για τώρα», «Γιατί καλέ γειτόνισσα», «Κοίτα με στα μάτια», «Πυρετός», «Όταν σημάνει η ώρα», «Έχω μια βάρκα», «Ήρθ’ ο χειμώνας», «Ο τρελός» κ.ά. Ο τελευταίος του δίσκος «Το καζίνο» κυκλοφόρησε το 1997, χρονιά που σκότωσε τον Σωτήρη Γιαλαμά, για να ζήσει έκτοτε στη φυλακή.

Πηγή : ALT.GR

16 – 12 – 1770

Γεννιέται στη Βόννη της Γερμανίας ο μεγάλος Γερμανός πιανίστας και συνθέτης της κλασσικής μουσικής Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν (Ludwig van Beethoven).

Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν
Ο Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν

Αναμφισβήτητα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μουσουργούς όλων των εποχών. Από το 1792 έζησε στη Βιέννη, όπου μελέτησε με πολλούς δασκάλους, ανάμεσά τους και τον Χάιντν, και έδωσε συναυλίες σαν πιανίστας.

https://youtube.com/watch?v=4Tr0otuiQuU%3Ffeature%3Doembed

Προσβλήθηκε όμως νωρίς από πάθηση των αυτιών και βαθμιαία έχασε την ακοή του. Έτσι δεν άκουσε ποτέ τις τελευταίες του συνθέσεις, όπως η Συμφωνία αρ. 9. Υπήρξε από τους πρώτους σημαντικούς συνθέτες που με το έργο τους εκφράζουν την προσωπικότητα, τα βιώματα και το πεπρωμένο τους.

https://youtube.com/watch?v=Ht2rcrCFf_8%3Ffeature%3Doembed

Έγραψε πάνω από εκατό περίφημα έργα (2 λειτουργίες, 9 συμφωνίες, 4 εισαγωγές, 7 κονσέρτα, 1 όπερα, 32 σονάτες για πιάνο, 10 για βιολί, 5 για βιολοντσέλο κλπ.). Ο Μπετόβεν ήταν άνθρωπος με ελεύθερες και προοδευτικές ιδέες. Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789 άσκησε σημαντική επίδραση στο έργο του.

https://youtube.com/watch?v=t3217H8JppI%3Ffeature%3Doembed

16 – 12 – 1775

Γεννιέται ο  Γάλλος συνθέτης Φρανσουά Μπουαλντιέ (François-Adrien Boieldieu).

Φρανσουά Μπουαλντιέ
Ο Φρανσουά Μπουαλντιέ

Ήταν μαθητής του μουσικού Μρος, αλλά κυρίως αυτοδίδακτος. Οι πρώτες του συνθέσεις ήταν σονάτες για πιάνο, μουσικά κομμάτια για άρπα και γενικά μουσική δωματίου.

https://youtube.com/watch?v=Ba4WzGC692c%3Ffeature%3Doembed

Τελικά ασχολήθηκε με το μελόδραμα, στο οποίο είχε μεγάλη επιτυχία. Τα έργα του «Ο Χαλίφης της Βαγδάτης», «Ζαν ντε Παρί» και «Η λευκή Κυρία» θεωρούνται τα καλύτερα γαλλικά κωμικά μελοδράματα.

https://youtube.com/watch?v=uBaf2DWCqyc%3Ffeature%3Doembed

16 – 12 – 1974

Πεθαίνει ο κομμουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης.

Κώστας Βάρναλης
Ο Κώστας Βάρναλης το 1956 στον Πειραιά

Ήταν ο τελευταίος της ανεπανάληπτης λογοτεχνικής τετράδας (Καζαντζάκης, Σικελιανός, Αυγέρης, Βάρναλης). Το 1919 πήγε στο Παρίσι με υποτροφία και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, φιλολογίας και κοινωνιολογίας. Τότε προσχώρησε στον μαρξισμό και τον διαλεκτικό υλισμό και αναθεώρησε τις προηγούμενες απόψεις του για την ποίηση, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο.

https://youtube.com/watch?v=xGNUNqYSvRw%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=xGNUNqYSvRw%3Ffeature%3Doembed

Βαθύς μελετητής της αρχαίας ελληνικής σκέψης και των νέων ιδεών και ρευμάτων της σύγχρονης εποχής, στοχαστικός και ανήσυχος, και σύγχρονα δεξιοτέχνης της ποιητικής μαεστρίας και του ορμητικού ζωντανού λόγου, ο Βάρναλης είδε την Τέχνη σε συνάρτηση με τα κοινωνικά φαινόμενα που τη δημιουργούν. Η ποίηση, η μελέτη, η κριτική, το χρονογράφημα έδωσαν την ευκαιρία στο μεγάλο δάσκαλο, ν’ ανοίξει καινούριους δρόμους για προέκταση της σκέψης, να μεταδώσει γνήσιες και έντονες καλλιτεχνικές συγκινήσεις, και να ξεδιπλώσει μπρος στα μάτια των ανθρώπων τον πλούτο της σοφίας του.

Κώστας Βάρναλης
Ο Κώστας Βάρναλης στην Τρίτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

Διετέλεσε για πολλά χρόνια καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, ενώ εργάστηκε για βιοποριστικούς λόγους και ως δημοσιογράφος. Υπήρξε κομμουνιστής με διαρκή προσφορά και συμμετοχή στους αγώνες της εργατικής τάξης.

Κώστας Βάρναλης
Ο Κ. Βάρναλης με την γυναίκα του στη Μόσχα

Ο τιμημένος με το Βραβείο «Λένιν» για την Ειρήνη (1959) σε εκδήλωση στη Μόσχα, απαντώντας στην κατηγορία ότι ανήκει στη «στρατευμένη Τέχνη», θα απαντήσει με αυτά τα σταράτα λόγια:

https://youtube.com/watch?v=nj7e48zI-e8%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=nj7e48zI-e8%3Ffeature%3Doembed

«…το δόγμα «η Τέχνη δεν κάνει πολιτική» διαψεύδεται από τα πράγματα. Ο Αριστοφάνης, ο Ντάντες, ο Θερβάντες, ο Ζολά, ο Τολστόι κάνουνε πολιτική. Πολιτική κατά των «κακώς κειμένων». Πολιτική έξω απ’ τα δόντια. Ποιος μυθολόγος της εξωπολιτικής Τέχνης θα ‘χει το κουράγιο να υποστηρίξει πως αυτοί οι ήλιοι του πνευματικού στερεώματος δεν είναι μέγιστοι δημιουργοί του λόγου; Να, λοιπόν, μια απόδειξη πως η Τέχνη μπορεί να κάνει πολιτική, χωρίς να πάψει να ‘ναι Τέχνη και μάλιστα τρισμεγάλη. Ζήτημα, λοιπόν, υπάρχει μόνο για το ποια πολιτική δίνει ζωή και δύναμη στην Τέχνη και την απλώνει στο χώρο και στο χρόνο και ποια πολιτική τη χαλάει, τη σκοτώνει και τη μεταβάλλει σε καπνό χωρίς φλόγα…».

Κώστας Βάρναλης
Ο Κ. Βάρναλης και ο Δ. Γληνός ανάμεσα στην ομάδα συμβίωσης των εξόριστων στον Άη Στράτη

«Έφυγε» στις 16 Δεκέμβρη 1974, πλήρης ημερών και έργου.

Κώστας Βάρναλης
Από την κηδεία του Κώστα Βάρναλη

Η ΚΕ του ΚΚΕ πραγματοποίησε διήμερο συνέδριο στις 16 και 17 Απρίλη 2011 αφιερωμένο στον Κώστα Βάρναλη με τον τίτλο: «Κ. Βάρναλης, φως που πάντα καίει«, στην αίθουσα Συνεδρίων στην έδρα της Κεντρική Επιτροπής, στον Περισσό.

Κώστας Βάρναλης
Φως που πάντα καίει – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

Μπορείτε να δείτε επίσης video αφιέρωμα του 902.gr εδώ.

16 – 12 – 2023

“Φεύγει” από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου, κινηματογράφου, και τηλεόρασης.

Πολιτισμός - Θέατρο - Κινηματογράφος
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1938 στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Στο θέατρο είχε εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως Έγκλημα και Τιμωρία, Ο θάνατος του εμποράκου, Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν και Το τίμημα.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες όπως Ξύπνα Βασίλη, Η ωραία του κουρέα, Ένας ιππότης για τη Βασούλα και Το βλέμμα του Οδυσσέα. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε τη δεκαετία του ’70 στην ιστορική τηλεοπτική σειρά «Εκείνος κι εκείνος» μαζί με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο.

Έχει κερδίσει το Α’ Βραβείο Ανδρικού ρόλου Καρόλου Κουν και το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης». Επίσης, είχε διατελέσει Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων (1974-1986) και αντιπρόεδρος του ΚΕΘΕΑ.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 15/12

Σαν Σήμερα 15/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

15 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 14/12

Σαν Σήμερα 14/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

14 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 12/12

Σαν Σήμερα 12/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

17 – 12 – 1830

Πεθαίνει ο Βενεζουελάνος στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης Σιμόν Μπολιβάρ (Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios), που έγινε σύμβολο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Λατινικής Αμερικής κατά των Ισπανών.

O Σιμόν Ντε Μπολιβάρ
O Σιμόν Ντε Μπολιβάρ

17 – 12 – 1865

Πραγματοποιείται η πρεμιέρα της Ημιτελούς Συμφωνίας του Φραντς Σούμπερτ στη Βιέννη.

https://youtube.com/watch?v=L8MJuQPSW_M%3Ffeature%3Doembed

17 – 12 – 1900

Γεννιέται στον Πειραιά η σπουδαία ηθοποιός Κατίνα Παξινού, η πρωταγωνίστρια με τις ανεπανάληπτες ερμηνείες σε ρόλους τόσο του κλασικού, όσο και του σύγχρονου ρεπερτορίου.

Κατίνα Παξινού
Η Κατίνα Παξινού

Είναι η πρώτη μη Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία κέρδισε βραβείο Όσκαρ Β΄ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Για ποιον χτυπά η καμπάνα», το 1943. Η Παξινού γεννήθηκε στον Πειραιά, σπούδασε μουσική και τραγούδι στη Γενεύη, στη Βιέννη και στο Βερολίνο και πρωτοβγήκε στη σκηνή το 1920, με το μελόδραμα «Βεατρίκη» του Δημήτρη Μητρόπουλου.

https://youtube.com/watch?v=PxitFufvjuE%3Ffeature%3Doembed

Τη θεατρική της καριέρα την ξεκίνησε ουσιαστικά το 1929, παίζοντας δίπλα στην Μαρίκα Κοτοπούλη στο θεατρικό έργο «Γυμνή Γυναίκα». Παντρεμένη με τον Αλέξη Μινωτή, σημείωσε μαζί του μεγάλες θεατρικές επιτυχίες στο Εθνικό Θέατρο αλλά και στο εξωτερικό.

17 – 12 – 1903

Οι αδελφοί Ράιτ γίνονται οι πρώτοι άνθρωποι στον κόσμο που πετούν με αεροπλάνο. Η πτήση εκτελέστηκε με τέσσερις δοκιμές, διάρκειας 12, 13, 15 και 59 δευτερολέπτων, κατά την οποία τελευταία διανύθηκε απόσταση 260 μέτρων.

Αδελφοί Ράιτ
Οι αδελφοί Ράιτ κατά την διάρκεια της πρώτης τους πτήση

17 – 12 – 1913

Υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας με το οποίο καθορίζονταν τα σύνορα του νεοϊδρυθέντος κράτους της Αλβανίας.

Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, 1913
Χάρτης που απεικονίζει τα Βαλκάνια, μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων

17 – 12 – 2011

Πεθαίνει η τραγουδίστρια Σεζάρια Έβορα (Cesária Évora) από το Πράσινο Ακρωτήριο. «Στη χώρα μου υπάρχουν πολλοί ξυπόλυτοι άνθρωποι. Άλλοι επειδή δεν τους αρέσει να φορούν παπούτσια και άλλοι επειδή δεν έχουν τα χρήματα για ν’ αγοράσουν».

Η Σεζάρια Έβορα

Η Σεζάρια Εβόρα, η «ξυπόλυτη ντίβα» από το Πράσινο Ακρωτήριο, σε όλη της τη ζωή επέμενε να τραγουδά ξυπόλυτη, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία της για τη φτώχεια του λαού της. Τραγουδώντας τα «μόρνας» (λυρικές μπαλάντες σε κρεολική διάλεκτο) με σπάνια προσήλωση και αυθεντικότητα, μετουσίωνε τη μουσική σε συναισθήματα, όπως μελαγχολία, αγάπη, ελπίδα, νοσταλγία.

Το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα των νησιών του αρχιπελάγους ανοιχτά της Σενεγάλης αναδύθηκε στα χρόνια της καταπίεσης από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες και η θεματολογία του περιγράφει τον πόθο της ελευθερίας, τα σκλαβοπάζαρα, την προδομένη αγάπη, τα ακυρωμένα όνειρα

https://youtube.com/watch?v=ERYY8GJ-i0I%3Ffeature%3Doembed

Η Εβόρα από πολύ νωρίς ξεχώρισε για τη ζεστή φωνή της και για χρόνια τραγουδούσε στα μπαρ της πατρίδας της, πριν την ανακαλύψει η μουσική βιομηχανία. Ακολούθησαν συναυλίες της ανά τον κόσμο, πλατινένιοι και χρυσοί δίσκοι και πολλά βραβεία. Η ίδια, πάντως, όπου κι αν βρισκόταν, «κουβαλούσε» πάντα ένα κομμάτι γης από το Πράσινο Ακρωτήρι και την ανάμνηση δύο ανθρώπων που την επηρέασαν: του καμπούρη μουσικού, που την έμαθε να τραγουδάει και του θείου της, με τα τραγούδια του οποίου ξεκίνησε την καριέρα της.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

18 – 12 – 1892

Πραγματοποιείται η πρεμιέρα του Καρυοθραύστη του Πιότρ Τσαϊκόφσκι στην Αγία Πετρούπολη.

https://youtube.com/watch?v=LYS6mX8CAlQ%3Ffeature%3Doembed

18 – 12 – 1911

Γεννιέται ο Αμερικανός σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος του θεάτρου και του κινηματογράφου Ζιλ Ντασέν (Julius «Jules» Dassin).

Ζιλ Ντασέν
Ο Ζιλ Ντασέν

Κάποια στιγμή το όνομά του βρίσκεται στη Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ ως κομμουνιστή, έπειτα από καταγγελία του Ελία Καζάν. Αναγκάστηκε να φύγει από την Αμερική και να ζήσει για πολλά χρόνια στη Γαλλία και στην Ελλάδα, όπου και πέθανε.

https://youtube.com/watch?v=wQht_oEDKTc%3Ffeature%3Doembed

Μετά το γάμο του με τη Μελίνα Μερκούρη συνέδεσε τη ζωή του με την Ελλάδα. Προς το τέλος της ζωής του έγινε επίτιμος Έλληνας πολίτης ως ύψιστη αναγνώριση της πολιτιστικής προσφοράς του στην Ελλάδα. Έλεγε χαρακτηριστικά: «Ήμουν Έλληνας πριν γνωρίσω τη Μελίνα».

18 – 12 – 1991

Συνέρχεται το 14ο Συνέδριο του ΚΚΕ (18-21/12/1991). Το Συνέδριο έβαλε το καθήκον της ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του Κόμματος, εξέτασε τις αιτίες της δημιουργίας της δεξιάς σοσιαλδημοκρατικής παρέκκλισης των στελεχών που αποχώρησαν από το Κόμμα και εντάχθηκαν στο ΣΥΝ και επεξεργάστηκε πολιτική ανάπτυξης και στόχους πάλης προς όφελος των λαϊκών μαζών.

ΚΚΕ - 14ο Συνέδριο
Από την έναρξη του 14ου Συνεδρίου του ΚΚΕ

Το Συνέδριο έκανε και τις πρώτες τοποθετήσεις για τις εξελίξεις στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες εκτιμώντας:

«Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν με το δικό τους τρόπο τα ζωντανά και πάντα επίκαιρα διδάγματα της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας για την κοινωνική επανάσταση. Η παραβίαση βασικών αρχών της, η διαστρέβλωσή της στη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, με αποκορύφωμα τη συνειδητή εγκατάλειψη αρχών στην πορεία της περεστρόικα, αποτέλεσαν βασικές αιτίες των σημερινών τραγικών εξελίξεων και συνεπειών. Το Κόμμα μας έδειξε ανεπάρκεια στη βαθύτερη εκτίμηση των εξελίξεων στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, στη διερεύνηση των αιτιών για ορισμένα αρνητικά φαινόμενα που κατά καιρούς σημείωνε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Η βαθιά και ολόπλευρη μελέτη όλων όσα έγιναν, η εξαγωγή συμπερασμάτων και εμπειριών, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Απαιτεί και προϋποθέτει τη συνεργασία και επίμονη προσπάθεια του διεθνούς κομμουνιστικού και προοδευτικού κινήματος».

Σχετικά με την πολιτική συμμαχιών, το 14ο Συνέδριο εκτίμησε ότι «η όλη πορεία και τελική κατάληξη του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου δίνει πολύτιμα διδάγματα στο Κόμμα για την πολιτική συμμαχιών, που πρέπει να βρίσκονται στο κέντρο της προσοχής του».Η διασφάλιση της αυτοτέλειας του Κόμματος πρέπει να είναι πρωταρχική προϋπόθεση και συνεχής επιδίωξη.

Το 14ο Συνέδριο εκτίμησε ότι η αντιμετώπιση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν πάντοτε πλήρης και αποφασιστική, ότι υποτιμήθηκε η ιδεολογική δουλειά μέσα στο Κόμμα, ήταν λειψή η δουλειά για την ανάδειξη των στελεχών, δεν υπήρχε πάντα αποφασιστική προσήλωση στις αρχές λειτουργίας του Κόμματος, αλλά και σωστή εφαρμογή της πολιτικής των συμμαχιών. Αυτοί οι παράγοντες επέδρασαν στην εμφάνιση της κρίσης στο Κόμμα.

Το Συνέδριο εξέτασε τις νέες δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες καλείται να δράσει το Κόμμα. Τα σοσιαλιστικά καθεστώτα είχαν ανατραπεί, ενώ τα κράτη – μέλη της ΕΟΚ προχώρησαν στη συμφωνία του Μάαστριχτ (Δεκέμβρης 1991), που δημιουργούσε νέα δεδομένα για τη ζωή των μαζών και για την ίδια την ταξική πάλη. Κατέληξε, τέλος, να εξετάσει σε πανελλαδικές συνδιασκέψεις την πολιτική του Κόμματος απέναντι στην ΕΟΚ μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τις αιτίες ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων και της ΕΣΣΔ.

18 – 12 – 2001

Πεθαίνει σε ηλικία 87 χρόνων ο μεγάλος συνθέτης και μουσικός παιδαγωγός Δημήτρης Δραγατάκης. Υπήρξε από τους σημαντικότερους συνθέτες της γενιάς του, άνθρωπος, που σε όλη του τη ζωή αγωνίστηκε για την τέχνη του, ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η προσφορά του στον παιδαγωγικό τομέα.

Δημήτρης Δραγατάκης
Ο Δημήτρης Δραγατάκης

Γεννήθηκε στην Πλατανούσα Ηπείρου, το 1914. Μελέτησε αρχικά βιολί με τον Γεώργιο Ψύλλα στο Εθνικό Ωδείο και αργότερα σύνθεση με τους Λεωνίδα Ζώρα και Μανώλη Καλομοίρη. Όμως, μπορεί να θεωρηθεί αυτοδίδακτος συνθέτης καθώς – όπως σημειώνει ο Γ. Λεωτσάκος – «το ενδιαφέρον του για τις νεότερες τεχνοτροπίες εκδηλώθηκε εντελώς ανεξάρτητα από τους δασκάλους του, χάρη σε δική του πρωτοβουλία». Τις πρώτες του συνθέσεις (στα 43 χρόνια του) χαρακτηρίζει η ωριμότητα και πυκνότητα έκφρασης, καρπός της εμπειρίας του από τις περιπέτειες του λαού μας. Όλο το έργο του διακρίνεται για τη βαθιά αίσθηση ελληνικότητας, χωρίς συγκεκριμένες μελωδικές και ρυθμικές αναφορές, αλλά κυρίως μέσα από μουσικές μνήμες.

«Έγινα μουσικός χάρη στη μητέρα μου, που μου έλεγε ηπειρώτικα τραγούδια», διηγιόταν, θυμούμενος με συγκίνηση τον πατέρα του που έπαιζε ηπειρώτικους σκοπούς, χρησιμοποιώντας ένα απλό φύλλο κισσού για γλωσσίδι…

https://youtube.com/watch?v=AvR6y_LXBsE%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε πολυγραφότατος δημιουργός (περισσότερα από 100 έργα, κυρίως ορχηστρικά και μουσική δωματίου). Ανάμεσά τους πέντε συμφωνίες, κοντσέρτα για κλαρινέτο, βιολί, βιολοντσέλο, όμποε κ.ά., κουαρτέτα, σονάτες, μουσική για παραστάσεις αρχαίου δράματος, κύκλους τραγουδιών, ηλεκτρονική μουσική κ.ά. Έξη έργα του βραβεύτηκαν και το 1981 η «Πέμπτη Συμφωνία» του τιμήθηκε με το Α` Βραβείο στο Διαγωνισμό Σύνθεσης του ΥΠΠΟ. Από το 1977 δίδασκε σύνθεση στο Εθνικό Ωδείο, όπου όπως λέει η Χαρά Καλομοίρη «μετέδιδε ιδιαίτερη φλόγα ήθους και στάση ζωής που διακρίνει τους μεγάλους δασκάλους».

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 17/12

Σαν Σήμερα 17/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

17 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 16/12

Σαν Σήμερα 16/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

16 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 15/12

Σαν Σήμερα 15/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

15 Δεκ 2025

Πηγή : ALT.GR

19 – 12 – 1915

Γεννιέται η Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ (Édith Piaf). Η Εντίθ Γκασιόν (το πραγματικό της όνομα – Édith Giovanna Gassion) γεννήθηκε λίγο πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εντίθ Πιαφ
Η Εντίθ Πιαφ

Ο πατέρας της, Λουί, ήταν σαλτιμπάγκος στο τσίρκο «Ciotti» και η μητέρα της, Αννέτα, τραγουδούσε σε φθηνά καμπαρέ της Μονμάρτης. Όταν ο πατέρας της αρρώστησε βαριά, ένα χειμώνα, η Εντίθ πήρε τους δρόμους και άρχισε να τραγουδάει, αρχικά το μόνο τραγούδι που ήξερε ολόκληρο, τη «Μασσαλιώτιδα», τον γαλλικό εθνικό ύμνο… Ήταν μόλις δέκα ετών. Στα δεκαπέντε της εγκατέλειψε τα πάντα και άνοιξε τα δικά της φτερά. Στους δρόμους θα τη μαγέψει ο Πτι Λουί και μαζί του θα αποκτήσει την κόρη της Σεσέλ. Θα ακολουθήσει ο χωρισμός και η Πιάφ με τη Σεσέλ αγκαλιά θα συνεχίσει να τραγουδάει στους δρόμους. Τον Αύγουστο του 1935 η Σεσέλ, που ακόμη δεν έχει γίνει δύο ετών, πεθαίνει από μηνιγγίτιδα.

https://youtube.com/watch?v=Q3Kvu6Kgp88%3Ffeature%3Doembed

Ένα απόγευμα στην παρισινή λεωφόρο Μακ Μαόν η Πιάφ άκουσε τον Λουί Λεπλέ να τραγουδάει. Ο Λεπλέ, διευθυντής του καμπαρέ «Gernys», ήταν αυτός που τη «βάφτισε» Πιάφ. Αυτό το «χαμίνι» με τις καταπληκτικές ερμηνείες της έγινε η ευνοούμενη της διανόησης. Ένας από τους θαυμαστές της ήταν και ο Ζαν Κοκτό.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα κατακτήσει την Αμερική και εκεί θα συναντήσει και τη Μάρλεν Ντίτριχ. Θα μοιραστούν ένα μόνον τραγούδι, το «La Vie en Rose». Στη Νέα Υόρκη θα ερωτευτεί τον πυγμάχο Μαρσέλ Σερντάν, ο οποίος θα χάσει τη ζωή του σ’ ένα αεροπορικό δυστύχημα τον Οκτώβρη του 1949. Είναι η αρχή του τέλους για την Πιάφ, καθώς μετά το θάνατό του μπαίνει στο σκοτεινό κόσμο των ατυχημάτων, των ασθενειών, των ηρεμιστικών και των ναρκωτικών…

Στις 29 του Οκτώβρη 1960 ερμήνευσε το τραγούδι «Non, je ne regrette rien» («Όχι, δε μετανιώνω για τίποτα»). Στο «Olympia» το κοινό τη χειροκροτούσε όρθιο επί μισή ώρα!

Η γυναίκα που θα μπορούσε να τραγουδήσει ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο «έφυγε» στις 14 του Οκτώβρη 1963, την ίδια ακριβώς μέρα με τον Κοκτό. Ένα τεράστιο πλήθος, που έκλαιγε, συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία το σπουργιτάκι των δρόμων του Παρισιού, που εκείνο που πάντα ήθελε ήταν να «ξεπερνάει τον εαυτό της».

19 – 12 – 1944

Ο ΕΛΑΣ πετυχαίνει μεγάλη νίκη καταλαμβάνοντας το Αρχηγείο της βρετανικής Αεροπορίας στην Κηφισιά. Πάνω από 500 Βρετανοί οπλίτες και 50 αξιωματικοί έγιναν αιχμάλωτοι του ΕΛΑΣ, μεταξύ των οποίων και ένας στρατηγός.

Στα άλλα μέτωπα, οι επιθετικές ενέργειες των Βρετανών σε Τζιτζιφιές προς Αγία Ελεούσα και στη Σοφοκλέους, αναχαιτίστηκαν με επιτυχία. Δεν έγινε το ίδιο με το λόφο Σικελίας (Καλλιθέα), που ανακαταλήφθηκε, ενώ, έπειτα από πολυήμερες σκληρές μάχες, οι Βρετανοί κατάφεραν να καταλάβουν το Ανατολικό τμήμα της Καλλιθέας, το Κουκάκι και το ύψωμα του Φιλαρέτου.

https://www.alt.gr/wp-content/uploads/2020/12/dekembriana-%CE%9C%CE%B1%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A3-1024×576.jpg

19 – 12 – 1996

Πεθαίνει ο Ιταλός ηθοποιός Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι (Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni). Μεγάλωσε στο Τορίνο και τη Ρώμη. Τα πρώτα χρόνια κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής.

Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι
Ο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι

Συνελήφθη από τους Ναζί, που τον έστειλαν σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στη Βόρεια Ιταλία, από όπου κατάφερε να δραπετεύσει. Πήγε στη Βενετία όπου έζησε κρυμμένος μέχρι το τέλος του πολέμου. Μεταγενέστερα, άρχισε να εργάζεται ως λογιστής για την Eagle-Lion, μια μικρή αγγλική εταιρεία παραγωγής και διανομής.

Κάνει το ντεμπούτο του ως κομπάρσος στην ταινία «Μαριονέτες» (1939). Στη σκηνή πρωτοεμφανίστηκε με το έργο «Angelica» (1948).  Τον ανακαλύπτει ο Λουκίνο Βισκόντι με τον οποίο ακολουθεί δεκαετή συνεργασία. Ορισμένα από τα έργα που εμφανίσθηκε ήταν: «Λεωφορείο ο πόθος», «Ο θάνατος του εμποράκου», «Θείος Βάνιας».

https://youtube.com/watch?v=The8Xi6fKOE%3Ffeature%3Doembed

Ο πρώτος του ρόλος στον κινηματογράφο ήταν στο έργο του Ρικάρντο Φρέντα «Οι άθλιοι» (1948). Ακολούθησαν μικρούς ρόλους σε έργα των Ντίνο Ρίζι, Μάριο Μονιτσέλι κ.α. Έφτασε στην κορύφωση της καριέρας του με τις ταινίες «Λευκές Νύχτες» (1957) του Λουκίνο Βισκόντι, «Ο Κλέψας του Κλέψαντος» (1958) του Μάριο Μονιτσέλι και «Διαζύγιο αλά Ιταλικά» (1961) του Πιέτρο Τζέρμι που τον καθιστούν ως έναν από τους πρώτους κωμικούς της Ιταλίας. Η ταινία «La Dolce Vita» (1960) του Φεντερίκο Φελίνι του χάρισε παγκόσμια φήμη. Συνολικά, εμφανίσθηκε σε περισσότερα από 150 έργα.

https://youtube.com/watch?v=uouhQ61XWyA%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

20 – 12 – 1944

Με τη δυνατότητα αναπλήρωσης των απωλειών σε μαχητές και πολεμοφόδια να έχει εξαντληθεί από καιρό για τον ΕΛΑΣ, η επιθετική πρωτοβουλία περνούσε ολοένα και περισσότερο στις αντίπαλες δυνάμεις. Βασικός στόχος πλέον του ΕΛΑΣ ήταν η διατήρηση των θέσεών του, ενώ κάθε σπιθαμή γης υπερασπιζόταν μέχρι τη τελευταία σφαίρα ή τον τελευταίο υπερασπιστή της. Οι προσπάθειες των Βρετανών επικεντρώθηκαν στον άξονα Πειραιάς-Φάληρο και τις συνοικίες μεταξύ των οδών Συγγρού και Πειραιώς, ενώ αυξήθηκε η πίεση κατά των θέσεων του ΕΛΑΣ σε Πετράλωνα-Θησείο-Ψυρρή. Οι Ανατολικές συνοικίες απειλήθηκαν με αποκοπή από το μέτωπο της υπόλοιπης Αθήνας. Ο ΕΛΑΣ απάντησε με στοχευμένες αναδιατάξεις δυνάμεων και αντεπιθέσεις σε καίρια σημεία (κυρίως τη νύχτα).

Δεκεμβριανά
Άγγλοι στρατιώτες στην Αθήνα

Την ίδια μέρα η ΚΕ του ΕΑΜ επέδωσε διαμαρτυρία στον Πρόεδρο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Ι. Ντε Ρενιέ σχετικά με τους δολοφονικούς βομβαρδισμούς των βρετανικών δυνάμεων κατά του άμαχου πληθυσμού, «με πολλά θύματα εις νεκρούς και τραυματίας υπερβαίνοντα μέχρι σήμερον τας 2.500».

20 – 12 – 1968

Πεθαίνει ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ (βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1962).

Τζον Στάινμπεκ
Ο Τζον Στάινμπεκ

Έγραψε το βραβευμένο με Βραβείο Πούλιτζερ μυθιστόρημα «Τα Σταφύλια της Οργής» (1939), τη νουβέλα «Άνθρωποι και Ποντίκια» (1937), «Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες» (1945) κ.α.

https://youtube.com/watch?v=fOuAZLA_jWQ%3Ffeature%3Doembed

20 – 12 – 2009

«Φεύγει» από τη ζωή ο μεγάλος ζωγράφος, χαράκτης, σκηνογράφος και δάσκαλος Γιάννης Μόραλης. Θεωρείται από τους κορυφαίους εικαστικούς καλλιτέχνες της μεταπολεμικής τέχνης, μια από τις πιο ολοκληρωμένες και γόνιμες εκφράσεις της ελληνικής δημιουργίας του 20ού αιώνα.

Γιάννης Μόραλης
Ο Γιάννης Μόραλης

Ο τελευταίος «ευπατρίδης» της ελληνικής ζωγραφικής, όπως τον αποκαλούσε ο Μάνος Χατζιδάκις, γεννήθηκε στην Αρτα το 1916, όπου έζησε τα πρώτα δέκα χρόνια του πριν εγκατασταθεί στην Αθήνα. Σε ηλικία 15 ετών έγινε δεκτός στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε με δασκάλους τους: Αργυρό, Παρθένη, Γερανιώτη και τον Γ. Κεφαλληνό. Το 1936 συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Ρώμη και στη συνέχεια στο Παρίσι. Το 1949 ιδρύθηκε η καλλιτεχνική ομάδα «Αρμός», της οποίας υπήρξε από την πρώτη στιγμή μέλος, μαζί με τους: Γ. Τσαρούχη, Ν. Χατζηκυριάκο – Γκίκα, Ν. Νικολάου, Ν. Εγγονόπουλο κ.ά. Σε όλο το φάσμα του έργου του, αποτελούν σταθερές θεματικές η σχέση γυναίκας – άνδρα και το δίπολο έρωτας – θάνατος.

Γιάννης Μόραλης
Έγκυος γυναίκα (1948)

Πολύπλευρη προσωπικότητα, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια για τις «Εξι λαϊκές ζωγραφιές», που παρουσίασε το «Ελληνικό Χορόδραμα» το 1951, με το οποίο συνεργάστηκε τα επόμενα 15 χρόνια. Συνεργάστηκε επίσης με το Θέατρο Τέχνης και το Εθνικό Θέατρο. Φιλοτέχνησε ακόμη προμετωπίδες βιβλίων, ενώ στο έργο του περιλαμβάνονται και εικονογραφήσεις βιβλίων των ποιητών Γιώργου Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη.

Γιάννης Μόραλης

Φανή (1949)

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

21 – 12 – 1878

Γεννιέται ο Ιωσήφ Στάλιν (Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι), ΓΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων) και ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Ιωσήφ Στάλιν

Ο Ι. Β. Στάλιν εντάχθηκε από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία, ενώ μετείχε στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) από την ίδρυσή του το 1898. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ενωσης και Μπακού, στήριξε τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1905 – 1907. Στα 1912 έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», που είναι από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Στάλιν με τον Λένιν

Στην καθοδήγηση της ένοπλης πάλης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση πήρε μέρος σαν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής. Διετέλεσε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση, ενώ στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.

https://youtube.com/watch?v=BeK8nV5w_4U%3Ffeature%3Doembed

Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά, την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι, του Μπουχάριν και άλλων.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Στάλιν με τον Μαξίμ Γκόρκυ

Αγωνίστηκε ενάντια στο δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα και επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμέλιου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού, υπερασπιζόμενος τις λενινιστικές αρχές για το Κόμμα Νέου Τύπου. Ηταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Διεθνούς.

https://youtube.com/watch?v=qaZw1XW3Od8%3Ffeature%3Doembed

Το όνομα και η δράση του Ι. Β. Στάλιν συνδέθηκε, τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα, το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ηταν περίοδος που ο ιμπεριαλισμός δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ’ ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Στάλιν σε νεαρή ηλικία

Όλα αυτά αποτέλεσαν βασικό λόγο, που ως ηγέτης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε όσο κανείς άλλος, τόσο από τον ταξικό αντίπαλο όσο και από τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.

21 – 12 – 1882

Πεθαίνει ο Ιταλός ζωγράφος Φραντσέσκο Άγιετς (Francesco Hayez).

Φραντσέσκο Άγιετς
Αυτοπορτρέτο

Θεωρείται ηγετική μορφή κατά τη μετάβαση της ιταλικής ζωγραφικής από το Νεοκλασικισμό στο Ρομαντισμό στα μέσα του 19ου αιώνα. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο Μιλάνο.

Φραντσέσκο Άγιετς
Η Βηθσαβεέ στο λουτρό (1834)

Φιλοτέχνησε ιστορικά, θρησκευτικά και μυθολογικά έργα, επηρεασμένα από το ύφος του Ντελακρουά και του Ντελαρός, ενώ τα εξαίρετα πορτρέτα του συγκρίνονται με αυτά του Ενγκρ.

Φραντσέσκο Άγιετς
Το φιλί (1859)

Πηγή : ALT.GR

1858

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης Τζιάκομο Πουτσίνι (Giacomo Antonio Domenico Michele Secondo Maria Puccini).

Τζιάκομο Πουτσίνι
Ο Τζιάκομο Πουτσίνι

Ήταν από τους μεγαλύτερους συνθέτες όπερας, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ιταλικού «ωμού ρεαλισμού».

https://youtube.com/watch?v=Nk5KrlxePzI%3Ffeature%3Doembed

Καταγόταν από οικογένεια μουσικών. Σπούδασε σύνθεση και εκκλησιαστικό όργανο, πρώτα στη γενέτειρα του, Λούκα και μετά στο Μιλάνο.

Το 1893, είχε την πρώτη του επιτυχία με την Όπερα «Τόσκα» (1900), την «Μαντάμα Μπατερφλάι» και την «Τουραντό», την οποία άφησε ημιτελή και την συμπλήρωσε ο Φράνκο Αλφάνο. Έγραψε επίσης μια λειτουργία, έργα μουσικής δωματίου κ.α.

22 – 12 – 1915

Γεννιέται ο Νίκος Μπελογιάννης. Ο Μπελογιάννης ανέπτυξε πολιτική δράση όντας μαθητής Γυμνασίου ακόμα, ενώ εντάχθηκε στο ΚΚΕ το 1934. Τον Ιούλη του 1934 διώχτηκε από το πανεπιστήμιο για την επαναστατική του δράση. Το 1935 εκλέχθηκε Γραμματέας της ΚΟ Αμαλιάδας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια ως φαντάρος στην Πάτρα διετέλεσε Γραμματέας της ΚΟ στο στρατό.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Νίκος Μπελογιάννης

Το Μάη του 1938 συνελήφθη από τη μεταξική δικτατορία και καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση και 2 χρόνια εξορία. Ο πόλεμος του 1940 τον βρήκε στη φυλακή, ενώ ήταν ανάμεσα στους χιλιάδες κομμουνιστές που η κυβέρνηση παρέδωσε στις δυνάμεις κατοχής. Το Σεπτέμβρη του 1943, όντας άρρωστος και κρατούμενος στο «Σωτηρία» κατόρθωσε να αποδράσει και να ενταχθεί στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, αναλαμβάνοντας Α’ Γραμματέας της ΚΟ Πάτρας και στη συνέχεια οργανωτής του Γραφείου Περιοχής στη Νότια Πελοπόννησο.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Ν. Μπελογιάννης ανάμεσα σε συναγωνιστές του ΕΛΑΣ

Το Δεκέμβρη του 1946 εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Στρατό (Πελοποννήσου), το 1947 στο Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ στον τομέα Διαφώτισης και κατόπιν υποδιοικητής της Σχολής Αξιωματικών του ΔΣΕ. Στη συνέχεια έγινε Πολιτικός Επίτροπος της 102 Ταξιαρχίας και κατόπιν της 10ης και 1ης Μεραρχίας του ΔΣΕ.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Ν. Μπελογιάννης στον ΔΣΕ

Το 1950 έχοντας περάσει στις Λαϊκές Δημοκρατίες εξελέγη αναπληρωματικό και λίγο καιρό αργότερα τακτικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επέστρεψε παράνομα στην Ελλάδα στις 7/6/1950 με κομματική αποστολή (την ανασυγκρότηση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων), συνελήφθη στις 20/12/1950 μαζί με άλλους συντρόφους του και στις 19/10/1951 παραπέμφθηκε στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών με βάση τον ΑΝ 509/1947.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Ν. Μπελογιάννης κατά την διάρκεια της δίκης του

Στις 15/2/1952, δικάστηκε για δεύτερη φορά ως «κατάσκοπος» με τον μεταξικό νόμο ΑΝ 375/1936. Με ένα κόκκινο γαρίφαλο στο χέρι και οπλισμένος με τη δύναμη και την αξιοπρέπεια του λαϊκού αγωνιστή, μέλους του ΚΚΕ, μετέτρεψε τη δίκη του σε βήμα καταγγελίας κατά των διωκτών του.

Νίκος Μπελογιάννης
Το ατομικό βιβλιάριο του μαχητή του ΔΣΕ Νίκου Μπελογιάννη (πηγή Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ)

Ο Νίκος Μπελογιάννης βάδισε αλύγιστος το δρόμο της υπέρτατης θυσίας: «Η ζωή μου», τόνισε ο ίδιος, «συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του. Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».

22 – 12 – 1921

Γεννιέται στη Μηλίνα του Πηλίου ο μεγάλος κιθαρίστας και συνθέτης Δημήτρης Φάμπας. Από μικρός έδειξε το ταλέντο του στη μουσική, παίζοντας λαούτο και μαθαίνοντας μαντολίνο. Σπούδασε κλασική κιθάρα με τον Νίκο Ιωάννου και πήρε το δίπλωμά του από το Εθνικό Ωδείο (τάξη Γ. Βώκου) με αριστείο εξαιρετικής επίδοσης το 1953. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τον Θ. Βαβαγιάννη και τον Κ. Κυδωνιάτη.

Δημήτρης Φάμπας
Ο Δημήτρης Φάμπας

Στα 1955 και 1956, με υποτροφία της ιταλικής κυβέρνησης, σπούδασε κιθάρα στην Ακαδημία Chigiana της Σιέννα, με τον Αντρέ Σεγκόβια και μουσικολογία με τον Εμίλιο Πουχόλ. To 1958, με πρόσκληση και υποτροφία του Σεγκόβια, σπούδασε κοντά του στην Ακαδημία του Santiago de Compostella της Ισπανίας, με συμμαθητές τους Alirio Diaz και John Williams.

Ως καλλιτέχνης ο Δημήτρης Φάμπας μάγευε το ακροατήριό του και η δεξιοτεχνία του στην κιθάρα συνέπαιρνε και τον πιο απλό ακροατή.

Έδωσε πολλά ρεσιτάλ σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ολλανδία, Τσεχοσλοβακία, ΗΠΑ, Καναδά, ΕΣΣΔ, Ουγγαρία, Βατικανό, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αυστρία, σε όλες τις μεγάλες πόλεις και θέατρα της Ελλάδας και στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Έδωσε επίσης πολλές διαλέξεις για την κιθάρα σε Διεθνή Φεστιβάλ και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

https://youtube.com/watch?v=ai3DLp00pPQ%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε μέλος και προεδρεύων πολλών ελλανόδικων επιτροπών διαγωνισμών κιθάρας. Ήταν τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής (IMC. UNESCO) και πρόεδρος του ΣΚΩΑ. Συμμετείχε σε πολλούς δίσκους και κινηματογραφικές ταινίες. Για τουλάχιστον μια δεκαετία συνεργάστηκε ως σολίστ και ζωντανά σε συναυλίες, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις έργων των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Κουνάδη, Ξαρχάκου, Ζαμπέτα και άλλων, προσφέροντας στην κιθάρα μεγαλύτερη δημοτικότητα.

Διακρίθηκε ως συνθέτης γράφοντας πλήθος από συνθέσεις, σπουδές, σουίτες και χορούς, ενώ ορισμένα έργα του συχνά παίζονται ως υποχρεωτικά σε διεθνείς διαγωνισμούς.

https://youtube.com/watch?v=KLJ_XdGAShQ%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος δάσκαλος. Με επιμονή και υπομονή, μετέφερε τη βαθιά γνώση του οργάνου και το πάθος του σε γενιές κιθαριστών και φιλόμουσων. H σχολή του και η διδασκαλία του θεωρήθηκαν από τις καλύτερες στον κόσμο από όπου βγήκαν πολλοί διαπρεπείς καλλιτέχνες. Δημιούργησε, επίσης και διηύθυνε δύο ορχήστρες κιθαριστών, μία με παιδιά και μία με προχωρημένους κιθαρίστες, με τις οποίες για πάνω από δέκα χρόνια έδωσε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Ηχογράφησε πέντε προσωπικούς δίσκους για σόλο κιθάρα.

22 – 12 – 1989

Πεθαίνει ο Ιρλανδός συγγραφέας Σάμιουελ Μπέκετ (Samuel Barclay Beckett). Θεωρείται απ’ τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς της εποχής μας.

Σάμιουελ Μπέκετ
Ο Σάμιουελ Μπέκετ

Έζησε στη Γαλλία και έγινε ευρύτερα γνωστός με το θεατρικό του έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό». Κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1969.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

23 – 12 – 1524

Πεθαίνει ο Πορτογάλος εξερευνητής Βάσκο ντα Γκάμα (Vasco da Gama), ο πρώτος ευρωπαίος που ανακάλυψε το θαλάσσιο πέρασμα από τον Ατλαντικό προς τις Ινδίες, νότια από το ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας.

Βάσκο Ντα Γκάμα
Πορτρέτο του Βάσκο Ντα Γκάμα

23 – 12 –1947

Στην Ελεύθερη Ελλάδα συγκροτείται η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση (ΠΔΚ). Σύμφωνα με την ιδρυτική της πράξη η ΠΔΚ πρόβαλλε ως κύριους και πρωταρχικούς σκοπούς της τους παρακάτω:

«1. Να συνεχίσει και να εντείνει με όλα τα μέσα και με όλες τις δυνάμεις του λαού τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ζυγό των ξένων ιμπεριαλιστών και των οργάνων τους, για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας, για την επικράτηση και τη νίκη της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και για την κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ελληνικού λαού.

2. Να κυβερνήσει τη χώρα πάνω σε λαϊκές και δημοκρατικές βάσεις παίρνοντας όλα τα μέτρα για την ανάπτυξη των λαϊκοδημοκρατικών θεσμών και μεταρρυθμίσεων όπως των λαϊκών συμβουλίων, της λαϊκής δικαιοσύνης, της αγροτικής μεταρρύθμισης, της λαϊκής παιδείας κλπ και για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών του λαού στις ελεύθερες και στις απελευθερωμένες περιοχές.

3. Να επιδιώξει την πραγματοποίηση και επέκταση της συμφιλίωσης και ενότητας του λαού πάνω στη βάση της εξασφάλισης της εθνικής ανεξαρτησίας και του σεβασμού των δημοκρατικών του δικαιωμάτων και ελευθεριών, και

4. Να εκπροσωπεί τη δημοκρατική Ελλάδα στο εξωτερικό και να αποκαταστήσει φιλικές σχέσεις με όλους τους δημοκρατικούς λαούς και τις κυβερνήσεις τους».

Η εφημερίδα της ΠΔΚ
Η εφημερίδα της ΠΔΚ

Πρώτος Πρόεδρος της ΠΔΚ καθώς και υπουργός Στρατιωτικών ορίστηκε ο στρατηγός του Δημοκρατικού Στρατού Μάρκος Βαφειάδης.

Πηγή : ALT.GR

24 – 12 – 1922

Γεννιέται η Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου Άβα Λαβίνια Γκάρντνερ (Ava Lavinia Gardner).

Άβα Γκάρντνερ
Η Άβα Γκάρντνερ το 1946

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ, ενώ θεωρείται από πολλούς μια από τις ομορφότερες παρουσίες που πέρασαν ποτέ από τη μεγάλη οθόνη.

https://youtube.com/watch?v=rGOyycNqiWA%3Ffeature%3Doembed

Από τις ταινίες που συμμετείχε ξεχωρίζουν «Ο Παίκτης», «Η Κρυφή Ζωή Μου», «Σύγκρουσις Γιγάντων», «Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο», «Μογκάμπο», «  Η Ξυπόλητη Κόμισσα», «Ο Άγγελος με τα Κόκκινα», «     Το Πέρασμα της Κασσάνδρας» κ.α.

24 – 12 – 1935

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης Άλμπαν Μπεργκ (Alban Berg).

Άλμπαν Μπεργκ
Ο Άλμπαν Μπεργκ

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία για τον Άλμπαν Μπεργκ ήρθε με την εκτέλεση τριών αποσπασμάτων από τον «Βόιτσεκ» στα 1924.

https://youtube.com/watch?v=1kPdwwvr0qo%3Ffeature%3Doembed

Η όπερα αυτή, παρ’ ό,τι είχε ολοκληρωθεί από το 1922, παρουσιάστηκε πρώτη σε πλήρη μορφή στις 14 Δεκεμβρίου 1925, υπό τη διεύθυνση του Έριχ Κλάιμπερ στο Βερολίνο.

https://youtube.com/watch?v=bLuLsFjnCjI%3Ffeature%3Doembed

Σήμερα ο «Βόιτσεκ» θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες όπερες της Σύγχρονης Κλασικής Μουσικής, μαζί με την επίσης διάσημη όπερα του Μπεργκ, «Λούλου», η οποία γνώρισε την αποθέωση των κριτικών.

1982

Πεθαίνει ο μεγάλος Γάλλος κομμουνιστής ποιητής και πεζογράφος Λουί Αραγκόν, από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες του περασμένου αιώνα που έθεσε το ζήτημα της στράτευσης στην Τέχνη,

Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο
Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο

Ο ρόλος του στη διαμόρφωση της γαλλικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα δεν υπολείπεται σε σπουδαιότητα της επιρροής του στα ευρωπαϊκά Γράμματα. Όπως και άλλοι, μετέπειτα διάσημοι, καλλιτέχνες και διανοούμενοι της γενιάς του, γνώρισε από κοντά το μακελειό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρετώντας στο μέτωπο ως νοσοκόμος. Το 1917 αρχίζει να γράφει τα πρώτα του ποιήματα. Η λήξη του πολέμου θα σημάνει και τη λήξη των ψευδαισθήσεων για τους ευρωπαϊκούς λαούς, ενώ η Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση θα δείξει την προοπτική. Το 1942 άρχισε να εκδίδει και το παράνομο περιοδικό «Τα γαλλικά γράμματα», το οποίο διηύθυνε και μεταπολεμικά έως το 1972. Μέσα στην καρδιά του πολέμου θα γράψει πολλά αντιστασιακά έργα, αλλά και το εξάτομο μυθιστόρημα «Οι Κομμουνιστές» (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τη «Σύγχρονη Εποχή»). Το 1957 τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν».

Ο Αραγκόν, όπως και πολλοί άλλοι ξένοι διανοούμενοι, συμπαραστάθηκε ενεργά στους Έλληνες πολιτικούς κρατούμενους στα μαύρα μετεμφυλιακά χρόνια. Όταν το 1980 επισκέφτηκε την Αθήνα ο Αραγκόν είχε δηλώσει σχετικά: «Νιώθω μεγάλη συγκίνηση γιατί αυτή τη στιγμή είμαι μαζί σας. Όταν επισκέπτομαι τις διάφορες χώρες δέχομαι εθιμοτυπικές επισκέψεις. Η δική σας όμως δεν είναι τέτοια. Ήμουν και θα είμαι πάντα στο πλευρό του ΚΚΕ». Και όταν η αντιπροσωπεία της ΚΕ τον ευχαρίστησε γι’ αυτή τη συμπαράσταση στους εξόριστους αγωνιστές, ο Αραγκόν απάντησε: «Είστε οι σύντροφοί μου. Αυτό ήταν το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω απέναντί σας. Ήταν χρέος τιμής».

Γιάννης Ρίτσος
Με τη Ρούλα Κουκούλου και τον Λουίς Αραγκόν στη κεντρική συγκέντρωση του ΚΚΕ το 1981

Μεταξύ των αγωνιστών υπέρ των οποίων πρωτοστάτησε για την απελευθέρωσή τους ο Αραγκόν, ήταν και ο Γιάννης Ρίτσος. «Ο Ρίτσος είναι ο άνθρωπος με τον οποίο συνδεόμουν μέσα από τα ποιήματά του χωρίς ακόμα να τον έχω γνωρίσει προσωπικά, την εποχή που τον καταδίωκαν. Ο Ρίτσος είναι αναμφισβήτητα ένας μεγάλος Ελληνας». Οι δύο ποιητές συναντήθηκαν την ίδια μέρα που μίλησε ο Αραγκόν στο «Ρ».

1995

Σημειώνεται η πρώτη νίκη ισλαμικού κόμματος σε εκλογές στην 72χρονη ιστορία της Τουρκίας: Το Κόμμα της Ευημερίας κερδίζει το 21,38% των ψήφων, που του εξασφαλίζουν την πρώτη θέση, αλλά όχι και την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.

Τουρκία, Νετσμετίν Ερμπακάν
Ο Νετσμετίν Ερμπακάν ηγέτης του Κόμματος της Ευημερίας

2008

Πεθαίνει ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Σάμιουελ Χάντινγκτον (Samuel P. Huntington), γνωστός για το διαβόητο έργο του «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών». Ήταν ο θεωρητικός της αντιδραστικής θεωρίας που προώθησαν ο Μπρεζίνσκι, η κυβέρνηση Μπους, αλλά και εφαρμόζεται από κοινού από Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς για τον λεγόμενο «Νέο αμερικανικό αιώνα», που σημαίνει την ιμπεριαλιστική επιβολή των ΗΠΑ.

Σάμιουελ Χάντινγκτον
Ο Σάμιουελ Χάντινγκτον

2008

Πεθαίνει ο κορυφαίος Άγγλος δραματουργός, ποιητής, σκηνοθέτης Χάρολντ Πίντερ ((Harold Pinter). Ένας δημιουργός, ο οποίος απέσπασε (2005) το βραβείο «Νόμπελ» χωρίς να υποστείλει το χρέος του διανοούμενου απέναντι στην αλήθεια.

Ο Χάρολντ Πίντερ
Ο Χάρολντ Πίντερ

Ο Πίντερ, παίρνοντας το βραβείο, βροντοφώναξε την αλήθεια για τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό: «Τα εγκλήματα των ΗΠΑ μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν καταγραφεί πολύ επιλεκτικά, για να μην ερευνήσουμε το κατά πόσον έχει γίνει τεκμηρίωση, παραδοχή ή αναγνώρισή τους ως εγκλημάτων (…) Ο Μπους και ο Μπλερ γυρίζουν την πλάτη τους στο θάνατο. Ο θάνατος 2.000 Αμερικανών είναι ντροπή. Οδηγήθηκαν στους τάφους τους μέσα στο σκοτάδι.

https://youtube.com/watch?v=PH96tuRA3L0%3Ffeature%3Doembed

Οι κηδείες είναι ήσυχες, δεν ενοχλούν κανέναν. Οι ακρωτηριασμένοι σαπίζουν στα κρεβάτια τους, μερικοί για το υπόλοιπο της ζωής τους». Ο Πίντερ τόνιζε: «Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν. Δεν ξεχνούν το θάνατο των συντρόφων τους, τα βασανιστήρια και τους ακρωτηριασμούς, δεν ξεχνούν την αδικία, δεν ξεχνούν την καταπίεση, δεν ξεχνούν την τρομοκρατία των μεγάλων δυνάμεων. Και όχι μόνο δεν ξεχνούν. Ανταποδίδουν το χτύπημα».

https://youtube.com/watch?v=-N99S8n2TiA%3Ffeature%3Doembed

Γεννημένος σε εργατογειτονιά του Λονδίνου, γιος φτωχού πορτογαλικής καταγωγής ράφτη, «ψημένος» από παιδί στη βιοπάλη, ο Πίντερ αναζητούσε και ήθελε να υπηρετεί ως άνθρωπος και δημιουργός την αλήθεια. Γι’ αυτό εναντιώθηκε στην ιμπεριαλιστική πολιτική των Ρήγκαν, Θάτσερ, Κλίντον, Μπους, Μπλερ και όλους τους βρώμικους πολέμους τους εναντίον διαφόρων λαών, ενώ αρνήθηκε να χριστεί «ιππότης» από τη βασίλισσα. «Πιστεύω ότι παρά τα τεράστια εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση που μας αφορά όλους, εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη, απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική ανάγκη. Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν έχουμε καμιά ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: Την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», έλεγε ο Πίντερ.

https://youtube.com/watch?v=nv4-XI1hD9o%3Ffeature%3Doembed

Το 1949, δηλώνοντας αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να καταταγεί στον εισβολέα σε ανεξάρτητες χώρες αγγλικό στρατό και συμμετέχοντας σε κινητοποίηση κατά του αγγλικού εθνικισμού ξυλοκοπήθηκε άγρια. Την ίδια χρονιά εγκατέλειψε τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, όπου είχε εισαχθεί το 1948. Φοίτησε στην Κεντρική Σχολή Λόγου και Τέχνης και το 1950 άρχισε να δουλεύει σαν ηθοποιός σε περιοδεύοντες θιάσους, με το ψευδώνυμο Ντέιβιντ Μπάιρον, ενώ παράλληλα έγραφε ποίηση. Ως δραματουργός εμφανίστηκε το 1957, με το μονόπρακτο «Το δωμάτιο» και το 1958 έγινε ευρύτατα γνωστός με το δίπρακτο «Πάρτι γενεθλίων». Το 1960 καταξιώθηκε διεθνώς με το έργο «Επιστάτης». Στο ενεργητικό του είχε συνολικά 30 θεατρικά έργα (μερικά μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο), σενάρια φημισμένων ταινιών («Ο υπηρέτης», «Το δυστύχημα», «Ο μεσάζων», «Ο τελευταίος μεγιστάνας», «Η ερωμένη του Γάλλου υπολοχαγού» κ.ά.), πολλές σκηνοθεσίες, θεατρικές ερμηνείες και ποιητικά βιβλία.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

25 – 12 – 1977

Πεθαίνει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Τσάρλι Τσάπλιν (Charles Spencer «Charlie» Chaplin), ο γνωστός Σαρλό.

Τσάρλι Τσάπλιν
Ο Τσάρλι Τσάπλιν

Ο Τσάπλιν πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Εκείνη όμως που σίγουρα ξεχώρισε -και στην οποία σκηνοθέτης υπήρξε ο ίδιος- ήταν «Ο Μεγάλος Δικτάτορας» (1940), η οποία σατίριζε το ναζισμό. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παρά την κριτική που δέχτηκε πως ήταν «πέραν του δέοντος» πολιτική.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν, με εμφυτευμένη ανέκαθεν στο έργο του κοινωνική και πολιτική συνείδηση, πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σειρά πολιτικών ομιλιών στις οποίες, ανοιχτά, στήριζε τη Σοβιετική Ένωση.

Τσάρλι Τσάπλιν
Ο Τσάρλι Τσάπλιν στην ταινία «Ο Μεγάλος Δικτάτορας»

Το γεγονός αυτό, τον κατέστησε υποψήφιο – στις θέσεις της εμπροσθοφυλακής μάλιστα – στη μεταπολεμική, μακαρθική, «μαύρη λίστα» των ανθρώπων της Τέχνης και της διανόησης που «συνέβαλαν στην προβολή του κομμουνισμού μέσα από τον κινηματογράφο». Έτσι, το 1952 και ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο έγινε γνωστό πως το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης πήρε τη βίζα του (ήταν Βρετανός υπήκοος), απαγορεύοντάς του ουσιαστικά να γυρίσει στις ΗΠΑ.

https://youtube.com/watch?v=6n9ESFJTnHs%3Ffeature%3Doembed

Έκτοτε ο Τσάπλιν θα επιστρέψει μόνο μια φορά, το 1972, για να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη γενικότερη προσφορά του στην 7η Τέχνη.

Τσάρλι Τσάπλιν
Ο Τσάρλι Τσάπλιν, υποδύεται τον Σαρλό στην ταινία «Ο Χρυσοθήρας»

25 – 12 – 1983

Πεθαίνει ο Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης Zουάν Μιρό (Joan Miró i Ferrá).

Zουάν Μιρό
Ο Zουάν Μιρό

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Zουάν Μιρό
Αγρότης

Το 1926 ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και σε συνεργασία με τον Μαξ Ερνστ σχεδίασε τα κοστούμια και τα σκηνικά για τα Ρώσικα Μπαλέτα Σεργκέι Ντιαγκίλεφ.

Zουάν Μιρό
Τρία δώρα

Το 1955 εγκατέλειψε προσωρινά τη ζωγραφική και αφοσιώθηκε περισσότερο στις γραφικές τέχνες και τα κεραμικά.

Zουάν Μιρό
Γυναίκα κυκλωμένη από το πέταγμα του πουλιού

25 – 12 –1989

Εκτελείται μαζί με τη σύζυγό του Έλενα, χωρίς δίκη, ο τελευταίος ηγέτης της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας Νικολάε Τσαουσέσκου.

Νικολάε Τσαουσέσκου
Ο Νικολάε Τσαουσέσκου

Είχε προηγηθεί όργιο ψευδών ειδήσεων με αναφορές σε δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στην Τιμισοάρα (που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν 1.104 -οι περισσότεροι μετά τη σύλληψη του ζεύγους στις 22/12). Το ζεύγος αρνήθηκε οποιαδήποτε χάρη για την εκτέλεσή του, η οποία πραγματοποιήθηκε τα Χριστούγεννα του 1989 με εντολή του πραξικοπηματία αντεπαναστάτη, αγαπημένου παιδιού ΗΠΑ κι ΕΕ, και μετέπειτα προέδρου Ιλιέσκου.

25 – 12 – 1995

Η προσάραξη ενός τουρκικού φορτηγού πλοίου στα Ίμια πυροδοτεί αλυσιδωτές εξελίξεις με επίκεντρο την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί της βραχονησίδας από την Τουρκία.

Η κρίση στα Ίμια θα κορυφωθεί τον Ιανουάριο του 1996 φέροντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα της πολεμικής σύγκρουσης. Η «εκτόνωση» της κρίσης θα επέλθει τελικά έπειτα από παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα, με τον τότε Πρωθυπουργό του ΠΑΣΟΚ Κ. Σημίτη να δηλώνει από το βήμα της Βουλής το περιβόητο: «Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρωτοβουλία και την βοήθειά τους».

Ελληνοτουρκικά
Οι βραχονησίδες Ίμια

Όπως υπογράμμισε τότε το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: «Στην ουσία οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ, επιβάλλουν στη χώρα μας καθεστώς περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, με τη συναίνεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό είναι το νέο και πιο σημαντικό στοιχείο από την εξέλιξη της κρίσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις… Ο ελληνικός και τουρκικός λαός δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και πρέπει να αντισταθούν αποφασιστικά σε κάθε πολεμόχαρη και εθνικιστική προσπάθεια, από όπου κι αν προέρχεται».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

1943

Πεθαίνει ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός, ο οποίος άφησε τη σφραγίδα του στο προοδευτικό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Η πορεία του Δημήτρη Γληνού είναι μια συνεχής πορεία «όλο προς τα αριστερά», όπως έλεγε ο ίδιος, ενώ αυτοβιογραφούμενος τόνιζε ότι η ιδεολογική του διαδρομή ήταν «από τον Μιστριώτη στον Λένιν».

Δημήτρης Γληνός
Ο Δημήτρης Γληνός

Η μεγάλη φτώχεια χαρακτηρίζει τα παιδικά του χρόνια. Το 1899 έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή. Είναι υπέρμαχος της καθαρεύουσας και οπαδός της «Μεγάλης Ιδέας». Οι οικονομικές δυσκολίες τον αναγκάζουν να διακόψει δυο φορές τις σπουδές του, για να εργαστεί ως δάσκαλος.

Δημήτρης Γληνός
Δημήτρης Γληνός ενώ μελετάει

Οι σκληρές εμπειρίες ενισχύουν τις πολιτικές του ανησυχίες και τον φέρνουν στο στρατόπεδο των δημοτικιστών. Το 1905 παίρνει με άριστα παμψηφεί το δίπλωμά του από το Πανεπιστήμιο. Συνεχίζει τις παιδαγωγικές του σπουδές στη Γερμανία, όπου μεταξύ των άλλων γνωρίζει τον Γιώργο Σκληρό και τον Φώτο Πολίτη και έρχεται σε επαφή με τη σοσιαλιστική ιδεολογία.

Δημήτρης Γληνός
Ο Δ. Γληνός μιλάει σε εργάτες

Το 1911 επιστρέφει στην Αθήνα και αργότερα μαζί με τον Δελμούζο και τον Τριανταφυλλίδη αποτελούν την καρδιά του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» που στάθηκε στην πρωτοπορία των προοδευτικών αναζητήσεων. Κατόπιν, ορίζεται βασικός υπεύθυνος και σχεδιαστής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Βενιζέλου. Ωστόσο, η εισήγησή του απορρίπτεται το 1914 ως ανατρεπτική. Τη δεκαετία του 1920 ο Γληνός περνάει στην περίοδο της αμφισβήτησης του Βενιζέλου και της μοναρχίας. Αρχίζει η πρώτη περίοδος των διωγμών του.

Δημήτρης Γληνός
Εξόριστος στην Ανάφη

Η διαρκής αναζήτηση τον οδηγεί το 1927 στη διαπίστωση πως το εκπαιδευτικό πρόβλημα της χώρας θα λυθεί οριστικά μέσα από την πάλη των τάξεων. Στη συνέχεια συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους και αρθρογραφεί σε περιοδικά, ενώ το 1934 μαζί με τον Βάρναλη επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση, ένα ταξίδι που έπαιξε σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα επιλογές του. Το 1935 εξορίζεται από τη δικτατορία του Κονδύλη και το Γενάρη του 1936 εκλέγεται βουλευτής του Λαϊκού Μετώπου.

Δημήτρης Γληνός
Η μπροσούρα «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ»

Εξορίζεται από τη μεταξική δικτατορία και φυλακίζεται στην Ακροναυπλία. Το 1941 συλλαμβάνεται από τους Ιταλούς και το 1942 απολύεται, βαριά άρρωστος. Είναι πλέον μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ. Γράφει τη μπροσούρα «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ». Το 1943 αποφασίζει να ανέβει στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας. Εξάλλου, τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν να τεθεί επικεφαλής της ΠΕΕΑ. Λίγο πριν την αναχώρησή του κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης, ο ταλαιπωρημένος οργανισμός του δεν άντεξε.

1944

Στο υπουργείο Εξωτερικών υπό την προεδρία του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού πραγματοποιείται διάσκεψη με τη συμμετοχή αντιπροσώπων του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, των αστικών κομμάτων, της κυβέρνησης Παπανδρέου, του πρωθυπουργού της Βρετανίας Ου. Τσόρτσιλ, κ.α. Μετά από μια σύντομη τοποθέτηση του Τσόρτσιλ και του στρατάρχη Αλεξάντερ, οι ξένοι εκπρόσωποι αποχώρησαν από την αίθουσα της διάσκεψης.

Δεκεμβριανά
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό

Όταν ο Γ. Σιάντος (Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ και εκπρόσωπος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στη διάσκεψη) ρώτησε τον προεδρεύοντα Δαμασκηνό για το αντικείμενο των συζητήσεων εκείνος του απάντησε: «Για να παραδώσετε τα όπλα». Και ο Σιάντος του αποκρίθηκε: «Αν μας καλέσατε γι’ αυτό, ελάτε να τα πάρετε. Νέο Λίβανο δεν πρόκειται να’ χουμε». Στη συνέχεια ο Σιάντος αναφέρθηκε στις θυσίες και υποχωρήσεις που έκαμαν το ΕΑΜ και το ΚΚΕ για να εξασφαλισθεί η ομαλή δημοκρατική εξέλιξη, σημειώνοντας ότι τίποτε δεν πραγματοποιήθηκε απ’ όσα είχαν συμφωνηθεί: Ο κρατικός μηχανισμός παρέμενε όπως ήταν επί κατοχής, κανείς δωσίλογος δεν δικάστηκε, ενώ την ίδια ώρα που απαιτούσαν να αφοπλιστεί ο ΕΛΑΣ, μετέφεραν όπλα και εξόπλιζαν την 5η Φάλαγγα. Ακόμη, απηύθυνε δριμύ κατηγορητήριο εναντίον του Παπανδρέου και καυτηρίασε την επέμβαση των Άγγλων και τις ωμότητες που διέπρατταν σε βάρος του ελληνικού λαού.

«Ο αγώνας μας», υπογράμμισε, «είναι απόλυτα δίκαιος…Νομίζουμε ότι πρέπει να δοθεί λύση στη σημερινή κατάσταση, αρκεί να έχουμε τη διάθεση γι’ αυτό. Δύο είναι τα σημεία που πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της συμφωνίας. Δημοκρατία και Ανεξαρτησία. Η διαλλακτικότητα αυτή δεν πρέπει να θεωρηθεί αδυναμία. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη Δημοκρατία και την Ανεξαρτησία και έχουμε όλη την Ελλάδα μαζί μας. Σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να υποταχθούμε».

1955

Πραγματοποιείται στη Ρουμανία η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία πήρε τη σχετική απόφαση για την Κομματική Οργάνωση Τασκένδης, όπου διεξαγόταν φραξιονισμός στελεχών του ΚΚΕ και του ΚΚΣΕ, για την ανατροπή της καθοδήγησης του ΚΚΕ, πρωταρχικά του Νίκου Ζαχαριάδη. Η Ολομέλεια απέκλεισε τον Κ. Κολιγιάννη από το ΠΓ και από τη δουλειά της ΚΕ.

1991

Η κόκκινη σημαία υποστέλλεται από το Κρεμλίνο. Η Σοβιετική Ένωση, το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο, παύει πλέον να υπάρχει. Ο σοσιαλισμός έχει ανατραπεί.

ΕΣΣΔ - αντεπανάσταση
Η Κόκκινη σημαία υποστέλλεται από το Κρεμλίνο

Το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη θα γράψει δύο μέρες αργότερα: «Η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κατέβηκε απ’ το Κρεμλίνο. Εμείς την κρατάμε ψηλά. Εκατομμύρια κομμουνιστές στον πλανήτη την κρατάνε ψηλά. Αύριο θα υψωθεί από ακόμα περισσότερους. Σύντροφοι, ΨΗΛΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ».

Ριζοσπάστης 26/12/1991
Το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη

2004

Ισχυρότατος σεισμός, μεγέθους 9,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώνεται στ’ ανοιχτά της Βόρειας Σουμάτρας. Τα παλιρροϊκά κύματα που ακολουθούν, σαρώνουν τα παράλια της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Μαλαισίας, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, των Μαλδίβων Νήσων, της Σομαλίας και της Τανζανίας, αφήνοντας πίσω τους 228.429 νεκρούς.

2022

“Φεύγει” από τη ζωή, ο Λάζαρος Κυρίτσης, αλύγιστος Μακρονησιώτης, με αδιάκοπη δράση στο λαϊκό κίνημα και αταλάντευτη στάση, η οποία σφυρηλατήθηκε με τα ιδανικά της ΕΑΜικής Αντίστασης, του ΔΣΕ και του ΚΚΕ.

Τα πρώτα δύσκολα χρόνια

Ο Λάζαρος γεννήθηκε το 1920 στη Χαραυγή Πωγωνίου Ιωαννίνων, όπου έμεινε μέχρι που τελείωσε την πρώτη γυμνασίου. Τότε μετακομίζει στην Αθήνα, για να βοηθήσει μαζί με τον αδελφό του στο μπακάλικο που άνοιξε ο πατέρας τους στου Χαροκόπου και ταυτόχρονα συνεχίζει το γυμνάσιο στην Καλλιθέα. Αλλά η δουλειά δεν πήγαινε καλά και ο πατέρας αποφασίζει να επιστρέψει στο χωριό, ενώ τα παιδιά παρέμειναν στην Αθήνα, ο Λάζαρος για να συνεχίσει το σχολείο και ο αδελφός του για δουλειά. Ο πατέρας τους πριν φύγει, ανέθεσε τη φροντίδα των παιδιών και κυρίως του Λάζαρου σε ένα γείτονα γαλατά, με τη συμφωνία να του παρέχει στέγη για να συνεχίσει το σχολείο του και με αντάλλαγμα να δουλεύει γι’ αυτόν χωρίς να πληρώνεται. Τα παιδιά κοιμούνται στο υπόγειο, δίπλα στα γάλατα, ξυπνούν 2 και 3 φορές τη νύχτα λόγω της δουλειάς, ενώ από τα ξημερώματα πρέπει να γυρίζουν στην περιοχή για να μαζέψουν και να μοιράσουν το γάλα. Ο Λάζαρος μετά βίας προλαβαίνει στις 8.30 το πρωί να βρίσκεται στο σχολείο. Η ζωή αυτή δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Φτάνοντας στην 5η γυμνασίου, ο αδελφός του έχει ήδη βρει καλύτερη δουλειά και προτείνει στον Λάζαρο να φύγει για την Παραμυθιά της Θεσπρωτίας, όπου υπήρχε οικοτροφείο για να μείνει και να τελειώσει εκεί το γυμνάσιο. Τα έξοδά του τα ανέλαβε εκείνος. Από τις 400 δραχμές μηνιάτικο που έπαιρνε τότε, τα 325 τα έστελνε στον Λάζαρο για να σπουδάσει.

Εκεί, ο νεαρός Λάζαρος δεν τελείωσε απλά το γυμνάσιο, αλλά πήρε ένα ακόμα μεγαλύτερο μάθημα ζωής. Γνώρισε τη συντροφικότητα, την ανιδιοτέλεια, τη δύναμη που κουβαλά μέσα της η κολεκτίβα προκειμένου να στηριχθεί και να εξελιχθεί το άτομο. Τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς αρρωσταίνει από τύφο. Ο καθηγητής των Μαθηματικών -Τζιμόπουλο τον έλεγαν- ανέθεσε τη φροντίδα του Λάζαρου ουσιαστικά στους 18 συμμαθητές του. Κάποια χρεώθηκαν να κουβαλούν από το βουνό χιόνι που ήταν απαραίτητο για να πέσει ο πυρετός και τα υπόλοιπα με βάρδιες, που άλλαζαν κάθε μία ώρα, από το πρωί μέχρι τη νύχτα βρίσκονταν στο πλευρό του και τον φρόντιζαν. Τη νύχτα τη φροντίδα του αναλάμβανε ο καθηγητής. Τρεις μήνες έκανε ο συνέλθει ο Λάζαρος. Η τάξη και οι καθηγητές του βοήθησαν να περάσει την τάξη παρόλο που είχε χάσει πολλά μαθήματα.

Η πρώτη επαφή με τις μαρξιστικές ιδέες

Σ’ αυτό το σχολείο γνωρίστηκε για πρώτη φορά με τις μαρξιστικές ιδέες. Στον αυλόγυρο σ΄ ένα εξωκλήσι ο θεολόγος του σχολείου τους μιλούσε για τον Μαρξ. Και όταν κάποτε κάρφωσαν τον καθηγητή και έγινε έλεγχος, κανείς από τους μαθητές δεν βρέθηκε να καταδώσει τον δάσκαλο.

Το 1938 επιστρέφει στην Αθήνα προκειμένου να βρει δουλειά και να μπει στο πανεπιστήμιο. Γράφεται τελικά στη Νομική σχολή την επόμενη χρονιά, ενώ ταυτόχρονα αρχίζει να δουλεύει σε δικηγορικό γραφείο, απ’ όπου φεύγει λόγω της χαμηλής αμοιβής. Βρίσκει δουλειά σε εστιατόριο. Εδώ κάνει και τα πρώτα του βήματα στον συνδικαλισμό και έρχεται σε επαφή με τον πρόεδρο τΤο 1940, με την Γερμανική κατοχή η πείνα θερίζει στην Αθήνα. Ο Λάζαρος αποφασίζει να επιστρέψει στο χωριό του. Στις αρχές του

Πηγή: 902.gr

.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR


3 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Καλημέρα σε όλους .
《 Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στο κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα 》.
Δεν μπορεί να ξεχαστεί αυτή η ημέρα , η ματωμένη Κυριακή της 3ης Δεκέμβρη του 1944 που έζησε η αδούλοτη Αθήνα . Ήταν μία κοσμογονική ημέρα όπου ο λαός μας ξανάλεγε στους αποικιοκράτες επιδρομείς το δικό του 《 ΌΧΙ 》 . Βεβαίωνε για τρίτη φορά , πως δεν σκύβει το κεφάλι . Φανέρωσε την αδάμαστη θέλησή του να υπερασπίσει την εθνική του ανεξαρτησία .
Όμως τα πυρά της αστυνομίας πάνω στο πλήθος των διαδηλωτών που παρέλαυνε ειρηνικά στη πλατεία Συντάγματος , έβαψαν στο αίμα τους διαδηλωτές . Ο Άγγελος Έβερτ (Διευθυντής της Αστυνομίας ) διέταξε να κτυπήσουν στο ψαχνό με εντολή του τότε πρωθυπουργού Γ . Παπανδρέου .
Η Ελλάδα πολέμησε στα οδοφράγματα τους Εγγλέζους αποικιοκράτες . Πολέμησε τον κόσμο της προδοσίας και του δοσιλογισμού , τον κόσμο της υποτέλειας .
Ομως αυτός ο ηρωικός αγώνας δεν ήταν αρκετός να οδηγήσει στην νίκη , παρ’ ότι υπήρχε επαναστατική κατάσταση απο τις πρώτες κι’ όλλας μέρες της απελευθέρωσης , γιατί η στρατηγική του Κόμματος δεν είχε ως πρωτεύον την εγκαθίδρυση εργατικής εξουσίας , αλλα την 《ομαλή δημοκρατική εξέλιξη》.
Τιμή και δόξα σε όλους αυτούς που έπεσαν για τα ιδανικά της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας , για μία λαοκρατική Ελλάδα χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο .
” Έτσι τελείωσε ο Δεκέμβρης . Έριξε ο Λαός τον μπόγο του στον ώμο κι έφυγε ο Λαός . Δεν τον σηκώνει ο τόπος .
Όπου δεν είναι λευτεριά δεν τον σηκώνει ο τόπος. Τραβάει πιο πάνου να στήσει το ταμπούρι του . Έτσι τελείωσε ο Δεκέμβρης. Η Αθήνα απόμεινε έρημη.”
Γιάννης Ρίτσος “Γειτονιές του κόσμου ”
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

ΠΡΩΙΝΌ ΤΣΙΓΆΡΟ
Χαράζει η μέρα κι ‘ η πόλη έχει ρεπό
Στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο
Κι ‘ εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
Και σαν καφέ πικρό
Άδειοι οι δρόμοι δεν φάνηκε ψυχή
Και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση
Κι ‘ εγώ σε γυρεύω σαν μοιραία λύση
Και σαν Ανατολή
Βγήκε ο ήλιος . Το ράδιο διαπασών
Μ ‘ ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιο Τάσο
Κι ‘ εγώ σε ποντάρω και ύστερα πάω πάσο
Σ ‘ ένα καρρέ τυφλών
《 Δεν βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό ,
δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα …》
Άλκης Αλκαίος ( Βαγγέλης Λιάρος )
Έφυγε από κοντά μας σαν σήμερα το 2012 αφήνοντας κληρονομιά ένα τεράστιο ποιητικό και στιχουργικό έργο στο Ελληνικό τραγούδι . Καλλιεργημένος με πηγαίο ταλέντο , ανεξάντλητη ευαισθησία ,και βαθειά πολιτικοποιμένος , άνοιξε με τη γραφή του νέους δρόμους στη γεμάτη διαδρομή του .
Ο Αλκαίος στο χώρο της δισκογραφίας μπήκε ως ανακάλυψη του Θάνου Μικρούτσικου το 1977 όταν διάβασε ένα ποίημά του στο “Ριζοσπάστη” . Η γνωριμία τους έφερε την πρώτη τους συνεργασία το 1978 ,στα Τραγούδια της λευτεριάς , δίνοντας με το τραγούδι “Φλεβάρης 1848 ” το ισχυρό διεθνιστικό του στίγμα . Ακολουθούν το ” Μες το χημείο του Μαγιού το 1982 ,το Κακόηθες μελάνωμα το 1982 , Ερωτικό το 1982 , Πόρτο Ρίκο το 1984 , Ρόζα το 1986 . Αυτό το τραγούδι μας αποκαλύπτει ρητά και αμετάκλητα ένα μέρος της θέασης της ιστορίας με τα μάτια του Αλκαίου “Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία ; Πώς η ιστορία γίνεται σιωπή ; “. Η ανάγκη εδώ έχει δύο πιθανές διαστάσεις : αφενός το σύνολο των ανθρώπινων αναγκών και αφετέρου την έννοια της αναγκαιότητας . Τι γίνεται ιστορία ; . Καταρχήν η ανάγκη για ψωμί και στέγη , για δουλειά και αξιοπρέπεια , για γη και ελευθερία . Αλλά και η αναγκαιότητα γίνεται ιστορία , ως νομοτέλεια και ως έκφραση κοινωνικών νόμων και τάσεων .
https://youtu.be/EXVamHhnQy4
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης
Ο πλαστουργός της νιάς ζωής
Εγώ ‘ μαι τέκνο της ανάγκης
Κι ώριμο τέκνο της οργής
Κ . Βάρναλης
Έφυγε από κοντά μας σαν σήμερα το 1974 πλήρης ημερών μ ‘ ένα τεράστιο ποιητικό και συγγραφικό έργο .
Ο Βάρναλης ήταν ο επαναστάτης ποιητής , ο μαχητής του 20ου αιώνα μ ‘ ένα έργο με προεκτάσεις οι οποίες επιβεβαιώθηκαν το 1959 με το βραβείο Λένιν .
Οι ποίησή του είναι δεμένη με τον 20ο αιώνα , όταν η ανθρωπότητα δοκίμασε να σπάσει τα δεσμά του θηρίου και ν ‘ανέβει στο επίπεδο του Ανθρώπου . Ο Βάρναλης σαν άνθρωπος , στοχαστής και ποιητής αφιέρωσε όλη τη ζωή και το ταλέντο στο όνειρο αυτό .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ

Ισχυρό ΚΚΕ, έτοιμο για όλα, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην ΕΡΤnews και τον δημοσιογράφο Απόστολο Μαγγηριάδη, με τη συμμετοχή των δημοσιογράφων Σωτήρη Μπολάκη, Στέλλας Παπαμιχαήλ και Γιάννη Φασουλά

– Κύριε Κουτσούμπα, να ξεκινήσουμε με τα όσα έγιναν την προηγούμενη βδομάδα με τις υπογραφές της ελληνικής κυβέρνησης με την αμερικανική κυβέρνηση και τις αμερικανικές εταιρείες. Θεωρείτε ότι ισχυροποιεί τη χώρα, την Ελλάδα, την ισχυροποιούν αυτές οι υπογραφές, ισχυροποιούν το γεωπολιτικό της αποτύπωμα, εξασφαλίζουμε μια κάποια αμερικανική ασφάλεια στην περιοχή;

– Επειδή βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη και επικίνδυνη εποχή, σε μια εποχή όπου οξύνονται όλοι οι ανταγωνισμοί και συγκρούονται πολλά και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, ιδιαίτερα σε αυτήν την περιοχή που είναι η Ελλάδα, πιστεύω ότι οι πανηγυρισμοί που γίνονται εκ μέρους της κυβέρνησης και ορισμένων άλλων κομμάτων θα πρέπει κάπως να μετριαστούν. Γιατί σας λέω ειλικρινά ότι εμείς ανησυχούμε πάρα πολύ. Η Ελλάδα – ενεργειακός κόμβος του αμερικάνικου πανάκριβου LNG, πύλη προς την Ευρώπη, θα έχει πολλά αρνητικά αποτελέσματα για τα λαϊκά στρώματα, για τον ελληνικό λαό και από οικονομικής απόψεως, αλλά και από την άποψη αυτών που λέμε εθνικών θεμάτων, ζητημάτων υπεράσπισης της κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας.

Ο ελληνικός λαός θα βρεθεί στο μέσον του κυκλώνα των ανταγωνισμών

– Θεωρείτε ότι μπορεί να γίνει μια συνολική ρύθμιση στην περιοχή, δηλαδή, υπό τους Αμερικανούς; Που έρχονται όχι μόνο, προφανώς, στην Ελλάδα, αλλά και για άλλα κοιτάσματα.

– Οπωσδήποτε αυτό θα συμβεί, ήδη έχει δρομολογηθεί, αλλά θα ήθελα να μείνουμε ακριβώς σε αυτό το ζήτημα, τι σημαίνει ενεργειακός κόμβος. Και από αυτήν τη σκοπιά, επιτρέψτε μου να πω ότι πάρα πολλοί πανηγύρισαν παλιότερα, θα θυμόμαστε όλοι, και οι τηλεθεατές που μας ακούνε απόψε, πώς πανηγύριζαν οι Ουκρανοί για παράδειγμα επειδή ήταν μεγάλος ενεργειακός κόμβος η Ουκρανία. Και το αποτέλεσμα ήταν να έχουμε συνεχείς επεμβάσεις, πραξικοπήματα, εμφυλίους και σε συνέχεια μεγάλο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που δεν ξέρουμε και πότε θα τελειώσει και αν θα τελειώσει ποτέ. Και από αυτήν τη σκοπιά θα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι. Γιατί επίσης ενεργειακός κόμβος ήταν και η Συρία εδώ στη γειτονιά μας, και είδαμε πού κατέληξε μετά από αιματηρούς πολέμους, και δείτε την εξέλιξη τώρα. Ενεργειακό κόμβο ήθελαν και τη Λιβύη, και είδαμε με τις επεμβάσεις των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ πού φτάσαμε και πού βρίσκεται σήμερα η Λιβύη.

– Αυτές οι χώρες βέβαια είχαν κοιτάσματα, παρήγαγαν Ενέργεια, είχαν πετρέλαιο.

– Για να απεξαρτηθεί η Ευρώπη από το ρώσικο φυσικό αέριο, για παράδειγμα, γιατί αυτός είναι ο στόχος και των Αμερικάνων και της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης που πανηγυρίζει – το ρώσικο φυσικό αέριο, υπόψιν, ήταν φτηνότερο απ’ ό,τι είναι το πανάκριβο LNG – σημαίνει ότι θα έχουμε συγκρούσεις στην περιοχή, γιατί αυτό συνδέεται και με την προσπάθεια επιλογής και προώθησης του ινδικού εμπορικού δρόμου εδώ στην περιοχή. Εδώ μπαίνει και η υπόθεση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ κ.λπ. Και ο ινδικός εμπορικός δρόμος σημαίνει ότι είναι σε κόντρα, σε αντιπαράθεση με τον κινέζικο εμπορικό δρόμο, που σημαίνει ότι εδώ συγκρούονται πάρα πολύ μεγάλες δυνάμεις, μεγάλα συμφέροντα, και ο ελληνικός λαός θα βρεθεί στο μέσον αυτού του κυκλώνα.

– Αυτό ήθελα να ρωτήσω. Είχατε πει και με τη σύγκρουση στην Ουκρανία, λόγω της ύπαρξης των αμερικανικών βάσεων και της επέκτασής τους όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας. Ο Κάθετος Διάδρομος αυτός, δηλαδή ο ενεργειακός κόμβος όπου μετατρέπεται η χώρα μας για τα αμερικανικά κατά βάση συμφέροντα, και το πεδίο των εξορύξεων που θα ανοίξει, γίνεται δύο φορές στόχος – αν καταλαβαίνω καλά – η χώρα μας σε επιθέσεις στρατιωτικού τύπου, ακόμη και από τη Ρωσία;

– Μα γίνεται στόχος επιθέσεων. Οταν μιλάω για ανταγωνισμούς που υπάρχουν και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αυτό σημαίνει, εκτός από τις εμπορικές, οικονομικές και άλλες πολιτικές επιπτώσεις, και επιθέσεις που θα δεχτεί η χώρα. Θα έχουμε σε μια πορεία πιθανόν και εμπλοκή μας πιο δυνατά, γιατί ήδη είμαστε εμπλεγμένοι σε αυτούς τους ανταγωνισμούς και στους πολέμους που μαίνονται στην περιοχή.

– Αρα δεν θεωρείτε ότι η αμερικανική παρουσία είναι μια πρόσθετη γεωπολιτική ασφάλεια, να πουν οι Αμερικάνοι ότι «εν πάση περιπτώσει, επειδή τα επόμενα 20 χρόνια η χώρα θα είναι κόμβος μεταφοράς, θα προασπίσουμε τα συμφέροντά της ή θα εγγυηθούμε την ασφάλειά της».

– Πότε υπήρξε ασφαλής η Ελλάδα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας από την παρέμβαση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και όλων αυτών; Το Κυπριακό, 50 και πλέον χρόνια, βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση που βρίσκεται, άλλα προβλήματα συνεχώς μας εμπλέκουν σε ανταγωνισμούς. Και βεβαίως – γιατί πολλοί μιλάνε για οικονομικά οφέλη, με ρωτήσατε κι εσείς και δεν το απάντησα κάπως ολοκληρωμένα αυτό – οικονομικά οφέλη βεβαίως θα έχουν οι εφοπλιστές, για παράδειγμα. Θα έχουν μονοπωλιακοί ενεργειακοί όμιλοι, οι οποίοι εμπλέκονται και παίρνουν κομμάτι από αυτήν την πίτα. Βεβαίως. Αλλά για τον ελληνικό λαό σημαίνει ενεργειακή φτώχεια, σημαίνει πανάκριβα να πληρώνει ξανά την Ενέργεια. Ο,τι ζήσαμε περίπου – και ακόμα χειρότερα σε αυτήν την περίπτωση – με την «πράσινη μετάβαση».

Εναλλακτική είναι να αλλάξει χέρια η διακυβέρνηση, η εξουσία

– Είχαμε εναλλακτικές πάντως, κύριε Κουτσούμπα; Θέλω να πω, από τη στιγμή που η Ευρώπη έχει αποφασίσει ότι θα απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο. Τι εναλλακτικές είχε λοιπόν;

– Εναλλακτικές είναι να αλλάξει αυτή η γραμμή, να αλλάξει η πολιτική, να αλλάξει χέρια η διακυβέρνηση, η εξουσία αυτής της χώρας, και βεβαίως να οδηγηθούμε σε άλλες λύσεις. Εδώ μέσα είναι και οι τεράστιοι ενεργειακοί πόροι που έχει η χώρα μας, οι οποίοι, όπως ξέρουμε πάρα πολύ καλά, παραγκωνίστηκαν, όπως για παράδειγμα ο λιγνίτης. Εγινε μεγάλη ζημιά με τον λιγνίτη, ενώ ήταν μια δύναμη για την ενεργειακή αυτάρκεια της χώρας και για τη μείωση του ενεργειακού κόστους, και περάσαμε στην «πράσινη μετάβαση», η οποία απέτυχε στην ουσία και αυτή. Αυτό λένε τουλάχιστον και οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι. Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ούτε επάρκεια ενεργειακή έφεραν στη χώρα, ούτε μείωσαν το κόστος της Ενέργειας.

– Αναφερθήκατε προηγουμένως στο Κυπριακό. Την Τετάρτη θα είναι εδώ ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο κ. Χριστοδουλίδης, με το σύνολο του υπουργικού συμβουλίου, για μια διακυβερνητική με την Αθήνα. Διαβάζω, και τα έχετε πει και εσείς στις ομιλίες σας, ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, μια θέση την οποία υποστηρίζουν, όπως πολύ καλά ξέρετε, όλα τα ελληνικά κόμματα, πανελλαδικά και όλα τα κυπριακά κόμματα, λέτε εσείς ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία αποτελεί συνομοσπονδιακή λύση, γιατί οδηγεί σε νομιμοποίηση των συνεπειών της εισβολής και της κατοχής. Προς τι αυτή η διαφοροποίηση σε σχέση και με τα κυπριακά και με τα ελλαδικά κόμματα;

– Αυτό συνέβη όλα αυτά τα χρόνια. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ήταν μια συμβιβαστική λύση που βρέθηκε τότε, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος της προσέγγισης, των διαπραγματεύσεων, για να μπορέσει να επιλυθεί, αλλά με κριτήριο το ένα, ενιαίο κράτος, με μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων κ.λπ. Αυτό ήταν το κριτήριο. Είδαμε όμως ότι εξελίχθηκε, και αυτό φαίνεται από τα παραδείγματα, από το σχέδιο Ανάν και σε συνέχεια ό,τι ακολούθησε, όλες οι διαπραγματεύσεις στην ουσία μιλάνε για δύο κράτη. Μιλάμε για συνομοσπονδία, δεν μιλάμε για ομοσπονδία. Αρα λοιπόν η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που είχε και η ελληνική πλευρά και η κυπριακή πλευρά, και εμείς το στηρίζαμε ως συμβιβαστική λύση για να επιλυθεί το πρόβλημα, απεδείχθη ότι ήταν το όχημα, ουσιαστικά, για να οδηγηθούμε σε αυτήν τη λογική που λέει η Τουρκία σήμερα, το ψευδοκράτος, που μιλάνε για δύο κράτη στην ουσία.

– Αυτήν τη στιγμή, δηλαδή, η συζήτηση εδράζεται πάνω σε αυτή την αρχή, Διζωνική Δικοινοτική. Κατά τη δική σας άποψη, λοιπόν, αυτό είναι μια παρωχημένη πλέον θέση.

– Μα βεβαίως, εδώ μιλάνε για δύο συνιστώντα κράτη. Τι σχέση έχει αυτό με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, την παλιά, που ήταν η συμβιβαστική λύση, που θα ήταν ενιαίο κράτος;

Η παρουσία των αμερικάνικων εταιρειών θα γίνει το όχημα για πορεία συνεκμετάλλευσης

– Σε σχέση με τα ενεργειακά, Γραμματέα, ακούγεται ένα επιχείρημα που λέει ότι αν έρθουν εδώ πολύ μεγάλες αμερικανικές εταιρείες, όπως είναι η «Chevron», η «ExxonMobil» κ.λπ., αυτό θα αποτελέσει και μια ασπίδα προστασίας κατά κάποιον τρόπο και για τα εθνικά μας ζητήματα, σε σχέση δηλαδή με την Τουρκία, σε σχέση με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο κ.λπ. Σε αυτό συμφωνείτε, ότι θα μπορεί να παίξει κάποιον τέτοιο ρόλο η παρουσία αυτών των εταιρειών στη χώρα μας;

– Δυστυχώς, το αντίθετο θα συμβεί. Δεν είναι μόνο η παράδοση του φυσικού μας πλούτου και όλων αυτών των εξορύξεων σε μια αμερικάνικη εταιρεία, τώρα κυρίως την «ExxonMobil» ή όποια άλλη στο μέλλον. Το κύριο ζήτημα είναι ότι δεν υπερασπίζονται, ούτε μπορούν να υπερασπιστούν την ασφάλεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Αυτό θα είναι μόνο το όχημα και η ύπαρξη αυτών των εταιρειών, λόγω και της πολιτικής των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, για πορεία συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο και στα υπόλοιπα, εδώ στην Ανατολική Μεσόγειο με την Τουρκία. Η συνεκμετάλλευση όμως προϋποθέτει παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, και ήδη βλέπουμε ποια είναι η πολιτική της Τουρκίας, της τουρκικής άρχουσας τάξης.

– Αρα εσείς εκτιμάτε λοιπόν ότι παρά την ενισχυμένη παρουσία με την έλευση της νέας πρέσβη, της κυρίας Γκίλφοϊλ, τριών υπουργών Αμερικανών, κορυφαίων υπουργών, το μεγάλο ενεργειακό ντιλ, σε συνδυασμό με την πενταμερή, γιατί νομίζω και αυτή η ιδέα ήταν παλιά, αν δεν κάνω λάθος, να γίνει αυτή η πενταμερής, Ελλάδας – Κύπρου – Τουρκίας – Ισραήλ – ΗΠΑ. Αυτό θα είναι η συνδιαχείριση στο Αιγαίο;

Eurokinissi

– Οχι μόνο αυτό, αλλά σε όλα τα ζητήματα. Θα ανοίξουν όλα τα θέματα. Η πολιτική της «Γαλάζιας Πατρίδας» για την Τουρκία δεν έχει σταματήσει, συνέχεια απαιτεί, συνέχεια βρίσκει έδαφος και αναδεικνύει τις δικές της διεκδικήσεις. Το ζήτημα είναι ότι ο ελληνικός λαός βρίσκεται στα χέρια συμμαχιών – εκτός από την Τουρκία, η οποία είναι και αυτή σύμμαχος στα πλαίσια του ΝΑΤΟ – οι οποίες υπονομεύουν στην ουσία κυριαρχικά δικαιώματα. Και είναι της άποψης ότι «βρε αδερφέ, δεν χάθηκε και ο κόσμος να δώσουμε κάτι από κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα».

– Το πιστεύετε αυτό; Η συγκεκριμένη κυβέρνηση, για παράδειγμα, θα μπορούσε να κάνει – με βάση και τη δύναμη που αποτυπώνει αυτήν τη στιγμή δημοσκοπικά – μια τέτοια συμφωνία;

– Καλά, το ζήτημα είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν θα το αφήσει αυτό να γίνει, και γι’ αυτό δεν μπορεί και η κυβέρνηση. Ηδη η κυβέρνηση πιέζεται και από το εσωτερικό της. Και δεν εννοώ μόνο τους ψηφοφόρους, τα μέλη της ΝΔ, εννοώ και από κορυφαία στελέχη, όπως είναι ο κ. Σαμαράς.

Μόνο με κατάργηση του καπιταλιστικού κέρδους μπορεί ο φυσικός πλούτος να υπηρετήσει το λαϊκό συμφέρον

– Μένω σε αυτό το θέμα το οποίο συζητάτε αυτήν την ώρα. Λέτε ότι η κυβέρνηση καλλιεργεί ένα κλίμα εφησυχασμού, αλλά καλείτε τον λαό να επαγρυπνεί, γιατί στο παζάρι των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων περιλαμβάνονται ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το ερώτημα είναι: Η εθνική γραμμή είναι «έχουμε μία διαφορά με την Τουρκία, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ». Συμφωνείτε εσείς, αυτός ο εν εξελίξει πολιτικός διάλογος να καταλήξει στη Χάγη με αυτή και μόνο τη διαφορά;

– Το πρόβλημα δεν είναι η Χάγη και δεν είναι τα δικαστήρια. Το πρόβλημα είναι να αλλάξει η ρότα, συνολικά η πορεία της χώρας μας, όπως πιστεύουμε αντίστοιχα παλεύει και το ΚΚ Τουρκίας στην Τουρκία, να αλλάξει ρότα και η Τουρκία. Και να αλλάξουν ρότα συνολικά, παίρνοντας την εξουσία οι ίδιοι οι λαοί. Μια φιλειρηνική, σοσιαλιστική, μια εξουσία γνήσια λαϊκή – εργατική, στην Ελλάδα και στην Τουρκία, όπως και σε άλλες χώρες της περιοχής, θα απέτρεπε αυτά τα ζητήματα. Τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για μακροχρόνια ειρήνη, για μη υπονόμευση κυριαρχικών δικαιωμάτων του ενός σε βάρος του άλλου και διάφορα τέτοια ζητήματα. Το ζήτημα είναι τα συμφέροντα δηλαδή.

– Απλά για να καταλάβω, κ. Κουτσούμπα, εφόσον διαφωνείτε με τις παραχωρήσεις των «οικοπέδων», τι θα προτιμούσατε, ποια θα ήταν η λύση που θα πρότεινε το ΚΚΕ για την αξιοποίηση αυτών των κοιτασμάτων; Θεωρώ ότι οι ελληνικές εταιρείες, για παράδειγμα, δεν έχουν τις τεχνικές δυνατότητες για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν και έρευνες και άντληση των κοιτασμάτων.

– Γι’ αυτό λέμε ότι χρειάζεται συνολικά ένα άλλο σχέδιο. Ελληνικές εταιρείες εννοείτε τις ιδιωτικές εταιρείες, τους μεγάλους ομίλους. Εμείς δεν μιλάμε γι’ αυτό. Εμείς μιλάμε ότι η πάλη μας πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους. Πρέπει δηλαδή να συνειδητοποιήσουμε σαν λαός, σαν χώρα, ότι πρέπει συνολικά να αλλάξουμε αυτό το κοινωνικό σύστημα, που η πηγή όλης αυτής της ανησυχίας, των δυσκολιών και των επικίνδυνων καταστάσεων που βρισκόμαστε σήμερα, οφείλονται στο καπιταλιστικό κέρδος. Διότι ο ιδιώτης, η εταιρεία η μεγάλη, η πολυεθνική, η αμερικάνικη, η γερμανική και η ελληνική εγχώρια, έχουν έρθει για το κέρδος.

– Προφανώς για το κέρδος, δεν θα έρθουν γιατί είναι καλοί άνθρωποι.

– Αρα λοιπόν το καπιταλιστικό κέρδος είναι ο πυρήνας του κακού. Αρα, άμα λείψει αυτό και έχουμε κοινωνικοποιημένες εταιρείες, όταν υπάρχει ένα κράτος που έχει κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό για το πώς θα αξιοποιήσει τους υδρογονάνθρακες, τα ορυκτά, όλο αυτόν τον φυσικό πλούτο που έχει η χώρα μας, τότε βεβαίως μπορεί να τον βάλει κάτω από την υπηρεσία του λαϊκού συμφέροντος.

– Απλά, τεχνογνωσία για τέτοιες εξορύξεις έχουν μόνο λίγοι.

– Μα θα έχει συνεργασία με όλους, γιατί τεχνογνωσία δεν έχουν μόνο οι αμερικάνικες εταιρείες, έχουν και οι κινέζικες, έχουν και οι ρώσικες. Εχουν και άλλες. Και οι Ελληνες έχουμε εξαίρετους επιστήμονες που μπορούν να σχεδιάσουν τέτοια οικονομία, μόνο που πρέπει να βρίσκεται αυτή σε άλλα χέρια. Δυστυχώς τα χέρια όπου βρίσκεται βλέπουν μόνο την πάρτη τους, το κέρδος τους, να το πω απλά.

Το 99% των εξοπλισμών που γίνονται σήμερα γίνονται για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και όχι την υπεράσπιση των συνόρων

– Θέλω να επιμείνω λίγο στα εθνικά και στο θέμα της περιοχής και του Αιγαίου. Λέτε εσείς ότι υπάρχουν οι απαράδεκτες, και όντως έτσι είναι, οι απαράδεκτες διεκδικήσεις από την πλευρά της Τουρκίας. Το ερώτημά μου, Γραμματέα, είναι το εξής: Θα πρέπει να έχεις ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις για να μπορέσεις να σταθείς απέναντι σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο δυσάρεστο. Εσείς είσαστε υπέρ της ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων; Γιατί τον τελευταίο καιρό, με αφορμή και διάφορες ψηφοφορίες που έγιναν στη Βουλή, άνοιξαν πολλές συζητήσεις γύρω από ένα τέτοιο θέμα, για το αν θα πρέπει να είναι, αν θα πρέπει δεν θα είναι, τι γραμμή θα κρατήσουν τα κόμματα κ.ο.κ. Το ΚΚΕ τι λέει;

– Πρώτα απ’ όλα, οι ισχυρές Ενοπλες Λαϊκές Δυνάμεις είναι η ψυχή και η καρδιά και ο νους του λαού μας, των στρατευμένων παιδιών του και των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι παλεύουν σε μια τέτοια κατεύθυνση. Ενδιαφέρονται για τον τόπο τους, για την πατρίδα τους, θέλουν να τηρούν τον όρκο που έδωσαν για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων της Ελλάδας. Δεν θέλουν να στέλνονται ούτε στην Ερυθρά Θάλασσα, σε ξένες αποστολές, ΝΑΤΟικές ή άλλου είδους, και βεβαίως να βάζουν σε κίνδυνο και εμπλοκή τη χώρα μας, άρα τον λαό μας και τα στρατευμένα παιδιά του. Απαιτούν να έχουν συνθήκες έτσι ώστε να ζουν αξιοπρεπώς τη ζωή τους με τις οικογένειές τους, και γι’ αυτό κινητοποιούνται. Και γι’ αυτό και κάνουν μεγάλες κινητοποιήσεις και συντονίζουν τους αγώνες τους, όπως είδαμε την προηγούμενη βδομάδα, όπου κατέβηκαν από όλη την Ελλάδα στην Αθήνα, στο Σύνταγμα, με διαδηλώσεις.

Αρα λοιπόν για το ζήτημα των εξοπλισμών έχω να πω το εξής: Αυτό που έχουμε πει επανειλημμένα και στη Βουλή και παντού. Οι εξοπλισμοί που γίνονται σήμερα δεν γίνονται για τις ανάγκες της άμυνας των συνόρων μας, για την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Γίνονται περισσότερο για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, στο 99% όλων αυτών των εξοπλισμών, για τις ανάγκες των επιλογών που έχουν οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της ελληνικής κυβέρνησης, του ελληνικού κράτους. Αυτή είναι η ουσία. Και γι’ αυτό βλέπουμε να βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία οπλικά συστήματα. Γι’ αυτό βλέπουμε οι φρεγάτες που αγοράζονται, δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων δίνονται γι’ αυτές τις συμμαχίες, για την υπεράσπισή μας από τον κίνδυνο – υποτίθεται – της τουρκικής άρχουσας τάξης και στέλνονται στην Ερυθρά Θάλασσα, είτε για τα συμφέροντα διαφόρων εφοπλιστών είτε για τα συμφέροντα τα γεωστρατηγικά του ΝΑΤΟ και των υπόλοιπων συμμάχων, είτε στέλνονται στην Ουκρανία οπλικά συστήματα ή αλλού.

– Αρα εσείς κίνδυνο εξ Ανατολών μας στο Αιγαίο δεν βλέπετε δηλαδή; Με τον τρόπο που το θέτετε δηλαδή το ρωτώ, για να καταλάβει και ο τηλεθεατής που μας βλέπει. Με τον τρόπο που το θέτετε είναι ότι περισσότερο εμείς εξοπλιζόμαστε για να στέλνουμε όντως εκεί στρατεύματα, όπως λέτε, και είναι πολλά τα παραδείγματα που αναφέρετε, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουμε στο Αιγαίο. Αρα προφανώς δεν υπάρχει ανησυχία από το τουρκικό casus belli.

– Εμείς νομίζουμε ότι υπάρχουν αρκετά οπλικά συστήματα για να υπερασπίσουν τα ελληνικά σύνορα, τα κυριαρχικά δικαιώματα. Αυτά όλα που παίρνονται, από τις «Belharra» μέχρι άλλα οπλικά συστήματα, μέχρι αέριες στρατιωτικές αγορές που γίνονται, είναι για να υπηρετήσουν άλλα συμφέροντα. Και ξαναλέω, τι σχέση έχουν οι φρεγάτες να πάνε στην Ερυθρά Θάλασσα; Υποτίθεται ότι ήταν για το Αιγαίο, έτσι δεν είναι; Αμυνα της χώρας τι σημαίνει;

– Αλλο είναι το ερώτημα του Σωτήρη, αν μου επιτρέπετε. Εσείς φοβάστε την τουρκική επιθετικότητα; Θεωρείτε ότι έχουμε έναν κίνδυνο ενός θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο;

– Φυσικά ανησυχούμε. Και δεν ανησυχούμε μόνο για την τουρκική επιθετικότητα, γιατί πιστεύουμε αυτά είναι «νύχι – κρέας». Την ίδια στιγμή, τμήματα της αστικής τάξης, η ίδια η αστική τάξη της Ελλάδας, το μεγάλο κεφάλαιο, για τα κέρδη του, έχει ισχυρά συμφέροντα διεκδικήσεων απέναντι σε αυτά, όσον αφορά τα οικονομικά συμφέροντα. Δεν υπάρχουν διεκδικήσεις για παράδειγμα εδαφικές, όπως προκύπτει από τη στάση της Τουρκίας την οποία έχει απέναντι στην Ελλάδα. Τέτοιο ζήτημα μέχρι στιγμής δεν υπάρχει. Να πάμε δηλαδή και να καταλάβουμε τη Μικρά Ασία για παράδειγμα, ή να καταλάβουμε παλιές ελληνικές πατρίδες, όπως λένε. Δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα από την ελληνική κυβέρνηση, από την ελληνική άρχουσα τάξη. Ομως στον εμπορικό και οικονομικό πόλεμο υπάρχουν συμφέροντα. Και, ξέρετε, ο οικονομικός πόλεμος και τα οικονομικά συμφέροντα είναι αυτά που φέρνουν και τη στρατιωτική εμπλοκή και την πολεμική εμπλοκή και την κατάσταση που σε οδηγεί σε ρήξη, σε σύγκρουση, σε πόλεμο.

Ευθύνες για τα ΕΛΤΑ έχουν όλες οι κυβερνήσεις που υλοποίησαν την πολιτική της «απελευθέρωσης»

– Να κλείσουμε το κεφάλαιο της εξωτερικής πολιτικής, κ. Κουτσούμπα, και θέλω να περάσουμε στο θέμα των ΕΛΤΑ. Διάβασα από την ομιλία σας την προηγούμενη βδομάδα και είπατε ότι αντί για λουκέτα, απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις, έχετε όλη την ευθύνη να στηρίξετε τα ΕΛΤΑ με επαρκή κρατική χρηματοδότηση, με προσλήψεις προσωπικού και βελτίωση των υποδομών. Αυτό που προτείνετε πάντως εμπίπτει σε αυτό που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ονομάζει κρατική ενίσχυση και θα δημιουργούσε πρόβλημα στη χώρα. Αρα πώς θα μπορεί να λυθεί αυτό το ζήτημα εν έτει 2025, που καταλαβαίνουμε ότι τα ταχυδρομεία δεν παίζουν πια τον ρόλο που έπαιζαν πριν από 10, 20, 30 χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα, σε ολόκληρη την Ευρώπη;

– Με αφορμή αυτό, να επισημάνουμε επίσης κάτι που λέει το ΚΚΕ για τις επιλογές που κάνει η ΕΕ, η Κομισιόν, με τις οποίες δυστυχώς συμφωνεί και η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που οδηγούν σε «απελευθέρωση» των ΕΛΤΑ, όπως και σε «απελευθέρωση» και άλλων δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών όλα αυτά τα χρόνια. Και είδαμε πού οδηγούν όλες αυτές οι «απελευθερώσεις», είτε στον σιδηρόδρομο, που μας φτάσανε στο τραγικό εκείνο, στο έγκλημα των Τεμπών, είτε με τα ΕΛΤΑ τώρα να γίνεται ένα άλλο έγκλημα σε βάρος της υπαίθρου, σε βάρος των ανθρώπων, των συνταξιούχων, των απομακρυσμένων περιοχών, αλλά και των περιοχών των αστικών κέντρων. Διότι καταλαβαίνετε τι ταλαιπωρία, τι έξοδα χρειάζεται ένας άνθρωπος, μια λαϊκή οικογένεια, για να κάνει μια απλή συναλλαγή. Ετσι, λοιπόν, και χρήματα λέμε εμείς ότι υπάρχουν.

– Αρα εσείς λέτε υπάρχει λύση για τα ΕΛΤΑ;

– Βεβαίως υπάρχει. Τα ΕΛΤΑ θα πρέπει να ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία του κράτους, να είναι δημόσιο αγαθό, όπως και άλλοι τομείς της οικονομίας, των υπηρεσιών, πρέπει να ανήκουν στο κράτος.

– Η ευθύνη ήταν του Υπερταμείου και της διοίκησης των ΕΛΤΑ; Σας πείθει δηλαδή αυτό το επιχείρημα που ακούστηκε από τον κ. Χατζηδάκη, ότι δεν είχε ιδέα;

– Κάπως έτσι ξεκινάνε όλα. Γιατί ήρθαν οι Οδηγίες της ΕΕ για «απελευθέρωση». Είχαμε κάποια μέτρα πριν από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Φτάσαμε στην οικονομική κρίση και στα μνημόνια, με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ να πάνε τα ΕΛΤΑ στο Υπερταμείο, και το ένα φέρνει το άλλο. Και βρήκε και την ευκαιρία η ΝΔ τώρα και το απογείωσε αυτό. Και μάλιστα χωρίς καμία δημόσια συζήτηση, χωρίς καμία κοινωνική ευαισθησία. Αυτό, θα μου πείτε, είναι το λιγότερο για μια τέτοια κυβέρνηση και οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση.

– Ηταν ένας συνειδητός αιφνιδιασμός, πιστεύετε, κυρίως στην τοπική κοινωνία και δευτερευόντως πολιτικώς;

– Δεν ξέρω, μπορεί να μην υπολόγισαν σωστά τα πράγματα, όπως και σε άλλα ζητήματα, με αυτόν τον εγωισμό, την αλαζονεία και το «δεν σας υπολογίζω γιατί έχω την πλειοψηφία στη Βουλή και κάνω ό,τι θέλω», γιατί έχει τέτοια σημάδια η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως άλλωστε και κάθε κυβέρνηση, κάθε κυβερνητική εξουσία, όταν μένει κάμποσα χρόνια. Νομίζει ότι έχει τον γάιδαρο δεμένο και μπορεί να σέρνει τον λαό μας σε τέτοιες επικίνδυνες καταστάσεις, χωρίς να υπολογίζει ούτε τους δικούς της ανθρώπους.

– Γραμματέα, αν δεν είχαν μπει στο Υπερταμείο τα ΕΛΤΑ, αν δεν είχε ληφθεί αυτή η απόφαση την εποχή των μνημονίων, θα ήταν πιο εύκολο σε αυτήν τη φάση να υποστηριχθεί η βιωσιμότητά τους, θεωρείτε;

– Οπωσδήποτε. Μα το ένα φέρνει το άλλο. Το ένα κακό οδηγεί στο χειρότερο κακό. Δεν οδηγεί σε κάτι καλύτερο, παρά τις υποσχέσεις τους.

– Ευθύνες υπάρχουν. Πώς επιμερίζονται για τα ΕΛΤΑ;

– Σε όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Σήμερα την πρωταρχική ευθύνη την έχει η κυβέρνηση της ΝΔ, που πλέον πάει στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης υπό τον κ. Μητσοτάκη, πριν την είχε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας που οδήγησε τα ΕΛΤΑ στο Υπερταμείο, πιο πριν οι υπόλοιπες κυβερνήσεις που άρχισαν σταδιακά να «απελευθερώνουν» την αγορά και να ανοίγουν τον δρόμο σε αυτό που βιώνουμε σήμερα.

– Και ένα ζήτημα είναι και το Υπερταμείο, γιατί θα ανοίξει τώρα, άνοιξε αυτή η συζήτηση, σε σχέση και με τη δικαιοδοσία του Υπερταμείου να κάνει αυτούς τους αιφνιδιασμούς, δηλαδή να αξιοποιεί – εντός ή εκτός εισαγωγικών – πρώην δημόσια περιουσία πια, υποδομές κοινωνικού, μείζονος κοινωνικού ενδιαφέροντος. Θα ανοίξει αυτή η συζήτηση και μεταξύ των κομμάτων τώρα και στη Βουλή, αν δεν κάνω λάθος. Ετοιμάζεται μια τέτοια παρέμβαση, για το αν το Υπερταμείο θα έχει βάθος παρεμβάσεων τόσο ελεύθερο και ανοιχτό, όπως το είδαμε τώρα στα ΕΛΤΑ. Είναι στη δανειακή μας σύμβαση, έτσι. Και έρχονται τώρα αλλαγές. Δηλαδή, προαναγγέλλει η κυβέρνηση ότι θα αλλάξει το πλαίσιο εκεί των αποφάσεων.

– Γι’ αυτό, με την όποια απόπειρα διαχείρισης, δήθεν προς το καλύτερο, τέτοιων ζητημάτων, με όλα τα υπόλοιπα να ισχύουν, και τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και τα μέτρα και τους νόμους που έχουν περάσει μέχρι σήμερα, χωρίς να καταργούνται δηλαδή μνημονιακά μέτρα, γιατί δεν καταργούνται, υποτίθεται προεκλογικές εξαγγελίες όλων ήταν η κατάργηση μνημονιακών μέτρων, όλα αυτά θα είναι επί τάπητος, εκεί οδηγούμαστε.

– Αρα το Υπερταμείο το έχουμε φορτωθεί, δεν μπορεί να υποσχεθεί κάποιος ότι θα απαλλάξει τη χώρα από το Υπερταμείο.

– Γι’ αυτό χρειάζεται, λέμε εμείς, η σκέψη όλων μας να πάει και στο αύριο. Να πάει ένα βήμα παραπέρα. Να δει το δάσος και όχι να μένει σε ένα δέντρο, με τους υπεύθυνους και τις αιτίες. Να δει την πραγματική αιτία.

Ακόμα πιο απαραίτητο και ρεαλιστικό σήμερα το νέο κοινωνικό σύστημα, ο σοσιαλισμός

– Η λογική του κράτους επιχειρηματία δοκιμάστηκε τις προηγούμενες δεκαετίες και νομίζω λίγο – πολύ απέτυχε σε όλη την Ευρώπη κι έχουμε φύγει από αυτό το μοντέλο.

– Ναι δοκιμάστηκε. Εχετε δίκιο. Δοκιμάστηκε η λογική του καπιταλιστικού κράτους επιχειρηματία. Εμείς δεν μιλάμε γι’ αυτό το κράτος. Γι’ αυτό λέμε ότι άρδην, ριζικά, πρέπει να αλλάξει και αυτό το κράτος και αυτό το σύστημα.

– Κρατούσα αυτή την ερώτηση για το τέλος, αλλά επιτρέψτε μου να σας κάνω αυτή την ερώτηση.

– Αρα, λοιπόν, μιλάμε σε μια άλλη λογική. Και αν δεν μπούμε όλοι μας, λέω κι εσείς κι εγώ συζητώντας, όπως λέω και στους εργαζόμενους, στον δρόμο που συζητάμε, σε εργασιακούς χώρους, όπου πάμε και βρισκόμαστε και μπροστά στο 22ο Συνέδριό μας και λέμε ότι πρέπει να ανοίξει η σκέψη μας και ο προβληματισμός μας ότι υπάρχει κάτι άλλο. Ενα άλλο σύστημα, μια άλλη διακυβέρνηση, μια άλλη εξουσία.

– Γι’ αυτό το κάτι άλλο ήθελα να σας ρωτήσω. Επειδή οι ιδέες του σοσιαλισμού, όπως εμείς τις διδαχτήκαμε στο Πανεπιστήμιο και όσοι τις διαβάσαμε, εδράζονταν πάνω στην Τρίτη Βιομηχανική Επανάσταση, στις ιδέες του 19ου αιώνα. Θα ήθελα να ρωτήσω πόσο θεωρείτε ότι στην εποχή της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης, με τις προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης, με τις πλατφόρμες ψηφιακές, με τη διαχείριση των δεδομένων, ένα τελείως διαφορετικό τοπίο πλέον παγκοσμίως. Τι πρακτικό πεδίο εφαρμογής βρίσκουν οι ιδέες του σοσιαλισμού;

– Ακόμα περισσότερο από ό,τι τον προηγούμενο αιώνα. Γιατί σήμερα υπάρχει τέτοια μεγάλη κοινωνικοποίηση της παραγωγής, υπάρχουν τόσα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα, που φτάνουν μέχρι την Τεχνητή Νοημοσύνη, που θα μπορούσε ο άνθρωπος να ζει πάρα πολύ καλύτερα, να ζει με καλύτερους μισθούς, να ζει με κοινωνικές παροχές, να δουλεύει λιγότερο. Για παράδειγμα, η Τεχνητή Νοημοσύνη, τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα θα μπορούσαν πραγματικά να κάνουν και είναι ρεαλιστικό το αίτημα του εργατικού κινήματος για 7ωρο, για 5ήμερο, για 35ωρο. Αυτά όμως δεν γίνονται, διότι δυστυχώς υπάρχει το αδηφάγο καπιταλιστικό κέρδος. Υπάρχει αυτό που ονομάζουν όλοι ιδιωτική πρωτοβουλία, ελευθερία της αγοράς, που κάθε άλλο παρά ελευθερία είναι για τον εργαζόμενο, για τον εργάτη, για τον επιστήμονα. Είναι μια σκλαβιά και το βλέπουμε αυτό και στις εργασιακές σχέσεις που υπάρχουν σήμερα και παντού.

Αρα, λοιπόν, σήμερα, αν μια φορά ήταν απαραίτητο και ρεαλιστικό τον προηγούμενο αιώνα να πάμε σε άλλο κοινωνικό σύστημα, το σοσιαλιστικό σύστημα, που θα υπάρχει κοινωνικοποιημένη η δημόσια περιουσία, που θα υπάρχει εργατική – λαϊκή εξουσία, να είναι πραγματικά ο λαός στην εξουσία κι όχι στα λόγια, όπως λένε άλλα κόμματα, αυτό προϋποθέτει, ακριβώς, έχει σαν βάση, ξαναλέω, και όλα τα επιτεύγματα αυτά που μου λέτε, της επιστήμης και της τεχνολογίας.

– Μήπως κόμματα και κοινωνία και ειδικά τα κόμματα βέβαια με τη βοήθεια της κοινωνίας πρέπει να προχωρήσουν σε έναν εκσυγχρονισμό των θέσεων; Και το λέω αυτό το πράγμα διότι το AI, η Τεχνητή Νοημοσύνη, το θηρίο, είναι εδώ και θα μας καταπιεί το θηρίο και το ζητούμενο είναι: Κόμματα και κοινωνία, κοινωνία και κόμματα πώς το αντιμετωπίζουν; Οταν λένε ότι ένα ποσοστό – μια έρευνα που διάβασα – τα επόμενα χρόνια 20% των θέσεων εργασίας θα χαθούν από την Τεχνική νοημοσύνη, από το AI. Αρα λοιπόν εδώ έχω μια απειλή, ο ελέφαντας είναι μέσα στο δωμάτιο αυτή τη στιγμή, είναι μπροστά μας. Λοιπόν και θα πρέπει όλοι να αναπροσαρμόσουμε θέσεις, στρατηγικές και αντιλήψεις.

– Αλλά αυτό γιατί; Γιατί αφήνεται στο κέρδος. Στο κέρδος του ιδιώτη, στο κέρδος του Μασκ, στο κέρδος του τάδε, μην αρχίσω και λέω ονόματα, είναι γνωστοί οι ολιγάρχες όπως τους λένε, στον πλανήτη και σε όλες τις χώρες τηρουμένων δεδομένων αναλογιών. Αρα λοιπόν εκεί είναι το πρόβλημα.

– Οι οποίοι πάντως από την άλλη πλευρά, κύριε Κουτσούμπα, δημιουργούν όμως και πλούτο, έτσι δεν είναι; Και αυτοί δημιουργούν τεχνολογική ανακάλυψη, δημιουργεί και πλούτο, δημιουργεί και νέες θέσεις εργασίας. Μπορεί ο καταμερισμός του πλούτου να μην γίνεται σωστά.

– Θα διαφωνήσω κάθετα μαζί σας. Τον πλούτο τον δημιουργεί ο εργαζόμενος. Χωρίς τον εργαζόμενο όλα αυτά τα εκατομμύρια που εκμεταλλεύεται ο πλουτοκράτης αυτός, ο τρισεκατομμυριούχος πλέον, δεν μπορεί να έχει, ούτε ο ίδιος να υπάρξει…

– Εχει και ο ίδιος πάντως κάποιες ιδέες.

– Ενώ οι εργαζόμενοι μπορούν να υπάρξουν χωρίς αυτόν…

Παλεύουμε για την καθημερινότητα και για το αύριο, για να κυβερνήσει ο λαός

– Πάντως, για να δώσω έτσι λίγη τροφή στο ερώτημα του Απόστολου και πριν γυρίσουμε στη σκληρή πολιτική πραγματικότητα. Ενας νεόφερτος πολιτικός είχε έρθει και άρχισα να τον ρωτώ για πρόσωπα, πρώην υπουργούς, ηγέτες της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Φυσικά ρώτησα για το ΚΚΕ ποια είναι η άποψή του. Η απάντησή του ήταν πάνω κάτω αυτή που δίνουν πάρα πολλοί. Δεν καταλαβαίνω ποιος ο ρόλος ύπαρξης ενός ΚΚΕ το 2025, 2024, 2023. Σε αυτό τι θα του λέγατε; Εγώ θα είχα μεγάλη περιέργεια να ακούσω την απάντηση.

– Καλά, πρόκειται για μια οπισθοδρομική βέβαια αντίληψη, γιατί ακόμα και με αστικούς όρους, αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας να μιλήσουμε, πάντα οποιοσδήποτε καλοπροαίρετος άνθρωπος και θα έλεγα νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει τη σημασία που έχει η ύπαρξη και η δράση του ΚΚΕ ιδιαίτερα σήμερα. Σε όλη την πορεία του, αυτών των πλέον 100 χρόνων, αλλά ιδιαίτερα σήμερα.

– Στο πρακτικό πεδίο;

– Και στο πρακτικό πεδίο για τη συμβολή του στο σήμερα, στην ανάδειξη των ζητημάτων, στην προώθηση αρχών πολιτισμού, ευπρέπειας, αξιοπιστίας, σταθερότητας, λογικής αντιμετώπισης ζητημάτων και ικανοποίησης λαϊκών αναγκών, μέσα από τους αγώνες φυσικά. Η πάλη, για παράδειγμα, για την υπεράσπιση της λαϊκής στέγης από τα κοράκια των τραπεζών δεν είναι μικρό πράγμα. Δεν είναι μικρή η συμβολή του ΚΚΕ. Είναι η ίδια η συμβολή του εργατικού κινήματος. Η πάλη για μια δημόσια Υγεία, για να βελτιωθεί ο τομέας της Υγείας και να έχουμε ανακούφιση των εργαζομένων, της λαϊκής οικογένειας, δεν είναι μικρή. Η πάλη για την Παιδεία. Η πάλη ενάντια στην ακρίβεια. Η πάλη για να υπάρξει μια πολιτιστική ανάταση και μια πολιτιστική δημιουργία, η οποία μπορεί να διαπαιδαγωγήσει και τις νέες γενιές και να ανοίξει δρόμους. Ολα αυτά είναι στοιχεία προσφοράς του ΚΚΕ.

– Σε συνέχεια του ερωτήματος του Σωτήρη, μήπως η επιφύλαξη και η ένσταση των περισσότερων είναι το ΚΚΕ, είναι ό,τι ακριβώς είπατε, ένα ευπρεπές κόμμα, λειτουργεί με όρους συνέπειας και θεσμικής και πολιτικής, απλά δεν μπορεί να λειτουργήσει με όρους «κυβερνησιμότητας», δηλαδή λειτουργεί περισσότερο με όρους διαμαρτυρίας, πολιτικής διαμαρτυρίας.

– Η απάντησή μου σε αυτό, δηλαδή η διαμαρτυρία, η πάλη για την ανακούφιση των καθημερινών αναγκών ήταν στο ερώτημα τι γίνεται στην καθημερινότητα. Τι αφορά στην καθημερινότητα του πολίτη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν ανοίγει αυτή η καθημερινότητα, αν θέλετε, την ίδια τη συμμετοχή των εργαζομένων στα σωματεία τους, σε αλλαγή συσχετισμών στα σωματεία. Και στα δημόσια νοσοκομεία πρώτη δύναμη είναι οι δυνάμεις του ΚΚΕ και στους φοιτητές, και στους εργαζόμενους, στα σωματεία. Και βεβαίως να μιλάμε, να ανοίγουμε τον δρόμο για μια άλλη πορεία της χώρας. Εμείς μιλάμε για μια νέα κοινωνία. Και λέμε ότι αυτή είναι περισσότερο επίκαιρη παρά ποτέ. Αλλωστε, πριν ανέλυσα όσο μπόρεσα αυτό το ζήτημα αρκετά. Αλλά εδώ παλεύουμε για το αύριο. Η «κυβερνησιμότητα» που λέτε εσείς, απαντά το ερώτημα γιατί εμείς λέμε ότι δεν μπαίνουμε, δεν στηρίζουμε μια κυβέρνηση σήμερα με αυτές τις πολιτικές. Για παράδειγμα, συνεργασία με κόμματα αστικά, σοσιαλδημοκρατικά, άλλα κόμματα που ορκίζονται σε αυτό το σύστημα και πάνε να διαχειριστούν αυτή την αντιλαϊκή βαρβαρότητα, λέμε όχι. Με κόμματα όπως του κυρίου Τσίπρα που λέει ότι «να κάνουμε πιο καλό βρε παιδιά, πιο ανθρώπινο τον καπιταλισμό». Λέμε «όχι κύριε».

– Αρα δεν σας αφορά καθόλου η συζήτηση αυτή τη στιγμή που έχει ανοίξει στην κεντροαριστερά, κύριε Κουτσούμπα;

– Οχι. Μα υπάρχει κόμμα που να μην ενδιαφέρεται για την εξουσία, για την κυβέρνηση; Αλλωστε εμείς αυτό λέμε ότι εκεί θέλουμε να πάμε. Να κυβερνήσει η εργατική τάξη, ο λαός με το ΚΚΕ μπροστά. Αυτός είναι ο στόχος. Αρα, λοιπόν, δεν υπάρχει δηλαδή τέτοιο ζήτημα. Το θέμα είναι ποια κυβέρνηση θα είναι.

Το «brand» Τσίπρα ίδιο θα είναι, με περιτύλιγμα διαφορετικό, δηλαδή μια ξοφλημένη υπόθεση

– Ετσι είναι. Εγώ για να σας προβοκάρω λίγο ακόμα…

– Οσο θέλετε προβοκάρετε.

– Να κάνουμε τον δικηγόρο του διαβόλου, που λένε. Το αίτημα αυτή τη στιγμή είναι κυρίαρχο στον κόσμο της αντιπολίτευσης, αλλά εγώ θα σας έλεγα ότι και σε έναν κόσμο που δεν εκφράζεται ούτε μέσα στις δημοσκοπήσεις, δηλαδή αυτός ο κόσμος που έχει πάει στον καναπέ:«Να φύγει αυτή η κυβέρνηση, να φύγει ο Μητσοτάκης». Εδώ βλέπουμε ότι αναφύονται νέα κόμματα. Είναι, και θέλω την εκτίμησή σας, και βέβαια κατά πόσο θα πιεστεί σε αυτές τις συνθήκες και το ΚΚΕ, μια δικιά σας εκτίμηση θέλω. Είναι τα νέα αναχώματα, για να μην πάει αυτή η ψήφος διαμαρτυρίας πιο ταξικά, όπως λέγατε πάντα, ή θα είναι καταλύτες τελικά για να φύγει αυτή η κυβέρνηση ή να φύγει ο κ. Μητσοτάκης.

– Να σας το πω πιο απλά. Εμείς λέμε ότι, εντάξει, συμφωνάμε να φύγει ο Μητσοτάκης. Αλλά ταυτόχρονα του λέμε ότι δεν θέλουμε να έρθει ένας άλλος Μητσοτάκης. Γιατί μπορεί να μην έχει το όνομα του Μητσοτάκη είτε στη ΝΔ να έρθει και να λέγεται Δένδιας, για παράδειγμα. Να λέγεται αλλιώς, οποιοδήποτε όνομα, για να μην παρεξηγηθώ ότι κάποιον προμοτάρω. Εντάξει, Σαμαράς μπορεί να είναι, Καραμανλής ή οποιοσδήποτε άλλος. Το θέμα είναι η πολιτική του. Και άρα, λοιπόν, όχι να φύγει αυτό το κόμμα, αλλά κι από τα άλλα κόμματα. Δεν λέμε να έρθει ένα άλλο κόμμα που δεν θα είναι το κλασικό φιλελεύθερο, νεοφιλελεύθερο και δεν θα ονομάζεται ΝΔ, αλλά θα ονομάζεται, για παράδειγμα «rebranding» ή θα ονομάζεται Πλεύση.

– Επειδή αναφερθήκατε δύο φορές στον Τσίπρα…

– Οχι, να πω και για τον ΣΥΡΙΖΑ ή οποιοδήποτε άλλο. Ενα, δηλαδή, τέτοιο αστικό κόμμα, διαχειριστικό, της ίδιας λογικής και της ίδιας αντιλαϊκής αντίληψης, γιατί τότε είναι δώρο άδωρο.

– Το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα θα το διαβάσετε;

– Αν είχε κάτι να μου πει, αλλά πολύ φοβάμαι ότι τα έχει πει όλα. Δηλαδή τα έχει πει ως πρωθυπουργός και ως κυβέρνηση. Δηλαδή αυτά είναι έργα, είναι λόγια, είναι πράξεις, είναι επιλογές.

– Ισως τα δίνει με διαφορετική ματιά, με απόσταση πλέον.

– Δεν παραγράφονται. Εχουν γίνει και ο ελληνικός λαός κι εμείς προσωπικά κι ο καθένας από εμάς κι εμείς περισσότερο, επειδή εκπροσωπώ το ΚΚΕ εδώ μέσα σε αυτή τη συζήτηση, έχουμε πει πάρα πολλά. Και για την περίοδο διακυβέρνησης και για μετά ως αξιωματική αντιπολίτευση τι έκανε και πώς υπερψήφιζε αντιλαϊκούς νόμους του κυρίου Μητσοτάκη πάνω από το 50%, ή το πώς συμπεριφέρθηκε και τι έκανε ως αντιπολίτευση για να υπερασπίσει λαϊκά συμφέροντα. Εχουμε να «ξάνουμε μαλλί για τη γούνα» μετά του τι έγινε με αυτό το κόμμα που το πήρε, το έκανε κυβέρνηση, μετά παραιτήθηκε, μετά το διέλυσε ή το διέλυσαν, δεν έχει σημασία. Πάντως εκεί ήταν, ξεκίνησε αυτή τη διαδικασία, πρόεδρός του ήταν και έφτασε να είναι δέκα κομμάτια με φτερούγες και εξαπτέρυγα δεξιά και αριστερά που να μην ξέρουν πού βρίσκονται. Και σήμερα πάει και φτιάχνει ένα ίδρυμα, ψάχνει να κάνει ένα κόμμα, θέλει να κάνει ένα «rebranding» ξανά, με άλλο περιτύλιγμα, η ίδια εταιρεία, δηλαδή το brand ίδιο θα είναι από ό,τι καταλάβαμε, ο ίδιος ο Τσίπρας θα είναι, έχει ένα περιτύλιγμα διαφορετικό, δηλαδή μια ξοφλημένη υπόθεση, που έχει τελειώσει κατά την άποψή μας, που πάει να την αναπαλαιώσει.

– Μια περιέργεια πάντως είδα για το βιβλίο, καταλαβαίνω ότι μπορεί να διαβάσετε κάποιες σελίδες, θα το αγοράσετε μάλλον.

– Εντάξει, δεν νομίζω ότι θα μου προσφέρει τίποτα, το λέω ειλικρινά, δηλαδή και δεν ξέρω γιατί το έγραψε. Δικαίωμα βέβαια του καθένα είναι να γράφει ό,τι θέλει και να κάνει ό,τι θέλει. Το θέμα είναι τι αφορά από αυτά τον ελληνικό λαό.

Βρισκόμαστε σε φάση αναμόρφωσης συνολικά του πολιτικού συστήματος

– Θέλω να ρωτήσω τον κύριο Κουτσούμπα. Το 2026 είναι εκ των πραγμάτων προεκλογική χρονιά. Εκτιμάτε ότι μπορεί να είναι και εκλογική;

– Ναι, δεν αποκλείεται τίποτα. Βέβαια δεν μπορεί να ξέρουμε. Θα τα δούμε αυτά στην πορεία, αλλά υπάρχει αυτή τη στιγμή μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Βρισκόμαστε σε φάση αναμόρφωσης συνολικά του πολιτικού συστήματος, και αυτό αφορά και τη ΝΔ την ίδια, τον δεξιό πόλο, τη ΝΔ μαζί με τα εξαπτέρυγά της, την Ελληνική Λύση, δηλαδή τη Νίκη, την Λατινοπούλου και όλα τα υπόλοιπα από δεξιά της και κεντροδεξιά της. Και από την άλλη μεριά, αφορά και τη Σοσιαλδημοκρατία, που εδώ περιλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα κομμάτια που έφυγαν από τον τότε ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή τη Νέα Αριστερά, την Πλεύση Ελευθερίας, το ΜέΡΑ25, το Κίνημα Δημοκρατίας του κυρίου Κασσελάκη, που όλα αυτά κάποτε ήταν συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή την αναμόρφωση τη βλέπουμε να είναι σε εξέλιξη.

– Πώς θα ωφεληθεί από όλο αυτόν τον κατακερματισμό; Για το κόμμα Τσίπρα ή το κόμμα Καρυστιανού, θα ήθελα να ρωτήσω εγώ. Αν ενδέχεται να πιέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα, διότι ή δεξαμενή ή τέλος πάντων κομμάτι της ατζέντας, ειδικά του κυρίου Τσίπρα, μπορεί να αφορά και ψηφοφόρους του Κομμουνιστικού Κόμματος.

– Δεν νομίζω. Καμία σχέση δεν έχει. Το ΚΚΕ έχει ξεκάθαρη πολιτική. Πάρα πολλά χρόνια ο ελληνικός λαός γνωρίζει και οι αριστεροί άνθρωποι, αν μου λέτε ότι αυτό είναι το ακροατήριο, το ευρύτερο τέλος πάντων, αυτοί που θεωρούν τον εαυτό τους αριστερό, ξέρουν πάρα πολύ καλά τι εστί κύριος Τσίπρας, τι εστί ΣΥΡΙΖΑ και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση. Δεν πιέζεται το ΚΚΕ.

– Και αν κάνει και ο κύριος Σαμαράς, αντίστοιχα ισχύουν τα ίδια για τον κόσμο της δεξιάς;

– Ε, φυσικά ισχύουν τα ίδια. Και ο κύριος Σαμαράς είναι κομμάτι αυτού του αστικού συστήματος στην αναμόρφωσή του. Εχει κάποια όρια η διακυβέρνηση Μητσοτάκη και ο κύριος Μητσοτάκης από εκεί και πέρα. Και βρίσκονται σε κίνηση όλες αυτές οι δυνάμεις.

– Και αν η κυρία Καρυστιανού κάνει και εκείνη κόμμα ή ηγηθεί ενός κόμματος. Πώς θα το βλέπατε;

– Κοιτάξτε να δείτε. Είναι διαφορετικό πράγμα, πραγματικά – νομίζω, θέλει πάρα πολύ μεγάλη προσοχή από όλους – όταν μιλάμε για ανθρώπους, για γονείς θυμάτων αυτού του τεράστιου εγκλήματος των Τεμπών που έγινε. Και την κυρία Καρυστιανού εγώ θέλω να τη βλέπω, ειλικρινά σας το λέω, σαν μητέρα της Μαρθής Ψαροπούλου, που είναι μητέρα της η κυρία Καρυστιανού και πατέρας της ο κύριος Ψαρόπουλος κι εδώ δεν ξεχωρίζουμε εμείς ούτε την κυρία Καρυστιανού και το παιδί που χάθηκε, ούτε τον Πάνο Ρούτσι και τον Ντένι τον γιο του, ούτε την Ελένη Βασάρα από τη Θεσσαλονίκη και τον σύζυγό της, τον Τσακλίδη με την κόρη τους την Αγάπη που χάθηκε, ούτε τον Χούπα, τον φίλο μου από την Αταλάντη, που έχασε την Ελπίδα, την κόρη του.

– Ο σεβασμός όλων για αυτούς τους ανθρώπους είναι δεδομένος.

– Τους σεβόμαστε, είμαστε στο πλευρό τους για τον αγώνα που κάνουν για τη δικαίωση, για την απόδοση πραγματικών ποινικών ευθυνών σε όσους έχουν αυτές τις ευθύνες γι’ αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα των Τεμπών κι εκεί πρέπει να βρισκόμαστε.

– Πάντως κι η ίδια δεν έχει αποκλείσει την πιθανότητα να κάνει κόμμα.

– Από εκεί και πέρα ο καθένας πρέπει να κρίνεται και για τις πολιτικές επιλογές του και για τη στάση του και για τη συμπεριφορά του. Εκεί θα κριθούν όλοι. Βέβαια, δικαίωμα του κάθε πολίτη, άρα και των γονιών των θυμάτων των Τεμπών, είναι άμα θέλουν να πολιτευτούν είτε σε ένα κόμμα, είτε να φτιάξουν δικό τους κόμμα ή οτιδήποτε άλλο. Αλλά κοιτάξτε να δείτε. Είναι διαφορετικό πράγμα ο σύλλογος, η επιτροπή, η διεκδίκηση μαζί με τους δικηγόρους, μαζί με τον υπόλοιπο λαό, τους μαζικούς φορείς του κινήματός μας, τη δικαίωση, να αποδοθεί δικαιοσύνη δηλαδή για τα θύματα και διαφορετικό πράγμα ένα πολιτικό κόμμα που πρέπει να μιλήσει για την οικονομία, για την κοινωνία, για την ακρίβεια, για την εξωτερική πολιτική, για όλα αυτά τα ζητήματα.

Με τα μπούνια μέσα στο σύστημα οι πολιτικές που ακολουθούν διάφορα δήθεν αντισυστημικά κόμματα

– Αυτό θέλω, να επαναφέρω το ερώτημα. Αυτή η δημιουργία πολλών κομμάτων τελικά ποιον θα ωφελήσει στο πολιτικό σκηνικό στις εκλογές. Πώς μπορείτε να το εκτιμήσετε έτσι όπως το βλέπετε τώρα και με τις μετρήσεις που δίνουν κάποια πρώτα ποσοστά;

– Κοιτάξτε, τα πολιτικά κόμματα γίνονται, συμβαίνουν. Το ζήτημα είναι το περιεχόμενο των θέσεων αυτών των κομμάτων. Για παράδειγμα, εμφανίζονται και πλασάρονται διάφορα κόμματα ως αντισυστημικά, δήθεν. Τώρα, τι σχέση έχει με τον αντισυστημισμό, για παράδειγμα, η κυρία Κωνσταντοπούλου ή ο κύριος Βελόπουλος, ο Θεός και η ψυχή τους. Γιατί οι πολιτικές που ακολουθούν, αυτά που λένε είναι στην αντίθετη εντελώς κατεύθυνση, με τα μπούνια μέσα στο σύστημα. Αυτό υπερασπίζονται, τις συμμαχίες τους ακόμα και σε ψηφοφορίες της Βουλής.

– Υπάρχει πάντως ένα beef με την κυρία Κωνσταντοπούλου, έχω καταλάβει.

– Αντισυστημισμός δεν σημαίνει να μιλάς σε υψηλούς τόνους, να κάνεις επικοινωνιακά σόου, να κάνεις κριτική φύρδην μίγδην και οτιδήποτε θέλεις, να μιλάς με λόγια του αέρα. Αλλά σημαίνει πράξεις, σημαίνει αγώνας, κινητοποίηση του λαού στο κίνημα. Δεν είναι αντισυστημισμός να είσαι ένα προσωποπαγές κόμμα, να προβάλλεις το εγώ σου και να μην βλέπεις τη συλλογικότητα, τη δράση όλων, τη δράση του κινήματος, την ενεργό δράση του λαϊκού παράγοντα που πρέπει να τον κινητοποιήσεις. Και βεβαίως δεν είναι αντισυστημισμός ο αντικομμουνισμός. Κι όλη αυτή η κατάσταση και η εμπάθεια και η εμμονή, μάλιστα με δικαστικές διώξεις, ενάντια σε βουλευτές του ΚΚΕ, όπως κάνει η κυρία Κωνσταντοπούλου, για παράδειγμα.

– Γιατί θεωρείτε ότι έχει αυτή την εμμονή, γιατί σας κάνει αυτή την επίθεση η κυρία Κωνσταντοπούλου; Γιατί το παρακολουθούμε καθημερινά αυτό, ειδικά σε βουλευτές σας, σε στελέχη σας και μέσα στη Βουλή και εκτός Βουλής. Εχετε κάποια εξήγηση, γιατί συμβαίνει αυτό;

– Οχι, νομίζω απλά ότι είναι επιλογή της ίδιας, ως προσωποπαγές κόμμα που είναι, προβάλλοντας την προσωπικότητά της, να τα βάζει με όλους και ιδιαίτερα με το ΚΚΕ που έχει έναν σταθερό ανατρεπτικό λόγο για όλα τα ζητήματα και βέβαια η ίδια με τις μονοθεματικές ατζέντες που προβάλλει και με τα επικοινωνιακά σόου να γίνεται και το άλλοθι της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως για παράδειγμα με τον κόφτη στη Βουλή.

– Δεν το ψηφίσατε όμως, κύριε Κουτσούμπα, αυτό.

– Και σας το λέω εγώ που πάντα όταν μιλάω είμαι στα όρια, σέβομαι τους συνομιλητές μου, σέβομαι τους βουλευτές που θέλουν να μιλήσουν, σέβομαι τους βουλευτές του κόμματός μας, που, επίσης, θέλουν να μιλήσουν και όλων των κομμάτων, τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς. Και, βεβαίως, για να ολοκληρώσεις τις σκέψεις σου, δεν μπορεί να είναι ένας κόφτης που θα σε κόβει ξαφνικά στα 15 λεπτά, αλλά να ολοκληρώσεις τις σκέψεις σου. Η ολοκλήρωση σκέψης δεν σημαίνει πάνω από 5-10 λεπτά, για τον Θεό δηλαδή. Εδώ, η κυρία Κωνσταντοπούλου μιλούσε ακατάπαυστα και μάλιστα και ως πρόεδρος της Πλεύσης και ως πρώην πρόεδρος της Βουλής χρησιμοποιούσε όλο αυτό, ατέρμονες ώρες συζητήσεων, έκοβε τον λόγο από άλλους και από την ίδια της την Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά και από όλους τους βουλευτές και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, και έτσι έγινε το άλλοθι στην κυβέρνηση και στο προεδρείο της Βουλής να βάλει τον κόφτη, ζήτημα που θα μπορούσε να λυθεί πολύ απλά με συνεννόηση.

Ο λαός είναι ο αποφασιστικός παράγοντας που πρέπει να βγει στο προσκήνιο

– Κύριε Κουτσούμπα, στον κόφτη των δημοσκοπήσεων – εξηγώ τι εννοώ – παρατηρείται το τελευταίο διάστημα ένας πληθωρισμός δημοσκοπήσεων και ερευνών, αλλά παρατηρείται επίσης και το γεγονός ότι σε κάθε δημοσκόπηση, σχεδόν σε κάθε δημοσκόπηση, αυξάνεται το ποσοστό των αναποφάσιστων. Εχει φτάσει στο 20%. Αρα αυτό το 20% δεν το εμπνέει κανένας, κανένα κόμμα, καμία θέση.

– Ναι ή δεν τον εμπνέει ή δεν έχει καταλήξει ακόμα, προβληματίζεται. Εμείς απευθυνόμαστε σε αυτόν τον κόσμο. Είναι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού αυτή τη στιγμή. Γιατί δεν είναι μόνο αυτοί που απαντάνε, είναι και αυτοί που δεν έρχονται, δεν πάνε να ψηφίζουν ή δεν θέλουν να συμμετέχουν σε τέτοιες διαδικασίες, ούτε καν να απαντήσουν σε δημοσκοπήσεις.

– Δεν είναι αυτό για εσάς και για όλα τα κόμματα το μεγάλο στοίχημα;

– Ολο αυτόν τον κόσμο εμείς τον καλούμε να σκεφτεί, να αποφασίσει ότι η συμμετοχή του ενεργά και στις εκλογές, αλλά και σε όλες τις διαδικασίες του κινήματος, γιατί δεν είναι μόνο οι εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια, είναι και καθημερινά οι αρχαιρεσίες των σωματείων, των συλλόγων, η συμμετοχή στην πολιτική, την πολιτιστική, την κοινωνική δράση με διάφορες μορφές κ.λπ. Να συμμετέχει. Γιατί είναι ο λαός ο αποφασιστικός παράγοντας που πρέπει να βγει στο προσκήνιο.

– Εσείς πήχη για την επίδοση του ΚΚΕ έχετε βάλει; Θέλετε, ας πούμε για παράδειγμα, ένα διψήφιο ποσοστό, θα είστε ικανοποιημένοι;

– Μα φυσικά, νομίζω εκεί μας δείχνουν, άλλωστε. Κοιτάξτε να δείτε τις προηγούμενες εκλογές, μετά από εκείνο το 4,5%-5% για κάποια χρόνια, έφτασε στις προηγούμενες εκλογές να φτάσουμε στο 7,7% και σε συνέχεια στο 9,3% στις Ευρωεκλογές. Ποσοστά που δεν μας τα έδιναν τότε οι δημοσκοπήσεις. Ηταν πολύ κάτω. Στο 6%, άντε το πολύ μέχρι το 7%. Ενώ σήμερα το 9% μας το δίνουν σχεδόν όλες οι δημοσκοπήσεις. Αρα, λοιπόν, δικαιούμαι να πω κι εδώ, παρότι δεν μιλάω συχνά για δημοσκοπήσεις, απλά τις παρατηρούμε σήμερα, ότι είμαστε πάνω από 10%, αν γύρω στο 9%-9,5% είναι αυτό που δίνουν οι δημοσκοπήσεις, με βάση και την πείρα του παρελθόντος.

– Θα απογοητευτείτε αν πέσετε κάτω από το διψήφιο, δηλαδή, μας λέτε;

– Οχι, δεν θα απογοητευτούμε, γιατί δεν κρίνουν τα πάντα. Γιατί, ξέρετε, τα ποσοστά, το να πάρεις 9,9% και όχι 10,1%, έχουν να κάνουν και με το εκλογικό σώμα. Οσοι περισσότεροι πάνε να ψηφίζουν, αλλάζει και το ποσοστό. Δεν είναι εκεί το ζήτημα. Το πρόβλημα που μας ενδιαφέρει εμάς, είναι ο Ελληνας εργαζόμενος να είναι ενεργά δρών μέσα στην ελληνική κοινωνία. Και αυτό σημαίνει ότι και στις βουλευτικές εκλογές, όποτε γίνουν, να έρθει και με το χέρι στην καρδιά και με τη σκέψη, την άποψή του, να ενισχύσει το ΚΚΕ. Μόνο να ωφεληθεί θα έχει από αυτό, να είστε σίγουροι.

– Πάντως πολλοί είναι και εν αναμονή των νέων κομμάτων που λέγαμε και πριν. Δηλαδή αυτή η μάζα που κατευθύνεται δημοσκοπικά στους αναποφάσιστους, στην γκρίζα ζώνη περιμένουν να δούνε και τη δεύτερη ευκαιρία, αν θα τη δώσουν στους πρώην.

– Μπορεί να συμβαίνει κι αυτό. Εμείς πάντως τους λέμε να μην περιμένουν. Γιατί η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Δηλαδή και τα νέα κόμματα και ο κύριος Σαμαράς έχει δοκιμαστεί και ο κύριος Τσίπρας έχει δοκιμαστεί. Και σήμερα τις απόψεις τους μπορεί να τις κρίνει ο καθένας. Δεν είναι μόνο να φύγει ο Μητσοτάκης. Πρέπει να σκεφτούν και τι δρόμο πρέπει να ανοίξουν για να τελειώσουμε οριστικά από κάθε είδους Μητσοτάκη.

– Επειδή είναι πολύ της μόδας το βιβλίο, εσείς κύριε Κουτσούμπα, έχετε σκεφτεί να γράψετε βιβλίο με τη δική σας πολιτική διαδρομή, όταν κάποια στιγμή αποχωρήσετε από την πολιτική.

– Το «βιβλίο» το γράφω καθημερινά με τις παρεμβάσεις μου, με τη βοήθειά μου, με τις ομιλίες, με τη δράση μας κι εγώ και τα άλλα στελέχη του ΚΚΕ.

– Αρα δεν σκέφτεστε ότι κάποιος όταν αποχωρεί έχει ένα νόημα να αφήσει κάτι;

– Οχι, αφήνουμε καθημερινά. Γράφουμε άρθρα, γράφουμε ομιλίες, κάνουμε παρουσιάσεις.

– Ωραία. Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον κύριο Κουτσούμπα που ήταν εδώ και απάντησε σε ερωτήσεις τριών φίλων και καλών δημοσιογράφων, της Στέλλας Παπαμιχαήλ, του Σωτήρη Μπολάκη και του Γιάννη Φασουλά.

– Επειδή πάμε για Συνέδριο, ισχυρό ΚΚΕ είναι η απάντηση. Ισχυρό ΚΚΕ και έτοιμο για όλα, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον σοσιαλισμό.

– Ευχαριστώ πολύ που ήσασταν απόψε μαζί μας.

Πηγή : Ριζοσπάστης 12 – 11 – 2025

    

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

1917 – 2025

108 χρόνια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση

Στις 7 Νοέμβρη 1917 (25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο) η εξέγερση που είχε ξεσπάσει στην Πετρούπολη την προηγούμενη μέρα αναπτύσσεται γοργά. Μόνο τα Χειμερινά Ανάκτορα (όπου βρίσκονταν τα μέλη της Προσωρινής Κυβέρνησης), το Γενικό Επιτελείο, το ανάκτορο Μαριίνσκι και ελάχιστα άλλα σημεία στο κέντρο της πόλης έμεναν ακόμα στα χέρια των αστικών δυνάμεων. Επαναστατικές εκδηλώσεις είχαν ξεσπάσει επίσης ταυτόχρονα στη Μόσχα, στο Μινσκ, στην Κρονστάνδη κ.α.

Στις 10 το πρωί η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή δημοσιεύει διάγγελμα του Β. Ι. Λένιν με τίτλο «Προς τους πολίτες της Ρωσίας!», με το οποίο αναγγέλλει τη νικηφόρα πορεία της Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Το ίδιο πρωί ο Λένιν μιλάει στην Ολομέλεια του Σοβιέτ της Πετρούπολης και δηλώνει πως η Επανάσταση πραγματοποιήθηκε.

Το βράδυ, στις 10.40, άρχισε τις εργασίες του στο Σμόλνι το 2ο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Κατά την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου ήταν παρόντες 649 αντιπρόσωποι, από τους οποίους 390 μπολσεβίκοι, 160 εσέροι, 72 μενσεβίκοι κ.ο.κ. Οι μενσεβίκοι, οι δεξιοί εσέροι και οι υπόλοιπες δυνάμεις του συμβιβασμού, όταν πείστηκαν ότι η πλειοψηφία των συνέδρων ήταν με το μέρος των μπολσεβίκων, εγκατέλειψαν επιδεικτικά τη συνεδρίαση.

Οι δυνάμεις της Επανάστασης ωστόσο προήλαυναν ακάθεκτες. Ηδη στη διάρκεια των εργασιών του Συνεδρίου οι επαναστατημένοι εργάτες εφορμούσαν στα Χειμερινά Ανάκτορα, τα οποία και κατέλαβαν, καταλύοντας έτσι την Προσωρινή Κυβέρνηση. Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση άρχιζε τη νικηφόρα πορεία της.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση υπήρξε το μεγαλύτερο κοσμοϊστορικό γεγονός στον 20ό αιώνα, που άνοιξε τον δρόμο για το πέρασμα της κοινωνικής εξέλιξης στην ανώτερη βαθμίδα της, τον σοσιαλισμό, με προοπτική την αταξική κομμουνιστική κοινωνία. Που ενσάρκωσε τα όνειρα και τους πόθους «των κολασμένων της Γης» για την έφοδο στον δικό τους ουρανό.

Ο Κόκκινος Οκτώβρης έγινε σταθμός και εφαλτήριο της δράσης και της τεράστιας προσπάθειας εκατομμυρίων απλών ανθρώπων του μόχθου, για την κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης. Ηταν το δημιούργημα της οργανωμένης πολιτικής πάλης των λαϊκών μαζών, με ηγετική δύναμη την εργατική τάξη, που με επικεφαλής το Κομμουνιστικό Κόμμα επιβεβαίωνε ότι η ανθρωπότητα μπήκε σε νέα ιστορική εποχή.

Αυτή που από τις αρχές του 20ού αιώνα φανέρωσε ότι ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος, ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα που μπορεί να κινεί τις κοινωνικές εξελίξεις προς την πρόοδο, γι’ αυτό και χρειάζεται αντικατάσταση, περιμένοντας τον νεκροθάφτη του.

Πηγή : Ριζοσπάστης 7 – 11 – 2025

   

ΔΙΕΘΝΗ

ΗΠΑ

Ο Μαμντάνι εξελέγη δήμαρχος Νέας Υόρκης

Διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού στις ΗΠΑ και εντός των Δημοκρατικών

2025 The Associated Press. All

Ο Ζοχράν Μαμντάνι εξελέγη δήμαρχος Νέας Υόρκης, εξασφαλίζοντας στις εκλογές της Τρίτης (σύμφωνα με τα μέχρι τώρα αποτελέσματα) λίγο πάνω από το 50,4% των ψήφων και σηματοδοτώντας διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού στις ΗΠΑ, αλλά και εντός των Δημοκρατικών. Η νίκη του Μαμντάνι, όπως είχε συμβεί και με παλιότερους επίδοξους «σωτήρες», παρουσιάζεται από τους απανταχού σοσιαλδημοκράτες ως η «νέα ελπίδα» στο γνωστό χρεοκοπημένο «όραμα» ενός πιο «ανθρώπινου» καπιταλισμού, για να εγκλωβίζεται η πραγματική λαϊκή δυσαρέσκεια από τις συνέπειες του εκμεταλλευτικού συστήματος, που μόνο πιο αντιδραστικό γίνεται.

Είναι ενδεικτικό ότι στην πρώτη ομιλία του ο νεοεκλεγείς δήμαρχος κατέστησε σαφές πως προβάλλει τη νίκη του ως «πρότυπο» για την ανάκαμψη συνολικά του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ο Δημοκρατικός πρώην κυβερνήτης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, Αντριου Κουόμο, που συμμετείχε στις εκλογές ως «ανεξάρτητος» ήρθε δεύτερος με 41,6%, ενώ ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων, Κέρτις Σλίβα, έλαβε μόλις 7,1%. Ακόμα και ο Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άλλωστε καλούσε σε στήριξη του Κουόμο απ’ όταν εκτίμησε ότι ο Σλίβα ήταν «εκτός κούρσας», σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

Ο Μαμντάνι προβάλλεται ως ο νεότερος δήμαρχος της Νέας Υόρκης και ως ο πρώτος μουσουλμάνος και Νοτιοασιάτης (με Ινδούς γονείς) που αναλαμβάνει αυτό το αξίωμα. Προέρχεται από τους αυτοαποκαλούμενους «δημοκρατικούς σοσιαλιστές της Αμερικής», μια τάση μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα, και βάσισε την εκστρατεία του σε εξαγγελίες όπως «πάγωμα ενοικίων» σε κατοικίες με καθεστώς ελέγχου, διεύρυνση προγραμμάτων «προσιτής κατοικίας», δωρεάν μετακίνηση με δημοτικά λεωφορεία, ένα «ενιαίο σύστημα φύλαξης παιδιών» για εργαζόμενους γονείς και αύξηση της φορολόγησης των υψηλών εισοδημάτων. Με εντελώς αυθαίρετο και παραπλανητικό τρόπο, παρουσιάζονταν από τον Τραμπ ως «κομμουνιστής».

Η αποχώρηση του απερχόμενου δημάρχου Ερικ Ανταμς τον Σεπτέμβρη από την κούρσα επανεκλογής του άνοιξε τον δρόμο για την ανοδική δυναμική της εκστρατείας του Μαμντάνι, τον οποίο στήριξαν δημόσια η Δημοκρατική κυβερνήτρια της Νέας Υόρκης Κάθι Χόκουλ, ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και ο Μπέρνι Σάντερς, ενώ είχε ως χρηματοδότες και σημαντικούς επιχειρηματίες.

Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα στη Νέα Υόρκη δείχνει επίσης μια αναδιάταξη στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος στην πόλη. Η ισχυρή επίδοση του Κουόμο ως «ανεξάρτητου» ανέδειξε βαθύτερες εσωκομματικές εντάσεις και αντιθέσεις τμημάτων του αμερικανικού κεφαλαίου.

Νίκες των Δημοκρατικών σε τρεις Πολιτείες

Ταυτόχρονα η Δημοκρατική Μίκι Σέριλ εξελέγη κυβερνήτρια της Πολιτείας του Νιου Τζέρσι την Τρίτη, σύμφωνα με στατιστικές προβολές των τηλεοπτικών δικτύων «Fox News» και «NBC News», ενώ νωρίτερα η Δημοκρατική Αμπιγκέιλ Σπανμπέργκερ επικράτησε στη Βιρτζίνια και έγινε η πρώτη γυναίκα κυβερνήτρια στην εν λόγω Πολιτεία.

Στην Καλιφόρνια οι ψηφοφόροι ενέκριναν την «Πρόταση 50» του κυβερνήτη Γκάβιν Νιούσομ για αναδιαμόρφωση των εκλογικών περιφερειών, η οποία θα αποφέρει 5 νέες έδρες στο Κογκρέσο για τους Δημοκρατικούς στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, ως απάντηση σε αντίστοιχη κίνηση του Τραμπ.

Ο Τραμπ, θέλοντας να διατηρήσει και να ενισχύσει την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου έτους, τον Αύγουστο αναδιαμόρφωσε τις εκλογικές περιφέρειες της Πολιτείας του Τέξας ώστε την ερχόμενη χρονιά να στείλει 5 επιπλέον Ρεπουμπλικάνους βουλευτές στο Κογκρέσο.

Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο οποίος χθες συμπλήρωσε έναν χρόνο από την εκλογή του, οι δύο λόγοι για τις ήττες των Ρεπουμπλικάνων σε αυτές τις τοπικές εκλογικές αναμετρήσεις είναι το γεγονός ότι δεν συμμετείχε ο ίδιος σε κανένα ψηφοδέλτιο και στην παρατεινόμενη δημοσιονομική παράλυση («shutdown») στις ΗΠΑ.

«Shutdown» για 36η μέρα

Η πόλωση μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου στις ΗΠΑ φαίνεται και από τη δημοσιονομική παράλυση για 36η συνεχόμενη μέρα, το μακροβιότερο «shutdown» στην αμερικανική Ιστορία, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 35 ημερών το 2019, επί της πρώτης προεδρικής θητείας του Τραμπ.

Το αμερικανικό Δημόσιο παραμένει «κλειστό» από την 1η Οκτώβρη, λόγω αδυναμίας του Κογκρέσου να εγκρίνει νέο προϋπολογισμό, αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ομοσπονδιακούς υπαλλήλους χωρίς μισθό και εκατομμύρια Αμερικανούς χωρίς κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες.

Μέχρι στιγμής όλες οι απόπειρες υπερψήφισης προσωρινού προϋπολογισμού έχουν αποτύχει.

Ο υπουργός Μεταφορών, Σον Ντάφι, προειδοποίησε ότι αν το «shutdown» συνεχιστεί «ενδέχεται να χρειαστεί να κλείσουν τμήματα του εναέριου χώρου των ΗΠΑ». Περίπου 13.000 ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και 50.000 αξιωματούχοι της Διεύθυνσης Ασφάλειας Μεταφορών εργάζονται χωρίς αμοιβή, με τις καθυστερήσεις και τις ακυρώσεις πτήσεων να αυξάνονται. «Αν φτάσουμε έτσι μέχρι την επόμενη βδομάδα θα δείτε μαζικό χάος στα αεροδρόμια», δήλωσε στο «Fox News».

Η ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (FAA) αποφάσισε και χθες καθυστερήσεις σε πτήσεις. Οι αεροπορικές εταιρείες λένε ότι αυτήν τη βδομάδα 3,2 εκατ. επιβάτες έχουν επηρεαστεί από καθυστερήσεις ή ακυρώσεις πτήσεων εξαιτίας της απουσίας ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, καθώς στα 30 μεγαλύτερα αεροδρόμια που υπάγονται στην υπηρεσία «το 20% – 40% των ελεγκτών δεν έρχονται στη δουλειά».

Μιλώντας χθες σε Ρεπουμπλικάνους νομοθέτες στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ τούς προέτρεψε να καταργήσουν τη δυνατότητα για φρενάρισμα της νομοθεσίας («filibuster») στη Γερουσία των ΗΠΑ (όπου χρειάζεται πλειοψηφία 60 στους 100 γερουσιαστές για να περάσουν πολλά νομοσχέδια), ώστε οι Ρεπουμπλικάνοι να μπορούν να συνεχίσουν να προωθούν την ατζέντα τους.

    

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Νομοσχέδιο για περιορισμό των διαμαρτυριών και διαδηλώσεων

Στο όνομα του «εκφοβισμού στην πολιτική»

Νομοσχέδιο που, με «όχημα» τον περιορισμό του «εκφοβισμού στην πολιτική», θέτει ευρύτερες απαγορεύσεις διαδηλώσεων και διαμαρτυριών, προωθεί η κυβέρνηση των Εργατικών στη Βρετανία.

Συγκεκριμένα, ενώ ως αρχικός στόχος αναφέρεται η «απαγόρευση των διαμαρτυριών έξω από τα σπίτια εκλεγμένων αξιωματούχων, δικαστών και τοπικών συμβούλων», με βάση το νέο νομοσχέδιο η αστυνομία θα έχει την εξουσία να σταματά διαδηλώσεις που έχουν στόχο «να επηρεάσουν αξιωματούχους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους ή στην προσωπική τους ζωή», επεσήμανε η βρετανική κυβέρνηση.

Οσοι καταδικάζονται με βάση τη νέα νομοθεσία κινδυνεύουν με φυλάκιση έως έξι μηνών.

«Το επίπεδο κακοποίησης που αντιμετωπίζουν όσοι συμμετέχουν στη βρετανική πολιτική είναι πραγματικά σοκαριστικό – αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία μας», ισχυρίστηκε ο υπουργός Ασφαλείας Νταν Τζάρβις.

«Οι άνθρωποι θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν στην πολιτική χωρίς να ανησυχούν για τη δική τους ασφάλεια ή αυτή της οικογένειάς τους», πρόσθεσε, ενώ ήδη υπάρχει σχετική νομοθεσία για αντίστοιχα ποινικά αδικήματα.

Κοινοβουλευτική έρευνα βρήκε ότι το 96% των Βρετανών βουλευτών έχει υποστεί «παρενόχληση», ενώ «ανεξάρτητη αρχή» που επιβλέπει τις εκλογές στη Βρετανία επεσήμανε ότι «περισσότεροι από τους μισούς υποψήφιους στις προηγούμενες γενικές εκλογές αντιμετώπισαν απειλές ή εκφοβισμό».

Μάλιστα, αναφέρεται στον διεθνή Τύπο ως παράδειγμα τέτοιων παρενοχλήσεων πως προτού κερδίσει τις εκλογές ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ έγινε «στόχος» φιλοπαλαιστίνιων ακτιβιστών, οι οποίοι τοποθέτησαν παιδικά παπούτσια και ένα πανό έξω από το σπίτι του στο Λονδίνο, καλώντας τον να στηρίξει την επιβολή εμπάργκο όπλων εις βάρος του Ισραήλ.

Το 2023 ακτιβιστές υπέρ του κλίματος είχαν συγκεντρωθεί έξω από τα σπίτια του τότε πρωθυπουργού της Βρετανίας Ρίσι Σούνακ στο Λονδίνο και το Νορθ Γιόρκσαϊρ.

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και άλλα νέα αδικήματα που θα αφορούν κάποιους τρόπους διαμαρτυρίας, μεταξύ των οποίων η αναρρίχηση σε μνημεία πολέμου, η χρήση φωτοβολίδων ή πυροτεχνημάτων και η κάλυψη του προσώπου για την απόκρυψη ταυτότητας.

    

ΝΙΓΗΡΙΑ

Προτάσεις για συνάντηση Τινούμπου – Τραμπ

Ο Αμερικανός Πρόεδρος «έχει το δικό του στυλ επικοινωνίας» δήλωσε ο εκπρόσωπος του Νιγηριανού προέδρου Τινούμπου, Ντάνιελ Μπουάλα, λέγοντας ότι η πρόσφατη τοποθέτηση Τραμπ είχε στόχο «να αναγκάσει σε μια άμεση συζήτηση των δύο ηγετών ώστε να συντονίσουν τον αγώνα τους κατά της ανασφάλειας».

Ο δε χριστιανός κυβερνήτης της νιγηριανής πολιτείας Ανάμπρα, Τσουκούμα Σολούντο, κάλεσε την Ουάσιγκτον να ενεργήσει «με σεβασμό προς το διεθνές δίκαιο», εκφράζοντας ανησυχία για την ετοιμότητα της Ουάσιγκτον να επέμβει κατά τις «μαζικές σφαγές χριστιανών». Ο δε πάστορας Τζόζεφ Χαγιάμπ, πρόεδρος της Χριστιανικής Ενωσης της Νιγηρίας για τον βορρά, χαιρέτισε τις δηλώσεις του Τραμπ, υποστηρίζοντας ότι «κάποιοι διαστρεβλώνουν τα λόγια του, σαν να ήθελε να επιτεθεί στη Νιγηρία. Οχι, θέλει να τα βάλει με τους τρομοκράτες», υποστήριξε.

Θυμίζουμε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εμφάνισε την κυβέρνησή του έτοιμη να αναλάβει στρατιωτική δράση στην αφρικανική χώρα, κάνοντας λόγο για «μαζική σφαγή» χριστιανών και λέγοντας πως «εάν η νιγηριανή κυβέρνηση συνεχίσει να ανέχεται τις δολοφονίες χριστιανών, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα σταματήσουν αμέσως κάθε βοήθεια προς τη Νιγηρία και θα μπορούσαν κάλλιστα να πάνε σε αυτήν και να ανοίξουν πυρ για να εξοντώσουν εντελώς τους ισλαμιστές τρομοκράτες που διαπράττουν αυτές τις φρικτές ωμότητες…».

Στο μεταξύ, χτες, η Υπηρεσία Πληροφοριών της Νιγηρίας ανακοίνωσε ότι απολύθηκαν 115 υπάλληλοι σε αυτή «στο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων στη Διεύθυνση Υπηρεσιών του Κράτους (DSS)».

Η εξέλιξη αυτή καταγράφεται με φόντο δημοσιεύματα περί συνωμοσίας για οργάνωση στρατιωτικού πραξικοπήματος.

    

ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.- Αεροσκάφος μεταφοράς φορτίων της UPS με προορισμό τη Χαβάη συνετρίβη προχθές κοντά στο αεροδρόμιο της Λούιβιλ, στην πολιτεία Κεντάκι, λίγη ώρα μετά την απογείωσή του, ανακοίνωσε η αμερικανική ομοσπονδιακή υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας (FAA), με τουλάχιστον επτά νεκρούς.

ΜΑΝΙΛΑ.– Τους 100 προσέγγιζαν τα θύματα του τυφώνα Καλμάγκι στις Φιλιππίνες, των οποίων οι κεντρικές περιοχές μετρούν μεγάλες ζημιές και προβλήματα σε υλικές υποδομές, δίκτυα ηλεκτροδότησης κ.τ.λ.

ΠΑΡΙΣΙ.- Στην Εντατική μεταφέρθηκαν οι τέσσερις από τους πέντε τραυματίες, χτες, όταν αυτοκίνητο παρέσυρε πεζούς και ποδηλάτες στη γαλλική κτήση Ολερόν (Ατλαντικός). Ο οδηγός του είναι ένας 35χρονος ψαράς που ερευνάται μήπως είχε ψυχικά τραύματα. Τη στιγμή της σύλληψής του φέρεται να φώναζε «Αλλάχ Ακμπάρ».

ΤΟΚΙΟ.- Οι ιαπωνικές αρχές επιστράτευσαν από χτες και τον στρατό στην προσπάθεια να «αντιμετωπίσουν» επιθέσεις αρκούδων στο ορεινό τμήμα της χώρας. Σε περιοχές όπως η πόλη Καζούνο, οι κάτοικοι έχουν κληθεί τις τελευταίες βδομάδες να μένουν στα σπίτια τους όταν νυχτώνει και να φέρουν μαζί τους κουδούνια για να απομακρύνουν αρκούδες που ψάχνουν τροφή κοντά στα αστικά κέντρα. Από τον Απρίλη έχουν σημειωθεί πάνω από 100 επιθέσεις από αρκούδες που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε αριθμό – ρεκόρ 12 ανθρώπων.

Πέμπτη 6 Νοέμβρη 2025

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

 Σελ. 12345678910111213141516171819202122232425262728/28 

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα…

Τούτη η κινηματογραφική εβδομάδα δεν θα μπορούσε παρά να ανοίξει με μια μικρή «περίληψη» όσων είπαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τα αδέρφια Ταρζάν και Αραμπ Νάσερ, απαντώντας σε ερωτήσεις μετά το τέλος της προβολής της βραβευμένης ταινίας τους «Κάποτε στη Γάζα».

«Εχουμε αφιερώσει το έργο μας στη Γάζα. Θέλουμε να δείξουμε ότι οι Παλαιστίνιοι είναι ανθρώπινα όντα, που όπως όλα τα ανθρώπινα όντα, έχουν καλές και κακές πλευρές, ζουν μέσα στην ίδια κοινωνία που ζουν και οι υπόλοιποι άνθρωποι, με μια σημαντική διαφορά, οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν επιλογές, δεν αποφασίζουν για τους ίδιους. Ολοι οι άλλοι μπορούν να αποφασίσουν για τους Παλαιστίνιους εκτός από εκείνους, δεν μας δίνουν την ελευθέρια να αποφασίσουμε. Στη Γάζα 2 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μέσα στην κατοχή και την καταπίεση, ζουν σε μια φυλακή κι αυτό καθορίζει τα πάντα. Είμαστε όλοι θύματα της κατοχής. Οι Παλαιστίνιοι σκοτώνονται καθημερινά, όχι μόνο κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, σκοτώνονται εδώ και 77 χρόνια… Εμείς, με τις ταινίες μας, δεν θέλουμε να αναπαραστήσουμε τη γενοκτονία, θέλουμε να δείξουμε ποιοι ήταν, ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που υποφέρουν, που σκοτώνονται από τους Ισραηλινούς. Θέλουμε να δείξουμε την ανθρωπιά».

Υπενθυμίζουμε ότι η ταινία τους προβλήθηκε μαζί με την ταινία της Σεπιντέ Φαρσί, «Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα» στο περασμένο Φεστιβάλ των Καννών. Βγαίνοντας από την προβολή, είχαν ρωτηθεί μόνο ένα πράγμα: Εάν μπορούν να γυρίσουν στη Γάζα στην μητέρα τους, για την οποία είχαν μιλήσει όταν παρέλαβαν το βραβείο Σκηνοθεσίας στην ενότητα «Ενα κάποιο βλέμμα» στο Φεστιβάλ των Καννών. Η απάντηση ήταν η «αναμενόμενη», ότι δεν μπορούν να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Ελπίζουμε η ταινία τους να πάρει ελληνική διανομή και να μπορέσουν να γυρίσουν σε μια Γάζα ελεύθερη κάποτε…

Θα μιλήσουμε για τρεις ταινίες αυτή την εβδομάδα.

Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα / Put Your Soul on Your Hand and Walk / Σεπιντέ Φαρσί / 2025 / 113 λεπτά

Μια καθηλωτική μαρτυρία για την ανθεκτικότητα της καθημερινής ζωής στην πολιορκημένη Γάζα. Οι βιντεοκλήσεις μεταξύ της Ιρανής σκηνοθέτιδας και της πεισματικά αισιόδοξης νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ Φατμά Χασόνα λειτουργούν ως μια δυνατή ψηφιακή γραμμή ζωής και σύνδεσης με την πραγματικότητα του πολέμου, της αντίστασης και της επιβίωσης. Ο ψηφιακός τους διάλογος μας προσφέρει μια προσωπική απεικόνιση από πρώτο χέρι της καθημερινότητας στη Γάζα. Μια μέρα μετά την ανακοίνωση της επιλογής της ταινίας στο Φεστιβάλ Καννών, η Φατμά σκοτώθηκε μετά από ισραηλινό βομβαρδισμό στο σπίτι της.

Αυτή την ταινία την περιμέναμε πολλούς μήνες μέχρι να βγει στην ελληνική διανομή. Ισως από τον Απρίλιο που ξεκινήσαμε να γράφουμε για την Φατμά… Ηταν πολύ «πυκνός» ο χρόνος. Χιλιάδες Φατμά βομβαρδίστηκαν, θάφτηκαν κάτω από τα συντρίμμια, λιμοκτόνησαν, έσβησαν σε κάποιο νοσοκομείο που δεν είχε ούτε ρεύμα, ούτε γιατρούς, κράτησαν τα νεκρά παιδιά τους σφιχτά στην αγκαλιά τους. Χιλιάδες Φατμά ύψωσαν τη γροθιά τους, χαμογέλασαν στους διπλανούς τους, κρατώντας σε ένα μπογαλάκι όλη τους τη ζωή στα καραβάνια που έφευγαν από το ένα μέρος της φυλακής που λέγεται Γάζα, στο άλλο. Χιλιάδες Φατμά πυροβολήθηκαν στο ψαχνό στις ουρές για λίγο αλεύρι. Χιλιάδες Φατμά έμειναν όρθιες, δυνατές, αισιόδοξες, πιο αποφασισμένες από ποτέ ότι θα ξαναφτιάξουν τη ζωή, κι ας είναι και μέσα στην κόλαση. Γιατί οι Φατμά αυτού του κόσμου αγωνίζονται όπως αναπνέουν. Αντιστέκονται στη βαρβαρότητα με ένα βλέμμα, μια φωτογραφία, ένα ποίημα, δυο κουβέντες απλές κι ανθρώπινες, λέγοντας την ιστορία τους. Η δική μας Φατμά είναι όλες εκείνες. Ενα κορίτσι 24 χρονών, πανέμορφο, λαμπερό, ταλαντούχο, χαμογελαστό, συνειδητοποιημένο ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά μόνο να μείνει στη Γάζα να αγωνιστεί για τη λευτεριά.

Οσο για την σκηνοθέτιδα της ταινίας Σεπιντέ Φαρσί, θα πούμε μόνο αυτό, στάθηκε με το έργο της στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Ανατρέξτε στη συνέντευξή της στον «Ριζοσπάστη» του περασμένου Σαββατοκύριακου 1-2/11/2025 (https://www.rizospastis.gr/story.do?id=13070518) και στις δημοσιεύσεις μας όλους αυτούς τους μήνες.

Συνύπαρξη, Λέμε Τώρα! / Coexistence, My Ass! / Αμπερ Φάρες / 2025 / 94 λεπτά

Για πέντε χρόνια, η σκηνοθέτις Αμπερ Φάρες ακολουθεί την ακτιβίστρια, κωμικό και ειρηνεύτρια Νόαμ Σούστερ-Ελιάσι, που μετατρέπει τη σκηνή σε πολιτικό βήμα, καταγράφοντας πώς μεταμορφώνει την απογοήτευση σε σάτιρα και την οργή σε κωμωδία – δίνοντας φωνή σε μια γενιά…

Η ταινία έχει πραγματικά πολύ ενδιαφέρον από πολλές πλευρές. Εκτός από την ιστορία της Νόαμ, παρακολουθούμε και τις ζυμώσεις μέσα στο Ισραήλ για περίπου 5 χρόνια, μέχρι και λίγο μετά την 7η Οκτώβρη. Η Νόαμ είναι μια ξεχωριστή περίπτωση Ισραηλινής, έχει μεγαλώσει στην «Οαση της Ειρήνης», ένα χωριό «πείραμα», όπου συγκατοικούσαν από τη δεκαετία του ’80 Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι. Ενα χωριό το οποίο επισκέφτηκαν και η μεγάλη ειρηνίστρια… Χίλαρι Κλίντον και η Τζέιν Φόντα! Η Νόαμ από παιδί διαπαιδαγωγήθηκε στην ισότητα των δυο λαών και έφτασε να είναι συνδιευθύντρια της «Interpeace», ενός οργανισμού που ιδρύθηκε και αργότερα διακόπηκε από τα Ηνωμένα Εθνη. Το 2019, πήγε στη Θεολογική Σχολή του Χάρβαρντ για μια υποτροφία στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Θρησκείας, Συγκρούσεων και Ειρήνης, όπου ανέπτυξε την παράστασή της, μέρος της οποίας παρακολουθούμε, η οποία θα παιζόταν σε μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ. Ωστόσο, με το ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19 επέστρεψε στο Ισραήλ, και η κάμερα της Φάρες την ακολούθησε εκεί. Η Νόαμ δεν είναι καμιά μαρξίστρια όπως καταλαβαίνετε. Είναι προφανές πως δεν έχει (ή δεν θέλει να χρησιμοποιήσει) τα εργαλεία ανάλυσης για να φτάσει στη ρίζα του ζητήματος, όμως μιλάει για την ισότητα των δυο λαών με πάθος. Την παρακολουθούμε να απογοητεύεται την 7η Οκτώβρη και να επανέρχεται στα… δικά της δεδομένα, λέγοντας ότι «η μέρα αυτή δεν θα είχε συμβεί, εάν δεν είχαν προηγηθεί χρόνια αποκλεισμού και κατοχής του Ισραήλ στην Παλαιστίνη». Η Νόαμ είναι κυριολεκτικά «όαση της Ειρήνης» σε σχέση με τη βαρβαρότητα που συναντάμε κατά τη διάρκεια της ταινίας από τους Ισραηλινούς. Μια ζωντανή απόδειξη ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς.

Βουγονία / Bugonia / Γιώργος Λάνθιμος / 2025 / 118 λεπτά

Δύο νεαροί συνωμοσιολόγοι απάγουν την πανίσχυρη CEO μιας μεγάλης εταιρείας, πεπεισμένοι πως είναι μία εξωγήινη με σκοπό να καταστρέψει τον πλανήτη Γη.

Η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου στηρίζεται στο έργο «Save the Green Planet» (2003) του Νοτιοκορεάτη Τζανγκ Τζουν-ουάν, η οποία αυτή την εβδομάδα θα προβάλλεται στο «Cinobo Πατησίων». Ενδεχομένως να θεωρήσατε από την υπόθεση ότι ο Λάνθιμος κάνει μια ταινία αντικαπιταλιστική! Μην ανησυχείτε όμως, δεν μας δίνει αυτή τη χαρά. Επιμένει στη μεταφυσική χροιά που μας έχει συνηθίσει. Για παράδειγμα. Η φύση του ανθρώπου είναι κακή και δεν θα αλλάξει ποτέ και θα καταστρέψει τον πλανήτη και τον εαυτό του… Ο «άνθρωπος» γενικά και αόριστα, αφού είναι κάτι ξεκομμένο από κοινωνικές τάξεις και κοινωνικοοικονομικά συστήματα. Η φύση από μόνη της πρέπει να καταστρέψει το ανθρώπινο είδος, για να μείνει τι, αναρωτιόμαστε, πάλι γενικά και αόριστα, για να ανθίσει εκ νέου και άλλα τέτοια πολλά παραδείγματα… Εάν επιτρεπόταν να επεκταθούμε θα έπρεπε να αποκαλύψουμε στοιχεία της ταινίας… Αυτό που μπορούμε όμως να πούμε με σιγουριά, είναι ότι χτίζει μια αφήγηση την οποία καταστρέφει ο ίδιος μόνος του με το τέλος που δίνει!

  • Αυτό το Σάββατο 8 και το ερχόμενο 15 Νοέμβρη, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά Οδος 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου) θα προβληθούν τα δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ του Γιάννη Κατωμερή για τη ζωή και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Το Σάββατο 8/11, στις 17.00 θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Το χρώμα της ελευθερίας – Ιχνογραφώντας τα νεανικά χρόνια του συνθέτη 1925 – 1950» και το Σάββατο 15/11 στις 17.00 θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Ο συνθέτης των ποιητών και των οραμάτων 1950 – σήμερα». Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Π. Α.

Πηγή : Ριζοσπάστης 6 – 11 – 2025

Κοινοποιήστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *