Κόμμα Τσίπρα: Νέα βιτρίνα, ίδιο μαγαζί…
Η εμφάνιση του νέου κομματικού φορέα του Αλέξη Τσίπρα, υπό τον τίτλο «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» και το ακρωνύμιο ΕΛ.Α.Σ., παρουσιάστηκε ως ακόμα κάτι «νέο», ως μια υποτιθέμενη τομή στο σημερινό πολιτικό σκηνικό. Ομως, πίσω από το αμπαλάρισμα του marketing, τα μεγάλα λόγια περί «νέου πατριωτισμού», «δικαιοσύνης», «ισχυρής Ελλάδας» και «ανασυγκρότησης των θεσμών», αποκαλύπτεται κάτι πολύ γνώριμο, μία ακόμη προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, ώστε να εξασφαλιστεί η αναγκαία για το σύστημα εναλλακτική διαχείριση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής.
Ακόμη και η επιλογή του ονόματος μόνο αθώα δεν είναι. Δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι η ίδια η φυσιογνωμία, η στελέχωση και το πολιτικό μήνυμα της ΕΛ.Α.Σ. παραπέμπουν περισσότερο σε έναν μηχανισμό «νόμου και τάξης» του συστήματος, όπως είναι η «ΕΛ.ΑΣ.», κατά κόσμον «Ελληνική Αστυνομία», παρά σε δύναμη αντισυμβατική και ανατρεπτική.
Μόνο ειρωνεία μπορεί να προκαλέσει το γεγονός ότι επιχειρείται η αξιοποίηση ενός ιστορικά φορτισμένου ονόματος, την ώρα που στο επιτελείο της νέας αυτής κατασκευής βρίσκονται πρόσωπα που έχουν διακριθεί για τη συστηματική πολεμική απέναντι στην ιστορική παρακαταθήκη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, για την αναπαραγωγή θεωριών «ίσων αποστάσεων» και για τη συμβολή σε έναν ιστορικό αναθεωρητισμό, που εδώ και χρόνια επιχειρεί να ξεπλύνει τους μηχανισμούς της αντίδρασης, ακόμα και τα Τάγματα Ασφαλείας.
Αλλωστε, δεν είναι τυχαία η παρουσία προσώπων όπως ο Ν. Μαραντζίδης, γνωστός για τις δημόσιες τοποθετήσεις και παρεμβάσεις του γύρω από την Ιστορία του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Την ίδια ώρα που επιχειρείται μια σημειολογική καπηλεία της Αντίστασης, αξιοποιούνται πρόσωπα που πολιτικά και ιδεολογικά βρέθηκαν απέναντι σε αυτήν ακριβώς την ιστορική κληρονομιά. Και αυτό λέει πολλά για τον πραγματικό χαρακτήρα του εγχειρήματος…
* * *
Βεβαίως, όλα αυτά παρουσιάζονται μέσα από το γνώριμο περίβλημα μιας «νέας πολιτικής γλώσσας», μιας δήθεν υπέρβασης των παλιών διαχωρισμών. Είναι οι ίδιοι, όμως, που επί χρόνια κατηγορούν το ΚΚΕ για «ξύλινη γλώσσα», επειδή επιμένει να λέει τα πράγματα με το όνομά τους: Τον καπιταλισμό καπιταλισμό, την εκμετάλλευση εκμετάλλευση, τον σοσιαλισμό σοσιαλισμό. Επειδή επιμένει να εξηγεί ότι οι νόμοι της αγοράς, η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου δεν είναι κάποια αόριστα τεχνικά εργαλεία, αλλά οι πραγματικοί μηχανισμοί που γεννούν φτώχεια, πολέμους, ανισότητες και αδιέξοδα για τους πολλούς.
Ποιοι μιλούν για «ξύλινη γλώσσα»; Εκείνοι που εδώ και πάνω από μία δεκαετία αναμασούν τα ίδια χιλιοειπωμένα κλισέ: «Δίκαιη ανάπτυξη», «παραγωγική ανασυγκρότηση», «εκδημοκρατισμός των θεσμών», «κοινωνική συνοχή», «προοδευτική διακυβέρνηση». Τα ίδια ακούγαμε το 2012. Τα ίδια το 2015. Τα ίδια το 2019. Τα ίδια μέχρι σήμερα. Τόσα λεφτά για rebranding έδωσε ο Αλ. Τσίπρας, θα μπορούσε να πέσει και καμιά πιο φρέσκια ιδέα στο τραπέζι.
Φυσικά, η πράξη έχει μιλήσει ήδη: Μνημόνια, εφαρμοστικοί νόμοι, φοροληστεία, χτύπημα εργασιακών δικαιωμάτων, διεύρυνση της εμπλοκής στους επικίνδυνους σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, στρατηγικές συμφωνίες με κράτη – δολοφόνους, που παρουσιάστηκαν ως «γεωπολιτική αναβάθμιση» για τον λαό, ενώ υπηρετούσαν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οσα σήμερα εμφανίζονται ως «νέα αρχή» κουβαλούν βαριά, αρνητική – για τον λαό – κληρονομιά. Δεν μπορεί να διαφημίζεται ως ριζοσπαστική εναλλακτική ένα σχέδιο που αποφεύγει να αναφέρει έστω και έναν αντεργατικό νόμο που θα καταργήσει. Αν και είναι λογικό. Πολλοί απ’ αυτούς τους νόμους φέρουν και τη σφραγίδα προηγούμενων κυβερνητικών θητειών του ίδιου πολιτικού προσωπικού.
* * *
Δεν είναι τυχαίο, επίσης, ότι κεντρικός άξονας της νέας αφήγησης είναι «η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς». Το ακούμε ξανά και ξανά: «Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται το κράτος», «η κοινωνία έχει απομακρυνθεί από τους θεσμούς», «χρειάζεται ανασύνδεση του κράτους» κ.λπ. Αλήθεια, γιατί είναι κακό να είναι ο λαός δύσπιστος απέναντι στους θεσμούς που λειτουργούν καθημερινά εναντίον των πολλών και υπέρ των λίγων; Να βλέπει ότι η Δικαιοσύνη, το κράτος, οι μηχανισμοί εξουσίας, οι κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, υπηρετούν συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα; Γιατί να θεωρείται αρνητικό ότι μεγαλώνουν τα ρήγματα από την έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι σε ένα σύστημα που παράγει ανασφάλεια, ακρίβεια, εργασιακή εξόντωση και πολεμικούς κινδύνους;
Η αγωνία για την «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης» έχει νόημα μόνο για όσους θέλουν να διασωθεί το ίδιο το σύστημα, να αποκτήσει νέο πολιτικό οξυγόνο, να εξασφαλίσει ξανά λαϊκή συναίνεση. Μόνο για όσους επιδιώκουν να διορθώσουν τη βιτρίνα, χωρίς να πειραχτούν τα θεμέλια. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μια «κακή διαχείριση» του κράτους, ούτε μια «κάστα» που παρεκτράπηκε. Το πρόβλημα βρίσκεται στον ίδιο τον χαρακτήρα ενός κράτους που είναι φτιαγμένο να υπηρετεί την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, το περίφημο «κράτος δικαίου», που δεν είναι ούτε μπορεί να γίνει ποτέ «δίκαιο» κράτος.
* * *
Και, βεβαίως, μέσα σε αυτή τη γνωστή παράσταση της «νέας αρχής» δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι μεγαλόστομες διακηρύξεις, αυτές που ακούγονται ωραία σε παρουσιάσεις marketing, που λένε τα πάντα και τίποτα μαζί: «Ζωή με αξιοπρέπεια», «ισχυρή δημοκρατία χωρίς ασυλίες», «ισχυρή οικονομία δίκαιης ανάπτυξης και αξιοπρέπειας», «κοινωνικό κράτος δικαιωμάτων απέναντι στην κερδοσκοπία», «ανθεκτική Ελλάδα σε έναν κόσμο διαρκών κρίσεων», «ψηφιακή δημοκρατία και κυριαρχία». Στην πολιτική, όμως, δεν αρκούν αφηρημένες έννοιες που χωρούν τους πάντες και τα πάντα. Οταν π.χ. λένε «αξιοπρέπεια», πρέπει και να διευκρινίζουν για ποιον και απέναντι σε ποιον.
‘Η, αντίστοιχα, ας σκεφτούμε: Μπορεί να υπάρξει «δίκαιη ανάπτυξη» σε ένα άδικο σύστημα; Μπορεί το καπιταλιστικό κράτος, που υπάρχει για να εξασφαλίζει τα κέρδη και τα στρατηγικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης, να γίνει φιλολαϊκό «κοινωνικό κράτος»; «Ισχυρή δημοκρατία» μπορεί να υπάρξει μέσα σε ένα κράτος που λειτουργεί ως εγγυητής των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων; Τελικά, πίσω από τα γενικόλογα συνθήματα, επανέρχεται το ίδιο παλιό αφήγημα, που είναι να σωθεί το σύστημα από τις αντιθέσεις του, χωρίς να αμφισβητηθεί ποτέ ο πυρήνας του.
Οι πιο παρατηρητικοί, βέβαια, θα διαπιστώσουν σχεδόν τις ίδιες πάνω – κάτω αοριστολογίες και αταξικές γενικότητες και σε άλλα πολιτικά κόμματα, που θέλουν μάλιστα να εμφανιστούν και ως «αντισυστημικά» και είτε έκαναν πρόσφατα το ντεμπούτο τους, όπως το κόμμα Καρυστιανού, ή έχουν στηρίξει την αντιπολιτευτική τους τακτική σε τέτοιου είδους τυχοδιωκτισμούς, όπως το κόμμα Κωνσταντοπούλου.
* * *
Οι ομοιότητες είναι πολλές, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που δυσκολεύεσαι να διαχωρίσεις ποιος λέει τι. Ο ανταγωνισμός για τη διάσωση της υπόληψης του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που επιλέγει πάντα τα κέρδη και όχι τις ζωές μας, είναι σκληρός. Γι’ αυτό και το νέο εγχείρημα Τσίπρα είναι τόσο θολό, που μοιάζει να απευθύνεται μόνο σε όσους αναζητούν απλώς μία εναλλακτική αποκλειστικά σε επίπεδο προσώπου, εικόνας, ύφους, και όχι μία καθαρή, πολιτική αλλαγή, που βεβαίως προϋποθέτει σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Η πραγματική απάντηση σήμερα βρίσκεται αλλού. Σε μια εποχή που η τεχνολογία, η επιστήμη και οι παραγωγικές δυνατότητες έχουν φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα, γίνεται ακόμη πιο παράλογο εκατομμύρια άνθρωποι να δουλεύουν περισσότερο και να ζουν χειρότερα, να φοβούνται για το αύριο, να στερούνται βασικές ανάγκες, ενώ ο παραγόμενος πλούτος πολλαπλασιάζεται. Η νέα εποχή απαιτεί και νέα κοινωνική προοπτική. Απαιτεί ριζικές ανατροπές στις σχέσεις ιδιοκτησίας και εξουσίας. Απαιτεί σύγκρουση με το πραγματικό εμπόδιο: Το κέρδος των λίγων.
Γι’ αυτό και η ενίσχυση του ΚΚΕ δεν είναι «μία ακόμη ψήφος». Είναι συμβολή στην οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, στην αποκάλυψη των αυταπατών, στη διεύρυνση των ρηγμάτων απέναντι σε ένα σύστημα που σαπίζει αλλά συνεχίζει να αναζητά νέους διαχειριστές. Είναι επιλογή που δεν περιορίζεται στην κάλπη, αλλά συνδέεται με τους αγώνες, τη συλλογική διεκδίκηση και τη διεκδίκηση μιας πραγματικά άλλης κοινωνίας, όχι μιας καλύτερης διαχείρισης της ίδιας βαρβαρότητας.
(Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το «pontiki.gr»)
Ελενα ΜΠΟΤΖΙΟΛΗ
Μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΑΝΑΧΩΜΑ ΤΣΙΠΡΑ
«Μούχλα» χρεοκοπημένων αυταπατών και αντιλαϊκών θέσεων για τις νέες αποστολές του συστήματος
Ενα ακόμα ανάχωμα απέναντι σε αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο λαός σήμερα, δηλαδή την απόφαση της συνολικής αντίθεσης και σύγκρουσης με την πολιτική των κερδών και του πολέμου και όσους την υπηρετούν, στήθηκε και επισήμως από χτες βράδυ με την ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα, ονόματι «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ)», σε μια ακόμα από τις συνήθεις του προσπάθειες καπηλείας, με τις οποίες γαρνίρει την ταξική πολιτική του υπέρ του κεφαλαίου.
Αυτή την πολιτική άλλωστε επιχείρησε να «ξαναστήσει» στα πόδια της χτες βράδυ, σε μια επιχείρηση που έζεχνε ντεζαβού αυταπατών, προκειμένου να δηλώσει «παρών» και για τη νέα «βρωμοδουλειά» του κεφαλαίου, ώστε να εγκλωβιστεί η λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια στις μυλόπετρες των αστικών στόχων, να «αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη» στο αστικό κράτος και τους θεσμούς του που τσακίζουν τον λαό, όλα όσα έντυσε με τα γνωστά μεγάλα λόγια περί «δικαιοσύνης» σε ένα άδικο και ταξικό σύστημα, «έντιμης» διαχείρισης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και των πολέμων, και «αλλαγή πολιτικής» με την αλλαγή του διαχειριστή της βαρβαρότητας.
Αυτό αποτυπώθηκε και από την ιδιαίτερη προσπάθεια που καταβλήθηκε στην ομιλία του για να λανσαριστεί το ιδεολόγημα του «νέου πατριωτισμού», επιχειρώντας να ντύσει με δήθεν τάχα πατριωτικό μανδύα την ανάγκη του συστήματος για «κοινωνική συνοχή» και για απόσπαση της πίστης του λαού στο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», στο εχθρικό για αυτόν αστικό κράτος και τους σάπιους θεσμούς του, υποστηρίζοντας μάλιστα πως όλα αυτά τα δεινά που ο λαός ζει καθημερινά στο πετσί του οφείλονται στο γεγονός ότι «το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο», κι όχι στην ίδια τη φύση του αστικού κράτους που έχει στον πυρήνα του σκάνδαλα και εκμετάλλευση, προκειμένου να θωρακίζεται το καπιταλιστικό συμφέρον και κέρδος.
Τα όσα είπε εξάλλου, παρουσιάζοντας τους 7 άξονες της διακήρυξης του αναχώματός του για την «κυβερνώσα αριστερά της νέας εποχής», ήταν άκρως αποκαλυπτικά ως προς αυτήν την κατεύθυνση. Και τι δεν είχε ο μπαξές: Από παραμύθια για ένα αστικό κράτος που με «διαφάνεια», «λογοδοσία» και «ισχυροποίηση» των αντιλαϊκών θεσμών θα αποτελεί δήθεν «εγγύηση»… των δικαιωμάτων του λαού, έως χρεοκοπημένα ψέματα περί καπιταλιστικής «οικονομίας δίκαιης ανάπτυξης και αξιοπρέπειας». Διακηρύξεις που πάντως δεν μπόρεσαν να κρύψουν και τις νέες «ανάγκες» του κεφαλαίου π.χ. για «σύγχρονους χρηματοδοτικούς θεσμούς», στήριξη στο κεφάλαιο «με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση» και άλλα πίσω από τα οποία βρίσκονται οι δηλώσεις πίστης στην «ανταγωνιστικότητα» της καπιταλιστικής οικονομίας, που προϋποθέτει το περαιτέρω τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, τις ΣΣΕ, τη φοροαπαλλαγή του μεγάλου κεφαλαίου, βάσει και της ήδη υπάρχουσας πλούσιας πείρας που κατέχει… Αλλωστε δεν παρέλειψε να παρουσιάσει ως την πηγή των λαϊκών προβλημάτων την «κερδοσκοπία», για να αφήσει στο απυρόβλητο τον πραγματικό ένοχο που υπηρετεί, αυτόν της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Δεν παρέλειψε να ντύσει και τους στόχους του κεφαλαίου για ένα ακόμα πιο εχθρικό και «θωρακισμένο» απέναντι στον λαό αστικό κράτος, ως δήθεν φιλολαϊκή «προστασία και ασφάλεια απέναντι στις κρίσεις», να καλέσει τον λαό να στοιχηθεί στον ενεργειακό σχεδιασμό του κεφαλαίου στο όνομα της… «δίκαιης πράσινης μετάβασης» και της «ενεργειακής δημοκρατίας», να παρουσιάσει την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ ως «ευρωπαϊκή κανονικότητα» από την οποία τάχα αποκλίνει η Ελλάδα, να μιλήσει για «ψηφιακή δημοκρατία, κυριαρχία και προστασία των δεδομένων», την ώρα που έχει ψηφίσει με χέρια και πόδια το «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων» και τα προσωπικά δεδομένα να είναι έρμαια στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων και ιμπεριαλιστικών «συμμαχιών». Και τερμάτισε το ψέμα… δεσμευόμενος «για μια ισχυρή Ελλάδα που θωρακίζει τα δικαιώματά της και χτίζει γέφυρες ειρήνης, με μια νέα εθνική πυξίδα και επιστροφή στην πολυδιάστατη, ενεργητική εξωτερική πολιτική», σαν αυτή που εφάρμοσε με τις ΝΑΤΟικής κοπής διευθετήσεις τύπου Συμφωνίας των Πρεσπών και μετατροπής της χώρας σε ορμητήριο πολέμου από κοινού με τον «διαβολικά καλό» Τραμπ.
Σε αυτό το «όραμα», απηύθυνε κάλεσμα για «δημοκρατική και προοδευτική πανστρατιά», το ίδιο παραμύθι που είχε σερβίρει και παλαιότερα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ. Τσίπρας, προκειμένου να ευνουχήσει τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά των ταξικών αγώνων. Ομως ο λαός έχει μνήμη και πείρα τι σημαίνει «πρώτη φορά» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την οποία μάλιστα αδιάντροπα ο Αλ. Τσίπρας τόλμησε να τη συνδέσει με τα ιερά και τα όσια των ταξικών αγώνων, το ΕΑΜ, την Εθνική Αντίσταση, τους ηρωικούς λαογέννητους αγωνιστές που πάλεψαν κι έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για το δίκιο του λαού και για μια νέα σοσιαλιστική κοινωνία και όχι βέβαια για τη διαχείριση της βαρβαρότητας στο όνομα του δήθεν «ρεαλισμού».
Κανείς άλλωστε δεν ξεχνά τα «έργα και τις ημέρες» της κυβέρνησης Τσίπρα, που έφερε «καβάλα» και την κυβέρνηση της ΝΔ, με το 3ο μνημόνιο, τη ΝΑΤΟική νομιμοφροσύνη, τις περικοπές σε Υγεία και Παιδεία, τους όρκους πίστης στην ΕΕ, το σφίξιμο χεριών με τους Ισραηλινούς μακελάρηδες, έχοντας μάλιστα χτες το θράσος να αναφερθεί στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από τον «στρατηγικό εταίρο» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου.
Οπως βέβαια κανείς εργαζόμενος, αγρότης, νέος δεν έχει τίποτα να περιμένει από τα ανακυκλωμένα σοσιαλδημοκρατικά υλικά, πρώην υπουργούς που τον τσάκισαν και λοιπές «προσωπικότητες» που εμφανίστηκαν και χτες στο Θησείο, από κάθε είδους «σωτήρες» που ανασύρονται από τη ναφθαλίνη κάθε φορά που το σύστημα χρειάζεται βαλβίδες αποσυμπίεσης της λαϊκής οργής.
Πηγή : Ριζοσπάστης 27 – 5 – 2026
ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΝΕ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ
Σήμερα Σάββατο όλοι στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κούβα
Στις 7 μ.μ. στο Πάρκο Ελευθερίας και πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία
Με σύνθημα «Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Να μην τολμήσουν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές να επιτεθούν στο Νησί της Επανάστασης!», οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην Αττική καλούν σήμερα Σάββατο στις 7 μ.μ. στο Πάρκο Ελευθερίας, σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Νησί της Επανάστασης και στην πορεία που θα ακολουθήσει προς την αμερικάνικη πρεσβεία.
Η φωνή των κομμουνιστών και των ανθρώπων καλής θέλησης της Αττικής ενώνεται με την κραυγή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που καταγγέλλουν τη βάρβαρη επιθετική πολιτική των ΗΠΑ, που θέλει να υποτάξει τον κουβανικό λαό για το παράδειγμα αξιοπρέπειας και αντίστασης που εκπέμπει.
Στο κάλεσμα για τη συγκέντρωση σημειώνεται ανάμεσα σε άλλα:
«Αυτές τις ώρες βρίσκεται στα σκαριά ένα νέο αποτρόπαιο έγκλημα κατά των λαών, αυτήν τη φορά ενάντια στον ηρωικό λαό της Κούβας, σε συνέχεια των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων ενάντια στους λαούς της Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου, της Βενεζουέλας κ.λπ.
Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός εδώ και μήνες κλιμακώνει τα μέτρα του βάρβαρου αποκλεισμού της Κούβας, για να γονατίσει τον λαό της, στερώντας του τα καύσιμα, την Ενέργεια, τα τρόφιμα, ακόμα και τα στοιχειώδη φάρμακα που έχει ανάγκη.
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, αφού απέτυχε να οδηγήσει τον κουβανικό λαό στην απόγνωση, σήμερα περνάει σε φάση προετοιμασίας μιας ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής επέμβασης ώστε να πνίξει την Κούβα στο αίμα. Ηδη έχει βάλει το “πιστόλι στον κρόταφο” του λαού, στέλνοντας το αεροπλανοφόρο “USS Nimitz” στην περιοχή».
Και συνεχίζει: «Ο λαός της Κούβας στέκεται όρθιος και αντέχει εδώ και 67 χρόνια, αγωνιζόμενος ενάντια σε “θεούς και δαίμονες”, γιατί έχει επαναστατικές παρακαταθήκες, γιατί υπερασπίζεται τις κοινωνικές κατακτήσεις που έφερε η Κουβανική Επανάσταση στην Εργασία, στη Μόρφωση, στην Υγεία, στον Αθλητισμό και στον Πολιτισμό. Αντέχει, γιατί έχει την αλληλεγγύη των λαών από όλο τον κόσμο!».
ΣΦΙΓΓΕΙ Ο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΛΟΙΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ
Οι ΗΠΑ απειλούν ευθέως και με στρατιωτική επέμβαση
Επιλογές «που εξετάζονται εδώ και 50 ή 60 χρόνια» μελετά η Ουάσιγκτον, ενώ το «USS Nimitz» έφτασε ξανά στην Καραϊβική
Με χυδαιότητα κλιμακώνεται η επιθετικότητα των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα και τον λαό του Νησιού, απειλώντας τον ευθέως και με στρατιωτική επέμβαση, ενώ νέες κυρώσεις σφίγγουν τον κλοιό του απάνθρωπου εμπάργκο γύρω από τον ηρωικό αυτό λαό, που εδώ και 65 χρόνια αποτελεί «καρφί στο μάτι» του αμερικανικού ιμπεριαλισμού…
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η άθλια κίνηση έκδοσης εντάλματος σύλληψης του πρώην προέδρου της Κούβας και ηγέτη της Επανάστασης, Ραούλ Κάστρο, την Τετάρτη 20 Μάη, για την κατάρριψη αεροσκαφών της οργάνωσης «Βrothers to the Rescue» τον Φλεβάρη του 1996, με κατηγορίες για «συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία Αμερικανών πολιτών, καταστροφή αεροσκάφους και ανθρωποκτονία». Πρόκειται για την έγκαιρη αντιμετώπιση δικτύων της αντικουβανικής μαφίας που παραβίαζαν επανειλημμένα την κυριαρχία της Κούβας με τη στήριξη των μυστικών υπηρεσιών του αμερικανικού κράτους.
Οπως επισήμανε σε ανακοίνωσή της η κουβανική κυβέρνηση για το περιστατικό, ήταν «η απάντηση της Κούβας στην παραβίαση του εναέριου χώρου της, αποτελούσε πράξη νόμιμης αυτοάμυνας, που προστατεύεται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τη Σύμβαση του Σικάγο του 1944 για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία και τις αρχές της εναέριας κυριαρχίας και της αναλογικότητας».
Την Παρασκευή ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι «το οικονομικό τους (σ.σ. των Κουβανών) σύστημα (…) είναι κατεστραμμένο και δεν μπορεί να διορθωθεί με το τρέχον πολιτικό σύστημα», σχολιάζοντας ότι οι Κουβανοί «έχουν συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια (…) απλώς να κερδίζουν χρόνο και να περιμένουν», αλλά οι Αμερικανοί «είμαστε πολύ σοβαροί. Είμαστε πολύ αποφασισμένοι». Επισήμανε δε ότι «ο Πρόεδρος προτιμά πάντα μια συμφωνία μέσω διαπραγματεύσεων, ειρηνική», αλλά «ξέρετε, με δεδομένο αυτόν με τον οποίον έχουμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή, η πιθανότητα να συμβεί αυτό δεν είναι υψηλή».
Είχε προηγηθεί νέα δήλωση και του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, που αναφέρθηκε σε ετοιμότητα για δράσεις που προκάτοχοί του δεν επέλεξαν μέχρι σήμερα, χωρίς διευκρινίσεις: «Αλλοι Πρόεδροι το εξέταζαν εδώ και 50 ή 60 χρόνια. Φαίνεται πως ίσως είμαι εγώ εκείνος που θα το κάνει», όπως είπε. Κατά τα άλλα, αρνήθηκε ότι η άφιξη και πάλη του αεροπλανοφόρου «USS Nimitz» στην Καραϊβική δεν έχει να κάνει με σχέδια επέμβασης.
Στρατηγική ενταγμένη στο δόγμα Μονρόε
Τη «μεγάλη εικόνα» μέσα στην οποία εντείνεται η αμερικανική επιθετικότητα κατά της Κούβας περιέγραφε καθαρά η «Στρατηγική για την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ» (National Security Strategy) που δημοσίευσε τον περασμένο Δεκέμβρη ο Λευκός Οίκος, ξεκαθαρίζοντας ότι πρέπει να «αντιμετωπιστεί» οτιδήποτε δεν εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Εκεί διακηρυσσόταν ρητά ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επαναβεβαιώσουν και θα επιβάλουν το “Δόγμα Μονρόε” για την αποκατάσταση της αμερικανικής υπεροχής στο δυτικό ημισφαίριο, για να προστατεύσουμε την πατρίδα μας και την πρόσβασή μας σε γεωγραφικές περιοχές βασικής σημασίας σε όλη την περιοχή», ενώ ανοιχτά τονιζόταν: «Θα αρνηθούμε σε ανταγωνιστές εκτός ημισφαιρίου την ικανότητα να τοποθετούν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές ικανότητες ή να κατέχουν ή να ελέγχουν περιουσιακά στοιχεία στρατηγικής σημασίας στο δικό μας ημισφαίριο».
Στις αρχές της βδομάδας, είχαν ανακοινωθεί νέες κυρώσεις ενάντια σε κορυφαία στελέχη της κουβανικής κυβέρνησης και των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων. Στο νέο διάταγμα αναφέρονταν ότι «απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή εταιρεία των ΗΠΑ ή εταιρεία που έχει θυγατρική στις Ηνωμένες Πολιτείες να συναλλάσσεται με τα πρόσωπα ή τις εταιρείες σε βάρος των οποίων έχουν επιβληθεί κυρώσεις». Πρόκειται για κυρώσεις που προστίθενται σε μια σειρά άλλες, συμπληρώνοντας τον πολύχρονο εγκληματικό αποκλεισμό του νησιού, που από τα τέλη Γενάρη έγινε και ενεργειακό μπλοκάρισμα, προκαλώντας μια σειρά σοβαρά προβλήματα στην ηλεκτροδότηση, τις μεταφορές, την προμήθεια τροφίμων και φαρμάκων λόγω της έλλειψης καυσίμων.
ΚΟΥΒΑ
Δυναμική απάντηση από την Αβάνα
Την Παρασκευή ο ηρωικός λαός της Κούβας έδωσε άλλη μια μαζική και αποφασιστική απάντηση, όπως μόνο αυτός ξέρει, διατρανώνοντας ότι θα υπερασπιστεί τις κατακτήσεις του και τον ηγέτη του, στρατηγό Ραούλ Κάστρο, της ηρωικής γενιάς του Φιντέλ και της Επανάστασης. Μετά το κάλεσμα της Ενωσης Νέων Κομμουνιστών της Κούβας και μαζικών οργανώσεων, και με την ευκαιρία των 95 χρόνων από τη γέννηση του Ραούλ, χιλιάδες λαού, άνθρωποι κάθε ηλικίας, συγκεντρώθηκαν στο Αντιιμπεριαλιστικό Βήμα «Χοσέ Μαρτί», ακριβώς απέναντι από την αμερικάνικη πρεσβεία στην Αβάνα, στέλνοντας το μήνυμα: «Την Κούβα τη σέβονται, τον Ραούλ τον σέβονται, η Κούβα δεν σκύβει το κεφάλι». Στην πρώτη γραμμή ήταν ο Α’ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Κούβας και Πρόεδρος της χώρας Μιγκέλ Ντιας Κανέλ και σύσσωμη η ηγεσία, ενώ διαβάστηκε και ευχαριστήριο μήνυμα του ίδιου του Ραούλ.
Στη σκηνή της λιτής αλλά ουσιαστικής εκδήλωσης ανέβηκε πρώτος ο νομικός Ραούλ Μερίνο, εκ μέρους της Ενωσης των Νομικών της Κούβας, ο οποίος αποδόμησε όλο το σαθρό κατηγορητήριο κατά του Ραούλ Κάστρο, που αποτελεί άλλο ένα αισχρό πρόσχημα για ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση.
Ρίγη συγκίνησης προκάλεσε ο χαιρετισμός της Μπετίνα Κόρτσο εκ μέρους των οικογενειών των πάνω από 3.400 θυμάτων σε εγκληματικές τρομοκρατικές ενέργειες που οργανώθηκαν από τις ΗΠΑ και τους μισθοφόρους τους εναντίον κουβανικών αεροσκαφών, ξενοδοχείων και διπλωματικών αποστολών. Η Μπετίνα έχασε τη μητέρα της σε μικρή ηλικία όταν εκείνη ως διπλωματική υπάλληλος στην πρεσβεία της Κούβας στη Λισαβόνα έπεσε νεκρή μαζί με ένα συνάδελφό της τον Απρίλη του 1979, μετά από έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετηθεί στο προαύλιο της πρεσβείας, όπου γινόταν και εκδήλωση με παιδιά, που τα προστάτευσαν με τα κορμιά τους.
Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Χεράρδο Ερνάντες Νορντέλο, ένας από τους 5 Κουβανούς ήρωες που φυλακίστηκαν για πάνω από μια δεκαετία στις ΗΠΑ επειδή αποκάλυψαν τα δίκτυα εγκληματιών που ετοίμαζαν επιθέσεις κατά της Κούβας. Οπως σημείωσε, γνωρίζει από πρώτο χέρι αυτά τα δίκτυα. Ο Χεράρδο, που σήμερα είναι εθνικός συντονιστής των Επιτροπών για την Υπεράσπιση της Επανάστασης και βουλευτής, αποδόμησε κι αυτός την άθλια κατηγορία κατά του Ραούλ Κάστρο και αναφέρθηκε αναλυτικά στους τρομοκράτες της αντικουβανικής μαφίας, που οργάνωναν και τις πτήσεις πάνω από την Κούβα, όπως ο Χοσέ Μπασούλτο. «Αυτό που δεν μας συγχωρεί ο ιμπεριαλισμός είναι ότι δεν σκύβουμε το κεφάλι, και παρά τις τεράστιες δυσκολίες συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε», υπογράμμισε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Αυτοί που σπέρνουν τον θάνατο σε όλο τον κόσμο, που στήριξαν και στηρίζουν αιματοβαμμένες δικτατορίες, δεν έχουν το ηθικό ανάστημα να κατηγορούν τους ηγέτες μας, που υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται το δίκιο, την αλήθεια, την κοινωνική δικαιοσύνη».
Η εκδήλωση περιλάμβανε ακόμα καλλιτεχνικό πρόγραμμα με μουσικά και χορευτικά σχήματα, μια φωνή αξιοπρέπειας και αντίστασης βγαλμένη από την πλούσια επαναστατική Ιστορία της Κούβας.
Στη Θεσσαλονίκη και αλλού
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον λαό της Κούβας διοργανώνει η ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ την Τρίτη 26 Μάη στη Θεσσαλονίκη, στις 7 μ.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου. Επίσης, πικετοφορία αλληλεγγύης διοργανώνει η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ, την ίδια μέρα στις 7 μ.μ.στην Καλαμάτα (πεζόδρομος της Αριστομένους, στην Εθνική).
Εκατοντάδες υπογραφές σε κείμενο στήριξης
«ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ! Η ΚΟΥΒΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ!». Κείμενο υπογραφών με αυτόν τον τίτλο διακινείται πλατιά στον λαό και τη νεολαία για τη στήριξη της Κούβας απέναντι στην αμερικάνικη επιθετικότητα που κλιμακώνεται. Ηδη το κείμενο συγκεντρώνει εκατοντάδες υπογραφές.
Συγκεκριμένα το κείμενο αναφέρει:
«Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο,
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ:
– την επιθετικότητα και τον πολύχρονο αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά της Κούβας και του λαού της, τις επικίνδυνες απειλές ακόμα και για στρατιωτική επέμβαση,
– τις απαράδεκτες και κατασκευασμένες κατηγορίες και την έκδοση προκλητικού εντάλματος σύλληψης κατά του Ραούλ Κάστρο, ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, γιατί υπερασπίστηκε την κυριαρχία της χώρας του.
ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ στην Κούβα και τον λαό της που στηρίζει την Κουβανική Επανάσταση και είναι ο μόνος αρμόδιος για την πορεία της χώρας του.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
– να σταματήσει κάθε διαδικασία δίωξης κατά του Ραούλ Κάστρο και να διαγραφεί η Κούβα από την απαράδεκτη λίστα περί χορηγών της τρομοκρατίας,
– να τερματιστεί ο εξοντωτικός οικονομικός αποκλεισμός της Κούβας που στερεί από τον λαό της καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης με οδυνηρές συνέπειες, βάζοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές».
Για υπογραφές έχει δημιουργηθεί ο διαδικτυακός χώρος https://shorturl.at/dV2D9, όπου ήδη έχουν συγκεντρωθεί εκατοντάδες υπογραφές.
Πηγή : Ριζοσπάστης 23 – 24/ 5 – 2026
Σάββατο 23 Μάη 2026 – Κυριακή 24 Μάη 2026
Η δύσκολη αποστολή και ο άθλος της Υγειονομικής Υπηρεσίας
Στις 12 Φλεβάρη του 1945 υπογράφτηκε η Συμφωνία της Βάρκιζας ανάμεσα στην κυβέρνηση Πλαστήρα και τους εκπροσώπους του ΕΑΜ. Τα τιμημένα όπλα του Ελληνικού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) παραδόθηκαν στην αστική κυβέρνηση. Ωστόσο και μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας η ταξική πάλη παρέμενε οξυμένη, όπως παρέμενε σε ισχύ και το διακύβευμα «ποιος θα έχει την εξουσία;».
Οι αστικές δυνάμεις, οι κυβερνήσεις τους και σύμμαχοί τους – Αγγλοι σε μια πρώτη φάση και στη συνέχεια και Αμερικανοί – είχαν συνείδηση αυτού του πράγματος και συνολικά του ταξικού τους συμφέροντος, μια συνείδηση την οποία είχαν και στη διάρκεια της Κατοχής και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Από την άλλη, το ΚΚΕ και ευρύτερα το ΕΑΜικό κίνημα δεν λειτουργούσαν ήδη από την Κατοχή με κριτήριο ότι η αντίθεση μεταξύ εργατικών – λαϊκών στρωμάτων και αστών είναι «αγεφύρωτη».
Στο πλαίσιο αυτό, οι κομμουνιστές και όλοι όσοι αγωνίστηκαν μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ για την απελευθέρωση της πατρίδας μας από την Τριπλή Φασιστική Κατοχή αντιμετώπισαν την καταστολή από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους, συμπεριλαμβανομένων και συνεργατών των κατοχικών αρχών και των δυνάμεων του φασιστικού άξονα. Οι δολοφονίες, τραυματισμοί, ξυλοδαρμοί, βιασμοί γυναικών, λεηλασίες περιουσιών, φυλακές, εξορίες ήταν καθημερινά φαινόμενα. Η περίοδος αυτή θα διαρκέσει 14 μήνες και θα μείνει γνωστή ως «Λευκή Τρομοκρατία».
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση της «Λευκής Τρομοκρατίας», ο λαός μας με επικεφαλής το ΚΚΕ, για να προστατέψει τη ζωή, την τιμή και την αξιοπρέπειά του, πήρε τα όπλα για μια ακόμη φόρα. Αλλωστε, το 1946, εξακολουθούσαν να υφίστανται συνθήκες επαναστατικής κατάστασης και υπήρχαν δυνατότητες νίκης για τον ΔΣΕ. Η αστική εξουσία ήταν ακόμη μη σταθεροποιημένη, ο αστικός στρατός παρέμενε αποδιοργανωμένος και περιλάμβανε στις τάξεις οργανωμένους κομμουνιστές και πολλούς ΕΑΜίτες, οι οποίοι θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν υπέρ του ΔΣΕ.
Επιπλέον, χιλιάδες κομμουνιστές παρέμεναν ελεύθεροι στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Παράλληλα, η Μ. Βρετανία αντιμετώπιζε δυσκολίες, οι οποίες την ανάγκαζαν σε αποχώρηση των στρατευμάτων της από την Ελλάδα. Βάραινε βέβαια αρνητικά η καθυστέρηση στη γενίκευση του ένοπλου αγώνα και η χρησιμοποίησή του αρχικά ως άσκησης πίεση για δημοκρατικές εξελίξεις και όχι ως αγώνα για την κατάκτηση της εξουσίας.
* * *
Στις 31 Μάρτη του 1946 βροντάει το αντάρτικο ντουφέκι και αρχίζει ο τρίχρονος ένοπλος ταξικός αγώνας (1946-1949) με την επίθεση των 33 ένοπλων καταδιωκόμενων αγωνιστών της Εθνικής ΕΑΜικής Αντίστασης στον σταθμό χωροφυλακής του Λιτοχώρου, τον οποίο πυρπολούν. Ο ΔΣΕ διεξήγαγε την τριετία 1946-1949 έναν δίκαιο και αναγκαίο αγώνα.
Το ξεκίνημα βρίσκει τα πρώτα τμήματα του ΔΣΕ χωρίς την παραμικρή ύπαρξη υγειονομικής υποδομής. Δεν είχαν ακόμη ενταχθεί γιατροί στον ΔΣΕ. Νοσοκόμοι δεν υπήρχαν, ούτε υγειονομικό και φαρμακευτικό υλικό, ούτε νοσοκομεία. Ο,τι αφορούσε την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των τραυματισμένων και άρρωστων ανταρτών ήταν σε παντελή έλλειψη. Τα φάρμακα, οι επίδεσμοι και ό,τι άλλο χρησίμευε ήταν λάφυρα που έπαιρναν οι αντάρτες από τον αστικό στρατό. Ελειπαν τα πιο στοιχειώδη μέσα περίθαλψης. Για αποστειρωμένες γάζες χρησιμοποιούσαν κοινά πανιά από άσπρα σεντόνια και τόπια. Οταν χρειάζονταν βαμβάκι και δεν υπήρχε, οι αντάρτες ξήλωναν τα μαξιλάρια και τα παπλώματα και έπαιρναν το ακατέργαστο βαμβάκι για να το χρησιμοποιήσουν.
Τα χειρουργικά εργαλεία, νυστέρια, λαβίδες, ψαλίδια, άγκιστρα, ήταν ελάχιστα. Σε επείγουσες καταστάσεις που έπρεπε να γίνει μια χειρουργική επέμβαση και δεν υπήρχαν νυστέρια, τότε χρησιμοποιούσαν τα καλά ακονισμένα κουζινομάχαιρα και τους σουγιάδες, αποστειρωμένα στη φωτιά.
Στον ΔΣΕ έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό βγαλμένο από τις σχολές του Ερυθρού Σταυρού δεν υπήρχε καθ’ όλη τη διάρκεια του ένοπλου ταξικού αγώνα. Τις γνώσεις νοσηλευτικής που είχαν οι νοσοκόμοι τις είχαν αποκτήσει από προηγούμενη προϋπηρεσία στον ΕΛΑΣ ή από προϋπηρεσία στον αστικό στρατό. Σε τμήματα του ΔΣΕ που δεν υπήρχαν νοσοκόμοι, τη βοήθεια στους τραυματίες την πρόσφεραν οι πρακτικοί νοσοκόμοι. Οπου δεν υπήρχαν και αυτοί, ήταν οι ίδιοι οι μαχητές/τριες που προσπαθούσαν να βοηθήσουν.
Η οργάνωση και η εξέλιξη της υγειονομικής υπηρεσίας συνδέθηκε με την ανάπτυξη του ΔΣΕ, με τη δραστηριότητά του σε όλη την Ελλάδα που όλο και μεγάλωνε, και με τις πολύπλευρες μάχες που έδινε.
Η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους μαχητές δεν αναπτύχθηκε ομοιόμορφα. Ηταν πολύ καλύτερη στις ελεύθερες περιοχές του Γράμμου – Βίτσι και γενικά στις περιοχές που συνόρευαν με τις Λαϊκές Δημοκρατίες Αλβανίας, Γιουγκοσλαβίας, Βουλγαρίας.
* * *
Με την ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών στις 26-10-1946 στο χωριό Τσούκα Αντιχασίων άρχισε η καλύτερη οργάνωση της υγειονομικής υπηρεσίας και η λειτουργία νοσοκομειακών σχολών. Λειτούργησαν αμέσως νοσοκομειακές σχολές, που έδωσαν τη δυνατότητα να αποφοιτήσουν οι πρώτοι νοσοκόμοι και νοσοκόμες για να επανδρώσουν τα ένοπλα τμήματα του ΔΣΕ. Η πρώτη σχολή νοσοκόμων λειτούργησε στα Χάσια τον Νοέμβρη του 1946 και είχε διάρκεια 13 ημέρες, και από αυτήν αποφοίτησαν 9 μαθητές. Τον Φλεβάρη του 1947 λειτούργησε Σχολή νοσοκόμων στο χωριό Κυψέλη του Γράμμου, με καλύτερη οργάνωση, τα μαθήματα περιελάμβαναν θεωρητική και πρακτική εξάσκηση. Εκπαιδευτής ήταν ο αξέχαστος γιατρός Νίκος Κουκουλιός. Την ίδια χρονιά λειτούργησαν σχολές νοσοκόμων σε όλα τα Αρχηγεία Περιοχών του ΔΣΕ.
Μέχρι τον Οκτώβρη του 1947, όπου είχε δράση ο ΔΣΕ δεν υπήρχαν μόνιμα νοσοκομεία με σταθερή έδρα. Υπήρχαν μόνο 6 ημιμόνιμα νοσοκομεία, τα οποία στεγάζονταν σε παράγκες, καλύβες ή μέσα σε σπηλιές.1
Από τον Οκτώβρη του 1947 άρχισαν να δημιουργούνται νοσοκομεία σε όλα τα Αρχηγεία Περιοχών του ΔΣΕ. Οι τραυματίες και οι άρρωστοι μεταφέρονταν και νοσηλεύονταν τον περισσότερο καιρό σε σπίτια των χωριών και όχι σε σπηλιές όπως συνέβαινε μέχρι τότε. Αρχισαν να λειτουργούν πιο συστηματικά Σχολές Νοσοκόμων.
Στις 23 Δεκέμβρη 1947, με τη συγκρότηση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης οι υγειονομικές υπηρεσίες ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο. Υπουργός της Υγιεινής και Πρόνοιας ανέλαβε ο καθηγητής χειρουργικής Πέτρος Κόκκαλης.
Από τον Δεκέμβρη του 1948, για να καλυφθούν τα κενά που υπήρχαν από τις ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, στην τοποθεσία πάνω από τον μύλο του χωριού Τύρνοβο λειτούργησαν οι Σχολές Νοσοκόμων και οι Σχολές Μεσαίων Υγειονομικών Στελεχών. Την ίδια χρονική περίοδο οργανώθηκε καλύτερα η μεταφορά των τραυματιών από το πεδίο της μάχης προς τα νοσοκομεία του ΔΣΕ. Για τους πιο βαριά τραυματίες οργανώθηκε η μεταφορά στα νοσοκομεία των Λαϊκών Δημοκρατιών. Κατέφθασαν περισσότεροι γιατροί, που στελέχωσαν τα τμήματα του ΔΣΕ. Δημιουργήθηκαν Χειρουργικές Ομάδες και Κινητά Ορεινά Χειρουργεία. Γενικά η κατάσταση καλυτέρευε μέρα με τη μέρα και ακόμη περισσότερο το 1949.
* * *
| Η Νοσοκομειούπολη του Γράμμου μετά τις εργασίες αποκάλυψης και συντήρησης είναι σήμερα προορισμός χιλιάδων επισκεπτών που θαυμάζουν ακόμα έναν άθλο του ΔΣΕ |
Μετά από τρία χρόνια που άρχισε η ένοπλη ταξική σύγκρουση, η Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ αναπτύχτηκε σε τέτοιο βαθμό που δεν είχε καμία σχέση με αυτή που ήταν στο ξεκίνημά της. Ενα γενικός απολογισμός για την οργάνωση της Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ αποτυπώνεται από τα στοιχεία που δίνονται σε έκθεση της Διεύθυνσης Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ που υπογράφεται στις 3 Ιούλη 1949.2
Από την παραπάνω έκθεση μας γίνεται γνωστό ότι μέχρι τέλος Ιούνη 1949 στον ΔΣΕ υπηρετούσαν 43 γιατροί. Οι 21 ήταν εθελοντές ενώ οι υπόλοιποι 22 ήταν επιστρατευμένοι και αιχμάλωτοι. Συγκεκριμένα, κατά ειδικότητα υπήρχαν 7 Χειρουργοί, 26 Παθολόγοι, 2 Γυναικολόγοι, 3 Μικροβιολόγοι, 1 Οφθαλμίατρος, 1 Ωτορινολαρυγγολόγος, 1 Υγιεινολόγος, 1 Παθολογοανατόμος και 1 Φυματιολόγος.
Οι Οδοντίατροι ήταν 4. Οι 3 ήταν εθελοντές και 1 επιστρατευμένος. Οδοντοτεχνίτης 1 εθελοντής.
Φαρμακοποιός 1 επιστρατευμένος. Πρακτικοί φαρμακοποιοί 6. Οι 4 Εθελοντές και οι 2 ήταν επιστρατευμένοι.
Φοιτητές Ιατρικής: 12. Οι 5 ήταν εθελοντές και οι 7 επιστρατευμένοι ή αιχμάλωτοι. 1 Οδοντοτεχνίτης εθελοντής.
Νοσοκόμοι υπηρετούσαν σε όλους τους λόχους, στα τάγματα και στα νοσοκομεία. Οι νοσοκόμοι σε πολύ μεγάλη πλειονότητα ήταν γυναίκες.
Εκπαίδευση: Λειτούργησαν δυο σειρές της Σχολής Μεσαίων Υγειονομικών Στελεχών με τρίμηνη εκπαίδευση η καθεμία. Αποφοίτησαν 132 Ανθυπολοχαγοί. 57 από την Α’ σειρά και 75 από τη Β’ σειρά.
Λειτούργησαν σχολές νοσοκόμων εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης σε όλες τις Μεραρχίες. Στο Βίτσι λειτούργησαν 6 σειρές νοσοκόμων.
Γιατροί υπήρχαν σε όλες τις Μεραρχίες του ΔΣΕ. Στις Ταξιαρχίες λίγοι ήταν οι γιατροί και εκεί που δεν υπήρχαν, αναπλήρωναν το κενό οι φοιτητές Ιατρικής και οι Αξιωματικοί της Σχολής Μεσαίων Υγειονομικών Στελεχών.
Ολη η περιοχή του Βίτσι που βρισκόταν δυτικά της οριοθετημένης γραμμής από τα βουνά Μπέλλα-Βόντα, κορυφή Βίτσι, Μπίκοβικ, Μάλι-Μάδι μέχρι τα αλβανικά σύνορα, από τις αρχές καλοκαιριού του 1947 ήταν υπό τον απόλυτο έλεγχο του ΔΣΕ. Για δυο χρόνια είχε εγκατασταθεί η Λαϊκή Εξουσία σε 41 χωριά.
Στην περιοχή της Πρέσπας ήταν 16 χωριά. Από αυτά στη Σφήκα υπήρχαν 69 οικογένειες και 259 κάτοικοι. Στο Τύρνοβο 66 οικογένειες και 273 κάτοικοι. Στο Τρίγωνο 86 οικογένειες και 490 κάτοικοι. Στο Πισοδέρι 63 οικογένειες και 203 κάτοικοι. Στο Ανταρτικό 128 οικογένειες. Στις Καρυές 83 οικογένειες και 267 κάτοικοι.3
Στην περιοχή στο Βίτσι ιδρύθηκαν Στρατιωτικά Νοσοκομεία του ΔΣΕ και Λαϊκά Νοσοκομεία. Στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία νοσηλεύονταν τραυματίες και παθολογικά άρρωστοι μαχητές του ΔΣΕ. Στα Λαϊκά Νοσοκομεία νοσηλεύονταν πολίτες παθολογικά άρρωστοι από την ελεύθερη περιοχή του Βίτσι που ήταν υπό την κυριαρχία του ΔΣΕ.
Λαϊκό Νοσοκομείο με 20 κρεβάτια λειτούργησε από τις 5 Φλεβάρη 1948 στο χωριό Τρίγωνο Φλώρινας. Στην ελεύθερη περιοχή της Καστοριάς από το Επαρχιακό Συμβούλιο ιδρύθηκε Λαϊκό Νοσοκομείο.
* * *
Στρατιωτικά Νοσοκομεία του ΔΣΕ κατά χρονολογική σειρά στην περιοχή της Πρέσπας λειτούργησαν: Στα χωριά Βροντερό και Πυξός μέχρι αρχές Δεκέμβρη του 1947, στους Ψαράδες από τον Νοέμβρη του 1947 μέχρι αρχές Ιούνη του 1948. Πάλι στον Πυξό αρχές Ιούνη 1948. Στο Βροντερό από το τέλος Ιούνη 1948 μέχρι τον Ιούνη του 1949. Στη συνέχεια για πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, τον Ιούνη του 1949 το νοσοκομείο μετακινήθηκε σε αμπριά έξω από το χωριό Βροντερό. Τελικά από 8 Ιούλη μέχρι 14 Αυγούστου 1949 βρήκε ασφαλή εγκατάσταση μέσα σε μια μεγάλη σπηλιά που βρίσκεται στη χαράδρα που οδηγεί προς το ερειπωμένο παραλίμνιο χωριό της μικρής Πρέσπας, το Αγκαθωτό. Σήμερα η σπηλιά ονομάζεται «Σπηλιά του Κόκκαλη» προς τιμήν του κομμουνιστή επιστήμονα, καθηγητή της χειρουργικής Πέτρου Κόκκαλη.
Στο Βροντερό στα περίπου 60 σπίτια του χωριού εγκαταστάθηκαν εκατοντάδες άτομα, το ιατρικό, νοσηλευτικό, τεχνικό προσωπικό, η φρουρά, οι τραυματίες και οι άρρωστοι του ΔΣΕ. Υπήρχαν περίοδοι που οι τραυματίες μαζί με το προσωπικό του νοσοκομείου έφταναν πάνω από 600 άτομα.
Σε μία τοποθεσία κοντά και πάνω από τον μύλο του Τύρνοβου τον Οκτώβρη του 1948 άρχισαν οι εργασίες για την κατασκευή του Συγκροτήματος Υγειονομικών Υπηρεσιών Βίτσι. Αυτό περιελάμβανε τα Χειρουργεία, τις μόνιμες και κινητές Χειρουργικές Ομάδες, το Τάγμα Τραυματιοφορέων κ.λπ.
Στην περιοχή του Γράμμου στη βορειοανατολική πλευρά του υψώματος Σκάλα από τις αρχές Μάη του 1948 άρχισε να οικοδομείται μια σύγχρονη Νοσοκομειούπολη για τα δεδομένα της εποχής εκείνης. Η έκτασή της κάλυπτε μια περίμετρο 1.500 μέτρα.
Σε υψόμετρο 1.400 μέτρα, μέσα σε ένα πυκνό δάσος με πανύψηλα πεύκα και έλατα κατασκευάστηκαν οι καλύβες που νοσήλευσαν 5.000 τραυματίες της μεγάλης μάχης του Γράμμου που έγινε από τις 14 Ιούνη 1948 μέχρι τις πρωινές ώρες της 21ης Αυγούστου 1949.
Η οικοδόμηση και η λειτουργία του νοσοκομείου της Σκάλας υπήρξε μια ασύλληπτα μεγαλειώδης δημιουργία του ΚΚΕ και του ΔΣΕ. Ξεκίνησε από το τίποτα και μέσα σε ενάμιση μήνα οικοδομήθηκε.4
Υγειονομική Υπηρεσία λειτούργησε σε όλα τα Αρχηγεία Περιοχών και στις Μεραρχίες του ΔΣΕ. Σε Θεσσαλία, Ρούμελη, Πελοπόννησο, Ηπειρο, Κεντρική, Ανατολική Μακεδονία – Θράκη. Στα νησιά Εύβοια, Λέσβο, Σάμο, Κρήτη, Κεφαλονιά την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης την παρείχαν λίγοι γιατροί, νοσοκόμοι, ακόμη και οι ίδιοι οι μαχητές.
* * *
Μια πολύ μικρή αναφορά για τους γιατρούς του ΔΣΕ γίνεται παρακάτω: Από το καλοκαίρι του 1946 άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτοι γιατροί που ήταν εθελοντές στον ΔΣΕ και είχαν προϋπηρεσία στον ΕΛΑΣ και στην Εθνική μας Αντίσταση.
Τον Ιούνη του 1946 ο Κουκουλιός Νίκος (Τιμημένος Νεκρός του ΔΣΕ) ήταν ο πρώτος γιατρός που κατατάχτηκε στον ΔΣΕ, στα τμήματα του Αρχηγείου Θεσσαλίας του ΔΣΕ. Εναν μήνα αργότερα, τον Ιούλη του 1946 ο Δαδαλιάρης Βασίλης κατατάχτηκε στο περιφερειακό Αρχηγείο Χασίων του Αρχηγείου Θεσσαλίας. Ο Νεδέλκος Γεώργιος στις 24-10-1946 επιστρέφοντας από το Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας εντάχθηκε στο Αρχηγείο Βίτσι του ΔΣΕ. Ο Λαζαρίδης Κώστας κατατάχτηκε στις 15 Νοέμβρη του 1946 στο περιφερειακό Αρχηγείο Δράμας του ΔΣΕ.
Τέλη φθινόπωρου του 1946 κατατάχτηκε ο Μιχάλης Ορφανός στα τμήματα της Δυτικής Θεσσαλίας στην περιοχή των Αγράφων. Ο Γρίβας Δημοσθένης (Τιμημένος Νεκρός του ΔΣΕ) τέλος 1946 με αρχές 1947 κατατάσσεται στο Αρχηγείο Αγράφων. Με το ξεκίνημα του ένοπλου ταξικού αγώνα στην Πελοπόννησο ο Νίκος Μάστορης κατατάχτηκε στο Αρχηγείο Πάρνωνα. Ο Στέργιος Αντάρας από τους πρώτους γιατρούς που εντάσσεται στα αντάρτικα τμήματα της περιοχής των Αγράφων. Από τον Απρίλη μέχρι το τέλος του 1946 ο ΔΣΕ είχε μόνο 8 γιατρούς.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του ένοπλου ταξικού αγώνα οι γιατροί που πρόσφεραν τις υπηρεσίες στους μαχητές μέσα από τις γραμμές του ΔΣΕ ήταν περίπου 80. Γιατροί που υπηρέτησαν από διοικητικές θέσεις στον ΔΣΕ ήταν 6 και όλοι τους ήταν κομμουνιστές
Για να καταλάβουμε την αριθμητική υπεροχή του αστικού στρατού σε γιατρούς σε σχέση με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, έχει ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τον αριθμό των γιατρών που υπηρετούσαν στον ΔΣΕ με τους γιατρούς που υπηρετούσαν στον αστικό στρατό. Στη σύγκριση μας βοηθάει η έκθεση που συνέταξε το 2ο Γραφείο του κλιμακίου Πάικο – Καϊμακτσαλάν του ΔΣΕ και έχει ημερομηνία 23 Οκτώβρη του 1947. Η έκθεση συντάχτηκε μετά την εξέταση του αιχμάλωτου έφεδρου Ανθυπιάτρου του αστικού στρατού Παναγιώτη Πετρόπουλου, όπου αναφέρεται:
«Σύνολο ιατρών Κυβερνητικού στρατού 540 μόνιμοι, 420 έφεδροι, ο αριθμός αυτός θεωρείται ανεπαρκής. Ολοι οι έφεδροι γιατροί έχουν διατεθεί στις μάχιμες μονάδες μέχρι τάγμα εκτός ορισμένων ειδικοτήτων (χειρουργών) που μένουν στα κέντρα. Από τους 540 μόνιμους σε μάχιμες μονάδες ανήκουν μόνο 14 ενώ οι υπόλοιποι στα μετόπισθεν και χρησιμοποιούνται σε διάφορες υπηρεσίες».5
Από τα ανωτέρω φαίνεται ότι τον Οκτώβρη του 1947 ο αστικός στρατός είχε στη διάθεσή του περισσότερους από 960 μόνιμους και έφεδρους γιατρούς. Σε αντίθεση με τον ΔΣΕ, που είχε πάνω – κάτω 20 γιατρούς που υπηρετούσαν σε όλη την ελληνική επικράτεια.
* * *
Πολλοί από τους γιατρούς του ΔΣΕ δεν γνώριζαν τι θα πει κούραση. Υπήρχαν φορές που μέρα – νύχτα χειρουργούσαν ασταμάτητα και με αυτοθυσία ασκούσαν το λειτούργημά τους. Οπως αναφέρει ο Επαμεινώνδας Σακελλαρίου, Διευθυντής της Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ, «έκαναν το παν να πάρουν μέσα από του χάρου τα δόντια τους ήρωες τραυματίες του ΔΣΕ για να τους σώσουν».
Η ζωή και η δράση των γιατρών του ΔΣΕ κατέχουν μια σελίδα στην Ιστορία της ταξικής πάλης στην πατρίδα μας. Η προσφορά τους αποτελεί παρακαταθήκη στην εξάσκηση της ιατρικής επιστήμης. Ιδιαίτερα των νέων γιατρών. Να αγωνίζονται με τον λαό μας με επικεφαλής το ΚΚΕ για έναν καλύτερο κόσμο. Να μη δειλιάσουν να συγκρουστούν με τον ταξικό εχθρό για την πραγματοποίηση των μεγάλων ιδανικών της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού μας.
Μια κατηγορία γιατρών που πρέπει να αναφερθεί είναι οι ξένοι γιατροί που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στον ΔΣΕ. Ηταν 5 γιατροί εθελοντές που σταλθήκαν από τις κυβερνήσεις της ΛΔ Βουλγαρίας, ΛΔ Ουγγαρίας, ΛΔ Πολωνίας και ήρθαν στις περιοχές Βίτσι – Γράμμου για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους τραυματίες και άρρωστους μαχητές του ΔΣΕ.
Από τις παραπάνω Λαϊκές Δημοκρατίες ήρθαν στα νοσοκομεία της ΛΔ Αλβανίας 8 γιατροί. Ολοι οι διεθνιστές γιατροί που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους ήρθαν με μυστική αποστολή και ήταν γνωστοί με ψευδώνυμα.
Πολλοί μελετητές την οικοδόμηση της Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ την χαρακτήρισαν «θαύμα» και δεν είχαν άδικο. Πώς ήταν δυνατό με τόσα λίγα μέσα και από το τίποτα να δημιουργηθεί και να αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό και πολύπλευρα η Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ; Πολλοί μαχητές τραυματίστηκαν μέχρι και δέκα φορές και όλοι τους με ανεβασμένο ηθικό γύρισαν στα τμήματά τους για να πάρουν μέρος στις μάχες.
Η Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ εκπλήρωσε πέρα για πέρα την αποστολή της και τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε, που ήταν η σωτηρία των τραυματισμένων και άρρωστων μαχητών. Αποτέλεσε όρο για τη διεξαγωγή του ένοπλου αγώνα του ΔΣΕ. Εδειξε στους κατοίκους των περιοχών οι οποίες βρίσκονταν υπό τον ΔΣΕ, έστω αχνά, μια πλευρά της εργατικής εξουσίας σε περίπτωση επικράτησής της στην Ελλάδα. Υπήρξε εν γένει ένα κεφάλαιο του τρίχρονου ένοπλου ταξικού αγώνα 1946-1949.
Παραπομπές:
1. Αρχείο ΚΕ του ΚΚΕ. Αριθμός Εγγράφου 404666.
2. Αρχείο ΚΕ του ΚΚΕ. Αριθμός Εγγράφου 404666
3. Αρχείο ΚΕ του ΚΚΕ. Αριθμός Εγγράφου 221654.
4. Το νοσοκομείο ανακαλύφθηκε και μέχρι τον Ιούνη του 2025 έχουν βρεθεί 36 θάλαμοι. Δεκάδες κομμουνιστές πήραν μέρος στις εργασίες αποκάλυψης και ανάδειξής του. Πρόσφατα, βρέθηκε ο καταρράκτης στον οποίο είχε τοποθετηθεί η ηλεκτρογεννήτρια για την παραγωγή ηλεκτρισμού στο νοσοκομείο, ενώ οι πετρόχτιστοι τοίχοι ήταν τα μαγειρεία και τα πλυντήρια του νοσοκομείου. Βορειότερα από το βόρειο τμήμα της Νοσοκομειούπολης αποκαλύφθηκε σε όλη την έκτασή του το νεκροταφείο. Βλ. «Ριζοσπάστης» 14-15 Ιούνη 2025.
5. Αρχείο ΚΕ του ΚΚΕ. Αριθμός Εγγράφου 8654
Γεώργιος ΖΕΛΙΛΙΔΗΣ
Γιατρός
Πηγή : Ριζοσπάστης 23 – 24 / 5 – 2026
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Είκοσι ένα χρόνια δίχως τον σύντροφο Χαρίλαο Φλωράκη
Είκοσι ένα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το φευγιό του συντρόφου Χαρίλαου Φλωράκη (Καπετάν Γιώτη), στις 22 Μάη 2005.
Η ζωή του ήταν άρρηκτα δεμένη με το Κόμμα και την πρωτοπόρα δράση στο πεδίο της ταξικής πάλης, εκεί όπου τελικά κρίνονται όλα. Ο Χαρίλαος Φλωράκης έμεινε προσηλωμένος στο δίκιο του λαού και πάλεψε γι’ αυτό με κάθε μέσο και σε όλες τις συνθήκες: Μέσα από τις γραμμές του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος, στον ένοπλο αγώνα της ΕΑΜικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού, στον αγώνα μέσα από τις φυλακές και τις εξορίες, αλλά και στη συνέχεια, στις συνθήκες της νόμιμης δράσης του Κόμματος.
Ολη η ζωή του ταυτίστηκε με την πορεία του ΚΚΕ, το οποίο υπηρέτησε επί 76 ολόκληρα χρόνια. Ο Χαρίλαος Φλωράκης γεννήθηκε στις 20 Ιούλη 1914 στο χωριό Παλιοζογλώπι του δήμου Ιτάμου, στα Αγραφα της Καρδίτσας. Το 1929 γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ. Το 1933 μπαίνει στη Σχολή Τηλεγραφητών των ΤΤΤ (Τηλεγραφίας – Ταχυδρομείων – Τηλεφωνίας). Οντας σπουδαστής προκηρύσσεται η μεγάλη απεργία των «Τριατατικών».
Το 1934 προσλαμβάνεται ως τηλεγραφητής στην ΤΤΤ. Μετά την κήρυξη του πολέμου, ο Χαρίλαος στέλνεται στο μέτωπο. Τη νύχτα της 27ης προς 28η Οκτώβρη είναι βάρδια στο κεντρικό τηλεγραφείο. Από τις μηχανές που δούλευε πέρασαν τα πρώτα τηλεγραφήματα για την κήρυξη του πολέμου. Την επομένη το πρωί κατετάγη μαζί με τα δύο του αδέλφια.
Στις αρχές του Ιούνη του 1941 γίνεται μέλος του ΚΚΕ, τον Μάη του 1942 περνάει στην παρανομία και τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους ανεβαίνει στο βουνό. Το 1943 – 1945 αναλαμβάνει διαδοχικά λοχαγός και ταγματάρχης του ΕΛΑΣ, παίρνει μέρος στον Δεκέμβρη του 1944 και τον Οκτώβρη του 1945 συλλαμβάνεται.
Τον Γενάρη του 1946 αμνηστεύεται από την κυβέρνηση Σοφούλη και τον Δεκέμβρη ανεβαίνει στο βουνό, στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Την άνοιξη του 1949 αναδεικνύεται αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ και στη συνέχεια τακτικό μέλος της ΚΕ του Κόμματος. Τον Σεπτέμβρη περνάει στην ΕΣΣΔ, όπου φοιτά και ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε.
Στις 5 Απρίλη 1954 επιστρέφει παράνομα στην Ελλάδα. Συλλαμβάνεται στις 27 Ιούλη, ενώ τον Μάη του 1960 ξεκινά έπειτα από αρκετές αναβολές η μεγάλη δίκη του στο στρατοδικείο. Στις 20 Απρίλη 1966 αποφυλακίζεται με όρους. Συλλαμβάνεται και πάλι, ανήμερα του απριλιανού πραξικοπήματος, και εξορίζεται μέχρι και την άνοιξη του 1971.
Μετά τη διάσπαση του Κόμματος το 1968, ο Χαρίλαος συμμετέχει και συμβάλλει αποφασιστικά στη μάχη για την επικράτηση των Αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας. Τον Ιούνη του 1972, η 16η Ολομέλεια τον εκλέγει μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στη 17η Ολομέλεια, τον Δεκέμβρη, εκλέγεται Α’ Γραμματέας της ΚΕ του Κόμματος.
Στο 9ο Συνέδριο του Κόμματος το 1973 επανεκλέγεται Α’ Γραμματέας της ΚΕ. Τον Αύγουστο του 1974, πριν από τη νομιμοποίηση του Κόμματος, έρχεται στην Ελλάδα. Στο 10ο Συνέδριο του Κόμματος (1978), στο 11ο (1982) και στο 12ο (1987) επανεκλέγεται ΓΓ της ΚΕ, μέχρι τον Ιούλη του 1989, οπότε σε Ολομέλεια της ΚΕ εκλέγεται Πρόεδρος της ΚΕ του ΚΚΕ.
Η χρονιά εκείνη ήταν γεμάτη από γεγονότα και σημαντικές εξελίξεις, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και σε διεθνές επίπεδο. Οι εξελίξεις στις σοσιαλιστικές χώρες αποκτούν δραματικό χαρακτήρα, καθώς κορυφώνεται η αντεπανάσταση.
Τον Φλεβάρη του 1991 πραγματοποιείται το 13ο Συνέδριο, που οδήγησε στην κορύφωση της εσωκομματικής κρίσης με τη διάσπαση του Κόμματος τον Ιούλη του ίδιου χρόνου, οπότε αποχώρησε η φραξιονιστική ομάδα που επιδίωκε τη διάλυση του ΚΚΕ μέσα στον ΣΥΝ. Ο ρόλος του Χαρίλαου υπήρξε αποφασιστικός απέναντι στην προσπάθεια διάλυσης και σοσιαλδημοκρατικοποίησης του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια συνέβαλε στην πορεία ανασυγκρότησής του.
Στο 14ο Συνέδριο (Δεκέμβρης του 1991) το Κόμμα ανασυγκροτείται και καταφέρνει να σταθεί όρθιο. Ο Χαρίλαος εκλέγεται επίτιμος Πρόεδρος του Κόμματος. Ολα τα χρόνια που ακολούθησαν, και μέχρι τον θάνατό του, ο Χαρίλαος Φλωράκης ήταν παρών στους αγώνες του λαού και στη δράση του Κόμματος.
Οπως σημείωνε η ΚΕ του ΚΚΕ στην Ανακοίνωση για τον θάνατό του, «η κομματική – πολιτική δράση του σ. Χαρίλαου Φλωράκη δεν γνώρισε διαλείμματα. Γνώρισε μόνο φουρτούνες και μεγάλες δυσκολίες. Τις αντιμετώπισε όλες με παλικαριά και με αισιοδοξία, με την πηγαία θυμοσοφία του και με την αποφασιστικότητα του κομμουνιστή, που έχει πλήρη συναίσθηση της αποστολής του και της σκληρότητας που χαρακτηρίζει την ταξική πάλη. Τις αντιμετώπισε δίνοντας όλες τις δυνάμεις του και βγαίνοντας ηθικά νικητής. Οπως τόσοι και τόσες από τους χιλιάδες κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, που δεν λογάριασαν και διέθεσαν τη ζωή τους απλόχερα, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες».
21 χρόνια μετά εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τις παρακαταθήκες της ατρόμητης δρακογενιάς του συντρόφου Χαρίλαου, τιμάμε τέτοιους αγωνιστές του λαού και του Κόμματός μας κάθε μέρα, με τις επιλογές και τον αγώνα μας, κόντρα σε κάθε δυσκολία και τραβώντας πάντα μπροστά. Οπως τόσοι και τόσες από τους χιλιάδες κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, που δεν λογάριασαν και διέθεσαν τη ζωή τους απλόχερα, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες».
21 χρόνια μετά εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τις παρακαταθήκες της ατρόμητης δρακογενιάς του συντρόφου Χαρίλαου, τιμάμε τέτοιους αγωνιστές του λαού και του Κόμματός μας κάθε μέρα, με τις επιλογές και τον αγώνα μας, κόντρα σε κάθε δυσκολία και τραβώντας πάντα μπροστά.
Εξοπλισμένοι με τις Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου του Κόμματος καταθέτουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ανταποκριθούμε για «ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό» αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η σπορά, που έριξαν οι παλιότεροι σύντροφοί μας, είναι βαθιά, τίμια και δυνατή. Κάρπισε και θα καρπίζει.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 23 – 5 – 2026
1741
Γεννιέται ο Αντρέα Λουκέσι (Andrea Luca Luchesi), Ιταλός συνθέτης.
Το 1771 μετακόμισε στη Βόννη και το 1774 διορίστηκε υπεύθυνος για τη μουσική παραγωγή της περιβόητης ορχήστρας της Βόννης. Ως τέτοιος ήταν μαέστρος του νεαρού Ludwig van Beethoven.
Ο Luchesi φαίνεται να ήταν γόνιμος συνθέτης, αλλά τα περισσότερα από τα έργα του έχουν χαθεί ή αποδίδονται σε άλλους συνθέτες.
1829
O Κίριλ Ντέμιαν (Cyrill Demian) λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ακορντεόν στη Βιέννη της Αυστριακής αυτοκρατορίας.
1868
Πεθαίνει ο Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης, γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε και πρωθυπουργός (26/5/1862 – 11/10/1862).
1875
Ξεκινά τις εργασίες του στην Γκότα το ιδρυτικό Συνέδριο του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Γερμανίας (23-26/5/1875). Το κόμμα προήλθε από την ενοποίηση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Γερμανίας, με ηγέτες τον Μπέμπελ και τον Β. Λίμπκνεχτ, και της Γενικής Γερμανικής Εργατικής Ένωσης (οπορτουνιστικό κόμμα, λασαλικό), με ηγέτες τον Χάζενκλεβερ και τον Τέλκε.
Για να ενωθούν, έπρεπε να επεξεργαστούν κοινό Πρόγραμμα του Κόμματος. Προηγουμένως, έδωσαν το Πρόγραμμα στον Μαρξ για παρατηρήσεις, οι οποίες συνοψίστηκαν στο έργο «Κριτική του Προγράμματος της Γκότα». Το Πρόγραμμα, βεβαίως, ήταν οπορτουνιστικό σε ζητήματα, όπως η εργατική τάξη ως επαναστατική τάξη, τα μεσαία στρώματα και η σχέση τους με τις άλλες τάξεις, οι σκοποί της πάλης του κόμματος και το κράτος, η πρώτη κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, η οικοδόμησή της και η διανομή του κοινωνικού προϊόντος που παράγεται σ’ αυτήν τη φάση, ο διεθνισμός, και άλλα ζητήματα, αποκαλύπτοντας πόσο αυστηρά ο Μαρξ αντιμετώπιζε θεωρητικά ζητήματα (ήταν ανυποχώρητος σε ζητήματα αρχών), προκειμένου να είναι αποτελεσματική η δράση του Κόμματος. Δίνει, ταυτόχρονα, ένα πρώτο δείγμα της αντίληψής του για την πάλη στις συνθήκες καπιταλισμού, αλλά και για την ουσία του κράτους της εργατικής τάξης, και την οικονομία στην πρώτη κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας.
1906
Πεθαίνει ο Νορβηγός δραματικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και ποιητής Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen).
Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας.
Από τα πιο γνωστά του έργα είναι “Νόρμα ή ο έρωτας ενός πολιτικού”, “Το κουκλόσπιτο”, “Η αγριόπαπια”, “Έντα Γκάμπλερ”, “Ο αρχιμάστορας Σόλνες” κα.
1911
Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου στα πλαίσια του αστικού εκσυγχρονισμού.
Οι σημαντικότερες μεταβολές που επέφερε η αναθεώρηση του 1911 ήταν η ενίσχυση των ατομικών ελευθεριών και του κράτους δικαίου, και ο γενικότερος εκσυγχρονισμός των θεσμών.
Οι σημαντικότερες αλλαγές σε σχέση με το Σύνταγμα του 1864 στο επίπεδο της προστασίας των ατομικών ελευθεριών ήταν η ενίσχυση της προστασίας της προσωπικής ασφάλειας, η μείωση από το 30ό στο 25ο του ορίου ηλικίας των εκλόγιμων βουλευτών, η φορολογική ισότητα, το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και του απαραβιάστου της κατοικίας.
Ταυτοχρόνως, αναβαθμίσθηκε ο ρόλος της Βουλής, ενισχύθηκαν οι εγγυήσεις της δικαστικής ανεξαρτησίας, επανιδρύθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας και ανατέθηκε ο έλεγχος του κύρους των βουλευτικών εκλογών σε ειδικό δικαστήριο, το Εκλογοδικείο, καθιερώθηκαν για πρώτη φορά η υποχρεωτική και δωρεάν στοιχειώδης εκπαίδευση, η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και, τέλος, προβλέφθηκε απλούστερη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος.
1920
Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση της Ινδονησίας μετασχηματίζεται σε Κομμουνιστικό Κόμμα. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδονησίας υπήρξε το πρώτο ΚΚ από την Ασιατική ήπειρο που έγινε μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
1924
Συνέρχεται το 13ο Συνέδριο του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκων), το πρώτο Συνέδριο χωρίς τον Β. Ι. Λένιν, ο οποίος είχε πεθάνει στις 21 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου.
Μεταξύ άλλων, το Συνέδριο επικύρωσε την απόφαση της 13ης κομματικής Συνδιάσκεψης που καταδίκαζε τον τροτσκισμό σαν μικροαστική παρέκκλιση και εξουσιοδοτούσε την Κεντρική Επιτροπή να προστατεύσει σταθερά και αποφασιστικά την ενότητα του Κόμματος. Γενικός Γραμματέας της ΚΕ επανεκλέχθηκε ο Ι. Β. Στάλιν.
1925
Γεννιέται η Ζωρζ Σαρρή, Ελληνίδα συγγραφέας και ηθοποιός. Στα χρόνια της κατοχής σπούδασε στη δραματική σχολή του Δημήτρη Ροντήρη. Διωκόμενη, λόγω της ένταξή της στην ΕΠΟΝ και τη συμμετοχή της στις μάχες του Δεκέμβρη του 1944, όπου τραυματίστηκε σοβαρά – παραλίγο να χάσει ένα πόδι και ένα χέρι – το 1947 αναγκάστηκε να διαφύγει στο Παρίσι. Εκεί σπούδασε υποκριτική στη σχολή του Σαρλ Ντυλέν, αργότερα εργάστηκε στο θέατρο σαν ηθοποιός και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μάρκελο Καρακώστα, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1962 εντάχθηκε στο θίασο του Δημήτρη Ροντήρη, που περιόδευε στο εξωτερικό με παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας. Ακολούθησαν και άλλες συνεργασίες της στο θέατρο και στον κινηματογράφο.
Στην παιδική λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1969, με το μυθιστόρημα για εφήβους «Ο θησαυρός της Βαγίας». Εκτοτε επιδόθηκε, κυρίως, στο γράψιμο, εμπνεόμενη πρωτίστως από την πολιτικοκοινωνική ιστορία του τόπου μας στον 20ό αιώνα, τα ιδανικά, τους αγώνες και τις περιπέτειες του λαού μας και τις δικές της.
Εξέδωσε 17 μυθιστορήματα («Στενά παπούτσια», «Νινέτ», «Το ψέμα», «Οι νικητές», «Ε. Π.», «Ο χορός της ζωής», «Κόκκινη κλωστή δεμένη», κα.), ένα θεατρικό έργο, μια νουβέλα, 10 βιβλία για μικρά παιδιά και πολλές μεταφράσεις της για έργα μεγάλων συγγραφέων (Ιονέσκο, Σιμόν ντε Μποβουάρ, Ιούλιος Βερν, Ανρύ Τρουαγιά, κ.ά). Διακρίθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (1994), με το βραβείο του «Κύκλου Παιδικού Βιβλίου» (1999) και με την υποψηφιότητά της για το Διεθνές Βραβείο «Χανς Αντερσεν».
Έπαιξε στις ταινίες «Τελευταίο ψέμα» (Μ. Κακογιάννη), «Ο άνθρωπος του τρένου» (Ντ. Δημόπουλου), «Φαίδρα» (Ζ. Ντασσέν), «Εγκλημα στα παρασκήνια» (Ντ. Κατσουρίδη), «Γενέθλια πόλη» (Τ. Παπαγιαννίδη), «Happy day» και «Ελευθέριος Βενιζέλος» (Π. Βούλγαρη).
Πηγή: Ριζοσπάστης
1941
Καθώς η Μάχη της Κρήτης συνεχίζεται, ο Βασιλιάς Γεώργιος Β’ και η Ελληνική Κυβέρνηση φεύγουν από το νησί και μεταβαίνουν στην Αίγυπτο.
1949
Ιδρύεται η Δυτική Γερμανία και τίθεται σε ισχύ ο Βασικός Νόμος για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ, Μ. Βρετανία και Γαλλία, φοβούμενες την επίδραση της ΕΣΣΔ και των Σοσιαλιστικών ιδεών στους λαούς της δυτικής Ευρώπης, προχωρούν στην ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Ήταν μονομερής ενέργεια παραβιάζοντας τις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης του Πότσδαμ. Με το σχέδιο Μάρσαλ ενισχύθηκαν τα γερμανικά μονοπώλια, ενώ σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο αξιοποιήθηκαν πρώην ναζί, ακόμα και καταδικασθέντες κατά τη Δίκη της Νυρεμβέργης!
1966
Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύσσει τη Βρετανία ο πρωθυπουργός των Εργατικών Χάρολντ Ουίλσον (Harold Wilson), καθώς η απεργία των ναυτεργατών βρίσκεται ήδη μια βδομάδα σε εξέλιξη.
Πρόκειται για την πρώτη απεργία των Βρετανών ναυτεργατών από το 1911. Τα βασικά αιτήματα της απεργίας ήταν η μείωση των ωρών εργασίας και η αύξηση των μισθών. Ο Ουίλσον κατηγόρησε τους απεργούς, πως καθοδηγούνταν από κομμουνιστές και πως στόχος τους ήταν η πτώση της κυβέρνησής του. Μετά την κήρυξη έκτακτης ανάγκης η απεργία λύθηκε την 1η Ιούνη και αφού είχε επέλθει ορισμένος συμβιβασμός με τους πλοιοκτήτες στο θέμα των μισθών.
1967
Με γράμμα του προς την Κομματική Οργάνωση (μ.λ.) Τασκένδης ο Νίκος Ζαχαριάδης εκφράζει την αντίθεσή του με την πολιτική του Κ.Κ. Κίνας.
1974
Σκηνές θρησκευτικού φανατισμού έξω από τα δικαστήρια. Δεκάδες οπαδοί του μητροπολίτη Φλώρινας Καντιώτη εκδηλώνουν τη συμπαράστασή τους σε δικαζόμενο, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της προβολής του έργου «Jesus Christ Superstar» σε κεντρικό κινηματογράφο, εισέβαλε στην αίθουσα, κατέστρεψε την κόπια και επιχείρησε να σπάσει και τη μηχανή προβολής…
1986
Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) μετονομάζεται σε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ).
2006
Αερομαχία στο Αιγαίο. Ένα τουρκικό κι ένα ελληνικό F-16 συγκρούονται κατά τη διάρκεια εμπλοκής πάνω από την Κάρπαθο, με αποτέλεσμα να καταπέσουν αμφότερα στη θάλασσα. Σώος ανασύρεται ο Τούρκος πιλότος, νεκρός ο σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης.
2013
Πεθαίνει ο Ζωρζ Μουστακί (George Moustaki), Γάλλος τραγουδοποιός.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιουσέφ Μουστακί, είχε ελληνοεβραϊκή καταγωγή και γαλλική υπηκοότητα. Οι γονείς του κατάγονταν από την Κέρκυρα.
Στην Αλεξάνδρεια είχαν βιβλιοπωλείο και έρχονταν σε επαφή με πολλές κουλτούρες. Στο σπίτι μιλούσαν κατά κανόνα ιταλικά, μιλούσε αραβικά και οι γονείς του έδωσαν γαλλική παιδεία, βάζοντάς τον σε γαλλικό σχολείο. Δεν απαρνήθηκε τις ελληνικές ρίζες του, αν και δε διδάχθηκε την ελληνική γλώσσα. Ο ίδιος έλεγε για την καταγωγή του: «Είμαι Έλληνας από πατέρα, μητέρα και παππού, με ρίζες στη Μικρά Ασία, τα Ιωάννινα, τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα. Η Αλεξάνδρεια, αν και μου χάρισε τον κοσμοπολιτισμό των Πτολεμαίων, με απομάκρυνε από την ελληνικότητά μου».
Το 1951 πήγε στο Παρίσι. Εντυπωσιάστηκε από τον τραγουδοποιό Ζωρζ Μπρασέν, ο οποίος μάλιστα τον βοήθησε ουσιαστικά, καθώς τον παρουσίασε στο γαλλικό κοινό, που άλλαξε το όνομά του από Γιουσέφ σε Ζωρζ . Τραγούδησε σε πολλές γλώσσες: Γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά, πορτογαλικά, ισπανικά, αγγλικά και αραβικά. Τα εκατοντάδες τραγούδια του έχουν ρομαντικό ύφος και οι στίχοι του είναι ποιητικοί.
Εκτός από τον ίδιο, τα τραγούδια του έχουν τραγουδήσει σπουδαίοι τραγουδιστές και τραγουδίστριες, όπως η Εντίθ Πιαφ, η Δαλιδά, η Μπαρμπαρά, η Μπριζίτ Φοντέν, ο Χέρμπερτ Παγκανί, κ.ά.
Τη δεκαετία του ’60 μετέφρασε στα γαλλικά και τραγούδησε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Το 1970 πρωταγωνίστησε με τον Μίκη Θεοδωράκη στην ταινία μικρού μήκους του Ροβήρου Μανθούλη «Είμαστε δυο», στην οποία τραγουδά, στα γαλλικά, τα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης στη φυλακή.
Πηγή: Ριζοσπάστης
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 24 – 5 – 2026
1543
Πεθαίνει ο Νικόλαος Κοπέρνικος (Nikolaus Kopernikus), ο Πολωνός αστρονόμος, που εισηγήθηκε τη θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος.
1844
O Σάμιουελ Μορς (Samuel Finley Breese Morse) στέλνει το μήνυμα “What hath God wrought” («Τι κατόρθωσε ο Θεός!») από το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών στο βοηθό του στη Βαλτιμόρη (Μέριλαντ), για να εγκαινιάσει την πρώτη τηλεγραφική γραμμή.
1881
Μετά το Συνέδριο του Βερολίνου υπογράφεται η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, με την οποία ενσωματώνεται στην Ελλάδα η Θεσσαλία (εκτός της Ελασσόνας) και η Άρτα.
1886
Λήγει ο αποκλεισμός των ελληνικών παραλίων από τους στόλους της Αγγλίας και της Ρωσίας, που είχε επιβληθεί στις 26 Απριλίου. Αιτία του αποκλεισμού ήταν η άρνηση της κυβέρνησης Θεόδωρου Δηλιγιάννη να διατάξει την αποστράτευση και να σταματήσει τις πολεμικές προετοιμασίες κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
1905
Συγκροτείται το πρώτο σοβιέτ των εργατών στη Ρωσία.
1917
Οι Συμμαχικές δυνάμεις αποκλείουν την Αθήνα.
Ο Γάλλος τέως υπουργός εξωτερικών Σελεστέν Ζονάρ φτάνει στον Πειραιά επικεφαλής του στόλου της Αντάντ, αποβιβάζει αγήματα στην ελληνική πρωτεύουσα, εξορίζει στην Κορσική μέλη της κυβέρνησης και πολλούς βασιλόφρονες πολιτικούς (Ιωάννης Μεταξάς, Δημήτριος Γούναρης, Σπύρος και Σταμάτης Μερκούρης) και απαιτεί την παραίτηση από τον θρόνο του Κωνσταντίνου, που δέχεται να μεταβεί στην Ελβετία.
1933
Σε όλη την Ελλάδα γίνεται καμπάνια αλληλεγγύης προς το γερμανικό προλεταριάτο, που μάχεται κατά του φασισμού και για τη σωτηρία των Δημητρόφ και Τέλμαν.
Ο Γκεόργκι Δημητρόφ (ηγετικό στέλεχος της Κομμουνιστικής Διεθνούς) και ο Ερνστ Τέλμαν (ΓΓ του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος) είχαν συλληφθεί από τους Ναζί στις 9 και 3 του Μάρτη αντίστοιχα.
1936
Συνέρχεται στην Αθήνα το Α’ Πανελλαδικό Συνέδριο φοιτητών και σπουδαστών.
Παίρνουν μέρος 165 αντιπρόσωποι από πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και όλες τις ανώτερες σχολές.
1941
Γεννιέται ο Αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης Μπομπ Ντίλαν (Bob Dylan), καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ρόμπερτ Άλεν Ζίμερμαν (Robert Allen Zimmerman).
Οι οικογένεια του δεν είχε καμία παράδοση στη μουσική.
Ήταν αυτοδίδακτος στο πιάνο, στη φυσαρμόνικα και την κιθάρα.
Όταν το 1961, μετοίκισε στη Νέα Υόρκη, άλλαξε το επώνυμό του σε Ντίλαν, επηρεασμένος από τον Ουαλό ποιητή Ντίλαν Τόμας.
Είδωλό του ήταν ο κομμουνιστής τραγουδοποιός της εργατικής τάξης Γούντι Γκάθρι (Woodrow Wilson ‘Woody’ Guthrie). Ο τελευταίος μάλιστα θα τον χρίσει συνεχιστή του.
Τα τραγούδια του θα γίνουν η «φωνή» της «διαμαρτυρίας» των δεκαετιών ’60 και ’70.
Αργότερα θα πέσει σε τέλμα λόγω της στροφής του στη μεταφυσική και τη θρησκεία απογοητεύοντας το προοδευτικό ακροατήριό του.
1964
Ιδρύεται η Πανελλαδική Ένωση Γυναικών (ΠΕΓ), μέλος της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Οργάνωσης Γυναικών (ΠΔΟΓ).
1966
Οι σιδηροδρομικοί κατεβαίνουν σε απεργία και η κυβέρνηση τους επιστρατεύει.
1968
Η λαϊκή εξέγερση στη Γαλλία διανύει τη «Δεύτερη νύχτα των οδοφραγμάτων».
Το απεργιακό κίνημα κλιμακώνεται. H συμμετοχή των απεργών ξεπερνάει τα 10 εκατομμύρια. Ένας περαστικός κι ένας αστυνομικός είναι οι πρώτοι νεκροί κατά τις διαδηλώσεις εκείνης της ημέρας.
Ο Ντε Γκολ (Charles André Joseph Marie de Gaulle) προκηρύσσει δημοψήφισμα για την παραμονή του ή όχι στην Προεδρία για τις 16 Ιουνίου. Ανακοινώνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ κυβέρνησης και συνδικάτων. Ακολουθούν βίαιες συγκρούσεις στο Παρίσι, στην περιοχή του «Σταθμού της Λιόν».
Ξεσπά φωτιά στο χρηματιστήριο που γρήγορα τίθεται υπό έλεγχο (θα ξανανοίξει στις 7 Ιουνίου). Απολογισμός της ημέρας: 456 τραυματίες και 795 συλλήψεις.
1972
Η Ασφάλεια Προαστίων συλλαμβάνει στη Νέα Ιωνία 5 κλωστοϋφαντουργούς εργάτες και εργάτριες με την κατηγορία ότι την παραμονή της Πρωτομαγιάς είχαν κολλήσει στο εργοστάσιο όπου δούλευαν συνθήματα κατά της δικτατορίας και υπέρ των αγώνων της εργατικής τάξης και του ΚΚΕ.
1974
Πεθαίνει ο Αμερικανός συνθέτης και πιανίστας της τζαζ Ντιουκ Έλινγκτον (Edward Kennedy “Duke” Ellington).
Το πενταμελές συγκρότημά του «The Washingtonians» αποτελούσε τη μόνιμη ορχήστρα του γνωστού Cotton Club. Παρέμεινε εκεί για ένα διάστημα περίπου τριών ετών, περίοδο κατά την οποία η μεγάλη ορχήστρα του, εξελίχθηκε σε μία από τις δημοφιλέστερες της εποχής.
Συνεργάστηκε με τον Τζον Κολτρέιν (John William Coltrane), τον Τσαρλς Μίνγκους (Charles Mingus), ‘Ελα Φίτζεραλντ (Ella Fitzgerald) καθώς και με τον Κόλμαν Χόκινς (Coleman Randolph Hawkins). Έδωσε συναυλίες σε Γαλλία, Αγγλία, Ολλανδία, Μέση Ανατολή, Ιαπωνία και Σοβιετική Ένωση.
Από τις πιο γνωστές επιτυχίες του ξεχωρίζουν: «It don’t mean a thing», «Take the A Train», «In a sentimental mood» κα.
1975
Στις εκλογές για την ανάδειξη της αιρετής ΕΦΕΕ, η Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Κίνηση (η παράταξη στα πλαίσια της οποίας δρούσε η ΚΝΕ) αναδεικνύεται πρώτη δύναμη.
1976
Τα Συνεργαζόμενα Εργατικά Σωματεία κηρύσσουν 48ωρη πανελλαδική απεργία ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο που προωθούσε η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή (ο περιβόητος Ν.330).
Κατά τη δεύτερη μέρα των κινητοποιήσεων η αστυνομία επιτίθεται με ιδιαίτερη αγριότητα εναντίον των συγκεντρωμένων στο θέατρο «Γκλόρια» οικοδόμων, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός ατόμου και τον τραυματισμό πολλών άλλων.
Ο Ν.330 θα υπερψηφιστεί τελικά στις 27 του μηνός, με τον υπουργό Εργασίας να δηλώνει από το βήμα της Βουλής πως «η κυβέρνηση δεν θα ανεχθεί την…πάλη των τάξεων!» Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αποχωρεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
1981
Διεξάγονται εκλογές στην Κύπρο. Το ΑΚΕΛ κερδίζει τις εκλογές με 32,86%. Ακολουθούν: ΔΗΣΥ 31,85%, ΔΗΚΟ 19,69%
1993
Μετά από εμφύλιο πόλεμο, που διήρκεσε 30 χρόνια, η Ερυθραία αποκτά την ανεξαρτησία της από την Αιθιοπία.
1995
O Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς απορρίπτει την πρόταση να αναγνωρίσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων, που είχαν επιβληθεί από τον ΟΗΕ στη χώρα του.
Αργότερα όμως, στις 14/12/1995 υπογράφεται στο Ντέιτον η συμφωνία «τερματισμού» του πολέμου στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη με «αρχιτέκτονα» τον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. Η συμφωνία συνυπογράφεται απ’ τους τότε ηγέτες της Κροατίας, Βοσνίας και Σερβίας.
Η Βοσνία μετατρέπεται σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και ο λαός στενάζει υπό το βάρος της φτώχειας, της ανέχειας, από τις προσπάθειες ιμπεριαλιστικής πολιτικής χειραγώγησής του τις περιστασιακές κρίσεις αποσταθεροποίησης.
Παράλληλα, ξεκινά στη Χάγη η βιομηχανία «απόδοσης δικαιοσύνης», όχι βεβαίως έναντι των ιμπεριαλιστών, αλλά έναντι των ηττημένων του πολέμου…
1998
Ο Χρυσός Φοίνικας του 51ου Διεθνούς Φεστιβάλ των Κανών απονέμεται στον κορυφαίο Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρο Αγγελόπουλο για την ταινία του «Μία αιωνιότητα, μία ημέρα». Το βραβείο αποτελεί τη μεγαλύτερη διάκριση για τον ελληνικό κινηματογράφο.
2000
Η Ρεάλ Μαδρίτης νικά την Βαλένθια με 3-0 στον ισπανικό τελικό του Champions League και κατακτά τον 8ο ευρωπαϊκό της τίτλο.
2001
Πεθαίνει η πεζογράφος και θεατρική συγγραφέας Μαργαρίτα Λυμπεράκη.
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1945, με το μυθιστόρημα «Τα δέντρα». Ένα χρόνο μετά γράφει το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα «Ψάθινα καπέλα», που μεταφράστηκε στα γαλλικά (1950) και την καθιέρωσε ως συγγραφέα. Στη δεκαετία του ’40 η Μ. Λυμπεράκη εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Από τότε μοίραζε τη ζωή της «σε δυο πατρίδες και δύο σπίτια», και σε δύο γλώσσες, καθώς από το 1952, που στράφηκε στο θέατρο, έγραφε άλλοτε στα ελληνικά και άλλοτε στα γαλλικά, ενώ μετέφραζε πολλά από τα έργα της από τη μια γλώσσα στην άλλη.
Το 1950 έγραψε το επίσης γνωστό μυθιστόρημά της, το «Άλλος Αλέξανδρος», έργο που καταπιάνεται με τον Εμφύλιο και το οποίο μεταφράστηκε στα γαλλικά (1953) και στα αγγλικά (1959).
Από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 και για 30 χρόνια η Λυμπεράκη έγραφε θέατρο. Ανάμεσα στα θεατρικά της είναι «Οι Δαναΐδες», «Η γυναίκα του Κανδαύλη», «Το μυστικό κρεβάτι», «Ο σπαραγμός», «Ζωή» κ.ά. Η συγγραφέας χαρακτήριζε το θεατρικό της έργο «μυθικό». Στα θεατρικά έργα της δεσπόζει ο συμβολισμός, ενώ συνολικότερα με τη γραφή της η Μ. Λυμπεράκη συνέβαλε στην αλλαγή των παραδοσιακών μορφών αφήγησης, τοποθετώντας τη δράση μέσα σε αυτή. Έγραψε, επίσης και τα σενάρια των ταινιών «Μαγική Πόλη» (1955) του Νίκου Κούνδουρου και «Φαίδρα» (1962) του Ζυλλ Ντασσέν. Από τα τελευταία βιβλία της ήταν το ποιητικό «Γυναίκες και άντρες. Τα Λήμνια κακά».
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
Δείτε ακόμα…
Σαν σήμερα 23 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
23 Μαΐ 2026
Σαν σήμερα 22 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
22 Μαΐ 2026
Σαν σήμερα 21 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
Πηγή : ALT.GR
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 25 – 5 – 2026
1834
Οι οπλαρχηγοί επαναστάτες του 1821 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο, κατηγορούμενοι ότι συνωμοτούσαν κατά της αντιβασιλείας του Όθωνα. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Στη συνέχεια, η ποινή τους θα μετατραπεί σε κάθειρξη και θα απελευθερωθούν μόλις ενηλικιωθεί ο Όθωνας, το Μάιο του 1835.
1889
Γεννιέται ο Ρωσοαμερικανός αεροναυπηγός Ιγκόρ Σικόρσκι (Igor Ivanovich Sikorsky), εφευρέτης του ελικοπτέρου.
1919
Ξεκινά τις εργασίες του το 22ο Συνέδριο του Βουλγαρικού Εργατικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (των «στενών»).
Αποφασίζει τη μετονομασία του σε Κομμουνιστικό Κόμμα. Την περίοδο αυτή το ΚΚΒ αριθμεί 25.000 μέλη.
1922
Γεννιέται ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (Enrico Berlinguer), Γενικός Γραμματέας του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (1972-1984).
Ηγήθηκε του αναθεωρητικού ρεύματος του «Ευρωκομουνισμού».
1932
Τέσσερις χιλιάδες εργάτες στο Βόλο πραγματοποιούν συγκέντρωση αλληλεγγύης προς τους απεργούς ναυτεργάτες. Συγκροτείται διαδήλωση, η οποία χτυπιέται από την Αστυνομία.
1935
Ο θρυλικός σπρίντερ και άλτης Τζέσε Όουενς (James Cleveland “Jesse” Owens) σπάει έξι παγκόσμια ρεκόρ σε μία ώρα. Μεταξύ άλλων, γίνεται ο πρώτος άλτης που περνά τα 8 μέτρα στο άλμα εις μήκος, με επίδοση 8,13.
1938
Οι φασίστες του Φράνκο με τη συνδρομή της αεροπορίας της φασιστικής Ιταλίας εξαπολύουν την πρώτη συστηματική αεροπορική επιδρομή σε πόλη.
Στο Αλικάντε, από τον πρωτοφανή βομβαρδισμό δολοφονούνται 313 ανθρώποι.
1944
Γεννιέται ο Γάλλος τραγουδοποιός Πιερ Μπασλέ (Pierre Bachelet).
Απ’ τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι το «Les corons», με θέμα τους ανθρακωρύχους.
1946
Η Υπεριορδανία (κατόπιν Ιορδανία) ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος (έως τότε βρισκόταν υπό βρετανική εντολή).
1947
Ανοίγει το κολαστήριο της Μακρονήσου, ο μεγαλύτερος τόπος μαρτυρίου, φυσικής και ψυχικής εξόντωσης του αστικού κράτους, αλλά και κορυφαίο σύμβολο των αλύγιστων της ταξικής πάλης.
Από τη Μακρόνησο πέρασαν συνολικά πάνω από 100.000 θεωρούμενοι ως «επικίνδυνοι» οπλίτες και αξιωματικοί, καθώς και πολίτες, κομμουνιστές, ΕΑΜίτες ή άνθρωποι που συνδέονταν απλώς με συγγένεια ή υπόνοια με το ΚΚΕ-ΕΑΜ.
1962
Συγκέντρωση 3.000 επιστημόνων και διανοουμένων πραγματοποιείται στο θέατρο «Κεντρικόν» της Αθήνας, με αίτημα δημοκρατικές ελευθερίες.
1969
Από τους 1.179 πολιτικούς κρατουμένους στο Λακκί Λέρου οι 905 εγκρίνουν τις αποφάσεις της 12ης (1968) και της 13ης (1969) Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ.
1979
Αμερικανικό αεροσκάφος «DC-10» συντρίβεται στο Σικάγο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 273 επιβάτες του, στο πλέον πολύνεκρο δυστύχημα των ΗΠΑ.
Τέσσερις μέρες αργότερα, αναστέλλονται όλες οι πτήσεις των αεροπλάνων «DC-10» σε ΗΠΑ και Βρετανία, καθώς οι έρευνες αποκαλύπτουν μοιραίες ατέλειες στη συναρμολόγηση των κινητήρων.
1980
Η Καστοριά κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος, νικώντας στον τελικό τον Ηρακλή με 5-2.
2001
Πεθαίνει ο Κουβανός φωτογράφος Αλμπέρτο Κόρδα (Alberto Korda) (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Αλμπέρτο Ντίας Γκουτιέρες [Alberto Díaz Gutiérrez]), δημιουργός του γνωστότερου πορτρέτου του Τσε Γκεβάρα.
2020
Ο Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλοιντ υποκύπτει στο θανατηφόρο πάτημα του ένστολου δολοφόνου του Ντέρεκ Σόβιν. Τα 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόιντ αποτυπώθηκαν σε βίντεο και έκαναν τον γύρο του κόσμου, δίνοντας το έναυσμα για μια σειρά κινητοποιήσεων που συντάραξαν τις ΗΠΑ και όλο τον κόσμο.
«Δεν μπορώ να αναπνεύσω», τα τελευταία λόγια του Τζόρτζ Φλόιντ έγιναν το σύνθημα χιλιάδων πορειών διαμαρτυρίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ενάντια στην αστυνομική βία και τον συστημικό ρατσισμό. Αιτήματα που παραμένουν ζωντανά και επίκαιρα καθώς παρά τις μεγαλειώδεις -προεκλογικές τότε- δηλώσεις στις ΗΠΑ, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο, οδήγησαν στην καλύτερη περίπτωση στην λήψη ημίμετρων που διαχειρίζονται την κατάσταση, κουκουλώνοντας τις βασικές αιτίες που οδηγούν στην βία και τον ρατσισμό.
Στην Ελλάδα, παρά την πανδημία η ΚΝΕ και το ΚΚΕ, ανέδειξαν τα αίτια της συστημικής βίας και του ρατσισμού, με το σύνθημα «Καπιταλισμός σημαίνει: “Δεν μπορώ να αναπνεύσω”», το οποίο μεταξύ άλλων γράφτηκε σε πανό και τοίχους, σχηματίστηκε έξω από την αμερικανική πρεσβεία και ακούστηκε σε κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα.
2020
Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού ακυρώνονται οι διοργανώσεις μπάσκετ Ευρωλίγκα και Eurocup.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
Σαν σήμερα 26 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
26 Μαΐ 2026
Σαν σήμερα 25 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
25 Μαΐ 2026
Σαν σήμερα 24 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
Σαν σήμερα 23 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
1871
Η Παρισινή Κομμούνα πνίγεται στο αίμα. Η αγριότητα των νικητών ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Σχεδόν 100.000 Παριζιάνοι πλήρωσαν με φυλακή, εξορία, εκτόπιση ή θάνατο. Σ’ ένα τηλεγράφημά του, εκείνων των ημερών, ο Θιέρσος (Πρωθυπουργός της Γαλλίας, πρωταγωνιστής της αντεπανάστασης) ομολογούσε: «Η γη στρώθηκε από τα πτώματά τους και το φρικιαστικό αυτό θέαμα θα χρησιμεύσει για να δοθεί ένα μάθημα». Όντως, το μάθημα δόθηκε. Το προλεταριάτο στο εξής όφειλε να μη δείξει τόσο υπερβολική μεγαλοψυχία απέναντι στους ταξικούς εχθρούς του, όση έδειξε η Κομμούνα στις κυρίαρχες τάξεις της Γαλλίας.
Τα γεγονότα της εποχής εκείνης ανέδειξαν για πρώτη φορά την εργατική τάξη στην εξουσία, έστω και για 72 μέρες, και απέδειξαν, για πρώτη φορά, στην ιστορία της ταξικής πάλης και των επαναστάσεων ότι η εργατική τάξη βρίσκεται στο προσκήνιο των κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων «ως τάξη για τον εαυτό της», χειραφετημένη πολιτικά από την αστική τάξη. Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο Μαρξ στο έργο του «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία», «ήταν η πρώτη επανάσταση με την οποία η εργατική τάξη αναγνωρίστηκε ανοιχτά σαν η μόνη τάξη που ήταν ακόμα ικανή για κοινωνική πρωτοβουλία».
Το ιστορικό έργο της Κομμούνας είναι έργο ζωτικής σημασίας για την ταξική πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, για την ίδια την επανάσταση, για τη θεωρητική μόρφωση και διαπαιδαγώγηση του υποκειμενικού παράγοντα που αντικειμενικά επωμίζεται το καθήκον της εκπλήρωσης της ιστορικής του αποστολής: Να δρα με κάθε μέσο και αποτελεσματικά ώστε να γίνεται ο μοχλός για το νομοτελειακό πέρασμα στην ανώτερη κοινωνική βαθμίδα της ιστορίας, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
1888
Γεννιέται ο Τζίμι Θορπ (Jim Thorpe), ινδιάνος αθλητής του στίβου.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 κατέκτησε χρυσά μετάλλια στο πένταθλο και το δέκαθλο, τα οποία όμως του αφαιρέθηκαν επειδή έπαιξε επαγγελματικό μποξ και του επιστράφηκαν μετά θάνατον, το 1982.
1924
Πεθαίνει ο ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής Ιωάννης Πολέμης.
Μαζί με τον Κωστή Παλαμά και τον Γεώργιο Δροσίνη, ανήκαν στη «γενιά του 1880». Έγραψε κυρίως λυρικά και δραματικά ποιήματα στη δημοτική. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ευαισθησία και καλοσύνη. Ήταν υπερμάχους του δημοτικισμού.
1926
Στην Πορτογαλία εκδηλώνεται πραξικόπημα και εγκαθιδρύεται δικτατορικό καθεστώς.
1937
Πεθαίνει ο Αυστριακός ιατρός και ψυχολόγος Άλφρεντ Άντλερ (Alfred Adler), ιδρυτής της σχολής της ατομικής ψυχολογίας. Υπήρξε συνεργάτης του Φρόιντ αλλά δεν ενστερνίστηκε μεγάλο τμήμα των απόψεών του.
1937
Ο Νέβιλ Τσάμπερλεν (Arthur Neville Chamberlain – Κόμμα των Συντηρητικών) αναλαμβάνει Πρωθυπουργός της Βρετανίας.
Ο Τσάμπερλεν θα πρωταγωνιστήσει στην πολιτική της Βρετανίας απέναντι στη χιτλερική Γερμανία και την «ενθάρρυνση» της επιθετικότητάς της έναντι της Σοβιετικής Ένωσης. Θα παραιτηθεί υπέρ του Ουίνστον Τσόρτσιλ στις 10 Μαΐου του 1940, προκειμένου να σχηματισθεί κυβέρνηση συνασπισμού λόγω του πολέμου.
1940
Ο βασιλιάς Λεοπόλδος (Leopold Filips Karel Albert Meinrad Hubertus Maria Miguel) υπογράφει την παράδοση του Βελγίου στους Γερμανούς, έπειτα από μόλις 18 μέρες εχθροπραξιών και παρά το γεγονός ότι τους Βέλγους είχαν ενισχύσει και στρατεύματα από τη Γαλλία, τη Βρετανία και την Ολλανδία.
1941
Με πρωτοβουλία των κομμουνιστών ιδρύεται στην Αθήνα η οργάνωση της Εθνικής Αλληλεγγύης (ΕΑ).
Η Εθνική Αλληλεγγύη έγινε στα χρόνια της Κατοχής μια από τις μαζικότερες εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις, προσφέροντας μεγάλες υπηρεσίες στην αντίσταση.
1949
Ο ΔΣΕ Κεφαλονιάς μπαίνει στο Αργοστόλι. Τον επόμενο μήνα το νησί κηρύχθηκε «εν πολεμικό συναγερμό», ενώ οι αστικές δυνάμεις ενισχύθηκαν με μονάδες του κυβερνητικού στρατού.
1957
Μεγάλη 24ωρη απεργία σε Αθήνα, Πειραιά, Λαύριο και Ελευσίνα, με αιτήματα «30% αύξηση στα μεροκάματα» και «ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις.»
1987
Ο Ιωάννης Παύλος Β΄ (Karol Józef Wojtyła) γίνεται ο πρώτος πάπας που επισκέπτεται τη Βρετανία μετά το σχίσμα του 1531, το οποίο οδήγησε στην ίδρυση της Αγγλικανικής Εκκλησίας.
1997
Η «17 Νοέμβρη» εκτελεί στον Πειραιά τον εφοπλιστή Κωνσταντίνο Περατικό.
2003
Πεθαίνει ο Βέλγος χημικός Ίλια Πρίγκοζιν, με σημαντικό έργο στο πεδίο της θερμοδυναμικής. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1977.
2014
Πεθαίνει η Μάγια Αγγέλου (Maya Angelou), μια από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της αμερικανικής διανόησης, συγγραφέας, ποιήτρια, ηθοποιός, χορεύτρια, τραγουδίστρια.
Η Μάγια Αγγέλου διατήρησε το ελληνικό επώνυμό της μετά το γάμο της με τον Έλληνα Τος Άγγελος , πρώην ναυτικό, το 1951, με τον οποίο χώρισαν τρία χρόνια αργότερα.
Προσωπική φίλη του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, έδωσε αγώνες κατά του ρατσισμού, ενώ στα βιβλία της αναφερόταν πάντα τόσο στο θέμα του ρατσισμού, όσο και της οικογένειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αν και δεν τελείωσε ποτέ κάποια πανεπιστημιακή σχολή, η Μάγια Αγγέλου κατείχε περισσότερους από 30 επί τιμή πανεπιστημιακούς τίτλους και όλοι την αποκαλούσαν «Δόκτωρ Αγγέλου ». Έχει λάβει αμέτρητες τιμητικές διακρίσεις και έχει επηρεάσει με το έργο και την παρουσία της γενιές και γενιές – κυρίως γυναικών – σε ολόκληρο τον κόσμο.
2020
«Καζάνι» που βράζει από οργή για τα ατέλειωτα θύματα αστυνομικής, ρατσιστικής βίας στις ΗΠΑ είναι η Μινεάπολις.
Για δεύτερο 24ωρο, χιλιάδες διαδηλωτές διαμαρτυρήθηκαν για τη δολοφονία του 46χρονου Αφροαμερικανού άνεργου Τζορτ Φλόιντ.
Διαδηλώσεις έγιναν έξω από το σπίτι του λευκού αστυνομικού που, όπως καταγράφηκε σε βίντεο, πατούσε με το πόδι του επί πέντε λεπτά το σβέρκο του θύματός του. Ο δήμαρχος της Μινεάπολις Τζέικομπ Φρέι ζήτησε, νωρίτερα, από τους εισαγγελείς να ασκήσουν δίωξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση εναντίον του λευκού αστυνομικού που ουσιαστικά προκάλεσε τον θάνατο του Φλόιντ.
Στη διάρκεια των επεισοδίων δεν έλειψαν οι λεηλασίες καταστημάτων και οι βανδαλισμοί στη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκε ένα άτομο. Το θύμα φέρεται πως έπεσε νεκρό πιθανώς από τις σφαίρες ένοπλου καταστηματάρχη.
Διαδηλώσεις έγιναν και στο Λος Άντζελες.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 29 – 5 – 2026
29 – 5 – 1453
Ο Οθωμανικός στρατός καταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη.
Το φθινόπωρο του 1452 η οσμανική Τουρκία αρχίζει να προετοιμάζεται βιαστικά για να κυριεύσει την Κωνσταντινούπολη και κατακτά και τις τελευταίες πόλεις που ανήκουν στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ`.
Στις αρχές Απρίλη του 1453, ο σουλτάνος Μωάμεθ Β` πολιορκεί τη βυζαντινή πρωτεύουσα από στεριά και θάλασσα με μεγάλες δυνάμεις. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ` έχει μόνο 9-10 χιλιάδες πολεμιστές, που από αυτούς οι 4-5 χιλιάδες είναι μισθοφόροι (Γενοβέζοι κ.ά.). Την υπεράσπιση των πιο σπουδαίων οχυρών την αναθέτουν σ’ αυτούς. Οι δυνάμεις του σουλτάνου είναι το λιγότερο 100 χιλιάδες πολεμιστές.
Οι κυβερνήτες της γενοβέζικης αποικίας του Γαλατά, στη βόρεια ακτή του Κεράτιου Κόλπου, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη , ακολουθούν προδοτική πολιτική. Πριν πολιορκηθεί η πόλη, συνεννοούνται με τον Μωάμεθ για τη διατήρηση των εμπορικών τους προνομίων και βοηθάνε κρυφά το σουλτάνο. Έτσι, παρά την επίμονη αντίσταση του πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης, ο τουρκικός στρατός στις 29 Μάη του 1453 την αυγή ορμάει μέσα στην πόλη κι αφού την κυριεύει ύστερα από οδομαχίες, αρχίζει τη σφαγή που κρατάει τρεις μέρες συνέχεια. Η εικόνα της κατεστραμμένης πόλης είναι φοβερή. Όπως περιγράφει ένας αυτόπτης, σε πολλά μέρη, από τα πάρα πολλά πτώματα το έδαφος δε φαινόταν. Εξήντα χιλιάδες περίπου κάτοικοι εξανδραποδίστηκαν και οι μεγαλόπρεποι ναοί και τα ανάκτορα λεηλατήθηκαν και πυρπολήθηκαν. Έτσι καταστράφηκαν και πολλά ωραία μνημεία της τέχνης. Με την πτώση της Κωνσταντινούπολης παύει να υπάρχει και βυζαντινή αυτοκρατορία.
Η καταστροφή του βυζαντινού κράτους δεν οφείλεται μόνο στην κατάκτηση από τον εξωτερικό εχθρό. Σπουδαίο ρόλο στην εξασθένιση και αμέσως ύστερα στην καταστροφή της βυζαντινής αυτοκρατορίας έπαιξαν εσωτερικά αίτια. Τα κυριότερα από τα αίτια αυτά είναι η οικονομική παρακμή του Βυζαντίου και η εξαθλίωση των λαϊκών μαζών, η όξυνση των ταξικών αντιθέσεων στη βυζαντινή κοινωνία και η προδοτική πολιτική μιας σημαντικής μερίδας από τη φεουδαρχική αριστοκρατία, καθώς και η διείσδυση στην αυτοκρατορία ξένων εμπόρων και επιχειρηματιών που υπονόμευσαν την οικονομική της ανάπτυξη.
Η τουρκική κατάκτηση του Βυζαντίου και των άλλων χωρών της Βαλκανικής Χερσονήσου είχε βαθιές και αρνητικές συνέπειες για την τύχη των λαών που κατοικούσαν στις χώρες αυτές. Η ξενική κατάκτηση καθυστέρησε για πολύ καιρό την πιο πέρα οικονομική ανάπτυξη στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, προκάλεσε την παρακμή και την καταστροφή των παραγωγικών τους δυνάμεων και έπνιξε τα βλαστάρια των καινούριων παραγωγικών σχέσεων που είχαν αρχίσει να ξεπετάγονται.
Πηγή: Ριζοσπάστης
1824
Καταστροφή της Κάσου από τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο.
1880
Γεννιέται ο Γερμανός ιστορικός και φιλόσοφος Όσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler), συγγραφέας του έργου «Η Παρακμή της Δύσης», που προτείνει την κυκλική θεωρία για την άνοδο και την πτώση των πολιτισμών.
1912
Υπογράφεται στη Σόφια το Σύμφωνο Συμμαχίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Δημιουργείται η Βαλκανική Συμμαχία (παραμονές Α’ Βαλκανικού Πολέμου). Ο πόλεμος ξέσπασε στις 25 Σεπτέμβρη 1912 όταν το Μαυροβούνιο κήρυξε τον πόλεμο κατά της Τουρκίας.
Λίγες ημέρες πριν, στις 17/9, πραγματοποιήθηκε η σερβική και η βουλγαρική επιστράτευση και την επομένη 18/9 η ελληνική και του Μαυροβουνίου.
Η Ελλάδα, η Σερβία και η Βουλγαρία κήρυξαν επίσημα τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις 4 Οκτώβρη 1912 και την επομένη κήρυξε εκείνη τον πόλεμο εναντίον του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας και της Σερβίας, αλλά όχι και εναντίον της Ελλάδας την οποία πίστευε πως θα αποσπάσει από τη βαλκανική συμμαχία, έστω και την τελευταία στιγμή.
Από την πλευρά της, η Ελληνική αστική τάξη στόχευε στην ολοκλήρωση της εθνικής αγοράς, στη δημιουργία των προϋποθέσεων για το πετυχημένο πέρασμα του ελληνικού καπιταλισμού στο μονοπωλιακό – κρατικομονοπωλιακό στάδιο με την κατάλληλη αναδιοργάνωση της κρατικής μηχανής, στην άνοδο της συμμετοχής του ελληνικού κεφαλαίου στις αποικιοκρατικές δραστηριότητες μέσα στο πλαίσιο της παγκόσμιας αγοράς, με την ενίσχυση του εφοπλιστικού και παροικιακού κεφαλαίου και την ισχυροποίηση των δεσμών με τις θαλάσσιες δυνάμεις, ειδικότερα δε την Αγγλία. Στην ισχυροποίηση των δεσμών του ελληνικού με το ξένο κεφάλαιο.
Πληροφορίες: Ριζοσπάστης
1913
Κάνει πρεμιέρα στο Παρίσι η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης» του Ιγκόρ Στραβίνσκι, προκαλώντας ταραχές. Το ιδιαίτερο ύφος του Στραβίνσκι και η ιδιόμορφη χορογραφία του μπαλέτου προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, τόσο μεταξύ των μουσικών όσο και μεταξύ του κοινού.
Ο Στραβίνσκι φοίτησε σε σχολείο της Πετρούπολης και συνέχισε στη σχολή Γκούρεβιτς και μετά στη Νομική Σχολή από την οποία αποφοίτησε χωρίς να σημειώσει καμιά εξαιρετική επίδοση. Το έργο του έχει βαθιά τις ρίζες του στα δυο παράλληλα ρεύματα του 19ου αιώνα.
Ο δάσκαλός του Ρίμσκι Κόρσακοφ, του έμαθε να εκτιμά την παράδοση του ρώσικου δημοτικού τραγουδιού και τα επιτεύγματα της εθνικής ρωσικής μουσικής, ενώ ο Πιότρ – Ιλιτς Τσαϊκόφσκι, που τόσο θαύμαζε, του μετέδωσε την αγάπη του για τη μουσική της “Δύσης”, καθώς και για τη μουσική μπαλέτου.
1917
Γεννιέται ο Τζον Κένεντι (John F. Kennedy), Πρόεδρος των ΗΠΑ από τον Γενάρη του 1961 μέχρι τη δολοφονία του στο Ντάλας του Τέξας, στις 22 του Νοέμβρη 1963. όταν ασχολούνται οι διάφοροι αστοί ιστορικοί, με τον δολοφονημένο πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζον Κένεντι , τον παρουσιάζουν, ως έναν – τουλάχιστον – προοδευτικό και μεγάλο ηγέτη, υπέρμαχο της παγκόσμιας ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι έπεσε θύμα αυτών ακριβώς των προοδευτικών του ιδεών.
Η αλήθεια, βέβαια, είναι πολύ διαφορετική. Ο Τζον Κένεντι ήταν κι αυτός ένας αυθεντικός εκπρόσωπος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και – ταυτόχρονα με τις όποιες… καινοτομίες έφερε στην αμερικάνικη πολιτική – επέδειξε αξιοζήλευτη συνέπεια στην προώθηση των ανά τον κόσμο ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Η αμερικάνικη επέμβαση στο Βιετνάμ δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα.
Ένα ακόμη προστέθηκε, μετά τον αποχαρακτηρισμό και δημοσιοποίηση διάφορων απόρρητων εγγράφων των αμερικάνικων υπηρεσιών. Σύμφωνα, λοιπόν, με ορισμένα απ’ αυτά, ο Τζον Κένεντι , ως πρόεδρος των ΗΠΑ και ο αδελφός του, Ρόμπερτ, ως γενικός εισαγγελέας, είχαν κάνει σκοπό της ζωής τους την εξόντωση του Φιντέλ Κάστρο. Είχαν δώσει σχετικές εντολές στη ΣΙΑ, η οποία ζήτησε και τη βοήθεια της αμερικάνικης μαφίας, δίνοντας κάποια στιγμή το “συμβόλαιο εκτέλεσης” του Κουβανού ηγέτη στο “νονό” του Σικάγου, Σαν Τζανκάνα, υποσχόμενη ταυτόχρονα και αμοιβή 150.000 δολαρίων. Ο τελευταίος, όμως, ανέλαβε την επιχείρηση… αφιλοκερδώς, επιμένοντας μάλιστα σ’ αυτό, σημειώνεται στα σχετικά έγγραφα.
1918
Η Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή καλεί τους εργάτες και τους αγρότες σε γενική επιστράτευση στον Κόκκινο Στρατό.
1922
Γεννιέται ο κορυφαίος συνθέτης και αρχιτέκτονας Ιάννης Ξενάκης. Ο αρχιτέκτονας, μαθηματικός και προ πάντων στοχαστής Ιάννης Ξενάκης έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο συνθέτης που εισήγαγε πρώτος τον επιστημονικό λογισμό στη μουσική συνθετική διαδικασία.
Στη ζωή του Ιάννη Ξενάκη, πέρα από τη μουσική, καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο αγώνας για ελευθερία, ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη. Εικοσάχρονος φοιτητής έρχεται σ’ επαφή με την μαρξιστική θεωρία, οργανώνεται στο EAM και στη συνέχεια στο KKE. Συμμετέχει σε όλους τους αγώνες και στα Δεκεμβριανά, ενταγμένος στο λόχο «Λόρδος Mπάυρον», τραυματίζεται βαριά, φτάνοντας πολύ κοντά στο θάνατο. Με το φόβο της εξορίας, φεύγει παράνομα από την Ελλάδα, καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο, για να βρει καταφύγιο τελικά στη Γαλλία.
Στο Παρίσι, πλέον, υποχρεώνεται να παρουσιάζεται κάθε τρεις βδομάδες στο αστυνομικό τμήμα για να του σφραγίζουν την άδεια, περιμένοντας ατέλειωτες ώρες. Οι Έλληνες εξόριστοι του εξασφάλισαν υποτροφία από τη γαλλική κυβέρνηση και βρίσκει δουλειά στον Λε Κορμπιζιέ» (σ.σ. διάσημος αρχιτέκτονας). Δουλεύοντας ως αρχιτέκτονας με τον Λε Κορμπιζιέ, από το 1948 ως το 1959, συμμετέχει στο σχεδιασμό πολλών έργων, σε Γαλλία, Ινδία, Βερολίνο, Ιράκ κ.α. Ανάμεσα στα έργα του, το περίφημο περίπτερο της Phillips στη Διεθνή Έκθεση των Bρυξελλών το 1958, για το οποίο επίσης δημιούργησε μία ηλεκτροακουστική σύνθεση.
Το πάθος του, όμως, – πάντα – ήταν η μουσική. Για να ζήσει έκανε υπολογισμούς υποστυλωμάτων και τις νύχτες μελετούσε μουσική. Παρότι ήταν μεγάλος, 27-29 χρονών και όλοι του έλεγαν ότι είναι πολύ γέρος για να γίνει μουσικός , εκείνος δεν τους άκουσε. Μετά από πολλές δυσκολίες, αναζητήσεις και λίγες γνώσεις συνάντησε τον Oλιβιέ Mεσιάν που του έδειξε ό,τι είχε κάνει. «Μου είπε πως δεν είχα ανάγκη σπουδών και ότι μπορούσα να κάνω ό,τι θέλω στη μουσική, ήταν η πρώτη και μόνη φορά που έλεγε κάτι τέτοιο. Το πρώτο μου έργο προκάλεσε σκάνδαλο, το κοινό διχάστηκε. Το σημαντικό για μένα, όμως, ήταν ότι διαπίστωνα πως είχα δίκιο για τον δρόμο που είχα επιλέξει».
Σε συνέντευξή του, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Ιάνης Ξενάκης- ένα αφιέρωμα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου προς έναν απόφοιτό του» («Σύγχρονη Εποχή», 1994) ο συνθέτης δίνει την απάντησή του στο θέμα της «επικάλυψης μεταξύ συνθέτη και επιστήμονα». «Ήδη από την αρχαιότητα», έλεγε, «η μουσική ήταν συνδεδεμένη με τα μαθηματικά και τη φυσική. Η μεγάλη θεωρία της προσθετικής σύνθεσης, η οποία σήμερα διαπερνά όλους τους τομείς της επιστήμης, έλκει την καταγωγή της από τη μουσική. Η μουσική ανέκαθεν ήταν κοντά σε πολύ σύνθετα φαινόμενα που συνδέονται με την αισθητηριακή αντίληψη… Οι μουσικοί πραγματοποίησαν ανακαλύψεις που έχουν θέση στην πρωτοπορία των μαθηματικών, χωρίς όμως να το γνωρίζουν».
Συνέθεσε έργα για μπαλέτο, φωνητικά – χορωδιακά για μεικτά μέσα και πολύτεχνα, έργα για ορχήστρα, μουσική δωματίου, ηλεκτρονική, μουσική για αρχαίο δράμα. Ανάμεσά τους τα «Πιθοπρακτά»,«Ψάφπα», «Περσέφασσα», «Πλειάδες», «Ανατολή – Δύση», «Ορέστεια», «Προμηθέας» κ.ά.
Τo 1961 ίδρυσε στο Παρίσι την Oμάδα Μαθηματικών και Αυτοματισμού στη Μουσική, το EMAM, και άρχισε από τότε να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, δίνοντας μαθήματα και παρουσιάζοντας νέα έργα. Ανάμεσά τους, τα περιβόητα Πολύτοπα, ένα πολυθέαμα ήχου (οργανικού, φωνητικού και ηλεκτρονικού) και φωτός (προβολείς και ακτίνες λέιζερ), συνήθως με ένα πλήθος συμμετεχόντων. Το 1965 πήρε τη γαλλική υπηκοότητα, ενώ από το 1967 – 1972 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Iντιάνα στο Mπλούμινγκτον της Αμερικής. Τιμήθηκε με πάμπολλες διακρίσεις: Το 1983 εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, το 1986 τιμήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού της Λεγεώνας της Τιμής, του απονεμήθηκε το βραβείο Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών Κιότο κ.ά. Την Ελλάδα μπόρεσε να επισκεφθεί, μόνο μετά την αμνηστία που του δόθηκε το 1974, μετά από 27 χρόνια – στη χώρα μας ίδρυσε το Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας. Το τελευταίο έργο του, «Ωμέγα» (1997), έμελλε να κλείσει τον κύκλο της μεγάλης δημιουργικής περιπέτειάς του, καθώς είχε σταματήσει να συνθέτει λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.
1924
Ανήμερα της ιστορικής επετείου της Άλωσης της Πόλης, γίνεται η ιδρυτική συνέλευση της ΑΕΚ.
1927
Γεννιέται ο ηθοποιός Θανάσης Βέγγος.
Σεμνός «μαχητής» – από τα γεννοφάσκια του μέχρι το τέλος του – «στη γαλέρα της ζωής» που «τράβηξε άγριο κουπί» όπως έλεγε ο ίδιος. Αγωνίστηκε, έζησε, βιοπάλεψε και δημιούργησε σαν γνήσιο τέκνο του λαού. Και πάντα με μοναδική σεμνότητα, συνέπεια, αξιοπρέπεια, καλοσύνη κι ανθρωπιά.
Ο πατέρας του, εργάτης στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού στον Πειραιά, αλλά και μαχητής του ΕΛΑΣ Πειραιά, απολύθηκε από την εταιρεία λόγω της συμμετοχής του στην ιστορική Μάχη της Ηλεκτρικής. Η απόλυση του πατέρα του ανάγκασε τον Θανάση Βέγγο να βγει στη βιοπάλη. Δούλεψε στην επεξεργασία δερμάτων και έκανε μικροθελήματα στη γειτονιά του. ΕΠΟΝίτης στα χρόνια της Κατοχής, ο Θανάσης Βέγγος υπηρέτησε τη θητεία του ως κρατούμενος στο Κολαστήριο της Μακρονήσου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1951.
Μετά την απελευθέρωσή του, ο συγκρατούμενός του στη Μακρόνησο, σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος, για να επιβιώσει, τον πήρε στο μικρό στούντιό του, σαν άνθρωπο για όλες τις δουλειές. Ο Κούνδουρος, παρατηρώντας τις εκφραστικές του δυνατότητες, τον χρησιμοποίησε και σαν ηθοποιό, στην πρώτη του ταινία «Μαγική πόλη» (1952). Στη συνέχεια, ο Θανάσης Βέγγος δούλευε σαν τεχνικός σε διάφορες ταινίες, αλλά έπαιζε και μικρά ρολάκια. Το ολοφάνερο, έμφυτο, αυτοδίδακτο υποκριτικό ταλέντο του φάνηκε και στο θέατρο. Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, παίζοντας στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς – πλουτς», στο θέατρο «Περοκέ». Την ίδια χρονιά, μετά από εξετάσεις στην τότε Επιτροπή Ταλέντων, του δόθηκε η Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ηθοποιού και έγινε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (11/4/1959).
Από το 1959 μέχρι και το 1999 συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους που ανέβαζαν ελληνικές κωμωδίες και επιθεωρήσεις. Μεταξύ άλλων στις: «Μαντουμπάλα», «Καινούργια Αθήνα », «Άνθρωποι του ’60», «Οκτώ άνδρες κατηγορούνται», «Κόκκινα τριαντάφυλλα», «Οι φτωχοδιάβολοι», «Αρχοντορεμπέτισσα», «Κύπρος γιοκ», κ.ά. Από το 1969 και μετά, με δικούς του θιάσους, ανέβασε τα έργα «Ο τρελός του Λούνα Παρκ» (με αυτό περιόδευσε και στις ΗΠΑ), «Τι έκανες στον Τρωικό Πόλεμο Θανάση;», «Το βλήμμα», κ.ά. Το 1995 πρωτοεμφανίστηκε στην Επίδαυρο, πρωταγωνιστώντας στην αριστοφανική «Ειρήνη», που ανέβασε το «Ανοιχτό Θέατρο». Με τον ίδιο θίασο πρωταγωνίστησε στους αριστοφανικούς «Αχαρνής», στην Επίδαυρο (1998) .
Ανάμεσα στις 126 κινηματογραφικές ταινίες (άλλων σκηνοθετών) που έπαιξε ήταν οι: «Ο Δράκος», «Ο Ηλίας του 16ου», «Ψηλά τα χέρια Χίτλερ», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», «Ησυχες μέρες του Αυγούστου», «Το βλέμμα του Οδυσσέα», «Όλα είναι δρόμος», «Το πέταγμα του κύκνου» (2009) κ.ά.
Μεταξύ των δικών του ταινιών (η επωνυμία της εταιρείας του ήταν «Θ. Β. Ταινίες γέλιου»), είναι και οι εξής: «Βασιλιάς της γκάφας», «Καταζητείται ο Βέγγος », «Τύφλα να ‘χει ο Μάρλον Μπράντο», «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης», «Ο πολύτεκνος», «Ένας τρελός τρελός Βέγγος », «Παπατρέχας», «Ποιος Θανάσης », «Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές», «Διακοπές στο Βιετνάμ», «Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ», «Από πού πάνε στη χαβούζα», «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι», «Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι», «Ο τρελός καμικάζι», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας», «Βοήθεια, ο Βέγγος , φανερός πράκτορας 000», «Τρελός, παλαβός και Βέγγος », «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος », «Ποιος Θανάσης », «Θου – Βου, φαλακρός πράκτωρ», «Ενα ασύλληπτο κορόιδο».
Στο ενεργητικό του είχε το ντοκιμαντέρ «Χίλια χρόνια πριν», την τηλεταινία «Βήματα» και επτά τηλεοπτικές σειρές. Διακρίθηκε με το Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (1961) και με το βραβείο Πρώτου Ανδρικού Ρόλου από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στις ταινίες του Ντίνου Κατσουρίδη «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;» (1971) και «Θανάση , πάρε τ’ όπλο σου» (1972).
1927
Η ευρεία Ολομέλεια της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς ψηφίζει τις θέσεις «Μπρος στον κίνδυνο του πολέμου» με κεντρικό σύνθημα: «Υπεράσπιση της κινέζικης και ρώσικης επανάστασης».
1928
Δημοσιεύεται στο Ριζοσπάστη η εισήγηση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για το 4ο Συνέδριό του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της εισήγησης μέσα σε ένα χρόνο από το 3ο Συνέδριο (Μάρτης 1927) η δύναμη του Κόμματος διπλασιάστηκε, ενώ βελτιώθηκε και η κοινωνική του σύνθεση.
1945
Φτάνει στην Αθήνα, ύστερα από 9 χρόνια κράτησής του σε ελληνικές φυλακές και στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου της Γερμανίας, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης.
1953
Ο Νεοζηλανδός σερ Εντμοντ Πέρσιβαλ Χίλαρι και ο Νεπαλέζος Σέρπα Τένζινγκ Νόργκεϊ κατακτούν το Εβερεστ, την πιο ψηλή κορυφή της Γης, στα Ιμαλάια, ανάμεσα στην Ινδία και στο Θιβέτ.
1954
Πραγματοποιείται η πρώτη ετήσια διάσκεψη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. η λέσχη Μπίλντερμπεργκ , λειτουργεί υπό συνθήκες πλήρους μυστικότητας και αδιαφάνειας, Στα 55 χρόνια λειτουργίας της περιβόητης Λέσχης , δεν έχει υπάρξει η παραμικρή διαρροή, σχετικά με το αντικείμενο των συνάξεών της και των συζητήσεων που πραγματοποιούνται σ’ αυτές.
Οι συμμετέχοντες στη Λέσχη , φαίνεται να έχουν δεσμευτεί με τον όρκο της σιωπής. Το στοιχείο αυτό, έχει δημιουργήσει έναν ολόκληρο μύθο για την ύπαρξη, τους στόχους και τη δράση της και έχει δώσει τροφή στην παραφιλολογία και στον μυστικισμό. Η ακροδεξιά π.χ. θεωρεί ότι στη Λέσχη έχει κυριαρχήσει ο σιωνισμός, ο οποίος μέσω αυτής, επιδιώκει την παγκόσμια κυριαρχία. Αντίστοιχες αντιλήψεις, υπάρχουν και σε άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά και σε ξεχωριστές προσωπικότητες.
Η ιστορική όμως εξέλιξη, τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα, δεν έχουν και δεν μπορεί να έχουν σχέση με την μεταφυσική και τον μυστικισμό. Η Λέσχη των «μυστικιστών», δημιουργήθηκε το 1954, την περίοδο δηλαδή του ψυχρού πολέμου και με σαφή αντικομμουνιστικό προσανατολισμό, ενώ μέλη της είναι οι πιο επιφανείς εκπρόσωποι του αμερικανικού και δυτικοευρωπαϊκού κεφαλαίου. Σίγουρα, όταν μαζεύονται, δεν συζητούν για το καλό της ανθρωπότητας. Γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα είχαν ανάγκη να αποκρύπτουν το αντικείμενο των συζητήσεών τους. Σίγουρα αυτά που συζητούν και οι αποφάσεις που λαμβάνουν, στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα των λαών του κόσμου. Αλλά τα μέλη της Λέσχης , δεν παύουν να εκπροσωπούν συμφέροντα, καπιταλιστικά συμφέροντα, και ως εκ τούτου, τα όσα λένε και αποφασίζουν υπόκεινται στις νομοτέλειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Από την άποψη αυτή, δεν υπάρχει τίποτα το μυστικιστικό και το μυστηριώδες, τίποτα που δεν μπορεί να εξηγηθεί λογικά στο φως της ανάλυσης της βασικής αντίθεσης που διέπει το καπιταλιστικό σύστημα, της αντίθεσης κεφαλαίου – εργασίας. Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ εκπροσωπεί το δυτικοευρωπαϊκό και βορειοαμερικάνικο κεφάλαιο. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.
Η πρώτη σύνοδος της Λέσχης, σε συνθήκες πλήρους μυστικότητας, έγινε στις 29-31 Μάη του 1954 στο Οοστερμπικ της Ολλανδίας και το όνομά της το πήρε από το ομώνυμο ξενοδοχείο που φιλοξένησε της εργασίες της. Τα μέλη της Λέσχης αποτελούν την ελίτ της ολιγαρχίας της Βόρειας Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης, καθώς σ’ αυτή συμμετέχουν βασιλείς, βασίλισσες, πρίγκιπες, καγκελάριοι, πρωθυπουργοί, πρόεδροι, πρέσβεις, σημαντικοί υπουργοί, χρηματιστές, εκπρόσωποι μεγάλων τραπεζών, μεγαλοβιομήχανοι, ιδιοκτήτες και δημοσιογράφοι μεγάλων μέσων ενημέρωσης κλπ. Σε κάθε σύνοδο συμμετέχουν 120 μέλη, τα 2/3 από την Ευρώπη και το 1/3 από την Β. Αμερική. Για να εξασφαλίσουν την μυστικότητα των συναντήσεων, καταφεύγουν σε απομονωμένα ξενοδοχεία, ενώ στη γύρω περιοχή, λαμβάνονται δρακόντεια μέτρα ασφάλειας και τη φύλαξη αναλαμβάνουν μυστικές υπηρεσίες σε συνεργασία με την αστυνομία.
Πολλοί γνωστοί Έλληνες πολιτικοί και επιχειρηματίες έχουν συμμετάσχει στις εργασίες της Λέσχης Μπίλντερπεργκ: από το ΠΑΣΟΚ, από τη ΝΔ, από το χώρο της δημοσιογραφίας, επιχειρηματίες και καθηγητές.
Η άποψη ότι οι μεγάλες αποφάσεις για τις τύχες του κόσμου λαμβάνονται στη διαβόητη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, έχει αρκετές δόσεις υπερβολής, δεδομένου ότι δεν παίρνει υπόψη τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, οι οποίες δεν είναι δυνατό να ξεπεραστούν, αλλά και το γεγονός, ότι στο γεωπολιτικό χάρτη δεν υπάρχουν μόνο οι ΗΠΑ και η ΕΕ, αλλά και άλλοι ισχυροί παίκτες όπως η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία, και η Ινδία.
1971
Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με ανακοίνωσή του, καταδικάζει τις δίκες που ανήγγειλε η Χούντα σε βάρος των στελεχών του ΚΚΕ και του ΠΑΜ: Κώστα Λίτσα, Στρατή Τσαμπή, κ.α.
1980
Θύμα δολοφονικής απόπειρας πέφτει ο υπέρμαχος των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων Βέρνον Τζόρνταν (Vernon Eulion Jordan Jr.), ο οποίος τραυματίζεται σοβαρά από τα πυρά επαγγελματία δολοφόνου που τον χτύπησε πισώπλατα, στο Φορτ Γουέιν της Ιντιάνα.
1985
Σαράντα νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι ο απολογισμός βίαιων επεισοδίων που ξέσπασαν μεταξύ φιλάθλων στο στάδιο «Χέιζελ» των Βρυξελλών, λίγο πριν την έναρξη του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης μεταξύ των ομάδων Γιουβέντους και Λίβερπουλ.
1994
Πεθαίνει στη Χιλή όπου είχε καταφύγει διωκόμενος ο πρώην ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας Έριχ Χόνεκερ (Erich Ernst Paul Honecker -81 ετών), ΓΓ του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας από το 1971 έως το 1981 και Πρόεδρος της χώρας από το 1976 έως το 1989.
Εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα από πολύ νωρίς: το 1922 έγινε μέλος των Σπαρτακιστών και το 1929 μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας. Το 1937 καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση από το ναζιστικό καθεστώς. Παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το 1945, ενώ στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε μέσα από τις γραμμές του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας.
«Τα όνειρά μας, τα δικά σας και τα δικά μου, για μια Γερμανία, στην οποία θα πραγματοποιηθεί ο όρκος αυτών που επέζησαν από το φασισμό και τον πόλεμο, δεν εκπληρώθηκαν»… «Εμείς οι κομμουνιστές δεν επιτρέπεται ποτέ να φοβόμαστε να λέμε την αλήθεια, έστω και αν αυτή δε γίνεται αμέσως αποδεκτή…». Το γράμμα που έστειλε ο ηγέτης της πρώην ΓΛΔ, Εριχ Χόνεκερ , στις 17 Ιούλη του 1991 από τη Μόσχα, όπου τότε είχε καταφύγει, και που, για άγνωστους λόγους, δεν είχε δημοσιευτεί μέχρι τότε…
1998
Η γαλλική Εθνοσυνέλευση αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους το 1915 και προκαλεί τη λυσσαλέα αντίδραση της επίσημης Τουρκίας.
2010
Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Ντένις Χόπερ (Dennis Hopper).
Έπαιξε σε διάφορες ταινίες -γρήγορα εξασφάλισε ένα σημαντικό ρόλο στην ταινία του Νίκολας Ρέι «Επαναστάτης χωρίς αιτία» (Rebel Without a Cause, 1955), δίπλα στον Τζέιμς Ντιν και τη Νάταλι Γουντ, «Ο Γίγαντας» (The Gian», 1956) του Τζορτζ Στίβενς και «Ο Κυρίαρχος της Γης» (The Story of Mankind, 1957), «Ο Μεγάλος Δραπέτης» (Cool Hand Luke, 1967), με πρωταγωνιστή τον Πολ Νιούμαν.
Η μεγάλη στιγμή της καριέρας του ήρθε με την ψυχεδελική ταινία δρόμου «Ξένοιαστος Καβαλάρης» (Easy Rider, 1969), την οποία σκηνοθέτησε, έγραψε το σενάριο μαζί με τον Πίτερ Φόντα και τον Τέρι Σάουθερν, και πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πίτερ Φόντα και τον άγνωστο τότε Τζακ Νίκολσον.
Μετά από χρόνια αφάνειας, η συμμετοχή του στο επικό πολεμικό δράμα του Φράνσις Φορντ Κόπολα «Αποκάλυψη Τώρα» (1979) τον έφερε και πάλι στο προσκήνιο. Το 1983, έχοντας απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, εμφανίστηκε στο κοινωνικό δράμα του Κόπολα «Ο Αταίριαστος» (Rumble Fish). Το 1986 έλαβε την αναγνώριση των κριτικών για την ερμηνεία του του στην ταινία μυστηρίου του Ντέιβιντ Λιντς «Μπλε Βελούδο». Εκτός από τον κινηματογράφο, ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη ζωγραφική και τη γλυπτική.
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
1778
Πεθαίνει ο κορυφαίος Γάλλος συγγραφέας και διανοούμενος της Αναγέννησης Βολτέρος (φιλολογικό ψευδώνυμο του Φρανσουά Μαρί Αρουέ -François-Marie Arouet). Ο Βολτέρος ήταν πολέμιος του απολυταρχισμού.
Οι απόψεις του για την ελευθερία της σκέψης – την ισότητα, τη δουλεία, τους πολέμους, γίνανε οι βασικές αρχές της νέας κοινωνίας. Έδωσε το μέτρο της ελευθερίας του ατόμου – μέσα στο αστικό δημοκρατικό πολίτευμα.
1793
Τέσσερα περίπου χρόνια μετά την έκρηξη της αστικής επανάστασης στη Γαλλία, πραγματοποιείται νέα λαϊκή εξέγερση στο Παρίσι, έπειτα από την οποία εγκαθιδρύεται επαναστατική δικτατορία των Ιακωβίνων.
1814
Γεννιέται στο Πριαμούκινο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ο Μιχαήλ Μπακούνιν. Ο Μπακούνιν εμφανίζονταν σαν θεωρητικός του αναρχοκομμουνισμού με ένα κράμα ουτοπικών σοσιαλιστικών ιδεών και προυντονισμού (ο ίδιος θεωρούσε τον Προυντόν δάσκαλό του).
Στην Α΄ Διεθνή (Διεθνής Ένωση των Εργατών) ξέσπασε σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στον Κ. Μαρξ και στον Μπακούνιν γύρω από σημαντικά θεωρητικά ζητήματα σε σχέση με το κράτος, την ταξική πάλη κλπ. Ο Μπακούνιν και οι οπαδοί του έπειτα από σκληρή διαπάλη διαγράφτηκαν από τη Διεθνή.
Η Παρισινή Κομμούνα ήρθε να επιβεβαιώσει τη μαρξιστική θέση για την επαναστατική εξουσία και τα καθήκοντά της. Κατόπιν, ο Μπακούνιν συνδέθηκε με το Νετσάγιεφ, υποστηρίζοντας την ατομική τρομοκρατία και διαμορφώνοντας σχέδια εξέγερσης. Οι οπαδοί του Μπακούνιν έπαιξαν τότε σοβαρό ρόλο στο προβοκάρισμα των ταξικών αγώνων της εποχής.
1826
Πεθαίνει ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Ο Π. Π. Γερμανός ήταν ένας από τους λίγους ιεράρχες που είχαν μυηθεί στην Φιλική Εταιρία παραμονές της Επανάστασης του 1821.
Σε αυτόν αποδίδεται από την επίσημη ιστοριογραφία η ύψωση της σημαίας της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου, γεγονός όμως το οποίο είναι αναληθές και καθιερώθηκε αργότερα ως «εθνικός μύθος». Την επίμαχη ημερομηνία ο Π. Π. Γερμανός βρισκόταν στην Πάτρα, όπου έσπευσε μαζί με τους προκρίτους προκειμένου να αναλάβουν τα ηνία της Επανάστασης, που είχε ξεσπάσει ήδη από τις 21 του μηνός.
1909
Γεννιέται ο Μπένι Γκούντμαν (Benjamin ”Benny” David Goodman), Αμερικανός κλαρινετίστας, ο «βασιλιάς του σουίνγκ».
Ήταν από τους πρώτες που διηύθυνε συγκρότημα που έπαιζαν λευκοί και μαύροι.
Ήταν μια πράξη που ερχόταν κόντρα σε μια εποχή που ο ρατσισμός ήταν «ανεπίσημη» επίσημη πολιτική της άρχουσας τάξης. Ήταν αυστηρός στη δουλειά του, πολλές φορές αυταρχικός. Η κλασική μουσική ήταν στο κέντρο του ενδιαφέροντος του.
1913
Στο Λονδίνο υπογράφεται η συνθήκη ειρήνης μεταξύ της ηττημένης κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των νικητών Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Μαυροβουνίου.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη αυτή παραχωρούνταν στους νικητές όλα τα εδάφη που βρίσκονταν δυτικά της γραμμής Αίνου – Μηδείας, εκτός της Αλβανίας, που θα παρέμενε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως ανεξάρτητη Ηγεμονία.
Όπως αποδείχθηκε ωστόσο η συγκεκριμένη Συνθήκη έμελλε να είναι θνησιγενής, οξύνοντας τους ανταγωνισμούς μεταξύ των αστικών τάξεων των βαλκανικών χωρών και οδηγώντας σε νέο πόλεμο για το εκ νέου μοίρασμα της περιοχής (Β’ Βαλκανικός Πόλεμος).
1925
Στη Σαγκάη οι φοιτητές οργανώνουν αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση.
Η αγγλοαμερικανική χωροφυλακή του «διεθνούς» τμήματος της πόλης ανοίγει πυρ κατά των διαδηλωτών, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας πολλούς.
Η δολοφονική αυτή επίθεση ξεσηκώνει κύμα αγανάκτησης στην Κίνα και διεθνώς. Στη Σαγκάη κηρύσσεται γενική απεργία. Αρχίζει το λαϊκό «κίνημα της 30 του Μάη»
1930
Ένοπλη εξέγερση στην Ινδοκίνα. Στο Σαμόϊ, 200 χλμ. βορειοδυτικά της Σαϊγκόν χιλιάδες αγρότες διαδηλώνουν με κόκκινες σημαίες ενάντια στους φόρους. Ακολουθούν αιματηρές συγκρούσεις με γαλλικά στρατεύματα.
Στην επαρχεία Σάντεξ ο διοικητής, υπό την πίεση των αγροτικών κινητοποιήσεων, αναγκάστηκε να αναστείλει τους φόρους και να παραχωρήσει γη.
1935
Στη Γαλλία, εκτός από το Κομμουνιστικό και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, προσχωρούν στο Λαϊκό Μέτωπο το Ριζοσπαστικό, το Ριζοσπαστικό – Σοσιαλιστικό, το Δημοκρατικό – Σοσιαλιστικό, καθώς και διάφοροι άλλοι ανένταχτοι. Δεν μπόρεσε να εκπληρώσει τους στόχους του αφού στήριξε την αστική τάξη στα πλαίσια του αντιφασιστικού μετώπου. Δεν αμφισβήτησε τη μήτρα του καπιταλισμού που γεννάει το φασισμό. Η σύμπλευση με τα συμφέροντα της Γαλλικής αστικής τάξης την οδήγησε ακόμα και να κλείσει τα σύνορα με την Ισπανία, εγκλωβίζοντας χιλιάδες Ισπανούς μαχητές του Εμφυλίου και παραδίδοντάς τους στα χέρια των φασιστών του Φράνκο.
1941
Οι νεολαίοι Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη Γερμανική σημαία από την Ακρόπολη.
1941
Από τη Γαύδο δραπετεύει ομάδα από 7 εξόριστους κομμουνιστές. Ανάμεσά τους ο Λεωνίδας Στρίγκος και ο Μάρκος Βαφειάδης.
1942
Συγκροτείται το Κεντρικό Επιτελείο του παρτιζάνικου κινήματος της ΕΣΣΔ. Η συμβολή των παρτιζάνων, που δρούσαν στα μετόπισθεν του Γερμανικού στρατού, στη γενικότερη πολεμική προσπάθεια του Σοβιετικού λαού υπήρξε ανεκτίμητη. Οι παρτιζάνοι έφτασαν να μετρούν, από 90.000 μαχητές το 1941, 550.000 το 1943.
1948
Δημοσιεύεται δήλωση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (Κυβέρνηση του Βουνού), στην οποία τονίζεται ότι είναι έτοιμη να δεχτεί και ενθαρρύνει οποιαδήποτε πρωτοβουλία για την ειρηνική εξομάλυνση της κατάστασης και την αποκατάσταση της δημοκρατικής ζωής στην Ελλάδα.
1949
Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) στο Γράμμο διενεργούν δυναμική αντεπίθεση και καταλαμβάνουν τα Πατώματα της β.
Την ίδια στιγμή, άλλα τμήματα του ΔΣΕ πραγματοποίησαν αντιπερισπασμό στη Λαγκάδα – Θεοτόκο, Οξυά, Ταμπούρι – Γύφτισσα και Κάντσικο.
1950
Τη νύχτα της 30 προς 31 Μάη πραγματοποιείται στρατιωτικό πραξικόπημα από τον ΙΔΕΑ, που κατηύθυνε ο Παπάγος. Ο ίδιος το πρωί της 31/5 το σταμάτησε.
1959
Αποχωρούν από το Ιράκ οι τελευταίοι Βρετανοί ιμπεριαλιστές.
1967
Στον απόηχο αλλεπάλληλων πραξικοπημάτων και συγκρούσεων, ο στρατιωτικός διοικητής της επαρχίας Μπιάφρα της Νιγηρίας ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της από την υπόλοιπη χώρα.
1968
Ο στρατηγός Ντε Γκολ διαλύει την Εθνοσυνέλευση και προκηρύσσει εκλογές για τις 23 Ιούνη, ενώ σε τηλεοπτικό του μήνυμα προς το γαλλικό λαό ισχυρίζεται ότι υπάρχει «κίνδυνος κομμουνιστικής δικτατορίας» και απειλεί εμμέσως με δικό του συνταγματικό πραξικόπημα και εμφύλια σύρραξη.
1974
Οι μητέρες και οι συγγενείς των πολιτικών κρατουμένων φοιτητών, με έκκληση τους προς την παγκόσμια κοινή γνώμη καταγγέλλουν τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκαν στην Ασφάλεια και στο Μπογιάτι, ζητώντας τη συμπαράσταση για τη σωτηρία τους.
1977
Πεθαίνει ο Βασίλης Ρώτας, Έλληνας λογοτέχνης, που μετέφρασε στα ελληνικά όλα τα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπιρ.
Ο Βασίλης Ρώτας ανήκει σε κείνους τους πνευματικούς ανθρώπους που έθεσαν ως κυρίαρχο της ζωής τους την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε εκείνους που αφοσιώθηκαν και αγωνίστηκαν για τα ιδανικά του Μαρξισμού – Λενινισμού, στην πανανθρώπινη ιδεολογία που σταθερά και αποφασιστικά διδάσκει το ΚΚΕ. Έδωσε σκληρές μάχες, υποστήριξε τις αξίες, υπηρέτησε στον αγώνα για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, υποστηρίζοντας στην πράξη τον κοινωνικό ρόλο του καλλιτέχνη.
Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση.
Ξεκίνησε να δημοσιεύει ποιήματα στο περιοδικό «Νουμάς» το 1908. Άρθρα, διηγήματα, κριτική θεάτρου και μαρτυρίες του δημοσιεύθηκαν στον παράνομο Τύπο στη διάρκεια της Κατοχής, στα «Ελεύθερα Νέα», στη «Βραδυνή», στην «Πρωία», στην «Εστία» και στο περιοδικό «Θέατρο» (1961-1965) και στον «Λαϊκό Λόγο» (1965-1967). Υπήρξε βασικός συνεργάτης του περιοδικού «Ελληνικά Γράμματα» και ίδρυσε μαζί με άλλους φοιτητές τη Φοιτητική Συντροφιά.
Στην πολιτιστική και ειδικά στη θεατρική δραστηριότητα που ανέπτυξε το ΕΑΜικό κίνημα, με την Παιδεία και την Τέχνη να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων προς την κοινωνική αλληλεγγύη και ισότητα, τη συλλογική και εθελοντική δράση εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών, η συμβολή του Βασίλη Ρώτα υπήρξε καθοριστική. Με σύμφωνο το ΕΑΜ, το 1942, ίδρυσε το Θεατρικό Σπουδαστήριο, «νόμιμο καταφύγιο» για τους ΕΠΟΝίτες. Το θέατρο του Ρώτα έγινε βήμα προβληματισμού και συνειδητοποίησης, όπου νέοι μάθαιναν για το θέατρο και συμμετείχαν σε αντιστασιακές εκδηλώσεις, με παραστάσεις σε θέατρα, πλατείες, δρόμους, και κείμενα που εξύψωναν το λαϊκό φρόνημα, ενώ οι εισπράξεις πήγαιναν στο ταμείο του αγώνα.
Την ίδια εποχή, στην ελληνική επαρχία αναπτύσσεται ένα νέο είδος θεάτρου, που υπηρετεί τους σκοπούς του αντιστασιακού αγώνα. Το «Θέατρο του βουνού». Το καλοκαίρι του 1944 ο Βασίλης Ρώτας μεταφέρει το πνεύμα θεάτρου στα βουνά. Με υπόδειξη της ΠΕΕΑ ιδρύει το «Θεατρικό όμιλο της ΕΠΟΝ Θεσσαλίας», ανταποκρινόμενος στο επίμονο αίτημα των αγωνιστών για θέατρο. Το θίασο αποτελούν επαγγελματίες ηθοποιοί, αλλά και ερασιτέχνες από τους αντάρτες. Μεταξύ αυτών, ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου, ο ηθοποιός Γιώργος Δήμας, οι Βάσης και Άννα Ξένου, ο Νικηφόρος Ρώτας, ο Αλ. Ξένος.
Αλλά παράλληλα και στη συνέχεια, στο νόμιμο και στον παράνομο Τύπο, ο Βασίλης Ρώτας με τα άρθρα του στηλίτευε και σάρκαζε τα κάλπικα, φώτιζε τον αναγνώστη, με σκοπό να βοηθήσει στην αυτοσυνείδησή του, να του γνωρίσει τις αληθινές αξίες της ζωής και της τέχνης. Εκείνος, ο τόσο μειλίχιος και γελαστός στις προσωπικές επαφές του, γινόταν βίαιος, σκληρός, ανελέητος, όταν έγραφε και πάλευε για ό,τι τον πονούσε. Το θέατρο, ωστόσο, είχε την προτίμησή του. Σ’ όλες τις εκφάνσεις του: σκηνική πράξη («Λαϊκό Θέατρο»), σκηνική διδαχή («Θεατρικό Σπουδαστήρι»), σκηνική κρίση (κριτικές μελέτες, άρθρα κλπ.). Εκεί επικέντρωνε τον περισσότερο δημιουργικό μόχθο του. Είτε με τα πρωτότυπα έργα του, είτε με τις μεταφράσεις του, είτε με τα δοκίμιά του. Και σ’ όλα τα έργα του ιστορούσε και υμνούσε τους αγώνες των Ελλήνων για αποτίναξη των κάθε είδους «ζυγών», για αυτογνωσία, για αδέσμευτη σκέψη, αφίμωτη έκφραση, αδούλωτο βίο…
Σε πολλά έργα του, ακολούθησε τη μορφή και τη δομή της ελληνικής τραγωδίας (όπως στα «Ελληνικά Νιάτα», 1946) ή των σαιξπηρικών ιστορικών δραμάτων («Ρήγας Βελεστινλής», 1936, «Κολοκοτρώνης», 1955) ή, πάλι, του Θεάτρου των Σκιών («Καραγκιόζικα», 1955).
Τεράστια στάθηκε η προσφορά του Ρώτα στη μετάφραση Ελλήνων και ξένων κλασικών: Αριστοφάνη (Ορνιθες, Ειρήνη), Σίλλερ (Μαρία Στιούαρτ, Δον Κάρλος), Χάουπτμαν (Η Χανέλα πάει στον Παράδεισο, Ρόζα Μπερντ), Καλδερόν (Ο Δήμαρχος της Θαλαμέας), Τίρσο δε Μολίνα (Ο Δον Τζιλ με το πράσινο παταλόνι).
Αλλά ο μεγάλος άθλος του ήταν πως δόθηκε σύψυχα στη μετάφραση του σαιξπηρικού έργου και μπόρεσε ν’ αποδώσει στη γλώσσα μας όλα τα δράματα, κωμωδίες, τραγωδίες του, όπως και όλα τα ποιήματα και σονέτα του. Από το 1927 ως τα τελευταία χρόνια του έστησε «ναόν περικαλλή», με την απόδοση των έργων του Σαίξπηρ, κρατώντας πιστά τη μορφή τους και με χυμώδη ποιητικό λόγο.
Ο Βασίλης Ρώτας πιστοποιούσε με όλο του το έργο ότι μια τέχνη που αδιαφορεί για τον ανθρώπινο πόνο και δε συμβάλλει στη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου, πολλές φορές, άθελά της, λειτουργεί σύμφωνα με τις επιταγές της μειοψηφίας των κοινωνικά προνομιούχων. Έτσι και στην ποίησή του.
Αρκετά ποιήματά του είναι αφιερωμένα στη θυσία επώνυμων αγωνιστών, όπως το ποίημα «Ηλέχτρα», κατάλληλο και για εφήβους και νέους (ιδιαίτερα για μαθητές Λυκείου), που είναι αφιερωμένο στη θυσία της ηρωίδας της Εθνικής Αντίστασης, Ηλέκτρας Αποστόλου.
Στο ποίημα «Διακόσια παλικάρια» απεικονίζεται ποιητικά η εκτέλεση των διακοσίων πατριωτών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1942.
Άλλο ένα χαρακτηριστικό της προοσωπικότητάς του είναι ότι επί χούντας, σε μεγάλη ηλικία, συνελήφθη και σιδηροδέσμιος οδηγείτο στη Γυάρο. Ο υπολοχαγός που τον συνέλαβε του είπε θρασύτατα: «Ντροπή σου γέρο»! Και ο Ρώτας του αποκρίθηκε με περηφάνια: «Παιδί μου, μπορείς να με σκοτώσεις, να με κρίνεις όμως δεν μπορείς»!
Πηγή: Ριζοσπάστης
2020
Κλιμακώνονται οι οργισμένες κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις χιλιάδων κατοίκων της Μινεάπολις, που διαμαρτύρονται για τη δολοφονία του 46χρονου Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόυντ.
Το πλήθος έβαλε φωτιά στο κεντρικό αστυνομικό τμήμα της πόλης όπου δούλευαν (προτού απολυθούν για λόγους εκτόνωσης των αντιδράσεων) οι τέσσερις αστυνομικοί που συμμετείχαν στην εν ψυχρώ δολοφονία του Τζ. Φλόιντ.
Την ίδια ώρα, δεκάδες άλλες διαδηλώσεις πραγματοποιούνταν και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα των ΗΠΑ (Ν. Υόρκη, Ντένβερ, Φοίνιξ, Κολόμπους, Οχάιο, Κεντάκι), με τη διστακτικότητα των εισαγγελέων να απαγγείλουν κατηγορίες για ανθρωποκτονία από πρόθεση στον αστυνομικό να ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απείλησε τον δήμαρχο της Μινεάπολις πως αν δεν σταματήσει τα επεισόδια θα στείλει την Εθνοφρουρά «να κάνει τη δουλειά όπως πρέπει». «Όταν αρχίζει λεηλασία, αρχίζουν και τα πυρά», διεμήνυσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ.
Τα ξημερώματα ο κυβερνήτης της Μινεσότα κήρυξε τελικά την πολιτεία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και κινητοποίησε την Εθνοφρουρά.
Με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ, η ΚΝΕ “καταδικάζει τη δολοφονία του 46χρονου Αφροαμερικανού ανέργου Τζορτζ Φλόιντ, από λευκό αστυνομικό στη Μινεάπολις των ΗΠΑ. Δολοφονία που έρχεται να προστεθεί στη λίστα των ατέλειωτων θυμάτων αστυνομικής και ρατσιστικής βίας στις ΗΠΑ.
Αυτή η νέα δολοφονία, με την εικόνα του αστυνομικού με το γόνατο στο λαιμό του θύματος, ο οποίος πέθανε από ασφυξία, έχει προκαλέσει τη δίκαιη οργή και τον αποτροπιασμό εκατομμυρίων εργαζομένων και νέων στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Δείχνει τη βαρβαρότητα με την οποία το αστικό κράτος, στη “μητρόπολη του καπιταλισμού”, στην πολυδιαφημισμένη “δημοκρατία των ΗΠΑ”, αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους, τους ανέργους και φτωχούς – όπως ήταν ο Φλόιντ – που ψάχνουν για ένα μεροκάματο.”
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Πηγή : ALT.GR
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
31 – 12 – 1809
Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Γιόζεφ Χάυντν (Franz Joseph Haydn).
Ανήκει στους βασικούς του κλασικισμού. Θεωρείται ο «πατέρας» της συμφωνίας και του κουαρτέτου εγχόρδων.
Το έργο του περιλαμβάνει κυρίως οργανική μουσική — συμφωνίες και μουσική δωματίου – καθώς και φωνητικά έργα στα οποία περιλαμβάνονται κωμικές και δραματικές όπερες.
Υπήρξε φίλος με τον Μότσαρτ, του οποίου το έργο άσκησε σημαντική επίδραση στον Χάυντν.
Από τα σημαντικότερα έργα του είναι «η Δημιουργία» (ορατόριο), «οι Εποχές» (ορατόριο), οι «Συμφωνίες του Λονδίνου», οι «Συμφωνίες του Παρισιού», «οι Επτά τελευταίοι Λόγοι του Χριστού» (καντάτα), τα κουαρτέτα εγχόρδων, οι σονάτες για πιάνο κ.α.
31 – 12 – 1819
Γεννιέται ο Αμερικανός ποιητής και πεζογράφος Γουόλτ Γουίτμαν (Walter “Walt” Whitman).
Η ποιητική συλλογή «Φύλλα Χλόης» (Leaves of Grass), επανεκδόθηκε πολλές φορές, κάθε φορά εμπλουτισμένη. Η αντιπολεμική του στάση ενόχλησε σφόδρα τους συντηρητικούς κύκλους της εποχής. Την περίοδο του αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου συμμετείχε ως εθελοντής νοσοκόμος και περιθάλπει τραυματισμένους στρατιώτες κυρίως στην περιοχή της Ουάσιγκτον. Τα ποιήματά του μετέφρασε στα ελληνικά ο Νίκος Καρβούνης.
31 – 12 – 1902
Τελειώνει ο δεύτερος πόλεμος των Μπόερς.
Πρόκειται για πόλεμο μεταξύ της Βρετανίας και των Ολλανδών αποίκων της Νοτίου Αφρικής, στην οποία είχαν ιδρύσει δύο ανεξάρτητα κράτη (το Ελεύθερο Κράτος της Οράγγης και του Τρανσβάαλ).
Ο Βρετανικός ιμπεριαλισμός ήθελε να βάλει χέρι σε αυτές τις περιοχές λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων χρυσού και διαμαντιών.
Προς επίτευξη αυτού του στόχου διέπραξε σειρά ωμότητες, προξενώντας τη διεθνή κατακραυγή. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα οποία έκλεισαν τον άμαχο πληθυσμό των Μπόερς και στα οποία πολλοί βρήκαν τραγικό θάνατο από τις αρρώστιες και την πείνα, μεταξύ αυτών και πολλά παιδιά.
Ο πόλεμος έληξε με νίκη των Βρετανών και ενσωμάτωση των δύο κρατών των Μπόερς στις υπάρχουσες Βρετανικές κτήσεις της Νοτίου Αφρικής.
31 – 12 – 1905
Ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δηλιγιάννης δολοφονείται κατά την προσέλευσή του στη Βουλή, από τον χαρτοπαίκτη και μόνιμο θαμώνα χαρτοπαικτικών λεσχών Αντώνιο Γερακάρη, επειδή είχε απαγορεύσει τη λειτουργία τους.
31 – 12 – 1916
Διεξάγεται η Ναυμαχία της Γιουτλάνδης, η μεγαλύτερη ναυμαχία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ Αγγλίας και Γερμανίας.
31 – 12 – 1919
Συνέρχεται το Εθνικό Συμβούλιο του ΣΕΚΕ (31/5-5/6), το οποίο αποφασίζει την αποχώρηση του Κόμματος από τη 2η Διεθνή και την προετοιμασία προσχώρησης του στην 3η Διεθνή.
31 – 12 – 1930
Γεννιέται ο Κλιντ Ίστγουντ (Clinton Eastwood, Jr.), Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Η σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο είναι έντονα αντιφατική όπως και οι θέσεις που εκφράζει.
Ως ηθοποιός έπαιξε σε ταινίες με μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, με αντιδραστικό περιεχόμενο (π.χ. «Επιθεωρητής Κάλαχαν») ή σε ταινίες μαζικής παραγωγής («σπαγγέτι γουέστερν») κ.α. Όταν όμως αποφάσισε να περάσει πίσω από την κάμερα ως σκηνοθέτης μας χάρισε αρκετές εξαιρετικές ταινίες όπως «Οι Ασυγχώρητοι» (1992), «Οι Γέφυρες του Μάντισον» (1995), «Σκοτεινό Ποτάμι» (2003), «Million Dollar Baby» (2004), «Γράμματα από την Ίβο Τζίμα» (2006), το αντιρατσιστικό «Gran Torino» (2008) κ.α.
31 – 12 – 1936
Η επιθετικότητα του αστικού κράτους κατά του ΚΚΕ και του εργατικού κινήματος οξύνεται στο δρόμο προς την ανοιχτή δικτατορία του κεφαλαίου (δικτατορία Μεταξά): Μέσα στο Μάη έγιναν 1.492 συλλήψεις αγωνιστών, 160 προφυλακίσεις, 34 εκτοπίσεις από Επιτροπές Ασφαλείας, 7 εκτοπίσεις από δικαστήρια, 761 παραπομπές σε δίκη, 283 καταδίκες. Βασανίστηκαν 438, τραυματίστηκαν 571, σκοτώθηκαν 10, έγιναν έρευνες 64, κατασχέσεις 585, διαλύσεις συγκεντρώσεων 135.
31 – 12 – 1945
Γεννιέται ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (Rainer Werner Fassbinder), Γερμανός σκηνοθέτης.
Το δυτικογερμανικό «οικονομικό θαύμα», ο καπιταλισμός, με τα αναρίθμητα αδιέξοδά του, γενικότερα, ανάγκασαν τον Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, να θέσει τέρμα στη ζωή του όντας 37 μόλις χρόνων!
Στην πολύ σύντομη ζωή του, η οποία στιγμή δεν ήταν χωρίς πόνο και αγωνία, πόνο και αγωνία που πέρασε στο σύνολο του έργου του, είχε καταφέρει να αφήσει τα σημάδια του. Ταινίες, θέατρο, γράψιμο, πολιτικές τοποθετήσεις. Μέσα σε 13 χρόνια, κατάφερε να δημιουργήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους.
Ανάμεσα στα δημιουργήματά του, που τον κρατούν και θα τον κρατούν ζωντανό στη μνήμη μας, υψηλή θέση παίρνει και το «Berlin Alexanderplatz». Μια ταινία 15 1/2 ωρών (η οποία πέρασε και σαν μίνι σειρά στην τηλεόραση).
31 – 12 – 1949
Γαλλική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον κορυφαίο κομμουνιστή ποιητή Πωλ Ελυάρ (Eugène Émile Paul Grindel) καταφθάνει στην Ελεύθερη Ελλάδα.
Στον χαιρετισμό του προς τους μαχητές του ΔΣΕ ο Ελυάρ τόνισε μεταξύ άλλων: «Το Βίτσι και ο Γράμμος, οι δυο αυτές κορφές του λεύτερου κόσμου, δεν είναι καθόλου πιο κάτω από κει που τις είχε βάλει η φαντασία μου.
Αντίθετα, γιατί είδα εκεί τους μαχητές που τις στολίζουν με τον απίστευτο ηρωισμό τους, τους μαχητές που ‘ναι η φωτιά των βουνών και ολόκληρης της Ελλάδας, τιμή για τον πολιτισμένο κόσμο που δε θέλει να πεθάνει κάτω απ’ την ασφυκτική πίεση μιας μειοψηφίας εκμεταλλευτών, εμπρηστών του πολέμου. Ο ήλιος και η γης είναι ολότελα δικοί τους. (…) Φεύγω και φυλάω στην καρδιά μου σαν διαμάντι την αξέχαστη θύμηση της σωματικής και ψυχικής σας υγείας, τον ενθουσιασμό σας, την αδελφοσύνη σας, την πίστη σας για τη νίκη. Το μέλλον είναι δικό σας».
31 – 12 – 1953
Πεθαίνει ο Βλαντιμίρ Τάτλιν, Σοβιετικός ζωγράφος και αρχιτέκτονας.
Μαζί με τον Καζιμίρ Μαλέβιτς ήταν η μια από τις δυο πιο σημαντικές μορφές στο καλλιτεχνικό κίνημα της Ρωσικής Πρωτοπορίας του 1920.
Το πιο γνωστό του έργο είναι ο Πύργος της Τρίτης Διεθνούς.
31 – 12 – 1956
Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της φοιτητικής εφημερίδας «Πανσπουδαστική», που εκδόθηκε από την παράνομη ΕΠΟΝ.
31 – 12 – 1957
Ο στρατηγός του ΕΛΑΣ, στέλεχος του ΚΚΕ και βουλευτής της ΕΔΑ Στέφανος Σαράφης σκοτώνεται στη Λεωφόρο Αλίμου από αυτοκίνητο της Αμερικανικής στρατιωτικής αποστολής, που οδηγούσε ο Αμερικανός σμηνίας Μάριο Μουζάλι.
Ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης , στρατιωτικός διοικητής στο Γενικό Στρατηγείο του δοξασμένου Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) και στη συνέχεια στέλεχος του ΚΚΕ, γνώρισε άμεσα τις διώξεις του αστικού κράτους. Εξορίστηκε στη Σέριφο, στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Αη Στράτη, κατά τη διάρκεια του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) και μετά τη λήξη του.
Ενώ ήταν εξόριστος εξελέγη βουλευτής της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) το 1951 και επανεξελέγη το 1956. Στις 31 Μάη του 1957 έπεσε νεκρός στην παραλιακή λεωφόρο Αλίμου, μετά από χτύπημα αυτοκινήτου με στοιχεία Ξένη Αποστολή (Ξ.Α.), που οδηγούσε Αμερικανός σμηνίας της βάσης των ΗΠΑ στο Ελληνικό.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, σε ανακοίνωσή της με αφορμή το θάνατο του στρατηγού, σημείωνε: «Η ζωή του, ζωή αγνού πατριώτη, ήταν αφιερωμένη στο λαό, στην προκοπή του έθνους μας. Ο στρατηγός Σαράφης, συνεπής δημοκράτης, αντιτάχθηκε στα δικτατορικά καθεστώτα, γι’ αυτό και διώχθηκε από τη δικτατορία του Πάγκαλου και του Μεταξά, που τον κράτησε τρία χρόνια εξόριστο στη νήσο Μήλο.
Ο στρατηγός Σαράφης βρέθηκε από τις πρώτες μέρες στις γραμμές του παλλαϊκού απελευθερωτικού αγώνα ενάντια στους χιτλεροφασίστες κατακτητές. Η αφοσίωσή του στον αγώνα ενάντια στο φασισμό και τους καταχτητές, οι στρατιωτικές του ικανότητες, τον ανέδειξαν αρχηγό του ΕΛΑΣ.
Το αντιδραστικό μεταβαρκιζιακό καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε στην πατρίδα μας, μεταχειρίστηκε κάθε μέσο για να λυγίσει τον στρατηγό Σαράφη και να αποστερήσει τον αγωνιζόμενο λαό μας από έναν συνεπή και λαοφιλή ηγέτη του.
Ο στρατηγός Σαράφης πέρασε από την κόλαση του Μακρονησιού και βγήκε νικητής, ενσαρκώνοντας την αλύγιστη αντίσταση του λαού μας στους νέους ξένους δυνάστες, δοσμένος ακόμα περισσότερο στον βασανισμένο λαό μας…
Ο στρατηγός Σαράφης πολέμησε με υπερηφάνεια και αδιαλλαξία και τον αγγλοαμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Ο στρατηγός Σαράφης, εκτελώντας το χρέος προς την πατρίδα, ύψωσε τη φωνή του ενάντια στα εγκληματικά σχέδια της κυβέρνησης και των Αμερικάνων για εγκατάσταση ατομικών βάσεων στη χώρα μας».
Η κηδεία του στρατηγού του ΕΛΑΣ πραγματοποιήθηκε με την παρουσία χιλιάδων εργαζομένων.
Ο στρατηγός Σαράφης αποτελεί μεγάλο παράδειγμα για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, για τους απόστρατους, για τη στρατευμένη νεολαία μας.
31 – 12 – 1962
Εκτελείται δι’ απαγχονισμού στο Ισραήλ ο Άντολφ Αϊχμαν (Otto Adolf Eichmann), αντισυνταγματάρχης των SS και ένας από τους βασικούς παράγοντες του ολοκαυτώματος των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
31 – 12 – 1974
Έπειτα από μήνες συγκρούσεων, το Ισραήλ και η Συρία υπογράφουν συμφωνία για την απομάκρυνση των δυνάμεών τους από τα Υψώματα του Γκολάν στα σύνορα των δύο χωρών.
31 – 12 – 1975
Συνάντηση Καραμανλή – Ντεμιρέλ, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Οι δυο πρωθυπουργοί συμφωνούν για παραπομπή του θέματος της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
31 – 12 – 1999
Αρχίζει η δίκη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ηγέτη των Κούρδων στην Τουρκία.
31 – 12 – 2003
Τελευταία πτήση του υπερηχητικού αεροσκάφους Κονκόρντ (Concorde), των Γαλλικών Αερογραμμών (Air France).
Μοιράσου το…
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Δείτε ακόμα…
Δείτε ακόμα…
Ετικέτα: Σαν Σήμερα
Σαν σήμερα 30 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 30 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 29 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 29 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 28 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 28 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 27 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 27 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 26 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 26 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 25 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 25 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 24 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 24 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 23 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 23 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 22 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 22 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 21 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 21 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 20 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 20 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 19 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 19 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 18 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 18 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 17 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 17 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 16 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 16 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 15 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 15 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν Σήμερα 14 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 14 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 13 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 13 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 12 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 12 Μαΐου 2026 | 00:01Σαν σήμερα 11 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο 11 Μαΐου 2026 | 00:01
Πηγή : ALT.GR
Ετικέτες: Σαν Σήμερα
Δείτε ακόμα…
Σαν σήμερα 24 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο
24 Μαΐ 2026
3 απαντησεις στο “ΠΟΛΙΤΙΚΗ”
Καλημέρα σας
Οι ζευγαδες φεύγουν , μωρέ !
Η σπορά μένει και φουντώνει
και μεγαλώνει, και καρπίζει.
Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη .
Και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται.
Έτσι νόμιζε και η γενιά του 1912 -1913 οτι είναι
η τελευταια ηρωική γενιά.
Και τι θα γίνει ο τόπος μόλις φύγει.
Μα ήρθε η γενια του 40 η νέα σπορά.
και ανέβασε πιο ψηλά τη σημαία του αγώνα .
Έτσι λέει κάθε γενιά. Ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ιστορία.
Και λησμονά τη σπορά.
Που έρχεται πολύ βαθιά απο το παρελθόν
Και πηγαίνει πολύ βαθιά στο μέλλον.
Βλέπεις μωρέ, αυτά είναι τα νιάτα γύρω σου,
που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα?
Κούνια που σε κούναγε.
Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά ,
θα γινουν ηφαίστειο και θα αποδειχθούν καλύτερα απο τη γενιά ,
των πατεράδων τους και των παππούδων τους.
Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο.
Είναι η σπορά σου λέω.
……..Ο,τι βιός είχα το έχω δώσει στο Κόμμα , στο Κόμμα στο Κ Κ Ε , με τα γνωστά σύμβολα του,τη μαρξιστική , λενιστική ιδεολογία του,το πρόγραμμα του και τις αρχές του. Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω. Ο,τι είχα το έδωσα με τη
συγκεκριμένη δραση μου.
Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό.
Ο Σύντροφος Χαρίλαος Φλωράκης , έφυγε σαν σήμερα το 2005 ορθός και περήφανος , παλεύοντας για τον άνθρωπο και το δίκιο του , για μια Ελλάδα λεύτερη χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Γεώργιος Παναγούλης
Απάντηση
Από τον συντάκτη του άρθρου
Κάτω τα χέρια από την Κούβα . Το νησί της επανάστασης δεν είναι μόνο του και θα νικήσει . H Προσπάθεια οικοδόμησης του Σοσιαλισμού σε ένα μικρό αλλά ηρωικό νησί της Καραϊβικής την Κούβα .. αποτελεί την πλέον χειροπιαστή απόδειξη αυτού που έλεγε ο εθνικός ποιητής της Κούβας Χοσέ Μαρτί . Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι είναι να το κάνεις . Και ο Φιντέλ μαζί με τους συντρόφους του όχι μόνο το έκαναν , αλλά προσέγγισαν τη Μαρξιστική -Λενινιστική θεωρία στη πράξη , γιατί υπήρξαν Κομμουνιστές στα έργα και όχι στα λόγια , επιτυγχάνοντας με τη συνεισφορά του Κουβανέζικου λαού τη πρώτη Σοσιαλιστική Επανάσταση στην ιστορία της Αμερικανικής Ηπείρου .
Απέδειξε έτσι ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και πως η μόνη πραγματική υπερδύναμη είναι οι λαοί , που αντιπαλεύουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα , που ανοίγουν το δρόμο για τη Σοσιαλιστική προοπτική . Σήμερα 67 χρόνια μετά παρά το εμπάργκο που τις έχουν επιβάλει οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές . το νησί της επανάστασης παρά τις δυσκολίες που αντιμετοπίζει εξ’ αιτίας του εμπάσγκο,΄στέκαται όρθιο και αντέχει , γιατί έχει επαναστατικές παρακαταθήκες, γιατί υπερασπίζεται εν τέλει τις κοινωνικές κατακτήσεις που έφερε η Κουβανική Επανάσταση , στην Εργασία , στη Μόρφωση , στην Υγεία , στον Αθλητισμό και στον Πολιτισμό . Αντέχει γιατί έχει την αλληλεγγύη των λαών από όλο το κόσμο .
HASTA LA VICTORIA SIEMPRE
Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος , υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου . Μέγας ποιητής της κινηματογραφικής γλώσσας , σκέψης και της ιστορίας , ο Αγγελόπουλος μας άφησε μεγάλα
αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου . Οι ταινίες του έχουν προβληθεί παντού με μεγάλη απήχηση και πολλά βραβεία με σημαντικότερο το χρυσό φοίνικα του φεστιβάλ Καννών για την ταινία ” Μία αιωνιότητα και μία μέρα
https://www.youtube.com/watch?v=Uav–r-Xv9s
Ο Αγγελόπουλος ήταν βαθειά στοχαστικός και διορατικός . Σε όλα τα έργα του ,ψηλαφούσε το σώμα της ιστορίας και μαζί τις πληγές από τα σώματα ,που αγωνιούν να ξαναβγούν στο δρόμο ,να περιπλανηθούν μεταξύ πράξης και ονείρου , να ξαναδούν το νόημα του κόσμου και να φτιάξουν το καινούργιο όραμά του. Επικοινώνησε με τα μεγάλα μυστήρια και τον αγώνα του ανθρώπου για μία καλλύτερη ζωή .
Στο Θίασο η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες ενός περιοδεύντος θιάσου , στην Ελλάδα από το 1939 μέχρι το 1952 ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει μια θεατρική παράσταση και μέσω αυτής την πολιτική ιστορία της Ελλάδας στη παραπάνω περίοδο . Από τη μια παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες της δικτατορίας Μεταξά , την έναρξη του πολέμου, την Ιταλική εισβολή , την Γερμανική κατοχή , την Απελευθέρωση , την άφιξη των “συμμάχων ” Άγγλων αρχικά και Αμερικάνων στη συνέχεια ,την καταπίεση των αγωνιστών και τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο , μέχρι τις εκλογές του 1952 όπου κυριαρχούν οι δυνάμεις της δεξιάς .
https://youtu.be/_BsiDkHPcDM https://youtu.be/PjFEqv8vcg4
Στους Κυνηγούς όπως θα δούμε στο μικρό βιντεάκι , μας δείχνει να πλανιέται το φάντασμα του Αρη Βελουχιώτη , που τρομοκρατεί τόσο πολύ τους μικροαστούς, που σε πιάνει ρίγος γι ‘ αυτά τα άθλια υποκείμενα που μονίμως ονειρεύονται την προαγωγή τους στην “ανώτερη τάξη ” .
https://youtu.be/BBp7854KZC8
Στις ταινίες του υπάρχει το ερώτημα της νίκης και της ήττας του Κομμουνιστικού κινήματος και μαζί το ερώτημα του ανθρώπου , πως θα μπορέσουμε να βρούμε τις λέξεις και τις εικόνες για το επόμενο συλλογικό όνειρο . Στο μετέωρο βήμα του Πελαργού κάπου υπάρχει η φράση ” με ποιές λέξεις κλειδιά θα ανοίξουμε την πόρτα σε ένα καινούργιο συλλογικό όνειρο ;
https://youtu.be/LJjDT3vx6rE
Στο βλέμμα του Οδυσσέα παρουσιάζει το κομματιασμένο άγαλμα του Λένιν , τους εργάτες που το τοποθετούν στο πλοίο , ένας άνδρας και μία γυναίκα . Η ιστορία , τα κομμάτια της , το παρελθόν και το μέλλον. Η ιστορία και εμείς. Εμείς μπροστά στην ιστορία . Εμείς δημιουργοί της ιστορίας . Πώς θα ζήσουμε, με ποιό στήριγμα , με ποιόν πατέρα , με ποιά πίστη .
Η εκπληκτική σεκάνς του τέλους σε ένα Σεράγεβο πολιορκημένο από το θάνατο και την ομίχλη θα παραμείνει στην μνήμη των χρόνων.
https://youtu.be/t_b2ZUVAwZU
Οι ταινίες του Αγγελόπουλου όπως και κάθε ταινία τέχνης δεν προσφέρονται για να σκοτώνει κανείς την ώρα του. Μας βοηθούν ν ‘ ανοίξουμε το βλέμμα μας , να μπούμε στην ψυχή της ιστορίας μας , να πάρουμε την υπόθεση της Τέχνης και της επανάστασης στα σοβαρά . Μας βοηθούν ν ‘ αντέξουμε , να πιστέψουμε να κατανοήσουμε . Σε τέτοιες εποχές που κυριαρχεί το άγχος , το θολό τοπίο , ένα τοπίο που δεν μπορείς να δείς, παρά λίγο πιό πέρα από εκεί που είσαι ,είναι αναγκαίο αυτό το βλέμμα .
https://youtu.be/0GaAIWe6f_8
https://youtu.be/vDDF2k14W98
Η άλλη θάλασσα η τελευταία του ταινία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ , γιατί του είχε στήσει καρτέρι με το θάνατο , κατά τη διάρκεια των γυρισμά των της , μένει μέχρι σήμερα αταξίδευτη!!!!
Ετσι κι ‘ αλλιώς ο Αγγελόπουλος με τις ταινίες του , μας έκανες πιο πλούσιους , σε γνώσεις και συναισθήματα , αλλά και για τα ταξίδια που μας χάρισε και ας έμεινε ημιτελής η άλλη θάλασσα . Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος είναι πάντα εδώ με το βλέμμα του , με τα ερωτήματά του , με το έργο του .
Γεώργιος Παναγούλης .ΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου