ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΙΟΥΝΗΣ

1 – 6 – 1265

Γεννιέται ο Φλωρεντιανός ποιητής Ντάντε Αλιγκιέρι (Δάντης – Dante Alighieri), που θεωρείται από τους σημαντικότερους Ιταλούς ποιητές, καθώς και «πατέρας» της Ιταλικής γλώσσας.

Το έργο του η «Θεία Κωμωδία», είναι από τα κορυφαία στην ιστορία της ανθρώπινης λογοτεχνίας. Η μεγαλοσύνη και η «αθανασία» του αποδεικνύεται κυρίως από το γεγονός ότι μέσα από αυτό βλέπεις το «πρόσωπο» της εποχής. Έγινε σύμβολο οικουμενικό και διαχρονικό, παρέμεινε ανοιχτό σε αναγνώσεις από κάθε εποχή.

Πάμπολλες φορές στην ιστορία της ανθρωπότητας, και μόνον η αναφορά κάποιου από τους τίτλους – κεφάλαια του ποιητικού δημιουργήματος του Δάντη («Κόλαση», «Καθαρτήριο», «Παράδεισος») – αρκούσε για τη συμβολοποίηση των ιστορικών γεγονότων κάθε εποχής. Δυστυχώς για την ανθρωπότητα, τα μαρτύρια των ανθρώπων από το μακραίωνο και ποικιλόμορφο σκοταδισμό και κυρίως των αμέτρητων κατακτητικών πολέμων, το κεφάλαιο «Κόλαση» αποτέλεσε τη συνηθέστερη μεταφορική έννοια.

1 – 6 – 1878

Γεννιέται Κώστας Παρορίτης, κομμουνιστής λογοτέχνης.

Λογοτεχνικό ψευδώνυμο του δάσκαλου Λεωνίδα Σουρέα. Γεννήθηκε στο Παρόρι ή Παρόρειο του Νομού Λακωνίας, έξω από τη Σπάρτη και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Άρχισε να εμφανίζεται στα Γράμματα στα 25 του χρόνια, το 1903, από τις τοπικές εφημερίδες και τα χρονιάτικα επαρχιακά ημερολόγια. Στα 1904 ένα ιστορικό διήγημά του με ήρωα τον αρχιστράτηγο της μάχης στις Πλαταιές Παυσανία, δημοσιεύεται στο «Σπαρτιατικόν Ημερολόγιον» με χρονολογία γραφής το 1903. Στη συνέχεια, ταυτίστηκε με την πορεία του περιοδικού «Νουμάς» – από το δημοτικισμό στο σοσιαλισμό και στην πορεία του σοσιαλιστικού κινήματος από τον ουτοπισμό στο μαρξισμό.

Ήταν ο πρώτος Έλληνας κομμουνιστής λογοτέχνης. Από την πρώτη του εμφάνιση έως το θάνατό του βρέθηκε στο κέντρο της αρένας της ταξικής πάλης, είτε άμεσα είτε έμμεσα με το ζήτημα της γλώσσας.

«Όλα του τα μυθιστορήματα εγράφησαν με τον αποκλειστικόν σκοπόν να διαδώσουν και να ενισχύσουν την ιδέαν μιας ανατροπής. Είναι έργα προπαγάνδας. Δεν θα τα υποτιμήσωμεν δι’ αυτό, δεν θα τα αποκηρύξωμεν, άπαγε! διότι ο συγγραφεύς ήτο σοσιαλιστής. Σοσιαλιστής ήτο και ο Τολστόι και ο Γκόρκι και τόσοι άλλοι μεγάλοι μυθιστοριογράφοι (…) είναι και τα πρώτα νεοελληνικά μυθιστορήματα τα οποία έχουν μίαν κοινωνικήν (…) θέσιν, στρέφονται περί το μέγα κοινωνικόν πρόβλημα, δονούνται από τον ανήσυχον, τον αγωνιώδην παλμόν της εποχής μας και κινούν την σκέψιν του αναγνώστου προς μιαν λύσιν ή άλλη» (Γρ. Ξενόπουλος).

Με τη δημιουργία του ΚΚΕ εργάζεται ως χρονογράφος στον «Ριζοσπάστη» με το ψευδώνυμο Σύντροφος.

Αν και πέθανε νέος, η συναίσθηση της ευθύνης του ως σοσιαλιστή δασκάλου και διανοούμενου, τον έκανε να βλέπει στους νέους, στους μαθητές του, τους συνεχιστές του κοινωνικού αγώνα, για την πραγματοποίηση του σοσιαλιστικού ιδανικού.

Από τα πιο γνωστά του έργα είναι «Ο Κόκκινος Τράγος»,  «Οι νεκροί της ζωής», «Το μεγάλο παιδί», «Από τη ζωή του δειλινού» κ.α.

Πηγή: Ριζοσπάστης

1 – 6 – 1940

Γεννιέται η ποιήτρια και ηθοποιός Κατερίνα Γώγου.

Τα ποιήματά της εξέπεμπαν τη διαμαρτυρία και αγανάκτησή της για τις τερατώδεις δυνατότητες του κοινωνικού μηχανισμού να καταστρέφει τον άνθρωπο και τη ζωή.

https://youtube.com/watch?v=328Dx2m75TE%3Ffeature%3Doembed

Με τους οργισμένους στίχους της καταδίκαζε τον πόνο και την αθλιότητα γύρω της, αλλά την τελευταία στιγμή έστρεψε την πλάτη στη ζωή. Το ποιητικό έργο της «συναντιέται» με το σήμερα, με το «μαύρο», την κραυγή αγωνίας, τις σημερινές ανάγκες και οραματίζεται το μέλλον.

https://youtube.com/watch?v=Y0rvoHuv0fQ%3Ffeature%3Doembed

1 – 6 – 1959

Το κιλό αντικαθιστά την οκά ως μονάδα μέτρησης του βάρους (1 οκά = 1.282 γραμμάρια).

1 – 6 – 1967

Με διαταγή του αρχηγού ΓΕΣ Οδυσσέα Αγγελή, «απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπον μετάδοσις ή εκτέλεσις μουσικής ή ασμάτων του κομμουνιστού Μίκη Θεοδωράκη […] τα οποία, συν τοις άλλοις, αποτελούν και μέσον συνδέσμου μεταξύ των κομμουνιστών».

Οι παραβάτες απειλούνται με έκτακτα Στρατοδικεία.

https://youtube.com/watch?v=niqrjP1VDeY%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=qLn0B2jI3nM%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=VTReB0eakWQ%3Ffeature%3Doembed

Πηγή : ALT.GR

2 – 6 – 1936

Οι εργαζόμενοι του Βόλου κατεβαίνουν σε 24ωρη πανεργατική απεργία. Η αστυνομία χτυπάει με τα όπλα τους απεργούς.

Σκοτώνει έναν εργάτη και τραυματίζει 30. Συλλαμβάνονται οι βουλευτές του Παλλαϊκού Μετώπου (ΚΚΕ) Γιώργη Σιάντο και Γιάννη Ιωαννίδη.

Ο Ριζοσπάστης γράφει την επόμενη μέρα: «Να παραιτηθεί αμέσως η κυβέρνηση του δολοφόνου Μεταξά που απειλεί να ματοκυλίσει όλη την Ελλάδα»

2 – 6 –1941

Η ναζιστική θηριωδία εκδηλώνεται για πρώτη φορά στην Κρήτη.

Γερμανοί αλεξιπτωτιστές συγκεντρώνουν κι εκτελούν τους άνδρες του χωριού Κοντομαρί των Χανίων, ως αντίποινα για τη συμμετοχή του ντόπιου πληθυσμού στη Μάχη της Κρήτης.

2 – 6 – 1943

Η ΚΕ του ΚΚΕ σε συνεδρίασή της εγκρίνει την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς για την αυτοδιάλυσή της.

Όπως εκτίμησε το Κόμμα στο 18ο Συνέδριό του, «Η σοβαρά λαβωμένη ιδεολογική ενότητα και η έλλειψη της οργανωτικής σύνδεσης των ΚΚ, με τη διάλυση της ΚΔ, δεν επέτρεψαν τη διαμόρφωση μιας αυτοτελούς ενιαίας στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος απέναντι στη στρατηγική του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Το Γραφείο Πληροφοριών των ΚΚ, που συγκροτήθηκε το 1947 και αυτοδιαλύθηκε το 1956, καθώς και οι διεθνείς διασκέψεις των ΚΚ, που γίνονταν στη συνέχεια, δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά αυτά τα προβλήματα».

2 – 6 – 1946

Δημοψήφισμα στην Ιταλία για το πολιτειακό. Το 54,3% των Ιταλών ψηφίζει υπέρ της κατάργησης της μοναρχίας.

2 – 6 – 1954

Ο Τίτο επισκέπτεται την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση προχωρεί σε αθρόες προληπτικές συλλήψεις κομμουνιστών και ΕΔΑϊτων.

Σε μια επιχείρηση «σκούπα» 330 συνολικά εργάτες και συνδικαλιστές μεταφέρθηκαν βράδυ με καμιόνια από τα σπίτια τους στο στρατόπεδο των Σπάτων.

2 – 6 – 1957

Πραγματοποιείται η κηδεία του στρατηγού του ΕΛΑΣ Στέφανου Σαράφη με τη συμμετοχή χιλιάδων εργαζομένων. Η κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή απαγορεύει την απόδοση στρατιωτικών τιμών στο νεκρό.

2 – 6 – 1964

Ο Γιάσερ Αραφάτ ιδρύει στην Ιερουσαλήμ την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (P.L.O.).

2 – 6 – 1966

Το «Σερβέγιορ 1» γίνεται το πρώτο αμερικάνικο διαστημικό σκάφος που προσεδαφίζεται ομαλά στη Σελήνη. Είχε προηγηθεί το σοβιετικό «Λούνα 9», 4 μήνες πριν (3/2/1966).

2 – 6 – 1968

Κυκλοφορεί στο εξωτερικό το πρώτο φύλλο της αντιδικτατορικής εφημερίδας «Ελεύθερη Πατρίδα».

2 – 6 – 1971

Ο Παναθηναϊκός είναι η πρώτη Ελληνική ομάδα που συμμετέχει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό τελικό ποδοσφαίρου.

Στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αντιμετωπίζει στο Γουέμπλεϊ τον Άγιαξ και χάνει με 2-0 στον 16ο τελικό της διοργάνωσης.

https://youtu.be/xevsBinHtQ8

2 – 6 – 1992

Στο πρώτο δημοψήφισμα σε κράτος – μέλος της ΕΟΚ για την έγκριση της Συνθήκης του Μάαστριχτ οι Δανοί ψηφίζουν κατά (50,7%), αναστατώνοντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Επακολούθησε δεύτερο δημοψήφισμα το 1993, στο οποίο, μετά από πολλές πιέσεις και εκβιασμούς, συναίνεσαν (56,7%).

Πηγή : ALT.GR

3 – 6 –1899

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Γιόχαν Στράους (Johann Strauss – ο 2ος).

Από τα έργα του ξεχωρίζουν: «Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης», «Το σπίτι μου», «Βιεννέζικο αίμα» κ.ά. Έγραψε επίσης οπερέτες όπως «Δαντέλα της βασίλισσας», «Ο αθίγγανος βαρώνος», «Ο δασάρχης», «Νυχτερίδα» κ.α.

https://youtube.com/watch?v=IDaJ7rFg66A%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Vh0KkW42iiY%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=EBLaMmxyibE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=U4J0MKsG_is%3Ffeature%3Doembed

3 – 6 – 1833

Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βασιλικό διάταγμα «Περί σχηματισμού της Ελληνικής Χωροφυλακής».

3 – 6 – 1875

Πέθανε ο Γάλλος συνθέτης Ζορζ Μπιζέ, γεννημένος το 1838.

Το αριστούργημά του, «Κάρμεν», προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο όταν ανέβηκε στη σκηνή –αλλά αποθεώθηκε διαχρονικά από το κοινό και καταξιώθηκε από το χρόνο

https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed

Άλλο μεγάλο έργο του είναι το «Αλιείς μαργαριταριών».

https://youtube.com/watch?v=pmuFOuh3QHs%3Ffeature%3Doembed

3 – 6 – 1885

Γεννιέται ο Γιάκοβ Μιχάηλοβιτς Σβερντλόφ ένα από τα πέντε μέλη του Στρατιωτικού Επαναστατικού Κέντρου (μαζί με τους Στάλιν, Τζερτζίνσκι, Μπουμπνόφ και Ουρίτσκι) που καθοδήγησαν την ένοπλη κατάληψη της εξουσίας τον Οκτώβρη 1917.

Στη συνέχεια υπήρξε κορυφαίος οργανωτής του Κόμματος των Μπολσεβίκων και του Σοβιετικού Κράτους, όπου η επανάσταση τον όρισε Πρόεδρο της Πανενωσιακής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής των Σοβιέτ, θέση από την οποία συντόνιζε, με μεγάλη θέληση και ικανότητα τις περίπλοκες (πολιτικές, οικονομικές) υποθέσεις, σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου και ιμπεριαλιστικής επέμβασης.

Ο Λένιν, στο «λόγο στη μνήμη του Γ.Μ. Σβερντλόφ» έλεγε για τον μεγάλο επαναστάτη «(…) στις αρχές μόλις του 20ού αιώνα, είχαμε μπροστά μας τον σ. Σβερντλόφ σαν τον πιο ξεκάθαρο τύπο επαγγελματία επαναστάτη – άνθρωπο που ξέκοψε ολοκληρωτικά από την οικογένεια, από όλες τις ανέσεις και τις συνήθειες της παλιάς αστικής κοινωνίας, άνθρωπο που δόθηκε ολοκληρωτικά και απεριόριστα στην επανάσταση και μέσα σε πολλά χρόνια, και σε δεκαετίες ακόμη, περνώντας από φυλακή σε εξορία και από εξορία σε φυλακή, σφυρηλάτησε στον εαυτό του τις ιδιότητες εκείνες που μέσα σε πολλά πολλά χρόνια ατσαλώνουν τους επαναστάτες (…) Ο επαγγελματίας όμως αυτός επαναστάτης δεν αποσπάστηκε ποτέ, ούτε για μια στιγμή, από τις μάζες.»

3 – 6 – 1899

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Γιόχαν Στράους (Johann Strauss – ο 2ος).

Από τα έργα του ξεχωρίζουν: «Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης», «Το σπίτι μου», «Βιεννέζικο αίμα» κ.ά. Έγραψε επίσης οπερέτες όπως «Δαντέλα της βασίλισσας», «Ο αθίγγανος βαρώνος», «Ο δασάρχης», «Νυχτερίδα» κ.α.

https://youtube.com/watch?v=IDaJ7rFg66A%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=Vh0KkW42iiY%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=EBLaMmxyibE%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=U4J0MKsG_is%3Ffeature%3Doembed

3 – 6 – 1917

Στην πόλη Λιντς της Βρετανίας πραγματοποιείται αντιπολεμική Συνδιάσκεψη των εργατικών οργανώσεων, με τη συμμετοχή 1.150 αντιπροσώπων των συνδικάτων και πολιτικών οργανώσεων (Εργατικοί, Σοσιαλιστές, κ.α.).

Η Συνδιάσκεψη ενέκρινε σχεδόν ομόφωνα ψηφίσματα που χαιρέτιζαν την Φεβρουριανή Επανάσταση στη Ρωσία, καθώς και το σύνθημα για μια δημοκρατική ειρήνη. Η δημοτικότητα των σοβιέτ θορύβησε τους ηγέτες του Εργατικού Κόμματος, που φρόντισαν να τα καπηλευτούν στη ρητορική τους, υπονομεύοντας ταυτόχρονα μια πρακτική υιοθέτησή τους στο ίδιο το βρετανικό εργατικό κίνημα.

3 – 6 – 1922

Γεννιέται ο Γάλλος σκηνοθέτης Αλέν Ρενέ (Alain Resnais).

Έγινε γνωστός με το ντοκιμαντέρ «Νύχτα και καταχνιά» (1955), μια συνταρακτική δουλειά για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης από την προσέγγιση της μνήμης. Η ταινία όμως που τον καθιέρωσε κι είναι σημείο αναφοράς του είναι το «Χιροσίμα, αγάπη μου» (1958), σε σενάριο Μαργκερίτ Ντιράς.

https://youtube.com/watch?v=wsXDhcRz7GA%3Ffeature%3Doembed

Με την επόμενη ταινία «Πέρσι στο Μαρίενμπαντ» (1961), βραβεύτηκε με το Χρυσό Λέοντα. Η δημιουργικότητά του συνεχίστηκε με πληθώρα κινηματογραφικών έργων, μεταξύ των οποίων: «Ο πόλεμος τελείωσε» (1966), «Προβιντάνς» (1976), «Ο θείος από την Αμερική» (1980) και το «Smoking / No smoking» (1980).

1924

Πεθαίνει ο Τσέχος συγγραφέας Φραντς Κάφκα.

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Όσο ζούσε, με δική του επιλογή, δεν δημοσιεύθηκε σχεδόν κανένα από τα έργα του. Προς το τέλος της ζωής του είχε ζητήσει να καταστραφούν και όσα χειρόγραφα δεν πρόλαβε να καταστρέψει ο ίδιος. Ευτυχώς, ο στενός του φίλος Μαξ Μπροντ, δεν τον άκουσε. Ανάμεσα στα έργα που διασώθηκαν είναι και τα γνωστά μυθιστορήματα «Δίκη», «Πύργος», «Μεταμόρφωση», «Αμερική». Αν και ο Κάφκα έγραφε στα γερμανικά, ωστόσο έζησε και δημιούργησε στην Πράγα.

3 – 6 – 1924

Γεννιέται στο Μαυρολιθάρι Παρνασσίδας στη Φωκίδα ο ηθοποιός Γιώργος Φούντας.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών.

Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1944 στην ταινία «Χειροκροτήματα» του Γ. Τζαβέλα και σχεδόν μια δεκαετία αργότερα έπαιξε το ρόλο του Μίλτου στην «Στέλλα» του Μ. Κακογιάννη. Για πρώτη φορά στο θέατρο εμφανίστηκε το 1949 με το «Ρεαλιστικό θέατρο» στο «Περοκέ», στο «Νυφιάτικο Τραγούδι» του Νότη Περγιάλη.

Επαιξε επίσης σε μερικές από τις ιστορικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου όπως η «Μαγική Πόλη» του Ν. Κούνδουρου, τα «Κόκκινα Φανάρια» του Β. Γεωργιάδη, καθώς και στο «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν. Αλλες ταινίες: «Μολυσμένα ύδατα» (1987), «Το κορίτσι της Μάνης» (1986), «17 Σφαίρες για έναν Αγγελο» (1981), «Εξοδος Κινδύνου» (1980), «Ο μεγάλος Ενοχος» (1970), «Η Λεωφόρος της Προδοσίας» (1969), «Ο Αντάρτης του Βάλτου»(1969), «Ο Πρόσφυγας» (1969), «Πολύ αργά για Δάκρυα» (1968), «Επαναστάτης» (1965), «Αλέξης Ζορμπάς» (1964), «Το Κορίτσι της Κυριακής» (1964), «Αμέρικα Αμέρικα» (1963), «Ζήλεια» (1963) «Κάθαρμα» (1963), «Η μεγάλη Θυσία» (1962), «Η Ζαβολιάρα» (1959), «Ασσοι του Γηπέδου» (1956), «Το Κορίτσι με τα Μαύρα» (1956) κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=m2nIGZjxkD8%3Ffeature%3Doembed

Στην τηλεόραση έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1975 στη σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του Ν. Καζαντζάκη. Στην τηλεόραση συμμετείχε επίσης στις σειρές: «Γόβα στιλέτο» (1993), «Κούρσα του θανάτου» (1982), «Εξοδος κινδύνου» (1978), «Γαλήνη» (1976), «Στον αργαλειό του φεγγαριού» (1985).

Βραβεύτηκε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τις χρονιές 1966 και 1967 για την ερμηνεία του στις ταινίες «Με την Λάμψη στα Μάτια» και «Πυρετός στην Άσφαλτο».

3 – 6 – 1926

Γεννιέται ο Αμερικανός ποιητής Άλεν Γκίνσμπεργκ (Irwin Allen Ginsberg -«κίνημα των Μπίτνικς»). Θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της γενιάς των «μπίτνικς».

Ήταν γιος του Λιούις Γκίνσμπεργκ, δασκάλου και λυρικού ποιητή, και της Ναόμι, δραστήριου μέλους του Αμερικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και έζησε για πολλά χρόνια στη Νότια Ασία. Ευρύτερα γνωστός έγινε το 1956 με τη δημοσίευση της ποιητικής του συλλογής «Ουρλιαχτό», μια καταγγελία ουσιαστικά για τον αμερικανικό τρόπο ζωής και μια απομυθοποίηση του αμερικανικού «ονείρου».

3 – 6 – 1927

Τίθεται σε ισχύ το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, με το οποίο καθιερώθηκε η αβασίλευτη δημοκρατία (δημοψήφισμα 1924) και θεσπίστηκε ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας.

3 – 6 – 1932

Παραιτείται η κυβέρνηση Παπαναστασίου. Σχηματίζεται νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

3 – 6 – 1933

Επανιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας, που είχε διαλυθεί το 1924.

3 – 6 – 1934

Η αστυνομία απαγορεύει τη σύγκληση του Αντιφασιστικού Συνεδρίου.

Παρόλα αυτά, οι σχεδόν 1.200 σύνεδροι, καθώς και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι της Αθήνας και του Πειραιά, συγκεντρώνονται δεχόμενοι επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής.

Η αστυνομία ανοίγει πυρ και τραυματίζει 3 εργάτες. Παρά την τρομοκρατία, το Συνέδριο θα συνέλθει τελικά 2 μέρες αργότερα στον Κοκκιναρά Κηφισιάς.

3 – 6 – 1940

200 αεροπλάνα της Λουφτβάφε βομβαρδίζουν το Παρίσι.

3 – 6 – 1941

Η Κάνδανος, ένα μικρό χωριό της Κρήτης, γίνεται ένα από τα μνημεία της ναζιστικής θηριωδίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Το ολοκαύτωμα της Κανδάνου ήταν απάντηση των Γερμανών εισβολέων στην ηρωική αντίσταση του λαού της Κρήτης («Μάχη της Κρήτης»).

Η Κάνδανος είχε βομβαρδιστεί κατά την πρώτη μέρα της επιδρομής των Γερμανών στην Κρήτη, ενώ στις 24 Μάη, μετά από σφοδρή μάχη στο φαράγγι της Κανδάνου , σκοτώνονται πολλοί Γερμανοί.

Τη Δευτέρα 2 Ιούνη αρχίζει ο ανελέητος βομβαρδισμός του χωριού, ενώ στις 3/6 τα τμήματα που μπήκαν στο χωριό έκαψαν όλα τα σπίτια. Η Κάνδανος γίνεται ολοκαύτωμα.

Οι ναζί συγκεντρώνουν κατά ομάδες τους κατοίκους και αρχίζουν οι εκτελέσεις. Τις αμέσως επόμενες ημέρες οι ναζί τοποθετούν δύο πινακίδες – επιγραφές στην είσοδο και έξοδο του χωριού, γραμμένες στα γερμανικά και τα ελληνικά.

Η πρώτη πινακίδα έγραφε: «Διά την κτηνώδη δολοφονία Γερμανών αλεξιπτωτιστών, αλπινιστών και του μηχανικού από άνδρες, γυναίκες, παιδιά και παπάδες μαζί και διότι ετόλμησαν να αντισταθούν κατά του μεγάλου Ράιχ κατεστράφη την 3/6/41 η Κάνδανος εκ θεμελίων διά να μην επανοικοδομηθεί πλέον ΠOTE».

H δεύτερη πινακίδα έγραφε: «Ως αντίποινον των οπλισμένων πολιτών ανδρών και γυναικών εκ των όπισθεν δολοφονηθέντων Γερμανών στρατιωτών κατεστράφη η Κάνδανος ».

Όμως, το 1943 «φιλοτέχνησαν» και τρίτη μαρμάρινη στήλη που ανέφερε: «Εδώ υπήρχε η Κάνδανος , κατεστράφη προς εξιλασμόν της δολοφονίας 25 Γερμανών Στρατιωτικών».

1946

Με υπουργικό διάταγμα καθαιρείται η διοίκηση της ΓΣΕΕ.

1955

Η Γαλλία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της Τυνησίας.

1957

Πεθαίνει ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς.

Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, κοντά στους Γεώργιο Ροϊλό και Γεώργιο Ιακωβίδη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Το 1921 επέστρεψε στην Ελλάδα και ακολούθησε τον ελληνικό στρατό στη Μικρά Ασία ως επίσημος εικονογράφος της εκστρατείας. Δυστυχώς, τα έργα του κάηκαν στο τρένο που τα μετέφερε στη Σμύρνη τις μέρες της καταστροφής.

Το τοπίο, κυρίως, η προσωπογραφία και η νεκρή φύση αποτελούν τις βασικές θεματικές ενότητες του έργου του. Επηρεάζεται  από τη βυζαντινή τέχνη, από τον Π. Σεζάν και τα κινήματα του μοντερνισμού.

Ζωγραφίζει στην Αίγινα και στο Άγιο Όρος. Το 1927 του ανατίθεται η αγιογράφηση της Μητρόπολης της Άμφισσας. Το 1928, μετά από πρόσκληση του Άγγελου Σικελιανού, συμμετείχε στην προετοιμασία των Δελφικών Εορτών μαζί με τον Δημήτρη Πικιώνη. Το 1940, διορίζεται διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης, ενώ το 1956 εκλέγεται καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

1959

Η κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή απορρίπτει την πρόταση της Σοβιετικής Ένωσης για μια Βαλκανική χωρίς πυραύλους.

1960

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφασίζει για πρώτη φορά και κατοχυρώνει το δικαίωμα του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση από δικηγόρο.

3 – 6 – 1961

Έργα του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου εκτίθενται στο Λούβρο με ενθουσιώδη υποδοχή από τους φιλότεχνους.

3 – 6 – 1962

Μπόινγκ 707 της Air France συντρίβεται και αναφλέγεται, καθώς προσπαθεί να απογειωθεί από το αεροδρόμιο Ορλί του Παρισιού, με αποτέλεσμα 130 άτομα να χάσουν τη ζωή τους.

3 – 6 – 1963

Πεθαίνει ο Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ.

Το 1912 φοιτά σε ιδιωτικό σχολείο. Ο επόμενος όμως χρόνος τον βρίσκει σε δημόσιο σχολείο.
Το 1917 μπαίνει στη σχολή αξιωματικών του ναυτικού και φοιτά ως δόκιμος. Μια επίμονη πλευρίτιδα του στερεί τη δυνατότητα να υπηρετήσει τη θητεία του ως αξιωματικός.
Το 1921 ο Χικμέτ αποφασίζει να ενταχθεί στον «Πόλεμο Ανεξαρτησίας» του Κεμάλ, στην Ανατολή. Στο δρόμο συναντιέται με Τούρκους Σπαρτακιστές φοιτητές, που είχαν απελαθεί από τη Γερμανία. Απ’ αυτούς μαθαίνει για τους Μαρξ, Ένγκελς κι έρχεται σε επαφή με την κομμουνιστική ιδεολογία.

Στην πεζοπορία του προς την Άγκυρα γίνεται μάρτυρας της φτώχειας και δυστυχίας των αγροτών της Ανατολής και συνειδητοποιεί το μέγεθος των κοινωνικών προβλημάτων της χώρας.
Την ίδια στιγμή, η αστική επανάσταση του Κεμάλ δεν μπορεί να καταργήσει τις ταξικές διαφορές, πράγμα αντικειμενικό, κάτι που διαπιστώνει και ο ίδιος. Ενώ ζητά να σταλεί στο μέτωπο, τελικά στέλνεται ως δάσκαλος στην πόλη Μπολού.
Εκεί ενημερώνεται για την Οχτωβριανή Επανάσταση και αποφασίζει να ταξιδέψει στην ΕΣΣΔ.

Το 1922 γίνεται μέλος του Κόμματος των Μπολσεβίκων – ΠΚΚ (μπ) και του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας.
Σπουδάζει στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργατών της Ανατολής (ΚΟΥΤΒ).
Γνωρίζεται με τον Μαγιακόφσκι, με φουτουριστές και κονστρουκτιβιστές καλλιτέχνες.

Το 1924 πεθαίνει ο Λένιν. Ο Ναζίμ στέκεται τιμητική φρουρά στο φέρετρο.

Διώκεται για τις ιδέες του και το 1938 καταδικάζεται σε 40 χρόνια φυλακή.
Κάτω από την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, το καθεστώς αναγκάζεται να τον απελευθερώσει το 1950 και αφού είχε ξεκινήσει απεργία πείνας. Την ίδια χρονιά τιμάται με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Ωστόσο παρακολουθείται συνεχώς. Αρχίζει και πάλι να εργάζεται ως σεναριογράφος αλλά οι πιέσεις συνεχίζονται. Αν και απαλλαγμένος από τη στρατιωτική θητεία, το καθεστώς τον καλεί να καταταγεί! Το 1951 φεύγει κρυφά στη Ρουμανία και την ίδια χρονιά του αφαιρείται η τουρκική ιθαγένεια, η οποία του δόθηκε και πάλι μόλις το 2001! Ταξιδεύει σε πολλές χώρες και το 1952 εκλέγεται μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης.

O Χικμέτ, όπως και χιλιάδες κομμουνιστές, διώχθηκε πολλές φορές εξαιτίας της δράσης του και της στράτευσής του στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Πρώτη φορά καταδικάστηκε το 1925, μετά το 1933. Η τρίτη φυλάκιση το 1938, με την κατηγορία ότι υποκινούσε ανταρσία στο στρατό και στο ναυτικό με τα κείμενά του, ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια, καθώς κράτησε δώδεκα χρόνια, μέχρι το 1950. Συνολικά ο Χικμέτ πέρασε σχεδόν 15 χρόνια από τη ζωή του στη φυλακή. «Κι εμείς θα περάσουμε ακόμη ένα χειμώνα/ Ζεσταίνοντας τα χέρια μας στη φωτιά/ Της μεγάλης οργής μας και της άγιας ελπίδας μας». Στη φυλακή επίσης, πράττοντας στο ακέραιο το διεθνιστικό του καθήκον, γράφει το ποίημα «Στηθάγχη», με το γνωστό στίχο «Πάντα η καρδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται».

https://youtube.com/watch?v=0u7PT7heg6o%3Ffeature%3Doembed

Σημαντικό σταθμό στη μελέτη του έργου του Χικμέτ στη χώρα μας αποτέλεσε το Επιστημονικό Συνέδριο που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ το 2015 «Ναζίμ Χικμέτ : Για να γενούνε τα σκοτάδια λάμψη». Τόσο το Επιστημονικό Συνέδριο όσο και η έκδοση των πρακτικών, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», προσφέρουν πολλά στη μέχρι σήμερα γνώση για τον Χικμέτ στην Ελλάδα, καθώς είχαν συμπληρωθεί σχεδόν 20 χρόνια απουσίας οποιασδήποτε μελέτης και μετάφρασης του έργου του. Η έκδοση περιλαμβάνει τις πάνω από 25 εισηγήσεις και παρεμβάσεις από εκπροσώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών, ιστορικών, εκπαιδευτικών, αλλά και στελεχών του ΚΚΕ και του ΚΚ Τουρκίας για τη ζωή, το έργο, το κοινωνικό – ιστορικό πλαίσιο που έζησε και δημιούργησε ο ποιητής.

Ακόμα, περιλαμβάνονται μεταφράσεις, αποσπάσματα από τα Τουρκικά και από άλλες γλώσσες, κομμάτια από το έργο του Ναζίμ Χικμέτ, που μέχρι σήμερα ήταν άγνωστα στην Ελλάδα, κυρίως από το σημαντικότερο ποίημά του «Ανθρώπινα Τοπία της Πατρίδας μου». Το συγκεκριμένο έργο ξεκίνησε να το γράφει το 1941, στις φυλακές της Προύσας. «Θέλω, η συγκεκριμένη έκφραση αυτού του πλήθους να αφηγηθεί στον αναγνώστη σε γενικές γραμμές την κοινωνική κατάσταση της Τουρκίας μέσω των ανθρώπων που ανήκουν σε διάφορες τάξεις. Όχι βέβαια στατικά αλλά σε διαλεκτική πορεία και ροή. Θέλω, σε δεύτερο πλάνο, να κατανοηθεί ο κόσμος που περιτριγυρίζει την τούρκικη κοινωνία. Θέλω, η απάντηση στο ερώτημα “από πού ήρθες, πού είσαι και πού πας” να απαντηθεί μέσα από τις δυνατότητες της ποίησης».

https://youtube.com/watch?v=afPJWRr_hEM%3Ffeature%3Doembed

Από τη Σύγχρονη Εποχή κυκλοφορούν «Τα έργα του» τ. 1 και τ. 2 και το «Tο ερωτευμένο σύννεφο».

Δείτε επίσης το αφιέρωμα του ΑΛΤ: Ναζίμ Χικμέτ: Σας σφίγγω όλους μ᾿ αγάπη στην αγκαλιά μου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 4 – 6

1967

Καθιερώνεται και στην Ελλάδα το αλκοτέστ.

1979

Στον Κόλπο του Μεξικού, και ύστερα από έκρηξη σε γεωτρύπανο, δημιουργείται μια από τις μεγαλύτερες πετρελαιοκηλίδες στα χρονικά των περιβαλλοντικών καταστροφών (2.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα).

1981

Ταυτόχρονη πυρπόληση των πολυκαταστημάτων «Κλαουδάτου» και «Ατενέ» στην Αθήνα.

1992

Με τη συμμετοχή αντιπροσώπων 172 κυβερνήσεων και χιλιάδων ακτιβιστών, ξεκινά στο Ρίο ντε Τζανέιρο υπό την αιγίδα του ΟΗΕ η μεγαλύτερη έως τότε παγκόσμια διάσκεψη για την προστασία του περιβάλλοντος («Διάσκεψη της Γης»).

Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να προσυπογράψουν τη σχετική συνθήκη, με το επιχείρημα ότι υπονόμευε τη βιομηχανική τους ανάπτυξη.

1998

Το χειρότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα με τρένα Hi-Speed.

Το ICE 884, τρένο υπερ-υψηλής ταχύτητας Ιντερσίτι Εξπρές, εκτροχιάζεται στο Έσεντε της Γερμανίας (101 νεκροί και 100άδες τραμυατίες)

1999

Ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, μετά από συμφωνία με τους ηγέτες του ΝΑΤΟ, αποσύρει τις γιουγκοσλαβικές δυνάμεις από το Κόσοβο.

Το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ, κάνουν ένα βήμα παραπάνω προς την πλήρη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την εδραίωσή τους στην περιοχή αποκτώντας πλεονέκτημα έναντι της Ρωσίας και της Κίνας.

2001

Πεθαίνει ο Άντονι Κουίν (Anthony Quinn), Μεξικανός ηθοποιός. Το κανονικό του όνομα ήταν Αντόνιο Κινόνες. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 150 ταινίες.

Η επιτυχία στον κινηματογράφο φθάνει με την ταινία «Βίβα Ζαπάτα» του Ηλία Καζάν (1952), με πρωταγωνιστή τον Μάρλον Μπράντο, για την οποία ο Κουίν θα τιμηθεί με Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου.

Το 1954 έπαιξε στην ταινία «Λα στράντα» του Φεντερίκο Φελίνι.

Το 1964 ερμήνευσε το ρόλο του Αλέξη Ζορμπά στην ομώνυμη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη, της οποίας ήταν και παραγωγός.

https://youtube.com/watch?v=QskFT7AaKH0%3Ffeature%3Doembed

Η επιτυχία συνεχίζεται με την ταινία «Παθιασμένη ζωή του Βίνσεντ βαν Γκογκ» του Βιτσέντε Μινέλι, για την οποία θα τιμηθεί και πάλι με Όσκαρ για δεύτερο ανδρικό ρόλο.

https://youtube.com/watch?v=n7-cTuKmurQ%3Ffeature%3Doembed

Άλλες σημαντικές ταινίες του είναι «Ο Λόρενς της Αραβίας», «Ο άνθρωπος με τα χρυσά πιστόλια» και η «25η ώρα».

Έπαιξε στο θέατρο και γνώρισε επιτυχία με την ερμηνεία του στο έργο «Λεωφορείο ο πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς.

2016

Πεθαίνει ο Μοχάμεντ Άλι, ο θρύλος της πυγμαχίας και ένας από τους σπουδαιότερους αθλητές όλων των εποχών.

O Κάσιους Μαρσέλους Κλέι (Cassius Marcellus Clay), άλλαξε το πραγματικό του όνομα σε Μοχάμεντ Άλι όταν ασπάστηκε το Ισλάμ.

https://youtube.com/watch?v=vd9aIamXjQI%3Ffeature%3Doembed

Το 1960, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης και παράλληλα ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Ιστορικοί αγώνες για το άθλημα θεωρούνται οι τρεις κόντρες με τον Τζον Φέιζερ, οι δύο κόντρες με τον Σόνι Λίστον και ο αγώνας στο Ζαΐρ με τον τότε πρωταθλητή Τζο Φόρμαν. Αποσύρθηκε οριστικά από την ενεργό δράση το 1981, έχοντας φτάσει συνολικά στις 56 νίκες, με μόλις 5 ήττες. Υπήρξε ο πρώτος πυγμάχος που κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, τον οποίο υπερασπίστηκε με επιτυχία συνολικά 19 φορές.

https://youtube.com/watch?v=C_fEIVwjrew%3Ffeature%3Doembed

Εκτός της αγωνιστικής δράσης ο Μοχάμεντ Άλι πέρασε στην ιστορία και για τη μαχητική στάση που κράτησε σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, όπως οι φυλετικές διακρίσεις στις ΗΠΑ. Κορυφαία τέτοια στιγμή αποτέλεσε η εναντίωσή του στον πόλεμο του Βιετνάμ και η άρνησή του να στρατευτεί όταν κλήθηκε να υπηρετήσει στον αμερικανικό στρατό το 1966. Η φράση του «δεν έχω καμία διένεξη με τους Βιετκόνγκ, κανένας από αυτούς δεν με αποκάλεσε ποτέ αράπη» έμεινε ιστορική. Για τη στάση του αυτή, αντιμετώπισε έντονη κριτική από μεγάλη μερίδα της αμερικανικής κοινής γνώμης, ενώ τον Ιούνη του 1967, του αφαιρέθηκε ο τίτλος του πρωταθλητή, αποκλείστηκε από κάθε αθλητική διοργάνωση των ΗΠΑ για τριάμισι χρόνια, ενώ καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης (χωρίς να φυλακιστεί). Κατά τη διάρκεια της τιμωρίας του ο Μοχάμεντ Αλί ξεχώρισε για τη στάση του σε θέματα σχετικά με την ελευθερία και τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών. Η ποινή του αναιρέθηκε μετά από 4 χρόνια.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 2 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

2 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 1 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

1 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 31 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

31 Μαΐ 2026

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 4 – 6

1666 Ανεβαίνει στο Παρίσι το έργο «Ο Μισάνθρωπος», που έκανε τον Μολιέρο ευρύτερα γνωστό στη Γαλλία.

1844 Οι υφαντουργοί της επαρχίας της Σιλεσίας (Πρωσία) ξεσηκώνονται υπό το βάρος της φτώχειας και της πείνας. Επεμβαίνει ο στρατός και ανοίγει πυρ, με αποτέλεσμα τον θάνατο 11 εργατών. Οι ηγέτες των υφαντουργών συνελήφθησαν, βασανίστηκαν και ρίχτηκαν στη φυλακή. Τα γεγονότα της Σιλεσίας είχαν ντόπιο και διεθνές αντίκτυπο στο νεαρό τότε εργατικό κίνημα.

1878 Υπογράφεται μυστική συμφωνία με την οποία η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχωρεί την Κύπρο στη Βρετανία. Είναι το αντάλλαγμα για την υπόσχεση της τελευταίας ότι θα φρόντιζε να αναθεωρηθεί η δυσμενής για την Πύλη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.

1896 Ο Χένρι Φορντ ολοκληρώνει το πρώτο του πειραματικό αυτοκίνητο.

1926 Στην Αθήνα οι πρόσφυγες, με την υποστήριξη και του ντόπιου πληθυσμού, προβαίνουν ομαδικά στην κατάληψη οικοπέδων και στην άμεση ανέγερση πρόχειρων παραπηγμάτων σε αυτά. Η Παγκαλική δικτατορία στέλνει εναντίον τους τη χωροφυλακή, η οποία χρησιμοποιεί βία και καταστρέφει τα κτίσματα.

1928 Το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας καταδικάζει 37 στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος σε πολυετείς ποινές κάθειρξης. Μεταξύ των καταδικασθέντων και ο Αντόνιο Γκράμσι.

1936 24ωρη πανεργατική απεργία στη Θεσσαλονίκη, όπου παίρνουν μέρος χιλιάδες εργάτες. Η κυβέρνηση Μεταξά λαμβάνει δρακόντεια στρατοκρατικά μέτρα κατά της απεργίας. Στους δρόμους στήνονται ακόμα και πολυβόλα, ενώ διενεργούνται πάνω από 300 συλλήψεις.

1944 9 μήνες μετά την απόβασή τους στην κυρίως Ιταλία, οι αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις μπαίνουν στη Ρώμη.

1944 Γερμανοί στρατιώτες και Ελληνες ταγματασφαλίτες πραγματοποιούν επιδρομή στο χωριό Κοσκινά Καρδίτσας προκειμένου να αρπάξουν την παραγωγή των αγροτών. Απωθούνται όμως με επιτυχία από τον ΕΛΑΣ, που έπειτα από σκληρή μάχη απελευθερώνει τους ομήρους και σώζει τα κατασχεμένα. Την ίδια μέρα δόθηκαν σκληρές μάχες και στον συνοικισμό της Καισαριανής, ανάμεσα στο μηχανοκίνητο του Μπουραντά και ταγματασφαλιτών και σε δυνάμεις του ΕΛΑΣ.

1962 Τελευταία μέρα του Νίκου Ζαχαριάδη στο Μποροβιτσί, όπου είχε εγκατασταθεί έπειτα από την καθαίρεση και διαγραφή του. Του επιβλήθηκε υποχρεωτική εγκατάσταση στο Σοργκούτ της περιφέρειας Τιουμέν.

1996 Ο ευρωπαϊκός πύραυλος «Αριάν 5», στην παρθενική του πτήση, παρεκκλίνει από την πορεία του και εκρήγνυται μόλις 40 δευτερόλεπτα μετά την απογείωσή του.

2001 Πεθαίνει ο ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος.

2007 Πεθαίνει ο ηθοποιός Σωτήρης Μουστάκας.

Πηγή : Ριζοσπάστης 4 – 6 -2026

4 – 6 – 1666

Ανεβαίνει στο Παρίσι το έργο ο «Μισάνθρωπος», που έκανε τον Μολιέρο (Molière, πραγματικό όνομα Jean-Baptiste Poquelin) ευρύτερα γνωστό στη Γαλλία. Ο Μολιέρος δεν άφησε στο «απυρόβλητο» καμιά γελοιότητα, βλακεία, πανουργία, ψευτιά, αδιαντροπιά κι ασχημία της κοινωνίας και του ανθρώπου, από οποιαδήποτε κοινωνική τάξη κι αν προερχόταν. Σάρκασε αποκαλυπτικά αριστοκράτες (ξεπεσμένους ή μη), ανερχόμενους αστούς, πλούσιους αγρότες που ονειρεύονταν να «εξευγενιστούν», πολιτειακά και εκκλησιαστικά παράσιτα, διάφορους επαγγελματίες και υπηρέτες, στην πόλη ή στην ύπαιθρο.

Αναμφίβολα ο «Μισάνθρωπος» είναι ένα από τα πιο βαθυστόχαστα έργα του Μολιέρου . Μία φιλοσοφική προσέγγιση του ανθρώπου. Βλέπουμε την εσωτερική αντίθεσή του, απέναντι στην υποκρισία της κοινωνίας, στη μίμηση της αρετής, στον φαρισαϊσμό και τη ματαιοδοξία της, στην κενότητα των συναναστροφών. Πολλοί βρίσκουν στοιχεία του ίδιου του Μολιέρου στον ήρωά του, τον Αλσέστ.

Ο Αλσέστ ανήκει στην αριστοκρατία, ωστόσο διαφέρει από αυτήν, καθώς απεχθάνεται την υποκρισία. Ο φίλος του Φιλέντ, από την άλλη, είναι ένας πνευματώδης, επιδέξιος αλλά συμβατικός και μετριοπαθής άνθρωπος. Ένας λογικός. Ο Αλσέστ με την εμμονή του απέναντι στην αλήθεια, γίνεται απειλή για τους άλλους, η ατσάλινη ειλικρίνεια και η δύναμη της θέλησής του να μη λυγίσει μπροστά σε οποιονδήποτε πειρασμό, του προσδίδουν έναν ηρωισμό. Είναι ένας ακραίος. Ο Μολιέρος όμως σοφά έβαλε τον ήρωά του να υποφέρει από έρωτα για την Σελιμέν και το ανεκπλήρωτο αυτού του έρωτα να τον οδηγεί στην αυτοεξορία του.

Ο Μισάνθρωπος είναι ο τραγικός άνθρωπος. Είναι αυτός που αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο της ζωής. Είναι μια αρχετυπική σύλληψη, η προσωποποίηση της εντιμότητας, μια σφαιρική συνείδηση, ένας αντικομφορμιστής, που το κοινωνικό του περιβάλλον αδυνατεί να κατανοήσει και να ανεχθεί, με αποτέλεσμα να τον αντιμετωπίζει ως εχθρό της κοινωνίας και να τον απομονώνει.

Πληροφορίες: Ριζοσπάστης

5 – 6 – 1878

Γεννιέται ο Μεξικανός στρατηγός Φρανσίσκο Πάντσο Βίγια (Pancho Villa), ηγετική μορφή της Μεξικανικής επανάστασης (1910 – 1920), που βασίζονταν κυρίως στους αγρότες και στρέφονταν κατά της δικτατορικής διακυβέρνησης του Πορφύριο Ντιάζ, των μεγαλογαιοκτημόνων, της Εκκλησίας και των Αμερικανικών μονοπωλίων.

5 – 6 – 1883

Γεννιέται ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, Άγγλος οικονομολόγος, που έκανε γνωστή την έννοια του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία.

Με το έργο του «Γενική θεωρία της απασχόλησης, του τόκου και του χρήματος» (1936), θεώρησε ότι εντόπισε το βασικό πρόβλημα του καπιταλιστικού συστήματος, στην ανεπάρκεια της ζήτησης.

Το «φάρμακο διά πάσαν νόσον» ήταν, σύμφωνα με τον Κέυνς, η αύξηση του όγκου της συνολικής ζήτησης στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Έτσι διατύπωσε τη λεγόμενη αρχή της «ενεργού ζήτησης», δηλαδή της ζήτησης που θα μπορούσε να αποφέρει το μέγιστο κέρδος για τους καπιταλιστές. Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, ο Κέινς επεξεργάστηκε πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής του αστικού κράτους, που εστιάζεται στην αύξηση των κρατικών δαπανών και στην επέκταση των δημοσίων έργων, στην ανοχή του πληθωρισμού, στη ρύθμιση του προβλήματος της ανεργίας και στον περιορισμό των εργατικών μισθών.

Ο κεϋνσιανισμός δεν μπόρεσε ν’ αντιληφθεί την κρίση σαν προϊόν του συνόλου των αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος (από τη δράση των οποίων ανατρέπεται βίαια και η ισορροπία της σχέσης παραγωγής – κατανάλωσης). Δεν αποδέχτηκε τη μαρξιστική ανάλυση για τη σημασία του νόμου της πτώσης του ποσοστού κέρδους και της αλλαγής της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου. Οδηγήθηκε στην αυταπάτη ότι με την κρατική αντιμετώπιση του προβλήματος της ζήτησης, θα μπορούσαν να εξαλειφθούν η κρίση, η ύφεση και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Η ίδια η ζωή διέψευσε τον Κέινς , ενώ ακόμα ζούσε, και επέδειξε ότι η βασική οικονομική αντίθεση του καπιταλισμού οξύνεται. Η οικονομική κρίση του ’37 στις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γαλλία κλπ. ήταν το πρώτο ηχηρό ράπισμα στη δήθεν προοδευτική «αντικυκλική» πολιτική του. Το Μάρτη του 1939 ο Στάλιν, στην έκθεση δράσης στο 18ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Η νέα κρίση δεν άρχισε ύστερα από μια άνθηση της βιομηχανίας, όπως έγινε το 1929, μα ύστερα από μια ύφεση και μια κάποια αναζωογόνηση, που ωστόσο δεν πέρασε σε άνθηση. Αυτό σημαίνει ότι η νέα κρίση θα είναι πιο βαριά και η καταπολέμησή της πιο δύσκολη από την προηγούμενη κρίση».

Ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος ήρθε τελικά να απαντήσει εκεί που δεν μπορούσε ο Κέινς .

Διάφοροι νεοκεϊνσιανοί και ιδιαίτερα λεγόμενοι «αριστεροί» (Ρόμπινσον, Κλάιν, Σράφα κ.ά.) προσπάθησαν, χωρίς επιτυχία, να βελτιώσουν τη συνταγή της αντικυκλικής πολιτικής. Η κρίση στις αρχές της δεκαετίας του ’70, οδήγησε στην ανατολή και εδραίωση στη συνέχεια, της νεοφιλελεύθερης διαχειριστικής πρότασης. «Παιδιά» της πρότασης αυτής στο επίπεδο της ΕΕ ήταν αναμφισβήτητα η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η Λευκή Βίβλος για την Εργασία, την Παιδεία κλπ. Από την κεϊνσιανική προβληματική το κεφάλαιο κράτησε το πιο ουσιαστικό στοιχείο της, την αναγκαιότητα του κρατικού σχεδιασμού και ελέγχου της καπιταλιστικής οικονομίας. Στα επόμενα χρόνια ο επιτελικός στρατηγικός χαρακτήρας του αστικού κράτους αναβαθμίστηκε σε εθνικό και διακρατικό επίπεδο.

Σαν σήμερα 5 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

5 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 4 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

4 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 3 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

5 – 6 – 1898

Γεννιέται ο Ισπανός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca), μια από τις σπουδαιότερες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που το 1936 δολοφονήθηκε από τους φασίστες του Φράνκο.

«Στ’ όνομά σου, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα , που πέθανες στην Ισπανία για τη λευτεριά του ζωντανού λόγου, εμείς, οι ποιητές από πολλές χώρες του κόσμου, που μιλάμε και γράφουμε σε διάφορες γλώσσες, ορκιζόμαστε εδώ πέρα, όλοι μαζί, πως τ’ όνομά σου δε θα ξεχαστεί ποτέ πάνω στη γη, και στ’ όνομά σου, όσο που θα υπάρχει τυραννία και καταπίεση να τις καταπολεμήσουμε, όχι μονάχα με το λόγο μα και με τη ζωή μας».

Ο παραπάνω όρκος δόθηκε από λογοτέχνες απ’ όλες τις χώρες του κόσμου, όπου συγκεντρώθηκαν αρχικά στη Βαλένθια και στη συνέχεια στο Παρίσι, το 1937, στο Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο των συγγραφέων, για την υπεράσπιση της κουλτούρας ενάντια στο φασισμό. Τον όρκο συνέταξε ο Στρατής Τσίρκας μαζί με τον Αμερικανό ποιητή Λάνγκστον Χιους και προωθήθηκε από τον Λουί Αραγκόν. Ανάμεσα στους λογοτέχνες που υπόγραψαν τον όρκο είναι οι Μπέρτολτ Μπρεχτ, Πάμπλο Νερούντα, Ιλία Ερενμπουργκ, Αλεξέι Τολστόι κ.ά.

Ένα χρόνο πριν στη Γρανάδα, στις 19 Αυγούστου του 1936, ο Ισπανός ποιητής Φ. Γκ. Λόρκα εκτελέστηκε από τους φασίστες του στρατηγού Φράνκο, ένα μήνα μόλις μετά την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου.

Ο Λόρκα γεννήθηκε στις 5 Ιούνη του 1898 στο χωριό Φουέντε Βακέρος, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Γρανάδα και ήταν παιδί μιας προνομιούχας και μορφωμένης οικογένειας. Γρήγορα, όμως, συνειδητοποίησε ότι υπάρχει και μια άλλη ζωή, αυτή των πολλών μέσα στη φτώχεια και τη δυστυχία. Το 1915 παρά την επιθυμία του να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική, γράφτηκε στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Γρανάδα. Το 1919 εγκαθίσταται στη Μαδρίτη για να συνεχίζει τις σπουδές του. Εκεί συνδέθηκε με μια ομάδα νέων διανοουμένων που χαρακτηριζόταν αργότερα, ως η γενιά του ’27 και θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην πνευματική ζωή της Ισπανίας.

Το 1929 ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη και το 1931 ξαναγυρίζει στη δημοκρατική πια Ισπανία. Ο υπουργός Παιδείας του ανέθεσε να δημιουργήσει μαζί με τον Εδουάρδο Ουγάρτε έναν περιοδεύοντα φοιτητικό θίασο, την «Μπαράκα» (Η Παράγκα), που περιόδευσε σε όλη την Ισπανία και έδωσε παραστάσεις σε μικρές πόλεις και σε πανεπιστήμια. Οι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες και έπαιζαν δωρεάν, ενώ τα σκηνικά, όπως και τα κοστούμια, τα έφτιαχναν φοιτητές της Αρχιτεκτονικής απ’ όλη την Ισπανία. Ως το 1936 που διαλύθηκε, το θέατρο ανέβασε 13 έργα και έδωσε παραστάσεις σε 72 χωριά και πόλεις.

https://youtube.com/watch?v=OqpkQp95Sic%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=dCF8UEok4a8%3Ffeature%3Doembed

Από τα πιο γνωστά έργα του Λόρκα είναι, «Ποιητής στη Νέα Υόρκη», «Μοιρολόι για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας», «Romancero gitano», «Ντουέντε» και από τα θεατρικά του, «Τα Μάγια της Πεταλούδας», «Οι Φασουλήδες του Κατσιπόρα», «Ματωμένος Γάμος», «Γέρμα» και «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα». Μέσα από το έργο του «τραγούδησε» την αγάπη αλλά και το θάνατο, κατήγγειλε την τυραννία και όρθωσε το ανάστημά του σε κάθε μορφή αδικίας. Πάθη, παραδόσεις, στοιχεία της φύσης, ανδαλουσιάνικες φιγούρες συναντώνται στην ποίησή του.

https://youtube.com/watch?v=OqpkQp95Sic%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=OqpkQp95Sic%3Ffeature%3Doembed

Το έργο του απαγορεύτηκε στην Ισπανία μέχρι το 1953, όπου έκανε την επανεμφάνισή του, λογοκριμένο. Μόνο μετά το θάνατο του Φράνκο το 1975, έγινε δυνατό να συζητηθούν δημόσια το έργο και ο θάνατός του.

Πηγή : ALT.GR

Σάββατο 6 Ιούνη

1821 Ξεκινά η μάχη του Δραγατσανίου στη Μολδοβλαχία, μεταξύ των επαναστατικών δυνάμεων της Φιλικής Εταιρίας (υπό τον αρχηγό της Αλέξανδρο Υψηλάντη) και των στρατευμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η μάχη ολοκληρώθηκε την επόμενη μέρα με αποφασιστική νίκη της τελευταίας, που σήμανε και το τέλος της επανάστασης στη Μολδοβλαχία.

1863 Αντιπροσωπεία του ελληνικού Κοινοβουλίου «προσφέρει» τη βασιλεία της χώρας στον Δανό πρίγκιπα Γουλιέλμο Γεώργιο, κατόπιν Γεώργιο τον Α’.

1923 Η Διάσκεψη της Λοζάνης καθορίζει τα τελικά σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας στο μέσον του ρου του ποταμού Εβρου.

1943 Οι Ιταλοί κατακτητές εκτελούν στο Κούρνοβο 106 κρατουμένους από το στρατόπεδο της Λάρισας. Ανάμεσά τους και 54 κομμουνιστές Ακροναυπλιώτες, από τους 580 που παρέδωσε η μεταξική δικτατορία στις δυνάμεις κατοχής.

1943 Εκτελείται στο Νεζερό (κοντά στον Δομοκό) από τους Ιταλούς ο Παντελής Πουλιόπουλος. Διετέλεσε Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 3ο Εκτακτο Συνέδριο το 1924. Το 1926 παραιτήθηκε, ενώ αρνήθηκε να κατέβει στις εκλογές του ίδιου χρόνου ως υποψήφιος βουλευτής του Κόμματος. Λίγο πριν το 3ο Τακτικό Συνέδριο τον Γενάρη του 1927, επέστρεψε στο ΚΚΕ, συνέχισε τη φραξιονιστική του δράση, ενώ τον Γενάρη του 1928 εξέδωσε τον «Σπάρτακο». Τελικά η ομάδα των «λικβινταριστών», όπως ονομάστηκε, υπό την ηγεσία του διαγράφτηκε από την Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον ίδιο χρόνο. Στη συνέχεια η ομάδα συνδέθηκε με την λεγόμενη «Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση» του Τρότσκι.

1944 Οι δυνάμεις Κατοχής εκτελούν στη Θεσσαλονίκη 101 αγωνιστές από το στρατόπεδο «Παύλου Μελά». Μεταξύ αυτών και ο Κώστας Χατζήμαλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

1944 Ξεκινά η απόβαση των Συμμαχικών στρατευμάτων στις γαλλικές ακτές της Νορμανδίας, ανοίγοντας έτσι με μεγάλη καθυστέρηση το δεύτερο μέτωπο στην Ευρώπη.

6 – 6 – 1870

Πεθαίνει ο μεγάλος Βρετανός συγγραφέας Κάρολος Ντίκενς (Charles Dickens).

Τα μυθιστορήματα του είναι τα μυθιστορήματα των φτωχών και των κατατρεγμένων, η καρδιά της επανάστασης θα χτυπήσει δυνατά στην «Ιστορία δύο πόλεων», ενώ από τον «Ολιβερ Τουίστ» έως τον «Ζοφερό Οίκο» ο συγγραφέας δεν έπαψε ποτέ να ρίχνει το ανάθεμα στη βικτωριανή οικονομία και στους βικτωριανούς θεσμούς.

Ο Κάρολος Ντίκενς γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1812 και ήταν γιος δημόσιου υπαλλήλου που τα χρέη του οδήγησαν στη φυλακή τον ίδιο και ανάγκασαν το μικρό Κάρολο, βαθιά πληγωμένο από το γεγονός, να διακόψει το σχολείο και να πιάσει δουλειά σε εργοστάσιο βερνικιών.

Μια απροσδόκητη κληρονομιά, απάλλαξε τον πατέρα του από τη φυλακή και τον ίδιο από το εργοστάσιο, οδηγώντας τον στη συνέχεια σε ένα δικηγορικό γραφείο και κατόπιν στη δημοσιογραφία, όπου εξελίχθηκε σε έναν από τους ικανότερους και ταχύτερους ανταποκριτές.

Στον ελεύθερο χρόνο του έγραφε διηγήματα, σκιαγραφώντας πρόσωπα που συναντούσε στο δρόμο. Ο Ντίκενς έγραφε τα μυθιστορήματά του σε συνέχειες, αρχικά σε περιοδικά και κατ’ αυτόν τον τρόπο η γραφή του απέκτησε ένα συγκεκριμένο ρυθμό με το αναγνωστικό κοινό να περιμένει με αγωνία την συνέχεια.

Το πρώτο του έργο, με τίτλο «Σκιαγραφήματα του Μποζ», τυπώθηκε το 1836. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν τα «Χαρτιά του Πίκγουικ», που έγιναν ανάρπαστα από το αναγνωστικό κοινό και μετά εκδόθηκε ο «Ολιβερ Τουίστ», εμπνευσμένος από όσα είχε δει και γνωρίσει ο Ντίκενς στις περιοδείες του ως ανταποκριτής εφημερίδος.

Η νουβέλα του 1843, «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία», παραμένει δημοφιλής και συνεχίζει να εμπνέει διασκευές σε κάθε καλλιτεχνικό είδος.

https://youtube.com/watch?v=xyqLnAjaCbQ%3Ffeature%3Doembed

Κατά τη διάρκεια των πρώτων αυτών επιτυχιών του, ο Ντίκενς είχε παντρευτεί την Αικατερίνη Χόγκαρθ και η οικογένειά του μεγάλωσε με γοργό ρυθμό καθώς απέκτησε εννέα παιδιά. Ο «Δαβίδ Κόπερφιλντ» (1849-1850) είναι σχεδόν η αυτοβιογραφία του Ντίκενς . Το 1860-1861 εξέδωσε σε σειρές τις «Μεγάλες Προσδοκίες».

6 – 6 – 1903

Γεννιέται ο Αρμένιος μουσικός Αράμ Χατσατουριάν, ένας από τους κορυφαίους σοβιετικούς μουσικούς του 20ου αιώνα.

Πολυβραβευμένος και παγκοσμίως αναγνωρισμένος μουσουργός, διετέλεσε διευθυντής ορχήστρας, ήταν παιδαγωγός και μουσικο-πολιτικός παράγοντας.

Ο Χατσατουριάν εντάχθηκε δικαίως στο πάνθεον των μεγάλων συνθετών, ανάμεσά τους συμπατριώτες και ομότεχνούς του, «ιερά τέρατα», όπως ο Προκόφιεφ και ο Σοστακόβιτς. Άλλωστε, ο σεβασμός που έτρεφε και για τους δύο τους ήταν μεγάλος. «(…) Όλοι μας προσπαθούμε να σε προφτάσουμε, αν και είναι αδύνατο. Είσαι ο ηγέτης μας και, το θέλεις δεν το θέλεις, μας οδηγείς. Η ιστορική σου αποστολή είναι τεράστια (…)», έγραφε σε γράμμα του στον Σοστακόβιτς. Ενώ στο γράμμα του στον Προκόφιεφ με αφορμή την εκατοστή παράσταση του μπαλέτου «Σταχτοπούτα» του τελευταίου, ο Χατσατουριάν δεν μπορεί να κρύψει το θαυμασμό του: «(…) Είναι δύσκολο να εκφράσω την απόλαυση που νιώθεις ακούγοντας τη μουσική της “Σταχτοπούτας” (…) Είστε εκπληκτικός συνθέτης (…)».

Γεννημένος το 1903 σε μια πόλη κοντά στην Τιφλίδα της Γεωργίας, σε αρμένικη οικογένεια, ο Χατσατουριάν έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική από πολύ μικρός, αλλά μόλις στα 19 του έμαθε να διαβάζει και να γράφει νότες, όταν φτάνει το 1922 στη Μόσχα και φοιτά σε μουσικό σχολείο στην τάξη του βιολοντσέλου. Ταυτόχρονα, ο μελλοντικός συνθέτης σπουδάζει βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας!

Το ταλέντο του ανθίζει αμέσως. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, όχι μόνο κάλυψε το γνωσιολογικό θεωρητικό κενό στη μουσική που είχε με τους συμμαθητές του, αλλά καταφέρνει να ενταχθεί μεταξύ των καλύτερων σπουδαστών, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις σπουδαστικές συναυλίες στις αίθουσες του επιβλητικού Ωδείου της Μόσχας. Η «μοίρα» του ως συνθέτη «σφραγίζεται» το 1925 όταν στη σχολή δημιουργείται τάξη σύνθεσης. Εκεί παίρνει τα πρώτα μαθήματα και το 1929 εισάγεται στο Κρατικό Ωδείο της Μόσχας, όπου και «σμιλεύεται» σαν συνθέτης κοντά στον σπουδαίο μουσικό παιδαγωγό Νικολάι Γιακόβλεβιτς Μιασκόβσκι.

Καταλυτική θα είναι η γνωριμία του με τον Προκόφιεφ, το 1935, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε την τάξη του Μιασκόβσκι. Ο νεαρός Χατσατουριάν «αιχμαλωτίζεται» από το έργο του σπουδαίου μουσουργού, αλλά και ο Προκόφιεφ δείχνει ενδιαφέρον για τα έργα του Χατσατουριάν, σε σημείο να τα πάρει μαζί του στο Παρίσι όπου και παίχτηκαν.

Το πρώτο δημοσιευμένο έργο του ήταν ο «Χορός» για βιολί και πιάνο. Σιγά σιγά ο συνθέτης περνά από τις μικρότερες στις μεγαλύτερες φόρμες και το 1932 «γεννιέται» η σουίτα για πιάνο, το πρώτο μέρος της οποίας, η «τοκάτα», γίνεται διάσημο και εντάσσεται στο ρεπερτόριο πολλών πιανιστών. Μέχρι το 1940 θα γράψει την 1η Συμφωνία και τα κονσέρτα με ορχήστρα και πιάνο και για βιολί που αφήνουν έντονο το μουσικό – αισθητικό «αποτύπωμά» τους στη σύγχρονη συμφωνική μουσική.

https://youtube.com/watch?v=gqg3l3r_DRI%3Ffeature%3Doembed

Στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο ο Χατσατουριάν συνθέτει τη 2η Συμφωνία και το μπαλέτο «Γκαγιάνε», έργα που εμπνέονται από τον αγώνα ενάντια στον ναζί εισβολέα. Το 1944 συνθέτει τον κρατικό ύμνο της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας. Το 1954 ολοκληρώνει το διάσημο μπαλέτο του «Σπάρτακος». Οι επόμενες δεκαετίες είναι άκρως δημιουργικές, με τον συνθέτη να γράφει μουσική και για το θέατρο («Χορός μεταμφιεσμένων» του Λέρμοντοφ, «Μάκβεθ» και «Βασιλιάς Ληρ» του Σαίξπηρ κ.ά.). Από το 1950 δίνει πολλές συναυλίες στην ΕΣΣΔ και το εξωτερικό ως διευθυντής ορχήστρας και διδάσκει σύνθεση στο Ωδείο της Μόσχας.

https://youtube.com/watch?v=LZLMKkEGFRo%3Ffeature%3Doembed

Το έργο του βραβεύεται στην πατρίδα του και στο εξωτερικό και γίνεται μέλος πολλών καλλιτεχνικών ακαδημιών διαφόρων χωρών. Μεταξύ άλλων, ο Α. Χατσατουριάν τιμήθηκε δύο φορές με το Βραβείο Στάλιν (Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ), 2 επίσης φορές με το Βραβείο Λένιν, ενώ το 1954 του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Καλλιτέχνη του Λαού της Σοβιετικής Ένωσης».

Πηγή : ALT.GR

Κυριακή 7 Ιούνη

1917 Με την έγκριση του Ε. Βενιζέλου, οι Γάλλοι εξορίζουν στην Κορσική τους πολιτικούς του αντιπάλους, Δημήτρη Γούναρη, Ιωάννη Μεταξά, Σπύρο Μερκούρη, Ιωνα Δραγούμη και Βίκτορα Δουσμάνη.

1950 Το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Μπελογιάννης φτάνει παράνομα στην Ελλάδα από τη Ρουμανία όπου βρισκόταν ως πολιτικός πρόσφυγας. Καθήκον του, σύμφωνα με τις Αποφάσεις της 7ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, ήταν η αναδιοργάνωση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων. Εξίμισι μήνες μετά από την άφιξή του στην Ελλάδα, ο Μπελογιάννης θα πέσει στα χέρια της Ασφάλειας (20/12/1950), θα δικαστεί (δύο φορές) και θα εκτελεστεί στις 30/3/1952.

1957 Η κυβερνητική πλειοψηφία ψηφίζει τη νέα σύμβαση για το καθεστώς ετεροδικίας των Αμερικανών στην Ελλάδα, με το οποίο οι αξιόποινες πράξεις πολιτών των ΗΠΑ δεν υπόκειντο στο ελληνικό Δίκαιο.

1960 Καταδικάζονται σε ισόβια με την κατηγορία της κατασκοπείας οι κομμουνιστές Γιάννης Λίππας και Περικλής Πεταλωτής.

1971 Κατασκευάζεται ο πρώτος στον κόσμο τροχιακός επανδρωμένος επιστημονικός σταθμός «Σαλιούτ» (ΕΣΣΔ), ο οποίος συνδέθηκε με το διαστημόπλοιο «Σογιούζ ΙΙ». Η πτήση του με τους κοσμοναύτες Γ. Τ. Ντομπροβόλσκι, Β. Ν. Βολκόφ και Β. Ι. Πατσάεφ διήρκεσε 24 μέρες.

1972 Πεθαίνει ο γιατρός Μανώλης Σιγανός, παλαίμαχος αγωνιστής, καπετάνιος της Β’ ταξιαρχίας του Α’ Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ Αθήνας και στέλεχος του ΚΚΕ.

1975 Εγκρίνεται από τη Βουλή των Ελλήνων, με τις ψήφους μόνο των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, το νέο Σύνταγμα της χώρας.

Πηγή : Ριζοσπάστης 6 – 6 – 2026 / 7 – 6 – 2026

1864

Ο Ρίχαρντ Στράους (Richard Georg Strauss) ήταν Γερμανός συνθέτης της ύστερης ρομαντικής περιόδου.

Είναι γνωστός για τις όπερές του, μεταξύ των οποίων «Ο Ιππότης με το Ρόδο» και η «Σαλώμη».

https://youtube.com/watch?v=IFPwm0e_K98%3Ffeature%3Doembed

Άλλες μεγάλες επιτυχίες του είναι τα «Τέσσερα Τελευταία Τραγούδια», τα συμφωνικά ποιήματα και άλλα ορχηστρικά έργα, όπως τα «Θάνατος και Εξαΰλωση», «Τα Φαιδρά Καμώματα του Τιλ Οϊλενσπίγκελ», «Τάδε Έφη Ζαρατούστρα» και «Μεταμορφώσεις». To «Τάδε Έφη Ζαρατούστρα» ήταν και το μουσικό θέμα της ταινίας «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» του Στάνλεϊ Κούμπρικ.

https://youtube.com/watch?v=6hfQpaePuxo%3Ffeature%3Doembed

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 8 – 6

1929 Στο Στρατοδικείο των Ιωαννίνων ολοκληρώνεται η δίκη 12 φαντάρων που κρατούνταν στον Πειθαρχικό Ουλαμό Καλπακίου για πάνω από έναν χρόνο. Στη διάρκεια της δίκης καταγγέλθηκαν για μία ακόμα φορά οι απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούσαν στο Καλπάκι, εκεί όπου στέλνονταν οι κομμουνιστές φαντάροι προκειμένου να εξοντωθούν ψυχικά και σωματικά. Από τους κατηγορούμενους οι 8 καταδικάστηκαν σε συνολικά 8,5 χρόνια φυλακή.

1947 Δημοσιεύεται Απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σχετικά με την επέμβαση των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Στην Απόφαση τονίζεται μεταξύ άλλων ότι η λεγόμενη «αμερικανική “βοήθεια” δεν αποτελεί καμία συμβολή στην οικονομική ανασυγκρότηση του τόπου, αλλά σημαίνει τροφοδότηση του εμφυλίου πολέμου, που μόνο ερείπια στοιβάζει πάνω στα παλιά ερείπια».

1963 Συγκροτείται από νέους καλλιτέχνες η Δημοκρατική Κίνηση Νέων – Γρηγόρης Λαμπράκης. Ανάμεσά τους οι Μίκης Θεοδωράκης, Αργύρης Κουνάδης, Μίνως Αργυράκης, Βάσω Κατράκη, Μέντης Μποσταντζόγλου (Μποστ), Ασπασία Παπαθανασίου, Δάφνη Σκούρα, Αλέκος Αλεξανδράκης, Γεωργία Χαραλαμπίδου κ.ά. Λίγο αργότερα, στις 8/9/1964, η Κίνηση θα συγχωνευτεί με τη Νεολαία της ΕΔΑ, συγκροτώντας τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη (ΔΝΛ).

1973 Πεθαίνει ο κομμουνιστής συγγραφέας, ποιητής και κριτικός Μάρκος Αυγέρης.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 9 – 6

1781 Γεννιέται ο Βρετανός μηχανικός και εφευρέτης Τζορτζ Στέφενσον, ο οποίος κατασκεύασε την πρώτη ατμομηχανή.

1870 Πεθαίνει ο μεγάλος Βρετανός συγγραφέας Κάρολος Ντίκενς.

1898 Υπογράφεται συμφωνία με την οποία η Κίνα παραχωρεί το Χονγκ Κονγκ στη Βρετανία για 99 χρόνια. Η συμφωνία έληξε το 1997 και από την 1η του Γενάρη 1998 το Χονγκ Κονγκ επέστρεψε στην Κίνα.

1926 Η δικτατορική κυβέρνηση Πάγκαλου απονέμει το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος στον φασίστα δικτάτορα της Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι.

1974 Η ΚΕ του ΚΚΕ απευθύνει ανοιχτή επιστολή προς τους στρατιώτες, τους υπαξιωματικούς και αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας, καλώντας τους να συμβάλουν στην ανατροπή της δικτατορίας και στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας.

1983 Η Μάργκαρετ Θάτσερ, επικεφαλής του Συντηρητικού Κόμματος, κερδίζει τις βρετανικές εκλογές με ποσοστό 43,9% και ξανασχηματίζει κυβέρνηση.

1991 Οι επιστήμονες καταγράφουν την ισχυρότερη ηλιακή έκρηξη μέσα στον 20ό αιώνα.

1999 Με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με 14 ψήφους υπέρ και μία αποχή (Κίνα) το Κοσσυφοπέδιο μετατρέπεται σε διεθνές προτεκτοράτο και τίθεται υπό την «προσωρινή διοίκηση της διεθνούς κοινότητας».

Πηγή : Ριζοσπάστης 9 – 6 – 2026

1805 Ο Α’ Βερβερικός Πόλεμος με τα κράτη της Μπαρμπαριάς (Βορειοδυτική Αφρική) λήγει με νίκη των ΗΠΑ.

1822 Επειτα από πολύμηνη πολιορκία η οθωμανική φρουρά της Ακρόπολης παραδίδεται στους επαναστατημένους Ελληνες.

1836 Πεθαίνει ο Γάλλος φυσικομαθηματικός Αντρέ Μαρί Αμπέρ, κύριος θεμελιωτής του ηλεκτρομαγνητισμού και της ηλεκτροδυναμικής. Από αυτόν ονομάστηκε η μονάδα μέτρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος.

1877 Ιδρύεται ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός.

1924 Ενοπλη λαϊκή εξέγερση στην Αλβανία ανατρέπει την εξουσία των μπέηδων – φεουδαρχών και εγκαθιδρύει αστική δημοκρατική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Φαν Νόλι.

1940 Μετά από 62 μέρες από την έναρξη των συγκρούσεων και παρά τη συνδρομή γαλλικών και βρετανικών στρατευμάτων, η Νορβηγία παραδίδεται στους Γερμανούς. Την ίδια μέρα η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Γαλλίας και της Βρετανίας.

1944 Αναζητώντας δυνάμεις του ΕΛΑΣ, οι Γερμανοί μπαίνουν στην κωμόπολη του Διστόμου. Αποκλείουν τις εισόδους και αρχίζουν τις έρευνες στα σπίτια, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Συγκεντρώνουν όλους τους κατοίκους και ξεχωρίζουν 104 άνδρες και 114 γυναίκες (μεταξύ αυτών 45 παιδιά και 20 βρέφη). Τους εκτελούν και στη συνέχεια πυρπολούν το χωριό, αφήνοντας πίσω τους κρανίου τόπο.

1947 Σε ένα άνευ προηγουμένου διήμερο πογκρόμ συλλαμβάνονται αιφνιδιαστικά στα σπίτια τους 2.613 μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ σε Αθήνα και Πειραιά. Οι συλληφθέντες μεταφέρονται στην Ψυτάλλεια και από εκεί στην Ικαρία. Μέσα σε λίγες μέρες οι εξόριστοι από την πρωτεύουσα ξεπέρασαν τους 7.000 και από την επαρχία τους 8.000.

1971 Οι ΗΠΑ τερματίζουν επισήμως, μετά από 20 χρόνια, το εμπορικό εμπάργκο κατά της Κίνας.

1982 Πεθαίνει ο Γερμανός σκηνοθέτης Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.

Πηγή : Ριζοσπάστης 9 – 6 – 2026

ΣΑΝΣΗΜΕΡΑ 10 – 6

1835 Πεθαίνει ο ναύαρχος του ελληνικού στόλου κατά την Επανάσταση του 1821 Ανδρέας Μιαούλης (Ανδρέας Βώκος).

1859 Πεθαίνει ο Αυστριακός πολιτικός και διπλωμάτης, πρίγκιπας Κλέμενς Φον Μέτερνιχ. Από τους κύριους εμπνευστές και πρωταγωνιστές της περιβόητης «Ιεράς Συμμαχίας», αντιτάχθηκε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, την οποία θεωρούσε παιδί της Γαλλικής αστικής Επανάστασης και επομένως απειλή για την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων (της φεουδαρχίας).

1910 Γεννιέται ο Ζακ Ιβ Κουστό, Γάλλος εξερευνητής του υποθαλάσσιου κόσμου και εφευρέτης της συσκευής κατάδυσης.

1917 Ο Γάλλος γερουσιαστής Κ. Ζονέρ επιδίδει τελεσίγραφο στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Α. Ζαΐμη, απαιτώντας την παραίτηση του γερμανόφιλου βασιλιά Κωνσταντίνου. «Οι Γερμανοί έκαψαν και κονιορτοποίησαν την ιδιαιτέραν πατρίδα μου. Δεν θα διστάσω να κάψω και να κονιορτοποιήσω τας Αθήνας», τόνισε μεταξύ άλλων. Ο Κωνσταντίνος παραιτήθηκε του θρόνου την ίδια μέρα, ενώ την επομένη ανέλαβε πρωθυπουργός ο Ελ. Βενιζέλος.

1918 Η Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή και το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού εκδίδουν διάταγμα για την οργάνωση και τον ανεφοδιασμό της φτωχολογιάς της υπαίθρου.

1928 Υστερα από σχετική προετοιμασία με βάση το σύνθημα που έριξαν το ΚΚΕ και τα ταξικά συνδικάτα για γενική πανελλαδική απεργία με αιτήματα την ικανοποίηση των οικονομικών διεκδικήσεων μιας σειράς κλάδων, το σταμάτημα της τρομοκρατίας και την απόσυρση του νομοσχεδίου για το «Ιδιώνυμο» από τη Βουλή, κατέβηκαν σε απεργία οι καπνεργάτες, οι αρτεργάτες, οι τροχιοδρομικοί και πολλοί άλλοι κλάδοι. Συνολικά απήργησαν 60.000 εργάτες, παρά την προσπάθεια των ρεφορμιστών να ματαιώσουν τη κάθοδο πολλών κλάδων σε απεργία (κάτι που πέτυχαν σε πολλές περιπτώσεις). Στην Καβάλα και στην Ξάνθη η χωροφυλακή επιτέθηκε, κάνοντας και χρήση όπλων, με αποτέλεσμα τον θάνατο 4 καπνεργατών και τον τραυματισμό άλλων 60. Χάρη και στις διαλυτικές προσπάθειες των ρεφορμιστών, η απεργία δεν πήρε τελικά πανελλαδικό χαρακτήρα και απέτυχε.

1942 Υπογράφεται στην Ουάσιγκτον Συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ σχετικά με τις αρχές που όφειλαν να διέπουν την αμοιβαία βοήθεια στη διεξαγωγή του πολέμου κατά του Αξονα.

1955 83 άτομα σκοτώνονται και πάνω από 100 τραυματίζονται όταν 3 αυτοκίνητα ανατρέπονται και πετάγονται στην εξέδρα των θεατών κατά τη διάρκεια του ράλι Λε Μαν στη Γαλλία.

1965 Ο κατοπινός δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος στέλνει επιστολή στον Τύπο σχετικά με δολιοφθορά που δήθεν πραγματοποιήθηκε σε στρατιωτικά οχήματα στην 164η Μονάδα Πεδινού Πυροβολικού, της οποίας ήταν διοικητής. Η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου υπό τον Γ. Παπανδρέου δεν πήρε μέτρα κατά του Παπαδόπουλου, παρότι είχε αποδειχθεί πως ο ίδιος ήταν υπεύθυνος του σαμποτάζ και όχι οι στρατιώτες Δημήτρης Μπέκιος και Κώστας Ματάτης, οι οποίοι μετά από φριχτά βασανιστήρια είχαν «ομολογήσει» ότι υποκινήθηκαν από το ΚΚΕ.

Πηγή : Ριζοσπάστης 10 – 6 – 2026

11 – 6

1798 Εκτελείται διά στραγγαλισμού ο Ρήγας Φεραίος (Βελεστινλής), ο ιδεολόγος – επαναστάτης της ανερχόμενης ελληνόφωνης αστικής τάξης, ο οποίος μέσα από τα έργα του «Θούριος», «Νέα Πολιτική Διοίκησις», κ.ά. καλούσε σε εξέγερση όλους τους λαούς της Βαλκανικής («Χριστιανούς και Τούρκους»), με σκοπό το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και τη δημιουργία μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας.

1848 Εξέγερση στην Πράγα (12-17/6/1948) με αστικά – εθνικιστικά χαρακτηριστικά (η Πράγα τότε ήταν τμήμα της Αυστροουγγαρίας). Οι εξεγερμένοι πήραν τα όπλα και έστησαν οδοφράγματα, ωστόσο η υπεροχή του στρατού και η αδυναμία γενίκευσης της εξέγερσης οδήγησαν τελικά στη συντριβή της.

1915 Γεννιέται ο ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος.

1929 Οι φορτοεκφορτωτές του Πειραιά κατεβαίνουν σε απεργία με αίτημα την αύξηση των μεροκάματών τους και την εφαρμογή του 8ώρου. Η αστυνομία επιτέθηκε στους απεργούς τραυματίζοντας 14 από αυτούς. Οι απεργοί έστησαν οδοφράγματα. Ακολούθησαν νέες συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, κατά τις οποίες τραυματίστηκαν άλλοι 4 εργάτες. Η απεργία συνεχίστηκε μέχρι τις 19 Ιούνη και έληξε με μερική μόνο νίκη, αφού οι ρεφορμιστές ηγέτες των συνδικάτων έσπευσαν σε συμβιβασμό με την εργοδοσία.

1933 Ο λόχος διοίκησης του Συντάγματος Τρίπολης ξεσηκώνεται εξαιτίας του άθλιου συσσιτίου. Πολλοί φαντάροι πηγαίνουν ομαδικά για παράπονα στο Σύνταγμα. Η διοίκηση συλλαμβάνει 7 φαντάρους και παραπέμπει 3 στο Στρατοδικείο για «παρότρυνση σε στάση».

1940 Ο δικτάτορας Φράνκο ανακηρύσσει την Ισπανία «μη εμπόλεμη χώρα». Ωστόσο το καθεστώς προσέφερε σημαντική υλική και στρατιωτική βοήθεια στις δυνάμεις του Αξονα, ενώ πολλοί Ισπανοί «εθελοντές» πολέμησαν με τη Βέρμαχτ στα διάφορα μέτωπα του πολέμου.

1947 Μπροστά στη Νομαρχία Ηρακλείου Κρήτης οι χωροφύλακες πυροβολούν και σκοτώνουν τον πρόεδρο των τσαγκαράδων, Χρήστο Χατζηγεωργίου, και τον αδερφό του, Κώστα, ενώ τραυματίζουν 9 μέλη των λαϊκών επιτροπών που πήγαν να διαμαρτυρηθούν για τη σύλληψη του προέδρου του Εργατικού Κέντρου, Στρατή Περγαλίδη.

1964 Το κράτος της Νότιας Αφρικής καταδικάζει σε ισόβια δεσμά τον Νέλσον Μαντέλα, τότε επικεφαλής της ένοπλης πτέρυγας του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου.

1968 Στρατιωτικό νόμο επιβάλλει στη Γαλλία ο Πρόεδρος Ντε Γκολ, με πρόσχημα τη διενέργεια εκλογών. Διατάζει την ανάπτυξη δυνάμεων τεθωρακισμένων στις παρισινές λεωφόρους, την απαγόρευση κάθε διαδήλωσης και τη διάλυση μιας σειράς αριστερών και φοιτητικών οργανώσεων.

1975 Η κυβέρνηση της ΝΔ υποβάλλει επίσημη αίτηση ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ).

13 – 6 – 1904

Πεθαίνει ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου.

Γιος μαρμαρογλύπτη από την Τήνο, από πολύ μικρός έδειξε την καλλιτεχνική του φύση. Φοίτησε στο «Σχολείο των τεχνών» στην Αθήνα με καθηγητές τον Ραφαήλ Τσέκολι και τον Λουδοβίκο Θείρσιο (Τηρς), ο οποίος εκτίμησε το ταλέντο του και τον προσέλαβε για βοηθό κατά την αγιογράφηση της ρώσικης εκκλησίας στην Αθήνα. Ως σπουδαστής διακρίθηκε σε πολλούς διαγωνισμούς και εξέθεσε έργο στη διεθνή Έκθεση του Παρισιού σε ηλικία 23 ετών.

Με την παραίτηση του δασκάλου του Θειρσίου δίδαξε στη θέση του. Το 1857 κέρδισε το Κοντοσταύλειο Βραβείο και πήγε στο Μόναχο με υποτροφία της ελληνικής κυβέρνησης. Στην Ακαδημία είχε δυο σημαντικούς δασκάλους τον Μόριτς Σβιντ και τον Φον Πίλοτι. Το 1866 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της Ζωγραφικής στο «Σχολείο Τεχνών». Εκεί δίδαξε για 38 ολόκληρα χρόνια.

Οι σύγχρονοί του τον περιγράφουν ως ένα χαρακτήρα δηκτικό και ευφυή, χαριτολόγο που διέθετε μεγάλη δόση ελληνικής θυμοσοφίας. Υπήρξε έξοχος σχεδιαστής και κολορίστας. Ο Νικηφόρος Λύτρας χαρακτηρίζεται ως ο πατέρας της ελληνικής ζωγραφικής.

13 – 6 – 1917

Γερμανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν το Λονδίνο, με αποτέλεσμα το θάνατο 162 πολιτών.

Πρόκειται για την αιματηρότερη αεροπορική επίθεση του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου σε βρετανικό έδαφος.

13 – 6 – 2025

Τα ξημερώματα, λίγο πριν τις 4 π.μ. το Ισραήλ διεξήγαγε διευρυμένες πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν.

Σύμφωνα με διάγγελμα του Νετανιάχου το Ισραήλ εξαπέλυσε την «επιχείρηση Rising Lion, μια στοχευμένη στρατιωτική επιχείρηση για την εξάλειψη της ιρανικής απειλής για την ίδια την επιβίωση του Ισραήλ. Αυτή η επιχείρηση θα συνεχιστεί για όσες ημέρες χρειαστεί για να εξαλειφθεί η εξάπλωση». Συνέδεσε την επίθεση, που έγινε λίγες μέρες αφότου το Ιράν ισχυρίστηκε πως απέκτησε έγγραφα του Ισραήλ για τις δικές του πυρηνικές δραστηριότητες, με την «εξάλειψη» της δυνατότητας του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Σύμφωνα με όσα είπε ο σφαγέας Νετανιάχου αλλά και όσα ανέφεραν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, φέρεται πως οι πολεμικές επιχειρήσεις του Ισραήλ εναντίον του Ιράν θα συνεχιστούν.

Οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ συγκεκριμένα με ανάρτηση τους ανέφεραν ότι «ολοκλήρωσαν το πρώτο στάδιο» της επίθεσης, η οποία περιελάμβανε «επιθέσεις σε δεκάδες στρατιωτικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών στόχων σε διάφορες περιοχές του Ιράν».

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες το Ισραήλ, που ταυτόχρονα συνεχίζει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και διεξάγει πολεμικές επιχειρήσεις σε Υεμένη, Συρία και Λίβανο, στόχευσε εγκαταστάσεις στην Τεχεράνη, στρατιωτικές βάσεις και πυρηνικές εγκαταστάσεις αλλά και συγκροτήματα κατοικιών που διέμεναν αξιωματικοί του στρατού του Ιράν.

Οι περισσότερες αναφορές μιλούν για τον θάνατο του αρχηγού των Ιρανών «Φρουρών της Επανάστασης» Χοσεΐν Σαλαμί, αλλά και Ιρανών αξιωματούχων που σχετίζονται με το πυρηνικό του πρόγραμμα».

Το Ιράν θα παντήσει με πυρυλικά χτυπήματα εναντίον του Ισραήλ. Τα εκατέρωθεν χτυπήματα θα συνεχιστούν επί 12 ημέρες. Στον πόλεμο θα μπουν και οι ΗΠΑ χτυπώντας πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, χωρίς όμως να επιβεβαιώνεται η καταστροφή τους.

Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν σημειώνει:

«Η σχεδιασμένη και στοχευμένη αεροπορική και πυραυλική επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν, με αποτέλεσμα το θάνατο Ιρανών αξιωματούχων, πυρηνικών επιστημόνων και εκατοντάδων πολιτών, φουντώνει τη φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή και απειλεί με όλεθρο τους λαούς της ευρύτερης περιοχής. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με το πρόσχημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, όμως πραγματικός στόχος είναι η επιβολή των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του Ισραήλ και των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.

Το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ που σκοτώνει μαζικά τον Παλαιστινιακό λαό και τον καταδικάζει σε γενοκτονία και λιμό, που βομβαρδίζει το Λίβανο, τη Συρία, την Υεμένη και που τώρα κλιμακώνει την επίθεση κατά του Ιράν, στηρίζεται στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά από τις ΗΠΑ και την ΕΕ που είναι συνένοχοι και συνυπεύθυνοι.

Μεγάλες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των αστικών κομμάτων που καλύπτουν τον εγκληματικό ρόλο του κράτους του Ισραήλ στο όνομα του δικαιώματος στην αυτοάμυνα, ενώ στηρίζουν διαχρονικά τη στρατιωτική συνεργασία της χώρας μας με ένα κράτος – τρομοκράτη. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι μέρος των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων Ελλάδας – Ισραήλ περιλαμβάνει σενάρια και προσομοιώσεις επίθεσης στο Ιράν.

Ο λαός μας χρειάζεται να δυναμώσει τον αγώνα του, ιδιαίτερα τώρα που πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος εμπλοκής της χώρας μας σε πολεμικές περιπέτειες. Να απαιτήσει την άμεση διακοπή των στρατιωτικών, πολιτικών και οικονομικών σχέσεων της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και να εκφράσει ακόμα πιο μαζικά την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό, στους λαούς του Ιράν, του Λιβάνου, της Συρίας, της Υεμένης και σε όλους τους λαούς της περιοχής».

Σε πικετοφορίες και μαζικές εξορμήσεις προχώρησαν το Σάββατο 14 Ιούνη οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε όλη τη χώρα, ενημερώνοντας και καλώντας τον λαό να κινητοποιηθεί μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν, που οδηγούν τους λαούς στον όλεθρο.

Σε ανακοίνωσή του για την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ ανέφερε τα εξής:

«Η άμεση εμπλοκή των Αμερικάνων και η επίθεση με βόμβες μεγάλης ισχύος κατά του Ιράν αποτελεί βήμα κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Συρία, την Παλαιστίνη κλπ, οι ΗΠΑ με τους σύμμαχους τους αιματοκυλούν μια ακόμη χώρα της Μέσης Ανατολής για να επιβάλουν τους σχεδιασμούς τους και να κερδίσουν “πόντους” στη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αυτόν τον στόχο υπηρετεί και η κυβέρνηση Τραμπ, σε αντίθεση με όσα έλεγαν και διάφορα εγχώρια παπαγαλάκια, ότι δήθεν θα ήταν “παράγοντας ειρήνης”.

Η δικαιολόγηση της επίθεσης στο όνομα της “ασφάλειας” και του “πυρηνικού προγράμματος του Ιράν” δεν έχει καμία σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις. Πρόκειται για τα γνωστά προσχήματα που αξιοποιούνται εδώ και δεκαετίες για να δικαιολογούνται τέτοιες επιθέσεις, όπως ήταν παλιότερα τα όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ που δεν βρέθηκαν ποτέ.

Μετά από αυτήν την επίθεση παίρνει πλέον άλλες και πιθανά ανεπίστρεπτες διαστάσεις η πορεία της γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Όποια κι αν είναι η εξέλιξη σε αυτή τη φάση, είναι βέβαιο ότι η σύγκρουση ανάμεσα στο αμερικανοΝΑΤΟικό μπλοκ και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό αποκτά άλλα και πιο αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά.

Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μεγάλες και ιστορικές ευθύνες. Με τη στήριξη ουσιαστικά και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού, έχει εμπλέξει τη χώρα σε ένα “ντόμινο” συγκρούσεων χωρίς τέλος. Έχει υιοθετήσει το σύνολο των προσχημάτων του πολέμου και πρωτοστατεί στους επικίνδυνους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς, ιδιαίτερα μέσω των αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων που βρίσκονται στην Ελλάδα και την αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στις περιοχές του πολέμου. Μετατρέπει τον λαό και τη χώρα σε στόχο αντιποίνων, όπως αποδεικνύεται και από τις απειλές του Ιράν ότι κάθε “στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ στην περιοχή είναι θεμιτός στόχος”. Αυτό το νόημα είχαν άλλωστε και οι προ ημερών προετοιμασίες στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την “αντιπυραυλική προστασία της χώρας”.

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής. Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο. Εδώ και τώρα να σημάνει συναγερμός. Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα και καμία εξουσιοδότηση από τον ελληνικό λαό να τον σέρνει σε τέτοιες επικίνδυνες περιπέτειες. Ο αγώνας πρέπει να δυναμώσει, να αποκτήσει πιο μαζικά και μαχητικά χαρακτηριστικά, να αγκαλιάσει όλους τους φορείς των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Να απαιτήσουμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ – Ισραήλ, τη διακοπή κάθε συνεργασίας με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, το κλείσιμο των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα, την επιστροφή της ελληνικής φρεγάτας από την Ερυθρά Θάλασσα και της πυροβολαρχίας από τη Σαουδική Αραβία».

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

14 – 4 – 1928

Γεννιέται ο Αργεντινός κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα (Ernesto Guevara).

Ο Τσε σπούδασε Ιατρική το 1947 ενώ το 1950 μαζί με το φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο πάνω σε μια θρυλική μοτοσικλέτα «Νόρτον» ταξιδεύουν στη Χιλή, το Περού, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τον Παναμά. Μετά την αποφοίτησή του, θα επισκεφθεί ξανά χώρες της Λατινικής Αμερικής, γνωρίζοντας τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές εξεγέρσεις. Στη συνείδησή του καταγράφονται τα πάντα, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.

Η γνωριμία του με τον Φιντέλ, το 1955, στάθηκε καθοριστική γι’ αυτόν.

Ο Τσε εντάσσεται στις κουβανικές επαναστατικές ομάδες, ξεκινά με 82 συντρόφους για την Κούβα το 1956 και τελικά μετά από μάχες κατάφεραν να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα μόνο 12.

Η επανάσταση εξαπλώθηκε στο γόνιμο έδαφος της συνείδησης του κουβανέζικου λαού και την 1η Γενάρη 1959 οι επαναστάτες μπαίνουν στην Αβάνα. Ο Τσε υπηρέτησε την κουβανέζικη επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση κι αν βρέθηκε.

https://youtube.com/watch?v=-agiAnRYrrU%3Ffeature%3Doembed

Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας, ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάσταση, ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική.

https://youtube.com/watch?v=ZK926hGidhc%3Ffeature%3Doembed

Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη 1967,ο Τσε πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο του κατεστραμμένο, συνελήφθη και κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ δολοφονήθηκε την επομένη. Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο και τελικά η θέση αποκαλύφθηκε στις 28 Ιουνίου 1997.

https://youtube.com/watch?v=Uvj1eLfBWEU%3Ffeature%3Doembed

Η μυστική ταφή αποκάλυπτε τον τρόμο των εχθρών του λαού μπροστά στην προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη. Για τους εργάτες, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τους αγωνιζόμενους λαούς, ο Τσε δεν είχε «εξαφανιστεί» γιατί σε κάθε τους μάχη, ο Κομαντάντε ήταν πάντα παρών.

14 – 6 – 1987

Η εθνική ομάδα μπάσκετ της Ελλάδας κατακτά το κύπελλο στο ευρωμπάσκετ που διεξάγεται στην Αθήνα, κερδίζοντας στον τελικό την ομάδα της ΕΣΣΔ με 103-101.

14 – 6 – 2023

Άλλη μια τραγωδία σημειώνεται στη Μεσόγειο που έχει μετατραπεί σε υγρό τάφο για τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, αυτή τη φορά στα ανοιχτά της Πύλου. 

Τα στοιχεία για τον αριθμό των επιβαινόντων και των αγνοούμενων σοκάρουν. Με βάση τις μαρτυρίες, στο αλιευτικό σκάφος που ναυάγησε επέβαιναν εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Ορισμένες μαρτυρίες μιλάνε ακόμη και για 750 επιβάτες που κρέμονταν σαν «τσαμπιά» από το δουλεμπορικό σκάφος. Οι άνδρες ήταν στο κατάστρωμα και τα γυναικόπαιδα στο αμπάρι. Το αλιευτικό σκάφος «Αντριάνα» φέρεται να είχε αποπλεύσει από το Τομπρούκ της Λιβύης με προορισμό την Ιταλία.

Να σημειωθεί ότι κατά τον εντοπισμό τους, κανένας από τους διασωθέντες δεν έφερε σωσίβιο. Πολλά ερωτήματα προκύπτουν και μετά την επίσημη ενημέρωση του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, στην οποία ούτε λίγο ούτε πολύ περιγράφεται ότι το αλιευτικό με τους εκατοντάδες ανθρώπους στοιβαγμένους, να κρέμονται κυριολεκτικά, είχε εντοπιστεί από το μεσημέρι της Τρίτης!

«Στο δίλημμα “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”, η απάντηση κι εδώ είναι μόνο μία: Οι ζωές των ανθρώπων!», τονίζει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ και καλεί τον λαό να ορθώσει το ανάστημά του ενάντια στην «κανονικότητα» των καθημερινών ειδήσεων για νεκρούς και αγνοούμενους στον Έβρο και στο Αιγαίο.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μετέβη εκτάκτως στην Καλαμάτα. Ενημερώθηκε από το Λιμεναρχείο για την πολύ μεγάλη τραγωδία, ενώ αργότερα απηύθυνε χαιρετισμό στο συλλαλητήριο που οργάνωσε η Τομεακή Επιτροπή Μεσσηνίας του ΚΚΕ. Το σύνθημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» είναι επίκαιρο, το ΚΚΕ είναι με τις ζωές των ανθρώπων, τόνισε σε δήλωσή του.

Πρόκειται για άλλο ένα έγκλημα με αιτίες και γνωστούς ενόχους.

15 – 6 – 1994

Πεθαίνει ο μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις.

Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1925. Ήταν γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι από τον Μύρθιο Ρεθύμνου και της Αλίκης Αρβανιτίδου από την Αδριανούπολη.

Η μουσική του παιδεία ξεκίνησε σε ηλικία τεσσάρων ετών, κάνοντας μαθήματα πιάνου με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, ενώ παράλληλα διδάχθηκε βιολί και ακορντεόν.

Μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά του το 1932 όμως λίγο αργότερα οι γονείς του χωρίζουν και το 1938 ο πατέρας του σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα.

Στην κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ.

Το 1945 γνωρίζεται στο πατάρι του Λουμίδη που βρισκόταν στην γωνία των οδών Αιόλου με Πανεπιστημίου, με τους Νίκο Γκάτσο, Κάρολο Κουν, Νάνο Βαλαωρίτη κ.α. Μέσα από τις καλλιτεχνικές τους συναντήσεις έκαναν όνειρα για μια Ελλάδα που ήταν κατεστραμμένη από τον πόλεμο, κοιτώντας με ελπίδα το μέλλον. Τότε ήταν η περίοδος που ξεκίνησε να γράφει μουσικές για το θέατρο και έκανε την πρώτη κινηματογραφική εργασία του με το έργο «Αδούλωτοι Σκλάβοι» σε σκηνοθεσία του Βίων Παπαμιχάλη.

Το 1948 ο Χατζιδάκις έδωσε την ιστορική διάλεξη για το ρεμπέτικο τραγούδι που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη συντηρητική Ελληνική κοινωνία. Το ρεμπέτικο τραγούδι που εξέφραζε τα λαϊκά στρώματα, ήταν απαγορευμένο και παράνομο και η ενέργειά του αυτή έδωσε προοπτική στην ελληνική μουσική. Ο Χατζιδάκις με την ποιότητα που είχε σαν άνθρωπος και καλλιτέχνης, έβλεπε το αληθινό και το γνήσιο λαϊκό τραγούδι που δεν ήξεραν τα ωδεία, τα πανεπιστήμια, η αριστοκρατία και η πολιτεία. Είχε δηλώσει επ’ αυτού: “Ήθελα να δείξω στο ελληνικό κοινό μια αστείρευτη δροσερή πηγή”. Συνθέτες όπως οι: Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Χατζιδάκις κ.α. σε συνεντεύξεις τους από το 1960 και μετά, υμνολογούσαν τους ρεμπέτες, για τον λόγο, ότι πάνω στην δίκη τους μουσική έγραφαν τα δικά τους έργα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 άρχισε να συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο (Αγία Ιωάννα, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, κ.α.) και το Θέατρο Τέχνης (Ματωμένος Γάμος, Όλα τα παιδιά του Θεού έχουν φτερά κ.α.). Στη συνεχεία, συνεργάζεται με το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου όπου ήταν για σειρά ετών ένας από τους βασικούς συνεργάτες. Παράλληλα γραφεί μουσική για πολλές ελληνικές ταινίες όπως «Ο δράκος» που κατά πολλούς θεωρείται η κορυφαία ταινία του ελληνικού κινηματογράφου. Η υπέροχη μουσική επένδυση της ταινίας από τον Χατζιδάκι εναρμονίζεται πλήρως με τον ρεαλισμό των εικόνων με αποκορύφωμα την εκπληκτική σκηνή του ζεϊμπέκικου χορού, που θυμίζει παράσταση αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας.

Το 1960 πήρε το Όσκαρ για τη μουσική στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή». Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο, έλεγε ο Χατζιδάκις, να σου έρθει μια επιτυχία, από εκεί που δεν το περιμένεις. Η ταινία ήταν τουριστική και σε αυτή την λογική κινήθηκε όταν έγραψε τη μουσική της. Ήταν ένας προικισμένος συνθέτης με αστείρευτο ταλέντο, που κατάφερε να ταιριάξει την μουσική του στην λογική της ταινίας, με αποτέλεσμα το μπουζούκι να γίνει γνωστό σε όλη την υφήλιο. Αμέτρητες ήταν οι διασκευές του τραγουδιού «Τα παιδιά του Πειραιά», πράγμα που καταδίκαζε συνεχώς και αυτό τον οδήγησε στην βιαστική και εσφαλμένη ενέργεια να δώσει τα δικαιώματα του τραγουδιού στην «United Artists». Ασχολήθηκε πολύ με το να καταδικάζει τις πολλές διασκευές σπαταλώντας πολλή ενέργεια για το τίποτα.

Στη συνέχεια έγραψε μουσική για τον εμπορικό κινηματογράφο. Κάποτε είχε πει στον Φίνο: Εσύ ξέρεις τι θα πει κακός κινηματογράφος αλλά τι θα πει καλός, δεν θα μάθεις ποτέ… Το 1990 σε μια συνέντευξη είχε δηλώσει: Πού να το ξέρω ότι 30 χρόνια μετά, ο κόσμος θα ασχολούνταν ακόμα με Μανταλένες και κουραφέξαλα. Στο θέατρο έγραψε μουσική για το «Παραμύθι δίχως όνομα», «Όρνιθες», «Καπετάν Μιχάλης» κ.α. Πολλές από αυτές τις συνθέσεις του έχουν μείνει στην ιστορία και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό.

Το 1967 θα ταξιδέψει στο Μπρόντγουει της Νέας Υόρκης για το ανέβασμα του μιούζικαλ «Ίλια Ντάρλινγκ». Εκείνη την περίοδο τον βρήκε η δικτατορία και όπως είχε δηλώσει, είχε προβλήματα με την εφορία και δεν ήθελε να γυρίσει στην Ελλάδα. Λίγα πράγματα γνωρίζουμε για την περίοδο της Αμερικής και όπως ανέφερε ο ίδιος, η διαμονή του εκεί τον σπούδασε. Ένα άγνωστο γεγονός είναι η εισαγωγή που έγραψε στο τραγούδι «Prelude» (Προανάκρουσμα), μαζί με τους «Millenium» που ήταν μια ροκ μουσική ομάδα στην Καλιφόρνια. Σε αυτό το κομμάτι, ο ίδιος ο Χατζιδάκις παίζει τσέμπαλο.

Στην Ελλάδα θα επιστρέψει το 1972, όπου ηχογραφεί τον «Μεγάλο ερωτικό» και ανεβάζει την παράσταση, «Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης». Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Διαβάζω» το 1982, αναφέρει για το έργο: Ο οδοιπόρος είμαι εγώ, ο οποίος εκείνο τον καιρό περιφερόμουν ανά τον κόσμο και μόλις είχα έρθει στην Ελλάδα. Το μεθυσμένο κορίτσι ήταν η Ελένη Μανιάτη που τότε ήταν μαζί μου, ένα κορίτσι πέρα από τα καθορισμένα, πέρα από τα όρια του λογικού.

Ο Αλκιβιάδης ήταν ένας νεαρός που πουλούσε τσιγάρα. Λοιπόν, σκέφτηκα ότι μια και δεν έχουμε κοινό μύθο ας τον κατασκευάσουμε, ας ενώσουμε τον οδοιπόρο το μεθυσμένο κορίτσι και τον Αλκιβιάδη και φυσικά, αυτό καταλήγει στον φόβο που ήταν το κλίμα εκείνης της εποχής του 1973, ιδίως μετά την άνοδο του Ιωαννίδη. Γι αυτό το έργο μου τελειώνει με τον φόβο, χωρίς να θέλω να πω ότι έκανα αντίσταση. Τώρα το τι περιέχουν οι στίχοι είναι ένα είδος αυτοβιογραφίας. Περιέχονται πολλά στοιχεία που ενώνουν αυτά τα τρία πρόσωπα. Τα τραγούδια του δίσκου, για τον λόγο ότι δεν μπορούν να ακουστούν σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης είναι άγνωστα στο κοινό. Ελπίζω κάποια στιγμή να τα ανακαλύψει στο μέλλον.

Το 1975 ο Χατζιδάκις θα αναλάβει αναπληρωτής γενικός διευθυντής στην «Εθνική Λυρική Σκηνή» και διευθυντής στο «Τρίτο πρόγραμμα». Ο Χατζιδάκις είχε ένα όραμα για την μουσική ζωή στην Ελλάδα και έμεινε στο ραδιόφωνο επτά χρόνια. Πήγε σε μια εποχή που τα χνάρια της χούντας ήταν ακόμη φανερά στην τότε ΕΡΤ και κατόρθωσε με το ύφος και τον λόγο του, να τα αλλάξει όλα. Το κρατικό ραδιόφωνο άρχισε να ανοίγει τις πόρτες στους άξιους και αναπτύσσεται μια καινούργια ραδιοφωνική έκφραση. Η ελληνική και παγκόσμια δημιουργία, προβάλλεται με ένα ιδιαίτερο τρόπο που κάνει τον ακροατή να φαντάζεται και να ονειρεύεται. Το τρίτο πρόγραμμα αν και κρατικό ήταν το πρώτο ελεύθερο ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Μια εκπομπή που άφησε εποχή στο ραδιόφωνο και στην κοινωνία ήταν η παιδική εκπομπή «Εδώ λιλιπουπολη».

Το 1978 ο δήμαρχος των Ανωγείων Γιώργος Κλάδιος ήρθε στην Αθήνα με δική του πρωτοβουλία και έκανε πρόταση στον Χατζιδάκι να διοργανώσει τους μουσικούς αγώνες στα ανώγεια. Με την συμπαράσταση των Aνωγειανών, ο Μάνος Χατζιδάκις κατάφερε να καταστήσει τα Ανώγεια σ’ ένα ζωντανό μουσικό πολιτιστικό εργαστήρι.

Το 1980 εγκαινίασε τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο. Ήταν ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ , με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων, τόσο στη μουσική όσο και στο χορό και τον κινηματογράφο. Οργάνωσε επίσης τους Αγώνες ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα, το 1981 και 1982. Ήταν ένας μουσικός διαγωνισμός που είχε σκοπό την παρουσίαση νέων Ελλήνων καλλιτεχνών. Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν οι: Δήμαρχος Κέρκυρας, Ελένη Βλάχου, Νίκη Γουλανδρή, Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Κουρουπός, Σπύρος Σακκάς κ.α. Στο διαγωνισμό, μεταξύ άλλων συμμετείχαν το 1982 και οι Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, με το τραγούδι «Μια βραδιά στο λούκι», με το οποίο βραβεύθηκαν και έγιναν γνωστοί.

https://youtube.com/watch?v=5q9H2cd36RU%3Ffeature%3Doembed

Το 1985 είναι διευθυντής στο περιοδικό «Τέταρτο» το οποίο καταγράφει τα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα μέσα από τις πολιτικές τους διαστάσεις. Το Τέταρτο, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ήταν ένα βαθιά πολιτικό περιοδικό. Η έννοια της πολιτικής, ακόμη και το 1985 που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος, σχετιζόταν με τα μικροπολιτικά σκάνδαλα, με τις επιφανειακές και εν πολλοίς ανούσιες κομματικές διαφορές και με το φανατισμό και τη στενότητα των ιδεών που διακρίνει τους ψηφοφόρους των κομμάτων. «Το Τέταρτο υπήρξε κατ’ ουσίαν τότε ένα πολιτικό περιοδικό γιατί εγώ βαθιά μέσα μου είμαι πολιτικοποιημένος» έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις.

https://youtube.com/watch?v=T-f-vQX942I%3Ffeature%3Doembed

Το 1985 ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία «Σείριος» για να φιλοξενεί ποιοτικές προτάσεις της ελληνικής μουσικής.

https://youtube.com/watch?v=qEQxh1-FR5E%3Ffeature%3Doembed

Το 1987 παρουσιάζει τέσσερα προγράμματα στο «Μουσικό κέντρο Αθηνών» στην πλάκα. Συμμετείχαν οι: Έλλη Πασπαλά, Γιώργος Νταλάρας, Αλίκη Καγιαλόγλου, Νίκος Παπάζογλου. κ.α.

https://youtube.com/watch?v=lImBKj9KV0k%3Ffeature%3Doembed

Το 1989 ο Χατζιδάκις ίδρυσε την «Ορχήστρα των χρωμάτων». Στους τέσσερις κύκλους συναυλιών που οργανώθηκαν από τον Νοέμβριο του 1989 έως τον Ιούνιο του 1993, ο Μάνος Χατζιδάκις περιέλαβε, εκτός από κλασικά έργα και, πολλά άγνωστα, συνθετών του 20ού αιώνα: Copland, Menotti, Poulenc, Milhaud, Ohana, Hindemith, Nielsen, Ives, Britten, Thomson, Szymanowski, Kurt Weill, Piazzolla, Rota, κ.ά. Έντονη παρουσία είχε και η ελληνική μουσική (Πετρίδης, Βάρβογλης, Παλλάντιος, Ξενάκης, Σισιλιάνος, Μαμαγκάκης, Αντωνίου, Κουρουπός), χωρίς να λείψουν και οι νεώτεροι δημιουργοί (Ανισέγκος, Κριτσωτάκης). Ειδικά αφιερώματα έγιναν στον Μανώλη Καλομοίρη, τον Νίκο Σκαλκώτα, τον Γιάννη Χρήστου και τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1993 ο Χατζιδάκις, στην ερώτηση δημοσιογράφου στην κρατική τηλεόραση, για το αν θα ηχογραφήσει κάποιο νέο του έργο απάντησε: Να ξέρει ο κόσμος πως αν υπάρξει κάποια αξιόλογη δουλειά θα την κυκλοφορήσω. Αυτή η δήλωση του Χατζιδάκι ήταν βέβαια μια υπεκφυγή στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αφού ο ίδιος απέφευγε την δισκογράφηση μεγάλου μέρους του έργου του. Ελάχιστα έργα του από το θέατρο, κινηματογράφο, μπαλέτο, κ.α. έχουν δισκογραφηθεί, ενώ πολλά έχουν μείνει στο αρχείο του και περιμένουν την έκδοσή τους.

.

Πηγή : ALT.GR

16 – 6 – 1945

Συμπληρώνονται 75 χρόνια από το θάνατο του Θανάση Κλάρα, που έγινε γνωστός κι αγαπητός ως Άρης Βελουχιώτης.

Έδωσε τέλος στη ζωή του, περικυκλωμένος στο φαράγγι του Φάγγου (Μεσούντα Άρτας) από δυνάμεις του αστικού στρατού. Πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, που η ζωή του έγινε μύθος καθώς συνδέεται με σημαντικές στιγμές του ΕΛΑΣίτικου αγώνα για την αποτίναξη του ναζιστικού ζυγού, αλλά και για τη σωστή επιμονή του να αντιμετωπιστεί εν τη γενέσει της η αγγλική επικυριαρχία.

Η ζωή του ήταν ταυτισμένη με το ΚΚΕ, παρότι γόνος εύπορης οικογένειας της Λαμίας.

Γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1905, σπούδασε στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή της Λάρισας, διορίστηκε γεωπόνος στη Γεωργική Υπηρεσία, υπηρέτησε στη Δράμα και τα Τρίκαλα. Ήρθε σε σύγκρουση με τους προϊσταμένους του και παραιτήθηκε.

Κατέβηκε στην Αθήνα, όπου ήρθε σε επαφή με τον συμπατριώτη του κομμουνιστή Τάκη Φίτσιο και άρχισε η σχέση του με το ΚΚΕ. Το 1922 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1925 μέλος του ΚΚΕ. Ακολουθεί η στρατιωτική θητεία του, αρχικά ως δεκανέας πυροβολικού.

Τον ξηλώνουν γρήγορα και τον στέλνουν στον Πειθαρχικό Ουλαμό Καλπακίου. Το 1927 κατεβαίνει ξανά στην Αθήνα. Αναλαμβάνει διάφορες κομματικές δουλειές και τον βρίσκουμε συντάκτη στην εφημερίδα «Νεολαία» και μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής Αθήνας της Οργάνωσης, να δουλεύει στο κομματικό «Σοσιαλιστικό Βιβλιοπωλείο» και στη συνέχεια συντάκτη του «Ριζοσπάστη».

Η δικτατορία του Μεταξά τον εξορίζει στη Γαύδο, ενώ τον Ιούνη του 1939 τον στέλνουν στις φυλακές της Κέρκυρας. Βγαίνει με δήλωση, παίρνει μέρος στο αλβανικό μέτωπο και μετά την κατάρρευσή του επιστρέφει στην Αθήνα. Τον Ιούλη 1941 συνδέθηκε με την ΚΕ, η οποία τον αποκατέστησε στο Κόμμα.

Μετά την ίδρυση του ΕΑΜ, με οδηγία της ΚΕ του Κόμματος, το Νοέμβρη του 1941 στάλθηκε στη Λαμία για να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση και το έδαφος ανάπτυξης του ένοπλου αγώνα. Στη Λαμία, από τις 14 του Μάη 1941, είχε ιδρυθεί ομάδα «Μετώπου Εθνικής Σωτηρίας», η οποία ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο μετά την ένταξη σε αυτό κομμουνιστών που είχαν αποδράσει από τόπους εξορίας, ιδιαίτερα με τη δράση του τσαγκάρη Γιαταγάνα, κομματικού στελέχους με ευρύ κύρος στην περιοχή. Σε εκείνη την οργάνωση στηρίχτηκε ο Άρης για να ξεκινήσει το αντάρτικο στη Φθιώτιδα. Και μπόρεσε, με τα αδιαμφισβήτητα ηγετικά γνωρίσματα που διέθετε, το οργανωτικό ταλέντο στη διοίκηση στρατού διαφορετικού από τον τακτικό, με τη γνώση της ψυχολογίας των χωρικών εκείνων των περιοχών, αλλά και με την ανδρεία του, να αναγνωριστεί και να αναδειχτεί στη θέση του πρωτοκαπετάνιου.

Είχαν προηγηθεί η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1 – 3 του Ιούλη 1941) «για την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα» και η 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (πρώτο 10ήμερο του Γενάρη 1942), που αποφάσισε ότι «οι κομμουνιστές πρέπει να οργανώσουν, να μαζικοποιήσουν και να επεκτείνουν το αντάρτικο κίνημα στην ύπαιθρο», ότι «ο εθνικοαπελευθερωτικός μας ανταρτοπόλεμος έχει πρωτεύουσα σημασία για την απελευθέρωση της χώρας από τον ξενικό ζυγό». Στο ενδιάμεσο είχαν πυκνώσει οι προετοιμασίες για τη δημιουργία του ΕΛΑΣ από τις σκόρπιες αντάρτικες ομάδες που είχαν δημιουργηθεί σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και από νέες που έπρεπε να συγκροτηθούν.

Η προσφορά του Βελουχιώτη στη δημιουργία των πρώτων ΕΛΑΣίτικων ομάδων, αλλά και στη σύσταση αργότερα των αρχηγείων του ΕΛΑΣ υπήρξε σημαντική, με την αναμφισβήτητη συμβολή και του Στέφανου Σαράφη. Στον Άρη αποδίδονται η έμπνευση και αποκρυστάλλωση των οργανωτικών δομών του ΕΛΑΣ, καθώς και η θέσπιση μιας σειράς στρατιωτικών και ηθικών κανόνων λειτουργίας του αντάρτικου. Δημιουργήθηκε έτσι μια ηθική, πολιτική και οργανωτική σχέση αλληλεγγύης μεταξύ του νεοϊδρυθέντος λαϊκού απελευθερωτικού στρατού και των φτωχών λαϊκών μαζών και υπεράσπισής τους από την αδικία. Το γεγονός αυτό θα αποβεί ιδιαίτερα θετικό στην τόνωση του ηθικού των δεύτερων, καθώς και στην ανάπτυξη των γραμμών και του κύρους του πρώτου.

Οι στρατιωτικές επιτυχίες του ΕΛΑΣ (όπως αυτή στο Γοργοπόταμο κ.ά.) και η σταδιακή εκκαθάριση ευρύτερων τμημάτων της επαρχιακής Ελλάδας από τους τοπικούς αντιπροσώπους της κατοχικής κυβέρνησης έδωσαν το έναυσμα και αποτέλεσαν τη βάση για την ανάδειξη της λαϊκής αυτοδιοίκησης. Οι αντικειμενικά αυξανόμενες ανάγκες συντονισμού του ραγδαία αναπτυσσόμενου ΕΛΑΣ οδήγησαν, το Μάη του 1943, στη συγκρότηση του Γενικού Στρατηγείου. Ο Βελουχιώτης επωμίστηκε την ευθύνη του καπετάνιου του ΓΣ του ΕΛΑΣ, με στρατιωτικό αρχηγό τον στρατηγό Στέφανο Σαράφη και πολιτικό αντιπρόσωπο του ΕΑΜ τον Ανδρέα Τζήμα (Σαμαρινιώτη).

Από τη Ρούμελη ο Βελουχιώτης στάλθηκε στην Πελοπόννησο και πολέμησε επικεφαλής του ΕΛΑΣ της περιοχής εναντίον των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας, που αποτελούσαν τις δυνάμεις ασφαλείας των κατοχικών κυβερνήσεων. Ιδιαίτερα αιματηρές για τα Τάγματα Ασφάλειας, αλλά και για τον ΕΛΑΣ, ήταν οι συγκρούσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις της Πελοποννήσου μετά το Σεπτέμβρη του 1944, όταν άρχισαν να αποχωρούν οι Γερμανοί. Στο τέλος Σεπτέμβρη 1944, ο Βελουχιώτης, με τη μεσολάβηση του υπουργού της εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, δέχθηκε να αναστείλει τη λειτουργία των έκτακτων στρατοδικείων του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και έφυγε για τη Ρούμελη τον επόμενο μήνα, τις μέρες της αποχώρησης των Γερμανών από την Ελλάδα. Το Νοέμβρη του 1944 σε σύσκεψη καπετάνιων του ΕΛΑΣ πρότεινε να ετοιμαστεί ο ΕΛΑΣ για την αναμενόμενη σύγκρουση με τους Άγγλους: «Αν ζήσει κανένας σας να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει».

Ο Άρης Βελουχιώτης αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας και τη χαρακτήρισε λαθεμένη. Στο διάστημα Φλεβάρης – Απρίλης 1945 ανέλαβε με δική του ευθύνη πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση νέου αντάρτικου στρατού, παρά την αντίθετη απόφαση του ΚΚΕ, του οποίου η 11η Ολομέλεια της ΚΕ (Απρίλης 1945) τον διέγραψε. Αργότερα, κυρίως από την αρχή της δεκαετίας του 1960, εκ μέρους του Κόμματος υπήρξαν πράξεις πολιτικής αποκατάστασης του Άρη. Αυτό αποτυπώθηκε και στον Α’ τόμο Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, 1918 – 1949, που γράφει: «Ο Άρης, ζυμωμένος και ατσαλωμένος στο ΚΚΕ και στο λαϊκό κίνημα, αναδείχτηκε, με την ηρωική δράση του, σε ατρόμητο πολεμιστή και σε γνήσιο λαϊκό ηγέτη. Η τραγική θυσία του συγκίνησε βαθιά τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και όλους τους πατριώτες».

Στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στις 16 Ιούλη 2011 όπου αποφασίσθηκε η πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη κατήγγειλε την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας, που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Άρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Όπως σημειώνει, «στη λαϊκή συνείδηση, ο Άρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν». 

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στις 23 Ιούνη 2018 αποφάσισε την επίσημη κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη.

«Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη. Θεωρεί ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Παράλληλα, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σημειώνει ότι η διαφωνία του Άρη με τη Συμφωνία της Βάρκιζας δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Άρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ. Η στάση αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση της κομματικής του ιδιότητας.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη καταγγέλλει την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας, που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Άρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Στη λαϊκή συνείδηση ο Άρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν».

Στο διάστημα που πέρασε από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2011, η όλη διαδικασία για τη συγγραφή του Α’ τόμου του Δοκιμίου Ιστορίας, ιδιαίτερα της περιόδου 1939 – 1949, έδωσαν τη δυνατότητα μεγαλύτερης εμβάθυνσης στη δράση και την κατάσταση του ΚΚΕ στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μελετήθηκαν παραπέρα η λειτουργία του Κόμματος και η σχέση του με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης.

Τεκμηριώνεται το συμπέρασμα ότι η συλλογική λειτουργία των καθοδηγητικών οργάνων (ΠΓ και ΚΕ) ήταν ανεπαρκής, με ανάλογη επίδραση σε όλη τη δομή του ΚΚΕ. Αυτή η ανεπάρκεια εκφράστηκε ακόμα περισσότερο στο διάστημα της απελευθέρωσης και το Δεκέμβρη του 1944, έως την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, περίοδο κατά την οποία παραγκωνίστηκε ταυτόχρονα το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ.

https://youtube.com/watch?v=vr7HPgJJLPc%3Ffeature%3Doembed

Η υποβάθμιση της συλλογικής λειτουργίας του ΠΓ και της ΚΕ συνεχίστηκε και μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, ενώ εκφράστηκε χαρακτηριστικά και στον τρόπο αντιμετώπισης του Άρη Βελουχιώτη από το ΠΓ. Δίχως να δικαιώνεται η απειθαρχία του, συνάγεται ότι η διαρρηγμένη συλλογική λειτουργία όχι μόνο δεν προσέφερε στον Άρη, καθώς και σε χιλιάδες άλλα κομματικά μέλη, πεδίο για μια ουσιαστική συζήτηση, αλλά και τροφοδοτούσε εξ αντικειμένου φυγόκεντρες κινήσεις, που βεβαίως είχαν πολιτική βάση. Προκάλεσε τη μαζική αντίδραση των μελών του Κόμματος και ΕΛΑΣιτών στη Συμφωνία της Βάρκιζας, που γρήγορα ανατράπηκε από τη ζωή.

https://youtube.com/watch?v=YHQpLyjH6gc%3Ffeature%3Doembed

Τα παραπάνω ενισχύουν το σκεπτικό ότι η μη κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη δεν εναρμονίζεται με την πολιτική του αποκατάσταση που έγινε το 2011.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ αποφασίζει να αποκατασταθεί ολόπλευρα ο Άρης Βελουχιώτης.

https://youtube.com/watch?v=oX9kxBdW2xw%3Ffeature%3Doembed

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη εκτιμά ότι το ΚΚΕ διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα να κρίνει τα ιστορικά γεγονότα αντικειμενικά και εξάγοντας συμπεράσματα, ένα από τα οποία είναι η ανάγκη τήρησης των αρχών της συλλογικότητας, της σταθερής προσήλωσης στις αρχές λειτουργίας του.»

Πηγή : ALT .GR

16 – 6 – 1963

Μια ακόμη σοβιετική πρωτιά στο Διάστημα. Η πρώτη γυναίκα κοσμοναύτης, η 26χρονη Βαλεντίνα Τερεσκόβα, πραγματοποιεί 48 περιστροφές γύρω από τη Γη με το διαστημόπλοιο «Βοστόκ 6».

17 – 6 – 1882

Γεννιέται ο Ρώσος συνθέτης και πιανίστας Ιγκόρ Στραβίνσκι.

Θεωρείται ως ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της πρωτοποριακής μουσικής του πρώτου μισού του 20ού αιώνα και παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο δημοφιλείς συνθέτες. Όταν το 1902 παρουσίασε τα έργα του (πρωτόλεια) στον Ρίμσκι Κόρσακοφ, εκείνος δεν έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό, όμως του έδωσε μια συμβουλή να συνεχίσει τις σπουδές του παίρνοντας ιδιωτικά μαθήματα και να μη φοιτήσει στο Κονσερβατουάρ.

https://youtube.com/watch?v=ooi7eomsTuc%3Ffeature%3Doembed

Και όταν ο νεαρός Στραβίνσκι τέλειωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές (Νομική), άρχισε πάλι να ασχολείται αποκλειστικά με τη μουσική, τότε τον ανέλαβε ο ίδιος ο Ρίμσκι Κόρσακοφ. Στη συνέχεια ο Στραβίνσκι έγραψε μπαλέτα, όπερες, έργα για ορχήστρα, χορωδιακά για φωνή, σόλο, έργα μουσικής δωματίου, έργα για πιάνο καθώς επίσης ασχολήθηκε με τις μεταγραφές. Έζησε στο Παρίσι και στην Ελβετία, στο Μπίαριτς. Και τέλειωσε τη ζωή του στη Νέα Υόρκη στις 6 του Απρίλη του 1971. Σύμφωνα με υπόδειξη της γυναίκας του θάφτηκε στο νησί Σαν Μικέλε της Βενετίας κοντά στον τάφο του Ντιαγκίλεφ.

Ο Ρώσος συνθέτης έχει βαθιά ρίζες στα δυο παράλληλα ρεύματα των ρωσικών σχολών του 19ου αιώνα, αφού ο μεγάλος δάσκαλός του ο Κόρσακοφ του έμαθε να εκτιμά και να σέβεται την παράδοση του ρώσικου δημοτικού τραγουδιού, ενώ από τον Τσαϊκόφσκι, τον οποίον θαύμαζε, πήρε την αγάπη για τη «δυτικότροπη» μουσική καθώς και για τη μουσική μπαλέτου. Πρόκειται για επιδράσεις που αποδείχτηκαν καθοριστικές για όλη τη δημιουργική του εξέλιξη.

Τα πιο γνωστά από τα έργα του είναι η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης», ο «Πετρούσκα» και «Το Πουλί της Φωτιάς», κομμάτια για ορχήστρα, έργα για πιάνο, μουσική δωματίου, τραγούδια και κομμάτια για φωνή και ορχήστρα.

17 – 6 – 1922

Γεννιέται η Λιλή Ζωγράφου, συγγραφέα και δημοσιογράφος.

Εμφανίστηκε αρκετά νέα στα ελληνικά γράμματα, το 1949 με το πεζογράφημα «Αγάπη» και καθιερώθηκε δέκα χρόνια αργότερα με το δοκίμιο «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός». Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες. Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη και τις ανατολικές χώρες.

Έζησε αρκετά χρόνια στη Γαλλία και την Ιταλία, αλλά λάτρευε την Πράγα, την πόλη που μεγάλωσε ο Κάφκα. Το 1962 ήταν η πρώτη, όπως με περηφάνια έλεγε, που έδωσε διάλεξη για τον Κάφκα στην Αθήνα. Έχουν εκδοθεί 24 βιβλία της, μυθιστορήματα, νουβέλες, δοκίμια και θέατρο, με αλλεπάλληλες εκδόσεις. Το τελευταίο της μυθιστόρημα «Η αγάπη άργησε μια μέρα» διασκευάστηκε και προβλήθηκε από την ΕΤ-1. Το τελευταίο της δοκίμιο «Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα, η ιστορία του φαλλού» εκδόθηκε φέτος από τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια».

Άνθρωπος χειμαρρώδης, χωρίς ταμπού στη γλωσσική της συμπεριφορά, η Λιλή Ζωγράφου , τόσο στα βιβλία της, όσο και στην προσωπική της ζωή, αρνήθηκε τον πεσιμισμό και δήλωνε τρελά ερωτευμένη με τη ζωή. Έρωτας για εκείνην ήταν η αιωνιότητα. Αντικαραμανλική και αντιπαπανδρεϊκή άσκησε άφοβα κριτική στην πολιτική ζωή. Είχε τη λεβεντιά της ειλικρίνειας και της αμεσότητας. Παντρεύτηκε τρεις φορές, αλλά διάλεξε να ζει μοναχικά.

Θυμίζουμε μερικά από τα έργα της: «Βιογραφία – Άπαντα Μ. Πολυδούρη» (1961), «Τι απόγινε εκείνος που ‘ρθε να βάλει φωτιά» (Θέατρο, 1972), «Αντιγνώση, Τα δεκανίκια του Καπιταλισμού» (1974), «17 Νοέμβρη 1973 – Η νύχτα της μεγάλης σφαγής» (1974), «Καρυωτάκης – Πολυδούρη, Η αρχή της αμφισβήτησης» (1977), «Επάγγελμα: πόρνη», «Η γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο», «Η γυναίκα σου η αλήτισσα» «Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες», «Παλαιοπώλης αναμνήσεων», «Πού έδυ μου το κάλλος», «Κάφκα, ο σύγχρονός μας» (1994) κ.ά.

Πηγή: Ριζοσπάστης

17 – 6 – 1924

Συνέρχεται το 5ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (17/6-8/7/1924), το πρώτο που πραγματοποιήθηκε χωρίς τον Λένιν, ο οποίος δεν ήταν πια στη ζωή.

Στο Συνέδριο αυτό, η ΚΔ χάραξε τα καθήκοντα των Κομμουνιστικών Κομμάτων στις νέες συνθήκες της προσωρινής υποχώρησης του επαναστατικού κινήματος. Επίσης έθεσε σαν κύριο καθήκον την ανάπτυξη των ΚΚ σε οργανωτικά και ιδεολογικά ισχυρά μαζικά κόμματα, ικανά να καθοδηγήσουν πιο αποτελεσματικά την πάλη των μαζών στις χώρες τους.

Με άλλα λόγια, το 5ο Συνέδριο της Κ.Δ. έβαλε σαν κύριο καθήκον τη μετατροπή των ΚΚ σε μαρξιστικά – λενινιστικά κόμματα. Το 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΚΚΕ (1924) ενέκρινε ομόφωνα τις αποφάσεις του 5ου Συνεδρίου της Κ.Δ., ενώ αποδέχθηκε και τους «21 όρους» εισδοχής στη Διεθνή.

17 – 6 – 2017

Υπογράφεται η συμφωνία των Πρεσπών μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ.

«Στις συζητήσεις που είχα, έδωσα έμφαση στη στήριξη των ΗΠΑ στη Συμφωνία των Πρεσπών και στο μέλλον της “Μακεδονίας” ως χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Η “Μακεδονία” έλαβε μια πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ, που είναι ένα ιστορικό επίτευγμα και υπάρχει επίσης ένα σαφώς οριοθετημένο μονοπάτι για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ».

Τα αποκαλυπτικά λόγια του στέλεχος του αμερικανικού ΥΠΕΞ, Μ. Πάλμερ, ανέδειξαν το υπόβαθρο της περιλάλητης συμφωνίας που συνέγραψε η κυβέρνηση των ΣΥΡΖΑ – ΑΝΕΛ, στην πρεμούρα της να πρωταγωνιστήσει στην προώθηση ευρωατλαντικών σχεδιασμών στη Δυτικοβαλκανική, στην κόντρα με άλλα κέντρα για την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων.

Από την πλευρά της, η ΝΔ που σήκωσε το λάβαρο της εθνικής «υπεράσπισης» (μαζί με ΠΑΣΟΚ, Χρυσή Αυγή και άλλες «πατριωτικές» δυνάμεις) κατά της συμφωνίας, πέρασε στην κατηγορία «περασμένα – ξεχασμένα»… Επιβεβαιώνοντας από τη θέση του ΚΚΕ, ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ, Μ. Βαρβιτσιώτης, παραδέχθηκε πως: «Πιέζανε (σ.σ. τα μέλη της ΕΕ) πάρα πολύ για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, και αυτό είναι γνωστό, για να μπει ο γείτονας στο ΝΑΤΟ, αυτό ήταν το βασικό κριτήριο με το οποίο έγινε αυτή η Συμφωνία και η Β. Μακεδονία θα μπει στο ΝΑΤΟ». Αμέσως μετά, η Γερουσία των ΗΠΑ ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία το πρωτόκολλο ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ. Όπως ομολογείται τώρα από όλες τις πλευρές, η Συμφωνία έγινε με μοναδικό σκοπό την ενίσχυση της παρουσίας των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στα Δυτικά Βαλκάνια, απέναντι στους ανταγωνιστές Ρωσία και Κίνα, με την Ελλάδα να παίζει μάλιστα πρωταγωνιστικό ρόλο, χώνοντας το λαό ακόμα πιο βαθιά στο λάκκο των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και των κινδύνων που προκύπτουν από αυτές. Ομολογούν δηλαδή αυτό που το ΚΚΕ είχε τονίσει από την αρχή και με αυτό ως βασικό κριτήριο απέρριψε την Συμφωνία των Πρεσπών, ως ΝΑΤΟικό δημιούργημα.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 15 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

15 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 14 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

14 Ιούν 2026

Πηγή : ALT.GR

18 – 6 – 1726

Πεθαίνει ο Μισέλ Ρισάρ Ντελαλάντ (Michel Richard Delalande), Γάλλος συνθέτης και οργανίστας της εποχής μπαρόκ.

Διετέλεσε αυλικός μουσικός στην υπηρεσία του Λουδοβίκου ΙΑ΄, ενώ σημαντική ήταν η συνεισφορά του με τη σύνθεση αρκετών μειζόνων μοτέτων (grand motet).

https://youtube.com/watch?v=uxyCc6BMd1w%3Ffeature%3Doembed

Ανάμεσα στα έργα του ξεχωρίζουν οι ορχηστρικές σουίτες με τίτλο «Simphonies pour les Soupers du Roy» και αρκετά μπαλέτα. Η μουσική του θεωρείται προάγγελος των καντάτων του Μπαχ και των ορατορίων του Χαίντελ.

18 – 6 – 1812

Οι ΗΠΑ κηρύσσουν τον πόλεμο στη Βρετανική Αυτοκρατορία.

Ο πόλεμος κράτησε 32 μήνες (έως τον Φεβρουάριο του 1815) και έληξε χωρίς αλλαγές στα σύνορα των ΗΠΑ. Βασικοί χαμένοι του πολέμου υπήρξαν οι αμερικανικές φυλές, που στη μεγάλη τους πλειοψηφία τάχθηκαν με το πλευρό των Βρετανών.

18 – 6 – 1845

Γεννιέται ο Σαρλ Λουί Αλφόνς Λαβεράν (Charles Louis Alphonse Laveran), Γάλλος ιατρός.

Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας το 1907 επειδή ανακάλυψε ότι παρασιτικά πρωτόζωα είναι οι αιτιολογικοί παράγοντες λοιμωδών ασθενειών όπως η ελονοσία και η τρυπανοσωμίαση.

18 – 6 – 1882

Γεννιέται ο Βούλγαρος κομμουνιστής ηγέτης Γκεόργκι Δημητρόφ.

Εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς (1934 – 1943) και πρώτος Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας (1946 – 1949).

Είχε γίνει σύμβολο του αγώνα κατά του φασισμού με την ηρωική στάση του στη δίκη της Λειψίας, κατηγορούμενος από τους ναζί για τον εμπρησμό του γερμανικού Κοινοβουλίου (προβοκάτσια που έπραξαν οι ίδιοι και «φόρτωσαν» στους κομμουνιστές).

Μετά τις ανατροπές, το 1999, ήταν τέτοιο το μένος της αστικής τάξης, που, αφού άρον άρον άδειασαν το μαυσωλείο του Δημητρόφ, προσπάθησαν δυο φορές να το ανατινάξουν, αλλά απέτυχαν!

1929

Γεννιέται ο Γερμανός κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας.

«Το ΝΑΤΟ έπαιξε έναν θετικό ρόλο στον Ψυχρό Πόλεμο (…) η ύπαρξη του ΝΑΤΟ νομιμοποιείται κατά τη γνώμη μου από το γεγονός ότι πρόκειται για μια συμμαχία φιλελεύθερων κρατών τα οποία λειτουργούν σύμφωνα με την πολιτική ανθρώπινων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (…) Από τότε που ήμουν δεκαέξι ετών ο πολιτικός στοχασμός μου, χάρη στη σωστή εκπαιδευτική πολιτική της Κατοχής, διαμορφώθηκε στη βάση των αμερικανικών ιδεωδών του 18ου αιώνα (…) ο αντιαμερικανισμός αποτελεί κίνδυνο για την Ευρώπη» (αποσπάσματα συνέντευξης του Γιούργκεν Χάμπερμας /ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

1932

Ιδρύεται στη Γενεύη η FIBA, η παγκόσμια ομοσπονδία του μπάσκετ. Μεταξύ των οκτώ ιδρυτικών μελών είναι και η Ελλάδα, που εκπροσωπείται από τους Συμεών Μαυροσκούφη και Γεώργιο Αμπατζίογλου.

1934

Γεννιέται ο Δημήτρης Μυταράς, Έλληνας ζωγράφος. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ της Αθήνας (1953 – 1957) με τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, με υποτροφία του ΙΚΥ (1961 – 1964), στην σκηνογραφία και την εσωτερική διακόσμηση.

Η πρώτη του ατομική έκθεση έγινε στην Αθήνα (1961, Ζυγός). Η στροφή του προς τον κριτικό ρεαλισμό με χρήση φωτογραφικών ντοκουμέντων, περιορισμένη χρωματικότητα και πολιτικό περιεχόμενο, ήταν μια χαρακτηριστική φάση πρώιμης ζωγραφικής του, στα χρόνια της δικτατορίας. Στη συνέχεια της πορείας του, κυριάρχησαν τα εξπρεσιονιστικά στοιχεία και το έντονο χρώμα.

Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος επιμελήθηκε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις. Συνεργάστηκε με το Εθνικό, το ΚΘΒΕ, το Θέατρο Τέχνης, το Ελληνικό Χορόδραμα, κ.ά. Επίσης, ασχολήθηκε με την εικονογράφηση και με διάφορες εικαστικές εφαρμογές. Έχει διακοσμήσει με τοιχογραφίες πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Το έργο του «Δεξίλεως» τοποθετήθηκε πρόσφατα στο σταθμό «Δάφνη» του μετρό.

Δίδαξε εσωτερική διακόσμηση στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (1964 – ’72) και από το 1969 άρχισε να διδάσκει στην ΑΣΚΤ της Αθήνας, όπου εξελέγη καθηγητής το 1977 και διετέλεσε Πρύτανης από το 1982 έως το 1985. Το 1978, με την αρωγή του Δήμου Χαλκιδέων, ίδρυσε στη γενέτειρά του το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας, το οποίο λειτουργεί υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της συζύγου του Χαρίκλειας Μυταρά.

Το έργο του παρουσιάστηκε σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Βραβεύτηκε για τη συμμετοχή του στην Εκθεση Νέων Ζωγράφων (1958) και στην Πανελλαδική Εκθεση Νέων (1961). Συμμετείχε στις Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας (1958, 1966), Μπιενάλε Νέων (Παρίσι, 1960), Μπιενάλε Sao Paulo (1966) και Μπιενάλε Βενετίας (1972). Το 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ την ίδια χρονιά, ο Δήμος Χαλκιδέων τού απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης.

ALT.GR

19 – 6 – 1925

Στο Χονγκ Κονγκ 250.000 εργάτες κατεβαίνουν σε γενική απεργία διαμαρτυρόμενοι για το ματοκύλισμα της Σαγκάης από τους ιμπεριαλιστές.

Στις 23 Ιουνίου στην Καντώνα πραγματοποιείται επίσης παλλαϊκή διαδήλωση με κύριο αίτημα την αποχώρηση των ιμπεριαλιστών από την Κίνα.

Βρετανοί και Γάλλοι αποβιβάζουν ναυτικά αγήματα και χτυπούν τους διαδηλωτές με αποτέλεσμα το θάνατο 52 και τον τραυματισμό 117 εξ αυτών. Η γενική απεργία στο Χονγκ Κονγκ και την Καντώνα κράτησε 16 μήνες και υπήρξε η μεγαλύτερη σε διάρκεια στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.

19 – 6 – 1951

Πεθαίνει ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός.

Έδρασε μέσα από το ΕΑΜ Διανοουμένων-Καλλιτεχνών και για αυτή τη δράση του στη συνέχεια υπονομεύτηκε τρεις φορές στην υποψηφιότητά του για το βραβείο Νόμπελ. Διατέλεσε επίτιμος πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Στο έργο του, εξυμνώντας τις πνευματικές αξίες, την ομορφιά του ελληνικού λαού και της ελληνικής γης, ταλαντεύεται ανάμεσα στην εξωραϊσμένη καπιταλιστική ανάπτυξη και στο δίκιο των απλών λαϊκών δυνάμεων.

Μετά το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών ήρθε στην Αθήνα να σπουδάσει νομικά που σύντομα εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στην ποίηση και στη συνέχεια στις Δελφικές Γιορτές.

Το Μάη του 1927, με τη συμπαράσταση της γυναίκας του Εύας Πάλμερ, διοργανώνει στους Δελφούς τις πρώτες Δελφικές Γιορτές, με την παράσταση του «Προμηθέα Δεσμώτη», αθλητικούς αγώνες, λαμπαδηδρομίες, συναυλία βυζαντινής μουσικής, έκθεση λαϊκής τέχνης.

Η απήχηση από την εκδήλωση ήταν τεράστια αλλά και τα έξοδα εξίσου τεράστια. Έτσι, παρά τη σχετική κρατική βοήθεια, η ωραία αυτή προσπάθεια θα επαναληφθεί ακόμα μια χρονιά, το 1930, και θα σταματήσει οριστικά. Στη συνέχεια ο θα φύγει για την Αμερική και το 1940 θα παντρευτεί την Άννα Καραμάνη.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πνευματική αντίσταση του λαού, με κορυφαία εκδήλωση το ποίημα και το λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του Κωστή Παλαμά.

19 – 6 – 1953

Το ζεύγος Τζούλιους και Έθελ Ρόζενμπεργκ –θύματα του μακαρθισμού στις ΗΠΑ- εκτελούνται στην ηλεκτρική καρέκλα, κατηγορούμενοι για κατασκοπία υπέρ της ΕΣΣΔ.

Πηγή : ALT.GR

20 – 6 – 1905

Γεννιέται η Λίλιαν Χέλμαν (Lillian Florence Hellman), Αμερικανίδα θεατρική συγγραφέας.

Τα ποιο γνωστά της έργα είναι «Η ώρα των παιδιών» και «Οι μικρές αλεπούδες».

Είχε πολύχρονη σχέση με τον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑ, Ντάσιελ Χάμετ. Η Χέλμαν μέσα από τα έργα της άσκησε σκληρή κριτική στον αμερικάνικο τρόπο ζωής.

Το 1950 η Χέλμαν, παρουσιάστηκε ενώπιον της επιτροπής αντιαμερικανικών δραστηριοτήτων (Μακάρθουρ), όπου της ζητήθηκε να καταδώσει μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αρνήθηκε να το κάνει και μπήκε στη μαύρη λίστα.

https://youtube.com/watch?v=hIVi6PK1Z4w%3Ffeature%3Doembed

Κατήγγειλε τους αντικομμουνιστές, όπως τον Ηλία Καζάν, για το γεγονός ότι κατέδωσαν κομμουνιστές καλλιτέχνες, ακόμα και φίλους τους.

https://youtube.com/watch?v=LsLramvWgBQ%3Ffeature%3Doembed

Δεν υπέκυψε, και κατηγορήθηκε γι’ αυτό, στην αστική προπαγάνδα διαστρέβλωσης των Δικών της Μόσχας, αντιτάχθηκε στην χορήγηση πολιτικού ασύλου στον Τρότσκι που είχε περάσει ανοιχτά με την πλευρά της αντεπανάστασης.

20 – 6 – 1933

Πεθαίνει η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν (Clara Josephine Zetkin-Eißner), ηγετική μορφή του διεθνούς γυναικείου και επαναστατικού κινήματος.

Μεταξύ άλλων, υπήρξε επικεφαλής του προλεταριακού κινήματος των γυναικών της Γερμανίας και δούλεψε στις διεθνείς σοσιαλιστικές οργανώσεις των γυναικών, ενώ από το 1921 ήταν μέλος του προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς και επικεφαλής της Διεθνούς Γραμματείας Γυναικών της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Με δική της πρόταση, στη Β’ Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιερώθηκε η 8η του Μάρτη, ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας.

Η ίδια, είχε γράψει για τη σημασία της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία το 1917: «Το σοβιετικό καθεστώς ξανάδωσε στις καταπιεσμένες και απελπισμένες γυναίκες όλων των χωρών την πίστη στο σοσιαλισμό, που είχε κλονίσει τόσο βαθιά η προδοσία της Δεύτερης Διεθνούς, την εμπιστοσύνη στην αναδημιουργική δύναμη του προλεταριάτου. Η ελπίδα της απελευθέρωσης γεννήθηκε πάλι στην καρδιά τους κι εκδηλώθηκε με την απόφαση της συμμετοχής τους στον επαναστατικό αγώνα.

Η ρωσική επανάσταση ξύπνησε σ’ όλες τις καπιταλιστικές χώρες της Δύσης τη συνείδηση των γυναικών, θυμίζοντάς τους πως είναι κι αυτές άνθρωποι, πως έχουν κι αυτές ανθρώπινα δικαιώματα. Κι έτσι σ’ όλες τις μη σοβιετικές χώρες ένας στρατός από εκατομμύρια εργαζόμενων γυναικών, μέσα από τη θύελλα και τις φλόγες της προλεταριακής επανάστασης της Ρωσίας, άκουσε τη φωνή του Λένιν και στον Λένιν χρωστάει την αναγέννηση της ελπίδας και την ενίσχυση του θάρρους του. Χρωστάει το ξεκαθάρισμα του δρόμου και των μέσων του αγώνα για την κατάρριψη του καπιταλισμού…».

20 – 6 – 1983

Ο πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς ανακοινώνει την αναβολή του ανοίγματος του «Φακέλου της Κύπρου».

Ήταν, ουσιαστικά, ο ενταφιασμός κάθε απόπειρας για τη διαλεύκανση του χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρο τον Ιούλη του 1974 και τα όσα επακολούθησαν («Αττίλας» Α’ και Β’). Πολλοί από τους εκπροσώπους της εγχώριας αστικής πολιτικής τάξης και κυρίως οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί μπορούσαν να είναι ήσυχοι.

Πηγή : ALT.GR

21 – 6 – 1813

Ο Δούκας του Ουέλινγκτον, επικεφαλής αγγλικής δύναμης, νικά τον Ιωσήφ Βοναπάρτη και τους Γάλλους στη Μάχη της Βιτόρια και τους εκδιώκει από την Ιβηρική Χερσόνησο.

Ο Μπετόβεν χαιρετίζει το γεγονός, γράφοντας τη σύνθεση «Wellington’s Victory, op. 91».

https://youtube.com/watch?v=R_ibES7i-HU%3Ffeature%3Doembed

21 – 6 – 1905

Γεννιέται ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Ζαν Πολ Σαρτρ (Jean-Paul Charles Aymard Sartre), από τους βασικότερους εκπροσώπους του «υπαρξισμού».

21 – 6 – 1908

Πεθαίνει ο Νικολάι Ρίμσκι Κόρσακοφ, μεγάλος Ρώσος συνθέτης.

Στα βήματα του Γκλίνκα αξιοποίησε τα ιδεώδη μιας εθνικής μουσικής αντλώντας έμπνευση από τη ρωσική παράδοση.

https://youtube.com/watch?v=M93qXQWaBdE%3Ffeature%3Doembed

Έργα του: Σεχραζάτ, Ισπανικό Καπρίτσιο, Ρωσικό Πάσχα. Έγραψε ακόμη 3 συμφωνίες και όπερες. Ενορχήστρωσε αριστουργηματικά και την όπερα του Μουσόργκσκι «Μπορίς Γκουντουνόφ».

https://youtube.com/watch?v=Lh6mDL-VwYw%3Ffeature%3Doembed

21 – 6 – 1913

Ολοκληρώνεται η τριήμερη μάχη του Κιλκίς – Λαχανά μεταξύ του ελληνικού και βουλγαρικού στρατού (Β’ Βαλκανικός Πόλεμος), η οποία θα λήξει με νίκη των πρώτων.

Πρόκειται για μια από τις φονικότερες μάχες στην ελληνική Ιστορία, με τις απώλειες του ελληνικού στρατού να φτάνουν τις 8.828 νεκρούς και τραυματίες.

1930

Με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, διαλύεται με βάση το «Ιδιώνυμο» η Βιομηχανική Ένωση Οικοδόμων Αθηνών.

Η Ένωση κρίθηκε ως κομμουνιστική και πως η οργάνωσή της αποτελούσε «εισαγωγή στην Ελλάδα των μπολσεβίκικων Σοβιέτ».

21 – 6 – 1949

Σκοτώνεται σε μάχη στα Μάρμαρα Φθιώτιδας ο στρατηγός του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας Γιάννης Αλεξάνδρου (Διαμαντής), διοικητής της 2ης Μεραρχίας του ΔΣΕ.

Οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ από τα μαθητικά του χρόνια και αργότερα, όντας φοιτητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, έγινε μέλος του ΚΚΕ. Συμμετείχε δραστήρια σε όλους τους φοιτητικούς και λαϊκούς αγώνες, ενώ όταν ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος πολέμησε στο μέτωπο.

Ο Διαμαντής υπήρξε πρωταντάρτης στον Παρνασσό από το καλοκαίρι του 1942. Επιλέχθηκε από την Αχτιδική Επιτροπή του ΚΚΕ για επικεφαλής της πρώτης ανταρτομάδας, της λεγόμενης συνθηματικά «8ης Ομάδας» Παρνασσού. Μετείχε με ιδιαίτερα σοβαρή αποστολή στην επιχείρηση ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου, το Νοέμβρη του 1941.

Μετά τη Βάρκιζα κατέφυγε διωκόμενος στον Παρνασσό όπου πρωτοστάτησε στη συγκρότηση του ΔΣΕ στην Παρνασσίδα και στη Ρούμελη. Υπό τη διοίκησή του ο ΔΣΕ απελευθέρωσε όλο τον ορεινό όγκο της Ρούμελης, ενώ επίλεκτα τμήματά του πατούν την Εύβοια, τον Ελικώνα και τον Κιθαιρώνα φθάνοντας μέχρι την Πάρνηθα. Το 1948 με το βαθμό του υποστράτηγου διορίστηκε από την Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση διοικητής της 2ης Μεραρχίας του ΔΣΕ. Από τη θέση αυτή αναδείχθηκαν οι στρατηγικές του ικανότητες και τα ηγετικά του προσόντα. Μαζί με το Χαρίλαο Φλωράκη – Γιώτη, υποστράτηγο, διοικητή της Ι Μεραρχίας, τέλος του 1948 χτύπησαν την Καρδίτσα, ενώ στις αρχές του 1949 κατέλαβαν το Καρπενήσι, το οποίο κράτησαν επί ένα 20ήμερο. Επιτυχία μεγάλης σημασίας.

Όταν ο κυβερνητικός στρατός βρήκε το πτώμα του και κάποιοι θέλησαν να του κόψουν το κεφάλι για να το διαπομπεύσουν, ο διοικητής τους τους είπε: «Αφήστε τον. Μας ξεφτίλισε ζωντανός. Να μη μας ξεφτιλίσει και νεκρός».

21 – 6 – 1963

Η Γαλλία θέτει εκτός ΝΑΤΟικής διοίκησης τις ναυτικές της δυνάμεις στον Ατλαντικό. Η κίνηση αυτή αποτελούσε αντίδραση στις προθέσεις των ΗΠΑ να θέσει το ατομικό οπλοστάσιο του στόλου υπό ΝΑΤΟική διοίκηση, ενώ η Γαλλία ήθελε να διατηρήσει τον πλήρη έλεγχο του δικού της οπλοστασίου.

Πηγή : ALT.GR

22 – 6 – 1921

Αρχίζει στη Μόσχα το 3ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (22/6/-12/7/1921). Σε αυτό πήραν μέρος 605 αντιπρόσωποι από 52 χώρες.

Μεταξύ άλλων, το Συνέδριο συζήτησε για την παγκόσμια οικονομική κρίση και τα νέα καθήκοντα της Διεθνούς, την τακτική, την οργανωτική οικοδόμηση των Κομμουνιστικών Κομμάτων, τις μεθόδους και το περιεχόμενο της δουλειάς τους, την εμπειρία από την ταξική πάλη σε Γερμανία και Ιταλία, κ.α.

Ο Β. Ι. Λένιν στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη ενός αποφασιστικού αγώνα εναντίον κάθε λογής οπορτουνισμού, ενός αγώνα που δίχως αυτόν ήταν αδύνατο να δημιουργηθεί ένα πραγματικά επαναστατικό, μονολιθικό κόμμα.

22 – 6 – 1933

Τρεις μήνες μετά την απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας (14/3/1933) οι Ναζί θέτουν εκτός νόμου και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

22 – 6 – 1940

Έπειτα από μόλις 6 εβδομάδες πολεμικών συγκρούσεων η Γαλλία – μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως – παραδίδεται στη ναζιστική Γερμανία.

22 – 6 – 1941

Οι δυνάμεις του «Άξονα» αρχίζουν την επίθεσή τους κατά της Σοβιετικής Ένωσης («Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»). Οι επιτιθέμενοι (συνολικά 7 χώρες: Γερμανία, Ρουμανία, Ιταλία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Κροατία και Φιλανδία) παρατάσσουν 3,8 εκατομμύρια στρατιώτες στη μάχη, απέναντι σε μόλις 2,7 εκατομμύρια σοβιετικούς. Ξεκινά ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος.

Την ίδια μέρα δακτυλογραφείται σε ένα εργοστάσιο στην Κοκκινιά τρικ του ΚΚΕ που καλούσε τον ελληνικό λαό να δυναμώσει την πάλη του κατά των δυνάμεων Κατοχής και να υπερασπιστεί το φρούριο των λαών, τη Σοβιετική Ένωση.

22 – 6 – 1955

Συνέρχεται στο Ελσίνκι της Φιλανδίας το Παγκόσμιο Συνέδριο για την Ειρήνη (22-29/6/1955).

22 – 6 – 1963

Δίδεται στη δημοσιότητα το πόρισμα του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Α. Γεωργίου για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, το οποίο επιρρίπτει την ευθύνη στον αστυνομικό διευθυντή Θεσσαλονίκης Ευθύμιο Καμουτσή και τους αξιωματικούς που επιτηρούσαν τη φύλαξη της συγκέντρωσης.

22 – 6 – 1973

Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος ανεβάζουν στο θέατρο «Αθήναιον» το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το μεγάλο μας τσίρκο».

Το έργο διατρέχει, με σατιρικό αλλά και δραματικό τρόπο, τη νεότερη ελληνική Ιστορία από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή.

«Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες που ‘χεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί».

Το εμβληματικό αυτό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη αφορά στην πολιτική και κοινωνική Ιστορία της Ελλάδας. Μέσα από τραγούδια, σατιρικά, αλλά και δραματικά στιγμιότυπα, το έργο διατρέχει όλες τις σημαντικές στιγμές της ελληνικής Ιστορίας.

Η τουρκοκρατία, οι μηχανορραφίες και τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων σε βάρος του ελληνικού λαού, η Επανάσταση του 1821, το παλάτι του Όθωνα, η Μικρασιατική Καταστροφή, ο Ελληνοαλβανικός πόλεμος είναι μερικοί από τους βασικούς σταθμούς της ιστορικής πορείας που περιγράφονται στο έργο.

«Το μεγάλο μας τσίρκο» ανέβηκε το καλοκαίρι του 1973 στο θέατρο «Αθήναιον». Τα σκηνικά είχε επιμεληθεί ο Ευγένιος Σπαθάρης. Πρωταγωνιστούσαν οι: Τζένη Καρέζη, Κώστας Καζάκος, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Χρήστος Καλαβρούζος και Τίμος Περλέγκας.

Και πλάι τους πολλοί νέοι ηθοποιοί. Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος. Επί σκηνής, υπέροχος ερμηνευτής των τραγουδιών ήταν ο Νίκος Ξυλούρης. Η τεράστια επιτυχία της παράστασης συνεχίστηκε και το χειμώνα 1973-1974, στο «Ακροπόλ».

Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η παράσταση για μικρό διάστημα διακόπηκε, λόγω της σύλληψης των Τζ. Καρέζη – Κ. Καζάκου, αλλά μετά την απελευθέρωσή τους συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα Μάη και μετά την πτώση της δικτατορίας ξαναπαίχθηκε.

22 – 6 – 1980

Πεθαίνει ο Δημήτρης Παρτσαλίδης, μέλος και στέλεχος του ΚΚΕ κι αργότερα πρωτεργάτης στην προσπάθεια διάλυσης του ΚΚΕ και ηγέτης των οπορτουνιστών που δημιούργησαν κόμμα, με τον προβοκατόρικο τίτλο ΚΚΕ «εσωτερικού»

22 – 6 – 1981

Πεθαίνει ο Απόστολος Γκρόζος συνδικαλιστής και στέλεχος του ΚΚΕ.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε στέλεχος του ΕΑΜ, ενώ στον Εμφύλιο διετέλεσε υπουργός Εργασίας στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση με πρόεδρο τον Παρτσαλίδη (Ιανουάριος–Σεπτέμβριος 1949). Το 1956, μετά την καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη, έγινε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, επικεφαλής συλλογικής ηγεσίας.

22 – 6 – 1986

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα σκοράρει με «το χέρι του Θεού» στον αγώνα μεταξύ της Αργεντινής και της Αγγλίας για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.

Αργότερα ακολούθησε το «γκολ του αιώνα» επίσης από τον Μαραντόνα.

Η Αργεντινή κερδίζει με 2-1 και στη συνέχεια θα κατακτήσει το παγκόσμιο κύπελλο.

Πηγή : ALT.GR

24 – 6 – 1911

Γεννιέται ο Ερνέστο Σάμπατο (Ernesto Sabato), φυσικός και συγγραφέας.

Ο πατέρας του ήταν Ιταλός και η μητέρα του Ιταλοαλβανίδα. Σπούδασε Φυσική, ωστόσο από νωρίς έδωσε προτεραιότητα στη συγγραφική του δραστηριότητα.

Το 1933 στα φοιτητικά του χρόνια συνδέθηκε με το κομμουνιστικό κίνημα και αναδείχτηκε ΓΓ της Νεολαιιστικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας, όμως αργότερα με «αντισταλινική» φρασεολογία διαφοροποιήθηκε και έφυγε από το ΚΚ Αργεντινής, έμεινε για λίγο διάστημα στη Γαλλία, όπου ξαναεπέστρεψε το 1938 για να συμμετάσχει στην ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Κιουρί, συνέχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα, αλλά ουσιαστικά από το 1943 εγκατέλειψε τη φυσική, ενώ εκδιώχθηκε από τη δικτατορία του Περόν.

Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο «Θερβάντες», την υψηλότερη διάκριση για ισπανόφωνο λογοτεχνικό έργο.

Την ίδια χρονιά ο Σάμπατο ανακηρύχθηκε πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τους Εξαφανισθέντες (Conadep) και κατέγραψε τα εγκλήματα της δικτατορίας του 1976-83 στο βιβλίο «Ποτέ ξανά». Το έργο αυτό αποτέλεσε το βασικό κατηγορητήριο στην ιστορική δίκη εναντίον της ηγεσίας της στρατιωτικής χούντας το 1985.

Κυριότερα έργα του είναι τα: «Τούνελ», «Άνθρωποι και γρανάζια», «Μια πολύπλοκη ύπαρξη», «Ο συγγραφέας και η καταστροφή», «Περί ηρώων και τάφων» και «Ετεροδοξία».

24 – 6 – 1919

Ξεσπά αντεπαναστατικό κίνημα στη Βουδαπέστη.

Τα ένοπλα σώματα των εργατών και των στρατιωτών συνέτριψαν τους αντεπαναστάτες. Η ήττα τους όμως ήταν προσωρινή.

Με τη συνδρομή και των Γάλλων ιμπεριαλιστών, οι δυνάμεις της αντεπανάστασης κατάφεραν να ανατρέψουν τη σοβιετική εξουσία την 1/8.

24 – 6 – 1994

Ο ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Γιασέρ Αραφάτ, επιστρέφει στην Παλαιστίνη, μετά από 27 χρόνια εξορίας.

24 – 6 – 2008

Πεθαίνει ο καραγκιοζοπαίχτης Βαγγέλης Κορφιάτης («Βάγγος»).

Μοιράσου το…

25 – 6 – 1944

Τμήματα του 16ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ μπαίνουν στη Νάουσα, απομονώνουν τη γερμανική φρουρά και παίρνουν από το εργοστάσιο Λαναρά 220 φορτία ύφασμα, ρουχισμό και κουβέρτες.

25 – 6 – 1947

Εκδίδεται το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».

Το έργο των Φράνσις Γκούντριχ και Αλμπερτ Χάκετ είναι ένα έργο-ντοκουμέντο, μια καταγραφή του απάνθρωπου φυλετικού κατατρεγμού. Όπως είναι γνωστό, το έργο βασίζεται στην αληθινή ιστορία της μικρής Εβραιοπούλας Άννας Φρανκ.

Η Άννα είχε μια όμορφη παιδική ηλικία. Όταν συμπλήρωνε τα 13 της χρόνια, η Άννα Φρανκ πήρε για δώρο ένα ημερολόγιο. Σε μικρό χρονικό διάστημα, η ζωή της άλλαξε δραματικά όταν τα ναζιστικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ολλανδία.

Η οικογένεια Φρανκ κρύφτηκε στη σοφίτα ενός σπιτιού για δύο ολόκληρα χρόνια. Έτσι, το ημερολόγιο αυτό έγινε ο χώρος καταγραφής εμπειριών, σκέψεων και συναισθημάτων. Δε θα μπορούσε να φανταστεί τότε πως εκατομμύρια άνθρωποι σ’ ολόκληρο τον κόσμο θα διάβαζαν αργότερα την προσωπική της μαρτυρία. Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ εκδόθηκε στην Ολλανδία το 1947 από τον πατέρα της. Σήμερα είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στον κόσμο και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 60 γλώσσες.

25 – 6 – 1950

Ως αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής υποδαύλισης ξεσπά ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας και τη Νότια Κορέα.

Στις 27/6 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει την αποστολή στρατευμάτων για την υποστήριξη της Νότιας Κορέας διεθνοποιώντας έτσι την πολεμική σύγκρουση.

Στην ιμπεριαλιστική επέμβαση που ακολούθησε μετείχαν συνολικά 23 κράτη, ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

Τελικά ο πόλεμος έληξε με την υπογραφή ανακωχής (27/7/1953) και τη διατήρηση των συνόρων των δύο κρατών στο ύψος του 38ου Παραλλήλου. Το κόστος της ιμπεριαλιστικής επέμβασης σε ανθρώπινες ζωές ήταν τρομακτικό.

Σε σχεδόν 3.000.000 υπολογίζονται οι νεκροί ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό, αποτέλεσμα –μεταξύ άλλων- και των αδιάκριτων και ισοπεδωτικών βομβαρδισμών βορειοκορεατών πόλεων από την αεροπορία των ΗΠΑ.

25 – 6 – 1951

Εγκαινιάζεται η έγχρωμη τηλεόραση από το δίκτυο CBS στη Νέα Υόρκη.

25 – 6 – 1969

Στο Παρίσι πραγματοποιείται μεγάλη συγκέντρωση ενάντια στην παροχή όπλων στη Χούντα από τη Γαλλική κυβέρνηση.

25 – 6 – 1991

Η Σλοβενία ακολουθεί το παράδειγμα της Κροατίας, αποχωρεί από τη Γιουγκοσλαβία και διακηρύσσει την ανεξαρτησία της.

25 – 6 – 1997

Πεθαίνει ο Γάλλος ωκεανογράφος Ζακ Ιβ Κουστό.

25 – 6 – 2023

Νέες βουλευτικές εκλογές πραγματοποιούνται, μετά την άρνηση των αστικών κομμάτων να συμπράξουν στα κοινά τους στρατηγικά σημεία.

Η διακριτή εκλογική άνοδος του ΚΚΕ σε ψήφους και ποσοστά είναι το πιο ελπιδοφόρο, το πιο αισιόδοξο μήνυμα της εκλογικής μάχης της 25ης Ιούνη.

Το ΚΚΕ ανέβασε το ποσοστό του από το 2019 κατά 2,5%, καταγράφοντας 7,7%, ξεπέρασε τις 400.000 ψήφους, κερδίζοντας 100.000 παραπάνω απ’ όσες την ίδια χρονιά, και εξέλεξε 6 περισσότερους βουλευτές, φτάνοντας τους 21, οι οποίοι ήδη βρίσκονται στο πλάι του λαού και της νεολαίας.

Η άνοδος του ΚΚΕ είναι πανελλαδική και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Καταγράφεται στο σύνολο των 13 διοικητικών περιφερειών της χώρας, καθώς επίσης στις 52 από τις 53 εκλογικές ενότητες (εξαίρεση αποτελεί η Ροδόπη). Σημαντικά είναι τα αποτελέσματα και στις κάλπες του εξωτερικού, ειδικά της Ευρώπης, όπου οι Ελληνες μετανάστες ψήφισαν μαζικά το Κόμμα.

Θετικά και ελπιδοφόρα συμπεράσματα προκύπτουν και από τα ποιοτικά στοιχεία της ψήφου στο ΚΚΕ, όπου καταγράφεται άνοδος σε εργατοϋπαλλήλους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, σε βιοπαλαιστές αγρότες και ΕΒΕ, στη νεολαία.

Είναι όλα αυτά τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η εκλογική ενίσχυση του Κόμματος δεν είναι συγκυριακή, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αντίθετα, ότι μέσα στον συνολικά αρνητικό πολιτικό συσχετισμό – που βέβαια παραμένει μετά τις εκλογές – εκφράζει συγκεκριμένα ποιοτικά στοιχεία, που επιβεβαιώνουν την αύξηση του κύρους του Κόμματος στους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα.

Κύρος που κατακτιέται κατά κύριο λόγο από την πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ, των χιλιάδων μελών και φίλων του Κόμματος, για την οργάνωση της πάλης του λαού σε όλα τα μέτωπα, όπως έγινε και όλη την προηγούμενη τετραετία και μάλιστα σε σύνθετες και απαιτητικές συνθήκες, με πανδημία, οικονομική κρίση, ιμπεριαλιστικό πόλεμο κ.λπ.

Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα

Η επιβεβαίωση της 3ης θέσης του ΚΚΕ στην Αττική, με συνολική αύξηση ψήφων 41.191 από το 2019 (+36%), εκφράζει θετικές διεργασίες και αποτελεί επιστέγασμα της αυξημένης εμπιστοσύνης που εμπνέει το ΚΚΕ σε λαϊκές δυνάμεις, με τις οποίες το προηγούμενο διάστημα συναντήθηκε σε μεγάλους εργατικούς – λαϊκούς αγώνες και σε σπουδαίες στιγμές της πολιτικής δράσης του.
Οι εμβληματικοί αγώνες στην COSCO, στην «e-food», στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, σε μεγάλα κατασκευαστικά έργα, οι εικόνες από τις συγκεντρώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά και για τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου μέσα στην πανδημία, που τσαλάκωσαν τις απαγορεύσεις του κράτους, οι δεκάδες κινητοποιήσεις ενάντια σε πλειστηριασμούς και διακοπές ρεύματος στις εργατογειτονιές της Αττικής, οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και απεργίες για να μην ξεχαστεί το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών, έπαιξαν σημαντικό ρόλο για να δουν ακόμα περισσότεροι στο ΚΚΕ τη δύναμη εκείνη που μπορεί αδιαπραγμάτευτα, με ανιδιοτέλεια και αποφασιστικότητα, να υπερασπίζεται το δίκιο και τα πραγματικά τους συμφέροντα.

Την τετραετία που μας πέρασε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στήριξαν τα ψηφοδέλτια όπου συμμετέχουν οι κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές σε σωματεία και μαζικούς φορείς, αναδεικνύοντας τις ταξικές – αγωνιστικές δυνάμεις πρώτη δύναμη στα Εργατικά Κέντρα Αθήνας, Πειραιά και Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής. Επίσης, χιλιάδες φοιτητές με την ψήφο τους έφεραν την «Πανσπουδαστική» πρώτη δύναμη στα 7 από τα 9 Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της Αττικής.

Μόνο τυχαίο και συγκυριακό δεν είναι λοιπόν ότι το ΚΚΕ κατέλαβε την τρίτη θέση στις 7 από τις 8 εκλογικές περιφέρειες της Αττικής, αφού έπιασε διψήφια ποσοστά στις μισές και τα αύξησε παντού, εκλέγοντας τελικά 10 βουλευτές (από 6 το 2019). Συγκεκριμένα, από δύο βουλευτές στις περιφέρειες Βόρειου Τομέα Αθηνών και Νότιου Τομέα Αθηνών και από έναν βουλευτή σε Α’ Αθηνών, Δυτικού Τομέα Αθηνών, Α’ Πειραιώς, Β’ Πειραιώς, Ανατολικής Αττικής, Δυτικής Αττικής.

Αντίστοιχα παραδείγματα μπορεί να αντλήσει κανείς από το αποτέλεσμα των εκλογών σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα – στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στη Λάρισα, στα Γιάννενα και αλλού.
Στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, όπου επίσης αναπτύχθηκαν σοβαροί αγώνες το προηγούμενο διάστημα, με διακριτή τη σφραγίδα του ΚΚΕ στην οργάνωσή τους, το Κόμμα αναδείχθηκε τρίτη δύναμη στην Α’ εκλογική περιφέρεια του νομού, με ποσοστό 8,17%, από 5,3% το 2019, σημειώνοντας άνοδο ιδιαίτερα στις δυτικές συνοικίες.

Από το συνολικά θετικό, ελπιδοφόρο αποτέλεσμα ξεχωρίζει η άνοδος σε ορισμένες περιοχές όπου το προηγούμενο διάστημα το ΚΚΕ πρωτοστάτησε σε αγώνες που είχαν πανελλαδική εμβέλεια και απήχηση.
Τέτοια είναι π.χ. η περιοχή της Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας. Στη μεν Στερεά, ο αγώνας των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ συγκίνησε και συγκινεί το πανελλήνιο για τη διάρκεια, τη μαχητικότητα και τη συνέπειά του, με τους κομμουνιστές να πρωτοστατούν στο εργοστάσιο και στη γύρω περιοχή. Οι δεσμοί του Κόμματος με τους εργαζόμενους, τις οικογένειές τους και τους βιοπαλαιστές στα μεγαλοχώρια γύρω από τη ΛΑΡΚΟ αποτυπώνονται και στο εκλογικό αποτέλεσμα: Το ποσοστό του Κόμματος στο Μαρτίνο και στη Λάρυμνα ξεπερνά το 18%!

Αλλά και στη Βόρεια Εύβοια, όπου στις πυρκαγιές του 2021 γεννήθηκε το σύνθημα «Μόνο ο λαός σώζει τον λαό», με μεγάλη συμβολή των κομμουνιστών στην οργάνωση του αγώνα και της αλληλεγγύης στους πυρόπληκτους, το ΚΚΕ κατέγραψε ποσοστό 12,64% στον δήμο Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Αννας και άγγιξε το 10% στον δήμο Ιστιαίας – Αιδηψού. Επίσης, αναδείχθηκε και αυτήν τη φορά πρώτη ή δεύτερη δύναμη σε μια σειρά ρετσινοχώρια, καταγράφοντας ποσοστά από 30% έως 40%.

Τέλος, δεν μπορεί να μη σταθεί κανείς στη μεγάλη μάχη που δόθηκε για την επανεκλογή κομμουνιστή βουλευτή εκεί όπου στις εκλογές του Μάη το ΚΚΕ έχασε έδρα ή εξέλεξε βουλευτή για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, αλλά με το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα του Ιούνη κινδύνευε σοβαρά να τον χάσει.
Στη Λέσβο, όπου το ΚΚΕ κατέλαβε τελικά τη 2η θέση, αφήνοντας πίσω του τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, ο λαός του νησιού πανηγύρισε την περασμένη Κυριακή την επανεκλογή κομμουνίστριας βουλευτή, έχοντας δώσει μια μεγάλη μάχη τον μήνα που μεσολάβησε από τις εκλογές του Μάη, όταν η έδρα είχε χαθεί από το ΠΑΣΟΚ. Το ΚΚΕ κατέγραψε στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου ποσοστό 14,64% (από 13% τον Μάη), σημειώνοντας άνοδο μεγαλύτερη της μιάμισης ποσοστιαίας μονάδας, με σχεδόν 300 ψήφους περισσότερες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2019 το ΚΚΕ ήταν 3η δύναμη στην περιφέρεια, με 5.839 ψήφους και ποσοστό 10,04%.

Αλλά και στην Κοζάνη, όπου τελικά η έδρα χάθηκε για το ΚΚΕ, το Κόμμα αύξησε τις δυνάμεις του κατά περίπου 400 ψήφους ανάμεσα στις εκλογές του Μάη και του Ιούνη και πάνω από μία μονάδα το ποσοστό του.

Διαμορφώνονται νέες δυνατότητες

Πολλοί απ’ αυτούς που ψήφισαν το ΚΚΕ στις εκλογές δεν συμφωνούν σε όλα μαζί του, διατηρούν διαφωνίες ή και ερωτήματα για την πολιτική του, το Πρόγραμμά του, τον άλλο δρόμο που προτείνει στον λαό.

Η συμπόρευσή τους όμως με το ΚΚΕ στα διάφορα μέτωπα πάλης και το βήμα που έκαναν, να στηρίξουν και εκλογικά το Κόμμα, φανερώνουν μια δυναμική και επιβεβαιώνουν τις μεγάλες δυνατότητες που υπάρχουν το επόμενο διάστημα να βαθύνει η συζήτηση με αυτόν τον κόσμο, καθώς και η κοινή δράση στο κίνημα.

Όπως ανααφέρεται στην ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, “Η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ είναι δείκτης ανόδου του κύρους του Κόμματος στην εργατική τάξη και σε όλο τον λαό. Κύρος που έχει καταχτηθεί από το γεγονός ότι το Κόμμα πρωτοστάτησε σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα της προηγούμενης περιόδου. Στους εμβληματικούς εργατικούς αγώνες και κινητοποιήσεις. Στη στάση του την περίοδο της πανδημίας. Στη θέση και δράση του απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και την ελληνική εμπλοκή στα ΝΑΤΟικά σχέδια. Στη δράση διεκδίκησης στήριξης και αλληλεγγύης που ανέπτυξαν οι Οργανώσεις, μέλη και στελέχη του σε συνθήκες φυσικών καταστροφών και εγκατάλειψης από το αστικό κράτος, των αγώνων των αγροτών και αυτοαπασχολουμένων. Στη δράση της ΚΝΕ σε φοιτητές και μαθητές, που εκφράστηκε άλλωστε και με την – για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά – πρωτιά της «Πανσπουδαστικής» στις φοιτητικές εκλογές.”

Μοιράσου το…

Πηγή : ALT.GR

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 28 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

28 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 27 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

27 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 26 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Δείτε ακόμα…

---

25 Ιούν 20

---

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 25 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

25 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 24 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

24 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 23 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

26 – 6 – 1908

Γεννιέται ο Χιλιανός σοσιαλιστής πολιτικός Σαλβαδόρ Αλιέντε.

Ο Αλιέντε διετέλεσε Πρόεδρος της Χιλής το 1970-1973, επικεφαλής ενός συνασπισμού («Λαϊκή Ενότητα»), στον οποίο μετείχαν το ΚΚ Χιλής, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Ριζοσπαστικό Κόμμα, η Κίνηση Ενωμένης Λαϊκής Δράσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και η Ανεξάρτητη Λαϊκή Δράση.

Στις 11/9/1973 η ντόπια ολιγαρχία –σε συνεργασία με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό- οργάνωσε στρατιωτικό πραξικόπημα με επικεφαλής τον Αουγκούστο Πινοσέτ.

Ο Αλιέντε δολοφονήθηκε, ενώ χιλιάδες κομμουνιστές, κ.α., έπεσαν επίσης θύματα άγριου διωγμού.

Η περίοδος διακυβέρνησης από την κυβέρνηση Αλιέντε, αλλά και τα όσα ακολούθησαν αποτελούν πραγματικό μάθημα Ιστορίας, τόσο για τις κινήσεις, τη δράση των προοδευτικών και επαναστατικών δυνάμεων, την κινητικότητα των μαζών που κορυφώθηκε, αλλά και την ένταση της πάλης από την ολιγαρχία και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Ωστόσο ανέδειξε και τις αυταπάτες περί «μεταβατικών κυβερνήσεων» και «ειρηνικού κοινοβουλευτικού περάσματος στο σοσιαλισμό», φορέας των οποίων ήταν το ΚΚ Χιλής και φυσικά ο Πρόεδρος Αλιέντε.

26 – 6 – 1945

Η ΚΕ του ΕΑΜ, με τηλεγράφημά της προς τους ηγέτες της ΕΣΣΔ, των ΗΠΑ και της Βρετανίας, καταγγέλλει το τρομοκρατικό όργιο που επικρατεί στην Ελλάδα: 4 μήνες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, οι δολοφονημένοι αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης ξεπερνούν τους 500, ενώ οι φυλακισμένοι τους 30.000.

26 – 6 – 1945

Υπογράφεται στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ ο Καταστατικός Χάρτης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

26 – 6 – 1953

Συλλαμβάνεται ο Λαυρέντι Μπέρια, μέλος του ΠΓ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), Υπουργός Εσωτερικών Υποθέσεων και Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Λ. Μπέρια κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία και εκτελέστηκε στις 23/12/1953.

Δείτε ακόμα…

---

---

Σαν σήμερα 19 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

19 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 18 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

18 Ιούν 2026

Πηγή : ALT.GR

27 – 6 – 1905

Η εξέγερση στο θωρηκτό «Ποτέμκιν».

Το καλοκαίρι του 1905 η σοσιαλδημοκρατική οργάνωση του στόλου της Μαύρης Θάλασσας (στο καθοδηγητικό της όργανο ήταν πολλοί μπολσεβίκοι) άρχισε να προετοιμάζει την εξέγερση, αλλά αυτή ξέσπασε αυθόρμητα και νωρίτερα από την ορισμένη προθεσμία. Στις 14 Ιούνη (27 Ιούνη με το νέο ημερολόγιο) οι ναύτες του θωρηκτού «Πρίγκιπας Ποτέμκιν της Ταυρίδας» αγανακτισμένοι από την απάνθρωπη μεταχείριση και την ανήκουστη σκληρότητα της διοίκησης, εξόντωσαν τους πιο μισητούς αξιωματικούς και ύψωσαν στο πλοίο κόκκινη σημαία. Εκλέχτηκε επιτροπή του πλοίου με επικεφαλής το μηχανικό ναρκών Ματιουσένκο.

Το επαναστατημένο θωρηκτό μαζί με την τορπιλάκατο Νο 267 που είχε προσχωρήσει στην εξέγερση, κατέπλευσε στην Οδησσό όπου οι εργάτες είχαν κηρύξει γενική απεργία. Η δυνατότητα να συνενωθούν οι δυνάμεις των απεργών εργατών και των ναυτών έμεινε ανεκμετάλλευτη.

Τα γεγονότα της 16 Ιούνη (29 Ιούνη) ήταν αποφασιστικής σημασίας. Εναντίον του θωρηκτού «Ποτέμκιν » στάλθηκε ολόκληρος ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας με την εντολή να το αιχμαλωτίσει ή να το βυθίσει. Οι επαναστάτες του «Ποτέμκιν» κίνησαν θαρραλέα για να συναντήσουν τη μοίρα και δύο φορές το θωρηκτό διάσπασε το σχηματισμό της. Από τα πολεμικά της μοίρας οι ναύτες χαιρέτιζαν φανερά τους ναύτες του «Ποτέμκιν». Η διοίκηση του στόλου από το φόβο της μήπως ξεσπάσει εξέγερση και στα άλλα πλοία βιάστηκε να ξεμακρύνει στα ανοιχτά. Ενα από τα θωρηκτά – το «Γεώργιος Τροπαιοφόρος» – προσχώρησε στους επαναστάτες, αλλά οι υπαξιωματικοί πρόδωσαν το πλήρωμα που τους εμπιστεύτηκε και έριξαν το πλοίο στα ρηχά. Εντεκα μέρες μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης, αφού εξαντλήθηκαν όλο το κάρβουνο και όλα τα τρόφιμα, οι ναύτες του «Ποτέμκιν» παρέδωσαν το θωρηκτό στις ρουμανικές αρχές της Κωνστάντζας.

https://youtube.com/watch?v=XY0qoiAbv8s%3Ffeature%3Doembed

Η εξέγερση των ναυτών της Μαύρης Θάλασσας που διαδήλωσαν φανερά «σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο» την ενότητά τους με τον επαναστατημένο λαό, είχε τεράστια πολιτική σημασία. Η εξέγερση αυτή φανέρωνε πως ο τσαρισμός άρχισε να χάνει το στρατιωτικό του στήριγμα. «Το θωρηκτό “Ποτέμκιν ” έμεινε ένα ανίκητο έδαφος της επανάστασης και όποια και αν ήταν η τύχη του, έχουμε μπροστά μας ένα αναμφισβήτητο και σημαντικότατο γεγονός: την απόπειρα σχηματισμού ενός πυρήνα επαναστατικού στρατού», έγραφε εκείνες τις μέρες ο Β. Ι. Λένιν.

27 – 6 – 1929

Ιδρύεται η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας.

27 – 6 – 1941

Ιδρύεται το Γενικό Στρατηγείο των εθνικοαπελευθερωτικών παρτιζάνικων σωμάτων της Γιουγκοσλαβίας με επικεφαλής τον Ι. Μπ. Τίτο.

27 – 6 – 1945

Ολοκληρώνει τις εργασίες της η 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία διακηρύσσει ότι για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κατάσταση χρειάζεται να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα η Συμφωνία της Γιάλτας (εκμηδένιση των υπολειμμάτων του φασισμού και εκλογή από κάθε απελευθερωμένη χώρα της μορφής της διακυβέρνησής της).

Για την αντιμετώπιση της δολοφονικής τρομοκρατικής δράσης της αστικής τάξης, η 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ έριξε το σύνθημα της οργάνωσης της μαζικής λαϊκής αυτοάμυνας.

27 – 6 – 1946

Η διάσκεψη των τεσσάρων υπουργών Εξωτερικών (Σοβιετικής Ένωσης, ΗΠΑ, Βρετανίας, Γαλλίας) αποφάσισε ομόφωνα, μετά από πρόταση της Σοβιετικής Ένωσης, την απόδοση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα.

27 – 6 – 1947

Αντιπροσωπεία του ΚΚΕ στο Συνέδριο του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, αποτελούμενη από τους Ν. Ζαχαριάδη και Μ. Πορφυρογένη, τονίζει πως η «αποφασιστική επίδοση και ανάπτυξη του ΔΣΕ, μπροστά στο γεγονός της αμερικανοαγγλικής πολιτικής και της μοναρχοφασιστικής αδιαλλαξίας, αναγκαστικά τείνει να αποκρυσταλλωθεί και αποκρυσταλλώνεται κιόλας προς τη δημιουργία λεύτερης δημοκρατικής Ελλάδας, με δική της κυβέρνηση και δική της υπόσταση…»

27 – 6 – 1967

Συνέρχεται η 11η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία, μεταξύ άλλων, εγκρίνει το πόρισμα για το Νίκο Ζαχαριάδη που εκτιμούσε ως αναπόδεικτη την κατηγορία εναντίον του ως πράκτορα του εχθρού.

27 – 6 – 1967

Το πρώτο ATM εγκαθίσταται σε τραπεζικό υποκατάστημα στο Ένφιλντ του Λονδίνου.

27 – 6 – 1973

Δημοσιεύεται απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ σχετικά με το δημοψήφισμα της Χούντας γύρω από το πολιτειακό (την κατάργηση της μοναρχίας και την ανακήρυξη της λεγόμενης προεδρικής δημοκρατίας), με την οποία καλούσε τον ελληνικό λαό «να εκδηλώσει την αντίθεσή του στο στρατιωτικοφασιστικό καθεστώς, με οποιοδήποτε προσιτό τρόπο και μορφή: Με το ψηφοδέλτιο του ΟΧΙ, με σχισμένο, με σβησμένο, με άκυρο ψηφοδέλτιο, με άδειο φάκελο ή και με αποχή».

27 – 6 – 1974

O πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ρίτσαρντ Νίξον επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση.

27 – 6 – 2001

Πεθαίνει ο Αμερικάνος ηθοποιός Τζακ Λέμον (John Uhler «Jack» Lemmon III).

Όταν γεννήθηκε εμφάνισε ίκτερο, γεγονός που σχολίασε μια μαία λέγοντας «Θεέ μου, είναι κίτρινος σαν λεμόνι (lemon)»! Η χλωμάδα τον καταδίωκε συνέχεια. «Τζακ το λεμόνι», τον φώναζαν οι συμμαθητές του. Παιδί έκανε 13 εγχειρίσεις. Παρά την αδύναμη υγεία του, έγινε ικανότατος δρομέας. Παιδί φούρναρη εγκατέλειψε την οικογενειακή παράδοση για να υπηρετήσει την υποκριτική τέχνη. «Πρέπει να δοκιμάσω, αλλιώς θα αναρωτιέμαι σε όλη μου τη ζωή» είπε στον πατέρα του, ο οποίος του επέτρεψε να γίνει ηθοποιός.

Η καριέρα του Λέμον σημαδεύτηκε από το ντουέτο του με τον Ματάου. Οι δύο τους πρωταγωνίστησαν σε αξέχαστες κωμωδίες: «Κουλουράκι της τύχης», «Παράξενο ζευγάρι», «Πρώτη σελίδα» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=ePRYhNNdzwk%3Ffeature%3Doembed

Ο κωμικός Λέμον εντυπωσίασε κριτικούς και κοινό το 1962, με τον πρώτο του δραματικό ρόλο στις «Ημέρες κρασιού και λουλουδιών», παίζοντας έναν αλκοολικό (προτάθηκε για πρώτη φορά για το «Όσκαρ»). Επτά φορές προτάθηκε για «Όσκαρ» πρώτου ανδρικού ρόλου (δύο κωμωδίες και πέντε δράματα). Στον «Κύριο Ρόμπερτς» (1955) πήρε «Οσκαρ» Β’ ανδρικού ρόλου. Στο «Σώστε τον τίγρη» (1973) Α’ ρόλου. Η πραγματοποίηση αυτής της ταινίας απορρίφθηκε από τα περισσότερα στούντιο. Η «Paramount» τη γύρισε με χαμηλό προϋπολογισμό (1 εκατ. δολ.) και περικόπτοντας την αμοιβή του Λέμον (165 δολ. εβδομαδιαίως).

Ο Λέμον ενσάρκωνε μοναδικά τον καθημερινό άνθρωπο που ξαφνικά δέχεται το χτύπημα κάποιας (φυσικής ή όχι) καταστροφής. Χαρακτηριστική ήταν η ερμηνεία του στις ταινίες του Μπίλι Γουάιλντερ «Μερικοί το προτιμούν καυτό», «Η γκαρσονιέρα», «Ιρμα, αγάπη μου», «Το κουλουράκι της τύχης», «Avanti!», «Η πρώτη σελίδα», «Buddy buddy», αλλά και σε ταινίες άλλων σκηνοθετών, όπως «Ο αγνοούμενος» του Κώστα Γαβρά, η οποία κατήγγειλε τα δικτατορικά καθεστώτα στη Λ. Αμερική.

27 – 6 – 2009

Πεθαίνει ο ηθοποιός Σπύρος Καλογήρου.

Έφηβος βιοποριζόταν ως φωτογράφος και ασχολούνταν ερασιτεχνικά με το θέατρο.

Σπούδασε στη σχολή του Ελληνικού Ωδείου και το 1955 πρωτοεμφανίστηκε με το θίασο του Νίκου Χατζίσκου, παίζοντας στον «Ερωτόκριτο» και στον «Άμλετ». Η θεατρική καταξίωσή του άρχισε το 1960, με την ένταξή του στο «Θέατρο Τέχνης» και τη συμμετοχή του στις ιστορικές παραστάσεις «Όρνιθες», «Πέρσες» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=fnZOoRzCIrM%3Ffeature%3Doembed

Στη δεκαετία του 1960 και 1970, ακολούθησαν συνεργασίες του με τους θιάσους των Λαιμού, Ροντήρη, Μινωτή, Σολομού, Κατράκη, Μυράτ, Κατερίνας, Καρακατσάνη, κ.ά. Στη δεκαετία του 1980, με θίασο δικό του και της γυναίκας του Ευαγγελίας Σαμιωτάκη, περιόδευε ανά την Ελλάδα, παίζοντας ποικίλο ρεπερτόριο.

https://youtube.com/watch?v=GdXnr61mqJA%3Ffeature%3Doembed

Στο ενεργητικό του είχε περίπου 200 θεατρικά έργα, τηλεοπτικές σειρές και 55 ταινίες, με πρώτη ταινία, το 1955, τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας». Μεταξύ άλλων ταινιών που έπαιξε είναι και οι εξής: «Η Αθήνα τη νύχτα», «Κονσέρτο για πολυβόλα », «Η νεράιδα και το παλικάρι», «Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο επαναστάτης ποπολάρος» και «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Έλαβε τιμητική διάκριση, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το 1966, για την πρωταγωνιστική ερμηνεία του στην ταινία του Π. Βούλγαρη «Τζίμης ο Τίγρης», τον ασημένιο «Απόλλωνα» για την ερμηνεία του στην ταινία «Κατάχρηση εξουσίας» (1971) και το βραβείο «Χρυσή κεφαλή» του θεάτρου «Βαχτάγκωφ» της Μόσχας.

Πηγή : ALT.GR

28 – 6 – 1577

Γεννιέται ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς (Peter Paul Rubens), Φλαμανδός ζωγράφος και χαράκτης.

Γεννήθηκε κατά τη διάρκεια εξορίας της οικογένειας του στο Ζίγκεν (ήταν Προσηλυτισμένοι Προτεστάντες). Σπούδασε με δάσκαλο τον Ολλανδό μανιεριστή Ότο Φαν Φεεν, στην Αμβέρσα, και το 1598 έγινε μέλος της συντεχνίας του Αγίου Λουκά (των καλλιτεχνών).

Ένα ταξίδι που πραγματοποίησε στην Ιταλία το 1600 επηρέασε σημαντικά τη μελλοντική του εξέλιξη, καθώς του δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσει το έργο του Τισιανού, των Καράτσι και του Καραβάτζιο. Το 1603 ανέλαβε την πρώτη του διπλωματική αποστολή στην Αυλή της Ισπανίας για λογαριασμό του προστάτη του Βιντσέντζο Γκονζάγκα, Δούκα της Μάντοβας. Το 1605, γύρισε στη Ρώμη όπου και συνάντησε τον ζωγράφο Έλσχαιμερ που του δίδαξε την τέχνη της χαλκογραφίας.

Μετά το θάνατο της μητέρας του (1608), επανήλθε στην Αμβέρσα, όπου και έγινε ο ευνοούμενος καλλιτέχνης του Ισπανού Κυβερνήτη των Κάτω Χωρών. Μετά το γάμο του με την Ιζαμπέλα Μραντ (1609), η φήμη και η αναγνώριση του άρχισαν να μεγαλώνουν σταθερά.

Η επίδραση του στη Φλαμανδική, Γαλλική και Αγγλική ζωγραφική υπήρξε τεράστια. Ζωγράφοι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους όπως ο Βατώ και ο Ντελακρουά, διδάχτηκαν πάρα πολλά από τους λεπτούς χρωματικούς του συνδυασμούς, ενώ ολόκληρη η Αγγλική Σχολή προσωπογραφίας του 18ου αι., σε αυτόν οφείλει την άνεση της στη χρήση και το χειρισμό του χρώματος. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι το «Φλαμανδικό πανηγύρι», «Ομαδικό πορτραίτο της Μάντοβας», «Πίνακας που παρουσιάζει την αίθουσα με έργα τέχνης», «H Μάχη των Αμαζόνων», «Η σφαγή των αθώων νηπίων» κα.

28 – 6 – 1598

Πεθαίνει ο Αβραάμ Ορτέλιους (Abraham Ortels ή Hortels ή Wortels), Φλαμανδός χαρτογράφος και γεωγράφος.

Αναγνωρίζεται ως δημιουργός του πρώτου σύγχρονου άτλαντα, του Theatrum Orbis Terrarum (Θέατρο του Κόσμου). Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Χαρτογραφίας της Ολλανδίας και ένας από τους εκπροσώπους της ίδιας σχολής κατά την χρυσή εποχή της (περίπου τις δεκαετίες 1570-1670).

Η δημοσίευση του άτλαντά του το 1570 θεωρείται συχνά ως η επίσημη έναρξη της Χρυσής Εποχής της ολλανδικής χαρτογραφίας. Πιστεύεται επίσης ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος που υποστήριξε το γεγονός ότι οι ήπειροι συνδέονταν μεταξύ τους προτού λάβουν τις σημερινές θέσεις τους.

28 – 6 – 1635

Η Γουαδελούπη γίνεται γαλλική αποικία.

28 – 6 – 1712

Γεννιέται ο Ζαν Ζακ Ρουσό (Jean-Jacques Rousseau) Γάλλος φιλόσοφος, διαφωτιστής, συγγραφέας και συνθέτης.

Ήταν από τους σημαντικότερους θεωρητικούς-ιδεολόγους της Γαλλικής αστικής Επανάστασης και δημιουργός του συνθήματος «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα».  Τα έργα του και κυρίως το «Κοινωνικό Συμβόλαιο», επηρέασαν τη Γαλλική Επανάσταση. Για το έργο του «Σκέψεις για την καταγωγή και τις βάσεις της ανισότητας μεταξύ των ανθρώπων» ο Ένγκελς έγραψε: «Είναι ένα από τα υψηλά πρότυπα της διαλεκτικής».

28 – 6 – 1867

Γεννιέται ο Λουίτζι Πιραντέλλο (Luigi Pirandello), Ιταλός θεατρικός συγγραφέας.

Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1934.

Το όνομά του είναι ιταλική παραφθορά του Πυράγγελος – γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αγκριτζέντο.

Γνώρισε και εμβάθυνε στην άθλια ζωή και στην καταπιεσμένη ψυχολογία της φτωχολογιάς του λιμανιού, αλλά και στην ιδιαίτερη υπαρξιακή και κοινωνική ιδιοσυγκρασία, στην έντονα πατριαρχική ηθο-εθιμική παράδοση των κατοίκων του σικελικού νότου. Εξάλλου, βίωσε και ο ίδιος την απολυταρχική – και λόγω ταξικής θέσης – εξουσία του πλούσιου επιχειρηματία πατέρα του, η οποία, μετά την οικονομική καταστροφή του – μοιχού επιπλέον – πατέρα του, πήρε συγκρουσιακές διαστάσεις.

https://youtube.com/watch?v=D7G6Rtv_NuM%3Ffeature%3Doembed

Γεγονός, που δηλητηρίασε αθεράπευτα την ψυχοσύνθεση του εφήβου τότε Πιραντέλλο (έγραφε ότι δεν είναι γιος κανενός πατέρα και κανενός τόπου), τον απομάκρυνε από την οικογένεια, τον έριξε στη βιοπάλη (το άλλοτε πλουσιόπαιδο έδινε μαθήματα ιταλικών και γερμανικών σε πλουσιόπαιδα), αλλά και διαμόρφωσε – ακουσίως – τη δική του αυταρχική πατρική συμπεριφορά.

https://youtube.com/watch?v=mhxjJbDr5OI%3Ffeature%3Doembed

Στη Ρώμη ο Πιραντέλλο συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά. δημοσιεύοντας ποιήματα και πεζογραφήματά του. Έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό με το μυθιστόρημά του Ο μακαρίτης Ματία Πασκάλ. Εκείνο όμως που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό ήταν το θεατρικό του έργο. Τα πιο γνωστά από τα πολλά έργα του Πιραντέλλο είναι «Όπως με θέλεις», «Να ντύσουμε τους γυμνούς», «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε», «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» κα.

Πηγή: Ριζοσπάστης

28 – 6 – 1948

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας αποβάλλεται από το Γραφείο Πληροφοριών των Κομμουνιστικών Κομμάτων (Κομινφόρμ), το οποίο κατήγγειλε τον Τίτο για πέρασμα στον αστικό εθνικισμό. Η ρήξη του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας με την Κομινφόρμ είχε ξεκινήσει από την ηγεμονική θέση (και τις εδαφικές βλέψεις) που επιδίωκε η Γιουγκοσλαβία από τα άλλα βαλκανικά κράτη στα πλαίσια μιας μελλοντικής Βαλκανικής Ομοσπονδίας.

Στη ρίζα του προβλήματος ωστόσο βρισκόταν η διαπάλη στο ίδιο το ΚΚ Γιουγκοσλαβίας γύρω από θέματα συνεργασίας με τμήματα της αστικής τάξης, τον χαρακτήρα του ΚΚ, τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, κ.α.

28 – 6 – 1975

Πεθαίνει ο αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Κωνσταντίνος Δοξιάδης.

Ένα από τα πιο γνωστά πολεοδομικά του έργα είναι η πρωτεύουσα του Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ. Άλλα χαρακτηριστικά του έργα είναι ο σχεδιασμός της Τέμα στη Γκάνα, το ρυθμιστικό σχέδιο της Βαγδάτης στο Ιράκ και του Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία.

Επίσης έχει «εμπλακεί» και στην αναμόρφωση πόλεων των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων το Ντιτρόιτ και το Μαϊάμι.Στην Ελλάδα, δικά του έργα που ξεχωρίζουν είναι τα «Άσπρα Σπίτια» στη Βοιωτία και ο οικισμός «Απολλώνιο» στο Πόρτο Ράφτη.

28 – 6 – 1979

Η Σύνοδος του ΟΠΕΚ στη Γενεύη αποφασίζει την αύξηση της τιμής του αργού πετρελαίου κατά 10%.

Ήδη, η συνολική αύξηση των τιμών του πετρελαίου κατά τη διάρκεια του 1979 ανέρχεται σε 50%. Τα μονοπώλια του πετρελαίου αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τη διεθνή πετρελαϊκή κρίση του 1979.

28 – 6 – 1979

Με 193 ψήφους υπέρ (Νέα Δημοκρατία, ΚΟΔΗΣΟ, ΕΔΗΚ, ΕΔΑ, «ΚΚΕ εσωτερικού», ανεξάρτητοι), τρεις βουλευτές να δηλώνουν «παρών» και 93 αποχές (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ), η Βουλή των Ελλήνων επικυρώνει τη συνθήκη ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ, μετέπειτα ΕΕ.

28 – 6 – 1964

Δημιουργείται η Οργάνωση Αφροαμερικάνικης Ενότητας από τον Μάλκολμ Χ.

28 – 6 – 1985

Πεθαίνει ο ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.

Έπαιξε στο ελληνικό θέατρο για 40 χρόνια, μετέχοντας σε 191 καταγεγραμμένες παραστάσεις διαφόρων έργων, ξένων και ελληνικών. Εμφανίστηκε σε πολλές ελληνικές πόλεις, καθώς επίσης και στην Κύπρο, την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια.

https://youtube.com/watch?v=FjDzPr6_XuM%3Ffeature%3Doembed

Η πρώτη του παράσταση στην Ελλάδα ήταν το καλοκαίρι του 1938 με τον θίασο της κυρίας Κατερίνας στο έργο «Τα παράσημα της γριούλας» του Φ. Μπάρυ και η τελευταία τον χειμώνα του 1978 με τον θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα – Νίκου Ρίζου – Μάρως Κοντού στο μιούζικαλ «Τρελές επαφές ρωμέικου τύπου» του Κώστα Πρετεντέρη.

https://youtube.com/watch?v=yj24-i1aaI8%3Ffeature%3Doembed

Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε κυρίως μέσα από τους ρόλους του στον κινηματογράφο και παραμένει ιδιαίτερα αγαπητός και δημοφιλής και στις νέες γενιές, δεδομένου ότι οι μεγάλες του επιτυχίες εξακολουθούν να παίζονται ασταμάτητα από τα τηλεοπτικά κανάλια. Διακρίθηκε στο ρόλο του ώριμου, πλούσιου και γυναικά («Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα», «Η Βίλα των Οργίων», «Τι 30, τι 40, τι 50» κλπ.) ή του «πατέρα» αρκετών γνωστών σταρ της εποχής («Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Υιέ μου, υιέ μου» κλπ). Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έπαιξε συνολικά σε 78 ελληνικές ταινίες, σε τέσσερις που γυρίστηκαν στη Γαλλία την δεκαετία του 1930 («Αν ξανανεβούμε προς τα Ηλύσια Πεδία», «Σχολείο γυναικών», «Κουρσάρος», ενώ είναι άγνωστος ο τίτλος της τελευταίας) και σε μία ελληνική ταινία που γυρίστηκε στην Αίγυπτο το 1950, αλλά δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία γι’ αυτήν.

28 – 6 – 1997

Ο Μάικ Τάισον δαγκώνει το αυτί του Εβάντερ Χόλιφιλντ στον 3ο γύρο του μεταξύ τους αγώνα στο Λας Βέγκας.

Παρά την ειδοποίηση του διαιτητή, ο Τάισον δαγκώνει και το άλλο αυτί του αντιπάλου του, με αποτέλεσμα ο διαιτητής να τον αποβάλλει.

Έτσι, ο Χόλιφιλντ διατηρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή.

28 – 6 – 2007

Μεγάλη καταστροφή στην Πάρνηθα.

Στις φλόγες παραδόθηκε ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας, ένας από τους τελευταίους πνεύμονες υψηλού πρασίνου της Αττικής, σηματοδοτώντας μια τεράστια οικολογική καταστροφή με τρομακτικές επιπτώσεις για ολόκληρο το Λεκανοπέδιο.

Τα μέτωπα της φωτιάς ήταν δύο. Το ένα πίσω από το καζίνο με κατεύθυνση προς το Κατσιμίδι και το δεύτερο κοντά στις εγκαταστάσεις του ΣΕΓΑΣ. Η έκταση του μετώπου σε ευθεία γραμμή ήταν 3 χιλιόμετρα. Θύμα της πύρινης λαίλαπας, εκτός από τη χλωρίδα της περιοχής με τα εκπληκτικά πεύκα και έλατα, ήταν και η πανίδα, όπως τα περίφημα ελάφια της.

Οι συνένοχοι στο έγκλημα κατά των δασών και του περιβάλλοντος, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δε δίστασαν, ακόμη και στην περίπτωση της Πάρνηθας, να εξαιρέσουν από την αναδάσωση 62,5 στρέμματα, υπέρ του καζίνο της Πάρνηθας!

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

29 – 6 – 1886

Γεννιέται ο Ρομπέρ Σουμάν (Jean-Baptiste Nicolas Robert Schuman), Γάλλος πολιτικός.

Διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ένθερμος υποστηρικτής της αστικής δικτατορίας, αντικομμουνιστής και υπέρμαχος του επιθετικού δόγματος κατά των Σοσιαλιστικών κρατών.

Ήταν από τους εμπνευστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ. Στις 9 Μάη 1950, ως υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας διαβάζει στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση τη Διακήρυξη για τη «γαλλογερμανική συμφιλίωση και την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Αυτή την ημερομηνία αξιοποίησαν τα γεράκια της ΕΕ για να την ορίσουν ως «ημέρα της Ευρώπης» προκειμένου να «σβήσουν» την ημέρα που σηκώθηκε η Κόκκινη Σημαία στο Βερολίνο και γιορτάζεται η μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών.

29 – 6 – 1895

Πεθαίνει ο Βρετανός βιολόγος Τόμας Χάξλεϊ (Thomas Henry Huxley), από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της θεωρίας της εξέλιξης, του Δαρβίνου.

29 – 6 – 1900

Γεννιέται ο Αντουάν Ντε Σεν Εξιπερί (Antoine-Jean-Baptiste-Marie-Roger de Saint-Exupery), Γάλλος συγγραφέας και πιλότος.

Είναι γνωστός στο ευρύ κοινό από το βιβλίο του «Ο Μικρός Πρίγκιπας», το οποίο μεταφράστηκε σε 250 γλώσσες -ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στο κόσμο. Βρίσκεται δεύτερο από την κορυφή της λίστας: Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα. Τα βιβλία του «Γη των Ανθρώπων» και το «Ταχυδρομείο του Νότου», που αποτελούν το απάνθισμα της φιλοσοφίας του.

Παράλληλα ήταν και πιλότος της πολιτικής αεροπορίας, της οποίας είναι ιστορικά απ’ τους μεγάλους προδρόμους. Πολέμησε στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου και παρασημοφορήθηκε. Σκοτώθηκε το 1944, όταν το αεροπλάνο τους καταρρίφθηκε από γερμανικό καταδιωκτικό.

https://youtube.com/watch?v=gSqKfGCnhlc%3Ffeature%3Doembed

Τα βιβλία του και η ζωή του έχουν γίνει θέματα περίπου 10 ταινιών, αν και μερικές από αυτές έχουν χαθεί από τις προπολεμικές ταινιοθήκες.

29 – 6 – 1913

Ο Ελληνικός στρατός απελευθερώνει την βουλγαροκρατούμενη πόλη των Σερρών (Β’ Βαλκανικός Πόλεμος).

29 – 6 – 1907

Πεθαίνει ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Βολανάκης.

Ως τόπος καταγωγής του έχουν αναφερθεί τα χωριά «Μπολάνια» του Ηρακλείου – εξ ου και το όνομα Βολανάκης – αλλά και το χωριό «Βολάνη» Ρεθύμνου. Από το 1851 έως το 1855 φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο Ερμούπολης Σύρου όπου είχε μεταφερθεί η οικογένεια για επαγγελματικούς λόγους. Καθηγητής του στην Ιχνογραφία ήταν ο σημαντικός ζωγράφος Ανδρέας Κριεζής, σύμπτωση, που συνδέει αναγκαστικά τους δύο αυτούς νεοέλληνες ζωγράφους, με σχέση δασκάλου – μαθητή.

Το 1856 ταξιδεύει στην Τεργέστη όπου ήταν εγκατεστημένος ο Γεώργιος Αφεντούλης, έμπορος ζαχάρης, και προσλαμβάνεται στο λογιστικό τμήμα της επιχείρησης. Κάτω από τα λογιστικά βιβλία, ο νεαρός Βολανάκης σκιτσάρει. Ο Αφεντούλης τον ενθαρρύνει να αξιοποιήσει το ταλέντο του και τον στέλνει με δική του οικονομική υποστήριξη στο Μόναχο. Έτσι, το 1864 σε ηλικία 27 ετών, εγγράφεται στη Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών της γερμανικής πόλης.

Εκεί συνδέεται με τον Νικόλαο Γύζη, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Πολυχρόνη Λεμπέση και τον Γεώργιο Ιακωβίδη. Στα πλούσια μουσεία του Μονάχου θα γνωρίσει την ολλανδική θαλασσογραφία του 17ου αιώνα και τους εκπροσώπους της ιταλικής πανοραμικής άποψης πόλεων, και θα γίνει ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της θαλασσογραφίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το 1866 προκηρύσσεται διαγωνισμός για την απεικόνιση της ναυμαχίας της Λίσσας. Η συμμετοχή του στον διαγωνισμό, τον κάνει ευρύτερα γνωστό. Τον ίδιο χρόνο χρονολογείται η πρώτη θαλασσογραφία του: «Ψαρόβαρκες στην παραλία της Τεργέστης».

Το 1883 επιστρέφει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στον Πειραιά όπου διατηρεί και το ατελιέ του. Εκεί μένει μέχρι το θάνατό του. Διδάσκει στο Σχολείο των Τεχνών (Πολυτεχνείο) έως το 1903, οπότε και παραιτείται για λόγους υγείας, ενώ το 1896, με πρωτοβουλία διαφόρων καλλιτεχνών ιδρύεται υπό τη διεύθυνση του Βολανάκη στον Πειραιά, σχολή ζωγραφικής, το «Καλλιτεχνικόν Κέντρον», σε χώρους που έχει παραχωρήσει ο Δήμος. Πεθαίνει φτωχός και ξεχασμένος – από τα επακόλουθα της κήλης από την οποία έπασχε. Κηδεύεται μια ημέρα αργότερα, ημέρα των Δημοτικών Εκλογών. Πέντε άνθρωποι ακολούθησαν την κηδεία.

26 – 6 – 1919

Γεννιέται η Οριάνα Φαλάτσι, Ιταλίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, γνωστή και από τη σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη. Σταδιακά μετατράπηκε σε ανοιχτό φερέφωνο της άρχουσας τάξης με ρατσιστικές και φασίζουσες απόψεις. Οι αντιδραστικές της θέσεις εκφράσθηκαν με κείμενά της κατά των διαδηλωτών που συγκεντρώθηκαν στη Φλωρεντία ενάντια στη σύνοδο των G8, κατά των αραβικών λαών και με την υποστήριξή της στον αντικομμουνιστή σκηνοθέτη Αντρέι Βάιντα και του μονοπωλιακού ανδρείκελου Λεχ Βαλέσα.

29 – 6 – 1941

Γεννιέται ο Γιάννης Πουλόπουλος, τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ποιητής.

Η μητέρα του πεθαίνει νωρίς, προτού προλάβει να τη γνωρίσει, όταν είναι μόλις πέντε χρονών.

Με πατέρα εργάτη κι ένα μικρότερο αδελφό, αναγκάζεται να κάνει πολλές δουλειές από μικρός -κυρίως δουλεύει μπογιατζής στην οικοδομή. Του αρέσει το ποδόσφαιρο (παίζει μάλιστα στον «Ατρόμητο» και στον «Άγιο Ιερόθεο»), ο κινηματογράφος και το τραγούδι.

Το 1962 ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι αλλά για πολύ καιρό προσπαθούσε να κλείσει κάποια ακρόαση από τις εταιρείες.

Όταν τα κατάφερε, ο Θεοδωράκης αμέσως του ζητάει να συνεργαστούν.

Το 1963 ο Μίκης Θεοδωράκης του δίνει τρία τραγούδια για να τα ερμηνεύσει στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η γειτονιά των αγγέλων».

Στο μεγάλο δίσκο που κυκλοφορεί με τα τραγούδια της παράστασης (με το Γιώργο Ζαμπέτα στο μουζούκι), συμμετέχει και ο Πουλόπουλος, με τα τραγούδια «Δόξα τω Θεώ» και το «Ψωμί είναι πάνω στο τραπέζι», ενώ ηχογραφεί σε 45άρι και το «Στρώσε το στρώμα σου για δυο».

Μετά τη στρατιωτική του θητεία τραγουδά στις μπουάτ της Πλάκας και γίνεται ένας από τους πρωταγωνιστές του Νέου Κύματος και ως δημιουργός ηχογραφώντας πολλά 45άρια.

Συνεργάστηκε με τον Μάνο Λοΐζο (Νύχτα, μικρή αρχόντισσα», «Το φεγγάρι έρημο», «Καράβια αλήτες», «Μικρός ο κόσμος γύρω μου») και κάνει μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι του Σταύρου Κουγιουμτζή «Μη μου θυμώνεις, μάτια μου».

Συνεργάζεται με το Μίμη Πλέσσα στην ταινία «Οι θαλασσιές οι χάντρες». Από τότε η φωνή του, αλλά και η παρουσία του με την κιθάρα, γίνεται μουσικό σήμα κατατεθέν των μιούζικαλς.

Τη Μεγάλη Δευτέρα του 1966 τραγουδά, μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη και το Δημήτρη Μητροπάνο, στο Παλλάς, στη συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη.

Ερμηνεύει, σε πρώτη εκτέλεση, το «Ακκορντεόν» του Γιάννη Νεγρεπόντη και του Μάνου Λοϊζου, στην ταινία «Αθήνα, πόλη χαμόγελο».

Το 1967 κυκλοφορεί τον πρώτο του μεγάλο δίσκο, «Πουλόπουλος 1» με επιλογές από τραγούδια γνωστών δημιουργών της εποχής, αλλά και δικά του.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τη Ρένα Κουμιώτη, το Στράτο Διονυσίου και το Λευτέρη Μυτιληναίο.

Το 1969 τραγουδά το «Δρόμο», τη μεγάλη επιτυχία, του πρώτου χρυσού δίσκου.

Την ίδια χρονιά εμφανίζεται στο θέατρο Ρεξ, στο θεατρικό έργο με τα τραγούδια του «Δρόμου». Στην παράσταση, χωρίς μικρόφωνο, τραγουδούν δυο επιπλέον τραγούδια, «κομμένα» από τη λογοκρισία: «Έξι άντρες» και «Μίλα μου για τη λευτεριά». Οι θεατές σπεύδουν να τα ακούσουν και ξεσπούν κάθε φορά σε χειροκροτήματα, όμως τέσσερις μήνες μετά η παράσταση κατεβαίνει.

Από το 1969 μέχρι και το 1971 τραγουδά σε δέκα μεγάλους δίσκους και σε πολλά 45άρια!

https://youtube.com/watch?v=zg80UhQY-iw%3Ffeature%3Doembed

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 τραγουδά στο ραδιόφωνο, με την ορχήστρα του Ε.Ι.Ρ., «Τα δειλινά», ταυτισμένα με τη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού.

Το 1971 εκδίδει την ποιητική συλλογή «Τετράδιο».

https://youtube.com/watch?v=2PRgmdNx0eY%3Ffeature%3Doembed

Το 1973, λίγο πριν την ηχογράφηση του δίσκου «Μουσικόραμα Ζαμπέτα», φεύγει στην Ευρώπη για να αποφύγει τη σύλληψη από τη δικτατορία, μια και ο δίσκος «Μίλα μου για τη λευτεριά» έχει απαγορευτεί και το «Πάμε για ύπνο, Κατερίνα» έχει χαρακτηριστεί αντιστασιακό!

https://youtube.com/watch?v=dgw7h101LGY%3Ffeature%3Doembed

Το 1975 ηχογραφεί το δίσκο «12 ρεμπέτικα», ενώ το 1983 κυκλοφορεί ακόμη μία ποιητική συλλογή: «Ταξίδι στο κέντρο της νύχτας».

Το 1999 κυκλοφορεί τον τελευταίο του δίσκο, «Στα όνειρά μου περπατώ».

29 – 6 – 1943

Πραγματοποιείται στην Πίνδο η πρώτη Συνδιάσκεψη των ανταρτών του ΕΛΑΣ Δυτικής Μακεδονίας. Στη Συνδιάσκεψη παίρνουν μέρος 280 αντιπρόσωποι, καθώς και εκπρόσωποι του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ και των λαϊκών-απελευθερωτικών στρατών της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας.

29 – 6 – 1951

Πεθαίνει ο ηθοποιός Αιμίλιος Βεάκης.

Σαν καλλιτέχνης είχε το πάθος του θεάτρου. Από το 1901 που πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή, σε ηλικία 17 ετών, μέχρι το θάνατό του, το υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αλήθεια.

Παρά τις σοβαρές προτάσεις που του έγιναν από θέατρα της Αθήνας, εκείνος ξεκίνησε μια μακρόχρονη περιοδεία στην ελληνική ύπαιθρο, σαν μπουλουκτσής, προσφέροντας την τέχνη του σε ανθρώπους που την είχαν ανάγκη. Από το 1907 μέχρι το 1911 περιπλανήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Βόρεια Ελλάδα, διαλέγοντας πάντα έργα που διακήρυτταν τα ιδανικά της ελευθερίας, δίνοντας τα μηνύματα στους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Το 1912 επιστρατεύεται και πολεμάει στην πρώτη γραμμή στον ελληνοτουρκικό και ελληνοβουλγαρικό πόλεμο του 1912 και ’13.

Επανεμφανίζεται στην Αθήνα με το θίασο του Τηλέμαχου Λεπενιώτη και της Χριστίνας Καλογερίκου, στο έργο «Πολιτική που σκοτώνει» και στο μονόπρακτο του Πιραντέλο «Η μέγκενη». Το 1915-16 συνεργάζεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη και το 1917-18 με την Κυβέλη, αλλά την οριστική του καθιέρωση τη χρωστάει στον «Οιδίποδα Τύραννο» (1919) με σκηνοθέτη τον Φώτο Πολίτη. Από το 1932, έτος ιδρύσεως του Εθνικού Θεάτρου θα αποτελέσει έναν από τους στυλοβάτες του. Μαζί με άλλους σημαντικούς ηθοποιούς όπως οι Παξινού, Παπαδάκη, Αλκαίου, Μανωλίδου, Κατερίνα, Μινωτής, Δενδραμής, Νέζερ, κ.ά. και με την καθοδήγηση του Φώτου Πολίτη και του Δημήτρη Ροντήρη, ερμηνεύει κορυφαίους ρόλους του παγκόσμιου και ελληνικού δραματολογίου. Από τις σημαντικότερες παραστάσεις του θεωρούνται οι: «Αδελφοί Καραμάζωφ» του Ντοστογιέφσκι, «Φιντανάκι» του Π. Χορν, «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ, «Βασιλεύς Ληρ» του Σαίξπηρ, «Αγαμέμνων» του Αισχύλου, «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» του Μπ. Σω. Στην Κατοχή αναγκάζεται να αποχωρήσει από το Εθνικό. Το 1941, δύο μέρες μετά τη θριαμβευτική παράσταση του «Οιδίποδα» τον συλλαμβάνουν οι Ιταλοί και τον κλείνουν 9 μέρες στις φυλακές Αβέρωφ.

Το Δεκέμβρη του 1944, οργανωμένος πια στο ΕΑΜ καταλήγει, μετά από πολλές περιπέτειες στα Δερβενοχώρια της Πάρνηθας. Μέσα σε τρομακτικά αντίξοες συνθήκες, με σακατεμένη την υγεία του, οργανώνει έναν αυτοσχέδιο θίασο. Κοινό τους οι ΕΛΑΣίτες και οι κάτοικοι των χωριών.

Με τη Συμφωνία της Βάρκιζας ο Βεάκης γυρίζει στην Αθήνα για να υποστεί τα δεινά της κυρίαρχης Δεξιάς. Κλήθηκε από τον ανακριτή για τη λεγόμενη δήλωση μετανοίας. Στο υπόμνημά του στις 27 Μάρτη του 1945 γράφει μεταξύ άλλων: «… Μισώ τα τυραννικά καθεστώτα, το φασισμό και τη βία. Πιστεύω ότι ο ιμπεριαλισμός οδηγεί και διαιωνίζει την αλληλοσφαγή των εθνών. Επιζητώ και εύχομαι την ειρηνική συμβίωση των λαών της Γης κάτω από ελεύθερα δημοκρατικά καθεστώτα. Είμαι δημοκράτης και Ανθρωπιστής».

Παρά τις διώξεις όμως και την κλονισμένη υγεία του, στηρίζει το θίασο των «Ενωμένων Καλλιτεχνών», όπου έπαιξε στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ, στους «Αδελφούς Καραμάζωφ», στους «Εχθρούς» (1945-1946). Τον επόμενο χρόνο σχημάτισε θίασο με τον Γιώργο Παππά. Αλλά κουρασμένος και πικραμένος από τις διώξεις αποφάσισε να αποχωρήσει από το θέατρο παίρνοντας μια πενιχρή σύνταξη το 1947. Το 1948 τον απολύουν και από το Ωδείο Αθηνών όπου δίδασκε. Τον επόμενο χρόνο ενίσχυσε με την παρουσία του το νεανικό «Ρεαλιστικό θέατρο» παίζοντας στα «Χρυσάφι» του Ο’ Νηλ, «Σχολείο συζύγων» του Μολιέρου και «Το νυφιάτικο τραγούδι» του πρωτοεμφανιζόμενου Νότη Περγιάλη.

https://youtube.com/watch?v=WFuWQ4qut1U%3Ffeature%3Doembed

Ώσπου, επιτέλους, το Εθνικό Θέατρο, ύστερα από πολλές δημόσιες διαμαρτυρίες, κάλεσε το μεγάλο καλλιτέχνη, το 1951, όπου ο Αιμίλιος Βεάκης παίζει τους τελευταίους του ρόλους με την Κυβέλη: «Δάφνη Λωρεόλα» και «Τρεις κόσμοι, μια ζωή». Ένα χρόνο πριν είχε δηλώσει την επιθυμία του να πεθάνει πάνω στη σκηνή. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κυβέλη είχε γράψει ότι όταν τελείωνε η παράσταση βαθιά λυπημένος έλεγε «Δεν πέθανα ούτε σήμερα».

Είχε παίξει και στον κινηματογράφο στις βουβές ταινίες: «Το λιμάνι των δακρύων», «Αστέρω» (1929), «Φωνή της καρδιάς» (1942) και «Αρραβωνιάσματα» (1949). Είχε γράψει το αφήγημα «Πολεμικές εντυπώσεις» (1914), τα ποιήματα «Τραγούδια της αγάπης και της ταβέρνας» (1926) και «Δερβενοχώρια» (1945), καθώς και τα θεατρικά έργα: «Ταπεινοί και καταφρονεμένοι» (από το μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, που παίχτηκε στο Εθνικό το 1934), «Ρηνούλα», «Συμπληγάδες» κ.ά.

29 – 6 – 1957

Οι Λαζάρ Καγκανόβιτς, Γκεόργκι Μάλενκοφ, Ντμίτρι Σεπίλοφ και Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ καθαιρούνται από το Προεδρείο της ΚΕ και από της ΚΕ του ΚΚΣΕ. Η καθαίρεσή τους υπήρξε απόρροια της εσωκομματικής διαπάλης που οξύνθηκε μετά το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (1956).

Οι παραπάνω είχαν ταχθεί ενάντια στην γραμμή που είχε χαράξει το Συνέδριο σε μια σειρά ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.

29 – 6 – 1966

Στον πόλεμο του Βιετνάμ, αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν για πρώτη φορά τις πόλεις Ανόι και Χαϊφόγκ.

29 – 6 – 1973

Πραγματοποιείται στη Χιλή αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Προέδρου Αλιέντε, πίσω από το οποίο βρισκόταν η ντόπια ολιγαρχία και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Απόπειρα πραξικοπήματος θα πραγματοποιηθεί και πάλι λίγο αργότερα, στις 11/9/1973, αυτή τη φορά με επιτυχία.

29 – 6 – 1995

Καταρρέει κτιριακό συγκρότημα στη Σεούλ, σκοτώνοντας 502 άτομα.

Ήταν η χειρότερη καταστροφή στη Νότια Κορέα σε περίοδο ειρήνης.

29 – 6 – 1995

 Το Διαστημικό Λεωφορείο Ατλαντίς συνδέεται για πρώτη φορά με τον ρωσικό διαστημικό σταθμό Μιρ.

Πηγή : ALT.GR

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 28 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

28 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 27 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

27 Ιούν 2026

Πηγή : ALT.GR

Δείτε ακόμα…

---

27 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 26 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

26 Ιούν 2026

ALT.GR

30 – 6 – 1884

Εγκαινιάζεται ο σιδηροδρομικός σταθμός Πελοποννήσου στην Αθήνα, σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλερ.

Αποτελεί μικρογραφία του σιδηροδρομικού σταθμού Σικφτσί της Κωνσταντινούπολης.

30 – 6 – 1892

Γεννιέται ο λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης (πραγματικό όνομα Ευστράτιος Σταματόπουλος).

Λυρικά πεζά και αφηγηματικά κείμενα δημοσίευσε στο περιοδικό «Νεότης» της Σμύρνης με το ψευδώνυμο Φοίβος, ενώ βραβεύτηκε σε διαγωνισμό διηγήματος για το έργο του «Το άσπρο στεφάνι».

Για ένα χρόνο παρακολούθησε τα μαθήματα της Φιλοσοφικής Σχολής στην Αθήνα.

Εργάστηκε ως νυχτερινός συντάκτης στην εφημερίδα «Πατρίς», ως αρχισυντάκτης και συντάκτης του χρονογραφήματος στην εφημερίδα «Σάλπιγξ» της Μυτιλήνης και αρχισυντάκτης στην εφημερίδα «Ελεύθερος Λόγος».

Επίσης, στρατεύεται εθελοντικά και λαμβάνει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Λοχίας στα χαρακώματα της προκάλυψης του Μοναστηρίου της Σερβίας, το καλοκαίρι του 1917, αρχίζει να σχεδιάζει το «Η ζωή εν τάφω», το έργο που τον καθιέρωσε.

30 – 6 – 1893

Πεθαίνει ο Ελβετός φυσικός και μηχανικός Ζαν Ντανιέλ Κολαντόν (Jean-Daniel Colladon). Ήταν ο πρώτος που μέτρησε την ταχύτητα του ήχου στο νερό.

30 – 6 – 1905

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein) στέλνει για δημοσίευση στο Annalen der Physik το άρθρο “Περί της Ηλεκτροδυναμικής των Κινουμένων Σωμάτων”, με το οποίο εισάγει την ειδική σχετικότητα.

30 – 6 – 1913

Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, οι Βούλγαροι σφάζουν 650 Έλληνες αμάχους στο Δοξάτο Δράμας και ακολούθως το λεηλατούν και το πυρπολούν.

30 – 6 – 1934

Τη «Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών» στη Γερμανία, ο Χίτλερ εκκαθαρίζει τους εσωκομματικούς του αντιπάλους (κυρίως ηγετικά στελέχη των Ταγμάτων Εφόδου).

Την ίδια νύχτα, δολοφονείται μαζί με τη γυναίκα του και ο αρχηγός του κόμματος των Καθολικών, Κουρτ φον Σλάιχερ (καγκελάριος το 1932).

30 – 6 – 1941

Συγκροτείται η Κρατική Επιτροπή Άμυνας (ΚΕΑ) της Σοβιετικής Ένωσης, με Πρόεδρο τον Ι. Β. Στάλιν.

30 – 6 – 1947

Έπειτα από τριήμερες μάχες ο ΔΣΕ Κρήτης χτυπά και διαλύει δυνάμεις της χωροφυλακής και των συμμοριών των Μπαντουβά και Κατσιά που δρούσαν στην επαρχία Αμαρίας (Ψηλορείτης).

Οι ένοπλες αστικές βενιζελικές οργανώσεις «οπλαρχηγών», όπως π.χ. του Μπαντουβά, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην καταστολή του λαϊκού κινήματος στην Κρήτη, βασανίζοντας και δολοφονώντας δεκάδες κομμουνιστές, κ.ά. αγωνιστές.

30 – 6 – 1948

Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας μπαίνουν στην Αμφιλοχία.

30 – 6 – 1951

Ξεκινά τις εργασίες του το (επαν)ιδρυτικό Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (COMISCO) στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας, με τη συμμετοχή 34 σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων.

1956

Δύο αεροπλάνα συγκρούονται πάνω από το Γκραντ Κάνυον στην Αριζόνα και συντρίβονται, σκοτώνοντας και τους 128 επιβαίνοντες επί των δύο αεροσκαφών.

30 – 6 – 1957

Γεννιέται η στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου.

Έχει συνεργαστεί, γνωρίζοντας μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία, με μεγάλα ονόματα στον ελληνικό και διεθνή χώρο του τραγουδιού: Νίκος Αντύπας, Γιάννης Σπανός, Γιώργος Χατζηνάσιος, Κώστας Καλδάρας, Θάνος Μικρούτσικος, Ara Dinkjian, Sting, Νίκος Κυπουργός, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Ευανθία Ρεμπούτσικα, Χρήστoς Νικoλόπoυλoς, Γιώργoς Ζήκας, Μίκης Θεοδωράκης, Σταύρος Ξαρχάκος, Kiki Lesendric, Goran Bregovic, Δήμητρα Γαλάνη και πολλοί άλλοι.

https://youtube.com/watch?v=90YuPoY_6ak%3Ffeature%3Doembed

Ακόμη, το 1998 έγραψε στίχους για τρία ανέκδοτα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, στο δίσκο της Δήμητρας Γαλάνη «Χορός με τη σκιά μου».

https://youtube.com/watch?v=ZyhFA3wEBZw%3Ffeature%3Doembed

Τραγούδια τηςεχουν ερμηνεύσει: Βίκυ Μοσχολιού, Χάρις Αλεξίου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Δήμητρα Γαλάνη, Μαvώλης Μητσιάς, Γιώργος Μαρίνος, Ελένη Δήμου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Πάριος, Τάvια Τσαvακλίδoυ, Κώστας Μακεδόvας, Μαvώλης Λιδάκης, Βασίλης Λέκκας, Γιώργος Νταλάρας, Μαρινέλλα, Ελένη Βιτάλη, Αρλέτα, Δημήτρης Μητροπάνος, Λίτσα Διαμάντη, Milva και άλλοι.

https://youtube.com/watch?v=UnZTgCHbL10%3Ffeature%3Doembed

30 – 6 – 1957

Εγκαθίσταται στην Ελλάδα ο πρώτος ατομικός αντιδραστήρας (Δημόκριτος).

30 – 6 – 1959

Αμερικανικό στρατιωτικό αεροπλάνο συντρίβεται σε δημοτικό σχολείο στην Ιαπωνία, σκοτώνοντας 11 μαθητές και 6 κατοίκους από τη γειτονιά.

30 – 6 – 1960

Το Κονγκό (Ζαΐρ) αποκτά την ανεξαρτησία του από το Βέλγιο.

Το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα με ηγέτη τον Πατρίς Λουμούμπα κερδίζει τις πρώτες εκλογές και σχηματίζει κυβέρνηση.

Ωστόσο, οι φιλοσοβιετικές θέσεις της νέας κυβέρνησης δεν άρεσαν στους ιμπεριαλιστές, οι οποίοι στήριξαν τον πραξικοπηματία Μομπούτου, ανέτρεψαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση (ο ίδιος ο Λουμούμπα δολοφονήθηκε μετά από άγρια βασανιστήρια) και στη χώρα επιβλήθηκε δικτατορία.

30 – 6 – 1961

Πεθαίνει ο Αμερικανός εφευρέτης, πρωτοπόρος στην ανάπτυξη της ραδιοεπικοινωνίας Λη ντε Φόρεστ (Lee De Forest).

Η σημαντικότερη εφεύρεσή του, ήταν ένας τύπος λυχνίας κενού που αποκάλεσε «audion», και που είναι σήμερα γνωστός ως «τρίοδος».

Αυτή η λυχνία, που εφευρέθηκε το 1906, έφερε την επανάσταση σε ολόκληρο τον τομέα της ηλεκτρονικής. Το «audion» έγινε βασικό συστατικό σχεδόν σε όλα τα ραδιόφωνα, τα ραντάρ, την τηλεόραση και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές μέχρι που στις αρχές της δεκαετίας του ’50 τα τρανζίστορ άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως.

Το 1910 παρουσίασε την πρώτη ζωντανή ραδιοφωνική μετάδοση όπερας και έξι έτη αργότερα ανήγγειλε τα αποτελέσματα της προεδρικής εκλογής στην πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση ειδήσεων.

Το 1923 έγινε ο πρώτος που κατάφερε να εφαρμόσει τον ήχο στον μέχρι εκείνη τη στιγμή βουβό κινηματογράφο.

30 – 6 – 1971

Ο πρωθυπουργός της Μάλτας, Ντομ Μίντοφ, ακυρώνει τη δεκαετή συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τη Βρετανία.

Τρεις μέρες νωρίτερα, είχε απαγορεύσει στον 6ο Στόλο την είσοδο στα λιμάνια της Μάλτας.

Την ίδια ώρα όδευε προς τη Βαλέτα ο πρέσβης της Σοβιετικής Ενωσης, μετά την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

30 – 6 – 1971

Τα τρία μέλη του πληρώματος του σοβιετικού διαστημόπλοιου «Σογιούζ 11» πεθαίνουν, όταν πέφτει η ατμοσφαιρική πίεση μέσα στο θάλαμό τους.

Είχαν μόλις κάνει ρεκόρ 570 ωρών και 22 λεπτών αντοχής στο Διάστημα.

30 – 6 – 1984

Πεθαίνει η Αμερικανίδα θεατρική συγγραφέας και σεναριογράφος Λίλιαν Χέλμαν (Lillian Florence Hellman).

Τα ποιο γνωστά της έργα είναι «Η ώρα των παιδιών» και «Οι μικρές αλεπούδες». Είχε πολύχρονη σχέση με τον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑ, Ντάσιελ Χάμετ.

Η Χέλμαν μέσα από τα έργα της άσκησε σκληρή κριτική στον αμερικάνικο τρόπο ζωής.

Το 1950 παρουσιάστηκε ενώπιον της επιτροπής αντιαμερικανικών δραστηριοτήτων (Μακάρθουρ), όπου της ζητήθηκε να καταδώσει μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αρνήθηκε να το κάνει και μπήκε στη μαύρη λίστα.

Κατήγγειλε τους αντικομμουνιστές, όπως τον Ηλία Καζάν, για το γεγονός ότι κατέδωσαν κομμουνιστές καλλιτέχνες, ακόμα και φίλους τους.

Δεν υπέκυψε, και κατηγορήθηκε γι’ αυτό, στην αστική προπαγάνδα διαστρέβλωσης των Δικών της Μόσχας, αντιτάχθηκε στην χορήγηση πολιτικού ασύλου στον Τρότσκι που είχε περάσει ανοιχτά με την πλευρά της αντεπανάστασης.

30 – 6 – 1984

Πεθαίνει ο Ανρί Φαμπρ, Γάλλος αεροπόρος, εφευρέτης του υδροπλάνου.

2002

Η Βραζιλία κατακτά το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου κερδίζοντας στον τελικό στη Γιοκοχάμα την Γερμανία με 2-0.

https://youtube.com/watch?v=lsdAYwjBEhQ%3Ffeature%3Doembed

30 – 6 – 2009

Πεθαίνει η Γερμανίδα χορεύτρια και χορογράφος Πίνα Μπάους (Pina Bausch).

Άφησε ανεξίτηλα το σημάδι της στο σώμα του σύγχρονου χορού, δημιουργώντας μια νέα, δική της αισθητική και επεκτείνοντας τα όρια της τέχνης της. Παραμένοντας στο κέντρο των εξελίξεων επί τριάντα χρόνια, τροφοδότησε και ενέπνευσε γενιές χορογράφων, ανθρώπων του θεάτρου, εικαστικούς και κινηματογραφιστές. «Αναζητώ να μιλήσω για τη ζωή που μας περιβάλλει, για την ύπαρξη, για μας» – έλεγε. «Το ουσιώδες πρόβλημα είναι ότι η ζωή δεν μπορεί πάντα να χορεύει με τις παραδοσιακές αισθητικές φόρμες».

https://youtube.com/watch?v=lDJFMvU2ZqY%3Ffeature%3Doembed

Σπούδασε στην Ακαδημία Folwang της Έσσης, με διευθυντή τον χορογράφο Κουρτ Γιόος, έναν από τους ιδρυτές του γερμανικού εξπρεσιονιστικού χορού, αλλά και στη διάσημη Σχολή Τζούλιαρντ της Ν. Υόρκης. Το 2008 τιμήθηκε με το Βραβείο «Γκαίτε». Αλησμόνητη θα μείνει η τελευταία της παράσταση στην Ελλάδα, την ίδια χρονιά στην Επίδαυρο, εμπνευσμένη από τον «Ορφέα και Ευριδίκη» του Γκλουκ.

https://youtube.com/watch?v=Si3HJVhnKYk%3Ffeature%3Doembed

30 – 6 – 2012

Πεθαίνει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης του θεάτρου Θύμιος Καρακατσάνης. Διακρίθηκε κυρίως σε αριστοφανικούς ρόλους.

Μοναχοπαίδι κομμουνιστή αγωνιστή της ΕΑΜικής Αντίστασης, στερημένος κάμποσα χρόνια τον εξόριστο πατέρα του, μετά το γυμνάσιο, ο Θύμιος Καρακατσάνης σπούδασε στη σχολή του «Θεάτρου Τέχνης». Δάσκαλός του, αλλά και εκτιμητής του πηγαίου κωμικού ταλέντου του, ο Κάρολος Κουν.

Μετά τη θρυλική και «σκανδαλώδη» παράσταση των «Ορνίθων», το 1959, που απαγόρευσε η τότε κυβέρνηση, το 1960 ο Κουν τολμά να την επαναλάβει με νέα διανομή, δίνοντας το ρόλο του «Εποπα» στον σπουδαστή ακόμα Θ. Καρακατσάνη. Από την πρώτη στιγμή, εντυπωσιάζει η κωμικότητα του Καρακατσάνη.

Έτσι ο Κουν, στο νέο ανέβασμα των «Ορνίθων» (1964 – 1965), του αναθέτει το ρόλο του «Ποιητή». Σπαρταριστή αυτή η ερμηνεία του τον καθιέρωσε σαν πρωταγωνιστή κωμικών ρόλων.

Μέχρι το 1972 που παρέμεινε στο «Θέατρο Τέχνης», με το πηγαίο ταλέντο, την αυτοσχεδιαστική του δεινότητα, το ευφυές λαϊκό του ένστικτο και χιούμορ, «κόσμησε» μοναδικά πολλούς ρόλους. Τους μικρούς του καθιστούσε μεγάλους και τους μεγάλους γιγάντιους.

Μεταξύ άλλων, αλησμόνητες θα μείνουν οι ερμηνείες του στα έργα «Ο Μπίτερμαν και οι εμπρηστές», «Ο επιστάτης», «Οι νταντάδες» και σε αριστοφανικές κωμωδίες.

Το 1973 άρχισε η συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο, όπου πρωταγωνίστησε στο «Φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο» του Παύλου Μάτεσι. Το 1974 έπαιξε στον «Κύκλωπα» και στην «Αλκηστη» του Ευριπίδη, που παρουσίασε στην Επίδαυρο το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, με του οποίου το «Αμφι-Θέατρο» έκανε μεγάλες ερμηνευτικές επιτυχίες σε αριστοφανικές κωμωδίες.

https://youtube.com/watch?v=ccyfu2NpSmQ%3Ffeature%3Doembed

Ο Καρακατσάνης είχε στο ενεργητικό του όλους σχεδόν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους των αριστοφανικών κωμωδιών, ενώ σκηνοθέτησε και ο ίδιος αρκετά αριστοφανικά έργα, με δικούς του θιάσους.

https://youtube.com/watch?v=m31wmpptNIc%3Ffeature%3Doembed

Το 1978 δημιούργησε τη «Νέα Ελληνική Σκηνή», που ανέβασε με τεράστια επιτυχία ελληνικά έργα: «Φον Δημητράκης», «Ο χαρτοπαίκτης», «Ένας ήρωας με παντούφλες», «Η βίδα», «Ο Στέλιος», «Ούρσουλα» κ.ά., αλλά και τον «Καλό στρατιώτη Σβέικ» του Χάσεκ, «Επιστάτη» του Πίντερ, το «Θάνατο του εμποράκου» του Μίλερ (τιμήθηκε με βραβείο γι’ αυτήν την ερμηνεία του), τον «Ταρτούφο» του Μολιέρου, κ.ά. Τελευταίες μεγάλες επιτυχίες του ήταν η επανάληψη του «Εμποράκου» και «Οι νταντάδες» του Γ. Σκούρτη.

https://youtube.com/watch?v=phGLqfQOSfA%3Ffeature%3Doembed

Έπαιξε στις ταινίες «Το πιο λαμπρό αστέρι», «Η χαρτορίχτρα», «Μπουμ ταρατατζούμ», «Η γυναικοκρατία», «La faille», «Ιδού η Μήλος ιδού και το πήδημα». Σπουδαία ήταν η ερμηνεία του στην ταινία του Τάσου Ψαρρά «Καραβάν σεράι». Στο ενεργητικό του είχε σίριαλ και ψυχαγωγικές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές – μεταξύ άλλων και στο ραδιοφωνικό «902».

Μοιράσου το…

Πηγή : ALT.GR

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 29 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

29 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 28 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

28 Ιούν 2026

Σαν σήμερα 27 Ιουνίου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

27 Ιούν 202

ALT.GR

.