ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΗΝ 24η ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Το επαναστατικό πέρασμα στον σοσιαλισμό – κομμουνισμό η μόνη προοδευτική διέξοδος στην εποχή μας
Η ομιλία του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στις εργασίες της Συνάντησης που γίνεται στην Αβάνα της Κούβας, 7-9 Αυγούστου
Ξεκίνησε την Παρασκευή στην Αβάνα και ολοκληρώνεται την Κυριακή (7 – 9 Αυγούστου) η 24η Διεθνής Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων με θέμα «Υπερασπιζόμαστε και τιμούμε την κληρονομιά της Κουβανικής Επανάστασης κατά την εκατονταετηρίδα της γέννησης του Φιντέλ, εμβαθύνουμε την αλληλεγγύη με τη σοσιαλιστική Κούβα, ενισχύουμε τις κοινές μας δράσεις και ενώνουμε τις δυνάμεις μας για την ειρήνη και ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα», που φέτος τη φιλοξενεί το ΚΚ Κούβας.
Στην Αβάνα βρίσκεται η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ που συμμετέχει στις εργασίες της Συνάντησης. Το ΚΚΕ, πιστό στο διεθνιστικό του καθήκον για τη στήριξη του ηρωικού κουβανικού λαού, θα λάβει μέρος και στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο «Φιντέλ: Κληρονομιά και Μέλλον», από 10 έως 13 Αυγούστου, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης.
Στην αντιπροσωπεία του ΚΚΕ συμμετέχουν ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ, ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, ο Αρης Ευαγγελίδης, μέλος της ΚΕ και του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, και ο Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ και ευρωβουλευτής του Κόμματος.
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Γ. Μαρίνου στη Διεθνή Συνάντηση.
* * *
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,
Θέλουμε καταρχάς να ευχαριστήσουμε το ΚΚ Κούβας για τη διοργάνωση της 24ης ΔΣΚΕΚ, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που δημιουργεί στον κουβανικό λαό η ένταση του αποκλεισμού και της επιθετικότητας των ΗΠΑ.
Από εδώ, την Αβάνα της Κούβας, καταδικάζουμε ξανά τον πολύχρονο ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό της Κούβας. Καταγγέλλουμε όλα τα νέα μέτρα με τα οποία η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθεί να προκαλέσει ασφυξία στον κουβανικό λαό, ιδιαίτερα τον ενεργειακό αποκλεισμό που έχει επιβάλει τους τελευταίους 8 μήνες.
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή της νίκης της Κουβανικής Επανάστασης το 1959, στάθηκε με συνέπεια στο πλευρό της Κούβας και του λαού της και εξέφρασε αδιάκοπα την αλληλεγγύη του. Ετσι συνεχίζουμε και σήμερα αποφασιστικά. Μαζί με δεκάδες ακόμα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από όλο τον κόσμο δυναμώνουμε τις πρωτοβουλίες για τη στήριξη του κουβανικού λαού και όλων των λαών που είναι θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, όπως είναι ο λαός τη Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου κ.ά.
Στηρίζουμε την κοινή πάλη των λαών που είναι οι μόνοι αρμόδιοι να καθορίσουν τις εξελίξεις στην πατρίδα τους, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Στηρίζουμε τον αγώνα για την άρση του γενοκτονικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ
Σήμερα είμαστε πάλι εδώ, πιστοί στο διεθνιστικό μας καθήκον, στο πλάι του κουβανικού λαού και απαιτούμε:
Να αρθούν όλα τα μέτρα του βάρβαρου γενοκτονικού οικονομικού αποκλεισμού των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα.
Να σταματήσει κάθε είδους δίωξη στον Στρατηγό Ραούλ Κάστρο.
Να αποσυρθούν εδώ και τώρα όλα τα σενάρια για στρατιωτική ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα.
Να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των «κρατών χορηγών της τρομοκρατίας» που έχει στήσει το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, για να επιβάλει την οικονομική ασφυξία στο Νησί της Επανάστασης.
Να αρθούν όλες οι δόλιες κυρώσεις που βάζουν στο στόχαστρο θεσμούς και οργανώσεις της Κούβας, όπως το ICAP και άλλες.
Το ΚΚΕ τους τελευταίους μήνες έχει πάρει εκατοντάδες πρωτοβουλίες με μαζικές κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις κ.ά. σε όλη την Ελλάδα για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη στον λαό της Κούβας. Με δύο μεγάλες διαδηλώσεις, στις οποίες συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας, έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ, καταδικάσαμε την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας.
Με μια μεγάλη εκδήλωση στην Αθήνα, τιμήσαμε τη ζωή και την προσφορά του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, ως έναν από τους μεγάλους κομμουνιστές επαναστάτες του 20ού αιώνα, που φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του.
Το Κόμμα μας παρεμβαίνει στην ελληνική κυβέρνηση, τη Βουλή και την ευρωβουλή, αντιμετωπίζει τις κάθε είδους αντικουβανικές επιθέσεις, τον αντικομμουνισμό της ΕΕ.
Τιμάμε την ιστορική προσφορά του Φιντέλ και της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στην αμερικανική ήπειρο
Το ΚΚΕ τιμά τη μνήμη και την ιστορική προσφορά του Φιντέλ ηγέτη του ΚΚ Κούβας και της Κουβανικής Επανάστασης, της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στην αμερικανική ήπειρο, που αποτέλεσε ένα από τα κοσμοϊστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα, τιμά τη συμβολή του στην προσπάθεια οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, τη διεθνιστική αλληλεγγύη με τους λαούς που αγωνίζονται.
Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος, πως οι λαοί έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την καπιταλιστική εκμετάλλευση, την αδικία και τη βαρβαρότητα.
Ο Φιντέλ Κάστρο θα ζει για πάντα στην ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση των λαών όλου του κόσμου, των καταπιεσμένων, στον αγώνα για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την τελική νίκη, για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Στο πρόσωπό του, τιμούμε πάνω από όλα τον ηρωικό λαό της Κούβας που εδώ και 67 χρόνια έχει διαλέξει τον δικό του δρόμο ανάπτυξης, με κριτήριο τις δικές τους ανάγκες. Αντιστέκεται στην ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη της εποχής μας, το μονοπωλιακό κεφάλαιο και το κράτος των ΗΠΑ.
Αναγκαιότητα το πέρασμα από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό
Ζούμε στην εποχή της αναγκαιότητας για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό
Οι διακηρύξεις των ιμπεριαλιστικών επιτελείων και των αστικών κυβερνήσεων, μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές του 1989-91, για έναν νέο κόσμο ειρήνης και ευημερίας που υποτίθεται ανέτειλε για τους λαούς, αποδείχθηκαν ακριβώς το αντίθετο: Νέοι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και επεμβάσεις, ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης διεθνώς, εκτόξευση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης, καπιταλιστικές κρίσεις που φορτώνονται στις πλάτες των λαών, κύματα εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων ως αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.
Τριάντα πέντε χρόνια μετά, παραμένει αρνητικός ο συσχετισμός της ταξικής πάλης παγκόσμια, παρά τα προβλήματα του καπιταλισμού, την όξυνση των αντιθέσεών του. Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερο οι ίδιες οι εξελίξεις δείχνουν ένα σύστημα γερασμένο, σάπιο, ξεπερασμένο πλέον ιστορικά.
Στα χέρια του κεφαλαίου οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες, αντί να αξιοποιούνται για την πλήρη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, υπηρετούν την αύξηση της κερδοφορίας των λίγων, των καπιταλιστών, την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, την καταστολή και τη χειραγώγηση της εργατικής τάξης και των λαών. Η ακύρωση της αξιοποίησης των σύγχρονων επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων, πρώτα από όλα για τη μείωση του γενικού εργάσιμου χρόνου, με αύξηση των αποδοχών, σταθερό ωράριο και προστασίας της ασφάλειας και της υγείας του λαού, την κάλυψη των μορφωτικών αναγκών του, την προστασία του περιβάλλοντος αναδεικνύουν την όξυνση της βασικής αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
Η επιβράδυνση της διεθνούς οικονομίας τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει το μεγάλο μέγεθος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, το οποίο δεν μπορεί να ανακεφαλαιοποιηθεί με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Η εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης δημιουργείται περιοδικά από τη φυσιολογική λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας. Δεν αποτελεί κάποια εκτροπή της, υπάρχει στον πυρήνα λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος.
Την προηγούμενη περίοδο αποδείχτηκε εκ νέου ότι καμία πρόταση αστικής διαχείρισης, κεϋνσιανή ή νεοφιλελεύθερη, επεκτατική ή περιοριστική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, δεν μπορεί να καταργήσει τον κύκλο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, την ανισομετρία στην καπιταλιστική παραγωγή, την ταυτόχρονη δημιουργία πλούτου και φτώχειας, δηλαδή την αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της, που αποτελεί τη βασική αντίθεση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, προωθείται η στροφή προς την πολεμική οικονομία και την προετοιμασία για έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο μεγάλης κλίμακας, που από τη μια μεριά δίνει διέξοδο σε λιμνάζοντα κεφάλαια και από την άλλη εξυπηρετεί διπλό στόχο, τη νέα μοιρασιά σε αγορές, δρόμους μεταφορών αλλά και επενδύσεις πάνω στα ερείπια των πολεμικών εστιών. Αυτή η στρατηγική συνοδεύεται από αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων, μείωση των δαπανών κοινωνικής πολιτικής και ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής.
Αποδεικνύεται, άλλη μια φορά, ότι δεν υπάρχει έγκλημα που το μεγάλο κεφάλαιο θα διστάσει να διαπράξει προκειμένου να διαφυλάξει την εξουσία του και να αυξήσει τα κέρδη του. Για τους ίδιους λόγους, που κλιμακώνει την επίθεση στο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων στην περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, σέρνει τους λαούς στο πεδίο των πολεμικών αναμετρήσεων. Το σύνολο των εξελίξεων επιβεβαιώνει ότι η μόνη προοδευτική διέξοδος για την εποχή μας είναι το επαναστατικό πέρασμα στον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, η απαρέγκλιτη τήρηση των νομοτελειών της σοσιαλιστικής επανάστασης αλλά και της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, το τσάκισμα του αστικού κράτους, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ο κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός ως κοινωνική κομμουνιστική σχέση, αναντικατάστατων εργαλείων στα χέρια της εργατικής εξουσίας.
Δεν αλλάζει ο χαρακτήρας της εποχής
Οι εκτεταμένες αντεπαναστατικές ανατροπές των τελευταίων 30 χρόνων δεν αλλάζουν τον χαρακτήρα της εποχής μας. Ζούμε στην εποχή της αναγκαιότητας για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, αφού είναι ώριμες οι υλικές προϋποθέσεις για τη σοσιαλιστική οργάνωση της παραγωγής και της κοινωνίας, και παρά το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις φάνηκε η έλλειψη της ετοιμότητας του υποκειμενικού παράγοντα ο οποίος ήταν, και σε σημαντικό βαθμό εξακολουθεί να είναι, εγκλωβισμένος. Ο χαρακτήρας της επανάστασης δεν καθορίζεται από τον συσχετισμό δυνάμεων, την εποχή του ιμπεριαλισμού, η επανάσταση θα είναι σοσιαλιστική. Η στρατηγική των ενδιάμεσων και μεταβατικών σταδίων, αλλά και αστικές αντιλήψεις για τον σοσιαλισμό που τον ταυτίζουν με τις κεϋνσιανές πολιτικές περί «μεικτής οικονομίας» ή πολλαπλών μορφών ιδιοκτησίας, όπως κρατική, καπιταλιστική, μικρή εμπορευματική κ.λπ., έγιναν το όχημα της αντεπανάστασης τα τελευταία 35 χρόνια, αναπαράγοντας την κυριαρχία των μονοπωλίων, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Το ξαναμοίρασμα του κόσμου ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές τον 21ο αιώνα
80 χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου, όλο και πιο κοντά έρχεται ο κίνδυνος ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού Γ΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Η ανισόμετρη ανάπτυξη, ως απόλυτος νόμος του καπιταλισμού, ωθεί σε ανακατατάξεις στον συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, κλονίζονται και αναδιατάσσονται ιμπεριαλιστικοί άξονες, οξύνονται οι αντιθέσεις στο εσωτερικό των καπιταλιστικών κρατών.
Ο βασικός παράγοντας που τροφοδοτεί και οξύνει τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό και τις συγκρούσεις σε διεθνές επίπεδο είναι η υποχώρηση της οικονομικής δύναμης των ΗΠΑ σε σχέση με την ισχυροποίηση της Κίνας, αλλά και η όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ καθώς και των αντιθέσεων στο εσωτερικό τους. Απέναντι στη μέχρι σήμερα διαμορφωμένη ευρωατλαντική συμμαχία προβάλλει η υπό διαμόρφωση ευρασιατική, με βασικές δυνάμεις την Κίνα, που τείνει να κατακτήσει την πρώτη θέση στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία και τη Ρωσία που παραμένει η 2η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη.
Από τη Λατινική Αμερική μέχρι τη Γροιλανδία και από τις πεδιάδες της Ανατολικής Ευρώπης και μέχρι την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, παντού εκφράζεται ο σφοδρός ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός για τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων που έχει προκαλέσει δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, στους οποίους με τον έναν ή άλλον τρόπο εμπλέκεται μεγάλος αριθμός καπιταλιστικών κρατών του πλανήτη. Επιπλέον, δεκάδες είναι άλλες εύφλεκτες εστίες που αιματοκυλούν τους λαούς για τα συμφέροντα των μονοπωλίων.
Σε αυτές τις συνθήκες, όλο και λιγότερο μετράνε για τα αστικά κράτη τα διπλωματικά μέσα και παίρνουν προτεραιότητα οι εμπορικοί – οικονομικοί πόλεμοι, εντείνεται η στρατιωτική – πολεμική προετοιμασία, αυξάνονται οι πολεμικοί προϋπολογισμοί και οι εξοπλισμοί, δοκιμάζονται νέα οπλικά συστήματα και εκσυγχρονίζονται τα πυρηνικά οπλοστάσια, συνολικά επιταχύνεται η προετοιμασία των αστικών κρατών για μια γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση.
Η νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ αποτελεί έκφραση και προσαρμογή των άμεσων προτεραιοτήτων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, αναδεικνύει τους στόχους και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς που υλοποιούν τα αμερικανικά μονοπώλια στην αμερικανική ήπειρο, στην αρένα της μεγάλης αντιπαράθεσης με την Κίνα.
Σε αυτό το πλαίσιο η Βενεζουέλα πριν λίγους μήνες έγινε στόχος της στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ, για τη διείσδυση των αμερικανικών οικονομικών ομίλων, έχοντας τη συναίνεση μέρους του κρατικού μηχανισμού και βασικών στελεχών της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης, όπως μαρτυρούν οι εξελίξεις. Στόχος τους είναι να εκμεταλλευτούν οι αμερικανικοί μονοπωλιακοί όμιλοι τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της Βενεζουέλας, έναντι των ανταγωνιστών τους.
Στη Μέση Ανατολή οι ΗΠΑ προωθούν το σχέδιό τους για την αναμόρφωση ολόκληρης της περιοχής για τα δικά τους συμφέροντα, και την ανάδειξη του Ισραήλ ως βασικού «παίκτη» μέσω των λεγόμενων «Συμφωνιών του Αβραάμ». Ο λαός της Παλαιστίνης γίνεται θυσία στους «θεούς» των ιμπεριαλιστικών σχεδίων για τη «Νέα Μέση Ανατολή» και τον νέο ινδικό εμπορικό δρόμο IMEC, έναντι του κινεζικού «Δρόμου του Μεταξιού». Μετά την ισοπέδωση της Γάζας και εν μέσω της συνεχιζόμενης γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προωθούν σχέδιο μετατροπής της Λωρίδας της Γάζας σε προτεκτοράτο και από κοινού με άλλα καπιταλιστικά κράτη συγκρότησαν το λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης», καταπατώντας τα παλαιστινιακά εδάφη στο όνομα της ανοικοδόμησης, για να αρπάξουν και να εκμεταλλευτούν τον φυσικό πλούτο και τα γεωγραφικά πλεονεκτήματά τους.
Η προώθηση των μονοπωλιακών συμφερόντων των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της ΕΕ είναι τα κίνητρο της στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επίθεσης που ξεκίνησε στις 28 Φλεβάρη 2026 ενάντια στο Ιράν, μια μεγάλη καπιταλιστική χώρα, που στρατεύεται με το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό στρατόπεδο. Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που έχει ως θύμα τον ιρανικό λαό, υπηρετεί τη στρατηγική του «ζωτικού χώρου» των ΗΠΑ, για να διατηρήσουν την ηγετική θέση στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, με σοβαρές συνέπειες στην καπιταλιστική αγορά παραγωγής και μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου (ιδίως με τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ), που τις πληρώνουν ακριβά οι λαοί. Μέχρι στιγμής οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, μαζί με το Ισραήλ, δεν έχουν επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους τους, ο ιρανικός λαός αντιστέκεται, ενώ είναι σε εξέλιξη επικίνδυνη στρατιωτική κλιμάκωση εν μέσω συνομιλιών.
Στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι οι εκεχειρίες και διευθετήσεις στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών είναι εύθραυστες και προσωρινές, προετοιμάζουν νέες φάσεις των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Ο αγώνας για τη μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής «λείας» οξύνει τις αντιθέσεις και στις τάξεις του ευρωατλαντικού στρατοπέδου, όπως εκφράστηκαν και στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα. Ομως οι αντιθέσεις ΗΠΑ – ΕΕ για το εμπόριο, τους δασμούς, τη Γροιλανδία, τη σχέση με την Κίνα κ.λπ. δεν τους εμπόδισαν να κλιμακώσουν τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα του ΝΑΤΟ και την ένταση της πολεμικής προετοιμασίας, που θα πληρώσουν οι λαοί με μεγάλες θυσίες.
Το ΚΚΕ μαζί με δεκάδες άλλα Κομμουνιστικά Κόμματα ανέδειξε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου στην Ουκρανία και από τις δύο πλευρές. Σημείωσε πως ο λαός της Ουκρανίας πληρώνει τους ανταγωνισμούς και τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που στηρίζουν την κυβέρνηση Ζελένσκι, από τη μία, και της καπιταλιστικής Ρωσίας από την άλλη. Ανέδειξε τις ευθύνες των αστικών τάξεων όλων των εμπλεκόμενων δυνάμεων, απορρίπτοντας τα προσχήματά τους, δίνοντας απαντήσεις στην αντικομμουνιστική και αντισοβιετική διαστρέβλωση της Ιστορίας, στην οποία επιδίδονται και οι δύο πλευρές. Τόνισε την αναγκαιότητα της κοινής πάλης των λαών και συγκρούστηκε με την πολύμορφη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των αστικών κομμάτων, που στηρίζουν τη στρατηγική της αναβάθμισης της ελληνικής αστικής τάξης και υπερασπίζονται το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Ευρωπαϊκά κράτη του ευρωατλαντικού συνασπισμού έχουν σχηματίσει τη λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων», προσπαθώντας να ενταχθούν στη μοιρασιά, να παρέμβουν για τα δικά τους μονοπώλια, να συμμετέχουν στις «εγγυήσεις ασφαλείας». Ενισχύεται η συζήτηση για τη «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ, εκατοντάδες δισ. ευρώ διοχετεύονται στην πολεμική βιομηχανία με το πρόγραμμα «ReArm Europe» και με άλλα προγράμματα πολεμικής προετοιμασίας.
Το ΚΚΕ έχει καθορίσει προγραμματικά τη θέση του και την κατεύθυνση της δράσης του απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Δεν θα μπούμε κάτω από ξένη σημαία, αλλά το Κόμμα θα ηγηθεί της εργατικής – λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε ο λαός ενωμένος σε ένα εργατικό – λαϊκό μέτωπο να δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα, που όσο κυριαρχεί φέρνει τον πόλεμο και την «ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο. Η προγραμματική αυτή κατεύθυνση έχει μεγάλες απαιτήσεις, συνδέεται με το συνολικό ανέβασμα της ιδεολογικοπολιτικής ικανότητας του Κόμματος να ανταποκριθεί στον επαναστατικό του χαρακτήρα σε όλες τις συνθήκες. Προϋποθέτει αποφασιστική και τεκμηριωμένη παρέμβαση στην ιδεολογική – πολιτική διαπάλη που αναπτύσσεται και θα ενταθεί την επόμενη περίοδο.
Η εργατική τάξη και οι σύμμαχές της λαϊκές δυνάμεις δεν έχουν κανένα συμφέρον να ταυτιστούν με το ένα ή το άλλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, να διαλέξουν στρατόπεδο ληστών. Το βασικό ζήτημα για την εργατική τάξη της χώρας μας, καθώς και για τα άλλα σύμμαχα λαϊκά στρώματα, είναι να μην εγκλωβιστούν με διάφορα προσχήματα και αυταπάτες στις επιδιώξεις του ευρωΝΑΤΟικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου στο οποίο συμμετέχει το ελληνικό αστικό κράτος, να απεμπλακεί η Ελλάδα από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, να καλλιεργούνται η αμφισβήτηση και η έλλειψη εμπιστοσύνης στην αστική κυβέρνηση και στο κράτος, να παλέψουν για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, όλες τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, να ενισχυθεί η αντίληψη ότι δεν υπάρχουν κοινά εθνικά συμφέροντα ανάμεσα στους εργαζόμενους και στους κεφαλαιοκράτες και σε συνθήκες πολέμου.
Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των καπιταλιστών. Σε έναν κόσμο που φλέγεται, η πρωτοπόρα αυτοτελής πάλη της εργατικής τάξης και του λαού, με το ΚΚΕ μπροστά, μπορεί να είναι νικηφόρα.
Για το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα
Είναι γνωστό ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία προκάλεσε νέα ρήγματα στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, που αντιμετωπίζει χρόνια και βαθιά ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική κρίση. Το πρόβλημα αυτό έχει εξαιρετική σημασία για την πορεία της ταξικής πάλης, η διεθνής διάσταση της οποίας είναι κρίσιμη.
Η κατάσταση αυτή διαμορφώθηκε την ώρα που οι εξελίξεις έχουν αναδείξει την αναγκαιότητα της επαναστατικής ανασύνταξης του κομμουνιστικού κινήματος, την οποία υπερασπίζονται το ΚΚΕ και ΚΚ με τα οποία συνεργάζεται το Κόμμα μας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης (ΕΚΔ) και της Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (ΔΚΕ), ή δεκάδες άλλα ΚΚ από διάφορες περιοχές της υδρογείου.
Σε αυτήν την προσπάθεια, ιδιαίτερα επιδιώκουμε την κοινή δράση και τη συνεργασία με ΚΚ και κομμουνιστικές δυνάμεις που ανταποκρίνονται στα εξής κριτήρια:
α) Υπερασπίζονται τον μαρξισμό – λενινισμό και τον προλεταριακό διεθνισμό.
β) Αντιπαλεύουν τον οπορτουνισμό, τον ρεφορμισμό, απορρίπτουν την κεντροαριστερή – σοσιαλδημοκρατική διαχείριση, κάθε είδους αστική διαχείριση, συμμετοχή ή στήριξη αστικών κυβερνήσεων και την οποιαδήποτε παραλλαγή της στρατηγικής των σταδίων.
γ) Υπερασπίζονται τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης. Με αυτές κρίνουν την πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, επιδιώκουν να ερευνήσουν και να αντλήσουν διδάγματα από τα προβλήματα και τα λάθη της, απορρίπτουν θέσεις περί «σοσιαλισμού με αγορά» ή την άρνηση των νομοτελειών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης λόγω εθνικών ιδιομορφιών.
δ) Καταδικάζουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αναδεικνύουν τις εκατέρωθεν ευθύνες των αστικών τάξεων. Εχουν ιδεολογικό μέτωπο απέναντι σε λαθεμένες αντιλήψεις για τον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα αυτές που αποσπούν τη στρατιωτική – πολεμική επιθετικότητά του από το οικονομικό του περιεχόμενο. Εχουν μέτωπο απέναντι σε κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία, δεν επιλέγουν πλευρά στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση.
ε) Αναπτύσσουν δεσμούς με την εργατική τάξη, προσπαθούν να δράσουν στο συνδικαλιστικό κίνημα, στα κινήματα των λαϊκών τμημάτων των μεσαίων στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου, επιδιώκουν να εντάσσουν την καθημερινή πάλη για τα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα σε μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική για την εργατική εξουσία.
στ) Δεν αποσπούν την πάλη ενάντια στον πόλεμο και στον φασισμό από την πάλη ενάντια στον καπιταλισμό, που τους γεννά. Απορρίπτουν τον κάλπικο «αντιφασισμό» και τα διάφορα «αντιφασιστικά μέτωπα» που χρησιμοποιούν αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις για τον εγκλωβισμό στους σχεδιασμούς τους. Εχουν ιδεολογικό – πολιτικό μέτωπο με τον αντικομμουνισμό, την καταστολή των εργατικών – λαϊκών αγώνων.
Το ΚΚΕ, με πίστη στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού, παίρνοντας υπόψη τον διεθνή χαρακτήρα της ταξικής πάλης και την αναγκαιότητα για ενιαία επαναστατική στρατηγική του κομμουνιστικού κινήματος, παλεύει με στόχο τη διαμόρφωση μαρξιστικού – λενινιστικού πόλου και την επαναστατική ανασύνταξη του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος.
ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό!
Με το σύνθημα αυτό, το ΚΚΕ πριν λίγους μήνες ολοκλήρωσε με μεγάλη επιτυχία το 22ο Συνέδριό του και εντείνουμε τις προσπάθειες για την αντιστοίχιση της δράσης και λειτουργίας του Κόμματος στους επαναστατικούς σκοπούς, στο Πρόγραμμα και το Καταστατικό του, στην πάλη για τη συγκέντρωση και προετοιμασία εργατικών – λαϊκών δυνάμεων για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος.
Σε αυτήν την κατεύθυνση δρα το Κόμμα μας καθημερινά μέσα στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, στη νεολαία, ενισχύοντας την ικανότητα να ανταποκριθεί σε όλες τις συνθήκες της ταξικής πάλης. Το ΚΚΕ με την αυτοτελή ιδεολογική -πολιτική του πάλη, και μέσα από τα συνδικάτα και τις άλλες μαζικές οργανώσεις, πρωταγωνιστεί σε κάθε μικρό ή μεγάλο αγώνα για σύγχρονα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες, για την ενίσχυση του ρεύματος της αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, που εκφράζεται ιδιαίτερα στην αλλαγή των συσχετισμών στο εργατικό κίνημα, στο φοιτητικό κίνημα, στα κινήματα των φτωχών αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις.
Δεν υποτιμάμε τον γενικότερο αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, εκτιμάμε αντικειμενικά τα σημαντικά βήματα που γίνονται τα τελευταία χρόνια χάρη στην επαναστατική στρατηγική του ΚΚΕ, στην ακούραστη δουλειά των κομμουνιστών, των χιλιάδων φίλων και συμπορευόμενων με το Κόμμα μας για την ενίσχυση των ιδεολογικών και πολιτικών δεσμών με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Καρπός αυτών των προσπαθειών είναι ότι οι ταξικές δυνάμεις μέσα από το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ) έχουν κατακτήσει την 1η θέση στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, την απόλυτη πλειοψηφία στα Εργατικά Κέντρα Πειραιά και Πάτρας, σε δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, σε εκατοντάδες σωματεία. Την 1η θέση στη Συνομοσπονδία των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, στην Πανελλαδική Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών, στις Πανελλαδικές Ομοσπονδίες των Δασκάλων Πρωτοβάθμιας και των Καθηγητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για 5η χρονιά η παράταξη που στηρίζει η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας κατέκτησε την 1η θέση στα πανεπιστήμια. Με την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών πραγματοποιήθηκαν μεγάλοι πανελλαδικοί απεργιακοί αγώνες, απεργίες και πολύμορφες κινητοποιήσεις σε κλάδους και επιχειρήσεις. 55 μέρες διήρκεσε ο ηρωικός αγώνας των αγροτών, που έκλεισαν τους δρόμους με τα τρακτέρ με αποφάσεις των Αγροτικών Ομοσπονδιών και των Αγροτικών Συλλόγων.
Πρόκειται για σημαντικές συγκρούσεις με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, το κεφάλαιο και την ΕΕ, αντιπαράθεση με τα άλλα αστικά κόμματα, που συμπλέουν στρατηγικά με την κυβέρνηση.
Το Κόμμα μας πρωταγωνιστεί στον αγώνα ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, που συνεχώς διευρύνεται, με τη στήριξη των φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Εκατοντάδες είναι οι πρωτοβουλίες των δυνάμεων του ΚΚΕ ενάντια στην αποστολή εξοπλισμών στην Ουκρανία, στην αποστολή δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού στη Μέση Ανατολή, στην παρουσία αμερικανικών και ΝΑΤΟικών βάσεων με τις οποίες έχουν γεμίσει τη χώρα μας οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ επί πρωθυπουργίας Τσίπρα, αποδεικνύοντας στην πράξη για άλλη μια φορά τον αμαρτωλό και επικίνδυνο ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας, που παρουσιάζεται με τη μάσκα του «φίλου του λαού».
Αντιμετωπίζουμε αποφασιστικά τα ψεύτικα διλήμματα που προβάλλουν μέσα από την προσπάθεια αναμόρφωσης του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, η οποία διαπερνά όλα τα κόμματα του κεφαλαίου, φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά, για την αναχαίτιση και τον έλεγχο της εντεινόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας σε συνθήκες ιμπεριαλιστικών πολέμων, εμπλοκής της Ελλάδας και ενδεχόμενης νέας καπιταλιστικής κρίσης, με στόχο να εξασφαλιστεί η «πολιτική σταθερότητα» για τα κέρδη και συμφέροντα των μονοπωλίων, να θωρακιστεί το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Και αποτελεί σημαντική κατάκτηση για τους κομμουνιστές, τους εργαζόμενους και τον λαό η προγραμματική θέση του ΚΚΕ για μη συμμετοχή ή στήριξη κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού.
Επαγρυπνούμε και αναμετρούμαστε με τις αντι-ΚΚΕ επιθέσεις, τον αντικομμουνισμό κάθε μορφής, την ενεργοποίηση διαφόρων προβοκατόρικων κέντρων, εγκληματικών φασιστικών ομάδων, την εργοδοτική τρομοκρατία και κρατική καταστολή των αγώνων των εργαζομένων.
Ετσι συνεχίζουμε αποφασιστικά, με εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, η οποία παλεύοντας με αντικαπιταλιστικούς – αντιμονοπωλιακούς στόχους σε μη επαναστατικές συνθήκες αποτελεί το πρόπλασμα για τη διαμόρφωση του επαναστατικού εργατικού – λαϊκού μετώπου σε επαναστατικές συνθήκες. Είμαστε βέβαιοι ότι όσο ο κόσμος του καπιταλισμού σαπίζει και γίνεται πιο επιθετικός τόσο ωριμάζουν και οι όροι για την ανατροπή του, τόσο έρχονται στο προσκήνιο οι αντιθέσεις του, η μεγάλη αδυναμία του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η ανατροπή του θα έρθει ως αποτέλεσμα συνειδητής, μαχητικής, οργανωμένης εργατικής – λαϊκής δράσης με το Κομμουνιστικό Κόμμα καθοδηγητή. Αυτός είναι ο δρόμος, δύσκολος, απαιτητικός, αλλά ο μόνος που οδηγεί μπροστά. Σε αυτόν τον αγώνα το ΚΚΕ είναι στην πρώτη γραμμή.
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» ΣΕ ΠΟΡΤΟ ΓΕΡΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΙ
Ρημαδιό ο δασικός πλούτος και οι κόποι μιας ζωής, με αυτουργό το εχθρικό, αντιλαϊκό κράτος
Εικόνες καταστροφής και οργή για τον κρατικό μηχανισμό
Πέμπτη πρωί 6 Αυγούστου και ο «Ριζοσπάστης» ξεκινά για ακόμα ένα οδοιπορικό στα καμένα της Δυτικής Αττικής. Μια διαδρομή προς το Πόρτο Γερμενό και την ευρύτερη περιοχή που συνήθως γίνεται από πλήθος εργατικών – λαϊκών οικογενειών με προσμονή και χαρούμενα συναισθήματα αφού εκεί, σε έναν από τους τελευταίους «πνεύμονες» της Αττικής, βρίσκουν μία ανάσα δροσιάς και ξεκούρασης ιδιαίτερα τα καλοκαίρια. Αυτές τις ημέρες μια διαδρομή δύσκολη, πολύ περισσότερο για όλους όσοι μετά τη μεγάλη πυρκαγιά καταφθάνουν να μετρήσουν τις πληγές και τις καταστροφές στο βιος τους.
Στον πηγαιμό μάς συντροφεύει ένας από τους πολλούς συντρόφους που συμμετείχαν στις εθελοντικές ομάδες του ΚΚΕ, ο Στέφανος, και που για 4 μέρες έδωσαν τη μάχη στο πλευρό των πυροσβεστικών δυνάμεων και του κόσμου της περιοχής.
Περνώντας τη Μάνδρα ορισμένες καμένες εκτάσεις μάς θυμίζουν την προηγούμενη μεγάλη φωτιά το 2023 που τότε είχαν καεί πάνω από 85.000 στρέμματα, κυρίως στον δήμο Μάνδρας και έπειτα στον δήμο Τανάγρας. Στην τωρινή πυρκαγιά κάηκαν πάνω από 130.000 στρέμματα. Συνεχίζουμε και αφού περνάμε τα Βίλια προς Πόρτο Γερμενό ξεκινά η μυρωδιά από τα αποκαΐδια, καθώς αντικρίζουμε δεξιά τις καμένες πλαγιές του Κιθαιρώνα όπου σε διάφορα σημεία η καμένη γη ακόμα καπνίζει. Σε μία απ’ αυτές, κοντά στον Αγ. Νεκτάριο, ο Στέφανος μάς δείχνει πού ήταν περίπου το σημείο που οι εθελοντικές ομάδες του ΚΚΕ βοήθησαν στην κατάσβεση μετά τη μεγάλη αναζωπύρωση στον Κιθαιρώνα την περασμένη Δευτέρα.
Στον δρόμο συναντάμε και το σημείο ανεφοδιασμού της Πυροσβεστικής. Εκεί υπάρχουν ορισμένες υδροφόρες. Μόνο αφού κοιτάξαμε στο παρμπρίζ είδαμε μια ταμπελίτσα που ανέγραφε «Περιφέρεια Αττικής». Προφανώς πρόκειται γι’ αυτές τις υδροφόρες που δεν διαθέτει η Περιφέρεια, αλλά νοικιάζει καταβάλλοντας εκατομμύρια ευρώ σε ιδιώτες.
Φτάνοντας στη διασταύρωση όπου αριστερά πάει για Ψάθα, διαπιστώνουμε πως ο δρόμος είναι ακόμα κλειστός λόγω του ότι υπάρχουν τα συντρίμμια από τη σύγκρουση των ελικοπτέρων όπου χάθηκαν δύο ζωές. Ετσι, συνεχίζουμε προς το Πόρτο Γερμενό, με τον Στέφανο να μας εξηγεί πως μετά το πρώτο πέρασμα της φωτιάς επιχειρούσαν σε μικρές εστίες τριγύρω από σπίτια, τραβούσαν πεσμένα δέντρα κ.ο.κ., αλλά όταν το μέτωπο ξανακατέβηκε προς τον οικισμό η Πυροσβεστική έδωσε οδηγία εκκένωσης αρχικά μέχρι την προαναφερόμενη διασταύρωση και στη συνέχεια ψηλότερα.
Κάποια στιγμή, μια ριπή αέρα μάς φέρνει μυρωδιά από κουφάρια ζώων, ίσως είναι η αίσθησή μας, αλλά πιθανά πολλά να κατακάηκαν μαζί με τα δέντρα του πευκοδάσους.
«Με μαυρισμένη ψυχή… μετράμε τις πληγές μας»
Μπαίνοντας στο Πόρτο Γερμενό συναντάμε κλιμάκιο του ΚΚΕ με επικεφαλής τον βουλευτή Δυτικής Αττικής του Κόμματος, Χρήστο Τσοκάνη. Τέτοια κλιμάκια άλλωστε είχαν συνεχή παρουσία όλες τις προηγούμενες μέρες. Χωρίς να χάνουμε χρόνο ξεκινάμε για τη βόρεια πλευρά του οικισμού και το Προσήλι που φαίνεται να έχουν σημειωθεί περισσότερες καταστροφές. Ξεκινάμε να συναντάμε καμένα σπίτια, άλλα ολοσχερώς έχοντας γίνει ερείπια, άλλα με σημαντικές ζημιές όπως και κατεστραμμένα αυτοκίνητα, κόσμος περιμένει τα αρμόδια κλιμάκια που κάνουν ελέγχους. Βγαίνουμε από τον κύριο δρόμο, αρχίζουμε να ανηφορίζουμε στο Προσήλι και αναγκαζόμαστε με ελιγμούς να προσπερνάμε πεσμένα δέντρα, συρματόσχοινα και άλλα εμπόδια.
Φτάνουμε έξω από το σπίτι του κυρίου Νίκου και της κυρίας Ελένης. Οι φλόγες έκαψαν ολοκληρωτικά τη σκεπή αλλά ευτυχώς δεν επεκτάθηκαν στο υπόλοιπο σπίτι. Με δάκρυα στα μάτια η κυρία Ελένη μάς εξηγεί πώς έφτιαξαν το σπίτι πέτρα – πέτρα ξεκινώντας από το 2011 και ολοκληρώνοντάς το πριν δυο χρόνια. «Με κούραση και αίμα για να το χαρούν τα παιδιά και τα 9 εγγόνια μας», μας λέει. «Εδωσα και την ψυχή μου», συμπληρώνει ο κύριος Νίκος για τον μόχθο που κουβαλάει αυτό το σπίτι. Μας δείχνουν την πλαγιά του βουνού που κοιτάζανε τα πρωινά πίνοντας τον καφέ τους και τώρα «είναι κατάμαυρη». Μέσα στον καημό τους και ενώ ακόμα δεν υπήρχε παροχή νερού και ρεύματος, μας κάνει εντύπωση που είχαν έγνοια στο ότι δεν μας πρόσφεραν κάτι, ένα τρατάρισμα. Γνήσια λαϊκή αξιοπρέπεια και δύναμη. Ρωτώντας για τα διπλανά σπίτια μάς λένε για αδέλφια που κάηκαν τελείως τα σπίτια και των δυο τους.
Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε και βρίσκουμε έξω από ένα κατεστραμμένο σπίτι την κυρία Τζένη, μαζί με την κόρη της και τον έναν εγγονό της. Το σπίτι έχει κόκκινη σήμανση για το ένα πάτωμα και κίτρινη για το άλλο. «Η κόρη μου μεγάλωσε εδώ και τώρα τα εγγόνια μου», μας αναφέρει η κυρία Τζένη. Μας περιγράφει τις στιγμές την Παρασκευή που βλέποντας τον καπνό από την άλλη μεριά του Κιθαιρώνα, στη Βοιωτία, ενώ ακόμα δεν υπήρχε επίσημη ενημέρωση πήρε την απόφαση και έφυγε με τα εγγόνια της, κατεβαίνοντας με τα πόδια μέχρι τον κεντρικό δρόμο όπου τους βοήθησε συντοπίτης τους.
Η οικογένεια μάς επισημαίνει την ανυπαρξία αντιπυρικών ζωνών, ενώ υπογραμμίζουν πως υπήρξαν και παλαιότερες πυρκαγιές στην περιοχή, όπως για παράδειγμα το 2009 που ευτυχώς τότε η φωτιά λόγω της κατεύθυνσης του αέρα «έσβησε στη θάλασσα».
«Ολα κάηκαν, μόνο οι τοίχοι έμειναν όρθιοι», μας λέει και ο Χρήστος όπου ως παιδί μαζί με τους γονείς κατέφευγε στο Προσήλι ήδη από τη δεκαετία του ’90. Ο ίδιος δεν ήταν εκεί τις μέρες της πυρκαγιάς, αλλά μας μετέφερε, όπως τον ενημέρωσαν, πως αρχικά το σπίτι δεν κάηκε. Αυτό συνέβη στη συνέχεια, όταν είχαν αποχωρήσει οι πυροσβεστικές δυνάμεις τελείως από την περιοχή.
Σχολιάζοντας τη γνωστή καραμέλα της κυβέρνησης με την οποία αποποιείται τις ευθύνες της περί ακαθάριστων οικοπέδων, ο Χρήστος μάς αναφέρει: «Εμείς είχαμε καθαρίσει το οικόπεδο, γύρω από τον οικισμό όμως και σε δημόσιες εκτάσεις δεν είχε γίνει τίποτα, βούλιαζε το πόδι σου στην πευκοβελόνα και τα χόρτα».
Παρακάτω βρίσκουμε τον κύριο Μιχάλη, που λέει χαρακτηριστικά «μαύρισε η καρδιά μας», ενώ μας δείχνει καμένα ελαιόδεντρα όπου έχει μείνει μόνο η φλούδα. Πρόκειται «για μεγάλα δέντρα αιώνων που κάηκαν μέχρι τη ρίζα, δεν έχει μείνει τίποτα», επισημαίνει και συμπληρώνει πως η φωτιά κατέκαψε το βουνό μέχρι μεγάλο υψόμετρο, καταστρέφοντας σημαντικό δασικό πλούτο.
| Με τον πρόεδρο του Εξωραϊστικού Συλλόγου |
«Μετράμε τις καταστροφές», μας λέει ακόμα ένας άνθρωπος που βρίσκουμε στο οδοιπορικό. «Θα αποζημιωθούν οι πληγέντες και πότε;», θέτει το εύλογο ερώτημα φανερώνοντας πως δεν πιστεύει τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης.
Οργή και αγωνία για την επόμενη μέρα – σταθερά στο πλευρό των πληγέντων το ΚΚΕ
Λίγο πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής συναντάμε τον πρόεδρο του Εξωραϊστικού Συλλόγου Οικιστών Πόρτο Γερμενού, Γιάννη Γκιόκα.
Σύμφωνα με την καταγραφή της Τετάρτης 5 Αυγούστου, μας λέει πως 82 σπίτια έχουν καταγραφεί με ζημιές εκ των οποίων πάνω από 40 με κόκκινη σήμανση, δηλαδή ακατάλληλα για χρήση, 36 κίτρινη, δηλαδή προσωρινά ακατάλληλα έως ότου επισκευαστούν, και τα υπόλοιπα επισκευάσιμα.
Μας μεταφέρει την πεποίθησή του πως θα «μπορούσαν να σωθούν περισσότερα σπίτια», σημειώνοντας μεταξύ άλλων πως η πρώτη ρίψη νερού από εναέριο μέσο, ενώ φαινόταν η φωτιά για ώρες στην κορυφογραμμή, έγινε την Παρασκευή το απόγευμα χωρίς μάλιστα να υπάρχει ανάλογη συνέχεια. Προσθέτει πως υπήρχε χρόνος να γίνει και αντιπυρική ζώνη γύρω από τον οικισμό η οποία ωστόσο δεν έγινε. Αντίστοιχα τονίζει πως με δικά τους μέσα οι κάτοικοι και ο Σύλλογος τα ξημερώματα του Σαββάτου έδιναν τη μάχη για να σώσουν σπίτια, ζητώντας ενισχύσεις από την Πυροσβεστική χωρίς να υπάρξει ανταπόκριση.
Τέλος, εξέφρασε την ανησυχία και τις εκκλήσεις των ανθρώπων του οικισμού να γίνουν γρήγορα αντιπλημμυρικά έργα και να στηθούν τα απαραίτητα κορμοδέματα για να μην υπάρξει νέος κίνδυνος από βροχές κ.ο.κ.
Από την πλευρά του ΚΚΕ, ο βουλευτής Χρήστος Τσοκάνης εξέφρασε τη στήριξη του Κόμματος στους πληγέντες και ανέδειξε πως οι μεγάλες καταστροφές από την πυρκαγιά αποτελούν ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα του αστικού κράτους και της κυβέρνησης, η οποία αγνόησε τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ μέσω συγκεκριμένων Ερωτήσεων για το Πόρτο Γερμενό και το όρος Πατέρα. Ανέδειξε την προκλητική κυβερνητική στάση που δεν αναγνωρίζει το μέγεθος της καταστροφής, ενώ για τα μέτρα που ανακοινώθηκαν σημείωσε ότι δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση αποκατάσταση για τους πληγέντες, αφού καλύπτουν μόνο ορισμένες ανάγκες και θα περάσουν από διάφορους κόφτες. Επισήμανε πως το ΚΚΕ, όπως καθ’ όλη τη διάρκεια της μάχης ενάντια στην πυρκαγιά, θα βρεθεί στο πλευρό του λαού της περιοχής και στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων για πραγματικές αποζημιώσεις στο 100%, για άμεσα ολοκληρωμένα και συνδυαστικά αντιπλημμυρικά έργα και παρεμβάσεις.
Π. Κετσ.
Copyright © 1997-2026 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Στο πλάι του λαού μέσα στη μάχη της φωτιάς οι δυνάμεις του ΚΚΕ
Με Ερωτήσεις από το 2023 η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος προειδοποιούσε για τους κινδύνους στην περιοχή που έχει καεί επανειλημμένα
| Με το πυροσβεστικό όχημα της ΚΟ Αττικής επιχειρώντας δίπλα σε σπίτια |
Από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του λαού της Δυτικής Αττικής βρέθηκε το ΚΚΕ ενισχύοντας τις προσπάθειες κατάσβεσης της μεγάλης πυρκαγιάς και διάσωσης των κατοικιών και του φυσικού πλούτου της περιοχής. Τις μέρες που τα μέτωπα μαίνονταν, εθελοντικές ομάδες του ΚΚΕ συνέβαλαν με όλες τους τις δυνάμεις και όπως μπορούσαν στις προσπάθειες των πυροσβεστών και όλων όσοι αντιμετώπισαν τις φλόγες.
Από το Πόρτο Γερμενό, το Προσήλι, στο Κρύο Πηγάδι στην περιοχή της Λούμπας μέχρι την περιοχή Κανδήλι, κοντά στο πεδίο βολής Μεγάρων και πάλι πίσω στον οικισμό του Αγ. Νεκταρίου συνέβαλαν με πολλούς τρόπους και κάνοντας πράξη το σύνθημα «ο λαός σώζει τον λαό». Ανάμεσα σε άλλα, πήραν μέρος στην κατάσβεση της φωτιάς, ενημέρωναν λαϊκό κόσμο που επικοινωνούσε με τις Οργανώσεις του ΚΚΕ για την κατάσταση που βρίσκονται τα σπίτια του, απομάκρυναν κορμούς δέντρων που είχαν αποκλείσει το οδικό δίκτυο, έσβηναν μικρές εστίες και καπνογόνα σημεία για να μην υπάρξουν αναζωπυρώσεις και συνέβαλαν όπου άλλου τους ζητήθηκε στο σχέδιο της Πυροσβεστικής. Στην πρώτη γραμμή και το νέο πυροσβεστικό όχημα της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, πολλαπλασιάζοντας την εμβέλεια της βοήθειας που παρείχαν οι ομάδες του Κόμματος.
| Στον Αγ. Νεκτάριο |
Ταυτόχρονα, κλιμάκια του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στις περιοχές των Μεγάρων, των Βιλίων και αλλού παρέδωσαν τρόφιμα και νερό στα πληρώματα της Πυροσβεστικής που επιχειρούσαν στα πύρινα μέτωπα.
Μαζί με τις εθελοντικές ομάδες συνεχή παρουσία είχαν αντιπροσωπείες του Κόμματος με επικεφαλής στελέχη της ΤΟ Βορειοδυτικής Αττικής του ΚΚΕ, εκλεγμένους με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» και τον βουλευτή Δυτικής Αττικής Χρήστο Τσοκάνη, ενημερώνοντας τους κατοίκους και μεταφέροντας τις εκκλήσεις τους.
Την Τρίτη 4 Αυγούστου τις δοκιμαζόμενες περιοχές της Δυτικής Αττικής επισκέφτηκε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, τονίζοντας πως το ΚΚΕ θα συνεχίσει να δίνει όλες τις δυνάμεις για την αλληλεγγύη και τη στήριξη των κατοίκων, ευρύτερα να είναι στο πλευρό του λαού εδώ στην περιοχή, σε όλες τις περιοχές που πλήττονται, για να παρθούν πραγματικά και οριστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας όλης αυτής της δημόσιας περιουσίας, της ζωής, της περιουσίας των ανθρώπων και της προστασίας των δασών.
Τέλος, μαζί με όλα τα παραπάνω η ΚΟ Αττικής πραγματοποιεί όλες αυτές τις ημέρες πλατιά ενημέρωση στους εργαζόμενους και τον λαό της Αττικής με ένα πυκνό πρόγραμμα εξορμήσεων σε δήμους και συνοικίες, σταθμούς Μετρό, πλατείες και άλλα κεντρικά σημεία, καταγγέλλοντας την υποκριτική στάση της κυβέρνησης που προσπαθεί να δικαιολογήσει τις τεράστιες καταστροφές και καλώντας σε αγωνιστική δράση ενάντια στην εγκληματική πολιτική.
| Παραδίδοντας νερά |
Στην ανακοίνωση υπενθυμίζονται και οι δυο Ερωτήσεις που είχε καταθέσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ από το 2023 (Ιούλης και Οκτώβρης), προειδοποιώντας για τον κίνδυνο να γίνουν παρανάλωμα ξανά τα Γεράνεια Ορη και το Ορος Πατέρα, αλλά και πιο ειδικά η περιοχή του Πόρτο Γερμενού. Με τις Ερωτήσεις, το ΚΚΕ ζητούσε να παρθούν άμεσα μέτρα ενίσχυσης της πρόληψης και της δασοπροστασίας, καταγράφοντας συγκεκριμένα τις τεράστιες ελλείψεις με ευθύνη κυβέρνησης και κράτους. «Ηξεραν, αλλά δεν έκαναν τίποτα» καταγγέλλει το ΚΚΕ…
| Ο Δ. Κουτσούμπας στα καμένα |
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΖΩΝΗ ΜΕΓΑΡΩΝ
Κράτος και εργοδοσία έβαλαν σε κίνδυνο τους εργαζόμενους
| Σε μικρή απόσταση από τα εργοστάσια, η φωτιά πλησίαζε απειλητικά |
Καθοριστικές ήταν οι παρεμβάσεις του ΚΚΕ και των συνδικάτων προκειμένου να εκκενωθεί η Βιομηχανική Περιοχή Μεγάρων αφού παρότι το «112» σήμανε εκκένωση, κανένας μηχανισμός δεν βρέθηκε στις επιχειρήσεις για να επιβάλει το σταμάτημα της δουλειάς, δίνοντας στην εργοδοσία το ελεύθερο να κρατάει τους εργαζόμενους μέσα στα εργοστάσια εκτεθειμένους στον κίνδυνο του εγκλωβισμού και ό,τι άλλο μπορεί να συμβεί από τη φωτιά σε μια περιοχή που λειτουργούν χώροι με επικίνδυνα υλικά, αποθήκες, συσκευαστήρια και εργοστάσια ανακύκλωσης.
Ο βουλευτής του ΚΚΕ, Χρ. Τσοκάνης, πραγματοποίησε τη Δευτέρα διάβημα διαμαρτυρίας προς τον υφυπουργό Εργασίας, Κώστα Καραγκούνη, καταγγέλλοντας το απαράδεκτο και πολύ επικίνδυνο για την ασφάλεια των εργαζομένων γεγονός να λειτουργούν οι χώροι δουλειάς στη Βιομηχανική Ζώνη Μεγάρων, τη στιγμή που υπάρχει οδηγία του «112» για εκκένωση της περιοχής.
Ζήτησε να υπάρξει άμεσα επικαιροποίηση του μηνύματος για την απομάκρυνση των εργαζομένων από τη Βιομηχανική Ζώνη και παύση των εργασιών στις επιχειρήσεις, ώστε να προστατευτούν οι εργαζόμενοι, αλλά και να διευκολυνθεί η διέλευση των πυροσβεστών.
Αντίστοιχες παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν και προς τον δήμαρχο Μεγαρέων, την αστυνομία και την Πυροσβεστική.
Παράλληλα, κλιμάκιο σωματείων και φορέων βρέθηκε στην περιοχή. Μαζί με εργαζόμενους από χώρους δουλειάς απαιτήθηκε να σταματήσουν οι εργασίες, συναντώντας σε αρκετές περιπτώσεις την άρνηση της εργοδοσίας. Ενδεικτικά, σε επιπλοποιεία ο εργοδότης διαμαρτυρόταν για τα μεροκάματα που χάνει, ενώ το κλιμάκιο ανέδειξε πως κινδυνεύουν οι ζωές των εργαζομένων.
Σε εργοστάσιο ανακύκλωσης ο εργοδότης παρότι οι εργαζόμενοι την προηγούμενη μέρα είχαν αποχωρήσει για τον ίδιο λόγο, τους πήρε τηλέφωνο να πάνε για δουλειά τη Δευτέρα ενώ εμπόδιζε την επαφή τους με τα σωματεία. Ταυτόχρονα, σε μια σειρά επιχειρήσεις μετά από τις παρεμβάσεις σταμάτησαν οι εργασίες, όπως και σε οικοδομές εργοστασίων υπό ανέγερση στην περιοχή.
Εν τέλει, μετά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις νέο μήνυμα του «112» επικαιροποίησε την οδηγία εκκένωσης και για τη ΒΙΠΕ Μεγάρων.
Το ίδιο συνέβη και την Κυριακή που παρά το μήνυμα εκκένωσης στη Βιομηχανική Περιοχή Μεγάρων, χώροι δουλειάς λειτουργούσαν κανονικά θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των εργαζομένων. Κλιμάκια εθελοντών του ΚΚΕ, καθώς και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ παρενέβησαν για να σταματήσουν οι εργασίες και να προστατευτούν οι εργαζόμενοι, ενώ απαίτησαν να παρθούν μέτρα για τις επικίνδυνες εγκαταστάσεις βιοαερίου που βρίσκονται στην περιοχή.
ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΩΝ ΜΕ ΔΥΟ ΝΕΚΡΟΥΣ
Η κυβέρνηση δεν έχει δώσει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα
Η σύγκρουση των δύο ελικοπτέρων, που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάσβεσης στην περιοχή της Ψάθας και κόστισε τη ζωή σε έναν Δανό πιλότο και έναν Ελληνα συντονιστή, έχει προκαλέσει δικαιολογημένα πολλά ερωτήματα. Οι κινήσεις των δύο εναέριων μέσων, οι επικοινωνίες των χειριστών και ο επιχειρησιακός συντονισμός, είναι σε διερεύνηση. Προφανώς, η κυβέρνηση επιχειρεί να ρίξει το βάρος στις συνθήκες τη στιγμή του δυστυχήματος και να κουκουλώσει το πώς φτάσαμε μέχρι τη σύγκρουση.
Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά ορισμένα δεδομένα, κάποια νέα στοιχεία αλλά και τα ερωτήματα που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη υπόθεση.
– Τα τελευταία τουλάχιστον τέσσερα χρόνια έχουν αναφερθεί από τους χειριστές τόσο του εθνικού, όσο κι από άλλα ενοικιαζόμενα μέσα, επισφαλείς καταστάσεις πτήσης στην αεροπυρόσβεση εξαιτίας ακριβώς της έλλειψης σωστής επικοινωνίας με ενοικιαζόμενα αεροσκάφη (όπως τα Air Tractor) και ελικόπτερα όπως τα Bell-214. Και εδώ προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:
– Εχει προβλεφθεί στις συμβάσεις που υπογράφει η κυβέρνηση και η Πυροσβεστική Υπηρεσία με τις εταιρείες παροχής εναέριων μέσων, στις επιχειρήσεις που γίνονται τώρα και θα συνεχίσουν να γίνονται, να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή ασφάλεια πτήσεων;
– Ισχύει ότι ενώ έχουν γίνει είτε αναφορές επισφαλών καταστάσεων ή αναφορές των συμβάντων στο ΕΣΚΕΔΙΚ, συνεχίζουν να πετούν τα ελικόπτερα των εταιρειών που εμπλέκονται;
– Ισχύει ότι ο εθνικός στόλος αεροσκαφών (L-21) έχει ασυρμάτους τόσο παρωχημένους και σε κακή κατάσταση που κάθε χρόνο αποτελούν μόνιμο παράπονο και παρατήρηση από τους χειριστές προς την ηγεσία;
Επιπλέον, υπάρχει και μία ακόμα πολύ σοβαρή πλευρά που εγείρει ερωτήματα.
Συγκεκριμένα:
– Στη φωτιά που έγινε το μοιραίο δυστύχημα, πετούσαν και εκτελούσαν ρίψεις σε ένα μέτωπο τριών χιλιομέτρων και σ’ έναν πολύ περιορισμένο γεωγραφικά χώρο από το ανάγλυφο της περιοχής, 2 έως 5 καναντέρ (CC-13 και CL 415), 4 τράκτορες (Air Tractor), 2 Ε/Π Bell-124 και έως 2 Ε/Π Erickson.
Υπήρχε, όπως προβλέπεται σε τόσο πολυάριθμες επιχειρήσεις, εναέριος συντονιστής;
Και τέλος, το κρισιμότερο ερώτημα:
– Ποιες ενέργειες πρόληψης είχαν γίνει σ’ αυτά τα δάση; Υπήρχαν έστω και ελάχιστες αντιπυρικές ζώνες; Πότε ξεκίνησαν να δημιουργούνται αντιπυρικές ζώνες και σε τι απόσταση από το μέτωπο; Υπήρξε ποτέ έστω κι ένας σχεδιασμός με δημιουργία ζώνης ανάσχεσης, όπου πάση θυσία η φωτιά δεν θα έπρεπε να περάσει;
Αυτά τα ερωτήματα ζητούν απάντηση και μέχρι τώρα, η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι του κρατικού μηχανισμού δεν έχει πει κουβέντα.
Σάββατο 8 Αυγούστου 2026 – Κυριακή 9 Αυγούστου 2026
ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ
Τραγούδησε το δίκιο και τη δύναμη του λαού μας
Ο κόσμος της Τέχνης είναι φτωχότερος μετά την απώλεια του Λάκη Χαλκιά, που έφυγε από τη ζωή την περασμένη Κυριακή σε ηλικία 82 ετών.
Ανήκε στην ιστορική μουσική οικογένεια των Χαλκιάδων, που είχε σπουδαία παράδοση στη δημοτική μουσική, μια παράδοση που και ο ίδιος τίμησε επάξια.
Η επαφή του με τη μουσική ξεκίνησε σχεδόν από την «κούνια», καθώς από παιδί έμαθε να παίζει πολλά όργανα.
«Δεν έμαθε να τραγουδάει, γεννήθηκε για να τραγουδάει, όπως ένα παιδί αρχίζει να περπατάει ακόμα κι αν δεν του δείξει κανείς», όπως είπε χαρακτηριστικά η βαφτισιμιά του, Αλεξάνδρα Φωτάκη, στον επικήδειο αποχαιρετισμό που του απηύθυνε.
Ο πατέρας του, βιρτουόζος του κλαρίνου Τάσος Χαλκιάς, του πήρε μια κιθάρα όταν ήταν 7 ετών και τότε έλαβε «το βάπτισμα», ενώ τον έπαιρνε συνέχεια μαζί του στο μαγαζί, στα πανηγύρια, όπου έπαιζε.
Ομοίως, βιολί, κλαρίνο, λαούτο και άλλα όργανα έπαιζαν και όλοι οι θείοι του, τα αδέρφια του πατέρα του, συνεχίζοντας την παράδοση της οικογένειας των Χαλκιάδων, της μακροβιότερης μουσικής οικογένειας της χώρας μας, που διέτρεξε πάνω από 150 χρόνια.
«Η κληρονομιά που παρέλαβε από τον πατέρα του και τη μεγάλη οικογένεια των Χαλκιάδων δεν ήταν μόνο μουσική, ήταν βαθιά κοινωνική και αγωνιστική. Η οικογένεια βίωσε τη φτώχεια και τις κακουχίες, την εκμετάλλευση και την αδικία. Οι Χαλκιάδες εμψύχωναν τους αντάρτες στα βουνά με τα κλέφτικα και τα ηπειρώτικα τραγούδια τους. Με αυτήν την κληρονομιά προικίστηκε ο Λάκης Χαλκιάς. Ετσι, η απόφασή του να στρατευτεί με την Τέχνη του στο πλευρό του λαού ήταν μια βαθιά συνειδητή επιλογή, ταιριαστή στην κοινωνική καταγωγή του», όπως τονίζει το ΚΚΕ στην ανακοίνωση για τον θάνατό του.
Τραγούδια – διαμάντια για τον λαό και τα δίκια του
«Ο πραγματικός Πολιτισμός είναι δυστυχώς πολύ ακριβό είδος στις μέρες μας, και εν μέρει πολύ επικίνδυνος, γιατί ξυπνάει συνειδήσεις», είχε πει ο ίδιος σε συνέντευξή του πριν κάποια χρόνια. Και αυτόν τον πραγματικό Πολιτισμό που ξυπνάει συνειδήσεις υπηρέτησε, τραγουδώντας για τον λαό, τους εργάτες, το δίκιο τους, τις αγωνίες τους, τις πίκρες και τις χαρές τους!
Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 γνωρίζεται και συνεργάζεται με τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Πρόκειται για την περίοδο που κυκλοφορούν οι περισσότεροι και εμβληματικότεροι δίσκοι με πολιτικά τραγούδια στη χώρα μας. Ετσι, η φωνή του Λάκη Χαλκιά ταυτίζεται με τραγούδια – διαμάντια του Μαρκόπουλου εκείνη την εποχή, όπως τα «Μαλαματένια Λόγια» από τη «Θητεία» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, η «Φάμπρικα», το «Εδώ στην ξένη χώρα», το «Ο Ρόκκο και οι άλλοι» από τους «Μετανάστες» σε στίχους Γ. Σκούρτη, αλλά και ο «Δάσκαλος»… Αυτός ο σαρδανάπαλος που «δασκαλεύει με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς / πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει / θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς», από τον «Θεσσαλικό Κύκλο» σε στίχους Κ. Βίρβου.
Τον Μάρτη του 2016, στη συναυλία – αφιέρωμα που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ για τον Γιάννη Μαρκόπουλο στον Περισσό, ο Λάκης Χαλκιάς περιέγραψε από σκηνής: «Το 1977 ο Γιάννης Μαρκόπουλος, συγκλονισμένος από την καταπίεση των εργαζομένων, συνέθεσε το μουσικό έργο “Εργάτες”, γράφοντας τους στίχους και τη μουσική.
Τον πρόλογο και τον επίλογο του έργου έγραψε ο γνωστός Κώστας Ταχτσής.
Είκοσι μέρες μετά την κυκλοφορία του δίσκου, η εταιρεία τον απέσυρε λόγω ισχυρών παρεμβάσεων. Από αυτόν τον δίσκο ο συνθέτης μού εμπιστεύτηκε να τραγουδήσω ένα τραγούδι που για πολύ καιρό ήταν ο ύμνος των εργαζομένων και της ΚΝΕ»…
Ο Λάκης Χαλκιάς και ο Γιάννης Μαρκόπουλος πρωτοπαρουσίασαν τα τραγούδια αυτά την επόμενη χρονιά, στο 4ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή», και έγινε πραγματικά …χαμός, με τον Γιάννη Μαρκόπουλο να δηλώνει από τη σκηνή ότι «αυτό το τραγούδι δεν το έγραψα εγώ, το γράψατε εσείς» και τον Λάκη Χαλκιά να δονεί με τη φωνή του: «Εμείς είμαστε το αίμα / εμείς είμαστε η φωτιά / εμείς είμαστε οι εργάτες / χτίζουμε εμείς τη λευτεριά».
Τη δεκαετία του ’70, επίσης, μέσα από εκδηλώσεις του ΚΚΕ και τα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, ο Λάκης Χαλκιάς γνωρίζεται με τον Γιάννη Ρίτσο, του οποίου την ποίηση θαύμαζε.
Οπως περιγράφει ο ίδιος: «Ο ποιητής της “Ρωμιοσύνης” μού άνοιξε τους ορίζοντες της ψυχής και του μυαλού και με έκανε – πέρα από την αγάπη που είχα για τη δουλειά μου – να βάλω και έναν σκοπό να τραγουδήσω τους καημούς, τον μόχθο, τις χαρές, τις λύπες, τον έρωτα του απλού ανθρώπου της εργατιάς, την πάλη της ζωής. Να τραγουδήσω δηλαδή όχι απλά και μόνο για να γλεντάει ο κόσμος, αλλά να λέω και πράγματα που χρειάζονται για να πάει η ζωή παραπέρα, σε ένα καλύτερο αύριο. Να βοηθήσω και εγώ, από το δικό μου μετερίζι, να μείνουν ανέπαφες από τη σκουριά του χρόνου οι μνήμες από τους αγώνες και τις θυσίες του λαού μας, προκειμένου να ζήσουμε εμείς σε έναν καλύτερο, ανθρωπινότερο κόσμο».
Σε μία από τις κατ’ ιδίαν συναντήσεις τους ο Ρίτσος τού εμπιστεύτηκε έναν κύκλο λαϊκών ποιημάτων που είχε γράψει, και ακολούθως ο Χαλκιάς έδωσε αυτά τα ποιήματα στον φίλο του, Μάριο Τόκα, που τα μελοποίησε και κυκλοφόρησαν σε δίσκο το 1981, «Πικραμένη μου γενιά».
Εκεί ακούμε και ένα τραγούδι – σταθμό από τις ερμηνείες του Λάκη Χαλκιά: «Τούτος ο λαός αφέντη μου / Δεν ξέρει πολλά λόγια / Σωπαίνει, ακούει, κι όσα του λες / Τα δένει κομπολόγια / Και κάποιο βράδυ, πες σαν χθες / Υψώνει το κεφάλι / Κι αστράφτουνε τα μάτια του / Κι αστράφτει ο νους του πάλι…».
Ενας σπουδαίος καλλιτέχνης, ένας σύντροφός μας…
Με αυτές τις περγαμηνές, και με τη συνειδητή του συστράτευση με το ΚΚΕ, ήταν επόμενο και απολύτως φυσικό ο Λάκης Χαλκιάς να γίνει η φωνή των πρωτομαγιάτικων συγκεντρώσεών μας, των απεργιών, των συναυλιών για την ειρήνη και για τους λαούς που δοκιμάζονται.
Οπως είπε χαρακτηριστικά ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στον επικήδειο που του εκφώνησε: «Η φωνή σου κουβαλά τις μνήμες από τα πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου, από τα πανηγύρια, από τα μοιρολόγια των ξενιτεμένων, από τα αντάρτικα βουνά, από τους δρόμους της φωτιάς. Αυτές οι μνήμες ατσάλωσαν την καρδιά και τον νου σου.
Η συνειδητοποίηση ήρθε αβίαστα, η στράτευσή σου στα υψηλά ιδανικά και τις αξίες του ανθρώπου ήταν μια βαθιά συνειδητή επιλογή. Εθεσες το κύρος και την Τέχνη σου στην υπηρεσία του αγώνα της εργατικής τάξης για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Γι’ αυτό και εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ στο πρόσωπό σου δεν αποχαιρετάμε σήμερα μόνο έναν σπουδαίο καλλιτέχνη, αλλά έναν πραγματικό συναγωνιστή, έναν σύντροφό μας».
Σ’ αυτό το πλαίσιο, δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε την αδιάκοπη παρουσία του στο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή», από τα πρώτα βήματα του θεσμού τη δεκαετία του ’70 και σε όλη τη διαδρομή του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι έσπευσε να στηρίξει το Φεστιβάλ και στα δύσκολα πρώτα χρόνια της ανασυγκρότησης της ΚΝΕ, συμμετέχοντας από το 18ο Φεστιβάλ στην Καισαριανή το 1992 και αναλαμβάνοντας με το συγκρότημά του τη συναυλία της τρίτης μέρας, στην κορύφωση του Φεστιβάλ, μετά την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, παρουσιάζοντας τότε ένα αφιέρωμα στα 10 χρόνια απουσίας του Μ. Λοΐζου.
Και έπειτα, διαρκώς για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, στέκεται βράχος και στήριγμα για το Φεστιβάλ, στην Αθήνα αλλά και σε μεγάλες πόλεις στην επαρχία, σε αφιερώματα στον Ρίτσο, στον Θεοδωράκη, στον Μαρκόπουλο, στην ξενιτιά κ.λπ. Η παρουσία του έμοιαζε και ήταν αυτονόητη!
Ο ίδιος εξάλλου είχε πει για την ΚΝΕ:
«Σε μια εποχή που οι αξίες και τα ιδανικά θυσιάζονται στον βωμό του εύκολου κέρδους, της εμπορευματοποίησης, του αποπροσανατολισμού και της ευτέλειας, της αποχαύνωσης και της υποτέλειας των λαών, σε μια εποχή που ο καπιταλισμός δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο, σαρώνοντας όλα τα κεκτημένα δικαιώματα που με τεράστιες θυσίες και αγώνες ενός αιώνα ο λαός μας είχε κατακτήσει, γκρεμίζοντας σε μια νύχτα όλα τα όνειρα για τη ζωή και το μέλλον των νέων μας, η ΚΝΕ, με τη δράση, την παρουσία και την προσφορά της στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων, δεσπόζει σαν μια πελώρια πηγή αντίστασης.
Η ΚΝΕ, με την καθοδήγηση του ΚΚΕ, είναι πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα, αποδεικνύοντας ότι είναι άξιος συνεχιστής της ΕΠΟΝ, και γιγαντώνεται καθημερινά, μεγαλώνοντας και τον αγώνα της για ένα καλύτερο αύριο και ένα πιο σίγουρο μέλλον. Γι’ αυτό καθένας από εμάς αξίζει και πρέπει να στηρίζουμε κάθε στιγμή όλους τους αγώνες, τις προσπάθειες και τη δράση της ΚΝΕ.
Τελειώνοντας θέλω να στείλω ένα μήνυμα σε όλους: Ο λαός μας μπορεί να πέρασε δύσκολες καταστάσεις και πολύ φτωχά χρόνια, ήταν όμως αξιοπρεπής και υπερήφανος. Εμείς θα εξακολουθήσουμε να αρνιόμαστε να σκύψουμε το κεφάλι και θα αντιδρούμε. Θα αντιστεκόμαστε με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και αποφασιστικότητα».
Πηγή : Ριζοσπάστης 8 – 9 / 8 – 2026