«Στρατηγε, ο ανθρωπος εχει ενα ελαττωμα… Ξερει να σκεφτεται! Με το ΚΚΕ μπροστα για τον Σοσιαλισμο!» – Οι ειδησεις του 52ου Φεστιβαλ
Το 52ο Φεστιβαλ περασε στην Ιστορια – «Στρατηγε, ο ανθρωπος εχει ενα ελαττωμα… Ξερει να σκεφτεται», Με το ΚΚΕ μπροστα για τον Σοσιαλισμο!
Σάββατο 26/09/2026 – 22:41
Δ. Κουτσούμπας: Παλεύουμε για την Ελλάδα και την Ευρώπη του Σοσιαλισμού, ως ρεαλιστική απάντηση στον 21ο αιώνα (VIDEO)
Πρόσθεσε τον 902.gr στην Google
ΚΚΕ δοκιμασμένο στους αγώνες, σταθερό στην υπεράσπιση του λαού, πρωτοπόρο στον Πολιτισμό. Αυτό είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό.
Ο λαός μπορεί να το εμπιστευτεί, να βαδίσει μαζί του για το μέλλον και το δίκιο.
Αυτό διατράνωσε με κάθε τρόπο η τεράστια πολιτική συγκέντρωση του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή», η κορύφωση του μεγάλου ταξιδιού του Φεστιβάλ, που όπως είπε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ταξίδεψε σε ολόκληρη τη χώρα και τώρα κορυφώνεται το σπουδαίο τετραήμερο εδώ, στο Πάρκο Τρίτση, το οποίο «πλημμύρισε από νέους και μεγαλύτερους, γέμισε με νότες, στίχους, συζητήσεις για όσα απασχολούν τη νέα γενιά. (…) Η ορμή του πηγάζει από την επαναστατική πολιτική και τα οράματα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Τη σιγουριά ότι τα πράγματα αλλάζουν, ότι αυτός ο κόσμος θα αλλάξει, με τον λαό πρωταγωνιστή».
Γιατί δεν είναι μονόδρομος για τον λαό μια ζωή γεμάτη θυσίες για τα κέρδη των αφεντικών. Τον 21ο αιώνα, την εποχή της αλματώδους ανάπτυξης της επιστήμης και των νέων τεχνολογιών υπάρχει άλλος δρόμος: Με το ΚΚΕ στον αγώνα, ανοίγουμε τον δρόμο της ανατροπής για την Ελλάδα της λαϊκής ευημερίας, της ειρήνης και της συνεργασίας των λαών, του σοσιαλισμού.
Αυτό διατράνωσαν οι δεκάδες χιλιάδες που ένωσαν τις φωνές τους, ύψωσαν τις γροθιές τους και ανέμιζαν τις σημαίες τους στην τεράστια συγκέντρωση στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ κι όσοι παρακολουθούσαν με προσοχή τις ομιλίες σε όλους τους χώρους του Πάρκου Τρίτση.
«Αυτό είναι η “Διεθνής”»!
Με τον «Ύμνο της ΚΝΕ» έγινε και τυπικά η έναρξη της μεγάλης συγκέντρωσης την ώρα που άρχισαν οι προσυγκεντρώσεις της ΚΝΕ να μπαίνουν στον χώρο της Κεντρικής Σκηνής, με τις σημαίες τους να ανεμίζουν, με τα συνθήματά τους να γεμίζουν τον χώρο. Και με τον κόσμο που από πολύ νωρίς το απόγευμα είχε πιάσει θέσεις στον χώρο και στα τραπεζάκια της Σκηνής να σηκώνεται και να υποδέχεται τα νιάτα του αγώνα με χειροκροτήματα και συνθήματα. «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός – Είναι ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός», «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία».
«Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος», τραγουδιέται από τα μεγάφωνα στα ισπανικά το γνωστό χιλιανό τραγούδι και η διεθνιστική αλληλεγγύη ξεχειλίζει εξάλλου με κάθε τρόπο μέσα σε όλο το Φεστιβάλ. Στη συγκέντρωση έχουν πάρει τη θέση τους και οι πάνω από τριάντα αντιπροσωπείες Κομμουνιστικών και Αντιιμπεριαλιστικών Νεολαιών από όλον τον κόσμο.
Το «παρών» έδωσαν επίσης οι πρέσβεις της Κούβας Άραμις Φουέντε Ερνάντες και της Παλαιστίνης Yussef Dorkhm. Επίσης αντιπροσωπείες συνδικαλιστών λιμενεργατών από Γαλλία, Ιταλία και Τουρκία που συμμετείχαν στην εκδήλωση της 2ης μέρας του Φεστιβάλ. Ακόμα, οι δήμαρχοι εκλεγμένοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος και Πατρέων Κώστας Πελετίδης, η Μάγδα Φύσσα, πλήθος καλλιτεχνών, επιστημόνων, ανθρώπων του Πνεύματος.
«Ο μακελάρης των λαών, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Μάρκο Ρούμπιο στις 6 Οκτωβρίου επισκέπτεται τη χώρα μας για να ανανεώσει τη συμφωνία για τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις. Είναι ανεπιθύμητος! Κανένας εφησυχασμός!», ακούγεται από τα μεγάφωνα που καλούν τον λαό και τη νεολαία να μη δεχτεί την απαράδεκτη συνάντηση της κυβέρνησης με τα «κοράκια» του πολέμου και τα σχέδιά τους.
Με τον «Τρίτο Παγκόσμιο» ανάμεσα στα τραγούδια πριν τις ομιλίες, η ΚΝΕ έστειλε τις ευχές της στον Βασίλη Παπακωνσταντίνου για γρήγορη ανάρρωση.
Αμέσως μετά την ομιλία κι ενώ δυο τεράστιες κόκκινες σημαίες ανέμιζαν μπροστά από την κεντρική σκηνή ακούστηκε από τα μεγάφωνα το ποίημα του Μπ. Μπρεχτ «Η δεκαεξάχρονη ασπρορουχού Έμα Ρις μπρος στον ανακριτή»:
«Σαν η δεκαεξάχρονη ασπρορουχού Έμα Ρις
Στήθηκε μπρος στον ανακριτή στο Τσέρνοβιτς, Διατάχτηκε να εξηγήσει, γιατί Μοίραζε προκηρύξεις που
Καλούσανε για επανάσταση, πράμα που επισύρει καταδίκη σε ειρκτή.
Αντί γι’ απάντηση σηκώθηκε όρθια και τραγούδησε τη “Διεθνή”.
Κι όταν ο ανακριτής κούνησε το κεφάλι του
Του φώναξε μ’ όλη τη δύναμή της: Σήκω πάνω! Αυτό Είναι η “Διεθνής”»!
Δόθηκε έτσι με τον πιο όμορφο τρόπο το σύνθημα για να υψώσει όλη αυτή η τεράστια συγκέντρωση ψηλά τις γροθιές, μια τεράστια σημαία του ΔΣΕ και μια του ΚΚΕ να πάρουν τη θέση τους και να ανεμίζουν μπροστά από τη σκηνή, την ώρα που ξεκινούσαν οι πρώτες νότες της «Διεθνούς» και την ερμήνευσαν ζωντανά στη Σκηνή οι εξαιρετικοί ερμηνευτές της Λυρικής Σκηνής Ιωάννα Φόρτη και Σταμάτης Μπερής, υψώνοντας και οι ίδιοι στο τέλος τις γροθιές, ενώ καπνογόνα φώτισαν περιμετρικά όλη τη συγκέντρωση.
Παραθέτουμε όλη την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ:
«Ένα ακόμα Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” φτάνει απόψε στην κορύφωσή του, έχοντας ταξιδέψει σε ολόκληρη τη χώρα, σε πόλεις και νησιά, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, μετά από πολλές μεγάλες, πετυχημένες στάσεις και μετά από ένα σπουδαίο τετραήμερο εδώ, στο Πάρκο Τρίτση, το οποίο πλημμύρισε από νέους και μεγαλύτερους και γέμισε με νότες, στίχους, συζητήσεις για όσα απασχολούν τη νέα γενιά.
Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που επισκέφθηκαν και φέτος τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα. Ευχαριστούμε όλους τους καλλιτέχνες που πήραν μέρος, συνεισφέροντας σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια.
Μπορεί -για ευνόητους λόγους- να μη γίνεται θέμα στα μέσα ενημέρωσης, αλλά είναι μια πραγματικά μεγάλη υπόθεση να υπάρχει αυτός ο θεσμός, αυτή η μεγάλη λαϊκή και νεολαιίστικη συνάντηση, με αυτό το περιεχόμενο στην πατρίδα μας.
Αξίζουν συγχαρητήρια στα μέλη, τα στελέχη, τους φίλους της ΚΝΕ και του Κόμματος. Σε όσους και όσες δούλεψαν και φέτος για την επιτυχία του Φεστιβάλ. Σε όσους φροντίζουν να ανεβαίνει το Φεστιβάλ μας κάθε χρόνο και ένα ακόμα σκαλί, να προοδεύει, να εξελίσσεται και να μεγαλώνει, κρατώντας πάντα άσβεστη την ίδια αρχική ορμή.
Και πράγματι! Μπορεί το Φεστιβάλ μας να έχει μπει πια για τα καλά στην 6η δεκαετία της ζωής του κι όμως μοιάζει πιο νέο από ποτέ.
Έχει καταξιωθεί ως το μεγαλύτερο πολιτικό – πολιτιστικό γεγονός της πατρίδας μας. Αποτελεί μια “σταθερά” στους Σεπτέμβρηδες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.
Η ορμή του πηγάζει από την επαναστατική πολιτική και τα οράματα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Τη σιγουριά ότι τα πράγματα αλλάζουν, ότι αυτός ο κόσμος θα αλλάξει, με τον λαό πρωταγωνιστή.
Εδώ αποδεικνύεται ότι η εθελοντική στράτευση για ανώτερα ιδανικά, η ανιδιοτελής προσφορά, η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη, δεν είναι ούτε έννοιες ξεπερασμένες, ούτε κάποιος αδιέξοδος ρομαντισμός. Αντίθετα, μπορούν να εμπνεύσουν τους νέους και τις νέες, να τους δώσουν φτερά για να μεγαλουργήσουν, να γίνουν δύναμη για να πιαστούν και οι πιο απαιτητικοί στόχοι.
Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ αποτελεί όαση και ανάσα πολιτισμού και δημιουργίας απέναντι στη σαπίλα του συστήματος, της λεγόμενης βιομηχανίας του θεάματος. Αυτής της γυαλιστερής μηχανής του κιμά, που για το κέρδος αγοράζει και πουλάει ταλέντα, όνειρα και προσδοκίες, που αλέθει και αλλοτριώνει με κάθε τρόπο ανθρώπους που έχουν να προσφέρουν και ορισμένες φορές τους φτάνει ακόμα και μέχρι το χείλος της καταστροφής. Για να έρθουν στη συνέχεια οι έμποροι της ευφορίας, αλλά και οι επιχειρηματίες-τσαρλατάνοι της ευεξίας και της “αιώνιας νεότητας” και να ολοκληρώσουν το έγκλημα.
Περισσότερο από ποτέ αναγκαίος ο διεθνιστικός χαρακτήρας του Φεστιβάλ
Η οργή για κάθε αδικία που συμβαίνει γύρω μας, το κάθε “γιατί” που γίνεται κόμπος στον λαιμό χιλιάδων ανθρώπων, μπορεί να βρει τις απαντήσεις του μονάχα στην πάλη για την ανατροπή αυτού του σάπιου κόσμου τους.
Φέτος, περισσότερο από ποτέ, είναι επίκαιρος και αναγκαίος ο διεθνιστικός χαρακτήρας του Φεστιβάλ. Χαιρετίζουμε τις αντιπροσωπείες των δεκάδων Κομμουνιστικών Νεολαιών από όλον τον κόσμο που βρίσκονται μαζί μας, ενώνοντας τις φωνές τους με τις δικές μας.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Κούβας, που αντιμετωπίζει την ιμπεριαλιστική αγριότητα και την προσπάθεια στραγγαλισμού από τις ΗΠΑ, με έναν και μόνο στόχο: Να αναιρεθούν οι κατακτήσεις των δεκαετιών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, να πάψουν αυτές να αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για τους λαούς του κόσμου.
Τα λόγια του μεγάλου επαναστάτη Φιντέλ Κάστρο, τα 100 χρόνια από τη γέννηση του οποίου τιμούμε φέτος, το μαχητικό σύνθημα “σοσιαλισμός ή θάνατος”, που ειπώθηκε σε αντίστοιχα δύσκολες συνθήκες, αποτελεί και σήμερα τον μοναδικό οδηγό για όσους θέλουν να συνεχίσουν να αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, να εμποδίσουν ένα πισωγύρισμα.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό, που, παρά τις συμφωνίες της δήθεν ειρήνευσης, εξακολουθεί να ματώνει από τα όπλα του κατοχικού στρατού και τις μπότες των εποίκων του Ισραήλ στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, να μάχεται για να κατακτήσει τη δική του ελεύθερη πατρίδα. Γι’ αυτό και βροντοφωνάζουμε: Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Χαιρετίζουμε τον αδελφό λαό της Κύπρου. Τώρα που ξεκινούν και πάλι τα παζάρια πάνω στα ΝΑΤΟικά τραπέζια, που διαιωνίζουν την κατοχή και κατοχυρώνουν τη διχοτόμηση, επαναλαμβάνουμε την προσήλωσή μας στον στόχο, για Κύπρο ανεξάρτητη και ενιαία, δηλαδή ένα και όχι δύο κράτη, με μία και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων – Τουρκοκυπρίων, χωρίς κατοχικά και κάθε είδους ξένα στρατεύματα και βάσεις, χωρίς εγγυητές και προστάτες, με τον λαό της κυρίαρχο.
Σήμερα που η φωτιά του πολέμου ανάβει σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Σήμερα που τα στρατόπεδα των ιμπεριαλιστών διαμορφώνονται και οι στρατηγοί τους σχεδιάζουν την αποφασιστική αναμέτρηση, οι λαοί θα αποδείξουν ότι έχουν πράγματι αυτό το προτέρημα που οι εκμεταλλευτές τους το θεωρούν ελάττωμα: Ξέρουν να σκέφτονται, ξέρουν να παλεύουν και να νικούν!
Οι συσχετισμοί των δυνάμεων δεν είναι αιώνιοι και αναλλοίωτοι
Αν κάποιος προσπαθήσει να ξεπεράσει τον κατακερματισμό της σκέψης που σκόπιμα καλλιεργεί η λεγόμενη επικαιρότητα. Αν αναζητήσει τα νήματα που συνδέουν τις διάφορες εξελίξεις οι οποίες παρουσιάζονται αποσπασματικά. Αν θυμηθεί τι άκουγε μέχρι πρόσφατα και τα συγκρίνει με αυτά που ακούει τώρα, σίγουρα σε ένα συμπέρασμα θα καταλήξει.
Ό,τι κι αν έχει παρουσιάσει το σύστημα ως “βεβαιότητες” -προκειμένου να πείσει τον λαό και τη νεολαία να συνταχθεί με τους δικούς του στόχους- έχει αποδειχθεί ότι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μύθοι που έχουν καταρρεύσει με πάταγο.
Η ιστορία δεν τελείωσε στις αντεπαναστατικές ανατροπές των αρχών της δεκαετίας του ’90 κι ας το διακήρυξαν αυτό τότε οι προσωρινοί νικητές. Όπως, ακριβώς, και η Γη δεν σταμάτησε να γυρίζει επειδή το αποφάσισε κάποτε η Ιερά Εξέταση.
Οι πόλεμοι δεν αποτέλεσαν παρελθόν και δεν θα αποτελέσουν, μέχρι να ανατραπεί η αιτία που τους προκαλεί. Δηλαδή, το σύστημα του κέρδους, του ανταγωνισμού και της ανισόμετρης ανάπτυξης, ο καπιταλισμός, που εδώ και πάνω από έναν αιώνα βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.
Οι συσχετισμοί των δυνάμεων δεν είναι αιώνιοι και αναλλοίωτοι. Οι “αυτοκρατορίες” παρακμάζουν και άλλες δυνάμεις διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία. Με τον ίδιο τρόπο που γίνεται πάντοτε αυτό στην ιστορία των εκμεταλλευτικών συστημάτων: Με το αίμα των των λαών.
Οι δήθεν “στιβαρές συμμαχίες”, που θα βασίζονταν υποτίθεται σε “κοινές αρχές και αξίες”, έχουν γίνει άνω-κάτω. Γιατί στην πραγματικότητα η μόνη τους “κοινή αξία” είναι η επιδίωξη του κέρδους των μονοπωλίων τους.
Αυτό, όμως, άλλοτε δημιουργεί συγκλίσεις και άλλοτε τεράστιες αντιθέσεις. Οι δήθεν άτρωτοι και παντοδύναμοι στρατοί τα έχουν βρει παντού σκούρα. Αδυνατούν να πετύχουν τους στόχους τους, βλέπουν τις βάσεις και τους “θόλους” τους να γίνονται σουρωτήρια, αλλά και έναν νέο συσχετισμό να αναδύεται.
Η καπιταλιστική αγορά, που δήθεν “έχει τους μηχανισμούς για να ρυθμίζει τα πάντα”, βολοδέρνει από τη μια κρίση στην άλλη χωρίς ποτέ να μπορεί να ξεπεράσει τη βαθύτερη αιτία των κρίσεων αυτών: Την αντίθεση ανάμεσα στην παραγωγή που γίνεται όλο και πιο κοινωνική και στην ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της από όλο και λιγότερους.
Ο λαός έχει βιώσει τραγωδίες από τις «Μεγάλες Ιδέες» της αστικής τάξης
Ήδη προετοιμάζουν τους λαούς ότι θα είναι αυτοί που θα πληρώσουν την “τέλεια καταιγίδα” που έρχεται. Τις προϋποθέσεις, όμως, γι’ αυτή την καταιγίδα, τις διαμορφώνει εδώ και καιρό η τεράστια κερδοφορία τους, η κρατική πολιτική ενίσχυσης των επενδύσεων, οι μετοχές που ανεβαίνουν στα χρηματιστήρια με κάθε βόμβα που ισοπεδώνει μια πολυκατοικία στην Ουκρανία, στη Γάζα, στον Ιράν και αλλού.
Όμως, οι γκρεμισμένοι μύθοι τους δεν τελειώνουν εδώ. Ποιος τολμά σήμερα να ισχυριστεί ότι το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ, η ΕΕ θα συμπαρασταθούν στην Ελλάδα στην περίπτωση ενός θερμού επεισοδίου ή μιας πολεμικής αναμέτρησης με την επίσης ΝΑΤΟική Τουρκία; Μάλλον κανείς…
Γιατί δεν κρύβεται πια με τίποτα ότι οι απαράδεκτες αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις της κυβέρνησης Ερντογάν γίνονται με τις “πλάτες” αυτών των “ισχυρών συμμάχων”, που βλέπουν στην Τουρκία έναν σημαντικό οικονομικό και στρατιωτικό εταίρο.
Και τώρα, που τα δήθεν “ήρεμα νερά” αποδείχθηκαν κι αυτά ένας ΝΑΤΟικός μύθος και ο κ. Μητσοτάκης διαπίστωσε ότι “οι θάλασσες είναι λίγο ταραγμένες”, το καινούριο αφήγημα είναι ότι η εδαφική ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας κατοχυρώνονται από τη στρατηγική συμμαχία με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ. Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας, δηλαδή…
Αν χρησιμεύει, όμως, σε κάτι να θυμόμαστε τα παραμύθια που έχουν πει στο παρελθόν, αυτό είναι για να είμαστε υποψιασμένοι απέναντι και στα σημερινά παραμύθια τους, σαν κι αυτό.
Δεν είναι βέβαια απλώς παραμύθι, αλλά και προσβολή στα αισθήματα του λαού και της νεολαίας να ακούει τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα, τον Βελόπουλο, άλλους να του λένε μ’ ένα στόμα – μια φωνή ότι έχει δήθεν “συμφέρον” να πάει με τους εγκληματίες και μακελάρηδες του λαού της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, του Ιράν, της Συρίας και να ανταγωνίζονται, μάλιστα, για το ποιος έβαλε πρώτος τις βάσεις της συμμαχίας μαζί τους.
Ποτέ και πουθενά στην ιστορία κανένας λαός δεν επωφελήθηκε από το δράμα ενός άλλου λαού. Πόσο μάλλον που η ίδια η πορεία των εξελίξεων δείχνει πως η συμμαχία με το Ισραήλ, όχι απλά δεν τον προστατεύει, αλλά μπλέκει τον λαό μας όλο και πιο βαθιά στο κουβάρι των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών του Ισραήλ με την Τουρκία, που αφορούν την ηγεμονία στην περιοχή. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί ασπίδα, αλλά απειλή.
Οι μόνοι που επωφελούνται από τέτοιες συμμαχίες είναι οι εκμεταλλευτές του μόχθου του ελληνικού λαού, είναι η άρχουσα τάξη, που επιδιώκει να αναβαθμίσει τη θέση της με τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό και εμπορικό κόμβο, σχέδιο που αντικειμενικά έρχεται σε σύγκρουση με τα αντίστοιχα σχέδια της τουρκικής άρχουσας τάξης. Γι’ αυτό και έχουμε φτάσει πια στο σημείο να ακούμε από τα στόματα υπουργών, μέχρι ότι είναι ανάγκη να διαμορφώσουμε μια “Μεγάλη Ιδέα” για την Ελλάδα του 2030.
Παραπέμπουν έτσι, ευθέως, στις μεγαλύτερες τραγωδίες που έχει βιώσει ο ελληνικός λαός τον προηγούμενο αιώνα, ως αποτέλεσμα και τότε ακριβώς της επιθετικής πολιτικής της ελληνικής αστικής τάξης, στο πλαίσιο των σχεδιασμών των “ισχυρών συμμάχων” της.
Τίποτα δεν λέγεται τυχαία. Ξέρουν πολύ καλά για ποιες καταστάσεις προετοιμάζουν τον λαό και τη νεολαία, οι οποίοι όμως έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να τους χαλάσουν τα σχέδια. Γιατί οι λαοί της περιοχής, ανάμεσά τους ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, δεν έχουν στην πραγματικότητα τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους.
Οι κομμουνιστές σε Ελλάδα και Τουρκία δείχνουν τον δρόμο της κοινής πάλης απέναντι στα επικίνδυνα σχέδια
Τον δρόμο της κοινής τους πάλης απέναντι στα επικίνδυνα σχέδια των εκμεταλλευτών τους, απέναντι στα σχέδια των ιμπεριαλιστών, τον δείχνουν, όπως έκαναν πάντα, οι κομμουνιστές σε Ελλάδα και Τουρκία, όπως αποτυπώνει και η πρόσφατη Κοινή Ανακοίνωση του ΚΚΕ με το αδελφό ΚΚ Τουρκίας για τις τελευταίες εξελίξεις.
Το ΚΚΕ λέει με ειλικρίνεια στον λαό ότι δεν χωράει κανένας εφησυχασμός. Η μόνη υπεύθυνη στάση σήμερα είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να μεγαλώσει η αμφισβήτηση στην κυβέρνηση. Κανείς να μην της δείξει εμπιστοσύνη, όπως και στα κόμματα που στηρίζουν αυτή τη στρατηγική. Να δυναμώσει η αυτοτελής, οργανωμένη παρέμβαση του λαού και της νεολαίας στις εξελίξεις.
Γιατί όπως ακριβώς μέσα σε κάθε χώρα υπάρχουν δύο πατρίδες σε καιρό ειρήνης, έτσι υπάρχουν δύο πατρίδες και σε καιρό πολέμου. Υπάρχει η πατρίδα του κεφαλαίου, που στον πόλεμο βλέπει ευκαιρίες για περισσότερα κέρδη, για νέες αγορές, συνολικότερα για να αρπάξει το μεγαλύτερο δυνατό κομμάτι της λείας. Και υπάρχει και η πατρίδα του λαού, που παλεύει για τον τόπο του, για τα σπίτια του και για τους ανθρώπους του, για μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά του.
Να, γιατί η υπεράσπιση των συνόρων μας, της εδαφικής ακεραιότητας, της ασφάλειας του ελληνικού λαού αποκτά πραγματικό νόημα μόνο όταν συμβαδίζουν με την πάλη για απεμπλοκή της χώρας από τα σχέδια των ΗΠΑ, της ΕΕ, του Ισραήλ, για το διώξιμο των βάσεων, την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, με τον λαό να κάνει κουμάντο.
Γι’ αυτό ο λαός και η νεολαία θεωρούν ανεπιθύμητο στην Ελλάδα τον μακελάρη Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο!
Το ζήτημα είναι οι θυσίες που θα γίνουν, να γίνουν για τα δικά μας ταξικά συμφέροντα
Σήμερα το ερώτημα δεν είναι πια αν αλλάζει ο κόσμος, μιας και αυτός αλλάζει έτσι κι αλλιώς καθημερινά. Αλλά το ποιος θα βάλει τη σφραγίδα του στην κατεύθυνση προς την οποία θα αλλάξει αυτός ο κόσμος.
Σήμερα που η πολεμική προετοιμασία δεν είναι μια είδηση στο διαδίκτυο, αλλά αγκαλιάζει ολόκληρη τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, από τον χώρο εργασίας μέχρι το Πανεπιστήμιο, που καθορίζει ποια έργα και επενδύσεις θα γίνουν και ποια όχι. Σήμερα ακριβώς έχει μεγάλη σημασία να συνειδητοποιηθεί ότι οι θυσίες που ζητούν από τον λαό δεν είναι προσωρινές, μέχρι να περάσει μια δήθεν “έκτακτη κατάσταση”.
Όταν ο καπιταλισμός βρίσκεται στην πολεμική του φάση, καμία “εξομάλυνση” δεν μπορεί να υπάρξει. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ζητούν θυσίες και υπομονή από τον λαό.
Η αμέσως προηγούμενη βάρδια της νεολαίας, που βρίσκεται σήμερα στην τετάρτη δεκαετία της ζωής της, μπορεί να θυμηθεί πολύ καλά ότι από τότε που βρισκόταν στα μαθητικά θρανία μέχρι σήμερα μόνο θυσίες και υπομονή της ζητούν να κάνει. Πότε για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, πότε για να στερεωθεί η ανάπτυξη, πότε για να περάσει η πανδημία Covid, πότε για να τελειώσουν οι ενεργειακές αναταράξεις, πότε για το ένα, πότε για το άλλο…
Η δικαιολογία αλλάζει. Αυτό που δεν αλλάζει ποτέ είναι το ποιος πληρώνει και ποιος θησαυρίζει από την εκάστοτε “έκτακτη κατάσταση”. Κάθε φορά που ο λαός τους πίστεψε, μέτρησε βήματα πίσω. Απώλεσε κατακτήσεις για τις οποίες είχε χυθεί αίμα. Έχασε πολύτιμο χρόνο και γεύτηκε απογοητεύσεις.
Όσο για τις υποσχέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη και της σοσιαλδημοκρατίας του ΠΑΣΟΚ και του Τσίπρα ότι κάποια στιγμή η καπιταλιστική κερδοφορία, το “μεγάλωμα της πίτας”, θα φέρει και τη λαϊκή ευημερία, αυτές είναι σαν το ουράνιο τόξο: Όσο κι αν περπατάς προς το μέρος του, τόσο αυτό απομακρύνεται.
Δεν πρόκειται βέβαια για οφθαλμαπάτη, αλλά για μεγάλη αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι μπορούν να υπάρξουν κοινά συμφέροντα ανάμεσα σε αυτούς που υφίστανται την εκμετάλλευση και στους εκμεταλλευτές τους.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα γίνουν θυσίες, αλλά οι θυσίες που θα γίνουν, να γίνουν για τα δικά μας ταξικά συμφέροντα, για το δίκιο μας, την ισότητα, για να μην είμαστε κάτω από καμία ξένη σημαία. Για να ανοίξει ένας άλλος, ελπιδοφόρος δρόμος, για να χάσει οριστικά το αδηφάγο και ληστρικό κεφάλαιο και να κερδίσει η πραγματική πατρίδα του λαού μας.
Για να μη ζήσει η σημερινή νεολαία τα καλύτερά της χρόνια στην Ελλάδα και την Ευρώπη της εκμετάλλευσης και του πολέμου, αλλά να διεκδικήσει να τα ζήσει στην Ελλάδα και την Ευρώπη της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ευημερίας, της αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς, δηλαδή στην Ελλάδα και την Ευρώπη του σοσιαλισμού.
Αυτή είναι η ρεαλιστική και απαραίτητη, ώριμη απάντηση στον 21ο αιώνα!
Περί της αντιπαράθεσης για τα «κοστολογημένα» προγράμματά τους
Αυτοί που υπηρετούν την πατρίδα του κεφαλαίου, η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του συστήματος, επιδίδονται εδώ και καιρό στο γνωστό πανηγύρι της σύγκρισης ανάμεσα στα “κοστολογημένα” προγράμματά τους. Καθόλου αθώα δεν είναι αυτού του είδους η αντιπαράθεση.
Μπορεί οι προτάσεις του ενός να απέχουν μερικά ευρώ ή μερικά δεκαδικά ψηφία από τις προτάσεις του άλλου, όμως η στόχευση είναι ακριβώς η ίδια. Να πάρουν τα “κοράκια” του μεγάλου κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, οι Φον Ντερ Λάιεν και οι Ρούτε, το μήνυμα ότι είναι όλοι τους δεσμευμένοι στους δημοσιονομικούς τους κορσέδες και στις γενικότερες στρατηγικές τους επιλογές, στα πολεμικά μνημόνια.
Επιδιώκουν, ταυτόχρονα, να πάρει, βεβαίως, και ο λαός το μήνυμα και να εκπαιδευτεί στο χαμήλωμα των απαιτήσεών του, στην οικειοθελή παραίτηση από τις σύγχρονες ανάγκες του, να κάνει βίωμα την άποψη ότι κάθε τι που διεκδικεί δήθεν “μπορεί να βάλει τη χώρα σε περιπέτειες”.
Έτσι, η μόνιμη απάντηση του κ. Μητσοτάκη και των υπουργών του σε κάθε δίκαιο λαϊκό αίτημα, αλλά και στις προτάσεις που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή, είναι ότι έχει “δυσβάσταχτο κόστος”, ότι είναι “μαξιμαλιστικό” και ότι “δεν αντέχει η οικονομία”.
Από κοντά και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, που απορρίπτουν αυτές τις προτάσεις είτε με τη φωνή τους είτε με την αφωνία τους. Δεν τους έχουμε ακούσει όμως ποτέ να χαρακτηρίζουν “δυσβάστακτο” το κόστος των 7,5 δισ. ευρώ τον χρόνο που δίνουν στους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, τους οποίους όλοι μαζί ψηφίζουν. Αυτά βαφτίζονται “αμυντική θωράκιση της χώρας”, τη στιγμή που είναι απολύτως ενταγμένοι στους σχεδιασμούς που μας βάζουν πράγματι σε περιπέτειες και καμιά σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας μας.
Δεν τους έχουμε ακούσει να χαρακτηρίζουν “μαξιμαλιστικά” τα καθαρά κέρδη των 12,1 δισ. ευρώ που είχαν οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες το 2025. Αυτά τα ονομάζουν “ανάπτυξη” και “θετικό επενδυτικό κλίμα”.
Δεν τους έχουμε ακούσει να λένε ποτέ ότι “η οικονομία δεν αντέχει” τον αναβαλλόμενο φόρο των τραπεζών, τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών. Αυτές τις έχουν γράψει μέχρι και στο Σύνταγμα και τώρα ετοιμάζονται να προσθέσουν και τις φοροαπαλλαγές των στρατηγικών επενδυτών.
Μας κοστίζει πάρα πολύ ο καπιταλισμός κι αυτό το κόστος δεν πρέπει να το ανεχτούμε άλλο
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι γενικώς η “κοστολόγηση”, αλλά τα κριτήρια με τα οποία αυτή γίνεται. Για εμάς κριτήριο είναι μόνο ένα: Το πώς θα εναρμονιστεί το επίπεδο κάλυψης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών με τις δυνατότητες που αντικειμενικά προσφέρει η εποχή μας.
Γιατί σήμερα δεν υπάρχει κανένα ζήτημα έλλειψης πόρων, όπως λένε. Οι πόροι δημιουργούνται από την ανθρώπινη εργασία και γίνονται κέρδος στα θησαυροφυλάκια και τα χαρτοφυλάκια των καπιταλιστών.
Ίσα-ίσα το πρόβλημα που υπάρχει είναι η υπερσυσσώρευση κερδών, η κατασπατάληση των διαθέσιμων πόρων σε μη παραγωγικούς, ακόμα και σε καταστροφικούς σκοπούς, κάτι που βρίσκεται -δυστυχώς- στο DNA αυτού του συστήματος.
Με αυτό το κριτήριο, λοιπόν, είναι τεράστιο πραγματικό κόστος για τη μόρφωση των παιδιών μας να λείπουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί από τα σχολεία. Είναι τεράστιο κόστος για την υγεία του λαού να λείπουν γιατροί και νοσηλευτές από τα νοσοκομεία. Είναι τεράστιο κόστος για όλους μας και για το περιβάλλον στο οποίο ζούμε να μην καλύπτονται οι κενές θέσεις στην Πυροσβεστική, να μη γίνονται αντιπλημμυρικά έργα.
Είναι τεράστιο κόστος να τραυματίζονται ή να σκοτώνονται εργάτες στο μεροκάματο, εξαιτίας της εντατικοποίησης, των ατελείωτων βαρδιών, της έλλειψης μέτρων ασφαλείας στους χώρους δουλειάς. Είναι τεράστιο κόστος να μην προστατεύονται τα παιδιά και οι γυναίκες από τα διάφορα τέρατα που γεννούν οι σάπιες αξίες αυτού του συστήματος. Να μην υπάρχει φροντίδα για τους ηλικιωμένους, να κλείνουν δομές απεξάρτησης με τεράστιο έργο.
Σε τελική ανάλυση, μας κοστίζει πάρα πολύ ο καπιταλισμός, μας κοστίζουν πολύ τα κέρδη του κεφαλαίου και η πολιτική των κομμάτων που τα υπηρετεί. Και αυτό το κόστος δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το ανεχτούμε άλλο.
Αυτά είναι τα κόστη που πρέπει να “περικοπούν” για να ανασάνει σήμερα ο λαός. Πρέπει να γίνουν παρελθόν για να ξεκολλήσει από τον βάλτο ο τροχός της Ιστορίας.
Για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία όπου οι ανάγκες των πολλών δεν θα λογίζονται ως κόστος, αλλά θα αποτελούν το κίνητρο όλης της ανθρώπινης δραστηριότητας. Μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την κοινωνία της “πανανθρώπινης φιλίας”, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό!
Για την αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία και τις φασιστικές δυνάμεις – μαντρόσκυλα του συστήματος
Ξέρουμε καλά ότι υπάρχουν διάφοροι που καλλιεργούν την άποψη ότι “αυτά που λέει το ΚΚΕ είναι ωραία, αλλά δεν γίνονται πουθενά”. Καλό θα ήταν να μας υποδείξουν, βέβαια, πού ακριβώς γίνονται αυτά που εκείνοι λένε και υπόσχονται.
Πού υπάρχει επιτέλους αυτός ο “υγιής καπιταλισμός” με τις “ειρηνικές διεθνείς σχέσεις”; Πού υπάρχει αυτή η “δίκαιη καπιταλιστική ανάπτυξη”, από την οποία δήθεν επωφελούνται όλοι;
Την απάντηση την ξέρουν και είναι μία: Πουθενά δεν υπάρχει, δεν έχει υπάρξει, ούτε και θα υπάρξει με τον τρόπο που λένε.
Το μόνο που υπάρχει είναι τα αξεπέραστα αδιέξοδα αυτού του συστήματος, που γίνονται όλο και βαθύτερα και, όσο αυτό δεν αλλάζει ριζικά, δεν ανατρέπεται, θα μετατρέπονται διαρκώς σε βάσανα για τους λαούς.
Γι’ αυτό και το δίλημμα “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα” δεν αφορά ούτε μονάχα τις μεγάλες στιγμές του παρελθόντος, ούτε κάποιες άλλες μεγάλες στιγμές, που θα έρθουν σε ένα ακαθόριστο μέλλον. Αφορά το σήμερα, το τώρα, τη ζωή όλων μας. Αφορά τη διαρκή μάχη ανάμεσα στις ζωές μας και στα κέρδη τους.
Κι αυτό βεβαίως το ξέρει πιο καλά από τον καθένα το ίδιο το σύστημα. Γι’ αυτό και κάνει ό,τι μπορεί για να αναστηλώσει την αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία, να εγκλωβίσει τη δίκαιη δυσαρέσκεια του λαού στις γνωστές αυταπάτες μιας κυβερνητικής εναλλαγής, όπως “ο Μανωλιός που βάζει τα ρούχα του αλλιώς”.
Γι’ αυτό προμοτάρει το rebranding του κ. Τσίπρα, ο οποίος με τη σειρά του, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, διακηρύσσει ότι έχει τη συνταγή για να αποφύγει το σύστημα “δυσάρεστες καταστάσεις”, όπως αποκαλεί τις λαϊκές εξεγέρσεις. Δηλώνει, δηλαδή, ξεκάθαρα ότι είναι διαθέσιμος για να κάνει για μια ακόμη φορά τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του συστήματος, όπως την έκανε και την προηγούμενη φορά.
Για τον ίδιο λόγο, επίσης, το σύστημα χύνει το δηλητήριο του αντικομμουνισμού, διαδίδει την ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, που είναι επίσημη ιδεολογία και της σάπιας ΕΕ. Τώρα αμολάει ξανά τα μαντρόσκυλά του, τις γνωστές φασιστικές δυνάμεις, που τις έχει του χεριού του και τις αξιοποιεί με όποιον τρόπο θέλει. Για να τις χρησιμοποιεί σαν “μπαμπούλα”, ώστε με τη γνωστή λογική του “μικρότερου κακού” να ξεπλένονται τα άλλα κόμματά του, τα δήθεν “κεντρώα” και “δημοκρατικά”, που έχουν τσακίσει τον λαό, αλλά και ως εφεδρεία για να καναλιζάρεται η αντισυστημική διάθεση και νέων ανθρώπων, στην πιο συστημική κατεύθυνση που υπάρχει. Και βέβαια ως άλλοθι για να νομοθετεί κατασταλτικά μέτρα, που τελικά στοχεύουν στον πραγματικό αντίπαλο του συστήματος, το λαϊκό κίνημα, τις ριζοσπαστικές δυνάμεις, τους κομμουνιστές.
Τέτοιο πολυεργαλείο είναι για το σύστημα τα φασιστοειδή. Σαν τον εγκληματία που αποφυλακίστηκε πρόσφατα, αφού εξέτισε μόνο τη μισή του ποινή για τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν, που επιτέθηκε δολοφονικά στους κομμουνιστές συνδικαλιστές στο Πέραμα.
Τόσο πολύ βλέπετε δήθεν τρόμαξε το σύστημα από την επιστροφή του, που όλα τα συστημικά κανάλια τον είχαν σε απευθείας μετάδοση, λες και κάλυπταν αρχηγό κράτους, να μιλάει σε μια χούφτα περιθωριακά φασιστοειδή έξω από τις φυλακές.
Κι αυτή τη φορά όμως θα τους τσακίσει η πάλη του λαού, όπως οι πρόγονοί τους τσακίστηκαν από τον Κόκκινο Στρατό, με το σφυροδρέπανο καρφωμένο στην καρδιά του ναζιστικού τέρατος, στο Ράιχσταγκ!
Θα είναι τεράστιο κέρδος για τον λαό και τη νεολαία να έχει ένα ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ στην επερχόμενη εκλογική μάχη
Απέναντι στους μοιρασμένους ρόλους και τις συγκλίσεις των κάθε λογής υπηρετών του συστήματος, κάθε νέος και νέα να απαντήσει σε ποια πλευρά του διλήμματος στέκεται. Τι θέλει να υπηρετήσει στη ζωή του, για ποιον σκοπό θα αφιερώσει τις δυνάμεις του.
Δεν ταιριάζει στη νεολαία ο συμβιβασμός και η παραίτηση από τα όνειρά της. Δεν της ταιριάζει η άποψη ότι “έτσι είναι τα πράγματα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα”.
Της ταιριάζει η καινοτόμα σκέψη, η τόλμη, η διεκδίκηση, της ταιριάζει να τα θέλει και να τα απαιτεί όλα, όσα της ανήκουν. Άλλωστε, όπου και όποτε κερδήθηκε κάτι, όπου μια λαϊκή οικογένεια έσωσε το σπίτι της, όπου υπογράφηκε μια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, όποτε έμεινε στα χαρτιά ένας αντιλαϊκός νόμος, αυτό έγινε μόνο σε σύγκρουση και σε ευθεία αμφισβήτηση των διλημμάτων και των συγκλίσεών τους.
Αν ο λαός και η νεολαία είχαν πειστεί να τα αντιμετωπίζουν αυτά ως δεδομένα και αδιαμφισβήτητα, αν είχαν πειστεί να τρέμουν την αστάθεια του συστήματος ή να περιμένουν σωτήρες, δεν θα είχαν κερδίσει τίποτα.
Σε όλους αυτούς τους αγώνες, που αποτέλεσαν τον μόνο πραγματικό αντίπαλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ήταν πάντα μπροστά οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Με συνέπεια, σταθερότητα, ανιδιοτέλεια, με την οργανωτικότητα και την προοπτική που μόνο το ΚΚΕ μπορεί να προσφέρει στο κίνημα, επειδή ακριβώς έχει πρόγραμμα ριζικής αλλαγής, πραγματικής ανατροπής αυτής της αδικίας, αυτής της βαρβαρότητας.
Με το χέρι απλωμένο στον καθένα και την καθεμία που έχει διάθεση να παλέψει πλάι-πλάι με όσους τραβάνε τα ίδια, για να αλλάξουν μαζί τις ζωές τους.
Γιατί εμείς έτσι πιστεύουμε ότι αλλάζουν τα πράγματα. Με τον λαό και τη νεολαία στο προσκήνιο κι όχι στη θέση του παθητικού θεατή.
Σε αυτούς τους αγώνες συναντηθήκαμε με πολλούς και πολλές και μπορούμε να συναντηθούμε αύριο με πολλούς περισσότερους, που θα ξεπεράσουν επιφυλάξεις και δισταγμούς και θα πάρουν τη δική τους θέση στο κίνημα. Αυτό θα είναι ένα τεράστιο βήμα μπροστά.
Γι’ αυτό θα είναι τεράστιο κέρδος για τον λαό και τη νεολαία να έχει ένα ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ στην επερχόμενη εκλογική μάχη, για να αντιμετωπίσει από καλύτερες θέσεις όσα αρνητικά απεργάζονται κατά των συμφερόντων του λαού μας.
Αυτή είναι η πολιτική επιλογή που συμπληρώνει τους αγώνες μας και τους δίνει μεγαλύτερη ώθηση, ενώ κάθε άλλη τους ακυρώνει, τους βάζει εμπόδια. Αυτή θα είναι και η καλύτερη προετοιμασία του λαού απέναντι στα δύσκολα που του ετοιμάζουν.
Να γίνουμε πρωταγωνιστές του ιστορικού γίγνεσθαι
Προχωράμε πάντα μπροστά κρατώντας καλά στη σκέψη μας το μήνυμα που στέλνει και η ηρωική ιστορία του λαού μας. Αυτού του λαού που μεγαλούργησε όταν, απέναντι στα καλέσματα υποταγής σε έναν αρνητικό συσχετισμό, σε έναν αντίπαλο που μπορεί να έμοιαζε ανίκητος, πήρε τη μεγάλη απόφαση να πατήσει γερά στα πόδια του, να συμπορευτεί με τους κομμουνιστές και να τα δώσει όλα στη μάχη για το δίκιο του.
Αυτό επιβεβαιώνει η ηρωική ιστορία του ΕΑΜ, 85 χρόνια από την ίδρυση του οποίου συμπληρώνονται αύριο. Αυτό αποτυπώνεται στα συγκλονιστικά φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 ηρώων κομμουνιστών της Καισαριανής που συγκίνησαν χιλιάδες νέους ανθρώπους, όπως μας συγκίνησαν όλους και αυτές τις μέρες που τα είδαμε να εκτίθενται στον χώρο του Φεστιβάλ.
Αυτό επιβεβαιώνει η τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τα 80 χρόνια από την ίδρυση του οποίου τιμάμε φέτος. Ακόμα κι αν σε κάποιες από αυτές τις μάχες ο λαός προσωρινά ηττήθηκε, το κέρδος ήταν πολλαπλάσιο, γιατί κράτησε τη φλόγα αναμμένη, άνοιξε δρόμους για τους ακόμα μεγαλύτερους αγώνες του αύριο.
Σ’ αυτούς τους δρόμους που μας άνοιξαν οι προηγούμενες γενιές συνεχίζουμε να βαδίζουμε. Κρατάμε σφιχτά τη σκυτάλη που έχουμε παραλάβει, μέχρι την οριστική νίκη του λαού μας, που θα κάνει πράξη “το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό”.
ΚΚΕ πιο δυνατό, με αντοχή σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας!
Σας καλούμε όλους και όλες, όσοι και όσες, άσχετα από επιμέρους διαφωνίες και διαφορετικές απόψεις, καταλαβαίνετε σήμερα ότι ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ θα είναι δύναμη για τον ίδιο τον λαό, την πρόοδο, την προοπτική αυτού του τόπου, αυτού του λαού, της νεολαίας, να ενώσουμε τα χέρια μας και να πορευτούμε αυτόν το δρόμο μαζί.
Να πάψουμε να είμαστε απλοί θεατές, αλλά να γίνουμε πρωταγωνιστές του ιστορικού γίγνεσθαι. Να ξεπεράσουμε τη φοβερή δύναμη της συνήθειας. Να ονειρευτούμε με τα μάτια ανοιχτά για να αγωνιστούμε για την εκπλήρωση όλων των ονείρων μας.
Προχωράμε μπροστά, δυναμικά! Καλή δύναμη, καλή υγεία σε όλους και όλες! Καλούς αγώνες!».
Δες ακομα
Συναντήσεις του Δ. Κουτσούμπα με καλλιτέχνες (ΦΩΤΟ)26/09/2026 23:23
Η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» (VIDEO) 26/09/2026 20:26
Μετάδοση της αποψινής ομιλίας του Δ. Κουτσούμπα στο 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή»26/09/2026 16:52
Δραστηριότητες των Κομματικών Οργανώσεων του ΚΚΕ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ08:00
Το καλύτερο φινάλε για τη Μαθητική Σκηνή
ΝΕΟΛΑΙΑ/ΠΑΙΔΕΙΑ01:47
«Για όλα ικανοί» – Μοναδική η Νατάσσα Μποφίλιου στην Κεντρική Σκηνή (ΦΩΤΟ)
ΝΕΟΛΑΙΑ/ΠΑΙΔΕΙΑ01:46
Το 52ο Φεστιβάλ πέρασε στην Ιστορία – «Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα… Ξέρει να σκέφτεται», Με το ΚΚΕ μπροστά για τον Σοσιαλισμό!
ΝΕΟΛΑΙΑ/ΠΑΙΔΕΙΑ 01:41
Ξεκίνησαν οι δοξαριές του Φάκαρου στο γλέντι που θα «κλείσει» το 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» (ΦΩΤΟ)
ΝΕΟΛΑΙΑ/ΠΑΙΔΕΙΑ01:28
Ο Εισβολέας στη Σκηνή Φοιτητών και Νέων Εργαζομένων (ΦΩΤΟ)
ΝΕΟΛΑΙΑ/ΠΑΙΔΕΙΑ00:58
Πρωταγωνιστής η κρητική λύρα στη Λαïκή Σκηνή (ΦΩΤΟ)
ΝΕΟΛΑΙΑ/ΠΑΙΔΕΙΑ00:37
Podcast 902.gr: #120 – Ουκρανικό drone στη Λευκάδα: Η αποκάλυψη του «Ριζοσπάστη» και η «ομερτά» στην πολιτική της εμπλοκής
- Δ. Κουτσούμπας: Παλεύουμε για την Ελλάδα και την Ευρώπη του Σοσιαλισμού, ως ρεαλιστική απάντηση στον 21ο αιώνα (VIDEO)
- Η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» (VIDEO)
- Μ. Συντυχάκης: Ο λαός να δώσει ηχηρό χαστούκι στις πολιτικές δυνάμεις που συντάσσονται στην αντιλαϊκή επίθεση και την πολεμική προετοιμασία (VIDEO)
- Β. Δάγκα: Ο λαός να βάλει εμπόδια, να νιώθει καυτή την ανάσα του και η σημερινή και η επόμενη κυβέρνηση (VIDEO)
- Θ. Κωτσαντής: Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ και η δράση της ΚΝΕ μπορούν να δώσουν απαντήσεις στον προβληματισμό της νεολαίας (AUDIO)
- Χρ. Τσοκάνης: Νέα κίνητρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους δίνει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (VIDEO)
«Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα… Ξέρει να σκέφτεται! Με το ΚΚΕ μπροστά για τον Σοσιαλισμό!» – Οι ειδήσεις του 52ου Φεστιβάλ 24/09/2026 12:27
Τεράστιο παλλαϊκό ποτάμι στη Θεσσαλονίκη – Χιλιάδες διατράνωσαν «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους» (VIDEO – ΦΩΤΟ) 05/09/2026 22:19
35η Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση της ΚΝΕ στο Βίτσι 02/07/2026 23:02
Τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα ανήκουν στο λαό! Δέος για το φωτογραφικό υλικό από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή 17/02/2026 15:49
22ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για το Σοσιαλισμό! 22/10/2025 18:43
Φάκελος «εργατικά ατυχήματα»: Η «ανάπτυξή τους» τσακίζει τις ζωές μας 26/10/2017 15:34
Πηγή : 902.gr
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΣΟΒΑΡΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Αποφασιστική αυτοτελής εργατική – λαϊκή πάλη και συμπόρευση με το ΚΚΕ
Οι σημερινές επικίνδυνες εξελίξεις σημαδεύονται από την όξυνση του ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας στην κούρσα διεκδίκησης της πρωτοκαθεδρίας στο καπιταλιστικό σύστημα, την κλιμάκωση και την πορεία ενοποίησης των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, την ένταση της προετοιμασίας για γενικευμένη πολεμική σύγκρουση. Η κατάσταση αυτή προκαλεί δεινά στους λαούς και διαψεύδει κατηγορηματικά τις αβάσιμες αναλύσεις που αναζητούν «οάσεις» σταθερότητας και ασφάλειας μέσα στον κόσμο που φλέγεται και οι φλόγες του επεκτείνονται σε κάθε περιοχή της υδρογείου.
Σ’ αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται να αντιμετωπιστούν οι επιλογές και οι κινήσεις της ελληνικής και της τουρκικής αστικής τάξης, οι σχέσεις δύο ΝΑΤΟικών κρατών που ανταγωνίζονται γύρω από τη «μεγάλη ιδέα» της μετατροπής τους σε ενεργειακό – στρατιωτικό κόμβο και την κατάκτηση προνομιακής θέσης στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στην ευρύτερη περιοχή.
Αναμφίβολα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται σε τροχιά όξυνσης και μέσα από πολλά κανάλια επιχειρείται να δηλητηριαστεί η λαϊκή σκέψη από την αστική ερμηνεία των εξελίξεων, να αποκρυφτούν οι βασικές αιτίες των προβλημάτων, οι ευθύνες των αστικών τάξεων, της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κομμάτων του κεφαλαίου, να προστατευθεί το καπιταλιστικό σύστημα, των ανταγωνισμών και των πολέμων.
Στόχος της κυρίαρχης πολιτικής και προπαγάνδας είναι να εγκλωβιστεί ο λαός στη λεγόμενη «εθνική ενότητα» με τους εκμεταλλευτές του, σε εθνικιστικά συνθήματα και πολεμοκάπηλες κραυγές, να υψωθούν εμπόδια στην αυτοτελή του δράση για τα δικά του συμφέροντα.
Τώρα ακόμα περισσότερο αναδεικνύεται η σημασία του πρωταγωνιστικού ρόλου των κομμουνιστών, των φίλων του Κόμματος και της ΚΝΕ, των συμπορευόμενων με το Κόμμα, συνεχίζοντας τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου με μεγάλη αποφασιστικότητα, δυναμώνοντας την πάλη για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος, συσπειρώνοντας στη δράση εργατικές – λαϊκές δυνάμεις, νέους και νέες που προβληματίζονται, και προσπαθώντας να δώσουν απαντήσεις, μέσα στον κυκεώνα της παραπληροφόρησης. Εντείνοντας τη διαπάλη με την κυβέρνηση της ΝΔ και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα του Τσίπρα, του Βελόπουλου και τα άλλα κόμματα που με «μαϊντανό» φραστικές διαφοροποιήσεις για δευτερεύοντα ζητήματα συμπλέουν με τη στρατηγική του κεφαλαίου, την εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ, του Ισραήλ.
Ορισμένοι σταθμοί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις
Η ένταση ανάμεσα στα δύο κράτη έχει πίσω της μια επικίνδυνη ιστορική διαδρομή. Η Ελλάδα και η Τουρκία εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ το 1952, διατηρούν και αναπτύσσουν στρατηγικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, διαθέτουν αμερικανικές βάσεις και συνδέονται με την ΕΕ, η Ελλάδα ως μέλος και η Τουρκία ως υποψήφιο μέλος. Πάνω στον άξονα της ευρωατλαντικής στρατηγικής διαμορφώνουν την πολιτική τους, καθορίζουν προτεραιότητες, σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των καπιταλιστών.
Ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων έχει οδηγήσει σε εντάσεις και κρίσεις. Το 1974, με την τουρκική εισβολή – κατοχή στην Κύπρο, το 1976 και το 1987 για τις θαλάσσιες ζώνες, το 1996 στα Ιμια, το 2006 όταν τουρκικό και ελληνικό μαχητικό F-16 συγκρούστηκαν νοτιοανατολικά της Καρπάθου με αποτέλεσμα τον θάνατο του σμηναγού Κ. Ηλιάκη, το 2018 που τουρκική ακταιωρός εμβόλισε σκάφος του Λιμενικού, το 2020 με τις παραβιάσεις του ερευνητικού πλοίου «Ορούτς Ρέις» στο Καστελόριζο.
Η αστική τάξη της Τουρκίας, ενισχύοντας σταδιακά τις θέσεις της και ιδίως μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, διεύρυνε τις απαράδεκτες διεκδικήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας τη στάση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του ευρωατλαντισμού.
Η «καύσιμη ύλη» συσσωρεύεται και παρά τα παζάρια για συμβιβασμό οι διαφορές παραμένουν και τροφοδοτούνται από τις εξελίξεις στην περιοχή, διαμορφώνοντας όρους νέων κρίσεων, ακόμα και με τη χρησιμοποίηση στρατιωτικών μέσων.
Το συμπέρασμα είναι αδιαμφισβήτητο. Στο πλαίσιο της αστικής εξουσίας και της ΝΑΤΟικής συμμαχίας, καταπατιέται το δικαίωμα των λαών να ζήσουν ειρηνικά, οι διμερείς σχέσεις επιδεινώνονται και πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι.
Οι στόχοι και η χρεοκοπία της πολιτικής των «ήρεμων νερών»
Με στόχο την ισχυροποίηση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, την αξιοποίηση της στρατιωτικής – γεωπολιτικής δύναμης της Τουρκίας στον αμερικανοΝΑΤΟικό ενεργειακό και πολεμικό σχεδιασμό, τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και την αποδυνάμωση των ρωσο-τουρκικών σχέσεων, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2023 στο Βίλνιους της Λιθουανίας αποφασίστηκε ο λεγόμενος «Οδικός Χάρτης» για τη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών και επιλέχθηκε το δόγμα των «ήρεμων νερών» , με την εποπτεία των ΗΠΑ.
Αναζητήθηκε συμβιβασμός όχι μόνο για τη διαφορά που αφορά την οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) (κυριαρχικά δικαιώματα), αλλά αντικειμενικά και για τα χωρικά ύδατα (κυριαρχία), που είναι η «καρδιά» των θαλάσσιων ζωνών, όπως έγινε την προηγούμενη περίοδο, εν κρυπτώ, μέσω των 64 γύρων των λεγόμενων «διερευνητικών συνομιλιών» επί όλων των κυβερνήσεων, στο παζάρι για κλιμακωτά χωρικά ύδατα 6 – 10 – 12 μίλια.
Στην πράξη συζητήθηκαν στο τραπέζι οι απαράδεκτες διεκδικήσεις του τουρκικού κράτους, που αμφισβητούν τα σύνορα και τα δικαιώματα ελληνικών νησιών, θέτουν ζήτημα αποστρατικοποίησής τους, επιδιώκουν τη διχοτόμηση του Αιγαίου και θεωρούν τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης τουρκική, σε αντίθεση με τις Συνθήκες της Λοζάνης (1923) και των Παρισίων (1947), που καθόρισαν τα σύνορα της περιοχής.
Μόνο το ΚΚΕ αποκάλυψε τεκμηριωμένα την επικίνδυνη ουσία αυτών των σχεδιασμών από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων και προειδοποίησε πως τα «ήρεμα νερά», λόγω των αντιθέσεων και των γενικότερων ανταγωνισμών στην περιοχή και της συμμετοχής της Ελλάδας και της Τουρκίας στους αστικούς ενεργειακούς, οικονομικούς και στρατιωτικούς σχεδιασμούς, θα μετατραπούν σε ταραγμένα, όπως γίνεται σήμερα.
Τα «ήρεμα νερά» και η σχετική «Διακήρυξη των Αθηνών» ως «δεκανίκι» τους έχουν καταρρεύσει και η κυβέρνηση της ΝΔ καταφεύγει σε αλχημείες, υποστηρίζοντας μια σειρά από μύθους, όπως:
Μύθος 1ος: «Μειώθηκαν οι τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο», αλλά η μείωση των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου είχε προσωρινό χαρακτήρα. «παρακολουθούσαν» την εξέλιξη των παζαριών. Μέσα στο 2025 σημειώθηκε αυξητική τάση και έφτασαν στις 463 τον Αύγουστο του 2026, ενώ διαρκείς είναι οι παραβιάσεις των χωρικών υδάτων, που ακόμα και τον «μήνα του μέλιτος» το 2024 ανήλθαν σε 2.499, και το 2025 σε 2.988.
Μύθος 2ος: «Δόθηκε το χρονικό περιθώριο στην Ελλάδα να υλοποιήσει το εξοπλιστικό της πρόγραμμα και να ισχυροποιήσει τις Ενοπλες Δυνάμεις. Ομως οι σχεδιασμοί για τους νέους εξοπλισμούς, που πληρώνει πανάκριβα ο λαός με πάνω από 30 δισ. ευρώ («Ατζέντα 2030»), κινήθηκαν παράλληλα με την έναρξη και την πορεία του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία. Με ΝΑΤΟικές προδιαγραφές, ενταγμένοι στη συμμετοχή της Ελλάδας σε γενικότερες ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων, όπως η αποστολή της πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία για τη φύλαξη του ενεργειακού κολοσσού της «Aramco» από ιρανικά αντίποινα, ελληνικών φρεγατών στην Ερυθρά Θάλασσα για τα συμφέροντα των εφοπλιστών, ή φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο για την προστασία των βρετανικών βάσεων και των αμερικανικών υποδομών.
Με αυτόν τον προσανατολισμό η κυβέρνηση της ΝΔ μιλάει προκλητικά για την καλλιέργεια «κουλτούρας φέρετρων», με τη στήριξη της βολικής αντιπολίτευσης κομπάζει για την ικανότητα «προβολής ισχύος» και παρουσιάζεται ως «πάροχος ασφαλείας» σε άλλα κράτη, σύμφωνα με τους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς.
Οι αστικές τάξεις σχεδιάζουν με κριτήριο το κυνηγητό του κέρδους. Αυτό υπαγορεύει τη στάση της κυρίαρχης πολιτικής, των φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατικών ή άλλων αστικών κυβερνήσεων και κομμάτων, στην Ελλάδα ή στην Τουρκία, σε κάθε καπιταλιστικό κράτος. Οι στόχοι της γεωστρατηγικής αναβάθμισης είναι επιθετικοί, καθορίζονται από τα συμφέροντα, τις επιδιώξεις των μονοπωλίων και την επέκταση της δράσης τους στο έδαφος του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, είναι σε κάθετη αντίθεση με τα λαϊκά συμφέροντα. Η αποκλειστική αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων για την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας έρχεται σε αντιπαράθεση με τον ρόλο της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, το Ισραήλ. Από αυτό προκύπτει ο επιθετικός χαρακτήρας του γενικότερου εξοπλιστικού προγράμματος, όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να το βαφτίσει «αμυντικό».
Μύθος 3ος: Η τοποθέτηση πως τα «ήρεμα νερά» διαμόρφωσαν προϋποθέσεις «για την επανεκκίνηση των άτυπων συζητήσεων για το Κυπριακό» δεν αντέχει σε κριτική, όχι μόνο γιατί τέτοιες απόπειρες έγιναν και την προηγούμενη περίοδο, αλλά κυρίως γιατί με την παρέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ, με ευθύνη της αστικής τάξης της Κύπρου και της Ελλάδας έχει επιλεχθεί η διχοτομική λύση των «δύο συνιστώντων κρατών», νομιμοποιώντας τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής.
Μέτωπα της νέας κλιμάκωσης
Αυτήν την περίοδο προβάλλεται ιδιαίτερα ο βασικός κορμός των διεκδικήσεων του τουρκικού κράτους, με νέα στοιχεία, στο πλαίσιο του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», που συνιστά ευθεία αμφισβήτηση των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων μεγάλου αριθμού ελληνικών νησιών.
Πρώτο, με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ συμφωνούν όλα τα αστικά κόμματα και συμπλέουν με την κυβέρνηση, ενώ το ΚΚΕ την αντιμετωπίζει ως έργο που υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλίων και όχι του λαού, ο οποίος καταβάλλει βαρύ οικονομικό τίμημα και υποφέρει από την ενεργειακή φτώχεια. Συνδέεται με τον γενικότερο ενεργειακό σχεδιασμό της ΕΕ, για την «πράσινη μετάβαση», είναι μέρος των ιμπεριαλιστικών αναδιατάξεων στην περιοχή και προκαλεί όξυνση των αντιπαραθέσεων ανάμεσα στην Τουρκία και στο συμμαχικό μπλοκ Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, με γεωπολιτικό ρίσκο υψηλού επιπέδου.
Αυτό επιβεβαιώθηκε με τα γεγονότα στην περιοχή Κάσου -Καρπάθου τον Ιούλη του 2024, όταν αποχώρησε το ιταλικό ερευνητικό πλοίο «levoli Relume», κάτω από την πίεση τουρκικών πολεμικών πλοίων και την παρεμπόδιση υποθαλάσσιων ερευνών σε ελληνικές θαλάσσιες ζώνες και διεθνή ύδατα. Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της έκρυψαν την αλήθεια. Ισχυρίστηκαν πως το ιταλικό ερευνητικό αποχώρησε όταν οι έρευνες ολοκληρώθηκαν, αλλά η βυθομέτρηση και άλλες εργασίες για την προετοιμασία της πόντισης του καλωδίου θα συνεχιστούν, πυροδοτώντας νέες εντάσεις.
Σήμερα προβάλλεται η ελληνογαλλική συμμαχία και ανακαλύφθηκε ο νέος «σωτήρας», η γαλλική πολυεθνική εταιρεία «Meridiam», που αναπτύσσει οικονομικές δραστηριότητες στην τουρκική αγορά, της τάξης των 2,3 δισ. ευρώ, ενώ αναζητείται σενάριο νέου συμβιβασμού με τις τουρκικές αρχές για τη διεξαγωγή των σχετικών ερευνών.
Δεύτερο, μέσα στον Αύγουστο η Τουρκία εξέδωσε προεδρικά διατάγματα για την ανακήρυξη δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» πέρα από τα δικά της χωρικά ύδατα, σε περιοχές που καλύπτει η ελληνική υφαλοκρηπίδα. Το ένα μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης και το άλλο πλησίον του συμπλέγματος της Μεγίστης, που αποκλείει το Καστελόριζο από τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα και το εγκλωβίζει στον τουρκικό σχεδιασμό.
Πρόκειται για επιλεγμένους στόχους που αποτυπώνουν στην πράξη την αμφισβήτηση του δικαιώματος των ελληνικών νησιών σε Υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, διασπούν το ενιαίο της ελληνικής επικράτειας, θέτοντας αυθαίρετα πως η μέση γραμμή για τις θαλάσσιες ζώνες καθορίζεται από τις ηπειρωτικές ακτές των δύο κρατών.
Η εξέλιξη αυτή εκθέτει την κυβέρνηση για τη Συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωών με την Ιταλία (αποδοχή μειωμένης επήρειας ελληνικών νησιών) και τη Συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου για τη μερική οριοθέτηση ΑΟΖ που διχοτομεί τη Ρόδο, αφήνοντας ακάλυπτη την περιοχή του Καστελόριζου, στην οποία δρομολογούνται πολύ επικίνδυνες εξελίξεις.
Η υπόθεση της χωροθέτησης και των περιβαλλοντικών πάρκων έχει «προϊστορία». Τον Απρίλη του 2025 το ελληνικό κράτος κατέθεσε στην ΕΕ σχέδιο «Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού» και στη συνέχεια ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο «Θαλάσσιων Περιβαλλοντικών Πάρκων» στο Ιόνιο και στις Νότιες Κυκλάδες, πεδίο δράσης επιχειρηματικών συμφερόντων, ενεργειακών, τουριστικών και άλλων ομίλων, εφησυχάζοντας τον λαό για τις αντιδράσεις του τουρκικού κράτους, που πρόβαλλε από τότε τη δική του εκδοχή για Χωροταξικό Σχεδιασμό και Περιβαλλοντικά Πάρκα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τρίτο, στη βάση αυτών και άλλων τετελεσμένων προετοιμάζεται νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο σύμφωνα με δημοσιεύματα θα φέρει στη Βουλή η κυβέρνηση Ερντογάν μέσα στο φθινόπωρο και ενδεχομένως θα χρησιμοποιηθεί για την ένταξη των απαιτήσεων του γειτονικού κράτους στο «εθνικό δίκαιο», που θα κληθούν να το υπερασπιστούν στο πεδίο οι τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις, διαμορφώνοντας όρους κλιμάκωσης των αντιπαραθέσεων.
Τέταρτο, επανέρχεται επίμονα η απαράδεκτη αξίωση για την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών και αμφισβητείται το αναφαίρετο δικαίωμα στην άμυνά τους σε συνθήκες μόνιμων απειλών, παρουσίας της τουρκικής στρατιάς του Αιγαίου, προβολής της αποβατικής ικανότητας της γειτονικής χώρας και της πρόσφατης μεταφοράς ταξιαρχίας καταδρομών στις ακτές απέναντι από τη Σάμο.
Πέμπτο, η διατήρηση της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο αποτελεί πηγή χρόνιας αντιπαράθεσης, και αυτήν την περίοδο διασταυρώνεται η ΝΑΤΟποίηση – στρατιωτικοποίηση του νησιού με τα ενεργειακά σχέδια και την αναβάθμιση των στρατιωτικών υποδομών στα Κατεχόμενα, την εγκατάσταση μονάδων drones στο αεροδρόμιο του Λευκόνοικου ή ακόμα τη στάθμευση μαχητικών F-16 στο αεροδρόμιο της Τύμπου κ.ά.
Εκτο, από το 1995 παραμένει σε ισχύ η απόφαση της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, το casus belli (αιτία πολέμου), σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο έως τα 12 μίλια, σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ στην αιτία πολέμου έχει περιληφθεί και η περιοχή της Κρήτης. Συνεπώς, αποκτά άλλες διαστάσεις η ανακοίνωση της κυβέρνησης για την επέκταση των χωρικών υδάτων από την Πελοπόννησο έως νότια – δυτικά της Κρήτης, ενδεχομένως και ανατολικά, σε μια περιοχή όπου εκδηλώνονται έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Λιβύη και παρεμβαίνει το απαράδεκτο τουρκολιβυκό Σύμφωνο. Σε κάθε περίπτωση, οι αστικές μεγαλοστομίες ότι «η χώρα μεγαλώνει» γίνονται από τη σκοπιά των συμφερόντων των οικονομικών ομίλων, συνδέονται με τις μπίζνες τους και δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού, που μπορεί να βρεθεί μπροστά σε περιπέτειες.
Εβδομο, πολύ σοβαρός παράγοντας στην όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι η στρατηγική, οικονομική και πολιτική συμμαχία της Ελλάδας με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ, που διατηρεί για δεκαετίες την κατοχή σε παλαιστινιακά εδάφη και ευθύνεται για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, τις επιθέσεις κατά του Ιράν, τα εγκλήματα στον Λίβανο, την κατοχή λιβανέζικων και συριακών εδαφών. Η ελληνική κυβέρνηση με τη συνενοχή του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, με τον Τσίπρα ή στη συνέχεια, καμαρώνει για τις σχέσεις αυτές και βάζει τη χώρα στη δίνη των ανταγωνισμών των αστικών τάξεων του Ισραήλ και της Τουρκίας για τον έλεγχο της Συρίας και της ευρύτερης περιοχής, τους ενεργειακούς και πολεμικούς σχεδιασμούς.
Η κατάσταση περιπλέκεται μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ για την αποκαλούμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα», που θα στοιχίσει στον λαό 3 δισ. ευρώ. Η Συμφωνία αυτή είναι μέρος της πολεμικής προετοιμασίας, σε αντιστοίχιση με τις ΝΑΤΟικές ανάγκες στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία, και συνδέει την αεράμυνα της χώρας με τα συμφέροντα και τις γεωπολιτικές επιδιώξεις του Ισραήλ, που θα διατηρήσει τον βασικό έλεγχο του συστήματος. Στο πλαίσιο αυτών των σκοπιμοτήτων προκρίθηκε ένα σύστημα που αποδείχθηκε ανίκανο να αντιμετωπίσει ιρανικούς πυραύλους και drones, και έχει ιδιαίτερη σημασία η παρέμβαση του ΚΚΕ, που με Ερώτηση στη Βουλή απαιτεί την ακύρωση της Συμφωνίας και τη διεξαγωγή ουσιαστικής συζήτησης.
Πιθανή η κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με απρόβλεπτες συνέπειες
Διάφοροι αναλυτές προσπαθούν να προσδιορίσουν τα όρια ανάμεσα στην ένταση και σε ένα θερμό επεισόδιο που μπορεί να εξελιχθεί σε στρατιωτική σύγκρουση, όμως τα γεγονότα δεν επιτρέπουν ακροβατισμούς.
Οι αναφορές και των δύο πλευρών για «προβολή ισχύος στο πεδίο» προετοιμάζουν το έδαφος και ο λαός δεν μπορεί να γίνει θεατής, να συρθεί στο πολεμικό σφαγείο για τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Η κυβέρνηση και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις παίζουν με τη φωτιά. Καλλιεργούν ψεύτικες προσδοκίες ποντάροντας στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και στις άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, που προωθούν τα δικά τους συμφέροντα στην περιοχή και διατηρούν στρατηγικές σχέσεις με την αστική τάξη της Τουρκίας, στον ανταγωνισμό και την πολεμική προετοιμασία με τη Ρωσία και την Κίνα.
Η μεσολάβησή τους σε περίπτωση ελληνοτουρκικής διένεξης έχει δοκιμαστεί. Η κρίση των Ιμίων εκτονώθηκε προσωρινά με την παρέμβαση των Αμερικανών και ο συμβιβασμός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ καταγράφηκε με το γνωστό «όχι πλοία, όχι σημαίες, όχι στρατεύματα», αναγνωρίζοντας ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή και επιτείνοντας το «γκριζάρισμα». Οι προσδοκίες από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είναι «καμένες από χέρι», όπως άλλωστε έχει αποδειχθεί με τη διατήρηση της κατοχής στην Κύπρο. Ο ισχυρισμός πως οι ευρωτουρκικές μπίζνες θα λειτουργήσουν θετικά στο ελληνοτουρκικό μέτωπο είναι αβάσιμος. Η ΕΕ την ώρα που εκφράζει την «αλληλεγγύη» της στην Ελλάδα αναπτύσσει ταχύτατα πολύμορφες οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με την Τουρκία, και ισχυρά καπιταλιστικά κράτη – μέλη της, όπως Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία κ.ά. εκτελούν πολεμικές δοσοληψίες εκατοντάδων δισ. ευρώ, υλοποιούν μεγάλα πακέτα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
Η προσπάθεια της αστικής προπαγάνδας να υποβαθμίσει τον ρόλο του τουρκικού κράτους στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, αναμασώντας τα περί «απομόνωσης», στοχεύουν στον εφησυχασμό και στην παραπλάνηση του λαού. Γιατί είναι γνωστό πως η Τουρκία αποτελεί τη δεύτερη στρατιωτική δύναμη στο ΝΑΤΟ, διαθέτει ισχυρή πολεμική βιομηχανία, παράγει και αγοράζει σύγχρονα όπλα και διατηρεί ισχυρές συμμαχίες. Διεισδύει και επιδρά στις συμμαχίες που χτίζει η ελληνική αστική τάξη, όπως αποδεικνύεται με την αναβάθμιση των σχέσεων της Τουρκίας με την Αίγυπτο και με τη «Συμφωνία της Μέκκας» με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία, με την οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει συνάψει στρατηγικές σχέσεις και έχει στείλει από το 2021 πυροβολαρχία Patriot. Οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είναι εχθρικές απέναντι στους λαούς, διατάσσονται και αναδιατάσσονται και ο λαός μας δεν μπορεί να δείξει καμία εμπιστοσύνη.
Σοσιαλισμός για αμοιβαία επωφελείς σχέσεις των λαών
Μέσα στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών απαιτείται να αντιμετωπιστούν μαχητικά οι πρακτικές της χειραγώγησης, όπως αυτές που παρουσιάζουν τη χώρα ως «πυλώνα ασφάλειας και ειρήνης», οι προτροπές του υπουργού Εξωτερικών «να νιώθει περήφανος ο λαός» για την κυβερνητική πολιτική, ή οι εκβιασμοί περί «σταθερής κυβέρνησης» που θα προωθεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου στη βάση του αστικού σχεδιασμού «Ελλάδα 2030». Τέτοιου είδους παρεμβάσεις θα πληθαίνουν αντίστοιχα με το βάθεμα της εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την κλιμάκωση της έντασης με την Τουρκία, με στόχο να εγκλωβιστεί ο λαός στην κυρίαρχη πολιτική.
Η στρατηγική που διαχειρίζεται και εκτοξεύει την καπιταλιστική εκμετάλλευση, καταπατά τις εργατικές – λαϊκές ανάγκες και καταδικάζει τον λαό σε άθλιους μισθούς και συντάξεις, στην ακρίβεια και στη φτώχεια, και τον ρίχνει στα «σαγόνια» των καπιταλιστικών κρίσεων, δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη και τη λαϊκή ευημερία.
Καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη, στο κράτος της, στις κυβερνήσεις και στα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά της. Συμπόρευση με το ΚΚΕ, οργάνωση και μαζική πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας, για το ξήλωμα των αμερικανικών βάσεων και την ακύρωση της σχετικής ελληνοαμερικανικής συμφωνίας, την επιστροφή των Ενόπλων Δυνάμεων από ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό, την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, λαϊκή καταδίκη της επίσκεψης στην Ελλάδα του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Ρούμπιο, για τον 6ο γύρο του «στρατηγικού διαλόγου» που ξεκίνησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει η ΝΔ.
Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Η πατρίδα των παραγωγών του πλούτου, της εργατικής τάξης, της αγροτιάς, των αυτοαπασχολούμενων της πόλης και των παιδιών τους, είναι σε αντίθεση με την πατρίδα των εκμεταλλευτών και των πολιτικών τους εκπροσώπων, που με τις πράξεις και τους σχεδιασμούς τους οδηγούν τον λαό στο πολεμικό μακελειό.
Η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας συνδέεται με την πάλη για το ξερίζωμα της εκμετάλλευσης και των αιτιών των ιμπεριαλιστικών πολέμων, με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, που είναι ο μοναδικός δρόμος για την ανάπτυξη αμοιβαία επωφελών σχέσεων με τους άλλους λαούς, που δεν έχουν τίποτα να μοιράσουν. Αυτή είναι πατριωτική και διεθνιστική προσφορά σε πλήρη αντιστοιχία με τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα. Απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, προβάλλει η κοινή πάλη των λαών και αποκτά μεγάλη σημασία η πρόσφατη κοινή ανακοίνωση του ΚΚ Τουρκίας και του ΚΚΕ, το κάλεσμα για καμία αλλαγή των συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν, εκφράζοντας την απαίτηση να γίνει σεβαστή η θέληση των δύο γειτονικών λαών πως επιθυμούν και διεκδικούν να ζήσουν ειρηνικά, και με τον κοινό τους αγώνα μπορούν να γίνουν πρωταγωνιστές, να ανοίξουν τον δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων, για τη νέα σοσιαλιστική κοινωνία.
Του
Γιώργου ΜΑΡΙΝΟΥ
Μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
Πηγή : Ριζοσπάστης 26 – 27 / 26 – 27 / 2026