Κατηγορίες
ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – ΤΕΧΝΕΣ

1 – 11 – 1864

Κυρώνονται η ιδρυτική Διακήρυξη και το Καταστατικό της Διεθνούς Ένωσης Εργατών (Α’ Διεθνής). Σκοπός της Διεθνούς ήταν να εκπληρώσει το ιστορικό καθήκον της συσπείρωσης των δυνάμεων του παγκόσμιου προλεταριάτου.

«Η Διεθνής», έγραφε ο Κ. Μαρξ, «ιδρύθηκε για να αντικαταστήσει τα διάφορα σοσιαλιστικά και μισοσοσιαλιστικά τμήματα με μια πραγματικά αγωνιστική οργάνωση της εργατικής τάξης». Τα καθήκοντα αυτά ήταν που προσδιόρισαν και το περιεχόμενο της ιδρυτικής Διακήρυξης και του Καταστατικού της Α’ Διεθνούς.

Η ιδρυτική Διακήρυξη, που ήταν και το πρόγραμμά της Διεθνούς και φέρει την καταλυτική σφραγίδα του Μαρξ, είναι ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα στην ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος. Αναδεικνυόταν ως πρώτιστο καθήκον της εργατικής τάξης η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη μέσα από το δυνάμωμα της ταξικής της οργάνωσης και του ιδεολογικού της εξοπλισμού.

Ο Κ. Μάρξ, μιλά στο Συνέδριο της Α' Διεθνούς
Ο Κ. Μάρξ, μιλά στο Συνέδριο της Α’ Διεθνούς

Επίσης αναφερόταν στη βασική ανάγκη να έχουν οι εργάτες δική τους εξωτερική πολιτική στη βάση του προλεταριακού διεθνισμού. Άλλωστε, η ιδρυτική διακήρυξη κατέληγε με το σύνθημα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε».

Αλλά και στο καταστατικό της Διεθνούς περιλαμβάνονταν σπουδαίες θέσεις, υποθήκες για την οργάνωση του εργατικού κινήματος, βάζοντας στο επίκεντρο το καθήκον της Διεθνούς να καθοδηγήσει την εργατική τάξη για την κοινωνική της απελευθέρωση. Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης πρέπει να κατακτηθεί από την ίδια την εργατική τάξη, ανέφερε το προοίμιο του καταστατικού. Η Διεθνής Ένωση των Εργατών βασίστηκε στην αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Ανώτατο όργανο ήταν το ετήσιο συνέδριο.

Η Διεθνής καθοδήγησε άμεσα την εξέγερση του Παρισιού και συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, ωστόσο δεν μπόρεσε να γίνει η οργάνωση που θα καθοδηγούσε αποτελεσματικά την επαναστατική πάλη της εργατικής τάξης, κυρίως επειδή στις γραμμές της υπήρχαν μικροαστικά και αναρχικά ρεύματα που ασκούσαν επίδραση. Η σφοδρή διαπάλη, με επικεφαλής τους Μαρξ – Ένγκελς, για το ξεκαθάρισμα των γραμμών του επαναστατικού κινήματος από αυτές, τις τελικά αντεπαναστατικές επιρροές, είναι μια ακόμα μεγάλη υπηρεσία προς το εργατικό κίνημα.

Η Α’ Διεθνής έπαψε να υπάρχει τυπικά το 1876, έχοντας εκπληρώσει το έργο της στις ιστορικές συνθήκες στις οποίες έδρασε.

1 – 11 – 1923

Γεννιέται η Ισπανίδα οπερατική λυρική σοπράνο και σολίστ Βικτόρια ντελς Άγγελς, επίσης Βικτόρια ντε λος Άνχελες (Victoria de los Ángeles López García).

Βικτόρια ντε λος Άνχελες
Βικτόρια ντε λος Άνχελες

Η καριέρα της ξεκίνησε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κορυφώθηκε στα χρόνια από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1960.

https://youtube.com/watch?v=nUFYBpF1mW8%3Ffeature%3Doembed

Ανήκε σε μια γενιά υψιφώνων γεννημένων κατά το μεσοπόλεμο (Μαρία Κάλλας, Τζόαν Σάδερλαντ κ.ά.) που συντέλεσαν τα μέγιστα στην αναβίωση του μπελ κάντο στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες.

https://youtube.com/watch?v=BDSuR8yq1z0%3Ffeature%3Doembed

1 – 11 – 1931

Δημοσιεύεται στον Ριζοσπάστη (στα φύλλα 1-3/11/1931) Έκκληση της ΕΕ της Κομμουνιστικής Διεθνούς για τη λύση της εσωκομματικής διαπάλης στο ΚΚΕ.

Το πρωτοσέλιδο του «Νέου Ριζοσπάστη» με την έκκληση της Κομμουνιστικής Διεθνούς 1/11/1931
Το πρωτοσέλιδο του «Νέου Ριζοσπάστη» με την έκκληση της Κομμουνιστικής Διεθνούς 1/11/1931
Το πρωτοσέλιδο της 1ης Νοέμβρη 1931
Το πρωτοσέλιδο της 1ης Νοέμβρη 1931

Με παρέμβασή της, επίσης, αντικαθίσταται το ΠΓ της ΚΕ. Νέος Γραμματέας ορίζεται ο Ν. Ζαχαριάδης.

Το προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ
Το προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ

1 – 11 – 1939

Η 5η Σύνοδος του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ (1-2/11/1939) αποφασίζει την εισδοχή της Δυτικής Ουκρανίας και της Δυτικής Λευκορωσίας (περιοχές που είχε αποσπάσει η Πολωνία την περίοδο της ιμπεριαλιστικής επέμβασης κατά της επανάστασης) στην ΕΣΣΔ και την ενσωμάτωσή τους στις Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες της Ουκρανίας και Λευκορωσίας αντίστοιχα.

1944

Δύο μέρες μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ, βρετανικά στρατεύματα εισέρχονται στην πόλη.

Βρετανοί παρελαύνουν στην Θεσσαλονίκη
Βρετανοί παρελαύνουν στην Θεσσαλονίκη το 1944

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 11 – 1906

Γεννιέται ο Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Λουκίνο Βισκόντι (Luchino Visconti di Modrone). Προερχόταν από αριστοκρατική οικογένεια του Μιλάνου.

Ο Λουκίνο Βισκόντι
Ο Λουκίνο Βισκόντι

Νεαρός ήδη, ανακαλύπτει τη μουσική και το θέατρο. Η γνωριμία του με τον Γάλλο σκηνοθέτη Ζαν Ρενουάρ στο Παρίσι, το 1935, οι ταινίες των Σοβιετικών Πουντόβκιν και Αϊζενστάιν και η απαγόρευση από τη φασιστική λογοκρισία να πραγματοποιήσει την πρώτη του κινηματογραφική δουλιά, καθόρισαν τη μετέπειτα ιδεολογική του στράτευση στην υπόθεση του κομμουνισμού και της επανάστασης.

https://youtube.com/watch?v=kK1WXnyEkBk%3Ffeature%3Doembed

Με την ταινία «Ossessione», μεταφορά του μυθιστορήματος του Τζέιμς Κέιν «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές» (1942), ο Βισκόντι εγκαινιάζει τη γέννηση και την πορεία του ιταλικού νεορεαλιστικού κινηματογράφου και επιδρά στην εξέλιξη της κινηματογραφικής τέχνης, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Λουκίνο Βισκόντι
Λουκίνο Βισκόντι-«Η γη τρέμει», που γυρίστηκε με χρήματα του ΙΚΚ, το 1948

Παρά την αντίδραση της κατεστημένης κριτικής, που οδήγησε αργότερα στην καταστροφή του αρνητικού, η ταινία είχε πλατιά απήχηση. Ακολουθεί το μικρό ντοκιμαντέρ «Μέρες δόξης» (1945), όπου καταγράφεται η δίκη και η εκτέλεση των φασιστών Καρούζο και Κοχ.

https://youtube.com/watch?v=geXESwM0jAg%3Ffeature%3Doembed

Τρία χρόνια μετά, γυρίζει, με χρήματα του ΚΚΙ, την ταινία «Η γη τρέμει» (επεισόδιο της θάλασσας), ένα οδοιπορικό στο φτωχό σικελικό νότο και το πρώτο και το τελευταίο επεισόδιο μιας τριλογίας που δεν ολοκλήρωσε. Με την ταινία «Μπελίσιμα» (1951), ο σκηνοθέτης επιχειρεί να καταδείξει την απατηλότητα των μικροαστικών ονείρων. Άλλα έργα του είναι το «Εμείς οι γυναίκες» (1953) με την Αννα Μανιάνι, «Σένσο», «Οι λευκές νύχτες» (1957) του Ντοστογιέφσκι, «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του» (1960), «Η εργασία» (1962), «Γατόπαρδος» (1963 -σκιαγραφεί την ηττημένη αριστοκρατία και την ανερχόμενη αστική τάξη- κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών),  «Τα μακρινά αστέρια της Άρκτου», «Η καμένη μάγισσα» (1966), «Ο ξένος» (1967 -μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Καμύ), «Οι καταραμένοι» (1968), «Θάνατος στη Βενετία» (1971) «Λούντβιχ ή το λυκόφως των θεών», «Η γοητεία της αμαρτίας» (1974) και «Ο αθώος».

Λουκίνο Βισκόντι
Λουκίνο Βισκόντι-Σκηνή από την ταινία «Σένσο» (1954)

2 – 11 – 1911

Γεννιέται ο μεγάλος ποιητής Οδυσσέας Ελύτης (πραγματικό όνομα Οδυσσέας Αλεπουδέλης), που το 1979 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης

Με το «Άξιον Εστί» αγκάλιασε τη διαχρονική πορεία της Ελλάδας χωρίς να πέφτει στην παγίδα της «απόδειξης» της «ανωτερότητας» των Ελλήνων, είναι το ποίημα – πηγή που εξακολουθεί να δροσίζει τα χείλη της η ελληνική συνείδηση.

https://youtube.com/watch?v=TrXeUIeShYk%3Ffeature%3Doembed

Γεμάτη φως η ποίησή του θα δημιουργηθεί με τη χρήση και τη δημιουργική ανάπλαση 8.000 λέξεων, ένα επιπλέον δώρο του ποιητή στον πολιτισμό μας.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης αλλά η καταγωγή του ήταν από τη Μυτιλήνη. Σε πολύ μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Η ποίηση αρχίζει να τον ενδιαφέρει διαβάζοντας Καβάφη και Κάλβο, ενώ την ίδια εποχή (1927) στρέφεται προς τον υπερρεαλισμό. Το 1930 εγγράφεται στη Νομική Σχολή, το 1934 γνωρίστηκε με τον ποιητή Ι. Σαραντάρη που τον ενθάρρυνε στις ποιητικές του προσπάθειες, εκείνος όμως που τον επηρέασε αποφασιστικά ήταν ο Ανδρέας Εμπειρίκος, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1935. Το Νοέμβρη του 1935 δημοσιεύτηκαν, στα «Νέα Γράμματα», τα πρώτα ποιήματα του Ελύτη που καθιέρωσε τότε και το ψευδώνυμό του.

https://youtube.com/watch?v=uMhNwQuX5aU%3Ffeature%3Doembed

Το 1939 τυπώνει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Προσανατολισμοί». Με την έναρξη του πολέμου βρίσκεται στο μέτωπο ως ανθυπολοχαγός στο 1ο Σύνταγμα Πεζικού, όπου κινδύνευσε να πεθάνει από κοιλιακό τύφο.

https://youtube.com/watch?v=j_2pyNuL0_A%3Ffeature%3Doembed

Το 1943 κυκλοφόρησε «Ο Ήλιος ο Πρώτος», ενώ από το 1945 συνεργάζεται με το περιοδικό «Τετράδιο» όπου και πρωτοπαρουσίασε το «Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας». Το 1948 ταξιδεύει στην Ελβετία, και εν συνεχεία στο Παρίσι, όπου παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας στη Σορβόνη. Το 1951 αρχίζει τη σύνθεση του «Αξιον Εστί» (Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1960).

Ο Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης στο Αλβανικό μέτωπο

Το 1964 στον κινηματογράφο «Ρεξ» θα εκτελεστεί για πρώτη φορά το «Άξιον Εστί» μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1967 ο Ελύτης καταφεύγει στη Γαλλία. Στις 10 Δεκέμβρη 1979 του απονεμήθηκε το Νομπέλ Λογοτεχνίας.

https://youtu.be/oKpBOIisCkg

Ο Οδυσσέας Ελύτης πέθανε στις 18 Μάρτη 1996 στο σπίτι του στην Αθήνα, ενώ τα έργα «Εκ του πλησίον» και «2×7ε» δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατό του. Για εκείνον ο θάνατος δεν ήταν παρά ακόμη ένα ταξίδι: «Είπα θα φύγω. Τώρα. Μ’ ό,τι να ‘ναι: τον σάκο μου τον ταξιδιωτικό στον ώμο, στην τσέπη μου έναν οδηγό, τη φωτογραφική στο χέρι. Βαθιά στο χώμα και βαθιά στο σώμα θα πάω να βρω ποιος είμαι. Τι δίνω, τι μου δίνουν και περισσεύει το άδικο».

Ο Οδυσσέας Ελύτης
Η τελετή παράδοσης του Νόμπελ

2 – 11 – 1950

Πεθαίνει ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας, κριτικός και δραματουργός Τζορτζ Μπέρναρντ Σο (George Bernard Shaw -βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1925).

Ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω
Ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω

Το 1876 μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου έγραφε τακτικά, αλλά αγωνίστηκε πολύ για να ανταπεξέρχεται οικονομικά. Το 1895 έγινε κριτικός θεάτρου για το περιοδικό «Saturday Review» και άρχισε να γράφει δικά του δρώμενα. Το έργο του «Pygmalion» μεταφέρθηκε αργότερα δύο φορές σε κινηματογραφική αίθουσα, ενώ το σενάριο που έγραψε για την πρώτη του έκδοση κέρδισε ένα Όσκαρ.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, έγραψε περισσότερα από 60 έργα και κέρδισε πολλά άλλα βραβεία, μεταξύ των οποίων και το βραβείο Νόμπελ το 1925

2 – 11 – 1960

Πεθαίνει ο συνθέτης, πιανίστας και διευθυντής ορχήστρας Δημήτρης Μητρόπουλος. Ηταν από τους λίγους μουσικούς, που μπορούσαν να παίζουν πιάνο, διευθύνοντας ταυτόχρονα την ορχήστρα.

Ίσως ο μοναδικός που έπαιζε και, ταυτόχρονα, διηύθυνε τόσο δύσκολα έργα, όπως το «3ο Κοντσέρτο για πιάνο» του Προκόφιεφ, ερμηνεία που σήμανε και την απαρχή της λαμπρής διεθνούς πορείας του. Το ρεπερτόριό του υπήρξε ευρύτατο, ενώ σε πάνω από ογδόντα ανέρχονται τα έργα που παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση. Ανάμεσά τους, συνθέσεις των Χίντεμιτ, Μπάρμπερ, Γκουλντ, Κόπλαντ, Κρένεκ, Καλομοίρη, Σκαλκώτα, Πετρίδη, Σισιλιάνου κ.ά. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμβολή του στην καθιέρωση του Μάλερ, σε Αμερική και Ευρώπη, καθώς υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους μεγάλους ερμηνευτές του έργου του συνθέτη.

https://youtube.com/watch?v=Kl-dSoNHx8Y%3Ffeature%3Doembed

Η φήμη του τον φέρνει το 1936 στην Αμερική, στο πόντιουμ της Συμφωνικής της Βοστόνης. Η μεγάλη επιτυχία τον οδηγεί το 1938 στη θέση του μόνιμου μαέστρου της Συμφωνικής Ορχήστρας της Μινεάπολης, όπου παρέμεινε έως το 1949, αναδεικνύοντάς τη ως μια από τις καλύτερες αμερικανικές ορχήστρες. Παράλληλα, εμφανίζεται με πολλές άλλες μεγάλες ορχήστρες των ΗΠΑ. Στις 18/3/1949 διηύθυνε την τελευταία συναυλία του με τη Συμφωνική της Μινεάπολης. Ηδη, το FBI είχε ανοίξει φάκελο για τον μαέστρο, ο οποίος συχνά αναφερόταν με θερμά σχόλια στα επιτεύγματα της Σοβιετικής Ενωσης και στον αγώνα της ν’ ανεβάσει το πολιτιστικό επίπεδο των λαών της. Παράλληλα, με τις απόψεις του για την ιδεολογία της αισθητικής στη Σοβιετική Ενωση, ο Δημήτρης Μητρόπουλος κατέκρινε την ανάμειξη των ΗΠΑ στον ελληνικό εμφύλιο, ενώ πρόσαπτε και έλλειμμα μουσικής παιδείας σε όσους αρνούνταν να ακούσουν τους σύγχρονους συνθέτες. Επιπλέον, το FBI είχε αρχίσει να ερευνά τις εκτός σκηνής δραστηριότητες του μαέστρου, πίσω από τον οποίο άρχισε να υψώνεται η σκιά του γερουσιαστή Μακάρθι.

Αξίζει να αναφέρουμε τις εντυπώσεις του από το ταξίδι που πραγματοποίησε στην ΕΣΣΔ, μετά από πρόσκληση των Σοβιετικών μουσικών οργανώσεων, το 1934.

https://youtube.com/watch?v=pMDXe5DUqF4%3Ffeature%3Doembed

«Αν θα με ρωτήσετε πού θα προτιμούσα να εργάζομαι σαν καλλιτέχνης μουσικός, σας λέω απερίφραστα: Χίλιες φορές στη Ρωσία. Πρόκειται για ένα φαινόμενο ομαδικής καλλιτεχνικής ανόδου ενός λαού που θεωρούνταν ίσαμε προχθές μισοπολιτισμένος και κατάλληλος μόνο για βούρδουλα».

Ο Δημήτρης Μητρόπουλος
Αυτόγραφο του Δημήτρη Μητρόπουλου

Και στην ερώτηση για το ποια είναι η πρώτη εντύπωση που αποκόμισε από τη νεαρή τότε ΕΣΣΔ, αναφέρει τα παρακάτω:

«…Πλήθος εργάτες, απλά ντυμένοι, με ύφος γελαστό και ανέγνοιαστο. Είναι αυτό το ίδιο το κοινό που ‘χει τη δίψα για το θέατρο και τη μάθηση. Μόλις πέρασα μερικές μέρες μέσα σ’ αυτό τον κόσμο άρχισα να νιώθω πως αυτή η μάζα κρύβει μέσα της πολλά μυστικά και γίνεται από μέρα σε μέρα πιο ενδιαφέρουσα. Μου ‘χε φύγει η πρώτη εντύπωση της οπτικής αντίθεσης Μόντε Κάρλο και Πλατείας του Σταθμού της Μόσχας. Στη Μόσχα έπαιξα σε τρία Κοντσέρτα ως διευθυντής και ως πιανίστας σε κλασική ρωσική και δική μου μουσική. Στο Λένινγκραντ έπαιξα κλασική και νέα σοβιετική μουσική με αρκετά μεγάλη επιτυχία. Οι νέοι καλλιτέχνες είναι αρκετά ανώτεροι από πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες της Ευρώπης (…) Το ενδιαφέρον των εργατών για την τέχνη, το θέατρο, τον κινηματογράφο είναι ανεπτυγμένο περισσότερο από όλες τις χώρες. Το θέατρο και οι κινηματογράφοι είναι γεμάτοι κάθε βράδυ. Το κράτος ενδιαφέρεται, μπορεί να ειπεί, εξ ίσου για την κατασκευή ενός εργοστασίου με την ανύψωση του καλλιτεχνικού επιπέδου του κόσμου (…) Οι ορχήστρες και οι θίασοι κατεβαίνουν στα εργοστάσια και παίζουν από τις 2-4, οι δε εργάτες παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον, ιδίως θέατρο».

(Απόσπασμα από το βιβλίο «Τι είδαμε στη Σοβιετική Ένωση – Αναμνήσεις – Εντυπώσεις», εκδ. «Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις», 1968, σελ. 68 – 69).

https://youtube.com/watch?v=PyKs50V0XXM%3Ffeature%3Doembed

Άφησε την τελευταία του πνοή, μετά από καρδιακή προσβολή, στο πόντιουμ της Σκάλας του Μιλάνου, διευθύνοντας την Τρίτη Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ. Ήταν η τελευταία πράξη μιας δημιουργικής ζωής απόλυτα δοσμένης στη μουσική, την οποία υπηρέτησε εξαντλητικά και μέχρι τέλους με απίστευτο πάθος, διευθύνοντας πάνω από 2.000 συναυλίες, τις περισσότερες χωρίς χρήση μπαγκέτας.

2 – 11 – 1975

Δολοφονείται ο Ιταλός σκηνοθέτης Πιέρ Πάολο Παζολίνι (Pier Paolo Pasolini). Ανέπτυξε ένα έργο που εκτείνεται σε όλους τους τομείς της σύγχρονης διανόησης: Ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ενίοτε ηθοποιός, άφησε την προσωπικότητά του, που διαμορφώθηκε από πολλούς γεννήτορες και πολλές πηγές, να πλανηθεί σε όλο το εύρος του ανθρώπινου λόγου.

Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι
Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι

Στη διαμόρφωση του σκηνοθετικού του έργου έπαιξε καθοριστικό ρόλο το γεγονός ότι προερχόταν από τη λογοτεχνία και το θεωρητικό λόγο. Το έργο του είναι μια ισορροπία στο τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στην ακριβολογία και το μυστικισμό, ανάμεσα στον επικαθορισμό και την παρόρμηση, ανάμεσα στη λογική και το πάθος.

https://youtube.com/watch?v=oCGVIg1ksYU%3Ffeature%3Doembed

Γεννημένος και διαμορφωνόμενος κοινωνικά σε μια εποχή θυελλών, πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών, ο Παζολίνι φθάρηκε σε πολλές μάχες για την πολιτική, την ηθική και την αισθητική, ζώντας μια ζωή σύντομη αλλά γεμάτη, εξαιτίας αυτών ακριβώς των μαχών. Η προσωπική του πορεία ήταν γεμάτη ιδιαιτερότητες, πάρα πολλές φορές οδυνηρές για τον ίδιο, όμως αυτές οι ιδιαιτερότητες υπήρξαν ουσιαστικά παροδικές σε προσωπικό επίπεδο.

Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι
Αφίσα για την ταινία “Mamma Roma”

Η αντανάκλασή τους στο έργο του, εντάχθηκε σε μια πολύ σοβαρότερη διαδικασία, καθώς από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον του τράβηξαν όλοι εκείνοι οι ξεριζωμένοι που επιβίωναν στον περιθώριο της κοινωνικής «ανάπτυξης», όλοι εκείνοι που η «επίσημη» κοινωνία καταδίωκε σφοδρά, με σκοπό την τελική εξόντωσή τους.

https://youtube.com/watch?v=LEmjay5LcUA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=LEmjay5LcUA%3Ffeature%3Doembed

Ο Παζολίνι παρ’ όλη τη φαινομενικά μοναχική πορεία του, υπήρξε ένας άνθρωπος που επιζητούσε το διάλογο, κυρίως με εκείνους που ήθελε να διαπλάσει και να τους απαλλάξει από προκαταλήψεις, η αυτονομία του ως προσωπικότητα και έργο δεν ήταν προκλητική, καθώς ο ίδιος δεν αντιλαμβανόταν τον εαυτό του ως περιθωριακό ή ως «καταραμένο» που επρόκειτο να «δικαιωθεί» μετά θάνατον. Μας άφησε ταινίες και κείμενα – ποιήματα και πεζά – που σίγουρα βάζουν τον θεατή και τον αναγνώστη σε διαδικασία σκέψης, γεγονός σημαντικότατο, και ταυτόχρονα πράγμα εξίσου σημαντικό μετουσιώθηκαν σε πολλαπλές κατευθύνσεις. Ήταν ο σκηνοθέτης του «Ακατόνε», της «Μάμα Ρόμα», του «Θεωρήματος», της «Μήδειας» και του «Δεκαήμερου».

2 – 11 – 1977

Έντονη νεροποντή σε συνδυασμό με τα ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά έργα στην Αττική, έχει ως αποτέλεσμα 22 νεκρούς, εκτεταμένης διάρκειας συσκότιση και ανυπολόγιστες ζημιές στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας. 17 νεκροί και εκτεταμένες ζημίες και στον Πειραιά.

Νεροποντή στην Αττική το 1977
Καταστροφές από τη μεγάλη νεροποντή

2 – 11 – 1978

Επιστρέφουν στη Γη, μετά από 139 μέρες και 14 ώρες στο Διάστημα, οι δύο Σοβιετικοί κοσμοναύτες του διαστημικού σταθμού «Σαλιούτ 6».

Ο «Σαλιούτ 6»
Ο «Σαλιούτ 6»

Πηγή : ALT.GR

3 – 11 – 1801

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης Βιντσέντζο Μπελίνι (Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini). Αντιπροσωπεύει τον ρομαντισμό και την ελεγειακή μορφή του ιταλικού μελοδράματος.

Βιντσέντζο Μπελίνι
Πορτρέτο του Βιντσέντζο Μπελίνι

Είχε επιβληθεί περισσότερο για τη φυσικότητα της μουσικής του σύνθεσης, που τόσο θαύμαζε ο Βάγκνερ και που φαίνεται να είχε υποστεί την επίδρασή της τουλάχιστον στα νεότερα έργα του.

https://youtube.com/watch?v=rhn_urd3R1U%3Ffeature%3Doembed

3 – 11 – 1869

Πεθαίνει ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο, όταν τα Επτάνησα ήταν ακόμη υπό την κυριαρχία των Ενετών. Το 1811 ο Κάλβος γράφει στα ιταλικά ύμνο για τον Ναπολέοντα, τον οποίο θα αποκηρύξει το 1814. Το φθινόπωρο του 1812, ο Κάλβος βρίσκεται στη Φλωρεντία και εκεί γνωρίζεται με το συμπατριώτη του, Ούγο Φώσκολο, έναν από τους σημαντικότερους ιταλόφωνους ποιητές. Κοντά του ο Κάλβος βελτίωσε την παιδεία του. Με τον Φώσκολο θα βρεθεί διαδοχικά στη Ζυρίχη και στο Λονδίνο, όπου θα έρθει σε επαφή με τους Ιταλούς επαναστάτες καρμπονάρους, για να επιστρέψει μόνος στη Φλωρεντία. Εδώ, αναπτύσσει επαναστατική δράση και αναγκάζεται από τις αρχές να φύγει.

Ο Ανδρέας Κάλβος
Ο Ανδρέας Κάλβος

Επόμενος προορισμός του η Γενεύη. Εκεί εργάζεται ως καθηγητής ξένων γλωσσών, ενώ παράλληλα τον απασχολεί η έκδοση ενός χειρόγραφου της Ιλιάδας, που όμως δεν πραγματοποιείται. Συγκλονισμένος και συνεπαρμένος από το ξέσπασμα της επανάστασης, εκδίδει το 1824 στη Γενεύη τη Λύρα, συλλογή 10 ωδών. Οι ωδές του σχεδόν αμέσως μεταφράζονται στα γαλλικά και βρίσκουν ευμενή υποδοχή. Στις αρχές του 1825 ο Κάλβος μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου ένα χρόνο αργότερα δημοσιεύει ακόμη δέκα ωδές σε δίγλωσση έκδοση, με οικονομική ενίσχυση των φιλελλήνων, τις Νέες ωδές

https://youtube.com/watch?v=fROTcfLepI4%3Ffeature%3Doembed

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα στο Ναύπλιο το 1826 αναχωρεί για την Κέρκυρα. Μέχρι το 1827 διδάσκει στην Ιόνιο Ακαδημία. Το 1841 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Κερκυραϊκού Γυμνασίου, παραιτείται όμως στο τέλος του χρόνου.

Τον Νοέμβριο του 1852 ο Κάλβος αφήνει την Κέρκυρα και επιστρέφει στην Αγγλία. Ένα χρόνο αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1853 παντρεύεται με τη Charlotte Wadams, στο παρθεναγωγείο της οποίας στο Λάουθ θα διδάσκει μέχρι το τέλος της ζωής του.

3 – 11 – 1918

Ξεκινά τις εργασίες του στον Πειραιά το 1ο πανελλαδικό πανεργατικό συνέδριο, ιδρυτικό, της ΓΣΕΕ (3-10/11/1918). Σε αυτό παίρνουν μέρος 180 αντιπρόσωποι που εκπροσωπούν 214 εργατικά σωματεία με 60.000 οργανωμένα μέλη.

Αντιπρόσωποι στο 1ο πανελλαδικό πανεργατικό συνέδριο της ΓΣΕΕ
Αντιπρόσωποι στο 1ο πανελλαδικό πανεργατικό συνέδριο της ΓΣΕΕ

Το αστικό κράτος επενέβη με διάφορους τρόπους στη διαδικασία ενοποίησης του κατακερματισμένου συνδικαλιστικού κινήματος προκειμένου να ελέγξει το βαθμό αυτονομίας και την ιδεολογικοπολιτική του ταυτότητα. Η βενιζελική – ρεφορμιστική πλειοψηφία που αναδείχθηκε στη νεοεκλεγείσα Διοίκηση της ΓΣΕΕ φάνηκε μάλιστα προς στιγμή να δικαιώνει τις προσδοκίες του. Ακολούθως, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Ε. Ρεπούλης ενημέρωνε σε τηλεγράφημά του τον Ε. Βενιζέλο: «Πανεργατικόν Συνέδριον απέβη σύμφωνα ενεργείας ημών. Πνεύμα αντισοσιαλιστικόν!»

Ωστόσο, η διακριτή, «συμπαγής και πειθαρχημένη» παρουσία των σοσιαλιστών, τους επέτρεψε να αφήσουν τη σφραγίδα τους σε μια σειρά κομβικά ζητήματα, όπως π.χ. η υιοθέτηση της αρχής της πάλης των τάξεων. Οι δύο γραμμές στο συνδικαλιστικό κίνημα είχαν ήδη διαμορφωθεί και λάβει θέσεις μάχης.

3 – 11 – 1954

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς (Henri Émile Benoît Matisse). Θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης.

Ανρί Ματίς
Ο Ανρί Ματίς (φωτογραφία της 20/5/1933

Σπούδασε νομικά στο Παρίσι όπου μετακόμισε το 1887 και αφού απέκτησε την δικηγορική άδεια εργάστηκε για ένα διάστημα ως συμβολαιογράφος στην γενέτειρά του. Το 1891 προσβλήθηκε από ασθένεια και κατά το στάδιο της ανάρρωσής του ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στο Παρίσι όπου σπουδάζει στην ακαδημία τεχνών Julian, μαθητής του Οντιλόν Ρεντόν (Odilon Redon) και του Γκυστάβ Μορώ.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (1940)

Ο Ματίς παράγει τους πρώτους του πίνακες επηρεασμένος από τα έργα των Σεζάν, Γκωγκέν, βαν Γκογκ, αλλά και από την παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη. Η μεθοδολογία του περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά την ανεξάρτητη επεξεργασία επιμέρους στοιχείων του πίνακα και στο τελικό μόνο στάδιο την ανάμιξή τους για την παραγωγή της τελικής σύνθεσης. Η τεχνοτροπία του Ματίς είναι αυτή που χαρακτηρίζει το κίνημα των φωβιστών. Η θεματολογία του ήταν διανθισμένη συνήθως με έντονα, φωτεινά χρώματα και αποτελείται κυρίως από προσωπογραφίες, εσωτερικούς χώρους και θέματα νεκρής φύσης.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Πορτρέτο της Λυδίας Ντελεκτόρσκαγια (1947)

Η πρώτη ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε πραγματοποιήθηκε το 1901 ενώ η πρώτη ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1904. Τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Την περίοδο 1908-1912 εκθέτει επίσης πολλά έργα του σε Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο και Λονδίνο.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-αυτοπροσωπογραφία

Αν και το κίνημα των φωβιστών, του οποίου αποτελεί ηγετική μορφή, χάνει την αίγλη του μετά από το 1906, ο ίδιος ο Ματίς γνωρίζει σημαντική καλλιτεχνική αναγνώριση με τα έργα που παράγει την περίοδο 1906-1917 τα οποία ξεφεύγουν από τα όρια του φωβισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Ο Χορός

Ο Ματίς συνδέθηκε φιλικά με τον Πάμπλο Πικάσο αν και μεταξύ τους υπήρχε πάντα και το στοιχείο του ανταγωνισμού.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η χαρά της ζωής

Από το 1917 μέχρι την ημερομηνία του θανάτου του, ο Ματίς έζησε στην πόλη Σιμιέ (Cimiez), σημερινό προάστιο της Νίκαιας (Nice). Το 1941 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο και ένα μέρος των τελευταίων χρόνων της ζωής του αναγκάστηκε να το περάσει σε αναπηρική καρέκλα. Παρά το γεγονός αυτό, δεν εγκατέλειψε το έργο του, αντιθέτως ασχολήθηκε ενεργά με την τεχνική του κολάζ, μέσω της οποίας κατάφερε να παραγάγει μερικά από τα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμα σήμερα έργα του.

Ανρί Ματίς
Ανρί Ματίς-Η γάτα με το κόκκινο ψάρι

3 – 11 – 1957

Εκτοξεύεται στο Διάστημα ο «Σπούτνικ 2», με επιβάτη τη σκυλίτσα Λάικα.

Η Λάικα
Η Λάικα

3 – 11 – 1963

Βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα. Πρώτο κόμμα έρχεται η Ένωση Κέντρου με 42,4%. Η ΕΔΑ λαμβάνει το 14,34%. Ο Γ. Παπανδρέου μη μπορώντας να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση (και παρά την προθυμοποίηση της ΕΔΑ να τον στηρίξει) κηρύσσει νέες εκλογές.

3 – 11 – 1964

Η Γαλλία ζητά την πολιτική ένωση της ΕΟΚ και τη χάραξη κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ο στρατηγός Ντε Γκολ εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης από το ΝΑΤΟ.

Πηγή : ALT.GR

4 – 11 – 1783

Η 36η Συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ κάνει πρεμιέρα στο Λιντς της Αυστρίας.

https://youtu.be/TWKqAALQztw

4 – 11 – 1828

Οι Μεγάλες Δυνάμεις (Βρετανίας, Γαλλία και Ρωσία) υπογράφουν το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, το οποίο όριζε πως «Η Πελοπόννησος, αι παρακείμεναι νήσοι και αι κοινώς καλούμεναι Κυκλάδες, να τεθώσιν υπό την προσωρινήν εγγύησιν των τριών Αυλών, έως ότου να αποφασισθή οριστικώς η τύχη της Ελλάδος με την συγκατάθεσιν της Πύλης, χωρίς να εννοούν ότι με τούτο να προαποφασίσουν εις το παραμικρόν το περί των οριστικών ορίων της Ελλάδος ζήτημα…».

4 – 11 – 1847

Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης, πιανίστας, οργανίστας και διευθυντής ορχήστρας της πρώιμης ρομαντικής περιόδου, Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι (Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy).

Φέλιξ Μέντελσον
Πορτρέτο του Φέλιξ Μέντελσον

Ο Μέντελσον έγραψε συμφωνίες, κοντσέρτα, ορατόρια και μουσική δωματίου, ιδιαίτερα για το πιάνο.

https://youtube.com/watch?v=4tDYMayp6Dk%3Ffeature%3Doembed

Στα πιο γνωστά έργα του περιλαμβάνονται η εισαγωγή και προγραμματική μουσική για το «Όνειρο Θερινής Νυκτός» (γνωστό και ως «γαμήλιο εμβατήριο»), η «Ιταλική Συμφωνία», η «Σκωτική Συμφωνία», η εισαγωγή «Εβρίδες», το «Κοντσέρτο για βιολί» και το «Οκτέτο εγχόρδων». Τα «Τραγούδια Χωρίς Λόγια» είναι οι πιο διάσημες συνθέσεις του για σόλο πιάνο.

https://youtube.com/watch?v=MdQyN7MYSN8%3Ffeature%3Doembed

4 – 11 – 1970

Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε ορκίζεται Πρόεδρος της Χιλής, ως επικεφαλής ενός συνασπισμού («Λαϊκή Ενότητα»), στον οποίο μετείχαν το ΚΚ Χιλής, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Ριζοσπαστικό Κόμμα, η Κίνηση Ενωμένης Λαϊκής Δράσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και η Ανεξάρτητη Λαϊκή Δράση. Στις 11/9/1973 η ντόπια ολιγαρχία – σε συνεργασία με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό – οργάνωσε στρατιωτικό πραξικόπημα με επικεφαλής τον Αουγκούστο Πινοσέτ. Ο Αλιέντε δολοφονήθηκε, ενώ χιλιάδες κομμουνιστές και άλλοι έπεσαν επίσης θύματα άγριου διωγμού.

Σαλβαδόρ Αλιέντε
Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε

Η περίοδος διακυβέρνησης από την κυβέρνηση Αλιέντε, αλλά και τα όσα ακολούθησαν αποτελούν πραγματικό μάθημα Ιστορίας, τόσο για τις κινήσεις, τη δράση των προοδευτικών και επαναστατικών δυνάμεων, την κινητικότητα των μαζών που κορυφώθηκε, αλλά και την ένταση της πάλης από την ολιγαρχία και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ωστόσο ανέδειξε και τις αυταπάτες περί «μεταβατικών κυβερνήσεων» και «ειρηνικού κοινοβουλευτικού περάσματος στο σοσιαλισμό», φορέας των οποίων ήταν το ΚΚ Χιλής και φυσικά ο Πρόεδρος Αλιέντε.

4 – 11 – 2021

Ο μεγαλειώδης απεργιακός αγώνας των εργαζομένων στην COSCO στο λιμάνι του Πειραιά, κατέγραψε μια πρώτη μεγάλη νίκη, μια κατάκτηση που μετράει για ολόκληρη την εργατική τάξη. Οι λιμενεργάτες με την οργανωμένη πάλη τους και μπροστάρη το Σωματείο τους, την ΕΝΕΔΕΠ, έσπασαν την εργοδοτική αδιαλλαξία, επιβάλλοντας τα περισσότερα από τα ζωτικά τους αιτήματα.

Η εταιρεία έστειλε γραπτή επιστολή στο σωματείο και σε όλους τους αρμόδιους με την οποία δεσμεύεται ότι αποδέχεται την αύξηση των εργατικών ομάδων (πόστες), την κατάργηση των κόντρα βαρδιών και τη σύσταση Επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας για τον έλεγχο, την εφαρμογή και την τήρηση των μέτρων προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς.

Η ανακοίνωση της νικηφόρας εξέλιξης του απεργιακού αγώνα ανακοινώθηκε στα συλλαλητήρια της Αθήνας και του Πειραιά που διοργάνωσαν Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και Συνδικάτα την Πέμπτη 4 Νοέμβρη.

https://youtube.com/watch?v=HNnS49l3mBQ%3Ffeature%3Doembed

«Αποτελεί μία τεράστια νίκη για όλους μας για όλους σας, που όλες αυτές τις μέρες ήσασταν δίπλα μας» τόνισε ο Μάρκος Μπεκρής πρόεδρος του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ ανακοινώνοντας την εξέλιξη από το συλλαλητήριο του Πειραιά. «Τώρα συνεχίζουμε για τη μετατροπή όλων των συμβάσεων σε πλήρους απασχόλησης και υπογραφή ΣΣΕ. Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι είναι ήδη νικητές! Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε» πρόσθεσε για να ξεσπάσει το συγκεντρωμένο πλήθος σε απανωτά συνθήματα, με τα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη» και «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» να αντηχούν σε όλο το κέντρο του Πειραιά, και σε ασταμάτητα χειροκροτήματα.

Μετά από εφτά μέρες απεργία, οι εργαζόμενοι κατόρθωσαν να μη συγκαλυφθεί το εργοδοτικό έγκλημα και ο τραγικός θάνατος του Δ.Δαγκλή εν ώρα εργασίας. Έκαναν γνωστό σε όλους τι πραγματικά συμβαίνει στον υποτιθέμενο «παράδεισο» της COSCO, με την εντατικοποίηση και τις κόντρα βάρδιες, τα 12ωρα, τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας, με την ομηρία των εργολαβικών εργαζομένων. Αναγνωρίστηκε και κατοχυρώθηκε το Σωματείο, η ΕΝΕΔΕΠ, που είναι όπλο στα χέρια των εργαζομένων μέσα στο λιμάνι.

https://youtube.com/watch?v=BCE_ytuwbcY%3Ffeature%3Doembed

Εκφράστηκε πλατύ κύμα αλληλεγγύης από εργαζόμενους και σωματεία από όλη την Ελλάδα και από πολλές άλλες χώρες στέλνοντας το μήνυμα «Ο αγώνας σας είναι και δικός μας αγώνας».

Οι λιμενεργάτες παραμένουν σε αγωνιστική επιφυλακή για να εφαρμοστούν στην πράξη οι δεσμεύσεις της εργοδοσίας, για τη μετατροπή όλων των συμβάσεων σε πλήρους απασχόλησης και για να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση ΣΣΕ.

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 3/11

Σαν Σήμερα 3/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

3 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 2/11

Σαν Σήμερα 2/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Σαν Σήμερα 1/11

Σαν Σήμερα 1/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

5 – 11 – 1913

Γεννιέται η Βρετανίδα ηθοποιός Βίβιαν Λι, βραβευμένη δύο φορές με Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού (το 1939 και 1951).

Η Βίβιαν Λι
Η Βίβιαν Λι

https://youtube.com/watch?v=ja1fqOo4ukc%3Ffeature%3Doembed

5 – 11 – 1956

Η κρίση του Σουέζ (που ξέσπασε με αφορμή τις αντιδράσεις κυρίως της Βρετανίας της Γαλλίας απέναντι στην εθνικοποίηση της Διώρυγας του Σουέζ από την Αίγυπτο) λαμβάνει πλέον τη μορφή ανοιχτής ιμπεριαλιστικής επέμβασης.

Βρετανικά στρατεύματα στο Πορτ Σάιντ το 1956
Βρετανικά στρατεύματα στο Πορτ Σάιντ

1956

Γεννιέται ο μουσικός Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Από μικρός έδειξε την αγάπη του για τη μουσική.

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε συναυλία το 2013
Φώτο Αρχείου / Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε συναυλία το 2013 / Πηγή: Eurokinissi

Μετά τη στρατιωτική του θητεία αρχίζει να τραγουδάει αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλλα στη «Συντροφιά». Στα 20 του χρόνια δημιουργεί με τον Παύλο Κικριλή και τον Τάκη Βασαλάκη το συγκρότημα P.L.J.

https://youtube.com/watch?v=ihIGI88eqr8%3Ffeature%3Doembed

Το 1983, οπότε και κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος, αυτό μετονομάζεται σε «Τερμίτες». Το 1989 ξεκίνησε η προσωπική του σταδιοδρομία ως συνθέτη και ερμηνευτή και ακολούθησαν διάφορες δουλειές.

https://youtube.com/watch?v=ec_Th1xRm-o%3Ffeature%3Doembed

Ο εγγονός του εκτελεσμένου, τον Απρίλη του 1948, Βολιώτη αγωνιστή Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, έδινε δυναμικό «παρών» και στο κίνημα, με όπλο του τη μουσική του, ρίχνοντας «κόκκινο στη νύχτα». Αξέχαστες στη μνήμη όλων θα μείνουν οι εμφανίσεις του στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ. «Ταιριάζουν τα χνότα μας με την ΚΝΕ», δήλωνε το 1996 μιλώντας για τη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ. Σε διάφορες εκλογικές μάχες δήλωνε τη στήριξή του στο ΚΚΕ, ενώ το 2006 είχε εκλεγεί και δημοτικός σύμβουλος στο δήμο της Αθήνας με το συνδυασμό του ΚΚΕ «Συμπαράταξη για την Αθήνα».

https://youtube.com/watch?v=dO_Ps8yp4ww%3Ffeature%3Doembed

Στη διάρκεια της πολύχρονης καλλιτεχνικής του διαδρομής συνεργάστηκε με πολλούς σημαντικούς καλλιτέχνες.

5 – 11 – 1979

Πεθαίνει ο συγγραφέας Κώστας Κοτζιάς. Ανήκει στη συγγραφική γενιά της Αντίστασης. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με το αντιστασιακό θεατρικό έργο του «Ξύπνημα», που ανέβασαν οι Ενωμένοι Καλλιτέχνες. Το πρώτο του μυθιστόρημα «Καπνισμένος ουρανός» παίρνει το 1957 το πρώτο βραβείο πεζογραφίας του Δήμου Αθηναίων.

Ο Κώστας Κοτζιάς
Ο Κώστας Κοτζιάς

Αδερφός του είναι ο επίσης συγγραφέας Αλέξανδρος Κοτζιάς. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εντάχτηκε στην ΕΠΟΝ και το ΕΑΜ. Το 1946 συνεργάστηκε με το περιοδικό του Δημήτρη Φωτιάδη «Ελεύθερα Γράμματα». Την ίδια χρονιά δημοσίευσε το θεατρικό έργο «Το Ξύπνημα», που παραστάθηκε από το θίασο των Ενωμένων Καλλιτεχνών του Αιμιλίου Βεάκη. Στη συνέχεια (1947) συνεργάστηκε με την Ομάδα των Νέων Λογοτεχνών στην έκδοση του περιοδικού «Θεμέλιο». Υπήρξε συνιδρυτής του Ρεαλιστικού θεάτρου (1949) μαζί με τον Γιώργο Γιαννίδη, στο οποίο λειτούργησε και ως σκηνοθέτης (στο «Σχολείο γυναικών του Μολιέρου»), ενώ άλλα θεατρικά έργα του ανέβασε ο θίασος του Τ. Καρούσου. Ανέλαβε τη στήλη της θεατρικής κριτικής στις εφημερίδες «Δημοκρατική» (1950) και «Δημοκρατικός» (1951). Συνεργάστηκε επίσης με τις εφημερίδες «Ανεξάρτητος Τύπος», «Αυγή», «Ριζοσπάστης» (μετά τη μεταπολίτευση ως ανταποκριτής στη Ρωσία) και με το περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης».

Ο Κώστας Κοτζιάς
Κώστα Κοτζιά: Γαλαρία Νο 7, εκδ. “Σύγχρονη Εποχή”

Μετά την επιβολή της δικτατορίας του Παπαδόπουλου κατέφυγε στη Μόσχα, από όπου ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί μέχρι τη μεταπολίτευση η ελληνική ιθαγένεια. Μετά το 1974 η ζωή του μοιράστηκε ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία όπου και πέθανε το 1979. Η πρώτη εμφάνιση του Κώστα Κοτζιά στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποιήθηκε το 1957 με τη δημοσίευση του μυθιστορήματος «Ο καπνισμένος ουρανός« που τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Δήμου Αθηναίων. Η «Γαλαρία Νο 7«, που ακολουθεί, φέρνει για πρώτη φορά την εργατική τάξη, στη νεοελληνική πεζογραφία. Συνολικά η πεζογραφική του παραγωγή αποτελείται από πέντε μυθιστορήματα, τα δύο («Επί εσχάτη προδοσία» και «Αίγιστος») με θέμα εμπνευσμένο από την υπόθεση Πλουμπίδη. Ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση, τις διασκευές λογοτεχνικών έργων για το θέατρο. Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, σουηδικά, τσέχικα, ρωσικά, ουγγρικά και βουλγάρικα.

5 – 11 – 1989

Πεθαίνει ο κλασικός πιανίστας και συνθέτης Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς.

Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς
Βλαντίμιρ Σαμοΐλοβιτς Χόροβιτς το 1986
https://youtube.com/watch?v=FxhbAGwEYGQ%3Ffeature%3Doembed

Η τεχνική του, το ύφος του και το ευρύ ρεπερτόριό του τον καθιστούν ως έναν από τους σημαντικότερους πιανίστες του 20ού αιώνα.

https://youtube.com/watch?v=D5mxU_7BTRA%3Ffeature%3Doembed

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 4/11

Σαν Σήμερα 4/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

6 – 11 – 1917

Παραμονές της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, ο Β. Ι. Λένιν απευθύνει «Γράμμα προς τα μέλη της ΚΕ», στο οποίο τονίζει μεταξύ άλλων:

Λένιν
Ο Λένιν διαβάζει την “Πράβδα”

«Σύντροφοι!

Γράφω αυτές τις γραμμές στις 24 [σ.σ. 24 Οκτωβρίου με το παλιό ημερολόγιο – 6 Νοεμβρίου με το νέο] το βράδυ. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Είναι ολοκάθαρο ότι πραγματικά τώρα πια κάθε καθυστέρηση της εξέγερσης ισοδυναμεί με θάνατο.

Με όλες μου τις δυνάμεις θέλω να πείσω τους συντρόφους ότι τώρα όλα κρέμονται από μια τρίχα, ότι στην ημερήσια διάταξη μπαίνουν ζητήματα που δε λύνονται με συσκέψεις, ούτε με συνέδρια (έστω και με συνέδρια των Σοβιέτ), αλλά αποκλειστικά από τους λαούς, από την πάλη των οπλισμένων μαζών.

Η πίεση των κορνιλοφικών προς το συμφέρον των αστών, η απομάκρυνση του Βερχόβσκι δείχνει πως δεν επιτρέπεται να περιμένουμε. Πρέπει με κάθε θυσία, σήμερα το βράδυ, απόψε τη νύχτα, να συλλάβουμε την κυβέρνηση, αφού οπλίσουμε (αφού νικήσουμε, αν προβάλλουν αντίσταση) τους ευέλπιδες κ.τ.λ.

Δεν πρέπει να περιμένουμε!! Μπορεί να τα χάσουμε όλα!!

Το κέρδος από την άμεση κατάληψη της εξουσίας είναι ότι υπερασπίζουμε το λαό (όχι το συνέδριο, μα το λαό, πρώτ’ απ’ όλα το στρατό και τους αγρότες) από την κορνιλοφική κυβέρνηση που έδιωξε τον Βερχόβσκι και οργάνωσε δεύτερη κορνιλοφική συνωμοσία.

Ποιος πρέπει να πάρει την εξουσία;

Αυτό δεν έχει τώρα σημασία: ας την πάρει η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή “ή ένα άλλο όργανο” που θα δηλώσει ότι θα παραδώσει την εξουσία μονάχα στους πραγματικούς εκπροσώπους των συμφερόντων του λαού, των συμφερόντων του στρατού (άμεση πρόταση ειρήνης), των συμφερόντων των αγροτών (η γη πρέπει να παρθεί αμέσως, να καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία), των συμφερόντων των πεινασμένων.

Πρέπει να κινητοποιηθούν τώρα αμέσως όλες οι συνοικίες, όλα τα συντάγματα, όλες οι δυνάμεις και να στείλουν αμέσως αντιπροσωπείες στη Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή, στην ΚΕ των μπολσεβίκων, ζητώντας επιτακτικά: σε καμιά περίπτωση, οπωσδήποτε να μην αφήσουμε ως τις 25 του μήνα την εξουσία στα χέρια του Κέρενσκι και συντροφιάς. Η υπόθεση πρέπει να κριθεί το δίχως άλλο σήμερα το βράδυ ή τη νύχτα.

Η ιστορία δεν θα συγχωρήσει την καθυστέρηση στους επαναστάτες που θα μπορούσαν να νικήσουν σήμερα (και σίγουρα θα νικήσουν σήμερα), αλλά που θα κινδύνευαν να χάσουν πολλά αύριο, θα κινδύνευαν να τα χάσουν όλα.

Παίρνοντας την εξουσία σήμερα, την παίρνουμε όχι ενάντια στα Σοβιέτ, αλλά για τα Σοβιέτ.

Η κατάληψη της εξουσίας είναι έργο της εξέγερσης. Ο πολιτικός σκοπός της θα διευκρινιστεί ύστερα από την κατάληψη της εξουσίας.

Θα ήταν καταστροφή ή προσκόλληση στους τύπους να περιμένουμε την επισφαλή ψηφοφορία της 25 του Οκτώβρη, ο λαός έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να λύνει παρόμοια ζητήματα όχι με ψηφοφορίες, αλλά με τη βία, ο λαός έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση στις κρίσιμες στιγμές της επανάστασης να κατευθύνει τους εκπροσώπους του, ακόμη και τους καλύτερους εκπροσώπους του, κι όχι να τους περιμένει.

Αυτό το απόδειξε η ιστορία όλων των επαναστάσεων, και οι επαναστάτες θα έκαναν το μεγαλύτερο έγκλημα αν άφηναν να τους ξεφύγει η στιγμή, ενώ ξέρουν πως απ’ αυτούς εξαρτάται η σωτηρία της επανάστασης, η πρόταση ειρήνης, η σωτηρία της Πετρούπολης, η σωτηρία από την πείνα, η μεταβίβαση της γης στους αγρότες.

Η κυβέρνηση κλονίζεται. Πρέπει να την αποτελειώσουμε με κάθε θυσία!

Η καθυστέρηση της δράσης ισοδυναμεί με θάνατο».

6 – 11 – 1931

Γεννιέται ο Γερμανο-αμερικανός σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου Μάικ Νίκολς (Mike Nichols).

Μάικ Νίκολς
Ο Μάικ Νίκολς

Ήταν βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1967 «Ο Πρωτάρης» (The Graduate).

https://youtube.com/watch?v=5brcuXtt3bo%3Ffeature%3Doembed

Ο σκηνοθέτης ήταν επίσης γνωστός για τις ταινίες: «Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» (Who’s Afraid of Virginia Woolf, 1966), «Η Γνωριμία της Σάρκας» (Carnal Knowledge, 1971), «Εργαζόμενο Κορίτσι» (Working Girl, 1988), Εξ Επαφής (Closer, 2004) κ.α.https://youtu.be/4vIUGN8CGjE

https://youtube.com/watch?v=4vIUGN8CGjE%3Ffeature%3Doembed

6 – 11 – 1935

Ο Αμερικανός ηλεκτρομηχανικός Έντουιν Άρμστρονγκ (Edwin H. Armstgong) ανακαλύπτει τη ραδιοφωνική μπάντα των FM.

Έντουιν Άρμστρονγκ
Ο Έντουιν Άρμστρονγκ

6 – 11 – 1937

Η φασιστική Ιταλία προσχωρεί στο Αντικομμιντέρν Σύμφωνο (ενάντια στην Κομμουνιστική Διεθνή).

Αντικομμιντέρν Σύμφωνο 1937
Η υπογραφή της ένταξης από τον Ιταλό υπουργό Εξωτερικών

6 – 11 – 1940

Οι κρατούμενοι κομμουνιστές της Ακροναυπλίας υποβάλουν και δεύτερο υπόμνημα στην κυβέρνηση Μεταξά, εκδηλώνοντας την υποστήριξή τους προς το Ανοιχτό Γράμμα του ΓΓ του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη και ζητώντας για μια ακόμη φορά να σταλούν στο μέτωπο για να πολεμήσουν τους φασίστες εισβολείς.

Το δεύτερο γράμμα των κρατούμενων Κομμουνιστών της Ακροναυπλιάς 6/11/1940
Το γράμμα των κρατούμενων Κομμουνιστών της Ακροναυπλιάς

Και πάλι, η απάντηση που θα πάρουν θα είναι αρνητική. Οι κομμουνιστές κρατούμενοι της Ακροναυπλίας θα στείλουν ξανά σχετικό υπόμνημα στις 13 Νοεμβρίου, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

6 – 11 – 1943

Ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει το Κίεβο από τους Γερμανούς κατακτητές.

Κόκκινος Στρατός - απελευθέρωση Κιέβου 1943
Ο Κόκκινος Στρατός λίγο πριν την απελευθέρωση του Κιέβου

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 5/11

Σαν Σήμερα 5/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

5 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 4/11

Σαν Σήμερα 4/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

4 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 3/11

Σαν Σήμερα 3/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

7 – 11 – 1867

Γεννιέται η Γαλλίδα φυσικός Μαρί Κιουρί (Maria Salomea Skłodowska-Curie). Φυσικός και χημικός, πολωνικής καταγωγής, έγραψε θεμελιώδεις εργασίες στον τομέα της ραδιενέργειας. Το 1883 τελείωσε με χρυσό μετάλλιο το γυμνάσιο στη Βαρσοβία.

Μαρί Κιουρί
Η Μαρί Κιουρί

Το 1891 εγγράφεται στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, με την αποφοίτηση το 1895 παντρεύεται με τον Πέτρο Κιουρί και αρχίζει να εργάζεται στο εργαστήριό του στη Σχολή Βιομηχανικής Φυσικής και Χημείας. Το 1904 έγινε διδάκτορας των επιστημών με διατριβή για τις ακτίνες του ουρανίου. Μετά το θάνατο τού συζύγου της (1906) καταλαμβάνει την έδρα του στο Πανεπιστήμιο. Ήταν η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια. Οι εργασίες της Μαρί Κιουρί σχετικά με τις ραδιενεργές ουσίες, που άρχισαν το 1897, άνοιξαν νέους δρόμους στην επιστήμη και δημιούργησαν νέους κλάδους στη φυσική και τη χημεία.

Μαρί Κιουρί
Η Μαρί Κιουρί με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν

Βραβεύτηκε δυο φορές με το Νόμπελ, το 1903 μαζί με τον Πέτρο Κιουρί για τη φυσική και το 1911 για τη χημεία. Στην πορεία των εργασιών της ασθένησε, αποτέλεσμα της συνειδητής επιλογής της να υπερεκτεθεί στη ραδιενεργό ακτινοβολία, προκειμένου να βοηθήσει την πρόοδο της ιατρικής επιστήμης.

7 – 11 – 1913

Γεννιέται ο Γάλλος συγγραφέας, δημοσιογράφος και φιλόσοφος Αλμπέρ Καμί (Albert Camus). Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ασχολήθηκε με το θέατρο, ενώ εργάστηκε και σε αριστερά έντυπα. Το 1934 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας.

Αλμπέρ Καμί
Ο Αλμπέρ Καμί

Πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών και έγινε διευθυντής της εφημερίδας «Μάχη». Στη συνέχεια, ακολουθώντας τον Σαρτρ και τον υπαρξισμό, απομακρύνθηκε από το κομμουνιστικό κίνημα. Ο Καμί έγινε ένας από τους «πνευματικούς ηγέτες» της μικροαστικής διανόησης της Δύσης, που στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου συνέβαλε και καλλιέργησε την ιδέα του «τρίτου δρόμου». Οι βασανιστικές προσπάθειές του να παραμείνει «ελεύθερος σκοπευτής», να ζήσει την κοινωνικο-ιδεολογική πάλη χωρίς να προσχωρήσει σε κανένα από τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα εκφράζονται σε αρκετά μυθιστορήματά του. Ορισμένα από τα πιο γνωστά του έργα είναι: «Ο Ξένος», «Ο Καλιγούλας», «Ο Μύθος του Σισύφου», «Η πανούκλα» κ.ά. Τιμήθηκε το 1957 με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

7 – 11 – 1913

Γεννιέται ο θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και δημοσιογράφος Αλέκος Σακελλάριος. Στα δημοσιογραφικά θρανία κάθισε σχεδόν έφηβος σκιτσάροντας τα πρώτα του λογοπαίγνια και στη συνέχεια υπηρέτησε το χρονογράφημα της εποχής.

Αλέκος Σακελλάριος
Ο Αλέκος Σακελλάριος

Στιχουργός επίσης και συγγραφέας εκατοντάδων τραγουδιών και έργων, επιθεώρησης και πρόζας. Στα προβλήματα του κόσμου εκείνος «απαντούσε» με το κέφι και το χιούμορ των έργων του. Σαν σκηνοθέτης εργάστηκε πολλές δεκαετίες πίσω από την κάμερα, χωρίς να κρύψει ότι η αρχική επιθυμία του ήταν να γίνει ηθοποιός.

https://youtube.com/watch?v=eQipzKzmzIY%3Ffeature%3Doembed

Τον κέρδισε όμως η πένα. Έχει γράψει 1.500 τραγούδια, 185 έργα και 10 σενάρια. Η πρώτη του επίσημη θεατρική εμφάνιση έγινε στο «Κοτοπούλη», το 1935 με το λαϊκό μιούζικαλ «Ο βασιλιάς του χαλβά». Τα πιο πολλά έργα του είναι κωμωδίες και τα περισσότερα τα έγραψε μαζί με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο.

https://youtube.com/watch?v=M5DEt-KxRo0%3Ffeature%3Doembed

Μερικές από τις μεγαλύτερες θεατρικές επιτυχίες τους, που έγιναν και ταινίες, είναι «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», «Κυριακή αργία», «Ενας ήρως με παντούφλες», «Δεσποινίς ετών 39», «Ούτε γάτα, ούτε ζημιά», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», «Υπάρχει και φιλότιμο» κ.ά. Για τον κινηματογράφο έγραψε επίσης «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», «Η θεία από το Σικάγο», «Ο Ηλίας του 16ου» κ.ά.

https://youtu.be/mcw46MuHQ80

7 – 11 – 1917

Στις 7 Νοέμβρη (25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο) η εξέγερση, που είχε ξεσπάσει στην Πετρούπολη την προηγούμενη μέρα, αναπτύσσεται γοργά. Μόνο τα Χειμερινά Ανάκτορα (όπου βρίσκονταν τα μέλη της Προσωρινής Κυβέρνησης), το Γενικό Επιτελείο, το ανάκτορο Μαρίινσκι και ελάχιστα άλλα σημεία στο κέντρο της πόλης έμεναν ακόμη στα χέρια των αστικών δυνάμεων. Επαναστατικές εκδηλώσεις είχαν ξεσπάσει επίσης ταυτόχρονα στη Μόσχα, το Μινσκ, τη Κροστάνδη, κ.α.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση το 1917
Η έφοδος στα Χειμερινά ανάκτορα

Στις 10 το πρωί η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή δημοσιεύει διάγγελμα του Β. Ι. Λένιν με τίτλο «Προς τους πολίτες της Ρωσίας!», με το οποίο αναγγέλλει τη νικηφόρα πορεία της Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Το ίδιο πρωί ο Λένιν μιλάει στην Ολομέλεια του Σοβιέτ της Πετρούπολης και δηλώνει πως η Επανάσταση πραγματοποιήθηκε.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση το 1917
Επαναστάτες στα χειμερινά ανάκτορα1

Το βράδυ στις 11 παρά είκοσι, άρχισε στο Σμόλνι τις εργασίες του το 2ο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Κατά την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου ήταν παρόντες 649 αντιπρόσωποι, από τους οποίους 390 μπολσεβίκοι, 160 εσέροι, 72 μενσεβίκοι, κ.λπ. Οι μενσεβίκοι, οι δεξιοί εσέροι και οι υπόλοιπες δυνάμεις του συμβιβασμού, όταν πείστηκαν ότι η πλειοψηφία των συνέδρων ήταν με το μέρος των μπολσεβίκων, εγκατέλειψαν επιδεικτικά τη συνεδρίαση.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση το 1917
Επαναστατημένοι εργάτες

Οι δυνάμεις της επανάστασης ωστόσο προήλαυναν ακάθεκτες. Ήδη στη διάρκεια των εργασιών του Συνεδρίου οι επαναστατημένοι εργάτες εφορμούσαν στα Χειμερινά Ανάκτορα τα οποία και κατέλαβαν, καταλύοντας έτσι τη Προσωρινή Κυβέρνηση. Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση άρχιζε τη νικηφόρα πορεία της.

https://youtube.com/watch?v=OOmbfxxJsNw%3Ffeature%3Doembed

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση υπήρξε το μεγαλύτερο κοσμοϊστορικό γεγονός στον 20ό αιώνα, που άνοιξε το δρόμο για το πέρασμα της κοινωνικής εξέλιξης στην ανώτερη βαθμίδα της, το σοσιαλισμό, με προοπτική την αταξική κομμουνιστική κοινωνία. Που ενσάρκωσε τα όνειρα και τους πόθους «των κολασμένων της Γης» για την έφοδο στο δικό τους ουρανό.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση το 1917
Η εργατική τάξη στήριξε από την πρώτη στιγμή τη Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση

Ο Κόκκινος Οκτώβρης έγινε σταθμός και εφαλτήριο της δράσης και της τεράστιας προσπάθειας εκατομμυρίων απλών ανθρώπων του μόχθου, για την κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης. Ήταν το δημιούργημα της οργανωμένης πολιτικής πάλης των λαϊκών μαζών, με ηγετική δύναμη την εργατική τάξη, που, με επικεφαλής το Κομμουνιστικό Κόμμα, επιβεβαίωνε ότι η ανθρωπότητα μπήκε σε νέα ιστορική εποχή.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση το 1917
Ο Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία

Αυτήν, που, από τις αρχές του 20ού αιώνα, φανέρωσε πως ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα που μπορεί να κινεί τις κοινωνικές εξελίξεις προς την πρόοδο, γι’ αυτό και χρειάζεται αντικατάσταση περιμένοντας το νεκροθάφτη του.

https://youtu.be/XlJZf_I6rfU

7 – 11 – 1917

Γεννιέται ο κομμουνιστής και σπουδαίος ηθοποιός Τίτος Βανδής. Σπούδασε στο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό, το 1934, στον «Ιούδα» του Σπ. Μελά. Τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ. Δραστήριο μέλος της εργατικής «Κοινωνικής Αλληλεγγύης» από τα 1934, συνδέθηκε με το ΚΚΕ και έπειτα με το ΕΑΜ Θεάτρου. Μετά την υποχώρηση συμμετείχε στους ΕΑΜίτικους θιάσους που έδιναν παραστάσεις στην επαρχία.

Τίτος Βανδής
Ο Τίτος Βανδής

Στο Εθνικό Θέατρο πρωταγωνίστησε από τη δεκαετία του ’30 («Ρωμαίος και Ιουλιέτα»,»Θυσία του Αβραάμ» κ.ά.). Το 1938 συνεργάζεται με τη «Νέα Σκηνή» του Μιχ. Κουνελάκη, και περιοδεύει στην Ελλάδα. Το 1940 συνεργάζεται με το θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη («Προανάκριση» και «Το Ξύπνημα» του Αλ. Λιδωρίκη). Από το 1941 μέχρι το 1943 με την Κατερίνα, όπου πρωταγωνίστησε σε κορυφαία έργα («Νόρα» του Ιψεν, «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» του Μπέρναρντ Σο, «Σουπιά» του Αιμ. Φαμπρ κ.ά.).

https://youtu.be/fcia6xuyRaw

Μετά το θίασο της Κατερίνας, δοκιμάζεται στο μουσικό θέατρο κι έπειτα με τους ΕΑΜίτες «Ενωμένους Καλλιτέχνες» («Θάψτε τους νεκρούς», «Το καλοκαίρι θα θερίσουμε», κ.ά.). Το 1946, με την Αλέκα Παΐζη και τον Δήμο Σταρένιο συγκροτούν θίασο και ανεβάζουν τους «Αδελφούς Καραμαζόφ» του Ντοστογιέφσκι. Επανέρχεται στο θίασο της Κατερίνας και πρωταγωνιστεί στο «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και στην «Εντα Γκάμπλερ». Στο θέατρο «Κοτοπούλη», από το ’51 έως το ’56, εμφανίζεται στη «Μις Μέιμπελ», στο «Μάκμπεθ» κ.ά. Συνεργάζεται με τον Αδαμάντιο Λεμό, το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη, με το θίασο Αλεξανδράκη, με το θίασο της Ελένης Χατζηαργύρη, το θίασο Αλεξανδράκη – Ζαβιτσιάνου, με το ΚΘΒΕ. Το ’64, συγκροτεί δικό του θίασο στο «Μετάλλιον» στο Παγκράτι και ανεβάζει το «Ενας όμηρος» του Ιρλανδού Μπ. Μπίαν, σε μουσική Μ. Θεοδωράκη και το «Ασπρο Ατι» του Κάρολ.

https://youtu.be/w8sRI4OSK0A

Φεύγει για την Αμερική (1966), όπου σταδιοδρομεί με επιτυχία για 24 περίπου χρόνια, στο θέατρο, στο σινεμά και την τηλεόραση. Στο θέατρο ξεχωρίζει στις παραστάσεις «On a clear day you can see for ever», «Ιλια Ντάρλινγκ», στο Μπρόντγουεϊ, με την Μελίνα Μερκούρη, σε διασκευή της ταινίας «Ποτέ την Κυριακή» από τον Ζυλ Ντασσέν, «The guide», «Ζορμπάς», «The man of la Mancha» (διασκευή του «Δον Κιχώτη», όπου ερμήνευσε τον Σάντσο Πάντσο). Το 1979 πραγματοποιεί μια έκτακτη εμφάνιση στην Αθήνα, με την Ελλη Λαμπέτη, στο έργο του Ντε Φίλιππο «Φιλουμένα Μαρτουράνο». Επιστρέφει στην Αμερική, απ’ όπου επιστέφει οριστικά το ’83.

Τίτος Βανδής
Ο Τίτος Βανδής καθολικός καλόγερος σε σκίτσο του Πίτερ Ουστίνοφ με λεζάντα Mastro don Tito Vandikio

Στην Αθήνα επανέρχεται με το μιούζικαλ «Μάγκες και Κούκλες» («Παρκ», 1984), ακολουθούν, «Λυσσασμένη Γάτα» του Τενεσί Ουίλιαμς (Εθνικό Θέατρο), «Ρετρό» του Α. Γκάλιν, «Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα» του Ντε Φίλιππο (ΚΘΒΕ). Από το ’93 έως το ’95, ξανασυνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο («Χορεύοντας στη Λουνάσα» κ.ά.), στο «Βέμπο» («Αδελφοί Καραμαζόφ»).

https://youtube.com/watch?v=y5gmEDVBqac%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=y5gmEDVBqac%3Ffeature%3Doembed

Εξίσου σημαντική είναι η παρουσία του στον κινηματογράφο. Πρωταγωνιστεί στις ταινίες «Μηδέν πέντε» του Γιάννη Πετροπουλάκη (’58), «Παράνομοι», «Το Ποτάμι» του Νίκου Κούνδουρου (’58-’59), «Αστέρω» του Ντίνου Δημόπουλου (’59), «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν (’60), «Πολιορκία» του Κλοντ Μπερνάρ Ομπέρ, κ.ά. Οι περισσότερες ταινίες έγιναν στην Αμερική. Αναφέρουμε μερικές: «Young Doctors in love», «The Betsy» (με τον Λόρενς Ολιβιέ), «The other side of midnight», «Gus», «Smile», «The Exorcist», «The dead duck», «Topkapi», «It happened in Athens» κ.ά. Το ’62 βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Πολιορκία», ενώ το ’83 πήρε το Α` βραβείο ανδρικού ρόλου στην ταινία «Προσοχή κίνδυνος» του Γ. Σταμπουλόπουλου.

Αμέτρητες ήταν οι συμμετοχές του στην αμερικανική τηλεόραση – πολύ περισσότερες απ’ την ελληνική. Αναφέρουμε τις σειρές: «Dallas», «Mary Hartman, Mary Hartman», «Kojak», «Mary Tyler Moore show», «Mannix», «The young and the restless», «Police story», «Genesis ΙΙ», «Mission Impossible», «Hawai Five-0», «The flying nun».

https://youtu.be/4rDL-VYnJaQ

Ασχολήθηκε και με τη μετάφραση θεατρικών έργων και από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 με τη διδασκαλία της Υποκριτικής σε δραματικές σχολές. Με τον σκηνοθέτη Γιώργο Θεοδοσιάδη ίδρυσε τη Δραματική Σχολή Αθηνών, όπου και δίδαξε επί χρόνια. Αλλά και στην Αμερική υπήρξε καθηγητής Υποκριτικής (τέλη δεκαετίας ’70, στο Κολέγιο της Σάντα Μόνικα).

https://youtube.com/watch?v=cwZasOvIhLw%3Ffeature%3Doembed

Από τη δεκαετία του ’30 ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση. Το ’95 ανέλαβε τη διεύθυνση του Φεστιβάλ Ολύμπου, το οποίο καθιέρωσε με σοβαρές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

7 – 11 – 2016

Πεθαίνει ο Καναδός λογοτέχνης, τραγουδιστής και συνθέτης Λέοναρντ Κοέν (Leonard Cohen). Ήταν γιος ευκατάστατου Εβραίου έμπορου υφασμάτων, τον οποίο έχασε όταν ήταν σε ηλικία έξι ετών. Έφηβος έμαθε κιθάρα και έγινε μέλος του μουσικού γκρουπ «Buckskin Boys», το οποίο έπαιζε μουσική κάντρι.

Λέοναρντ Κοέν
Ο Λέοναρντ Κοέν

Αργότερα, τον καιρό που ήταν σπουδαστής στο Πανεπιστήμιο McGill, εξέδωσε τα πρώτα του ποιήματα που τον έκαναν γνωστό στους καναδικούς λογοτεχνικούς κύκλους. Το 1963 εγκαταστάθηκε στην Ύδρα, όπου συνέχισε να γράφει. Με το μυθιστόρημα «Beautiful Losers» (Θαυμάσιοι αποτυχημένοι, 1966), γνώρισε την παγκόσμια επιτυχία ως συγγραφέας. Ωστόσο, το 1967 αποφάσισε να εγκατασταθεί στις ΗΠΑ, για να αφοσιωθεί στη μουσική.

https://youtube.com/watch?v=svitEEpI07E%3Ffeature%3Doembed

Σε συναυλίες φολκ στις ΗΠΑ το 1967, η τραγουδίστρια Τζούντι Κόλινς (Judy Collins) έκανε γνωστό το τραγούδι του Κοέν «Suzanne». Έτσι, την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «Songs of Leonard Cohen». Ακολούθησαν πολλοί άλλοι δίσκοι, μεταξύ των οποίων και ο δίσκος «Songs of Love and Hate» που περιέχει το τραγούδι – ύμνο στην αγάπη και τη μοναξιά «Famous Blue Raincoat» (1971) με τη φωνή της Τζένιφερ Γουάρνς (Jennifer Warnes).

Το 1992 κυκλοφόρησε τον πιο πολιτικοποιημένο δίσκο του με τίτλο «The Future». Ένα από τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι το «Dance me to the end of love».

https://youtube.com/watch?v=NGorjBVag0I%3Ffeature%3Doembed

Παρά το γεγονός ότι θεωρείται πως είναι ένα ερωτικό τραγούδι, γράφτηκε με αφορμή τα ναζιστικά κρεματόρια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ίδιος ο Λ. Κοέν σε συνέντευξή του λέει: «(…) το συγκεκριμένο τραγούδι ήρθε για μένα απλά επειδή γνώριζα ή άκουγα ότι δίπλα στα κρεματόρια, σε κάποια στρατόπεδα θανάτου υπήρχε μία ομάδα μουσικών που αποτελούνταν από ένα κουαρτέτο εγχόρδων, οι οποίοι υποχρεώνονταν να παίζουν κάθε φορά που εξελισσόταν η διαδικασία αυτής της φρίκης. Και αυτούς τους ανθρώπους που έπαιζαν, τους περίμενε η ίδια τρομακτική μοίρα. Και υποχρεώνονταν να παίζουν κλασική μουσική, την ώρα που οι συγκρατούμενοί τους θανατώνονταν και καίγονταν. Αυτή η μουσική, λοιπόν, το «χόρεψέ με στην ομορφιά σου με ένα φλεγόμενο βιολί», εννοεί συμβολικά σαν ομορφιά το τέλος της ύπαρξης και το στοιχείο του πάθους που διέπει κάθε ολοκλήρωση».

7 – 11 – 2023

Φεύγει από τη ζωή ο μεγάλος έλληνας ποδοσφαιριστής Νίκος Γιούτσος.

Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες μορφές στην Ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Νίκος Γιούτσος έβαλε τη δική του σφραγίδα αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Ολυμπιακού για μια δεκαετία (1964 – 1974), σε τέτοιο βαθμό που από το δικό του όνομα καθιερώθηκε η παροιμιώδης έκφραση «Εμπαινε Γιούτσο», εμπνευσμένη από τις «επελάσεις» του στους χωμάτινους αγωνιστικούς χώρους της εποχής, και μέχρι και σήμερα χρησιμοποιείται για να περιγράψει ορμή, ατρόμητη κίνηση. Ορμή που χαρακτήρισε και τον ίδιο τον Νίκο Γιούτσο στη ζωή του και στην πορεία του μέχρι την καταξίωση στην ελληνική πραγματικότητα, απέναντι σε μια σειρά από δυσκολίες.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Ολυμπιακός - Ουγγαρία - Γιούτσος

Η πορεία του ξεκίνησε από ένα αντάρτικο χωριό στο πλευρό του ΔΣΕ και συνεχίστηκε με τα παιδικά του χρόνια στη σοσιαλιστική Ουγγαρία – ήταν δηλαδή παράλληλη με την κορυφαία στιγμή του ταξικού αγώνα στην Ελλάδα, τη συγκρότηση του ΔΣΕ και την τρίχρονη εποποιία του, καθώς και όσα την ακολούθησαν για τους μαχητές του, τους οπαδούς του και τις οικογένειές τους μετά το 1949.

Ένα χωριό στο πλευρό του ΔΣΕ

Ο Νίκος Γιούτσος γεννήθηκε στις 16/4/1941 στο σλαβόφωνο Μακροχώρι Καστοριάς (μέχρι το 1926 ονομαζόταν Κονόμλαντι) και η ιστορία της ζωής του συνδέεται άρρηκτα με την ηρωική ιστορία του ίδιου του χωριού του, από τη μαζική συμμετοχή στην αντι-οθωμανική εξέγερση του Ιλιντεν το 1903 μέχρι την επίσης μαζική ένταξη στο πλευρό του ΔΣΕ. Αυτό είχε ως συνέπεια τον ανελέητο βομβαρδισμό του από δυνάμεις του αστικού εθνικού στρατού και των Αμερικανών συμμάχων του, με αποτέλεσμα 89 νεκρούς.

Έτσι, οι αντάρτες του ΔΣΕ σε συνεννόηση με γονείς παίρνουν 219 παιδιά από το χωριό και τα μετακινούν στις Λαϊκές Δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου θα ήταν ασφαλή. Δύο απ’ αυτά τα παιδιά ήταν ο Νίκος Γιούτσος και η αδερφή του.

«Με το ζόρι δεν πήρανε κανέναν»

Μιλώντας για τη μετάβασή του στην Ουγγαρία, ο ίδιος ο Γιούτσος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Φως των Σπορ», πολλά χρόνια αργότερα, έδωσε τη δική του απάντηση στο αν αυτές οι μετακινήσεις έγιναν με τη βία, σύμφωνα με τον αστικό μύθο περί «παιδομαζώματος». Είχε πει χαρακτηριστικά:

«Το χωριό μου ήταν έξω από την Καστοριά, το Μακροχώρι. Ήταν ανταρτοκρατούμενα μέρη αυτά. Με το ζόρι δεν πήρανε κανέναν εκεί! Μας πήρανε για να μη σκοτωθούμε, γιατί μας βομβαρδίζανε. Και είπαν ότι πρόχειρα θα φεύγαμε και σύντομα θα γυρίζαμε πίσω… (χαμογελάει). Αλλά δεν γυρίσαμε. Επικρατήσανε οι άλλοι. Ο κυβερνητικός στρατός».

Στην ίδια συνέντευξη, ερωτηθείς για τις συνθήκες ζωής του στην Ουγγαρία και ειδικά στο εσωτερικό κολέγιο στο οποίο μεγάλωσε, είχε απαντήσει: «Κάτι τέτοιο (σ.σ. ορφανοτροφείο), αλλά σε πολύ υψηλότερα στάνταρντ. Κοιμόμασταν μέσα, τρώγαμε μέσα, σχολείο εκεί, μπάλα εκεί. Οργανωμένη εκπαίδευση στην μπάλα. Στην Εκπαίδευση, στον Αθλητισμό, έδιναν μεγάλη βάση τα κομμουνιστικά καθεστώτα τότε. Και παίρναμε και πολύ καλά λεφτά!».

«Το ουγγρικό άτι Γιούτσοφ»

Ο Νίκος Γιούτσος ή Μικλς Γιούτσοφ (Mikls Jucsov) όπως ήταν το όνομά του στην Ουγγαρία -έχει βρεθεί καταγεγραμμένος και ως Νικολάι Γιουτσόφ (Nikolay Jucsov) στα αρχεία της Ουγγρικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας- ξεχώρισε από νωρίς για τις ποδοσφαιρικές του αρετές στις αλάνες του χωριού Μπελογιάννης, όπου εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες από την Ελλάδα.

Αγωνιζόμενος με την ελληνική προσφυγική ομάδα «Όλυμπος» τράβηξε τα βλέμματα των Ούγγρων υπευθύνων, με αποτέλεσμα τη μετακίνησή του στην Τσέπελ, ομάδα δεύτερης κατηγορίας του ουγγρικού ποδοσφαίρου, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και μετέπειτα σε σημαντικές επιτυχίες στο πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας, πετυχαίνοντας 11 γκολ την διετία 1963 – 1964.

Αυτό θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του Έλληνα πρέσβη στη Βουδαπέστη, ο οποίος γνωρίζει την καταγωγή του Γιούτσοφ. Τότε αρχίζει μια σειρά επαφών και τελικά το 1964 πραγματοποιείται η μεταγραφή στον Ολυμπιακό, με μεσολαβητή τον Μανώλη Γλέζο, προλαβαίνοντας την ΑΕΚ που επίσης είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτησή του.

Τα εμπόδια και η απόπειρα φυγής

Στην επιστροφή του στην Ελλάδα αρχικά βρήκε μπροστά του έναν δρόμο γεμάτο εμπόδια και δυσκολίες. Το ελληνικό ΥΠΕΞ δυσκολευόταν να δώσει βίζα στον Γιούτσοφ, καθώς ίσχυε η απαγόρευση επανόδου στη χώρα πολιτικών προσφύγων και ιδιαίτερα (σλαβο)μακεδονικής καταγωγής. Για το λόγο αυτό, ο Ολυμπιακός τον έφερε με διαβατήριο μίας χρήσης! Έτσι, ο Γιούτσοφ έγινε Γιούτσος – γι’ αυτό άλλωστε κατέστη δυνατό και να αγωνιστεί με την Εθνική ομάδα.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Ολυμπιακός - Ουγγαρία - Γιούτσος

Τα εμπόδια όμως συνεχίστηκαν. Κάποιοι παράγοντες του Ολυμπιακού δεν κράτησαν το λόγο τους για κάποιες υποσχέσεις που του είχαν δώσει, και έτσι προσπάθησε να φύγει, χωρίς ωστόσο να μπορεί να ταξιδέψει, λόγω διαβατηρίου. Έτσι μένει αναγκαστικά στην Ελλάδα, χωρίς να μπορεί να αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό, καθώς δεν έχει λυθεί το θέμα της υπηκοότητάς του, και περιοριζόμενος στη συμμετοχή σε φιλικές αναμετρήσεις.

Εξηγώντας τους λόγους για την προσπάθεια φυγής του, σε συνέντευξή του το 1964 είχε απορρίψει τη φημολογία ότι η κίνηση αυτή συσχετιζόταν με οικονομικά κίνητρα, αντίθετα ανέφερε ως αιτία το γεγονός ότι δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις να του επιτραπεί να μεταβεί ξανά στην Ουγγαρία για οικογενειακούς λόγους αλλά και για να μιλήσει με τους ανθρώπους της Τσέπελ για την οριστική λύση της συνεργασίας τους.

Ειδικά το τελευταίο το θεωρούσε προσωπική υποχρέωση, με βάση τη στάση που κράτησαν οι Ούγγροι ιθύνοντες της ομάδας σε σχέση με το ταξίδι του στην Ελλάδα, παρότι η Τσέπελ βρισκόταν σε περίοδο προετοιμασίας. «Αντιμετώπισαν το θέμα σαν άνθρωποι και όχι σαν παράγοντες (…) Τους υποσχέθηκα πριν φύγω ότι θα επέστρεφα, είτε για να πάρω την ελευθέρα μεταγραφή μου είτε για να παραμείνω εκεί», είχε πει ο Γιούτσος.

«Έπαθα σοκ με την ποιότητα»

Εχοντας να αντιμετωπίσει τα παραπάνω προβλήματα στην επάνοδό του στην Ελλάδα, ο Νίκος Γιούτσος κλήθηκε να διαχειριστεί και ένα άλλο σημαντικό ζήτημα. Αυτό που είχε να κάνει με τη μεγάλη διαφορά οργάνωσης και ποιότητας του αθλητισμού μεταξύ Ουγγαρίας και Ελλάδας εκείνη την εποχή, κάτι που του έκανε αμέσως πολύ άσχημη εντύπωση, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος:

«Είχα μάθει άλλο ποδόσφαιρο, έπαιζα άλλο ποδόσφαιρο. Οταν πρωτοήρθα εδώ έπαθα σοκ… Είδα ένα χάλι και ήθελα να φύγω! Δεν είχε νορμάλ γήπεδα εδώ. Δεν είχαμε σοβαρό χορτάρι. Δεν είχαμε καλά – καλά νορμάλ ποδοσφαιρικά παπούτσια. Υπήρχαν μεγάλες διαφορές με την Ουγγαρία τότε».

«Παλιοκομμουνιστή, θα πεθάνεις»

Μένοντας τελικά στην Ελλάδα, ο Νίκος Γιούτσος άρχισε να διαπρέπει στα ελληνικά γήπεδα με τη φανέλα του Ολυμπιακού, τον οποίο οδήγησε το 1964 στο πρώτο του πρωτάθλημα μετά από έξι χρόνια, ξεχωρίζοντας αμέσως με τις εμφανίσεις του. Το ταλέντο του όμως δεν έγινε πάντα αποδεκτό από όλους. Δεν ήταν λίγες οι φορές που αντίπαλοι παίκτες ή οπαδοί ομάδων, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να περιοριστεί στους αγωνιστικούς χώρους, τον αντιμετώπισαν αλλιώς και με βάση και το παρελθόν του τον έβριζαν χυδαία. Ο ίδιος είχε πει για αυτά τα περιστατικά:

«Είμαι ο πιο ήρεμος ποδοσφαιριστής του κόσμου. Όλοι οι αντίπαλοί μου με βρίζουν χυδαία, αλλά εγώ κατορθώνω να συγκρατώ τα νεύρα και την αγανάκτησή μου. Πάντως πικραίνομαι γιατί ακούω να μου λένε πολλές απαράδεκτες χυδαιότητες, όπως “Παλιοκομμουνιστή, σήμερα θα πεθάνεις” και κάτι άλλες βρωμιές που ντρέπομαι να τις πω. Βέβαια, πολλοί παίκτες προσπαθούν με κάθε τρόπο να εκνευρίσουν τους αντιπάλους τους, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει με μένα έχει προηγούμενο. Σε κάθε παιχνίδι ακούω φοβερά πράγματα. Πάντως, τους προειδοποιώ όλους: Ας λένε ό,τι θέλουν! Δεν πρόκειται να με νευριάσουν!».

Μπ. Τσ.

Πηγή: 902.gr

Πηγή : ALT.GR.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 6/11

Σαν Σήμερα 6/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

6 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 5/11

Σαν Σήμερα 5/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Σαν Σήμερα 4/11

8 – 11 – 1599

Πεθαίνει ο Ισπανός συνθέτης αναγεννησιακής μουσικής Φρανθίσκο Γκερέρο (Francisco Guerrero). Απ’ όλους τους Ισπανούς συνθέτες της Αναγέννησης ο Γκερέρο υπήρξε ο μοναδικός ίσως που έζησε και εργάστηκε σχεδόν αποκλειστικά εντός της χώρας.

Φρανθίσκο Γκερέρο
Πορτρέτο του Φρανθίσκο Γκερέρο

Οι περισσότεροι συνθέτες της εποχής -π.χ. Κριστόμπαλ Μοράλες, Τομάς Λουίς ντε Βικτόρια- περνούσαν μεγάλο διάστημα της καριέρας τους στην Ιταλία και επέστρεφαν στην πατρίδα τους μετά από πολλά χρόνια.

https://youtube.com/watch?v=TEXk94gF2TA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=TEXk94gF2TA%3Ffeature%3Doembed

Σε αντίθεση με τους παραπάνω συνθέτες, ο Γκερέρο έγραψε εκκλησιαστική αλλά και κοσμική μουσική. Στα έργα του συγκαταλέγονται δεκάδες τραγούδια και οργανικά κομμάτια, με το μεγαλύτερο μέρος ωστόσο να καταλαμβάνουν οι λειτουργίες, τα μοτέτα κλπ

https://youtube.com/watch?v=EcIrEIZsmII%3Ffeature%3Doembed

Η μουσική του παρουσιάζει μια μεγάλη χρωματική ποικιλία, που αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό τις διάφορες ανθρώπινες διαθέσεις: τον πόνο και τη χαρά, την έκσταση και τη βαθιά θλίψη, την αγωνία και τη γαλήνη. Τα έργα του παρέμειναν δημοφιλή για εκατοντάδες χρόνια, κυρίως δε στους καθεδρικούς ναούς της Λατινικής Αμερικής, ενώ στις μέρες μας αποτελούν καθιερωμένα για το χορωδιακό ρεπερτόριο.

8 – 11 – 2005

Πεθαίνει ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης. Διακρινόταν για την ευγένεια και το ήθος, όχι μόνο στην πλούσια επαγγελματική του δραστηριότητα, αλλά και στη ζωή του. Σεμνός, γενναιόδωρος, ευγενικός, λένε όσοι τον γνώρισαν από κοντά, ταλαντούχος, ευρηματικός, με θερμή ακτινοβολία υποστηρίζουν οι θαυμαστές του έργου του και όχι τυχαία.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου. Η πρώτη θεατρική του εμφάνιση ήταν το 1949, με το θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, στο έργο «Φθινοπωρινή παλίρροια». Στο θέατρο συνεργάστηκε με όλους τους σπουδαίους ηθοποιούς, Κοτοπούλη, Μυράτ, Ζαβιτσιάνου, Βαλάκου, Συνοδινού, Φέρτη, Καλογεροπούλου, σε μια μεγάλη γκάμα έργων από Ευριπίδη, Σοφοκλή και Αισχύλο, μέχρι Σαίξπηρ, Τσέχωφ, Πιραντέλο, Μίλερ, Κοκτώ, Γκολντόνι, Ανούιγ, Αλμπυ, αλλά και Γιαλαμά – Πρετεντέρη, κ.ά. Από το 1971 μέχρι το 1992 συγκροτεί θίασο με την Νόνικα Γαληνέα και παρουσιάζουν έργα όπως «Ο γλάρος» του Τσέχωφ, «Παράξενο ιντερμέντζο» του Ο’ Νιλ, «Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας» του Σιλλ, κ.ά. Το 1993 με τον Δάνη Κατρανίδη παρουσίασαν τη «Γυναίκα με τα μαύρα», το 1996 με τον Παπαμιχαήλ έπαιξαν το «Θείο Βάνια», κ.ά. Κορυφαία στιγμή του για πολλούς ήταν στο «Εγκλημα και τιμωρία» που παρουσίασε το 1965, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε σκηνοθεσία Γιώργου Σεβαστίκογλου.

https://youtube.com/watch?v=4XaSQiub_dc%3Ffeature%3Doembed

Η αφοσίωσή του στο θέατρο και οι αξιοθαύμαστες ερμηνείες του σε κλασικά έργα που αφήνουν εποχή, συμβαδίζουν με τη μεγάλη επιτυχία των ταινιών που πρωταγωνιστεί. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1949 στην ταινία «Δύο κόσμοι» και ακολούθησαν «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Το νησί των γενναίων», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Η Μαρία της σιωπής», «Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλο», «Εύα», «Τα παιδιά της χελιδόνας» και πολλές άλλες. Ξεχώρισε στη «Στέλλα» δίπλα στην Μελίνα, ενώ εκπληκτικός ήταν και στις ταινίες «Δεσποινίς διευθυντής» και «Μια τρελή – τρελή οικογένεια» με την Τζένη Καρέζη, «Η σοφερίνα» και το «Δόλωμα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη» με την Μάρω Κοντού, «Η κόμισσα της Κέρκυρας» με την Ρένα Βλαχοπούλου.

https://youtube.com/watch?v=_ICYuhbgoeQ%3Ffeature%3Doembed

Σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα και τις ταινίες «Θρίαμβος» (σε συνεργασία με τον Καρύδη – Φουκς, 1960) και «Συνοικία το όνειρο» δική του παραγωγή το 1961, για την οποία μάλιστα διακρίθηκε με το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Επαιζαν ο Μάνος Κατράκης και η Αλέκα Παΐζη.

Αλέκος Αλεξανδράκης
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης και ο Μάνος Κατράκης στην ταινία «Συνοικία το όνειρο»

Ένα έργο σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο, που συνάντησε τη μήνιν της αυταρχικής εξουσίας αλλά την αγάπη του κόσμου. Η μουσική της ταινίας ευτύχησε να είναι του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος μαζί με τον Τάσο Λειβαδίτη έγραψαν μερικά από τα καλύτερα τραγούδια τους όπως το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» που με τα φτερά της φωνής του Γρηγόρη Μπιθικώτση και την παρουσία του Αλέκου Αλεξανδράκη ταξίδεψε και εξακολουθεί να ταξιδεύει στις καρδιές των ανθρώπων του μόχθου που έδωσαν και την έμπνευση στον Αλέκο Αλεξανδράκη .

https://youtube.com/watch?v=q3pieuwa_7c%3Ffeature%3Doembed

Μαζί με την Αλίκη Γεωργούλη, ανέβασαν δεκάδες έργα, αλλά οι αριστερές και προοδευτικές για την εποχή ιδέες από τις οποίες εμπνέονταν τους δημιουργούσαν προβλήματα. Μια συνέντευξή του τα Χριστούγεννα του 1960 γίνεται αφορμή για να του κηρύξουν «πόλεμο». Τότε αποφασίζει να γυρίσει την ταινία «Συνοικία το όνειρο», μαζί με την Αλίκη Γεωργούλη, μια ταινία που δημιούργησε πολιτική θύελλα στην κυβέρνηση Καραμανλή και απαγορεύεται. Μόνο μετά από έντονες διαμαρτυρίες από τον Τύπο επιτράπηκε η προβολή και μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα, κόβοντας όμως κάποιες σκηνές. Παρ’ όλα αυτά, έξω από τους κινηματογράφους βρίσκεται η αστυνομία και σημειώνει κάθε θεατή. Άνθρωπος αριστερών πεποιθήσεων ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο οποίος συνυπέγραψε την Ιδρυτική Διακήρυξη της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, ενώ στην περίοδο της χούντας στερήθηκε το διαβατήριό του, πεισμώνει με την κατάσταση και αποφασίζει να κάνει μια δεύτερη ταινία κωμωδία με Αυλωνίτη, τον Κατράκη, κ.ά. Το σενάριο φτάνει στα χέρια του Φίνου και λέει στον Αλεξανδράκη «δεν έβαλες μυαλό»; Εκείνος του απαντά «πρέπει να αγωνιστούμε». Ο Φίνος αμετάπειστος. Ο Αλεξανδράκης μαζί με την Γεωργούλη προσπαθούν τότε μέσα από το θέατρο, με έργα που περνούν πολιτικά μηνύματα να δώσουν τον αγώνα τους συναντώντας πάλι την αντίδραση της κυβέρνησης και με αφορμή τη συμμετοχή τους στην πορεία Ειρήνης τους συλλαμβάνουν. Αφήνουν ελεύθερο τον Αλεξανδράκη, αλλά κρατούν την Γεωργούλη, ώστε να μη συνεχιστεί η παράσταση .

Δείτε ακόμα…

Πηγή : ALT.GR


Σαν Σήμερα 7/11

Σαν Σήμερα 7/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

7 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 6/11

Σαν Σήμερα 6/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

6 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 5/11

Σαν Σήμερα 5/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

9 – 11 – 1918

Εκατοντάδες χιλιάδες εξεγερμένοι εργάτες και στρατιώτες κατακλύζουν το κέντρο του Βερολίνου (Γερμανική Επανάσταση). Η μοναρχία της Γερμανίας ανατρέπεται και ο αυτοκράτορας Γουλιέλμος ο Β’ εγκαταλείπει τη χώρα. Ο πρίγκιπας Μαξ αναθέτει την πολιτική διαχείριση της αστικής εξουσίας στους Σοσιαλδημοκράτες, διορίζοντας στην καγκελαρία τον ίδιο τον επικεφαλής του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Φρίντριχ Έμπερτ.

Γερμανική Επανάσταση 1918
Επαναστατημένοι Γερμανοί εργάτες στο Βερολίνο

Η πτώση της μοναρχίας για τους Σοσιαλδημοκράτες σήμαινε και το τέλος της επανάστασης, για τους επαναστάτες «Σπαρτακιστές» ωστόσο, δεν ήταν παρά το πρώτο βήμα. Απευθυνόμενος στη συνέλευση των Σοβιέτ, ο Κ. Λίμπκνεχτ προειδοποιούσε: «Πρέπει να ρίξω νερό στο κρασί του ενθουσιασμού σας. Η αντεπανάσταση βρίσκεται ήδη εν εξελίξει. Βρίσκεται εδώ, ανάμεσά μας…Μπορεί να αρκεστεί το προλεταριάτο στην εξουδετέρωση των Χοεντσόλερν [σ.σ. της μοναρχίας]; Ποτέ πια! Η κατάργηση της κυριαρχίας των τάξεων, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, η εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού – αυτός είναι ο σκοπός μας. Η σημερινή κυβέρνηση αυτοονομάζεται σοσιαλιστική. Μέχρι τώρα όμως, ενήργησε μόνο για τη διατήρηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας».

9 – 11 – 1918

Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της επαναστατικής οργάνωσης του «Σπάρτακου» στη Γερμανία «Ρότε Φάνε» («Κόκκινη Σημαία»).

Η εφημερίδα του «Σπάρτακου», «Ρότε Φάνε» («Κόκκινη Σημαία»)
Η εφημερίδα του «Σπάρτακου», «Ρότε Φάνε» («Κόκκινη Σημαία»)

1991

Πεθαίνει ο Ιταλο-Γάλλος ηθοποιός και τραγουδιστής Υβ Μοντάν (Yves Montand).

Υβ Μοντάν
Ο Υβ Μοντάν με τη Σιμόν Σινιορέ

Οι γονείς του ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας κι εξαιτίας του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι μεταναστεύσαν στην Γαλλία το 1923 όταν ο Μοντάν ήταν δυο ετών. Εργάστηκε ως λιμενεργάτης ενώ το 1944 ξεκίνησε την μουσική του καριέρα τραγουδώντας σε μικρά κέντρα διασκέδασης, όπου τον ανακάλυψε η Εντίθ Πιάφ και τον ανέδειξε.

Το 1951 παντρεύτηκε τη Σιμόν Σινιορέ, με την οποία συμπρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας τους.

Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στην ταινία «Ζ» του Κώστα Γαβρά, όπου υποδύθηκε τον βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.

Συμμετείχε μαζί με τη Σιμόν Σινιορέ στις διαδηλώσεις έξω από την Ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι για να μην εφαρμοστεί η θανατική ποινή στο Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του.

1993

Καταρρέει η θρυλική γέφυρα του ποταμού Νερέτβα στο Μοστάρ, ως αποτέλεσμα του βομβαρδισμού της στον πόλεμο της Βοσνίας. Η στρατηγική αυτή γέφυρα είχε αντέξει 400 χρόνων πολέμους και μάχες για τον έλεγχό της.

Η θρυλική γέφυρα του ποταμού Νερέτβα στο Μοστάρ
Η μικρή γέφυρα που ανεγέρθηκε στην θέση της θρυλικής γέφυρας


Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 8/11

Σαν Σήμερα 8/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

8 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 7/11

Σαν Σήμερα 7/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

7 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 6/11

Σαν Σήμερα 6/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

6 Νοέ 2025

Πηγή : ALT.GR

10 – 11 – 1891

Πεθαίνει ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ (Arthur Rimbaud), ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του συμβολισμού.

Υπήρξε από τις πιο καταστρεπτικές και λυτρωτικές παρουσίες στον πολιτισμό του 20ού αιώνα, παρά το γεγονός ότι έως και το θάνατό του δεν ήταν γνωστός παρά στους κύκλους της αβάν – γκαρντ.

Ο Αρθούρος Ρεμπώ
Ο Αρθούρος Ρεμπώ

Ο Ρεμπώ είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την εικόνα που έχουμε σήμερα για τον επαναστάτη καλλιτέχνη – ήταν ο «ποιητής της εξέγερσης, και μάλιστα ο σημαντικότερος απ’ όλους», όπως είπε ο Αλμπέρ Καμύ. Τα ποιήματα που άφησε πίσω του σαν ανεπιθύμητες αποσκευές αποδείχτηκαν λογοτεχνικές ωρολογιακές βόμβες: το «Le Bateau ivre» («Το μεθυσμένο καράβι»), το αινιγματικό σονέτο «Voyelles» («Φωνήεντα»), το Une Saison en Enfer (Μια εποχή στην κόλαση), τα πεζά των «Εκλάμψεων» και κάποια περιέργως άγνωστα αριστουργήματα, όπως το «Mιmoire», προάγγελος του ύφους του Προυστ, και η χυδαία προ-φροϋδική παρωδία του «Album zutique».

Επηρέασε κατά τρόπο εντυπωσιακό συγγραφείς, μουσικούς και καλλιτέχνες που είδαν τη ζωή του ως αναπόσπαστο μέρος του έργου: τον Πάμπλο Πικάσο, τον Αντρέ Μπρετόν, τον Ζαν Κοκτώ, τον Αλεν Γκίνσμπεργκ, τον Μπομπ Ντίλαν και τον Τζιμ Μόρισον, για τον οποίο έχει ειπωθεί ότι δεν πέθανε, αλλά ακολούθησε τα βήματα του Ρεμπώ στην Αιθιοπία.

10 – 11 – 1928

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης και ενορχηστρωτής Ένιο Μορικόνε (Ennio Morricone), η μουσική του οποίου «έντυσε» κάποια από τα πλέον εμβληματικά έργα του κινηματογράφου.

Ένιο Μορικόνε
Ο Ένιο Μορικόνε

Το 1940 σπουδάζει Σύνθεση στο ωδείο. Τότε ήταν και η στιγμή που αποφάσισε να γίνει συνθέτης. Έχει γράψει μουσική για περισσότερες από 500 ταινίες, καθώς και σύγχρονα έργα κλασικής μουσικής. Από το 1946 έχει συνθέσει περισσότερα από 100 κλασικά κομμάτια. Στο τέλος της δεκαετίας του 1950, υπηρέτησε ως επιτυχημένος ενορχηστρωτής στούντιο για την RCA. Ενορχήστρωσε πάνω από 500 τραγούδια και συνεργάστηκε με μεγάλους μουσικούς.

https://youtube.com/watch?v=enuOArEfqGo%3Ffeature%3Doembed

Την περίοδο 1960-’75 έγραψε μουσική για ιταλικά γουέστερν των Σέρτζιο Λεόνε, Ντούτσιο Τέσαρι και Σέρτζιο Κορμπούτσι, όπως «Για Μια Χούφτα Δολάρια», «Μονομαχία Στο Ελ Πάσο», «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος» κ.ά. «Μου άρεσε να γράφω τη μουσική πριν ξεκινήσει η ταινία, όχι μόνο για τους ηθοποιούς αλλά και για τον σκηνοθέτη. Νομίζω ότι όταν έχεις τη μουσική εκ των προτέρων μπορείς να ακούσεις και να εξοικειωθείς με αυτήν, μπορείς να την αφομοιώσεις… H σχέση μου με τον Λεόνε με τα χρόνια γινόταν όλο και πιο ενδιαφέρουσα. Ήταν μια εξαιρετική συνεργασία, γιατί με εμπιστεύτηκε πραγματικά…». Και η συνεργασία τους κράτησε μέχρι τέλους, αφού ο Μορικόνε έντυσε μουσικά με ένα αξέχαστο θέμα το «κύκνειο άσμα» του σκηνοθέτη, «Κάποτε στην Αμερική».

Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και 1970, ο Μορικόνε συνέθεσε μουσική για πολλά είδη ταινιών, από κωμωδίες μέχρι δράμα, θρίλερ και ιστορικές ταινίες. Αρκετές από τις συνθέσεις του γνώρισαν εμπορική επιτυχία, όπως το «The Ecstasy of Gold», μουσικό θέμα της ταινίας «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος», το «A Man with Harmonica», το «Chi Mai», το «Here’s to You», το τραγούδι που έντυσε την ταινία «Σάκκο και Βανζέτι», το οποίο ερμηνεύτηκε από την Τζόαν Μπαέζ, το «Rabbia e tarantella» το οποίο έντυσε το «Allonsanfan» των αδερφών Ταβιάνι.

https://youtube.com/watch?v=J3IlqY1CbI0%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=J3IlqY1CbI0%3Ffeature%3Doembed

Ανάμεσα στο 1964 και το 1980, ο Μορικόνε ήταν επίσης τρομπετίστας και συν-συνθέτης στο αβάν-γκαρντ συγκρότημα ελεύθερου αυτοσχεδιασμού «Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza». Θεωρούσε τον αυτοσχεδιασμό πρωτοποριακό και ριψοκίνδυνο και στενοχωριόταν που δεν έγινε ευρέως γνωστός και για αυτό το είδος της μουσικής του. Έγραψε, επίσης, το επίσημο τραγούδι για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1978.

https://youtube.com/watch?v=R4xWbRBLj2I%3Ffeature%3Doembed

Ο Μορικόνε διακρίθηκε στο Χόλυγουντ, συνθέτοντας μουσική για Αμερικανούς σκηνοθέτες, όπως οι Μπράιαν ντε Πάλμα, Μπάρι Λέβινσον, Μάικ Νίκολς και Ολιβερ Στόουν. Στον 21ο αιώνα, η μουσική του Μορικόνε χρησιμοποιήθηκε ξανά στην τηλεόραση και σε ταινίες όπως αυτές του Κουέντιν Ταραντίνο.

https://youtube.com/watch?v=X-jdl9hcCeg%3Ffeature%3Doembed

Το 2007, ο Μορικόνε παρέλαβε το τιμητικό Οσκαρ «για τη μαγευτική και πολυπρόσωπη συνεισφορά του στην τέχνη της μουσικής για ταινίες». Είχε προταθεί για άλλα πέντε Όσκαρ την περίοδο 1979 – 2001. Επίσης, παρέλαβε και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 2016 για τη μουσική της ταινίας «Μισητοί 8» του Ταραντίνο. Ο Μορικόνε έχει κερδίσει τρία βραβεία Γκράμι, τρεις Χρυσές Σφαίρες, έξι BAFTA, δύο Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, έναν τιμητικό Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.

10 – 11 – 1929

Συνέρχεται η Ολομέλεια της ΚΕ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), η οποία αποφασίζει την αποστολή 25.000 εργατών στην ύπαιθρο, για να πρωτοστατήσουν στη σοσιαλιστική οικοδόμηση.

Ολομέλεια της ΚΕ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι) το 1929
Το Προεδρείο της ΚΕ του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι)

1980

Ενάμισι, περίπου, εκατομμύριο εργάτες και υπάλληλοι συμμετέχουν στη γενική απεργία, με αποτέλεσμα να παραλύσει ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας σε όλη την Ελλάδα. Αιτήματα των απεργών είναι η καθιέρωση του πενθήμερου, η τιμαριθμική αναπροσαρμογή των μισθών κ.ά.

Ενάμισι, περίπου, εκατομμύριο εργάτες και υπάλληλοι συμμετέχουν στη γενική απεργία το 1980
Το πρωτοσέλιδο του αφιερωμένο στη μεγάλη απεργία

1982

Πεθαίνει ο σοβιετικός ηγέτης Λεονίντ Μπρέζνιεφ, Α’ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΣΕ (1964-1982) και πρόεδρος της ΕΣΣΔ (1977-1982). Στη θέση του Α’ Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ αναδεικνύεται ο Γιούρι Αντρόποβ.

Λεονίντ Μπρέζνιεφ
Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ

1986

Με οικολογική καταστροφή απειλείται ο Ρήνος, λόγω εκροής 1.000 τόνων τοξικών χημικών αποβλήτων, με κυρίως υπεύθυνη τη φαρμακοβιομηχανία «Σαντόζ».

1989

Ο ΓΓ του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος Τοντόρ Ζίβκοφ αναγκάζεται σε παραίτηση. Η αντεπανάσταση επικρατεί στην Βουλγαρία.

Τοντόρ Ζίβκοφ
Ο Τοντόρ Ζίβκοφ

10 – 11 – 2002

Το ελληνικό ντοκιμαντέρ «χάνει» τον κορυφαίο δημιουργό του, τον Βασίλη Μάρο. Αρχικά σπούδασε φωτογραφία στο Μόναχο και στη συνέχεια διεύθυνση φωτογραφίας στη Ρώμη. Αργότερα, παρακολούθησε σεμινάρια τηλεόρασης στο Μιλάνο και κατόπιν στο Λονδίνο (BBC).

Βασίλης Μάρος
Ο Βασίλης Μάρος

Στα πενήντα χρόνια της κινηματογραφικής καριέρας του συνεργάστηκε με τις κινηματογραφικές εταιρίες ΝΒC και 20th Century Fox και εργάστηκε σαν οπερατέρ σε μεγάλες αμερικάνικες κινηματογραφικές παραγωγές που γυρίστηκαν στην Ελλάδα («Το παιδί και το δελφίνι», «Τα κανόνια του Ναβαρόνε», «Συνέβη στην Αθήνα», «Ο Λέων της Σπάρτης») και της πρώτης έγχρωμης ελληνικής ταινίας «Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες» (1955).

https://youtube.com/watch?v=SsYHDmnWf7w%3Ffeature%3Doembed

Από το 1957 άρχισε να γυρίζει δικά του ντοκιμαντέρ, είδος, στο οποίο αφοσιώθηκε τελικά, και στο οποίο διέπρεψε, αποσπώντας πλήθος βραβείων σε διεθνή φεστιβάλ (Σαν Φραντσίσκο, Μελβούρνη, κ.ά.). Το 1961 απέσπασε και το ειδικό βραβείο του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου για το ντοκιμαντέρ του «Τραγωδία του Αιγαίου».

https://youtube.com/watch?v=Uji0w4rt9AY%3Ffeature%3Doembed

Απέσπασε, επίσης, βραβεία του Διεθνούς Φεστιβάλ Τηλεόρασης του Μόντε Κάρλο, της Βρετανικής Ακαδημίας Τέχνης – Κινηματογράφου -Τηλεόρασης, τη «Χρυσή Αρπα» του Δουβλίνου, το βραβείο της Ενωσης Σοβιετικών Συγγραφέων, κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=hxDXZOhjyiM%3Ffeature%3Doembed

Ο Βασίλης Μάρος γύρισε γύρω στα σαράντα ντοκιμαντέρ, πολλά από τα οποία είχαν πολιτιστικό και ιστορικό περιεχόμενο και προορίζονταν για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Μεταξύ αυτών και τα εξής: «Η Κατίνα Παξινού και το Αρχαίο Θέατρο», «Αγιον Ορος», «Ερρίκος Σλήμαν», «Αναστενάρια», «Το μπουζούκι», «Ιστορία του ρεμπέτικου» (με τη συμμετοχή των Μ. Βαμβακάρη, Β. Τσιτσάνη, Μπαγιαντέρα), «1940-πέραν του καθήκοντος», «Δημοτικοί Χοροί», «Ορος Σινά», «Κρήτη και Νεοέλληνες ποιητές», «Χατζηκυριάκος – Γκίκας, ένας Ελληνας ζωγράφος», «Μετέωρα, 600 χρόνια», «Και ο Ορφέας τραγουδάει», «Η μάχη στην Ακρόπολη»,»Ο Παρθενώνας αργοπεθαίνει», κ.ά.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 9/11

Σαν Σήμερα 9/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

9 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 8/11

Σαν Σήμερα 8/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

8 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 7/11

Σαν Σήμερα 7/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

11 – 11 – 1821

Γεννιέται ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, o μεγαλύτερος κατά πολλούς Ρώσος συγγραφέας, κορυφαίος στην παγκόσμια λογοτεχνία. Ο Ντοστογιέφσκι μέσα από την πολυτάραχη ζωή του γνώρισε αυθεντικά τη ζωή της Ρωσίας και τα βάσανα των πιο φτωχών στρωμάτων της. Στο ανεπανάληπτο έργο του δεν είναι μόνο που δίνει μια ρεαλιστική, όσο και πλήρη εικόνα της εποχής του. Πραγματοποιεί μια εξαιρετική ακτινογραφία του ανθρώπου. Ο άνθρωπος, ο γεμάτος αντιφάσεις, μεταπτώσεις, μεγαλείο και κατάπτωση, είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής των έργων του Ντοστογιέφσκι.

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Πορτρέτο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι από τον Βασίλι Πιερόφ

Tον Απρίλιο του 1849 ο Ντοστογιέφσκι συνελήφθη και πέρασε από έκτακτο στρατοδικείο. Η κατηγορία ήταν για συμμετοχή σε προδοτική συνωμοσία. Την άνοιξη του 1849 είχε προσχωρήσει σε μια πολιτικοφιλοσοφική λέσχη που έγινε γνωστή ως κίνηση Πετρασέφσκι ή οι Πετρασέφσκηδες. Η ποινή που επιβλήθηκε στον Ντοστογιέφσκι ήταν τέσσερα χρόνια καταναγκαστικά έργα και στρατιωτική υπηρεσία ως απλός στρατιώτης για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Στο δικαστήριο δεν αρνήθηκε ούτε τις φιλελεύθερες πεποιθήσεις του ούτε το ενδιαφέρον του για τον ουτοπικό σοσιαλισμό, ιδιαίτερα για τις ιδέες του Σαρλ Φουριέ ή τη διαμαρτυρία του για πολλά φαινόμενα της ρωσικής πραγματικότητας. Παρουσίασε τον εαυτό του ως έναν «αφελή-έντιμο ανθρωπιστή και λόγιο ο οποίος απέβλεπε στο γενικό καλό της ανθρωπότητας», κυρίως όμως ήθελε μέσα από την πλούσια βιβλιοθήκη των Πετρασέφσκι «να γνωρίσει τα νεότατα λογοτεχνικά ρεύματα της Ευρώπης» Το δικαστήριο δεν δέχθηκε αυτή του την εξήγηση και «ίσως είχε τους λόγους του να είναι δύσπιστο». Έτσι από μεταγενέστερες μαρτυρίες είναι λ.χ. γνωστό ότι συμμετείχε ενεργά στην προσπάθεια λειτουργίας παράνομου τυπογραφείου, ενώ «ευκαιριακά είχε δηλώσει πως ήταν διατεθειμένος να πάρει μέρος εν ανάγκη και σε μια ένοπλη εξέγερση»[6] Στις 16 Νοεμβρίου 1849 ο Ντοστογιέφσκι και οι σύντροφοί του δικάστηκαν και καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Ακολούθησε ένας πόλεμος νεύρων με εικονικές εκτελέσεις και ατέλειωτες ώρες παραμονής σε μια πλατεία της Πετρούπολης, στις 22 Δεκεμβρίου του 1849, σε αναμονή του εκτελεστικού αποσπάσματος. Η ποινή του μετατράπηκε τελικά σε τετραετή εξορία και καταναγκαστικά έργα στο Ομσκ της Σιβηρίας. Το φθινόπωρο του 1855 έγινε υπαξιωματικός και τον επόμενο χρόνο προήχθη σε αξιωματικό. Τον Μάρτιο του 1859 του επιτράπηκε να επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Ρωσία, όχι όμως ακόμα στις μεγάλες πόλεις. Αυτό θα γίνει τον Δεκέμβριο του 1859. Την περίοδο της στρατιωτικής του θητείας θα κάνει τον πρώτο του γάμο: γνωρίζει και παντρεύεται τον Φεβρουάριο του 1857 την Μαρία Ισάγιεβα που λίγο πριν είχε χηρέψει. Ήταν «μία πραγματικά μορφωμένη και με τον τρόπο της γοητευτική γυναίκα, συνάμα όμως έπασχε από ανίατο πνευμονικό νόσημα, νευρική και ευερέθιστη, προφανώς υστερική, αν όχι ψυχοπαθής.»

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Ο τάφος του Ντοστογιέφσκι στο Κοιμητήριο Τίχβιν της Μονής Αλεξάντερ Νιέφσκι στην Αγία Πετρούπολη

Το 1859 επέστρεψε στην Πετρούπολη και εξέδωσε μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία, όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Την ίδια περίοδο εκδηλώθηκε το σχεδόν νοσηρό του πάθος για τα τυχερά παιχνίδια-ακριβώς ως αποτέλεσμα αυτής της οικονομικής δυσχέρειας- που τον έφερε στο χείλος της υλικής και της σωματικής καταστροφής. Σε αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: «Ο παίκτης», «Οι αδερφοί Καραμαζώφ», «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο Ηλίθιος», «Οι δαιμονισμένοι».

11 – 11 – 1826

Η Αίγινα γίνεται πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

11 – 11 – 1945

Γεννιέται ο ηγέτης των Νικαραγουανών ανταρτών Σαντινίστας Ντανιέλ Ορτέγκα (Daniel Ortega), πρόεδρος της χώρας του το 1985 – 1990, το 2007 και το 2016.

Ντανιέλ Ορτέγκα
Ο Ντανιέλ Ορτέγκα

11 – 11 – 1962

Γεννιέται ο διεθνής ποδοσφαιριστής της Λάρισας Γιώργος Μητσιμπόνας. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης του Πρωταθλήματος το 1988. Σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1997.

Γιώργος Μητσιμπόνας
Ο Γιώργος Μητσιμπόνας

11 – 11 – 1985

Πεθαίνει η συγγραφέας Λιλή Ιακωβίδου. Γεννήθηκε στην Αθήνα και υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Μιχάλη (Μίχη) Ιακωβίδη.

Λιλή Ιακωβίδου
Σκίτσο της Λιλής Ιακωβίδου

Υπήρξε μία από τις τελευταίες και πλέον αγαπημένες μαθήτριες του Παλαμά, με τον οποίο είχαν αλληλογραφία.

11 – 11 – 1990

Πεθαίνει ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

Γιάννης Ρίτσος
Ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος

Ο Γ. Ρίτσος εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1934 με τον τίτλο «Τρακτέρ». Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ συνεργάστηκε και με τον Ριζοσπάστη, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γ. Σοστίρ, από αναγραμματισμό του ονόματός του.

Τα γεγονότα του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη συγκλονίζουν την εργατική τάξη της χώρας μας και τον ίδιο: στις 11 Μάη στέλνει τρία από τα δεκατέσσερα θρηνητικά ποιήματά του στον Ριζοσπάστη και την επόμενη μέρα η εφημερίδα τα δημοσιεύει, με γενικό τίτλο «Μοιρολόι». Ολόκληρο το έργο θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα, στις 8/6/1936, με τον τίτλο «Επιτάφιος». Την περίοδο της Κατοχής ο Γ. Ρίτσος πήρε ενεργό μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, ενώ μετά την απελευθέρωση, το 1948-1952, εξορίστηκε διαδοχικά στη Λήμνο, στη Μακρόνησο και τον Αϊ Στράτη.

Γιάννης Ρίτσος
Στην εξορία

Μετά την απελευθέρωσή του δραστηριοποιείται μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ. Το 1956 τύπωσε τη Σονάτα του σεληνόφωτος, για την οποία τιμήθηκε με το Α’ Κρατικό Βραβείο ποίησης, το 1960 κυκλοφόρησε η μελοποίηση του Επιτάφιου από τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ το 1966 τυπώθηκε αυτοτελώς η Ρωμιοσύνη (πρώτη έκδοση το 1954), η οποία επίσης μελοποιήθηκε από τον Μ. Θεοδωράκη.

Την περίοδο της Χούντας, συνελήφθη και εξορίστηκε και πάλι στη Γυάρο και μετά στη Λέρο. Υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής, αλλά και λόγω της σοβαρής του ασθένειας, η Χούντα αναγκάστηκε να τον μεταφέρει από την εξορία θέτοντάς τον σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι το 1970.

Γιάννης Ρίτσος
Απαγγέλει στη κεντρική συγκέντρωση του ΚΚΕ το 1981

Μετά τη μεταπολίτευση έτυχε πλήθους διακρίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό: προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ το 1975, τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν» το 1977, κ.α.

Γιάννης Ρίτσος
Χειρόγραφο της αυτοβιογραφίας του

Ο Γ. Ρίτσος παρέμεινε στρατευμένος στην υπόθεση του σοσιαλισμού μέσα από τις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος έως την τελευταία του πνοή.

Γιάννης Ρίτσος
Στη γεννέτειρά του

11 – 11 – 1990

Πεθαίνει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Αλέξης Μινωτής. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στο γυμνάσιο διορίστηκε υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα Χανίων.Το 1921 ήρθε στην Αθήνα και άρχισε ως ερασιτέχνης ηθοποιός να εμφανίζεται «επί σκηνής» με διάφορα θεατρικά συγκροτήματα – θιάσους.

Ο Αλέξης Μινωτής
Ο Αλέξης Μινωτής

Αργότερα, όμως, επιδόθηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός λαμβάνοντας μέρος και σε επαρχιακές θεατρικές περιοδείες με τους θιάσους Βεάκη και Νέζερ παρουσιάζοντας τον «Οιδίποδα τύραννο». Αναγνωρίσθηκε από τους καλύτερους πρωταγωνιστές του Εθνικού Θεάτρου, στις παραστάσεις του οποίου στην Αγγλία (1939) με τον «Άμλετ» του Σαίξπηρ κρίθηκε από τους Άγγλους κριτικούς ως Παγκόσμιος καλύτερος Άμλετ των τελευταίων 50 ετών.

https://youtube.com/watch?v=ckhceVdTmiI%3Ffeature%3Doembed

Το 1940 παντρεύτηκε την Κατίνα Παξινού. Στην περίοδο της Κατοχής στην Ελλάδα (1941) ο Αλέξης Μινωτής κατέφυγε στις ΗΠΑ. Το 1946 έλαβε μέρος στην κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Notorious» μαζί με τον Κάρι Γκραντ και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Την ίδια χρονιά συμμετείχε ακόμη στην ταινία «Chase» μαζί με την Μισέλ Μοργκάν. Το 1958 ανέβασε στην Αμερική (Dallas Civil Opera) και στο Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο την όπερα του Κερουμπίνι «Μήδεια» με πρωταγωνίστρια την Μαρία Κάλλας. Η παράσταση εκείνη κρίθηκε ως βάση υψηλού υποδείγματος σύγχρονης σκηνοθεσίας μελοδράματος (όπερας). Επίσης, εμφανίσθηκε και στο Μπροντγουέι στην «Ηλέκτρα» με την Μαρίκα Κοτοπούλη. Ο Αλέξης Μινωτής είχε επίσης λάβει μέρος και στην ξένη κινηματογραφική επιτυχία «Γη των Φαραώ» με την Τζόαν Κόλινς.

11 – 11 – 2004

Πεθαίνει ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ, ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), καθώς και πρώτος Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής.

Σε ηλικία μόλις 19 χρόνων, παίρνει μέρος στις πρώτες μάχες μεταξύ Αράβων και Ισραηλινών, που ακολούθησαν την αποχώρηση των Βρετανών από την περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η πολιτική του δράση αρχίζει, όταν είναι φοιτητής Μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου, το 1952, όπου αναλαμβάνει τα ηνία της Φοιτητικής Ένωσης Παλαιστινίων.

Το 1958, και ενώ εργάζεται ως μηχανικός στο Κουβέιτ, θέτει τα θεμέλια της «Φατάχ». Το 1964 ιδρύεται η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Την 1η Γενάρη του 1965 ανακηρύσσεται επισήμως η ίδρυση της «Φατάχ», υπό την επωνυμία «Ασίφα – Καταιγίδα», και εξαπολύει τις πρώτες αντάρτικες επιθέσεις κατά του Ισραήλ.

Γιάσερ Αραφάτ
Ο Γιάσερ Αραφάτ

Το Μάρτη του 1968, η υποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων ενισχύει τη θέση του Αραφάτ, ο οποίος εντάσσει τη «Φατάχ» στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ένα χρόνο αργότερα, το Φλεβάρη του 1969, ο Αραφάτ εκλέγεται Πρόεδρος της ΟΑΠ.

Στις 13 Νοέμβρη του 1974, ο Γιάσερ Αραφάτ , ως αναγνωρισμένος από τη διεθνή κοινότητα, πλέον, ηγέτης της ΟΑΠ και του παλαιστινιακού αγώνα, εμφανίζεται, για πρώτη φορά, ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Το 1982, ο ισραηλινός στρατός εισβάλλει στο Λίβανο, διακηρύσσοντας ότι στοχεύει να εκδιώξει από εκεί τους Παλαιστίνιους μαχητές. Τα ισραηλινά στρατεύματα φτάνουν στη Βηρυτό και η ΟΑΠ απομακρύνει τους αντάρτες της. Ένα χρόνο αργότερα, ορισμένα στελέχη της «Φατάχ», μαζί με συριακά στρατεύματα που βρίσκονται στο Λίβανο, εξεγείρονται ενάντια στην ηγεσία της ΟΑΠ και του Αραφάτ, που μεταβαίνει στην Τυνησία.

Το 1987, ξεσπά η πρώτη εξέγερση – Ιντιφάντα των Παλαιστινίων, που ζουν στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Ο Αραφάτ, εκπροσωπώντας την ΟΑΠ, τάσσεται στο πλευρό τους και επιτείνει το διπλωματικό του αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Το Δεκέμβρη του 1988, μετά από έντονο διπλωματικό παρασκήνιο και ισχυρές αμερικανικές πιέσεις, διακηρύττει την ανεξαρτησία της Παλαιστίνης και με δημόσια δήλωσή του «απορρίπτει κάθε μορφή τρομοκρατίας» και δηλώνει ότι αποδέχεται το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ, προχωρώντας σε ένα αδιανόητο, μέχρι εκείνη τη στιγμή, βήμα για το σύνολο της παλαιστινιακής πολιτικής σκηνής.

Οι εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο και κυρίως στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, καθώς εντείνουν τις αμερικανικές πιέσεις προς την ΟΑΠ και τον ίδιο, και έτσι ο Γιάσερ Αραφάτ συμμετέχει στην πρώτη «ειρηνευτική σύνοδο» για τη Μέση Ανατολή, στη Μαδρίτη, το 1991.

Ο Γιάσερ Αραφάτ
Ο Γιάσερ Αραφάτ ως ηγέτης της PLO

Το Σεπτέμβρη του 1993, μετά από μήνες συνομιλιών στο Όσλο, υπογράφει στο Λευκό Οίκο μαζί με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Γιτζάκ Ράμπιν, την πρώτη ισραηλινο-παλαιστινιακή «ειρηνευτική» συμφωνία.

Το 1994, τον Ιούλη, επιστρέφει για πρώτη φορά στη Λωρίδα της Γάζας και θέτει τα θεμέλια της Παλαιστινιακής Αρχής, ενώ το Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς, τιμάται με το βραβείο Νόμπελ, για την ειρήνη, το οποίο μοιράζεται με τον Γιτζάκ Ράμπιν και τον τότε Ισραηλινό ΥΠΕΞ, Σιμόν Πέρες.

Το Γενάρη του 1996, ο Αραφάτ αναδεικνύεται, μετά από γενικές εκλογές, Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής. Η τελμάτωση στην «ειρηνευτική διαδικασία» οδηγεί σε μια ακόμη «ενδιάμεση» συμφωνία, που υπογράφεται από τον Αραφάτ και τον νέο πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, στο Ουάι Πλαντέισον, των ΗΠΑ, τον Οκτώβρη του 1998.

Οι αλλεπάλληλες χρονοτριβές της «ενδιάμεσης» συμφωνίας και αναβολές εκ μέρους του Ισραήλ, φέρνουν, τον Ιούλη του 2000, τον Αραφάτ και τον Εχούντ Μπάρακ επί 9 μέρες στο Καμπ Ντέιβιντ των ΗΠΑ, όπου ο Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον ασκεί πιέσεις στον Γιάσερ Αραφάτ να αποδεχτεί μια τελική συμφωνία, που, όπως αποδεικνύουν πλέον τα στοιχεία, δεν προσέφερε τίποτε συγκεκριμένο στους Παλαιστινίους. Ο Αραφάτ αρνείται, οι συνομιλίες καταρρέουν.

Το Σεπτέμβρη του 2000 ξεσπά η δεύτερη παλαιστινιακή εξέγερση – Ιντιφάντα. Ο ισραηλινός στρατός σαρώνει τα παλαιστινιακά εδάφη με μεθοδικότητα και σχέδιο, κλιμακώνει τη βία και, ουσιαστικά, προχωρεί σταδιακά σε ανακατάληψη της Δυτικής Όχθης. Το 2002, ο Αριέλ Σαρόν, ως πρωθυπουργός, ανακηρύσσει τον Αραφάτ «εχθρό του Ισραήλ», παγώνει κάθε διαπραγμάτευση και ουσιαστικά τον περιορίζει στο αρχηγείο του στη Ραμάλα, αφού ισραηλινά μαχητικά καταστρέφουν όλα του τα ελικόπτερα.

Πηγή : ALT.GR

12 – 11 – 1840

Γεννιέται ο Γάλλος γλύπτης Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν (François-Auguste-René Rodin), διάσημος για το αριστούργημά του «Ο Στοχαστής». Επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη γλυπτική του 20ού αιώνα με τα έργα του. Αρνήθηκε να αγνοήσει τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις περιέγραψε όσο καλύτερα μπόρεσε στην τέχνη του, με ρεαλισμό και δύναμη.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ο Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν

Το 1864 απορρίπτεται δύο φoρές στο Σαλόν του Παρισιού το έργο του «Άντρας με Σπασμένη Μύτη», που ο ίδιος ο Ροντέν θεωρεί ως το πρώτο του σημαντικό γλυπτό, αλλά αργότερα, το 1875, γίνεται δεκτό με τον διαφορετικό τίτλο «Πορτρέτο Ρωμαίου» και αποτελεί παράλληλα το πρώτο έργο του Ροντέν που εκτίθεται στο Σαλόν.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Η πύλη της Κόλασης

Το 1877 εκτίθεται στο Σαλόν ένα έργο του μεγάλων διαστάσεων,  το «Εποχή του Χαλκού», το οποίο αν και αναγνωρίζεται η υψηλή αισθητική του, οι κριτικοί αδυνατούν να πιστέψουν πως το έργο αποτελεί δημιουργία του και τον κατηγορούν πως χρησιμοποίησε ένα «καλούπι» ώστε να επιτύχει μια τόσο ρεαλιστική απόδοση.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Μπαλζάκ 1898

Το 1880 του ανατίθεται να διακοσμήσει την πύλη του Μουσείου Καλών Τεχνών. Το έργο που ονομάστηκε «Οι Πύλες της Κολάσεως» δεν ολοκληρώθηκε αλλά αναπαραστάσεις και στοιχεία του αποτέλεσαν τη βάση για μερικά από τα δημοφιλέστερα έργα του Ροντέν, όπως ο «Στοχαστής» ή το «Φιλί».

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Ο στοχαστής, 1882

Το 1891 ανέλαβε και την δημιουργία ενός μνημείου για τον Μπαλζάκ. Για το έργο αυτό ο Ροντέν εργάστηκε συνολικά επτά χρόνια. Παρουσιάστηκε δημόσια το 1898 αλλά η υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό ήταν αρνητική, γεγονός που οδήγησε τον Ροντέν στην αφαίρεση της προτομής, την οποία τοποθέτησε στο εργαστήριο του απαγορεύοντας την περαιτέρω δημόσια έκθεσή της.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Το φιλί 1884

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ροντέν είναι αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες και στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού, ένα τμήμα αφιερώνεται αποκλειστικά σε έργα του.

12 – 11 – 1923

Πεθαίνει ο Γερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλερ (Ernst Moritz Theodor Ziller). Δραστηριοποιήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην Ελλάδα.

Ερνέστος Τσίλερ
Ο Ερνέστος Τσίλερ

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και διασημότερους αρχιτέκτονες της ελληνικής επικράτειας, σχεδίασε και επέβλεψε την κατασκευή εκατοντάδων δημόσιων και ιδιωτικών κτηρίων και άφησε τη σφραγίδα του στην οικιστική φυσιογνωμία του ελληνικού αστικού χώρου των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα.

Ερνέστος Τσίλερ
Οικία Πατσιάδου στον Πειραιά

Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγονται το Προεδρικό Μέγαρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, το Ιλίου Μέλαθρον, το Δημαρχείο Ερμουπόλεως, το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης κ.ά.

12 -11 – 1948

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης Ουμπέρτο Μενότι Μαρία Τζορντάνο (Umberto Menotti Maria Giordano).

Ουμπέρτο Μενότι Μαρία Τζορντάνο
Πορτρέτο του Ουμπέρτο Τζορντάνο από τον Γκαετάνο Εσπόζιτο

Κορυφαία έργα του ήταν οι όπερες «Andrea Chénier», «Fedora» και «Siberia».

https://youtube.com/watch?v=RgSB34QfKiw%3Ffeature%3Doembed

12 – 11 – 1951

Ορκίζονται οι επτά εξόριστοι βουλευτές της ΕΔΑ από τις εκλογές της 9 Σεπτέμβρη.

Εξόριστοι βουλευτές της ΕΔΑ το 1951
Εξόριστοι βουλευτές της ΕΔΑ το 1951

12 -11 – 1979

Πεθαίνει ο στιχουργός, ηθοποιός, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας Πυθαγόρας Παπασταματίου, γνωστός ως Πυθαγόρας. Το 1940 γράφτηκε στο οκτατάξιο Γυμνάσιο αρρένων Αγρινίου, ενώ στην Κατοχή οι γονείς του μαζί με τις αδελφές του, για να αποφύγουν τη σύλληψη από τους Γερμανούς, κατέφυγαν στον Ορεινό Βάλτο. Ο Πυθαγόρας βρέθηκε φιλοξενούμενος σ’ ένα χωριό της καμένης από τους Γερμανούς Μακρυνείας, ενώ ο αδελφός του ήταν στο αντάρτικο. Το Μάρτιο του 1944, προσχώρησε στον ΕΛΑΣ, αγωνίστηκε έως την ημέρα που έφυγαν οι Γερμανοί και στη συνέχεια επέστρεψε και τελείωσε το Γυμνάσιο.

Πυθαγόρας Παπασταματίου
Ο Πυθαγόρας

Στις μαθητικές του εργασίες υπέγραφε ως Πυθαγόρας και όταν κάποτε ο φιλόλογος Πάνος Παπαχρήστος τον ρώτησε γιατί δε γράφει και το επώνυμό του, απάντησε γελώντας: «Ένας είναι ο Πυθαγόρας, όλοι με ξέρουν, δε χρειάζεται το επώνυμο».

Το 1949 τελείωσε το Γυμνάσιο και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με δάσκαλο τον Δημήτρη Ροντήρη. Αποφοίτησε με άριστα και εργάστηκε στο θέατρο, ενώ παράλληλα έγραφε στίχους και επιθεωρήσεις πίστας. Πρώτο του τραγούδι, και μεγάλη επιτυχία το 1954, ήταν το «Ξαναβλέπω το μικρό το αμαξάκι», σε μουσική του Νίκυ Γιάκοβλεφ, με ερμηνεύτρια την Μαίρη Λω.

Από το 1958 και μετά, ασχολήθηκε κυρίως με το γράψιμο και έγραψε τραγούδια, που έγιναν πολύ μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσά τους τα: «Κάθε λιμάνι και καημός», «Τα ροζιασμένα χέρια», «Το αγριολούλουδο», «Γυρίζω απ’ τη νύχτα», «Ο Σταμούλης ο λοχίας», «Νύχτα στάσου», «O θάνατος του ποιητή», «Ένα μαυρομάνικο μαχαίρι», «Κάτω απ’ το πουκάμισό μου», «Οι αισθηματίες», «Και μας έλεγε το κύμα (Μακρόνησα)», «Νέα Ιωνία», «Σε πέντε ώρες ξημερώνει Κυριακή».

Το 1972, με την προοπτική της δημιουργίας ενός μεγάλου δίσκου, έδωσε στον φίλο του Απόστολο Καλδάρα το συγκλονιστικό κύκλο τραγουδιών «Μικρά Ασία».

https://youtube.com/watch?v=uidRhl53ECo%3Ffeature%3Doembed

Μετά το 1972, ο Πυθαγόρας ασχολήθηκε περισσότερο με τα θεατρικά. Εργάστηκε ως συγγραφέας επιθεωρήσεων για το μουσικό θέατρο με ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1973 διατέλεσε έκτακτο μέλος, το 1974 πάρεδρος και το 1975 τακτικό μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων. Τη χρονιά αυτή κυκλοφόρησε και ο θρυλικός δίσκος «Υπάρχω» σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου και ανεπανάληπτη ερμηνεία από τον Στέλιο Καζαντζίδη.

12 – 11 – 1980

Το διαστημικό σκάφος της NASA Βόγιατζερ 1 κάνει την πλησιέστερη προσέγγισή του στον Κρόνο και παίρνει τις πρώτες εικόνες των δακτυλίων του.

12 – 11 –1981

Εκτοξεύεται για δεύτερη φορά το διαστημόπλοιο «Κολούμπια». Ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο που χρησιμοποιήθηκε πάνω από μια φορά.

Εκτόξευση του διαστημόπλοιου «Κολούμπια» για δεύτερη φορά το 1981
Εκτόξευση του διαστημόπλοιου «Κολούμπια»

12 -11 – 1989

Πεθαίνει η Ντολόρες Ιμπαρούρι (Isidora Dolores Ibárruri Gómez). Ηγετική μορφή του ισπανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος. Συμμετείχε από το 1920 στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας. Το 1930 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και το 1932 μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κόμματος.

Ντολόρες Ιμπαρούρι - «Πασιονάρια»
Η Ντολόρες Ιμπαρούρι – «Πασιονάρια»

Από το 1931 ως το 1933 ήταν μέλος της αρχισυνταξίας της εφημερίδας «Μούντο Ομπρέρο», οργάνου του ΚΚΙ. Πιάστηκε και φυλακίστηκε έξι φορές. Ως ηγέτης του ΚΚΙ έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στη διάρκεια του επαναστατικού αγώνα του ισπανικού λαού κατά των φασιστών πραξικοπηματιών και των Ιταλο- γερμανών εισβολέων. Στον αγώνα αυτό πήρε και το όνομα «Πασιονάρια» με το οποίο έγινε γνωστή σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο γιος της Ρουμπέν, υπηρετώντας με το βαθμό του υπολοχαγού στο σοβιετικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1942, σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ. Από το 1939 ως το 1977 έζησε στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας. Το 1942, μετά το θάνατο του Ζ. Ντιάζ εκλέχτηκε Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΙ.

12 – 11 – 1998

Ο ηγέτης του ΡΚΚ (Κουρδικού Εργατικού Κόμματος) Αμπντουλάχ Οτσαλάν καταφεύγει στην Ιταλία και συλλαμβάνεται, προκαλώντας διεθνή διπλωματική εμπλοκή.

Κούρδοι - Αμπντουλάχ Οτσαλάν
Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν

12 – 11 – 2013

«Φεύγει» από τη ζωή μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες της ελληνικής δραματικής τέχνης, η Αντιγόνη Βαλάκου. Παράλληλα με τις δύο τελευταίες γυμνασιακές τάξεις, φοίτησε στο «Θεατρικό Σπουδαστήριο» του Βασίλη Ρώτα.

Αντιγόνη Βαλάκου
Η Αντιγόνη Βαλάκου

Ταυτόχρονα, εμφανίζεται στη σκηνή με το θίασο του «Ρεαλιστικού Θεάτρου» του Αιμίλιου Βεάκη (1946) στο έργο «Νυφιάτικο τραγούδι» του Νότη Περγιάλη. Το 1949 – 1950 στο Θέατρο Τέχνης παίζε στον «Θάνατο του εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ. Συνεργάσθηκε στη συνέχεια με το θίασο της Κατερίνας και αργότερα με το θίασο Μανωλίδου – Αρώνη – Χατζίσκου (1951 – 1952) όπου και διακρίθηκε ως «ενζενί».

https://youtube.com/watch?v=EpDX41cKhVU%3Ffeature%3Doembed

Τα επόμενα χρόνια, προσλήφθηκε από το Εθνικό Θέατρο στο οποίο και ερμήνευσε σημαντικούς ρόλους, στα έργα «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σαίξπηρ (ως Περντίτα), στο «Δρόμο του ποταμού» του Μόργκαν, στο «Άνθρωπος του διαβόλου» του Μπέρναρντ Σο κ.ά. Το 1955, συνεργαζόμενη με το Θέατρο Εθνικού Κήπου, υποδύθηκε την Οφηλία στον «Αμλετ» του Σαίξπηρ. Το 1956 ο Κώστας Μουσούρης της δίνει την ευκαιρία να επικοινωνήσει με το πλατύ κοινό και να καθιερωθεί σαν πρωταγωνίστρια, ερμηνεύοντας την «Άννα Φρανκ». Η ερμηνεία της της χάρισε το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη».

https://youtube.com/watch?v=CKW6WMmyQdQ%3Ffeature%3Doembed

Τελευταίες πολύ σημαντικές ερμηνείες της στο θέατρο σε σκηνοθεσία όλες του Κοραή Δαμάτη ήταν «Φθινοπωρινή ιστορία», «Ευτυχισμένες μέρες», «Οι φάλαινες του Αυγούστου», «Η τρελή του Σαγιώ», «Ρόουζ», «Εσύ και τα σύννεφά σου». Το 2007 έπαιξε τη «Μάνα κουράγιο» σε σκηνοθεσία Τσιάνου και το 2008 στις «Φοίνισσες» σε σκηνοθεσία Ευαγγελάτου. Τελευταία της εμφάνιση στο θέατρο το 2011 στο έργο «Madame Flo» σε σκηνοθεσία Γ. Καραμίχου.

Εκτός όμως του θεάτρου, έλαβε μέρος και σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες όπως «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Ο δρόμος με τις ακακίες», «Γκόλφω», «Το αμαξάκι», «Της τύχης τα γραμμένα», «Κρυστάλω», «Χαμένα όνειρα», «Αθώα ή ένοχη», κ.ά.

12 – 11 – 2023

Για ακόμη μια φορά το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» ακούστηκε δυνατά στην Αθήνα, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει κλίμα τρομοκρατίας για να μην εκφραστεί η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό.

Παλαιστίνη - Μαραθώνιος - Καλλιμάρμαρο
Οι σημαίες της Παλαιστίνης κυματίζουν στο Καλλιμάρμαρο

Εργαζόμενοι, νέοι, μέλη συνδικάτων υποδέχθηκαν στο Καλλιμάρμαρο τους αθλητές του 40ού Αυθεντικού Μαραθωνίου με παλαιστινιακές σημαίες και με συνθήματα.

Φωνάζοντας συνθήματα όπως «Λε – λε – λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Στης Γάζας τα συντρίμμια που σφίγγει ο κλοιός, σηκώνει το κεφάλι ο ήρωας λαός» και «Η ιστορία έχει μια σωστή πλευρά, με την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά» από το Καλλιμάρμαρο καταδίκασαν τη σφαγή στη Γάζα και έστειλαν μήνυμα αλληλεγγύης στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.

https://youtube.com/watch?v=7i6R3NO0A2s%3Ffeature%3Doembed

Μια μεγάλη σημαία του ΠΑΜΕ έγραφε «Free Palestine» μεταφέροντας το μήνυμα έξω από τα σύνορα της Ελλάδας.

Όμως και οι ίδιοι οι δρομείς εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στον Παλαιστινιακό λαό, τρέχοντας με τη σημαία της Παλαιστίνης.

Την ίδια ώρα, σε πλήρη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα και με το δίκιο, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε πογκρόμ συλλήψεων, κυρίως Παλαιστινίων, κατά τη διάρκεια του Μαραθώνιου Αγώνα.

Θύματα αυτής της επιχείρησης υπήρξαν και οι ηθοποιοί Αντώνης και Αγγελική Ξένου, οι οποίοι προσήχθησαν και κρατήθηκαν στη ΓΑΔΑ «για εξακρίβωση στοιχείων», επειδή πέρασαν έξω από την ισραηλινή πρεσβεία έχοντας αναρτήσει μια παλαιστινιακή σημαία στο αυτοκίνητό τους.

«Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Η Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη δεν θα εμποδιστεί!», τονίζει το ΠΑΜΕ, καταγγέλλοντας αυτές τις συλλήψεις.

Επίσης, πάνω από 1.000.000 χρήστες είδαν το βίντεο με την μαραθωνοδρόμο Βασιλική Κωνσταντινοπούλου, που οδεύοντας προς τον τερματισμό ύψωσε ψηλά την παλαιστινιακή σημαία.

Παλαιστίνη - Μαραθώνιος - Καλλιμάρμαρο
H Βασιλική Κωνσταντινοπούλου με τη σημαία της Παλαιστίνης

Συγκλονιστικά στιγμιότυπα που από τον διεθνή λογαριασμό του ΠΑΜΕ στο Twitter («PAME Greece International») ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο, με τις αναδημοσιεύσεις να ξεπερνούν τις 10.000!

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…ALT.GR

Πηγή : ALT.GR

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

13 – 11 – 1868

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης Τζοακίνο Ροσίνι (Gioachino Antonio Rossini).

Τζοακίνο Ροσίνι
Ο Τζοακίνο Ροσίνι το 1865

Είναι παγκοσμίως φημισμένος για τις όπερές του, με πιο γνωστές τον «Κουρέα της Σεβίλλης», τη «Σταχτοπούτα» και τον «Γουλλιέλμο Τέλλο».

13 – 11 – 2003

«Φεύγει» πλήρης ημερών ο φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης Σπύρος Μελετζής.

Σπύρος Μελετζής
Ο Σπύρος Μελετζής

Γεννήθηκε στην Ιμβρο το 1906. Το 1923, φεύγει για την Αλεξανδρούπολη και από εκεί για την Αθήνα, όπου θα μαθητεύσει την τέχνη της φωτογραφίας κοντά σε εξαίρετους καλλιτέχνες. Οι πρώτες του φωτογραφικές δουλειές αναφέρονται στη φύση της Ηπείρου και στην Κεφαλονιά. Όμως, τα έργα που θα τον αναδείξουν και θα τον καθιερώσουν ως έναν από τους σπουδαιότερους φωτογράφους μας, είναι οι στιγμές που απαθανατίζει την περίοδο της Κατοχής. Η γερμανική σημαία που κυματίζει στην Ακρόπολη, οι άνθρωποι που πεθαίνουν στους δρόμους της Αθήνας, οι ΕΑΜίτες αντάρτες που αγωνίζονται στα βουνά της Ελλάδας, η Απελευθέρωση, είναι μερικά από τα θέματα των φωτογραφιών του, οι οποίες διακρίνονται όχι μόνο για την ιστορική σημασία τους, αλλά και για την υψηλή αισθητική τους. Ο Δεκέμβρης του ’44 τον βρίσκει αιχμάλωτο στην Ελ – Ντάμπα της Αιγύπτου. Όταν επιστρέφει, αρχίζει πλέον να φωτογραφίζει τη φύση και τα μνημεία της Ελλάδας. Παράλληλα, παρουσιάζει τη δουλιά του σε όλο τον κόσμο και δέχεται πολλές τιμητικές διακρίσεις και βραβεία.

Σπύρος Μελετζής
Άρης Βελουχιώτης

Το 1943 – ’44 ο πρύτανης της φωτογραφίας βρέθηκε στα βουνά μαζί με τους αντάρτες και το 1986, σε εκδήλωση που διοργάνωσε το ΚΚΕ προς τιμήν του, ο Σπύρος Μελετζής είχε πει για εκείνη τη δουλιά του: «Αν μπόρεσα να ανταποκριθώ σ’ αυτό που μου ανέθεσε το Κόμμα, δεν ξέρω. Ίσως, ναι. Ίσως, όχι. Η εποχή ήταν δύσκολη. Δεν υπήρχαν τα μέσα. Υπήρχε όμως πολύς ενθουσιασμός. Μεγάλη πίστη και αγάπη στα ιδανικά του αγώνα. Κρατώ και σήμερα αυτή την πίστη και αυτή την αγάπη».

Το Γενάρη του 1994, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Φωτογράφων ανακήρυξε τον Σπύρο Μελετζή επίτιμο πρόεδρό της, σε μια εκδήλωση που συνδιοργάνωσε με την Ένωση Καλλιτεχνών Φωτογράφων. Το Νοέμβρη του 1994, έγινε στην Αθήνα έκθεση αφιερωμένη στο έργο του. «Όσοι την είδαν – είπε τότε ο Νίκος Καραντηνός – έτρεφαν τα μάτια τους, γνωρίζοντας μια Ελλάδα της Αντίστασης με το φωτογραφικό μάτι του Σπύρου Μελετζή . Όλο αυτό το υλικό το υπερασπίστηκε, το έκρυψε στα φυλλοκάρδια του και μας το παρέδωσε ως παρακαταθήκη για κληρονομιά».

Τον Ιούλη του 1945, ο Σπύρος Μελετζής έθαψε στον τοίχο της κουζίνας του σπιτιού του και στο ταβάνι 2.200 περίπου φιλμ από την Αντίσταση και τα Δεκεμβριανά. Τριάντα χρόνια αργότερα, με μεγάλη αγωνία για το τι είχε απομείνει, ξανάβγαλε στο φως όλον αυτόν το θησαυρό ανέπαφο και τον παρέδωσε στη Νεοελληνική Ιστορία.

Πηγή : ALT.GR

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

765 Γεννιέται ο Αμερικανός μηχανικός Ρόμπερτ Φούλτον, εφευρέτης του πρώτου ατμοκίνητου πλοίου και του πρώτου υποβρυχίου.

1831 Πεθαίνει ο Γερμανός ιδεαλιστής φιλόσοφος Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ.

1840 Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος Κλοντ Μονέ, εκ των θεμελιωτών του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.

1913 Υπογράφεται στην Αθήνα η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας.

1940 Ο ελληνικός στρατός περνά στην αντεπίθεση σε όλο το ελληνοϊταλικό μέτωπο, εκδιώκοντας τους Ιταλούς από τα ελληνικά εδάφη και μεταφέροντας τον πόλεμο στην ιταλοκρατούμενη Αλβανία.

1950 Πεθαίνει η Χρύσα Χατζηβασιλείου, μέλος της ΚΕ και του ΠΓ του ΚΚΕ.

1950 Μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη ο βασιλιάς Παύλος παραδίδει την πολεμική σημαία στο εκστρατευτικό σώμα που αναχωρούσε για τον πόλεμο της Κορέας.

1951 Η Ασφάλεια ανακαλύπτει τον ασύρματο του παράνομου ΚΚΕ στη βίλα Αύρα στη Γλυφάδα. Συλλαμβάνονται ο Ηλίας Αργυριάδης και η Κατίνα Δάλλα.

1960 Τέσσερις μικρές Αφροαμερικανίδες εγγράφονται σε σχολεία λευκών της Νέας Ορλεάνης, τερματίζοντας θεσμικά τις φυλετικές διακρίσεις στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ωστόσο το γεγονός προκάλεσε μια σειρά κρουσμάτων ρατσισμού και βίας και συλλαλητήρια κατά της κατάργησης των φυλετικών διακρίσεων.

1966 Αρχίζει στο Στρατοδικείο η δίκη 28 αξιωματικών κατηγορούμενων «επί εσχάτη προδοσία» για συμμετοχή στην οργάνωση ΑΣΠΙΔΑ.

1969 Συνέρχεται στη Βενετία το 6ο Συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Αντιστασιακών (FIR), το οποίο πήρε ειδική απόφαση για την Ελλάδα, καλώντας όλες τις ευρωπαϊκές αντιστασιακές οργανώσεις να αναπτύξουν δράση για την απομόνωση της χούντας και την έκφραση αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό και τους κρατούμενους αγωνιστές.

1969 Η νεαρή Αραβική Δημοκρατία της Λιβύης, υπό τον Μουαμάρ Καντάφι, εθνικοποιεί το 51% των κεφαλαίων όλων των ξένων τραπεζών.

1973 Το μεσημέρι αρχίζουν στο Πολυτεχνείο Γενικές Συνελεύσεις, ενώ στο προαύλιο εκατοντάδες φοιτητές πραγματοποιούν συγκέντρωση φωνάζοντας αντιδικτατορικά συνθήματα. Η αστυνομία περικυκλώνει το κτίριο. Το απόγευμα, όταν τελειώνουν οι Γενικές Συνελεύσεις, αρχίζει να συζητιέται η παραμονή στον χώρο του Πολυτεχνείου για το βράδυ της Τετάρτης. Προς αυτήν την εξέλιξη ευνοεί το γεγονός ότι γύρω από το Ιδρυμα μαζεύεται κόσμος και υπάρχει συμπαράσταση. Οταν λαμβάνεται η απόφαση για κατάληψη, στο Πολυτεχνείο βρίσκονταν πια 1.500 φοιτητές. Ακολούθως, με πρωτοβουλία της ΚΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ συγκροτείται η πρώτη Συντονιστική Επιτροπή και οργανώνονται μια σειρά λειτουργίες (μεγάφωνα, σταθμός, σίτιση, περιφρούρηση κ.ά.). Τυπώνονται χιλιάδες προκηρύξεις και κολλιούνται αφίσες, ενώ ο κόσμος έξω από το Πολυτεχνείο παραμένει μέχρι και τη 1 τα ξημερώματα.

1983 Το στρατοδικείο της Κωνσταντινούπολης καταδικάζει 18 μέλη της Επιτροπής Ειρήνης για «απόπειρα ανατροπής του καθεστώτος και εγκαθίδρυσης του κομμουνισμού».

1989 Ιδρύεται η «Ορχήστρα των Χρωμάτων» υπό τον Μάνο Χατζιδάκι.

2008 Ινδικό διαστημικό όχημα προσεδαφίζεται στη Σελήνη.

Πηγή : Ριζοσπάστης

14 – 11 – 1831

Πεθαίνει ο Γερμανός ιδεαλιστής φιλόσοφος Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ. Ο Χέγκελ πρώτος έθεσε το ζήτημα της καθολικότητας της εξέλιξης χωρίς να μπορέσει να το λύσει γιατί ακριβώς θέτοντάς το σε καθαρά ιδεαλιστική βάση και εκφράζοντας τη φύση σα δημιούργημα της απόλυτης ιδέας, επιτέθηκε με μανία ενάντια στην άποψη του υλισμού για την αυτοκίνηση της ύλης.

Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ
Πορτρέτο το Χέγκελ από τον Σλέζινγκερ (1831)

Αρνήθηκε την εξέλιξη στο χρόνο γιατί, κατά τη διδασκαλία του, η εξέλιξη της γνώσης σταμάτησε στην εποχή του με τη χεγκελιανή διδασκαλία και η εξέλιξη της κοινωνίας καθώς και η πάλη των αντιθέτων πάλι στην εποχή του, εποχή της Πρωσικής φεουδαρχικής μοναρχίας που κατά τον Χέγκελ πέτυχε τη συμφιλίωση των αντιθέτων. Ο Μαρξ πρώτος αναγνώρισε τη σπουδαία συνεισφορά του Χέγκελ με την ανακάλυψη των νόμων της διαλεκτικής μόνο που, τοποθετώντας τους στη βάση του Υλισμού, τους έθεσε «με τα πόδια κάτω και το κεφάλι πάνω».

14 – 11 – 1840

Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος Κλοντ Μονέ (Claude Oscar Monet), εκ των θεμελιωτών του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.

Ο Κλοντ Μονέ το 1899
Ο Κλοντ Μονέ

Συνδέθηκε φιλικά και με τους Ρενουάρ, Μπαζίλ και Άλφρεντ Σίσλευ. Πέρα από τη φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους, μοιράζονταν κοινές ιδέες για τη ζωγραφική, οι οποίες αργότερα θα μετουσιώνονταν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Κλοντ Μονέ
Εντύπωση, ανατολή του ήλιου, 1872

Γυναίκα με ομπρέλα 1875

Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των Ιμπρεσιονιστών στο Παρίσι, με τον πίνακα του «Impression, soleil levant» (Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος). Ο τίτλος του πίνακα του Μονέ ενέπνευσε τον κριτικό τέχνης Λουί Λερουά στη χρήση του όρου Ιμπρεσιονισμός (Impressionism) για πρώτη φορά.

Κλοντ Μονέ
Μια γωνιά του ατελιέ, 1861

Χωράφι με παπαρούνες 1873

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

15 – 11 – 1691

Πεθαίνει ο Ολλανδός ζωγράφος Έλμπερτ Κόυπ (Aelbert Jacobsz Cuyp), ένας από τους κορυφαίους τοπιογράφους της ολλανδικής Χρυσής Εποχής κατά τον 17ο αιώνα.

Έλμπερτ Κόυπ
Πορτρέτο του Έλμπερτ Κόυπ

Ήταν ο διασημότερος μιας οικογένειας καλλιτεχνών, μαθητής του πατέρα του Γιάκομπ Χέρριτσζοον Κόυπ (1594–1651/52), είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις πανοραμικές απόψεις της ολλανδικής εξοχής με το φως του ξημερώματος ή του δειλινού.

Έλμπερτ Κόυπ
Δρόμος στο Μέιντερφοορτ
Έλμπερτ Κόυπ
Ο μικρός μαύρος υπηρέτης
Έλμπερτ Κόυπ
Ο μυδοφάγος

15 – 11 – 1787

Πεθαίνει ο συνθέτης όπερας Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ (Christoph Willibald Gluck).

Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ
Ο Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ

Η καινοτομία του Γκλουκ ήταν να προσθέσει δράμα στην όπερα, οδηγώντας τη σε νέα ύψη.

https://youtube.com/watch?v=NZl_jErhlhY%3Ffeature%3Doembed

Οι πιο δημοφιλείς του όπερες είναι οι «Ορφέας και Ευριδίκη» (1762), «Ο θρίαμβος της Κλέλιας» 1763, «Άλκηστη» (1767), «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» (1774) και «Ιφιγένεια εν Ταύροις» (1779).

1918

Εν τω μέσω της επανάστασης στη Γερμανία, οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των συνδικάτων έρχονται σε συμφωνία με τους εκπροσώπους των βιομηχάνων. Η ουσία της συμφωνίας που επετεύχθη ήταν ότι δεν θα γίνονταν επανάσταση ή σοσιαλισμός στη Γερμανία και ότι το καπιταλιστικό σύστημα θα εξακολουθούσε να υπάρχει πάνω στη βάση των μεταρρυθμίσεων που παραχωρούσε η γερμανική αστική τάξη.

Ο ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία το 1918 Φρ. Έμπερτ
Ο ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών Φρ. Έμπερτ

Ο Δρ. Φ. Ράϊχερτ, επικεφαλής της ένωσης Γερμανών παραγωγών σιδήρου και χάλυβος, είπε αργότερα: «Απ’ τις πρώτες κιόλας μέρες του Οκτωβρίου η πραγματική κατάσταση είχε ξεκαθαρίσει. Το ζήτημα που έμπαινε ήταν: Πως θα μπορούσαμε να σώσουμε τις βιομηχανίες; Πως θα πετυχαίναμε να προστατέψουμε την τάξη των εργοδοτών από το κύμα της σοσιαλιστικοποίησης σ’ όλους τους κλάδους της βιομηχανίας, από την εθνικοποίηση, και την απειλούμενη επανάσταση;». Με άλλα λόγια οι Σοσιαλδημοκράτες εγγυήθηκαν την επιβίωση (ή καλύτερα τη διάσωση) του καπιταλιστικού συστήματος εκμετάλλευσης, με αντάλλαγμα ορισμένα μερεμέτια – παραχωρήσεις στους εκμεταλλευομένους.

1920

Γεννιέται ο σπουδαίος ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος. Σπούδασε αρχικά στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά αναζητώντας το καινούριο, μόλις ο Κάρολος Κουν δημιούργησε τη σχολή του εντάχθηκε από τους πρώτους στη νεοσύστατη σχολή του «Θεάτρου Τέχνης».

Βασίλης_Διαμαντόπουλος
Ο Βασίλης_Διαμαντόπουλος

Σε αυτό έκανε την πρώτη ερμηνεία, το 1942, παίζοντας μαζί με τον ΕΑΜίτη επίσης δάσκαλό του Κ. Κουν, στην «Αγριόπαπια» του Ιψεν, την «παρθενική» παράσταση του «ΘΤ», στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 1949, ερμηνεύοντας περί τους τριάντα πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα των Πιραντέλλο, Ιψεν, Τσέχωφ, Πρίσλεϋ, Ο’Νηλ, Ξενόπουλου, Λόρκα, Ουίλλιαμς, Μύλλερ κ. ά. Ακολούθησε συνεργασία με το θίασο Κατερίνας («Νίνα» του Ρουσέν) και το 1950 προσελήφθη στο Εθνικό, όπου μέχρι το 1953 πρωταγωνίστησε σε έργα των Πιραντέλλο, Τσέχωφ, Μπ. Σω κ. ά.

https://youtube.com/watch?v=ZWKNzH2ZpiM%3Ffeature%3Doembed

Την ίδια χρονιά συγκροτεί δικό του θίασο και ανεβάζει τους «Εκατομμυριούχους της Νάπολης» του Ντε Φίλιπο και το πιραντελλικό «Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή». Το 1954 παίζει στο σαιξπηρικό «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» με το θίασο Χατζήσκου.Το χειμώνα ’54 – ’55 επανακάμπτει στο «Θέατρο Τέχνης» με τα σολιστικά μονόπρακτα του Τσέχωφ «Αρκούδα» και «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» και του Πιραντέλλο «Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα», με τα οποία επέδειξε τη μεγάλη υποκριτική «στόφα» του. Επανέρχεται στο ΕΘ και παίζει Σαίξπηρ, Αριστοφάνη, Πιραντέλλο, Μεριμέ. Το 1958 ιδρύει με τη σύζυγό του Μαρία Αλκαίου, το «Νέο Θέατρο» και μέχρι το 1966 ανεβάζει θεατρικά ποιοτικό και θεματικά προοδευτικό ρεπερτόριο (Καμπανέλλη, Κασσόνα, Μπρεχτ, Ντε Φίλιπο, τα έργα για την ελληνική φτωχολογιά «Πέντε στρέμματα παράδεισο» των Γ. Σταύρου – Α. Φραγκιά, Κορομηλά κ. ά. ), αποσπώντας με τη δουλιά την κρατική διάκριση με το «Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α».

https://youtube.com/watch?v=VwPotWYxFbw%3Ffeature%3Doembed

Με την επικράτηση της δικτατορίας αυτοεξορίζεται, μαζί με τη γυναίκα του, στο Παρίσι. Επιστρέφοντας στις αρχές της δεκαετίας του ’70, χάρη στον Σωκράτη Καραντηνό προσλαμβάνεται στο ΚΘΒΕ, και πρωταγωνιστεί σε παραστάσεις του Μίνου Βολανάκη.Συμβάλλοντας στην ίδρυση του «Θεάτρου Σάτιρας» του Γ. Μιχαλακόπουλου, έπαιξε μαζί του το 1973 – 74 στην επίκαιρη πολιτική σάτιρα του Κ. Μουρσελά «Ω, τι κόσμος, μπαμπά», στο «Ας παίξουμε τους δολοφόνους» του Φάιφερ και το «Συνεργό» του Ντύρρενματ – η σκηνοθεσία δική του. Την ίδια εποχή μαζί με τον Γ. Μιχαλακόπουλο παίζει στην αξέχαστη, συμβολική τηλεοπτική σειρά «Εκείνος κι εκείνος».

Ακολουθούν πρωταγωνιστικές ερμηνείες του με διάφορους θιάσους («Μιστέριο Μπούφο», «Σφήκες» «Αννα Καρένινα», «Φοίνισσες») και οι σπουδαίες ερμηνείες του στον μπρεχτικό «Κύκλο με την κιμωλία» και στο «Βολπόνε» του Τσόνσον. Το 1993 δημιουργεί το «Σύγχρονο Θέατρο»,όπου ανεβάζει την αντιφασιστική «Ανάκριση» του Βάις.

Βασίλης_Διαμαντόπουλος
Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος με τον Βύρωνα Πάλλη

Στο ενεργητικό του είχε ακόμη: Τη θητεία του σαν δάσκαλος στις σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του «Θεάτρου Τέχνης» και στο «Θεατρικό Εργαστήρι» του, το οποίο δημιούργησε παράλληλα με τον τελευταίο θίασο «Νέο Θέατρο». Το θεατρικό έργο «Καλικαντζαραίοι» που ο ίδιος το ανέβασε το 1979 στο Θέατρο Λυκαβηττού. Πολλές ταινίες («Μαρίνος Κοντάρας», «Τελευταία αποστολή», «Νυχτερινή περιπέτεια» σε σενάριο – σκηνοθεσία Αγ. Τερζάκη, «Η αρπαγή της Περσεφόνης», «Το αμαξάκι», «Ερωτικές ιστορίες», «Μάθε παιδί μου γράμματα» κ. ά. ) και τηλεοπτικές σειρές («Συμβολαιογράφος», «Χατζημανουήλ», «Αλέξανδρος Δελμούζος», «Κλειδαρότρυπα» σε δικό σενάριο και σκηνοθεσία κ. ά. ).

https://youtube.com/watch?v=QWdWp1nSqFI%3Ffeature%3Doembed

Πιστός στις κομμουνιστικές του ιδέες ο Βασίλης Διαμαντόπουλος , στάθηκε πάντα ονειροπόλος. Όπως έλεγε σε συνέντευξή του στο «Ρ»: «Εγώ ευτυχώς δεν έχω πάψει να ονειρεύομαι. Δεν έχω πάψει να θέλω. Βέβαια αυτό κοστίζει κόπους, διαψεύσεις. Όμως αυτό δε με πειράζει. Το να αγωνίζεται κανείς είναι κι αυτό μια ηδονή». Ο Β. Διαμαντόπουλος ήξερε ότι «πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας, γιατί το κεφάλαιο και ο καπιταλισμός ξέρει πολλά κόλπα», παρασύροντας λαούς, ακόμα και ανθρώπους με αριστερές ιδέες. Μιλώντας για τα χρόνια της Αντίστασης, έλεγε ότι αυτά «έβαλαν τα θεμέλια της σταθερότητάς μου στο ΚΚΕ. Κι επιπλέον πιστεύω ότι ο κομμουνισμός είναι στέρεος. Κυκλοφορεί μέσα στο ανθρώπινο αίμα. Ο Μαρξ δεν εφεύρε έτσι μια φιλοσοφία, αλλά την άντλησε από την ανθρώπινη πραγματικότητα. Είναι όνειρο ανθρώπινο, όνειρο δικό μας, το να υπάρξει μια κοινωνία ελεύθερη και οι άνθρωποι να ζουν με ισότητα και δικαιοσύνη».

Πηγή : ALT.GR

Σαν σήμερα

Σαν Σήμερα 15/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  15 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 14/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  14 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 13/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  13 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 12/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  12 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 11/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  11 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 10/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  10 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 9/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  9 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 8/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  8 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 7/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  7 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 6/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  6 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 5/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  5 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 4/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  4 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 3/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  3 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 2/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  2 Νοεμβρίου 2025 | 00:01Σαν Σήμερα 1/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο  1 Νοεμβρίου 2025 | 00:01

Πηγή : ALT.GR

16 – 11 – 1909

Γεννιέται ο μεγάλος γλύπτης Χρήστος Καπράλος.

Χρήστος Καπράλος
Ο Χρήστος Καπράλος

Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους δημιουργούς, όχι απλώς της ελληνικής, αλλά και της διεθνούς γλυπτικής του 20ού αιώνα.

Χρήστος Καπράλος
Λεπτομέρειες από το έργο του Χρήστου Καπράλου «Μνημείο της Πίνδου»

Σεμνός και αθόρυβος «χειρώνακτας», φίλος και αντίπαλος της πέτρας και του ξύλου, του πηλού και του μπρούντζου, δημιούργησε μια γλυπτική που συνδυάζει τα αρχαϊκά χαρακτηριστικά με τις σύγχρονες αναζητήσεις και διακρίνεται για τη μνημειακότητα, την πηγαιότητα, την εκφραστική δύναμη και τον εσωτερικό της πλούτο.

Μια γλυπτική που είναι εικόνα της ίδιας της ζωής.

Χρήστος Καπράλος
Μάνα

Με την αρχαγγελική ζωφόρο «Το Μνημείο της Μάχης της Πίνδου», που φιλοτέχνησε ο μέγιστος καλλιτέχνης Χρήστος Καπράλος, στολίζεται το περιστύλιο στη Βουλή. Το «Μνημείο» αποτελεί κορυφαία εικαστική έκφραση για την ελληνική εποποιία του 1940 και την Εθνική μας Αντίσταση.

Χρήστος Καπράλος
«Κεφάλι αλόγου» (1958)

16 – 11 – 1922

Γεννιέται ο Πορτογάλος συγγραφέας Ζοζέ ντε Σόζα Σαραμάγκου ((José de Sousa Saramago). Κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1998. Ήταν παιδί ακτήμονων χωρικών, που για να επιβιώσουν μετεγκαταστάθηκαν στη Λισαβόνα.

Το πρώτο του μυθιστόρημα «Γη της Αμαρτίας» εκδόθηκε το 1947. Μετά από 19 χρόνια εξέδωσε την ποιητική ανθολογία «Os Poemas Possiveis». Αυτομόρφωτος, μεταξύ άλλων εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος, ως υπάλληλος εκδοτικών οίκων και συνεργάτης πολλών εφημερίδων. Το 1964 εντάχθηκε στο Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και τον Απρίλη του 1974 συμμετείχε στην «Επανάσταση των Γαριφάλων», που οδήγησε στην πτώση της χούντας του Σαλαζάρ.

Ζοζέ ντε Σόζα Σαραμάγκου
Ο Ζοζέ ντε Σόζα Σαραμάγκου

Το δεύτερο μυθιστόρημά του ήταν το «Εγχειρίδιο ζωγραφικής και καλλιγραφίας» (1977). Ευρέως γνωστός έγινε με το «Χρονικό του μοναστηριού» (1982).

«Σκάνδαλο» θεωρήθηκε, το 1992, το βιβλίο «Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον». Το βιβλίο πολέμησε λυσσαλέα η Εκκλησία. Η πορτογαλική κυβέρνηση απέρριψε την υποψηφιότητά του για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας και ο συγγραφέας κατηγόρησε την κυβέρνηση για λογοκρισία. Το 1993 ο Σαραμάγκου εγκατέλειψε την Πορτογαλία και από το 1993 ζούσε αυτοεξόριστος στο Λανθαρότ, ενώ το Νοέμβρη του 2009 εξέδωσε το τελευταίο του αλληγορικό μυθιστόρημα «Κάιν». Εξέφραζε πάντα την αλληλεγγύη του στους αγωνιζόμενους λαούς όπου Γης, στη σοσιαλιστική Κούβα απαιτώντας την άρση του βάρβαρου αποκλεισμού από τις ΗΠΑ και μέχρι την τελευταία του πνοή σταθερός στα ιδανικά του πάλευε ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

16 – 11 – 1973

Με ανακοίνωσή του το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ «καλεί το λαό μας να εκδηλώσει μαζικά τη συμπαράστασή του στους φοιτητές».

Πολυτεχνείο 1973
Ο λαός πλαισιώνει τους φοιτητές

Η αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους φοιτητές κορυφώνεται. Έξω από το Πολυτεχνείο έχουν συγκεντρωθεί δεκάδες χιλιάδες λαού, ενώ το μεσημέρι ενώθηκαν μαζί τους και αγρότες των Μεγάρων. Την ίδια μέρα οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης προχώρησαν επίσης σε κατάληψη του Πολυτεχνείου της πόλης. Έως το βράδυ οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης είχαν ξεπεράσει τις 2.500. Κινητοποιήσεις έγιναν και στα Ιωάννινα.

Πολυτεχνείο 1973
Από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Από το απόγευμα η κατάσταση οξύνεται. Έξω από το Πολυτεχνείο και στο κέντρο της Αθήνας η αστυνομία επιτίθεται στους διαδηλωτές, κάνοντας χρήση ακόμα και πλαστικών σφαιρών. Οι συμπλοκές γρήγορα γενικεύονται. Πολλοί τραυματίζονται και μεταφέρονται στο Πολυτεχνείο. Ο ραδιοσταθμός των φοιτητών κάνει έκκληση για ιατροφαρμακευτικό υλικό, γιατρούς, κλπ.

Πολυτεχνείο 1973
Τραυματισμένος από τα πυρά της αστυνομίας

Καθώς η επίθεση κατά του Πολυτεχνείου φαίνεται αναπόφευκτη, αρχίζουν να στήνονται οδοφράγματα, καθώς και ένα αυτοσχέδιο νοσοκομείο. Στην περιοχή του Πολυτεχνείου ακούγονται πυροβολισμοί, οι οποίοι σύντομα πυκνώνουν. Οι διαδηλωτές ενισχύουν τα οδοφράγματα και ο ραδιοσταθμός των φοιτητών απευθύνει εκκλήσεις στο λαό για ενεργό συμπαράσταση.

Μεσάνυχτα: Οι πρώτες στρατιωτικές μονάδες εξέρχονται από τους στρατώνες τους στο Γουδί και το Διόνυσο και κατευθύνονται προς το Πολυτεχνείο.

16 – 11 – 1980

Η πορεία για το γιορτασμό του Πολυτεχνείου δέχεται τη βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας.

Πολυτεχνείο 1980
Βιαιότητες από τις δυνάμεις καταστολής

Η 20χρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής χάνουν τη ζωή τους από χτυπήματα κλομπ αστυνομικών, ενώ οι τραυματίες ανέρχονται σε 150.

Πολυτεχνείο 1980
Ακόμα και οι “αύρες” χρησιμοποίησε η κυβέρνηση κατά των διαδηλωτών

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

17 – 11 – 1839

Ο «Ομπέρτο», η πρώτη όπερα του Τζουζέπε Βέρντι, κάνει πρεμιέρα στη Σκάλα του Μιλάνου.

https://youtube.com/watch?v=iDyjeQdQRgs%3Ffeature%3Doembed

17 – 11 – 1852

Διαλύεται η Ένωση των Κομμουνιστών, που αποτέλεσε το πρώτο ουσιαστικά Κομμουνιστικό Κόμμα και την πρώτη οργανωμένη μορφή διεθνούς προλεταριακής ενότητας.

Το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος
Το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος

Η Ένωση των Κομμουνιστών ιδρύθηκε το 1847 στο Λονδίνο, ενώ το πρόγραμμά της, το γνωστό Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος (που συνέταξαν οι Μαρξ και Ένγκελς το 1848), υπήρξε το πρώτο προγραμματικό ντοκουμέντο του επιστημονικού κομμουνισμού. Η Ένωση των Κομμουνιστών ήταν ο προάγγελος της Α’ Διεθνούς, που συγκροτήθηκε το 1864.

17 – 11 – 1869

Εγκαινιάζεται η διώρυγα του Σουέζ, η κατασκευή της οποίας διήρκεσε πάνω από 10 χρόνια, ενώ στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες εργάτες.

Εγκαίνια της διώρυγας του Σουέζ το 1869
Πίνακας που απεικονίζει τα εγκαίνια

17 – 11 – 1895

Ο Β. Ι. Λένιν ιδρύει στην Πετρούπολη την «Ένωση του αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης», που παρότι στην παρανομία, εξελίχθηκε γρήγορα σε μια από τις πιο σημαντικές μαρξιστικές – επαναστατικές οργανώσεις στη Ρωσία.

Λένιν-Ίδρυση της «Ένωσης του αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης» 1895
Ο Λένιν ανάμεσα σε μέλη της «Ένωσης του αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης»

17 – 11 – 1896

Γεννιέται ο Σοβιετικός ψυχολόγος Λεβ Σεμιόνοβιτς Βιγκότσκι. Οι Σοβιετικοί, αρχίζοντας από τον Λ. Σ. Βιγκότσκι, επηρεάστηκαν σημαντικά στον προσανατολισμό τους από την πραγματοποίηση της Μεγάλης Οχτωβριανής Επανάστασης και την προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλιστικού κράτους.

Λεβ Σεμιόνοβιτς Βιγκότσκι
Ο Λεβ Σεμιόνοβιτς Βιγκότσκι

Η εμφάνιση της μαρξιστικής ψυχολογίας στην ΕΣΣΔ έγινε μέσα από μια σκληρή αντιπαράθεση με τους ιδεαλιστές ψυχολόγους. Καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και την επικράτηση της σοβιετικής ψυχολογίας έπαιξε ο Λ. Σ. Βιγκότσκι. Δημιούργησε τη μεθοδολογική βάση της μαρξιστικής ψυχολογίας και καθόρισε τα σαφή φιλοσοφικά όρια ανάμεσα στους υλιστές και τους ιδεαλιστές ψυχολόγους.

17 – 11 – 1917

Πεθαίνει ο Γάλλος γλύπτης Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν (François-Auguste-René Rodin), διάσημος για το αριστούργημά του «Ο Στοχαστής». Επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη γλυπτική του 20ού αιώνα με τα έργα του. Αρνήθηκε να αγνοήσει τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις περιέγραψε όσο καλύτερα μπόρεσε στην τέχνη του, με ρεαλισμό και δύναμη.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ο Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν

Το 1864 απορρίπτεται δύο φoρές στο Σαλόν του Παρισιού το έργο του «Άντρας με Σπασμένη Μύτη», που ο ίδιος ο Ροντέν θεωρεί ως το πρώτο του σημαντικό γλυπτό, αλλά αργότερα, το 1875, γίνεται δεκτό με τον διαφορετικό τίτλο «Πορτρέτο Ρωμαίου» και αποτελεί παράλληλα το πρώτο έργο του Ροντέν που εκτίθεται στο Σαλόν.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Η πύλη της Κόλασης

Το 1877 εκτίθεται στο Σαλόν ένα έργο του μεγάλων διαστάσεων,  το «Εποχή του Χαλκού», το οποίο αν και αναγνωρίζεται η υψηλή αισθητική του, οι κριτικοί αδυνατούν να πιστέψουν πως το έργο αποτελεί δημιουργία του και τον κατηγορούν πως χρησιμοποίησε ένα «καλούπι» ώστε να επιτύχει μια τόσο ρεαλιστική απόδοση.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Μπαλζάκ 1898

Το 1880 του ανατίθεται να διακοσμήσει την πύλη του Μουσείου Καλών Τεχνών. Το έργο που ονομάστηκε «Οι Πύλες της Κολάσεως» δεν ολοκληρώθηκε αλλά αναπαραστάσεις και στοιχεία του αποτέλεσαν τη βάση για μερικά από τα δημοφιλέστερα έργα του Ροντέν, όπως ο «Στοχαστής» ή το «Φιλί».

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Ο στοχαστής, 1882

Το 1891 ανέλαβε και την δημιουργία ενός μνημείου για τον Μπαλζάκ. Για το έργο αυτό ο Ροντέν εργάστηκε συνολικά επτά χρόνια. Παρουσιάστηκε δημόσια το 1898 αλλά η υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό ήταν αρνητική, γεγονός που οδήγησε τον Ροντέν στην αφαίρεση της προτομής, την οποία τοποθέτησε στο εργαστήριο του απαγορεύοντας την περαιτέρω δημόσια έκθεσή της.

Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν
Ροντέν – Το φιλί 1884

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ροντέν είναι αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες και στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού, ένα τμήμα αφιερώνεται αποκλειστικά σε έργα του.

17 – 11 – 1918

Στις 17-23 του Νοέμβρη συνέρχεται στον Πειραιά, στα γραφεία του Συνδέσμου Μηχανικών Ατμόπλοιων, το Α’ Πανελλαδικό Σοσιαλιστικό Συνέδριο, ιδρυτικό του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ), που το 1924 μετονομάστηκε σε ΚΚΕ. Η ίδρυση του ΣΕΚΕ δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Ηταν συνέπεια μιας μακρόχρονης πορείας που ακολούθησε το εργατικό και το σοσιαλιστικό κίνημα στη χώρα μας. Ηταν το νομοτελειακό αποτέλεσμα της κοινωνικής εξέλιξης, ο ώριμος καρπός της ανάπτυξης του εργατικού κινήματος και της συνένωσής του με τις ιδέες του σοσιαλισμού.

Ίδρυση ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) 1917
Οι αντιπρόσωποι στο Α’ Πανελλαδικό Σοσιαλιστικό Συνέδριο

Το Συνέδριο ενέκρινε με πλειοψηφία το Ιδρυτικό Ψήφισμα του ΣΕΚΕ, τις Αρχές και το Πρόγραμμά του, υπόμνημα για τα εξωτερικά ζητήματα, ψήφισμα για την ίδρυση Βαλκανικής Δημοκρατικής Ομοσπονδίας, το Καταστατικό του Κόμματος, ενώ εκδόθηκε χαιρετιστήριο ψήφισμα προς τη νεαρή Σοβιετική Ρωσία αλλά και «διαμαρτυρίαν διά την μελετωμένην επέμβασιν των συμμάχων κατά της νεαράς Σοβιετικής Δημοκρατίας».

Ίδρυση ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) 1917

Στο Ιδρυτικό Ψήφισμα σημειώνεται ότι το Κόμμα βασίζεται πάνω σε δύο θεμελιώδεις αρχές: Στην «πολιτική και οικονομική οργάνωση του προλεταριάτου σε ξεχωριστό κόμμα τάξεως διά την κατάκτησιν της πολιτικής εξουσίας και την δημοσιοποίησιν των μέσων της παραγωγής και ανταλλαγής, δηλ. την μεταβολήν της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας εις κοινωνίαν κολλεχτιβικήν ή κομμουνιστικήν». Επίσης, στη «διεθνή συνεννόηση και δράση των εργατών».

Στις Αρχές και στο Πρόγραμμα του Κόμματος τονίζεται η αναγκαιότητα της κοινωνικής επανάστασης για «την απελευθέρωσιν όχι μόνο των προλεταρίων, αλλά και ολοκλήρου της ανθρωπότητος που υποφέρει σήμερον». Προστίθεται δε ότι ο αγώνας της εργατικής τάξης «είναι αναγκαστικώς και πολιτικός αγών, (επειδή) δεν δύναται να πραγματοποιήση την ιστορικήν της αποστολήν χωρίς να γίνη κάτοχος της πολιτικής εξουσίας, όπερ δύναται να κατορθώση μόνον δι’ ενιαίας επαναστατικής δράσεως της παγκοσμίου εργατιάς, οργανωμένης σε ξεχωριστό εργατικό κόμμα».

Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη», με το μανιφέστο του ΣΕΚΕ (Κ)
Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη», με το μανιφέστο του ΣΕΚΕ (Κ)

Στο «Πρόγραμμα των σημερινών απαιτήσεων», που ψήφισε το Συνέδριο, διατυπώθηκαν και πολλά άλλα σημαντικά και πρωτοποριακά πολιτικά αιτήματα, όπως το δικαίωμα ψήφου και εκλογής σε άντρες και γυναίκες, η εισαγωγή του θεσμού του δημοψηφίσματος, η κατάργηση του στρατιωτικού νόμου, η αποκέντρωση της διοίκησης, η πολιτική ειρήνης, συνεννόησης και ειλικρινούς συνεργασίας με όλα τα κράτη, η κατάργηση της μυστικής διπλωματίας και των μυστικών συνθηκών και προϋπολογισμών, η υποχρεωτική διαιτησία για όλες τις μεταξύ των κρατών διαφορές, η πλήρης ελευθερία των συνεταιρισμών, συνδικάτων και άλλων οργανώσεων, η πλήρης ελευθερία του Τύπου, η πλήρης εξασφάλιση της προσωπικής ελευθερίας, η ελευθερία θρησκεύματος, η αναγνώριση της θρησκείας ως ιδιωτικής υπόθεσης και της Εκκλησίας ως ιδιωτικού ιδρύματος, η καθιέρωση και του πολιτικού γάμου, η πλήρης αστική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική εξίσωση των γυναικών με τους άντρες, η απονομή της δικαιοσύνης από δικαστές που θα εκλέγονται από το λαό, η σύσταση ιδιαίτερων δικαστηρίων για τους ανηλίκους, η κατάργηση των στρατοδικείων και των ναυτοδικείων, η μετατροπή του συστήματος των φυλακών σε μορφωτικά ιδρύματα και η βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, η ίδρυση χωριστών φυλακών για γυναίκες και για ανηλίκους, καθώς και για τα πολιτικά αδικήματα, η δωρεάν παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η εκλαΐκευση και υποχρεωτική λειτουργία της εκπαίδευσης, η παροχή τροφής και μέσων διδασκαλίας στα παιδιά από τους δήμους και τις κοινότητες, η εισαγωγή της δημοτικής γλώσσας σε όλη την εκπαίδευση και εισαγωγή στα σχολεία της γλώσσας διαφόρων εθνοτήτων, η ανοικοδόμηση και ο πολλαπλασιασμός των σχολείων. Κατάργηση των έμμεσων φόρων και κάθε φόρου στα είδη πρώτης ανάγκης, προοδευτική φορολογία στα εισοδήματα και στα κεφάλαια. Συμμετοχή του κράτους στα κέρδη των μεγάλων μονοπωλίων, των εταιριών και επιχειρήσεων, εθνικοποίηση των ατμόπλοιων και σιδηροδρόμων, μεταλλείων, τραπεζών, καθώς και των μεγάλων επιχειρήσεων και συμμετοχή στη διοίκηση των εργατών, χρησιμοποίηση των πόρων του κράτους πρωτίστως για παραγωγικούς σκοπούς, εθνικοποίηση των τσιφλικιών και των μοναστηριακών κτημάτων και παραχώρησή τους στις κοινότητες των καλλιεργητών.

Το Συνέδριο κατέληξε με την εκλογή πενταμελούς Κεντρικής Επιτροπής αποτελούμενης από τους Αρίστο Αρβανίτη, Δημοσθένη Λιγδόπουλο, Σταμάτη Κόκκινο, Μιχαήλ Σιδέρη και Νίκο Δημητράτο. Και τριμελή Εξελεγκτική Επιτροπή, από τους Γιώργη Πισπινή, Σπύρο Κομιώτη και Αβραάμ Μπεναρόγια. Διευθυντής της εφημερίδας «Εργατικός Αγών», που ήταν το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του Κόμματος, εκλέχτηκε ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος.

17 – 11 – 1968

Ο Αλέκος Παναγούλης καταδικάζεται δις εις θάνατον για την απόπειρα εναντίον του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Αρνήθηκε να ζητήσει χάρη.

Αλέκος Παναγούλης
Ο Αλέκος Παναγούλης κατά την διάρκεια της δίκης του

17 – 11 – 1970

Η Σοβιετική Ένωση, στα πλαίσια του «Πρόγραμμα Λούνα», προσεδαφίζει το Λουνοχόντ 1 στη «Θάλασσα των Βροχών» στη Σελήνη. Πρόκειται για το πρώτο περιπλανώμενο τηλεχειριζόμενο ρομπότ που προσεδαφίζεται σε άλλον ουράνιο σώμα. Απελευθερώθηκε από το εν τροχιά διαστημικό σκάφος Λούνα 17.

Λούνα 17, 1970
Το Σοβιετικό διαστημικό σκάφος Λούνα 17

17 – 11 – 1973

Κατά τη 1 τα ξημερώματα τα τανκς έχουν ζώσει το Πολυτεχνείο. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν: «Μη φοβάστε τα τανκς», «Κάτω ο φασισμός», «Φαντάροι είμαστε αδέρφια σας. Μη γίνετε δολοφόνοι». Οι φοιτητές τοποθετούν ένα αυτοκίνητο πίσω από την κεντρική πύλη για να εμποδίσει την είσοδο των τανκς, ενώ ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: «Είμαστε αδέρφια», «Λαός και στρατός ενωμένοι». Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.

Πολυτεχνείο 1973
Το τανκ λίγο πριν την εισβολή

Πριν εκπνεύσει η διορία για την έξοδο των φοιτητών, ένα τανκ σπάει την κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου και μαζί του εισβάλλουν ασφαλίτες και άντρες των ΛΟΚ, οι οποίοι επιτίθενται με λύσσα στους φοιτητές. Πέφτουν πυροβολισμοί. Υπάρχουν φαντάροι που βοηθούν τους φοιτητές να γλυτώσουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν ασφαλίτες. Ορισμένοι θα καταφέρουν να ξεφύγουν. Η μετάδοση του σταθμού θα συνεχίσει για λίγη ώρα ακόμη, ωσότου τελικά σιγήσει και αυτός.

Πολυτεχνείο 1973
Οι φοιτητές ανυποχώρητοι ακόμα και μπροστά στα τανκς

Οι συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις με τα όργανα της Χούντας συνεχίζονται από τις πρώτες πρωινές ώρες καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας. Οι οικοδόμοι δεν πάνε στα γιαπιά, πολλά εργοστάσια αδειάζουν, τα γραφεία κλείνουν και οι μαθητές από τα σχολεία κατεβαίνουν στους δρόμους.

Πολυτεχνείο 1973
Η καταστολή δεν έκαμψε το φρόνημα και την ορμή του λαού

Στις 10 το πρωί διαδηλώσεις ξεφυτρώνουν παντού: Στην πλατεία Κοτζιά, στην Ομόνοια, στην Πειραιώς, στην Πατησίων μπροστά στον ΟΤΕ, στη Βικτώρια, στην πλατεία Αμερικής, στα Χαυτεία, στη Σταδίου και λίγο αργότερα στη Βάθη, στη Μητρόπολη, στην Ακαδημίας, στου Φιξ, στο Σύνταγμα. Στο Αιγάλεω, οι μαθητές καταλαμβάνουν πρόσκαιρα το Δημαρχείο. Στη Ριζούπολη ένας παράνομος πομπός καλεί το λαό να ξεσηκωθεί. Σε λίγο, τα ραδιογωνιόμετρα της Ασφάλειας θα τον ανακαλύψουν.

Πολυτεχνείο 1973
Άλλο ένα θύμα της Χουντικής κτηνωδίας

Απέναντι στον άοπλο λαό τα όργανα του καθεστώτος δε θα διστάσουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλοί νεκροί και τραυματίες. Όμως, ο λαός δε γονατίζει.

Πολυτεχνείο 1973
Ασφαλίτες, αστυνομικοί και χαφιέδες επί τω έργω

Νέο κύμα διαδηλώσεων θα ξεχυθεί στους δρόμους της στρατοκρατούμενης πρωτεύουσας έως αργά το βράδυ. Δύο μέρες αργότερα, το καθεστώς θα παραδεχτεί τη σύλληψη 866 προσώπων (στην πραγματικότητα, οι συλλήψεις ήταν πολλαπλάσιες) και δίνει στοιχεία για την κοινωνική τους ταυτότητα: 475 εργάτες (κυρίως οικοδόμοι), 268 φοιτητές, 74 μαθητές και 49 σπουδαστές του Πολυτεχνείου. Η Χούντα θα παραδεχθεί επίσης επίσημα 11 νεκρούς και 100-110 τραυματίες. Στο πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά, που συντάχθηκε αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας (14 Οκτώβρη 1974), καταγράφονται 18 νεκροί «πλήρως βεβαιωθέντες», 16 -τουλάχιστον- νεκροί «βασίμως προκύπτοντες», 1.103 τραυματίες πολίτες και 61 τραυματίες αστυνομικοί.

Πολυτεχνείο 1973
Ο Νίκος Ντερτιλής, ένας από τους δολοφόνους της Χούντας (τρίτος από αριστερά), λίγο μετά τη δολοφονία του φοιτητή Μιχάλη Μυρογιάννη

17 – 11 – 1974

Πραγματοποιούνται οι πρώτες μετά τη Χούντα βουλευτικές εκλογές. Η Νέα Δημοκρατία έρχεται πρώτο κόμμα με 54,37% και 220 έδρες. Δεύτερο κόμμα η Ένωση Κέντρου – Νέες Δυνάμεις (20,42%) και τρίτο το ΠΑΣΟΚ (13,58%). Η Ενωμένη Αριστερά (ΚΚΕ, «ΚΚΕ εσ.» και ΕΔΑ) πήρε το 9,47% των ψήφων.

17 – 11 – 1985

Δολοφονείται πισώπλατα ο 16χρονος Μιχάλης Καλτεζάς από αστυνομικό, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ξέσπασαν μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Δολοφονία Μιχάλη Καλτεζά
Ο 16χρονος, πισώπλατα δολοφονημένος, Μιχάλης Καλτεζάς

Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβολεί τον Καλτεζά στο πίσω μέρος του κεφαλιού, καθώς ο νεαρός τρέχει μαζί με άλλους διαδηλωτές προς την πλατεία Εξαρχείων. Ο Μελίστας θα αθωωθεί…

17 – 11 – 2013

Πλήρης ημερών «φεύγει» από τη ζωή η βρετανικής καταγωγής συγγραφέας Ντόρις Λέσινγκ (Doris Lessing) που τιμήθηκε το 2008 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Κόρη Βρετανού αναπήρου από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αναγκαστικού μετανάστη στην Περσία, η Ντ. Λέσινγκ γεννήθηκε στην Περσία το 1919.

Το 1924 η οικογένεια μεταναστεύει στη Νότια Ροδεσία (αγγλική αποικία). Εκεί γνώρισε το ρατσιστικό μίσος και την άγρια εκμετάλλευση των μαύρων από τους λευκούς. Δεκατεσσάρων ετών φεύγει από το σπίτι της, σταματά το σχολείο, αγωνίζεται βιοποριστικά, εντάσσεται σε αριστερή οργάνωση και μετέχει στο λαϊκό – εργατικό κίνημα. Αυτοδίδακτη η Λέσινγκ, με τα μυθιστορήματά της καταγγέλλει το απαρτχάιντ, την απάνθρωπη εκμετάλλευση των εργατών – μαύρων και λευκών, και περιγράφει τα πολλαπλάσια βάσανα των γυναικών στις απανταχού ταξικές κοινωνίες. Η Λέσινγκ το 1950 εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και εντάχθηκε στο ΚΚ Βρετανίας, από το οποίο αποχώρησε το 1956, αλλά δεν έπαψε να γράφει για τα βάσανα των φτωχών ανθρώπων.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

18 – 11 – 1786

Γεννιέται ο Γερμανός συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας, κιθαρίστας και κριτικός Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ (Carl Maria von Weber).

Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ
Πορτρέτο του Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ

Ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της ρομαντικής περιόδου.

https://youtube.com/watch?v=y2Eg7ra6fbQ%3Ffeature%3Doembed

Τα πιο γνωστά του έργα είναι οι όπερες «Ελεύθερος σκοπευτής», «Ευριάνθη», «Όμπερον» κτλ., τα οποία επηρέασαν σημαντικά την ανάπτυξη του Ρομαντισμού στη Γερμανία.

https://youtube.com/watch?v=Cwsd4Cy2QNs%3Ffeature%3Doembed

18 – 11 – 1787

Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος και πρωτοπόρος της φωτογραφίας Λουί Νταγκέρ (Louis-Jacques-Mandé Daguerre).

Λουί Νταγκέρ
Ο Λουί Νταγκέρ
Λουί Νταγκέρ
Έργο του Λουί Νταγκέρ

18 – 11 – 1907

Γεννιέται ο Κουβανός κιθαρίστας και συνθέτης Κομπάι Σεγκούντο (Máximo Francisco Repilado Muñoz -πραγματικό όνομα Φρανσίσκο Ρεπιλάδο).

Κομπάι Σεγκούντο
Ο Κομπάι Σεγκούντο
https://youtube.com/watch?v=gdYIpvnzoW8%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=tGbRZ73NvlY%3Ffeature%3Doembed

18 – 11 – 1952

Πεθαίνει ο Γάλλος κομμουνιστής ποιητής Πωλ Ελιάρ (Το πραγματικό του όνομα ήταν Eugène Émile Paul Grindel). Επισκεπτόμενος την Ελεύθερη Ελλάδα το καλοκαίρι του 1949 θα γράψει απευθυνόμενος στους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας:

Πωλ Ελιάρ
Ο Πωλ Ελιάρ

«Το Βίτσι και ο Γράμμος, οι δυο αυτές κορφές του λεύτερου κόσμου, δεν είναι καθόλου πιο κάτω από κει που τις είχε βάλει η φαντασία μου. Αντίθετα, γιατί είδα εκεί τους μαχητές που τις στολίζουν με τον απίστευτο ηρωισμό τους, τους μαχητές πούναι η φωτιά των βουνών και ολόκληρης της Ελλάδας, τιμή για τον πολιτισμένο κόσμο που δε θέλει να πεθάνει κάτω απ’ την ασφυκτική πίεση μιας μειοψηφίας εκμεταλλευτών, εμπρηστών του πολέμου. Ο ήλιος και η γης είναι ολότελα δικοί τους.

Αδελφοί μου, αδελφές μου με το καλοσυνάτο και ωραίο χαμόγελο, πόσες φορές δε δάκρυσα ακούγοντας σας να τραγουδάτε, βλέποντας όλους έτσι ενωμένους στην αγάπη για την πατρίδα σας, στην εμπιστοσύνη σας για το μέλλον. Μισούμε τον πόλεμο αλλά δυστυχία σε κείνους που θα μας τον επιβάλλουν.

Πωλ Ελιάρ
Ο Πωλ Ελιάρ στο Γράμμο

Φεύγω και φυλάω στην καρδιά μου σαν διαμάντι την αξέχαστη θύμηση της σωματικής και ψυχικής σας υγείας, τον ενθουσιασμό σας, την αδελφοσύνη σας, την πίστη σας για τη νίκη. Το μέλλον είναι δικό σας. Επειδή είσαστε ενωμένοι τα καταπιεσμένα αδέλφια σας αύριο θάρθουνε μαζί σας. Η λευτεριά και η αδελφοσύνη είναι μεταδοτικές. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ενάντια σ’ ένα λαό πούναι ενωμένος. Κι η θάλασσα καρτερικά θα δεχτεί τους σκλάβωνές σας.

Ζήτω η Ελλάδα ενωμένη και λεύτερη!

Ζήτω η αδελφοσύνη των λαών!

Ζήτω η ειρήνη που χτίζεται!

Με σεβασμό σας χαιρετώ

Πωλ Ελυάρ».

18 – 11 – 1962

Πεθαίνει ο βραβευμένος με Νόμπελ (1922) Δανός φυσικός Νιλς Μπορ (Niels Henrik David Bohr).

Ο Νιλς Μπορ
Ο Νιλς Μπορ

18 – 11 – 1968

Με ανακοίνωσή του το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ καταγγέλλει τη καταδίκη σε θάνατο του Α. Παναγούλη από το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας.

Αλέκος Παναγούλης
Ο Αλέκος Παναγούλης στα χέρια της χούντας

18 – 11 – 1973

Στις 18 και 19 Νοεμβρίου πραγματοποιούνται μια σειρά διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για το ματοκύλισμα του Πολυτεχνείου. Στις συγκρούσεις με την αστυνομίας, πολλοί τραυματίστηκαν, ενώ συνεχίστηκαν και οι συλλήψεις.

Πολυτεχνείο 1973
Επίθεση των δυνάμεων καταστολής κατά του λαού

Στην ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζονταν μεταξύ άλλων πως «Το μαχητικό λαϊκό ξέσπασμα αυτών των ημερών έδειξε πόσο γυμνή από λαϊκό έρεισμα παραμένει η δικτατορία. Πόσο αβυσσαλέο μίσος για τους τυράννους και πόσος πόθος για τη λευτεριά, για την απαλλαγή από την αμερικανοκρατία, για την εθνική ανεξαρτησία συμπυκνώθηκε στην ψυχή του λαού».

18 – 11 – 1976

Επανέρχεται η αστική δημοκρατία στην Ισπανία, έπειτα από 37 χρόνια δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο.

Αστική δημοκρατία στην Ισπανία 1976
Ο Αδόλφο Σουάρεθ ορκίζεται πρωθυπουργός μετά την κατάρρευση της Χούντας του Φράνκο.

18 – 11 – 1985

Πεθαίνει ο ρεμπέτης Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1902, γόνος πολυμελούς κι ευκατάστατης νησιώτικης οικογένειας.

Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας
Ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας

Θα ζήσει όλη του τη ζωή με το κεφάλι ψηλά. Ασχολήθηκε από μικρός με τη μουσική, παίζοντας μαντολίνο και αργότερα βιολί, ενώ στα μέσα της δεκαετίας του ’20 θα αρχίσει να παίζει μπουζούκι. Εκείνη την εποχή διασκευάζει την ιταλική οπερέτα «Μπαγιαντέρα» για λαϊκή ορχήστρα και έτσι αποκτά το παρατσούκλι «Μπαγιαντέρας», που θα τον ακολουθήσει για όλη του τη ζωή.

https://youtube.com/watch?v=w7L00C137Ng%3Ffeature%3Doembed

Αν και σπούδασε ηλεκτρολόγος, δεν εξάσκησε ποτέ το επάγγελμα, καθώς, έφηβος ακόμα, «έμπλεξε» με τη μαγκιά του Πειραιά και εξοικονομούσε τα χαρτζιλίκια του μεταπουλώντας λαθραία τσιγάρα και ποτά που έβγαζαν τα καράβια στο λιμάνι του Πειραιά.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’30 παίζει μπουζούκι και φτιάχνει τραγούδια σε ερασιτεχνική βάση. Το 1935 ανεβαίνει σαν επαγγελματίας στο πάλκο δίπλα στον Στράτο Παγιουμτζή, στο «Δάσος» του Αντώνη του Βλάχου στο Βοτανικό. Από τότε και μέχρι την Κατοχή θα δουλέψει στα γνωστότερα λαϊκά μαγαζιά της εποχής. Το 1938 θα ξεκινήσει μια συνεργασία με τον νεαρό τότε Μανώλη Χιώτη. Παράλληλα θα εμφανίσει στα τραγούδια του ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο. Τραγούδια πολύ μελωδικά με βαθιά ερωτικούς στίχους, ιδιαίτερα εμπνευσμένα («Σαν μαγεμένο το μυαλό μου», «Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια» κ.ά.) που δε θύμιζαν τίποτα απ’ το παρελθόν. Μ’ άλλα λόγια, μια νέα «σχολή» στο χώρο του ρεμπέτικου, στοιχεία της οποίας πήραν όλοι οι σύγχρονοι, αλλά και μεταγενέστεροί του λαϊκοί δημιουργοί.

Το 1941, λίγο μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, θα χάσει το φως του, παίζοντας πάνω στο πάλκο του κέντρου «Πειραιεύς», όπου δούλευε μαζί με τον Γιάννη Σταμούλη. Ξεπερνάει γρήγορα το σοκ και στη διάρκεια της Κατοχής γυρίζει από ταβέρνα σε ταβέρνα, παίζοντας τα τραγούδια του. Με τη διαφορά ότι τα τραγούδια αυτά δεν είναι μόνο τα γνωστά προπολεμικά του. Το έπος της Αντίστασης του αλλάζει συνολικά την άποψή του για τη ζωή και την κοινωνία, αλλά και τον εμπνέει δημιουργικά. Μερικά απ’ τα ωραιότερα ρεμπέτικα της Κατοχής είναι δικά του όπως το «Βροντούν κι αστράφτουν», «Σου στέλνω χαιρετίσματα», «Φόρεσε αντάρτη τ’ άρματα» κ.ά. Στην Κατοχή πιάστηκε πολλές φορές απ’ τους Γερμανούς να τραγουδάει αντάρτικα και κακοποιήθηκε βάναυσα, αλλά παρ’ όλα αυτά δε σταμάτησε στιγμή.

https://youtube.com/watch?v=Iw4A7Nvb6z4%3Ffeature%3Doembed

Αμέσως μετά την Κατοχή ο «Μπαγιαντέρας» θα περάσει στη δισκογραφία μερικά ακόμη γνωστά τραγούδια του, ανάμεσά τους και δυο αριστουργηματικά νησιώτικα (δείγμα της καταγωγής του): «Μια τράτα Κουλουριώτικη» και «Ξεκινάει μια ψαροπούλα», που θα γίνουν μεγάλες επιτυχίες, τόσο που ο πολύς κόσμος μέχρι σήμερα νομίζει ότι πρόκειται για κλασικά δημοτικά τραγούδια. Για λίγο καιρό θα δουλέψει στα λαϊκά κέντρα και μετά θα βγει στη «σφουγγάρα», δηλαδή θα γυρίζει από στέκι σε στέκι (με τη βοήθεια της κόρης του) βγάζοντας «δίσκο», μέχρι το 1963, όταν και αποσύρεται. Τη δεκαετία του ’50 και του ’60 θα ηχογραφήσει αραιά μερικά τραγούδια, που δε θα γίνουν ιδιαίτερα γνωστά (με εξαίρεση ίσως τη «Διαθήκη» το 1962).

Στα χρόνια της χούντας είναι απ’ τους πρώτους που συμμετείχαν σε συναυλίες στις μπουάτ της Πλάκας, όπου εκτός απ’ τα παλιά θ’ ακουστούν πολλά απ’ τα ανέκδοτα τραγούδια του. Επαιξε σημαντικό ρόλο στην αναβίωση του κλασικού ρεμπέτικου, που ξεκίνησε εκείνα τα χρόνια και συνεχίστηκε απ’ τον Μαρίνο Γαβριήλ (Μαρινάκη), την Ρόζα Εσκενάζυ, τον Στέλιο Κερομύτη, τον Μιχάλη Γενίτσαρη, τον Σπύρο Καλφόπουλο, τον Μπιρ Αλλάχ κ.ά.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

19 – 11 – 1711

Γεννιέται ο Ρώσος επιστήμονας, συγγραφέας και μαθηματικός Μιχαήλ Βασίλιεβιτς Λομονόσοφ.

Μιχαήλ Βασίλιεβιτς Λομονόσοφ
Πορτρέτο του Λομονόσοφ από τον Μιροπόλσκι (1787)

Ο Λομονόσοφ ήταν ο πρώτος που κατέγραψε την πήξη του υδραργύρου, και που υπέθεσε την ύπαρξη ατμόσφαιρας στην Αφροδίτη, βασισμένος σε δικές του παρατηρήσεις του 1761. Θεωρώντας ότι η φύση υπόκειται σε κανονική και συνεχή εξέλιξη, κατέδειξε την οργανική προέλευση του χώματος, της τύρφης, του άνθρακα, του πετρελαίου, και του ήλεκτρου. Το 1745 δημοσίευσε έναν κατάλογο με πάνω από 3.000 μεταλλεύματα, και το 1760 εξήγησε το σχηματισμό των παγόβουνων. Το 1754 σε επιστολή του στον Λέοναρντ Όιλερ, έγραψε ότι οι τριετείς χημικοί πειραματισμοί του επάνω στο χρώμα των μεταλλευμάτων, τον οδήγησε στα μωσαϊκά και την τέχνη. Το 1763 ίδρυσε εργοστάσιο γυαλιού που παρήγε τα πρώτα λεκιασμένα μωσαϊκά γυαλιού εκτός Ιταλίας. Το 1755, συνδυάζοντας την παλαιά εκκλησιαστική σλαβική με την δημοτική ρωσική γλώσσα, συνέθεσε μια μεταρρυθμιστική γραμματική, η οποία είχε επίδραση στη λογοτεχνία. Για να προαγάγει τις λογοτεχνικές θεωρίες του, έγραψε περισσότερες από είκοσι σοβαρές εθιμοτυπικές ωδές, ειδικότερα την «Περισυλλογή βραδιού στο Μεγαλείο του Θεού». Το 1760 δημοσίευσε επίσης την Ιστορία της Ρωσίας.

Το 1941 το πανεπιστήμιο της Μόσχας μετονομάστηκε σε Λομονόσοφ προς τιμήν του. Το 1948, η μεσοωκεάνεια ράχη Λομονόσοφ στον αρκτικό ωκεανό ονομάστηκε προς τιμήν του. Ένας κρατήρας της σελήνης φέρει επίσης το όνομά του. Το χρυσό μετάλλιο Λομονόσοφ απονέμεται κάθε έτος (από το 1959) για σημαντικά επιτεύγματα στις φυσικές και ανθρωπιστικές επιστήμες από την ακαδημία των επιστημών της ΕΣΣΔ και αργότερα τη ρωσική ακαδημία των επιστημών (ΡΑΣ).

19 -11 – 1805

Γεννιέται ο Γάλλος μηχανικός και διπλωμάτης Φερντινάν Ντε Λεσέπς (Ferdinand de Lesseps), που διάνοιξε – μεταξύ άλλων – τις διώρυγες του Σουέζ και της Κορίνθου.

Φερντινάν Ντε Λεσέπς
O Φερντινάν Ντε Λεσέπς

19 – 11 – 1828

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης Φραντς Πέτερ Σούμπερτ (Franz Peter Schubert).

Φραντς Πέτερ Σούμπερτ
Ο Φραντς Πέτερ Σούμπερτ

Ήταν εξαιρετικά παραγωγικός σε όλη τη διάρκεια της σύντομης ζωής του. Συνέθεσε περισσότερα από εξακόσια Λήντερ (Lieder, ρομαντικά τραγούδια) καθώς και πολλές συμφωνίες, σονάτες, έργα μουσικής δωματίου, θρησκευτικά έργα, μερικές όπερες και πολλά άλλα έργα.

https://youtube.com/watch?v=PXis0PtqdXw%3Ffeature%3Doembed

Στο μνημείο του Σούμπερτ, γράφει ο ποιητής Franz Grillparzer «Die Tonkunst begrub hier einen reichen Besitz,aber noch viel schonere Hoffnungen» (Η Τέχνη της Μουσικής ενταφίασε εδώ ένα πλούσιο απόκτημα, αλλά ακόμη ωραιότερες προσδοκίες).

https://youtube.com/watch?v=JS91p-vmSf0%3Ffeature%3Doembed

Μερικά σημαντικά έργα του Σούμπερτ είναι «Το κουιντέτο της πέστροφας», «Ο θάνατος και η κόρη», πολλά Λήντερ, «Λειτουργία σε Μι ύφεση», «Η ωραία Μυλωνού», «Το χειμωνιάτικο ταξίδι», «Ημιτελής Συμφωνία» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=I6Njg1LFxFk%3Ffeature%3Doembed

1929

Ο Εισαγγελέας ζητά τη διάλυση της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ με βάση το Ιδιώνυμο, πυροδοτώντας δεκάδες εργατικές κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα.

Ριζοσπάστης 19/11/1929
Το ρεπορτάζ της «Ριζοσπάστη» με τις κινητοποιήσεις

19 – 11 – 1942

Ο Κόκκινος Στρατός περνά στην αντεπίθεση και κυκλώνει το συγκρότημα των γερμανικών στρατευμάτων στο Βόλγα.

Στάλινγκραντ-αντεπίθεση
Σοβιετικοί πεζοναύτες περνά τον Βόλγα

19 – 11 – 1944

Μαζική συγκέντρωση πραγματοποιείται στην πλατεία Συντάγματος με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 26 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ.

Ριζοσπάστης 19/11/1944
Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» με ρεπορτάζ από την συγκέντρωση

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

20 – 11 – 1629

Γεννιέται ο Ολλανδός ζωγράφος της χρυσής εποχής της ζωγραφικής στην Ολλανδία Πίτερ ντε Χόοχ (Pieter de Hooch).

Πίτερ ντε Χόοχ
Πορτρέτο του Πίτερ ντε Χόοχ

Ήταν διάσημος για τους πίνακες με θέματα της καθημερινότητας.

Πίτερ ντε Χόοχ
Το άδειο ποτήρι, 1652

Ο Χαρούμενος iπότης 1650

20 – 11 – 1805

Κάνει πρεμιέρα στη Βιέννη η μοναδική όπερα του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (Ludwig van Beethoven), Φιντέλιο.

https://youtube.com/watch?v=dRhwyzJABvI%3Ffeature%3Doembed

20 – 11 – 1873

Στην Ουγγαρία οι δύο πόλεις που βρίσκονται στις όχθες του Δούναβη, η Βούδα και η Πέστη, ενώνονται, για να σχηματίσουν την πρωτεύουσα της χώρας, Βουδαπέστη.

Βούδα 1493
Πίνακας που απεικονίζει τη Βούδα το 1493

20 – 11 – 1902

Τελειώνει στην Κολομβία ο πόλεμος «guer de los mil días» (των χιλίων ημερών).

Ένας εμφύλιος πόλεμος που ξεκίνησε το 1899, στη νεοσυσταθείσα Δημοκρατία της Κολομβίας (τότε ο Παναμάς, ήταν επαρχία της) με εμπλοκή των κομμάτων εξουσία (Συντηρητικό & Φιλελεύθερο) και με αφορμή τις κατηγορίες για εκλογική απάτη.

Στην ουσία, ήταν απόρροια οικονομικής κρίσης που προκλήθηκε από την κατάρρευση της τιμής του καφέ στη διεθνή αγορά. Ο πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα και την απόσχιση το 1903, με δάκτυλο των Αμερικανών, του Παναμά (αργότερα, το 1904, η αμερικανική κυβέρνηση εξαγόρασε τα γαλλικά δικαιώματα στην περιοχή και 10 χρόνια αργότερα, στις 15 Αυγούστου 1914, έγινε η πρώτη διέλευση πλοίου -μέχρι το 2000 βρισκόταν κάτω από την οικονομική εκμετάλλευση των ΗΠΑ).

20 – 11 – 1905

Ο Αλβέρτος Άϊνστάιν (Albert Einstein) δημοσιεύει την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας στο «Annalen der Physik».

Η θεωρία αποτελεί αναδιατύπωση και επέκταση των νόμων της μηχανικής, σε υψηλή ενεργειακή κατάσταση και σε ταχύτητες κοντά στο φως και βασίζεται σε δύο αξιώματα:

1. Οι νόμοι της μηχανικής, του ηλεκτρομαγνητισμού και της οπτικής είναι οι ίδιοι σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς και

2. Το φως διαδίδεται σε κενό με σταθερή ταχύτητα [c] ανεξάρτητα από την κατάσταση κίνησης της πηγής ή του παρατηρητή.

Το πρώτο, επιβεβαιώνει και επεκτείνει την αρχή της σχετικότητας του Galileo, ενώ το δεύτερο μπορεί να προέλθει από το πρώτο, δίνοντας το σωστό νόημα στο πείραμα Michelson-Morley. Αυτά σε μια ενιαία τετραδιάστατη οντότητα χωροχρόνου απ’ όπου προκύπτει επίσης ότι η ενέργεια ενός σώματος περιλαμβάνει έναν πρόσθετο όρο, ανεξάρτητο από την ταχύτητα του σώματος και ανάλογο με τη μάζα του, που δίνεται από τον γνωστό τύπο E = mc², οδηγώντας σε ριζική αλλαγή της κατανόησης του φυσικού κόσμου –με έννοιες απλησίαστες για το μυαλό του απλού ανθρώπου.

Πηγή : ALT.GR

21 – 11 – 1831

Οι υφαντεργάτες της Λυών της Γαλλίας ξεσηκώνονται διεκδικώντας σταθερούς μισθούς (κάτι που οι εργοδότες αρνούνταν επικαλούμενοι τις αρχές της Γαλλικής –αστικής- επανάστασης και την ελευθερία της αγοράς). Οι εργάτες έστησαν οδοφράγματα και οπλίστηκαν. Εναντίον τους κινήθηκε η εθνοφρουρά.

Ξεσηκωμός των υφαντεργατών της Λυών το 1831
Πίνακας που αναπαριστά τον ξεσηκωμό των υφαντεργατών της Λυών

Καθώς όμως πολλά μέλη της είχαν εργατική καταγωγή, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αρνήθηκαν να ανοίξουν πυρ κατά των απεργών ή ακόμα ενώθηκαν μαζί τους. Τελικά η κυβέρνηση αναγκάστηκε να επιστρατεύσει 20.000 στρατιώτες εναντίον τους, καταστέλλοντας την εξέγερση. Οι νεκροί και τραυματίες έφτασαν τους 600.

21 – 11 – 1877

Ο Αμερικανός εφευρέτης Τόμας Έντισον (Thomas Edison) παρουσιάζει την «Ομιλούσα Μηχανή», τον πρώτο φωνόγραφο στην ιστορία.

Τόμας Έντισον
Ο Τόμας Έντισον με τον φωνόγραφό του

2011

Ο 87χρονος Αργύρης Κουνάδης, ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς δημιουργούς, πεθαίνει στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, όπου ζούσε από το 1959. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, ο Αργύρης Κουνάδης σπούδασε μουσική στην Αθήνα. Μέλος της ΕΠΟΝ, το 1943, γράφει τη μουσική του πρώτου ύμνου της (σε στίχους Γ. Τσαπόγα) και συλλαμβάνεται για την αντιστασιακή του δράση.

Αργύρης Κουνάδης
Ο Αργύρης Κουνάδης

Από το 1950 συνεργάστηκε με το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου, μαζί με τους Μ. Χατζιδάκι και Μ. Θεοδωράκη. Ήταν από τους πρώτους συνθέτες που ενδιαφέρθηκε για το ρεμπέτικο τραγούδι, το οποίο επηρέασε (μαζί με τους Στραβίνσκι και Μπάρτοκ) τα πρώτα του έργα της περιόδου 1949-57

https://youtube.com/watch?v=ZLXZXb7IjDg%3Ffeature%3Doembed

Έχοντας δίπλωμα πιάνου και σύνθεσης, συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία (1958), στην Ανώτατη Μουσική Σχολή του Φράιμπουργκ (εκεί το 1972 εκλέχτηκε καθηγητής). Εμβαθύνοντας στο ατονικό, το δωδεκάφθογγο, το σειραϊκό και το αλεατορικό σύστημα, κατέληξε στη λιτότητα, δίνοντας πρωταρχικό ρόλο στο μελοποιημένο λόγο και το δραματικό στοιχείο.

https://youtube.com/watch?v=HMLclytxU6g%3Ffeature%3Doembed

Συνέθεσε όπερες, έργα για συμφωνική ορχήστρα (ανάμεσά τους το «Χορικόν» και τα «Ετεροφωνικά Ιδιόμελα») και έργα μουσικής δωματίου για μικρά σύνολα. Επίσης, έγραψε πολλά ελληνικά τραγούδια – στους κύκλους «Εν Αθήναις», «Το ταξίδι», κ.ά. – που ερμήνευσαν γνωστοί τραγουδιστές (Σ. Μπέλλου, Α. Καλογιάννης, Ελ. Βιτάλη κ.ά.) και αγαπήθηκαν.

https://youtube.com/watch?v=Gq5vSCpNzVs%3Ffeature%3Doembed

Ανάμεσά τους, τα «Στην πλατεία Αβησσυνίας», «Όρτσα τα πανιά», «Δεν περισσεύει υπομονή». Το τελευταίο, σε στίχους Β. Γκούφα, σφραγίστηκε από την ερμηνεία της Σ. Μπέλλου: «Πέντε δεκάρες το ψωμί/ δεν περισσεύει υπομονή/ πίκρα κομπόδεμα κρατώ/ το ‘χω στα στήθια φυλαχτό…».

https://youtube.com/watch?v=vEu5bGiWSGg%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

22 – 11 = 1916

Αυτοκτονεί ο σοσιαλιστής Αμερικανός συγγραφέας Τζακ Λόντον (Jack London).

Τζακ Λόντον
Ο Τζακ Λόντον

Στην αρχή της ζωής του, έκανε διάφορα επαγγέλματα για να βγάλει το ψωμί του: εφημεριδοπώλης, λιμενεργάτης, ναυτικός, αλλά και πολεμικός ανταποκριτής στη διάρκεια του πολέμου των Μπόερς στη Νότια Αφρική και του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου στα 1904.

Τζακ Λόντον
Η Σιδερένια Φτέρνα (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

Συνδυάζοντας τις εμπειρίες του με τη μελέτη του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, ο Λόντον στράφηκε προς το σοσιαλισμό, ενώ η απίστευτη ενέργειά του διοχετεύθηκε στη γραφή. Από το 1896 γίνεται μέλος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος και προσπαθεί με το συγγραφικό του ταλέντο και τη γεμάτη πάθος συμμετοχή του στην πολιτική να βοηθήσει το αμερικανικό προλεταριάτο.

Τζακ Λόντον
Ολόχρυσο Φαράγγι (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

Γράφει πολλά διηγήματα, μυθιστορήματα και πολιτικά δοκίμια. Όλα του τα έργα έχουν μεγάλη απήχηση και τεράστια εμπορική επιτυχία. Μόνο στην Αγγλία έχουν πουληθεί 7 εκατομμύρια αντίτυπα της «Σιδερένιας Φτέρνας ».

1928

Λαμβάνει χώρα στο Παρίσι η πρώτη παρουσίαση του Μπολερό του Μωρίς Ραβέλ.

https://youtube.com/watch?v=LwLABSm0yYc%3Ffeature%3Doembed

1938

Δολοφονείται από τη μεταξική δικτατορία με άγρια βασανιστήρια στις φυλακές της Κέρκυρας ο Χρήστος Μαλτέζος, Γραμματέας της ΟΚΝΕ.

Χρήστος Μαλτέζος
Ο Χρήστος Μαλτέζος

1943

Ο Λίβανος, που έως τότε βρίσκονταν υπό γαλλική κυριαρχία, κηρύσσει την ανεξαρτησία του.

Λίβανος
Σημαία του Λιβάνου

1943

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο Αμερικανός Πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο Κινέζος ηγέτης των Εθνικιστών Τσιαγκ Κάι Σεκ συναντώνται στο Κάιρο, με θέμα τον πόλεμο εναντίον της Ιαπωνίας.

Συνδιάσκεψη του Καΐρου 1943
Οι Τσόρτσιλ, Ρούσβελτ και Τσιαγκ Κάι Σεκ στη συνδιάσκεψη του Καΐρου

1954

Η ΚΕ του ΚΚΕ υποχωρώντας και αποδεχόμενη τις οπορτουνιστικές θέσεις του ΚΚΣΕ αποφασίζει να αποσύρει το Σχέδιο Προγράμματος του Κόμματος, που είχε τεθεί σε εσωκομματική και δημόσια συζήτηση ,

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

23 – 11 – 1923

Λίγες μέρες μετά την κατάλυση των εργατικών κυβερνήσεων (κομμουνιστών-σοσιαλδημοκρατών) στη Θουριγγία και τη Σαξονία και την καταστολή της εργατικής εξέγερσης στο Αμβούργο, το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας τίθεται εκτός νόμου.

Εκτελεσμένοι Γερμανοί κομμουνιστές (1923)
Εκτελεσμένοι Γερμανοί κομμουνιστές (πηγή: Bundesarchiv)

23 – 11 – 1949

Γεννιέται ο Άλκης Αλκαίος (πραγματικό όνομα Βαγγέλης Λιάρος), ένας από τους σημαντικότερους ποιητές – στιχουργούς του πολιτικο-κοινωνικού τραγουδιού μας, που η παρουσία του λάμπρυνε τη μουσική σκηνή του τόπου μας, γεννήθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το όνομά του το πήρε από τον θείο του ΕΛΑΣίτη, που σκοτώθηκε σε ηλικία 23 χρόνων. Ο αδελφός της μητέρας του Ντίνος Ζήκος ήταν Μακρονησιώτης, μέλος του ΚΚΕ του οποίου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του.

Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος

Ο Β. Λιάρος σπουδάζει στη Νομική Σχολή την περίοδο της χούντας και τον Αύγουστο του 1973 συλλαμβάνεται για τη δράση του και κρατείται για μήνες στην Ασφάλεια, πράγμα που επιδεινώνει την επιβαρυμένη του υγεία. Μετά τη μεταπολίτευση γίνεται μέλος του ΚΚΕ στην Οργάνωση των Δικηγόρων.

https://youtube.com/watch?v=uDeTNc1m6tI%3Ffeature%3Doembed

Από παιδάκι «πολιτογραφήθηκε» κάτοικος Πάργας, αφού τον περισσότερο καιρό έμενε εκεί, γράφοντας υπέροχους στίχους, έχοντας σαν «δάσκαλό» του την ποίηση του μεγάλου Κ. Καρυωτάκη.

https://youtube.com/watch?v=RT1fznaIJoU%3Ffeature%3Doembed

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1967, με την έκδοση ενός μικρού δοκιμίου για τον Κ. Γ. Καρυωτάκη. Το 1983 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΤ.ΝΕ.Μ. (ιδρυτής του ήταν ο Θάνος Μικρούτσικος) το βιβλίο του «Εμπάργκο – Ποιήματα», το οποίο περιλαμβάνει και το εμβληματικό ποίημα «Πρωινό τσιγάρο», αφιερωμένο στη μνήμη του πρόωρα χαμένου Μάνου Λοΐζου: «Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή / και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση / και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση / και σαν Ανατολή».

https://youtube.com/watch?v=68W-TRoLvf8%3Ffeature%3Doembed

Οι πρώτοι στίχοι του δημοσιεύτηκαν στον «Ριζοσπάστη»: «Μανουέλ Ντουάρτε απ’ το Πράσινο Ακρωτήρι / ίσως ποτέ και να μην δω το πρόσωπό σου / ωστόσο αν κρίνω απ’ το αιμάτινο γραφτό σου / θα πρέπει να ‘ν’ γιομάτο από λιοπύρι» ξεκινάει το ποίημα «1848», που δημοσιεύτηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ένα τραγούδι διεθνιστικό, κάλεσμα σε συντρόφους ποιητές. Αυτό το ποίημα διάβασε ο Θάνος Μικρούτσικος και το μελοποίησε αμέσως, ενώ αργότερα το ερμήνευσε η ανεπανάληπτη Μαρία Δημητριάδη.

https://youtube.com/watch?v=eba0w4daAEg%3Ffeature%3Doembed

Η γνωριμία του με τον συνθέτη έφερε μία από τις μακροβιότερες και σπουδαιότερες συνεργασίες δημιουργών στο ελληνικό τραγούδι, με δίσκους – ορόσημα, όπως το «Εμπάργκο» (1982) και «Στου αιώνα την παράγκα» (1996).

Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος με τον Θάνο Μικρούτσικο και τη Μαρία Δημητριάδη

Στο χώρο της δισκογραφίας, άλλες σημαντικές συνεργασίες του ήταν για δίσκους των Νότη Μαυρουδή, Σωκράτη Μάλαμα, Μίλτου Πασχαλίδη, Μάριου Τόκα, Διονύση Τσακνή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Συνεργάστηκε επίσης με τον Μπάμπη Στόκα, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και άλλους δημιουργούς.

https://youtube.com/watch?v=AM2pyQoRDIs%3Ffeature%3Doembed

1995

Πεθαίνει ο Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός Λουί Μαλ (Louis Marie Malle). Θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της γενιάς του. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Ανωτέρων Σπουδών Κινηματογράφου στο Παρίσι – IDEC.

Λουί Μαλ
O Λουί Μαλ

Εκείνη την εποχή, ο νεαρός Λουί έδειχνε τα πρώτα δείγματα της καλλιτεχνικής του ιδιοφυίας, κάτι που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον Ζακ Υβ Κουστώ, ο οποίος και τον επέλεξε για βοηθό του στο υποβρύχιο φιλμ, «Ο κόσμος της σιωπής» (1956). Το 1957, όταν η νουβέλ βαγκ, το νέο γαλλικό κύμα δηλαδή, έκανε προκλητικά την εμφάνιση της, ο Μαλ, γύρισε ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ, το «Ασανσέρ για δολοφόνους», με ρεαλιστική φωτογράφιση των φυσικών χώρων του Παρισιού και με υποβλητική μοντέρνα μουσική του Μάικλ Ντέιβς. Από τότε, ο Μαλ έμεινε προσανατολισμένος προς το μοντερνισμό.

https://youtube.com/watch?v=iJMYIXoFGcQ%3Ffeature%3Doembed

Κάποιες φορές με μια επιφανειακή και επιπόλαιη, ίσως, έννοια των νέων τρόπων και της τρέχουσας κατάστασης που απαιτούσε η μόδα της εποχής και άλλοτε με μια οδυνηρή και συνειδητή διείσδυση των σημείων της κρίσης του ατόμου και της σύγχρονης κοινωνίας. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το έργο του Λουί Μαλ έχει για κύριο χαρακτηριστικό μια θεματική και μορφολογική ποικιλία. Ο βραβευμένος σκηνοθέτης αναζητούσε διαρκώς την αισθητική του πάθους, τις συνέπειες του απαγορευμένου έρωτα και τις παρεκκλίσεις των αισθήσεων. Ο Μαλ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και εστίασε το φακό και την προσοχή του στην εσωτερικότητα των ηρώων του, δείχνοντας, όπως έλεγε ο ίδιος, «ενδιαφέρον στους χαρακτήρες που καλούνται να αντιμετωπίσουν καταστάσεις, οι οποίες έχουν να κάνουν με το νόημα της ύπαρξής τους».

https://youtube.com/watch?v=wU4poTjgUT8%3Ffeature%3Doembed

Καταπιάστηκε με καυτά θέματα, όπως είναι η αιμομιξία: «Το φύσημα της καρδιάς», με την παιδική πορνεία: «Η κουκλίτσα της Νέας Υόρκης», με το φαινόμενο του ναζισμού: «Επώνυμο Λακόμπ, όνομα Λουσιέν» με το Μάη του ’68 «Ο Μιλού το Μάη» και άλλα θέματα που απασχόλησαν και συνεχίζουν να απασχολούν τον κόσμο. Από τα έργα του ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ταινίες του: «Η φλόγα που τρεμοσβήνει», η «Ζαζί στο μετρό»,» Οι εραστές», «Ατλάντικ Σίτι» και το προτελευταίο του έργο «Μοιραίο Πάθος» με τους Τζέρεμι Αϊρονς και Ζιλιέτ Μπινός.

Πηγή : ALT.GR

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

24 – 11 – 1864

Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης, σχεδιαστής και εικονογράφος Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ (Henri Marie Raymond de Toulouse-Lautrec-Monfa). Ανήκε σε μια από τις πιο παλιές οικογένειες της γαλλικής αριστοκρατίας, έχοντας όλες τις προϋποθέσεις για μια καλή μόρφωση και άνετη ζωή.

Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ
Ο (Ανρί ντε) Τουλούζ Λοτρέκ

Η εύθραυστη, όμως, υγεία του τον ανάγκασε να διακόψει τη φοίτησή του στο Λύκειο και πήρε ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι. Από το 1879 καταδικάστηκε σε οριστική αναπηρία. Αντέδρασε, όμως, με σπάνια ψυχική δύναμη και εξουδετέρωσε τις επιπτώσεις της σωματικής του μειονεξίας και την κατέβαλε με τις επιδόσεις του στη ζωγραφική. Ζωγράφιζε από εσωτερική ανάγκη και στην Τέχνη του παρέμεινε ανεξάρτητος, απομονωμένος, χωρίς να γίνει οπαδός κανενός.

Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ
Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ – Η πλύστρα, 1887

Το όνομα και η δημιουργία του Τουλούζ Λοτρέκ συνδέθηκε με τη Μονμάρτη του τέλους του 19ου αιώνα, το «Μουλέν Ρουζ», τις χορεύτριες του Καν-Καν, τη ζωή στα καμπαρέ και στα πορνεία. Συγχρόνως, παρά το σύντομο διάστημα της ζωής του – υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες του μοντερνισμού.

Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ
Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ – Η τουαλέτα, 1889

Καινοτόμος ως προς την εικονογραφική αντίληψη και την τεχνική, ο Τουλούζ Λοτρέκ έδωσε νέα ματιά στα πράγματα. Προσεχτικός μάρτυρας της παρισινής νύχτας και των εφήμερων απολαύσεων, χωρίς τους ηθικούς φραγμούς και τις προκαταλήψεις της εποχής του, αποκάλυψε την κρυφή αλήθεια μιας ιδιαίτερης ανθρώπινης μοίρας. Μέσα από το έργο του, η Ιστορία βρήκε τον ποιητή μιας εποχής.

Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ
Ανρί ντε Τουλούζ Λοτρέκ – Χορός στο Moulin Rouge, 1890

24 – 11 – 1912

Ξεκινά τις εργασίες του το Συνέδριο της Β’ Διεθνούς στη Βασιλεία της Ελβετίας. Το Συνέδριο αυτό συνήλθε εκτάκτως λίγες εβδομάδες μετά την έκρηξη του Α’ Βαλκανικού πολέμου, ενόψει της διαφαινόμενης γενίκευσής του σε ευρύτερη πολεμική σύγκρουση.

Β' Διεθνής
Τα ντοκουμέντα του Συνεδρίου της Β’ Διεθνούς

Ακολούθως, η απόφαση του συνεδρίου καλούσε τους «εργάτες όλων των χωρών να αντιτάξουν στον καπιταλιστικό ιμπεριαλισμό τη δύναμη της διεθνούς αλληλεγγύης του προλεταριάτου.» Ταυτόχρονα, «προειδοποιούσε» τις αστικές κυβερνήσεις όλων των χωρών πως «λόγω των συνθηκών που επικρατούν στην Ευρώπη και τη στάση της εργατικής τάξης δε θα μπορέσουν να εξαπολύσουν πόλεμο χωρίς να θέσουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο. Οι κυβερνήσεις ας θυμηθούν, ότι ύστερα από τον γαλλογερμανικό πόλεμο ακολούθησε η Παρισινή Κομμούνα, ότι ο ρωσοϊαπωνικός πόλεμος έβαλε σε κίνηση τις επαναστατικές δυνάμεις των λαών της ρωσικής αυτοκρατορίας, ο ανταγωνισμός στο κυνήγι των εξοπλισμών οδήγησε σε μια χωρίς προηγούμενο όξυνση των ταξικών αντιθέσεων στην Αγγλία και την ηπειρωτική Ευρώπη και εξαπέλυσε τεράστιες απεργίες. Θα ήταν καθαρή παραφροσύνη να μην καταλάβουν οι κυβερνήσεις, ότι η ίδια η σκέψη της τερατωδίας ενός παγκοσμίου πολέμου θα προκαλούσε αναπόφευκτα την οργή και την εξέγερση της εργατικής τάξης. Οι προλετάριοι θεωρούν έγκλημα να πυροβολούν οι μεν τους δε για χάρη των κεφαλαιοκρατικών κερδών, της φιλοδοξίας των δυναστειών ή της δόξας των μυστικών διπλωματικών συμφωνιών».

«Οι λαοί», τόνισε ο Ζ. Ζωρές, «μπορούν με ευκολία να κατανοήσουν πως μια δικιά τους επανάσταση θα τους κόστιζε λιγότερες θυσίες απ’ ότι ένας πόλεμος στον οποίο θα πολεμούσαν για άλλους [σ.σ. την αστική τάξη].»

Δεν θα περνούσε παρά ενάμιση χρόνος ωσότου η παραπάνω απόφαση της Β’ Διεθνούς, η οποία ψηφίστηκε ομόφωνα και μετ’ επευφημιών από το σύνολο των αντιπροσώπων (συμπεριλαμβανομένων και των λεγόμενων «δεξιών» και «κεντρώων»), αποδειχθεί κενό γράμμα. Ωσότου, η ηγεσία της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας, η πολιτική ηγεσία του παγκόσμιου προλεταριάτου, γίνει συνένοχη στο έγκλημα, που μόλις προσφάτως είχε καταγγείλει με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόνους.


Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

25 – 11 – 1943

Ξεκινά η Διάσκεψη της Τεχεράνης μεταξύ των ηγετών των τριών μεγάλων συμμαχικών δυνάμεων, της ΕΣΣΔ (Ι. Β. Στάλιν), των ΗΠΑ (Θ. Ρούσβελτ) και της Βρετανίας (Ου. Τσόρτσιλ).

Σύνοδος της Τεχεράνης, 1943
Από την σύνοδο της Τεχεράνης

Στη διάσκεψη θα επαναδιατυπωθεί η δέσμευση για το άνοιγμα δεύτερου μετώπου στην Ευρώπη (όπου έως τότε το βάρος του πολέμου σήκωνε σχεδόν αποκλειστικά η Σοβιετική Ένωση). Ωστόσο, αυτό θα αργήσει ακόμα 6 μήνες.

25 – 11 – 1947

Το Αρχηγείο Ηπείρου του ΔΣΕ ξεκινά μεγάλη σύνθετη επιχείρηση με τελικό σκοπό τον ορεινό όγκο της Μουργκάνας. Περπατώντας έως και 18 ώρες συνεχόμενα, υπό καταρρακτώδη βροχή, οι μονάδες του ΔΣΕ πέτυχαν τον πλήρη αιφνιδιασμό του εχθρού, καταφέρνοντας μια σειρά νίκες.

Κατάληψη της Μουργκάνα
Τμήμα του ΔΣΕ

Στις 27 του μήνα ο ΔΣΕ κατέλαβε και την κωμόπολη του Δελβινακίου, προκαλώντας ενθουσιασμό στις γραμμές του και ανησυχία στο αστικό στρατόπεδο.

25 – 11 – 1952

Ο Νίκος Πλουμπίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, συλλαμβάνεται από τις αρχές.

Νίκος Πλουμπίδης
Ο Νίκος Πλουμπίδης

25 – 11 – 2016

Πεθαίνει ο ηγέτης της Κουβανικής επανάστασης Φιντέλ Κάστρο Ρους, Α’ Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας (1961-2011) και Πρωθυπουργός της χώρας του (1959-2008). Είχε σπουδάσει Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής, συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα, που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ.

Φιντέλ Κάστρο

Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του Νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται. Όμως, η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.

Φιντέλ Κάστρο
Ο Φιντέλ Κάστρο στον ένοπλο αγώνα

Μπροστά στους κατηγόρους του, στις 6 Οκτώβρη του 1953, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο λέει: «Όσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα ‘ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανένα, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει».

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση.

Φιντέλ Κάστρο
Ο Φιντέλ Κάστρο στη Νέα Υόρκη

Το 1955, στις 15 του Μάη, ο Κάστρο αποφυλακίστηκε και στις αρχές Ιούλη αναχώρησε για το Μεξικό, όπου οργάνωσε και εκπαίδευσε στρατιωτικά μια ομάδα επαναστατών, από τις τάξεις της οποίας βγήκαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της Κουβανέζικης Επανάστασης, όπως ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα και o Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.

https://youtube.com/watch?v=eQPTlEABvdU%3Ffeature%3Doembed

Οι επαναστάτες ξεκίνησαν το αντάρτικο στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα και ο επαναστατικός στρατός που συγκροτήθηκε «ακούμπησε» στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία, που είχε ξεκινήσει το κίνημα της 26ης Ιούλη, με επικεφαλής τον Φ. Πάις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας, όπως είχε ονομαστεί το ΚΚ Κούβας, και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές. Βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά που ανέπτυσσαν οι κομμουνιστές στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Αυτή η προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχή έκβαση της επαναστατικής πάλης. Αυτές ήταν και οι κύριες δυνάμεις που προχώρησαν στην ενοποίησή τους στις Ενωμένες Επαναστατικές Δυνάμεις, που οδήγησαν στην επανασύσταση του ΚΚ Κούβας το 1965.

Φιντέλ Κάστρο
Ο Φιντέλ Κάστρο νικητής της επανάστασης

Την 1η Γενάρη του 1959 ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα, τον οποίο στήριζαν οι ΗΠΑ. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

https://youtube.com/watch?v=KROIPKaVJOc%3Ffeature%3Doembed

Δύο χρόνια και 4 μήνες μετά την Επανάσταση, ο κουβανικός λαός, με την καθοδήγηση της ηγεσίας του και του ίδιου του Κάστρο , αναχαιτίζει στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν, την εισβολή και απόβαση 1.400 μισθοφόρων που έστειλε η αμερικανική κυβέρνηση.

Σαλβαδόρ Αλιέντε
Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε με τον Φιντέλ Κάστρο

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των μισθοφόρων της CIA), ο Φιντέλ Κάστρο , ανακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Για δεκαετίες ο Φιντέλ Κάστρο, από τη θέση του Προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του ΚΚ Κούβας, καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες το 1989 – 1991.

https://youtube.com/watch?v=pRmjyRdSuyg%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=pRmjyRdSuyg%3Ffeature%3Doembed

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Φιντέλ Κάστρο, ως ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, αντιμετώπισε δεκάδες απόπειρες δολοφονίας που οργανώθηκαν από τον ιμπεριαλισμό και τους μισθοφόρους του.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

26 – 11 – 1516

Πεθαίνει ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης από την Βενετία Τζοβάνι Μπελλίνι (Giovanni Bellini).

Τζιοβάνι Μπελλίνι
Αυτοπροσωπογραφία του Τζιοβάνι Μπελλίνι

Θεωρείται o ιδρυτής βενετσιάνικης σχολής ζωγραφικής. Οδήγησε στην ανάπτυξη ενδιαφέροντος για την Αναγέννηση στην Βενετία, η οποία έγινε κέντρο της Αναγέννησης που ανταγωνιζόταν τη Φλωρεντία και τη Ρώμη.

Τζιοβάνι Μπελλίνι
Ο Χριστός νεκρός υποβασταζόμενος από την Παναγία και τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή

Το έργο του αντανακλά αυτό το αυξανόμενο ενδιαφέρον. Ήταν δάσκαλος των Τζορτζόνε και Τιτσιάνο. Είναι γνωστός για την πρωτοποριακή απεικόνιση του φυσικού φωτός.

Τζιοβάνι Μπελλίνι
Υπαπαντή

26 – 11 – 1924

Πραγματοποιείται το 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ (Κ), που αποφασίζει τη μετονομασία του κόμματος σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Ελληνικό Τμήμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς).

3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ (Κ)
Η ανακοίνωση για την πραγματοποίηση του 3ου Έκτακτου Συνεδρίου του ΣΕΚΕ (Κ)

Το συνέδριο αποφασίζει επίσης την αναδιοργάνωση του κόμματος με βάση τους πυρήνες στους χώρους δουλειάς («μπολσεβικοποίηση»), ενώ χαράσσει την τακτική του στη γραμμή του ενιαίου μετώπου εργατών – αγροτών – προσφύγων.

26 – 11 – 1932

Γεννιέται ο Γιώργος Χουρμουζιάδης, στέλεχος του ΚΚΕ, ιστορικός και ομότιμος καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη το 1932, όπου και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Το 1981 έγινε μέλος του ΚΚΕ και στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, το 1991, εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Υπηρέτησε το Κόμμα και το λαό της Θεσσαλονίκης από διάφορες θέσεις και ως βουλευτής της Α’ Θεσσαλονίκης, όπου εκλέχθηκε στις εκλογές του 2000 και του 2004. Παρέμεινε μέλος του Κόμματος ως το τέλος της ζωής του.

Γιώργος Χουρμουζιάδης
Ο Γιώργος Χουρμουζιάδης

Διακρίθηκε για το πλούσιο επαγγελματικό, ακαδημαϊκό και επιστημονικό του έργο, ιδιαίτερα στους κλάδους της ιστορίας, της αρχαιολογίας και της μουσειολογίας. Δίδαξε στη Μέση Εκπαίδευση τα χρόνια 1961-1964 και το 1965 ορίστηκε Έφορος Αρχαιοτήτων Θεσσαλίας. Το 1973 έγινε Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, ενώ την περίοδο 1976-1978, ως υπότροφος της Alexander v. Humbolt στη Χαϊδελβέργη, μετεκπαιδεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Ιστορία.

Το 1981 εκλέχθηκε καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κοσμήτορας το 1983. Το 1985 έγινε αντιπρύτανης στο ΑΠΘ. Ασχολήθηκε με την έρευνα της Νεολιθικής Περιόδου κάνοντας ανασκαφές σε προϊστορικούς οικισμούς της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, επίσης ασχολήθηκε συστηματικά με τη Μουσειολογία και οργάνωσε ειδικά φροντιστήρια στο ΑΠΘ. Υπήρξε πρωτοπόρος στη διάδοση και στην Ελλάδα των θεωρητικών «κινημάτων» της Αρχαιολογίας, που αναπτύχθηκαν στην Αμερική και στην Ευρώπη και εξέδωσε και διηύθυνε γι’ αυτό τον σκοπό τα περιοδικά «Ανθρωπολογικά» (1978-1982), «Γόρδων» (1991-1995) και «Ανάσκαμμα» (2008-2013). Συνέγραψε 5 βιβλία και ανέπτυξε πλούσια αρθρογραφία, ενώ ταυτόχρονα υπήρξε μέλος πολλών Ευρωπαϊκών Αρχαιολογικών Ινστιτούτων. Από το 1992 ο σ. Γ. Χουρμουζιάδης διηύθυνε τις ανασκαφές στον προϊστορικό λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού Καστοριάς και υπήρξε, επίσης, επιστημονικός υπεύθυνος για το πρόγραμμα LIFE, για την οργάνωση στην περιοχή της λίμνης Καστοριάς του πρώτου Οικομουσείου, με βάση τα αποτελέσματα των ανασκαφών στο Δισπηλιό.

26 – 11 – 1940

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης γράφει το δεύτερο ανοιχτό του γράμμα προς το λαό της Ελλάδας, με το οποίο έπαιρνε καταδικαστική θέση ενάντια στο συνεχιζόμενο ελληνοϊταλικό πόλεμο έξω από τα σύνορα, ενώ τόνιζε μεταξύ άλλων πως «η Ελλάδα δεν έχει καμιά θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία…είμαστε ξένοι προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κάνουν οι πλουτοκρατικές μεγάλες δυνάμεις».

Εφ. Καθημερινή 2/11/1940-
Η δημοσίευση του δεύτερου γράμματος του Ν. Ζαχαριάδη

Ο Ν. Ζαχαριάδης, όντας κρατούμενος στις φυλακές της μεταξικής δικτατορίας στην Αθήνα, διαβίβασε το γράμμα στην «Προσωρινή Διοίκηση» του Κόμματος για να το δημοσιεύσει. Ωστόσο, η «Προσωρινή Διοίκηση», όντας κατασκεύασμα της Ασφάλειας, κάτι που ο Ν. Ζαχαριάδης δεν είχε ακόμα αντιληφθεί (ή δεν ήταν ακόμα βέβαιος γι’ αυτό), δεν το έδωσε στη δημοσιότητα, αλλά το παρέδωσε στον Μανιαδάκη, υφυπουργό Δημόσιας Ασφάλειας της κυβέρνησης Μεταξά.

Το δεύτερο γράμμα είδε το φως της δημοσιότητας το 1947.

Πηγή : ALT.GR

27 – 11 – 1928

Γεννιέται ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης. Διακρινόταν για την ευγένεια και το ήθος, όχι μόνο στην πλούσια επαγγελματική του δραστηριότητα, αλλά και στη ζωή του. Σεμνός, γενναιόδωρος, ευγενικός, λένε όσοι τον γνώρισαν από κοντά, ταλαντούχος, ευρηματικός, με θερμή ακτινοβολία υποστηρίζουν οι θαυμαστές του έργου του και όχι τυχαία.

Αλέκος Αλεξανδράκης
Ο Αλ. Αλεξανδράκης (αριστερά)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου. Η πρώτη θεατρική του εμφάνιση ήταν το 1949, με το θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, στο έργο «Φθινοπωρινή παλίρροια». Στο θέατρο συνεργάστηκε με όλους τους σπουδαίους ηθοποιούς, Κοτοπούλη, Μυράτ, Ζαβιτσιάνου, Βαλάκου, Συνοδινού, Φέρτη, Καλογεροπούλου, σε μια μεγάλη γκάμα έργων από Ευριπίδη, Σοφοκλή και Αισχύλο, μέχρι Σαίξπηρ, Τσέχωφ, Πιραντέλο, Μίλερ, Κοκτώ, Γκολντόνι, Ανούιγ, Αλμπυ, αλλά και Γιαλαμά – Πρετεντέρη, κ.ά. Από το 1971 μέχρι το 1992 συγκροτεί θίασο με την Νόνικα Γαληνέα και παρουσιάζουν έργα όπως «Ο γλάρος» του Τσέχωφ, «Παράξενο ιντερμέντζο» του Ο’ Νιλ, «Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας» του Σιλλ, κ.ά. Το 1993 με τον Δάνη Κατρανίδη παρουσίασαν τη «Γυναίκα με τα μαύρα», το 1996 με τον Παπαμιχαήλ έπαιξαν το «Θείο Βάνια», κ.ά. Κορυφαία στιγμή του για πολλούς ήταν στο «Εγκλημα και τιμωρία» που παρουσίασε το 1965, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε σκηνοθεσία Γιώργου Σεβαστίκογλου.

https://youtube.com/watch?v=4XaSQiub_dc%3Ffeature%3Doembed

Η αφοσίωσή του στο θέατρο και οι αξιοθαύμαστες ερμηνείες του σε κλασικά έργα που αφήνουν εποχή, συμβαδίζουν με τη μεγάλη επιτυχία των ταινιών που πρωταγωνιστεί. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1949 στην ταινία «Δύο κόσμοι» και ακολούθησαν «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Το νησί των γενναίων», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Η Μαρία της σιωπής», «Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλο», «Εύα», «Τα παιδιά της χελιδόνας» και πολλές άλλες. Ξεχώρισε στη «Στέλλα» δίπλα στην Μελίνα, ενώ εκπληκτικός ήταν και στις ταινίες «Δεσποινίς διευθυντής» και «Μια τρελή – τρελή οικογένεια» με την Τζένη Καρέζη, «Η σοφερίνα» και το «Δόλωμα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη» με την Μάρω Κοντού, «Η κόμισσα της Κέρκυρας» με την Ρένα Βλαχοπούλου.

https://youtube.com/watch?v=_ICYuhbgoeQ%3Ffeature%3Doembed

Σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα και τις ταινίες «Θρίαμβος» (σε συνεργασία με τον Καρύδη – Φουκς, 1960) και «Συνοικία το όνειρο» δική του παραγωγή το 1961, για την οποία μάλιστα διακρίθηκε με το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Επαιζαν ο Μάνος Κατράκης και η Αλέκα Παΐζη.

Αλέκος Αλεξανδράκης
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης και ο Μάνος Κατράκης στην ταινία «Συνοικία το όνειρο»

Ένα έργο σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο, που συνάντησε τη μήνιν της αυταρχικής εξουσίας αλλά την αγάπη του κόσμου. Η μουσική της ταινίας ευτύχησε να είναι του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος μαζί με τον Τάσο Λειβαδίτη έγραψαν μερικά από τα καλύτερα τραγούδια τους όπως το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» που με τα φτερά της φωνής του Γρηγόρη Μπιθικώτση και την παρουσία του Αλέκου Αλεξανδράκη ταξίδεψε και εξακολουθεί να ταξιδεύει στις καρδιές των ανθρώπων του μόχθου που έδωσαν και την έμπνευση στον Αλέκο Αλεξανδράκη .

https://youtube.com/watch?v=q3pieuwa_7c%3Ffeature%3Doembed

Μαζί με την Αλίκη Γεωργούλη, ανέβασαν δεκάδες έργα, αλλά οι αριστερές και προοδευτικές για την εποχή ιδέες από τις οποίες εμπνέονταν τους δημιουργούσαν προβλήματα. Μια συνέντευξή του τα Χριστούγεννα του 1960 γίνεται αφορμή για να του κηρύξουν «πόλεμο». Τότε αποφασίζει να γυρίσει την ταινία «Συνοικία το όνειρο», μαζί με την Αλίκη Γεωργούλη, μια ταινία που δημιούργησε πολιτική θύελλα στην κυβέρνηση Καραμανλή και απαγορεύεται.

Αλέκος Αλεξανδράκης
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης

Μόνο μετά από έντονες διαμαρτυρίες από τον Τύπο επιτράπηκε η προβολή και μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα, κόβοντας όμως κάποιες σκηνές. Παρ’ όλα αυτά, έξω από τους κινηματογράφους βρίσκεται η αστυνομία και σημειώνει κάθε θεατή. Άνθρωπος αριστερών πεποιθήσεων ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο οποίος συνυπέγραψε την Ιδρυτική Διακήρυξη της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, ενώ στην περίοδο της χούντας στερήθηκε το διαβατήριό του, πεισμώνει με την κατάσταση και αποφασίζει να κάνει μια δεύτερη ταινία κωμωδία με Αυλωνίτη, τον Κατράκη, κ.ά. Το σενάριο φτάνει στα χέρια του Φίνου και λέει στον Αλεξανδράκη «δεν έβαλες μυαλό»; Εκείνος του απαντά «πρέπει να αγωνιστούμε». Ο Φίνος αμετάπειστος. Ο Αλεξανδράκης μαζί με την Γεωργούλη προσπαθούν τότε μέσα από το θέατρο, με έργα που περνούν πολιτικά μηνύματα να δώσουν τον αγώνα τους συναντώντας πάλι την αντίδραση της κυβέρνησης και με αφορμή τη συμμετοχή τους στην πορεία Ειρήνης τους συλλαμβάνουν. Αφήνουν ελεύθερο τον Αλεξανδράκη, αλλά κρατούν την Γεωργούλη, ώστε να μη συνεχιστεί η παράσταση.

27 – 11 – 1929

Οι φοιτητές προχωρούν σε μαζικές πανελλαδικές κινητοποιήσεις. Στις 12 Δεκέμβρη η κυβέρνηση αναγκάστηκε σε υποχώρηση ικανοποιώντας ορισμένα αιτήματα και απελευθερώνοντας τους φυλακισμένους φοιτητές.

27 – 11 – 1942

Γεννιέται ο Αμερικανός θρύλος της ροκ Τζίμι Χέντριξ (James Marshall «Jimi» Hendrix).

Ο Τζίμι Χέντριξ
Ο Τζίμι Χέντριξ το 1967

Το πραγματικό του όνομα ήταν Τζόνι Άλεν Χέντριξ και θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής.

https://youtube.com/watch?v=TLV4_xaYynY%3Ffeature%3Doembed

Ξεκίνησε το 1961 να παίζει διάφορους ρυθμούς μπλουζ της εποχής. Το 1966, μετέβη στο Λονδίνο όπου και δημιούργησε ως Τζίμι Χέντριξ, μαζί με τους Μιτς Μίτσελ στα τύμπανα και τον Νόελ Ρέντινγκ στο μπάσο, το φημισμένο συγκρότημά του, The Jimi Hendrix Experience, που γνώρισε τεράστια επιτυχία ξεκινώντας τις μεγάλες του εμφανίσεις από τη Γαλλία συνεχίζοντας σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, με μεγάλες επιτυχίες τα τραγούδια «Hey, Joe’», «Purple Haze» και «The Wind Cries Mary».

https://youtube.com/watch?v=_PVjcIO4MT4%3Ffeature%3Doembed

Το 1968, το συγκρότημα διαλύθηκε και τον αμέσως επόμενο χρόνο, ο Χέντριξ συνέχισε με το συγκρότημα Band of Gypsys. Μια από τις πιο γνωστές του εμφανίσεις ήταν αυτή στο φεστιβάλ του Γούντστοκ στις 18 Αυγούστου του 1969, όπου, μεταξύ άλλων, παρουσίασε μια διασκευή του Εθνικού ύμνου των Ηνωμένων Πολιτειών.

https://youtube.com/watch?v=rXwMrBb2x1Q%3Ffeature%3Doembed

Ο Τζίμι Χέντριξ χρησιμοποιώντας στο μέγιστο δυνατό τους ηλεκτρικούς ενισχυτές καθώς και τις δυνατότητες της μουσικής μίξης άνοιξε νέους ορίζοντες στο είδος αυτό της μουσικής με συνέπεια και να καθιερωθεί πολύ γρήγορα.

27 – 11 – 1953

Πεθαίνει ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ο’ Νηλ ((Eugene Gladstone O’Neill  -βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1936).

Ο Ευγένιος Ο' Νηλ
Ο Ευγένιος Ο’ Νηλ

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1910, ο Ο’Νηλ συσχετίστηκε με πολλά μέλη της λόγιας σκηνής του Γκρίνουιτς Βίλατζ στο Μανχάταν και ιδιαίτερα με τον ιδρυτή του κομμουνιστικού εργατικού κόμματος της Αμερικής, Τζον Ριντ.

https://youtube.com/watch?v=JXP5LQx4slc%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=JXP5LQx4slc%3Ffeature%3Doembed

Το 1920 έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το Πέρα από τον ορίζοντα, που ήταν το πρώτο του έργο που δημοσιεύτηκε από εκδοτικό οίκο. Η πρώτη του επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ ήταν το «Αυτοκράτορας Τζόουνς», με το οποίο σχολίασε εμμέσως την κατάληψη της Αϊτής από το τάγμα πεζοναυτών των ΗΠΑ.

https://youtube.com/watch?v=vQfqKKAiwyo%3Ffeature%3Doembed

«Θεμελιωτής» της ποιοτικής αμερικανικής δραματουργίας του 20ού αιώνα, προερχόμενος από το μαχόμενο προλεταριακό ερασιτεχνικό θέατρο τις δύο πρώτες δεκαετίες του αιώνα, ο Ευγένιος Ο’ Νηλ , στο διάστημα 1926 – 1931 γράφει το τριλογικό έργο «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα». Άλλα έργα του είναι «Ο Λάζαρος γέλασε», «Ο μέγας θείος Μπράουν», «Ω, Ερημιά!», «Ο παγοπώλης έρχεται», «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» κ.α.

27 – 11 – 1985

Πεθαίνει ο Γάλλος ιστορικός Φερνάν Μπρωντέλ (Fernand Paul Achille Braudel).Θεωρείται ο σπουδαιότερος Γάλλος ιστορικός της μεταπολεμικής περιόδου και εξέχουσα μορφή της Σχολής των Annales. Οργάνωσε την ακαδημαϊκή του πορεία γύρω από τρεις μεγάλες εργασίες, καθεμιά από τις οποίες πήρε δεκαετίες εντατικής μελέτης: «Η Μεσόγειος» (1923-49, έπειτα 1949-66), «Πολιτισμός και Καπιταλισμός» (1955-79), και το ανολοκλήρωτο, «Ταυτότητα της Γαλλίας» (1970-85). Την περίοδο της Γερμανικής κατοχής κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης (1940-1945). Εισηγήθηκε -κόντρα στα εμπόδια του συντηρητικού εκπαιδευτικού συστήματος της Γαλλίας- τη διδασκαλία στην τελευταία τάξη του λυκείου ενός συλλογικού -με επικεφαλής τον ίδιο- βιβλίου.

Φερνάν Μπρωντέλ
Ο Φερνάν Μπρωντέλ

Ο τίτλος του σχολικού βιβλίου ήταν «Ο σύγχρονος κόσμος, ιστορία και πολιτισμοί». Η ριζοσπαστική τόλμη και η μεγάλη εκπαιδευτική και μορφωτική αξία εκείνου του σχολικού βιβλίου ενόχλησαν πολύ. Το βιβλίο πολεμήθηκε και το 1970 αποσύρθηκε από την κυκλοφορία. Δικαιώθηκε, όμως, με την έκδοσή του (1987) ως αυτόνομου έργου, με τίτλο «Γραμματική των Πολιτισμών», με πρόλογο του Μωρίς Αιμάρ. Το 1993, το έργο επανεκδόθηκε (ως βιβλίο τσέπης), με τον πρόλογο του Αιμάρ και συμπληρωμένο στο τέλος κάθε πολιτισμού με «Υστερόγραφα», που έγραψε ο Μπροντέλ το 1966, αναφορικά με τις ιστορικο-πολιτικο-πολιτιστικές εξελίξεις που μεσολάβησαν στην τριετία 1963-1966.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

28 – 11 – 1632

Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Ζαν Μπατίστ Λυλί (Jean-Baptiste Lully).

Ζαν Μπατίστ Λυλί
Προσωπογραφία του Ζαν Μπατίστ Λυλί

Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εργαζόμενος στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.

https://youtube.com/watch?v=Sy-yugPw_X8%3Ffeature%3Doembed

Θεωρείται ο πατέρας του γαλλικού ύφους της Μπαρόκ μουσικής.

https://youtube.com/watch?v=kAOpFAGU3aA%3Ffeature%3Doembed

28 – 11 – 1680

Πεθαίνει ο διακεκριμένος Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι (Gian Lorenzo Bernini).

Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι
Αυτοπροσωπογραφία του Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι το 1963

Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες του 17ου αιώνα και από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της τεχνοτροπίας του ιταλικού Μπαρόκ, που διακρίθηκε τόσο στη γλυπτική όσο και στην αρχιτεκτονική.

Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι
Απόλλων και Δάφνη (1622-1625)

28 – 11 – 1757

Γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους Άγγλους ποιητές ο Ουίλιαμ Μπλέικ (William Blake). Παράλληλα ήταν ζωγράφος, χαράκτης και εικονογράφος.

Ουίλιαμ Μπλέικ
Πορτρέτο του Ουίλιαμ Μπλέικ από τον Τόμας Φίλιπς

Χαρακτηρίζεται συχνά ως ο «Προφήτης» της αγγλικής λογοτεχνίας και υπήρξε αναμφισβήτητα ένας από τους πλέον εκκεντρικούς και πολύπλευρους καλλιτέχνες. Αν και στην εποχή του χλευάστηκε ως παράφρων, σήμερα τιμάται ως μεγαλοφυΐα και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μείζονες ποιητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Ουίλιαμ Μπλέικ
Ισαάκ Νεύτων

Από τα πιο σημαντικά έργα του είναι «Το βιβλίο του Ούριζεν» (1794), «Ευρώπη: μία προφητεία» (1794), «Το Τραγούδι του Λος» (1795) και «Το βιβλίο του Λος» (1795), «Οι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης» (1790-1793), «Μίλτον» (1803-1808), «Ιερουσαλήμ» (1809-1815), «Αιώνιο Ευαγγέλιο» (1818) κ.α. Σημαντικό του έργο ήταν οι εικονογραφήσεις του για μια έκδοση του «Τάφου» του Ρόμπερτ Μπλαιρ (1808).

28 – 11 – 1820

Γεννιέται ο Φρίντριχ Ένγκελς (Friedrich Engels), κορυφαία μορφή του παγκόσμιου εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Ο Φ. Ένγκελς από κοινού με τον Κ. Μαρξ συνδιαμόρφωσαν και θεμελίωσαν την επιστημονική κοσμοθεωρία της εργατικής τάξης, αποδεικνύοντας το αναπόφευκτο, νομοτελειακό πέρασμα της κοινωνίας από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό. Και έδωσαν έτσι στην πρωτοπόρα επαναστατική τάξη τα όπλα για να γίνει τάξη για τον εαυτό της, προκειμένου να φέρει σε πέρας την ιστορική της αποστολή, την κοινωνική απελευθέρωση από την ταξική εκμετάλλευση.

Ο Φρίντριχ Ενγκελς
Ο Φρίντριχ Ενγκελς

Ο Ένγκελς ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη θεμελίωση και την τεκμηρίωση της υλιστικής διαλεκτικής, αντιμετωπίζοντας πλήθος θεωρητικών προβλημάτων και αναλαμβάνοντας να αντικρούσει τις αντιεπιστημονικές απόψεις της ιδεαλιστικής φιλοσοφίας. Ανάμεσα στα πολλά έργα του που ξεχώρισαν, το «Αντι – Ντύρινγκ», «η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους», «Ουτοπικός και Επιστημονικός Σοσιαλισμός», «Για το Ζήτημα της Κατοικίας» και πλήθος άλλα. Ο Ένγκελς συνδύασε τη συγγραφική του δραστηριότητα με την επαναστατική πάλη και πήρε μέρος σε πολλές επαναστατικές εξεγέρσεις, όπως στη Γερμανία και τη Γαλλία.

https://youtube.com/watch?v=-hhOhmYpgRA%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=-hhOhmYpgRA%3Ffeature%3Doembed

Ο θάνατός του, αν και αναμενόμενος μιας και ο Ένγκελς ήταν άρρωστος από καιρό, έπεσε σαν κεραυνός στο διεθνές σοσιαλιστικό κίνημα. Ο Βίλχελμ Λίμπκνεχτ, ένας από τους ηγέτες τότε του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, που είχε γνωριστεί και συνεργαστεί με τον Μαρξ και τον Ενγκελς, έγραψε: «Ο Στρατηγός (σ.σ. έτσι χαρακτήριζαν τον Ένγκελς) πέθανε χθες τη νύχτα 10.30… Παρόλο που το θάνατό του τον περιμέναμε, το πλήγμα ωστόσο ήταν σκληρό, φοβερό. Είχε πέσει σαν δέντρο που το κόβουν, ο γιγάντιος ήρωας του πνεύματος που είχε θεμελιώσει μαζί με τον Μαρξ τον επιστημονικό σοσιαλισμό και είχε διδάξει την τακτική του σοσιαλισμού… ο φίλος, ο σύμβουλος, ο οδηγός, ο μαχητής ήταν νεκρός».

Πηγή : ALT.GR

29- 11 – 1543

Πεθαίνει ο Γερμανός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης της Αναγέννησης Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος (Hans Holbein der Jüngere).

Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος
Αυτοπορτρέτο του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου

Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους προσωπογράφους του 16ου αιώνα. Επίσης φιλοτέχνησε έργα θρησκευτικού περιεχομένου, σάτιρας και μεταρρυθμιστικής προπαγάνδας, ενώ σπουδαία ήταν και η συνεισφορά του στο σχεδιασμό βιβλίων.

Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος
«Ένα Νεκροταφείο», χαρακτικό από τη σειρά «ο Χορός του Θανάτου»

Αναφέρεται ως «ο νεότερος» ώστε να διακρίνεται από τον πατέρα του, Χανς Χόλμπαϊν τον πρεσβύτερο, διακεκριμένο ζωγράφο της Ύστερης Γοτθικής τεχνοτροπίας.

Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος
Οι πρεσβευτές, 1533

29 – 11 – 1643

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης, μουσικός και Ρωμαιοκαθολικός ιερέας Κλάουντιο Μοντεβέρντι (Claudio Giovanni Antonio Monteverdi).

Κλάουντιο Μοντεβέρντι
Πορτρέτο του Κλάουντιο Μοντεβέρντι από τον Μπερνάρντο Στρότζι το 1630

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της δυτικής μουσικής, ενώ το έργο του σηματοδοτεί τη μετάβαση από την μουσική της Αναγέννησης στο Μπαρόκ.

https://youtube.com/watch?v=zq49rymjvNg%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε, μαζί με τον Κάρλο Τζεζουάλντο, ένας από τους σημαντικότερους μεταρρυθμιστές στην εξέλιξη της μουσικού γλωσσικού ιδιώματος και της μουσικής έκφρασης.

https://youtube.com/watch?v=mpnwfe9tbfw%3Ffeature%3Doembed

Συνέθεσε μια από τις πρώτες όπερες -τον Ορφέα- στην ιστορία της μουσικής, ενώ είχε την τύχη, σε αντίθεση με πλήθος άλλων συνθετών, να γνωρίσει μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση στη διάρκεια της ζωής του.

29 – 11 – 1797

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης της εποχής του Ρομαντισμού Ντομένικο Γκαετάνο Μαρία Ντονιτσέττι (Domenico Gaetano Maria Donizetti).

Ντομένικο Γκαετάνο Μαρία Ντονιτσέττι
Πορτρέτο του Ντομένικο Γκαετάνο Μαρία Ντονιτσέττι

Είναι ευρύτερα γνωστός για το έργο του στην όπερα, που περιλαμβάνει τις όπερες «Λουτσία ντι Λάμερμουρ» και «Το ελιξίριο του έρωτα».

https://youtube.com/watch?v=LGy_w6hCL7E%3Ffeature%3Doembed

Μαζί με τους Βιντσέντσο Μπελλίνι και Τζοακίνο Ροσσίνι θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του μπελ κάντο

29 – 11 – 1847

Συνέρχεται στο Λονδίνο το Δεύτερο Συνέδριο της Ένωσης Κομμουνιστών.

Κομμουνιστικό Μανιφέστο
Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Το Συνέδριο εγκρίνει το Καταστατικό και παίρνει απόφαση να επεξεργαστεί το Πρόγραμμα, το οποίο δούλεψαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς και ονομάστηκε «Κομμουνιστικό Μανιφέστο».

29 – 11 – 1924

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης Τζιάκομο Πουτσίνι (Giacomo Antonio Domenico Michele Secondo Maria Puccini).

Τζιάκομο Πουτσίνι
Ο Τζιάκομο Πουτσίνι

Ήταν από τους μεγαλύτερους συνθέτες όπερας, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ιταλικού «ωμού ρεαλισμού».

https://youtube.com/watch?v=Nk5KrlxePzI%3Ffeature%3Doembed

Καταγόταν από οικογένεια μουσικών. Σπούδασε σύνθεση και εκκλησιαστικό όργανο, πρώτα στη γενέτειρα του, Λούκα και μετά στο Μιλάνο.

Το 1893, είχε την πρώτη του επιτυχία με την Όπερα «Τόσκα» (1900), την «Μαντάμα Μπατερφλάι» και την «Τουραντό», την οποία άφησε ημιτελή και την συμπλήρωσε ο Φράνκο Αλφάνο. Έγραψε επίσης μια λειτουργία, έργα μουσικής δωματίου κ.α.

Πηγή : ALT.GR

30 – 11 – 1917

Το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού εκδίδει το διάταγμα για την εθνικοποίηση της πρώτης ιδιωτικής επιχείρησης (Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση).

Το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού το 1917
Το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού

30 – 11 – 1918

Στη Σοβιετική Ρωσία ιδρύεται το Συμβούλιο της Εργατοαγροτικής Άμυνας, με επικεφαλής τον Β. Ι. Λένιν, που αναλαμβάνει την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων και πόρων της χώρας για τη συντριβή της ιμπεριαλιστικής αντεπαναστατικής επέμβασης και της εσωτερικής αντεπανάστασης.

Β.Ι. Λένιν
Ο Β.Ι. Λένιν ανάμεσα στα μέλη του Συμβουλίου Εργατοαγροτικής Άμυνας

30 – 11 – 1925

Ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος απαγορεύει στις γυναίκες να φορούν κοντές φούστες (άνω των 30 πόντων από το έδαφος) όταν βγαίνουν έξω.

Πάγκαλος
Ο Πάγκαλος απαγορεύει φουστές που να απέχουν πάνω από 30εκ από το έδαφος

30 – 11 – 1927

Η Σοβιετική Ένωση υποβάλλει, στη Διάσκεψη για τον Αφοπλισμό της Κοινωνίας των Εθνών, πρόταση για τον πλήρη αφοπλισμό. Η πρόταση απορρίπτεται από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

30 – 11 – 1939

Ξεσπά ο σοβιετοφινλανδικός πόλεμος. Με τον Β’ παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο να έχει ήδη ξεκινήσει (1 Σεπτεμβρίου 1939) και τη φασιστική στρατιωτική μηχανή να προελαύνει συνεχώς ανατολικά, η Σοβιετική κυβέρνηση πρότεινε τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου στην Φινλανδία τη σύναψη Συμφώνου Αμοιβαίας Βοήθειας.

Σοβιετοφινλανδικός πολέμος
Σοβιετικά άρματα κατά την διάρκεια του Σοβιετοφινλανδικού πολέμου το 1939

Η φινλανδική κυβέρνηση (ένας συνασπισμός μεταξύ του Σοσιαλδημοκρατικού και του Εθνικού Προοδευτικού Κόμματος) απέρριψε την πρόταση αυτή. Κατόπιν η σοβιετική κυβέρνηση πρότεινε στη Φινλανδία να μετατοπιστούν βορειότερα τα σοβιετοφινλανδικά σύνορα στον ισθμό της Καρελίας, επειδή απείχαν μόλις 32 χιλιόμετρα από το Λένινγκραντ, αφήνοντάς το έτσι εκτεθειμένο σε περίπτωση επίθεσης. Σε αντάλλαγμα η Σοβιετική Ένωση ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει στη Φινλανδία έκταση διπλάσιου μεγέθους στην περιοχή της Καρέλιας. Ταυτόχρονα ζητούσε με μίσθωση μια μικρή έκταση στην είσοδο του Φιννικού Κόλπου, για να οργανώσει εκεί ναυτική βάση. Ωστόσο, η κατά βάση σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Φινλανδίας, που υπολόγιζε στην στήριξη τόσο των «δημοκρατιών» (Βρετανίας, Γαλλίας και ΗΠΑ) όσο και των δυνάμεων του Άξονα, οδήγησε τις διαπραγματεύσεις σε ναυάγιο. Οι προθέσεις της ήταν φανερές.

Σοβιετοφινλανδικός πολέμος
Σοβιετικοί στρατιώτες κατά την διάρκεια του Σοβιετοφινλανδικού πολέμου

Πράγματι, όταν στις 30 Νοέμβρη 1939 άρχισαν οι πολεμικές συγκρούσεις, στο πλευρό της Φινλανδίας έσπευσαν όλοι: Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ και φασιστική Ιταλία συνέδραμαν με στρατιωτικό υλικό. Παράλληλα προετοιμαζόταν και η αποστολή εκστρατευτικού σώματος δύναμης 150.000 ανδρών, το οποίο όμως δεν έφτασε ποτέ αφού επήλθε η νίκη του Κόκκινου Στρατού. Η Συνθήκη Ειρήνης με τη Φινλανδία υπογράφτηκε στις 12 Μαρτίου 1940 και ικανοποιούσε όλα τα αιτήματα της ΕΣΣΔ.

30 – 11 – 1979

Κυκλοφορεί στη Μεγάλη Βρετανία ένα από τα θρυλικά άλμπουμ της ροκ, το «The Wall» των Pink Floyd και πουλάει μέσα σε δύο εβδομάδες 6 εκατομμύρια αντίτυπα.

Pink Floyd
Το εξώφυλλο του LP των Pink Floyd, The Wall

Το έργο μεταφέρθηκε λίγα χρόνια μετά και στη μεγάλη οθόνη από τον Αλαν Πάρκερ, χωρίς όμως να μπορέσει να αποδώσει τη δυναμική του.

https://youtube.com/watch?v=YR5ApYxkU-U%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=YR5ApYxkU-U%3Ffeature%3Doembed

Πηγή : ALT.GR

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 29/11

Σαν Σήμερα 29/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

29 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 28/11

Σαν Σήμερα 28/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

28 Νοέ 2025

Σαν Σήμερα 27/11

Σαν Σήμερα 27/11 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

27 Νοέ 2025

Πηγή : ALT.GR

Επικοινωνία

Πηγή : ALT.GR

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ→ΠΟΛΙΤΙΚΗ


5 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”

George Panagoulisλέει:

•Επεξεργασία

ΠΙΕΡ ΠΑΟΛΟ ΠΑΖΟΛΙΝΙ – δολοφονήθηκε ξημερώματα σα σήμερα το 1975 απο φασίστες στην Όστια.
…«Όσο για το μέλλον, άκου:
Οι γιοι σου οι φασίστες
Θ’ απλώσουνε πανιά
Για τους κόσμους της Νέας Προϊστορίας.
Εγώ θα στέκομαι εκεί,
Σαν κάποιος που ονειρεύεται το χαμό του
Στις όχθες της θάλασσας
Απ’ όπου ξεκινά η ζωή.
Μόνος, ή σχεδόν μόνος, στην παλιά παραλία
Ανάμεσα σε χαλάσματα αρχαίων κοινωνιών,
Τη Ραβέννα
Την Όστια, ή την Βομβάη – είναι το ίδιο –
Με θεούς που ξεφλουδίζουν, προβλήματα παλιά
Όπως η πάλη των τάξεων –
Που
Διαλύονται…
Σαν ένας παρτιζάνος
Που πέθανε πριν το Μάη του ‘45
Θ’ αρχίσω σιγά σιγά ν’ αποσυντίθεμαι
Μέσα στο εκτυφλωτικό φως αυτής της θάλασσας,
Ποιητής και πολίτης ξεχασμένος».
Hθοποιός, ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, δηλωμένος Μαρξιστής και αμετανόητος αντιφασίστας.
Γεννημένος και διαμορφωνόμενος κοινωνικά σε μια εποχή θυελλών, πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών, ο Παζολίνι φθάρηκε σε πολλές μάχες για την πολιτική, την ηθική και την αισθητική, ζώντας μια ζωή σύντομη αλλά γεμάτη, εξαιτίας αυτών ακριβώς των μαχών.
Η ταινία ”ΣΑΛΟ ή 120 Μέρες στα Σόδομα” ολοκληρώθηκε μόλις μερικές εβδομάδες πριν τη δολοφονία του Παζολινι. Πρόκειται για μία ωμή και σκληρή καταβύθιση στη φύση του φασισμού…
Ο ιδιος ο Παζολινι σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις, λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία του έλεγε: «Μα αυτή ήταν η επιδίωξή μου. Να εξοργίσω, να θυμώσω τον θεατή. Στην αρχή θα στραφεί εναντίον της ταινίας, εναντίον μου. Υστερα θα πει πως πρόκειται για ένα πορνό. Αυτό είναι μια βολική εξήγηση. Μερικοί όμως μπορεί να ξανασκεφτούν. Ο φασισμός δεν καίει μόνο σάρκες. Μας “σπρώχνει” στον ολοκληρωτικό αφανισμό».
Eιναι βέβαια εκπληκτικό, πως ο ίδιος δημιουργός που σερβίρει κόπρανα επί σκηνής όπως στο Σάλο έχει δημιουργήσει δυο από τις πιο ευαίσθητες και ποιητικές ταινίες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου, όπως το ”Mamma Roma” και το ”Accattone”…ΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

•Επεξεργασία

Καλησπέρα σε όλους.
ΔΙΝΩ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ
Για να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι του
Ν ‘ ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνες
Τις παπαρούνες που θα δρέψουν οι περήφανοι άνθρωποι
Φτάνοντας ως τη μνήμη της ελευθερίας .
Δίνω το χέρι στη δικαιοσύνη
Διάφανα κρήνη κορυφαία πηγή
Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος
Ότι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα
Ότι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα .
Σαν σήμερα το 1911 γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές ο Οδυσσέας Ελύτης .
Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής βραβεύτηκε το 1960 με το κρατικό Βραβείο ποίησης και το 1979 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Γνωστότερα ποιητικά του έργα είναι : Το “Αξιον Εστί”, ο “Ήλιος ο πρώτος” , οι “Προσανατολισμοί” κλπ . Εχει κάνει επίσης , μεταφράσεις ποιητικών και θεατρικών έργων . Συλλογές του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

•Επεξεργασία

Καλησπέρα σε όλους!
…..θα ήταν καταστροφή η προσκόλληση στους τύπους , να περιμένουμε την επισφαλή ψηφοφορία της 25ης του Οκτώβρη , ο λαός έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να λύνει παρόμοια ζητήματα όχι με ψηφοφορίες αλλά με τη βία , ο λαός έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση στις κρίσιμες στιγμές της επανάστασης να κατευθύνει τους εκπροσώπους του , ακόμα και τους καλύτερους εκπροσώπους του , και όχι να τους περιμένει
Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί τη στιγμή που έγινε το μεγαλύτερο έως σήμερα επαναστατικό άλμα της ανθρωπότητας προ το μέλλον .Ενα κοσμοϊστορικό γεγονός που σημάδεψε όσο κανένα άλλο ολόκληρο τον 20ο αιώνα και την μετέπειτα πορεία της ανθρωπότητας μέχρι τις μέρες μας.
Όπως έγραψε ο Λένιν συνοψίζοντας την ιστορική στιγμή της επανάστασης 《 εμείς αρχίσαμε αυτό το έργο . Πότε ακριβώς , σε πόσο χρονικό διάστημα , οι προλετάριοι ποιανού έθνους θα αποτελειώσουν το έργο αυτό δεν είναι το ουσιαστικό ζήτημα .Το ουσιαστικό είναι ότι ο πάγος έσπασε , ο δρόμος άνοιξε , ότι ο δρόμος χαράχτηκε 》.

Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

•Επεξεργασία

Καλησπέρα! Γιάννης Ρίτσος – Ἐπιλογικό
“Νὰ μὲ θυμόσαστε – εἶπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα
χωρὶς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σὲ πέτρες κι ἀγκάθια,
γιὰ νὰ σᾶς φέρω ψωμὶ καὶ νερὸ καὶ τριαντάφυλλα.
Τὴν ὀμορφιὰ
Ποτές μου δὲν τὴν πρόδωσα. Ὅλο τὸ βιός μου τὸ μοίρασα δίκαια.
Μερτικὸ ἐγὼ δὲν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ᾿ ἕνα κρινάκι τοῦ ἀγροῦ
τὶς πιὸ ἄγριες νύχτες μας φώτισα. Νὰ μὲ θυμᾶστε.”

Να τον θυμόμαστε γιατί πολύ αγάπησε τον κόσμο και την ποίηση . Γιατί δίδαξε ήθος ,αξίες, θέση ζωής . Γιατί ευλόγησε τον έρωτα , την ομορφιά, την επανάσταση . Στους δύσκολους αυτούς καιρούς , νοσταλγούμε συχνά τον Γιάννη Ρίτσο , καθώς εκείνος περισσότερο από όλους , ήξερε να παρηγορεί με την πίστη του , στη δύναμη της ποίησης . Και μια στιγμή ακόμα αν αισθάνθείς ότι τα επιτεύγματα του ανθρώπου είναι σημαντικότερα από τις καταστροφές που αυτός προκαλεί , μπορεί να είναι αιώνια , έχεις διατηρήσει τη δύναμη να αντιστέκεσαι ίσως για πάντα .
1 Μαΐου 1909
Γεννιέται ο Κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος (1909-1990). Παναθρώπινος ποιητής με διεθνή καταξίωση και ένα τεράστιο έργο που περιλαμβάνει περισσότερες από 100 ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα μυθιστορήματα, τέσσερα θεατρικά έργα και μελέτες, πολλές μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα.
Από παιδί ακόμα στράφηκε προς τις τέχνες. Ζωγράφιζε, έμαθε πιάνο, έγινε χορευτής, αλλά τον κέρδισε η ποίηση.
Από το ξεκίνημα του, ακόμα, έστειλε τα ποιήματά του, όπως οι περισσότεροι ποιητές τότε, στον Κωστή Παλαμά, για να τα κρίνει και ο Παλαμάς του απάντησε με το τετράστιχο:
«Το ποίημά σου το πικρό το ζουν ιχώρ κι αιθέρας
καθάριος όρθρος της αυγής, μηνάει το φως της μέρας.
Σε μια φρικίαση τραγική χαμoγελάει μιας πλάσης
ρυθμός. Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις»
Εκτός από μέγιστος ποιητής, υπήρξε και λαϊκός αγωνιστής. Επαναστάτης.
Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και ήταν μέλος του ΚΚΕ μέχρι το τέλος της ζωής του.
Για την προσφορά του στους αγώνες του Ελληνικού λαού, το κράτος τον τίμησε με εξορία, την περίοδο 1948-1952, στη Λήμνο, τη Μακρόνησο και τον Αϊ Στράτη και την περίοδο της Χούντας, στη Γυάρο και μετά στη Λέρο.
Για την ποίηση του τιμήθηκε με το Α’ Κρατικό Βραβείο ποίησης, για το έργο «Σονάτα του σεληνόφωτος».
Το 1975 προτάθηκε για το Νόμπελ Λογοτεχνίας αλλά δεν το πήρε.
Το 1977 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Λένιν, για την Ειρήνη.
Ποιήματα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Επίσης ποιήματα του έχουν μελοποιηθεί από Μίκη Θεοδωράκη, Θάνο Μικρούτσικο, Χρήστο Λεοντή και άλλους συνθέτες.
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

•Επεξεργασία

Καλημέρα σε όλους!
Πέρασαν εννιά χρόνια από τότε που η καρδιά , του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης , Κομαντά τε Φιντέλ Κάστρο έπαψε να χτυπά , σημαίνοντας το βιολογικό τέλος μιας ζωής 90 χρόνων . Μίας ζωής γεμάτους αγώνες και θυσίες για τα ιδανικά του Σοσιαλισμού , για μία Κούβα όπου ο λαός θα είναι αφέντης στο τόπο του . Η ζωή και η δράση του Φιντέλ ταυτίζεται με την Επανάσταση του 1959 και την προσπάθεια οικοδόμησης του Σοσιαλισμού σε ένα μικρό αλλά ηρωικό νησί της Καραϊβικής και αποτελεί την πλέον χειροπιαστή απόδειξη αυτού που έλεγε ο εθνικός ποιητής της Κούβας Χοσέ Μαρτί : ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι είναι να το κάνεις . Και ο Φιντέλ όχι μόνο το έκανε μαζί με τους συντρόφους του , αλλά προσέγγισε τη Μαρξιστική -Λενινιστική θεωρία στη πράξη , γιατί υπήρξε Κομμουνιστής στα έργα και όχι στα λόγια , επιτυγχάνοντας με τη συνεισφορά του Κουβανέζικου λαού τη πρώτη Σοσιαλιστική Επανάσταση στην ιστορία της Αμερικανικής Ηπείρου .
Απέδειξε έτσι ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και πως η μόνη πραγματική υπερδύναμη είναι οι λαοί , που αντιπαλεύουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα , που ανοίγουν το δρόμο για τη Σοσιαλιστική προοπτική .
HASTA LA VICTORIA SIEMPRE
https://youtu.be/eQPTlEABvdU
https://youtu.be/eQPTlEABvd
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου


Αφήστε μια απάντηση

Συνδεδεμένος ως George Panagoulis. Επεξεργαστείτε το προφίλ σας. Αποσύνδεση; Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλιο *

Πρόσφατα άρθρα

Kατηγορίες

© 2026 George Panagoulis

Με τη δύναμη του WordPress

1 – 12 – 1896

Γεννιέται ο στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης Γκεόργκι Ζούκοφ, ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (1941-1945) και βασικούς στρατιωτικούς παράγοντες της Νίκης.

Γκεόργκι Ζούκοφ
Γκεόργκι Ζούκοφ
https://youtube.com/watch?v=HtKFoJe6Dg0%3Ffeature%3Doembed

Ο Ζούκοφ εντάχτηκε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων με την έκρηξη της Επανάστασης του 1917, μαχόμενος με τον Κόκκινο Στρατό στα διάφορα μέτωπα κατά των δυνάμεων της αντεπανάστασης.

https://youtube.com/watch?v=aGq-a6cyix4%3Ffeature%3Doembed

Μεταξύ άλλων, διετέλεσε μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ (1956-1957), καθώς και υπουργός Άμυνας της ΕΣΣΔ (1955-1957).

https://youtube.com/watch?v=PY0ZJZ2czmY%3Ffeature%3Doembed

1 – 12 – 1960

Πραγματοποιείται στην Αθήνα μαζική απεργία και μεγάλη μαχητική συγκέντρωση των οικοδόμων. Οι οικοδόμοι δέχονται επίθεση της αστυνομίας με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν συγκρούσεις και να τραυματιστούν 66 οικοδόμοι -3 από σφαίρες- και 55 αστυνομικοί (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία).

Απεργία οικοδόμων το 1960

Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκαν επίσης για πρώτη φορά καπνογόνα και δακρυγόνα. Συνελήφθησαν 173 οικοδόμοι, ενώ 21 εξ αυτών παραπέμφθηκαν σε δίκη. Σύσσωμος ο αστικός κόσμος ξεσπάθωσε κατά των οικοδόμων, μιλώντας ακόμα και για «νέο Δεκέμβρη».

Απεργία οικοδόμων το 1960
Μαζική συμμετοχή των οικοδόμων

Οι οικοδόμοι όμως δεν πτοήθηκαν. Αργά το βράδυ τα σωματεία της Αθήνας και του Πειραιά αποφάσισαν νέα 24ωρη απεργία για την επόμενη μέρα.

Απεργία οικοδόμων το 1960
Εφ. “Καθημερινή” – Ο διαχρονικός θεματοφύλακας της αστικής τάξης και του αντικομμουνισμού.

Στο πλευρό τους τάχθηκαν με ψηφίσματα και απεργίες αλληλεγγύης δεκάδες οργανώσεις: οι Τυπογράφοι, Μηχανουργοί, Υποδερματεργάτες και Λογιστές της Αθήνας, οι εργαζόμενοι στο Φωταέριο και την Ηλεκτρική Εταιρία Αθηνών-Πειραιώς, οι Οδηγοί και Εισπράκτορες Λεωφορείων, οι Λογιστές, Μηχανουργοί, Νοσηλευτές, Αρτεργάτες και Υαλουργοί του Πειραιά, κ.α.

Απεργία οικοδόμων το 1960
Μαρτυρία για την επίθεση κατά των απεργών

Παρά την αστυνομοκρατία και την στρατοκρατία και παρά τις υπονομευτικές ενέργειες των εργατοπατέρων, στις 2 Δεκέμβρη απήργησαν πάνω από 45.000 οικοδόμοι της Αθήνας και του Πειραιά. «Οι οικοδόμοι», έγραφε το περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος, «έσπασαν τη φοβία που επικρατούσε και έγιναν το αγωνιστικό παράδειγμα για όλους τους άλλους κλάδους, αναδείχθηκαν στην πρωτοπορία των κλαδικών αγώνων.»

Απεργία οικοδόμων το 1960
Η “αντικειμενική” Απογευματινή για την απεργία

1 – 12 – 1972

Πεθαίνει στην Πράγα ο Ανδρέας Τζήμας (Βασίλης Σαμαρινιώτης). Ο Α. Τζήμας εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1924, μετέχοντας δραστήρια στους φοιτητικούς αγώνες της Θεσσαλονίκης.

Ανδρέας Τζήμας (Βασίλης Σαμαρινιώτης)
Ο Ανδρέας Τζήμας (Βασ. Σαμαρινιώτης) με τον Άρη Βελουχιώτη και στον Στ. Σαράφη

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936 εκλέχθηκε βουλευτής του ΚΚΕ στη Φλώρινα-Καστοριά. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης διετέλεσε αρχικά πρώτος Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ (1941-1942) και κατόπιν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ από το Μάη του 1943 υπήρξε το τρίτο μέλος της Διεύθυνσης του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ (ως καθοδηγητής) μαζί με τον Στέφανο Σαράφη (στρατιωτικός) και τον Άρη Βελουχιώτη (καπετάνιος).

1 – 12 – 1981

Αεροσκάφος McDonnell Douglas MD-80 της Inex-Adria Aviopromet συντρίβεται στην Κορσική, σκοτώνοντας και τους 180 επιβαίνοντες.

Συντριβή αεροσκάφους στην Κορσική, 1981
Η άτρακτος του αεροσκάφους της Inex-Adria Aviopromet το 1981

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 12 – 1805

Διεξάγεται η Μάχη του Άουστερλιτς, γνωστή και ως η Μάχη των Τριών Αυτοκρατόρων. Τα γαλλικά στρατεύματα υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη νικούν αποφασιστικά τις ενωμένες ρωσικές και αυστριακές δυνάμεις.

Η Μάχη του Άουστερλιτς 2/12/1805
Πίνακας του Φρανσουά Ζεράρ που απεικονίζει τη Μάχη του Άουστερλιτς

2 – 12 – 1823

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε (James Monroe) διατυπώνει το ομώνυμο δόγμα («Δόγμα Μονρόε»).

Τζέιμς Μονρόε
Πορτρέτο του Τζέιμς Μονρόε το 1819

Με το δόγμα αυτό, οι ΗΠΑ διακήρυσσαν πως «η Αμερικανική ήπειρος δε θα έπρεπε στο μέλλον να θεωρείται πεδίον αποικισμού απ’ τις ευρωπαϊκές δυνάμεις… Θα θεωρούσαμε οποιαδήποτε απόπειρα εκ μέρους τους, να επεκτείνουν το σύστημά τους, σ’ οποιοδήποτε τμήμα αυτού του ημισφαιρίου ως επιθετική πράξη για την ασφάλειά μας».

Η ιμπεριαλιστική διείσδυση και εν τέλει κυριαρχία των ΗΠΑ στις χώρες της κεντρικής και νοτίου Αμερικής ξεκινούσε.

2 – 12 – 1852

Tέλος της 2ης Γαλλικής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος Λουδοβίκος Βοναπάρτης αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας, με το όνομα Ναπολέων ο 3ος.

Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας
Πίνακας με τον Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας

2 – 12 – 1921

Γεννιέται ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο άνθρωπος που έχει υπηρετήσει σχεδόν όλες τις δραματικές φόρμες από το ραδιοφωνικό έργο και το κινηματογραφικό σενάριο, από το σκετς και τους μονολόγους, σπονδυλωτά έργα από νούμερα και μονόπρακτα, σε δραματικές συνθέσεις πολύπρακτες και αρχιτεκτονημένες.

Ιάκωβος Καμπανέλλης
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης με τον Κώστα Καζάκο, την Τζένη Καρέζη και τον Μίκη Θεοδωράκη

Γεννημένος στη Νάξο, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1934. Το 1942 σε μιαν απόπειρα απόδρασης από την Ελλάδα συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως Ες-Ες του Μαουτχάουζεν, από τις αρχές του 1943 έως τα μέσα του 1945.

https://youtube.com/watch?v=K9oXXboppqk%3Ffeature%3Doembed

Τις εμπειρίες από την τραγική ζωή στο στρατόπεδο έγραψε στο χρονικό «Μαουτχάουζεν» και μελοποιημένοι στίχοι του από τον Μίκη Θεοδωράκη έχουν τραγουδηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτοδίδακτος συγγραφέας με πενήντα χρόνια παρουσίας στον πνευματικό χώρο και περισσότερα από τριάντα έργα, όπως: «Η αυλή των θαυμάτων», «Η έβδομη μέρα της δημιουργίας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Το μεγάλο μας Τσίρκο». Στον κινηματογράφο έγραψε τα έργα: «Στέλλα», «Δράκος», «Αρπαγή της Περσεφόνης» κ.ά.

2 – 12 – 1923

Γεννιέται η κορυφαία υψίφωνος Μαρία Κάλας (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου το πραγματικό της όνομα), η πλέον γνωστή παγκοσμίως ντίβα της όπερας. Στις 3 Αυγούστου 1947 κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με τη «Τζοκόντα» του Αμιλκάρε Πονκιέλι. Τον ίδιο χρόνο ερμηνεύει την Ιζόλδη από το «Τριστάνος και Ιζόλδη» στη Βενετία υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν.

Μαρία Κάλας
Η Μαρία Κάλας

Στις 7 Δεκεμβρίου 1951 η Κάλλας ανοίγει τη σαιζόν στη Σκάλα του Μιλάνου με τους «Σικελικούς Εσπερινούς», εμφάνιση που της προσφέρει μεγάλη αναγνώριση. Κατά τη διάρκεια των επόμενων επτά ετών η Σκάλα θα είναι η σκηνή των μέγιστων θριάμβων της σε ένα ευρύ φάσμα ρόλων. Το 1955 ανεβάζει την ιστορική παράσταση της «Τραβιάτα» του Βέρντι σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι.

https://youtube.com/watch?v=j8KL63r9Zcw%3Ffeature%3Doembed

Στις 27 Οκτωβρίου 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως «Νόρμα» στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι. Στις 5 Αυγούστου 1957 επιστρέφει στην Αθήνα και εμφανίζεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.

Στις 24 Αυγούστου του 1960, η Μαρία Κάλλας ερμήνευσε στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου τη Νόρμα του Βιντσέντζο Μπελίνι. Τα σκηνικά, στην ιστορική αυτή παράσταση, υπέγραψε ο Γιάννης Τσαρούχης, τα κοστούμια φιλοτέχνησε ο Αντώνης Φωκάς και η σκηνοθεσία ήταν του Αλέξη Μινωτή.

Στις 6 Αυγούστου του 1961, η Μαρία Κάλλας ερμήνευσε στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου τη Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι με την Εθνική Λυρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή. Τα σκηνικά-κοστούμια υπέγραψε ο Γιάννης Τσαρούχης, οι χορογραφίες ήταν της Μαρίας Χορς και η διεύθυνση ορχήστρας του Νίκολα Ρεσίνιο.

Την ίδια χρονιά, τον Δεκέμβριο, η εμφάνισή της στη Σκάλα του Μιλάνου, όπου, όπως σημειώνει ο Αλέξης Μινωτής στο βιβλίο του «Μακρινές Φιλίες», «(…) η παράσταση αυτή ήταν ίσως η καλύτερη που έγινε ποτέ στη Σκάλα του Μιλάνου».

https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=EseMHr6VEM0%3Ffeature%3Doembed

Τον Ιανουάριο του 1964 η Μαρία Κάλλας πείθεται από το Φράνκο Τζεφιρέλι να συμμετάσχει σε μία νέα παραγωγή της «Τόσκα» στη σκηνή του Κόβεντ Γκάρντεν (Covent Garden). Η παράσταση εκθειάζεται από τους κριτικούς ενώ ακολουθεί την ίδια χρονιά νέος καλλιτεχνικός θρίαμβος στην Όπερα των Παρισίων με τη «Νόρμα».

https://youtube.com/watch?v=B-9IvuEkreI%3Ffeature%3Doembed

Στις 5 Ιουλίου 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε παράσταση όπερας στο Κόβεντ Γκάρντεν με την «Τόσκα» σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι.

Το 1969 γυρίζει σε ταινία τη «Μήδεια» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι.

Στις 25 Μαΐου 1970 μεταφέρεται στο νοσοκομείο και γίνεται γνωστό ότι επεχείρησε να αυτοκτονήσει λαμβάνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.

https://youtube.com/watch?v=I4cSVnqGmOc%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=I4cSVnqGmOc%3Ffeature%3Doembed

Το 1973 σκηνοθετεί στο Τορίνο μαζί με τον Τζουζέπε ντι Στέφανο το έργο «Σικελικοί Εσπερινοί» (I Vespri Siciliani) και την ίδια χρονιά ξεκινά μαζί του μια παγκόσμια καλλιτεχνική περιοδεία. Στις 8 Δεκεμβρίου η Κάλλας τραγούδησε στην Όπερα των Παρισίων, όπου το κοινό την κάλεσε στη σκηνή 10 φορές καταχειροκροτώντας την. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαππόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

https://youtube.com/watch?v=sLcbfF9ypmM%3Ffeature%3Doembed

2 – 12 – 1927

Ξεκινά τις εργασίες του το 15ο Συνέδριο του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), που θα μείνει στην ιστορία για τις αποφάσεις του γύρω από τη συνεταιριστική οργάνωση της αγροτικής οικονομίας, καθώς και για την κατάρτιση του πρώτου πεντάχρονου πλάνου. Το ίδιο Συνέδριο επεσήμανε τη ρήξη της τροτσκιστικής-ζηνοβιεφικής αντιπολίτευσης με τον λενινισμό και ενέκρινε τη διαγραφή των Τρότσκι, Ζηνόβιεφ και Κάμενεφ από το Κόμμα.

2 – 12 – 1944

Οι λαϊκές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις κατά του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ συνεχίζονται σε όλη την Ελλάδα με ιδιαίτερη μαζικότητα και μαχητικότητα.

Το Υπουργικό Συμβούλιο -δίχως πλέον τους ΕΑΜικούς αντιπροσώπους- υπέγραψε το Διάταγμα για τη διάλυση του ΕΛΑΣ, του ΕΛΑΝ, του ΕΔΕΣ «και πάσης άλλης τυχόν υφιστάμενης οργανώσεως», κηρύσσοντας ταυτόχρονα την «επιστράτευσιν απάντων των εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών.»

Δεκεμβριανά
Από τις διαδηλώσεις κατά του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ

Η ΚΕ του ΕΑΜ αποφάσισε: α) Να απευθύνει έκκληση προς τις συμμαχικές κυβερνήσεις της Βρετανίας, της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ, β) Να πραγματοποιηθεί παλλαϊκή συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος την Κυριακή 3 Δεκέμβρη, γ) Να κηρυχθεί παλλαϊκή απεργία τη Δευτέρα 4 Δεκέμβρη και δ) Να ανασυγκροτηθεί η ΚΕ του ΕΛΑΣ.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου αρχικά έδωσε την άδεια για τη συγκέντρωση της Κυριακής. Λίγες ώρες αργότερα, ωστόσο, την ανακάλεσε, δίνοντας εντολή να κατασταλεί ακόμα και με τη χρήση όπλων. Στο Φάληρο αποβιβάστηκαν 6.000 Βρετανοί στρατιώτες και 2 ελληνικά τάγματα από την Αίγυπτο.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι αποβιβάζονται στο Φάληρο

Οι δυνάμεις του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, από τη μεριά τους, είχαν ριχτεί στη μάχη για την επιτυχία του αυριανού συλλαλητηρίου. Θα αψηφούσαν την απαγόρευση. Ο ΕΛΑΣ θα έπαιρνε μέρος, αλλά άοπλος, «πρωτοπορία και περιφρούρηση της εκδήλωσης», ενώ όλες οι κομματικές, ΕΑΜικές και ΕΛΑΣίτικες δυνάμεις θέτονταν σε επιφυλακή. Η Διοίκηση του Α ΣΣ του ΕΛΑΣ μεταφέρθηκε στην Κυψέλη, δίπλα στην Κομματική Οργάνωση Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ, για παν ενδεχόμενο.

2 – 12 – 1956

Ένα πλοιάριο με το όνομα «Γκράνμα», αποβιβάζει 82 νέους μαχητές-επαναστάτες στις ακτές της Κούβας, στην Πλάγια Ολοράδα.

Ραούλ Κάστρο - Τσέ Γκεβάρα
Ο Ραούλ Κάστρο με τον Τσέ Γκεβάρα

Η ομάδα δέχεται επίθεση από μονάδες του δικτάτορα Μπατίστα και οι περισσότεροι σκοτώνονται. Οι εναπομείναντες μαχητές, γύρω στους 20 άντρες, ανάμεσά τους ο Φιντέλ Κάστρο και ο Τσε Γκεβάρα, συνεχίζουν και προωθούνται στην οροσειρά Σιέρα Μαέστρα.

Δυόμισι μήνες αργότερα, ο Φιντέλ στη συνέντευξή του στον απεσταλμένο των «Νιου Γιορκ Τάιμς» δηλώνει: «Πολεμάμε επί 79 ημέρες και είμαστε δυνατότεροι από ποτέ!». Η πορεία για τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης είχε ανοίξει.

2 – 12 – 1961

Σε διάγγελμά του που μεταδίδεται ραδιοφωνικά, ο Κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο δηλώνει ότι είναι Μαρξιστής-Λενινιστής και ότι η Κούβα πρόκειται να υιοθετήσει τον Σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής.

Φιντέλ Κάστρο
Ο Φιντέλ Κάστρο νικητής της επανάστασης

2 – 12 – 1971

Το εμιράτα Αϊμάν, Άμπου Ντάμπι, Ντουμπάι, Ουμ αλ-Καϊγιάν, Ρας αλ-Καϊμά, Σάρια και Φουτζέιρα σχηματίζουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Σημαία των Η.Α.Ε

2 – 12 – 1980

Πεθαίνει η ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου και παραδοσιακού τραγουδιού Ρόζα Εσκενάζυ.

Ρόζα Εσκενάζυ
Η Ρόζα Εσκενάζυ με τον Μήτσο Σέμση (βιολί) και τον Αγάπιο Τομπούλη (ταμπούρ) το 1932

Ήταν παιδί φτωχής εβραϊκής οικογένειας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ 1895 και 1897. Στις αρχές του 20ού αιώνα η οικογένεια μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, ένα διάστημα έζησε στην Κομοτηνή, όπου και αποφάσισε να γίνει τραγουδίστρια και χορεύτρια.

https://youtube.com/watch?v=eGyZjfPUDNY%3Ffeature%3Doembed

Μετά το θάνατο του συζύγου της, το 1917, η Ρόζα μετακόμισε στην Αθήνα, εργαζόμενη ως χορεύτρια και παράλληλα τραγουδά στα ελληνικά, τούρκικα και αρμένικα. Περί τα τέλη του 1920, την «ανακάλυψε» ο Παναγιώτης Τούντας.

https://youtube.com/watch?v=IpCEmdv7wg0%3Ffeature%3Doembed

Στη δεκαετία του ’30 ήταν μια από τις δημοφιλέστερες ερμηνεύτριες. Η ζωή της ήταν παράλληλη με την πορεία του λαϊκού τραγουδιού στην Ελλάδα και η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος γι’ αυτό επανέφερε την Ρόζα στο προσκήνιο, η οποία πραγματοποίησε την τελευταία της εμφάνιση στην Πάτρα το 1977.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

3 – 12 – 1911

Γεννιέται ο κορυφαίος Ιταλός συνθέτης μουσικής κινηματογραφικών ταινιών Νίνο Ρότα (Giovanni «Nino» Rota Rinaldi). Για τον Ρότα, ο Φεντερίκο Φελίνι έλεγε πως «σκηνοθετεί μουσικά τη μαγεία, τη γιορτή, τη μελωδία της εικόνας».

Νίνο Ρότα
Ο Νίνο Ρότα

Συνέθεσε μουσική για 150 περίπου ταινίες, δεκάδες κλασικές συνθέσεις για χορωδία και μουσική δωματίου, 3 συμφωνίες, 3 κονσέρτα για βιολοντσέλο, μουσικά μοτίβα για πολλές τηλεοπτικές σειρές, 23 μπαλέτα και θέατρα (έγραψε για όλα σχεδόν τα έργα των Κάρλο Γκολντόνι και Εντουάρντο Ντε Φίλιπο) και 10 όπερες.

https://youtube.com/watch?v=X-jdl9hcCeg%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε ο διασημότερος συνθέτης της γενιάς του στον κινηματογράφο. Συνέθεσε σπουδαία και διαχρονικά ακούσματα, και έντυσε μοναδικά και αναπόσπαστα με τα πλέον αγαπημένα και αναγνωρίσιμα κινηματογραφικά «σάουντρακ» πολλά από τα αριστουργήματά της: «Ντόλτσε βίτα», «Λα στράντα», «8 ½ «, «Νύχτες της Καμπίρια», «Ρόμα», «Σατυρικόν», «’Αμαρκορντ», «Ιουλιέτα των πνευμάτων», «Λευκός σεΐχης», «Βοκάκιος», «Οι αθώοι», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Γατόπαρδος», «Πρόβα ορχήστρας», «Ο Ρόκο και τα αδέρφια του», «Νονός Ι» και «Νονός ΙΙ», για το οποίο τιμήθηκε με Όσκαρ καλύτερης μουσικής από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου.

https://youtube.com/watch?v=WCmUWNUzaqo%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του 20ού αιώνα: Λουκίνο Βισκόντι, Λίνα Βερτμίλερ, Φράνκο Τζεφιρέλι, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Φράνκο Ρόσι, Μάουρο Μπολονίνι, Ακίρο Κουροσάβα, Λουί Μαλ, Βιτόριο Ντε Σίκα, Ρενέ Κλεμάν, ενώ ταυτίστηκε με τον στενό του φίλο και συνεργάτη Φεντερίκο Φελίνι.

https://youtube.com/watch?v=nWqC6kRCLjI%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=nWqC6kRCLjI%3Ffeature%3Doembed

Επί 27 χρόνια, στη πιο γόνιμη, μακρόχρονη και διάσημη καλλιτεχνική συνεργασία που υπήρξε ποτέ, συνδημιούργησαν ένα σπάνιο, ομοούσιο και αδιαίρετο έργο, χαρίζοντας στο παγκόσμιο κοινό μοναδικές συγκινήσεις.

3 – 12 – 1912

Στη ναυμαχία της Έλλης ο ελληνικός στόλος αναγκάζει τον οθωμανικό να υποχωρήσει στα Στενά. Την ίδια μέρα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Βουλγαρία, η Σερβία και το Μαυροβούνιο ξεκινούν συζητήσεις στο Λονδίνο, με σκοπό τη λήξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου.

Ναυμαχία της Έλλης
Το θωρηκτό «Αφέρωφ» ηγείται του ελληνικού στόλου κατά την ναυμαχία της Έλλης

3 – 12 – 1919

Πεθαίνει ο Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ (Pierre Auguste Renoir).

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Ο Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ

Στα μέσα της δεκαετίας του 1860, ο Ρενουάρ ξεκίνησε να εκθέτει έργα του, ωστόσο για αρκετά χρόνια δε γνώρισε σημαντική αναγνώριση. Μέχρι τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870, γύριζε με ένα σακίδιο στον ώμο και έζησε πολύ φτωχικά. Το 1867 ένας πίνακάς του με τον τίτλο Λιζ (Lise) έγινε δεκτός στο Σαλόν του Παρισιού. Την περίοδο αυτή θεωρείται πως ο Ρενουάρ επηρεάστηκε σημαντικά από τον Κλωντ Μονέ, πλησιάζοντας ολοένα και περισσότερο προς τον ιμπρεσιονισμό. Κατά πολλούς το διάστημα 1870-1883 αποτελεί τη λεγόμενη ιμπρεσιονιστική περίοδο του Ρενουάρ.

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Άρτεμις κυνηγός, 1867

Κατά τον πόλεμο του 1870 υπηρέτησε στη Φρουρά της Ταρμά, στο Σώμα Πυροβολικού, όμως την επόμενη χρονιά αρρώστησε κι αποστρατεύτηκε, επιστρέφοντας έτσι στο Παρίσι. Η πολιορκία του Παρισιού του στέρησε τους φίλους του, καθώς ο Μονέ κι ο Μετρ αναζήτησαν καταφύγιο στην Αγγλία ενώ ο Μπαζίλ πέθανε. Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των ιμπρεσιονιστών. Από μία δημοπρασία έργων του έλαβε 1.200 φράγκα κι εγκαταστάθηκε στη Μονμάρτρη. Το 1876 συναντά έναν εκδότη, ο οποίος τον κάνει πλούσιο. Γνωρίζει τον Εμίλ Ζολά.

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Η αναγνώστρια, 1874-1876

Τη δεκαετία του 1880, ο Ρενουάρ σταδιακά διαχωρίστηκε από τους υπόλοιπους ιμπρεσιονιστές. Έστησε το ατελιέ του στη Μονμάρτρη το 1880 και γνωρίστηκε με την Αλίν Σαριγκό, την οποία νυμφεύτηκε. Το 1881 ταξίδεψε στην Αλγερία και κατόπιν στην Ισπανία και την Ιταλία, όπου ήρθε σε επαφή με το έργο του Ραφαήλ από το οποίο επηρεάστηκε βαθιά. Το 1884, μαθαίνοντας πως η Αλίν περιμένει το παιδί τους, επέστρεψε για να μείνει κοντά της και την επόμενη χρονιά γεννήθηκε ο γιος τους Πιέρ.

Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ
Το θεωρείο, 1874

Το 1889 συνάντησε τον μηχανικό Άιφελ και περίπου το 1892 άρχισε να αναπτύσσει παραμορφωτική αρθρίτιδα, νόσο που τον βασάνισε μέχρι τον θάνατό του. Αντιμετώπισε σημαντικό πρόβλημα παραμορφώσεων στα χέρια ενώ σε πιο προχωρημένο στάδιο ένας ώμος του καθηλώθηκε εξαιτίας αγκύλωσης, γεγονός που ανάγκασε τον Ρενουάρ να διαφοροποιήσει την τεχνική του. Παρά τις σωματικές του δυσχέρειες, δεν εγκατέλειψε τη ζωγραφική. Το 1893 απέκτησε έναν ακόμα γιο, τον Κλοντ. Το 1907 μετακόμισε με την οικογένειά του στην πιο θερμή περιοχή Καν-συρ-Μερ (Cagnes-sur-Mer). Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δυο γιοι του κατετάγησαν στον στρατό και τραυματίστηκαν σοβαρά. Η μητέρα τους τους επισκέφτηκε, αλλά εξαντλημένη κατά την επιστροφή της πέθανε το 1915.

Το 1919, ο Ρενουάρ επισκέφτηκε το Λούβρο όπου είχε την ευκαιρία να δει δικούς του πίνακες να εκτίθενται μαζί με κλασικά έργα. Σήμερα τα έργα του τού Λούβρου βρίσκονται στο Μουσείο Ορσέ

3 – 12 – 1944

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του ΕΑΜ, από νωρίς το πρωί, χιλιάδες κόσμου άρχισαν να συρρέουν στις προσυγκεντρώσεις, που είχαν καθοριστεί σε κάθε λαϊκή συνοικία της Αθήνας και του Πειραιά.

Δεκεμβριανά
Η λαοθάλασσα κατευθύνεται προς την πλατεία Συντάγματος

Σύντομα, τα δεκάδες ρυάκια λαού συνέκλιναν σε μια τεράστια λαοθάλασσα με κατεύθυνση την πλατεία Συντάγματος. Καθώς η κεφαλή της πορείας πλησίαζε την πλατεία, οι αστυνομικές δυνάμεις, που ήταν παραταγμένες μπροστά στο κτήριο του Αρχηγείου της Αστυνομίας (γωνία Πανεπιστημίου & Βασιλίσσης Σοφίας), άνοιξαν πυρ στο άοπλο πλήθος.

Δεκεμβριανά
Από την επίθεση στην πλατεία Συντάγματος
Δεκεμβριανά
Νεκροί διαδηλωτές

Οι πυροβολισμοί πύκνωσαν από διάφορες κατευθύνσεις σκορπώντας το θάνατο: 21 νεκροί και 140 τραυματίες ο απολογισμός της θρασύδειλης αυτής επίθεσης. Η λαϊκή μάζα υποχώρησε. Όταν όμως κόπασαν τα πυρά και δόθηκε το σήμα από την οργανωτική επιτροπή του συλλαλητηρίου, ξεχύθηκε και πάλι με ορμή ανακαταλαμβάνοντας την πλατεία.

Δεκεμβριανά
Οι προσυγκεντρώσεις συγκλίνουν την πλ. Συντάγματος

Στις 14:30 το Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ εξέδωσε «Διαταγή επιχειρήσεων» για τον αφοπλισμό των αστυνομικών τμημάτων και της Χωροφυλακής, ενώ το ίδιο βράδυ τμήματα της Ορεινής Ταξιαρχίας κινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στα Παλιά Ανάκτορα, το Μετοχικό Ταμείο Στρατού και το Πανεπιστήμιο.

Δεκεμβριανά
Χωροφύλακες με προτεταμένα τα όπλα
Δεκεμβριανά
Τα βρετανικά άρματα εμφανίζονται στην πλατεία

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Τσόρτσιλ, από τη μεριά του, πίεζε τον στρατηγό Ουίλσον (ανώτατο αρχηγό των χερσαίων συμμαχικών δυνάμεων Μεσογείου) να αποσπάσει δυνάμεις από το Ιταλικό μέτωπο και να τις αποστείλει άμεσα στην Αθήνα: «Είμαι βέβαιος», τόνιζε σε σχετικό του τηλεγράφημα, «ότι βλέπετε την κατάσταση με στενό πνεύμα. Καταστροφή στην Ελλάδα λόγω ελλείψεως λίγων Ταγμάτων θα ήταν λυπηρό πράγμα και θα είχε συνέπειες σε μεγάλη κλίμακα. Η καταστροφή στην Αθήνα δεν ισοσταθμίζεται με την κατάληψη της Μπολώνιας.»

Δεκεμβριανά
Η πλατεία ανακαταλαμβάνεται

ράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

4 – 12 – 1866

Γεννιέται ο Ρωσικής καταγωγής Γάλλος ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι (Wassily Kandinsky), «πατέρας» της αφηρημένης τέχνης.

Βασίλι Καντίνσκι
Ο Βασίλι Καντίνσκι

Στην αρχή, η καλλιτεχνική του δραστηριότητα αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, λοιδορία και εχθρότητα, αλλά ο Καντίνσκι επέμενε στη θεμελίωση μιας νέας τάξης πραγμάτων στην τέχνη, στη βάση νέων αρχών. Στο Παρίσι έρχεται σε επαφή με εκπροσώπους των κινημάτων του φοβισμού και του κυβισμού. Επιλέγει να δημιουργεί έργα που χαρακτηρίζονταν από μεγάλες επιφάνειες έντονων χρωματισμών και αντιθέσεων, που απομακρύνονται από το αναπαραστατικό στοιχείο και είναι περισσότερο αφηρημένα.

Βασίλι Καντίνσκι
Lyrisches, 1911

Τον Ιανουάριο του 1909 ίδρυσε τη «Νέα Ένωση Καλλιτεχνών», προσελκύοντας καλλιτέχνες όπως ο Πικάσο και ο Μπρακ ενώ αργότερα μαζί με το ζωγράφο Φραντς Μαρκ, σχεδίασε την έκδοση ενός βιβλίου, με τίτλο Γαλάζιος Καβαλάρης (Der Blaue Reiter) στο οποίο εξέθετε τις νέες κατευθύνσεις στην τέχνη.

Βασίλι Καντίνσκι
Murnau train et château, 1909

Επιστρέφει στην Ρωσία και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου  διδάσκει στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (SVOMAS) της Μόσχας. Αργότερα αποφασίζει να φύγει από τη Ρωσία ξανά για τη Γερμανία προκειμένου να διδάξει στη σχολή Μπαουχάους. Με την άνοδο των Ναζί στην κυβερνητική εξουσία ξεκινάει εκστρατεία εναντίον του Μπαουχάους και κλείνεται η σχολή του. Ο Καντίνσκι φεύγει από τη Γερμανία και πάει στο Παρίσι όπου ζει και εργάζεται απομονωμένος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Βασίλι Καντίνσκι
The Blue Rider, 1903

Πολλά έργα του με την έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου καταστράφηκαν από το ναζιστικό καθεστώς.

4 – 12 – 1875

Γεννιέται ο Γερμανός ποιητής και συγγραφέας Ράινερ Μαρία Ρίλκε (Rainer Maria Rilke). Το 1899 δημοσιεύτηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Πρώιμα ποιήματα». Παντρεύτηκε αλλά η απόφασή του να αφοσιωθεί στην ποίηση τον οδήγησε να εγκαταλείψει την οικογένειά του και μέχρι το τέλος της ζωής του να φτάσει ακόμα και στα όρια της φτώχειας.

Ράινερ Μαρία Ρίλκε
O Ράινερ Μαρία Ρίλκε το 1900

Για μεγάλο διάστημα έζησε στο Παρίσι και εκεί γνώρισε τον Ροντέν. Από τα πιο σημαντικά έργα του είναι «Ελεγείες του Ντουίνο» και «Τα σονέτα στον Ορφέα». Έγραψε επίσης το μυθιστόρημα «Σημειώσεις του Μάλτε Λάουριτς Μπρίγκε» ανάμεσα στα 1904 και 1909 το οποίο έχει και αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. Στο έργο του ανήκουν επίσης και πολλές επιστολές όπως τα «Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή» και «Γράμμα ενός νέου εργάτη».

4 – 12 –1910

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Άλεξ Νορθ (Alex North).

Άλεξ Νορθ
Ο Άλεξ Νορθ
https://youtube.com/watch?v=taJyfsnnm3M%3Ffeature%3Doembed

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις μουσικές του συνθέσεις ταινιών, συμπεριλαμβανομένου τα «Λεωφορείον ο Πόθος» (στο οποίο έγινε ένα από τα πρώτα θέματα ταινιών, βασισμένο στη τζαζ), «Βίβα Ζαπάτα!», «Σπάρτακος», «Κλεοπάτρα» αλλά και το «Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;».

https://youtube.com/watch?v=QwxYiVXYyVs%3Ffeature%3Doembed

Επίσης, ήταν ο πρώτος συνθέτης που έλαβε Τιμητικό Όσκαρ, στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών.

https://youtube.com/watch?v=DZ6e8-94JRE%3Ffeature%3Doembed

4 – 12 – 1913

Υπογράφεται στη Φλωρεντία από τις Μεγάλες Δυνάμεις το ομώνυμο πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζονται τα σύνορα του νεοδημιουργηθέντος αλβανικού κράτους.

Στους όρους του περιλαμβάνεται και η απόδοση των περιοχών της Χειμάρρας, Αγίων Σαράντα, Δελβίνου, Τεπελενίου και Αργυροκάστρου από την Ελλάδα.

4 – 12 – 1917

Η επαναστατική Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή εκδίδει διάταγμα για το δικαίωμα ανάκλησης των αιρετών αντιπροσώπων στα Σοβιέτ.

Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή
Από συνεδρίαση της Πανρωσικής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής

Όπως σημείωνε ο Λένιν στο σχέδιο του διατάγματος, «οποιοδήποτε αιρετό όργανο ή σώμα αντιπροσώπων μπορεί να θεωρείται αληθινά δημοκρατικό και ότι πραγματικά αντιπροσωπεύει την θέληση του λαού μόνο υπό τον όρο της ανάκλησης των εκλεγμένων από τους εκλογείς τους».

4 – 12 – 1918

Ιδρύεται το βασίλειο των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων (Γιουγκοσλαβία).

Ο θυρεός του βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων
Ο θυρεός του βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων

4 – 12 – 1942

Ειδική επιτροπή συγκροτημένη από την Π.Ε. Φθιώτιδας και Ευρυτανίας του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ επεξεργάζεται το πρώτο κώδικα Λαϊκής Αυτοδιοίκησης και Λαϊκής Δικαιοσύνης, που πήρε το όνομα «Κώδικας Ποσειδών».

ΕΑΜ
Συνεδρίαση Λαϊκού Δικαστηρίου στην Ελεύθερη Ελλάδα

4 – 12 – 1944

Η επιτυχία της απεργίας που είχε κηρύξει η ΚΕ του ΕΑΜ για τις 4 Δεκεμβρίου άγγιξε το 100%. Κανένα εργοστάσιο δεν κινήθηκε, κανένα μαγαζί δεν άνοιξε.

Δεκεμβριανά
Από την πομπή

Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά, σε μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα πένθους και μαχητικότητας, συνόδευσε τους ηρωικούς νεκρούς του της προηγούμενης μέρας στο Α’ νεκροταφείο όπου έγινε η κηδεία τους. Όταν ο όγκος της πένθιμης πομπής έφτασε στο Σύνταγμα, οι διαδηλωτές γονάτισαν, ορκίστηκαν στη μνήμη των νεκρών και έψαλαν το «Πένθιμο Εμβατήριο».

Δεκεμβριανά
Το πανό στην κεφαλή της πομπής

Το πανό που κρατούσαν μαυροφορεμένες κοπέλες στην κεφαλή της πορείας έγραφε: «Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα. ΕΑΜ.» Στην επιστροφή από το νεκροταφείο, όμως, πραγματοποιήθηκε νέα δολοφονική επίθεση κατά του πλήθους από το ξενοδοχείο «Μητρόπολις» (κέντρο του ΕΔΕΣ) και την Γενική Ασφάλεια, με αποτέλεσμα το θάνατο 40 και των τραυματισμό 70 ακόμη αγωνιστών.

Δεκεμβριανά
ΕΛΑΣίτες στο Θησείο

Την ίδια μέρα ο ΕΛΑΣ εκμηδένισε τη σφηκοφωλιά των Χιτών στο Θησείο (παρά την επέμβαση των Βρετανών), ενώ έως το απόγευμα είχε καταφέρει να αφοπλίσει το 60% των αστυνομικών τμημάτων της πρωτεύουσας.

Δεκεμβριανά
Μαυροφορεμένες γυναίκες με το πανό της κεφαλής

Ο αφοπλισμός των αστυνομικών τμημάτων ήταν καθολικός στον Πειραιά, όπου μοναδικές εστίες αντίδρασης απέμειναν το οχυρωμένο μέγαρο Βάτη και η Σχολή Δοκίμων.

Δεκεμβριανά
Από την κηδεία των θυμάτων
Δεκεμβριανά
Χαρακτικό του Τάσσου για την κηδεία των θυμάτων

2011

«Φεύγει» από τη ζωή, ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Σώκρατες Μπραζιλέιρο Σαμπάιο ντε Σούζα Βιέιρα ντε Ολιβέιρα ((Sοcrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira), γνωστό τοις πάσι ως «Σώκρατες».

Σώκρατες
Ο Σώκρατες

Ο Σώκρατες θεωρείται από τα πιο σπουδαία ονόματα του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, ήταν μέλος (και αρχηγός) της μεγάλης Εθνικής Βραζιλίας που πήρε μέρος στα παγκόσμια Κύπελλα του 1982 και του 1986, χωρίς ωστόσο να κατορθώσει να κατακτήσει τον τίτλο. Αγωνίστηκε στην Κορίνθιανς, από το 1978 έως το 1984, με 297 εμφανίσεις και 172 γκολ. Την ποδοσφαιρική του καριέρα την ξεκίνησε από την Μποταφόγκο. Στην Ευρώπη αγωνίστηκε με την Φιορεντίνα για ένα χρόνο. Επίσης, θεωρείται ένα από τα πιο πρωτοποριακά «οκτάρια» (θέση στην οποία έπαιζε) της εποχής του .

https://youtube.com/watch?v=X60ATDHZiIs%3Ffeature%3Doembed

Πέρα όμως από τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες ο Σώκρατες που είχε σπουδάσει ιατρική θα μείνει στη μνήμη όλων και για τις αντιδράσεις σε μια σειρά από διεθνή θέματα, τα έβαλε αρκετές φορές με τον Πελέ τον οποίο θεωρούσε εκπρόσωπο του ποδοσφαιρικού κατεστημένου, απεχθανόταν τους ατζέντηδες (δεν είχε ποτέ στην καριέρα του).

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

5 – 12 – 1791

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Wolfgang Amadeus Mozart).

Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Πορτρέτο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ

Γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και από πολύ μικρή ηλικία φανέρωσε τη μουσική του μεγαλοφυΐα, καθώς σε ηλικία τριών ετών μπορούσε να τραγουδήσει τις μελωδίες που άκουγε από τον πατέρα του, ενώ σε ηλικία τεσσάρων ετών μπορούσε να επαναλάβει αυτές τις θεωρίες στο πιάνο.

https://youtube.com/watch?v=9T8Un0aqtHo%3Ffeature%3Doembed

Το 1762 σε ηλικία έξι ετών ο Μότσαρτ έγραψε την πρώτη του σύνθεση, ενώ το ίδιο έτος έδωσε ένα κοντσέρτο ενώπιον του αυτοκράτορα της Αυστρίας, προκαλώντας το γενικό θαυμασμό, τον οποίο, εξάλλου, προκαλούσε, όπου και αν εμφανιζόταν.

https://youtube.com/watch?v=nJSyAjx2rHA%3Ffeature%3Doembed

Αν και ο Μότσαρτ διορίστηκε στην Αυλή του Σάλτσμπουργκ ως μουσικός, η έμφυτη απέχθειά του στη δουλοπρέπεια και η άρνησή του να τον αντιμετωπίζουν ως μέλος του υπηρετικού προσωπικού, τον ώθησε στην παραίτηση, το 1779, κίνηση που τον κατέστησε τον πρώτο στην ιστορία της μουσικής που συγκρούστηκε με την εξουσία. Ο συνθέτης του «Ιδομενέα», των «Γάμων του Φίγκαρο», του «Ντον Τζιοβάννι» και του «Μαγεμένου αυλού», για να αναφέρουμε μόνο μερικά από τα αριστουργήματα του, έζησε όλη του τη σύντομη ζωή μέσα στη φτώχεια, ενώ καθόλου δεν πρέπει να παρασιωπείται η έχθρα των συναδέλφων του, της οποίας γενεσιουργός αιτία ήταν ο φθόνος προς το πρόσωπό του.

https://youtube.com/watch?v=Zi8vJ_lMxQI%3Ffeature%3Doembed

Ο Μότσαρτ «έφυγε» σε ηλικία μόλις 35 ετών και ενταφιάστηκε στον κοινό τάφο των απόρων στον Άγιο Στέφανο της Βιέννης, ενώ λίγο πριν το θάνατό του, ο άνθρωπος που έγραψε την αγνότερη μουσική των αιώνων, χάρισε στην ανθρωπότητα το αριστουργηματικό και ανυπέρβλητο «Ρέκβιεμ» του.

5 – 12 – 1870

Πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Αλέξανδρος Δουμάς ο πατήρ (Alexandre Dumas). Έγραψε μερικά από τα πιο γνωστά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, «Οι Τρεις Σωματοφύλακες», «Ο Κόμης Μοντεχρήστος» κ.α.

Αλέξανδρος Δουμάς ο πατήρ
Αλέξανδρος Δουμάς ο πατήρ

5 – 12 – 1890

Γεννιέται ο μεγάλος Αυστριακός σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ (Friedrich Anton Christian Lang). «Οι ταινίες μου δείχνουν τη μάχη του ατόμου ενάντια στις συνθήκες – αυτόν τον αιώνιο προβληματισμό των αρχαίων Ελλήνων – τη μάχη ενάντια στους θεούς, τη μάχη του Προμηθέα. Με τον ίδιο τρόπο σήμερα μαχόμαστε νόμους, πολεμάμε τα πρέπει που δε μας φαίνονται ούτε καλά ούτε δίκαια για την εποχή μας. Πάντα αγωνιζόμαστε».

Φριτς Λανγκ
Ο Φριτς Λανγκ

Μεστά νοημάτων και πάντα επίκαιρα τα λόγια του μεγάλου αντιφασίστα Γερμανού σκηνοθέτη Φριτς Λανγκ. Του ουμανιστή διανοούμενου που αρνήθηκε να προσφέρει το σπουδαίο ταλέντο του στην υπηρεσία του ναζισμού και αυτοεξορίστηκε.

https://youtube.com/watch?v=7j8Ba9rWhUg%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=7j8Ba9rWhUg%3Ffeature%3Doembed

Του πρωτοπόρου καλλιτέχνη που θαύμαζαν μεγάλοι σκηνοθέτες, όπως ο Μπουνιουέλ που είπε: «Βλέποντας το «Θλιμμένο Θάνατο» συνειδητοποίησα ξαφνικά την ποιητική εκφραστικότητα του σινεμά». ‘Η ο Τριφό: «Στο έργο του Λανγκ, τα πάντα διαδραματίζονται και διαμορφώνονται σε ένα σύμπαν άκρως ηθικό. Η συμβατική ηθική δεν έχει καμία θέση στο σύμπαν αυτό και δυνάμεις σαν αυτή (αστυνομία, στρατός, άμυνα) αποτυπώνονται πάντα εκφυλισμένες, ηττημένες, αδύναμες. Οι ήρωες του Λανγκ είναι, στην πραγματικότητα, στο πλευρό της κοινωνίας».

https://youtube.com/watch?v=fKB1ba03qiA%3Ffeature%3Doembed

Ξεχωρίζουν οι ταινίες «Η Χίλντε Γουόρεν και ο Θάνατος» (1919), «Χαρακίρι» (1919), «Τα 1.000 Μάτια του δρ Μαμπούζε» (1960), η θρυλική του εμφάνιση στην «Περιφρόνηση» (1963) του Γκοντάρ και πάνω απ’ όλα το αριστούργημά του «Μητρόπολις» (1926).

5 – 12 – 1891

Γεννιέται ο Σοβιετικός ζωγράφος, φωτογράφος, γλύπτης και γραφίστας Αλεξάντερ Μιχαήλοβιτς Ροντσένκο.

Αλεξάντερ Ροντσένκο
Φωτογραφία του Αλεξάντερ Ροντσένκο το 1935

Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κινήματος του Κονστρουκτιβισμού και του ρωσικού σχεδιασμού. Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους καλλιτέχνες του Κονστρουκτιβισμού μετά τη Ρωσική Επανάσταση. Το πρώτο του δημοσιευμένο έργο ήταν μια εικονογράφηση του ποιήματος του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι «Σχετικά με αυτό» το 1923.

Αλεξάντερ Ροντσένκο
«Χορός» (1915)

5 – 12 – 1901

Γεννιέται ο Γερμανός φυσικός και φιλόσοφος Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Karl Heisenberg -βραβείο Νόμπελ Φυσικής, 1932).

Βέρνερ Χάιζενμπεργκ
Ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ

5 -12 – 1908

Γεννιέται ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, θιασάρχης και θεωρητικός του θεάτρου Δημήτρης Μυράτ.

Σπούδασε Φιλολογία στο Βερολίνο και θέατρο στη Δραματική Σχολή του μεγάλου Αυστριακού σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρτ, και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1931 στο θίασο της Κοτοπούλη, όπου και παρέμεινε ως το 1947. Από το 1947 μέχρι το 1950 ήταν πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου, από το 1951 μέχρι το 1956 Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο Θέατρο Κοτοπούλη – ΡΕΞ, ενώ από το 1957 διηύθυνε δικό του θίασο.

Δημήτρης Μυράτ
Ο Δημήτρης Μυράτ

Για μια ενδιάμεση τριετία (1947 – 1950) έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο («Συρανό ντε Μπερζεράκ», «Το ημέρωμα της Στρίγγλας», «Ορέστεια») όπου και ερμήνευσε τον Ορέστη με Κλυταιμνήστρα την Κοτοπούλη και σκηνοθέτη τον Ροντήρη, το 1949. Στο ΡΕΞ ο Μυράτ σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην «Άννα των χιλίων ημερών» (με τη Μελίνα Μερκούρη), στον «Κορυδαλλό» του Ζαν Ανούιγ, στο «Η βασίλισσα και οι επαναστάτες» του Ούγκο Μπέττι, στο «Ρέκβιεμ για μια μοναχή» του Ουίλιαμ Φώκνερ, στη «Λυσσασμένη γάτα» του Τένεσι Ουίλιαμς, στον «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ.

Συνεργάστηκε με πολύ σημαντικούς πρωταγωνιστές (Άννα Συνοδινού, Ντίνος Ηλιόπουλος, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Μάνος Κατράκης, Χρήστος Τσαγανέας), ενώ το 1957 ίδρυσε, μαζί με τη σύζυγό του Βούλα Ζουμπουλάκη, προσωπικό θίασο και στεγάστηκαν (ως το θάνατό του) στο Θέατρο ΑΘΗΝΩΝ της οδού Βουκουρεστίου. Εκεί ανέβασε και έπαιξε Πιραντέλλο («Απόψε αυτοσχεδιάζουμε», «Να ντύσουμε τους γυμνούς»), Μπρεχτ («Αγία Ιωάννα των σφαγείων»), έργα του Σώμερσετ Μωμ, της Δάφνης ντυ Μωριέ, την «Εκάβη» του Ευριπίδη και την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και πολλά άλλα. Για πάρα πολλά χρόνια διετέλεσε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Διευθυντής του Ωδείου Αθηνών. Υπήρξε γραμματέας του ΕΑΜ Θεάτρου.

Δημήτρης Μυράτ
Δημήτρης Μυράτ με την Τζένη Καρέζη και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα

Ήταν γνώστης της λατινικής γλώσσας με πλούσιο συγγραφικό έργο («Ξεφυλλίζοντας τα αρχαία κείμενα», 1970, «Ο καλός άνθρωπος του Άουγκσμπουργκ», 1970, «Αγωγή του λόγου», 1979, «Κριτική βιογραφία για το έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ», ενώ μετέφρασε ακόμη το «Μικρό Όργανο για το θέατρο», σημαντικό θεωρητικό κείμενο του Γερμανού αυτού δραματουργού.

Τέλος, μετέφρασε πολλά από τα έργα που σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε.

5 – 12 – 1926

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος Κλοντ Μονέ (Claude Oscar Monet), εκ των θεμελιωτών του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.

Ο Κλοντ Μονέ το 1899
Ο Κλοντ Μονέ

Συνδέθηκε φιλικά και με τους Ρενουάρ, Μπαζίλ και Άλφρεντ Σίσλευ. Πέρα από τη φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους, μοιράζονταν κοινές ιδέες για τη ζωγραφική, οι οποίες αργότερα θα μετουσιώνονταν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Κλοντ Μονέ
Εντύπωση, ανατολή του ήλιου, 1872

Γυναίκα με ομπρέλα 1875

Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των Ιμπρεσιονιστών στο Παρίσι, με τον πίνακα του «Impression, soleil levant» (Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος). Ο τίτλος του πίνακα του Μονέ ενέπνευσε τον κριτικό τέχνης Λουί Λερουά στη χρήση του όρου Ιμπρεσιονισμός (Impressionism) για πρώτη φορά.

Κλοντ Μονέ
Μια γωνιά του ατελιέ, 1861

Χωράφι με παπαρούνες 1873

5 – 12 – 1929

Ο αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη Τάκης Φίτσος συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται για τα άρθρα του υπέρ των απεργών φοιτητών και τροχιοδρομικών.

Τάκης Φίτσος
Ο Τάκης Φίτσος

1929

Αρχίζει στη Σοβιετική Ένωση τις εργασίες του το 1ο Συνέδριο των Ουντάρνικων ομάδων – πρωτοπόρων της παραγωγής (5-10/12/1929).

ΕΣΣΔ
Το έμβλημα των Ουντάρνικων ομάδων – πρωτοπόρων της παραγωγής

5 – 12 – 1933

Λήγει η περίοδος της ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ, που είχε επιβληθεί από το 1920 και πάνω στην οποία είχε ακμάσει το οργανωμένο έγκλημα και το λαθρεμπόριο.

Ποτοαπαγόρευση στις ΗΠΑ 1920-33
Καταστροφή παράνομου αλκοόλ

5 – 12 –1934

Η αστυνομία επιτίθεται κατά των φυματικών της «Σωτηρίας» που διαμαρτύρονταν για τις καταχρήσεις του διευθυντή, τραυματίζει πολλούς και προβαίνει σε ομαδικές συλλήψεις. Ένας από τους τραυματίες τελικά θα υποκύψει.

Νοσοκομείο «Σωτηρία»
Το νοσοκομείο «Σωτηρία»

5 – 12 – 1934

Γεννιέται ο ηθοποιός Νίκος Κούρκουλος. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με παρότρυνση του Μάνου Κατράκη. Εκανε την πρώτη εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1959, στο πλευρό της Ελλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χορν, στην «Κυρία με τις Καμέλιες» του Αλέξανδρου Δουμά.

Νίκος Κούρκουλος
Ο Νίκος Κούρκουλος

Γρήγορα αναδείχτηκε σε έναν από τους γνωστότερους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στο αρχαίο ελληνικό δράμα και σε μεγάλα κλασικά, αλλά και σύγχρονα έργα του αμερικάνικου και του ευρωπαϊκού θεάτρου.

https://youtube.com/watch?v=5mY3fE2IFoI%3Ffeature%3Doembed

Πρωταγωνίστησε στη «Μήδεια» (1959) και τον «Ορέστη» (1971) του Ευριπίδη, στον «Οιδίποδα Τύραννο» (1982) και στον «Φιλοκτήτη» (1991) του Σοφοκλή, στην Επίδαυρο, που ήταν και η τελευταία του θεατρική εμφάνιση.

https://youtube.com/watch?v=8iOuLRjwDXM%3Ffeature%3Doembed

Ως επικεφαλής θιάσων, αλλά και δικού του θεάτρου στην Αθήνα, πρωταγωνίστησε στα έργα: «Η μικρή μας πόλη» (1960), «Οντίν» (1962), «Να ντύσουμε τους γυμνούς» (1964), «Λούλου» (1965), «Ιλια Ντάρλιγκ» (ΗΠΑ-1967 σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν με την Μελίνα Μερκούρη, παράσταση για την οποία κέρδισε την υποψηφιότητα για το βραβείο TONY, «Πύργος» (1964), «Δίκη» (1971), «Τάγκο» (1972), «Οπερα της Πεντάρας» (1975), «Ο Γλάρος» (1976), «Ψηλά από τη Γέφυρα» (1986), «Στη Φωλιά του Κούκου» (1987), κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=IiSxmHrN3fA%3Ffeature%3Doembed

Πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες, μεταξύ των οποίων «Ο κατήφορος», «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Η κυρία δήμαρχος», «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», «Αδίστακτοι», «Ορατότης μηδέν», κ.ά. Τιμήθηκε δύο φορές με το Α’ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: το 1965 για τους «Αδίστακτους» και το 1970 για τον «Αστραπόγιαννο».

5 – 12 – 1941

Ο Κόκκινος Στρατός και ο ηρωικός λαός της Μόσχας σταματούν την προέλαση των γερμανικών δυνάμεων στις παρυφές της Μόσχας.

Η Μάχη της Μόσχας
Ο λαός της Μόσχας φτιάχνει χαρακώματα έξω από την πόλη

Τα σοβιετικά στρατεύματα περνούν στην αντεπίθεση.

Η Μάχη της Μόσχας
Στρατεύματα οδεύουν στο μέτωπο έξω από την Μόσχα

5 – 12 – 1944

Ο Τσόρτσιλ διαμηνύει στο Σκόμπι: «Είσθε υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης στην Αθήνα και πρέπει να εξουδετερώσετε ή να συντρίψετε όλες τις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που θα πλησιάσουν προς την πόλη…Μην διστάσετε πάντως να ενεργείτε σαν να βρίσκεστε σε κατεχόμενη πόλη, όπου έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση».

Δεκεμβριανά
Άγγλοι αλεξιπτωτιστές και άρμα στην Αθηνάς

Στην πρωτεύουσα η γενική απεργία συνεχίστηκε με καθολική επιτυχία. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού πλημμύρισαν και πάλι το κέντρο της Αθήνας, ενώ για μια ακόμη φορά σημειώθηκε δολοφονική επίθεση κατά των διαδηλωτών με αποτέλεσμα το θάνατο 30 και τον τραυματισμό πάνω από 100. Γενικότερα, η τρομοκρατία κατά του λαϊκού κινήματος, με συλλήψεις, βασανισμούς, δολοφονίες, κλπ., εντάθηκε, η κυκλοφορία απαγορεύτηκε μετά τις 17:30, καθώς και η οποιαδήποτε είσοδος-έξοδος από την Αθήνα. Η πρωτοβουλία των κινήσεων όμως ανήκε στον ΕΛΑΣ.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι στρατιώτες στους δρόμους της Αθήνας

Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε τις φυλακές Συγγρού, την Εφορία Υλικού Πολέμου, την έδρα των Χιτών στη Σόλωνος 108, κ.α., ενώ συνέχισε τον αφοπλισμό των αστυνομικών τμημάτων της πρωτεύουσας. Σφοδρές μάχες έδωσε ο λόχος σπουδαστών του ΕΛΑΣ «Λόρδος Βύρων» κατά των Βρετανών στο Πολυτεχνείο.

Δεκεμβριανά
ΕΛΑΣίτες στους δρόμους της Αθήνας

Οι Βρετανικές στρατιωτικές ενισχύσεις συνέχισαν να εισρέουν με αυξανόμενο ρυθμό από αέρα και θάλασσα. Μετά από έκκληση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ ο λαός του Πειραιά σήκωσε μόνο το βράδυ της 5ης προς 6η Δεκεμβρίου 2.000 οδοφράγματα.

5 – 12 – 2008

Σε ηλικία 67 ετών, αφήνει την τελευταία της η πρωτοπόρος καλλιτέχνης Όπυ Ζούνη. Υπήρξε η σημαντικότερη εκπρόσωπος της γεωμετρικής αφαίρεσης στη χώρα μας, δημιουργώντας μια δική της σύγχρονη εικαστική γλώσσα. Στις κατασκευές, τα γλυπτά και τη ζωγραφική της, το φως, η σκιά, το χρώμα, η κίνηση, η προοπτική, ο χώρος και το υλικό ήταν τα βασικά ζητήματα που συστηματικά την απασχολούσαν.

Όπυ Ζούνη
Η Όπυ Ζούνη

Γεννημένη στο Κάιρο το 1941, η Όπυ Σαρπάκη – Ζούνη ήρθε στην Ελλάδα το 1962. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους: Γιώργο Μαυροΐδη, Γιάννη Μόραλη, Βασίλη Βασιλειάδη. Η πρώτη της ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1970 στη Γαλλία.

Όπυ Ζούνη
Έργο της Όπυ Ζούνη

Ακολούθησαν μεγάλες εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε μεγάλα μουσεία και αίθουσες Τέχνης. Συνολικά, η Όπυ Ζούνη είχε κάνει 70 ατομικές, ενώ συμμετείχε σε 450 ομαδικές εκθέσεις και σε Διεθνείς Μπιενάλε και Τριενάλε. Στο τέλος του 2006 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αναδρομική της έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, με τίτλο «Το παρόν και η πρόσφατη εικοσαετία».

5 – 12 – 2013

Πεθαίνει ο ηγέτης του αγώνα κατά του Απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής και επικεφαλής του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου Νέλσον Μαντέλα (Nelson Rolihlahla Mandela -πρώτος Πρόεδρος μετά την κατάργησή του το 1994).

Νέλσον Μαντέλα
Ο Μαντέλα πριν τη φυλάκισή του

Γεννήθηκε στο Τρανσκέι της Ν. Αφρικής και αποφοίτησε από τη Νομική του πανεπιστημίου Witwatersrand για να ενταχθεί δυναμικά στο πλευρό του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ΑΝC) το 1944. Σύμφωνα με τον Βρετανό πανεπιστημιακό ιστορικό Στέφεν Ελις, που επικαλείται στοιχεία από μυστικές συναντήσεις στελεχών του Νοτιοαφρικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (SACP), ο Νέλσον Μαντέλα ήταν μέλος του Νοτιοαφρικανικού ΚΚ ήδη από τη δεκαετία του ’60.

Το 1960 το ANC κηρύσσεται παράνομο από το ρατσιστικό καθεστώς των Αφρικάνερς, γεγονός που ατσαλώνει τη θέληση του Μαντέλα για κλιμάκωση του απελευθερωτικού αγώνα. Στις 12 Ιούνη 1964 μαζί με άλλους επτά συναγωνιστές καταδικάζεται σε ισόβια και στέλνεται στις φυλακές του νησιού Ρόμπεν, όπου μένει ως το 1982 οπότε μεταφέρεται στις φυλακές του Πόλσμουρ μέχρι τις 11/2/90 καθώς απελευθερώνεται με απόφαση του τότε προέδρου Φρεντερίκ Ντε Κλερκ, εξαιτίας ώριμων πολιτικών εξελίξεων.

Νέλσον Μαντέλα
Ο Μαντέλα το 2008

Το Δεκέμβρη του 1993 βραβεύτηκε από κοινού με τον Φρεντερίκ Ντε Κλερκ με το Νόμπελ Ειρήνης.

Η ανάδειξή του στον προεδρικό θώκο το 1994 φούντωσε τις ελπίδες του νοτιοαφρικανικού λαού για ουσιαστική αλλαγή στη βελτίωση της ζωής του που ως τότε ταλανιζόταν από το ρατσισμό, ακραία φτώχεια, κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες, πραγματικότητα που συνεχίζει να υφίσταται.

Ο Νέλσον Μαντέλα αποσύρθηκε από το δημόσιο βίο το 2004.

5 – 12 – 2016

Πεθαίνει ο ηθοποιός Πέτρος Φυσσούν. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης το 1954.

Πέτρος Φυσσούν
Ο Πέτρος Φυσσούν

Μέχρι το 1956 συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Υπήρξε πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου στο χρονικό διάστημα 1961 – 1965 και στη συνέχεια στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 1976 – 1978. Στη θεατρική σκηνή ερμήνευσε όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, δράμα, κωμωδία, τραγωδία, αλλά και επιθεώρηση.

https://youtube.com/watch?v=n-LiXZq1oqs%3Ffeature%3Doembed

Είχε συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών (1965), Μόσχας και Λένινγκραντ (1966), Αθηνών, Φιλίππων, αλλά και στα Επιδαύρια. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία, όπως Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου το 1963 και το 1964, Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης το 1975. Ο Πέτρος Φυσσούν ήταν παντρεμένος με την κόρη του Κώστα Χατζηχρήστου, Τέτα Χατζηχρήστου, η οποία «έφυγε» πρόσφατα από τη ζωή.

https://youtube.com/watch?v=uucV4QggnLg%3Ffeature%3Doembed

Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες: «Οι Παράνομοι» (1958), «Μια λατέρνα, μια ζωή» (1958), «Οι Υπερήφανοι» (1962), «Ο αδελφός Αννα» (1963), «Προδοσία» (1964), «Διωγμός» (1964), «Αυτή η γη είναι δική μας» (1967), «Ο Αλύγιστος» (1968), «Οι γενναίοι του Βορρά» (1970), «Μαντώ Μαυρογένους» (1971), «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» (1980), «Rosmarinus Officinalis» (2008) κ.ά.

5 – 12 – 2017

Πεθαίνει στο Παρίσι ο Γάλλος τραγουδιστής και ηθοποιός Τζόνι Χαλιντέι (πραγματικό όνομα Jean-Philippe Smet) Ξεκίνησε την καριέρα του το 1959 -το πρώτο του άλμπουμ «Hello! Johnny» κυκλοφόρησε το 1960 και θεωρήθηκε από τα μέσα ως ο Γάλλος Έλβις Πρίσλεϊ. Μετρά 18 πλατινένια άλμπουμ, ενώ είχε πουλήσει μέχρι το 2012 πάνω από 110 εκατομμύρια δίσκους.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

1944

Τα ξημερώματα, οι εγχώριες αστικές και βρετανικές δυνάμεις (4 και 8 τάγματα αντίστοιχα) ξεκίνησαν στοχευμένες αντεπιθέσεις. Ωστόσο, παρά την κινητοποίηση ισχυρής δύναμης αρμάτων μάχης και αλεξιπτωτιστών, τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά και περιορίστηκαν στην κατάληψη των οδών Σταδίου και Πανεπιστημίου, καθώς και των γραφείων της ΚΕ του ΕΑΜ στην οδό Κοραή.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι αλεξιπτωτιστές ακροβολισμένοι

Στον Πειραιά, οι Βρετανοί σταθεροποίησαν τις θέσεις τους στην Πειραϊκή και κατέλαβαν ένα τμήμα της ακτής του Νέου Φαλήρου, εξασφαλίζοντας απαραίτητα προγεφυρώματα για αποβάσεις. Οι επιθετικές τους πρωτοβουλίες πάντως δεν κράτησαν πολύ. Η αποφασιστική αντίσταση του ΕΛΑΣ και των κατοίκων της Αθήνας και του Πειραιά τους ανάγκασαν να περάσουν σύντομα σε αμυντικές θέσεις, αναμένοντας ενισχύσεις.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι έξω από τα γραφεία του ΕΑΜ

Βασικός στόχος του ΕΛΑΣ εκείνη τη μέρα υπήρξε το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ένα άριστα οχυρωμένο (και πρόσφατα ενισχυμένο) κτιριακό συγκρότημα στους πρόποδες της Ακρόπολης, δύναμης 1.100 ανδρών και επικεφαλής τον πρώην Διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας Λακωνίας Κ. Κωστόπουλο. Η ορμητική επίθεση του ΕΛΑΣ έφερε γρήγορα το Σύνταγμα Μακρυγιάννη κοντά στην παράδοση, αν δεν ήταν για την καθοριστική επέμβαση των Βρετανών με άρματα μάχης.

Δεκεμβριανά
Άγγλοι περιπολούν δίπλα σε δολοφονημένους πατριώτες

Ταυτόχρονα, εκδηλώθηκε επίθεση της Ορεινής Ταξιαρχίας κατά της Καισαριανής, που παρά την τρομακτική υπεροπλία του αντιπάλου, έληξε μετά από 6 ώρες σφοδρών συγκρούσεων με νίκη του ΕΛΑΣ. Δίκαια ο Ριζοσπάστης χαρακτήριζε την επόμενη μέρα την Καισαριανή ως «το Στάλινγκραντ της Ελλάδας»! Έτσι δημιουργήθηκε το μέτωπο της Καισαριανής, που κράτησε 25 ολόκληρες μέρες.

Δεκεμβριανά
Εγγλέζικο άρμα μάχης πίσω από οδόφραγμα

Στα άλλα μέτωπα, ο ΕΛΑΣ κατέλαβε την Ειδική Ασφάλεια, την έδρα της Ανώτατης Διοίκησης Χωροφυλακής, την Υποδιοίκηση Χωροφυλακής και τη Διοίκηση Στερεάς.

Δεκεμβριανά
Επίθεση των Άγγλων στα γραφεία του ΕΑΜ

1990

Πεθαίνει ο μουσικός και συνθέτης Παύλος Σιδηρόπουλος. Γεννημένος στις 27 Ιουνίου 1948, σε αστική οικογένεια (ήταν απόγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της Έλλης Αλεξίου), κόλλησε το «μικρόβιο» του ροκ από τους «MGC» και τους «LUBOGG».

Παύλος Σιδηρόπουλος
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος σε νεαρή ηλικία
https://youtube.com/watch?v=jdKr9noUM44%3Ffeature%3Doembed

Άριστος μαθητής, αλλά ατίθασος χαρακτήρας, σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Παύλος Σιδηρόπουλος
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος

Στη Θεσσαλονίκη συγκατοικεί με τον Βαγγέλη Γερμανό και μαζί «τζαμάρουν», ακούγοντας κομμάτια των Ντίλαν, «Ρόλιγκ Στόουνς» και «Άνιμαλς», ενώ το 1969 σχηματίζει με τον Παντελή Δεληγιαννίδη το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας», το 1972 προσχωρεί στα «Μπουρμπούλια», την περίοδο 1974-1978 συνεργάζεται με τον Γ. Μαρκόπουλο, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του ’70 βρίσκεται με τους «Σπυριδούλα».

https://youtube.com/watch?v=2WYoNMmkVds%3Ffeature%3Doembed

Το 1979 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Ανδρέα Θωμόπουλου «Ο ασυμβίβαστος» (1979), όπου και τραγουδά τα υπέροχα «Να μ’ αγαπάς» και «Κάποτε θα ‘ρθουν».

https://youtube.com/watch?v=xy1BlhKLL-w%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=xy1BlhKLL-w%3Ffeature%3Doembed

Ακολούθησε η «Εταιρεία Καλλιτεχνών» και αργότερα οι «Απροσάρμοστοι».

https://youtube.com/watch?v=dXkR1fTreI0%3Ffeature%3Doembed

2024

“Φεύγει” από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο κριτικός θεάτρου, μεταφραστής και συγγραφέας Κώστας Γεωργουσόπουλος, γνωστός και με το ψευδώνυμο Κ.Χ. Μύρης.

Πολιτισμός - θέατρο - Κώστας Γεωργουσόπουλος

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος γεννήθηκε στη Λαμία το 1937. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Τμήμα Ιστορίας – Αρχαιολογίας, και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών με δασκάλους του τους Δημήτρη Ροντήρη και Γιάννη Σιδέρη.

Εργάστηκε στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση ενώ το 1978 ανέλαβε, κατόπιν ανάθεσης του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, την επιμέλεια του βιβλίου Δραματική ποίηση, που αποτέλεσε επί 25 χρόνια διδακτέα ύλη στα ελληνικά Γυμνάσια.

Το 1986, για το έργο του «Τα μετά το θέατρο», απέσπασε το 1ο Κρατικό Βραβείο δοκιμίου, ενώ για το έργο «Από τον Στρίντμπεργκ και τον Τσέχωφ στον Πιραντέλλο και τον Μπέρτολτ Μπρεχτ» το 1999 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Για το σύνολο του έργου του έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών το 2000.

Το 2008 τού απενεμήθη το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του και το 2006 το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με πρωτοβουλία του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορά του.

Στο στίβο της θεατρικής κριτικής μπήκε το 1971 από τις στήλες της εφημερίδας «Το Βήμα», ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την κριτική θεάτρου στα «ΝΕΑ».

Με το ψευδώνυμο Κ. Χ. Μύρης έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Αμήχανον Τέχνημα», 1971, 1980 (μαζί με την «Παράβαση»), τα διηγήματα «Η Καμπάνα – Οδάξ», 1985, και τη συλλογή τραγουδιών τα οποία έχουν μελοποιήσει γνωστοί συνθέτες (Χρονικό, Η μεγάλη αγρυπνία, Ιθαγένεια, Ανεξάρτητα τραγούδια, 1980).

Από το 1990 δίδασκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Δ.Σ. στο Εθνικό Θέατρο και επί μία εικοσαετία πρόεδρος Πρόεδρος της Επιτροπής Επιχορηγήσεων Θεάτρου του Υπουργείου Πολιτισμού. Από το 2003 ήταν πρόεδρος του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικού Μουσείου.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

7 – 12 – 1931

Οι άνεργοι των ΗΠΑ πραγματοποιούν την πρώτη τους «εθνική πορεία πείνας».

«Εθνική πορεία πείνας» ανέργων στις ΗΠΑ το 1931
Από την πορεία

7 – 12 – 1941

Εκδηλώνεται αιφνιδιαστική ιαπωνική επίθεση κατά της αμερικανικής ναυτικής βάσης του Περλ Χάρμπορ, στη Χαβάη.

Ιαπωνική επίθεση στο Πέρλ Χάρμπορ
Το θωρηκτό «Καλιφόρνια» βυθίζεται χτυπημένο από τις Ιαπωνικές βόμβες

Οι ΗΠΑ εισέρχονται στον Β’ παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Ιαπωνική επίθεση στο Πέρλ Χάρμπορ
Εκρήξεις στο Πέρλ Χάρμπορ

7 – 12 – 1944

Οι Βρετανοί καταλαμβάνουν την Ακρόπολη (παρά τη συμφωνία με τον ΕΛΑΣ να μείνει έξω από τη σύγκρουση) και εγκαθιστούν σε αυτή βαριά όπλα με τα οποία βάλλουν κατά θέσεων του ΕΛΑΣ.

Δεκεμβριανά
Άγγλος στρατιώτης στην Ακρόπολη

Στα άλλα μέτωπα, η ΙΙ Μεραρχία του ΕΛΑΣ, που μόλις είχε καταφθάσει στην Αθήνα, κυρίευσε τη Σχολή Χωροφυλακής, ενώ κατάφερε να κυκλώσει και να εξουδετερώσει τμήματα της Ορεινής Ταξιαρχίας που απειλούσαν την Καισαριανή. Οι Καισαριανιώτες ΕΛΑΣίτες κατέλαβαν το λόφο του Αράπη. Οι επιθετικές ενέργειες των Βρετανών σε Μοναστηράκι και Χατζηκώστα αποκρούστηκαν με επιτυχία, αναγκάζοντάς τους σε άτακτη υποχώρηση. Τμήματα του ΕΛΑΣ προωθήθηκαν έως την πλατεία Βάθη και την οδό Μενάνδρου. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εντάθηκαν οι επιθέσεις της βρετανικής αεροπορίας κατά του άμαχου πληθυσμού. Μόνο στην Καισαριανή υπήρξαν 220 θύματα.

Δεκεμβριανά
Κτίριο χτυπημένο από τις ρουκέτες της Βρετανικής αεροπορίας

Στον Πειραιά, η απόπειρα απόβασης δυνάμεων στον Άη Γιώργη ανατράπηκε, ενώ τα ινδικά αποικιακά στρατεύματα που αποβιβάστηκαν στη Ζέα, παρέμειναν καθηλωμένα υπό την πίεση του 6ου Συντάγματος Πειραιά του ΕΛΑΣ. Στο Κερατσίνι ένα τμήμα περίπου 100 Ινδών αιχμαλωτίστηκε και αφοπλίστηκε. Νέα οδοφράγματα σχηματίζονταν παντού. Οι ΕΠΟΝίτες καλούσαν το λαό με το χωνί και εκείνος έσπευδε να συνδράμει: νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά. «Ηθικόν λαού και μαχητών Πειραιώς άριστον!».

7 – 12 – 1948

Εκτελείται, μαζί με άλλα 14 μέλη και στελέχη της ΚΟΘ του ΚΚΕ, ο Αρίστος Βασιλειάδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

7 – 12 – 1962

Πραγματοποιείται στα Προπύλαια μεγάλη πανσπουδαστική συγκέντρωση με αίτημα «15% για την Παιδεία» στο οποίο πήραν μέρος πάνω από 8.000 φοιτητές.

Πανσπουδαστική συγκέντρωση, 1962
Από την συγκέντρωση

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 6/12

Σαν Σήμερα 6/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

6 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 5/12

Σαν Σήμερα 5/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

5 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 4/12

Σαν Σήμερα 4/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

4 Δεκ 2025

Πηγή : ALT.GR

8 – 12 – 1813

Πρεμιέρα της 7ης Συμφωνίας του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (Ludwig van Beethoven).

https://youtube.com/watch?v=mgHxmAsINDk%3Ffeature%3Doembed

1886

Γεννιέται ο Μεξικανός ζωγράφος Ντιέγκο Ριβιέρα (Diego María de la Concepción Juan Nepomuceno Estanislao de la Rivera y Barrientos Acosta y Rodríguez).

Ντιέγκο Ριβιέρα - Φρίντα Κάλο
Ο Ντιέγκο Ριβιέρα με την Φρίντα Κάλο το 1932

Έγινε γνωστός κυρίως για τις μεγάλες τοιχογραφίες του, σε δημόσια κτίρια στο Μεξικό αλλά και σε κτίρια στις Η.Π.Α., στις οποίες απεικονίζονται τόσο η ιστορία και η κοινωνία του Μεξικού όσο και γενικότερα κοινωνικά θέματα.

Ντιέγκο Ριβιέρα
Τοιχογραφία στο Ντητρόιτ με θέμα τους βιομηχανικούς εργάτες

Ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Μεξικού.

Ντιέγκο Ριβιέρα
Τοιχογραφία που στηλιτεύει την αστική πολιτική, θρησκευτική και στρατιωτική καταπιεστική εξουσία

Ο Ντιέγκο Ριβέρα είχε παντρευτεί τέσσερις φορές, δύο από τις οποίες τη ζωγράφο Φρίντα Κάλο.

Ντιέγκο Ριβιέρα
Τοιχογραφία στο Μεξικό με αναφορές στην ιστορία των ιθαγενών

1911

Γεννιέται στα Χάνια Φραγκόβρυσης (κάτω Ασέα) της Αρκαδίας ο ποιητής Νίκος Γκάτσος. Υπήρξε ένας αληθινός, λαϊκός (με την ουσιαστική έννοια του όρου) ποιητής – στιχουργός, του οποίου τα έργα σφράγισαν τον ελληνικό μουσικό – και όχι μόνο – πολιτισμό και κατέχουν εδώ και δεκαετίες μόνιμη θέση στην καρδιά του λαού μας.

Νίκος Γκάτσος
Ο Νίκος Γκάτσος

Στην Τρίπολη όπου πήγε γυμνάσιο γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών. Στη συνέχεια, φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήδη, είχε μάθει καλά αγγλικά και γαλλικά και είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό, το δημοτικό τραγούδι, όπως και τις νεωτεριστικές τάσεις στην ευρωπαϊκή ποίηση. Στην Αθήνα, άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής, πρωτοδημοσίευσε ποιήματά του, μικρά σε έκταση και με κλασικό ύφος, στα περιοδικά «Νέα Εστία» (1931) και «Ρυθμός» (1933), αλλά και κριτικά του σημειώματα.

https://youtube.com/watch?v=g8Sz_InjUZQ%3Ffeature%3Doembed

Το 1943 ο Ν. Γκάτσος εξέδωσε το βιβλίο του «Αμοργός» με το ομώνυμο ποίημα, που έμελλε να σημαδέψει τη σύγχρονη ελληνική ποίηση. Αυτό ήταν και το μοναδικό βιβλίο του. Το έργο, που αποτελείται από 20 μόνο σελίδες, εκφράζει τις διαθέσεις της νεότερης ποίησης και θεωρείται κορυφαίο ποιητικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού. Από τότε ο ποιητής δημοσίευσε μόνον τρία ακόμη ποιήματα: το «Ελεγείο» (1946), «Ο Ιππότης και ο Θάνατος» (1947) και το «Τραγούδι του παλιού καιρού» (1963, αφιερωμένο στον Γ. Σεφέρη). Έγραψε επίσης πολλές μελέτες και σχόλια για την ποίηση.

Νίκος Γκάτσος
Ο Νίκος Γκάτσος με τον Μάνο Χατζηδάκη

Διαθέτοντας μεγάλη εκφραστική δεινότητα, ο Νίκος Γκάτσος ασχολήθηκε πολύ με τη μετάφραση έργων, κυρίως για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης και του Λαϊκού Θεάτρου. Πολλές μεταφράσεις του θα παραμείνουν έκτοτε κλασικές με πρώτη αυτή του «Ματωμένου Γάμου». Μετέφρασε πολλούς συγγραφείς και συγκεκριμένα, από τα ισπανικά τους Λόρκα, Λόπε ντε Βέγα, κ.ά., από τα γαλλικά τον Ζενέ, από τα αγγλικά τους Τ. Ουίλιαμς, Ο’ Νιλ, Στρίντμπεργκ κ.ά. Οχτώ χρόνια μετά τη δολοφονία του Φ. Γκ. Λόρκα από τους φασίστες το 1936, ο Νίκος Γκάτσος μεταφράζει το ποίημα «Νυχτερινό Τραγούδι» του μεγάλου Ισπανού ποιητή, κάνοντας το ελληνικό κοινό να δει την Ισπανία με τα μάτια του Λόρκα. Όπως και μέσα από άλλες μεταφράσεις έργων του: «Το σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα» (1945), «Ματωμένος Γάμος» (1948) κ.ά.

https://youtu.be/rm2FnviVJ9I

Ανεκτίμητη υπήρξε η προσφορά του Νίκου Γκάτσου στο ελληνικό τραγούδι, στο οποίο αφιερώθηκε σαν στιχουργός σε μεγάλο βαθμό μετά την «Αμοργό». Οι στίχοι του – ζώσα ποίηση γραμμένη για τη ζωή με τους αγώνες και τις προσδοκίες της, για τον άνθρωπο και τα όνειρά του, για την ομορφιά και για τον έρωτα, ενέπνευσαν τους σημαντικότερους συνθέτες μας, όπως οι Μ. Χατζιδάκις, Μ. Θεοδωράκης, Στ. Ξαρχάκος, Δ. Μούτσης, Λ. Κηλαηδόνης, Χ. Χάλαρης κ.ά., δημιουργώντας κορυφαία έργα («Αθανασία», «Της γης το χρυσάφι», «Ρεμπέτικο», «Αρχιπέλαγος», «Πήρες το μεγάλο δρόμο», «Πορνογραφία», «Λαϊκή Αγορά», «Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά», «Η μικρή Ραλλού», «Μια γλώσσα μια πατρίδα», «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Η νύχτα», «Αντικατοπτρισμοί» κ.ά.). Στους 350 υπολογίζονται οι στίχοι του Ν. Γκάτσου που γράφτηκαν ή βρήκαν το δρόμο για τη δισκογραφία – αφετηρία το «Χάρτινο το φεγγαράκι», που πρωτοδισκογραφήθηκε το 1958 με την Νάνα Μούσχουρη – όπως «Στο Λαύριο γίνεται χορός», «Ασπρο περιστέρι», «Μίλησέ μου», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Σπίτι μου», «Θα ‘ρθει άσπρη μέρα και για μας», «Με τι καρδιά», «Ο Μαύρος ήλιος», «Το δίχτυ», «Μάνα μου η Ελλάς» κ.λπ.

https://youtube.com/watch?v=8oUHeQkn_34%3Ffeature%3Doembed

Ιδιαίτερη σχέση και συνεργασία ανέπτυξε ο ποιητής με τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος υπήρξε ο στενότερος φίλος, μαθητής και «συνομιλητής» του για πενήντα σχεδόν χρόνια. Οι δυο τους δούλεψαν μαζί πάρα πολλές φορές, ολοκληρώνοντας από κοινού κύκλους τραγουδιών μοναδικής αξίας και αισθητικής. Με πρώτο το «Ματωμένο Γάμο» (1948), από το ομώνυμο θεατρικό του Λόρκα που ο Γκάτσος μετέφρασε, όπου περιλαμβάνεται και το εμβληματικό «Χάρτινο το φεγγαράκι» που τραγούδησε η Μελίνα Μερκούρη στο «Λεωφορείον ο πόθος» στην ομώνυμη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης το ’49

https://youtube.com/watch?v=H0eRraHZnI8%3Ffeature%3Doembed

Καρποί της συνεργασίας των δύο δημιουργών, μεταξύ άλλων, είναι οι κύκλοι τραγουδιών «Ελλάς η χώρα των ονείρων» (1960), «Αμέρικα – Αμέρικα» (1963) από την ομώνυμη ταινία του Ελία Καζάν, «Μυθολογία» (1965), η περίφημη «Αθανασία» (1976), «Τα Παράλογα» (1976), έργο στο οποίο το δίδυμο συνεργάστηκε με τους Μίκη Θεοδωράκη, Μελίνα Μερκούρη, Μαρία Φαραντούρη και Διονύση Σαββόπουλο, «Σκοτεινή Μητέρα» (1986) που ο συνθέτης έγραψε ειδικά για τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη, «Αντικατοπτρισμοί» (1993), τα γνωστά «Reflections» του 1970 που οι ελληνικοί τους στίχοι γράφτηκαν το διάστημα 1989-1990 κ.ά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελοποίηση της «Αμοργού», που ο Χατζιδάκις ξεκίνησε να δουλεύει μόλις το 1972 ενόσω βρισκόταν στη Ν. Υόρκη, έμεινε ανολοκλήρωτη

https://youtube.com/watch?v=6PmfoprJ_v8%3Ffeature%3Doembed

Από τη συνεργασία του Ν. Γκάτσου με τον Μίκη Θεοδωράκη γεννήθηκαν κύκλοι τραγουδιών, όπως τα «Έξι φεγγάρια της θάλασσας» (1965) που ο συνθέτης έκανε δώρο στην «ιέρειά» του, Μαρία Φαραντούρη, και «Αρχιπέλαγος» (1962), «Πολιτεία Β’» (1964) κ.ά. και τραγούδια όπως «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Μυρτιά», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Είχα φυτέψει μια καρδιά», «Στράτα τη στράτα», «Κοιμήσου παλικάρι», «Φέρτε μου τη θάλασσα», «Στης νύχτας το μπαλκόνι», «Φεγγάρι μου θαλασσινό» κ.ά. Άλλες σημαντικές συνεργασίες ήταν με τον Σταύρο Ξαρχάκο («Ένα μεσημέρι», 1966), με τον Νίκο Ξυλούρη ( «Παλικάρι στα Σφακιά», «Η κόρη του πασά», «Γεια και χαρά σου Βενετιά»), με τον Χριστόδουλο Χάλαρη («Δροσουλίτες», 1975), με τον Δήμο Μούτση («Βρέχει ο Θεός», «Πού να βρω ταχυδρόμο», «Άπονη καρδιά», «Αύριο πάλι» κ.ά).

1980

Ο Τζον Λένον (John Winston Ono Lennon) δολοφονείται στη Νέα Υόρκη από τον Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν.

Τζον Λένον
Ο Τζον Λένον

Ο Τζον Λένον, μοναδικό παιδί εργατικής οικογένειας, γεννήθηκε στις 9 Οκτώβρη 1940 στο Λίβερπουλ. Μεγάλωσε κοντά σε μια θεία του, σε ένα προάστιο και το 1957 δημιούργησε μια «μπάντα», ενώ τη χρονιά εκείνη γνώρισε τον Πολ Μακ Κάρντνεϊ για να ακολουθήσει, το 1958, η γνωριμία του με τον Τζορτζ Χάρισον.

https://youtube.com/watch?v=YkgkThdzX-8%3Ffeature%3Doembed

Λίγο αργότερα, στην παρέα προστέθηκε και το Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ). Οι Μπιτλς είχαν γεννηθεί. Μέχρι τη διάλυσή τους, το 1970, οι Μπιτλς επηρέασαν όσο λίγοι τη μουσική δημιουργία, με τον Τζον Λένον να πειραματίζεται συνεχώς σε πρωτοποριακές μουσικές και στιχουργικές φόρμες. Μέχρι το 1980, ο Λένον συνέχισε να γράφει μουσική και στίχους, χαρίζοντάς μας τραγούδια που έγιναν παγκόσμιοι ύμνοι, όπως το θρυλικό «Ιμάτζιν». Η τελευταία συναυλία, που έδωσε ο Λένον, ήταν το 1974, στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν, στη Νέα Υόρκη, ενώ ο τελευταίος του δίσκος ήταν το «Νταμπλ Φάνταζι», που κυκλοφόρησε το Νοέμβρη του 1980. Το νήμα της ζωής του το έκοψαν οι σφαίρες του Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν, στις 8 Δεκέμβρη 1980. Ήταν μοναδικό παιδί εργατικής οικογένειας στο Λίβερπουλ.

https://youtu.be/w_7_lEOaU10

Μεγάλωσε κοντά σε μια θεία του, σε ένα προάστιο και το 1957 δημιούργησε μια «μπάντα», ενώ τη χρονιά εκείνη γνώρισε τον Πολ Μακ Κάρντνεϊ για να ακολουθήσει, το 1958, η γνωριμία του με τον Τζορτζ Χάρισον. Λίγο αργότερα, στην παρέα προστέθηκε και ο Ρίτσαρντ Στάρκι (Ρίνγκο Σταρ). Οι Μπιτλς είχαν γεννηθεί. Θεωρείται από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικούς. Ιδιαίτερα ταλαντούχος, ήταν ο ιθύνων νους στο συγκρότημα των «Μπιτλς», ένα συγκρότημα που άνοιξε νέους δρόμους στη σύγχρονη μουσική έκφραση.https://www.youtube.com/embed/C3_0GqPvr4U?feature=oembed

https://youtube.com/watch?v=C3_0GqPvr4U%3Ffeature%3Doembed

Ο Λένον ήταν ο βασικός συνθέτης των τραγουδιών τους. Μετά τη διάλυση των «Μπιτλς», ο Λένον ακολούθησε τη δική του, ξεχωριστή, προσωπική διαδρομή. Στη διαδρομή αυτή έγραψε τραγούδια εξαιρετικής ποιότητας, τα οποία χαρακτηρίζονται από στίχο «στρατευμένο» στα ιδανικά της ειρήνης, της αλληλεγγύης των λαών και του δίκαιου της εργατικής τάξης.

Πολλά από τα τραγούδια του Λένον αποτέλεσαν και αποτελούν ακόμη σύμβολα αγώνων, όπως το «Δώστε μια ευκαιρία στην ειρήνη», «Ιμάτζιν», «Ο ήρωας της εργατικής τάξης». Ο ίδιος πήρε μέρος στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Επέστρεψε μάλιστα το βραβείο που είχε πάρει με τα άλλα μέλη των «Μπιτλς» στη βασίλισσα της Βρετανίας.

2024

Μετά από ταχύτατη επέλαση, η Συρία καταλαμβάνεται από τους τζιχαντιστές, με τη στήριξη των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ – Τουρκίας – Ισραήλ. Οι εξελίξεις στην περιοχή τρέχουν με καταιγιστικούς ρυθμούς, ρίχνοντας σαν ντόμινο το ένα κομμάτι μετά το άλλο.

Πόλεμος - Συρία - Τζιχαντιστές - Δαμασκός - 8/12/2024

Οι τζιχαντιστές, που στην προηγούμενη φάση του πολέμου αντιμετωπίζονταν ως «τρομοκράτες» από τους Ευρωατλαντικούς, κατάφεραν τώρα με την εκπαίδευση, τη χρηματοδότηση και τη στήριξή τους να αναδειχτούν σε νέα συριακή κυβέρνηση. Το καθεστώς Ασαντ και ο στρατός του κατέρρευσαν.

Η Τουρκία διεκδικεί κυνικά τη μερίδα του λέοντος στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό αυτών των ομάδων, γεγονός που αναγνωρίζεται από τις ίδιες και από τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους της.

Ενώ στη Συρία συνεχίζονται οι δολοφονίες κατοίκων και στρατιωτικών από τους τζιχαντιστές, παρά την προσπάθεια των «Δυτικών» να τους παρουσιάσουν ως …εξημερωμένους, η Τουρκία στον Βορρά και το Ισραήλ στον Νότο διεξάγουν πολεμικές επιχειρήσεις για την κατάληψη νέων εδαφών της Συρίας.

Σύντομα, ένα γερό χαστούκι ήρθε για την η κυβέρνηση και όλα τα αστικά κόμματα, υποστηρικτές της ευρωατλαντικής πολιτικής της βαθιάς εμπλοκής της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η διαφαινόμενη ανακήρυξη ΑΟΖ ανάμεσα στην Τουρκία και στην κυβέρνηση των τζιχαντιστών στη Συρία, που έχει τη στήριξη των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, δημιουργεί νέα τετελεσμένα πρώτα απ’ όλα σε βάρος της Κύπρου, την οποία «εξαφανίζει» από την Ανατ. Μεσόγειο!

Η κατάρρευση της κυβέρνησης του Σύρου Προέδρου Μπασάρ Αλ Ασαντ ήρθε σαν «κορωνίδα» στο φόντο ενός ιδιαίτερα καταστροφικού πολέμου που ξεκίνησε το 2011, στο πλαίσιο αναδιατάξεων και ενδοαστικών συγκρούσεων στη Συρία και άλλες αραβικές χώρες που έγιναν γνωστές σαν «αραβική άνοιξη» και την εξωτερική επέμβαση των ΗΠΑ και συμμάχων τους.

Πίσω από τον πολυετή πόλεμο κρύβονται ισχυρά συμφέροντα ενεργειακών ομίλων που παλεύουν για ξαναμοίρασμα της «πίτας», σε πηγές και οδούς μεταφοράς Ενέργειας και εμπορίου και γεωπολιτικής επιρροής.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

1859

Γεννιέται ο ποιητής και πεζογράφος Γεώργιος Δροσίνης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής και ακαδημαϊκός από το 1926. Γόνος της οικογένειας κλεφτοαμαρτολών και αγωνιστών του 1821 από τα Άγραφα, μετά από τις γυμνασιακές του σπουδές γράφτηκε στη Νομική Σχολή, αλλά με σύσταση του Νικολάου Πολίτη μετεγγράφηκε στη Φιλοσοφική.

Γεώργιος Δροσίνης
Ο Γεώργιος Δροσίνης

Ο Δροσίνης πρωτοεμφανίστηκε στα Γράμματα το 1878 στην εφημερίδα «Ραμαπαγάς» γράφοντας στίχους. Η πρώτη ποιητική του συλλογή ήταν οι «Ιστοί της Αράχνης». Η πρώτη ποιητική συλλογή δίνει τις πρώτες ενδείξεις μιας νέας αντίληψης για την ποίηση, μακριά από κάθε ρομαντισμό, με θέματα καθημερινά, τα οποία οδήγησαν και στη χρήση της δημοτικής πριν ακόμη εκδοθεί το ταξίδι του «Ψυχάρη». Τα ποιήματα του Δροσίνη διακρίνονται για την ειλικρίνεια, την απλότητα και το ειδυλλιακό τους τόνο και θυμίζουν δημοτικά τραγούδια. Ο Δροσίνης έγραψε και αρκετά πεζά, όπου μαζί με τον ειδυλλιακό τόνο που τον διέκρινε αρχίζει να διαφαίνεται και η ικανότητα της ψυχογραφικής παρατήρησης των ηρώων του.

1867

Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας Γρηγόριος Ξενόπουλος. Μεγάλωσε στη Ζάκυνθο και από το 1892 έζησε στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με εφημερίδες, περιοδικά και φιλολογικά ημερολόγια. Χρημάτισε αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η διάπλασις των παίδων», όπου μέσα από τις σελίδες του δημοσίευσε τις περίφημες «Αθηναϊκές επιστολές», με την υπογραφή «Σας ασπάζομαι Φαίδων».

Γρηγόριος Ξενόπουλος
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος

Από το περιοδικό «Παναθήναια» πρωτοπαρουσίασε το 1903 τον Καβάφη. Υπήρξε ιδρυτής του περιοδικού «Νέα Εστία» και διευθυντής του. Εκλέχθηκε ακαδημαϊκός το 1931. Πέθανε φτωχός το 1951, αφού από τότε που καταστράφηκε το σπίτι του τον φιλοξενούσαν φίλοι και συγγενείς του. Το πεζογραφικό του έργο είναι τεράστιο. Έγραψε περισσότερα από 85 μυθιστορήματα, έντεκα συλλογές διηγημάτων, θεατρικά έργα, 4.500 άρθρα, μελέτες και χρονογραφήματα. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος επέλεξε να ζήσει και να επιβιώσει από την πένα του, γράφοντας δέκα με δώδεκα ώρες την ημέρα. Μαζί με τους Παλαμά, Σικελιανό και Καζαντζάκη ίδρυσε την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας ήταν και πρώτος πρόεδρος (1934-37).

Μερικά από τα έργα του είναι τα «Αθηναϊκά διηγήματα – Ιστορία μιας χωρισμένης» (1924), «Πώς πολεμούν;» (1935), «Θαύματα του Διαβόλου» (1883), «Πλούσιοι και Φτωχοί» (1926), «Ανάμεσα σε τρεις γυναίκες» (1930), τα θεατρικά «Ψυχοσάββατο» (1911), «Το φιόρο του Λεβάντε» (1914) κ.ά.

1882

Γεννιέται ο Ισπανός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Χοακίν Τουρίνα (Joaquín Turina).

Χοακίν Τουρίνα
Ο Χοακίν Τουρίνα

Στα έργα του περιλαμβάνονται οι όπερες Margot (1914) και Jardín de Oriente (1923), οι Danzas fantásticas (1919, εκδοχές για πιάνο και ορχήστρα), La oración del torero (γράφτηκε πρώτα για ένα λαγούτο κουαρτέτο, έπειτα έγχορδο, και έπειτα ορχήστρα), μουσική δωματίου, πιάνο, κομμάτια κιθάρας και τραγούδια.

https://youtube.com/watch?v=FGmV0zIdoGM%3Ffeature%3Doembed

Μεγάλο μέρος της δουλειάς του δείχνει την επιρροή της παραδοσιακής μουσικής της Ανδαλουσίας.

1895

Γεννιέται  η Ντολόρες Ιμπαρούρι (Isidora Dolores Ibárruri Gómez). Ηγετική μορφή του ισπανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος. Συμμετείχε από το 1920 στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας. Το 1930 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και το 1932 μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κόμματος.

Ντολόρες Ιμπαρούρι - «Πασιονάρια»
Η Ντολόρες Ιμπαρούρι – «Πασιονάρια»

Από το 1931 ως το 1933 ήταν μέλος της αρχισυνταξίας της εφημερίδας «Μούντο Ομπρέρο», οργάνου του ΚΚΙ. Πιάστηκε και φυλακίστηκε έξι φορές. Ως ηγέτης του ΚΚΙ έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στη διάρκεια του επαναστατικού αγώνα του ισπανικού λαού κατά των φασιστών πραξικοπηματιών και των Ιταλο-γερμανών εισβολέων. Στον αγώνα αυτό πήρε και το όνομα «Πασιονάρια» με το οποίο έγινε γνωστή σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο γιος της Ρουμπέν, υπηρετώντας με το βαθμό του υπολοχαγού στο σοβιετικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1942, σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ. Από το 1939 ως το 1977 έζησε στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας. Το 1942, μετά το θάνατο του Ζ. Ντιάζ εκλέχτηκε Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΙ.

1963

Ο Κ. Καραμανλής φεύγει από την Ελλάδα, δηλώνοντας πως παραιτείται από την πολιτική. Ο Π. Κανελλόπουλος γίνεται αρχηγός της ΕΡΕ.

Π. Κανελλόπουλος
Ο Π. Κανελλόπουλος με τον Μοντγκόμερι

1972

Συνέρχεται στην Ουγγαρία η 17η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία εκλέγει τον Χαρίλαο Φλωράκη Α’ Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Χαρίλαος Φλωράκης
Ο Χαρίλαος Φλωράκης όταν επέστρεψε στην Ελλάδα

1987

Ξεσπούν στη Λωρίδα της Γάζας, οι πρώτες εκδηλώσεις της «Ιντιφάντα», της άοπλης εξέγερσης των Παλαιστινίων κατά της Ισραηλινής κατοχής και καταπίεσης.

Ιντιφάντα
Από την πρώτη Ιντιφάντα

1996

Ο ομοιοπαθητικός Γιώργος Βυθούλκας τιμάται με το Νόμπελ εναλλακτικής ιατρικής.

Γιώργος Βυθούλκας
Ο Γιώργος Βυθούλκας

1997

Πεθαίνει ένας από τους δασκάλους της σύγχρονης τέχνης, ο Ανδριώτης Δημήτρης Τηνιακός.

Δημήτρης Τηνιακός
Ο Δημήτρης Τηνιακός

Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην ΑΣΚΤ, στα εργαστήρια των Παρθένη και Κεφαλληνού και αποφοίτησε το 1950. Συμμετείχε σε όλες τις μεταπολεμικές πανελλήνιες εκθέσεις του Ζαππείου. Παρουσίασε είκοσι περίπου ατομικές εκθέσεις, συμμετείχε σε διπλάσιες ομαδικές και σε διεθνείς εκθέσεις (Σάο Πάολο – 1953, Λουγκάνο – 1966 κ. ά.). Στην Ελβετία, μάλιστα, τιμητικά κυκλοφόρησαν γραμματόσημό του. Ηταν από τους λίγους καλλιτέχνες που εν ζωή τίμησε η Εθνική Πινακοθήκη, με αναδρομική έκθεση έργων του (1989). Έργα του υπάρχουν σε υπουργεία, τράπεζες, δήμους και ιδιωτικές συλλογές.

Δημήτρης Τηνιακός
Άτιτλο, 1947

Ο Δ. Τηνιακός χρησιμοποίησε στη ζωγραφική του όλα τα υλικά, με ιδιαίτερη προτίμηση στην έγχρωμη σινική μελάνη. Με σκληρή προσπάθεια μπόρεσε να τιθασεύσει αυτό το υλικό, που προσφέρει άπειρες ποσότητες χρωματικών διαβαθμίσεων. Στη χαρακτική, επίσης, συνδύασε τη γερή σύνθεση με τις αρμονικές αναλογίες και εξισορρόπησε τους όγκους. Ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε και με την ποίηση.

Δημήτρης Τηνιακός
Ιστιοφόρα

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

10 – 12 – 1885

Γεννιέται ο συνθέτης Μάριος Βάρβογλης. Θεωρείται μαζί με τους Αιμίλιο Ριάδη, Διονύσιο Λαυράγκα, Γεώργιο Λαμπελέτ, και Μανώλη Καλομοίρη, ένας από τους δημιουργούς της σύγχρονης νεοελληνικής μουσικής σκηνής.

Μάριος Βάρβογλης
Ο Μάριος Βάρβογλης

Στα 17 του χρόνια ήταν κιόλας πρωταθλητής του στίβου, μαχητής του Νικηφόρου Λύτρα, ταλαντούχος στη μουσική και πολλά υποσχόμενος συνθέτης.

https://youtube.com/watch?v=uIrGRXx6dQE%3Ffeature%3Doembed

Έφυγε για το Παρίσι όπου έγινε γρήγορα αγαπητός φίλος πολλών προσωπικοτήτων της εποχής. Γύρισε στην Αθήνα το 1920, τη χρονιά που πέθανε ο Μοντλιάνι. Υπήρξε μουσουργός, παιδαγωγός και μουσικοκριτικός.

10 – 12 – 1893

Ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης δηλώνει από το βήμα της βουλής το περιβόητο «δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Πτώχευση της Ελλάδας, 1893
Ελαιογραφία που απεικονίζει τον Χαρίλαο Τρικούπη στο βήμα της Βουλής

10 – 12- 1896

Πεθαίνει ο Σουηδός επιχειρηματίας και εφευρέτης Άλφρεντ Μπέρνχαρντ Νόμπελ (Alfred Bernhard Nobel), από τον οποίο πήραν το όνομά τους τα ομώνυμα βραβεία.

Ο Άλφρεντ Μπέρνχαρντ Νόμπελ
Ο Άλφρεντ Μπέρνχαρντ Νόμπελ

10 – 12 – 1963

Απονέμεται στον Γεώργιο Σεφέρη το Νόμπελ Λογοτεχνίας, το πρώτο Νόμπελ που κερδίζει Έλληνας.

Ο Γιώργος Σεφέρης
Ο Γιώργος Σεφέρης το 1963

10 – 12 – 1991

Στο Συμβούλιο Κορυφής στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας υιοθετείται το κείμενο για την ένωση της Ευρώπης. Είναι η περιβόητη Συνθήκη του Μάαστριχτ που δημιούργησε την ΕΕ στη θέση της ΕΟΚ. Υιοθετείται, επίσης, το κείμενο για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ). Την ίδια μέρα, η Ελλάδα γίνεται μέλος της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ).

Συνθήκη του Μάαστριχτ
Συγκέντρωση του ΚΚΕ κατά της συνθήκης του Μάαστριχτ

Το ΚΚΕ τάχθηκε εξαρχής κατά της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Στην απόφαση της ευρείας Συνόδου της ΚΕ του ΚΚΕ (16 – 17 Μάη 1992) αναφέρεται: «Το Κόμμα μας δεν μπορεί να συμφωνήσει με την αντίληψη του «μονόδρομου» και όταν μάλιστα είναι δεδομένη η 11χρονη αρνητική εμπειρία της χώρας από την ένταξη στην ΕΟΚ. Πρόκειται για αντίληψη, που ταυτίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων και της χώρας με τα συμφέροντα και τις επιλογές του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Συνθήκη του Μάαστριχτ
Το ένθετο του “Ριζοσπάστη” με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ

Αντίληψη που καταδικάζει την Ελλάδα στο περιθώριο των πολιτικών που χαράσσουν οι ισχυροί της ΕΟΚ. Το όραμα της «Ενωμένης Ευρώπης», της Ευρώπης των μονοπωλίων, που συνενώνει και εμπνέει βιομηχάνους, εφοπλιστές, μεγαλέμπορους, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, «ΣΥΝ» και ο συγκεκριμένος στόχος «να μπούμε στο σκληρό πυρήνα της ΕΟΚ» δεν έχει καμιά σχέση με τα οράματα και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των εργαζομένων».

10 – 12 – 2011

«Φεύγει» από τη ζωή η ποιήτρια Σώτια Τσώτου, που συνέδεσε τη ζωή της με την πορεία του ελληνικού τραγουδιού από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και μετά.

Σώτια Τσώτου
Η Σώτια Τσώτου

Ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας του ΕΛΑΣίτη Γιώργου Κρανιώτη, τον οποίο εκτέλεσαν οι ναζί τον Σεπτέμβρη του 1943 μπροστά στο σπίτι του. Η οικογένειά της υπέστη τα αντίποινα των ναζί και διασκορπίστηκε. Η μικρή Σώτια υιοθετήθηκε από το ζεύγος Χ. και Δ. Τσώτου και μεγάλωσε στην Αθήνα από 2 ετών.

https://youtube.com/watch?v=hEL6H4aIeaE%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα με τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, ενώ φοίτησε και στις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και του Κωστή Μιχαηλίδη .

https://youtube.com/watch?v=BMgrAsqikn0%3Ffeature%3Doembed

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, συνελήφθη και στην απομόνωση της φυλακής εμπνεύστηκε τα τραγούδια «Βρε δεν βαριέσαι αδελφέ» και το «Νάτανε το ΄21». Για την πορεία της ως στιχουργού, καθοριστική στάθηκε η συνεργασία της με τον Κώστα Χατζή με τραγούδια όπως «Απ’ το αεροπλάνο», «Τρελός ή παλικάρι», «Κάτι τρέχει».

https://youtube.com/watch?v=PsS8KWgvdh4%3Ffeature%3Doembed

Τεράστια ήταν η επιτυχία του «Ρεσιτάλ». Σταθμός ήταν η συνεργασία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη και το γνωστό «Βραδιάζει».

10 – 12 – 2012

Πεθαίνει ο Άλκης Αλκαίος (πραγματικό όνομα Βαγγέλης Λιάρος), ένας από τους σημαντικότερους ποιητές – στιχουργούς του πολιτικο-κοινωνικού τραγουδιού μας, που η παρουσία του λάμπρυνε τη μουσική σκηνή του τόπου μας, γεννήθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το όνομά του το πήρε από τον θείο του ΕΛΑΣίτη, που σκοτώθηκε σε ηλικία 23 χρόνων. Ο αδελφός της μητέρας του Ντίνος Ζήκος ήταν Μακρονησιώτης, μέλος του ΚΚΕ του οποίου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του.

Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος

Ο Β. Λιάρος σπουδάζει στη Νομική Σχολή την περίοδο της χούντας και τον Αύγουστο του 1973 συλλαμβάνεται για τη δράση του και κρατείται για μήνες στην Ασφάλεια, πράγμα που επιδεινώνει την επιβαρυμένη του υγεία. Μετά τη μεταπολίτευση γίνεται μέλος του ΚΚΕ στην Οργάνωση των Δικηγόρων.

https://youtube.com/watch?v=uDeTNc1m6tI%3Ffeature%3Doembed

Από παιδάκι «πολιτογραφήθηκε» κάτοικος Πάργας, αφού τον περισσότερο καιρό έμενε εκεί, γράφοντας υπέροχους στίχους, έχοντας σαν «δάσκαλό» του την ποίηση του μεγάλου Κ. Καρυωτάκη.

https://youtube.com/watch?v=RT1fznaIJoU%3Ffeature%3Doembed

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1967, με την έκδοση ενός μικρού δοκιμίου για τον Κ. Γ. Καρυωτάκη. Το 1983 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΤ.ΝΕ.Μ. (ιδρυτής του ήταν ο Θάνος Μικρούτσικος) το βιβλίο του «Εμπάργκο – Ποιήματα», το οποίο περιλαμβάνει και το εμβληματικό ποίημα «Πρωινό τσιγάρο», αφιερωμένο στη μνήμη του πρόωρα χαμένου Μάνου Λοΐζου: «Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή / και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση / και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση / και σαν Ανατολή».

https://youtube.com/watch?v=68W-TRoLvf8%3Ffeature%3Doembed

Οι πρώτοι στίχοι του δημοσιεύτηκαν στον «Ριζοσπάστη»: «Μανουέλ Ντουάρτε απ’ το Πράσινο Ακρωτήρι / ίσως ποτέ και να μην δω το πρόσωπό σου / ωστόσο αν κρίνω απ’ το αιμάτινο γραφτό σου / θα πρέπει να ‘ν’ γιομάτο από λιοπύρι» ξεκινάει το ποίημα «1848», που δημοσιεύτηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ένα τραγούδι διεθνιστικό, κάλεσμα σε συντρόφους ποιητές. Αυτό το ποίημα διάβασε ο Θάνος Μικρούτσικος και το μελοποίησε αμέσως, ενώ αργότερα το ερμήνευσε η ανεπανάληπτη Μαρία Δημητριάδη.

https://youtube.com/watch?v=eba0w4daAEg%3Ffeature%3Doembed

Η γνωριμία του με τον συνθέτη έφερε μία από τις μακροβιότερες και σπουδαιότερες συνεργασίες δημιουργών στο ελληνικό τραγούδι, με δίσκους – ορόσημα, όπως το «Εμπάργκο» (1982) και «Στου αιώνα την παράγκα» (1996).

Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος με τον Θάνο Μικρούτσικο και τη Μαρία Δημητριάδη

Στο χώρο της δισκογραφίας, άλλες σημαντικές συνεργασίες του ήταν για δίσκους των Νότη Μαυρουδή, Σωκράτη Μάλαμα, Μίλτου Πασχαλίδη, Μάριου Τόκα, Διονύση Τσακνή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Συνεργάστηκε επίσης με τον Μπάμπη Στόκα, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και άλλους δημιουργούς .

https://youtube.com/watch?v=AM2pyQoRDIs%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=AM2pyQoRDIs%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

11 – 12 – 1803

Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Εκτόρ Μπερλιόζ (Hector Berlioz).

Εκτόρ Μπερλιόζ
Ο Εκτόρ Μπερλιόζ

Θεωρείται ο δημιουργός της προγραμματικής μουσικής και το νεανικό του έργο «Φανταστική Συμφωνία» (1830) σημείωσε σταθμό στην ιστορία της μετα-μπετοβενικής συμφωνικής μουσικής.

https://youtube.com/watch?v=cao6WyF-61s%3Ffeature%3Doembed

Το 1830 του απονεμήθηκε στην Ιταλία το μεγάλο Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome), αλλά η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή στη Γαλλία και στη Ρωσία. Άλλα έργα του: «Μπενβενούτο Τσελίνι» (μελόδραμα), «Τρώες», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» και «Καταδίκη του Φάουστ» (δραματικές συμφωνίες), «Η Παιδική Ηλικία του Χριστού» (ορατόριο).

https://youtube.com/watch?v=l4NG_NSXfIw%3Ffeature%3Doembed

Σ’ ένα τελευταίο θριαμβευτικό ταξίδι στη Ρωσία παρουσίασε την όπερα «Βεατρίκη και Βενέδικτος», της οποίας η υπόθεση είναι παρμένη από το έργο του Σαίξπηρ «Πολύς Θόρυβος για το Τίποτα».

11 – 12 – 1922

Συνέρχεται στη Θεσσαλονίκη το ιδρυτικό συνέδριο της Ομοσπονδίας Κομμουνιστών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ). Σε αυτό μετείχαν αντιπρόσωποι των σοσιαλιστικών νεολαιών και ομίλων νέων από την Αθήνα, τον Πειραιά, το Βόλο, τη Χαλκίδα, τη Δράμα, την Πάτρα, την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη.

ΟΚΝΕ
Η εφημερίδα της ΟΚΝΕ

Το συνέδριο εξέλεξε Κεντρική Επιτροπή και όρισε ως δημοσιογραφικό της όργανο την εφημερίδα «Νεολαία». Η ΟΚΝΕ προσχώρησε αμέσως στην Κομμουνιστική Διεθνή Νέων, η οποία είχε ιδρυθεί το Νοέμβρη του 1919 και αποτελούσε τμήμα της Γ’ Διεθνούς. Στην ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε μετά το συνέδριο, η ΚΕ της ΟΚΝΕ τόνιζε ότι σκοπός των καθηκόντων που χάραξε το ιδρυτικό της συνέδριο είναι «να προσελκύσουμε εις τας τάξεις μας όλην την Εργατική και Αγροτικήν Νεολαίαν της χώρας μας». Εκτίμησε δε ότι «εφ’ όσον η Ομοσπονδία μας δεν καταστεί μία οργάνωσις μαζών, δεν θα μπορέσουμε να συντείνουμε διόλου εις την επικράτησιν του αγώνα που η εργατική τάξις διεξάγει εναντίον της κρατούσης τάξεως».

ΟΚΝΕ
Μέλη της ΟΚΝΕ με την εφημερίδα «Νεολαία»

Και ως εκ τούτου, υιοθέτησε το σύνθημα του Γ’ Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς ««ΕΜΠΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΜΑΖΑΣ». Ετσι μονάχα η Ομοσπονδία μας θα γίνει ένας σπουδαίος παράγων εις τον αγώνα που το Κόμμα μας, ως αντιπροσωπεύον τας εργαζόμενας μάζας, διεξάγει αδιακόπως, για την απελευθέρωσίν των από τον εγχώριον και ξένον καπιταλιστικόν ζυγό». Η ΟΚΝΕ σύμφωνα με απόφαση του Συνεδρίου της αποτελούσε τμήμα του Κόμματος, δρούσε μέσα στα πλαίσια του προγράμματος και της πολιτικής του.

ΟΚΝΕ
Μέλη της ΟΚΝΕ στην πρώτη γραμμή των αγώνων

Η ίδρυση της ΟΚΝΕ, αποτελούσε σημαντικό σταθμό στην ιστορία του επαναστατικού νεολαιίστικου κινήματος της Ελλάδας και τον καλύτερο βοηθό του Κόμματος για τη δουλειά του στη νεολαία. Η εξασφάλιση της διάδοσης της επιστημονικής κοσμοθεωρίας του μαρξισμού – λενινισμού στη νέα γενιά, αλλά και η πρωτοπόρα οργάνωση που μπορούσε να συσπειρώσει και να καθοδηγήσει το κίνημα της νεολαίας για τις δικές του διεκδικήσεις στο πλευρό του εργατικού κινήματος, εύρισκαν την πραγμάτωσή τους με τη δράση της ΟΚΝΕ. Από τα σπλάχνα της βγήκαν χιλιάδες μέλη και στελέχη, που πιστά στη μαρξιστική – λενινιστική ιδεολογία ρίχτηκαν στον αγώνα με αυταπάρνηση. Θυσίασαν ακόμη και τη ζωή τους, για την υπόθεση του σοσιαλισμού, της κοινωνικής προόδου. Οι ηρωικοί της αγώνες, σε όλα τα επίπεδα, έδωσαν πνοή στη νεολαία, γράφοντας μερικές από τις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας της.

11 – 12 – 1922

Γεννιέται ένας από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές και συνθέτες ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Με τη μαγική, «ξύλινη» φωνή του, για μισό και πλέον αιώνα, πρόσφερε ανεπανάληπτες ερμηνείες. Η πορεία του καλλιτέχνη, από το ρεμπέτικο μέχρι το έντεχνο, ξεκίνησε στη δεκαετία του ’40.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Από πολύ μικρός έπαιζε κιθάρα, ενώ αργότερα τον κερδίζει το μπουζούκι. Ήδη, έχει γνωρίσει τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον «Σωκράτη» της λαϊκής μας μουσικής, όπως τον αποκαλούσε. Η πρώτη του ηχογράφηση, σαν συνθέτης, με ερμηνευτές την Σούλα Καλφοπούλου και τον Μάρκο Βαμβακάρη, το «Τρεμοσβήνει το καντήλι», γίνεται το 1949. Για ν’ ακολουθήσουν άλλες δημιουργίες του, με ερμηνευτές τους Πρόδρομο Τσαουσάκη, Σταύρο Τζουανάκο, Καίτη Γκρέυ, Ρένα Ντάλλια, Γιώτα Λύδια, Πόλυ Πάνου, Μανώλη Αγγελόπουλο και άλλους .

https://youtube.com/watch?v=v-Uo8cQjTMc%3Ffeature%3Doembed

Τα τραγούδια που τον καθιερώνουν σαν ερμηνευτή είναι το δικό του «Τρελοκόριτσο» και το «Γαρίφαλο στ’ αυτί» του Χατζιδάκι. Παράλληλα, ερμηνεύει τραγούδια των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Δερβενιώτη… Όλα αυτά πριν από τη συνάντησή του με τον Μίκη Θεοδωράκη.

https://youtube.com/watch?v=LS9pcP5rGYE%3Ffeature%3Doembed

Στα πέτρινα χρόνια της Μακρονήσου, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη. Λίγο αργότερα, σε μια μεταγωγή τους, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης πρόσφερε στον Μίκη ένα κύπελλο με νερό, κάτι που ο συνθέτης δεν ξέχασε ποτέ. «Μου έδωσε να πιώ ένα ποτήρι νερό και εγώ του το ανταπέδωσα. Με αυτό το «νερό» ξεδιψάσαμε και οι δυο μας έναν ολόκληρο λαό στα δύσκολα, πέτρινα χρόνια…», έλεγε παλιότερα.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Βασίλη Τσιτσάνη

Το 1959, ξανασμίγουν, όταν ο Τάκης Λαμπρόπουλος, καλλιτεχνικός διευθυντής της «Columbia», κάλεσε επειγόντως τον Μπιθικώτση να συναντηθεί με τον Θεοδωράκη. Ο συνθέτης ήθελε τον Μπιθικώτση για να τραγουδήσει τον «Επιτάφιο».

Στην αρχή, τα τραγούδια δεν άρεσαν στον Μπιθικώτση, αλλά εκείνο που τον κράτησε κοντά στον Μίκη ήταν δύο άλλα τραγούδια, η «Μαργαρίτα Μαργαρώ» και το «Μάνα μου και Παναγιά». Τελικά, ο «Επιτάφιος» άνοιξε το δρόμο στη μελοποιημένη ποίηση, ένα δρόμο που χαράχτηκε ανεξίτηλα και στα επόμενα χρόνια από τις συγκλονιστικές και ανεπανάληπτες ερμηνείες του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

https://youtube.com/watch?v=X5pzeNCesBk%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=X5pzeNCesBk%3Ffeature%3Doembed

Σε τραγούδια του Μ. Θεοδωράκη, όπως: «Επιτάφιος» 1960 (Γιάννης Ρίτσος), «Σε πότισα ροδόσταμο» 1961 (Νίκος Γκάτσος), «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» 1961 (Τάσος Λειβαδίτης), «Επιφάνεια» 1962 (Γιώργος Σεφέρης), «Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού» 1962 (Μίκης Θεοδωράκης), «Καημός» 1962 (Δημήτρης Χριστοδούλου), «Αυτούς που βλέπεις» 1963 (Μιχάλης Κατσαρός), «Οι Μοιραίοι» 1964 (Κώστας Βάρναλης), «Άξιον Εστί» 1964 (Οδυσσέας Ελύτης), «Ρωμιοσύνη» 1966 (Γιάννης Ρίτσος), «Οκτώβρης ’78» 1977 (σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου, Δημήτρη Χριστοδούλου, Ερρίκου Θαλασσινού, Τάσου Λειβαδίτη, Γιάννη Θεοδωράκη και Λευτέρη Παπαδόπουλου). Επίσης, «Πάει ο καιρός» 1965 (Νίκος Γκάτσος – Μάνος Χατζιδάκις), «Ασπρη μέρα και για μας» 1966 (Νίκος Γκάτσος – Σταύρος Ξαρχάκος), «Μ’ ένα παράπονο» 1969 (Νίκος Γκάτσος – Δήμος Μούτσης), «Επιστροφή» 1970 (Νίκος Γκάτσος – Μάνος Χατζιδάκις).

https://youtube.com/watch?v=7biQLcP5CHg%3Ffeature%3Doembed

Στη «Μαγική Πόλη» των Θεοδωράκη – Χατζιδάκι («Παρκ», 1963) ερμηνεύει το υπέροχο «Είμαι αϊτός χωρίς φτερά» (στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου) κι ένα χρόνο αργότερα στο δίσκο «Πολιτεία Β`» του Θεοδωράκη θα τραγουδήσει το αριστουργηματικό «Γωνιά – Γωνιά». Από τα πολλά υπέροχα τραγούδια που σμίλεψε με τη φωνή του είναι των Άκη Πάνου («Οταν σημάνει η ώρα», «Θα κλείσω τα μάτια» κ.ά.), Γιάννη Σπανού («Μια Κυριακή», «Ακου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς»), Σταύρου Κουγιουμτζή κ.ά. Η τελευταία προσωπική του περίοδος περιλαμβάνει οκτώ δίσκους με δικά του τραγούδια: «Ενα όμορφο αμάξι με δυο άλογα», «Το μεσημέρι καίει το μέτωπό σου», «Εγνατίας 406», «Ο κυρ – Θάνος» κ.ά

Πηγή : ALT.GR

12 – 12 – 1863

Γεννιέται ο Νορβηγός ζωγράφος Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch). Μεγάλωσε σε δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, με θανάτους και βαριές αρρώστιες, που όπως ο ίδιος έλεγε τον επηρέασαν σαν άνθρωπο και ως καλλιτέχνη.

Έντβαρτ Μουνκ
Ο Έντβαρτ Μουνκ το 1921

Για το εμβληματικό του έργο «Κραυγή», περιέγραψε τις συνθήκες που τον οδήγησαν να εκφραστεί στον περιβόητο πίνακα:  περπατούσε με φίλους του στο Όσλο ένα βράδυ το 1893, κοντά στο λόφο Έκεμπεργκ και σε κοντινή απόσταση από το ψυχιατρικό άσυλο που ήταν έγκλειστη η αδερφή του.

Έντβαρτ Μουνκ
Η Κραυγή

Οι κραυγές των ζώων πριν τη θανάτωσή τους σε διπλανό σφαγείο αναμιγνύονταν με τις κραυγές των ψυχικά διαταραγμένων ασθενών –η σύνθεση αυτή επέδρασσε άμεσα στον Μουνκ που, όπως είπε, βρισκόταν ήδη σε «τεντωμένο σκοινί» με τη φύση να «ουρλιάζει στο αίμα μου» και να του δίνει την « αίσθηση πως δεν θα μπορούσε ποτέ ξανά να ζήσει».

Έντβαρτ Μουνκ
Το άρρωστο παιδί, 1886

 «Ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν αίμα. Σταμάτησα και ακούμπησα στον φράχτη, νιώθοντας απίστευτα κουρασμένος» έγραψε. «Γλώσσες φωτιάς και αίμα εκτίνονταν παντού. Οι φίλοι μου συνέχισαν να περπατούν, ενώ εγώ έμεινα πίσω, τρέμοντας από φόβο. Τότε άκουσα την τεράστια, ατελείωτη κραυγή της φύσης».

12 – 12 – 1944

Γεννιέται η ηθοποιός Ζωή Λάσκαρη. Το πραγματικό της όνομα είναι Ζωή Κουρούκλη. Φοίτησε στην σχολή Βαλαγιάννη, στην σχολή καλογραιών Καλαμαρί και στη σχολή του Πέλου Κατσέλη. Το 1959, σε ηλικία μόλις δεκαπέντε χρόνων στέφθηκε Σταρ Ελλάς. Έζησε για δύο χρόνια στην Αμερική. Το 1961 ο Φίνος την επιλέγει για πρωταγωνίστρια στον «Κατήφορο» και υπογράφει μαζί του αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας. Για να μη γίνεται σύγχυση με την ξαδέρφη της Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν ήδη γνωστή τραγουδίστρια, ο Φίνος την «βαφτίζει» Ζωή Λάσκαρη εμπνευσμένος από το όνομα ενός Ιταλού.

Ζωή Λάσκαρη
Η Ζωή Λάσκαρη

Τα επόμενα χρόνια θα πρωταγωνιστήσει σε όλες τις μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες του Φίνου και θα συνεργαστεί με όλους τους σταρ της εποχής. Από αυτές ξεχωρίζουν ο «Νόμος 4000», η «Στεφανία», το «Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Κορίτσια για φίλημα» και «Οι Θαλασσιές οι χάντρες».

https://youtube.com/watch?v=rUD7hxechxQ%3Ffeature%3Doembed

Στο θέατρο ξεχωρίζουν οι συνεργασίες της: Το 1990 ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθετεί στο «Καινούρια σελίδα» του Neil Simon και την επόμενη σεζόν στο «Τρελοί για έρωτα» του Sam Shepard. Επίσης: «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ» του Edward Albee το 1992 στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Ορφέας στον Αδη» το 1993 στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Τρεις ψηλές γυναίκες» του Edward Albee το 1995 σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Ευγένιου Ο’ Νηλ το 1997 σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, κ.ά.

Πηγή : ALT.GR

1466

Πεθαίνει ο Φλωρεντίνος γλύπτης της Αναγέννησης Ντονάτο ντι Νικολό ντι Μπέτο Μπάρντι (Donato di Niccolò di Betto Bardi -Ντονατέλο).

Ντονατέλο
Άγαλμα του Ντονατέλο

Η φήμη του οφείλεται κυρίως στους ανδριάντες του, δημιούργησε όμως και έργα τεχνοτροπίας basso rilievo (αβαθές ανάγλυφο), στα οποία εμφανίζονται οι νέες -για την εποχή του- τάσεις στην εικονική προοπτική.

Ντονατέλο
Ένα από τα γνωστότερα γλυπτά του Ντονατέλλο, ο Δαβίδ

13 – 12 – 1884

Γεννιέται ο κορυφαίος ηθοποιός του δραματικού θεάτρου Αιμίλιος Βεάκης. Σαν καλλιτέχνης είχε το πάθος του θεάτρου. Από το 1901 που πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή, σε ηλικία 17 ετών, μέχρι το θάνατό του, το υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αλήθεια. Παρά τις σοβαρές προτάσεις που του έγιναν από θέατρα της Αθήνας, εκείνος ξεκίνησε μια μακρόχρονη περιοδεία στην ελληνική ύπαιθρο, σαν μπουλουκτσής, προσφέροντας την τέχνη του σε ανθρώπους που την είχαν ανάγκη. Από το 1907 μέχρι το 1911 περιπλανήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Βόρεια Ελλάδα, διαλέγοντας πάντα έργα που διακήρυτταν τα ιδανικά της ελευθερίας, δίνοντας τα μηνύματα στους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Το 1912 επιστρατεύεται και πολεμάει στην πρώτη γραμμή στον ελληνοτουρκικό και ελληνοβουλγαρικό πόλεμο του 1912 και ’13.

Αιμίλιος Βεάκης
Ο Αιμίλιος Βεάκης

Επανεμφανίζεται στην Αθήνα με το θίασο του Τηλέμαχου Λεπενιώτη και της Χριστίνας Καλογερίκου, στο έργο «Πολιτική που σκοτώνει» και στο μονόπρακτο του Πιραντέλο «Η μέγκενη». Το 1915-16 συνεργάζεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη και το 1917-18 με την Κυβέλη, αλλά την οριστική του καθιέρωση τη χρωστάει στον «Οιδίποδα Τύραννο» (1919) με σκηνοθέτη τον Φώτο Πολίτη. Από το 1932, έτος ιδρύσεως του Εθνικού Θεάτρου θα αποτελέσει έναν από τους στυλοβάτες του. Μαζί με άλλους σημαντικούς ηθοποιούς όπως οι Παξινού, Παπαδάκη, Αλκαίου, Μανωλίδου, Κατερίνα, Μινωτής, Δενδραμής, Νέζερ, κ.ά. και με την καθοδήγηση του Φώτου Πολίτη και του Δημήτρη Ροντήρη, ερμηνεύει κορυφαίους ρόλους του παγκόσμιου και ελληνικού δραματολογίου. Από τις σημαντικότερες παραστάσεις του θεωρούνται οι: «Αδελφοί Καραμάζωφ» του Ντοστογιέφσκι, «Φιντανάκι» του Π. Χορν, «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ, «Βασιλεύς Ληρ» του Σαίξπηρ, «Αγαμέμνων» του Αισχύλου, «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» του Μπ. Σω. Στην Κατοχή αναγκάζεται να αποχωρήσει από το Εθνικό. Το 1941, δύο μέρες μετά τη θριαμβευτική παράσταση του «Οιδίποδα» τον συλλαμβάνουν οι Ιταλοί και τον κλείνουν 9 μέρες στις φυλακές Αβέρωφ.

Αιμίλιος Βεάκης
Στο ρόλο του Οιδίποδα Τύραννου

Το Δεκέμβρη του 1944, οργανωμένος πια στο ΕΑΜ καταλήγει, μετά από πολλές περιπέτειες στα Δερβενοχώρια της Πάρνηθας. Μέσα σε τρομακτικά αντίξοες συνθήκες, με σακατεμένη την υγεία του, οργανώνει έναν αυτοσχέδιο θίασο. Κοινό τους οι ΕΛΑΣίτες και οι κάτοικοι των χωριών.

Με τη Συμφωνία της Βάρκιζας ο Βεάκης γυρίζει στην Αθήνα για να υποστεί τα δεινά της κυρίαρχης Δεξιάς. Κλήθηκε από τον ανακριτή για τη λεγόμενη δήλωση μετανοίας. Στο υπόμνημά του στις 27 Μάρτη του 1945 γράφει μεταξύ άλλων: «… Μισώ τα τυραννικά καθεστώτα, το φασισμό και τη βία. Πιστεύω ότι ο ιμπεριαλισμός οδηγεί και διαιωνίζει την αλληλοσφαγή των εθνών. Επιζητώ και εύχομαι την ειρηνική συμβίωση των λαών της Γης κάτω από ελεύθερα δημοκρατικά καθεστώτα. Είμαι δημοκράτης και Ανθρωπιστής».

Αιμίλιος Βεάκης
Στο ρόλο του Βασιλιά Ληρ

Παρά τις διώξεις όμως και την κλονισμένη υγεία του, στηρίζει το θίασο των «Ενωμένων Καλλιτεχνών», όπου έπαιξε στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ, στους «Αδελφούς Καραμάζωφ», στους «Εχθρούς» (1945-1946). Τον επόμενο χρόνο σχημάτισε θίασο με τον Γιώργο Παππά. Αλλά κουρασμένος και πικραμένος από τις διώξεις αποφάσισε να αποχωρήσει από το θέατρο παίρνοντας μια πενιχρή σύνταξη το 1947. Το 1948 τον απολύουν και από το Ωδείο Αθηνών όπου δίδασκε. Τον επόμενο χρόνο ενίσχυσε με την παρουσία του το νεανικό «Ρεαλιστικό θέατρο» παίζοντας στα «Χρυσάφι» του Ο’ Νηλ, «Σχολείο συζύγων» του Μολιέρου και «Το νυφιάτικο τραγούδι» του πρωτοεμφανιζόμενου Νότη Περγιάλη.

https://youtube.com/watch?v=WFuWQ4qut1U%3Ffeature%3Doembed

Ώσπου, επιτέλους, το Εθνικό Θέατρο, ύστερα από πολλές δημόσιες διαμαρτυρίες, κάλεσε το μεγάλο καλλιτέχνη, το 1951, όπου ο Αιμίλιος Βεάκης παίζει τους τελευταίους του ρόλους με την Κυβέλη: «Δάφνη Λωρεόλα» και «Τρεις κόσμοι, μια ζωή». Ένα χρόνο πριν είχε δηλώσει την επιθυμία του να πεθάνει πάνω στη σκηνή. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κυβέλη είχε γράψει ότι όταν τελείωνε η παράσταση βαθιά λυπημένος έλεγε «Δεν πέθανα ούτε σήμερα».

Αιμίλιος Βεάκης
Στο ρόλο του Κρέοντα

Είχε παίξει και στον κινηματογράφο στις βουβές ταινίες: «Το λιμάνι των δακρύων», «Αστέρω» (1929), «Φωνή της καρδιάς» (1942) και «Αρραβωνιάσματα» (1949). Είχε γράψει το αφήγημα «Πολεμικές εντυπώσεις» (1914), τα ποιήματα «Τραγούδια της αγάπης και της ταβέρνας» (1926) και «Δερβενοχώρια» (1945), καθώς και τα θεατρικά έργα: «Ταπεινοί και καταφρονεμένοι» (από το μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, που παίχτηκε στο Εθνικό το 1934), «Ρηνούλα», «Συμπληγάδες» κ.ά.

13 – 12 – 1932

Πεθαίνει ο ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης.

Γεώργιος Ιακωβίδης
Αυτοπροσωπογραφία του Γεώργιου Ιακωβίδη

Δάσκαλοί του στην Αθήνα ήταν ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας και ο γλύπτης Λεωνίδας Δρόσης. Το Νοέμβριο του 1877 έλαβε υποτροφία από το ελληνικό κράτος και αναχώρησε για το Μόναχο με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης.

Γεώργιος Ιακωβίδης
Παιδική Συναυλία, 1884-90

Δάσκαλοί του εκεί ήταν ο Λούντβιχ φον Λεφτς (Ludwig νοn Löfftz), ο Βίλχελμ φον Λίντενσμιτ (Wilhelm νοn Lindenschmidt) και ο Γκάμπριελ φον Μαξ (Gabriel νοn Max). Ο Ιακωβίδης υπηρέτησε πιστά τον γερμανικό ακαδημαϊκό νατουραλισμό της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».

Γεώργιος Ιακωβίδης
Ο κακός εγγονός, 1884

13 – 12 – 1943

Κάθε χρόνο μετά το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, οι κάτοικοί του ανηφορίσουν ξανά προς τον τόπο της θυσίας, τη Ράχη του Καππή. Εκεί που κάθε οικογένεια έχει ένα ή και περισσότερα θύματα από τους 1.300 εκτελεσμένους της θηριωδίας των ναζί. Εκεί, που, σαν σήμερα, 13 Δεκέμβρη 1943, έγινε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας.

Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων
Άνδρες της Μεραρχίας 117… «ξεκουράζονται», ενώ πίσω τους καίγονται τα Καλάβρυτα

Χάραζε Δευτέρα την αποφράδα κείνη δεκεμβριάτικη μέρα, όταν οι καμπάνες στα Καλάβρυτα άρχισαν να χτυπούν τρελά και οι ντελάληδες να φωνάζουν: «Ολοι στο σχολείο, άντρες, γυναίκες, παιδιά. Οποιος κρυφτεί, θα τουφεκίζεται». Ενα ανθρώπινο ποτάμι απ’ όλες τις μεριές, αλαφιασμένο, τρομαγμένο, τράβαγε προς το σχολείο. Οταν η μέρα πήρε να φωτίσει, Γερμανοί αξιωματικοί τους διατάζουν: «Οι γυναίκες με τα παιδιά έως 12 χρόνων από δω. Οι άντρες με παιδιά πάνω από 13 από εκεί». Φόβος και ανατριχίλα διαπερνά τους ομήρους του σχολείου, αγκαλιάζονται και φιλιούνται σπαρακτικά. Οι χιτλερικοί ορμούν απάνω τους με βουρδουλιές και τους χωρίζουν. Οι γυναίκες, με τα παιδιά μέσα στο σχολείο, και όλοι οι άλλοι σε πορεία για το κτήμα του Καππή. Ολόγυρά τους, ασφυκτικά, Γερμανοί και ταγματασφαλίτες με τ’ αυτόματα να τους φρουρούν. Σε λίγο φωνάζουν να βγουν έξω οι διευθυντές της Εθνικής, Ελλάδας και Αθηναϊκής Τράπεζας, τους πάνε στην πόλη και τους αναγκάζουν να ανοίξουν τα ταμεία και να πάρουν όλα τα χρήματα και μετά πάλι πίσω στο χωράφι, το πλιάτσικο έχει αρχίσει. Στρατιώτες γδύνουν τα σπίτια στα Καλάβρυτα και τα φορτώνουν σε καμιόνια.

Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων
Οι ομαδικοί τάφοι στα Καλάβρυτα

Ήτανε πια 8 η ώρα το πρωί, παραδόθηκαν τα Καλάβρυτα στις φλόγες. Ο διεστραμμένος, όμως, νους των φασιστών δε σταμάτησε εδώ, τα βρώμικα χέρια τους πυροδοτούν το σχολείο, θέλοντας να κάψουν ζωντανά τα γυναικόπαιδα. Κραυγές σπαρακτικές ακούγονται τότε και έξαλλες οι γυναίκες προσπαθούν να βγουν. Σπάνε τις πόρτες και τρέχουν να σωθούν…

Δώδεκα το μεσημέρι και οι δήμιοι κατακτητές με τα ντόπια τσιράκια τους μπαίνουν στο τρίτο μέρος του σατανικού τους σχεδίου. Με τρεις φωτοβολίδες που ρίχνει ο εκτελεστής υπολοχαγός Τένερ δίνει το σύνθημα για το μακελειό στο χωράφι του Καππή. Τρία πολυβόλα στημένα σε απόσταση 30 μέτρων αρχίζουν να θερίζουν τον ανυπεράσπιστο κόσμο. Μια ακόμα τραγική σελίδα της ιστορίας του τόπου μας γραφόταν.

13 – 12 – 1944

Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε τα αεροδρόμια Τατοΐου και Ελευσίνας, ενώ συνέχισε να περισφίγγει τον κλοιό γύρω από το κέντρο της Αθήνας. Οι εμπροσθοφυλακές του είχαν διεισδύσει έως τις οδούς Σόλωνος και Σωκράτους, στην περιοχή της αγοράς και βρίσκονταν πλέον μόλις 1.000 μέτρα από ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρετανίας» και το Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, όπου ήταν εγκατεστημένα τα επιτελεία των εγχώριων αστικών και των βρετανικών δυνάμεων. Οι Βρετανοί αποσύρθηκαν από τη Σχολή Ασυρμάτου και τις Φυλακές Συγγρού. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ στην Καισαριανή ενήργησαν αντεπίθεση προς τα Κουπόνια, σταθεροποιώντας το μέτωπο έως τα τέλη Δεκεμβρίου.

Δεκεμβριανά
Οι Αθηναίοι στήνουν οδοφράγματα για να εμποδίσουν τη διέλευση των Βρετανικών τανκς

Στον Πειραιά, ο ΕΛΑΣ χτύπησε το Μέγαρο Σπυράκη και την Ηλεκτρική, όπου στρατωνίζονταν Βρετανοί και Χίτες, προξενώντας τους μεγάλες απώλειες. Στο μεταξύ, οι αφίξεις νέων ενισχύσεων του εχθρού συνεχίστηκαν όλη τη μέρα στην ακτογραμμή Καστέλας-Παλαιού Φαλήρου. Ο ΕΛΑΣ αναδιάταξε τις γραμμές του και το βράδυ της 13ης προς 14ης Δεκέμβρη επιχείρησε δυναμική επίθεση στη γραμμή Μοσχάτο-Φάληρο, η οποία στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία.

13 – 12 – 1944

Πεθαίνει ο Ρωσικής καταγωγής Γάλλος ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι (Wassily Kandinsky), «πατέρας» της αφηρημένης τέχνης.

Βασίλι Καντίνσκι
Ο Βασίλι Καντίνσκι

Στην αρχή, η καλλιτεχνική του δραστηριότητα αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, λοιδορία και εχθρότητα, αλλά ο Καντίνσκι επέμενε στη θεμελίωση μιας νέας τάξης πραγμάτων στην τέχνη, στη βάση νέων αρχών. Στο Παρίσι έρχεται σε επαφή με εκπροσώπους των κινημάτων του φοβισμού και του κυβισμού. Επιλέγει να δημιουργεί έργα που χαρακτηρίζονταν από μεγάλες επιφάνειες έντονων χρωματισμών και αντιθέσεων, που απομακρύνονται από το αναπαραστατικό στοιχείο και είναι περισσότερο αφηρημένα.

Βασίλι Καντίνσκι
The Blue Rider, 1903

Τον Ιανουάριο του 1909 ίδρυσε τη «Νέα Ένωση Καλλιτεχνών», προσελκύοντας καλλιτέχνες όπως ο Πικάσο και ο Μπρακ ενώ αργότερα μαζί με το ζωγράφο Φραντς Μαρκ, σχεδίασε την έκδοση ενός βιβλίου, με τίτλο Γαλάζιος Καβαλάρης (Der Blaue Reiter) στο οποίο εξέθετε τις νέες κατευθύνσεις στην τέχνη.

Βασίλι Καντίνσκι
Murnau train et château, 1909

Επιστρέφει στην Ρωσία και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου  διδάσκει στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (SVOMAS) της Μόσχας. Αργότερα αποφασίζει να φύγει από τη Ρωσία ξανά για τη Γερμανία προκειμένου να διδάξει στη σχολή Μπαουχάους. Με την άνοδο των Ναζί στην κυβερνητική εξουσία ξεκινάει εκστρατεία εναντίον του Μπαουχάους και κλείνεται η σχολή του. Ο Καντίνσκι φεύγει από τη Γερμανία και πάει στο Παρίσι όπου ζει και εργάζεται απομονωμένος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Βασίλι Καντίνσκι
Lyrisches, 1911

Πολλά έργα του με την έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου καταστράφηκαν από το ναζιστικό καθεστώς.

13 -12 – 1995

«Φεύγει» από τη ζωή ο συγγραφέας και σκιτσογράφος Χρύσανθος Μποσταντζόγλου (Μποστ) με την απαράμιλλη «ανορθογραφία» του που τσάκιζε κόκκαλα και αποτελούσε σήμα κατατεθέν. Μεγάλωσε στην  Κωνσταντινούπολη.

Το 1939 μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών την οποία άφησε νωρίς, ενώ στη διάρκεια της Κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ.

Η καριέρα του ως σκιτσογράφου ξεκίνησε με εικονογραφήσεις περιοδικών και παιδικών βιβλίων, ενώ το 1952 εργαζόταν ως ταμίας και βιβλιοθηκάριος στην «Καθημερινή». Το 1954 ξεκινά να εργάζεται στο περιοδικό «Εικόνες» και στη συνέχεια εργάστηκε ως σκιτσογράφος στο περιοδικό «Ταχυδρόμος».

Χρύσανθος Μποσταντζόγλου (Μποστ)
«Μαμά – Ελλάς», «Πειναλέων» και «Ανεργίτσα»

Το 1958 παρουσίασε στη στήλη του, που είχε τίτλο «Το μποστάνι του Μποστ», τους τρεις πλέον γνωστούς ήρωες του: «Μαμά – Ελλάς», «Πειναλέων» και «Ανεργίτσα».

Ήταν ο συγγραφέας, μεταξύ άλλων, της «Φαύστας» και του, κατά Μπόστ , «Ρωμαίου και Ιουλιέτας», ο στιχουργός των «Νεκροθαπτών» και της «Ρομβίας».

Μοιράσου το

Πηγή : ALT.GR

14 – 12 – 1883

Γεννιέται ο συνθέτης Μανώλης Καλομοίρης. Υπήρξε πρωτεργάτης της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, ενώ τ’ όνομά του συχνά συνοδεύεται από τον τίτλο του εθνικού συνθέτη.

Μανώλης Καλομοίρης
Ο Μανώλης Καλομοίρης

Το κείμενό του στο πρόγραμμα της πρώτης συναυλίας του στην Αθήνα, (1908, Ωδείο Αθηνών), μάλιστα, χαρακτηρίστηκε «μανιφέστο» της Ελληνικής Εθνικής Σχολής, ενώ η «άκρα δημοτική», στην οποία είναι διατυπωμένες οι απόψεις του δημιουργού για την ελληνική μουσική «εγείρουν σάλο μεταξύ των φιλόμουσων». Ήταν επίσης, υπέρμαχος του δημοτικισμού.

https://youtube.com/watch?v=jRodKjGZzhI%3Ffeature%3Doembed

14 – 12 – 1895

Γεννιέται ο Γάλλος κομμουνιστής ποιητής Πωλ Ελιάρ (Το πραγματικό του όνομα ήταν Eugène Émile Paul Grindel). Επισκεπτόμενος την Ελεύθερη Ελλάδα το καλοκαίρι του 1949 θα γράψει απευθυνόμενος στους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας:

Πωλ Ελιάρ
Ο Πωλ Ελιάρ

«Το Βίτσι και ο Γράμμος, οι δυο αυτές κορφές του λεύτερου κόσμου, δεν είναι καθόλου πιο κάτω από κει που τις είχε βάλει η φαντασία μου. Αντίθετα, γιατί είδα εκεί τους μαχητές που τις στολίζουν με τον απίστευτο ηρωισμό τους, τους μαχητές πούναι η φωτιά των βουνών και ολόκληρης της Ελλάδας, τιμή για τον πολιτισμένο κόσμο που δε θέλει να πεθάνει κάτω απ’ την ασφυκτική πίεση μιας μειοψηφίας εκμεταλλευτών, εμπρηστών του πολέμου. Ο ήλιος και η γης είναι ολότελα δικοί τους.

Αδελφοί μου, αδελφές μου με το καλοσυνάτο και ωραίο χαμόγελο, πόσες φορές δε δάκρυσα ακούγοντας σας να τραγουδάτε, βλέποντας όλους έτσι ενωμένους στην αγάπη για την πατρίδα σας, στην εμπιστοσύνη σας για το μέλλον. Μισούμε τον πόλεμο αλλά δυστυχία σε κείνους που θα μας τον επιβάλλουν.

Πωλ Ελιάρ
Ο Πωλ Ελιάρ στο Γράμμο

Φεύγω και φυλάω στην καρδιά μου σαν διαμάντι την αξέχαστη θύμηση της σωματικής και ψυχικής σας υγείας, τον ενθουσιασμό σας, την αδελφοσύνη σας, την πίστη σας για τη νίκη. Το μέλλον είναι δικό σας. Επειδή είσαστε ενωμένοι τα καταπιεσμένα αδέλφια σας αύριο θάρθουνε μαζί σας. Η λευτεριά και η αδελφοσύνη είναι μεταδοτικές. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ενάντια σ’ ένα λαό πούναι ενωμένος. Κι η θάλασσα καρτερικά θα δεχτεί τους σκλάβωνές σας.

Ζήτω η Ελλάδα ενωμένη και λεύτερη!

Ζήτω η αδελφοσύνη των λαών!

Ζήτω η ειρήνη που χτίζεται!

Με σεβασμό σας χαιρετώ

Πωλ Ελυάρ».

14 – 12 – 2000

Ξεκινά τις εργασίες του το 16ο Συνέδριο του ΚΚΕ (14-17/12/2000).

ΚΚΕ -16ο Συνέδριο
Από την έναρξη του 16ου Συνεδρίου

14 – 12 – 2013

Πεθαίνει ο ηθοποιός Πίτερ Ο’ Τουλ (Peter Seamus Lorcan O’Toole).

Πήτερ Ο' Τουλ
Ο Πήτερ Ο’ Τουλ

Πρωταγωνίστησε στην κλασική ταινία «Λόρενς της Αραβίας» το 1962, χάρη στην οποία έγινε διάσημος, αλλά και σε σειρά άλλων σπουδαίων κινηματογραφικών και θεατρικών έργων.

https://youtube.com/watch?v=vOlRhGEhG7k%3Ffeature%3Doembed

Ήταν υποψήφιος οκτώ φορές για βραβείο Όσκαρ αλλά δεν κέρδισε ποτέ, λαμβάνοντας τελικά τιμητικό «χρυσό αγαλματίδιο» το 2003 για τη συνολική του προσφορά στην Εβδόμη Τέχνη.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 12/12

Σαν Σήμερα 12/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

12 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 11/12

Σαν Σήμερα 11/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

11 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 10/12

Σαν Σήμερα 10/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

15 – 12 – 37

Γεννιέται ο Νέρων. Υπήρξε ο πιο δημοφιλής κι αγαπητός αυτοκράτορας στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Πάταξε την αισχροκέρδεια και απαγόρευσε τις ανατιμήσεις στο σιτάρι και άλλα προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης και θέσπισε το Δημόσιο Ταμείο Βοήθειας για τα λαϊκά στρώματα.

Νέρων
Νέρων

Επέβαλε μεγάλη φορολογία σε όσους τα έξοδα σε γλέντια και όργια ήταν μεγαλύτερα από τα έσοδα. Αψηφώντας τα συμφέροντα της ολιγαρχίας που θησαύριζε από τις θηριομαχίες και τους αγώνες των μονομάχων, τόλμησε και αντικατέστησε τους σκοτωμούς στην αρένα με αθλοπαιδιές και αγωνίσματα τέχνης και οργάνωσε στη Ρώμη αγώνες σύμφωνα με τους κανονισμούς των Ολυμπιακών Αγώνων. Γι’ αυτό εισέπραξε μία από τις σοβαρότερες καταγγελίες σε βάρος του, ότι «στερώντας από τους νέους τα αιμοβόρα θεάματα υπέσκαπτε το αξιόμαχο του στρατού». Θέσπισε τα λαϊκά θεάματα σε πλατείες και δρόμους, έχτισε ένα τεράστιο λαϊκό θέατρο και υποχρέωσε τα ιδιωτικά γυμναστήρια ν’ ανοίξουν τις πόρτες στο λαό. Ανεγέρθηκαν πάμπολλα δημόσια κτίρια, υδραγωγεία, σιντριβάνια και πάρκα. Τέλος, απαγόρευσε να έχουν οι δουλοκτήτες δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους δούλους και έδωσε δικαίωμα στους τελευταίους να μηνύουν τους κυρίους τους για κακοποίηση.

Ο περιβόητος εμπρησμός της Ρώμης που του χρέωσαν οι χριστιανοί, ήταν προσπάθεια ανακτορικής ανατροπής του Νέρωνα από τον αρχισυνωμότη Σενέκα. Αντίθετα με ότι υποστηρίζει η χριστιανική εκδοχή, ο Νέρωνας, κατά την πυρπόληση βρισκόταν στο Άντιο. Ειδοποιήθηκε την τέταρτη μέρα όταν η φωτιά είχε κατακάψει το κέντρο της πόλης με τα φτωχόσπιτα. Μόλις έφτασε στη Ρώμη, πρωτοστάτησε για να προσφερθεί κάθε βοήθεια προς τους πυροπαθείς.

Στα χρόνια του δεν έγινε κανένας επιθετικός πόλεμος και με την απόδοση της ελευθερίας σε προσαρτημένες περιοχές, η ολιγαρχία δέχτηκε ένα θανάσιμο κίνδυνο.

15 – 12 – 1610

Γεννιέται ο Φλαμανδός καλλιτέχνης Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος (David Teniers II).

Ντάβιντ Τένιερς
Πορτρέτο του Ντάβιντ Τένιερς

Ήταν από τους επιφανείς εκπροσώπους της Σχολής της Αμβέρσας κατά την εποχή του βορειοευρωπαϊκού μπαρόκ στο Βέλγιο. Διετέλεσε ζωγράφος της Αυλής του αρχιδούκα Λεοπόλδου Γουλιέλμου και υπεύθυνος για τη συλλογή του των έργων τέχνης.

Ντάβιντ Τένιερς
Γελωτοποιός (ή Ο τρελός), 1640

Υπήρξε αργότερα αυλικός ζωγράφος του Δον Χουάν του Αυστριακού, ο οποίος διαδέχθηκε το 1656 τον αρχιδούκα Λεοπόλδο Γουλιέλμο στην αντιβασιλεία των Κάτω Χωρών.

Ντάβιντ Τένιερς
Φυλάκιο φρουράς με την απελευθέρωση του Αγίου Πέτρου, 1630-40

Ο Τένιερς ίδρυσε το 1663 στις Βρυξέλλες την Ακαδημία Καλών Τεχνών και στη συνέχεια, το 1665, την Ακαδημία της Αμβέρσας.

15 – 12 – 1852

Γεννιέται ο Γάλλος φυσικός Ανρί Μπεκερέλ (Antoine Henri Becquerel), ο οποίος ανακάλυψε τη ραδιενέργεια. Το 1903 βραβεύτηκε μαζί με το ζεύγος Κιουρί με το Νόμπελ Φυσικής, ενώ το όνομά του δόθηκε στη μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας.

Ανρί Μπεκερέλ
Ο Ανρί Μπεκερέλ

.

15 – 12 – 1923

Γεννιέται στην Αθήνα η συγγραφέας παιδικών βιβλίων Άλκη Ζέη. Πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Σάμο, από όπου καταγόταν η μητέρα της. Όταν άρχισε το σχολείο, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι και στη συνέχεια στην Αθήνα. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Ήδη από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Αυτά τα χρόνια γνωρίζει και γίνεται φίλη για μια ζωή με την άλλη μεγάλη συγγραφέα που αγάπησαν τα παιδιά, την Ζωρζ Σαρή.

Άλκη Ζέη
Η Άλκη Ζέη

Κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και σπούδασε Φιλοσοφία του Θεάτρου στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου των Αθηνών και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Τότε γνώρισε και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου, θεατρικό συγγραφέα, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1945. Κατά την υποχώρηση του ΔΣΕ ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, ο οποίος ήταν μέλος του κινηματογραφικού του συνεργείου, βρέθηκε στην Τασκένδη, ενώ η Ζέη συνελήφθη και εξορίστηκε στη Χίο. Επανασυνδέθηκε με τον σύζυγό της το 1954 στην Τασκένδη, όπου απέκτησαν και δυο παιδιά. Το 1957 μετακόμισαν στη Μόσχα και η Ζέη σπούδασε στο Τμήμα Σεναριογραφίας του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας. Στη Μόσχα γράφει και το πρώτο της βιβλίο, «Το καπλάνι της βιτρίνας». Όπως έχει αναφέρει η ίδια, «ξεκίνησε επειδή διηγόμουν πολύ τις ιστορίες των παιδικών μου χρόνων με τον παππού μου στα παιδιά μου». Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα, για να ξαναφύγει πάλι το 1967 με τον ερχομό της χούντας, αυτήν τη φορά για το Παρίσι, και να επιστρέψει οριστικά το 1974.

Με χιούμορ, τρυφερότητα, ωραία και δουλεμένη πλοκή, απευθύνεται κατευθείαν στην καρδιά των παιδιών. Δεν μιλά τυποποιημένα ή ευκολοχώνευτα. Τα θέματα του βιβλίου της εμπνέονται συχνά από προσωπικές της εμπειρίες και η υπόθεσή τους ξεδιπλώνεται παράλληλα με ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, με τη δράση του λαού μας. «Το καπλάνι της βιτρίνας», «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», «Κοντά στις ράγες», «Μωβ ομπρέλα», «Ο ψεύτης παππούς», «Ο θείος Πλάτων» είναι κάποια μόνο από τα βιβλία της που τόσο έχουν αγαπηθεί και τα μηνύματά τους έχουν λάβει τη δική τους θέση στο μυαλό και στην καρδιά ενός παιδιού που μεγαλώνει.

Πολλά από τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το σύνολο του έργου της έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε πολλές χώρες. Η ίδια είχε επίσης μεταφράσει αρκετά βιβλία από τα Γαλλικά, τα Ιταλικά και τα Ρωσικά, ανάμεσά τους και έργα του Τζιάννι Ροντάρι και της Βέρα Πανόβα. Έχει λάβει πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της και τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής το 2015.

15 – 12 – 1926

Γεννιέται στην Αθήνα ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες σκηνοθέτες, ο Νίκος Κούνδουρος.

Νίκος Κούνδουρος
Ο Νίκος Κούνδουρος

Ήταν γιος του δικηγόρου και πολιτικού Ιωσήφ Κούνδουρου. Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, από την οποία και αποφοίτησε το 1948. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ενταχθεί στις τάξεις του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και μετά τον πόλεμο εξορίστηκε στη Μακρόνησο.

https://youtube.com/watch?v=mJOgWI8-0r8%3Ffeature%3Doembed

Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σκηνοθέτης, με τη «Μαγική Πόλη» (1954), όπου συνδύασε τις επιρροές του από το νεορεαλισμό με την εικαστική του ματιά. Με το σύνθετο και πρωτοποριακό έργο «Ο Δράκος» (1956), ο Νίκος Κούνδουρος καθιερώνεται. Ακολούθησαν «Οι παράνομοι» (1958), «Το ποτάμι» (1959), «Μικρές Αφροδίτες» (1963), «Το πρόσωπο της Μέδουσας» (1967), «Τα τραγούδια της φωτιάς» (1974), «1922» (1978) κ.ά.

Αντιπροσώπευσε τον ελληνικό κινηματογράφο πολλές φορές στο εξωτερικό, όπως στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1953 και 1956, στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1958, 1963 και 1967. Έχει επίσης τιμηθεί με το Πρώτο Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Βερολίνου το 1963 για την ταινία «Μικρές Αφροδίτες», καθώς και για την ταινία του «Το ποτάμι» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1959. Ειδικότερα για την ταινία «Μικρές Αφροδίτες» τιμήθηκε και με το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.

https://youtu.be/g8kiKAxBIF4

Η δε ταινία του «Ο Δράκος» χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη ελληνική ταινία στη δεκαετία του 1950-1960. Τόσο η ελληνική όσο και η γαλλική και αγγλική τηλεόραση έχουν προβάλει κατ’ επανάληψη ταινίες του Κούνδουρου. Αντίγραφα (κόπιες) πολλών ταινιών του βρίσκονται στο Ευρωπαϊκό Μουσείο Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ταινιοθήκη καθώς και στο Μητροπολιτικό (Μητροπόλιταν) Μουσείο της Νέας Υόρκης.

15 – 12 – 1933

Γεννιέται στην Καλλιθέα ο λαϊκός συνθέτης Άκης Πάνου. Ο πατέρας του ήταν διαχειριστής στη Βασιλική Φρουρά. Στη μουσική, τον μύησε ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ευάγγελος, μαθαίνοντάς του, όχι μόνο να παίζει μπουζούκι, μπαγλαμά και άλλα έγχορδα, αλλά και να γίνει «σκαλιστής» εξαιρετικών έγχορδων οργάνων, όπως εκείνος.

Άκης Πάνου
Ο Άκης Πάνου

Ο Άκης Πάνου , στα δεκατρία του χρόνια, μαζί με τον αδελφό και την αδελφή του, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο «Αλκαζάρ». Όταν έγινε 15 χρόνων, έχασε τον αδελφό του, που σκοτώθηκε, πέφτοντας από το τραμ. Το πλήγμα για τον Άκη ήταν μεγάλο, τόσο που έφυγε από το σπίτι του

https://youtube.com/watch?v=aGmRWd-ni_U%3Ffeature%3Doembed

Το ’60 αρχίζει η επώνυμη καριέρα του στο τραγούδι, με πρώτη επιτυχία το «Θα πουλήσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι», για να εξελιχθεί στιχουργικά και συνθετικά σε ένα ξεχωριστό «κεφάλαιο» του λαϊκού μας τραγουδιού. Τα τραγούδια του διακρίνονται για την αυθεντικότητα και την πρωτοτυπία τους. Η ζωή του όλη, μια «πηγή» τραγουδιών που ερμηνεύτηκαν από σπουδαίες φωνές – πολλά από τον Καζαντζίδη – αλλά και από τους Μαρινέλλα, Γαβαλά, Μπιθικώτση, Πάνου, Γκρέυ, Τσαουσάκη, Λύδια, Μοσχολιού, Διονυσίου, Μενιδιάτη, Νταλάρα, Μητσιά, Λαμπράκη, Διαμάντη κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=v2qZHK4RqnE%3Ffeature%3Doembed

Τραγούδια, που του δίνουν ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους εκπροσώπους της σύγχρονης λαϊκής δημιουργίας, καθώς ο ίδιος τα υπέγραφε στιχουργικά και συνθετικά. Δημιουργίες, που διακρίνονται για την ποικιλία των θεμάτων τους και για τη γνησιότητα των αισθημάτων που εκφράζουν. Αρκετά από αυτά, όπως σημειώνει στο βιβλίο του ο συνθέτης και συγγραφέας Κ. Μυλωνάς «Ιστορία του Ελληνικού τραγουδιού», «είναι αποτέλεσμα προσωπικών βιωμάτων και παρουσιάζουν ανάγλυφα» την ψυχική διάθεση, τις περιπέτειες ζωής και το χαρακτήρα του δημιουργού τους, χαρακτήρας νευρικός, αθυρόστομος, απόλυτος, ακόμα και επιθετικά απόλυτος όσον αφορά στη μελοποίηση της ποίησης από σπουδαίους συνθέτες της έντεχνης λαϊκής μουσικής μας. Δημιουργίες, που κάποτε έχουν μια θυμοσοφία, όχι μόνο για ζητήματα της καρδιάς, αλλά και για την ανθρώπινη ύπαρξη.

https://youtube.com/watch?v=KWQB0VlPeT8%3Ffeature%3Doembed

Ανάμεσα στην πληθώρα των τραγουδιών του είναι: «Η ζωή μου όλη», «Καρδιά μου μην παραπονιέσαι», «Δεν κλαίω για τώρα», «Γιατί καλέ γειτόνισσα», «Κοίτα με στα μάτια», «Πυρετός», «Όταν σημάνει η ώρα», «Έχω μια βάρκα», «Ήρθ’ ο χειμώνας», «Ο τρελός» κ.ά. Ο τελευταίος του δίσκος «Το καζίνο» κυκλοφόρησε το 1997, χρονιά που σκότωσε τον Σωτήρη Γιαλαμά, για να ζήσει έκτοτε στη φυλακή.

Πηγή : ALT.GR

16 – 12 – 1770

Γεννιέται στη Βόννη της Γερμανίας ο μεγάλος Γερμανός πιανίστας και συνθέτης της κλασσικής μουσικής Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν (Ludwig van Beethoven).

Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν
Ο Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν

Αναμφισβήτητα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μουσουργούς όλων των εποχών. Από το 1792 έζησε στη Βιέννη, όπου μελέτησε με πολλούς δασκάλους, ανάμεσά τους και τον Χάιντν, και έδωσε συναυλίες σαν πιανίστας.

https://youtube.com/watch?v=4Tr0otuiQuU%3Ffeature%3Doembed

Προσβλήθηκε όμως νωρίς από πάθηση των αυτιών και βαθμιαία έχασε την ακοή του. Έτσι δεν άκουσε ποτέ τις τελευταίες του συνθέσεις, όπως η Συμφωνία αρ. 9. Υπήρξε από τους πρώτους σημαντικούς συνθέτες που με το έργο τους εκφράζουν την προσωπικότητα, τα βιώματα και το πεπρωμένο τους.

https://youtube.com/watch?v=Ht2rcrCFf_8%3Ffeature%3Doembed

Έγραψε πάνω από εκατό περίφημα έργα (2 λειτουργίες, 9 συμφωνίες, 4 εισαγωγές, 7 κονσέρτα, 1 όπερα, 32 σονάτες για πιάνο, 10 για βιολί, 5 για βιολοντσέλο κλπ.). Ο Μπετόβεν ήταν άνθρωπος με ελεύθερες και προοδευτικές ιδέες. Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789 άσκησε σημαντική επίδραση στο έργο του.

https://youtube.com/watch?v=t3217H8JppI%3Ffeature%3Doembed

16 – 12 – 1775

Γεννιέται ο  Γάλλος συνθέτης Φρανσουά Μπουαλντιέ (François-Adrien Boieldieu).

Φρανσουά Μπουαλντιέ
Ο Φρανσουά Μπουαλντιέ

Ήταν μαθητής του μουσικού Μρος, αλλά κυρίως αυτοδίδακτος. Οι πρώτες του συνθέσεις ήταν σονάτες για πιάνο, μουσικά κομμάτια για άρπα και γενικά μουσική δωματίου.

https://youtube.com/watch?v=Ba4WzGC692c%3Ffeature%3Doembed

Τελικά ασχολήθηκε με το μελόδραμα, στο οποίο είχε μεγάλη επιτυχία. Τα έργα του «Ο Χαλίφης της Βαγδάτης», «Ζαν ντε Παρί» και «Η λευκή Κυρία» θεωρούνται τα καλύτερα γαλλικά κωμικά μελοδράματα.

https://youtube.com/watch?v=uBaf2DWCqyc%3Ffeature%3Doembed

16 – 12 – 1974

Πεθαίνει ο κομμουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης.

Κώστας Βάρναλης
Ο Κώστας Βάρναλης το 1956 στον Πειραιά

Ήταν ο τελευταίος της ανεπανάληπτης λογοτεχνικής τετράδας (Καζαντζάκης, Σικελιανός, Αυγέρης, Βάρναλης). Το 1919 πήγε στο Παρίσι με υποτροφία και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, φιλολογίας και κοινωνιολογίας. Τότε προσχώρησε στον μαρξισμό και τον διαλεκτικό υλισμό και αναθεώρησε τις προηγούμενες απόψεις του για την ποίηση, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο.

https://youtube.com/watch?v=xGNUNqYSvRw%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=xGNUNqYSvRw%3Ffeature%3Doembed

Βαθύς μελετητής της αρχαίας ελληνικής σκέψης και των νέων ιδεών και ρευμάτων της σύγχρονης εποχής, στοχαστικός και ανήσυχος, και σύγχρονα δεξιοτέχνης της ποιητικής μαεστρίας και του ορμητικού ζωντανού λόγου, ο Βάρναλης είδε την Τέχνη σε συνάρτηση με τα κοινωνικά φαινόμενα που τη δημιουργούν. Η ποίηση, η μελέτη, η κριτική, το χρονογράφημα έδωσαν την ευκαιρία στο μεγάλο δάσκαλο, ν’ ανοίξει καινούριους δρόμους για προέκταση της σκέψης, να μεταδώσει γνήσιες και έντονες καλλιτεχνικές συγκινήσεις, και να ξεδιπλώσει μπρος στα μάτια των ανθρώπων τον πλούτο της σοφίας του.

Κώστας Βάρναλης
Ο Κώστας Βάρναλης στην Τρίτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

Διετέλεσε για πολλά χρόνια καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, ενώ εργάστηκε για βιοποριστικούς λόγους και ως δημοσιογράφος. Υπήρξε κομμουνιστής με διαρκή προσφορά και συμμετοχή στους αγώνες της εργατικής τάξης.

Κώστας Βάρναλης
Ο Κ. Βάρναλης με την γυναίκα του στη Μόσχα

Ο τιμημένος με το Βραβείο «Λένιν» για την Ειρήνη (1959) σε εκδήλωση στη Μόσχα, απαντώντας στην κατηγορία ότι ανήκει στη «στρατευμένη Τέχνη», θα απαντήσει με αυτά τα σταράτα λόγια:

https://youtube.com/watch?v=nj7e48zI-e8%3Ffeature%3Doembed
https://youtube.com/watch?v=nj7e48zI-e8%3Ffeature%3Doembed

«…το δόγμα «η Τέχνη δεν κάνει πολιτική» διαψεύδεται από τα πράγματα. Ο Αριστοφάνης, ο Ντάντες, ο Θερβάντες, ο Ζολά, ο Τολστόι κάνουνε πολιτική. Πολιτική κατά των «κακώς κειμένων». Πολιτική έξω απ’ τα δόντια. Ποιος μυθολόγος της εξωπολιτικής Τέχνης θα ‘χει το κουράγιο να υποστηρίξει πως αυτοί οι ήλιοι του πνευματικού στερεώματος δεν είναι μέγιστοι δημιουργοί του λόγου; Να, λοιπόν, μια απόδειξη πως η Τέχνη μπορεί να κάνει πολιτική, χωρίς να πάψει να ‘ναι Τέχνη και μάλιστα τρισμεγάλη. Ζήτημα, λοιπόν, υπάρχει μόνο για το ποια πολιτική δίνει ζωή και δύναμη στην Τέχνη και την απλώνει στο χώρο και στο χρόνο και ποια πολιτική τη χαλάει, τη σκοτώνει και τη μεταβάλλει σε καπνό χωρίς φλόγα…».

Κώστας Βάρναλης
Ο Κ. Βάρναλης και ο Δ. Γληνός ανάμεσα στην ομάδα συμβίωσης των εξόριστων στον Άη Στράτη

«Έφυγε» στις 16 Δεκέμβρη 1974, πλήρης ημερών και έργου.

Κώστας Βάρναλης
Από την κηδεία του Κώστα Βάρναλη

Η ΚΕ του ΚΚΕ πραγματοποίησε διήμερο συνέδριο στις 16 και 17 Απρίλη 2011 αφιερωμένο στον Κώστα Βάρναλη με τον τίτλο: «Κ. Βάρναλης, φως που πάντα καίει«, στην αίθουσα Συνεδρίων στην έδρα της Κεντρική Επιτροπής, στον Περισσό.

Κώστας Βάρναλης
Φως που πάντα καίει – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

Μπορείτε να δείτε επίσης video αφιέρωμα του 902.gr εδώ.

16 – 12 – 2023

“Φεύγει” από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου, κινηματογράφου, και τηλεόρασης.

Πολιτισμός - Θέατρο - Κινηματογράφος
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1938 στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Στο θέατρο είχε εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως Έγκλημα και Τιμωρία, Ο θάνατος του εμποράκου, Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν και Το τίμημα.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες όπως Ξύπνα Βασίλη, Η ωραία του κουρέα, Ένας ιππότης για τη Βασούλα και Το βλέμμα του Οδυσσέα. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε τη δεκαετία του ’70 στην ιστορική τηλεοπτική σειρά «Εκείνος κι εκείνος» μαζί με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο.

Έχει κερδίσει το Α’ Βραβείο Ανδρικού ρόλου Καρόλου Κουν και το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης». Επίσης, είχε διατελέσει Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων (1974-1986) και αντιπρόεδρος του ΚΕΘΕΑ.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 15/12

Σαν Σήμερα 15/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

15 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 14/12

Σαν Σήμερα 14/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

14 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 12/12

Σαν Σήμερα 12/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

17 – 12 – 1830

Πεθαίνει ο Βενεζουελάνος στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης Σιμόν Μπολιβάρ (Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios), που έγινε σύμβολο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Λατινικής Αμερικής κατά των Ισπανών.

O Σιμόν Ντε Μπολιβάρ
O Σιμόν Μπολιβάρ

17 – 12 – 1865

Πραγματοποιείται η πρεμιέρα της Ημιτελούς Συμφωνίας του Φραντς Σούμπερτ στη Βιέννη

.

17 – 12 – 1900

Γεννιέται στον Πειραιά η σπουδαία ηθοποιός Κατίνα Παξινού, η πρωταγωνίστρια με τις ανεπανάληπτες ερμηνείες σε ρόλους τόσο του κλασικού, όσο και του σύγχρονου ρεπερτορίου.

Κατίνα Παξινού
Η Κατίνα Παξινού

Είναι η πρώτη μη Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία κέρδισε βραβείο Όσκαρ Β΄ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Για ποιον χτυπά η καμπάνα», το 1943. Η Παξινού γεννήθηκε στον Πειραιά, σπούδασε μουσική και τραγούδι στη Γενεύη, στη Βιέννη και στο Βερολίνο και πρωτοβγήκε στη σκηνή το 1920, με το μελόδραμα «Βεατρίκη» του Δημήτρη Μητρόπουλου.

https://youtube.com/watch?v=PxitFufvjuE%3Ffeature%3Doembed

Τη θεατρική της καριέρα την ξεκίνησε ουσιαστικά το 1929, παίζοντας δίπλα στην Μαρίκα Κοτοπούλη στο θεατρικό έργο «Γυμνή Γυναίκα». Παντρεμένη με τον Αλέξη Μινωτή, σημείωσε μαζί του μεγάλες θεατρικές επιτυχίες στο Εθνικό Θέατρο αλλά και στο εξωτερικό.

17 – 12 – 1903

Οι αδελφοί Ράιτ γίνονται οι πρώτοι άνθρωποι στον κόσμο που πετούν με αεροπλάνο. Η πτήση εκτελέστηκε με τέσσερις δοκιμές, διάρκειας 12, 13, 15 και 59 δευτερολέπτων, κατά την οποία τελευταία διανύθηκε απόσταση 260 μέτρων.

Αδελφοί Ράιτ
Οι αδελφοί Ράιτ κατά την διάρκεια της πρώτης τους πτήση

17 – 12 – 1913

Υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας με το οποίο καθορίζονταν τα σύνορα του νεοϊδρυθέντος κράτους της Αλβανίας.

Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, 1913
Χάρτης που απεικονίζει τα Βαλκάνια, μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων

17 – 12 – 2011

Πεθαίνει η τραγουδίστρια Σεζάρια Έβορα (Cesária Évora) από το Πράσινο Ακρωτήριο. «Στη χώρα μου υπάρχουν πολλοί ξυπόλυτοι άνθρωποι. Άλλοι επειδή δεν τους αρέσει να φορούν παπούτσια και άλλοι επειδή δεν έχουν τα χρήματα για ν’ αγοράσουν».

Η Σεζάρια Έβορα

Η Σεζάρια Εβόρα, η «ξυπόλυτη ντίβα» από το Πράσινο Ακρωτήριο, σε όλη της τη ζωή επέμενε να τραγουδά ξυπόλυτη, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία της για τη φτώχεια του λαού της. Τραγουδώντας τα «μόρνας» (λυρικές μπαλάντες σε κρεολική διάλεκτο) με σπάνια προσήλωση και αυθεντικότητα, μετουσίωνε τη μουσική σε συναισθήματα, όπως μελαγχολία, αγάπη, ελπίδα, νοσταλγία.

Το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα των νησιών του αρχιπελάγους ανοιχτά της Σενεγάλης αναδύθηκε στα χρόνια της καταπίεσης από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες και η θεματολογία του περιγράφει τον πόθο της ελευθερίας, τα σκλαβοπάζαρα, την προδομένη αγάπη, τα ακυρωμένα όνειρα

https://youtube.com/watch?v=ERYY8GJ-i0I%3Ffeature%3Doembed

Η Εβόρα από πολύ νωρίς ξεχώρισε για τη ζεστή φωνή της και για χρόνια τραγουδούσε στα μπαρ της πατρίδας της, πριν την ανακαλύψει η μουσική βιομηχανία. Ακολούθησαν συναυλίες της ανά τον κόσμο, πλατινένιοι και χρυσοί δίσκοι και πολλά βραβεία. Η ίδια, πάντως, όπου κι αν βρισκόταν, «κουβαλούσε» πάντα ένα κομμάτι γης από το Πράσινο Ακρωτήρι και την ανάμνηση δύο ανθρώπων που την επηρέασαν: του καμπούρη μουσικού, που την έμαθε να τραγουδάει και του θείου της, με τα τραγούδια του οποίου ξεκίνησε την καριέρα της.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

18 – 12 – 1892

Πραγματοποιείται η πρεμιέρα του Καρυοθραύστη του Πιότρ Τσαϊκόφσκι στην Αγία Πετρούπολη.

https://youtube.com/watch?v=LYS6mX8CAlQ%3Ffeature%3Doembed

18 – 12 – 1911

Γεννιέται ο Αμερικανός σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος του θεάτρου και του κινηματογράφου Ζιλ Ντασέν (Julius «Jules» Dassin).

Ζιλ Ντασέν
Ο Ζιλ Ντασέν

Κάποια στιγμή το όνομά του βρίσκεται στη Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ ως κομμουνιστή, έπειτα από καταγγελία του Ελία Καζάν. Αναγκάστηκε να φύγει από την Αμερική και να ζήσει για πολλά χρόνια στη Γαλλία και στην Ελλάδα, όπου και πέθανε.

https://youtube.com/watch?v=wQht_oEDKTc%3Ffeature%3Doembed

Μετά το γάμο του με τη Μελίνα Μερκούρη συνέδεσε τη ζωή του με την Ελλάδα. Προς το τέλος της ζωής του έγινε επίτιμος Έλληνας πολίτης ως ύψιστη αναγνώριση της πολιτιστικής προσφοράς του στην Ελλάδα. Έλεγε χαρακτηριστικά: «Ήμουν Έλληνας πριν γνωρίσω τη Μελίνα».

18 – 12 – 1991

Συνέρχεται το 14ο Συνέδριο του ΚΚΕ (18-21/12/1991). Το Συνέδριο έβαλε το καθήκον της ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του Κόμματος, εξέτασε τις αιτίες της δημιουργίας της δεξιάς σοσιαλδημοκρατικής παρέκκλισης των στελεχών που αποχώρησαν από το Κόμμα και εντάχθηκαν στο ΣΥΝ και επεξεργάστηκε πολιτική ανάπτυξης και στόχους πάλης προς όφελος των λαϊκών μαζών.

ΚΚΕ - 14ο Συνέδριο
Από την έναρξη του 14ου Συνεδρίου του ΚΚΕ

Το Συνέδριο έκανε και τις πρώτες τοποθετήσεις για τις εξελίξεις στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες εκτιμώντας:

«Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν με το δικό τους τρόπο τα ζωντανά και πάντα επίκαιρα διδάγματα της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας για την κοινωνική επανάσταση. Η παραβίαση βασικών αρχών της, η διαστρέβλωσή της στη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, με αποκορύφωμα τη συνειδητή εγκατάλειψη αρχών στην πορεία της περεστρόικα, αποτέλεσαν βασικές αιτίες των σημερινών τραγικών εξελίξεων και συνεπειών. Το Κόμμα μας έδειξε ανεπάρκεια στη βαθύτερη εκτίμηση των εξελίξεων στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, στη διερεύνηση των αιτιών για ορισμένα αρνητικά φαινόμενα που κατά καιρούς σημείωνε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Η βαθιά και ολόπλευρη μελέτη όλων όσα έγιναν, η εξαγωγή συμπερασμάτων και εμπειριών, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Απαιτεί και προϋποθέτει τη συνεργασία και επίμονη προσπάθεια του διεθνούς κομμουνιστικού και προοδευτικού κινήματος».

Σχετικά με την πολιτική συμμαχιών, το 14ο Συνέδριο εκτίμησε ότι «η όλη πορεία και τελική κατάληξη του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου δίνει πολύτιμα διδάγματα στο Κόμμα για την πολιτική συμμαχιών, που πρέπει να βρίσκονται στο κέντρο της προσοχής του».Η διασφάλιση της αυτοτέλειας του Κόμματος πρέπει να είναι πρωταρχική προϋπόθεση και συνεχής επιδίωξη.

Το 14ο Συνέδριο εκτίμησε ότι η αντιμετώπιση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν πάντοτε πλήρης και αποφασιστική, ότι υποτιμήθηκε η ιδεολογική δουλειά μέσα στο Κόμμα, ήταν λειψή η δουλειά για την ανάδειξη των στελεχών, δεν υπήρχε πάντα αποφασιστική προσήλωση στις αρχές λειτουργίας του Κόμματος, αλλά και σωστή εφαρμογή της πολιτικής των συμμαχιών. Αυτοί οι παράγοντες επέδρασαν στην εμφάνιση της κρίσης στο Κόμμα.

Το Συνέδριο εξέτασε τις νέες δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες καλείται να δράσει το Κόμμα. Τα σοσιαλιστικά καθεστώτα είχαν ανατραπεί, ενώ τα κράτη – μέλη της ΕΟΚ προχώρησαν στη συμφωνία του Μάαστριχτ (Δεκέμβρης 1991), που δημιουργούσε νέα δεδομένα για τη ζωή των μαζών και για την ίδια την ταξική πάλη. Κατέληξε, τέλος, να εξετάσει σε πανελλαδικές συνδιασκέψεις την πολιτική του Κόμματος απέναντι στην ΕΟΚ μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τις αιτίες ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων και της ΕΣΣΔ.

18 – 12 – 2001

Πεθαίνει σε ηλικία 87 χρόνων ο μεγάλος συνθέτης και μουσικός παιδαγωγός Δημήτρης Δραγατάκης. Υπήρξε από τους σημαντικότερους συνθέτες της γενιάς του, άνθρωπος, που σε όλη του τη ζωή αγωνίστηκε για την τέχνη του, ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η προσφορά του στον παιδαγωγικό τομέα.

Δημήτρης Δραγατάκης
Ο Δημήτρης Δραγατάκης

Γεννήθηκε στην Πλατανούσα Ηπείρου, το 1914. Μελέτησε αρχικά βιολί με τον Γεώργιο Ψύλλα στο Εθνικό Ωδείο και αργότερα σύνθεση με τους Λεωνίδα Ζώρα και Μανώλη Καλομοίρη. Όμως, μπορεί να θεωρηθεί αυτοδίδακτος συνθέτης καθώς – όπως σημειώνει ο Γ. Λεωτσάκος – «το ενδιαφέρον του για τις νεότερες τεχνοτροπίες εκδηλώθηκε εντελώς ανεξάρτητα από τους δασκάλους του, χάρη σε δική του πρωτοβουλία». Τις πρώτες του συνθέσεις (στα 43 χρόνια του) χαρακτηρίζει η ωριμότητα και πυκνότητα έκφρασης, καρπός της εμπειρίας του από τις περιπέτειες του λαού μας. Όλο το έργο του διακρίνεται για τη βαθιά αίσθηση ελληνικότητας, χωρίς συγκεκριμένες μελωδικές και ρυθμικές αναφορές, αλλά κυρίως μέσα από μουσικές μνήμες.

«Έγινα μουσικός χάρη στη μητέρα μου, που μου έλεγε ηπειρώτικα τραγούδια», διηγιόταν, θυμούμενος με συγκίνηση τον πατέρα του που έπαιζε ηπειρώτικους σκοπούς, χρησιμοποιώντας ένα απλό φύλλο κισσού για γλωσσίδι…

https://youtube.com/watch?v=AvR6y_LXBsE%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε πολυγραφότατος δημιουργός (περισσότερα από 100 έργα, κυρίως ορχηστρικά και μουσική δωματίου). Ανάμεσά τους πέντε συμφωνίες, κοντσέρτα για κλαρινέτο, βιολί, βιολοντσέλο, όμποε κ.ά., κουαρτέτα, σονάτες, μουσική για παραστάσεις αρχαίου δράματος, κύκλους τραγουδιών, ηλεκτρονική μουσική κ.ά. Έξη έργα του βραβεύτηκαν και το 1981 η «Πέμπτη Συμφωνία» του τιμήθηκε με το Α` Βραβείο στο Διαγωνισμό Σύνθεσης του ΥΠΠΟ. Από το 1977 δίδασκε σύνθεση στο Εθνικό Ωδείο, όπου όπως λέει η Χαρά Καλομοίρη «μετέδιδε ιδιαίτερη φλόγα ήθους και στάση ζωής που διακρίνει τους μεγάλους δασκάλους».

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…


Σαν Σήμερα 17/12

Σαν Σήμερα 17/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

17 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 16/12

Σαν Σήμερα 16/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

16 Δεκ 2025

Σαν Σήμερα 15/12

Σαν Σήμερα 15/12 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

15 Δεκ 2025

Πηγή : ALT.GR

19 – 12 – 1915

Γεννιέται η Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ (Édith Piaf). Η Εντίθ Γκασιόν (το πραγματικό της όνομα – Édith Giovanna Gassion) γεννήθηκε λίγο πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εντίθ Πιαφ
Η Εντίθ Πιαφ

Ο πατέρας της, Λουί, ήταν σαλτιμπάγκος στο τσίρκο «Ciotti» και η μητέρα της, Αννέτα, τραγουδούσε σε φθηνά καμπαρέ της Μονμάρτης. Όταν ο πατέρας της αρρώστησε βαριά, ένα χειμώνα, η Εντίθ πήρε τους δρόμους και άρχισε να τραγουδάει, αρχικά το μόνο τραγούδι που ήξερε ολόκληρο, τη «Μασσαλιώτιδα», τον γαλλικό εθνικό ύμνο… Ήταν μόλις δέκα ετών. Στα δεκαπέντε της εγκατέλειψε τα πάντα και άνοιξε τα δικά της φτερά. Στους δρόμους θα τη μαγέψει ο Πτι Λουί και μαζί του θα αποκτήσει την κόρη της Σεσέλ. Θα ακολουθήσει ο χωρισμός και η Πιάφ με τη Σεσέλ αγκαλιά θα συνεχίσει να τραγουδάει στους δρόμους. Τον Αύγουστο του 1935 η Σεσέλ, που ακόμη δεν έχει γίνει δύο ετών, πεθαίνει από μηνιγγίτιδα.

https://youtube.com/watch?v=Q3Kvu6Kgp88%3Ffeature%3Doembed

Ένα απόγευμα στην παρισινή λεωφόρο Μακ Μαόν η Πιάφ άκουσε τον Λουί Λεπλέ να τραγουδάει. Ο Λεπλέ, διευθυντής του καμπαρέ «Gernys», ήταν αυτός που τη «βάφτισε» Πιάφ. Αυτό το «χαμίνι» με τις καταπληκτικές ερμηνείες της έγινε η ευνοούμενη της διανόησης. Ένας από τους θαυμαστές της ήταν και ο Ζαν Κοκτό.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα κατακτήσει την Αμερική και εκεί θα συναντήσει και τη Μάρλεν Ντίτριχ. Θα μοιραστούν ένα μόνον τραγούδι, το «La Vie en Rose». Στη Νέα Υόρκη θα ερωτευτεί τον πυγμάχο Μαρσέλ Σερντάν, ο οποίος θα χάσει τη ζωή του σ’ ένα αεροπορικό δυστύχημα τον Οκτώβρη του 1949. Είναι η αρχή του τέλους για την Πιάφ, καθώς μετά το θάνατό του μπαίνει στο σκοτεινό κόσμο των ατυχημάτων, των ασθενειών, των ηρεμιστικών και των ναρκωτικών…

Στις 29 του Οκτώβρη 1960 ερμήνευσε το τραγούδι «Non, je ne regrette rien» («Όχι, δε μετανιώνω για τίποτα»). Στο «Olympia» το κοινό τη χειροκροτούσε όρθιο επί μισή ώρα!

Η γυναίκα που θα μπορούσε να τραγουδήσει ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο «έφυγε» στις 14 του Οκτώβρη 1963, την ίδια ακριβώς μέρα με τον Κοκτό. Ένα τεράστιο πλήθος, που έκλαιγε, συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία το σπουργιτάκι των δρόμων του Παρισιού, που εκείνο που πάντα ήθελε ήταν να «ξεπερνάει τον εαυτό της».

19 – 12 – 1944

Ο ΕΛΑΣ πετυχαίνει μεγάλη νίκη καταλαμβάνοντας το Αρχηγείο της βρετανικής Αεροπορίας στην Κηφισιά. Πάνω από 500 Βρετανοί οπλίτες και 50 αξιωματικοί έγιναν αιχμάλωτοι του ΕΛΑΣ, μεταξύ των οποίων και ένας στρατηγός.

Στα άλλα μέτωπα, οι επιθετικές ενέργειες των Βρετανών σε Τζιτζιφιές προς Αγία Ελεούσα και στη Σοφοκλέους, αναχαιτίστηκαν με επιτυχία. Δεν έγινε το ίδιο με το λόφο Σικελίας (Καλλιθέα), που ανακαταλήφθηκε, ενώ, έπειτα από πολυήμερες σκληρές μάχες, οι Βρετανοί κατάφεραν να καταλάβουν το Ανατολικό τμήμα της Καλλιθέας, το Κουκάκι και το ύψωμα του Φιλαρέτου.

https://www.alt.gr/wp-content/uploads/2020/12/dekembriana-%CE%9C%CE%B1%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A3-1024×576.jpg

19 – 12 – 1996

Πεθαίνει ο Ιταλός ηθοποιός Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι (Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni). Μεγάλωσε στο Τορίνο και τη Ρώμη. Τα πρώτα χρόνια κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής.

Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι
Ο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι

Συνελήφθη από τους Ναζί, που τον έστειλαν σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στη Βόρεια Ιταλία, από όπου κατάφερε να δραπετεύσει. Πήγε στη Βενετία όπου έζησε κρυμμένος μέχρι το τέλος του πολέμου. Μεταγενέστερα, άρχισε να εργάζεται ως λογιστής για την Eagle-Lion, μια μικρή αγγλική εταιρεία παραγωγής και διανομής.

Κάνει το ντεμπούτο του ως κομπάρσος στην ταινία «Μαριονέτες» (1939). Στη σκηνή πρωτοεμφανίστηκε με το έργο «Angelica» (1948).  Τον ανακαλύπτει ο Λουκίνο Βισκόντι με τον οποίο ακολουθεί δεκαετή συνεργασία. Ορισμένα από τα έργα που εμφανίσθηκε ήταν: «Λεωφορείο ο πόθος», «Ο θάνατος του εμποράκου», «Θείος Βάνιας».

https://youtube.com/watch?v=The8Xi6fKOE%3Ffeature%3Doembed

Ο πρώτος του ρόλος στον κινηματογράφο ήταν στο έργο του Ρικάρντο Φρέντα «Οι άθλιοι» (1948). Ακολούθησαν μικρούς ρόλους σε έργα των Ντίνο Ρίζι, Μάριο Μονιτσέλι κ.α. Έφτασε στην κορύφωση της καριέρας του με τις ταινίες «Λευκές Νύχτες» (1957) του Λουκίνο Βισκόντι, «Ο Κλέψας του Κλέψαντος» (1958) του Μάριο Μονιτσέλι και «Διαζύγιο αλά Ιταλικά» (1961) του Πιέτρο Τζέρμι που τον καθιστούν ως έναν από τους πρώτους κωμικούς της Ιταλίας. Η ταινία «La Dolce Vita» (1960) του Φεντερίκο Φελίνι του χάρισε παγκόσμια φήμη. Συνολικά, εμφανίσθηκε σε περισσότερα από 150 έργα.

https://youtube.com/watch?v=uouhQ61XWyA%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

20 – 12 – 1944

Με τη δυνατότητα αναπλήρωσης των απωλειών σε μαχητές και πολεμοφόδια να έχει εξαντληθεί από καιρό για τον ΕΛΑΣ, η επιθετική πρωτοβουλία περνούσε ολοένα και περισσότερο στις αντίπαλες δυνάμεις. Βασικός στόχος πλέον του ΕΛΑΣ ήταν η διατήρηση των θέσεών του, ενώ κάθε σπιθαμή γης υπερασπιζόταν μέχρι τη τελευταία σφαίρα ή τον τελευταίο υπερασπιστή της. Οι προσπάθειες των Βρετανών επικεντρώθηκαν στον άξονα Πειραιάς-Φάληρο και τις συνοικίες μεταξύ των οδών Συγγρού και Πειραιώς, ενώ αυξήθηκε η πίεση κατά των θέσεων του ΕΛΑΣ σε Πετράλωνα-Θησείο-Ψυρρή. Οι Ανατολικές συνοικίες απειλήθηκαν με αποκοπή από το μέτωπο της υπόλοιπης Αθήνας. Ο ΕΛΑΣ απάντησε με στοχευμένες αναδιατάξεις δυνάμεων και αντεπιθέσεις σε καίρια σημεία (κυρίως τη νύχτα).

Δεκεμβριανά
Άγγλοι στρατιώτες στην Αθήνα

Την ίδια μέρα η ΚΕ του ΕΑΜ επέδωσε διαμαρτυρία στον Πρόεδρο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Ι. Ντε Ρενιέ σχετικά με τους δολοφονικούς βομβαρδισμούς των βρετανικών δυνάμεων κατά του άμαχου πληθυσμού, «με πολλά θύματα εις νεκρούς και τραυματίας υπερβαίνοντα μέχρι σήμερον τας 2.500».

20 – 12 – 1968

Πεθαίνει ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ (βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1962).

Τζον Στάινμπεκ
Ο Τζον Στάινμπεκ

Έγραψε το βραβευμένο με Βραβείο Πούλιτζερ μυθιστόρημα «Τα Σταφύλια της Οργής» (1939), τη νουβέλα «Άνθρωποι και Ποντίκια» (1937), «Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες» (1945) κ.α.

https://youtube.com/watch?v=fOuAZLA_jWQ%3Ffeature%3Doembed

20 – 12 – 2009

«Φεύγει» από τη ζωή ο μεγάλος ζωγράφος, χαράκτης, σκηνογράφος και δάσκαλος Γιάννης Μόραλης. Θεωρείται από τους κορυφαίους εικαστικούς καλλιτέχνες της μεταπολεμικής τέχνης, μια από τις πιο ολοκληρωμένες και γόνιμες εκφράσεις της ελληνικής δημιουργίας του 20ού αιώνα.

Γιάννης Μόραλης
Ο Γιάννης Μόραλης

Ο τελευταίος «ευπατρίδης» της ελληνικής ζωγραφικής, όπως τον αποκαλούσε ο Μάνος Χατζιδάκις, γεννήθηκε στην Αρτα το 1916, όπου έζησε τα πρώτα δέκα χρόνια του πριν εγκατασταθεί στην Αθήνα. Σε ηλικία 15 ετών έγινε δεκτός στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε με δασκάλους τους: Αργυρό, Παρθένη, Γερανιώτη και τον Γ. Κεφαλληνό. Το 1936 συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Ρώμη και στη συνέχεια στο Παρίσι. Το 1949 ιδρύθηκε η καλλιτεχνική ομάδα «Αρμός», της οποίας υπήρξε από την πρώτη στιγμή μέλος, μαζί με τους: Γ. Τσαρούχη, Ν. Χατζηκυριάκο – Γκίκα, Ν. Νικολάου, Ν. Εγγονόπουλο κ.ά. Σε όλο το φάσμα του έργου του, αποτελούν σταθερές θεματικές η σχέση γυναίκας – άνδρα και το δίπολο έρωτας – θάνατος.

Γιάννης Μόραλης
Έγκυος γυναίκα (1948)

Πολύπλευρη προσωπικότητα, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια για τις «Εξι λαϊκές ζωγραφιές», που παρουσίασε το «Ελληνικό Χορόδραμα» το 1951, με το οποίο συνεργάστηκε τα επόμενα 15 χρόνια. Συνεργάστηκε επίσης με το Θέατρο Τέχνης και το Εθνικό Θέατρο. Φιλοτέχνησε ακόμη προμετωπίδες βιβλίων, ενώ στο έργο του περιλαμβάνονται και εικονογραφήσεις βιβλίων των ποιητών Γιώργου Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη.

Γιάννης Μόραλης

Φανή (1949)

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

21 – 12 – 1878

Γεννιέται ο Ιωσήφ Στάλιν (Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι), ΓΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων) και ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Ιωσήφ Στάλιν

Ο Ι. Β. Στάλιν εντάχθηκε από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία, ενώ μετείχε στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) από την ίδρυσή του το 1898. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ενωσης και Μπακού, στήριξε τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1905 – 1907. Στα 1912 έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», που είναι από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Στάλιν με τον Λένιν

Στην καθοδήγηση της ένοπλης πάλης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση πήρε μέρος σαν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής. Διετέλεσε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση, ενώ στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.

https://youtube.com/watch?v=BeK8nV5w_4U%3Ffeature%3Doembed

Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά, την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι, του Μπουχάριν και άλλων.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Στάλιν με τον Μαξίμ Γκόρκυ

Αγωνίστηκε ενάντια στο δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα και επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμέλιου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού, υπερασπιζόμενος τις λενινιστικές αρχές για το Κόμμα Νέου Τύπου. Ηταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Διεθνούς.

https://youtube.com/watch?v=qaZw1XW3Od8%3Ffeature%3Doembed

Το όνομα και η δράση του Ι. Β. Στάλιν συνδέθηκε, τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα, το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ηταν περίοδος που ο ιμπεριαλισμός δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ’ ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.

Ιωσήφ Στάλιν
Ο Στάλιν σε νεαρή ηλικία

Όλα αυτά αποτέλεσαν βασικό λόγο, που ως ηγέτης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε όσο κανείς άλλος, τόσο από τον ταξικό αντίπαλο όσο και από τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.

21 – 12 – 1882

Πεθαίνει ο Ιταλός ζωγράφος Φραντσέσκο Άγιετς (Francesco Hayez).

Φραντσέσκο Άγιετς
Αυτοπορτρέτο

Θεωρείται ηγετική μορφή κατά τη μετάβαση της ιταλικής ζωγραφικής από το Νεοκλασικισμό στο Ρομαντισμό στα μέσα του 19ου αιώνα. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο Μιλάνο.

Φραντσέσκο Άγιετς
Η Βηθσαβεέ στο λουτρό (1834)

Φιλοτέχνησε ιστορικά, θρησκευτικά και μυθολογικά έργα, επηρεασμένα από το ύφος του Ντελακρουά και του Ντελαρός, ενώ τα εξαίρετα πορτρέτα του συγκρίνονται με αυτά του Ενγκρ.

Φραντσέσκο Άγιετς
Το φιλί (1859)

Πηγή : ALT.GR

1858

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης Τζιάκομο Πουτσίνι (Giacomo Antonio Domenico Michele Secondo Maria Puccini).

Τζιάκομο Πουτσίνι
Ο Τζιάκομο Πουτσίνι

Ήταν από τους μεγαλύτερους συνθέτες όπερας, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ιταλικού «ωμού ρεαλισμού».

https://youtube.com/watch?v=Nk5KrlxePzI%3Ffeature%3Doembed

Καταγόταν από οικογένεια μουσικών. Σπούδασε σύνθεση και εκκλησιαστικό όργανο, πρώτα στη γενέτειρα του, Λούκα και μετά στο Μιλάνο.

Το 1893, είχε την πρώτη του επιτυχία με την Όπερα «Τόσκα» (1900), την «Μαντάμα Μπατερφλάι» και την «Τουραντό», την οποία άφησε ημιτελή και την συμπλήρωσε ο Φράνκο Αλφάνο. Έγραψε επίσης μια λειτουργία, έργα μουσικής δωματίου κ.α.

22 – 12 – 1915

Γεννιέται ο Νίκος Μπελογιάννης. Ο Μπελογιάννης ανέπτυξε πολιτική δράση όντας μαθητής Γυμνασίου ακόμα, ενώ εντάχθηκε στο ΚΚΕ το 1934. Τον Ιούλη του 1934 διώχτηκε από το πανεπιστήμιο για την επαναστατική του δράση. Το 1935 εκλέχθηκε Γραμματέας της ΚΟ Αμαλιάδας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια ως φαντάρος στην Πάτρα διετέλεσε Γραμματέας της ΚΟ στο στρατό.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Νίκος Μπελογιάννης

Το Μάη του 1938 συνελήφθη από τη μεταξική δικτατορία και καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση και 2 χρόνια εξορία. Ο πόλεμος του 1940 τον βρήκε στη φυλακή, ενώ ήταν ανάμεσα στους χιλιάδες κομμουνιστές που η κυβέρνηση παρέδωσε στις δυνάμεις κατοχής. Το Σεπτέμβρη του 1943, όντας άρρωστος και κρατούμενος στο «Σωτηρία» κατόρθωσε να αποδράσει και να ενταχθεί στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, αναλαμβάνοντας Α’ Γραμματέας της ΚΟ Πάτρας και στη συνέχεια οργανωτής του Γραφείου Περιοχής στη Νότια Πελοπόννησο.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Ν. Μπελογιάννης ανάμεσα σε συναγωνιστές του ΕΛΑΣ

Το Δεκέμβρη του 1946 εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Στρατό (Πελοποννήσου), το 1947 στο Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ στον τομέα Διαφώτισης και κατόπιν υποδιοικητής της Σχολής Αξιωματικών του ΔΣΕ. Στη συνέχεια έγινε Πολιτικός Επίτροπος της 102 Ταξιαρχίας και κατόπιν της 10ης και 1ης Μεραρχίας του ΔΣΕ.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Ν. Μπελογιάννης στον ΔΣΕ

Το 1950 έχοντας περάσει στις Λαϊκές Δημοκρατίες εξελέγη αναπληρωματικό και λίγο καιρό αργότερα τακτικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επέστρεψε παράνομα στην Ελλάδα στις 7/6/1950 με κομματική αποστολή (την ανασυγκρότηση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων), συνελήφθη στις 20/12/1950 μαζί με άλλους συντρόφους του και στις 19/10/1951 παραπέμφθηκε στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών με βάση τον ΑΝ 509/1947.

Νίκος Μπελογιάννης
Ο Ν. Μπελογιάννης κατά την διάρκεια της δίκης του

Στις 15/2/1952, δικάστηκε για δεύτερη φορά ως «κατάσκοπος» με τον μεταξικό νόμο ΑΝ 375/1936. Με ένα κόκκινο γαρίφαλο στο χέρι και οπλισμένος με τη δύναμη και την αξιοπρέπεια του λαϊκού αγωνιστή, μέλους του ΚΚΕ, μετέτρεψε τη δίκη του σε βήμα καταγγελίας κατά των διωκτών του.

Νίκος Μπελογιάννης
Το ατομικό βιβλιάριο του μαχητή του ΔΣΕ Νίκου Μπελογιάννη (πηγή Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ)

Ο Νίκος Μπελογιάννης βάδισε αλύγιστος το δρόμο της υπέρτατης θυσίας: «Η ζωή μου», τόνισε ο ίδιος, «συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του. Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».

22 – 12 – 1921

Γεννιέται στη Μηλίνα του Πηλίου ο μεγάλος κιθαρίστας και συνθέτης Δημήτρης Φάμπας. Από μικρός έδειξε το ταλέντο του στη μουσική, παίζοντας λαούτο και μαθαίνοντας μαντολίνο. Σπούδασε κλασική κιθάρα με τον Νίκο Ιωάννου και πήρε το δίπλωμά του από το Εθνικό Ωδείο (τάξη Γ. Βώκου) με αριστείο εξαιρετικής επίδοσης το 1953. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τον Θ. Βαβαγιάννη και τον Κ. Κυδωνιάτη.

Δημήτρης Φάμπας
Ο Δημήτρης Φάμπας

Στα 1955 και 1956, με υποτροφία της ιταλικής κυβέρνησης, σπούδασε κιθάρα στην Ακαδημία Chigiana της Σιέννα, με τον Αντρέ Σεγκόβια και μουσικολογία με τον Εμίλιο Πουχόλ. To 1958, με πρόσκληση και υποτροφία του Σεγκόβια, σπούδασε κοντά του στην Ακαδημία του Santiago de Compostella της Ισπανίας, με συμμαθητές τους Alirio Diaz και John Williams.

Ως καλλιτέχνης ο Δημήτρης Φάμπας μάγευε το ακροατήριό του και η δεξιοτεχνία του στην κιθάρα συνέπαιρνε και τον πιο απλό ακροατή.

Έδωσε πολλά ρεσιτάλ σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ολλανδία, Τσεχοσλοβακία, ΗΠΑ, Καναδά, ΕΣΣΔ, Ουγγαρία, Βατικανό, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αυστρία, σε όλες τις μεγάλες πόλεις και θέατρα της Ελλάδας και στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Έδωσε επίσης πολλές διαλέξεις για την κιθάρα σε Διεθνή Φεστιβάλ και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

https://youtube.com/watch?v=ai3DLp00pPQ%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε μέλος και προεδρεύων πολλών ελλανόδικων επιτροπών διαγωνισμών κιθάρας. Ήταν τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής (IMC. UNESCO) και πρόεδρος του ΣΚΩΑ. Συμμετείχε σε πολλούς δίσκους και κινηματογραφικές ταινίες. Για τουλάχιστον μια δεκαετία συνεργάστηκε ως σολίστ και ζωντανά σε συναυλίες, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις έργων των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Κουνάδη, Ξαρχάκου, Ζαμπέτα και άλλων, προσφέροντας στην κιθάρα μεγαλύτερη δημοτικότητα.

Διακρίθηκε ως συνθέτης γράφοντας πλήθος από συνθέσεις, σπουδές, σουίτες και χορούς, ενώ ορισμένα έργα του συχνά παίζονται ως υποχρεωτικά σε διεθνείς διαγωνισμούς.

https://youtube.com/watch?v=KLJ_XdGAShQ%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος δάσκαλος. Με επιμονή και υπομονή, μετέφερε τη βαθιά γνώση του οργάνου και το πάθος του σε γενιές κιθαριστών και φιλόμουσων. H σχολή του και η διδασκαλία του θεωρήθηκαν από τις καλύτερες στον κόσμο από όπου βγήκαν πολλοί διαπρεπείς καλλιτέχνες. Δημιούργησε, επίσης και διηύθυνε δύο ορχήστρες κιθαριστών, μία με παιδιά και μία με προχωρημένους κιθαρίστες, με τις οποίες για πάνω από δέκα χρόνια έδωσε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Ηχογράφησε πέντε προσωπικούς δίσκους για σόλο κιθάρα.

22 – 12 – 1989

Πεθαίνει ο Ιρλανδός συγγραφέας Σάμιουελ Μπέκετ (Samuel Barclay Beckett). Θεωρείται απ’ τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς της εποχής μας.

Σάμιουελ Μπέκετ
Ο Σάμιουελ Μπέκετ

Έζησε στη Γαλλία και έγινε ευρύτερα γνωστός με το θεατρικό του έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό». Κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1969.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

23 – 12 – 1524

Πεθαίνει ο Πορτογάλος εξερευνητής Βάσκο ντα Γκάμα (Vasco da Gama), ο πρώτος ευρωπαίος που ανακάλυψε το θαλάσσιο πέρασμα από τον Ατλαντικό προς τις Ινδίες, νότια από το ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας.

Βάσκο Ντα Γκάμα
Πορτρέτο του Βάσκο Ντα Γκάμα

23 – 12 –1947

Στην Ελεύθερη Ελλάδα συγκροτείται η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση (ΠΔΚ). Σύμφωνα με την ιδρυτική της πράξη η ΠΔΚ πρόβαλλε ως κύριους και πρωταρχικούς σκοπούς της τους παρακάτω:

«1. Να συνεχίσει και να εντείνει με όλα τα μέσα και με όλες τις δυνάμεις του λαού τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ζυγό των ξένων ιμπεριαλιστών και των οργάνων τους, για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας, για την επικράτηση και τη νίκη της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και για την κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ελληνικού λαού.

2. Να κυβερνήσει τη χώρα πάνω σε λαϊκές και δημοκρατικές βάσεις παίρνοντας όλα τα μέτρα για την ανάπτυξη των λαϊκοδημοκρατικών θεσμών και μεταρρυθμίσεων όπως των λαϊκών συμβουλίων, της λαϊκής δικαιοσύνης, της αγροτικής μεταρρύθμισης, της λαϊκής παιδείας κλπ και για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών του λαού στις ελεύθερες και στις απελευθερωμένες περιοχές.

3. Να επιδιώξει την πραγματοποίηση και επέκταση της συμφιλίωσης και ενότητας του λαού πάνω στη βάση της εξασφάλισης της εθνικής ανεξαρτησίας και του σεβασμού των δημοκρατικών του δικαιωμάτων και ελευθεριών, και

4. Να εκπροσωπεί τη δημοκρατική Ελλάδα στο εξωτερικό και να αποκαταστήσει φιλικές σχέσεις με όλους τους δημοκρατικούς λαούς και τις κυβερνήσεις τους».

Η εφημερίδα της ΠΔΚ
Η εφημερίδα της ΠΔΚ

Πρώτος Πρόεδρος της ΠΔΚ καθώς και υπουργός Στρατιωτικών ορίστηκε ο στρατηγός του Δημοκρατικού Στρατού Μάρκος Βαφειάδης.

Πηγή : ALT.GR

24 – 12 – 1922

Γεννιέται η Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου Άβα Λαβίνια Γκάρντνερ (Ava Lavinia Gardner).

Άβα Γκάρντνερ
Η Άβα Γκάρντνερ το 1946

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ, ενώ θεωρείται από πολλούς μια από τις ομορφότερες παρουσίες που πέρασαν ποτέ από τη μεγάλη οθόνη.

https://youtube.com/watch?v=rGOyycNqiWA%3Ffeature%3Doembed

Από τις ταινίες που συμμετείχε ξεχωρίζουν «Ο Παίκτης», «Η Κρυφή Ζωή Μου», «Σύγκρουσις Γιγάντων», «Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο», «Μογκάμπο», «  Η Ξυπόλητη Κόμισσα», «Ο Άγγελος με τα Κόκκινα», «     Το Πέρασμα της Κασσάνδρας» κ.α.

24 – 12 – 1935

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης Άλμπαν Μπεργκ (Alban Berg).

Άλμπαν Μπεργκ
Ο Άλμπαν Μπεργκ

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία για τον Άλμπαν Μπεργκ ήρθε με την εκτέλεση τριών αποσπασμάτων από τον «Βόιτσεκ» στα 1924.

https://youtube.com/watch?v=1kPdwwvr0qo%3Ffeature%3Doembed

Η όπερα αυτή, παρ’ ό,τι είχε ολοκληρωθεί από το 1922, παρουσιάστηκε πρώτη σε πλήρη μορφή στις 14 Δεκεμβρίου 1925, υπό τη διεύθυνση του Έριχ Κλάιμπερ στο Βερολίνο.

https://youtube.com/watch?v=bLuLsFjnCjI%3Ffeature%3Doembed

Σήμερα ο «Βόιτσεκ» θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες όπερες της Σύγχρονης Κλασικής Μουσικής, μαζί με την επίσης διάσημη όπερα του Μπεργκ, «Λούλου», η οποία γνώρισε την αποθέωση των κριτικών.

1982

Πεθαίνει ο μεγάλος Γάλλος κομμουνιστής ποιητής και πεζογράφος Λουί Αραγκόν, από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες του περασμένου αιώνα που έθεσε το ζήτημα της στράτευσης στην Τέχνη,

Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο
Ο Λουί Αραγκόν με τον Γιάννη Ρίτσο

Ο ρόλος του στη διαμόρφωση της γαλλικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα δεν υπολείπεται σε σπουδαιότητα της επιρροής του στα ευρωπαϊκά Γράμματα. Όπως και άλλοι, μετέπειτα διάσημοι, καλλιτέχνες και διανοούμενοι της γενιάς του, γνώρισε από κοντά το μακελειό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρετώντας στο μέτωπο ως νοσοκόμος. Το 1917 αρχίζει να γράφει τα πρώτα του ποιήματα. Η λήξη του πολέμου θα σημάνει και τη λήξη των ψευδαισθήσεων για τους ευρωπαϊκούς λαούς, ενώ η Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση θα δείξει την προοπτική. Το 1942 άρχισε να εκδίδει και το παράνομο περιοδικό «Τα γαλλικά γράμματα», το οποίο διηύθυνε και μεταπολεμικά έως το 1972. Μέσα στην καρδιά του πολέμου θα γράψει πολλά αντιστασιακά έργα, αλλά και το εξάτομο μυθιστόρημα «Οι Κομμουνιστές» (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τη «Σύγχρονη Εποχή»). Το 1957 τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν».

Ο Αραγκόν, όπως και πολλοί άλλοι ξένοι διανοούμενοι, συμπαραστάθηκε ενεργά στους Έλληνες πολιτικούς κρατούμενους στα μαύρα μετεμφυλιακά χρόνια. Όταν το 1980 επισκέφτηκε την Αθήνα ο Αραγκόν είχε δηλώσει σχετικά: «Νιώθω μεγάλη συγκίνηση γιατί αυτή τη στιγμή είμαι μαζί σας. Όταν επισκέπτομαι τις διάφορες χώρες δέχομαι εθιμοτυπικές επισκέψεις. Η δική σας όμως δεν είναι τέτοια. Ήμουν και θα είμαι πάντα στο πλευρό του ΚΚΕ». Και όταν η αντιπροσωπεία της ΚΕ τον ευχαρίστησε γι’ αυτή τη συμπαράσταση στους εξόριστους αγωνιστές, ο Αραγκόν απάντησε: «Είστε οι σύντροφοί μου. Αυτό ήταν το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω απέναντί σας. Ήταν χρέος τιμής».

Γιάννης Ρίτσος
Με τη Ρούλα Κουκούλου και τον Λουίς Αραγκόν στη κεντρική συγκέντρωση του ΚΚΕ το 1981

Μεταξύ των αγωνιστών υπέρ των οποίων πρωτοστάτησε για την απελευθέρωσή τους ο Αραγκόν, ήταν και ο Γιάννης Ρίτσος. «Ο Ρίτσος είναι ο άνθρωπος με τον οποίο συνδεόμουν μέσα από τα ποιήματά του χωρίς ακόμα να τον έχω γνωρίσει προσωπικά, την εποχή που τον καταδίωκαν. Ο Ρίτσος είναι αναμφισβήτητα ένας μεγάλος Ελληνας». Οι δύο ποιητές συναντήθηκαν την ίδια μέρα που μίλησε ο Αραγκόν στο «Ρ».

1995

Σημειώνεται η πρώτη νίκη ισλαμικού κόμματος σε εκλογές στην 72χρονη ιστορία της Τουρκίας: Το Κόμμα της Ευημερίας κερδίζει το 21,38% των ψήφων, που του εξασφαλίζουν την πρώτη θέση, αλλά όχι και την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.

Τουρκία, Νετσμετίν Ερμπακάν
Ο Νετσμετίν Ερμπακάν ηγέτης του Κόμματος της Ευημερίας

2008

Πεθαίνει ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Σάμιουελ Χάντινγκτον (Samuel P. Huntington), γνωστός για το διαβόητο έργο του «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών». Ήταν ο θεωρητικός της αντιδραστικής θεωρίας που προώθησαν ο Μπρεζίνσκι, η κυβέρνηση Μπους, αλλά και εφαρμόζεται από κοινού από Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς για τον λεγόμενο «Νέο αμερικανικό αιώνα», που σημαίνει την ιμπεριαλιστική επιβολή των ΗΠΑ.

Σάμιουελ Χάντινγκτον
Ο Σάμιουελ Χάντινγκτον

2008

Πεθαίνει ο κορυφαίος Άγγλος δραματουργός, ποιητής, σκηνοθέτης Χάρολντ Πίντερ ((Harold Pinter). Ένας δημιουργός, ο οποίος απέσπασε (2005) το βραβείο «Νόμπελ» χωρίς να υποστείλει το χρέος του διανοούμενου απέναντι στην αλήθεια.

Ο Χάρολντ Πίντερ
Ο Χάρολντ Πίντερ

Ο Πίντερ, παίρνοντας το βραβείο, βροντοφώναξε την αλήθεια για τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό: «Τα εγκλήματα των ΗΠΑ μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν καταγραφεί πολύ επιλεκτικά, για να μην ερευνήσουμε το κατά πόσον έχει γίνει τεκμηρίωση, παραδοχή ή αναγνώρισή τους ως εγκλημάτων (…) Ο Μπους και ο Μπλερ γυρίζουν την πλάτη τους στο θάνατο. Ο θάνατος 2.000 Αμερικανών είναι ντροπή. Οδηγήθηκαν στους τάφους τους μέσα στο σκοτάδι.

https://youtube.com/watch?v=PH96tuRA3L0%3Ffeature%3Doembed

Οι κηδείες είναι ήσυχες, δεν ενοχλούν κανέναν. Οι ακρωτηριασμένοι σαπίζουν στα κρεβάτια τους, μερικοί για το υπόλοιπο της ζωής τους». Ο Πίντερ τόνιζε: «Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν. Δεν ξεχνούν το θάνατο των συντρόφων τους, τα βασανιστήρια και τους ακρωτηριασμούς, δεν ξεχνούν την αδικία, δεν ξεχνούν την καταπίεση, δεν ξεχνούν την τρομοκρατία των μεγάλων δυνάμεων. Και όχι μόνο δεν ξεχνούν. Ανταποδίδουν το χτύπημα».

https://youtube.com/watch?v=-N99S8n2TiA%3Ffeature%3Doembed

Γεννημένος σε εργατογειτονιά του Λονδίνου, γιος φτωχού πορτογαλικής καταγωγής ράφτη, «ψημένος» από παιδί στη βιοπάλη, ο Πίντερ αναζητούσε και ήθελε να υπηρετεί ως άνθρωπος και δημιουργός την αλήθεια. Γι’ αυτό εναντιώθηκε στην ιμπεριαλιστική πολιτική των Ρήγκαν, Θάτσερ, Κλίντον, Μπους, Μπλερ και όλους τους βρώμικους πολέμους τους εναντίον διαφόρων λαών, ενώ αρνήθηκε να χριστεί «ιππότης» από τη βασίλισσα. «Πιστεύω ότι παρά τα τεράστια εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση που μας αφορά όλους, εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη, απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική ανάγκη. Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν έχουμε καμιά ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: Την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», έλεγε ο Πίντερ.

https://youtube.com/watch?v=nv4-XI1hD9o%3Ffeature%3Doembed

Το 1949, δηλώνοντας αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να καταταγεί στον εισβολέα σε ανεξάρτητες χώρες αγγλικό στρατό και συμμετέχοντας σε κινητοποίηση κατά του αγγλικού εθνικισμού ξυλοκοπήθηκε άγρια. Την ίδια χρονιά εγκατέλειψε τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, όπου είχε εισαχθεί το 1948. Φοίτησε στην Κεντρική Σχολή Λόγου και Τέχνης και το 1950 άρχισε να δουλεύει σαν ηθοποιός σε περιοδεύοντες θιάσους, με το ψευδώνυμο Ντέιβιντ Μπάιρον, ενώ παράλληλα έγραφε ποίηση. Ως δραματουργός εμφανίστηκε το 1957, με το μονόπρακτο «Το δωμάτιο» και το 1958 έγινε ευρύτατα γνωστός με το δίπρακτο «Πάρτι γενεθλίων». Το 1960 καταξιώθηκε διεθνώς με το έργο «Επιστάτης». Στο ενεργητικό του είχε συνολικά 30 θεατρικά έργα (μερικά μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο), σενάρια φημισμένων ταινιών («Ο υπηρέτης», «Το δυστύχημα», «Ο μεσάζων», «Ο τελευταίος μεγιστάνας», «Η ερωμένη του Γάλλου υπολοχαγού» κ.ά.), πολλές σκηνοθεσίες, θεατρικές ερμηνείες και ποιητικά βιβλία.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

25 – 12 – 1977

Πεθαίνει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Τσάρλι Τσάπλιν (Charles Spencer «Charlie» Chaplin), ο γνωστός Σαρλό.

Τσάρλι Τσάπλιν
Ο Τσάρλι Τσάπλιν

Ο Τσάπλιν πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Εκείνη όμως που σίγουρα ξεχώρισε -και στην οποία σκηνοθέτης υπήρξε ο ίδιος- ήταν «Ο Μεγάλος Δικτάτορας» (1940), η οποία σατίριζε το ναζισμό. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παρά την κριτική που δέχτηκε πως ήταν «πέραν του δέοντος» πολιτική.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν, με εμφυτευμένη ανέκαθεν στο έργο του κοινωνική και πολιτική συνείδηση, πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σειρά πολιτικών ομιλιών στις οποίες, ανοιχτά, στήριζε τη Σοβιετική Ένωση.

Τσάρλι Τσάπλιν
Ο Τσάρλι Τσάπλιν στην ταινία «Ο Μεγάλος Δικτάτορας»

Το γεγονός αυτό, τον κατέστησε υποψήφιο – στις θέσεις της εμπροσθοφυλακής μάλιστα – στη μεταπολεμική, μακαρθική, «μαύρη λίστα» των ανθρώπων της Τέχνης και της διανόησης που «συνέβαλαν στην προβολή του κομμουνισμού μέσα από τον κινηματογράφο». Έτσι, το 1952 και ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο έγινε γνωστό πως το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης πήρε τη βίζα του (ήταν Βρετανός υπήκοος), απαγορεύοντάς του ουσιαστικά να γυρίσει στις ΗΠΑ.

https://youtube.com/watch?v=6n9ESFJTnHs%3Ffeature%3Doembed

Έκτοτε ο Τσάπλιν θα επιστρέψει μόνο μια φορά, το 1972, για να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη γενικότερη προσφορά του στην 7η Τέχνη.

Τσάρλι Τσάπλιν
Ο Τσάρλι Τσάπλιν, υποδύεται τον Σαρλό στην ταινία «Ο Χρυσοθήρας»

25 – 12 – 1983

Πεθαίνει ο Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης Zουάν Μιρό (Joan Miró i Ferrá).

Zουάν Μιρό
Ο Zουάν Μιρό

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Zουάν Μιρό
Αγρότης

Το 1926 ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και σε συνεργασία με τον Μαξ Ερνστ σχεδίασε τα κοστούμια και τα σκηνικά για τα Ρώσικα Μπαλέτα Σεργκέι Ντιαγκίλεφ.

Zουάν Μιρό
Τρία δώρα

Το 1955 εγκατέλειψε προσωρινά τη ζωγραφική και αφοσιώθηκε περισσότερο στις γραφικές τέχνες και τα κεραμικά.

Zουάν Μιρό
Γυναίκα κυκλωμένη από το πέταγμα του πουλιού

25 – 12 –1989

Εκτελείται μαζί με τη σύζυγό του Έλενα, χωρίς δίκη, ο τελευταίος ηγέτης της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας Νικολάε Τσαουσέσκου.

Νικολάε Τσαουσέσκου
Ο Νικολάε Τσαουσέσκου

Είχε προηγηθεί όργιο ψευδών ειδήσεων με αναφορές σε δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στην Τιμισοάρα (που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν 1.104 -οι περισσότεροι μετά τη σύλληψη του ζεύγους στις 22/12). Το ζεύγος αρνήθηκε οποιαδήποτε χάρη για την εκτέλεσή του, η οποία πραγματοποιήθηκε τα Χριστούγεννα του 1989 με εντολή του πραξικοπηματία αντεπαναστάτη, αγαπημένου παιδιού ΗΠΑ κι ΕΕ, και μετέπειτα προέδρου Ιλιέσκου.

25 – 12 – 1995

Η προσάραξη ενός τουρκικού φορτηγού πλοίου στα Ίμια πυροδοτεί αλυσιδωτές εξελίξεις με επίκεντρο την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί της βραχονησίδας από την Τουρκία.

Η κρίση στα Ίμια θα κορυφωθεί τον Ιανουάριο του 1996 φέροντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα της πολεμικής σύγκρουσης. Η «εκτόνωση» της κρίσης θα επέλθει τελικά έπειτα από παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα, με τον τότε Πρωθυπουργό του ΠΑΣΟΚ Κ. Σημίτη να δηλώνει από το βήμα της Βουλής το περιβόητο: «Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρωτοβουλία και την βοήθειά τους».

Ελληνοτουρκικά
Οι βραχονησίδες Ίμια

Όπως υπογράμμισε τότε το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: «Στην ουσία οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ, επιβάλλουν στη χώρα μας καθεστώς περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, με τη συναίνεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό είναι το νέο και πιο σημαντικό στοιχείο από την εξέλιξη της κρίσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις… Ο ελληνικός και τουρκικός λαός δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και πρέπει να αντισταθούν αποφασιστικά σε κάθε πολεμόχαρη και εθνικιστική προσπάθεια, από όπου κι αν προέρχεται».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

1943

Πεθαίνει ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός, ο οποίος άφησε τη σφραγίδα του στο προοδευτικό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Η πορεία του Δημήτρη Γληνού είναι μια συνεχής πορεία «όλο προς τα αριστερά», όπως έλεγε ο ίδιος, ενώ αυτοβιογραφούμενος τόνιζε ότι η ιδεολογική του διαδρομή ήταν «από τον Μιστριώτη στον Λένιν».

Δημήτρης Γληνός
Ο Δημήτρης Γληνός

Η μεγάλη φτώχεια χαρακτηρίζει τα παιδικά του χρόνια. Το 1899 έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή. Είναι υπέρμαχος της καθαρεύουσας και οπαδός της «Μεγάλης Ιδέας». Οι οικονομικές δυσκολίες τον αναγκάζουν να διακόψει δυο φορές τις σπουδές του, για να εργαστεί ως δάσκαλος.

Δημήτρης Γληνός
Δημήτρης Γληνός ενώ μελετάει

Οι σκληρές εμπειρίες ενισχύουν τις πολιτικές του ανησυχίες και τον φέρνουν στο στρατόπεδο των δημοτικιστών. Το 1905 παίρνει με άριστα παμψηφεί το δίπλωμά του από το Πανεπιστήμιο. Συνεχίζει τις παιδαγωγικές του σπουδές στη Γερμανία, όπου μεταξύ των άλλων γνωρίζει τον Γιώργο Σκληρό και τον Φώτο Πολίτη και έρχεται σε επαφή με τη σοσιαλιστική ιδεολογία.

Δημήτρης Γληνός
Ο Δ. Γληνός μιλάει σε εργάτες

Το 1911 επιστρέφει στην Αθήνα και αργότερα μαζί με τον Δελμούζο και τον Τριανταφυλλίδη αποτελούν την καρδιά του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» που στάθηκε στην πρωτοπορία των προοδευτικών αναζητήσεων. Κατόπιν, ορίζεται βασικός υπεύθυνος και σχεδιαστής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Βενιζέλου. Ωστόσο, η εισήγησή του απορρίπτεται το 1914 ως ανατρεπτική. Τη δεκαετία του 1920 ο Γληνός περνάει στην περίοδο της αμφισβήτησης του Βενιζέλου και της μοναρχίας. Αρχίζει η πρώτη περίοδος των διωγμών του.

Δημήτρης Γληνός
Εξόριστος στην Ανάφη

Η διαρκής αναζήτηση τον οδηγεί το 1927 στη διαπίστωση πως το εκπαιδευτικό πρόβλημα της χώρας θα λυθεί οριστικά μέσα από την πάλη των τάξεων. Στη συνέχεια συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους και αρθρογραφεί σε περιοδικά, ενώ το 1934 μαζί με τον Βάρναλη επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση, ένα ταξίδι που έπαιξε σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα επιλογές του. Το 1935 εξορίζεται από τη δικτατορία του Κονδύλη και το Γενάρη του 1936 εκλέγεται βουλευτής του Λαϊκού Μετώπου.

Δημήτρης Γληνός
Η μπροσούρα «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ»

Εξορίζεται από τη μεταξική δικτατορία και φυλακίζεται στην Ακροναυπλία. Το 1941 συλλαμβάνεται από τους Ιταλούς και το 1942 απολύεται, βαριά άρρωστος. Είναι πλέον μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ. Γράφει τη μπροσούρα «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ». Το 1943 αποφασίζει να ανέβει στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας. Εξάλλου, τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν να τεθεί επικεφαλής της ΠΕΕΑ. Λίγο πριν την αναχώρησή του κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης, ο ταλαιπωρημένος οργανισμός του δεν άντεξε.

1944

Στο υπουργείο Εξωτερικών υπό την προεδρία του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού πραγματοποιείται διάσκεψη με τη συμμετοχή αντιπροσώπων του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, των αστικών κομμάτων, της κυβέρνησης Παπανδρέου, του πρωθυπουργού της Βρετανίας Ου. Τσόρτσιλ, κ.α. Μετά από μια σύντομη τοποθέτηση του Τσόρτσιλ και του στρατάρχη Αλεξάντερ, οι ξένοι εκπρόσωποι αποχώρησαν από την αίθουσα της διάσκεψης.

Δεκεμβριανά
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό

Όταν ο Γ. Σιάντος (Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ και εκπρόσωπος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στη διάσκεψη) ρώτησε τον προεδρεύοντα Δαμασκηνό για το αντικείμενο των συζητήσεων εκείνος του απάντησε: «Για να παραδώσετε τα όπλα». Και ο Σιάντος του αποκρίθηκε: «Αν μας καλέσατε γι’ αυτό, ελάτε να τα πάρετε. Νέο Λίβανο δεν πρόκειται να’ χουμε». Στη συνέχεια ο Σιάντος αναφέρθηκε στις θυσίες και υποχωρήσεις που έκαμαν το ΕΑΜ και το ΚΚΕ για να εξασφαλισθεί η ομαλή δημοκρατική εξέλιξη, σημειώνοντας ότι τίποτε δεν πραγματοποιήθηκε απ’ όσα είχαν συμφωνηθεί: Ο κρατικός μηχανισμός παρέμενε όπως ήταν επί κατοχής, κανείς δωσίλογος δεν δικάστηκε, ενώ την ίδια ώρα που απαιτούσαν να αφοπλιστεί ο ΕΛΑΣ, μετέφεραν όπλα και εξόπλιζαν την 5η Φάλαγγα. Ακόμη, απηύθυνε δριμύ κατηγορητήριο εναντίον του Παπανδρέου και καυτηρίασε την επέμβαση των Άγγλων και τις ωμότητες που διέπρατταν σε βάρος του ελληνικού λαού.

«Ο αγώνας μας», υπογράμμισε, «είναι απόλυτα δίκαιος…Νομίζουμε ότι πρέπει να δοθεί λύση στη σημερινή κατάσταση, αρκεί να έχουμε τη διάθεση γι’ αυτό. Δύο είναι τα σημεία που πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της συμφωνίας. Δημοκρατία και Ανεξαρτησία. Η διαλλακτικότητα αυτή δεν πρέπει να θεωρηθεί αδυναμία. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη Δημοκρατία και την Ανεξαρτησία και έχουμε όλη την Ελλάδα μαζί μας. Σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να υποταχθούμε».

1955

Πραγματοποιείται στη Ρουμανία η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία πήρε τη σχετική απόφαση για την Κομματική Οργάνωση Τασκένδης, όπου διεξαγόταν φραξιονισμός στελεχών του ΚΚΕ και του ΚΚΣΕ, για την ανατροπή της καθοδήγησης του ΚΚΕ, πρωταρχικά του Νίκου Ζαχαριάδη. Η Ολομέλεια απέκλεισε τον Κ. Κολιγιάννη από το ΠΓ και από τη δουλειά της ΚΕ.

1991

Η κόκκινη σημαία υποστέλλεται από το Κρεμλίνο. Η Σοβιετική Ένωση, το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο, παύει πλέον να υπάρχει. Ο σοσιαλισμός έχει ανατραπεί.

ΕΣΣΔ - αντεπανάσταση
Η Κόκκινη σημαία υποστέλλεται από το Κρεμλίνο

Το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη θα γράψει δύο μέρες αργότερα: «Η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κατέβηκε απ’ το Κρεμλίνο. Εμείς την κρατάμε ψηλά. Εκατομμύρια κομμουνιστές στον πλανήτη την κρατάνε ψηλά. Αύριο θα υψωθεί από ακόμα περισσότερους. Σύντροφοι, ΨΗΛΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ».

Ριζοσπάστης 26/12/1991
Το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη

2004

Ισχυρότατος σεισμός, μεγέθους 9,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώνεται στ’ ανοιχτά της Βόρειας Σουμάτρας. Τα παλιρροϊκά κύματα που ακολουθούν, σαρώνουν τα παράλια της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Μαλαισίας, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, των Μαλδίβων Νήσων, της Σομαλίας και της Τανζανίας, αφήνοντας πίσω τους 228.429 νεκρούς.

Σουμάτρα 2004
Η ανύπαρκτη αντισεισμική προστασία πολλαπλασίασε τα θύματα από τον σεισμό

2022

“Φεύγει” από τη ζωή, ο Λάζαρος Κυρίτσης, αλύγιστος Μακρονησιώτης, με αδιάκοπη δράση στο λαϊκό κίνημα και αταλάντευτη στάση, η οποία σφυρηλατήθηκε με τα ιδανικά της ΕΑΜικής Αντίστασης, του ΔΣΕ και του ΚΚΕ.

ΚΚΕ - Μακρόνησος - Λάζαρος Κυρίτσης
Ο Λάζαρος Κυρίτσης

Τα πρώτα δύσκολα χρόνια

Ο Λάζαρος γεννήθηκε το 1920 στη Χαραυγή Πωγωνίου Ιωαννίνων, όπου έμεινε μέχρι που τελείωσε την πρώτη γυμνασίου. Τότε μετακομίζει στην Αθήνα, για να βοηθήσει μαζί με τον αδελφό του στο μπακάλικο που άνοιξε ο πατέρας τους στου Χαροκόπου και ταυτόχρονα συνεχίζει το γυμνάσιο στην Καλλιθέα. Αλλά η δουλειά δεν πήγαινε καλά και ο πατέρας αποφασίζει να επιστρέψει στο χωριό, ενώ τα παιδιά παρέμειναν στην Αθήνα, ο Λάζαρος για να συνεχίσει το σχολείο και ο αδελφός του για δουλειά. Ο πατέρας τους πριν φύγει, ανέθεσε τη φροντίδα των παιδιών και κυρίως του Λάζαρου σε ένα γείτονα γαλατά, με τη συμφωνία να του παρέχει στέγη για να συνεχίσει το σχολείο του και με αντάλλαγμα να δουλεύει γι’ αυτόν χωρίς να πληρώνεται. Τα παιδιά κοιμούνται στο υπόγειο, δίπλα στα γάλατα, ξυπνούν 2 και 3 φορές τη νύχτα λόγω της δουλειάς, ενώ από τα ξημερώματα πρέπει να γυρίζουν στην περιοχή για να μαζέψουν και να μοιράσουν το γάλα. Ο Λάζαρος μετά βίας προλαβαίνει στις 8.30 το πρωί να βρίσκεται στο σχολείο. Η ζωή αυτή δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Φτάνοντας στην 5η γυμνασίου, ο αδελφός του έχει ήδη βρει καλύτερη δουλειά και προτείνει στον Λάζαρο να φύγει για την Παραμυθιά της Θεσπρωτίας, όπου υπήρχε οικοτροφείο για να μείνει και να τελειώσει εκεί το γυμνάσιο. Τα έξοδά του τα ανέλαβε εκείνος. Από τις 400 δραχμές μηνιάτικο που έπαιρνε τότε, τα 325 τα έστελνε στον Λάζαρο για να σπουδάσει.

Εκεί, ο νεαρός Λάζαρος δεν τελείωσε απλά το γυμνάσιο, αλλά πήρε ένα ακόμα μεγαλύτερο μάθημα ζωής. Γνώρισε τη συντροφικότητα, την ανιδιοτέλεια, τη δύναμη που κουβαλά μέσα της η κολεκτίβα προκειμένου να στηριχθεί και να εξελιχθεί το άτομο. Τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς αρρωσταίνει από τύφο. Ο καθηγητής των Μαθηματικών -Τζιμόπουλο τον έλεγαν- ανέθεσε τη φροντίδα του Λάζαρου ουσιαστικά στους 18 συμμαθητές του. Κάποια χρεώθηκαν να κουβαλούν από το βουνό χιόνι που ήταν απαραίτητο για να πέσει ο πυρετός και τα υπόλοιπα με βάρδιες, που άλλαζαν κάθε μία ώρα, από το πρωί μέχρι τη νύχτα βρίσκονταν στο πλευρό του και τον φρόντιζαν. Τη νύχτα τη φροντίδα του αναλάμβανε ο καθηγητής. Τρεις μήνες έκανε ο συνέλθει ο Λάζαρος. Η τάξη και οι καθηγητές του βοήθησαν να περάσει την τάξη παρόλο που είχε χάσει πολλά μαθήματα.

Η πρώτη επαφή με τις μαρξιστικές ιδέες

Σ’ αυτό το σχολείο γνωρίστηκε για πρώτη φορά με τις μαρξιστικές ιδέες. Στον αυλόγυρο σ΄ ένα εξωκλήσι ο θεολόγος του σχολείου τους μιλούσε για τον Μαρξ. Και όταν κάποτε κάρφωσαν τον καθηγητή και έγινε έλεγχος, κανείς από τους μαθητές δεν βρέθηκε να καταδώσει τον δάσκαλο.

Το 1938 επιστρέφει στην Αθήνα προκειμένου να βρει δουλειά και να μπει στο πανεπιστήμιο. Γράφεται τελικά στη Νομική σχολή την επόμενη χρονιά, ενώ ταυτόχρονα αρχίζει να δουλεύει σε δικηγορικό γραφείο, απ’ όπου φεύγει λόγω της χαμηλής αμοιβής. Βρίσκει δουλειά σε εστιατόριο. Εδώ κάνει και τα πρώτα του βήματα στον συνδικαλισμό και έρχεται σε επαφή με τον πρόεδρο του σωματείου επισιτισμού για τις συνθήκες δουλειάς και τα μεροκάματα.

Το 1940, με την Γερμανική κατοχή η πείνα θερίζει στην Αθήνα. Ο Λάζαρος αποφασίζει να επιστρέψει στο χωριό του. Στις αρχές του 1943 εντάσσεται στο ΕΑΜ και αναλαμβάνει τη δημιουργία ομάδας του ΕΑΜ στην περιοχή. Με την ίδρυση του ΕΛΑΣ, αρχικά ανήκει στον εφεδρικό ΕΛΑΣ, ενώ από τις αρχές του 1944 κατατάσσεται στον τακτικό ΕΛΑΣ, με την ειδικότητα του ολμιστή. Παίρνει μέρος μέσα από τον τακτικό ΕΛΑΣ στη μάχη της Χρυσορράχης, μία σημαντική εκκαθαριστική επιχείρηση κατά των Γερμανών, όπου οι Γερμανοί χάνουν 35 άτομα, ενώ ο ΕΛΑΣ κανένα. Στα τέλη του Δεκέμβρη του 1944 συμμετέχει στη σύγκρουση του ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ, όπου ο δεύτερος προσπάθησε να εισβάλει σε περιοχή ελέγχου του ΕΛΑΣ (συμφωνία ΕΛΑΣ – ΕΔΕΣ, μετά τον Γοργοπόταμο).

Το 1945, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, ο Λάζαρος κατατάσσεται για να υπηρετήσει τη θητεία του στον εθνικό στρατό -στα ΕΜΠΕΔΑ, στην περιοχή της Ν. Χαλκηδόνας. Αρχικά αναλαμβάνει γραφιάς. Εκεί γνωρίζεται με άλλα οργανωμένα μέλη του ΚΚΕ, οι οποίοι συγκροτούν ομάδα και διαμαρτύρονται για τη διάδοση της φασιστικής εφημερίδας «Ελληνικό Αίμα» μέσα στο στρατόπεδο. Παρά τις υποσχέσεις της Διοίκησης ότι θα σταματήσει τη διακίνηση, με την καθοδήγηση των χιτών, αλλά και με την ανοχή των υπολοίπων αξιωματικών του στρατοπέδου, η διακίνηση συνεχίστηκε. Έτσι οι κομμουνιστές – φαντάροι αποφάσισαν να απαντήσουν με τη διακίνηση του Ριζοσπάστη μέσα στο στρατόπεδο, ενέργεια που βρήκε μεγάλη ανταπόκριση από τους φαντάρους του στρατοπέδου.

Διώξεις, ποινή φυλάκισης και εξορία στη Μακρόνησο

Από εκεί και πέρα ξεκινούν οι διώξεις. Μεταφέρεται μαζί με 11 ακόμα στρατιώτες στο Χαϊδάρι, στο κελί 15 -κελί μελλοθανάτων επί γερμανικής κατοχής. Οι τοίχοι ήταν γεμάτοι με σημειώματα αλύγιστων κομμουνιστών και αγωνιστών που ετοιμάζονταν να αντιμετωπίσουν το εκτελεστικό απόσπασμα. Περνά από στρατοδικείο, και καταδικάζεται σε φυλάκιση, με ποινή σχετικά μικρή, αλλά γεμάτη καψόνια. Στη συνέχεια μεταφέρεται ως κρατούμενος στο 300 τάγμα στον Αγ. Παντελεήμονα. Τότε του ζητούν τη συμμετοχή του σε εκτελεστικό απόσπασμα στο Χαϊδάρι. Ο Λάζαρος αρνείται, προβάλλοντας τον πραγματικό λόγο της άρνησής του. «Δεν θα σήκωνα ποτέ το όπλο απέναντι στους συντρόφους μου». Τον χτυπούν με λύσσα και τον βάζουν για 5 μέρες στο κρατητήριο.

Η στάση του αυτή ήταν και το διαβατήριο για τη μεταφορά του στο κολαστήριο της Μακρονήσου, στον τόπο που το ελληνικό αστικό κράτος δεν λυπήθηκε τα μέσα για να ξεριζώσει από τη συνείδηση -και όπου δεν το κατάφερνε, φτάνοντας μέχρι και την τελική φυσική εξόντωση, τον θάνατο- όλων αυτών που αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση του λαού από κάθε ζυγό, ξένο ή ντόπιο, για τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εξάλειψης της ανθρώπινης εκμετάλλευσης, της λαοκρατίας, όπως οι ίδιοι έλεγαν, και εφάρμοσαν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα στις απελευθερωμένες περιοχές από τον ΕΛΑΣ.

Ο Λάζαρος αρχικά τοποθετείται στο Β’ Τάγμα σκαπανέων. Βασικό καθήκον των κρατούμενων φαντάρων ήταν η μεταφορά πέτρας για την κατασκευή της προβλήτας για να δένουν τα καΐκια από το Λαύριο που κουβαλούσαν νερό και τρόφιμα, όπως και τους λεγόμενους «αντιφρονούντες» φαντάρους. Μετά από 2 μήνες και τη σταθερή άρνησή του να υπογράψει δήλωση μετανοίας, μεταφέρεται στο Α’ Τάγμα σκαπανέων, στο τάγμα των «αμετανόητων» ή το «κόκκινο τάγμα», όπως το αποκαλούσαν οι στρατιωτικές υπηρεσίες.

Ο Λάζαρος θυμάται πως όταν έφτασε εκεί, βρήκε το «τραπέζι στρωμένο» όπως λέει, από τους άλλους συντρόφους που είχαν πάει νωρίτερα. Υπήρχε μια ιδιαίτερη συντροφικότητα ανάμεσα στους φαντάρους και το πρόβλημα του καθενός γίνονταν πρόβλημα όλου του τάγματος. Οργανωτής τους η κομματική οργάνωση του ΚΚΕ, που παρόλα τα εμπόδια κατάφερνε να λειτουργεί κανονικά. Καθημερινά υπήρχε δελτίο τύπου και πληροφοριών που διαδίδονταν από στόμα σε στόμα. Ακόμα και ο παράνομος Ριζοσπάστης έμπαινε κάποιες φορές μέσα στο τάγμα. Αυτή η σχετικά ήρεμη ζωή κράτησε μέχρι τα τέλη του 1947, όπου άρχισαν να πυκνώνουν οι επιθέσεις των αλφαμιτών κατά των κρατουμένων στρατιωτών. Για το παραμικρό σήκωναν τα γκλομπς και χτυπούσαν ανελέητα.

Βασανιστήρια, απομόνωση και η σφαγή της Μακρονήσου

Η όξυνση της ταξικής πάλης, η συγκρότηση και οι νίκες του ΔΣΕ, εξαγρίωνε τους ταγούς τους αστικού κράτους, που η αφρόκρεμά τους – ορκισμένοι αντικομμουνιστές βρέθηκαν να υπηρετούν ως αξιωματικοί στη Μακρόνησο. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είχε περγαμηνές στην υπηρεσία των Γερμανών κατακτητών και της ελληνικής κατοχικής κυβέρνησης, με προϋπηρεσία ως χίτες και κουκουλοφόροι καταδότες των λαϊκών αγωνιστών. Ήδη από τις αρχές του 1948 είχαν αντικατασταθεί όλοι οι μετριοπαθείς αξιωματικοί. Έτσι φτάσαμε στην 1η του Μάρτη 1948 στη μεγάλη σφαγή της Μακρονήσου, στη μαζική δολοφονία των πάνω από 350 άοπλων στρατιωτών Α’ Τάγματος, ένα έγκλημα που 70 χρόνια μετά, το ελληνικό αστικό κράτος κρατά εφτασφράγιστο μυστικό, χωρίς να αφήνει καμία πρόσβαση στα αρχεία του στρατού, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του ΔΣ της ΠΕΚΑΜ.

Ο Λάζαρος ήταν παρών, όπως και χιλιάδες άλλοι κομμουνιστές. Παρόλο που επιβίωσαν από αυτή τη φρικαλεότητα, έμελλε το μαρτύριό τους να συνεχιστεί για πολύ ακόμα. Το ξύλο, το λιντσάρισμα, η απομόνωση, το βασανιστήριο της δίψας, ο πάσσαλος, το σταύρωμα και ότι άλλο επινοούσε ο διεστραμμένος νους των ανθρωπόμορφων τεράτων ήταν όπλα στα χέρια τους, προκειμένου να αποσπάσουν «μια δήλωση μετανοίας» απ’ αυτούς που διάλεξαν να είναι άνθρωποι, να ζουν σαν άνθρωποι γι’ αυτό και έγιναν Κομμουνιστές. Και η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έκανε πίσω, όποιο και να ήταν το τίμημα. Κάποιοι τρελάθηκαν, άλλοι πέθαναν από μελαγχολία, από τα βασανιστήρια, άλλοι βρέθηκαν πνιγμένοι στη θάλασσα και άλλοι πολλοί που κακοποιημένοι, σακατεμένοι τα κατάφεραν να αντέξουν και να βγουν με το κεφάλι ψηλά από το κολαστήριο της Μακρονήσου. Όλοι τους και αυτοί που έφυγαν και αυτοί που επέζησαν κουβαλούν στο κορμί τους τη χρυσή σφραγίδα – ΑΛΥΓΙΣΤΟΙ ! Ανάμεσά τους και ο σύντροφός μας ο Λάζαρος Κυρίτσης.

Το 1949 ο Λάζαρος μεταφέρεται από τη Μακρόνησο για να δουλέψει στην κατασκευή του δρόμου Μουζάκι – Καρδίτσα, απ’ όπου και παίρνει το 1950 το απολυτήριό του από τον στρατό. Επιστρέφει στην Αθήνα, συνδέεται με τον παράνομο μηχανισμό του Κόμματος. Εκπαιδεύεται με χρέωση από το Κόμμα στην στοιχειοθεσία σε ένα τυπογραφείο στην πλατεία Βάθη και αξιοποιείται στο παράνομο τυπογραφείο. Το 1952, μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη, υλοποιώντας την κομματική απόφαση να προπαγανδιστεί η εκτέλεσή του, αναρτά μαζί με άλλους συντρόφους φωτεινό πανό στην περιοχή του Αγ. Ιωάννη, με το σύνθημα «Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ». Τον ίδιο χρόνο ολοκληρώνει τις σπουδές του και παίρνει το πτυχίο του στη Νομική. Με τη διάλυση των κομματικών οργανώσεων εντάσσεται στην ΕΔΑ και από το 1964 είναι επικεφαλής της δημοτικής παράταξης στο Δήμο Ζωγράφου, χρέωση που είχε από το Κόμμα και μετά την μεταπολίτευση. Κατεβαίνει 3 φορές υποψήφιος βουλευτής με τα ψηφοδέλτια της ΕΔΑ και 2 φορές μετά τη μεταπολίτευση με τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ.

ΚΚΕ - Μακρόνησος - Λάζαρος Κυρίτσης - Κηδεία
Ο ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας και μέλη του ΠΓ, στην τιμητική φρουρά στην κηδεία του Λάζαρου Κυρίτση

Στη χούντα συλλαμβάνεται για την αντιδικτατορική του δράση και καταδικάζεται σε ποινή φυλάκισης 18 χρόνων, από τα οποία εκτίει τα 6, αλλά του αφαιρείται η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, την οποία επανακτά μετά το 1974.

Η δράση του Λάζαρου δεν σταματά εδώ. Η συνεχής, ακούραστη και πρωτοπόρα στάση ζωής τον συνοδεύουν πάντα και παντού. Είναι στην πρώτη γραμμή της λειτουργίας και δράσης της ΠΕΚΑΜ. Από τα απλά και καθημερινά, όπως η βάρδια για τη λειτουργία του Μουσείου, μέχρι τη σταθερή παρουσία του σε κάθε δραστηριότητα που έχει το σωματείο. Είναι μπροστά στις διεκδικήσεις να διατηρηθεί η Μακρόνησος ως τόπος ιστορικής μνήμης και να απαλλαγεί από τους καταπατητές της, να ανοίξουν τα αρχεία του στρατού και να φανεί η ιστορική αλήθεια για τη σφαγή της Μακρονήσου. Πάνω απ΄ όλα όμως είναι η συμβολή του στη διάδοση της ιστορικής αλήθειας στη νέα γενιά.

Ανήκε στη δρακογενιά των αλύγιστων της ταξικής πάλης

Ο Λάζαρος είναι από εκείνη τη δρακογενιά των αλύγιστων της ταξικής πάλης. Έζησε ως οργανωτής του ΕΑΜ, μαχητής του ΕΛΑΣ, αλύγιστος κρατούμενος του κολαστηρίου της Μακρονήσου και της χούντας, οργανωμένος κομμουνιστής στον παράνομο μηχανισμό του Κόμματος, συνδικαλιστής δικηγόρος, Δημοτικός Σύμβουλος και υποψήφιος Βουλευτής του ΚΚΕ, μπροστάρης στους αγώνες των συνταξιούχων, για πολλά χρόνια αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΠΕΚΑΜ και ενεργό μέλος της ΠΕΑΕΑ, σταθερός και αταλάντευτος προπαγανδιστής των θέσεων του ΚΚΕ, όπου κι αν βρίσκεται.

Τα χρόνια ζωής και δράσης του συμβάδιζαν με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ και τον τίτλο του μέλους του που κράτησε επάξια παραμένοντας πάντα μπροστάρης στην πάλη για το δίκιο του λαού, σταθερός διεκδικητής και αγωνιστής για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για την οικοδόμηση της κοινωνίας στο μπόι των ανθρώπων και των ονείρων μας, της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής.

Διαβάστε εδώ για την εκδήλωση της ΠΕΚΑΜ προς τιμήν του Λ. Κυρίτση, στις 7 Μάρτη 2019.

Τις ομιλίες στην τελετή αποχαιρετισμού του Λάζαρου Κυρίτση μπορείς να δια΄βασεις εδώ.

Πηγή: 902.gr

2024

Συντρίβεται επιβατικό αεροσκάφος της «Azerbaijan Airlines», στο Καζακστάν, που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 38 άνθρωποι, ενώ 27 νοσηλεύτηκαν με διάφορα τραύματα.

Αεροπορική τραγωδία - Καζαχστάν - Ρωσία - πόλεμος - 26/12/2024
Πηγή: Associated Press

«Δυτικά» ειδησεογραφικά πρακτορεία όπως το Euronews και το Reuters μεταδίδουν ότι ένας ρωσικός αντιαεροπορικός πύραυλος προκάλεσε τη συντριβή του αεροσκάφους κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

27 – 12 – 1571

Γεννιέται ο πρωτοπόρος Γερμανός αστρονόμος Γιόχαν Κέπλερ (Johannes Kepler) ο οποίος διατύπωσε τη γεωμετρική σταθερά στην κατασκευή του σύμπαντος

Γιοχάνες Κέπλερ
Πορτρέτο του Γιοχάνες Κέπλερ το 1610

27 – 12 – 1809

Γεννιέται ο εμβριθής λόγιος, πρωτοπόρος της αρχαιολογικής επιστήμης Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής. Καυτηρίασε με τα έργα του «Ο τυχοδιώκτης» (1835), «Ο υπάλληλος» (1836), «Ο ευγενής» (1838), «Ο χαρτοπαίκτης» (1839) την προδοσία των λαϊκών οραμάτων του ’21, τη φαυλότητα της βαυαρικής «νέας τάξης», με συνεργούς λογής λογής εγχώρια αρπακτικά, πανούργους τυχοδιώκτες, ψευτοευγενείς, τζογαδόρους «υπηρέτες» του πολιτικού και κρατικού μηχανισμού της.

Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής
Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής σε φωτογραφία του 1869

Το 1845 εξέδωσε την έμμετρη κωμωδία του «Του Κουτρούλη ο γάμος» υπογράφοντας με το εύγλωττο ψευδώνυμο «Χρηστοφάνης Νεολογίδης», στην οποία καυτηριάζει διάφορα κακώς κείμενα του νεοελληνικού κράτους, το δανεισμό, τη διαφθορά, τα «παιχνίδια» της εξουσίας, την ανέλιξη στην κοινωνική κλίμακα λογής λογής πονηρών, αγράμματων, «μωρών» μεσοαστών και μικροαστών, των οποίων τα εξευρωπαϊσμένα καμώματα καυτηριάζει και «τιμωρεί» στο τέλος του έργου του.

27 – 12 – 1822

Γεννιέται ο Γάλλος χημικός Λουί Ζαν Παστέρ, «πατέρας» της μικροβιολογίας.

Λουί Ζαν Παστέρ
Ο Λουί Ζαν Παστέρ

27 – 12 – 1831

Ο Κάρολος Δαρβίνος ξεκινά το ταξίδι, από το οποίο θα διατυπώσει τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών.

Κάρολος Δαρβίνος
Ο Κάρολος Δαρβίνος

27 – 12 – 1901

Γεννιέται η Γερμανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια Μάρλεν Ντίντριχ, (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Μαρίας Μαγδαληνής Φον Λος -Marie Magdalene “Marlene” Dietrich).

Είχε και την Αμερικανική υπηκοότητα και καθ’ όλη την μακρά καριέρα της (που κυμάνθηκε από την δεκαετία του 1910 μέχρι την δεκαετία του 1980) διατήρησε την φήμη της μέσω της συνεχούς ανακάλυψης του εαυτού της.

Μάρλεν Ντίντριχ
Η Μάρλεν Ντίντριχ

Την δεκαετία του 1920 η Ντίτριχ συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις και στον βουβό κινηματογράφο. Ο ρόλος της ως Λόλα στο «Γαλάζιος Άγγελος» (Der blaue Engel, 1930) της χάρισε παγκόσμια φήμη και ένα συμβόλαιο με την Paramount Pictures.

Η Ντίτριχ πρωταγωνίστησε σε ταινίες του Χόλυγουντ όπως το «Μαρόκο» (1930), «Κατάσκοπος Χ-27» (1931), «Σαγκάη Εξπρές» (1932), «Desire» (1936) και «Η τραγική τσαρίνα».

Επένδυσε επιτυχώς στην περσόνα και στις “εξωτικές” εμφανίσεις της και έγινε από τις ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της εποχής της.

https://youtube.com/watch?v=7heXZPl2hik%3Ffeature%3Doembed

Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν μια υψηλού επιπέδου διασκεδάστρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλο που συμμετείχε κατά καιρούς σε ταινίες μετά τον πόλεμο, η Ντίτριχ πέρασε τις δεκαετίες από το 1950 μέχρι το 1970 κάνοντας περιοδεία ανά τον κόσμο ως περφόρμερ ζωντανού προγράμματος.

Για το έργο της στην βελτίωση της ηθικής στην πρώτη γραμμή του πολέμου έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Γαλλία, το Βέλγιο και το Ισραήλ.

27 – 12 – 1945

Μιλώντας στην Ολομέλεια του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας – Θράκης του ΚΚΕ (26 – 27/12/1945) ο Ν. Ζαχαριάδης τονίζει πως οι ξένες δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν άμεσα από την Ελλάδα και να αφήσουν το λαό να ρυθμίσει μόνος του την τύχη του. Στην ομιλία του έθεσε επίσης το ζήτημα της οργάνωσης της μαζικής λαϊκής αυτοάμυνας.

Νίκος Ζαχαριάδης
Ο Νίκος Ζαχαριάδης μετά την επιστροφή του από την Τασκένδη

27 – 12 – 1979

Η Σοβιετική Ένωση, έπειτα από έκκληση της Αφγανικής κυβέρνησης και υλοποιώντας το Σύμφωνο Βοήθειας που είχαν συνάψει ένα χρόνο πριν, σπεύδει σε βοήθεια της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν που δοκιμαζόταν από την αντεπαναστατική δράση των αστών, του θρησκευτικού κατεστημένου και του διεθνούς ιμπεριαλισμού (κυρίως του Αμερικανικού).

ΕΣΣΔ - Αφγανιστάν
Αφγανοί και Σοβιετικοί στρατιώτες έξω από την Καμπούλ

Τελικά, με την καταλυτική συνδρομή των HΠΑ και με την αποχώρηση των Σοβιετικών το 1989, θα επικρατήσουν οι Μουτζαχεντίν (1992), οι οποίοι θα προχωρήσουν σε σφαγές χιλιάδων προοδευτικών ανθρώπων και θα επιβάλλουν στη χώρα ένα σκληρό και ανελέητο θεοκρατικό καθεστώς.

27 – 12 – 1988

Πεθαίνει η μεγάλη Ελληνίδα χαράκτρια, Βάσω Κατράκη. Με το έργο της σημάδεψε την παγκόσμια χαρακτική δημιουργία. Η ξεχωριστή δημιουργός, με πνοή πάντα νεανική, πρόσφερε και στην Τέχνη και στην Ελλάδα, μέσα από τις γραμμές του λαϊκού κινήματος. Τα «αντρίκεια χέρια της», όπως τα αποκαλούσαν, χάραξαν επί δεκαετίες μορφές και δρόμους. Χάραξαν παράθυρα ανοιχτά στην ομορφιά του αύριο. Χιλιάδες χρώματα διαπερνούσαν τις πράξεις της, χιλιάδες σταθερές απόψεις αποτελούσαν το πλέγμα της σκέψης της.

Βάσω Κατράκη
Η Βάσω Κατράκη

Η Βάσω Κατράκη ήταν μαχήτρια στους κοινωνικούς αγώνες με τόλμη και αποφασιστικότητα. Μετέφερε στην πέτρα όλα τα θεμελιώδη θέματα, το ιδεώδες της ελευθερίας και της αξιοπρέπειάς μας. Σπαράγματα μνήμης, θρήνοι και ελεγεία γι’ αυτούς που θυσιάστηκαν. Έργα κοινωνική μαρτυρία. Υπηρέτησε την Ελληνική Χαρακτική με αφοσίωση και γνώση. Ήθος και αξιοπρέπεια.

Βάσω Κατράκη
Βάσω Κατράκη – «Η Απελευθέρωση της Αθήνας», ξυλογραφία (1944)

«Δε θέλω παρά να εκφράσω την αγάπη και τον ενθουσιασμό μου προς τη ζωή», έλεγε η Βάσω Κατράκη . «Κάθε στιγμή που μου ανήκει, δεν θα ήθελα να είναι παρά ένας χαιρετισμός προς αυτήν. Να εκφράσω την αγάπη μου προς τον άνθρωπο και τη δικιά του ζωή, με τις χαρές, τα βάσανα και το μόχθο της. Προσπαθώ να εκφραστώ με τον πιο σαφή τρόπο. Αυτό το κάνω γιατί έτσι νιώθω. Με ενδιαφέρει να ‘ρθω σε όσο γίνεται πληρέστερη επικοινωνία με τους ανθρώπους, να μιλήσω με τη γλώσσα τους. Αυτό είναι η πιο μεγάλη καταξίωση ενός καλλιτέχνη. Δε διαλέγω ορισμένα θέματα, μα βιώματα. Και αυτά μπορεί να έρχονται είτε από τη χώρα που ζεις είτε απ’ έξω, φτάνει να είναι ανθρώπινα».

Βάσω Κατράκη
Η Βάσω Κατράκη επί τω έργω

Πλούσια η θεματολογία της. Ο Πόλεμος, η Κατοχή, η Αντίσταση και ο Εμφύλιος. Η αγωνιστική συνείδηση, η ένταξη και η δράση της. Οι περιπέτειες, οι διώξεις και η εξορία… Η Αντιγόνη σκεπάζει το νεκρό αδελφό της, παρά την απαγόρευση του Κρέοντα.

Βάσω Κατράκη
Βάσω Κατράκη – «Το περιστέρι της ειρήνης», ξυλογραφία

Οι «Μάνες Πλατυτέρες» σηματοδοτούν το ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι για περισσότερη ατομική και συλλογική ελευθερία. Σπουδαία και τα έργα της, που καταγγέλλουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της πολιτικής και ιδεολογικής βίας Νταχάου, Αουσβιτς, Μακρόνησο, Γυάρο, Αϊ-Στράτη κι άλλα παρόμοια της σημερινής πολιτικής και οικονομικής βίας. Σε κάθε χάραξή της βρίσκεται ένα πνευματικό πάθος, απ’ όπου πηγάζει και κάθε ανθρώπινο μήνυμά της.

Βάσω Κατράκη
Βάσω Κατράκη – Αυτοπροσωπογραφία, λάδι

27 – 12 – 2019

Πεθαίνει ο διεθνής ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Ηλίας Ρωσσίδης.

Ηλίας Ρωσίδης
Ο Ηλίας Ρωσίδης (δεξιά) με Μουράτη και Κοτρίδη

.

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

28 – 12 – 1937

Πεθαίνει ο Γάλλος συνθέτης Ζοζέφ Μορίς Ραβέλ (Joseph Maurice Ravel).

Ζοζέφ Μορίς Ραβέλ
Ο Μορίς Ραβέλ το 1925

Μαζί με τον Κλωντ Ντεμπυσσύ θεωρούνται οι κύριοι εκπρόσωποι του μουσικού ιμπρεσιονισμού. Τα έργα του για πιάνο αποτελούν ιδιαίτερα δημοφιλή κομμάτια του κλασικού ρεπερτορίου.

https://youtube.com/watch?v=amGl9Qmgu7E%3Ffeature%3Doembed

Πολλά από αυτά όπως τα Jeux d’eau, Miroirs, Le tombeau de Couperin και το Gaspard de la nuit απαιτούν ιδιαίτερη δεξιοτεχνία από τους εκτελεστές τους. Έχει γράψει επίσης σημαντικά έργα για ορχήστρα όπως το Δάφνις και Χλόη.

https://youtube.com/watch?v=LwLABSm0yYc%3Ffeature%3Doembed

Το πιο γνωστό του έργο είναι το Μπολερό (1928), το οποίο ο ίδιος θεωρούσε ασήμαντο και κάποτε το είχε περιγράψει ως «ένα κομμάτι για ορχήστρα χωρίς μουσική».

2019

«Φεύγει» από τη ζωή ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος.

«Τα πράγματα είναι νόμος, αλλάζουν. Το θέμα είναι να τα αλλάξουμε στη σωστή κατεύθυνση, όχι στο χάος. Εγώ το μόνο, το λίγο που μπορώ να σας υποσχεθώ, είναι: Μέχρι τέλους θα είμαι εδώ»!

Θάνος Μικρούτσικος
Ο Θάνος Μικρούτσικος

Ο άνθρωπος που «χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία», με τη ζωή και το έργο του, την παλικαρίσια στάση του απέναντι στην ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια, μας έμαθε πολλά… Με κυριότερο: «Μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι, να σπρώχνεις τα όριά σου, να κατακτήσεις το αδύνατο».

https://youtube.com/watch?v=lBMy5KT5rbo%3Ffeature%3Doembed

Ο Θάνος Μικρούτσικος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του σε μικρή ηλικία στη Φιλαρμονική Εταιρεία Πατρών και στο Ελληνικό Ωδείο (πιάνο, θεωρία, αρμονία). Σπούδασε Μαθηματικά στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα μελέτησε αρμονία, αντίστιξη, φούγκα και σύνθεση με τον καθηγητή – συνθέτη Γ. Α. Παπαϊωάννου. Βασικό θέμα που απασχολούσε τον Θάνο Μικρούτσικο, από την αρχή κιόλας της συνθετικής του διαδρομής, ήταν η μελοποίηση της ποίησης.

Θάνος Μικρούτσικος
Με τον Άλκη Αλκαίο

«Πολιτικά Τραγούδια», «Καντάτα για τη Μακρόνησο», «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκι», «Τροπάρια για φονιάδες», «Τα τραγούδια της λευτεριάς», «O Σταυρός του Νότου», «Εμπάργκο», «Ο γέρος της Αλεξάνδρειας», «Η αγάπη είναι ζάλη», «Όλα από χέρι καμένα», «Γραμμές των οριζόντων», «Στου αιώνα την παράγκα», «Ποίηση με μουσική», «Θάλασσα στη σκάλα», «Ο Άμλετ της Σελήνης», «Ο Σχοινοβάτης» και πολλοί ακόμα, είναι δίσκοι που περιλαμβάνουν κομμάτια μελοποιημένης ποίησης.

https://youtube.com/watch?v=zveemnKDo6w%3Ffeature%3Doembed

Μέσα από τα τραγούδια του κατάφερε και έβαλε στο στόμα των ανθρώπων λόγια των Ναζίμ Χικμέτ, Γιάννη Ρίτσου, Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι, Μάνου Ελευθερίου, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Άλκη Αλκαίου, Μανόλη Αναγνωστάκη, Φώντα Λάδη, Νίκου Καββαδία, Μιχάλη Γκανά, Κώστα Παπαγεωργίου, Κώστα Τριπολίτη, Λίνας Νικολακοπούλου, Κώστα Λαχά, Γιώργου Κακουλίδη, Χριστόφορου Λιοντάκη, Οδυσσέα Ιωάννου και πολλών ακόμα.

Θάνος Μικρούτσικος
Με τον Μάνο Χατζηδάκι

Πολλοί είναι και οι ξένοι ποιητές που είχε μελοποιήσει. Άλλωστε, η μελοποίηση του Θ. Μικρούτσικου είναι αυτή που επέτρεψε να κατανοηθούν τα «κρυμμένα» της ποίησης του Καββαδία, που μέχρι τότε θεωρούνταν «ελάσσων» ποιητής.

https://youtube.com/watch?v=f8MDPSliq-4%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με πολλούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, γράφοντας μουσική για δεκάδες θεατρικά έργα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Τεράστια ήταν και η παρουσία του στη δισκογραφία. Έδωσε εκατοντάδες συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμμετάσχει ή έχουν παιχτεί έργα του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής. Έργα του έχουν παρουσιαστεί από πολλές μεγάλες ορχήστρες και ορχήστρες μουσικής δωματίου και τα έχουν διευθύνει σπουδαίοι μαέστροι, ανάμεσά τους οι Αλέξανδρος Μυράτ, Jerzy Swoboda, Adrew Davis, Kazuyoshi Akiyama, Louis Devos, Λουκάς Καρυτινός, Άλκης Μπαλτάς κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=0u7PT7heg6o%3Ffeature%3Doembed

Ο Θάνος Μικρούτσικος έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους σημαντικούς Έλληνες ερμηνευτές και μουσικούς και με πολλούς διεθνείς καλλιτέχνες. Το ταλέντο του, η σκληρή και συνεχής δουλειά, η συνεχής διεύρυνση των γνώσεών του, τον κατέστησαν και θα τον καθιστούν έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες που πέρασαν από τον τόπο μας.

Η αναγνώριση και η αγάπη από τέσσερις κοντά γενιές θα κρατά το έργο του ζωντανό.

https://youtube.com/watch?v=LgPbq4jnfFM%3Ffeature%3Doembed

Η σχέση του Θ. Μικρούτσικου με το ΚΚΕ κρατά από τα νεανικά του χρόνια, όταν έγινε μέλος του. Στην πορεία οι δρόμοι τους μπορεί να χώρισαν, αλλά δεν έπαψαν να υπάρχουν περίοδοι που ο Θ. Μικρούτσικος συνέβαλλε σε εκδηλώσεις του Κόμματος. Όπως άλλωστε ο ίδιος δήλωνε: «Τον κόσμο του ΚΚΕ τον σεβόμουν και όταν δεν ήμουν κοντά στο ΚΚΕ. 100 χρόνια Ιστορία. Ένα κόμμα θυσιών, ένα κόμμα έπους».

Τα τελευταία χρόνια ξανασυναντήθηκε με το Κόμμα, ενώ ανελλιπής ήταν η παρουσία του στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, στις ξεχωριστές μουσικές του συναυλίες που πλαισίωναν τα Επιστημονικά Συνέδρια.

Θάνος Μικρούτσικος
Με τον Δημήτρη Μητροπάνο

Πριν από ενάμιση χρόνο κυκλοφόρησε ένα μοναδικό βιβλίο – cd, αφιερωμένο στα 100 χρόνια του ΚΚΕ: «Θάνος Μικρούτσικος. Καντάτα για τη Μακρόνησο – Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκι». Ο Θάνος Μικρούτσικος τιμήθηκε από το ΚΚΕ με την ένταξή του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, στη 12η, τιμητική θέση, στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη 2019.

Ο ίδιος δεν είναι πια εδώ. Όμως εμείς, οι δικοί του άνθρωποι, όπως ο ίδιος μας έχει αποκαλέσει, του δίνουμε μία μόνο υπόσχεση. Μαζί και μέσα από τα τραγούδια του «θα κρατήσουμε ανοιχτό το παράθυρο στο όνειρο, όσο κι αν απέξω υπάρχει σκοτάδι. Γιατί αγωνιζόμενοι μέχρι τέλους θα καταφέρουμε να φτιάξουμε μια κοινωνία ικανή να μας οδηγήσει στην αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου.

https://youtube.com/watch?v=iwZqpI_v7f8%3Flist%3DPLQZVPd1pcxwnHVttsSvmAt9tyNdOJQb1U

Δηλαδή, όπως είπε ο πιο μεγάλος διανοητής που πέρασε απ’ αυτόν τον κόσμο, ο Κάρολος Μαρξ, “σε κείνη την κοινωνία που ο ψαράς θα γράφει ποιήματα και ο ποιητής θα ψαρεύει”«, όπως συνήθιζε να μας θυμίζει ο ίδιος ο Θάνος Μικρούτσικος.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

29 – 12 – 1825

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος Ζακ-Λουί Νταβίντ (Jacques-Louis David), συχνά αναφέρεται και ως Νταβίντ εν συντομία.

Ζακ-Λουί Νταβίντ
Αυτοπορτρέτο

Το 1787 ζωγράφισε τον Θάνατο του Σωκράτη, πίνακα στον οποίο απεικονίζεται ο Σωκράτης πριν πιει το κώνειο, περιτριγυρισμένος από τους δώδεκα μαθητές του. Ο Νταβίντ προσπαθεί να πετύχει συσχετισμό με τους δώδεκα μαθητές και το τελευταίο δείπνο του Ιησού Χριστού.

Ζακ-Λουί Νταβίντ
Ο Άρης αφοπλίζεται από την Αφροδίτη

Ο Νταβίντ ήταν δραστήριος καλλιτεχνικά κατά την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης, την οποία υποστήριζε. Ένα από τα πιο διάσημα έργα του αυτής της περιόδου είναι ο Θάνατος του Μαρά, έργο που φιλοτέχνησε το 1793.

Ζακ-Λουί Νταβίντ
Ο θάνατος του Μαρά

Το 1797 ο Νταβίντ γνωρίζει τον Ναπολέοντα Α΄. Από το 1799 ως το 1815 γίνεται ο επίσημος ζωγράφος του Ναπολέοντα, απεικονίζοντας τη ζωή του σε διάφορα έργα όπως η Στέψη του Ναπολέοντα και της Ιωσηφίνας.

Ζακ-Λουί Νταβίντ
Ο Θάνατος του Σωκράτη

Ο Νταβίντ έζησε για ένα διάστημα στις Βρυξέλλες. Στο εργαστήριό του εκεί, ζωγράφισε το τελευταίο μεγάλο έργο του, Ο Άρης αφοπλίζεται από την Αφροδίτη.

Ζακ-Λουί Νταβίντ
Ο Ναπολέων στο πέρασμα του Αγίου-Βερνάρδου

29 – 12 – 1986

Πεθαίνει ο Σοβιετικός σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι. Παρότι γύρισε επτά μόλις ταινίες μεγάλου μήκους, έβαλε βαθιά τα αποτυπώματά του στον παγκόσμιο κινηματογράφο.

Αντρέι Ταρκόφσκι
Ο Αντρέι Ταρκόφσκι

Συνάδελφοί του, όπως ο Μπέργκμαν μίλησαν με μεγάλο θαυμασμό για το έργο του: «Για μένα, ο Ταρκόφσκι είναι ο μεγαλύτερος, είναι αυτός που εφηύρε μια νέα γλώσσα, πιστή στη φύση του κινηματογράφου, καθώς συλλαμβάνει τη ζωή ως αντανάκλαση, τη ζωή ως όνειρο», δήλωσε ο, επίσης μεγάλος, Σουηδός σκηνοθέτης.

https://youtube.com/watch?v=TnFmtgdKxR8%3Ffeature%3Doembed

Ο πατέρας του ήταν ένας άξιος ποιητής. Ο ίδιος σπούδασε στη μεγάλη επαναστατική κινηματογραφική σχολή VGIK. Παρότι δεν έδειχνε μεγάλο ενθουσιασμό για την επανάσταση, η σοσιαλιστική Ρωσία τού έδινε τα μέγιστα για να κάνει τις ταινίες του. Ο «Σάλκερ», για παράδειγμα, γυρίστηκε τρεις φορές! Μέχρι να ικανοποιηθεί ο σκηνοθέτης!

29 – 12 – 2006

Πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών ο δημοσιογράφος, σκηνοθέτης, μεταφραστής και κριτικός Μάριος Πλωρίτης.

Ο Μάριος Πλωρίτης γεννήθηκε το 1919 στον Πειραιά, από μικροαστική οικογένεια. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε θεατρικές σπουδές στην Αγγλία και στην Αμερική.

Το πνευματικό του έργο αρχίζει μέσα στην κατοχή με μεταφράσεις έργων για το «Θέατρο Τέχνης» του Κάρολου Κουν. Το πρώτο θεατρικό έργο που μετέφρασε ήταν το «Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε» του Πιραντέλο. Μέχρι το 1975 μετέφρασε πάνω από 100 έργα, που ανέβηκαν από σημαντικούς θιάσους και σπουδαίους πρωταγωνιστές.

Μάριος Πλωρίτης
Ο Μάριος Πλωρίτης

Για μια 20ετία, από το 1945, έγραφε κριτική θεάτρου και κινηματογράφου στην εφημερίδα «Ελευθερία». Σαν σκηνοθέτης εμφανίστηκε το 1952 στη σκηνή του θιάσου Λαμπέτη – Παπά – Χορν με το έργο «Βαθιά, γαλάζια θάλασσα». Συνολικά σκηνοθέτησε πάνω από 30 έργα για διάφορους θιάσους.

Διατέλεσε καθηγητής Δραματολογίας και Ιστορίας Θεάτρου στη Δραματική Σχολή του Κάρολου Κουν και πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου, μεταξύ πολλών άλλων. Από το 1974 συνεργαζόταν με την εφημερίδα «Το Βήμα», ενώ είχε και συγγραφική δραστηριότητα.

29 – 12 – 2022

Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών, ο Εντσον Αράντες ντο Nασιμέντο, γνωστός σε όλο τον κόσμο ως Πελέ, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Βραζιλία - Πελέ
Ο Πελέ

Πλούσιο είναι το παλμαρέ του θρύλου του ποδοσφαίρου Πελέ, που «έφυγε» από τη ζωή όπως ανακοίνωσε και ο ατζέντης του. Κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του Κατάρ, ο Πελέ βρισκόταν για άλλη μία φορά στο νοσοκομείο, ταλαιπωρούμενος από προβλήματα υγείας. Όταν κατέκτησε η Αργεντινή το τρόπαιο, με δήλωσή του μέσα από το νοσοκομείο, είχε δώσει συγχαρητήρια λέγοντας ότι «ο Ντιέγκο σίγουρα θα χαμογελάει τώρα».

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Βραζιλία - Πελέ
Ο Πελέ είχε ασυναγώνιστο στυλ

Επίσημα, ο θρύλος του ποδοσφαίρου σημείωσε 753 γκολ σε 813 παιχνίδια και κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ των 92 χατ-τρικ που σημείωσε όπως επίσης θέση στο βιβλίο «Guinness World Records» για τα ρεκόρ-γκολ και το ρεκόρ για τον μικρότερο σε ηλικία ποδοσφαιριστή που έπαιξε σε τελικό Μουντιάλ και κατέκτησε το τρόπαιο του 1958. Ο ίδιος μάλιστα είχε αναφέρει πως έχει σημειώσει 1.283 τέρματα, υπολογίζοντας και τα 1.363 ανεπίσημα παιχνίδια.

https://youtube.com/watch?v=WXg8P0u9W9I%3Ffeature%3Doembed

Σύμφωνα με τη FIFA και την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) ο Πελέ θεωρείται ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα και το 1999 εξελέγη Ποδοσφαιριστής του Αιώνα όπως ψήφισαν οι νικητές της Χρυσής Μπάλας του περιοδικού France Football της περιόδου 1956-1999.

Όμως, σε παγκόσμια δημοσκόπηση που έκανε διαδικτυακά η FIFA το 2000 για το ποιος είναι καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, κατετάγη δεύτερος πίσω από τον Μαραντόνα. Παρά την οποιαδήποτε «κόντρα» για το ποιος είναι ο κορυφαίος αθλητής στο συγκεκριμένο άθλημα, ο Πελέ όταν έμαθε πως ο Ντιέγκο είχε πεθάνει, έλεγε πως «σίγουρα μια μέρα θα κλωτσήσουμε μαζί μια μπάλα στον ουρανό. Έχασα έναν σπουδαίο φίλο και ο κόσμος έχασε έναν θρύλο».

Αθλητισμός - ποδόσφαιρο - Βραζιλία - Πελέ
Η αποθέωση του Πελέ όταν η Βραζιλία κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο το 1970

Για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο και στο χώρο του αθλητισμού γενικότερα τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το Τάγμα Αξίας της FIFA, όπως και το Ολυμπιακό Τάγμα ενώ ορίστηκε ως υπουργός αθλητισμού της Βραζιλίας το 1995.

Πηγή: 902.gr

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

30 – 12 – 1904

Γεννιέται ο Σοβιετικός συνθέτης Ντμίτρι Μπορίσοβιτς Καμπαλέφσκι. Σπούδασε στο Ωδείο της Μόσχας, με καθηγητές τον Μπ. Γκολντενβάιζερ στο πιάνο και τον Μιασκόφσκι στη σύνθεση, σημαντική προσωπικότητα της ρωσικής – σοβιετικής μουσικής.

Ντμίτρι Μπορίσοβιτς Καμπαλέφσκι
Ο Καμπαλέφσκι (στο κέντρο) με τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς

Μετά την αποφοίτησή του από το Ωδείο, έγινε καθηγητής διδάσκοντας από το 1939 σύνθεση. Ένα χρόνο μετά (1940), γίνεται μέλος του ΚΚΣΕ και από το 1954 μέλος του συμβουλίου του υπουργείου Πολιτισμού της ΕΣΣΔ. Τακτικό μέλος της Ακαδημίας Παιδαγωγικών Επιστημών της ΕΣΣΔ, από το 1952, υπήρξε γραμματέας της Ένωσης Μουσικοσυνθετών της ΕΣΣΔ.

https://youtube.com/watch?v=onIjUnLFmeM%3Ffeature%3Doembed

Η μουσική εκπαίδευση ήταν στο κέντρο της πολύχρονης δραστηριότητας του Ντ. Καμπαλέφσκι, ο οποίος υπήρξε υπεύθυνος της Επιτροπής Μουσικής – Αισθητικής Αγωγής των νέων. Ως πιανίστας και μαέστρος έδωσε συναυλίες με δικά του έργα. Βάση των περισσότερων έργων του ήταν τα σύγχρονα, σημαντικά από κοινωνική άποψη θέματα. Συχνά πηγή έμπνευσής του ήταν η σοβιετική νεολαία και τα παιδιά, όπως σε τρία από τα κοντσέρτα του – το Κοντσέρτο για βιολί (κρατικό βραβείο της ΕΣΣΔ του 1949), το 1ο Κοντσέρτο για βιολοντσέλο (1949) και το 3ο Κοντσέρτο για πιάνο (1952) – καθώς και σε καντάτες, παιδικά τραγούδια και έργα πιάνου. Σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία του έπαιξε το λυρικό στοιχείο. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από σαφή μελωδική εκφραστικότητα, φωτεινούς τόνους, αισιοδοξία, δυναμισμό, χιούμορ

https://youtube.com/watch?v=2XrYlCWpRuo%3Ffeature%3Doembed

Ταυτόχρονα, ο Καμπαλέφσκι στη μουσική του έχει αποτυπώσει τα τραγικά γεγονότα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Για παράδειγμα, στην όπερα «Η οικογένεια του Ταράς» (κρατικό βραβείο της ΕΣΣΔ του 1951), διασκευή του μυθιστορήματος του Μπ. Γκορμπάτοφ «Οι αλύγιστοι», που αναφέρεται στον αγώνα του σοβιετικού λαού κατά των φασιστών κατακτητών. Στην όπερα «Κόλας Μπρενιόν» (1937, δεύτερη παραλλαγή 1968, βραβείο Λένιν του 1972), διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Ρ. Ρολάν, παράλληλα με το λυρικό θέμα εκφράζεται και η κοινωνική σύγκρουση. Συνέθεσε, επίσης, τις όπερες «Στη Φωτιά» («Έξω από τη Μόσχα» 1943), «Νικήτα Βερσίνιν», «Αδελφές»

Πλούσιο είναι και το συμφωνικό του έργο. Συνέθεσε 4 συμφωνίες (1932, 1933, 1934, 1956), κοντσέρτα για ορχήστρα και για πιάνο (τρία), βιολί και βιολοντσέλο. Επίσης, τη σουίτα για χορωδία και ορχήστρα «Λαϊκοί εκδικητές» (1942), την καντάτα «Λενινιστές», το «Ρέκβιεμ» για σολίστες, δύο χορωδίες και ορχήστρα κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=GIDK0sj2gJw%3Ffeature%3Doembed

Από τα έργα μουσικής δωματίου που έγραψε ξεχωρίζουν τα δύο κουαρτέτα εγχόρδων (το αρ. 2, γραμμένο το 1945 πήρε το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ του 1946), τα 24 πρελούδια για πιάνο κ.ά. Συνέθεσε, επίσης, μουσική για κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ (1963), τιμήθηκε με δύο παράσημα Λένιν και άλλα βραβεία.

1922

Συνέρχεται στη Μόσχα το 1ο Πανενωσιακό Συνέδριο των Σοβιέτ, το οποίο ψηφίζει τη Διακήρυξη και το Σύμφωνο για το σχηματισμό της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ).

ΕΣΣΔ
Το εθνόσημο της ΕΣΣΔ

Πηγή : ALT.GR

31 – 12 – 1691

Πεθαίνει ο Ιρλανδός φυσικός, χημικός και φιλόσοφος Ρόμπερτ Μπόιλ (Robert William Boyle), «πατέρας» της σύγχρονης χημείας.

Ρόμπερτ Μπόιλ
Πορτρέτο του Ρόμπερτ Μπόιλ

31 – 12 – 1822

Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου λήγει με νίκη των επαναστατημένων Ελλήνων.

Ο Αλ. Μαυροκορδάτος κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου
Ο Αλ. Μαυροκορδάτος κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου

31 – 12 –1869

Γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς (Henri Émile Benoît Matisse). Θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης.

Ανρί Ματίς
Ο Ανρί Ματίς (φωτογραφία της 20/5/1933

Σπούδασε νομικά στο Παρίσι όπου μετακόμισε το 1887 και αφού απέκτησε την δικηγορική άδεια εργάστηκε για ένα διάστημα ως συμβολαιογράφος στην γενέτειρά του. Το 1891 προσβλήθηκε από ασθένεια και κατά το στάδιο της ανάρρωσής του ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στο Παρίσι όπου σπουδάζει στην ακαδημία τεχνών Julian, μαθητής του Οντιλόν Ρεντόν (Odilon Redon) και του Γκυστάβ Μορώ.

Ανρί Ματίς
Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (1940)

Ο Ματίς παράγει τους πρώτους του πίνακες επηρεασμένος από τα έργα των Σεζάν, Γκωγκέν, βαν Γκογκ, αλλά και από την παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη. Η μεθοδολογία του περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά την ανεξάρτητη επεξεργασία επιμέρους στοιχείων του πίνακα και στο τελικό μόνο στάδιο την ανάμιξή τους για την παραγωγή της τελικής σύνθεσης. Η τεχνοτροπία του Ματίς είναι αυτή που χαρακτηρίζει το κίνημα των φωβιστών. Η θεματολογία του ήταν διανθισμένη συνήθως με έντονα, φωτεινά χρώματα και αποτελείται κυρίως από προσωπογραφίες, εσωτερικούς χώρους και θέματα νεκρής φύσης.

Ανρί Ματίς
Πορτρέτο της Λυδίας Ντελεκτόρσκαγια (1947)

Η πρώτη ομαδική έκθεση στην οποία συμμετείχε πραγματοποιήθηκε το 1901 ενώ η πρώτη ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1904. Τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Την περίοδο 1908-1912 εκθέτει επίσης πολλά έργα του σε Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο και Λονδίνο.

Ανρί Ματίς
Αυτοπροσωπογραφία

Αν και το κίνημα των φωβιστών, του οποίου αποτελεί ηγετική μορφή, χάνει την αίγλη του μετά από το 1906, ο ίδιος ο Ματίς γνωρίζει σημαντική καλλιτεχνική αναγνώριση με τα έργα που παράγει την περίοδο 1906-1917 τα οποία ξεφεύγουν από τα όρια του φωβισμού.

Ανρί Ματίς
Ο Χορός

Ο Ματίς συνδέθηκε φιλικά με τον Πάμπλο Πικάσο αν και μεταξύ τους υπήρχε πάντα και το στοιχείο του ανταγωνισμού.

Ανρί Ματίς
Η χαρά της ζωής

Από το 1917 μέχρι την ημερομηνία του θανάτου του, ο Ματίς έζησε στην πόλη Σιμιέ (Cimiez), σημερινό προάστιο της Νίκαιας (Nice). Το 1941 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο και ένα μέρος των τελευταίων χρόνων της ζωής του αναγκάστηκε να το περάσει σε αναπηρική καρέκλα. Παρά το γεγονός αυτό, δεν εγκατέλειψε το έργο του, αντιθέτως ασχολήθηκε ενεργά με την τεχνική του κολάζ, μέσω της οποίας κατάφερε να παραγάγει μερικά από τα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμα σήμερα έργα του.

Ανρί Ματίς
Η γάτα με το κόκκινο ψάρι

31 – 12 – 1877

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος Γκυστάβ Κουρμπέ (Jean Désiré Gustave Courbet), μια από τις επιβλητικότερες μορφές της Γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα.

Γκυστάβ Κουρμπέ
Ο Γκυστάβ Κουρμπέ σε φωτογραφία του Ναντάρ

Θεωρείται από τους πρωτεργάτες του Ρεαλισμού. Συνέβαλε επίσης στη μετέπειτα εξάπλωση του Ιμπρεσιονισμού.

Γκυστάβ Κουρμπέ
Αυτοπροσωπογραφία (1841)

Πήρε μέρος στη Γαλλική Κομμούνα του 1871. Με το τέλος της Κομμούνας συνελήφθη, δημεύτηκαν οι πίνακές του κι έπειτα εξορίστηκε και πέθανε στην Ελβετία.

Γκυστάβ Κουρμπέ
Προυντόν (1853)

31 – 12 – 1902

Γεννιέται ο Νίκος Πλουμπίδης. Ο Νίκος Πλουμπίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1926. Στο μεσοπόλεμο ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση μέσα από την «Αριστερή Παράταξη» των δασκάλων (που στηρίζονταν από το ΚΚΕ).

Νίκος Πλουμπίδης
Ο Νίκος Πλουμπίδης

Το Μάρτη του 1933 εκλέχθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ, της οποίας ήταν και εκπρόσωπος στην Κόκκινη Συνδικαλιστική Διεθνή. Υπήρξε μέλος της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1935, ενώ κατά το 6ο Συνέδριο του Κόμματος το Δεκέμβρη του ίδιου έτους αναδείχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Τον Ιούνη του 1938 σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα εκλέχθηκε μέλος του ΠΓ της ΚΕ αναλαμβάνοντας τη καθοδήγηση του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας – Θράκης. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης υπήρξε Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε και πρώτος καθοδηγητής της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ). Στο 7ο Συνέδριο του Κόμματος το 1945 αναδείχθηκε και πάλι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στη διάρκεια του εμφυλίου ο Πλουμπίδης παρέμεινε στην Αθήνα, ενώ από την Άνοιξη του 1949 ανέλαβε υπεύθυνος του παράνομου κομματικού κλιμακίου στην Ελλάδα.

Ο Ν. Πλουμπίδης κατά την διάρκεια της δίκης του
Ο Ν. Πλουμπίδης κατά τη διάρκεια της δίκης του

Στις 25/11/1952 ο Ν. Πλουμπίδης συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη με βάση το μεταξικό νόμο Α.Ν.375 «περί κατασκοπίας». Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 14/8/1954 στις 5.25 τα χαράματα στην Αγία Μαρίνα στο Δαφνί. «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, «αντιμετωπίζοντας με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος…δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήσει, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».

Νίκος Πλουμπίδης
Ο Ν. Πλουμπίδης από κατηγορούμενος μετατράπηκε σε κατήγορος στη δίκη του

Πηγή : ALT.GR

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter


←ΠΟΛΙΤΙΚΗ→ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ


3 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Καλημέρα σε όλους .
《 Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στο κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα 》.
Δεν μπορεί να ξεχαστεί αυτή η ημέρα , η ματωμένη Κυριακή της 3ης Δεκέμβρη του 1944 που έζησε η αδούλοτη Αθήνα . Ήταν μία κοσμογονική ημέρα όπου ο λαός μας ξανάλεγε στους αποικιοκράτες επιδρομείς το δικό του 《 ΌΧΙ 》 . Βεβαίωνε για τρίτη φορά , πως δεν σκύβει το κεφάλι . Φανέρωσε την αδάμαστη θέλησή του να υπερασπίσει την εθνική του ανεξαρτησία .
Όμως τα πυρά της αστυνομίας πάνω στο πλήθος των διαδηλωτών που παρέλαυνε ειρηνικά στη πλατεία Συντάγματος , έβαψαν στο αίμα τους διαδηλωτές . Ο Άγγελος Έβερτ (Διευθυντής της Αστυνομίας ) διέταξε να κτυπήσουν στο ψαχνό με εντολή του τότε πρωθυπουργού Γ . Παπανδρέου .
Η Ελλάδα πολέμησε στα οδοφράγματα τους Εγγλέζους αποικιοκράτες . Πολέμησε τον κόσμο της προδοσίας και του δοσιλογισμού , τον κόσμο της υποτέλειας .
Ομως αυτός ο ηρωικός αγώνας δεν ήταν αρκετός να οδηγήσει στην νίκη , παρ’ ότι υπήρχε επαναστατική κατάσταση απο τις πρώτες κι’ όλλας μέρες της απελευθέρωσης , γιατί η στρατηγική του Κόμματος δεν είχε ως πρωτεύον την εγκαθίδρυση εργατικής εξουσίας , αλλα την 《ομαλή δημοκρατική εξέλιξη》.
Τιμή και δόξα σε όλους αυτούς που έπεσαν για τα ιδανικά της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας , για μία λαοκρατική Ελλάδα χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο .
” Έτσι τελείωσε ο Δεκέμβρης . Έριξε ο Λαός τον μπόγο του στον ώμο κι έφυγε ο Λαός . Δεν τον σηκώνει ο τόπος .
Όπου δεν είναι λευτεριά δεν τον σηκώνει ο τόπος. Τραβάει πιο πάνου να στήσει το ταμπούρι του . Έτσι τελείωσε ο Δεκέμβρης. Η Αθήνα απόμεινε έρημη.”
Γιάννης Ρίτσος “Γειτονιές του κόσμου ”
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

ΠΡΩΙΝΌ ΤΣΙΓΆΡΟ
Χαράζει η μέρα κι ‘ η πόλη έχει ρεπό
Στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο
Κι ‘ εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
Και σαν καφέ πικρό
Άδειοι οι δρόμοι δεν φάνηκε ψυχή
Και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση
Κι ‘ εγώ σε γυρεύω σαν μοιραία λύση
Και σαν Ανατολή
Βγήκε ο ήλιος . Το ράδιο διαπασών
Μ ‘ ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιο Τάσο
Κι ‘ εγώ σε ποντάρω και ύστερα πάω πάσο
Σ ‘ ένα καρρέ τυφλών
《 Δεν βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό ,
δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα …》
Άλκης Αλκαίος ( Βαγγέλης Λιάρος )
Έφυγε από κοντά μας σαν σήμερα το 2012 αφήνοντας κληρονομιά ένα τεράστιο ποιητικό και στιχουργικό έργο στο Ελληνικό τραγούδι . Καλλιεργημένος με πηγαίο ταλέντο , ανεξάντλητη ευαισθησία ,και βαθειά πολιτικοποιμένος , άνοιξε με τη γραφή του νέους δρόμους στη γεμάτη διαδρομή του .
Ο Αλκαίος στο χώρο της δισκογραφίας μπήκε ως ανακάλυψη του Θάνου Μικρούτσικου το 1977 όταν διάβασε ένα ποίημά του στο “Ριζοσπάστη” . Η γνωριμία τους έφερε την πρώτη τους συνεργασία το 1978 ,στα Τραγούδια της λευτεριάς , δίνοντας με το τραγούδι “Φλεβάρης 1848 ” το ισχυρό διεθνιστικό του στίγμα . Ακολουθούν το ” Μες το χημείο του Μαγιού το 1982 ,το Κακόηθες μελάνωμα το 1982 , Ερωτικό το 1982 , Πόρτο Ρίκο το 1984 , Ρόζα το 1986 . Αυτό το τραγούδι μας αποκαλύπτει ρητά και αμετάκλητα ένα μέρος της θέασης της ιστορίας με τα μάτια του Αλκαίου “Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία ; Πώς η ιστορία γίνεται σιωπή ; “. Η ανάγκη εδώ έχει δύο πιθανές διαστάσεις : αφενός το σύνολο των ανθρώπινων αναγκών και αφετέρου την έννοια της αναγκαιότητας . Τι γίνεται ιστορία ; . Καταρχήν η ανάγκη για ψωμί και στέγη , για δουλειά και αξιοπρέπεια , για γη και ελευθερία . Αλλά και η αναγκαιότητα γίνεται ιστορία , ως νομοτέλεια και ως έκφραση κοινωνικών νόμων και τάσεων .
https://youtu.be/EXVamHhnQy4
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

 • Επεξεργασία

Δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης
Ο πλαστουργός της νιάς ζωής
Εγώ ‘ μαι τέκνο της ανάγκης
Κι ώριμο τέκνο της οργής
Κ . Βάρναλης
Έφυγε από κοντά μας σαν σήμερα το 1974 πλήρης ημερών μ ‘ ένα τεράστιο ποιητικό και συγγραφικό έργο .
Ο Βάρναλης ήταν ο επαναστάτης ποιητής , ο μαχητής του 20ου αιώνα μ ‘ ένα έργο με προεκτάσεις οι οποίες επιβεβαιώθηκαν το 1959 με το βραβείο Λένιν .
Οι ποίησή του είναι δεμένη με τον 20ο αιώνα , όταν η ανθρωπότητα δοκίμασε να σπάσει τα δεσμά του θηρίου και ν ‘ανέβει στο επίπεδο του Ανθρώπου . Ο Βάρναλης σαν άνθρωπος , στοχαστής και ποιητής αφιέρωσε όλη τη ζωή και το ταλέντο στο όνειρο αυτό .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου


Αφήστε μια απάντηση

Συνδεδεμένος ως George Panagoulis. Επεξεργαστείτε το προφίλ σας. Αποσύνδεση; Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλιο *

Πρόσφατα άρθρα

Kατηγορίες

Και ο Μαρξ διάβαζε μυθιστορήματα

Δημήτρης Στεφανάκης

Σάββατο, 22/11/2025 11:35

 Share  Tweet

Το μυθιστόρημα στη ζωή του Καρλ Μαρξ

Και ο Μαρξ διάβαζε μυθιστορήματα

Ο Καρλ Μαρξ ήταν ίσως ο πρώτος που είδε τη φιλοσοφία ως ένα εργαλείο που προσφέρεται όχι απλά για τη μελέτη του κόσμου αλλά και για την ουσιαστική αλλαγή του. Ασχέτως αν οι θεωρίες του επαληθεύτηκαν από την Ιστορία, ο ίδιος υπήρξε ένας τιτάνας του πνεύματος με βαθιά γνώση και κουλτούρα αλλά και ένα σπάνιο οραματισμό.

Σύμφωνα με πολλούς ο Μαρξ θεωρείται μαζί με τον Φρόιντ και τον Αϊνστάιν ένας από τους τρεις κορυφαίους αφηγητές της νεωτερικότητας. Ο συγγραφέας του Κεφαλαίου υπήρξε συστηματικός αναγνώστης μυθιστορημάτων. Στην πραγματικότητα προσπάθησε να αφηγηθεί τις ιδέες του για τον άνθρωπο και τον κόσμο, για την οικονομία και την πολιτική. Ίσως μάλιστα να του άρεσε η άποψη ότι το Κεφάλαιο μπορεί κάλλιστα να διαβαστεί και ως γοτθικό μυθιστόρημα που οι ήρωές του υποδουλώνονται από το τέρας που οι ίδιοι δημιούργησαν: τον καπιταλισμό. Ο Λαφάργκ στην περίληψη του Κεφαλαίου χαρακτηρίζει το κομβικό για τον ανθρώπινο πολιτισμό αυτό έργο ως περιγραφή του νέου καπιταλιστικού κόσμου της βικτοριανής εποχής.

Το μεγαλειώδες Κεφάλαιο γεννήθηκε σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Σόχο, σε χρόνια των πολιτικών συγκρούσεων και προσωπικής δυστυχίας για τον δημιουργό του.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Πηγή : fosonline.gr

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

«Η Τέχνη και η Αρχιτεκτονική ως Τοπική Ιστορία»

ΦΩΣ TEAM

Τρίτη, 11/11/2025 11:42

 Share  Tweet

Τρεις από τους σημαντικότερους, εν ζωή, Έλληνες αρχιτέκτονες, καθώς και έναν εκπρόσωπο της νεότερης γενιάς, υποδέχεται η Πάτρα.

«Η Τέχνη και η Αρχιτεκτονική ως Τοπική Ιστορία»

Πρόκειται για μια σπάνια ευκαιρία συνάντησης κορυφαίων αρχιτεκτόνων για να μιλήσουν για την Τέχνη και την Αρχιτεκτονική ως πυλώνες τοπικής ιστορίας και πολιτιστικής ταυτότητας, στο πλαίσιο της κεντρικής εκδήλωσης της δράσης «Ένα Βιβλίο για τον Τόπο μου», που διοργανώνει το Ινστιτούτο Τοπικής Ιστορίας σε συνεργασία με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και τοΤεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας/ Τμήμα Δυτικής Ελλάδας ι υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Η εκδήλωση με θέμα «Η Τέχνη και η Αρχιτεκτονική ως Τοπική Ιστορία» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 18:00, στην Αγορά Αργύρη (Αράτου 12 & Αγίου Ανδρέου).

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι οι:

  • Δημήτρης Αντωνακάκης, επίτιμος διδάκτωρ Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Πανεπιστημίου Πατρών, Πολυτεχνείου Κρήτης
  • Δημήτρης Φιλιππίδης, ομότιμος καθηγητής Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
  • Μανόλης Κορρές, ομότιμος καθηγητής Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
  • Παναγιώτης Πάγκαλος, καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

Η εκδήλωση αποτελεί συνέχεια των βιωματικών εργαστηρίων που πραγματοποιήθηκανστη Σταμνά Αιτωλοακαρνανίας με αφορμή τη μελέτη των κτερισμάτων ενός πρωτογεωμετρικού νεκροταφείου που εντοπίστηκε στο χωριό.

Η φετινή θεματική εστιάζει στον ρόλο της Τέχνηςκαι τηςΑρχιτεκτονικής, ως βασικών φορέων έκφρασης των μεταβαλλόμενων τοπικών χαρακτηριστικών της κοινωνίας κάθε εποχής.

Στρογγυλή Τράπεζα

Στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, θα εξεταστεί:

  • πώς η τοπικότητα και η ιστορική μνήμη μπορούν να ενσωματωθούν δημιουργικά στη σύγχρονη καλλιτεχνική και αρχιτεκτονική έκφραση,
  • με ποιους τρόπους διατηρείται η παράδοση,
  • ποιες πληροφορίες και αφηγηματικές πρακτικές είναι απαραίτητες για τη συγγραφή της Τοπικής Ιστορίας,
  • πώς τα αρχιτεκτονικά έργα ή οι αναστηλώσεις, όταν εντάσσονται σε βιβλία Τοπικής Ιστορίας, μπορούν να λειτουργούν ως σύγχρονες δημιουργίες που ενδυναμώνουν τον ενεργό και σκεπτόμενο πολίτη.

Παράλληλες Δράσεις

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης θα λειτουργεί Έκθεση Βιβλίου Τοπικής Ιστορίας.

?Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Πηγή : fosonline.gr

ΜΟΥΣΙΚΗ

Κλασική μουσική: Ποιος είναι το αφεντικό, ο μαέστρος ή ο σολίστ;

Δημήτρης Στεφανάκης

Σάββατο, 08/11/2025 11:23

 Share  Tweet

Ένα ερώτημα που επιδέχεται διαφορετική απάντηση κάθε φορά

Κλασική μουσική: Ποιος είναι το αφεντικό, ο μαέστρος ή ο σολίστ;

Ανακύπτει πάντα ένα ζήτημα ιεραρχίας στις τάξεις μιας συμφωνικής ορχήστρας κι ένα δισεπίλυτο ερώτημα που αφορά την σχέση μαέστρου και σολίστ. Οι διενέξεις συχνές, παραμένουν ωστόσο μυστικές και δεν φθάνουν σχεδόν ποτέ στο κοινό.

Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Η παρουσίαση του κονσέρτου αρ.1 του Μπραμς στο Carnegie Hall χαιρετίστηκε ως το μεγάλο καλλιτεχνικό γεγονός του 1962, καθώς είχε πρωταγωνιστές δύο από τα πιο ηχηρά ονόματα στο χώρο της κλασικής μουσικής: τον μαέστρο Λέοναρντ Μπερνστάιν και τον αντισυμβατικό πιανίστα Γκλεν Γκουλντ.

Πριν από την μουσική παράσταση εμφανίστηκε ο Μπερνστάιν, γνωστός για την ειλικρίνεια αλλά και τις αυστηρές πεποιθήσεις του, ανακοινώνοντας πως δεν συμφωνούσε με την ερμηνεία του Γκουλντ, κίνηση για την οποία είχε συμφωνήσει ο Καναδός πιανίστας. Στο μικρής διάρκειας λόγο του, ο Μπερνστάιν έθεσε το ερώτημα ποιος είναι τελικά το αφεντικό, ο μαέστρος ή ο σολίστ. Απαντώντας ο ίδιος είπε απλά ότι σε κάποιες περιπτώσεις επικρατεί ο ένας σε κάποιες ο άλλος. Αυτό εξαρτάται από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Στο τέλος βέβαια βρίσκεται η χρυσή τομή, με τη δύναμη της πειθούς, της σαγήνης αλλά και με απειλές. Στην περίπτωση αυτή πέρασε ο λόγος του Γκουλντ αλλά ο Μπερνστάιν διευκρίνισε πως ήταν η τελευταία φορά που θα συνεργαζόταν μαζί του.

https://youtube.com/watch?v=zuxPKikM0NI%3Ffeature%3Doembed

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Πηγή : fosonline.gr

ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο Μπαχ συνέθετε ακόμα και μέσα στη φυλακή

Δημήτρης Στεφανάκης

Τρίτη, 04/11/2025 11:48

 37  Tweet

Ενδεικτικό της ανεξάντλητης δημιουργικής  δύναμης του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ είναι και το επεισόδιο της φυλάκισης του

Ο Μπαχ συνέθετε ακόμα και μέσα  στη φυλακή

Είναι δύσκολο να σταθεί άλλος δημιουργός δίπλα στον τιτάνα που φέρει το όνομα Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Το μεγαλοφυές ταλέντο του βρισκόταν πάντα υπό τη σκέπη ισχυρών ηγεμόνων που του εξασφάλιζαν τόσο τα προς το ζην όσο κι ένα προστατευμένο περιβάλλον μέσα στο οποίο ο σπουδαίος αυτός δημιουργός και εκτελεστής μπορούσε να συνθέτει συνεχώς. Το διάστημα 1708-1717 ο Μπαχ επέστρεψε στη Βαϊμάρη, όπου εργαζόταν ως οργανίστας και διευθυντής συναυλιών στην αυλή του Δούκα Βίλχελμ Ερνστ.

Ο Μπαχ, ωστόσο, είχε από καιρό αποφασίσει να εγκαταλείψει τη θέση αυτή και να μετακινηθεί στο Κέτεν, στην ύπηρεσία του Πρίγκιπα Λεοπόλδου. Έβλεπε προφανώς ότι δεν υπήρχαν περιθώρια εξέλιξης στο μικρό κρατίδιο από τη στιγμή που δεν του δόθηκε ο τίτλος του Καπελμάιστερ. Ο Δούκας της Βαϊμάρης, από την άλλη, δεν ήθελε να τον αφήσε να φύγει. Η πίεση του Μπαχ προς τον εργοδότη του εντάθηκε αφ ης στιγμής γύρισε από ένα άτυπο διαγωνισμό δεξιοτεχνίας στη Δρέσδη όπου αναγορεύθηκε ως ο μεγαλύτερος δεξιοτέχνης οργανίστας της εποχής του.

Ο Βίλχελμ Ερνστ βλέποντας ότι χάνει αυτή τη διασημότητα από το παλάτι του, πέρασε στην αντεπίθεση και με διάταγμα διέταξε να φυλακιστεί ο φιλόδοξος μουσικός. Η φυλάκιση διήρκεσε περίπου ένα μήνα και έληξε στις 2 Δεκεμβρίου του 1717. Ενδειικτικό της ακατάβλητης δημιουργίας του Μπαχ είναι το γεγονός ότι και έγκλειστος ακόμα συνέχισε να εργάζεται πάνω στη μουσική του και να σκέφτεται τα επόμενα βήματά του. Μετά την αποφυλάκισή του, μετακόμισε στο Κέτεν για να υπηρετήσει τον Πρίγκιπα Λεοπόλδο. Ο Μπαχ συνέθεσε πολλά και σημαντικά έργα κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του, όπως είναι τα Βραδεμβούργια Κονσέρτα και ένα μέρος από το Καλώς συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο.

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ακολουθήστε το ΦΩΣ στο Facebook και στο Instagram

Όλα τα φύλλα της εφημερίδας, από το 1958 μέχρι σήμερα με σημαντικά αθλητικά γεγονότα, μπορείτε να τα προμηθευτείτε τώρα σε προνομιακή τιμή από το eshop μας

Πηγή : fosonline.gr

Δημήτρης Στεφανάκης

Κυριακή, 27/07/2025 23:29

 43  Tweet

Το πρώτο  από τα τρία ιντερμέτζο που ο Μπραμς συνέθεσε προς το τέλος της ζωής του

Μας αρέσει ο Μπραμς

Λίγοι συνθέτες της κλασικής μουσικής διέθεταν την δεξιοτεχνία του Μπραμς στο πιάνο. Αυτός ο φαινομενικά συντηρητικός συνθέτης υπήρξε ένας πραγματικός ανανεωτής της μουσικής και δεν είναι τυχαίο το δοκίμιο του Σένμπεργκ με τίτλο «Μπραμς ο προοδευτικός» στο οποίο εκφράζεται ο θαυμασμός για τον τρόπο που ο Γερμανός μουσουργός οργανώνει τις μουσικές φράσεις.

Τα τρία intermezzo αποτελούν δημιουργίες της ωριμότητας του Μπραμς, σε μια εποχή που σύμφωνα με τους μαθητές και τους φίλους του, ο συνθέτης είχε χάσει μεγάλο μέρος από την δεξιοτεχνία του, καθώς είχε παρατήσει την καθημερινή μελέτη του πιάνου κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι συνθέσεις του να μην είναι πια τόσο απαιτητικές.

Η αλήθεια είναι ότι μετά το 1890 ο Μπραμς καταπονημένος από προβλήματα υγείας και οικογενειακά ζητήματα έχει χάσει τους περισσότερους φίλους και υποστηρικτές του. Ταυτόχρονα όμως αναθερμαίνεται η σχέση του με την Κλάρα Σούμαν, από την παρουσία της οποίας στη ζωή του είναι πιθανόν να είναι εμπνευσμένα τα τρία αυτά intermezzo. Πιθανότατα η Κλάρα να είναι και η πρώτη που τα ερμηνεύει δημόσια. Αυτή η σχέση τρυφερότητας που μάλλον δεν έγινε ποτέ ερωτική έπαιζε σημαντικό ρόλο στη ζωή του Μπραμς και είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι δεν δημοσίευε κανένα έργο τοτυ αν δεν έπαιρνε πρώτα την έγκρισή της.

Από τις τρεις αυτές σύντομες συνθέσεις η πρώτη αρ. 117 θεωρείται η πιο ενδιαφέρουσα. Ο Μπραμς μας άφησε ένα έργο μεγάλης εμβέλειας, με συμφωνίες, σερενάτες, σονάτες και κονσέρτα…

https://youtube.com/watch?v=lNshZQO2CO4%3Ffeature%3Doembed

Διαβάστε το «ΦΩΣ» καθημερινά στον υπολογιστή σας

Ρίχτερ και Ροστροπόβιτς: Όταν ο πιανίστας πήρε το τσέλο κι ο τσελίστας το πιάνο

Δημήτρης Στεφανάκης

Δευτέρα, 11/08/2025 10:59

 31  Tweet

Ανταλλαγή οργάνων μεταξύ των κορυφαίων

Ρίχτερ και Ροστροπόβιτς: Όταν ο πιανίστας πήρε το τσέλο κι ο τσελίστας το πιάνο

Ο Σβιατοσλάβ Ρίχτερ και ο Μστισλάβ Ροστροπόβιτς υπήρξαν τα βαριά χαρτιά στο μουσικό όργανο που υπηρέτησαν όσο κανείς άλλος στον εικοστό αιώνα. Κορυφαίος πιανίστας ο ένας απαράμιλλος τσελίστας ο άλλος συναντήθηκαν ουκ ολίγες φορές στην καριέρα τους αποδίδοντας με την αψεγάδιαστη τεχνική τους τα μεγάλα έργα της κλασικής μουσικής.

Ένα ανέκδοτο χαρακτηριστικό όχι μόνο της τέχνης αλλά και της ιδιορρυθμίας του είναι η ευχάριστη νότα ανταλλαγής οργάνων σε μια συναυλία στη Μόσχα. Αποδεκτός τσελίστας ο Ρίχτερ, επαρκής πιανίστας ο Ροστροπόβιτς αποφάσισαν να ανταλλάξουν όργανο, ενθουσιάζοντας το κοινό που έβλεπε για πρώτη φορά τον αγαπημένο του πιανίστα να κεντά στο τσέλο και τον Ροστροπόβιτς να ακολουθεί κατά πόδας στο πιάνο!

Πηγή : fosonline.gr

Κοινοποιήστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *