ΜΑΗΣ

1827 Η Γ’ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα ψηφίζει το Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος, που στηρίχθηκε κυρίως στο αμερικανικό του 1787.

1848 Στην Αγγλία ορίζεται με νόμο η δεκάωρη εργάσιμη ημέρα για τις γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά που εργάζονταν στην υφαντουργική βιομηχανία.

1886 Η απεργία στις ΗΠΑ για το 8ωρο και η έναρξη των συγκλονιστικών γεγονότων στο Σικάγο που οδήγησαν το 1889 στην καθιέρωση της 1ης Μάη ως Διεθνούς Ημέρας των Εργατών.

1909 Γεννιέται ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

1916 Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Πραγματοποιείται στο Βερολίνο μαζική αντιπολεμική διαδήλωση με επικεφαλής τον κομμουνιστή ηγέτη Καρλ Λίμπκνεχτ, ο οποίος θα συλληφθεί και θα καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία σε 2,5 χρόνια φυλάκισης.

1926 Στην Αγγλία οι ιδιοκτήτες των ανθρακωρυχείων κηρύσσουν λοκάουτ. Οι ανθρακωρύχοι απαντούν με κάθοδο σε απεργία, που στις 4 Μαΐου μετεξελίσσεται σε γενική πανεργατική απεργία. Σ’ αυτή παίρνουν μέρος πάνω από 5.000.000 εργάτες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έως τότε απεργία στην ιστορία του αγγλικού εργατικού κινήματος.

1944 Οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εκτέλεση από τον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου του Γερμανού υποστράτηγου Φρανζ Κρες και του επιτελείου του, εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που κρατούνταν στο Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Απ’ αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην Ακροναυπλιώτες και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη.

1955 Εκτελείται στην Αλικαρνασσό ο 26χρονος Χρήστος Καρανταής, στέλεχος του ΚΚΕ, που είχε έρθει από το εξωτερικό με κομματική αποστολή.

1966 Ο Νίκος Ζαχαριάδης ξεκινά απεργία πείνας, με αίτημα την κατάργηση των διοικητικών μέτρων εναντίον του, η οποία κρατά 19 μέρες.

1976 Πεθαίνει μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα ο Αλέκος Παναγούλης, που στις 13 Αυγούστου 1968 επιχείρησε να σκοτώσει τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο.

Πηγή : Ριζοσπάστης

1 – 5 – 1848 

Στην Αγγλία ορίζεται με νόμο η δεκάωρη εργάσιμη ημέρα για τις γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά που εργάζονταν στην υφαντουργική βιομηχανία.

1 – 5 – 1886 

Κηρύσσεται στις ΗΠΑ γενική απεργία με κεντρικό αίτημα το 8ωρο. Παραμονές της απεργίας ο αστικός Τύπος «προειδοποιούσε» πως το 8ωρο θα επέφερε «μείωση μισθών, φτώχεια και κοινωνική υποβάθμιση του αμερικανικού εργάτη», ενώ θα έσπρωχνε τους εργάτες σε «αλητεία και χαρτοπαιξία, βία, κραιπάλη και αλκοολισμό». Η Νιου Γιορκ Τάιμς, στις 25 του Απρίλη 1886, χαρακτήριζε το κίνημα «αντιαμερικανικό», προσθέτοντας ότι «οι εργατικές αναταραχές προκαλούνται από ξένους»…

Την ημέρα της απεργίας, ωστόσο, χιλιάδες εργάτες αψήφησαν τις «υποδείξεις» των αστών και την τρομοκρατία (από την κινητοποίηση των δυνάμεων καταστολής) και κατέβηκαν στους δρόμους. Σχεδόν 340.000 εργάτες διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα, με επίκεντρο το Σικάγο, όπου οι απεργοί ξεπέρασαν τους 80.000. Ήταν δε, τόσο μεγάλη και τόσο επιβλητική η κινητοποίησή τους που οι καπιταλιστές θεώρησαν πως έπρεπε να επιβληθούν δυναμικά. Έτσι, στις 3 Μαΐου η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν- κατά των απεργοσπαστών- έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών Μακ Κόρμικ, δολοφονώντας εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και τραυματίζοντας αρκετούς.

Την επομένη, 4 Μαΐου, όταν η εργατική τάξη του Σικάγο πραγματοποιούσε διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, προβοκάτορας έριξε βόμβα σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Το αποτέλεσμα ήταν η αστυνομία να στρέψει τα όπλα εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον έναν νεκρό, ενώ τις επόμενες μέρες πέθαναν άλλοι έξι τραυματίες αστυνομικοί που ο θάνατός τους ήταν συνέπεια τραυματισμών που υπέστησαν από τους αδιάκριτους πυροβολισμούς των συναδέλφων τους.

Η, από κάθε άποψη, τραγωδία του Χέιμαρκετ έδωσε την ευκαιρία στο αστικό κράτος να προχωρήσει σε συλλήψεις εργατών ηγετών. Συγκεκριμένα, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε σκηνοθετημένη δίκη οκτώ άνθρωποι που, είτε δε βρίσκονταν στην πλατεία του Χέιμαρκετ όταν ρίχτηκε η βόμβα, είτε δεν ήταν σε θέση έμμεσα ή άμεσα να έχουν την παραμικρή εμπλοκή σ’ αυτή την υπόθεση. Τελικά, από τους 8 οι Πάρσονς, Σπάις, Φίσερ και Ενγκελ απαγχονίστηκαν στις 11 Νοεμβρίου 1887, ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του και οι Νημπ, Σουάμπ και Φίλντεν καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα.

Η πρωτομαγιάτικη, όμως, απεργία του 1886 δεν πήγε χαμένη. Είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές, επίσης, περιοχές κερδίθηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Τρία χρόνια αργότερα, το 1889, η Β΄ Διεθνής στο Παρίσι, καθιέρωσε την 1η του Μάη ως Διεθνή Ημέρα των Εργατών.

1 – 5 – 1893 

Στη Διεθνή Έκθεση του Σικάγο, ο Γκρόβερ Κλήβελαντ, ο 24ος πρόεδρος των ΗΠΑ, φωταγωγεί την πόλη με λάμπες που λειτουργούν με εναλλασσόμενο ρεύμα.

1 – 5 – 1904 

Πεθαίνει ο Τσέχος συνθέτης Αντονίν Ντβόρζακ (Antonín Leopold Dvořák). Ανήκει στη ρομαντική περίοδο. Χρησιμοποίησε στο έργο του το μουσικό ιδίωμα και τις μελωδίες της Μοραβίας και της γενέτειράς του, Βοημίας.

Τα έργα του περιλαμβάνουν όπερες, συμφωνική και χορωδιακή μουσική και μουσική δωματίου. Μερικά από τα γνωστότερα έργα του είναι η «Συμφωνία του Νέου Κόσμου», οι «Σλαβονικοί Χοροί», το «Αμερικάνικο Κουαρτέτο Εγχόρδων» και το «Κονσέρτο για τσέλο σε Σι ελάσσο

1 – 5 – 1906 

Στη Γαλλία, στρατιωτικές δυνάμεις συλλαμβάνουν 1.000 διαδηλωτές που συμμετέχουν σε διαμαρτυρία για την Ημέρα της Πρωτομαγιάς. Την ίδια μέρα, στη Γερμανία, απολύονται 6.000 εργάτες.

1 – 5 – 1908 

Έπειτα από επιθυμία του βασιλιά Γεώργιου Α’, απολύονται όλοι οι ηθοποιοί και το προσωπικό του Βασιλικού Θεάτρου. Ως αφορμή προβάλλεται το γεγονός ότι συχνά οι παραστάσεις δίνονταν προ «κενών εδωλίων».

1 – 5 – 1909 

Γεννιέται ο κομμουνιστής και μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

Ο Γ. Ρίτσος εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1934 με τον τίτλο «Τρακτέρ». Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ συνεργάστηκε και με τον Ριζοσπάστη, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γ. Σοστίρ, από αναγραμματισμό του ονόματός του.

Τα γεγονότα του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη συγκλονίζουν την εργατική τάξη της χώρας μας και τον ίδιο: στις 11 Μάη στέλνει τρία από τα δεκατέσσερα θρηνητικά ποιήματά του στον Ριζοσπάστη και την επόμενη μέρα η εφημερίδα τα δημοσιεύει, με γενικό τίτλο «Μοιρολόι». Ολόκληρο το έργο θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα, στις 8/6/1936, με τον τίτλο «Επιτάφιος». Την περίοδο της Κατοχής ο Γ. Ρίτσος πήρε ενεργό μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, ενώ μετά την απελευθέρωση, το 1948-1952, εξορίστηκε διαδοχικά στη Λήμνο, στη Μακρόνησο και τον Αϊ Στράτη.

Μετά την απελευθέρωσή του δραστηριοποιείται μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ. Το 1956 τύπωσε τη Σονάτα του σεληνόφωτος, για την οποία τιμήθηκε με το Α’ Κρατικό Βραβείο ποίησης, το 1960 κυκλοφόρησε η μελοποίηση του Επιτάφιου από τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ το 1966 τυπώθηκε αυτοτελώς η Ρωμιοσύνη (πρώτη έκδοση το 1954), η οποία επίσης μελοποιήθηκε από τον Μ. Θεοδωράκη.

Την περίοδο της Χούντας, συνελήφθη και εξορίστηκε και πάλι στη Γυάρο και μετά στη Λέρο. Υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής, αλλά και λόγω της σοβαρής του ασθένειας, η Χούντα αναγκάστηκε να τον μεταφέρει από την εξορία θέτοντάς τον σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι το 1970.

Μετά τη μεταπολίτευση έτυχε πλήθους διακρίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό: προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ το 1975, τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν» το 1977, κ.α.

Ο Γ. Ρίτσος παρέμεινε στρατευμένος στην υπόθεση του σοσιαλισμού μέσα από τις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος έως την τελευταία του πνοή.

1 – 5 – 1916

Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Πραγματοποιείται στο Βερολίνο μαζική αντιπολεμική διαδήλωση με επικεφαλής τον κομμουνιστή ηγέτη Καρλ Λίμπκνεχτ (ηγετικό στέλεχος τότε, μαζί με την Ρόζα Λούξεμπουργκ κ.α., των «Σπαρτακιστών», των σοσιαλιστών δηλαδή που εναντιώθηκαν στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε αντιπαράθεση με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που στοιχήθηκε πίσω από την αστική τάξη της Γερμανίας).

Ο Λίμπκνεχτ θα συλληφθεί και θα καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία σε 2,5 χρόνια φυλάκισης (στη συνέχεια η ποινή του αυξήθηκε σε 4 χρόνια και 1 μήνα).

1 – 5 – 1919

Στην πανελλαδική πανεργατική απεργία της Πρωτομαγιάς, δίπλα στα συνθήματα για αύξηση των μισθών, ασφάλιση και καθιέρωση του 8ώρου, αντηχούν τα συνθήματα για την αναγνώριση της Σοβιετικής εξουσίας στη Ρωσία και την ανάκληση των ελληνικών στρατευμάτων που μετείχαν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση για την κατάπνιξη της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Το ΣΕΚΕ, με ανακοίνωσή του στις 6/5, κατήγγειλε τα στρατοκρατικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση Βενιζέλου στην Αθήνα και τον Πειραιά προκειμένου να εμποδιστούν οι πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις των εργαζομένων.

Μαζικές ήταν οι Πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις στη Γαλλία, όπου κυριάρχησαν παρόμοια αιτήματα. Η αστυνομία επιτέθηκε με λύσσα στους Γάλλους απεργούς σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας 350. Η κηδεία του νεκρού εργάτη μετατράπηκε σε μια ακόμα απεργία, στην οποία πήραν μέρος πάνω από 3.000.000 εργάτες.

1 – 5 – 1920 

Στην Γαλλία 250.000 σιδηροδρομικοί κατεβαίνουν σε γενική απεργία, που διαρκεί 25 μέρες.

Με τους σιδηροδρομικούς ενώνονται σύντομα οι ανθρακωρύχοι, οι λιμενεργάτες και οι ναυτεργάτες. Έτσι, το σύνολο των απεργών ξεπερνά το 1.000.000. Κύρια αιτήματα της απεργίας ήταν: η εφαρμογή του 8ώρου, η αύξηση των μισθών, η εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων και η παραίτηση από τη σχεδιαζόμενη τρίτη αντισοβιετική εκστρατεία.

1 – 5 – 1924 

Παρά την απαγόρευση από την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου (του λεγόμενου και «Πατέρα της Δημοκρατίας»), οι εργάτες της Αθήνας και του Πειραιά ανταποκρίνονται στο κάλεσμα του ΣΕΚΕ(Κ) πραγματοποιώντας μεγάλη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση.

Στρατός και αστυνομία επιτίθενται στους απεργούς, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας εργάτης και να τραυματιστούν 12.

Ο βουλευτής των Φιλελευθέρων Κώστας Ζαβιτσιάνος κάνει λόγο για «ερυθρό κίνδυνο».

1 – 5 – 1941 

Η ταινία «Πολίτης Κέιν», στην οποία πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί ο Όρσον Ουέλς, κάνει πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη.

1 – 5 – 1942

Μαζικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις των εργατών στο Τορίνο της φασιστικής Ιταλίας.

1 – 5 – 1944 

Οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εκτέλεση από τον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου του Γερμανού υποστράτηγου Φρανζ Κρες και του επιτελείου του, εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που κρατούνταν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου.

Απ’ αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην Ακροναυπλιώτες και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη. Ανάμεσά τους ήταν ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ο οποίος ήταν ο μεταφραστής του Γερμανού αξιωματικού που αρνήθηκε να ανταλλάξει τη θέση του με άλλον συγκρατούμενό του.

Ο Κώστας Βάρναλης εμπνέεται από τη θυσία τους.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1944

Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα
με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,
όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι — άνθρωπος να σαι!
Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος,
φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις
τον αδερφό σου αντίκρα σου — με μάνα εσύ και κείνος!
Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου.
Σ’ αφτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο.
Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ’ έξω
(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)
που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους
και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,
όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παληκάρια.
Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα,
μόν’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι.
Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους
κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.
Κ’ είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κ’ έξω.
Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα.
Στον Κάτου Κόσμο τραγουδάνε πάντα και χορεύουν
κι αν κάπου ανάκουστος καημός θολώνει τη λαλιά τους,
δεν είναι που τη μάνα τους τη μάβρη ανανογιούνται
παρά που τους προδώσαν απορίματα δικά μας.
Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες,
που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν,
και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!
Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!
Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,
θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου.
Κ’ είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.

1 – 5 – 1976 

Πεθαίνει μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο Αλέκος Παναγούλης, που στις 13 Αυγούστου 1968 επιχείρησε να σκοτώσει τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρει.

Συνελήφθη και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια.

Καταδικάστηκε σε θάνατο, απέδρασε και συνελήφθη εκ νέου.

1 – 5 – 1978

Πεθαίνει ο Αρμένιος μουσικός Αράμ Χατσατουριάν, ένας από τους κορυφαίους σοβιετικούς μουσικούς του 20ου αιώνα.

Πολυβραβευμένος και παγκοσμίως αναγνωρισμένος μουσουργός, διετέλεσε διευθυντής ορχήστρας, ήταν παιδαγωγός και μουσικο-πολιτικός παράγοντας.

Ο Χατσατουριάν εντάχθηκε δικαίως στο πάνθεον των μεγάλων συνθετών, ανάμεσά τους συμπατριώτες και ομότεχνούς του, «ιερά τέρατα», όπως ο Προκόφιεφ και ο Σοστακόβιτς. Άλλωστε, ο σεβασμός που έτρεφε και για τους δύο τους ήταν μεγάλος. «(…) Όλοι μας προσπαθούμε να σε προφτάσουμε, αν και είναι αδύνατο. Είσαι ο ηγέτης μας και, το θέλεις δεν το θέλεις, μας οδηγείς. Η ιστορική σου αποστολή είναι τεράστια (…)», έγραφε σε γράμμα του στον Σοστακόβιτς. Ενώ στο γράμμα του στον Προκόφιεφ με αφορμή την εκατοστή παράσταση του μπαλέτου «Σταχτοπούτα» του τελευταίου, ο Χατσατουριάν δεν μπορεί να κρύψει το θαυμασμό του: «(…) Είναι δύσκολο να εκφράσω την απόλαυση που νιώθεις ακούγοντας τη μουσική της “Σταχτοπούτας” (…) Είστε εκπληκτικός συνθέτης (…)».

Γεννημένος το 1903 σε μια πόλη κοντά στην Τιφλίδα της Γεωργίας, σε αρμένικη οικογένεια, ο Χατσατουριάν έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική από πολύ μικρός, αλλά μόλις στα 19 του έμαθε να διαβάζει και να γράφει νότες, όταν φτάνει το 1922 στη Μόσχα και φοιτά σε μουσικό σχολείο στην τάξη του βιολοντσέλου. Ταυτόχρονα, ο μελλοντικός συνθέτης σπουδάζει βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας!

Το ταλέντο του ανθίζει αμέσως. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, όχι μόνο κάλυψε το γνωσιολογικό θεωρητικό κενό στη μουσική που είχε με τους συμμαθητές του, αλλά καταφέρνει να ενταχθεί μεταξύ των καλύτερων σπουδαστών, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις σπουδαστικές συναυλίες στις αίθουσες του επιβλητικού Ωδείου της Μόσχας. Η «μοίρα» του ως συνθέτη «σφραγίζεται» το 1925 όταν στη σχολή δημιουργείται τάξη σύνθεσης. Εκεί παίρνει τα πρώτα μαθήματα και το 1929 εισάγεται στο Κρατικό Ωδείο της Μόσχας, όπου και «σμιλεύεται» σαν συνθέτης κοντά στον σπουδαίο μουσικό παιδαγωγό Νικολάι Γιακόβλεβιτς Μιασκόβσκι.

Καταλυτική θα είναι η γνωριμία του με τον Προκόφιεφ, το 1935, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε την τάξη του Μιασκόβσκι. Ο νεαρός Χατσατουριάν «αιχμαλωτίζεται» από το έργο του σπουδαίου μουσουργού, αλλά και ο Προκόφιεφ δείχνει ενδιαφέρον για τα έργα του Χατσατουριάν, σε σημείο να τα πάρει μαζί του στο Παρίσι όπου και παίχτηκαν.

Το πρώτο δημοσιευμένο έργο του ήταν ο «Χορός» για βιολί και πιάνο. Σιγά σιγά ο συνθέτης περνά από τις μικρότερες στις μεγαλύτερες φόρμες και το 1932 «γεννιέται» η σουίτα για πιάνο, το πρώτο μέρος της οποίας, η «τοκάτα», γίνεται διάσημο και εντάσσεται στο ρεπερτόριο πολλών πιανιστών. Μέχρι το 1940 θα γράψει την 1η Συμφωνία και τα κονσέρτα με ορχήστρα και πιάνο και για βιολί που αφήνουν έντονο το μουσικό – αισθητικό «αποτύπωμά» τους στη σύγχρονη συμφωνική μουσική.

Στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο ο Χατσατουριάν συνθέτει τη 2η Συμφωνία και το μπαλέτο «Γκαγιάνε», έργα που εμπνέονται από τον αγώνα ενάντια στον ναζί εισβολέα. Το 1944 συνθέτει τον κρατικό ύμνο της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας. Το 1954 ολοκληρώνει το διάσημο μπαλέτο του «Σπάρτακος». Οι επόμενες δεκαετίες είναι άκρως δημιουργικές, με τον συνθέτη να γράφει μουσική και για το θέατρο («Χορός μεταμφιεσμένων» του Λέρμοντοφ, «Μάκβεθ» και «Βασιλιάς Ληρ» του Σαίξπηρ κ.ά.). Από το 1950 δίνει πολλές συναυλίες στην ΕΣΣΔ και το εξωτερικό ως διευθυντής ορχήστρας και διδάσκει σύνθεση στο Ωδείο της Μόσχας.

Το έργο του βραβεύεται στην πατρίδα του και στο εξωτερικό και γίνεται μέλος πολλών καλλιτεχνικών ακαδημιών διαφόρων χωρών. Μεταξύ άλλων, ο Α. Χατσατουριάν τιμήθηκε δύο φορές με το Βραβείο Στάλιν (Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ), 2 επίσης φορές με το Βραβείο Λένιν, ενώ το 1954 του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Καλλιτέχνη του Λαού της Σοβιετικής Ένωσης».

1 – 5 – 1983 

Ο Μίκης Θεοδωράκης τιμάται με το βραβείο Λένιν για την ειρήνη.

1 – 5 – 1986 

Η Νότια Αφρική παραλύει ολοσχερώς, καθώς 1,5 εκατομμύριο έγχρωμοι κάνουν αποχή από την εργασία τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της πολιτικής των φυλετικών διακρίσεων που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαμαρτυρία κατά του Απαρτχάιντ.

1 – 5 – 1994 

Σκοτώθηκε σε ατύχημα στο Γκραν Πρι της Ίμολα ο βραζιλιάνος άσος της Φόρμουλα 1, Άιρτον Σένα (Ayrton Senna da Silva).

1 – 5 – 1997 

Στη Βρετανία διεξάγονται οι κοινοβουλευτικές εκλογές που φέρνουν στην εξουσία τους Εργατικούς του Τόνι Μπλερ, μετά από 18 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τους Συντηρητικούς. Θα ακολουθήσει την ίδια αντεργατική πολιτική, θα βάψει τα χέρια του με το αίμα του Γιουγκοσλαβικού, Αφγανικού και Ιρακινού λαού.

1 – 5 – 2004 

Η Κύπρος μαζί με τις Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία και Τσεχία εντάσσονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πανηγυρισμοί στη Λευκωσία. Πολύ γρήγορα θα διαψευστούν οι προσδοκίες ότι η ΕΕ θα κρατήσει θετική στάση για τη λύση του Κυπριακού.

1 – 5 – 2020

Το ταξικό εργατικό κίνημα με μπροστάρηδες το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ σπάνε για άλλη μια φορά την προσπάθεια κυβέρνησης και εργοδοσίας να τρομοκρατήσει και να καταστείλει τους εργαζόμενους για να μην συμμετέχουν στην Απεργιακή συγκέντρωση της Εργατικής Πρωτομαγίας.

Η πανοραμική εικόνα από τη συμβολική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, με σωματεία και εργαζόμενους από όλους τους κλάδους, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας της υγείας, να τιμούν την εργατική πρωτομαγιά, είναι πραγματικά εντυπωσιακή, κάνει τον γύρο του κόσμου!

Έδωσε απάντηση στην προσπάθειά της κυβέρνησης που επικαλούμενη προσχηματικούς λόγους επιχείρησε να φιμώσει τη φωνή των εργαζομένων την ίδια ώρα που δίνει πράσινο φως στην εργοδοσία να κλιμακώσει την αντεργατική επίθεση.

Έδωσε απάντηση και έστειλε αποφασιστικό μήνυμα για τη συνέχεια και στο κεφάλαιο που επιχειρεί να φορτώσει τη νέα κρίση στις πλάτες των εργαζομένων και του λαού.

Έδειξε τη δύναμη του οργανωμένου κινήματος της εργατικής τάξης, αποτελεί ως πρωτοβουλία φάρο και παράδειγμα και για τους εργαζόμενους των άλλων χωρών.

Συνεχίζουμε!

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

2 – 5 – 1519

Πεθαίνει ο Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και εφευρέτης Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Θεωρείται αρχετυπική μορφή αναγεννησιακού ουμανιστή και επιστήμονα, καλλιτέχνη, Homo Universalis και ιδιοφυία που ενδιαφερόταν για «τα πάντα» μεταξύ άλλων την αστρονομία, τη βοτανική, τη συγγραφή, την ιστορία και τη χαρτογραφία.

Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του συγκαταλέγονται η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος.

Είναι γνωστός και για τις πολλές εφευρέσεις που έκανε όπως βαρούλκα, όλμους οι οποίοι μπορούν να εκσφενδονίζουν πέτρες βροχηδόν, κατασκευή φραγμάτων, μηχανές για αυτόματο πλύσιμο των δρόμων, πτητικές συσκευές -με το πιο διάσημο από αυτό την αεροέλικα ή ελικόπτερο του Λεονάρντο.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1480 άρχισε να ασχολείται πιο συστηματικά με την αρχιτεκτονική και συμμετείχε στην τελευταία επέκταση του καθεδρικού ναού του Μιλάνου.

Έχει κάνει μελέτες για το φως, το μηχανισμό της όρασης, την οπτική και τον ήχο, ενώ μπορούσε να διαβάζει και να γράφει μουσική.

2 – 5 – 1893

Διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.

Σε αυτό πήραν μέρος περίπου 2.000 εργάτες, οι οποίοι ενέκριναν ειδικό ψήφισμα με βασικά αιτήματα την Κυριακάτικη αργία, το 8ωρο και τη σύνταξη. Το ψήφισμα επιδόθηκε στη Βουλή, αλλά αντιμετωπίστηκε με χλευασμό.

Ο Στ. Καλλέργης επιχείρησε να το διαβάσει στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί, ωστόσο συνελήφθη από την αστυνομία και παραπέμφθηκε στο Πλημμελειοδικείο, το οποίο και τον καταδίκασε σε 10ήμερη φυλάκιση.

Δες επίσης: ΑΛΤ.gr Πρωτομαγιά – Οι πρώτοι εορτασμοί στην Ελλάδα (1893–1894)

2 – 5 – 1935

Υπογράφεται Σύμφωνο Αμοιβαίας Βοήθειας μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Γαλλίας, το οποίο προέβλεπε κοινή δράση στην περίπτωση επίθεσης σε κάποια από τις δύο χώρες.

Η ναζιστική Γερμανία αντέδρασε έντονα και άμεσα, οι δε αντιδράσεις της θεωρήθηκαν από τη Μ. Βρετανία «πλήρως δικαιολογημένες», ενώ όπως δήλωσε ο ίδιος ο Λόυντ Τζορτζ (τέως Πρωθυπουργός) από το βήμα του βρετανικού κοινοβουλίου, «ο Χίτλερ θα ήταν προδότης της Γερμανίας αν δεν υπερασπίζονταν τη χώρα του».

2 – 5 – 1940

Ματαιώνονται οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λόγω του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αρχικά ήταν προγραμματισμένοι να γίνουν στο Τόκιο και στη συνέχεια στο Ελσίνκι.

2 – 5 – 1943

Σε κοινή σύσκεψη των Κεντρικών Επιτροπών του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ αποφασίζεται η συγκρότηση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ.

Η Διοίκηση του Γενικού Στρατηγείου αποτελέστηκε από τους Στέφανο Σαράφη (στρατιωτικός αρχηγός), Άρη Βελουχιώτη (καπετάνιος) και Βασίλη Σαμαρινιώτη –ψευδώνυμο του Ανδρέα Τζήμα- (αντιπρόσωπος ΕΑΜ).

2 – 5 – 1946

Επαναφέρονται σε ισχύ οι νόμοι της μεταξικής δικτατορίας για τις Επιτροπές Ασφαλείας. Η τρομοκρατία και καταστολή εναντίον του ΚΚΕ και των αγωνιστών της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης εντείνεται και συστηματοποιείται συνεχώς.

2 – 5 – 1949 

Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου”

1949 

Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου

1949 

Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου”

1953 

https://youtube.com/watch?v=eELe3oVAv1M%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=YpovoZVmU-k%3Ffeature%3Doembed

1953 

https://youtube.com/watch?v=eELe3oVAv1M%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=YpovoZVmU-k%3Ffeature%3Doembed

2 – 5 – 1953 

Πραγματοποιείται η ενθρόνιση του Βασιλιά Χουσεΐν Α΄ της Ιορδανίας, ο οποίος διαδέχεται σε ηλικία 16 ετών τον πατέρα του Βασιλιά Αμπντάλα Α’.

2 – 5 – 1957 

Πεθαίνει ο Αμερικανός Γερουσιαστής Τζόζεφ Μακάρθι, γνωστός για τις διώξεις εναντίον των κομμουνιστών ή των υπόπτων ως κομμουνιστών, που ξεκίνησε το 1950 στις ΗΠΑ (ο λεγόμενος «Μακαρθισμός»).

Εκατοντάδες κομμουνιστές, συνδικαλιστές, κ.α. ριζοσπάστες έπεσαν θύματα του Μακαρθισμού, δικάστηκαν και φυλακίστηκαν.

Ακόμα περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών μπήκαν σε «μαύρες λίστες» (μεταξύ αυτών, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ, κ.α.).

Σχεδόν 3.000 ναυτεργάτες και λιμενεργάτες απολυθήκαν ως ύποπτοι για «αντι-αμερικανικές» δράσεις.

2 – 5 –1961

Ξεκινά τις εργασίες του το 8ο Συνέδριο του ΚΚΕ (2-8 Μάη 1961).

Η σύγκλησή του έγινε σε συνθήκες που είχαν διαμορφώσει η δεξιά οπορτουνιστική στροφή, η εσωκομματική διαπάλη και οι Αποφάσεις της 6ης και 7ης Ολομέλειας (το 1956 και 1957 αντίστοιχα), καθώς επίσης και η Απόφαση για τη διάλυση των Κομματικών Οργανώσεων στην Ελλάδα και την ένταξη των κομμουνιστών στην ΕΔΑ (8η Ολομέλεια 1958).

Οι ίδιες οι διαδικασίες σύγκλησης και διεξαγωγής του Συνεδρίου συνιστούσαν σοβαρό κομματικό πρόβλημα.

Οι διαδικασίες αντιπροσώπευσης ήταν ευάλωτες ως προς την τυπική, καταστατική νομιμότητά τους, αφού Κ.Ο. δεν υπήρχαν στις περισσότερες σοσιαλιστικές χώρες και ούτε βεβαίως στην Ελλάδα μετά από το 1958.

Το πρόγραμμα που υιοθέτησε το Συνέδριο εξέφραζε την αντίληψη των «επαναστατικών σταδίων», θέτοντας ως άμεσο πολιτικό στόχο το σχηματισμό μιας δημοκρατικής-πατριωτικής κυβέρνησης που θα συνέβαλε στη συγκέντρωση δυνάμεων για την υλοποίηση του πρώτου επαναστατικού σταδίου. Στόχος: η «Εθνική Δημοκρατική Αλλαγή», στην οποία ενέτασσε –και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο- τη λεγόμενη «εθνική αστική τάξη».

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου αποτύπωναν ακόμη την υποτίμηση των νομοτελειών της ταξικής πάλης και την ανάγκη ύπαρξης ισχυρού κινήματος της εργατικής τάξης, την άρνηση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και των λενινιστικών αρχών συγκρότησης και λειτουργίας του Κόμματος.

Ουσιαστικά το 8ο Συνέδριο επισφράγισε τη δεξιά οπορτουνιστική στροφή του ΚΚΕ από την 6η Πλατιά Ολομέλεια και έπειτα. Α’ Γραμματέας της ΚΕ του Κόμματος εκλέχθηκε ο Κώστας Κολιγιάννης.

2 – 5 – 1965

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον διακηρύσσει το ομώνυμο Δόγμα για την αντιμετώπιση της «κομμουνιστικής διείσδυσης» στη Λατινική Αμερική.

2 – 5 – 1977 

Ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος τιμάται με το βραβείο «Λένιν».

2 – 5 – 2011

Σκοτώνεται από τη CIA στο Πακιστάν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Το 1979 μετέβη στο Αφγανιστάν προκειμένου να ενταχθεί στους χρηματοδοτούμενους από τις ΗΠΑ Μουζαχεντίν, οι οποίοι είχαν πάρει τα όπλα κατά της επαναστατικής λαϊκής κυβέρνησης που είχε εγκαθιδρυθεί από την επανάσταση του 1978.

Τη λαϊκή κυβέρνηση του Αφγανιστάν συνέδραμε από τη μεριά της η Σοβιετική Ένωση.

Μετά από τη νίκη του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο Μπιν Λάντεν στράφηκε εναντίον των πρώην συμμάχων του, συγκροτώντας την «Αλ Κάιντα» και πραγματοποιώντας χτυπήματα κατά Αμερικανικών στόχων ανά τον κόσμο.

Στην οργάνωσή του αποδόθηκαν οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους το 2001 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.

Έκτοτε και με πρόσχημα την τρομοκρατία, ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων ανά την υφήλιο, καθώς και μια σειρά στρατιωτικές επιχειρήσεις μικρής και μεγάλης έκτασης (πόλεμος σε Αφγανιστάν, Ιράκ, κ.α.).

2 – 5 – 2014

Τουλάχιστον 46 άνθρωποι, διαδηλωτές ενάντια στην αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου, βρίσκουν τραγικό θάνατο καθώς κάηκαν από τους νεοναζί του «Δεξιού Τομέα» μέσα σε κτίριο των Συνδικάτων που πυρπολήθηκε στην Οδησσό.

Βίντεο καταγράφουν τη δράση των φασιστών, που έδρασαν με σχέδιο και ξεκάθαρο στόχο να σκοτώσουν.

Σύμφωνα με αυτά, οι φασίστες του «Δεξιού Τομέα» προσπάθησαν αρχικά να προβοκάρουν επεισόδια με αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Κάποιοι, μάλλον από αυτούς που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιχείρηση στρατιωτικού τύπου, έφεραν μια κόκκινη ταινία στα χέρια (προφανώς για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους) ενώ φορούσαν και τη λεγόμενη μαυρο-πορτοκαλί κορδέλα του «Αγίου Γεωργίου» (πρόκειται για ένα σύμβολο που χρησιμοποιούν οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές). Τέτοια κόκκινη ταινία φορούσαν και αρκετοί αστυνομικοί, ενώ και ανώτεροι αξιωματικοί φαίνονται να μένουν άπραγοι και να παρατηρούν τις συμπλοκές και στη συνέχεια την επίθεση με καταιγισμό βομβών μολότοφ στο κτίριο των Συνδικάτων όπου είχαν καταφύγει οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές.

Είναι, επίσης, φανερό ότι οι αυτοσχέδιες βόμβες περιείχαν ιδιαίτερα εύφλεκτη ύλη, όχι απλά κάποιο καύσιμο, αφού το υλικό αυτό εκρηγνυόταν, προκαλώντας μεγάλη φωτιά.

Επίσης, συγκλονιστικές είναι οι εικόνες που δείχνουν ανθρώπους (τουλάχιστον 4) να πηδάνε από τα παράθυρα από μεγάλο ύψος, προκειμένου να γλιτώσουν από την ασφυξία και καθώς πέφτουν και τραυματίζονται, στη συνέχεια φασίστες που τους περιμένουν στο έδαφος, τους αποτελειώνουν χτυπώντας τους με ρόπαλα.

Ακόμα, γνωστοί φασίστες που συμμετείχαν και στα επεισόδια στην πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, εμφανίζονται και στην Οδησσό και μάλιστα να πυροβολούν ανθρώπους, που είτε έβγαιναν στα παράθυρα για να αναπνεύσουν είτε κατάφερναν να βγουν από το φλεγόμενο κτίριο. Οι εικόνες που αντίκρισαν οι πυροσβέστες μετά το μακελειό είναι απερίγραπτες με πολλά καμένα πτώματα να είναι μη αναγνωρίσιμα, ενώ σε αυτές τις συνθήκες και ο αριθμός των 46 θυμάτων είναι μάλλον υποτιμημένος, με κάποιες μαρτυρίες κατοίκων της Οδησσού να μιλούν για πολύ περισσότερους απανθρακωμένους ανθρώπους.

Το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα που αρχικά η κυβέρνηση του Κιέβου προσπάθησε να υποβαθμίσει και να αποδώσει σε σύγκρουση οπαδών ομάδων (επειδή στα φασισταριά υπήρχαν και χούλιγκανς) ή σε προβοκάτσια της Ρωσίας, αναγκάστηκε τελικά να δηλώσει ότι έχει διατάξει έρευνα, για να διευκρινιστούν οι συνθήκες του εμπρησμού. Ωστόσο, είναι φανερό ότι η αντιδραστική κυβέρνηση το μόνο που ήθελε ήταν να συγκαλύψει το έγκλημα.

Δες επίσης:

• Καταδίκη του φασισμού που είναι γέννημα του καπιταλισμού
• Δήλωση των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων για την κατάσταση στην Ουκρανία

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

3 – 5 – 1808 

Ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος, Φρανσίσκο Γκόγια, ζωγραφίζει τον περίφημο πίνακά του «Οι Εκτελέσεις της 3ης Μαΐου», όπου απεικονίζει τις βαναυσότητες που διέπραξαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα και αναδεικνύει την ηρωική αντίσταση του λαού .

Δες επίσης ΑΛΤ.gr 1828

3 – 5 – 1837 

Ιδρύεται το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι η πρώτη ανώτατη σχολή σ’ όλη την ανατολική Μεσόγειο.

3 – 5 – 1887

Γεννιέται η μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός, Μαρίκα Κοτοπούλη.

Ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα του θεάτρου αλλά και της ζωής, καθώς η ίδια δεν ξεχώριζε τη ζωή από το θέατρο. Είχε αναπτύξει κοινωνική δράση συνδράμοντας και οικονομικά το Σωματείο των Ηθοποιών στοχεύοντας στην αναβάθμιση του επιπέδου των μελών του.

Παιδάκι ακόμα, βρέθηκε στο σανίδι με το τραγουδάκι «Η κυρά μας η δασκάλα» στο θίασο του πατέρα της Δημήτρη Κοτοπούλη και χάλασε κόσμο. Ηταν η νεότερη ηθοποιός που προσλήφθηκε στο τότε Βασιλικό Θέατρο, σε ηλικία 15 χρόνων. Από το 1901 και για δέκα χρόνια συμμετείχε στα «Παναθήναια». Το 1908 ίδρυσε τη «Νέα Σκηνή» και συνεργάστηκε με όλους τους πρωταγωνιστές του θεάτρου. Από το 1912 έγινε θιασάρχης κάνοντας πολλά ταξίδια στο Παρίσι, προκειμένου να βρει καινούργια έργα.

Το 1929, ίδρυσε την «Ελευθέρα Σκηνή» μαζί με τον Σπύρο Μελά και τον Μήτσο Μυράτ. Νοιαζόταν πραγματικά για την τέχνη της, στην οποία επέφερε πολλές καινοτομίες, όπως η θεσμοθέτηση του σκηνοθέτη ως απαραίτητου συντελεστή μιας παράστασης, του σκηνογράφου και του ενδυματολόγου. Κοντά της αναδείχτηκαν μεγάλες προσωπικότητες του θεάτρου, όπως ο Γιώργος Ανεμογιάννης, ο Αντώνης Φωκάς και ο Γιάννης Τσαρούχης. Επηρέασε με την τέχνη της πολλούς από τους νέους τότε δημιουργούς, όπως τον Δημήτρη Πικιώνη, τον Νίκο Εγγονόπουλο, τον Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα. Ιδρυσε Δραματική Σχολή, η οποία, αν και δεν μακροημέρευσε, συνέβαλε στο να μπουν τα θεμέλια της θεατρικής παιδείας στην Ελλάδα.

Κάθε νέα εμφάνιση της Μαρίκας Κοτοπούλη ήταν ένα θεατρικό γεγονός και μια συνεχής ανατροπή. Η έντονη ζωή της εκτός θεάτρου αποτέλεσε και αυτή μέρος του θρύλου που περιβάλλει το όνομα Κοτοπούλη. Ο έρωτάς της με τον Ιωνα Δραγούμη αλλά και ο τρόπος ζωής που ακολουθούσε ήταν πρόκληση για τα ήθη της εποχής αλλά ταυτόχρονα αποτελούν στοιχεία για την έντονη και συναρπαστική, όπως φαίνεται, ζωή αυτής της ολοκληρωμένης ηθοποιού, η οποία συμπύκνωνε στο πρόσωπό της την τέχνη του θεάτρου που άφησε εποχή, όπως είχε πει ο Αιμίλιος Χουρμούζιος.

Πηγή: Ριζοσπάστης

3 – 5 – 1968 

Εκτεταμένες συμπλοκές φοιτητών και αστυνομίας ξεσπούν στο κτιριακό συγκρότημα του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στο Παρίσι. Είναι η πρώτη εκδήλωση του «Γαλλικού Μάη».

Σύντομα στις κινητοποιήσεις μπαίνει και η εργατική τάξη, η οποία δίνει μαζικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά στις συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις.

Συνολικά το Μάη του ’68 η συμμετοχή στις εργατικές διαδηλώσεις του Παρισιού έφτασε περίπου τα 2 έως 2,5 εκατομμύρια άτομα. Σε όλη τη χώρα απήργησαν περίπου δέκα εκατομμύρια εργάτες, απονεκρώνοντας για μέρες τα πάντα. Αυτό ήταν το καθοριστικό και χαρακτηριστικό στοιχείο του πραγματικού εργατικού Μάη του 1968 στη Γαλλία.

Στις 29 Μάη σχηματισμοί τεθωρακισμένων έκαναν την εμφάνισή τους σε διάφορα προάστια του Παρισιού. Με την προκήρυξη των εκλογών, σύμφωνα με τη νομοθεσία απαγορεύτηκαν οι συγκεντρώσεις. Στις εκλογές, στις 23 και 30 Ιουνίου, οι Γκολικοί μαζί με τους συνεργαζόμενούς τους συγκέντρωσαν περισσότερες έδρες από κάθε άλλη φορά: 358 επί συνόλου 485.

https://youtube.com/watch?v=PCHHVdH1jgA%3Ffeature%3Doembed

Οι αυξήσεις που κατάκτησαν οι εργαζόμενοι δόθηκαν άμεσα και ήταν σημαντικές σε σύγκριση με τα συνηθισμένα δεδομένα. Σε ορισμένους τομείς (ενέργεια) έφταναν έως και 19%. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαστάσεις της γενικής απεργίας, τη σύγκρουση και τα όριά της, έχει σημασία να εκτιμήσουμε ότι τα αιτήματα που ικανοποιήθηκαν, ήταν αντικειμενικά οι αναγκαίες υποχωρήσεις από την αστική τάξη για να αποφύγει τα χειρότερα. Οι αυξήσεις αυτές πολύ γρήγορα εξανεμίστηκαν, αφού μέσα στο 1969, όπως και στα επόμενα χρόνια, υιοθετήθηκαν νέα μέτρα λιτότητας, περιστολής των δαπανών σε υγεία, παιδεία, κοινωνική πρόνοια και αυξήθηκε η φορολογία.

https://youtube.com/watch?v=JGUnClRg8k0%3Ffeature%3Doembed

Δες επίσης:

• Καταδίκη του φασισμού που είναι γέννημα του καπιταλισμού «Στρογγυλό Τραπέζι» της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ
• Εκδήλωση με θέμα: «50 χρόνια μετά… φανερές και αθέατες όψεις του Μάη ’68»
• Διδάγματα από τον Μάη του ’68
• Για το Μάη του 1968 στη Γαλλία
• Ο Μάης του 1968 στη Γαλλία (Φάνη Παρρή) Πολιτικο-οικονομικό υπόβαθρο

3 – 5 – 1973

Ο Πρόεδρος του Φοιτητικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ένωσης Βίκτορ Βίντσερ εκφράζει την αλληλεγγύη των φοιτητών της ΕΣΣΔ προς τους αγωνιζόμενους Έλληνες φοιτητές, ζητώντας ταυτόχρονα την αποφυλάκιση όλων των κρατουμένων και το σεβασμό των ακαδημαϊκών ελευθεριών.

3 – 5 –1977 

Με ομόφωνη απόφασή της, η κυπριακή Βουλή ζητάει το άνοιγμα του φακέλου της προδοσίας της Κύπρου. Το αίτημα υποστηρίζει σύσσωμη η αντιπολίτευση στην Ελλάδα, προσκρούει όμως στην άρνηση της κυβέρνησης της ΝΔ.

3 – 5 – 1982 

Πεθαίνει ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ιδεαλιστής φιλόσοφος και μεταρρυθμιστής της ελληνικής εκπαίδευσης.

3 – 5 – 1982 

Η κυβέρνηση της Τουρκίας ανακοινώνει ότι δεν αποδέχεται τη νέα συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας, που υπερψηφίστηκε από 130 χώρες

3 – 5 – 1983

Νέα πρόταση για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων της Ευρώπης πραγματοποιεί ο Σοβιετικός ηγέτης Γιούρι Αντρόποφ. Δηλώνει ότι η Σοβιετική Ενωση είναι διατεθειμένη να μειώσει τον αριθμό των πυρηνικών πυραύλων της που σημαδεύουν τη Δυτική Ευρώπη, στο επίπεδο των πυραύλων που έχει αναπτύξει το ΝΑΤΟ.

3 – 5 – 1984 

Ο Έλληνας συνθέτης Ιάννης Ξενάκης γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών στην έδρα της σύνθεσης.

3 – 5 – 1996 

Πεθαίνει ο μεγάλος κιθαρίστας και συνθέτης Δημήτρης Φάμπας.

Από μικρός έδειξε το ταλέντο του στη μουσική, παίζοντας λαούτο και μαθαίνοντας μαντολίνο. Σπούδασε κλασική κιθάρα με τον Νίκο Ιωάννου και πήρε το δίπλωμά του από το Εθνικό Ωδείο (τάξη Γ. Βώκου) με αριστείο εξαιρετικής επίδοσης το 1953. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τον Θ. Βαβαγιάννη και τον Κ. Κυδωνιάτη.

Στα 1955 και 1956, με υποτροφία της ιταλικής κυβέρνησης, σπούδασε κιθάρα στην Ακαδημία Chigiana της Σιέννα, με τον Αντρέ Σεγκόβια και μουσικολογία με τον Εμίλιο Πουχόλ. To 1958, με πρόσκληση και υποτροφία του Σεγκόβια, σπούδασε κοντά του στην Ακαδημία του Santiago de Compostella της Ισπανίας, με συμμαθητές τους Alirio Diaz και John Williams.

https://youtube.com/watch?v=LV5hzWQ5gTs%3Ffeature%3Doembed

Ως καλλιτέχνης ο Δημήτρης Φάμπας μάγευε το ακροατήριό του και η δεξιοτεχνία του στην κιθάρα συνέπαιρνε και τον πιο απλό ακροατή.

Έδωσε πολλά ρεσιτάλ σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ολλανδία, Τσεχοσλοβακία, ΗΠΑ, Καναδά, ΕΣΣΔ, Ουγγαρία, Βατικανό, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αυστρία, σε όλες τις μεγάλες πόλεις και θέατρα της Ελλάδας και στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Έδωσε επίσης πολλές διαλέξεις για την κιθάρα σε Διεθνή Φεστιβάλ και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

https://youtube.com/watch?v=ai3DLp00pPQ%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε μέλος και προεδρεύων πολλών ελλανόδικων επιτροπών διαγωνισμών κιθάρας. Ήταν τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής (IMC. UNESCO) και πρόεδρος του ΣΚΩΑ. Συμμετείχε σε πολλούς δίσκους και κινηματογραφικές ταινίες. Για τουλάχιστον μια δεκαετία συνεργάστηκε ως σολίστ και ζωντανά σε συναυλίες, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις έργων των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Κουνάδη, Ξαρχάκου, Ζαμπέτα και άλλων, προσφέροντας στην κιθάρα μεγαλύτερη δημοτικότητα.

Διακρίθηκε ως συνθέτης γράφοντας πλήθος από συνθέσεις, σπουδές, σουίτες και χορούς, ενώ ορισμένα έργα του συχνά παίζονται ως υποχρεωτικά σε διεθνείς διαγωνισμούς.

https://youtube.com/watch?v=KLJ_XdGAShQ%3Ffeature%3Doembed

Ηχογράφησε πέντε προσωπικούς δίσκους για σόλο κιθάρα.

https://youtube.com/watch?v=dD6Fhlsf-JE%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος δάσκαλος. Με επιμονή και υπομονή, μετέφερε τη βαθιά γνώση του οργάνου και το πάθος του σε γενιές κιθαριστών και φιλόμουσων. H σχολή του και η διδασκαλία του θεωρήθηκαν από τις καλύτερες στον κόσμο από όπου βγήκαν πολλοί διαπρεπείς καλλιτέχνες. Δημιούργησε, επίσης και διηύθυνε δύο ορχήστρες κιθαριστών, μία με παιδιά και μία με προχωρημένους κιθαρίστες, με τις οποίες για πάνω από δέκα χρόνια έδωσε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

3 – 5 – 2009  

Ο Παναθηναϊκός νικά στον τελικό του φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα του μπάσκετ την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 82-78 στο O2 World Arena στο Βερολίνο και στέφεται για πέμπτη φορά Πρωταθλητής Ευρώπης.

3 – 5 – 2011 

Φεύγει από τη ζωή, ο καλός άνθρωπος του ελληνικού σινεμά, ο Θανάσης Βέγγος.

Σεμνός «μαχητής» – από τα γεννοφάσκια του μέχρι το τέλος του – «στη γαλέρα της ζωής» που «τράβηξε άγριο κουπί» όπως έλεγε ο ίδιος. Αγωνίστηκε, έζησε, βιοπάλεψε και δημιούργησε σαν γνήσιο τέκνο του λαού. Και πάντα με μοναδική σεμνότητα, συνέπεια, αξιοπρέπεια, καλοσύνη κι ανθρωπιά.

Ο πατέρας του, εργάτης στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού στον Πειραιά, αλλά και μαχητής του ΕΛΑΣ Πειραιά, απολύθηκε από την εταιρεία λόγω της συμμετοχής του στην ιστορική Μάχη της Ηλεκτρικής. Η απόλυση του πατέρα του ανάγκασε τον Θανάση Βέγγο να βγει στη βιοπάλη. Δούλεψε στην επεξεργασία δερμάτων και έκανε μικροθελήματα στη γειτονιά του. ΕΠΟΝίτης στα χρόνια της Κατοχής, ο Θανάσης Βέγγος υπηρέτησε τη θητεία του ως κρατούμενος στο Κολαστήριο της Μακρονήσου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1951.

https://youtube.com/watch?v=57Ub43WdoFU%3Ffeature%3Doembed

Μετά την απελευθέρωσή του, ο συγκρατούμενός του στη Μακρόνησο, σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος, για να επιβιώσει, τον πήρε στο μικρό στούντιό του, σαν άνθρωπο για όλες τις δουλειές. Ο Κούνδουρος, παρατηρώντας τις εκφραστικές του δυνατότητες, τον χρησιμοποίησε και σαν ηθοποιό, στην πρώτη του ταινία «Μαγική πόλη» (1952). Στη συνέχεια, ο Θανάσης Βέγγος δούλευε σαν τεχνικός σε διάφορες ταινίες, αλλά έπαιζε και μικρά ρολάκια. Το ολοφάνερο, έμφυτο, αυτοδίδακτο υποκριτικό ταλέντο του φάνηκε και στο θέατρο. Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, παίζοντας στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς – πλουτς», στο θέατρο «Περοκέ». Την ίδια χρονιά, μετά από εξετάσεις στην τότε Επιτροπή Ταλέντων, του δόθηκε η Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ηθοποιού και έγινε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (11/4/1959).

Από το 1959 μέχρι και το 1999 συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους που ανέβαζαν ελληνικές κωμωδίες και επιθεωρήσεις. Μεταξύ άλλων στις: «Μαντουμπάλα», «Καινούργια Αθήνα », «Άνθρωποι του ’60», «Οκτώ άνδρες κατηγορούνται», «Κόκκινα τριαντάφυλλα», «Οι φτωχοδιάβολοι», «Αρχοντορεμπέτισσα», «Κύπρος γιοκ», κ.ά. Από το 1969 και μετά, με δικούς του θιάσους, ανέβασε τα έργα «Ο τρελός του Λούνα Παρκ» (με αυτό περιόδευσε και στις ΗΠΑ), «Τι έκανες στον Τρωικό Πόλεμο Θανάση;», «Το βλήμμα», κ.ά. Το 1995 πρωτοεμφανίστηκε στην Επίδαυρο, πρωταγωνιστώντας στην αριστοφανική «Ειρήνη», που ανέβασε το «Ανοιχτό Θέατρο». Με τον ίδιο θίασο πρωταγωνίστησε στους αριστοφανικούς «Αχαρνής», στην Επίδαυρο (1998).

https://youtube.com/watch?v=S_s3K0jy2tY%3Ffeature%3Doembed

Ανάμεσα στις 126 κινηματογραφικές ταινίες (άλλων σκηνοθετών) που έπαιξε ήταν οι: «Ο Δράκος», «Ο Ηλίας του 16ου», «Ψηλά τα χέρια Χίτλερ», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», «Ησυχες μέρες του Αυγούστου», «Το βλέμμα του Οδυσσέα», «Όλα είναι δρόμος», «Το πέταγμα του κύκνου» (2009) κ.ά.

Μεταξύ των δικών του ταινιών (η επωνυμία της εταιρείας του ήταν «Θ. Β. Ταινίες γέλιου»), είναι και οι εξής: «Βασιλιάς της γκάφας», «Καταζητείται ο Βέγγος », «Τύφλα να ‘χει ο Μάρλον Μπράντο», «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης», «Ο πολύτεκνος», «Ένας τρελός τρελός Βέγγος », «Παπατρέχας», «Ποιος Θανάσης », «Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές», «Διακοπές στο Βιετνάμ», «Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ», «Από πού πάνε στη χαβούζα», «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι», «Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι», «Ο τρελός καμικάζι», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας», «Βοήθεια, ο Βέγγος , φανερός πράκτορας 000», «Τρελός, παλαβός και Βέγγος », «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος », «Ποιος Θανάσης », «Θου – Βου, φαλακρός πράκτωρ», «Ενα ασύλληπτο κορόιδο».

https://youtube.com/watch?v=YHyW_tGjnTI%3Ffeature%3Doembed

Στο ενεργητικό του είχε το ντοκιμαντέρ «Χίλια χρόνια πριν», την τηλεταινία «Βήματα» και επτά τηλεοπτικές σειρές. Διακρίθηκε με το Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (1961) και με το βραβείο Πρώτου Ανδρικού Ρόλου από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στις ταινίες του Ντίνου Κατσουρίδη «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;» (1971) και «Θανάση , πάρε τ’ όπλο σου» (1972).

https://youtube.com/watch?v=_yd8PnuMlww%3Ffeature%3Doembed

3 – 5 – 2021

«Φεύγει» από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Γ. Παπαγεωργίου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 και σπούδασε νομικά και φιλολογία. Στα Γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την ποιητική συλλογή «Ποιήματα». Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και άσκησε συστηματικά λογοτεχνική κριτική από περιοδικά και εφημερίδες. Ακόμα, επιμελούνταν και διηύθυνε λογοτεχνικά περιοδικά.

Στα χρόνια της χούντας, είχε διατελέσει συνυπεύθυνος στη σύνταξη των ετήσιων ομαδικών αντιδικτατορικών εκδόσεων «Κατάθεση ’73» και «Κατάθεση ’74».

Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί και κυκλοφορήσει σε δίσκους από τον Θάνο Μικρούτσικο («Ιχνογραφία»), τον Νίκο Τάτση («Ερανα»), καθώς και τον Χάρη Κατσιμίχα.

https://youtube.com/watch?v=zU373cniw8s%3Ffeature%3Doembed

Υπήρξε επιμελητής λογοτεχνικών εκπομπών και εκδηλώσεων στο Τρίτο Πρόγραμμα, ενώ είχε διδάξει και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Στη δημιουργική του διαδρομή τιμήθηκε με πολλά βραβεία, ανάμεσά τους το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2001 και το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του ποιητικού του έργου, το 2009.

3 – 5 – 2022

“Φεύγει” από τη ζωή ο σεμνός αγωνιστής Γιώργος Ροΐδης, αντιναύαρχος ε.α.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953.

Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων μπήκε το 1972 και αποφοίτησε με το βαθμό του Σημαιοφόρου το 1976.

Αποστρατεύτηκε από το Πολεμικό Ναυτικό το 2004.

Μετά την αποστρατεία του μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ αγωνίστηκε για το δίκιο του λαού και το σοσιαλισμό.

Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Ανέπτυξε δραστηριότητα στο αντιπολεμικό και φιλειρηνικό κίνημα και συμμετείχε στην Κίνηση για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ). Ακόμη αγωνιστική δραστηριότητα ανέπτυξε με την Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΝΕΑΕΔ). Διετέλεσε πρόεδρος των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) και πρόεδρος της εταιρείας “Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων”.

Από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της ιστοσελίδας μας, υπήρξε συνεχής και αδιάλειπτη η παρουσία του με αρθρογραφία, ανακοινώσεις, παρεμβάσεις για τα προβλήματα που απασχολούν τους απόστρατους και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερ

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

4 – 5 – 1929 

Γεννιέται η Βρετανοβελγίδα ηθοποιός, Όντρεϊ Χέμπορν (Audrey Hepburn, πέθανε 20-Ιαν-1993).

Είναι από τους ελάχιστους ηθοποιούς που έχουν βραβευτεί με Όσκαρ, Τόνυ, Έμμυ και Γκράμι.

https://youtube.com/watch?v=p-vR7D21wqI%3Fstart%3D116%26feature%3Doembed

Συμμετείχε σε πολυάριθμες παραγωγές του θεάτρου, του κινηματογράφου ενώ εμφανίστηκε και στο Μπρόντγουεϊ.

https://youtube.com/watch?v=FDoUGBJk7jg%3Ffeature%3Doembed

4 – 5 – 1934

Οι οικοδόμοι της Θεσσαλονίκης κατεβαίνουν σε απεργία.

Την 3η μέρα η απεργία γενικεύεται και στο πλευρό των οικοδόμων προστίθενται οι σιδεράδες, οι ξυλουργοί, οι εργάτες χαρτοποιΐας, οι τουβλοποιοί, οι βυρσοδεψεργάτες, κ.α.

Η απεργία των οικοδόμων θα λήξει μετά από 8 μέρες, ενώ των υπολοίπων μετά από 12, με ολική ή μερική νίκη.

4 – 5 – 1931 

Η τουρκική Εθνοσυνέλευση επανεκλέγει Πρόεδρο τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

Δες επίσης: ΑΛΤ.gr 1881

4 – 5 – 1949 

Καταγράφεται η πρώτη αεροπορική τραγωδία στην ιστορία του αθλητισμού.

Αεροπλάνο που μεταφέρει την ομάδα της Τορίνο συντρίβεται στο λόφο Σουπέργκα στην Ιταλία. Σκοτώνονται 31 άνθρωποι, εκ των οποίων οι 18 είναι παίκτες της ”Τόρο” με τους 10 διεθνείς.

4 – 5 – 1953

Παγκαπνεργατική απεργία ξεσπά στον Πειραιά. Κρατά 15 μέρες και λήγει με ικανοποίηση όλων των αιτημάτων των απεργών.

4 – 5 – 1953 

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ (ErnestHemingway) τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του «Ο Γέρος και η Θάλασσα».

4 – 5 – 2006 

Πέθανε σε ηλικία 85 χρόνων ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας, Αλέξης Δαμιανός, οι ταινίες του οποίου «Μέχρι το πλοίο» και «Ευδοκία» σηματοδότησαν την ιστορία του νέου ελληνικού κινηματογράφου.

Μια πολύπλευρη, ξεχωριστή προσωπικότητα, πολιτικά και κοινωνικά στρατευμένος, ο δημιουργός που διέσχισε το ταραγμένο μέτωπο της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας συμμετέχοντας ενεργά στη φλεγόμενη εμπειρία.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.

Συμμετείχε με τους Ηνωμένους Καλλιτέχνες (1946) στο θέατρο του Βουνού. Ιδρυτής του «Πειραματικού Θεάτρου» και του Θεάτρου «Πορεία», όπου σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα. Εχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών, όπως «Ο Κλέφτης» του Π. Βούλγαρη, «Σύντομο διάλειμμα» του Ντ. Κατσουρίδη, «Φόβος» του Μ. Μανουσάκη, «Ο καιρός των Ελλήνων» του Λ. Παπαστάθη.

Οι ταινίες του, τρεις στο σύνολό τους, έχοντας αναδειχτεί σε γονιμοποιό δύναμη του ελληνικού κινηματογράφου, έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και του έχουν χαρίσει διεθνή αναγνώριση.

Το τρίπτυχο του έργου του ξεκινά το 1966 με το «Μέχρι το Πλοίο» και μαζί του η ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου ξετυλίγεται. Σταθμός στο 1971 και στην «Ευδοκία», την καλύτερη για πολλούς ελληνική ταινία όλων των εποχών. Επόμενος σταθμός στο 1995 και στον «Ηνίοχο», την πιο πολυαναμενόμενη κινηματογραφική επιστροφή που γνώρισε το ελληνικό σινεμά. Σκληρή ποίηση, κοινωνική διείσδυση, ιστορικός προβληματισμός, με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο, χαρακτηρίζει το μοναδικό έργο του Αλέξη Δαμιανού.

Περισσότερο δημιουργός παρά απλά σκηνο-Θέτης, ο Αλέξης Δαμιανός κατάφερε να διαβεί αλώβητος την αχανή έρημο του ελληνικού κινηματογράφου. Η ολοένα αυξανόμενη φήμη του, παρά το μικρό σε έκταση έργο του, δε δημιουργήθηκε τυχαία.

Μέσα από το έργο του θέλησε να προσφέρει τη μνήμη, που θεωρούσε το πιο δυνατό όπλο του ανθρώπου ενάντια στη λήθη που είναι ο θάνατος του μέλλοντος. Αναζήτησε την αλήθεια συμπορευόμενος με άλλους συντρόφους του για να κατακτήσει την ισοτιμία και τη δικαιοσύνη. Πίστευε ότι το υλικό της πνευματικής πρωτοπορίας σε κάθε χώρα ανήκει στην αριστερά.

«Κι αυτό είναι μια μεγάλη παρηγοριά. Η ελπίδα μόνο από κει θ’ ανθίσει και για όλη τη Γη».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

5 – 5 – 1818 

Γεννιέται στην πόλη Τριρ της Πρωσίας ο Καρλ Μαρξ.

Αφού τέλειωσε το γυμνάσιο, ο Μαρξ πήγε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή στη Βόννη και έπειτα στο Βερολίνο όπου σπούδασε νομικά, προπαντός όμως ιστορία και φιλοσοφία. Τέλειωσε το Πανεπιστήμιο το 1841 με τη διδακτορική διατριβή για τη φιλοσοφία του Επίκουρου.

Με τον Φρίντριχ Ένγκελς συνδέθηκε το Σεπτέμβρη του 1844 στο Παρίσι, που από τότε έγινε ο πιο στενός του φίλος. Μαζί πήραν ενεργότατο μέρος στην τοτινή κοχλάζουσα ζωή των επαναστατικών ομάδων του Παρισιού (ιδιαίτερη σημασία είχε η θεωρία του Προυντόν, που ο Μαρξ την καταπολέμησε αποφασιστικά στην Αθλιότητα της Φιλοσοφίας το 1847) και επεξεργάστηκαν -παλεύοντας επίμονα ενάντια στις διάφορες θεωρίες του μικροαστικού σοσιαλισμού- τη θεωρία και την τακτική του επαναστατικού προλεταριακού σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Το 1845, ύστερα από επιμονή της πρωσικής κυβέρνησης, ο Μαρξ απελάθηκε από το Παρίσι σαν επικίνδυνος επαναστάτης και πήγε στις Βρυξέλλες. Την άνοιξη του 1847, οι Μαρξ και Ένγκελς προσχώρησαν στην «Ένωση των Κομμουνιστών» και πήραν μέρος στο II Συνέδριό της (Νοέμβρης 1847 στο Λονδίνο), όπου έπαιξαν εξέχοντα ρόλο. Με εντολή του Συνεδρίου συνέταξαν και το περίφημο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος που εκδόθηκε το Φλεβάρη του 1848.

Στο έργο αυτό εκθέτονταν με μεγαλοφυή σαφήνεια και διαύγεια η νέα κοσμοαντίληψη, ο συνεπής υλισμός που αγκαλιάζει και την περιοχή της κοινωνικής ζωής, η διαλεκτική σαν η πιο ολόπλευρη και η πιο βαθιά διδασκαλία της εξέλιξης, η θεωρία της ταξικής πάλης και ο κοσμοϊστορικός επαναστατικός ρόλος του προλεταριάτου, του δημιουργού της νέας, της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Η νέα θεωρία επιβεβαιώθηκε περίλαμπρα από την πορεία των επαναστατικών γεγονότων του 1848-1849, όπως επιβεβαιώθηκε αργότερα και απ’ όλα τα προλεταριακά και δημοκρατικά κινήματα όλων των χωρών του κόσμου. Με τη νίκη της αντεπανάστασης ο Μαρξ παραπέμφθηκε σε δίκη και κατόπιν απελάθηκε από τη Γερμανία (16 Μάη 1849). Αρχικά πήγε στο Παρίσι. Απελάθηκε όμως και από κει και πήγε στο Λονδίνο, όπου έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Από εκεί ο Μαρξ διεξήγε αμείλικτο πόλεμο εναντίον των θεωριών και των ρευμάτων του μικροαστικού και γενικότερα του μη προλεταριακού σοσιαλισμού που κυριαρχούσαν τότε. Σε μια σειρά ιστορικές εργασίες επεξεργάστηκε την υλιστική του θεωρία, αφιερώνοντας τις δυνάμεις του κυρίως στη μελέτη της πολιτικής οικονομίας. Την επιστήμη αυτή ο Μαρξ την επαναστατικοποίησε στα έργα του «Η κριτική της πολιτικής οικονομίας» (1859) και «Το Κεφάλαιο» (τ. 1, 1867).

Το 1864 ιδρύθηκε στο Λονδίνο η Ι Διεθνής, η «Διεθνής ένωση των εργατών». Ο Μαρξ ήταν η ψυχή αυτής της οργάνωσης, ήταν εκείνος που έγραψε την πρώτη «Διακήρυξή» της, καθώς και μια σειρά αποφάσεις, δηλώσεις και διακηρύξεις της. Ο Μαρξ, συνενώνοντας το εργατικό κίνημα των διαφόρων χωρών, σφυρηλάτησε μια ενιαία τακτική της προλεταριακής πάλης της εργατικής τάξης των διαφόρων χωρών.

Ύστερα από την ήττα της Κομμούνας του Παρισιού («Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία του 1871») και ύστερα από τη διάσπαση της Διεθνούς από τους μπακουνιστές, έγινε αδύνατη η παραμονή της Διεθνούς στην Ευρώπη. Έτσι, μετά το συνέδριο της Διεθνούς στη Χάγη (1872) ο Μαρξ εξασφάλισε τη μεταφορά του Γενικού Συμβουλίου της Διεθνούς στη Νέα Υόρκη. Η Διεθνής εκπλήρωσε έτσι τη διεθνή της αποστολή και παραχώρησε τη θέση της σε μια εποχή απροσμέτρητα πιο μεγάλης ανόδου του εργατικού κινήματος σε όλες τις χώρες του κόσμου, συγκεκριμένα στην εποχή της ανάπτυξής του σε πλάτος, στην εποχή της δημιουργίας μαζικών σοσιαλιστικών εργατικών κομμάτων στα πλαίσια κάθε εθνικού κράτους. Η εντατική δράση στη Διεθνή και η ακόμη πιο εντατική απασχόληση του Μαρξ υπέσκαψαν οριστικά την υγεία του. Πέθανε στις 14 Μαρτίου 1883 στο Λονδίνο. (Με βάση το έργο του Β. Ι. Λένιν «Για τον Μαρξ και τον Μαρξισμό», εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

5 – 5 – 1821

Στις 5 Μαΐου 1821 πεθαίνει εξόριστος στο νησί της Αγίας Ελένης, αιχμάλωτος των Βρετανών, ο αυτοκράτορας της Γαλλίας Ναπολέων Βοναπάρτης.

Υπήρξε μεγάλη πολιτική και στρατιωτική προσωπικότητα. Διατέλεσε πρώτος ύπατος αρμοστής της Γαλλικής Δημοκρατίας (1799 – 1804), αυτοκράτορας (1804 – 1814 και Μάρτιος – Ιούνιος 1815). Χαιρέτισε τη Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση και πήρε μέρος σ’ αυτήν. Διακρίθηκε για την τόλμη και τις ικανότητές του. Διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού και το 1796 ανώτατος διοικητής της στρατιάς.

Οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι είχαν στην αρχή τους προοδευτικά στοιχεία, γιατί συνέβαλαν στην κατάργηση του φεουδαρχικού συστήματος σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ήταν ωστόσο γενικά πόλεμοι κατακτητικοί, που έγιναν προς όφελος της γαλλικής αστικής τάξης στην αντίθεσή της κυρίως με την αποικιοκρατική κυριαρχία της Βρετανίας.

Πηγή: Ριζοσπάστης

5 – 5 – 1889

Γεννιέται ο Βασίλης Ρώτας, Έλληνας λογοτέχνης, που μετέφρασε στα ελληνικά όλα τα έργα του Γουίλιαμ Σέξπιρ. Ο Βασίλης Ρώτας ανήκει σε κείνους τους πνευματικούς ανθρώπους που έθεσαν ως κυρίαρχο της ζωής τους την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε εκείνους που αφοσιώθηκαν και αγωνίστηκαν για τα ιδανικά του Μαρξισμού – Λενινισμού, στην πανανθρώπινη ιδεολογία που σταθερά και αποφασιστικά διδάσκει το ΚΚΕ. Έδωσε σκληρές μάχες, υποστήριξε τις αξίες, υπηρέτησε στον αγώνα για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, υποστηρίζοντας στην πράξη τον κοινωνικό ρόλο του καλλιτέχνη.

Γεννήθηκε το 1889. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση.

Ξεκίνησε να δημοσιεύει ποιήματα στο περιοδικό «Νουμάς» το 1908. Άρθρα, διηγήματα, κριτική θεάτρου και μαρτυρίες του δημοσιεύθηκαν στον παράνομο Τύπο στη διάρκεια της Κατοχής, στα «Ελεύθερα Νέα», στη «Βραδυνή», στην «Πρωία», στην «Εστία» και στο περιοδικό «Θέατρο» (1961-1965) και στον «Λαϊκό Λόγο» (1965-1967). Υπήρξε βασικός συνεργάτης του περιοδικού «Ελληνικά Γράμματα» και ίδρυσε μαζί με άλλους φοιτητές τη Φοιτητική Συντροφιά.

Στην πολιτιστική και ειδικά στη θεατρική δραστηριότητα που ανέπτυξε το ΕΑΜικό κίνημα, με την Παιδεία και την Τέχνη να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων προς την κοινωνική αλληλεγγύη και ισότητα, τη συλλογική και εθελοντική δράση εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών, η συμβολή του Βασίλη Ρώτα υπήρξε καθοριστική. Με σύμφωνο το ΕΑΜ, το 1942, ίδρυσε το Θεατρικό Σπουδαστήριο, «νόμιμο καταφύγιο» για τους ΕΠΟΝίτες. Το θέατρο του Ρώτα έγινε βήμα προβληματισμού και συνειδητοποίησης, όπου νέοι μάθαιναν για το θέατρο και συμμετείχαν σε αντιστασιακές εκδηλώσεις, με παραστάσεις σε θέατρα, πλατείες, δρόμους, και κείμενα που εξύψωναν το λαϊκό φρόνημα, ενώ οι εισπράξεις πήγαιναν στο ταμείο του αγώνα.

Την ίδια εποχή, στην ελληνική επαρχία αναπτύσσεται ένα νέο είδος θεάτρου, που υπηρετεί τους σκοπούς του αντιστασιακού αγώνα. Το «Θέατρο του βουνού». Το καλοκαίρι του 1944 ο Βασίλης Ρώτας μεταφέρει το πνεύμα θεάτρου στα βουνά. Με υπόδειξη της ΠΕΕΑ ιδρύει το «Θεατρικό όμιλο της ΕΠΟΝ Θεσσαλίας», ανταποκρινόμενος στο επίμονο αίτημα των αγωνιστών για θέατρο. Το θίασο αποτελούν επαγγελματίες ηθοποιοί, αλλά και ερασιτέχνες από τους αντάρτες. Μεταξύ αυτών, ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου, ο ηθοποιός Γιώργος Δήμας, οι Βάσης και Άννα Ξένου, ο Νικηφόρος Ρώτας, ο Αλ. Ξένος.

Αλλά παράλληλα και στη συνέχεια, στο νόμιμο και στον παράνομο Τύπο, ο Βασίλης Ρώτας με τα άρθρα του στηλίτευε και σάρκαζε τα κάλπικα, φώτιζε τον αναγνώστη, με σκοπό να βοηθήσει στην αυτοσυνείδησή του, να του γνωρίσει τις αληθινές αξίες της ζωής και της τέχνης. Εκείνος, ο τόσο μειλίχιος και γελαστός στις προσωπικές επαφές του, γινόταν βίαιος, σκληρός, ανελέητος, όταν έγραφε και πάλευε για ό,τι τον πονούσε. Το θέατρο, ωστόσο, είχε την προτίμησή του. Σ’ όλες τις εκφάνσεις του: σκηνική πράξη («Λαϊκό Θέατρο»), σκηνική διδαχή («Θεατρικό Σπουδαστήρι»), σκηνική κρίση (κριτικές μελέτες, άρθρα κλπ.). Εκεί επικέντρωνε τον περισσότερο δημιουργικό μόχθο του. Είτε με τα πρωτότυπα έργα του, είτε με τις μεταφράσεις του, είτε με τα δοκίμιά του. Και σ’ όλα τα έργα του ιστορούσε και υμνούσε τους αγώνες των Ελλήνων για αποτίναξη των κάθε είδους «ζυγών», για αυτογνωσία, για αδέσμευτη σκέψη, αφίμωτη έκφραση, αδούλωτο βίο…

Σε πολλά έργα του, ακολούθησε τη μορφή και τη δομή της ελληνικής τραγωδίας (όπως στα «Ελληνικά Νιάτα», 1946) ή των σαιξπηρικών ιστορικών δραμάτων («Ρήγας Βελεστινλής», 1936, «Κολοκοτρώνης», 1955) ή, πάλι, του Θεάτρου των Σκιών («Καραγκιόζικα», 1955).

Τεράστια στάθηκε η προσφορά του Ρώτα στη μετάφραση Ελλήνων και ξένων κλασικών: Αριστοφάνη (Ορνιθες, Ειρήνη), Σίλλερ (Μαρία Στιούαρτ, Δον Κάρλος), Χάουπτμαν (Η Χανέλα πάει στον Παράδεισο, Ρόζα Μπερντ), Καλδερόν (Ο Δήμαρχος της Θαλαμέας), Τίρσο δε Μολίνα (Ο Δον Τζιλ με το πράσινο παταλόνι).

Αλλά ο μεγάλος άθλος του ήταν πως δόθηκε σύψυχα στη μετάφραση του σαιξπηρικού έργου και μπόρεσε ν’ αποδώσει στη γλώσσα μας όλα τα δράματα, κωμωδίες, τραγωδίες του, όπως και όλα τα ποιήματα και σονέτα του. Από το 1927 ως τα τελευταία χρόνια του έστησε «ναόν περικαλλή», με την απόδοση των έργων του Σαίξπηρ, κρατώντας πιστά τη μορφή τους και με χυμώδη ποιητικό λόγο.

Ο Βασίλης Ρώτας πιστοποιούσε με όλο του το έργο ότι μια τέχνη που αδιαφορεί για τον ανθρώπινο πόνο και δε συμβάλλει στη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου, πολλές φορές, άθελά της, λειτουργεί σύμφωνα με τις επιταγές της μειοψηφίας των κοινωνικά προνομιούχων. Έτσι και στην ποίησή του.

Αρκετά ποιήματά του είναι αφιερωμένα στη θυσία επώνυμων αγωνιστών, όπως το ποίημα «Ηλέχτρα», κατάλληλο και για εφήβους και νέους (ιδιαίτερα για μαθητές Λυκείου), που είναι αφιερωμένο στη θυσία της ηρωίδας της Εθνικής Αντίστασης, Ηλέκτρας Αποστόλου.

Στο ποίημα «Διακόσια παλικάρια» απεικονίζεται ποιητικά η εκτέλεση των διακοσίων πατριωτών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1942.

Άλλο ένα χαρακτηριστικό της προοσωπικότητάς του είναι ότι επί χούντας, σε μεγάλη ηλικία, συνελήφθη και σιδηροδέσμιος οδηγείτο στη Γυάρο. Ο υπολοχαγός που τον συνέλαβε του είπε θρασύτατα: «Ντροπή σου γέρο»! Και ο Ρώτας του αποκρίθηκε με περηφάνια: «Παιδί μου, μπορείς να με σκοτώσεις, να με κρίνεις όμως δεν μπορείς»!

Δες επισης:
Βασίλης Ρώτας: Άνθρωπος της τέχνης και του αγώνα
Μας κληροδότησε το «εγερτήριο τραγούδι του» (της Σοφίας Αδαμίδου)

5 – 5 – 1893 

Κραχ στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Η καπιταλιστική κρίση στις ΗΠΑ οξύνεται και βαθαίνει. Εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες χάνουν τη δουλειά τους, με την ανεργία να εκτοξεύεται σε μόλις δύο χρόνια από 3% σε 18,4%.

5 – 5 – 1912

Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της «Πράβντα», όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος των Μπολσεβίκων.

Η 5η Μάη καθιερώνεται ως Μέρα του Επαναστατικού Τύπου.

5 – 5 – 1916 

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας γνωστοποιεί ότι στο εξής θα δίνονται δάνεια και στις γυναίκες.

5 – 5 – 1927

Γεννιέται ο Τσαρλς Ρόζεν (Charles Rosen), Αμερικανός πιανίστας και μουσικολόγος .

Θεωρείται ένας από τους πλέον γνωστούς ερμηνευτές του Σαίνμπεργκ και του Βέμπερν.

5 – 5 – 1936 

Ο Ιταλός στρατηγός Μπαντόλιο καταλαμβάνει την Αντίς Αμπέμπα, πρωτεύουσα της Αβησσυνίας (της σημερινής Αιθιοπίας), που πλέον καθίστατο αποικία της φασιστικής Ιταλίας.

Στη διάρκεια του πολέμου, που διήρκεσε σχεδόν 7 μήνες, ο Ιταλικός ιμπεριαλισμός διέπραξε ανείπωτες ωμότητες, κάνοντας χρήση δηλητηριωδών αερίων, κλπ.

Ο λαός της Αιθιοπίας, που δεν διέθετε παρά πενιχρά μέσα για την άμυνά του, μέτρησε πάνω από 275.000 νεκρούς και μισό εκατομμύριο τραυματίες. Οι Ιταλοί εκδιώχθηκαν από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας ακριβώς 5 χρόνια αργότερα, το 1941

5 – 5 – 1999

Πεθαίνει

ο σπουδαίος ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος. Σπούδασε αρχικά στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά αναζητώντας το καινούριο, μόλις ο Κάρολος Κουν δημιούργησε τη σχολή του εντάχθηκε από τους πρώτους στη νεοσύστατη σχολή του «Θεάτρου Τέχνης».

Σε αυτό έκανε την πρώτη ερμηνεία, το 1942, παίζοντας μαζί με τον ΕΑΜίτη επίσης δάσκαλό του Κ. Κουν, στην «Αγριόπαπια» του Ιψεν, την «παρθενική» παράσταση του «ΘΤ», στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 1949, ερμηνεύοντας περί τους τριάντα πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα των Πιραντέλλο, Ιψεν, Τσέχωφ, Πρίσλεϋ, Ο’Νηλ, Ξενόπουλου, Λόρκα, Ουίλλιαμς, Μύλλερ κ. ά. Ακολούθησε συνεργασία με το θίασο Κατερίνας («Νίνα» του Ρουσέν) και το 1950 προσελήφθη στο Εθνικό, όπου μέχρι το 1953 πρωταγωνίστησε σε έργα των Πιραντέλλο, Τσέχωφ, Μπ. Σω κ.ά.

Την ίδια χρονιά συγκροτεί δικό του θίασο και ανεβάζει τους «Εκατομμυριούχους της Νάπολης» του Ντε Φίλιπο και το πιραντελλικό «Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή». Το 1954 παίζει στο σαιξπηρικό «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» με το θίασο Χατζήσκου.Το χειμώνα ’54 – ’55 επανακάμπτει στο «Θέατρο Τέχνης» με τα σολιστικά μονόπρακτα του Τσέχωφ «Αρκούδα» και «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» και του Πιραντέλλο «Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα», με τα οποία επέδειξε τη μεγάλη υποκριτική «στόφα» του. Επανέρχεται στο ΕΘ και παίζει Σαίξπηρ, Αριστοφάνη, Πιραντέλλο, Μεριμέ. Το 1958 ιδρύει με τη σύζυγό του Μαρία Αλκαίου, το «Νέο Θέατρο» και μέχρι το 1966 ανεβάζει θεατρικά ποιοτικό και θεματικά προοδευτικό ρεπερτόριο (Καμπανέλλη, Κασσόνα, Μπρεχτ, Ντε Φίλιπο, τα έργα για την ελληνική φτωχολογιά «Πέντε στρέμματα παράδεισο» των Γ. Σταύρου – Α. Φραγκιά, Κορομηλά κ. ά. ), αποσπώντας με τη δουλιά την κρατική διάκριση με το «Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α».

Με την επικράτηση της δικτατορίας αυτοεξορίζεται, μαζί με τη γυναίκα του, στο Παρίσι. Επιστρέφοντας στις αρχές της δεκαετίας του ’70, χάρη στον Σωκράτη Καραντηνό προσλαμβάνεται στο ΚΘΒΕ, και πρωταγωνιστεί σε παραστάσεις του Μίνου Βολανάκη.Συμβάλλοντας στην ίδρυση του «Θεάτρου Σάτιρας» του Γ. Μιχαλακόπουλου, έπαιξε μαζί του το 1973 – 74 στην επίκαιρη πολιτική σάτιρα του Κ. Μουρσελά «Ω, τι κόσμος, μπαμπά», στο «Ας παίξουμε τους δολοφόνους» του Φάιφερ και το «Συνεργό» του Ντύρρενματ – η σκηνοθεσία δική του. Την ίδια εποχή μαζί με τον Γ. Μιχαλακόπουλο παίζει στην αξέχαστη, συμβολική τηλεοπτική σειρά «Εκείνος κι εκείνος».

Ακολουθούν πρωταγωνιστικές ερμηνείες του με διάφορους θιάσους («Μιστέριο Μπούφο», «Σφήκες» «Αννα Καρένινα», «Φοίνισσες») και οι σπουδαίες ερμηνείες του στον μπρεχτικό «Κύκλο με την κιμωλία» και στο «Βολπόνε» του Τσόνσον. Το 1993 δημιουργεί το «Σύγχρονο Θέατρο»,όπου ανεβάζει την αντιφασιστική «Ανάκριση» του Βάις.

Στο ενεργητικό του είχε ακόμη: Τη θητεία του σαν δάσκαλος στις σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του «Θεάτρου Τέχνης» και στο «Θεατρικό Εργαστήρι» του, το οποίο δημιούργησε παράλληλα με τον τελευταίο θίασο «Νέο Θέατρο». Το θεατρικό έργο «Καλικαντζαραίοι» που ο ίδιος το ανέβασε το 1979 στο Θέατρο Λυκαβηττού. Πολλές ταινίες («Μαρίνος Κοντάρας», «Τελευταία αποστολή», «Νυχτερινή περιπέτεια» σε σενάριο – σκηνοθεσία Αγ. Τερζάκη, «Η αρπαγή της Περσεφόνης», «Το αμαξάκι», «Ερωτικές ιστορίες», «Μάθε παιδί μου γράμματα» κ. ά. ) και τηλεοπτικές σειρές («Συμβολαιογράφος», «Χατζημανουήλ», «Αλέξανδρος Δελμούζος», «Κλειδαρότρυπα» σε δικό σενάριο και σκηνοθεσία κ. ά. ).

Πιστός στις κομμουνιστικές του ιδέες ο Βασίλης Διαμαντόπουλος , στάθηκε πάντα ονειροπόλος. Όπως έλεγε σε συνέντευξή του στο «Ρ»: «Εγώ ευτυχώς δεν έχω πάψει να ονειρεύομαι. Δεν έχω πάψει να θέλω. Βέβαια αυτό κοστίζει κόπους, διαψεύσεις. Όμως αυτό δε με πειράζει. Το να αγωνίζεται κανείς είναι κι αυτό μια ηδονή». Ο Β. Διαμαντόπουλος ήξερε ότι «πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας, γιατί το κεφάλαιο και ο καπιταλισμός ξέρει πολλά κόλπα», παρασύροντας λαούς, ακόμα και ανθρώπους με αριστερές ιδέες. Μιλώντας για τα χρόνια της Αντίστασης, έλεγε ότι αυτά «έβαλαν τα θεμέλια της σταθερότητάς μου στο ΚΚΕ. Κι επιπλέον πιστεύω ότι ο κομμουνισμός είναι στέρεος. Κυκλοφορεί μέσα στο ανθρώπινο αίμα. Ο Μαρξ δεν εφεύρε έτσι μια φιλοσοφία, αλλά την άντλησε από την ανθρώπινη πραγματικότητα. Είναι όνειρο ανθρώπινο, όνειρο δικό μας, το να υπάρξει μια κοινωνία ελεύθερη και οι άνθρωποι να ζουν με ισότητα και δικαιοσύνη».

5 – 5 – 2002 

O Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ για τρίτη φορά στην ιστορία του.

https://youtube.com/watch?v=jJ7CTk5U1J8%3Ffeature%3Doembed

Στον τελικό του φάιναλ-φορ που έγινε στην Μπολόνια της Ιταλίας επικράτησε της Κίντερ Μπολόνια με 89-83.

5 – 5 – 2010

Εκατοντάδες χιλιάδες λαού απεργούν και διαδηλώνουν κατά της αντιλαϊκής πολιτικής.

Με στόχο την ανακοπή της λαϊκής ανάτασης και τη συκοφάντηση του λαϊκού κινήματος, προβοκάτορες επιτίθενται και πυρπολούν υποκατάστημα της «Μαρφίν», δολοφονώντας τρεις ανθρώπους.

ALT.GR

6 – 5 – 1758 

Γεννιέται στην πόλη Αράς της Γαλλίας ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, ένας από τους ηγέτες της Γαλλικής αστικής Επανάστασης και από τους πιο αμείλικτους πολέμιους των υπονομευτών του επαναστατικού καθεστώτος των Ιακωβίνων (της ριζοσπαστικής πολιτικής οργάνωσης της αστικής τάξης που τέθηκε επικεφαλής της Επανάστασης).

6 – 5 – 1799

Δημοσιεύεται κοινή διακήρυξη του Ρώσου ναυάρχου Ουσάκοφ και του Τούρκου ομολόγου του Καδήρ Μπέη.

Με αυτή ανακοινώνεται ότι τα Ιόνια Νησιά θα αποτελέσουν ενιαίο και ανεξάρτητο κράτος, με πρωτεύουσα την Κέρκυρα, που θα διοικείται από εκλεγμένη 14μελή Γερουσία (στις εκλογές θα μετείχαν οι αριστοκράτες και υπό προϋποθέσεις οι αστοί). Με τη Σύμβαση τής Κωνσταντινούπολης (21 Μαρτίου 1800) πού υπέγραψαν η Ρωσία, η Τουρκία και η Μεγάλη Βρετανία, τα Ιόνια Νησιά αναγνωρίζονταν σαν ενιαίο αυτόνομο κράτος φόρου υποτελές στο Σουλτάνο.

6 – 5 – 1915

Γεννιέται ο Αμερικανός σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου, ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός, Όρσον Ουέλς (George Orson Welles) κυρίως γνωστός για την ταινία του “Πολίτης Κέιν”, η οποία έχει συχνά αποκληθεί η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.

6 – 5 – 1921

Γεννιέται ο Νικόλαος Αστρινίδης Ελληνορουμάνος συνθέτης, αρχιμουσικός, πιανίστας και παιδαγωγός.

Θεωρείται ένας από τους τελευταίους αντιπροσώπους της εθνικής σχολής και από τους κορυφαίους Έλληνες συμφωνιστές της μεταπολεμικής περιόδου.

6 – 5 – 1974

Πραγματοποιείται συνάντηση αντιπροσωπειών των ΚΚ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι δύο αντιπροσωπείες επεσήμαναν με ανησυχία την ένταση της κατάστασης στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και τόνισαν ότι στην ένταση αυτή συμβάλλουν ενεργά με τη στάση τους η τουρκική αντίδραση και η ελληνική Χούντα.

Κατήγγειλαν επίσης την εγκατάσταση σε κυπριακό έδαφος τμημάτων του 6ου Αμερικανικού στόλου και ζήτησαν την αποχώρησή τους. Καταδίκασαν τέλος κατηγορηματικά κάθε επέμβαση των ιμπεριαλιστών, της ελληνικής και τουρκικής κυβέρνησης στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

6 – 5 – 2007 

O Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ για τέταρτη φορά στην ιστορία του. Στον τελικό του φάιναλ-φορ που έγινε στο ΟΑΚΑ της Αθήνας επικράτησε της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 93-91.

6 – 5 – 2012

Βουλευτικές εκλογές, ο δικομματισμός καταρρέει, ενώ για πρώτη φορά μπαίνει στη Βουλή φασιστικό κόμμα. Η ΝΔ υπό τον Αντώνη Σαμαρά αναδεικνύεται πρώτη με 18,85% και 108 έδρες. Ακολουθούν ΣΥΡΙΖΑ 16,78%, ΠΑ.ΣΟ.Κ. 13,18%, Αν.Ελ.10,61%, ΚΚΕ 8,48%, Χρυσή Αυγή 6,97%, και ΔΗΜ.ΑΡ. 6,11%.

Τα αστικά κόμματα δεν τα «βρήκαν» και επαναλήφθηκαν στις 17 Ιουνίου όπου η ΝΔ παίρνει 29,66% και 129 έδρες, ο ΣΥΡΙΖΑ 26,89% και 71 έδρες, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. 12,28% και 33 έδρες, Αν.Ελ. 7,51% και 20 βουλευτές, Χ.Α. 6,92% και 18 βουλευτές, ΔΗΜ.ΑΡ. 6,25% και 17 βουλευτές και το ΚΚΕ 4,5% και 12 βουλευτές.

Ξεκινά η περίοδος -εν μέσω του 1^ου μνημόνιου, της συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ. και ΔημΑρ με τους διαδοχικούς ανασχηματισμούς του 2013 και 2014, μέχρι που διαλύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014 μετά την αδυναμία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας οπότε και προκηρύχθηκαν οι εκλογές τον Γενάρη του 2015 και άρχισε η περίοδος ΣυριζΑνελ με το Αλέξη Τσίπρα

7 – 5 – 1667

Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης και μουσικός Γιόχαν Γιάκομπ Φρόμπεργκερ, (Johann Jakob Froberger, γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη, 18 Μαΐου 1616).

Εκτός απόhttps://www.youtube.com/watch?v=lw-ymM5NAMY συνθέτης, έπαιζε τσέμπαλο και όργανο.

Τα έργα του είχαν στο επίκεντρο το όργανο και το τσέμπαλο.

7 – 5 – 1711

Γεννιέται ο ο Ντέιβιντ Χιουμ (David Hume), Σκωτσέζος ιστορικός και φιλόσοφος, που επηρέασε την ανάπτυξη δύο σχολών φιλοσοφίας, του σκεπτικισμού και του εμπειρισμού.

Έργα του Ντέιβιντ Χιουμ στα νέα ελληνικά

• Hume, D., Δοκίμια. Φιλολογικά, ηθικά, πολιτικά. Εισαγωγή-Μετάφρ.-Σχόλια Ε. Π. Παπανούτσος. «Εστία», Αθ. χ.χ.
• Hume, D., Το κριτήριο του γούστου. Εισαγωγή-Μετάφρ.-Σχόλια Θεόπη Παρισάκη, Θεσσαλονίκη 1974
• Hume, D., Δοκίμια: οικονομικά, ιστορικά, πολιτικοκοινωνικά. Μετάφρ. Ε.Π. Παπανούτσος. “Παπαζήσης”, Αθήνα, 1979.
• Hume, D., Πραγματεία για την ανθρώπινη φύση. Βιβλίο πρώτο: Για τη νόηση. Εισαγωγή-Μετάφρ.-Σχόλια Μαρία Πουρνάρη,εκδ. “Πατάκης”, Αθήνα, 2005.
• Hume, D., Κείμενα: αυτοβιογραφικά, γνωσιολογικά, ηθικά. Μετάφρ. Μαρία Πουρνάρη – Χρυσούλα Μητσοπούλου, εκδ. “Εκκρεμές”, Αθήνα, 2006
• Hume, D., Η φυσική ιστορία της θρησκείας. Μετάφρ. Αλέξανδρος Σακελλαρίου, εκδ «Σαββάλας», Αθ. 2011.
• Ντέιβιντ Χιουμ, Διάλογοι για τη φυσική θρησκεία (Dialogues Concerning Natural Religion), μτφρ.Χρήστος Γρηγορίου, εκδ. Νήσος, Αθήνα, 2012
• Hume, D., Περί αγάπης και μίσους. μτφρ Γ. Καράμπελας. εκδ. Ηριδανός, Αθήνα, 2015.
• Hume,D, Μία πραγματεία για την ανθρώπινη φύση,βιβλίο τρίτο,εισαγωγή-μτφ-σχόλια:Βασίλειος Δ.Μακρυπούλιας,εκδόσεις Ρώμη,2016.

7 – 5 – 1745

Γεννιέται ο Καρλ Στάμιτς (Carl Stamitz), Γερμανός συνθέτης

7 – 5 – 1774 

Γεννιέται ο Φράνσις Μπόφορτ (Sir Francis Beaufort -πέθανε 17 Δεκέμβρη 1857), υποναύαρχος βρετανικού ναυτικού, Ιρλανδός υδρογράφος γαλλικής καταγωγής.

Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society) και της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας (Royal Geographical Society).

Είναι γνωστός για τη δημιουργία της κλίμακας Μποφόρ, η οποία αποτελεί εμπειρικό τρόπο μέτρησης της έντασης των ανέμων και βασίζεται στην παρατήρηση των αποτελεσμάτων του ανέμου στη στεριά ή τη θάλασσα.

• 0 |> Άπνοια (νηνεμία) | Θάλασσα |> Γαλήνια | Δεν φυσά άνεμος, ο καπνός υψώνεται κατακόρυφα | Επίπεδη, κατοπτρική επιφάνεια (κοινώς «θάλασσα λάδι»).
• 1 |> Σχεδόν άπνοια / Υποπνέων (ελαφρύ αεράκι) | Θάλασσα |>Ρυτιδούμενη  | Ο άνεμος μετακινεί τον καπνό, όχι όμως τον ανεμοδείκτη | Το νερό κάνει μικρές «ρυτίδες».
• 2 |> Πολύ ασθενής άνεμος (ελαφριά αύρα) | Θάλασσα |> Ήρεμη | Ο άνεμος γίνεται αισθητός στο δέρμα, τα φύλλα κινούνται | Μικρά κυματάκια που δεν «σπάνε» | Οι κορυφές τους έχουν υαλώδη μορφή και ποτέ αφρώδη.
• 3 |> Ασθενής άνεμος (γλυκιά αύρα) | Θάλασσα |> Λίγο ταραγμένη | Φύλλα και μικρά κλαριά κινούνται διαρκώς | Τα μικρά κύματα αρχίζουν να σπάνε και εμφανίζεται λίγος αφρός («προβατάκια»).
• 4 |> Σχεδόν μέτριος άνεμος (μέτρια αύρα) | Θάλασσα |> Λίγο ταραγμένη ως ταραγμένη (μέτρια) | Ο άνεμος σηκώνει σκόνη και πεσμένα χαρτιά | Τα κλαδιά αρχίζουν να κινούνται | Μέτρια κύματα, εμφανίζεται αφρός και σταγονίδια νερού (πίτυλος).
• 5 |> Μέτριος άνεμος | Θάλασσα |> Ταραγμένη | Μικρά δέντρα αρχίζουν να κινούνται | Μεγαλύτερα κύματα (ύψους 1,2-2,5μ.), εμφανίζονται αφρώδεις κορυφές παντού.
• 6 |> Ισχυρός άνεμος | Θάλασσα |> Κυματώδης | Μεγάλα κλαδιά κινούνται και ο αέρας σφυρίζει | Η χρήση της ομπρέλας γίνεται δύσκολη | Μεγάλα κύματα (ύψους 2-4μ.) με επιμήκεις αφρώδεις κορυφές («άσπρα άλογα») και έντονο πίτυλο.
• 7 |> Σφοδρός άνεμος / Θάλασσα |> Σχεδόν Θυελλώδης | (Near Gale) | Κυματώδης έως πολύ κυματώδης | Τα δέντρα κινούνται ολόκληρα και το περπάτημα ενάντια στον άνεμο γίνεται δύσκολο | Η θάλασσα ογκούται (φουσκώνει) και λευκός αφρός από κύματα (ύψους 3-5 μ) που σπάζουν αρχίζει να παρασύρεται και να σχηματίζονται ραβδώσεις κατά τη διεύθυνση του ανέμου.
• 8 |> Θυελλώδης άνεμος (Gale) | Θάλασσα |> Πολύ κυματώδης έως τρικυμιώδης | Μεγάλα δέντρα κινούνται ολόκληρα και μικρά κλαδιά σπάνε | Η οδήγηση γίνεται δύσκολη και το περπάτημα ενάντια στον άνεμο εξαιρετικά δύσκολο | Η θάλασσα αρχίζει να φουρτουνιάζει | Σχετικά ψηλά κύματα (4-6μ) με προεξέχουσες κορυφές που αρχίζουν να σπάνε | Σχηματίζονται έντονες λωρίδες αφρού κατά τη διεύθυνση του ανέμου. Μεγάλες ποσότητες αιωρούμενου αφρού.
• 9 |> Πολύ Θυελλώδης άνεμος (Strong Gale) | Θάλασσα |> Τρικυμιώδης | Μεγάλα κλαδιά σπάνε, μικρές ζημιές σε καμινάδες και σκεπές | Προσωρινή σήμανση και οδοφράγματα παρασύρονται | Δύσκολη η όρθια στάση | Ψηλά κύματα (6 – 9μ) με πυκνές ραβδώσεις αφρού κατά την διεύθυνση του ανέμου | Οι κορυφές των κυμάτων αρχίζουν να γέρνουν, να πέφτουν και να κυλίονται | Ο αφρός είναι δυνατόν να επηρεάζει την ορατότητα.
• 10 |> Θύελλα (Storm) | Θάλασσα |> Πολύ τρικυμιώδης | Σπάνια παρατηρείται στο εσωτερικό της ξηράς. Δέντρα σπάζουν ή ξεριζώνονται. Πολλά κεραμίδια αποσπώνται από τις σκεπές, αρκετές ζημιές στο εξωτερικό των κτιρίων. | Πολύ ψηλά (8-12,5μ) κύματα με μακριές λοφώδεις ράχες |Το σπάσιμο και κύλισμα των κορυφών των κυμάτων γίνεται έντονο και βίαιο | Η θάλασσα εμφανίζει μεγάλα λευκά μπαλώματα και η συνολική της εμφάνιση αρχίζει να ασπρίζει. Η ορατότητα μειώνεται.
• 11 |> Βίαιη / Σφοδρή θύελλα (Violent Storm) | Θάλασσα |> Εξαιρετικά τρικυμιώδης (ή Άγρια) | Πολύ σπάνια παρατηρείται στο εσωτερικό της ξηράς | Πολλές στέγες υφίστανται μεγάλη ζημιά. Αρκετές ζημιές σε κτίρια, αυτοκίνητα, πάρκα. Έπιπλα και βαριά αντικείμενα εκτός κτιρίων παρασύρονται. Αδύνατη η όρθια στάση. Εκτεταμένες ζημιές στη βλάστηση | Εξαιρετικά ψηλά (9-14μ) και ογκώδη κύματα, μεγάλες ποσότητες αιωρούμενου αφρού, μικρή ορατότητα | Δύσκολη η θέα πλοίων μικρής και μεσαίας χωρητικότητας, ίσως για λίγη ώρα να χάνονται πίσω από τα κύματα | Παντού οι κορυφές των κυμάτων είναι σε αφρώδη κατάσταση.
• 12 |> Τυφώνας (Hurricane-force) | Θάλασσα |> Μαινόμενη (ή Πολύ άγρια) Εξαιρετικά σπάνιο συμβάν στο εσωτερικό της ξηράς. Σοβαρές καταστροφές σε μεγάλη έκταση. Μερικά παράθυρα μπορεί να σπάσουν. Κινητά σπίτια (mobile homes), κακής κατασκευής υπόστεγα και αχυρώνες υφίστανται μεγάλες ζημιές ή καταστρέφονται. Συντρίμμια εκσφενδονίζονται και παρασύρονται. Πολύ εκτεταμένες ζημιές στη βλάστηση.                

7 – 5 – 1793

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης και βιολιστής, μαθητής του Τζουζέπε Ταρτίνι, Πιέτρο Ναρντίνι (Pietro Nardini).

Εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου το 1762 έγινε μαέστρος στην ορχήστρα του παρεκκλησίου της αυλής της Στουτγκάρδης και το 1770 Kapellmeister στον Μέγα Δούκα της Τοσκάνης, στη Φλωρεντία.

https://youtu.be/eAxqC_pTAbg

Για τη μουσική του, ο εξαιρετικός βιολιστής Λέοπολντ Μότσαρτ -πατέρας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους, έγραψε: «Η ομορφιά, η αγνότητα και η τονική ισορροπία, καθώς και η νοστιμιά του παιξίματός του, δεν μπορούν να ξεπεραστούν. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται από ζωντάνια, χάρη και γλυκύτητα αλλά δεν εκτελεί πολύ δύσκολα κομμάτια»

https://youtube.com/watch?v=vthXunHbTJY%3Ffeature%3Doembed

7 – 5 – 1824

Πραγματοποιείται η παγκόσμια πρεμιέρα της 9ης Συμφωνίας του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν στη Βιέννη, υπό την εποπτεία του συνθέτη.

https://youtube.com/watch?v=_xyl5UaB2SU%3Ffeature%3Doembed

7 – 5 – 1825 

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Αντόνιο Σαλιέρι (Antonio Salieri -γεννήθηκε18 Αυγούστου 1750).

Στα έργα του συμπεριλαμβάνονται 39 όπερες, εκκλησιαστική μουσική και μουσική δωματίου, ορατόρια, καντάτες και χορωδιακά έργα.

https://youtube.com/watch?v=G_5Dr8Bz5Bc%3Ffeature%3Doembed

7 – 5 – 1832 

Με τη Συνθήκη του Λονδίνου η Ελλάδα ανακηρύσσεται σε ανεξάρτητο κράτος με βασιλιά τον Όθωνα και εγγυήτριες Δυνάμεις την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία. Tαυτόχρονα, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία θα εγγυόνταν δάνειο εξήντα εκατομμυρίων φράγκων.

7 – 5 –1833

Γεννιέται ο Γερμανός συνθέτης και πιανίστας Γιοχάνες Μπραμς (Johannes Brahms, πέθανε 3 Απριλίου 1897).

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 19ου αιώνα. Αν και ήταν ριζοσπαστικός ως προς το δημιουργικό του κομμάτι, στη χρήση των παραδοσιακών ή και αρχαϊκών ακόμη μορφών ήταν συντηρητικός.

Για να καταλάβουμε καλύτερα το χαρακτήρα και την τεχνική σύνθεσης του Μπραμς, μπορούμε να ανατρέξουμε στο δοκίμιο του Arnold Schönberg the progressive -«Μπραμς, ο Προοδευτικός», στο οποίο αναιρείται η μέχρι τότε κρατούσα εικόνα του Μπραμς ως συντηρητικού και αναδεικνύεται η προοδευτικότητα της μουσικής του τουλάχιστον όσον αφορά στην οργάνωση των μουσικών φράσεων.

Γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1833 από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του, κοντραμπασίστας στο επάγγελμα, διέκρινε από πολύ νωρίς το ταλέντο του και φρόντισε εγκαίρως να λάβει την κατάλληλη μουσική παιδεία. Όταν ο Μπραμς ήταν 20 χρονών, ο Σούμαν, που ήταν 23 χρόνια μεγαλύτερός του, μελέτησε ορισμένες από τις συνθέσεις του και εξήγγειλε τη γέννηση μιας μεγαλοφυΐας.

Το 1855 άρχισε τις εμφανίσεις του ως πιανίστας. Κατέλαβε τη θέση του διευθυντή ορχήστρας στην πριγκηπική αυλή του Ντέτμολντ και το 1859 ίδρυσε και ανέλαβε τη διεύθυνση μιας γυναικείας χορωδίας στο Αμβούργο. Απογοητευμένος από την αδυναμία του να διοριστεί διευθυντής της Φιλαρμονικής του Αμβούργου, ο Μπραμς εγκαταστάθηκε το 1863 στη Βιέννη όπου πέρασε την υπόλοιπή του ζωή.

Δεν έγραψε ποτέ όπερα, αλλά συνέθεσε αριστουργήματα σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα μουσικά είδη: τέσσερις συμφωνίες, τέσσερα κοντσέρτα, δύο σερενάτες για ορχήστρα και δύο εισαγωγές. Συνέθεσε επίσης το «Γερμανικό Ρέκβιεμ» (έντονα προσωπικού ύφους) και άλλα χορωδιακά έργα με συνοδεία και a capella, τραγούδια, μεγάλο όγκο έργων για μουσική δωματίου, τις παραλλαγές Χάυντν για ορχήστρα, τις παραλλαγές Χέντελ και Παγκανίνι για πιάνο, δεκάδες έργα για πιάνο (ήταν το αγαπημένο του όργανο), αλλά και έργα για εκκλησιαστικό όργανο.

Πρέπει επίσης να μνημονεύσουμε τους ιδιαίτερα δημοφιλείς “Ουγγρικούς Χορούς” για τέσσερα χέρια, που γνώρισαν μετά τον Μπραμς πολλές ενορχηστρώσεις.

Ο Μπραμς αντιτάχθηκε στον ριζοσπαστισμό των πρωτοπόρων συνθετών Λιστ και Βάγκνερ και δέχτηκε επιθέσεις από τους οπαδούς τους.
Προτού φτάσει στο τέλος της ζωής του, μεγάλο μέρος αυτής της πολεμικής είχε καταλαγιάσει. Μουσικοί και ακροατές είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι μπορεί κανείς να αγαπά τη μουσική που γεννήθηκε και στα δύο αντιμαχόμενα ιδεολογικά στρατόπεδα.

Ο Μπραμς πέθανε από καρκίνο του ήπατος στη Βιέννη, στις 3 Απριλίου 1897.
Στην κηδεία του παρέστησαν χιλιάδες θαυμαστές του απ’ όλη την Ευρώπη και οι σημαίες κυμάτισαν μεσίστιες σε όλα τα πλεούμενα στο λιμάνι του Αμβούργου.

Πληροφορίες: Wikipedia

7 – 5 – 1892 

Γεννιέται ο Γιουγκοσλάβος κομμουνιστής ηγέτης Γιόζιπ Μπροζ Τίτο, Γενικός Γραμματέας της Ένωσης των Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας (από το 1939 έως το θάνατό του το 1980) και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (από το 1953 έως το 1980).

7 – 5 – 1940

Γεννιέται στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης, γνωστός σε όλους ως Χάρρυ Κλυνν.

Γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων και έτσι από μικρή ηλικία βγήκε στη βιοπάλη.

https://youtube.com/watch?v=AhWoNISHt_s%3Ffeature%3Doembed

Η καριέρα του ξεκίνησε τυχαία, μετά από εμφάνιση σε βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη, όπου απέσπασε και το πρώτο βραβείο. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 εμφανίστηκε στις ελληνικές ταινίες «Γάμος αλά ελληνικά» σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και «Τα 201 καναρίνια» σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Στη συνέχεια ταξίδεψε στις ΗΠΑ και στον Καναδά, όπου για σειρά ετών εργάστηκε ως κωμικός, αλλά και ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων.

https://youtu.be/j9xzEYf28MA

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974 και ευρύτερα γνωστός έγινε το 1978 με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο». Τη δεκαετία του ’80 συνέχισε να βγάζει δίσκους, όπως επίσης πραγματοποιούσε και τηλεοπτικές εμφανίσεις.

Ο Χάρρυ Κλυνν ξεδίπλωσε το ταλέντο του και στη ζωγραφική, αλλά και στην ποίηση. Ακόμα, ασχολήθηκε και με το ποδόσφαιρο. Το 1980 μάλιστα ηγήθηκε της ομάδας του Απόλλωνα Καλαμαριάς. 

7 – 5 – 1941

Πεθαίνει ο Τζέιμς Φρέιζερ (James George Frazer), Σκοτσέζος ανθρωπολόγος, συγγραφέας του μνημειώδους δωδεκάτομου έργου «Ο Χρυσός Κλώνος», που διερευνά τη σχέση των μύθων όλου του κόσμου, μεταξύ τους και την προέλευση των θρησκειών (γεννήθηκε 1/1/1854).

1943

Ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ) επιτίθεται στο αρχηγείο του Γεώργιου Παπαϊωάννου στο Θέρμο.

7 – 5 – 1945 

Οι Γερμανοί υπογράφουν την παράδοσή τους στο στρατηγείο του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, στην πόλη Ρεμς στη Γαλλία.

Ο στρατηγός Αϊζενχάουερ και το συμμαχικό επιτελείο δέχονται την παράδοση άνευ όρων της Βέρμαχτ, και ουσιαστικά της Γερμανίας, που υπέγραψε ο στρατηγός Άλφρεντ Γιόντλ.

7 – 5 – 1948

Τμήματα του ΔΣΕ ενεργούν επιθετικές επιχειρήσεις στην περιοχή Γρεβενών, χτύπησαν οχυρωμένες θέσεις του εχθρού στα χωριά Μικρό και Μεγάλο Σειρήνι, Μικρό και Μεγάλο Ελεύθερο και Μηλιά, με αποτέλεσμα να εξουδετερωθούν και να αιχμαλωτιστούν φρουρές τους.

Κυβερνητικές δυνάμεις που κινήθηκαν από μια σειρά περιοχές αναχαιτίστηκαν.

8 – 5 – 1954

Τελειώνει η μάχη του Ντιέν Μπιέν Φου (bataille de Dien Bien Phu) στο Βιετνάμ, που κράτησε συνολικά 1 μήνα, 3 βδομάδες και 3 μέρες και ολοκληρώθηκε με αποφασιστική νίκη των κομμουνιστών ανταρτών Βιετ – Μινχ κατά των στρατευμάτων του Γαλλικού ιμπεριαλισμού.

Οι απώλειες του Γαλλικού στρατού έφτασαν συνολικά τους 75.867 αξιωματικούς και οπλίτες.

Η νίκη αυτή επέδρασε καταλυτικά στην υπογραφή το ίδιο έτος των πρωτοκόλλων της Γενεύης που όριζαν την αποχώρηση όλων των Γαλλικών στρατευμάτων από την Ινδοκίνα, αλλά και το διαχωρισμό του Βιετνάμ σε Βόρειο (με κυβέρνηση των Βιετ-Μινχ) και Νότιο (με κυβέρνηση του αυτοκράτορα Μπάο Ντάι).

https://youtube.com/watch?v=tG3mifrpGp0%3Ffeature%3Doembed

Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Ινδοκίνα θα συνεχίζονταν για σχεδόν δύο δεκαετίες ακόμα, με τους Αμερικάνους να διαδέχονται τους Γάλλους από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.

7 – 5 – 1960

Χιλιάδες Γάλλοι αγρότες πραγματοποιούν μεγάλες και μαχητικές διαδηλώσεις σε 18 πόλεις της χώρας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης.

7 – 5 – 1961 

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής, ο πληθυσμός της Ελλάδας ανέρχεται σε 10.357.526 άτομα. Η αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή ήταν 724.725 άτομα.

7 – 5 – 1975 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέραλντ Φορντ, ανακοινώνει και επισήμως το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ.

7 – 5 – 1986 

Η Ελλάδα παραλύει, όταν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα κατέρχονται σε απεργία.

Οι απεργοί διαμαρτύρονταν για την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που απαγόρευε τις αυξήσεις) και για τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στο συνδικαλιστικό κίνημα («εκπαραθύρωση» της νόμιμης διοίκησης της ΓΣΕΕ).

7 – 5 – 1986

Ο Καναδός φωτογράφος και ορειβάτης Πάτρικ Μόροου (Patrick Allan Morrow) γίνεται το πρώτο πρόσωπο που αναρριχήθηκε σε κάθε μία από τις «Επτά Κορυφές» (τα υψηλότερα βουνά σε καθεμία από τις επτά ηπείρους).

https://youtube.com/watch?v=aLMdN1mtsz0%3Ffeature%3Doembed

7 – 5 – 1987 

Διοργανώνεται σε ένα κατάμεστο ΣΕΦ το 1ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ρυθμικής Αγωνιστικής Γυμναστικής Νεανίδων, το οποίο ολοκληρώνεται στις 10/5. Είναι η πρώτη τέτοιου επιπέδου διοργάνωση που αναλαμβάνει η Ελλάδα στην ρυθμική.

7 – 5 – 1995 

Στη Γαλλία, ο  δήμαρχος του Παρισιού, Ζακ Σιράκ, με ποσοστό 52,7%, εκλέγεται πρόεδρος, στην τρίτη προσπάθειά του σε προεδρικές εκλογές, θέτοντας τέλος στην 14ετή παρουσία των Σοσιαλδημοκρατών στο Μέγαρο των Ηλυσίων.

7 – 5 – 1996 

Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης ξεκινά η δίκη του Σερβοβόσνιου, Ντούσαν Τάντιτς, για «εγκλήματα πολέμου» στη Βοσνία, το 1992.

Πρόκειται για την πρώτη δίκη διεθνούς δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης.

7 – 5 – 1999 

Αεροσκάφος του ΝΑΤΟ στοχεύει κατά λάθος (;) την πρεσβεία της Κίνας στο Βελιγράδι, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 3 υπάλληλοι και να τραυματιστούν 20.

7 – 5 – 2003

Πεθαίνει ο ζωγράφος Πάνος Φειδάκης.

Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1976-1981), με δασκάλους τους Δ. Μυταρά, Γ. Μόραλη και Γ. Μαυροΐδη. Παρουσίασε έργα του σε αρκετές ατομικές εκθέσεις, ξεκινώντας από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αιγίου (1982) και στη συνέχεια σε αίθουσες στην Ελλάδα («Εποχές», «Κρεωνίδης», «Τερακότα», «Ζουμπουλάκη» κ.ά.) και σε ομαδικές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων («11 Νέοι Ελληνες ζωγράφοι» (στο εργοστάσιο FIX, 1985), Συλλογή Φρυσίρα, «La Hume» (Παρίσι, 1996), «Salon de Montrouge» κ.ά.). Εργα του βρίσκονται σε γνωστά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.

Ηταν ο νικητής του διαγωνισμού εικαστικής παρέμβασης στους χώρους του Σταθμού Μεγάρου Μουσικής του Μετρό. Ο Πάνος Φειδάκης επρόκειτο να εγκαταστήσει στο σταθμό το έργο «Μπαμπουζίνα», σύνθεση με πουλιά, η αναπαράσταση των οποίων θα γινόταν με την τεχνική του ψηφιδωτού στα μάρμαρα που καλύπτουν τους τοίχους του σταθμού.

7 – 5 – 2025

Σε ένα κόσμο που φλέγεται από τη μία άκρη στην άλλη από τις πολεμικές συγκρούσεις που προετοιμάζουν την γενίκευση του ιμπεριαλιστικού μακελειού, η αντιπαράθεση Ινδίας – Πακιστάν είναι ένα ακόμη θερμό μέτωπο στην Ν. Α. Ασία όπου βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Η ένταση ανάμεσα στις δύο πυρηνικές δυνάμεις κλιμακώθηκε ραγδαία μετά τα πυραυλικά χτυπήματα που εξαπέλυσε η Ινδία κατά πακιστανικών εδαφών και του πακιστανικού τμήματος του Κασμίρ. Το Νέο Δελχί ονόμασε τους βομβαρδισμούς επιχείρηση «Sindoor».

Μετά τα χτυπήματα από την Ινδία, ακολούθησε η ανταλλαγή πυρών πυροβολικού κατά μήκος της διαφιλονικούμενης περιοχής, στα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών που κατέχουν πυρηνικά.

Τη νύχτα της Πέμπτης 8 Μάη και τις πρώτες ώρες της Παρασκευής, οι ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν εξαπέλυσαν «πολλαπλές επιθέσεις» κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Ινδίας, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυρομαχικά, όπως ανέφερε ο ινδικός στρατός.

Η Ινδία ανακοίνωσε ότι απέκρουσε αποτελεσματικά τις επιθέσεις και έδωσε «κατάλληλη απάντηση», υποσχόμενη «σκληρή αντίδραση» σε κάθε περαιτέρω πρόκληση. Στον τομέα Ούρι του ινδικού τμήματος του Κασμίρ, βομβαρδισμοί πυροβολικού κατέστρεψαν σπίτια, σκότωσαν μία γυναίκα και τραυμάτισαν μία ακόμη, όπως ανέφερε η ινδική πλευρά. Στην παραμεθόρια πόλη Αμριτσάρ της Ινδίας, σειρήνες ήχησαν για πάνω από δύο ώρες, ενώ ακούστηκαν δυνατές εκρήξεις στην Τζαμού.

Μετά τη στρατιωτική επιχείρηση «Operation Sindoor», που ανακοίνωσε η Ινδία με πυραυλικά χτυπήματα και τις σφοδρές «ανταλλαγές» πυροβολικού μεταξύ των δύο χωρών κατά μήκος των αμφισβητούμενων συνόρων, οι δύο χώρες κάνουν λόγο για εκατέρωθεν πλήγματα που απέτρεψαν ενάντια σε στρατιωτικές τους υποδομές.

Και η εμπλοκή της Ελλάδας: «Οι Τούρκοι έχουν έντονη αντιπαράθεση με τους Ελληνες (…) Αυτή είναι η στιγμή στην οποία η Ινδία μπορεί να ενωθεί με την Ελλάδα, να προωθήσει δυνάμεις, ενέργειες, να αντεπιτεθεί σε Πακιστάν – Τουρκία (…) οπωσδήποτε να διεξάγουμε κοινά στρατιωτικά γυμνάσια στο Αιγαίο αλλά και στον Ινδικό Ωκεανό με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να ωφεληθούμε σε εμπειρογνωμοσύνη, να διευκολυνθεί η διαλειτουργικότητα, να μάθει η μία πλευρά τις διαδικασίες και τη γλώσσα της άλλης, ώστε να μπορούμε να επιχειρήσουμε από κοινού όταν χρειαστεί».

Αυτά έλεγε τις προηγούμενες μέρες ο Ινδός υποστράτηγος ε.α. Γκαγκάν Ντιπ Μπάκσι, την ώρα που η χώρα του ήταν στα πρόθυρα γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης με το Πακιστάν και ενώ ο πολυδιαφημισμένος από τους Ευρωατλαντικούς IMΕEC (India – Middle East – Europe Economic Corridor / Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης), το υποτιθέμενο «αντίπαλο δέος» στον κινεζικό «Δρόμο του Μεταξιού», έχει πάρει «φωτιά», από τα λιμάνια του Ισραήλ και την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τον Κόλπο του Αντεν και τον Ινδο-Ειρηνικό.

Τα σχέδια είναι έτοιμα λοιπόν. Τα επιβάλλουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών του, που αδίστακτα μετακινούν δυνάμεις – παιδιά του λαού – στη σκακιέρα των ανταγωνισμών, ένα ναρκοπέδιο έτοιμο να εκραγεί από τη μια του άκρη στην άλλη. Από τη χώρα μας ως τον Ινδο-Ειρηνικό, στο πλαίσιο του «παγκόσμιου ΝΑΤΟ» η αλυσίδα της εμπλοκής δένεται κρίκο – κρίκο, με ευρωατλαντικές πολεμικές αποστολές κατά μήκος μιας νοητής γραμμής όπου συγκρούονται ανειρήνευτα συμφέροντα, ανταγωνιστικοί δρόμοι του Εμπορίου και της Ενέργειας, στο φόντο της μεγάλης σύγκρουσης των ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Σ’ αυτό το ναρκοπέδιο δηλώνει παρούσα η αστική τάξη της Ελλάδας, διεκδικώντας μάλιστα ρόλο εμπροσθοφυλακής, χωρίς καμία νομιμοποίηση των σχεδίων της από τον λαό, που σπρώχνεται σε επικίνδυνα μονοπάτια…

Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι τις 13 Μάη, όταν σταμάτησαν (μέχρι τον επόμενο κύκλο συγκρούσεων) αφήνοτας πολλούς νεκτούς, τραυματίες και καταστροφές.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

8 – 5 – 1821 

Διεξάγεται η μάχη της Γραβιάς. Ομάδα Ελλήνων αγωνιστών, με επικεφαλής τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, στη Γραβιά του Παρνασσού, ανακόπτει την πορεία 8.000 Τούρκων στρατιωτών προς την Άμφισσα.

8 – 5 – 1825

Ο Ιμπραήμ με 11.000 πεζούς και 800 ιππείς κυριεύει τη Σφακτηρία, την οποία υπεράσπιζαν 1.500 Ελληνες.

Πέφτουν μαχόμενοι ο υπουργός Στρατιωτικών Αναγνώστης Παπαγεωργίου (Αναγνωσταράς) και ο φιλέλληνας Ιταλός επαναστάτης Σανταρόζα, μαζί με άλλους 350 Έλληνες.

8 – 5 – 1828 

Γεννιέται ο Ερρίκος Ντινάν (Jean-Henri Dunant), Ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής.

Είναι ο ιδρυτής του Διεθνή Ερυθρού Σταυρού και ο πρώτος που τιμήθηκε με το Νόμπελ για την ειρήνη το 1901.

Διέθεσε ολόκληρη την περιουσία του και ολόκληρο το ποσό του βραβείου για τους σκοπούς του Ερυθρού Σταυρού.

Πέθανε πάμπτωχος στις 30 Οκτώβρη 1910.

8 – 5 – 1838 

Δημοσιεύεται στην Αγγλία η «Χάρτα του Λαού».

Το κίνημα των «Χαρτιστών», όπως καταγράφηκε στην Ιστορία, ήταν ένα μαζικό πολιτικό κίνημα των εργατών και ορισμένων μικροαστικών στρωμάτων με βασικό πρόγραμμα (τη «Χάρτα του λαού»), που ζητούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα για την εργατική τάξη στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Με ορισμένους από τους αριστερούς «Χαρτιστές», όπως ο Χάρνεϊ ή τα μέλη της «Ένωσης των Δικαίων» που κατοικούσαν στο Λονδίνο, είχαν έρθει σε επαφή οι Μαρξ και Ένγκελς, το καλοκαίρι του 1845, με σκοπό τη συγκρότηση μιας Κομμουνιστικής Επιτροπής Αλληλογραφίας για τη στενότερη προσέγγιση διαφόρων ομάδων κομμουνιστών και συμπαθούντων στην Ευρώπη και την Αμερική.

Ο Χάρνεϊ καθώς και οι ηγέτες των «Δικαίων» εξέφρασαν την προθυμία τους να χρησιμεύσουν σαν εκπρόσωποι στο Λονδίνο της Επιτροπής Αλληλογραφίας, παρά τις διαφορές που υπήρχαν ακόμη με τις θέσεις και τις ιδέες των Μαρξ και Ενγκελς.

Την ίδια περίοδο οι Μαρξ και Ενγκελς συνεχίζουν με ένταση να προπαγανδίζουν τον επιστημονικό κομμουνισμό, αντιλαμβανόμενοι ότι χωρίς το ξεκαθάρισμα μέσα στο εργατικό και σοσιαλιστικό κίνημα της θεωρίας, ήταν αδύνατο να προχωρήσουν στην οργάνωση της δράσης του προλεταριάτου για τους δικούς του σκοπούς, αλλά και στην οργάνωση επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης, Κομμουνιστικού Κόμματος.

8 – 5 – 1897 

Λήγει με ταπεινωτική ήττα των Ελλήνων, ο σύντομος Ελληνοτουρκικός Πόλεμος.

Το σχετικό πρωτόκολλο κατάπαυσης του πυρός υπογράφεται στο χωριό Ταράτσα της Λαμίας.

8 – 5 – 1903

Πεθαίνει ο Πολ Γκωγκέν (Eugène Henri Paul Gauguin), Γάλλος μεταϊμπρεσιονιστής ζωγράφος. Ο Γκωγκέν, με καταγωγή από Ισπανούς αποίκους στη Λατινική Αμερική, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην πρωτεύουσα του Περού, Λίμα.

Σπούδασε στην Ορλεάνη της Γαλλίας και αμέσως μετά ταξίδεψε ανά τον κόσμο με εμπορικά πλοία και αργότερα με το Γαλλικό Ναυτικό για ένα διάστημα περίπου έξι ετών.

Επέστρεψε στη Γαλλία το 1870, όπου και εργάστηκε ως βοηθός χρηματιστή. Παράλληλα με αυτή την ιδιότητά του, περνούσε μέρος του χρόνου του ζωγραφίζοντας με τον Καμίλ Πισαρό και τον Πωλ Σεζάν.

Αν και οι πρώτες προσπάθειές του ήταν αδέξιες, σημείωσε σταδιακά αξιοσημείωτη πρόοδο.

Την περίοδο 1876–1886, ο Γκωγκέν βρίσκονταν σε επαφή με τους ιμπρεσιονιστές καλλιτέχνες και συμμετείχε με έργα του στις εκθέσεις τους.

Το 1884 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Κοπεγχάγη, όπου προσπάθησε να ακολουθήσει, χωρίς όμως επιτυχία, επαγγελματική σταδιοδρομία στις επιχειρήσεις. Τελικά, επέστρεψε στο Παρίσι το 1885, αφήνοντας την οικογένειά του στη Δανία και αποφασισμένος να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Χωρίς επαρκείς πόρους επιβίωσης, η σύζυγος και τα παιδιά του επέστρεψαν στην οικογένειά της.

Την περίοδο 1886–1891, ο Γκωγκέν έζησε κυρίως στην περιοχή της Βρετάνης, όπου ζούσαν επίσης αρκετοί πειραματικοί ζωγράφοι που εντάσσονται συχνά στη λεγόμενη «Σχολή της Pont-Aven». Επηρεασμένος από τον ζωγράφο Εμίλ Μπερνάρ, ο Γκωγκέν μετάβαλε σημαντικά το ύφος της ζωγραφικής του. Τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ζωγραφικής του έγιναν η χρήση μεγάλων επιφανειών και έντονων χρωμάτων. Ο Γκωγκέν δήλωνε πλέον απογοητευμένος από τον ιμπρεσιονισμό και στράφηκε περισσότερο στην αφρικανική τέχνη και την τέχνη της Ασίας. Παράλληλα γύρω στο 1888, ήρθε σε επαφή με το έργο του Βίνσεντ βαν Γκογκ, έργο το οποίο αναγνώρισε ως ιδιαίτερα σημαντικό, και συνδέθηκε φιλικά μαζί του, τόσο ώστε να συγκατοικήσουν για 2 μήνες στην Αρλ.

Εξαιτίας όμως της κατάθλιψης από την οποία έπασχαν αμφότεροι, η συγκατοίκηση αυτή κατέληξε σε έντονη διαμάχη μεταξύ τους με αποτέλεσμα ο βαν Γκογκ να κόψει μέρος του αριστερού αυτιού του, αφού προηγουμένως είχε απειλήσει να σκοτώσει τον Γκωγκέν.

Σε κακή ψυχολογική κατάσταση, ο Γκωγκέν εγκατέλειψε την Ευρώπη το 1891, για να ταξιδέψει στην Πολυνησία.

Αρχικά εγκαταστάθηκε στην Ταϊτή και αργότερα στις νήσους Μαρκέζας. Εκεί πέρασε σχεδόν όλη την υπόλοιπη ζωή του, πραγματοποιώντας μόνο μία μόνον επίσκεψη στην Γαλλία.

Τα έργα της περιόδου αυτής θεωρούνται ίσως τα καλύτερα δείγματα της εργασίας του και ξεχωρίζουν για τον έντονο συμβολισμό τους και τον πολλές φορές θρησκευτικό χαρακτήρα τους, εμφανώς επηρεασμένα από τον πολιτισμό των ιθαγενών της Πολυνησίας.

Το σύνολο του έργου του Γκωγκέν και κυρίως οι πειραματισμοί του γύρω από τη χρήση των χρωμάτων, θεωρείται πως επηρέασε σημαντικά τα καλλιτεχνικά ρεύματα του 20ού αιώνα και ειδικότερα τον φοβισμό.

Πληροφορίες από Wikipedia

8 – 5 – 1923

Η Μ. Βρετανία διατυπώνει τελεσιγραφικές αξιώσεις στη σοβιετική κυβέρνηση («Τελεσίγραφο Κόρζον»).

Μεταξύ άλλων, η Μ. Βρετανία απαιτούσε από την Σοβιετική Ένωση να ανακαλέσει τους διπλωματικούς αντιπροσώπους της από το Αφγανιστάν και το Ιράν (τους οποίους κατηγορούσε πως δρούσαν κατά των βρετανικών συμφερόντων), να πληρώσει αποζημιώσεις για τις διώξεις κατά Βρετανών κατασκόπων (!) στην ΕΣΣΔ, κ.α., ενώ δήλωνε πως δεν αναγνώριζε τα χωρικά της ύδατα. Οι επόμενες κινήσεις της Μ. Βρετανίας έφεραν τις δύο χώρες στα πρόθυρα πολέμου.

Ο σοβιετικός λαός αντέδρασε, στηρίζοντας τις επιλογές της κυβέρνησής του, με αντιιμπεριαλιστικές διαδηλώσεις. Αλλά και στην ίδια τη Μ. Βρετανία ξεκίνησε καμπάνια υποστήριξης της ΕΣΣΔ. Στις 13 Μάη του 1923 πραγματοποιήθηκε ογκώδες συλλαλητήριο στο Λονδίνο, με αίτημα να ανακληθεί το τελεσίγραφο. Η καμπάνια εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα με διαδηλώσεις, επιστολές διαμαρτυρίας σε εφημερίδες, κ.α. Ακόμα και στο Βερολίνο συγκεντρώθηκαν 150.000 εργάτες και κάλεσαν το γερμανικό λαό να υποστηρίξει τη χώρα των Σοβιέτ.

Στο τέλος η Μ. Βρετανία αναγκάστηκε να υποχωρήσει και δέχτηκε να συζητήσουν την επίτευξη συμφωνίας.

8 – 5 – 1927

Γεννιέται ο Ερρίκος Θαλασσινός.

Υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς σκηνοθέτες, γυρίζοντας περισσότερες από 40 ταινίες, κωμωδίες ή δραματικές, με πρωταγωνιστές γνωστά ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου: Λ. Κωνσταντάρα, Β. Διαμαντόπουλο, Δ. Παπαμιχαήλ, Μ. Βούρτση, Τζ. Καρέζη, Κ. Αναλυτή, Θ. Βέγγο, Άννα Φόνσου, Τ. Βανδή, Μ. Φωτόπουλο κ.ά.

Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες του είναι τα έργα του: «Προδομένη αγάπη», «Ορφανή σε ξένα χέρια», «Το φυλαχτό της μάνας», «Ο πολύτεκνος», «Πάρε κόσμε» κ.ά. Σε κάποιες ταινίες είχε γράψει ο ίδιος τα σενάρια, όπως στον «Καραγκιόζη», «Ένας νομοταγής πολίτης», «Ο Παπατρέχας» κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=7ufBrATwmhE%3Ffeature%3Doembed

Παράλληλα, έγραψε ποιήματα και στίχους και συνεργάστηκε με τους συνθέτες Μ. Θεοδωράκη, Γ. Μαρκόπουλο, Γ. Χατζηνάσιο και Κ. Χατζή. Ανάμεσα στα τραγούδια του αναφέρουμε το «Άνοιξε το παράθυρο» (Γ. Χατζηνάσιου). Έγραψε τους στίχους πέντε τραγουδιών της «Όμορφης πόλης», του θεατρικού έργου που ανέβηκε το καλοκαίρι του ’62, στο Θέατρο «Παρκ», σε σκηνοθεσία Μ. Κακογιάννη, κείμενα Μποστ και μουσική Μ. Θεοδωράκη. Ανάμεσά τους και το πολυτραγουδισμένο τραγούδι της ξενιτιάς «Φεγγάρι μάγια μου ‘κανες» με ερμηνευτή τον Γρ. Μπιθικώτση. Ο ίδιος ο μεγάλος ερμηνευτής έχει τραγουδήσει και κομμάτια από άλλες συνεργασίες του με τον Μ. Θεοδωράκη: «Το κυνηγημένο πουλί», «Καράβι καλοτάξιδο», «Είν’ ο καημός μου ένα πουλί», «Ο χάρος νυχτοπερπατεί».

https://youtube.com/watch?v=mV-D_nLsKBg%3Ffeature%3Doembed

8 – 5 – 1928

Ξεκινά τις εργασίες του το 4ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Με τον «προληπτικό αποκλεισμό» 127 αντιπροσώπων των ταξικών δυνάμεων επιτυγχάνεται και πάλι η επιδιωκόμενη ρεφορμιστική πλειοψηφία. ΓΓ της ΓΣΕΕ επανεκλέγεται ο Δ. Στρατής.

8 – 5 – 1934

Ο Ριζοσπάστης κυκλοφορεί με τίτλο: «ΟΧΤΩ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΣΤΟΥΣ ΜΑΣ».

Στο ρεπορτάζ της απόδρασης αναφέρονταν: «Η είδηση έσκασε σαν μπόμπα … Οχτώ σύντροφοί μας, παληοί αγωνιστές, βαρυποινίτες για την επαναστατική τους δράση, αφήσαν “υγεία” … στα βαριά σίδερα της ελληνικής δημοκρατίας. Αχρηστέψανε τις σκοπιές, τα κάστρα, τα κάγκελα και τα μπουντρούμια και φύγανε εκεί που τους καλεί το επαναστατικό τους καθήκον (…)Ο Σαρωνικός γέμισε από ατμάκατες που ερευνούν τα καράβια (…) κι ακόμα η αστυνομία ψάχνει στον Πόρο, στα Μέθανα, στον Πειραιά, στην Αθήνα. Ψάχνει, ψάχνει παντού, μα πάει. Το πουλάκι πέταξε …».

8 – 5 – 1934 

Στην απεργία των 300 λιμενεργατών της Καλαμάτας ο στρατός και η χωροφυλακή απαντούν με σφαίρες, σκοτώνοντας επτά και τραυματίζοντας δεκάδες λιμενεργάτες.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας πάνω από 25.000 εργάτες κατεβαίνουν σε απεργία, παρά τη διασπαστική στάση της ΓΣΕΕ.

8 – 5 – 1945

Τα Δωδεκάνησα παραδίδονται από τους Γερμανούς στους Βρετανούς.

Ξεκινά η Βρετανική κατοχή.

8 – 5 – 1984 

Η Σοβιετική Ένωση ανακοινώνει τη μη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες καταγγέλλοντας τις ΗΠΑ για τη δημιουργία αντισοβιετικού κλίματος και υποβάθμιση του Ολυμπιακού πνεύματος.

8 – 5 – 2006

Πεθαίνει η συγγραφέας Πέπη Δαράκη.

Καταγόταν από την Αγία Παρασκευή της Λέσβου. Γνωρίζεται με τον Στρατή Μυριβήλη, στην εφημερίδα του οποίου, τον «Ταχυδρόμο», δημοσίευσε – ενώ φοιτούσε στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Αρσακείου – το πρώτο της δημοσιογραφικό κείμενο. Παίρνει το δίπλωμά της το 1928.

Ακολουθεί η Κατοχή, η Εθνική Αντίσταση και η ΕΑΜική της δράση. Διατέλεσε δημοτική σύμβουλος Αθήνας από το 1954 έως το 1967, οπότε παύτηκε από τη χούντα. Εργάστηκε ως συντάκτρια σε εφημερίδες και περιοδικά, δυο χρόνια στο ΕΙΡ, με μια εκπομπή για τις γυναίκες της επαρχίας. Από τη μεταπολίτευση εντάσσεται στο ΚΚΕ και έκτοτε δημοσιεύει πολιτιστικού περιεχομένου κείμενά της, ενώ το 1978 για λογαριασμό του «Ρ» κάνει μια δημοσιογραφική αποστολή στην ΕΣΣΔ, με αφορμή την 60χρονη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης. Προδικτατορικά ήταν μέλος του προεδρείου της Πανελλαδικής Ένωσης Γυναικών (ΠΕΓ) μαζί με τις Ρόζα Ιμβριώτη, Μαρία Σβώλου και άλλες διακεκριμένες επιστημόνισσες και αγωνίστριες.

Η Πέπη Δαράκη διατέλεσε επίτιμος πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για το σύνολο του συγγραφικού της έργου τιμήθηκε με Επαινο της Ακαδημίας Αθηνών. Εξέδωσε περισσότερα από 35 βιβλία της (μυθιστορήματα, διηγήματα, λαογραφικά δοκίμια, ταξιδιωτικά, παιδική λογοτεχνία). Τιμήθηκε με βραβεία και διακρίσεις, ενώ εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνή συνέδρια. Ξεχωριστή τιμή της αποτέλεσε η βράβευσή της από την ΚΕ του ΚΚΕ.

Ποθώντας τη μόρφωση των παιδιών, οργάνωσε κινητή έκθεση βιβλίων των μελών της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και πήγαινε στους Δήμους της Αττικής για να φέρει τα παιδιά και το λαό γενικότερα σ’ επαφή με το βιβλίο. Στο Δήμο της Αθήνας, την περίοδο που ήταν δημοτική σύμβουλος, οργάνωσε την Πνευματική και Καλλιτεχνική Δημοτική Επιτροπή, την οποία συγκροτούσαν διακεκριμένες προσωπικότητες του πνευματικού και καλλιτεχνικού χώρου. Τότε καθιερώθηκαν τα Δημοτικά Βραβεία Γραμμάτων και Τεχνών. Επί μια δεκαετία διατέλεσε μέλος της Επιτροπής Κρίσης Βιβλίων νέων μελών της ΕΕΛ.

Σημαντική προσφορά στο λαό και κυρίως στη νεολαία ήταν η δωρεά της πλούσιας βιβλιοθήκης και του αρχείου της που στεγάζεται στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, στην Αγία Παρασκευή Λέσβου, η οποία εγκαινιάστηκε, το Νοέμβρη του 2005, παρουσία της και φέρει το όνομά της. Η βιβλιοθήκη διαθέτει επτά χιλιάδες εκλεκτά βιβλία και πολύτιμα αρχεία, και πάνω από τριάντα τόμους λαογραφικού υλικού για την ιδιαίτερη πατρίδα της.

Δες επίσης: Μια διανοούμενη αφιερωμένη στο λαό

Πηγή : ALT.GR

9 – 5 – 1897 

Τα οθωμανικά στρατεύματα μπαίνουν στο Βόλο. O ελληνοτουρκικός πόλεμος οδεύει προς το τέλος του με ταπεινωτική ήττα του ελληνικού στρατού

9 – 5 – 1929

Το Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (μπολσεβίκοι) παίρνει απόφαση «Για τη σοσιαλιστική άμιλλα ανάμεσα στις φάμπρικες και στα εργοστάσια».

9 – 5 – 1936 

Οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης βάφονται με εργατικό αίμα.

Ο Μάης του 1936 στη Θεσσαλονίκη αποτελεί τον τελευταίο μεγάλο απεργιακό σταθμό του ελληνικού προλεταριάτου πριν τη δικτατορία Μεταξά.

Το απεργιακό κύμα ξεκίνησε στις 29/4 από τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, για να επεκταθεί στη συνέχεια και στους υπόλοιπους κλάδους.

Στις 8/5 οι απεργοί καπνεργάτες και κλωστοϋφαντουργοί δέχονται άγρια δολοφονική επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής προκαλώντας πραγματικό παλλαϊκό ξεσηκωμό. Δεκάδες απεργοί τραυματίζονται και ακόμα περισσότεροι συλλαμβάνονται.

Στις 9/5, η εργατική τάξη της Θεσσαλονίκης διαδηλώνει μαζικά την αγανάκτησή της για τη βίαιη καταστολή των απεργών.

Το αστικό κράτος όμως απαντά με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα: 10 εργάτες βάφουν με το αίμα τους δρόμους της πόλης. Πρόκειται για τους Σ. Γιαμτοβό, Χ. Ευαγγέλου, Σ. Μασαράνο, Τ. Τούση, Δ. Αχλαμίδη, Ε. Αδαμαντίδη, Ι. Πανόπουλο, Δ. Λαγινά, Α. Χαραλαμπίδου και Α. Καρανικόλα.

Η λαϊκή οργή ξεχειλίζει, ο στρατός ενώνεται με τους απεργούς και ο εργαζόμενος λαός γίνεται κύριος της πόλης για 36 περίπου ώρες. Η κυβέρνηση Μεταξά στέλνει νέες ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη και καταστέλλει τους απεργούς.

Στις 13 Μάη, μέσα σε ατμόσφαιρα οργής και αγανάκτησης για το αιματοκύλισμα του λαού της Θεσσαλονίκης και με το σύνθημα να φύγει η κυβέρνηση Μεταξά, γίνεται 24ωρη πανελλαδική απεργία με μεγάλη επιτυχία. Οι απεργοί υπολογίζονται σε πάνω από 300.000.

Ο μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος γράφει ένα από τα καλύτερα ποιήματά του, τον «Επιτάφιο», εμπνευσμένο από τους νεκρούς καπνεργάτες, το οποίο μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.

https://youtube.com/watch?v=UOiMmJ8ErOM%3Ffeature%3Doembed

9 – 5 – 1945 

Ώρα 0:43 π.μ.

Στην αίθουσα της στρατιωτικής σχολής μηχανικού, στο προάστιο Κάρλσχορστ του Βερολίνου, οι πληρεξούσιοι της ανώτατης γερμανικής στρατιωτικής διοίκησης στρατάρχης Κάιτελ, ναύαρχος Φρίντεμπουργκ και στρατηγός της αεροπορίας Στουμπφ υπογράφουν την Πράξη για τη χωρίς όρους συνθηκολόγηση της Γερμανίας ενώπιον των αντιπροσώπων των Ενόπλων Δυνάμεων των Συμμάχων:
Από μέρους της ΕΣΣΔ ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ, της Αγγλίας ο στρατάρχης της Αεροπορίας Α. Τέντερ, των ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και της Γαλλίας ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινί.

Η 9 του Μάη καταγράφεται στην Ιστορία ως η μέρα της «Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών».

Ο ελληνικός λαός μαζί μ’ όλη την ανθρωπότητα γιόρτασε τη μέρα της Νίκης κατά του φασισμού.

Στη Θεσσαλονίκη, τη μέρα του παλλαϊκού γιορτασμού, «παρακρατικοί» δολοφονούν 4 πολίτες.

https://youtube.com/watch?v=qH0PYu07whE%3Ffeature%3Doembed

9 – 5 – 1956 

Η κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή ματοκυλά το λαό της Αθήνας, που διαδήλωνε ζητώντας να σταματήσουν τα εγκλήματα του βρετανικού ιμπεριαλισμού στην Κύπρο.

Η πορεία διαμαρτυρίας, που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την απόφαση του Βρετανού Κυβερνήτη της Κύπρου Χάρντινγκ να εκτελέσει τους Κύπριους αγωνιστές, Μιχάλη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, βάφεται στο αίμα.

Η αστυνομία χτυπά αδιάκριτα, με αποτέλεσμα 6 νεκρούς και 200 τραυματίες διαδηλωτές.

9 – 5 – 1958

Κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού «Δρόμοι της Ειρήνης».

9 – 5 –1960 

Eγκαινιάζεται το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, δύναμης 450 κλινών.

9 – 5 – 1968 

Ο Γιώργης Τσαρουχάς, πρώην βουλευτής της ΕΔΑ και στέλεχος του ΚΚΕ, δολοφονείται από τα όργανα της Χούντας στα κρατητήρια του Γ’ Σώματος Στρατού στη Θεσσαλονίκη.

9 – 5 – 1974 

Η Δικαστική Επιτροπή της Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ, παραπέμπει επισήμως σε δίκη τον Πρόεδρο, Ρίτσαρντ Νίξον, για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.

9 – 5 – 1978 

Δολοφονείται ο Ιταλός χριστιανοδημοκράτης πολιτικός Άλντο Μόρο, που το 1963-1968 και το 1974 – 1976 διετέλεσε πρωθυπουργός της Ιταλίας.

Ο Α. Μόρο είχε απαχθεί από την οργάνωση «Ερυθρές Ταξιαρχίες» και έπειτα από 55 μέρες ομηρίας εκτελέστηκε.

Ο Α. Μόρο ήταν υπέρ του λεγόμενου «Ιστορικού Συμβιβασμού», δηλαδή της προσέγγισης με το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (πρότασης που είχε κάνει το ίδιο) για συγκυβέρνηση.

9 – 5 – 2009 

“Φεύγει” από τη ζωή ο καλλιτέχνης του ελληνικού θεάτρου σκιών, Ευγένιος Σπαθάρης.

Από μικρό παιδάκι διδάχθηκε την τέχνη του Θεάτρου Σκιών από τον κορυφαίο Καραγκιοζοπαίκτη εκείνης της εποχής – τον πατέρα του Σωτήρη Σπαθάρη και έγινε βοηθός του στις παραστάσεις του. Δικές του παραστάσεις άρχισε να δίνει, σε διάφορες συνοικίες της Αθήνας, στα χρόνια της Κατοχής.

Μετά την κατοχή και μετά το θάνατο του πατέρα του, καλλιέργησε τα μέγιστα την τέχνη του. Ακολούθησε μια λαμπρή πορεία με παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό σε διεθνή φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών (ΗΠΑ, Καναδά, Κούβα, Βρυξέλλες, Παρίσι, Ρώμη, Λονδίνο, Μόναχο, Γενεύη, Στουτγάρδη κ.ά.). Σημαντική ήταν η συνεισφορά του στην καταγραφή της τέχνης του Καραγκιόζη, με ηχογραφήσεις παραστάσεων (από το 1962) και καταγραφή σημειώσεων και τετραδίων του πατέρα του. Πραγματοποίησε, επίσης, πολλές, σπουδαίες και πολύ διδακτικές για τα παιδιά εκπομπές με κλασικά έργα του ελληνικού Θεάτρου Σκιών, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, ενώ κυκλοφόρησε περίπου 15 καραγκιόζικα έργα σε δίσκους.

Ο Ευγένιος Σπαθάρης φιλοτέχνησε, επίσης, έργα ζωγραφικής, στο πλαίσιο της τέχνης του Καραγκιόζη, στα οποία απεικόνισε ιστορικά θέματα, ήρωες της Επανάστασης του ’21 κ.ά. Το εικαστικό του έργο παρουσιάστηκε σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δίδαξε ηθοποιούς σε θεατρικές παραστάσεις, πώς να υποδυθούν τον Καραγκιόζη και άλλα πρόσωπα του Θεάτρου Σκιών (λ.χ. στο «Μεγάλο μας τσίρκο» και στο ΚΘΒΕ, και φιλοτέχνησε καραγκιόζικα σκηνικά για θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις (ΚΘΒΕ, «Ελληνικό Χορόδραμα», «Θέατρο Χατζώκου» στη Θεσσαλονίκη, θέατρο «Συντεχνίας» κ.ά.) για τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτορας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.ά. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 άνοιξε τις πόρτες του, στο Μαρούσι, το «Σπαθάρειο» Μουσείο, όπου εκτίθεται η συλλογή του (σκηνικά παραστάσεων, ζωγραφικά έργα που σχετίζονται με το Θέατρο Σκιών και φιγούρες – του πατέρα του, δικές του και άλλων ομοτέχνων του).

Πηγή : ALT.GR

1878 

Γεννιέται ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Παρθένης.

Ήταν γιος Έλληνα από τη Μακεδονία, αγγλικής υπηκοότητας και Ιταλίδας. Στην καλλιτεχνική δημιουργία του Κωνσταντίνου Παρθένη διακρίνεται εύκολα μια γόνιμη προσάρτηση σημαντικών κατακτήσεων της τέχνης του παρελθόντος και μια προσωπική αφομοίωση των μεγάλων αναζητήσεων του παρόντος.

https://youtube.com/watch?v=1SuL6gEfwgI%3Ffeature%3Doembed

Για τη νεοελληνική ζωγραφική, το έργο του Παρθένη αποτελεί έναν από τους καθοριστικούς σταθμούς της. Επηρέασε πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες της επόμενης γενιάς.

Στη ζωγραφική, πρώτος του δάσκαλος μπορεί να θεωρηθεί ο Γερμανός καλλιτέχνης Ντόφερμπαχ που είχε γνωρίσει το νεαρό Παρθένη σε κάποια από τις επισκέψεις του στην Αίγυπτο. Λέγεται ότι ο Παρθένης είχε σπουδάσει στη Ρώμη με δάσκαλο τον Τζ. Σκονιαμίλο και ότι συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και στο Ωδείο της Βιέννης.

https://www.dailymotion.com/embed/video/x129fh2

Στην Ελλάδα ήρθε για πρώτη φορά το 1903, εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα και πολιτογραφήθηκε Έλληνας υπήκοος. Υπήρξε στενός φίλος του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και εντάχθηκε από το 1924 στην κίνησή του, εκφράζοντας τις πεποιθήσεις του μέσα από τα έργα: «Η νίκη της δημοκρατίας» ή «Η Κεφαλή της Αθηνάς», που υπήρξε για μεγάλο διάστημα το έμβλημα του κόμματος του Παπαναστασίου.

Πηγή: Ριζοσπάστης

1888 

Γεννιέται ο Μαξ Στάινερ (Maximilian Raoul “Max” Steiner), Αυστριακής καταγωγής Αμερικανός συνθέτης.

Θεωρείται ο «πατέρας της μουσικής επένδυσης κινηματογραφικών ταινιών».

Έχει γράψει τη μουσική για τις ταινίες “Κινγκ Κονγκ”, “Όσα παίρνει ο Άνεμος”, “Μικρές Κυρίες”, “Η χαμένη μεραρχία” (κέρδισε το Όσκαρ μουσικής το 1935, “Καζαμπλάνκα”, “Ο μεγάλος ύπνος” και πολλές άλλες.

1904

Γεννιέται ο Ισπανός ζωγράφος, κλασικός εκπρόσωπος του κινήματος του σουρεαλισμού, Σαλβαδόρ Νταλί (Salvador Felipe Jacinto Dalí i Domènech).

Συνδέθηκε με το καλλιτεχνικό κίνημα του υπερρεαλισμού για ένα διάστημα και αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς ζωγράφους του 20ού αιώνα και μια πολύ εκκεντρική φυσιογνωμία της σύγχρονης τέχνης.

Γεννήθηκε στην πόλη Φιγέρες της Ισπανίας και ανήκε σε μια οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια.

Σε ηλικία 15 ετών συμμετείχε στη δημόσια έκθεση του Δημοτικού Θεάτρου τού Φιγέρες, το 1919.

Εγκαθίσταται στη Μαδρίτη όπου και ξεκινά τις σπουδές του στην Academia de San Fernando. Την περίοδο αυτή πειραματίζεται με τον κυβισμό κι έρχεται σε επαφή με το ριζοσπαστικό κίνημα του ντανταϊσμού το οποίο θα επηρεάσει σημαντικά το έργο του σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Συνδέεται παράλληλα φιλικά με τον ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και με τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ.

Το 1926 αποβάλλεται από την ακαδημία λίγο πριν τις τελικές του εξετάσεις, καθώς δηλώνει πως κανένας από τους καθηγητές του δεν είναι άξιος να τον κρίνει.

Την ίδια χρονιά συναντά στο Παρίσι τον Πικάσσο. Τα επόμενα χρόνια, στα έργα του Νταλί αποτυπώνονται ισχυρές επιδράσεις από το έργο του Πικάσο αλλά ταυτόχρονα αρχίζει να διαφαίνεται ένα προσωπικό ύφος στους πίνακες του.

Οι εκθέσεις έργων του στη Βαρκελώνη προκαλούν αρκετές συζητήσεις αλλά και διαφωνίες μεταξύ των κριτικών τέχνης.

Το 1932 συμμετέχει στην πρώτη μεγάλη υπερρεαλιστική έκθεση στην Αμερική, όπου και αποσπά διθυραμβικές κριτικές.

Λίγο αργότερα όμως, ο Αντρέ Μπρετόν τον διαγράφει από το υπερρεαλιστικό κίνημα λόγω των πολιτικών θέσεων του, κυρίως σε ότι αφορά την υποστήριξη που παρέχει στον Φράνκο και το αμιγώς εμπορικό του πνεύμα.

https://youtube.com/watch?v=W6K8FZiIvJU%3Ffeature%3Doembed

Με το ξέσπασμα του πολέμου στην Ευρώπη, ο Νταλί, εγκαθίσταται για οκτώ χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα επιστρέψει για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ισπανία.

Την περίοδο 1960 – 1974 εργάστηκε σχεδόν αποκλειστικά για την δημιουργία του Θεάτρου-Μουσείου Γκαλά-Σαλβαντόρ Νταλί στο Φιγέρες.

Το 1982 ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος της Ισπανίας του απονέμει τον τίτλο του μαρκήσιου.

Πληροφορίες: Wikipedia

1905 

Γεννιέται στο συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας στην Ερμούπολη της Σύρου ο Μάρκος Βαμβακάρης, ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες του λαϊκού τραγουδιού, από τους πρωτεργάτες του ρεμπέτικου.

Εχοντας περάσει τα παιδικά του χρόνια μέσα στη φτώχεια, ο Μάρκος στα 13 του το «σκάει» για τον Πειραιά, όπου κάνει δουλιές του ποδαριού και στη συνέχεια εργάζεται ως εκδορέας στα σφαγεία. «Εκεί στα Ταμπούρια, όχι μόνον μυήθηκα στη σκληρή ζωή του εργάτη… μα το πιο σπουδαίο απ’ όλα ξεμυαλίστηκα με το όργανο αυτό, το μπουζούκι», αναφέρει στην αυτοβιογραφία του. Το όργανο το έμαθε «σε έξι μήνες. Κανένας δε μου έκανε μαθήματα στο μπουζούκι. Οχι, τίποτες. Για μένα το μόνο σχολείο ήταν ο τεκές. Ακουγα τους παλιούς και έπαιζα».

Τακτικός θαμώνας στους τεκέδες, που γέμιζαν τον Πειραιά, ο Βαμβακάρης έζησε από κοντά τους μάγκες και το περιθώριο. Όμως ήταν αυτός ο ίδιος που έβγαλε το μπουζούκι από το περιθώριο και καθιέρωσε την κομπανία με «μπουζουκομπαγλαμάδες».

Το 1934 με τον Γιώργο Μπάτη, τον Αντώνη Δελιά και τον Στράτο Παγιουμτζή αποτέλεσαν την ξακουστή πειραιώτικη τετράδα, το πρώτο συγκρότημα με μπουζούκια, στο κέντρο του Σαραντόπουλου, στην Ανάσταση του Πειραιά. Από τότε, χάρη στον Μάρκο, επικρατεί το «πειραιώτικο» ρεμπέτικο, που αφομοιώνει το ήθος και τα διδάγματα της Ανατολής μέσα από μια νέα επεξεργασία με βάση το μπουζούκι. Δημιουργούνται τα σημαντικότερα δείγματα αυτής της παράδοσης, τα «κλασικά» στη μορφή, στο περιεχόμενο και στη λειτουργία τους ρεμπέτικα τραγούδια.

https://youtube.com/watch?v=JE8FozJsnmI%3Ffeature%3Doembed

Ο Βαμβακάρης ήξερε, όσο κανείς άλλος, τους «δρόμους», τις παραδοσιακές κλίμακες και τα κουρδίσματα του τρίχορδου μπουζουκιού. Ανάμεσα στα τραγούδια του: «Η Φραγκοσυριανή», «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν», «Τα έμορφα τα γαλανά σου μάτια», «Αντιλαλούν οι φυλακές», «Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά», «Για σένα μαυρομάτα μου», «Δε θέλω πλούτη και λεφτά», «Η κλωστηρού», «Ο Μάρκος πολυτεχνίτης», «Ο Μάρκος υπουργός», «Όσοι έχουνε πολλά λεφτά» και τόσα άλλα. Ομως παρότι ήταν αυτός που άρχισε «όλο αυτό το νταλαβέρι του λαϊκού τραγουδιού», όπως έλεγε στην αυτοβιογραφία του, «δεν ωφελήθηκα οικονομικώς όσο όλοι αυτοί οι μπουζουξήδες που είναι τώρα και κάνουν το μέγα και τρανό… Εγώ ποτέ δεν ήμουνα φίλος του χρήματος. Αυτό που ήθελα το έκανα. Είμαι ο Μάρκος. Από το σπίτι το δικό μου εδώ πέρα πηγάζει η αλήθεια όλη για το μπουζούκι. Όσοι άλλοι να πούνε και να δείξουνε, δε θα ξέρουν ό,τι ξέρω εγώ για το μπουζούκι, διότι εγώ υπέφερα για το όργανο αυτό… τα πάνδεινα» .

Ο Μάρκος «έφυγε» από τη ζωή πάμφτωχος και παραπονεμένος, καθώς δεν προσχώρησε στο «παιχνίδι». Παρότι άλλοι θησαύρισαν μέσα από το έργο του, ο ίδιος, μη έχοντας πόρους, πέθανε σ’ έναν από τους διαδρόμους του Ερυθρού Σταυρού.

Πηγή: Ριζοσπάστης

1931 

Γεννιέται ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης Έτορε Σκόλα (Ettore Scola), δημιουργός του σημαντικού «Μια ξεχωριστή μέρα» καθώς και ατελείωτων άλλων, αξιολογότατων κινηματογραφικών τίτλων.

Μαέστρος του σινεμά, επαΐων της ανθρώπινης φύσης, έσμιγε τη μελαγχολία με την ειρωνεία. Με τις ταινίες του αφηγήθηκε την Ιταλία.

ALT.GR

11 – 5 – 1771 

Γεννιέται η Λασκαρίνα Πινότση, η γνωστή Μπουμπουλίνα, ηρωίδα της ελληνικής επανάστασης του 1821.

Δείτε επίσης: Η Επανάσταση του 1821 και η παραχάραξή της (του Τηλέμαχου Λουγγή, Διευθυντή Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, 1975-2012, Προέδρου ΚΜΕ 2000-2012 συνεργάτη της Ιδεολογικής Επιτροπής και του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ.

https://youtube.com/watch?v=-8p1DLJgFbY%3Ffeature%3Doembed

11 – 5 –1801

Γεννιέται ο Γάλλος αρχιτέκτονας Ανρί Λαμπρούστ (Henri Labrouste απεβίωσε το 1875).

https://youtube.com/watch?v=G7aD_ma470s%3Ffeature%3Doembed

Στο επίκεντρο των έργων του βρίσκονται πολύπλοκες μεταλλικές κατασκευές (αψίδες τρούλους κλπ).

11 – 5 – 1812 

Το βαλς κάνει την εμφάνισή του στις αίθουσες χορού της Μ. Βρετανίας. Οι περισσότεροι χαρακτηρίζουν το νέο χορό αηδιαστικό και ανήθικο…

https://youtube.com/watch?v=euM9O6Qaog8%3Ffeature%3Doembed

11 – 5 – 1857

Ινδοί που παλεύουν ενάντια στην κυριαρχία της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, που λειτουργούσε ως αρχή για λογαριασμό του Βρετανικού Στέμματος, καταλαμβάνουν το Δελχί.

Η εξέγερση (1857–58) άρχισε με τη μορφή στάσης των Σιπάι, του στρατού της Εταιρείας στην πόλη – φρούριο του Μεερούτ, εξελίχθηκε σε ανταρσία και στη συνέχεια γενικεύθηκε με εξεγέρσεις.

https://youtube.com/watch?v=rGoPN3WOBxU%3Ffeature%3Doembed

Αν και έληξε με αποτυχία, ήταν η αρχή για την αμφισβήτηση της βρετανικής εξουσίας στην περιοχή.

11 – 5 – 1858

Η Μινεσότα γίνεται η 32η Πολιτεία των ΗΠΑ.

11 – 5 – 1867 

Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις (Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Πρωσία, Ρωσία και Μ. Βρετανία) εγγυώνται την ανεξαρτησία και την ουδετερότητα του Λουξεμβούργου με τη Συνθήκη του Λονδίνου.

11 – 5 – 1894 

Ξεσπά μεγάλη απεργία στο εργοστάσιο κατασκευής βαγονιών «Πούλμαν» στο Ιλινόις ενάντια στις μειώσεις μισθών.

Η Αμερικανική Ένωση Σιδηροδρόμων, της οποίας ηγείτο ο σοσιαλιστής συνδικαλιστικής Ευγένιος Ντεμπς, σε αλληλεγγύη με τους απεργούς της Πούλμαν σταμάτησε κάθε βαγόνι της εταιρίας που κινούνταν στους σιδηροδρόμους.

Έτσι η κινητοποίηση της εργατιάς επεκτάθηκε γρήγορα σε 27 Πολιτείες των ΗΠΑ με τη συμμετοχή πάνω από 250.000 εργατών.

Σχεδόν 12.000 στρατιώτες καθώς και χιλιάδες αστυνομικοί κινητοποιήθηκαν κατά των απεργών. Ως αποτέλεσμα της βίαιης καταστολής της απεργίας, 30 εργάτες έχασαν τη ζωή τους και 57 τραυματίστηκαν.

Πολλοί από τους συνδικαλιστές ηγέτες της απεργίας συνελήφθησαν, ενώ ο ίδιος ο Ντεμπς καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλάκιση.

11 – 5 – 1910 

Για πρώτη φορά από το 1835, ο κομήτης του Χάλεϊ πλησιάζει τη Γη, με αποτέλεσμα αστρολόγοι και μελλοντολόγοι να προαναγγέλλουν το τέλος του κόσμου.

11 – 5 – 1981 

Πεθαίνει ο Τζαμαϊκανός μουσικός της ρέγκε Μπομπ Μάρλεϊ (Bob Marley -το πραγματικό του όνομα ήταν Ρόμπερτ Νέστα Μάρλεϊ).

Ήταν γιος του λευκού Βρετανού καπετάνιου Νόρβαλ Μάρλεϊ και της Τζαμαϊκανής Σιντέλα Μπούκερ.

Μεγάλωσε στο γκέτο Τρεντς Τάουν της πρωτεύουσας Κίνγκστον, δούλεψε ως μαθητευόμενος συγκολλητής και στα δεκάξι του αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας μουσικός. Διέγραψε μια σύντομη, αλλά ιδιαίτερα εντυπωσιακή πορεία, ανάγοντας την ιδιαίτερη μουσική του γκέτο της Τζαμάικα σε ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη «γλώσσα» διεθνώς, και κυρίως δωρίζοντας στους εξεγερμένους όλου του κόσμου ένα «δικό τους» μουσικό ρυθμό.

https://youtube.com/watch?v=69RdQFDuYPI%3Ffeature%3Doembed

Το 1963, οι Bob Marley, Bunny Livingston, Peter McIntosh, Junior Braithwaite, Beverley Kelso και Cherry Smith δημιούργησαν ένα ska/rocksteady συγκρότημα, αποκαλώντας τους εαυτούς τους «The Teenagers», όνομα το οποίο άλλαξαν ακολούθως σε «The Wailing Rudeboys», μετά σε «The Wailing Wailers» και τελικά σε «The Wailers».

https://youtube.com/watch?v=RhJ0q7X3DLM%3Ffeature%3Doembed

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές του 1970 πιστός στο ρασταφαριανισμό ο Μπομπ Μάρλεϊ είχε ήδη κερδίσει την προσοχή στη μουσική σκηνή με τις ηχογραφήσεις του ενώ με την άρθρωση της πολιτικής, θρησκευτικής και κοινωνικής του σκέψης με τραγούδια όπως το μνημειώδες «Get Up, Stand Up» κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση.

https://youtube.com/watch?v=L3HQMbQAWRc%3Ffeature%3Doembed

Οι «The Wailers» διαλύθηκαν το 1974 και το κάθε μέλος ακολούθησε σόλο καριέρα.

Ο Μπομπ Μάρλεϊ έφυγε από τη ζωή πολύ νωρίς, σε ηλικία 36 ετών, χτυπημένος από τον καρκίνο.

https://youtube.com/watch?v=-JhwxTen6yA%3Ffeature%3Doembed

Πληροφορίες: Ριζοσπάστης

11 – 5 – 1987 

Στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ πραγματοποιείται η πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς- πνεύμονα από τον Δρ. Μπρους Ράιτζ (Bruce Reitz) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.

11 – 5 – 1990

Πεθαίνει ο λαϊκός τραγουδιστής Στράτος Διονυσίου.

Η καταγωγή του ήταν από τη Νιγρίτα Σερρών, όπου γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935 από γονείς Μικρασιάτες.

Ο πατέρας του Άγγελος πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, γεγονός αρκετό για να χαρακτηριστούν ως «προδότες».

Το 1947, η οικογένεια μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη σε ένα δωματιάκι και μια κουζίνα.

https://youtube.com/watch?v=vRlq0a1Hilg%3Ffeature%3Doembed

Μέσα στη φτώχεια, όμως, το τραγούδι δεν έλειψε ποτέ: «Ο πατέρας και η μάνα μου ήταν φοβεροί στη φωνή», αφηγήθηκε αργότερα ο Στράτος, που, στα 13 του, ορφανός από πατέρα, άρχισε να δουλεύει μικροπωλητής στους δρόμους. Τα βράδια, η παρέα μαζευόταν σε ένα γιαπί και έκανε καντάδες. Το πρώτο χειροκρότημα για τον Στράτο ήρθε από τις γειτόνισσες.

https://youtube.com/watch?v=Ept3bfRBVeA%3Ffeature%3Doembed

Ένα βράδυ, το 1956, που είχε πάει με την παρέα του να ακούσουν τον Γιώργο Μητσάκη, ένας φίλος τον έσπρωξε να ζητήσει από τον Μητσάκη να τραγουδήσει: Μόλις τον άκουσε ο Μητσάκης τα έχασε…

https://youtube.com/watch?v=d2Rcof_8Hms%3Ffeature%3Doembed

Το 1959, τελειώνοντας τον στρατιωτικό του, ο Στράτος Διονυσίου έπιασε δουλιά επαγγελματικά ως τραγουδιστής στο κέντρο «Φαρίντα» στη Θεσσαλονίκη. Ηθελε, όμως, να μπει και στη δισκογραφία.

https://youtube.com/watch?v=HIhss2Wd8Cw%3Ffeature%3Doembed

Ήλθε στην Αθήνα με τη βοήθεια της γειτονιάς και εκείνη που τον στήριξε ήταν η Καίτη Γκρέυ. Ο πρώτος που του εμπιστεύτηκε τραγούδι για τη δισκογραφία ήταν ο Χρήστος Κολοκοτρώνης το 1959. Ήταν το ξεκίνημα μιας μεγάλης πορείας στο τραγούδι, με σημαντικούς σταθμούς τη συνεργασία του με τον Άκη Πάνου το 1966, καθώς και την ερμηνεία του τραγουδιού «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» των Μίμη Πλέσσα – Λευτέρη Παπαδόπουλου, που συνοδεύει μια από τις πιο «ροκ» σκηνές του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου.

https://youtube.com/watch?v=trQzKWQyylM%3Ffeature%3Doembed

Ο ίδιος ο Στράτος αγαπούσε ιδιαίτερα τον «Παλιατζή» των Αντώνη Ρεπάνη – Τάσου Οικονόμου, ένα τραγούδι που τον καθιέρωσε. Από το 1967 έως το 1974, ο Στράτος Διονυσίου κάνει απανωτές επιτυχίες και καθιερώνεται ως αυθεντικός λαϊκός ερμηνευτής, ενώ ο ίδιος χαρακτήριζε χρυσή περίοδο της καριέρας του τη δεκαετία ’80-’90.

Δισκογραφία

• 1969    Στράτος Διονυσίου     
• 1970    Μαζί με το Στράτο       
• 1971    Στράτος Διονυσίου (3)            
• 1972    4.5.3    Συμμετοχή 5 Τραγούδια
• 1972    Στράτος Διονυσίου 4  
• 1973    Μπαγλαμάδες και μπουζούκια           
• 1974    Νεώτερα κι ανώτερα    Συμμετοχή 6 Τραγούδια
• 1974    Τα 12 του Στράτου     
• 1974    Χρυσός Δίσκος            Συμμετοχή 2 Τραγούδια
• 1975    Τραγουδά Άκη Πάνου
• 1976    Πάλι μαζί μας  
• 1976    Πικρά κι ανθρώπινα    
• 1977    14 Χρυσές Επιτυχίες  
• 1977    Αν ξαναζούσα
• 1977    Αξέχαστα τραγούδια   
• 1978    14 Χρυσές Επιτυχίες Νο 2     
• 1978    Τα Ορθόδοξα 50.000 πωλήσεις (χρυσός δίσκος)
• 1979    Γυναίκες γυναίκες       
• 1980    Υποκρίνεσαι    100.000 πωλήσεις (πλατινένιος δίσκος)
• 1981    Όλα είναι δανεικά        100.000 πωλήσεις (πλατινένιος δίσκος)
• 1981    Τα ωραία του Διονυσίου         
• 1982    Αξέχαστες επιτυχίες   
• 1982    Θυμήσου         50.000 πωλήσεις (χρυσός δίσκος)
• 1983    Αξέχαστες επιτυχίες 2
• 1983    Της γυναίκας η καρδιά            50.000 πωλήσεις (χρυσός δίσκος)
• 1984    Λαϊκά και πάσης Ελλάδος       Συμμετοχή 5 Τραγούδια (50.000 πωλήσεις) (χρυσός δίσκος)
• 1984    Μόνο οι ερωτευμένοι   50.000 πωλήσεις (χρυσός δίσκος)
• 1985    Αυτά που τραγουδήσαμε        
• 1985    Ο Σαλονικιός   100.000 πωλήσεις (πλατινένιος δίσκος)
• 1986    Για πάντα        
• 1986    Ο ταξιτζής        Συμμετοχή 5 Τραγούδια (50.000 πωλήσεις) (χρυσός δίσκος)
• 1987    Δυο δυο           Συμμετοχή 7 Τραγούδια
• 1987    Κράτησε με      Συμμετοχή 2 Τραγούδια
• 1987    Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες Του           
• 1987    Ο λαός τραγούδι θέλει             50.000 πωλήσεις (χρυσός δίσκος)
• 1987    Ζωντανή Ηχογράφηση            Συμμετοχή 2 Τραγούδια
• 1988    Εγώ ο ξένος    150.000 πωλήσεις (πλατινένιος δίσκος)
• 1989    Νομίζεις           100.000 πωλήσεις (πλατινένιος δίσκος)
• 1990    30 Χρόνια Επιτυχίες    2 Cd (200.000 πωλήσεις) (πλατινένιος δίσκος)
• 1990    Ποιος άλλος    130.000 πωλήσεις (πλατινένιος δίσκος)

Δες επίσης:

• Μικρά Πορτραίτα: Στράτος Διονυσίου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
• Αφιέρωμα στον Στράτο Διονυσίου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

11 – 5 – 2005 

Ο Μιχάλης Γεννίτσαρης, ρεμπέτης, συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής πεθαίνει σε ηλικία 88 χρονών.

Από 15 χρόνων δούλευε σε λεβητοποιείο, ενώ τα βράδια ζούσε τη ζωή της μαγκιάς. Με τα πρώτα του λεφτά αγόρασε μπουζούκι. Κι αυτό έγινε αιτία ν’ ανοίξει λογαριασμούς με την αστυνομία. Αρχίζει να παίζει μπουζούκι και να τραγουδά το 1935. Και δύο χρόνια μετά δισκογραφεί το πρώτο του τραγούδι «Εγώ μάγκας φαινόμουνα». Την περίοδο της Κατοχής γράφει τραγούδια που στηλιτεύουν τους μαυραγορίτες, ενώ, παράλληλα, υμνεί τους τολμηρούς σαλταδόρους. Δικό του τραγούδι ο περίφημος «Σαλταδόρος».

https://youtube.com/watch?v=mR392OZPcNA%3Ffeature%3Doembed

Ο Άρης Βελουχιώτης τον ενέπνευσε για να γράψει το τραγούδι «Ένας λεβέντης έσβησε».

https://youtube.com/watch?v=6q80akU9F-g%3Ffeature%3Doembed

Τα τραγούδια του που στην περίοδο του Μεσοπολέμου ξεκινούν από την περιθωριακή ζωή, στα χρόνια της Κατοχής εκφράζουν την αντίσταση και μιλούν για τους λαϊκούς καημούς.

https://youtube.com/watch?v=1TadnMNq3rI%3Ffeature%3Doembed

Έπαιζε σε μαγαζιά μέχρι το ’52 οπότε αποσύρεται και αρχίζει να ασχολείται με το εμπόριο λαχανικών. Στη Μεταπολίτευση επανέρχεται με τρία τραγούδια στο δίσκο «Ρεμπέτικα της κατοχής».

Συνεργάστηκε με τους Βαμβακάρη, Μπάτη, Μπαγιαντέρα, Μίνου, Εσκενάζυ κι άλλους. Το τελευταίο του cd κυκλοφόρησε το 2001 με τίτλο «Μιχάλης Γεννίτσαρης – Ρεμπέτικοι δρόμοι». Το ’92 εκδόθηκε η αυτοβιογραφία του με τίτλο «Μάγκας από μεράκι».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 12 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

12 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 10 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

10 Μαΐ 2026

12 – 5 – 1821 

Ξεκινά η μάχη του Βαλτετσίου, που έληξε με νίκη των επαναστατημένων Ελλήνων και οδήγησε στην άλωση της Τριπολιτσάς.

12 – 5 – 1845

Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης, οργανίστας, πιανίστας και δάσκαλος μουσικής της ύστερης Ρομαντικής εποχής Γκαμπριέλ Υρμπαίν Φωρέ (Gabriel Fauré).

Το έργο του, που περιλαμβάνει την περίφημη Παβάνα και το Ρέκβιεμ, επηρέασε σημαντικά πολλούς συνθέτες του 20ού αιώνα.

https://youtube.com/watch?v=UnilUPXmipM%3Ffeature%3Doembed

12 – 5 – 1867

Πεθαίνει στο Βερολίνο, ο Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος Φρίντριχ Βίλχελμ Έντουαρντ Γκέρχαρντ (Friedrich Wilhelm Eduard Gerhard -γεννήθηκε 29 Νοεμβρίου 1795).

Περιόδευσε στην Ιταλία τις περιόδους 1822 – 1826 και 1828 – 1832, οπότε κατέγραψε τα αρχαιολογικά μνημεία της Ρώμης και την τοπολογία της πόλης.

Ασχολήθηκε επίσης με την μελέτη της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας.

12 – 5 – 1907

Γεννιέται η Κάθριν Χέπμπορν (Katharine Houghton Hepburn -πέθανε 29 Ιουνίου 2003), Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.

Κατά τη διάρκεια της λαμπρής καριέρας της κέρδισε τέσσερα Όσκαρ α’ γυναικείου ρόλου (τα περισσότερα που έχει κερδίσει ηθοποιός στη συγκεκριμένη κατηγορία), ενώ 11 φορές ήταν υποψήφια στην ίδια κατηγορία. «Κλασική», αλλά και σοβαρή χολιγουντιανή σταρ, κέρδισε το πρώτο Όσκαρ της το 1933 με τη δεύτερη ταινία της «Morning Glory». Το τέταρτο Οσκαρ το κέρδισε το 1981 για την ταινία «On Golden Pond» όπου πρωταγωνίστησε με τον Χένρι Φόντα. Τα άλλα δύο βραβεία τα πήρε για τις ερμηνείες της στις ταινίες «Guess Who’s Coming to Dinner»(1967) και «The Lion in Winter» (1968).

https://youtube.com/watch?v=EdYNtGEhb2Y%3Ffeature%3Doembed

Απόδειξη του μεγάλου υποκριτικού ταλέντου της ήταν η τεράστια «ευκολία» της να υποδύεται και κωμικούς και δραματικούς ρόλους. Κυριάρχησε για πέντε δεκαετίες στον παγκόσμιο κινηματογράφο, στη διάρκεια των οποίων συνεργάστηκε και με άλλους μεγάλους ηθοποιούς του Χόλιγουντ όπως ο Κάρι Γκραντ, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και ο σύντροφος της ζωής της, Σπένσερ Τρέισι.

12 – 5 – 1992 

Πέθανε ο ποιητής και στιχουργός, Νίκος Γκάτσος.

Υπήρξε ένας αληθινός, λαϊκός (με την ουσιαστική έννοια του όρου) ποιητής – στιχουργός, του οποίου τα έργα σφράγισαν τον ελληνικό μουσικό – και όχι μόνο – πολιτισμό και κατέχουν εδώ και δεκαετίες μόνιμη θέση στην καρδιά του λαού μας.

Στην Τρίπολη όπου πήγε γυμνάσιο γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών. Στη συνέχεια, φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήδη, είχε μάθει καλά αγγλικά και γαλλικά και είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό, το δημοτικό τραγούδι, όπως και τις νεωτεριστικές τάσεις στην ευρωπαϊκή ποίηση. Στην Αθήνα, άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής, πρωτοδημοσίευσε ποιήματά του, μικρά σε έκταση και με κλασικό ύφος, στα περιοδικά «Νέα Εστία» (1931) και «Ρυθμός» (1933), αλλά και κριτικά του σημειώματα.

Το 1943 ο Ν. Γκάτσος εξέδωσε το βιβλίο του «Αμοργός» με το ομώνυμο ποίημα, που έμελλε να σημαδέψει τη σύγχρονη ελληνική ποίηση. Αυτό ήταν και το μοναδικό βιβλίο του. Το έργο, που αποτελείται από 20 μόνο σελίδες, εκφράζει τις διαθέσεις της νεότερης ποίησης και θεωρείται κορυφαίο ποιητικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού. Από τότε ο ποιητής δημοσίευσε μόνον τρία ακόμη ποιήματα: το «Ελεγείο» (1946), «Ο Ιππότης και ο Θάνατος» (1947) και το «Τραγούδι του παλιού καιρού» (1963, αφιερωμένο στον Γ. Σεφέρη). Έγραψε επίσης πολλές μελέτες και σχόλια για την ποίηση.

Διαθέτοντας μεγάλη εκφραστική δεινότητα, ο Νίκος Γκάτσος ασχολήθηκε πολύ με τη μετάφραση έργων, κυρίως για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης και του Λαϊκού Θεάτρου. Πολλές μεταφράσεις του θα παραμείνουν έκτοτε κλασικές με πρώτη αυτή του «Ματωμένου Γάμου». Μετέφρασε πολλούς συγγραφείς και συγκεκριμένα, από τα ισπανικά τους Λόρκα, Λόπε ντε Βέγα, κ.ά., από τα γαλλικά τον Ζενέ, από τα αγγλικά τους Τ. Ουίλιαμς, Ο’ Νιλ, Στρίντμπεργκ κ.ά. Οχτώ χρόνια μετά τη δολοφονία του Φ. Γκ. Λόρκα από τους φασίστες το 1936, ο Νίκος Γκάτσος μεταφράζει το ποίημα «Νυχτερινό Τραγούδι» του μεγάλου Ισπανού ποιητή, κάνοντας το ελληνικό κοινό να δει την Ισπανία με τα μάτια του Λόρκα. Όπως και μέσα από άλλες μεταφράσεις έργων του: «Το σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα» (1945), «Ματωμένος Γάμος» (1948) κ.ά.

Ανεκτίμητη υπήρξε η προσφορά του Νίκου Γκάτσου στο ελληνικό τραγούδι, στο οποίο αφιερώθηκε σαν στιχουργός σε μεγάλο βαθμό μετά την «Αμοργό». Οι στίχοι του – ζώσα ποίηση γραμμένη για τη ζωή με τους αγώνες και τις προσδοκίες της, για τον άνθρωπο και τα όνειρά του, για την ομορφιά και για τον έρωτα, ενέπνευσαν τους σημαντικότερους συνθέτες μας, όπως οι Μ. Χατζιδάκις, Μ. Θεοδωράκης, Στ. Ξαρχάκος, Δ. Μούτσης, Λ. Κηλαηδόνης, Χ. Χάλαρης κ.ά., δημιουργώντας κορυφαία έργα («Αθανασία», «Της γης το χρυσάφι», «Ρεμπέτικο», «Αρχιπέλαγος», «Πήρες το μεγάλο δρόμο», «Πορνογραφία», «Λαϊκή Αγορά», «Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά», «Η μικρή Ραλλού», «Μια γλώσσα μια πατρίδα», «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Η νύχτα», «Αντικατοπτρισμοί» κ.ά.). Στους 350 υπολογίζονται οι στίχοι του Ν. Γκάτσου που γράφτηκαν ή βρήκαν το δρόμο για τη δισκογραφία – αφετηρία το «Χάρτινο το φεγγαράκι», που πρωτοδισκογραφήθηκε το 1958 με την Νάνα Μούσχουρη – όπως «Στο Λαύριο γίνεται χορός», «Ασπρο περιστέρι», «Μίλησέ μου», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Σπίτι μου», «Θα ‘ρθει άσπρη μέρα και για μας», «Με τι καρδιά», «Ο Μαύρος ήλιος», «Το δίχτυ», «Μάνα μου η Ελλάς» κ.λπ.

Ιδιαίτερη σχέση και συνεργασία ανέπτυξε ο ποιητής με τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος υπήρξε ο στενότερος φίλος, μαθητής και «συνομιλητής» του για πενήντα σχεδόν χρόνια. Οι δυο τους δούλεψαν μαζί πάρα πολλές φορές, ολοκληρώνοντας από κοινού κύκλους τραγουδιών μοναδικής αξίας και αισθητικής. Με πρώτο το «Ματωμένο Γάμο» (1948), από το ομώνυμο θεατρικό του Λόρκα που ο Γκάτσος μετέφρασε, όπου περιλαμβάνεται και το εμβληματικό «Χάρτινο το φεγγαράκι» που τραγούδησε η Μελίνα Μερκούρη στο «Λεωφορείον ο πόθος» στην ομώνυμη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης το ’49.

Καρποί της συνεργασίας των δύο δημιουργών, μεταξύ άλλων, είναι οι κύκλοι τραγουδιών «Ελλάς η χώρα των ονείρων» (1960), «Αμέρικα – Αμέρικα» (1963) από την ομώνυμη ταινία του Ελία Καζάν, «Μυθολογία» (1965), η περίφημη «Αθανασία» (1976), «Τα Παράλογα» (1976), έργο στο οποίο το δίδυμο συνεργάστηκε με τους Μίκη Θεοδωράκη, Μελίνα Μερκούρη, Μαρία Φαραντούρη και Διονύση Σαββόπουλο, «Σκοτεινή Μητέρα» (1986) που ο συνθέτης έγραψε ειδικά για τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη, «Αντικατοπτρισμοί» (1993), τα γνωστά «Reflections» του 1970 που οι ελληνικοί τους στίχοι γράφτηκαν το διάστημα 1989-1990 κ.ά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελοποίηση της «Αμοργού», που ο Χατζιδάκις ξεκίνησε να δουλεύει μόλις το 1972 ενόσω βρισκόταν στη Ν. Υόρκη, έμεινε ανολοκλήρωτη.

Από τη συνεργασία του Ν. Γκάτσου με τον Μίκη Θεοδωράκη γεννήθηκαν κύκλοι τραγουδιών, όπως τα «Έξι φεγγάρια της θάλασσας» (1965) που ο συνθέτης έκανε δώρο στην «ιέρειά» του, Μαρία Φαραντούρη, και «Αρχιπέλαγος» (1962), «Πολιτεία Β’» (1964) κ.ά. και τραγούδια όπως «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Μυρτιά», «Σε πότισα ροδόσταμο», «Είχα φυτέψει μια καρδιά», «Στράτα τη στράτα», «Κοιμήσου παλικάρι», «Φέρτε μου τη θάλασσα», «Στης νύχτας το μπαλκόνι», «Φεγγάρι μου θαλασσινό» κ.ά. Άλλες σημαντικές συνεργασίες ήταν με τον Σταύρο Ξαρχάκο («Ένα μεσημέρι», 1966), με τον Νίκο Ξυλούρη ( «Παλικάρι στα Σφακιά», «Η κόρη του πασά», «Γεια και χαρά σου Βενετιά»), με τον Χριστόδουλο Χάλαρη («Δροσουλίτες», 1975), με τον Δήμο Μούτση («Βρέχει ο Θεός», «Πού να βρω ταχυδρόμο», «Άπονη καρδιά», «Αύριο πάλι» κ.ά).

Πηγή: Ριζοσπάστης

12 – 5 – 2001 

Πεθαίνει ο Σοβιετικός αεροναυπηγός Αλεξέι Τουπόλεφ.

Μεταξύ άλλων ήταν ο δημιουργός του πρώτου υπερηχητικού επιβατικού αεροπλάνου Tu-144.

12 – 5 – 2002 

Ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμι Κάρτερ πραγματοποιεί 5ήμερη επίσκεψη στην Κούβα και γίνεται ο πρώτος Πρόεδρος, που επισκέπτεται το νησί του Φιντέλ Κάστρο από την επανάσταση του 1959.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Πηγή : ALT.GR

13 – 5 – 1872

Γεννιέται ο λογοτέχνης Κωνσταντίνος Θεοτόκης. Πέρα από το έργο του, ήταν και ο ιδρυτής μιας σοσιαλιστικής κίνησης στην Κέρκυρα, το 1911. Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1898, μέσα από τις στήλες του περιοδικού «Τέχνη», του Κ. Χατζόπουλου. Στη συνέχεια, δημοσίευσε διηγήματα στο «Διόνυσο» και στο «Νουμά», που είναι εμπνευσμένα από τη ζωή στην Κέρκυρα και από διάφορα ιστορικά γεγονότα.

Γενικότερα, η Κέρκυρα, τόπος γέννησης του ποιητή, είναι σχεδόν πάντα το φόντο στα έργα του.

Ο Κ. Θεοτόκης δημοσιεύει το 1912, στο «Νουμά», το πρώτο του μεγάλο διήγημα, «Η τιμή της αγάπης». Είναι το διήγημα όπου φαίνονται αρκετά ξεκάθαρα οι σοσιαλιστικές αντιλήψεις του συγγραφέα.

Το μοναδικό μυθιστόρημα που πρόλαβε να γράψει είναι «Οι σκλάβοι στα δεσμά τους». Πρωτοκυκλοφόρησε το 1922 και γράφτηκε κάτω από την άμεση επίδραση της Οχτωβριανής Επανάστασης. Με την κυκλοφορία του προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, στην «καλή» κοινωνία της Κέρκυρας, που πίσω από τους ήρωες του Θεοτόκη φανερώνονταν γεγονότα και λεπτομέρειες από τη ζωή τους. Παράλληλα, δέχεται τα πυρά της αστικής κριτικής, που υποστηρίζει ότι είναι το πιο αδύνατο και σχηματικό έργο του, που «έπαψε να είναι αντικειμενικός»…

https://youtube.com/watch?v=hMm8GQ4NbVU%3Ffeature%3Doembed

13 – 5 – 1880

Γεννιέται ο Αιμίλιος Ριάδης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που υιοθέτησε ο Αιμίλιος Κούης ή Κου), από τους σημαντικότερους συνθέτες της Ελληνικής Εθνικής Σχολής και αξιόλογος ποιητής.

Εργογραφία

• Σκηνικά Έργα: “Γαλάτεια”, “Ο πράσινος δρόμος”, “Σαλώμη”, “Εκάβη”, “Ο Ρικές με το τσουλούφι”.
• Μουσική Δωματίου: “Νανούρισμα σε λα ελάσσονα”, “Δύο Σονάτες για τσέλο και πιάνο”, “Δύο σονάτες για τέσσερις”, “Δύο κουαρτέτα εγχόρδων”.
• Για Ορχήστρα: “Επίκληση στην Ειρήνη”, “Αγροτική Συμφωνία”, “Οι τρεις χοροί ρωμέικοι”, “Εγκώμιο στον Ραβέλ”, “Μακεδονικές Σκιές”.
• Θρησκευτικά Χορωδιακά Έργα: “Ιερά Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου”, “Μικρά Δοξολογία”, “Χριστός Ανέστη”, “Ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής”
• https://www.youtube.com/watch?v=RgIVQakwLCw

https://youtube.com/watch?v=RgIVQakwLCw%3Ffeature%3Doembed

Ποιητικές Συλλογές

• 1907: “Σκιαί και Όνειρα”,
• 1920: “Το Πέρασμα των 2 Αγαπημένων”, το “Μακεδονικόν Ημερολογίον” και “Μία Ιστορία της Μουσικής”.
• https://www.youtube.com/watch?v=ZXSLKgmRI4A

13 – 5 – 1880 

Στο Νιού Τζέρσεϊ, ο Τόμας Έντισον πραγματοποιεί την πρώτη δοκιμαστική λειτουργία του ηλεκτροκίνητου σιδηροδρόμου.

13 – 5 – 1883

Γεννιέται ο διεθνούς φήμης Έλληνας γιατρός, βιολόγος και ερευνητής Γεώργιος Παπανικολάου.

Η Μέθοδος Παπανικολάου (το γνωστό «τέστ-παπ) χρησιμοποιείται σήμερα παγκοσμίως για την διάγνωση του καρκίνου της μήτρας, επί της προκαρκινικής δυσπλασίας και άλλων κυτταρολογικών ασθενειών του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος.

13 – 5 – 1888 

Το Κοινοβούλιο της Βραζιλίας καταργεί τη δουλεία. Η Βραζιλία ήταν η τελευταία χώρα στην Αμερικανική ήπειρο που κατήργησε τη δουλεία.

13 – 5 – 1889

Γεννιέται ο Ιγκόρ Σικόρσκι (Igor Ivanovich Sikorsky), Ρωσοαμερικανός αεροναυπηγός, εφευρέτης του ελικοπτέρου.

13 – 5 – 1890 

Ο Σέρβο – αμερικάνος Νίκολα Τέσλα (Nikola Tesla) πατεντάρει την ηλεκτρική γεννήτρια.

13 – 5 – 1907

Ξεκινά τις εργασίες του το 5ο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος στο Λονδίνο (13/5-1/6/1907).

Η διαπάλη Μπολσεβίκων – Μενσεβίκων για τον χαρακτήρα, την οργάνωση και τους σκοπούς του κόμματος οξύνεται. Στην ψηφοφορία για την ανάδειξη της νέας Κεντρικής Επιτροπής οι Μπολσεβίκοι εκλέγουν 5 τακτικά μέλη, οι Μενσεβίκοι 4, οι Πολωνοί και Λιθουανοί Σοσιαλιστές 2 και οι Λετονοί 1. Χωρίς απόλυτη πλειοψηφία, οι Μπολσεβίκοι συγκροτούν Μπολσεβικικό Κέντρο με επικεφαλής τον Β. Ι. Λένιν.

13 – 5 – 1913 

Γεννιέται ο κωμικός ηθοποιός του θεάτρου και κινηματογράφου, Λάμπρος Κωνσταντάρας.

• 1939       Το τραγούδι του χωρισμού
• 1943       Η φωνή της καρδιάς
• 1945       Ραγισμένες καρδιές
• 1946       Πρόσωπα λησμονημένα
• 1947       Καταδρομή στο Αιγαίον (ή “Καταδρομή”)
• 1949       Μαρίνα
• 1950       Άννα Ροδίτη
• 1951       Διαγωγή μηδέν
• 1952       Οι απάχηδες των Αθηνών
• 1953       Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν
• 1955       Άγγελος με χειροπέδες

https://youtube.com/watch?v=3sdxeowxjEk%3Ffeature%3Doembed

• 1956       Οι ουρανοί είναι δικοί μας
• 1957       Ούτε γάτα, ούτε ζημιά
• 1958       Η άγνωστος
• 1959       Ο ζηλιαρόγατος
• 1960       Η δούκισσα της Πλακεντίας
• 1961       Μαρία Πενταγιώτισσα
• 1962       Συγχώρεσε με παιδί μου
• 1963       Η μοίρα γράφει την ιστορία
• 1964       Το τρελοκόριτσο
• 1965       Διακοπές στην Αίγινα
• 1965       Υπάρχει και φιλότιμο

• 1966       Δύο αγάπες, δύο κόσμοι
• 1967       Το αγοροκόριτσο
• 1968       Ταξίδι με τον έρωτα
• 1969       Το παραστράτημα μιας αθώας
• 1970       Αντίο ζωή
• 1971       Είμαι αθώος
• 1972       Τυφλός άγγελος
• 1973       Ερωτικά παιχνίδια
• 1981       Κρουαζιέρα στη Ρόδο

13 – 5 – 1916

Ξεκινά η εισβολή του Βουλγαρικού στρατού στη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, που είχε ως αποτέλεσμα την Βουλγαρική κατοχή ελληνικών εδαφών (1916-1918).

13 – 5 – 1920

Γεννιέται ο Κύπριος πολιτικός Βάσος Λυσσαρίδης.

Ήταν ο ιδρυτής και Επίτιμος Πρόεδρος του κόμματος ΕΔΕΚ.

Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα της πολιτικής ζωής της Κύπρου. Συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες για την αποτίναξη του βρετανικού αποικιακού ζυγού και της τουρκικής κατοχής.

Τοποθετήθηκε ενάντια σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και μηχανορραφίες, που σημάδεψαν αρνητικά το Κυπριακό και την ιστορία του νησιού, όπως οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, το Σχέδιο Ανάν.

13 – 5 – 1936

Αμέσως μετά το ματοκύλισμα των εργατικών διαδηλώσεων στις 9 Μάη στη Θεσσαλονίκη, η Ενωτική ΓΣΕΕ (όπου δραστηριοποιούνταν τα στελέχη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος) και η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας αποφάσισαν την κήρυξη 24ωρης γενικής πανελλαδικής απεργίας αλληλεγγύης στο λαό της Θεσσαλονίκης.

Αν και όλα έδειχναν ότι ο Μεταξάς το πάει για δικτατορία, η ρεφορμιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ δε δέχτηκε να συμπεριληφθεί στα αιτήματα της απεργίας η παραίτηση της κυβέρνησης.

Στις 11 Μάη στο «Ριζοσπάστη» δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Παλλαϊκού Μετώπου, όπου καθοριζόταν ο χαρακτήρας της απεργίας με τα συνθήματα: «Αμεση παραίτηση της κυβέρνησης», «Αμεσος σχηματισμός κυβέρνησης από τη δημοκρατική πλειοψηφία στη Βουλή και άμεση απόλυτη εφαρμογή του Συμφώνου Παλλαϊκού Μετώπου- Φιλελευθέρων», «Ικανοποίηση όλων των εκκρεμών αιτημάτων του εργαζόμενου λαού».

Η απεργία της 13ης Μάη 1936 σημείωσε απόλυτη επιτυχία, αφού υπολογίζεται ότι πήραν μέρος σ’ αυτήν 500 χιλιάδες εργαζόμενοι, εργάτες, βιοτέχνες, επαγγελματίες, φοιτητές κ.ά.

Την επομένη στις 14 Μάη η ΚΕ του ΚΚΕ ανέλυσε την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα μετά τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης, διαπίστωσε ότι ο Μεταξάς επιτάχυνε τις διαδικασίες για την εγκαθίδρυση μοναρχοφασιστικής δικτατορίας και γι’ αυτό ο φασιστικός κίνδυνος θεωρούνταν «πιο σοβαρός, πιο μεγάλος, και άμεσα απειλητικός». «Για τον εργαζόμενο λαό- αναφερόταν στην απόφαση της ΚΕ- μια διέξοδος σωτηρίας υπάρχει. Να ακολουθήσει όλη η χώρα το παράδειγμα του λαού της Θεσσαλονίκης».

Πηγή: Ριζοσπάστης

13 – 5 – 1941 

Λίγο μετά τη γερμανική εισβολή, οι Αθηναίοι αρχίζουν να προμηθεύονται το ψωμί με δελτίο, ενώ οι Ναζί αποκτούν το δικαίωμα να ταξιδεύουν δωρεάν με τον ηλεκτρικό.

13 – 5 – 1942 

Γερμανοί αντιφασίστες βάζουν φωτιά και καίνε αντισοβιετική έκθεση στο Βερολίνο.

13 – 5 – 1945

Δημοσιεύεται διαμαρτυρία της ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία τονίζεται: «Ο ελληνικός λαός πήρε ολόψυχα μέρος στη χαρά ολόκληρης της φιλελεύθερης ανθρωπότητας για τη μεγάλη νίκη των δημοκρατικών δυνάμεων κατά του φασισμού [«Αντιφασιστική Νίκη των Λαών», 9 Μάη]. Όμως τη χαρά του λαού προσπάθησαν να επισκιάσουν οι φασιστικές ένοπλες οργανώσεις, που αποτελούν κράτος εν κράτει…»

Την ίδια μέρα, παρακρατικοί βασάνισαν άγρια το Μέραρχο του ΕΛΑΣ Σπύρο Τσικλητήρα, παρατώντας τον μισοπεθαμένο σε δρόμο της Καλαμάτας.

13 – 5 – 1947

Ο Ν. Ζαχαριάδης παραδίδει υπόμνημα στο ΚΚ (Μπ.) και τον Ι. Β. Στάλιν εκθέτοντας την κατάσταση στην Ελλάδα και τις προοπτικές του ένοπλου αγώνα.

Η ηγεσία του ΚΚ (Μπ.) ανταποκρίνεται θετικά.

13 – 5 – 1948

Τμήματα πεζικού και ιππικού του ΔΣΕ μπαίνουν στην κωμόπολη Νέο Καύκασο κοντά στη Φλώρινα.

13 – 5 – 1954

Κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ το “Πικ-νικ Με Πιτζάμες”, το οποίο θα συνεχίσει για άλλες 1.063 παραστάσεις.

Αργότερα έλαβε τρία βραβεία Tony για καλύτερο μιούζικαλ, καλύτερη Α΄ γυναικεία ερμηνεία σε μιούζικαλ και καλύτερη χορογραφία.

13 – 5 – 1955

Ιδρύεται το Δημοκρατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα (ΔΣΚ), με τη συγχώνευση του Κινήματος Ελεύθερου Συνδικαλισμού (ΚΕΣ) και του Ενιαίου Συνδικαλιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΣΚΕ). Το ΔΣΚ, η συνδικαλιστική παράταξη μέσα από την οποία δραστηριοποιούνταν οι κομμουνιστές και ΕΔΑΐτες, έδρασε έως τη δικτατορία της 21ης Απρίλη 1967.

13 – 5 – 1958

Μία ομάδα Γάλλων στρατιωτικών ηγείται πραξικοπήματος στο Αλγέρι με αίτημα τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας με επικεφαλής τον Σαρλ ντε Γκωλ για να υπερασπιστεί τον γαλλικό έλεγχο της Αλγερίας.

13 – 5 – 1965

Πολλά κράτη-μέλη του Αραβικού Συνδέσμου διακόπτουν τις διπλωματικές τους σχέσεις με την Ο.Δ. της Γερμανίας, έπειτα από απόφαση της τελευταίας να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ.

13 – 5 – 1961

Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός Γκάρι Κούπερ (Frank James Gary Cooper).

Του απονεμήθηκε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες “Ο Λοχίας Γιορκ” (Sergeant York) το 1941 και “Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές” (High Noon) το 1952.

https://youtube.com/watch?v=KT1RIeg5WL0%3Ffeature%3Doembed

13 – 5 –1972

Με ανακοίνωσή του, το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, καταγγέλλει το νέο κύμα τρομοκρατίας της Χούντας και καλεί την εργατική τάξη, τη νεολαία και όλο το λαό να αγωνιστούν για να μπει φραγμός στη νέα επίθεση του .

13 – 5 – 1993 

Το αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοινώνει ότι θα βάλει στο …συρτάρι το πρόγραμμα «Πόλεμος των Άστρων».

Στην ουσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δε σταμάτησαν να προωθούν το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

13 – 5 – 2002 

Πεθαίνει ο Βαλέρι Λομπανόφσκι, προπονητής της Δυναμό Κιέβου και της Εθνικής Ομάδας της ΕΣΣΔ, ο μεγαλύτερος τεχνικός που ανέδειξε το σοβιετικό ποδόσφαιρο.

Λάτρης των μαθηματικών, πρώην σπουδαστής θερμοδυναμικής του Ινστιτούτου Ερευνών του Κιέβου, μετέφερε την επιστήμη εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου  (Γεν. 6/1/1939).

Θεωρείται ο άνθρωπος που εφάρμοσε απόλυτα στην πράξη την έννοια του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου πραγματοποιώντας σπουδαίες επιτυχίες με τις δυο αγάπες του: την Εθνική ΕΣΣΔ και την Ντιναμό Κιέβου.

Μάλιστα η Εθνική Σοβιετικής Ένωσης που συμμετείχε το 1986 στο Μουντιάλ του Μεξικού θεωρήθηκε η πιο πλήρης ομάδα και είχε το παρωνύμιο «υπερηχητικά».

Δες επίσης: αφιέρωμα της ΕΤ3 στον μεγάλο Σοβιετικό προπονητή

13 – 5 – 2013

Πεθαίνει η ηθοποιός και σκηνοθέτης Νίκη Τριανταφυλλίδη.

Γεννημένη στην Αθήνα το 1942, ήταν κόρη του συνθέτη Πάνου Τριανταφυλλίδη. Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού θεάτρου και της Σχολής του Πέλου Κατσέλη, έκανε την πρώτη της εμφάνιση, το 1963, στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα».

Η Νίκη Τριανταφυλλίδη ήταν μια ταλαντούχα καλλιτέχνης και δασκάλα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Συνόλου και της Πολιτιστικής Κίνησης, ενώ τη δεκαετία του ’90 ίδρυσε θέατρο με το όνομά της, στην πλατεία Βάθης, το σημερινό «Προσκήνιο». Το 1970 κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ταινία μικρού μήκους «Συνηθισμένο μου όνειρο» και το βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη». Ηταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Κώστα Μεσσάρη και είχε μία κόρη.

Συμμετείχε σε πολλές ταινίες: «Ουρανός», «Η Παγίδα», «Κατρακύλισμα στο βούρκο», «Αμόκ», «Πικρή μου αγάπη», «Ο κράχτης», «Βρώμικη πόλις», «Αντίο για πάντα», «Το Κανόνι και τ’ Αηδόνι», «Ενα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα», «Ο Αστραπόγιαννος», «Ομορφες», «Χωρίς συνείδηση», «Ο κατάδικος» κ.ά. καθώς και σε τηλεοπτικές σειρές: «Από την άλλη όχθη», «Γυναίκα από βελούδο», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Οι Φρουροί της Αχαΐας», «Το σπίτι των ξένων» κ.ά.

Με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος είχε συνεργαστεί στις παραστάσεις: «Ιφιγένεια εν Ταύροις» (Θέατρο Δάσους,1987), «Ο ηλίθιος» (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών – Κεντρική Σκηνή, 1980), «Εκκλησιάζουσες» (Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, 1979), «Το παραμύθι χωρίς όνομα» (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών – Κεντρική Σκηνή, 1979 ), «Η προξενήτρα» (Δημοτικό Θέατρο Κήπου, 1978), «Η βασίλισσα του χιονιού» (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών – Κεντρική Σκηνή, 1977), «Ο κύκλος με την κιμωλία» (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών – Κεντρική Σκηνή, 1977), «Ο άγιος πρίγκηψ» (Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, 1977), «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» (Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, 1972).

Εγραψε, επίσης, τα έργα «Πάρτυ στο σπίτι της Ελισσάβετ Π.», «Ηχώ και νάρκισσος», «Τρελλή Ελένη», τα οποία παρουσιάστηκαν σε δική της σκηνοθεσία.

Δίδαξε στις δραματικές σχολές του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και του Πέλλου Κατσέλη.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

14 – 5 – 1854 

Ο Βασιλιάς Όθωνας ανακηρύσσει την ουδετερότητα της Ελλάδας και διορίζει νέα κυβέρνηση υπό τον Αλ. Μαυροκορδάτο.

Ο Όθωνας αναγκάστηκε να προχωρήσει σε αυτές τις κινήσεις έπειτα από έντονες πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων (ναυτικός αποκλεισμός των ελληνικών λιμανιών από τη Γαλλία και τη Βρετανία, στρατιωτική κατάληψη του Πειραιά στις αρχές του Μάη), οι οποίες επιδίωκαν την αναστολή των εξεγέρσεων σε Ήπειρο και Θεσσαλία, όπου εμπλέκονταν και πολλοί Έλληνες αξιωματικοί.

Η νέα κυβέρνηση, με αυστηρά μέτρα και πιέσεις, κατάφερε την επάνοδο όλων των παραιτηθέντων εξεγερμένων αξιωματικών. Οι διπλωματικές σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποκαταστάθηκαν με τη συνθήκη του Κανλιτζά το Μάιο του 1855. Η τραγικότερη όμως συνέπεια του αποκλεισμού και της κατοχής που κράτησε ως το Φεβρουάριο του 1857 ήταν ένας τρομερός λιμός που άφησε πολλούς νεκρούς και ένα πλήθος ορφανά παιδιά (902.gr)

14 – 5 – 1942

Γεννιέται η Σώτια Τσώτου, στιχουργός.

Συνέδεσε τη ζωή της με την πορεία του ελληνικού τραγουδιού από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και μετά, γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1942 και ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας του ΕΛΑΣίτη Γιώργου Κρανιώτη, τον οποίο εκτέλεσαν οι ναζί τον Σεπτέμβρη του 1943 μπροστά στο σπίτι του.

Η οικογένειά της υπέστη τα αντίποινα των ναζί και διασκορπίστηκε. Η μικρή Σώτια υιοθετήθηκε από το ζεύγος Χ. και Δ. Τσώτου και μεγάλωσε στην Αθήνα από 2 ετών .

Παράλληλα με τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, ενώ φοίτησε και στις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και του Κωστή Μιχαηλίδη.

https://youtube.com/watch?v=BMgrAsqikn0%3Ffeature%3Doembed

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, συνελήφθη και στην απομόνωση της φυλακής εμπνεύστηκε τα τραγούδια «Βρε δεν βαριέσαι αδελφέ» και το «Νάτανε το ΄21». Για την πορεία της ως στιχουργού, καθοριστική στάθηκε η συνεργασία της με τον Κώστα Χατζή με τραγούδια όπως «Απ’ το αεροπλάνο», «Τρελός ή παλικάρι», «Κάτι τρέχει».

Τεράστια ήταν η επιτυχία του «Ρεσιτάλ». Σταθμός ήταν η συνεργασία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη και το γνωστό «Βραδιάζει». Η Σώτια Τσώτου «έφυγε» στις 10 Δεκεμβρίου 2011.

14 – 5 – 1942

Συνέρχεται στη Λαμία πλατιά σύσκεψη στελεχών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας με θέμα την οργάνωση του ένοπλου αγώνα στη Ρούμελη.

Στη σύσκεψη αυτή παίρνει μέρος και ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης). Κατόπιν ο Άρης συγκροτεί την πρώτη αντάρτικη ομάδα στη Ρούμελη.

1944

Στο χωριό Κορυσχάδες της Ευρυτανίας συνέρχεται το Εθνικό Συμβούλιο, του οποίου οι εργασίες κράτησαν έως τις 27/5. Μεταξύ άλλων, το Εθνικό Συμβούλιο ασχολήθηκε με τους λαϊκούς θεσμούς (λαϊκή Αυτοδιοίκηση, Παιδεία, Δικαιοσύνη, κλπ.), ενώ ψήφισε και Καταστατικό Χάρτη της Ελεύθερης Ελλάδας.

14 – 5 – 1955

Υπογράφεται στην πρωτεύουσα της Πολωνίας το Σύμφωνο Φιλίας Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας (Σύμφωνο της Βαρσοβίας), με ιδρυτικά μέλη τις ΕΣΣΔ, Αλβανία, Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία, Λαϊκή Δημοκρατία Γερμανίας, Ουγγαρία, Πολωνία και Ρουμανία.

14 – 5 – 1974

Σε συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό «Φωνή της Αλήθειας», ο ΓΓ του Πορτογαλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Αλβάρο Κουνιάλ, δηλώνει μεταξύ άλλων πως ο Ελληνικός λαός μπορεί να υπολογίζει στην αλληλεγγύη και την υποστήριξη των Πορτογάλων κομμουνιστών.

14 – 5 – 2015

Πεθαίνει ο Αμερικανός θρύλος του μπλουζ, κιθαρίστας και τραγουδοποιός Ρίλεϊ Κινγκ, γνωστότερος ως Μπι Μπι Κινγκ (Riley B. B.B. King) ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς της μπλουζ στον κόσμο.

Σήμα κατατεθέν του ήταν η κιθάρα με το προσωνύμιο «Lucille», μια ειδικής κατασκευής Gibson που ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη δεκαετία του 1950.

Με το πέρασμα των χρόνων πέρασαν διάφορες «Lucille» από τα χέρια του, αλλά ουσιαστικά ήταν το ίδιο μοντέλο κιθάρας προσαρμοσμένο στις ανάγκες του καλλιτέχνη.

Είχε άδεια πιλότου, ήταν γνωστός τζογαδόρος και χορτοφάγος, δεν έπινε ποτέ αλκοόλ ούτε κάπνιζε.

Το 1949 ο B. B. King ξεκίνησε να ηχογραφεί δίσκους στην εταιρεία RPM Records η οποία έδρευε στο Λος Άντζελες.

Πολλές από τις πρώτες δουλειές του ηχογραφήθηκαν από τον Sam Phillips, ο οποίος αργότερα ίδρυσε την θρυλική Sun Records, ανακάλυψε τον Elvis Presley κλπ.

Ο King ήταν επίσης disc jockey στο Μέμφις, όπου και του δόθηκε το παρατσούκλι Beale Street Blues Boy, αργότερα γνωστό σαν B.B.

Την δεκαετία του ’50, ο King έγινε ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα της R&B μουσικής, θέση στην οποία οδηγήθηκε από τραγούδια όπως τα «You Know I Love You», «Woke Up This Morning», «Please Love Me», «When My Heart Beats like a Hammer», «Whole Lotta Love», «You Upset Me Baby», «Every Day I Have the Blues», «Sneakin’ Around, Ten Long Years», «Bad Luck», «Sweet Little Angel», «On My Word of Honor», και «Please Accept My Love».

Η πρώτη του επιτυχία πέρα από την καθαρή μπλουζ μουσική ήρθε με το κομμάτι «The Thrill Is Gone» το οποίο ήταν επανεκτέλεση, με πρώτο εκτελεστή τον Roy Hawkins.

Τα βλέμματα όλων κέρδισε όταν έκανε το άνοιγμα στις συναυλίες της περιοδείας των Rolling Stones το 1969.

Η επιτυχία του King συνεχίστηκε τη δεκαετία του ’70 με τραγούδια όπως τα «To Know You Is to Love You» και «I Like to Live the Love».

Το επόμενο διάστημα αφιερώθηκε σε εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες αλλά και ζωντανές εμφανίσεις, οι οποίες μετρούσαν 300 νύχτες κάθε χρόνο.

Το 1988 κυκλοφόρησε το θρυλικό single «When Love Comes To Town», σε συνεργασία με το Ιρλανδικό συγκρότημα U2.

Το 2000, συνεργάστηκε με τον Έρικ Κλάπτον για την ηχογράφηση του «Riding With the King».

Σε ηλικία των 80 ετών, στις 29 Μαρτίου 2006, ο B. B. King έπαιξε στο Hallam Arena του Σέφιλντ. Αυτή ήταν η πρώτη μέρα της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του καλλιτέχνη για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη. Σε αυτή τη συναυλία συνεργάστηκε με τον Gary Moore, με τον οποίο ο King είχε και παλαιότερα συνεργαστεί για το τραγούδι «Since I Met You Baby».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερ

Πηγή : ALT.GR

15 – 5 – 1567 

Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης, μουσικός και Ρωμαιοκαθολικός ιερέας Κλάουντιο Μοντεβέρντι (Claudio Giovanni Antonio Monteverdi).

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της δυτικής μουσικής, ενώ το έργο του σηματοδοτεί τη μετάβαση από την μουσική της Αναγέννησης στο Μπαρόκ.

Υπήρξε, μαζί με τον Κάρλο Τζεζουάλντο, ένας από τους σημαντικότερους μεταρρυθμιστές στην εξέλιξη της μουσικού γλωσσικού ιδιώματος και της μουσικής έκφρασης.

Συνέθεσε μια από τις πρώτες όπερες -τον Ορφέα- στην ιστορία της μουσικής, ενώ είχε την τύχη, σε αντίθεση με πλήθος άλλων συνθετών, να γνωρίσει μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση στη διάρκεια της ζωής του.

15 – 5 – 1854 

Γεννιέται ο δημοτικιστής, φιλόλογος και συγγραφέας Γιάννης Ψυχάρης.

Υπήρξε μια μορφή των γραμμάτων μας, που στάθηκε στο επίκεντρο του πνευματικού μας βίου για δεκαετίες ολόκληρες.

Λόγω των ριζοσπαστικών θέσεών του στο γλωσσικό και του εγωκεντρικού και αδιάλλακτου χαρακτήρα του, δημιούργησε γύρω του έναν κύκλο αφοσιωμένων οπαδών, όπως ο Αλέξανδρος Πάλλης, ο Αργύρης Εφταλιώτης και άλλοι, αλλά και πλήθος αντιπάλων.

Χρονικά τοποθετούμαστε ανάμεσα στα 1888, που κυκλοφόρησε «Το ταξίδι μου». Είναι η περίοδος, που, εξαιτίας του Ψυχάρη, κυρίως, αλλά και άλλων λογοτεχνών αργότερα, το γλωσσικό ζήτημα «βράζει» και οι συζητήσεις παίρνουν οξύτατες διαστάσεις.

Ο Ψυχάρης γεννήθηκε στην Οδησσό το 1854 και πέθανε στο Παρίσι το 1929. Το 1872 τον βρίσκουμε φοιτητή στη Νομική Σχολή της Βόννης. Αργότερα, εγκαθίσταται οριστικά στο Παρίσι, όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Ήταν παντρεμένος με τη Νοεμί, κόρη του διάσημου Γάλλου θρησκειολόγου και φιλοσόφου Ερνέστου Ρενάν.

Δες επίσης: «Ο Εμμανουήλ Κριαράς για τον Ψυχάρη» της Αρ. Ελληνούδη

15 – 5 – 1859 

Γεννιέται ο Γάλλος φυσικός, Πιερ Κιουρί (Pierre Curie), ο οποίος τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ το 1903.

ο οποίος ασχολήθηκε με την κρυσταλλογραφία, τον μαγνητισμό και τη ραδιενέργεια.

Το 1903 πήρε το Νόμπελ Φυσικής μαζί με τη σύζυγό του Μαρία Κιουρί και τον Ανρί Μπεκερέλ «για τις έρευνές τους πάνω στα φαινόμενα ακτινοβολίας»

15 – 5 – 1919 

Ύστερα από απόφαση του Ανωτάτου Συμμαχικού Συμβουλίου του Συνεδρίου των Παρισίων, αποβιβάζονται στη Σμύρνη τα πρώτα αγήματα του ελληνικού στρατού.

Ξεκινά η Μικρασιατική Εκστρατεία η οποία, 3 χρόνια αργότερα, οδήγησε στην Μικρασιατική Καταστροφή.

Ο απολογισμός της τραγικός: 50.000 νεκροί, 75.000 τραυματίες.

Κοντά 1.500.000 Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους πάνω από 600.000 νεκρούς, θύματα της πολιτικής του κεφαλαίου, που έχει τον πόλεμο στο αίμα του, αλλά που ρουφά το αίμα των λαών για τα συμφέροντά του.

Η Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή δεν είχε καμιά σχέση με το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών.

Ήταν το αποτέλεσμα της συμμετοχής της άρχουσας τάξης της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς Ανατολής, προκειμένου να προωθήσει μέσω αυτής της συμμετοχής στην πράξη τη στρατηγική της «Μεγάλης Ιδέας», δηλαδή της προσάρτησης εδαφών στην Ελλάδα και έτσι να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα των Ελλήνων κεφαλαιοκρατών, τα οποία διαπλέκονταν μ’ αυτά των τότε ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ιδιαίτερα της Αγγλίας. Και την πραγματοποίηση των οποίων επιδίωκαν, μέσω των αγγλικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή.

15 – 5 – 1928 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Απογραφής, ο πληθυσμός της Ελλάδας φτάνει τα 6.204.684 άτομα.

Ο πληθυσμός της Αθήνας ανέρχεται σε 452.919 άτομα, του Πειραιά σε 251.328 και της Θεσσαλονίκης σε 236.524 άτομα.

Ο αστικός πληθυσμός ανέρχεται στο 33% και ο αγροτικός στο 67%.

Επί του συνολικού πληθυσμού το ποσοστό των τελείως αγραμμάτων φτάνει το 50,2%.

Ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός ανέρχεται σε 2.603.533 άτομα.

Με τη γεωργία ασχολούνται 1.293.398, την κτηνοτροφία 1.460.700 άτομα. Οι εργάτες ανέρχονται σε 686.552.

1943

Διαλύεται η 3^η Διεθνής.

15 – 5 – 1948 

Mετά από επίθεση του Ισραήλ με την υποστήριξη των Βρετανών, καταστρέφονται ολοσχερώς 415 Παλαιστινιακά χωριά, σκοτώνονται πάνω από 10.000 παλαιστίνιοι, δεκάδες χιλιάδες τραυματίζονται, ενώ 760.000 παλαιστίνιοι εκτοπίζονται δια της βίας από την πατρίδα τους για να καταλήξουν πρόσφυγες στις γύρω περιοχές.

Η ημέρα αυτή ονομάστηκε Νάγκμπα και κάθε χρόνο γίνονται εκδηλώσεις για υπενθυμίζεται η τραγωδία του Παλαιστινιακού λαο ύ

15 – 5 – 1953

Γεννιέται ο μουσικός και στιχουργός -πρώην μέλος των Πυξ Λαξ- Μάνος Ξυδούς.

Η μουσική «κυλούσε» κυριολεκτικά στο αίμα του Μάνου Ξυδούς, καλλιτέχνη που έβαλε την ιδιαίτερη σφραγίδα του στην ελληνική μουσική σκηνή, μένοντας συνεπής στην ποιότητα, στην ουσία, στο μουσικό ύφος που τον εξέφραζε και τον συγκινούσε. Από την εποχή των «Πυξ Λαξ», των οποίων υπήρξε ιδρυτικό μέλος, στην προσωπική του πορεία και στις συνεργασίες του με άλλους καλλιτέχνες έγραφε τραγούδια που ξεχώριζαν μουσικά και στιχουργικά, ενώ με γνώση και αγάπη στήριζε νεότερους ταλαντούχους καλλιτέχνες, με την παραγωγή δίσκων τους.

Παράλληλα, ο Μάνος Ξυδούς αποδείκνυε την ευαισθησία του στα μεγάλα κοινωνικά αιτήματα του καιρού μας. Κοινωνικά ανήσυχος, με σεμνότητα και συνέπεια έδινε το «παρών» σε εκδηλώσεις διεκδίκησης και αλληλεγγύης, καθώς και σε πολλά Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Δική του ήταν η εκπομπή «Κόκκινα Παράσιτα», που παρουσίαζε στον «902 Αριστερά στα FM».

Γεννημένος στις 15 Μάη 1953 στους Αγ. Αναργύρους, φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Επιστημών. Παράλληλα με τις σπουδές μάρκετινγκ, έπαιζε μουσική ως DJ στις «Καρυάτιδες» (Πλάκα).

Εργαζόταν, ήδη, στη ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ ως διευθυντής μάρκετινγκ και παραγωγός, έχοντας κερδίσει αρκετούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους όταν συναντήθηκε με τους «Πυξ Λαξ».

https://youtube.com/watch?v=A3k_zmuxaLk%3Ffeature%3Doembed

Ήδη είχε μεγάλη επιτυχία με τους «Dreamer and the fool moon» και το αγγλόφωνο τραγούδι «Sandrina», που είχε ανέβει στις πρώτες θέσεις των καταλόγων πολλών ευρωπαϊκών χωρών.

Συμμετείχε στην παραγωγή του πρώτου και του τρίτου δίσκου των «Πυξ Λαξ» και έγινε μέλος του συγκροτήματος γράφοντας στίχους, μουσική και κάνοντας φωνητικά.

Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος ακολούθησε προσωπική πορεία, συνεργαζόμενος με πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου («Προσέχω δυστυχώς»), «Οναρ», Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας («Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο Χειμώνας» κ.ά.). Τελευταίο του άλμπουμ «Τ’ αστέρια θα ‘ναι πάντα μακριά». Τελευταία η συναυλία του, τον περασμένο Μάρτη, με τους αδερφούς Κατσιμίχα (Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο), με τους οποίους ετοίμαζε καλοκαιρινή περιοδεία.

Πηγή: Ριζοσπάστης

15 – 5 – 1955

Υπογράφεται Συνθήκη από τους αντιπροσώπους της ΕΣΣΔ, της Αγγλίας, των ΗΠΑ και της Γαλλίας, με την οποία η Αυστρία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος (έως τότε ήταν χωρισμένη σε ζώνες κατοχής, όπως και η Γερμανία).

15 – 5 – 1963

Εκτοξεύεται η τελευταία αποστολή Μέρκιουρι, με επιβαίνοντα τον αστροναύτη Γκόρντον Κούπερ, ο οποίος γίνεται ο πρώτος Αμερικανός που παραμένει πάνω από μία ημέρα στο διάστημα.

15 – 5 – 1970

Πραγματοποιείται στο Παρίσι Σύσκεψη 18 Κομμουνιστικών Κομμάτων των καπιταλιστικών χωρών της Ευρώπης, στην οποία μετείχε και αντιπροσωπεία του ΚΚΕ. Η σύσκεψη πήρε μέτρα για το δυνάμωμα της υποστήριξης του αγώνα των λαών του Βιετνάμ, του Λάος και της Καμπότζης εναντίον της αμερικανικής επέμβασης.

15 – 5 – 1978

Συνέρχεται το 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ (15-20/5/1978). Η Ολομέλεια της νέας ΚΕ του Κόμματος εκλέγει στις 21 Μάη ως Γενικό Γραμματέα τον Χαρίλαο Φλωράκη.

15 – 5 – 1993 

Με συντριπτική πλειοψηφία οι Σέρβοι της Βοσνίας απορρίπτουν το ειρηνευτικό σχέδιο των μεσολαβητών Βανς και Όουεν, σύμφωνα με το οποίο θα έπρεπε να παραδώσουν περίπου το 70% του εδάφους, που έλεγχαν.

15 – 5 – 2012

Πεθαίνει ο Μεξικανός συγγραφέας Κάρλος Φουέντες (Carlos Fuentes Macías).

Πολυμεταφρασμένος σε δεκάδες γλώσσες του κόσμου (στα ελληνικά έχουν εκδοθεί σχεδόν όλα τα μυθιστορήματά του), υποψήφιος αρκετές φορές για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, αλλά τιμημένος με το βραβείο ισπανόφωνης λογοτεχνίας «Θερβάντες» (1987), ο Φουέντες εμφανίστηκε στα ισπανικά Γράμματα, σε ηλικία 29 ετών, με το μυθιστόρημα «Όταν ο αέρας καθαρίζει», το οποίο εξέφρασε την ανάγκη «αναγέννησης» της ισπανόφωνης λογοτεχνίας και συνέβαλε γι’ αυτή στις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Το μυθιστόρημα που τον έκανε διάσημο ήταν το «Θάνατος του Αρτεμίσιο Κρους», αφορούσε την υπονόμευση και ματαίωση των οραμάτων της Μεξικανικής Επανάστασης για μια κοινωνία της ισότητας και δικαιοσύνης.

Μεταξύ των έργων του είναι και τα εξής: «Αύρα – τα γενέθλια», «Ο γερο-Γκρίνγκο», «Οι μασκαρεμένες μέρες», «Η εκστρατεία», «Μακρινές συγγένειες», «Νερό καμένο», «Τα χρόνια με την Λάουρα Δίας», «Σε αυτά πιστεύω». Εκτός από μυθιστορήματα έγραψε διηγήματα και θεατρικά έργα, ενώ εξέδιδε και λογοτεχνικό περιοδικό.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

16 – 5 – 1703 

Πεθαίνει ο Γάλλος παραμυθάς, λαογράφος και συγγραφέας Σαρλ Περό (Charles Perrault). Έγραψε τα παραμύθια η «Κοκκινοσκουφίτσα», η «Σταχτοπούτα», «Ο Παπουτσωμένος Γάτος», «Η Ωραία Κοιμωμένη», «Κυανοπώγων», «Ο Κοντορεβιθούλης» κ. ά.

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε αρχικά ως υπεύθυνος των βασιλικών κτηρίων. Άρχισε να γίνεται γνωστός ως λογοτέχνης το 1660 περίπου με ερωτικά ποιήματα. Αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του στη μελέτη της ποίησης και των καλών τεχνών. Το 1671 εκλέχτηκε στη Γαλλική Ακαδημία.

https://youtube.com/watch?v=r_Mq-xUcuvg%3Ffeature%3Doembed

Ο Σαρλ Περώ είναι όμως περισσότερο γνωστός σ’ όλο τον κόσμο από τη συλλογή παραμυθιών για παιδιά, που περιλαμβάνονται στις «Ιστορίες της μαμάς μου της χήνας» (Contes de ma mere l’ oye, 1697), που τα έγραψε για τη διασκέδαση των παιδιών του και που έφεραν στη λογοτεχνία τη μόδα των «παραμυθιών» (contes de fees).

https://youtube.com/watch?v=LYS6mX8CAlQ%3Ffeature%3Doembed

Πληροφορίες: 902.gr, Wikipedia

16 – 5 – 1718

Γεννιέται η μαθηματικός και φιλόσοφος Μαρία Γκαετάνα Ανιέζι (Maria Gaetana Agnesi).

Είναι η συγγραφέας που για πρώτη φορά ανέλυσε ταυτόχρονα τόσο τον διαφορικό όσο και τον ολοκληρωτικό λογισμό.

Επίσης, είναι η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε έδρα μαθηματικών σε πανεπιστήμιο.

16 – 5 – 1821

Γεννιέται ο Παφνούτι Τσεμπισιόφ, Ρώσος μαθηματικός.

Είναι μεγάλη η συμβολή του στη θεωρία των πιθανοτήτων, τη μηχανική και την αναλυτική γεωμετρία.

16 – 5 – 1915

Γεννιέται ο Μάριο Μονιτσέλι (Mario Monicelli), Ιταλός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας.

Πολλές ταινίες του γνώρισαν διεθνή επιτυχία όπως «Ο Κλέψας του Κλέψαντος», «Οι εντιμότατοι φίλοι μου», «Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε» και έκαναν γνωστή παγκοσμίως την επονομαζόμενη «κωμωδία αλά ιταλικά».

https://youtube.com/watch?v=lwY2xsYL4tg%3Ffeature%3Doembed

16 – 5 – 1916 

Υπογράφεται η μυστική συμφωνία Σάικς – Πικό, που ρυθμίζει τις σφαίρες επιρροής μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας στη Μέση Ανατολή.

Προβλέπει ότι η Μ. Βρετανία δεν θα αρχίσει διαπραγματεύσεις για την παραχώρηση της Κύπρου χωρίς την έγκριση της Γαλλίας.

16 – 5 – 1930

Μέσα σε ατμόσφαιρα αστυνομικής τρομοκρατίας, γίνεται στη Θεσσαλονίκη η δίκη για τη διάλυση του ταξικού Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, της Καπνεργατικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΚΟΕ) και του καπνεργατικού σωματείου «Πρόοδος», διότι δήθεν «παρεξέκλιναν τους σκοπού τους» (Ιδιώνυμο).

Το δικαστήριο αποφάσισε τη διάλυση του Εργατικού Κέντρου και του σωματείου «Πρόοδος», ενώ η αίτηση του Εισαγγελέα να διαλυθεί και η ΚΟΕ απορρίφθηκε.

Την παραμονή και ημέρα της δίκης έγιναν απεργίες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Καβάλα, τη Δράμα, την Ξάνθη, κ.α. καπνεργατικά κέντρα της βορείου Ελλάδας.

Στην Καβάλα και τη Δράμα, οι διαμαρτυρίες μετεξελίχθηκαν σε σφοδρές συγκρούσεις με την αστυνομία.

16 – 5 – 1948

Εντοπίζεται το πτώμα του δολοφονημένου Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ. Ο Τζ. Πολκ υπήρξε ανταποκριτής του ραδιοφωνικού δικτύου CBS στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 8/5/1948, σύμφωνα με τις τρεις «καταθέσεις» του Γρ. Στακτόπουλου, ο οποίος κατηγορήθηκε ως συνένοχος στη δολοφονία και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά (αποφυλακίστηκε μετά από 12 χρόνια), μετά από σκηνοθετημένη δίκη.

Σύμφωνα με τις «καταθέσεις» του Στακτόπουλου στις ανακρίσεις, που διηύθυναν ο ταγματάρχης Χωροφυλακής Ν. Μουσχουντής στη Θεσσαλονίκη και ο διευθυντής της Αστυνομίας στο υπουργείο Εσωτερικών Ι. Πανόπουλος, στην Αθήνα, τον Πολκ δολοφόνησαν ο Αδάμ Μουζενίδης και ο Βαγγέλης Βασβανάς, μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ. Επρόκειτο για προβοκάτσια, όπως αποδείχθηκε πολύ αργότερα. Ο Αδάμ Μουζενίδης είχε σκοτωθεί στο βουνό αρκετές μέρες προτού έρθει στην Ελλάδα ο Πολκ, γεγονός που δεν γνώριζαν οι σκευωροί, όταν σκάρωναν τη προβοκάτσια. Ούτε φυσικά ο Βασβανάς και ο Στακτόπουλος είχαν κάποια σχέση με το έγκλημα.

Ο δικαστικός και αστυνομικός ισχυρισμός για το γεγονός ήταν ότι ο Πολκ επιχείρησε να πάει στο βουνό για να πάρει συνέντευξη από τον Μάρκο Βαφειάδη και δολοφονήθηκε σε μια βάρκα που θα τον μετέφερε από τη Θεσσαλονίκη σε κάποιο σημείο, στο δρόμο προς τον προορισμό του. Η δολοφονία αξιοποιήθηκε για να συκοφαντηθεί το ΚΚΕ, ωστόσο τα πραγματικά της αίτια παραμένουν άγνωστα.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο αρχηγός της αντικατασκοπίας των ΗΠΑ και ιδρυτής της CIA, στρατηγός Ουίλιαμ Ντόνοβαν, ήρθε στη Θεσσαλονίκη και παρακολούθησε ανελλιπώς τη δίκη. Ο «φάκελος Πολκ» έχει εξαφανιστεί, ενώ ο Άρειος Πάγος απορρίπτει μέχρι και σήμερα αιτήσεις για αναψηλάφηση της δίκης και την αθώωση και με δικαστική απόφαση του Γρηγόρη Στακτόπουλου, έστω και μετά τον θάνατό του.

16 – 5 – 1948

Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας μπαίνουν στις Φέρες του Έβρου.

16 – 5 – 1966

Απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας κηρύσσει την έναρξη της «Πολιτιστικής Επανάστασης».

1969

Το σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο «Βενέρα 5» φτάνει στην Αφροδίτη και ο ειδικός θαλαμίσκος – εργαστήριο στέλνει τις πρώτες πληροφορίες στη Γη. Την επομένη, φθάνει το επίσης σοβιετικό «Βενέρα 6», του οποίου ο θαλαμίσκος προσεδαφίζεται.

16 – 5 – 1970

Συνέρχεται η Εκτελεστική Επιτροπή της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ) στην Κατοβίτσε της Πολωνίας (16-21/5/1970), κατά την οποία η ΚΝΕ γίνεται δεκτή ως ισότιμο μέλος.

16 – 5 – 1979

Υπό τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα των συγκεντρωμένων φοιτητών της Παντείου, το Εφετείο Αθηνών αθωώνει τον πρύτανη της σχολής, Κ. Δεσποτόπουλο, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για άρνηση όρκου.

Καθηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου, ο Κ. Δεσποτόπουλος είχε αρνηθεί να ορκιστεί στο Ευαγγέλιο, προτείνοντας αντ’ αυτού να διαβεβαιώσει επί τω λόγω της τιμής του.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

17 – 5 – 1510 

Πεθαίνει ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, Σάντρο Μποτιτσέλι (Sandro Botticelli το πραγματικό του όνομα ήταν Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi).

Τα πιο γνωστά έργα του, η «Αλληγορία της άνοιξης» και η «Γέννηση της Αφροδίτης» θεωρούνται από τα πιο χαρακτηριστικά του πνεύματος της αναγεννησιακής τέχνης.

Στην εποχή του ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους καλλιτέχνες. Στις αρχές του 16ου αιώνα η φήμη άρχισε να φθίνει καθώς σταδιακά θεωρήθηκε ξεπερασμένος.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα επανήλθε το ενδιαφέρον για το έργο του κατακτώντας την ξανά αναγνώριση.

17 – 5 – 1934

Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου λαμβάνονται μια

σειρά μέτρα σε βάρος του ΚΚΕ .

Μεταξύ άλλων: η παύση του κομμουνιστή δημάρχου Καβάλας Δ. Παρτσαλίδη με το αιτιολογικό ότι «μετέβαλε το δημαρχείον εις κομμουνιστικόν κέντρον», το τελεσίδικο των αποφάσεων των πρωτοβάθμιων επιτροπών για την εκτόπιση των κομμουνιστών, η αυστηρή εφαρμογή του νόμου για τη διάλυση των εργατικών σωματείων, η δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης στη Γαύδο, κ.α.

17 – 5 – 1937 

Στην Δημοκρατική Ισπανία σχηματίζεται κυβέρνηση συνασπισμού με επικεφαλής τον Χ. Νεγκρίν, ηγέτη του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος.

Στην κυβέρνηση αυτή το Κομμουνιστικό Κόμμα μετέχει με δύο υπουργούς (Παιδείας και Γεωργίας).

17 – 5 – 1943

Γεννιέται η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια Βίκυ Μοσχολιού.

Εμφανλιζεται για πρώτη φορά στο λαϊκό πάλκο, στην περίφημη «Τριάνα» του Χειλά, δίπλα στον Γρηγόρη Μπιθικώτση και την Δούκισσα.

Έκανε την πρώτη της ηχογράφηση το 1962, η ουσιαστική δισκογραφική της πορεία ωστόσο, ξεκίνησε το ’64 – ’65, όταν ερμήνευσε το «Χάθηκε το φεγγάρι» του Σταύρου Ξαρχάκου (ταινία «Λόλα»), τα «Δειλινά» και τα «Ξημερώματα» του Γιώργου Ζαμπέτα και το «Πήρα απ’ τη νιότη χρώματα» του Απόστολου Καλδάρα.

Από εκεί και πέρα, όλοι οι μεγάλοι συνθέτες αρχίζουν να δίνουν στη Βίκυ Μοσχολιού τα καλύτερα τραγούδια τους. Σταύρος Ξαρχάκος, Γιώργος Ζαμπέτας, Απόστολος Καλδάρας, Δήμος Μούτσης, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Γιώργος Κατσαρός, Άκης Πάνου, Μίμης Πλέσσας, Σταύρος Κουγιουμτζής, Γιώργος Χατζηνάσιος, Βασίλης Τσιτσάνης, Μάρκος Βαμβακάρης, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Σταμάτης Κραουνάκης.

Οι στίχοι των τραγουδιών της υπογράφονται από μεγάλους ποιητές και στιχουργούς: Γιώργος Σεφέρης, Γιάννης Ρίτσος, Νίκος Γκάτσος, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Βαγγέλης Γκούφας, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Δημήτρης Χριστοδούλου, Μάνος Ελευθερίου, Πυθαγόρας, Κώστας Βίρβος, Λίνα Νικολακοπούλου, Κώστας Τριπολίτης, κ.ά.

Η καλλιτεχνική της πορεία χαρακτηρίστηκε από την ποιότητα των τραγουδιών της και τις ανεπανάληπτες ερμηνείες της. Η Βίκυ Μοσχολιού για τέσσερις τετραετίες επέλεγε πάντα με αυστηρά κριτήρια τα τραγούδια της, ψάχνοντας πάντα για το γνήσιο λαϊκό ποιοτικό τραγούδι, κερδίζοντας έτσι το σεβασμό και την αγάπη του κόσμου. Ο λιτός δωρικός τρόπος έκφρασής της φώτισε την αρχοντιά του λαϊκού αισθήματος, την ευγένεια του πόνου της αγάπης, την ομορφιά του έρωτα, την τρυφερότητα για τους κατατρεγμένους της ζωής.

«Τα τρένα που φύγαν», «Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι» του Ξαρχάκου, «Πάει, πάει» και «Χωρισμός» του Ζαμπέτα, «Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ» και «Ένα αστέρι πέφτει, πέφτει» του Καλδάρα, «Πέρα από τη θάλασσα» του Μαρκόπουλου, «Συνοικισμός» του Μούτση και τόσα άλλα του Σπανού «Άνθρωποι μονάχοι» και «Μαρκίζα», του Άκη Πάνου αλλά και του Θεοδωράκη, του Τσιτσάνη… Και στη συνέχεια η επαναφορά των «Αρχοντορεμπέτικων», αλλά και τα «Σκουριασμένα χείλια», ο δίσκος της γνωριμίας με τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Κώστα Τριπολίτη και την Λίνα Νικολακοπούλου. «Πατάς το κόκκινο κουμπί», «Πώς έφυγες», «Τα παλιοσαραβαλάκια», «Καινούριο πράγμα».

17 – 5 – 1944

Ξεκινά η Σύσκεψη του Λιβάνου (17-20/5/1944), που έληξε με την υπογραφή της ομώνυμης Συμφωνίας. Σε αυτή μετείχαν αντιπροσωπείες της ΠΕΕΑ, του ΕΑΜ, του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ, του ΕΔΕΣ, των Εθνικών Δυναμικών Οργανώσεων, της ΕΚΚΑ, του Λαϊκού Κόμματος, του Εθνικού Λαϊκού Κόμματος, του Αγροτικού Κόμματος, του Προοδευτικού Κόμματος, καθώς και της κυβέρνησης του Καΐρου με επικεφαλής τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου.

Μεταξύ άλλων, η Συμφωνία που κατέληξε η Σύσκεψη προέβλεπε την ενοποίηση και υπαγωγή όλων των αντάρτικων σωμάτων της Ελεύθερης Ελλάδας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας που συγκροτήθηκε υπό τον Γ. Παπανδρέου (και στην οποία το ΕΑΜ μετείχε με 6 υπουργούς και υφυπουργούς). Η Σύσκεψη καταδίκασε επίσης το κίνημα της Μέσης Ανατολής.

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ χαρακτήρισε ως απαράδεκτες τις υποχωρήσεις της αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις, γιατί είχε παραβεί τις γραπτές εντολές, οι οποίες της είχαν δοθεί. Κατά της Συμφωνίας του Λιβάνου τάχθηκε επίσης αρχικά και το Εθνικό Συμβούλιο στις Κορυσχάδες. Ωστόσο, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα διαβουλεύσεων και αντιπαραθέσεων η Συμφωνία εγκρίθηκε τελικά από την ΚΕ του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 2-3/8/1944 όπως και η ΚΕ του ΕΑΜ (15/8/1944).

Ο Λίβανος αποτελούσε τη βάση της αστικής πολιτικής απέναντι στο λαϊκό κίνημα, το ΚΚΕ, που συνεχίστηκε με την Καζέρτα και τον Δεκέμβρη του 1944. Στις Συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας, το ΚΚΕ συμμετείχε στο όνομα της «εθνικής ενότητας». Έτσι, δεν αξιοποιήθηκε το γεγονός ότι ο λαός ήταν ένοπλος, ενώ είχαν διαμορφωθεί φύτρα εξουσίας (λαϊκή αυτοδιοίκηση, δικαιοσύνη, παιδεία, κ.α.), που θα μπορούσαν αν εξελιχθούν σε πυρήνες της επαναστατικής δράσης για την καθολική σύγκρουση, με στόχο την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.

17 – 5 – 2022

Φεύγει από τη ζωή ο σπουδαίος μουσικός και συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου.

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1943 στην Αγριά Βόλου. Ξεκίνησε να συνθέτει από την ηλικία των τεσσάρων ετών, ενώ έδωσε την πρώτη του δημόσια παράσταση στην ηλικία των έξι, χωρίς να έχει καμία μουσική εκπαίδευση.

Ήταν αυτοδίδακτος παρά τις πιέσεις των γονιών του, αλλά και των δασκάλων του, που τον προέτρεπαν να κάνει μαθήματα μουσικής. Ωστόσο, σπούδασε κλασική μουσική, ζωγραφική και σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αθήνα.

Έχει επηρεάσει την ανάπτυξη διαφορετικών μουσικών ειδών, ενώ θεωρείται πρωτεργάτης του ηλεκτρονικού ήχου.

Ήταν βραβευμένος με Όσκαρ για την μουσική της ταινίας «Οι δρόμοι της φωτιάς το 1982». Επίσης έχει επενδύσει μουσικά πλήθος άλλων κινηματογραφικών ταινιών όπως: Blade Runner, 1492: Χριστόφορος Κολόμβος, Αλέξανδρος, Ελ Γκρέκο κ.ά. Έχει συνεργαστεί με τον Ντέμη Ρούσο, την Ειρήνη Παππά και τον Γιον Άντερσον.

https://youtube.com/watch?v=CSav51fVlKU%3Ffeature%3Doembed

Το 1997 σκηνοθέτησε την τελετή έναρξης του 6ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, Το έργο του Μυθωδία επελέγη από τη NASA ως η επίσημη μουσική για την αποστολή της: 2001 Οδύσσεια στον Άρη, ενώ το 2002 δημιούργησε την επίσημη μουσική για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

18 – 5 – 1814

Γεννιέται ο Μιχαήλ Μπακούνιν, Ρώσος αναρχικός.

Εμφανιζόταν ως θεωρητικός του αναρχοκομμουνισμού με ένα κράμα ουτοπικών σοσιαλιστικών ιδεών και προυντονισμού (ο ίδιος θεωρούσε τον Προυντόν δάσκαλό του).

Στην Α’ Διεθνή (Διεθνής Ένωση των Εργατών) ξέσπασε σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στον Κ. Μαρξ και στον Μπακούνιν γύρω από σημαντικά θεωρητικά ζητήματα, σε σχέση με το κράτος, την ταξική πάλη κ.λπ. Ο Μπακούνιν και οι οπαδοί του έπειτα από σκληρή διαπάλη διαγράφτηκαν από τη Διεθνή.

Η Παρισινή Κομμούνα ήρθε να επιβεβαιώσει τη μαρξιστική θέση για την επαναστατική εξουσία και τα καθήκοντά της.

Κατόπιν, ο Μπακούνιν συνδέθηκε με τον Νετσάγιεφ, υποστηρίζοντας την ατομική τρομοκρατία και διαμορφώνοντας σχέδια εξέγερσης. Οι οπαδοί του Μπακούνιν έπαιξαν τότε σοβαρό ρόλο στο προβοκάρισμα των ταξικών αγώνων της εποχής.

18 – 5 – 1821

Ο Νικηταράς, επικεφαλής μόλις 600 επαναστατών, κατατροπώνει δεκαπλάσια Τουρκική δύναμη στα Δολιανά Κυνουρίας.

Από την μάχη αυτή ο Νικηταράς έμεινε στην Ιστορία ως «Τουρκοφάγος».

18 – 5 – 1872

Γεννιέται στην Αγγλία ο Μπέρτραντ Ράσελ, μαθηματικός, φιλόσοφος και κοινωνιολόγος.

Διατύπωσε τις αρχές της μαθηματικής λογικής (1912), έγραψε σπουδαία μαθηματικά και φιλοσοφικά βιβλία. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1950.

Απολύθηκε από καθηγητής του Τρίνιτι Κόλετζ του Κέμπριτζ και φυλακίστηκε δυο φορές, επειδή ηγήθηκε στον αγώνα για τον πυρηνικό αφοπλισμό και αφιερώθηκε στην ανάπτυξη του φιλειρηνικού κινήματος.

18 – 5 – 1883

Γεννιέται ο Βάλτερ Γκρόπιους (Walter Gropius), Γερμανός αρχιτέκτονας και ο ιδρυτής του μπαου χάουζ.

Το μπάου χάουζ ήταν μια γερμανική σχολή βιομηχανικού σχεδίου και αρχιτεκτονικής. Λειτούργησε από το 1919 μέχρι το 1933 όταν και κλείστηκε από τους ναζί. Για τους εκπροσώπους της σχολής «η τέχνη δεν είναι επιστήμη» αλλά «ο καλλιτέχνης είναι ένας ευνοημένος τεχνίτης».

Αν και ρομαντικοί οι θεωρητικοί προσανατολισμοί του, το μπάου χάουζ αποτέλεσε ένα ανοιχτό σχολειό γνώσης που δεχόταν σπουδαστές χωρίς ταξικές διακρίσεις.

Οι δημιουργίες του χαρακτηρίζονται από τη φετιχοποίηση της χρηστικότητας. Η φιλελεύθερη πνοή του αποτέλεσε το «κόκκινο πανί» για τους ναζί, οι οποίοι το χαρακτήρισαν, μαζί με τον εξπρεσιονισμό, «εκφυλισμένη τέχνη».

(έργα του)

• Το εργοστάσιο Fagus 1910–1911
• Το κτήριο Μπαουχάους στο Ντεσσάου 1925–1932
• Το Harvard Graduate Center
• Διαμερίσματα Interbau 1957 στο Βερολίνο
• Το πανεπιστήμιο της Βαγδάτης, 1957–1960
• Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα 1959–1961
• John F. Kennedy Federal Building 1961

18 – 5 – 1909

Πεθαίνει ο Ισπανός πιανίστας και συνθέτης Ισαάκ Αλμπένιθ (Isaac Manuel Francisco Albéniz y Pascual -γεννήθηκε 29 Μαΐου 1860).

Από τα έργα του ξεχωρίζουν οι Όπερες, Το μαγικό οπάλιο, Henry Clifford, Pepita Jiménez κ.ά.

https://youtube.com/watch?v=NHiHBUiKP70%3Ffeature%3Doembed

Επίσης έγραψε έργα για πιάνο όπως Tres suites antiguas – Τρεις αρχαίες σουίτες (1885–1886), Chants d’Espagne, Op. 232, Suite española, Iberia (Σουίτα για πιάνο), La Vega, Rapsodia española (Ισπανική ραψωδία, 1887) κ.ά.

18 – 5 – 1911

Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης Γκούσταβ Μάλερ (Gustav Mahler).

Έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ύστερο – ρομαντικούς συνθέτες, αν και η μουσική του δεν έγινε ποτέ πλήρως αποδεκτή από το μουσικό καθεστώς της Βιέννης κατά τη διάρκεια της ζωής του.

https://youtube.com/watch?v=Les39aIKbzE%3Ffeature%3Doembed

Τα έργα του χαρακτηρίστηκαν αρχικά ως «εκκεντρικά», ενώ κατά άλλους εξέφραζαν το γερμανικό μοντερνισμό, ωστόσο μόνο κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής του γνώρισαν ευρύτερη απήχηση.

https://youtube.com/watch?v=zPXinFjtIyg%3Ffeature%3Doembed

Ο Μάλερ συνέθεσε κατά κύριο λόγο συμφωνίες και λήντερ (Lieder=τραγούδια), ωστόσο η προσέγγισή του στο τελευταίο αυτό είδος κατέστησε συχνά δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ των ορχηστρικών ειδών του Ληντ, της συμφωνίας και του συμφωνικού ποιήματος.

Πηγή: Wikipedia

18 – 5 – 1913 

Με τη συνθήκη του Λονδίνου, λήγει ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος. H Ελλάδα προσαρτά τα εδάφη της Ηπείρου, μέρους της Μακεδονίας και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Η Αλβανία γίνεται ανεξάρτητο κράτος.

18 – 5 – 1932

Κηρύσσεται πανελλαδική απεργία των ΤΤΤ, που διαρκεί τέσσερις μέρες. Από την πρώτη κιόλας ημέρα της απεργίας η Κυβέρνηση Βενιζέλου απαντά με απολύσεις όσων πρωτοστάτησαν στην οργάνωσή της, ενώ δίνει εντολή στο Σύνταγμα Τηλεγραφητών του στρατού να αναλάβει τις θέσεις των απεργών.

Τελικά και παρά την έντονη δράση της «Πανυπαλληλικής» (στην οποία δραστηριοποιούνταν οι ταξικές δυνάμεις), η ρεφορμιστική ηγεσία των ΤΤΤ πρόδωσε την απεργία, που λύθηκε χωρίς αποτέλεσμα.

Σύντομα οι συσχετισμοί θα άλλαζαν και οι «Τριατατικοί» θα αναδεικνύονταν σε ένα από τα πιο ισχυρά και μαχητικά συνδικάτα (μέσα από το οποίο έδρασε και ο κατόπιν ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Χ. Φλωράκης).

Πηγή : ALT.GR

19 – 5 – 1593

Γεννιέται

ο Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής ταπισερί Γιάκομπ Γιόρντενς (Jacob Jordaens).

Ήταν γνωστός για τους πίνακες με ιστορικά θέματα, θέματα καθημερινότητας και τις προσωπογραφίες του.

Ήταν από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους στη φλαμανδική ζωγραφική του μπαρόκ της εποχής του.

19 – 5 – 1643

Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, οι γαλλικές δυνάμεις με επικεφαλής τον Λουδοβίκο Β΄ των Βουρβόνων-Κοντέ νικούν τις ισπανικές δυνάμεις στη μάχη του Ροκρουά, σηματοδοτώντας το συμβολικό τέλος της Ισπανίας ως κυρίαρχη δύναμη επί της ξηράς.

19 – 5 – 1824

Γεννιέται ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, πολιτικός και πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.

19 – 5 – 1825

Πεθαίνει ο Γάλλος φιλόσοφος, ουτοπικός σοσιαλιστής Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν (Claude-Henri de Saint-Simon).

Ο Κλοντ Ανρί ντε Σεν-Σιμόν (Claude-Henri de Saint-Simon) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1760, από πατέρα αριστοκράτη. Γεννήθηκε αριστοκράτης, όμως χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό παράτησε την προνομιούχα κοινωνική του θέση. Μόλις δεκατριών χρονών όταν αρνήθηκε να πάρει το χρίσμα της εκκλησίας, κάνοντας δημόσια δήλωση ότι δεν αναγνωρίζει το θεό. Δεκαεννιά ετών πήγε εθελοντής στην Αμερική, όπου έλαβε μέρος στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας με το μέρος των αποίκων.

Ενώ επέστρεφε στη Γαλλία, πιάστηκε αιχμάλωτος απ’ τους Εγγλέζους και μαζί με άλλους αιχμαλώτους τον έστειλαν στη Τζαμάικα.

Γύρισε στη Γαλλία το 1784 και συνέχισε τη στρατιωτική υπηρεσία στη Γαλλία, μέχρις ότου ξέσπασε η επανάσταση.

Γρήγορα απογοητεύθηκε από την αστική τάξη που πήρε την εξουσία και πρόδωσε τα συνθήματα της Γαλλικής Επανάστασης. Φυλακίσθηκε κι έχασε όλη του την περιουσία (το μεγαλύτερο μέρος της οποίας δαπάνησε για να αγοράσει γη και να την μοιράσει σε ακτήμονες).

Το 1821 δημοσίευσε το άρθρο “Για το βιομηχανικό σύστημα”, στην Εισαγωγή του οποίου τονίζει ότι η κύρια αιτία της κρίσης που δοκιμάζει η κοινωνία, είναι η αλλαγή που γίνεται στο κοινωνικό σύστημα, ότι η ουσία της κρίσης συνίσταται στη μετάβαση από το φεουδαρχικό και θεολογικό σύστημα στο βιομηχανικό και επιστημονικό και ότι η κρίση αυτή θα συνεχίζεται αναπόφευκτα μέχρι την ολοκλήρωση της διαμόρφωσης του νέου συστήματος.

Τη δεκαετία του 1820 το έργο του θα αρχίσει να γίνεται γνωστό και να αποκτάει μαθητές. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Ρώσος δεκεμβριστής Λούνιν.

Στα τελευταία έργα αποκρυσταλλώθηκε τελικά η γενική διδασκαλία του Σεν-Σιμόν.

Ο Ένγκελς τον σύγκρινε με τον Χέγκελ: ο Γάλλος κοινωνιολόγος εισήγαγε στη φιλοσοφία τού στοιχεία διαλεκτικής.

Υποπτευόταν ήδη ότι η ιδιοκτησία είχε γίνει το «μήλο της έριδος» στην κοινωνία. Θεωρούσε τη Γαλλική Επανάσταση, επανάσταση των «μη κατεχόντων» εναντίον των «κατεχόντων». «Το να καταλάβεις όμως ότι η Γαλλική Επανάσταση ήταν ταξική πάλη και μάλιστα όχι μονάχα ανάμεσα στους αρχόντους και την αστική τάξη, αλλά ανάμεσα στους αρχόντους, στην αστική τάξη και στους αχτήμονες», έγραψε ο Ένγκελς σχετικά, «αποτελούσε το 1802 μια εξαιρετικά μεγαλοφυή ανακάλυψη».

Ο Σεν-Σιμόν προείπε ότι κάθε νέα ιστορική περίοδος, όντας προοδευτική σε σχέση με την προηγούμενη, πρέπει, μέσα σε ορισμένο χρονικό διάστημα, να παραχωρήσει τη θέση της σ’ ένα ανώτερο κοινωνικό σύστημα.

Ο Ένγκελς τόνισε ότι ο Σεν-Σιμόν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τύχη της μεγαλύτερης αριθμητικά και φτωχότερης τάξης.

το τέλος της ζωής του θεωρούσε υπέρτατο σκοπό της δραστηριότητας του λαού τη βελτίωση της ηθικής και φυσικής κατάστασης της πιο πολυάριθμης τάξης, και τη δημιουργία ενός κοινωνικού οργανισμού ικανού να διευθύνει καλύτερα αυτή τη δραστηριότητα και να εξασφαλίζει την κυριαρχία του πάνω σ’ όλες τις άλλες δραστηριότητες.

Μ’ άλλα λόγια, ο Σεν-Σιμόν είχε φτάσει πολύ κοντά στην ιδέα του σοσιαλισμού, αλλά ο σοσιαλισμός του ήταν ουτοπικός κι ο ίδιος παρέμεινε ιδεαλιστής.

Πληροφορίες: Ντ. Βαλόβοϊ-Ε. Λάψινα, Πρόδρομοι και Πρωτεργάτες, εκδ. “Σύγχρονη Εποχή”

19 – 5 – 1848

Το Μεξικό επικυρώνει τη Συνθήκη Γουαδελούπης Χιντάλγκο τερματίζοντας έτσι τον Αμερικανικό-Μεξικανικό πόλεμο και παραχωρώντας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής την Καλιφόρνια, τη Νεβάδα, τη Γιούτα και άλλες περιοχές τεσσάρων σημερινών Πολιτειών έναντι 15 εκατομμυρίων δολαρίων.

19 – 5 – 1881

Γεννιέται ο Τούρκος στρατιωτικός και πολιτικός Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, πρόεδρος της Τουρκίας από το 1923 έως το 1938.

19 – 5 – 1890

Γεννιέται  Χο Τσι Μινχ (ψευδώνυμο του Νγκουέν Τατ Τχαν). Επιφανής προσωπικότητα του Βιετναμέζικου και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής της ΕΣΣΔ (όπου είχε φοιτήσει, μεταξύ άλλων και ο Νίκος Ζαχαριάδης), υπήρξε αντιπρόσωπος στο 5ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1924, ενώ διετέλεσε για χρόνια Α’ Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ.

Ο Χο Τσι Μινχ ηγήθηκε του κινήματος κατά της Γαλλικής αποικιοκρατίας και της Ιαπωνικής κατοχής. Μετά τη νίκη της επανάστασης, τον Αύγουστο του 1945, εκλέχτηκε πρωθυπουργός και στη συνέχεια πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Υπό την καθοδήγησή του, ο λαός του Βιετνάμ διεξήγαγε το σκληρό αγώνα κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ και κατήγαγε περιφανή νίκη.

Δες επίσης: Ο «φωτισμένος» Χο

19 – 5 – 1895

Πεθαίνει ο Κουβανός επαναστάτης ποιητής Χοσέ Μαρτί (José Julián Marti y Pérez).

Αφιέρωσε τη ζωή του στην πάλη για την ανεξαρτησία της χώρας του και την ενότητα όλων των λαών της Λατινικής Αμερικής κατά του ισπανικού και αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

https://youtube.com/watch?v=NTfiWIBldPU%3Ffeature%3Doembed

Πήρε μέρος στον ένοπλο αγώνα κατά των Ισπανών. «Έπεσε» κατά τη διάρκεια της μάχης του Dos Rios στις 19 Μαΐου το 1895.

https://youtube.com/watch?v=jxi8olCt7FE%3Ffeature%3Doembed

19 – 5 – 1919

Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, στις μικρασιατικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας, αρχίζοντας τον τουρκικό πόλεμο της ανεξαρτησίας.

Εξελίσσεται η 2^η και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Οι βασικοί παράγοντες που συντέλεσαν στη Γενοκτονία των Ποντίων ήταν α) η άνοδος του τουρκικού αστικού εθνικισμού (η ανερχόμενη τουρκική αστική τάξη διεκδικούσε το έθνος – κράτος της χτυπώντας τους βασικούς ανταγωνιστές της -κύρια της ελληνικής και αρμενικής αστικής τάξης), β) οι επιδιώξεις της αστικής τάξης της Ελλάδας (με τις βλέψεις του ελληνικού κεφαλαίου στραμμένες στην ιδιαίτερα πλούσια περιοχή της Μικράς Ασίας, ο Πόντος ερχόταν σε «δεύτερη μοίρα»), γ) οι επιδιώξεις και επιλογές της ελληνικής άρχουσας τάξης του Πόντου (οι ιδιαίτερες (και καμιά φορά αντικρουόμενες) επιδιώξεις στους κόλπους της ποντιακής πολιτικής – οικονομικής – θρησκευτικής ηγεσίας είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά από κινήσεις, οι οποίες εν τέλει άφησαν έκθετο και ανυπεράσπιστο τον ποντιακό λαό), δ) οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στην περιοχή (η Γενοκτονία των Ποντίων σχετίζεται άμεσα με τις ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις, που έλαβαν χώρα για τη νομή της κλυδωνιζόμενης οθωμανικής αυτοκρατορίας), ε) η στοίχιση των λαών πίσω από τις «ομόφυλες»/«ομόθρησκες», αλλά με διαμετρικά αντίθετα ταξικά συμφέροντα, «ηγεσίες» τους (η στοίχιση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με τις επιδιώξεις των εκμεταλλευτών τους τους μετέτρεψε σε βόλια για τα όπλα τους).

Γιατί τι είχαν να χωρίσουν οι Πόντιοι, Αρμένιοι ή Τούρκοι εργάτες και χωρικοί μεταξύ τους; Τι είχαν να χωρίσουν εκείνοι που, μέχρι να γίνουν «εχθροί», ζούσαν ειρηνικά αναμεταξύ τους, στενάζοντας εξίσου από την εκμετάλλευση του συχνά ομοεθνούς τους εργοδότη, τοκογλύφου κ.ο.κ.; Τότε όμως, ακόμη, η εργατιά ήταν μικρή αριθμητικά, ενώ μόλις διέγραφε τα πρώτα της συνειδητά πολιτικά βήματα.

Για την Ιστορία, να προσθέσουμε πως όταν οι Πόντιοι (και Μικρασιάτες) πρόσφυγες ήρθαν στην Ελλάδα, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απαξίωση του ελληνικού αστικού κράτους και του πολιτικού του προσωπικού (φιλελεύθερου, κεντρώου και δεξιού), που τους στοίβαξαν όπως – όπως σε συνοικισμούς – γκέτο, τους παρέδωσαν στην άγρια εκμετάλλευση των καπιταλιστών (που «άδραξαν» την ευκαιρία, ρίχνοντας τα μεροκάματα και περιορίζοντας δικαιώματα και κατακτήσεις της εργατικής τάξης συνολικά) κ.λπ.

Ταυτόχρονα, οι πατριδοκάπηλοι φασίστες της εποχής (πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών χρυσαυγιτών) τους αποκαλούσαν χυδαία «τουρκόσπορους», κραύγαζαν για τον «εξαγνισμό» των πόλεων από την παρουσία τους και οργάνωναν δολοφονικά πογκρόμ στους συνοικισμούς τους.

Πηγή: Αναστάση Γκίκα, μέλους του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων, 902.gr

19 – 5 – 1954

Πεθαίνει ο Αμερικανός συνθέτης Τσαρλς Έντουαρντ Άιβς (Charles Edward Ives).

Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της μουσικής του 20ού αιώνα, εκπρόσωπος του μοντερνισμού.

https://youtube.com/watch?v=kkaOz48cq2g%3Ffeature%3Doembed

19 – 5 – 1960

Η κυβέρνηση Καραμανλή στήνει σειρά δικών στα έκτακτα Στρατοδικεία, με κατηγορούμενους στελέχη του ΚΚΕ. Στο εδώλιο του Στρατοδικείου κάθονται στελέχη και μέλη του Κόμματος, με την κατηγορία ότι «δραπετεύσαντες εις το σιδηρούν παραπέτασμα επεδίδοντο εις την συγκέντρωσην πληροφοριών στρατιωτικής φύσεως και την δι’ ασυρμάτων μετάδοσίν τους εις την ηγεσίαν του ΚΚΕ και την βουλγαρικήν υπηρεσίαν πληροφοριών».

Ανάμεσα στους κατηγορούμενους και ο Χαρίλαος Φλωράκης. Τη νύχτα της 19ης προς την 20ή Μάη, το Στρατοδικείο καταδικάζει σε ισόβια τους Χαρίλαο Φλωράκη, Κώστα Λουλέ, Κυριάκο Τσακίρη, Μήτσο Δάλλα, Γιώργο Κουτρούκη και την Πολυξένη Χρυσοχοΐδου.

19 – 5 – 1960

Η «Γλυκιά ζωή» του Φεντερίκο Φελίνι κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών.

https://youtube.com/watch?v=7_hfZoe9FHE%3Ffeature%3Doembed

Το πρώτο βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας απονέμεται στη Ζαν Μορό («Μοντεράτο Καντάμπιλε») και στη Μελίνα Μερκούρη («Ποτέ την Κυριακή»).

19 – 5 – 2008

«Φεύγει» από τη Ζωή ο σπουδαίος συγγραφέας και μεταφραστής Μήτσος Αλεξανδρόπουλος.

Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος γεννήθηκε στην Αμαλιάδα (26/5/1924).

Δεκαοχτάχρονος (1942) εντάχθηκε στο ΕΑΜ Νέων, μετά στην ΕΠΟΝ και αργότερα στο ΚΚΕ.

Φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών αφοσιώνεται στον απελευθερωτικό αγώνα και εγκαταλείπει τις σπουδές του, τις οποίες θα συνεχίσει μετά την απελευθέρωση.

Το 1947, φοιτητής επί πτυχίω, στρατεύεται αναγκαστικά, αλλά λιποτακτεί.

Εντάσσεται στο ΔΣΕ και το 1948 περνά ως μαχητής στο Αρχηγείο Ηπείρου, στου οποίου την εφημερίδα «Καθημερινά Νέα», έστελνε χρονογραφήματα για τις μάχες, υπό το ψευδώνυμο «Σφυρής».

Τραυματίζεται βαριά σε μια σκληρή μάχη και στέλνεται σε νοσοκομείο στην Αλβανία. Επιστρέφει στο Αρχηγείο Ηπείρου, αλλά λόγω αναπηρίας ασχολείται αποκλειστικά με τα «Καθημερινά Νέα» σαν πολεμικός ανταποκριτής όλων των τμημάτων του ΓΑ Ηπείρου. Παράλληλα δημοσιεύει και αγωνιστικού περιεχομένου πεζογραφικά κείμενα και ποιήματα σε έντυπα του ΔΣΕ («Εξόρμηση» κ.α.).

Με την υποχώρηση του ΔΣΕ, το 1949 περνά στην αναγκαστική προσφυγιά. Εγκαθίσταται στο Βουκουρέστι (όπου ασχολήθηκε με το εκδοτικό του ΚΚΕ «Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις») και από το 1956 στη Μόσχα, από όπου επαναπατρίστηκε (1975). Το 1953 καταδικάστηκε από το στρατοδικείο Ιωαννίνων τρις εις θάνατον.

Σπούδασε τη Ρωσική Λογοτεχνία στο Λογοτεχνικό Ινστιτούτο Μόσχας.

Το 1957 γνώρισε τη δευτεροετή φοιτήτρια Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ, Σόνια Ιλίνσκαγια (ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών), με την οποία παντρεύτηκε (1959) και απέκτησε τη μοναχοκόρη του Όλγα Αλεξανδροπούλου.

Τα βιώματά του από το διπλό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας, διαμόρφωσαν και την αταλάντευτη ιδεολογία του και την προσφορά του στους αγώνες του λαού, αλλά και το σύνολο του πλούσιου και ποικίλου έργου του. Ο ίδιος έλεγε: «Η στράτευση ενός λογοτέχνη στους αγώνες του λαού είναι η ανώτατη μορφή ελευθερίας γι’αυτόν». Κι όσον αφορά στο έργο του: «Αισθάνομαι πως έγραφα συνέχεια το ίδιο βιβλίο».

Στο έργο του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου αναμείχτηκαν δύο λογοτεχνικές και πολιτισμικές παραδόσεις, η ελληνική και η ρωσική. «Δέθηκε» με τον ρωσικό πολιτισμό τόσο που με σπουδαία μελετητικά και μεταφραστικά έργα του, πρόσφερε την πολύτιμη λογοτεχνική, ιδεολογο-αισθητική γνώση και κρίση του στο προοδευτικό ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Το υποδειγματικό μελετητικό έργο του για τη Ρωσική Λογοτεχνία ολοκληρώθηκε με τις δύο τελευταίες μυθιστορηματικές βιογραφίες του: «Ο Τολστόι» (2007) και «Οσιπ Μαντελστάμ. Στην Πετρούπολη θα σμίξουμε πάλι» (2008, «Ελληνικά Γράμματα»).

Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος άφησε μεγάλο και πολυσχιδές έργο. Διηγήματα: «Αρματωμένα χρόνια» («Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις» (ΠΛΕ) 1954), «Μια πρόσφατη ιστορία» (ΠΛΕ 1962), «Λευκή ακτή» (ΠΛΕ 1966), «Φύλλα φτερά» (1977), «Η ένατη πληγή». «Επιστροφές».Μυθιστορήματα: «Νύχτες και αυγές» (ΠΛΕ 1961-1963, επανεκδόθηκαν από τη «Σύγχρονη Εποχή» 1987). «Σκηνές από το βίο του Μάξιμου Γραικού» («Σύγχρονη Εποχή», 1982). «Τα θαύματα έρχονται στην ώρα τους» («Σύγχρονη Εποχή» 1988). «Μικρό όργανο για τον επαναπατρισμό». «Αυτά που μένουν». «Στο όριο».Βιογραφικές μυθιστορίες: «Το ψωμί και το βιβλίο. Ο Γκόρκι» («Σύγχρονη Εποχή» 1980). «Περισσότερη ελευθερία. Ο Τσέχοφ» («Σύγχρονη Εποχή» 1981). «Ο μεγάλος αμαρτωλός. Ο Ντοστογιέφσκι». «Ενας άνθρωπος, μια εποχή. Ο Αλέξανδρος Γκέρτσεν». «Ο Μαγιακόφσκι. Τα εύκολα και τα δύσκολα». «Ο Τολστόι».Ταξιδιωτικά: «Από τη Μόσχα στη Μόσχα. Ταξίδι στο Βόλγα» (ΠΛΕ 1971). «Οι Αρμένηδες. Ταξίδι στη χώρα τους και στην ιστορία τους» (1982). Μελέτες: «Αντίσταση-Δημοκρατία. Επιλογή άρθρων». «Πέντε Ρώσοι Κλασικοί» («Σύγχρονη Εποχή» 1975,1979). «Η ρωσική λογοτεχνία. Από τον 11ο αιώνα μέχρι την Επανάσταση του 1917». «Μια συνάντηση. Σεφέρης-Μακρυγιάννης». «Ο βασιλιάς που πέθανε». «Δαίμονες και δαιμονισμένοι. Επιστροφές στον Ντοστογιέφσκι». «Ο Τολστόι, ο Σαίξπηρ και οι τρελοί».Μεταφράσεις: Εμμανουήλ Καζακέβιτς «Το γαλάζιο τετράδιο» και «Εχθροί» (ΠΛΕ 1966). «Η εκστρατεία του Ιγκορ». «Ο βίος του Πρωτόπαπα Αββακούμ». «Η πολιορκία και η άλωση της Πόλης από τους Τούρκους». Γιούρι Ολέσα «Οι τρεις χοντροί». Αλέξανδρος Γκριμπογέντοφ «Συμφορά από το πολύ μυαλό». Αλέξανδρος Πούσκιν «Η ντάμα Πίκα» («Σύγχρονη Εποχή»). «Μικρές τραγωδίες». «Ο χάλκινος καβαλάρης». Νικολάι Γκόγκολ «Η μύτη». Αντον Τσέχοφ «Εχθροί». Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Μπομπόκ». Αλέξανδρος Πούσκιν «Αλλη, καλύτερη, ζητώ ελευθερία». Αντον Τσέχοφ «Ανιαρή ιστορία».

Έλαβε τις εξής διακρίσεις:

• Πρώτο Βραβείο του Διαγωνισμού Αντιστασιακού Διηγήματος «Κορυσχάδες», του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης» (1963).
• Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο «Γκόρκι» (Μόσχα 1979) για τις μελέτες και μεταφράσεις ρωσικής λογοτεχνίας.
• Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1981, «Το ψωμί και το βιβλίο. Ο Γκόρκι».
• Λογοτεχνικό Βραβείο «Τουμανιάν» (Αρμενία, 1985) για τους «Αρμένηδες».
• Μεγάλο Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας ΥΠΠΟ (2001) για όλο το έργο του. Βραβείο Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας (2002) για την ελληνική μετάφραση του έργου «Εκστρατεία του Ιγκορ».
• Μετάλλιο «Πούσκιν» (Ρωσική Συνομοσπονδία, 2007).

Πηγή: Ριζοσπάστης

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

20 – 5 – 1769

Γεννιέται ο ναύαρχος και πολιτικός Ανδρέας Μιαούλης.

20 – 5 – 1799

Γεννιέται Ονορέ ντε Μπαλζάκ (Honoré de Balzac), Γάλλος λογοτέχνης του πρώτου μισού του 19ου αιώνα.

Συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές του ρεαλισμού στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία, ενώ θεωρείται και ένας από τους σημαντικότερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών.

Το έργο του περιλαμβάνει 91 μυθιστορήματα, 30 νουβέλες και 5 θεατρικά έργα, ενώ ξεχωρίζει η “Ανθρώπινη Κωμωδία”.

20 – 5 – 1825

Στο Μανιάκι της Μεσσηνίας ο Γρηγόριος Δικαίος Παπαφλέσσας με 300 άνδρες αντιμετωπίζει 6.000 Αιγύπτιους του Ιμπραήμ. Στη μάχη αυτή σκοτώνονται όλοι οι Έλληνες επαναστάτες, μεταξύ αυτών και ο Παπαφλέσσας, από τις ηρωικότερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης, μέλος της Φιλικής Εταιρίας.

Ο Παπαφλέσσας ήταν από εκείνους που πίστευαν ότι η Επανάσταση έπρεπε να ξεκαθαρίσει, όχι μόνο με τους Τούρκους κατακτητές, αλλά και με τους κοτζαμπάσηδες δυνάστες του. Γι’ αυτό ήταν ιδιαίτερα αγαπητός από τα φτωχά λαϊκά στρώματα και μισητός από τους προκρίτους.

20 – 5 – 1830

Γεννιέται ο Εκτόρ-Ανρί Μαλό (Hector-Henri Malot ή Εκτόρ Μαλό, γνωστός στην Ελλάδα και ως Έκτορας Μαλό), Γάλλος μυθιστοριογράφος.

Άφησε πίσω του ένα σημαντικό έργο, εξήντα μυθιστορημάτων.

Τα πιο γνωστά σήμερα είναι τα παιδικά μυθιστορήματα που έγραψε: «Ρομαίν Καλμπρίς» (Romain Kalbris), «Χωρίς Οικογένεια» (Sans Famille), «Με Οικογένεια» (En famille). Ένα ακόμη παιδικό μυθιστόρημά του εκδόθηκε μετά θάνατον έχει τίτλο «Το ναυτόπουλο» (Le Mousse).

20 – 5 – 1896

Πεθαίνει η Κλάρα Σούμαν (Clara Josephine Schumann), Γερμανίδα πιανίστρια και συνθέτρια.

Ήταν σύζυγος του Ρόμπερτ Σούμαν.

Παρά τα εμπόδια που της επέβαλε ο σύζυγός της και τις πολλές εγκυμοσύνες (απέκτησαν οκτώ παιδιά0, συνέχισε την εξέλιξή της και τις περιοδείες.

20 – 5 – 1941

Αρχίζει η Μάχη της Κρήτης.

Στις σκληρές μάχες που κράτησαν 10 μέρες ρίχτηκε σύσσωμος ο Κρητικός λαός, με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή.

20 – 5 – 1941

Από τα μέλη της οργάνωσης «Ελευθερία» πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη το πρώτο σαμποτάζ. Μια ομάδα κομμουνιστών, με επικεφαλής τον Αναγνώστη Αναγνωστόπουλο, που μόλις είχε αποδράσει από το σανατόριο Ασβεστοχωρίου και τον Χατζηθωμά Χουρμούζη, κατέστρεψαν τις μηχανές αρκετών φορτηγών αυτοκινήτων των Γερμανών, ενώ κατέστρεψαν επίσης και πολλά βαρέλια καυσίμων.

Ο Α. Αναγνωστόπουλος αργότερα θα συλληφθεί και θα εκτελεστεί από τις δυνάμεις κατοχής.

20 – 5 – 1941

Δραπετεύουν από την Κίμωλο 36 κομμουνιστές εξόριστοι.

Μεταξύ αυτών, οι Πέτρος Ρούσσος, Χρύσα Χατζηβασιλείου, Αύρα Παρτσαλίδου, Βασιλεία Παπαρήγα, Νίκος Τέγος, Γιώργος Νίκολης, Σοφία Νεφελούδη, Όλγα Αγγελάκη, Κατίνα Βάρκα, κ.α.

20 – 5 – 1942

Πεθαίνει κρατούμενος στην Ακροναυπλία καταβεβλημένος από την πείνα και την αρρώστια, ο Θεόδωρος Μάγγος, πρώην μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

20 – 5 – 1947

Πεθαίνει ο Γιώργης Σιάντος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Καπνεργάτης στο επάγγελμα, ο Γ. Σιάντος εντάχθηκε από πολύ νωρίς στις γραμμές του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, ενώ αναδείχθηκε Γραμματέας της Καπνεργατικής Ομοσπονδίας Ελλάδας, της μαζικότερης και πιο μαχητικής ταξικής Ομοσπονδίας της εποχής.

Υπήρξε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ του Κόμματος από το 3ο τακτικό Συνέδριο το 1927, ενώ στη διάρκεια της Κατοχής και ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης τέλεσε χρέη Γραμματέα του Κόμματος (έως και την επιστροφή του Ν. Ζαχαριάδη από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου).

20 – 5 – 1948

Παραπέμπονται στο Στρατοδικείο της Αθήνας πάνω από 100 αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες του Πολεμικού Ναυτικού, κατηγορούμενοι «δια κομμουνιστική δράσιν, απόσπασιν μέρους της επικρατείας» κ.ά.

Το στρατοδικείο καταδίκασε 40 σε θάνατο, 21 σε ισόβια δεσμά, 9 σε κάθειρξη δέκα χρόνων και 10 σε φυλάκιση δύο χρόνων. Οι 20 εκτελέστηκαν στο Γουδή στις 25 Ιούνη 1948.

20 – 5 – 1949

Πεθαίνει ο Δαμασκηνός, κατά κόσμο Δημήτριος Παπανδρέου, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ο Δαμασκηνός διετέλεσε επίσης πρωθυπουργός (17/10-1/11/1945) και αντιβασιλέας (31/12/1944-28/9/1946).

Εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος χάρη στην εύνοια της κατοχικής «κυβέρνησης» Τσολάκογλου, η οποία ακύρωσε την εκλογή του Χρύσανθου από την Ιερά Σύνοδο για να εκλεγεί ο Δαμασκηνός. Στις επιστολές του προς την «κυβέρνηση» των προδοτών, ο Δαμασκηνός ευλογούσε τους «Κουίσλιγκ», δηλώνοντας ότι «αποβλέπομεν μετά βαθείας εκτιμήσεως προς την τολμηράν πρωτοβουλίαν την οποίαν αναλάβατε», ενώ χαρακτήριζε τη συνθηκολόγηση με τους κατακτητές σαν «μέτρον ανάγκης».

Στη συνέχεια έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στον σφαγιασμό χιλιάδων ΕΛΑΣιτών – ΕΑΜιτών από τους Εγγλέζους του Σκόμπι, τον Γ. Παπανδρέου και τους ταγματασφαλίτες και τους χωροφύλακες του Α. Εβερτ το Δεκέμβρη του 1944. Υπό την ηγεσία του, το 1946, η έκτακτη σύνοδος της Ιεραρχίας εξέδωσε την ποιμαντορική εγκύκλιο για την καταδίκη της Αριστεράς, ενώ υπό την καθοδήγησή του, η Ιερά Σύνοδος της 30/5/47 «αφόρισε» σαν «εθνικώς εγκληματικόν κίνημα» (!) τον αγώνα των μαχητών του ΔΣΕ. Αργότερα, το 1949, δήλωνε «υπερήφανος» για την «εθνικήν κολυμβήθραν» της Μακρονήσου…

20 – 5 – 1950

Πανελλαδική απεργία 75.000 περίπου δημόσιων υπαλλήλων για αύξηση των αποδοχών τους. Διαρκεί μια βδομάδα και αναστέλλεται από την κυβερνητική διοίκηση της ΑΔΕΔΥ.

Πηγή : ALT.GR

21 – 5 – 1864

Τα Επτάνησα περνούν από τους Βρετανούς στην κυριαρχία του Ελληνικού κράτους.

21 – 5 – 1865

H παράταξη του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στο νέο κοινοβούλιο, που προέκυψε από τις εκλογές της 14ης έως 17ης Μαΐου.

21 – 5 – 1871

Τα γαλλικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Παρισινή Κομμούνα και ο οπλισμένος λαός αντιστέκεται σθεναρά.

Η πρώτη στην ιστορία εργατική εξουσία κράτησε 72 μέρες στο Παρίσι, ανατράπηκε στις 28 Μάη 1871. Έδωσε πολύτιμη πείρα στη διεθνή εργατική τάξη, που αξιοποιήθηκε από τους Μαρξ – Ένγκελς στην ανάπτυξη της θεωρίας για την επανάσταση και τη δικτατορία του προλεταριάτου και εφαρμόστηκε δημιουργικά από τον Λένιν και τους μπολσεβίκους στην Οχτωβριανή Επανάσταση. Ο ίδιος ο Μαρξ είχε στενή σύνδεση με τους ηγέτες της Κομμούνας, συμβάλλοντας πρακτικά στην ανάπτυξη της επανάστασης.

Παρά τα λάθη και την κατάπνιξή της στο αίμα, όπως είπε ο Μαρξ στον “Εμφύλιο Πόλεμο στη Γαλλία“, “το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας. Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η ιστορία στον πάσσαλο της ατίμωσης απ’ όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους”.

https://youtube.com/watch?v=KZXFhheuJ_g%3Ffeature%3Doembed

21 – 5 – 1877

Η Ρουμανία ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος.

21 – 5 – 1904

Ιδρύεται στο Παρίσι η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA).

21 – 5 – 1921

Η Ρωσική Σοβιετική Ομόσπονδη Σοσιαλιστική Δημοκρατία και η Γεωργία υπογράφουν συμφωνία για ένωση.

21 – 5 – 1923

Το Εθνικό Συμβούλιο του ΣΕΚΕ (Κ) καταδικάζει και ακυρώνει τις αποφάσεις της Α’ Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του 1922, όπου είχε επικρατήσει η δεξιά οπορτουνιστική γραμμή περί «μακράς νομίμου υπάρξεως».

21 – 5 – 1932

Παραιτείται η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Πολιτικοί σχολιαστές κρίνουν το γεγονός ως φυσικό επακόλουθο της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, αλλά και διαφόρων άτυχων περιστατικών, που δεν ήταν πάντα σε θέση να ελέγχει ο πρωθυπουργός.

21 – 5 – 1941

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος – Μάχη της Κρήτης, Γερμανοί αλεξιπτωτιστές καταλαμβάνουν το αεροδρόμιο του Μάλεμε της Κρήτης.

21 – 5 – 1942

Στη Σπερχειάδα της Φθιώτιδας, ο Άρης Βελουχιώτης ορκίζει τους πρώτους μαχητές του ΕΛΑΣ.

https://youtube.com/watch?v=HuottqnE1j4%3Ffeature%3Doembed

21 – 5 – 1948

Το απόσπασμα Σουλίου του ΔΣΕ (διοικητής Χρόνης Βάης – Αχιλλέας Πετρίτης, πολιτικός επίτροπος Νίκος Φίνογλου – Γερονίκος), που είχε συγκροτηθεί μόλις τον Φλεβάρη στα μετόπισθεν του εχθρού στην πολιορκημένη Μουργκάνα, πετυχαίνει μεγάλη νίκη καταλαμβάνοντας την κωμόπολη της Παραμυθιάς και τα γύρω χωριά.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις που κινητοποιήθηκαν για να το παγιδέψουν και να το καταστρέψουν δεν τα κατάφεραν. Τουναντίον, οι μαχητές του ΔΣΕ πέτυχαν αλλεπάλληλες νίκες το επόμενο διάστημα, στους Μπαουσούς Ιωαννίνων (διαλύοντας μια ίλη ιππικού), στα υψώματα της Λίππας (κατά της διοίκησης της 76 Ταξιαρχίας), από τη Φιλιππιάδα έως τα περίχωρα της Πρέβεζας κ.ά. Ακολούθως, το απόσπασμα Σουλίου του ΔΣΕ μετονομάστηκε τιμητικά σε 159 επίλεκτη ταξιαρχία.

https://youtube.com/watch?v=R1cYPQODkAs%3Ffeature%3Doembed

21 – 5 – 1981

Ξεκινά η 14χρονη προεδρία του Φρανσουά Μιτεράν (Francois Mitterrand) στη Γαλλία.

Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη διακυβέρνηση από την εποχή του Ναπολέοντα. Στο διάστημα αυτό που τη διακυβέρνηση είχαν οι σοσιαλδημοκράτες, διπλασιάστηκε ο αριθμός των ανέργων από αυτόν που είχε το 1981, αυξήθηκαν οι άστεγοι, πύκνωσαν τα σκάνδαλα σε κυβερνητικό και επιχειρησιακό επίπεδο.

21 – 5 – 2006

Το Μαυροβούνιο αποφασίζει σε δημοψήφισμα, με πλειοψηφία 55,5%, την ανακήρυξή του σε ανεξάρτητο κράτος και τη διάλυση του ομόσπονδου κράτους της Σερβίας και Μαυροβουνίου.

Είναι άλλο ένα επεισόδιο στο ιμπεριαλιστικό έργο της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας που ξεκίνησε το 1999 με τη δολοφονική επέμβαση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και τη συνδρομή της Ελληνικής κυβέρνησης  

21 – 5 – 2023

Πραγματοποιούνται βουλευτικές εκλογές.

Το ΚΚΕ καταγράφει μεγάλη άνοδο , με ποσοστό 7,23%, έναντι 5,3% το 2019.

Με ενσωματωμένο το 99,59% (21.617 / 21.707 εκλ. τμήματα) των ψήφων, το ΚΚΕ πήρε 425.646 ψήφους, σχεδόν 40% περισσότερους σε σχέση με το 2019, όταν είχε πάρει 299.621 ψήφους.

Επίσης, το ΚΚΕ αναδεικνύεται σε τρίτη δύναμη στις περιφέρειες Α’ Αθηνών, Βόρειου Τομέα Αθηνών, Δυτικού Τομέα Αθηνών, Νότιου Τομέα Αθηνών, Α’ Πειραιώς, Β’ Πειραιώς, Β’ Δυτικής Αττικής, Κεφαλληνίας και Σάμου. Τρίτο σε δύναμη αναδεικνύεται και στους Έλληνες του εξωτερικού, με ποσοστό 10,56%.

Αυξημένη σημαντικά θα είναι η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του Κόμματος, καθώς από 15 βουλευτές πηγαίνει στους 26.

Συγκεκριμένα, εκλέγει έναν βουλευτή από το ψηφοδέλτιο Επικρατείας και από δύο βουλευτές στις περιφέρειες Βόρειου Τομέα Αθηνών, Δυτικού Τομέα Αθηνών, Νότιου Τομέα Αθηνών. Ακόμα, εκλέγει από έναν βουλευτή στις περιφέρειες: Α’ Αθηνών, Α’ Πειραιώς, Β’ Πειραιώς, Α’ Ανατολικής Αττικής, Β’ Δυτικής Αττικής, Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας, Εύβοιας, Ηρακλείου, Α’ Θεσσαλονίκης, Β’ Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Κοζάνης, Λάρισας, Μαγνησίας, Μεσσηνίας, Τρικάλων, Φθιώτιδας, Χανίων.

Η ΝΔ έρχεται πρώτη με ποσοστό 40,79%, ο ΣΥΡΙΖΑ δεύτερος με 20,06% και το ΠΑΣΟΚ τρίτο με 11,46%. Στη νέα Βουλή μπαίνει και η Ελληνική Λύση με ποσοστό 4,45%.

Εκτός Βουλής μένουν η ΝΙΚΗ με 2,92%, η Πλεύση Ελευθερίας με 2,89% και το ΜέΡΑ25 με 2,62.

Όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η ΚΕ του ΚΚΕ “Η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ με ποσοστό 7,23%, 425.000 ψήφους και 26 βουλευτές, άνοδος που έχει πανελλαδική γενική διάσταση, είναι το θετικό βήμα σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση, μέσα στον -κατά τα άλλα- σημερινό αρνητικό συσχετισμό. Οι νέες δυνάμεις που συσπειρώνονται γύρω από το Κόμμα μπορούν από σήμερα να τροφοδοτήσουν μια νέα δυναμική στον δρόμο της αντεπίθεσης, στον δρόμο της ταξικής μαζικής πάλης, της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της προώθησης της αντικαπιταλιστικής αντιμονοπωλιακής κοινωνικής συμμαχίας και της προσέλκυσης στο κίνημα πιο μαζικά των γυναικών και της νεολαίας.”

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν ΣΗΜΕΡΑ

Πηγή : ALT.GR

22 – 5 – 1813

Γεννιέται ο Γερμανός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Ρίχαρντ Βάγκνερ (Wilhelm Richard Wagner).

Η δημιουργία του και η σκέψη του επηρέασαν αποφασιστικά τη μουσική, τη φιλοσοφία και την αισθητική και προβλημάτισαν βαθιά την κοινωνιολογία και την ψυχανάλυση.

Θεωρούσε ότι το Σύμπαν όφειλε να περιστρέφεται γύρω από την πληθωρική του προσωπικότητα. Επηρεάστηκε πολύ από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, καθώς και από τον Σοπενάουερ. Πέθανε στη Βενετία και κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια στο Μπάιρόιτ.

Από τα μουσικοδραματικά έργα του ξεχωρίζουν «Ο Ιπτάμενος Ολλανδός» (1840–1841), «Λόενγκριν» (1845–1848), «Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν», «Βαλκυρία» (1851–1856), «Τριστάνος και Ιζόλδη» (1856–1859), «Πάρσιφαλ» (1865–1882) κ.ά., ενώ έγραψε και πολλά μουσικά έργα.

22 – 5 – 1825

Πεθαίνει (δολοφονείται από Έλληνα) η Λασκαρίνα Πινότση, η γνωστή Μπουμπουλίνα, ηρωίδα της ελληνικής επανάστασης του 1821.

22 – 5 – 1859

Γεννιέται ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (Arthur Conan Doyle), Βρετανός συγγραφέας μυθιστορημάτων μυστηρίου, με ήρωα τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, τον οποίο εφοδίασε με επιστημονικές γνώσεις και ικανότητα εγκληματολογικών εργαστηριακών αναλύσεων, για τη διαλεύκανση των πολυάριθμων υποθέσεών του. Ασχολήθηκε ακόμη με τα ψυχικά (πνευματιστικά) φαινόμενα.

22 – 5 – 1885

Πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ (Victor Marie Vicomte Hugo), κύριος εκπρόσωπος του γαλλικού δημοκρατικού ρομαντισμού.

Στα πρώιμα έργα του είναι επηρεασμένος από φιλομοναρχικές ιδέες, ωστόσο στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1820 όλο και περισσότερο προσεγγίζει στις φιλελεύθερες- δημοκρατικές ιδέες. Εκδήλωσε με κάθε τρόπο την υποστήριξή του στην Επανάσταση των Ελλήνων το 1821. Αυτές οι αλλαγές εκφράζονται και στη μορφή των έργων του, αφού εγκαταλείπει τον ακαδημαϊσμό και αντιπαραθέτει την απόλυτη ελευθερία της δημιουργικής έκφρασης.

Το πρώτο του σημαντικό μυθιστόρημα Η Παναγία των Παρισίων (1831) είναι εμπνευσμένο από την Ιουλιανή Επανάσταση και με έντονο αντικληρικαλιστκό πνεύμα. Η προσωρινή κάμψη του επαναστατικού κινήματος τον οδηγεί σε αντιδραστική αναδίπλωση και υποστήριξη της ιουλιανής μοναρχίας. Με την αστικοδημοκρατική επανάσταση του 1848 ξαναβρίσκει το δημοκρατικό του βηματισμό, συγκρούεται με τον Ναπολέοντα Γ` και υποχρεώνεται να εγκαταλείψει τη Γαλλία.

Στο πιο γνωστό μυθιστόρημά του «Οι Άθλιοι» δείχνει ότι το έγκλημα και η φτώχεια είναι αναπόφευκτα αποτελέσματα του καπιταλισμού, ενώ αρχίζουν να αχνοφαίνονται οι επιδράσεις των ιδεών του ουτοπικού σοσιαλισμού. Άλλα γνωστά του βιβλία είναι “Οι άθλιοι”,”93“, “Ο άνθρωπος που γελά” κα.

22 – 5 – 1894

Γεννιέται η κομμουνίστρια λογοτέχνης Έλλη Αλεξίου. Η Ε. Αλεξίου ήρθε από το Ηράκλειο της Κρήτης στην Αθήνα το 1911 για ανώτατες σπουδές. Θέλει να γίνει δασκάλα του απλού λαού. Παράλληλα, αρχίζει να την απασχολεί η λογοτεχνική γραφή.

Οι λαϊκοί αγώνες που δυναμώνουν, οι διώξεις όσων πρωτοστάτησαν στην μεταρρύθμιση, οδηγούν την Έλλη Αλεξίου όλο και πιο κοντά στις κομμουνιστικές ιδέες. Στα 1928 δίνει το βιογραφικό της και γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Παράλληλα, το λογοτεχνικό της έργο προκαλεί αίσθηση και επαινείται. Το 1934 γίνεται μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Στην περίοδο της Κατοχής, παίρνει μέρος ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του «ΕΑΜ Λογοτεχνών».

Το 1945 φεύγει για σπουδές στη Σορβόννη, αλλά της έχει αφαιρεθεί ήδη η ελληνική ιθαγένεια και της απαγορεύεται η επιστροφή στην πατρίδα. Στη συνέχεια μετέχει στην Επιτροπή Βοήθειας στο Παιδί (ΕΒΟΠ) που είχε συγκροτηθεί από το Μάη του 1948 από την Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση και είχε επικεφαλής τον Πέτρο Κόκκαλη. Η Επιτροπή αυτή συντέλεσε σημαντικότατο μορφωτικό έργο στα παιδιά των πολιτικών προσφύγων στις σοσιαλιστικές χώρες φιλοξενίας.

https://youtube.com/watch?v=nefZsT1I_fo%3Ffeature%3Doembed

Το 1966 επιστρέφει στην Ελλάδα, συλλαμβάνεται, δικάζεται, αλλά απαλλάσσεται. Από τη μεταπολίτευση και μετά συμμετέχει ενεργά ως μέλος του ΚΚΕ σε όλες τις πολιτιστικές και πνευματικές εκδηλώσεις του Κόμματος.

Η Έλλη Αλεξίου πέθανε στις 28 Σεπτέμβρη του 1988. Το πολύπλευρο έργο της – μυθιστορήματα, διηγήματα, παιδικά βιβλία, θεατρικά έργα, εκπαιδευτικά δοκίμια και ανθολογίες για την ποίηση της Αντίστασης – πρέπει να παραμείνει «σύντροφος» και «δάσκαλος» των νέων γενιών.

https://youtube.com/watch?v=G9-v3TnPXhs%3Ffeature%3Doembed

«Όταν βλέπω να γίνεται δίπλα μου μια αδικία, πονάω κι αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω γι’ αυτήν. Μόνο γι’ αυτό γράφω. Για να καταγγείλω την αδικία», τόνιζε η Ε. Αλεξίου. Ένιωθε τη στράτευσή της συνυφασμένη με τη ζωή της: «Αγαπώ τη ζωή γιατί είμαι στο Κόμμα». Σε συνέντευξή της το 1988, είχε πει: «Ευγνωμονώ σας σπουδές, ευγνωμονώ σε, δασκαλίκι, ευγνωμονώ σε, ιδεολογία μου, ευγνωμονώ σας, διωγμοί και κυνηγητά της Αντίστασης… Γεμίσατε περιεχόμενο τη ζωή μου»…

22 – 5 – 1943

Το Προεδρείο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς προτείνει στα Κομμουνιστικά Κόμματα την αυτοδιάλυση της Διεθνούς.

H διάλυση της KΔ, παρά τα προβλήματα ενότητας που αυτή είχε και ανεξάρτητα από το αν αυτή μπορούσε να διατηρηθεί ή όχι, στέρησε από το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα το κέντρο και τη δυνατότητα συντονισμένα να επεξεργαστεί την επαναστατική στρατηγική για τη μετατροπή του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ή στην ξένη κατοχή, σε αγώνα για την εξουσία, ως ενιαίο καθήκον που αφορούσε το κάθε KK στις συνθήκες της δικής του χώρας.

22 – 5 – 1947

Ο Αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν ((Harry S. Truman) υπογράφει το νόμο που προβλέπει παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα. (Δόγμα Τρούμαν).

Σύμφωνα με το «Δόγμα Τρούμαν», η κυβέρνηση των ΗΠΑ έπαιρνε υπό την προστασία της τις αντίστοιχες αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, αναλάμβανε τον εξοπλισμό τους και γενικά παρείχε κάθε βοήθεια, προκειμένου να χτυπηθεί ο Δημοκρατικός Στρατός (ΔΣΕ) στην Ελλάδα και να καταστούν οι δύο χώρες σταθερά αγκυροβόλια και ορμητήρια του ιμπεριαλισμού.

Ήταν η περίοδος που οι Βρετανοί αδυνατούσαν πια να σηκώσουν το αντίστοιχο βάρος και λίγο – λίγο παραχωρούσαν τη θέση τους στις ΗΠΑ.

22 – 5 – 1963

Κράτος και παρακράτος προχωρούν σε δολοφονική επίθεση κατά του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, στη Θεσσαλονίκη.

Ο Λαμπράκης χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, που επενέβαινε σε τρίκυκλο το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης.

Και οι δύο ήταν άνθρωποι του υποκόσμου, μέλη της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Καρφίτσα, την οποία καθοδηγούσε η χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Η επίθεση με το τρίκυκλο έγινε αμέσως μετά από τη συγκέντρωση που είχε οργανώσει στην πόλη η τοπική οργάνωση της ΕΕΔΥΕ, στα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Λίγα μέτρα μακρύτερα, στη διάρκεια αντισυγκέντρωσης, χτυπήθηκε επίσης από τραμπούκους ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ και στέλεχος του ΚΚΕ Γιώργης Τσαρουχάς, που στη διάρκεια της Χούντας δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια μετά από βασανιστήρια. Ο ίδιος ο Λαμπράκης θα χάσει τη μάχη με τη ζωή στις 27/5 στο νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ» όπου είχε μεταφερθεί σε κωματώδη κατάσταση μετά την επίθεση.

https://youtube.com/watch?v=1NPJ9sPbH18%3Ffeature%3Doembed

1966

Πραγματοποιείται η 4η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.

22 – 5 – 1967

Βρίσκεται στη Ρόδο, ξεβρασμένο από τη θάλασσα, το σώμα του αγωνιστή προοδευτικού δικηγόρου Νικηφόρου Μανδηλαρά.

Από τα μαθητικά του χρόνια ήταν χαρακτηρισμένος «ανθέλληνας» – «ΕΑΜοβούλγαρος».

Υπήρξε υπερασπιστής της αδελφής του Μανώλη Γλέζου στη δίκη Γλέζου – Κολιγιάννη, το 1959, στη δίκη των 42 κομμουνιστών (ανάμεσά τους ο Χαρίλαος Φλωράκης), υποψήφιος του ΠΑΜΕ στις Κυκλάδες το 1961, παρών στις δίκες των φοιτητών, στα Ιουλιανά, στη δίκη του ΑΣΠΙΔΑ.

Για την ανάμιξη του Μανδηλαρά στη δίκη των 42 κομμουνιστών, ο Χαρίλαος Φλωράκης είπε:

«Χρειαζόταν πλεμόνι… Χρειαζόταν δηλαδή παλικαριά, τόλμημα το οποίο το είχε ο Νικηφόρος Μανδηλαράς. Βέβαια, στις δίκες αυτές συμμετείχαν και πολλοί άλλοι δικηγόροι, αλλά υπήρχε μια διαφορά. Ήταν δικηγόροι οι οποίοι ήταν, αν όχι φίλοι, αρκετά γνωστοί στους κύκλους της συντηρητικής παράταξης. Ήταν δικηγόροι πολύ γνωστοί στο νομικό και πολιτικό κόσμο (…) ο Μανδηλαράς όμως δεν είχε αυτά τα εχέγγυα. Ήταν ένας νέος δικηγόρος, ανήκε στην προοδευτική παράταξη και χρειαζόταν πραγματική παλικαριά όχι απλώς για να πάρει μέρος στη δίκη ως υπερασπιστής, αλλά σαν μαχητής, σαν κατήγορος του καθεστώτος. Τέτοια ήταν η στάση του σε όλες τις δίκες που πήρε μέρος ο Μανδηλαράς. Για τη δράση και τη στάση του αυτή τον αντάμειψε η χούντα, δολοφονώντας τον».

22 – 5 – 1973

Το Κίνημα στο Πολεμικό Ναυτικό για την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος Παπαδόπουλου, προδίδεται και καταστέλλεται. Ακολουθούν αθρόες συλλήψεις και βασανισμοί εμπλεκομένων ή υπόπτων για συμμετοχή στο Κίνημα.

22 – 5 – 1973

Συλλαμβάνεται από τη Χούντα, ο αξιωματικός Σπύρος Μουστακλής.

Φυλακίστηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ (σημερινό Πάρκο Ελευθερίας), όπου βασανίστηκε για περισσότερες από 45 ημέρες.

Τα χτυπήματα του προκάλεσαν εγκεφαλική αιμορραγία.

Παρά την δραματική κατάστασή του μεταφέρθηκε με καθυστέρηση πολλών ωρών στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο, με ψεύτικο όνομα «Μιχαηλίδης». Οι βασανιστές του δήλωσαν ότι υπήρξε θύμα τροχαίου στον Ιππόδρομο. Από τα χτυπήματα προκλήθηκε ολική παράλυση των δεξιών του άνω και κάτω άκρων. Συμμετείχε στο κίνημα του Ναυτικού ως ταγματάρχης.

22 – 5 – 1975

Με βούλευμα του πενταμελούς Συμβουλίου Εφετών, 24 από τους πρωτεργάτες της δικτατορίας παραπέμπονται σε δίκη με τις κατηγορίες της εσχάτης προδοσίας και της στάσης.

22 – 5 – 2005

Πεθαίνει ο Χαρίλαος Φλωράκης. Γεννήθηκε στις 20 του Ιούλη στο χωριό Παλιοζογλώπι του Δήμου Ιτάμου στα Αγραφα της Καρδίτσας. Το 1929 γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ.

Το 1933 μπαίνει στη Σχολή Τηλεγραφητών των ΤΤΤ (Τηλεγραφίας – Ταχυδρομείων – Τηλεφωνίας). Όντας σπουδαστής κηρύσσεται η μεγάλη απεργία των «Τριατατικών». Οι σπουδαστές απεργούν μαζί με τους εργαζόμενους και ο Χαρίλαος εκλέγεται στην Επιτροπή Αγώνα.

Αργότερα, θα συγκροτηθεί Σύλλογος Σπουδαστών των ΤΤΤ, στον οποίο εκλέγεται και γραμματέας. Το 1934 προσλαμβάνεται ως τηλεγραφητής στην ΤΤΤ. Αρχίζει μια απίστευτη περιπλάνηση «μεταθέσεων» από πόλη σε πόλη, εξαιτίας της συνδικαλιστικής του δράσης. Σε όποια πόλη και αν βρεθεί, θα επιδιώξει και θα έχει σύνδεση με πυρήνες παράνομων κομμουνιστών.

Μετά την κήρυξη του πολέμου ο Χ. Φλωράκης στέλνεται στο μέτωπο. Τη νύχτα της 27ης προς 28η του Οκτώβρη είναι βάρδια στο κεντρικό τηλεγραφείο. Από τις μηχανές που δούλευε πέρασαν τα πρώτα τηλεγραφήματα για την κήρυξη του πολέμου.

Την επομένη το πρωί κατατάχτηκε μαζί με τα δύο του αδέλφια.

Στις αρχές του Ιούνη του 1941 γίνεται μέλος του ΚΚΕ, το Μάη του 1942 περνάει στην παρανομία και το Δεκέμβρη του ίδιου έτους ανεβαίνει στο βουνό.

Το 1943-1945 αναλαμβάνει, διαδοχικά, λοχαγός και ταγματάρχης του ΕΛΑΣ, παίρνει μέρος στο Δεκέμβρη του 1944 και τον Οκτώβρη του 1945 συλλαμβάνεται.

Το Γενάρη του 1946 αμνηστεύεται από την κυβέρνηση Σοφούλη και το Δεκέμβρη ανεβαίνει στο βουνό, στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Συμμετέχει σε δεκάδες μάχες, επικεφαλής στρατιωτικών ομάδων του Δημοκρατικού Στρατού.

Ορίζεται στην αρχή αντισυνταγματάρχης και το Νοέμβρη του ’48 συνταγματάρχης του Δημοκρατικού Στρατού. Την άνοιξη του 1949 αναδεικνύεται αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ και στη συνέχεια τακτικό μέλος της ΚΕ του Κόμματος. Το Σεπτέμβρη περνάει στην ΕΣΣΔ, όπου φοιτά και ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε.

Στις 5 του Απρίλη του 1954 επιστρέφει παράνομα στην Ελλάδα.

Συλλαμβάνεται στις 27 του Ιούλη, ενώ το Μάη του 1960 ξεκινά έπειτα από αρκετές αναβολές η μεγάλη δίκη του στο στρατοδικείο. Στις 20 του Απρίλη 1966 αποφυλακίζεται με όρους.

Συλλαμβάνεται και πάλι ανήμερα του Απριλιανού πραξικοπήματος και εξορίζεται μέχρι και την άνοιξη του 1971.

Μετά τη διάσπαση του Κόμματος, ο Χαρίλαος συμμετέχει και συμβάλλει αποφασιστικά στη μάχη για την επικράτηση των αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας. Τον Ιούνη του 1972, η 16η Ολομέλεια τον εκλέγει μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στη 17η Ολομέλεια, το Δεκέμβρη, εκλέγεται Πρώτος Γραμματέας της ΚΕ του Κόμματος.

Στο 9ο Συνέδριο του Κόμματος το 1973 επανεκλέγεται Α΄ Γραμματέας της ΚΕ.

Τον Αύγουστο του 1974, πριν τη νομιμοποίηση του Κόμματος, ο Χ. Φλωράκης έρχεται στην Ελλάδα. Στην πρώτη μεταπολιτευτική συνέντευξή του, απαντώντας στις – συνήθεις τότε – προβοκάτσιες περί «ΚΚΕ εξωτερικού» είπε στον Κρις Γουντχάουζ: «Κύριε Γουντχάουζ, εγώ είμαι του …εσωτερικού του εσωτερικού. Όταν έγινε η διάσπαση του ΚΚΕ, από την οποία προέκυψε το λεγόμενο ΚΚΕ (Εσωτερικού), εγώ προσωπικά βρισκόμουν στο …εσωτερικό του εσωτερικού – δηλαδή εξόριστος στο Παρθένι της Λέρου. Όπως και εκατοντάδες άλλοι σύντροφοι που βρίσκονται σήμερα στο ΚΚΕ, που εσείς το χαρακτηρίζετε ως ΚΚΕ εξωτερικού».

Στο 10ο Συνέδριο του Κόμματος (1978), στο 11ο (1982) και στο 12ο (1987) ο Χαρίλαος επανεκλέγεται ΓΓ της ΚΕ. Το 1989, μια χρονιά γεμάτη από γεγονότα και σημαντικές εξελίξεις τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και σε διεθνές επίπεδο. Στην Ελλάδα, υπό το βάρος των πολιτικοοικονομικών σκανδάλων εκείνης της εποχής και με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα δύο εκλογικών αναμετρήσεων, από τις οποίες δεν προέκυψε αυτοδύναμη κυβέρνηση, ορκίζονται διαδοχικά η κυβέρνηση Τζαννετάκη και η κυβέρνηση Ζολώτα. Στο μεταξύ, οι εξελίξεις στις σοσιαλιστικές χώρες αποκτούν δραματικό χαρακτήρα, αφού τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο των ανατροπών. Το καλοκαίρι (11 του Ιούλη) σε Ολομέλεια της ΚΕ ο Χ. Φλωράκης κρίνει πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για αλλαγή του Γραμματέα του Κόμματος. Ο ίδιος εκλέγεται Πρόεδρος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Το Φλεβάρη του 1991 πραγματοποιείται το 13ο Συνέδριο του Κόμματος, που οδήγησε στη διάσπαση του Κόμματος, που προκάλεσε η φραξιονιστική ομάδα στελεχών, η οποία έφυγε από το ΚΚΕ προς το ΣΥΝ. Το 14ο Συνέδριο (Δεκέμβρης) είναι το Συνέδριο της Ανασυγκρότησης. Το Κόμμα πάλεψε και κατάφερε να σταθεί όρθιο. Στο 14ο Συνέδριο, το ΚΚΕ επαναεπιβεβαιώνει τις αρχές του: Το σεβασμό του Καταστατικού του, τη διεθνιστική αλληλεγγύη του, τον επαναστατικό χαρακτήρα του, τη στρατηγική των συμμαχιών και των ανοιγμάτων, τον ταξικό χαρακτήρα του και γενικά την προσήλωσή του στις αγωνιστικές παραδόσεις του και στα ιδανικά του. Ο ρόλος του Χ. Φλωράκη και στη διάσωση του ΚΚΕ και στην ανασυγκρότησή του και στην επιστροφή στις αρχές του υπήρξε αποφασιστικός.

Όλα τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Χαρίλαος Φλωράκης συνέχισε να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.

Με το κύρος που διέθετε στην ελληνική κοινωνία και την πείρα του, με το πείσμα του και το σοφό του λόγο, παρέμεινε πάντοτε στήριγμα για ολόκληρο το Κόμμα και σε κάθε του επιλογή.

Δεκάδες και εκατοντάδες ήταν οι συναντήσεις που είχε με φορείς, με κατοίκους περιοχών, με οργανώσεις εργαζομένων, με νέους και με νέες.

Ο λόγος του, πάντα μεστός και ουσιαστικός, αποτέλεσε σε όλες τις περιπτώσεις παρέμβαση – ύμνο για την πίστη στο Κόμμα, στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

23 – 5 – 1741

Γεννιέται ο Αντρέα Λουκέσι (Andrea Luca Luchesi), Ιταλός συνθέτης.

Το 1771 μετακόμισε στη Βόννη και το 1774 διορίστηκε υπεύθυνος για τη μουσική παραγωγή της περιβόητης ορχήστρας της Βόννης. Ως τέτοιος ήταν μαέστρος του νεαρού Ludwig van Beethoven.

https://youtube.com/watch?v=4ujEC5YlHS0%3Fstart%3D14%26feature%3Doembed

Ο Luchesi φαίνεται να ήταν γόνιμος συνθέτης, αλλά τα περισσότερα από τα έργα του έχουν χαθεί ή αποδίδονται σε άλλους συνθέτες.

1829

O Κίριλ Ντέμιαν (Cyrill Demian) λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ακορντεόν στη Βιέννη της Αυστριακής αυτοκρατορίας.

https://youtube.com/watch?v=RLlhUkYh2Ms%3Ffeature%3Doembed

1868

Πεθαίνει ο Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης, γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε και πρωθυπουργός (26/5/1862 – 11/10/1862).

1875

Ξεκινά τις εργασίες του στην Γκότα το ιδρυτικό Συνέδριο του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Γερμανίας (23-26/5/1875). Το κόμμα προήλθε από την ενοποίηση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Γερμανίας, με ηγέτες τον Μπέμπελ και τον Β. Λίμπκνεχτ, και της Γενικής Γερμανικής Εργατικής Ένωσης (οπορτουνιστικό κόμμα, λασαλικό), με ηγέτες τον Χάζενκλεβερ και τον Τέλκε.

Για να ενωθούν, έπρεπε να επεξεργαστούν κοινό Πρόγραμμα του Κόμματος. Προηγουμένως, έδωσαν το Πρόγραμμα στον Μαρξ για παρατηρήσεις, οι οποίες συνοψίστηκαν στο έργο «Κριτική του Προγράμματος της Γκότα». Το Πρόγραμμα, βεβαίως, ήταν οπορτουνιστικό σε ζητήματα, όπως η εργατική τάξη ως επαναστατική τάξη, τα μεσαία στρώματα και η σχέση τους με τις άλλες τάξεις, οι σκοποί της πάλης του κόμματος και το κράτος, η πρώτη κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, η οικοδόμησή της και η διανομή του κοινωνικού προϊόντος που παράγεται σ’ αυτήν τη φάση, ο διεθνισμός, και άλλα ζητήματα, αποκαλύπτοντας πόσο αυστηρά ο Μαρξ αντιμετώπιζε θεωρητικά ζητήματα (ήταν ανυποχώρητος σε ζητήματα αρχών), προκειμένου να είναι αποτελεσματική η δράση του Κόμματος. Δίνει, ταυτόχρονα, ένα πρώτο δείγμα της αντίληψής του για την πάλη στις συνθήκες καπιταλισμού, αλλά και για την ουσία του κράτους της εργατικής τάξης, και την οικονομία στην πρώτη κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας.

1893

Ιδρύεται ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος.

1906

Πεθαίνει ο Νορβηγός δραματικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και ποιητής Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen).

Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας.

Από τα πιο γνωστά του έργα είναι “Νόρμα ή ο έρωτας ενός πολιτικού”, “Το κουκλόσπιτο”, “Η αγριόπαπια”, “Έντα Γκάμπλερ”, “Ο αρχιμάστορας Σόλνες” κα.

1911

Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου στα πλαίσια του αστικού εκσυγχρονισμού.

1741

Γεννιέται ο Αντρέα Λουκέσι (Andrea Luca Luchesi), Ιταλός συνθέτης.

Το 1771 μετακόμισε στη Βόννη και το 1774 διορίστηκε υπεύθυνος για τη μουσική παραγωγή της περιβόητης ορχήστρας της Βόννης. Ως τέτοιος ήταν μαέστρος του νεαρού Ludwig van Beethoven.

https://youtube.com/watch?v=4ujEC5YlHS0%3Ffeature%3Doembed

Ο Luchesi φαίνεται να ήταν γόνιμος συνθέτης, αλλά τα περισσότερα από τα έργα του έχουν χαθεί ή αποδίδονται σε άλλους συνθέτες.

1829

O Κίριλ Ντέμιαν (Cyrill Demian) λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ακορντεόν στη Βιέννη της Αυστριακής αυτοκρατορίας.

https://youtube.com/watch?v=RLlhUkYh2Ms%3Ffeature%3Doembed

1868

Πεθαίνει ο Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης, γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε και πρωθυπουργός (26/5/1862 – 11/10/1862).

1875

Ξεκινά τις εργασίες του στην Γκότα το ιδρυτικό Συνέδριο του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Γερμανίας (23-26/5/1875). Το κόμμα προήλθε από την ενοποίηση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Γερμανίας, με ηγέτες τον Μπέμπελ και τον Β. Λίμπκνεχτ, και της Γενικής Γερμανικής Εργατικής Ένωσης (οπορτουνιστικό κόμμα, λασαλικό), με ηγέτες τον Χάζενκλεβερ και τον Τέλκε.

Για να ενωθούν, έπρεπε να επεξεργαστούν κοινό Πρόγραμμα του Κόμματος. Προηγουμένως, έδωσαν το Πρόγραμμα στον Μαρξ για παρατηρήσεις, οι οποίες συνοψίστηκαν στο έργο «Κριτική του Προγράμματος της Γκότα». Το Πρόγραμμα, βεβαίως, ήταν οπορτουνιστικό σε ζητήματα, όπως η εργατική τάξη ως επαναστατική τάξη, τα μεσαία στρώματα και η σχέση τους με τις άλλες τάξεις, οι σκοποί της πάλης του κόμματος και το κράτος, η πρώτη κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, η οικοδόμησή της και η διανομή του κοινωνικού προϊόντος που παράγεται σ’ αυτήν τη φάση, ο διεθνισμός, και άλλα ζητήματα, αποκαλύπτοντας πόσο αυστηρά ο Μαρξ αντιμετώπιζε θεωρητικά ζητήματα (ήταν ανυποχώρητος σε ζητήματα αρχών), προκειμένου να είναι αποτελεσματική η δράση του Κόμματος. Δίνει, ταυτόχρονα, ένα πρώτο δείγμα της αντίληψής του για την πάλη στις συνθήκες καπιταλισμού, αλλά και για την ουσία του κράτους της εργατικής τάξης, και την οικονομία στην πρώτη κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας.

1906

Πεθαίνει ο Νορβηγός δραματικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και ποιητής Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen).

Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας.

Από τα πιο γνωστά του έργα είναι “Νόρμα ή ο έρωτας ενός πολιτικού”, “Το κουκλόσπιτο”, “Η αγριόπαπια”, “Έντα Γκάμπλερ”, “Ο αρχιμάστορας Σόλνες” κα.

1911

Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου στα πλαίσια του αστικού εκσυγχρονισμού.

Οι σημαντικότερες μεταβολές που επέφερε η αναθεώρηση του 1911 ήταν η ενίσχυση των ατομικών ελευθεριών και του κράτους δικαίου, και ο γενικότερος εκσυγχρονισμός των θεσμών.

Οι σημαντικότερες αλλαγές σε σχέση με το Σύνταγμα του 1864 στο επίπεδο της προστασίας των ατομικών ελευθεριών ήταν η ενίσχυση της προστασίας της προσωπικής ασφάλειας, η μείωση από το 30ό στο 25ο του ορίου ηλικίας των εκλόγιμων βουλευτών, η φορολογική ισότητα, το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και του απαραβιάστου της κατοικίας.

Ταυτοχρόνως, αναβαθμίσθηκε ο ρόλος της Βουλής, ενισχύθηκαν οι εγγυήσεις της δικαστικής ανεξαρτησίας, επανιδρύθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας και ανατέθηκε ο έλεγχος του κύρους των βουλευτικών εκλογών σε ειδικό δικαστήριο, το Εκλογοδικείο, καθιερώθηκαν για πρώτη φορά η υποχρεωτική και δωρεάν στοιχειώδης εκπαίδευση, η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και, τέλος, προβλέφθηκε απλούστερη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος.

1920

Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση της Ινδονησίας μετασχηματίζεται σε Κομμουνιστικό Κόμμα. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδονησίας υπήρξε το πρώτο ΚΚ από την Ασιατική ήπειρο που έγινε μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

1924

Συνέρχεται το 13ο Συνέδριο του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκων), το πρώτο Συνέδριο χωρίς τον Β. Ι. Λένιν, ο οποίος είχε πεθάνει στις 21 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου.

Μεταξύ άλλων, το Συνέδριο επικύρωσε την απόφαση της 13ης κομματικής Συνδιάσκεψης που καταδίκαζε τον τροτσκισμό σαν μικροαστική παρέκκλιση και εξουσιοδοτούσε την Κεντρική Επιτροπή να προστατεύσει σταθερά και αποφασιστικά την ενότητα του Κόμματος. Γενικός Γραμματέας της ΚΕ επανεκλέχθηκε ο Ι. Β. Στάλιν.

1925

Γεννιέται η Ζωρζ Σαρρή, Ελληνίδα συγγραφέας και ηθοποιός. Στα χρόνια της κατοχής σπούδασε στη δραματική σχολή του Δημήτρη Ροντήρη. Διωκόμενη, λόγω της ένταξή της στην ΕΠΟΝ και τη συμμετοχή της στις μάχες του Δεκέμβρη του 1944, όπου τραυματίστηκε σοβαρά – παραλίγο να χάσει ένα πόδι και ένα χέρι – το 1947 αναγκάστηκε να διαφύγει στο Παρίσι. Εκεί σπούδασε υποκριτική στη σχολή του Σαρλ Ντυλέν, αργότερα εργάστηκε στο θέατρο σαν ηθοποιός και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μάρκελο Καρακώστα, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1962 εντάχθηκε στο θίασο του Δημήτρη Ροντήρη, που περιόδευε στο εξωτερικό με παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας. Ακολούθησαν και άλλες συνεργασίες της στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Στην παιδική λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1969, με το μυθιστόρημα για εφήβους «Ο θησαυρός της Βαγίας». Εκτοτε επιδόθηκε, κυρίως, στο γράψιμο, εμπνεόμενη πρωτίστως από την πολιτικοκοινωνική ιστορία του τόπου μας στον 20ό αιώνα, τα ιδανικά, τους αγώνες και τις περιπέτειες του λαού μας και τις δικές της.

https://youtube.com/watch?v=A9bZLuYYeds%3Ffeature%3Doembed

Εξέδωσε 17 μυθιστορήματα («Στενά παπούτσια», «Νινέτ», «Το ψέμα», «Οι νικητές», «Ε. Π.», «Ο χορός της ζωής», «Κόκκινη κλωστή δεμένη», κα.), ένα θεατρικό έργο, μια νουβέλα, 10 βιβλία για μικρά παιδιά και πολλές μεταφράσεις της για έργα μεγάλων συγγραφέων (Ιονέσκο, Σιμόν ντε Μποβουάρ, Ιούλιος Βερν, Ανρύ Τρουαγιά, κ.ά). Διακρίθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (1994), με το βραβείο του «Κύκλου Παιδικού Βιβλίου» (1999) και με την υποψηφιότητά της για το Διεθνές Βραβείο «Χανς Αντερσεν».

Έπαιξε στις ταινίες «Τελευταίο ψέμα» (Μ. Κακογιάννη), «Ο άνθρωπος του τρένου» (Ντ. Δημόπουλου), «Φαίδρα» (Ζ. Ντασσέν), «Εγκλημα στα παρασκήνια» (Ντ. Κατσουρίδη), «Γενέθλια πόλη» (Τ. Παπαγιαννίδη), «Happy day» και «Ελευθέριος Βενιζέλος» (Π. Βούλγαρη).

Πηγή: Ριζοσπάστης

1941

Καθώς η Μάχη της Κρήτης συνεχίζεται, ο Βασιλιάς Γεώργιος Β’ και η Ελληνική Κυβέρνηση φεύγουν από το νησί και μεταβαίνουν στην Αίγυπτο.

1949

Ιδρύεται η Δυτική Γερμανία και τίθεται σε ισχύ ο Βασικός Νόμος για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ, Μ. Βρετανία και Γαλλία, φοβούμενες την επίδραση της ΕΣΣΔ και των Σοσιαλιστικών ιδεών στους λαούς της δυτικής Ευρώπης, προχωρούν στην ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Ήταν μονομερής ενέργεια παραβιάζοντας τις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης του Πότσδαμ. Με το σχέδιο Μάρσαλ ενισχύθηκαν τα γερμανικά μονοπώλια, ενώ σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο αξιοποιήθηκαν πρώην ναζί, ακόμα και καταδικασθέντες κατά τη Δίκη της Νυρεμβέργης!

1966

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύσσει τη Βρετανία ο πρωθυπουργός των Εργατικών Χάρολντ Ουίλσον (Harold Wilson), καθώς η απεργία των ναυτεργατών βρίσκεται ήδη μια βδομάδα σε εξέλιξη.

Πρόκειται για την πρώτη απεργία των Βρετανών ναυτεργατών από το 1911. Τα βασικά αιτήματα της απεργίας ήταν η μείωση των ωρών εργασίας και η αύξηση των μισθών. Ο Ουίλσον κατηγόρησε τους απεργούς, πως καθοδηγούνταν από κομμουνιστές και πως στόχος τους ήταν η πτώση της κυβέρνησής του. Μετά την κήρυξη έκτακτης ανάγκης η απεργία λύθηκε την 1η Ιούνη και αφού είχε επέλθει ορισμένος συμβιβασμός με τους πλοιοκτήτες στο θέμα των μισθών.

1967

Με γράμμα του προς την Κομματική Οργάνωση (μ.λ.) Τασκένδης ο Νίκος Ζαχαριάδης εκφράζει την αντίθεσή του με την πολιτική του Κ.Κ. Κίνας.

1974

Σκηνές θρησκευτικού φανατισμού έξω από τα δικαστήρια. Δεκάδες οπαδοί του μητροπολίτη Φλώρινας Καντιώτη εκδηλώνουν τη συμπαράστασή τους σε δικαζόμενο, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της προβολής του έργου «Jesus Christ Superstar» σε κεντρικό κινηματογράφο, εισέβαλε στην αίθουσα, κατέστρεψε την κόπια και επιχείρησε να σπάσει και τη μηχανή προβολής…

https://youtube.com/watch?v=jkje4FiH9Qc%3Ffeature%3Doembed

1986

Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) μετονομάζεται σε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ).

2006

Αερομαχία στο Αιγαίο. Ένα τουρκικό κι ένα ελληνικό F-16 συγκρούονται κατά τη διάρκεια εμπλοκής πάνω από την Κάρπαθο, με αποτέλεσμα να καταπέσουν αμφότερα στη θάλασσα. Σώος ανασύρεται ο Τούρκος πιλότος, νεκρός ο σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης.

2013

Πεθαίνει ο Ζωρζ Μουστακί (George Moustaki), Γάλλος τραγουδοποιός.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιουσέφ Μουστακί, είχε ελληνοεβραϊκή καταγωγή και γαλλική υπηκοότητα. Οι γονείς του κατάγονταν από την Κέρκυρα.

Στην Αλεξάνδρεια είχαν βιβλιοπωλείο και έρχονταν σε επαφή με πολλές κουλτούρες. Στο σπίτι μιλούσαν κατά κανόνα ιταλικά, μιλούσε αραβικά και οι γονείς του έδωσαν γαλλική παιδεία, βάζοντάς τον σε γαλλικό σχολείο. Δεν απαρνήθηκε τις ελληνικές ρίζες του, αν και δε διδάχθηκε την ελληνική γλώσσα. Ο ίδιος έλεγε για την καταγωγή του: «Είμαι Έλληνας από πατέρα, μητέρα και παππού, με ρίζες στη Μικρά Ασία, τα Ιωάννινα, τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα. Η Αλεξάνδρεια, αν και μου χάρισε τον κοσμοπολιτισμό των Πτολεμαίων, με απομάκρυνε από την ελληνικότητά μου».

Το 1951 πήγε στο Παρίσι. Εντυπωσιάστηκε από τον τραγουδοποιό Ζωρζ Μπρασέν, ο οποίος μάλιστα τον βοήθησε ουσιαστικά, καθώς τον παρουσίασε στο γαλλικό κοινό, που άλλαξε το όνομά του από Γιουσέφ σε Ζωρζ . Τραγούδησε σε πολλές γλώσσες: Γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά, πορτογαλικά, ισπανικά, αγγλικά και αραβικά. Τα εκατοντάδες τραγούδια του έχουν ρομαντικό ύφος και οι στίχοι του είναι ποιητικοί.

https://youtube.com/watch?v=7m7eK8-h5j0%3Ffeature%3Doembed

Εκτός από τον ίδιο, τα τραγούδια του έχουν τραγουδήσει σπουδαίοι τραγουδιστές και τραγουδίστριες, όπως η Εντίθ Πιαφ, η Δαλιδά, η Μπαρμπαρά, η Μπριζίτ Φοντέν, ο Χέρμπερτ Παγκανί, κ.ά.

Τη δεκαετία του ’60 μετέφρασε στα γαλλικά και τραγούδησε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Το 1970 πρωταγωνίστησε με τον Μίκη Θεοδωράκη στην ταινία μικρού μήκους του Ροβήρου Μανθούλη «Είμαστε δυο», στην οποία τραγουδά, στα γαλλικά, τα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης στη φυλακή.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 24 – 5 – 2026

1543

Πεθαίνει ο Νικόλαος Κοπέρνικος (Nikolaus Kopernikus), ο Πολωνός αστρονόμος, που εισηγήθηκε τη θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος.

1844

O Σάμιουελ Μορς  (Samuel Finley Breese Morse) στέλνει το μήνυμα “What hath God wrought” («Τι κατόρθωσε ο Θεός!») από το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών στο βοηθό του στη Βαλτιμόρη (Μέριλαντ), για να εγκαινιάσει την πρώτη τηλεγραφική γραμμή.

1881

Μετά το Συνέδριο του Βερολίνου υπογράφεται η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, με την οποία ενσωματώνεται στην Ελλάδα η Θεσσαλία (εκτός της Ελασσόνας) και η Άρτα.

1886

Λήγει ο αποκλεισμός των ελληνικών παραλίων από τους στόλους της Αγγλίας και της Ρωσίας, που είχε επιβληθεί στις 26 Απριλίου. Αιτία του αποκλεισμού ήταν η άρνηση της κυβέρνησης Θεόδωρου Δηλιγιάννη να διατάξει την αποστράτευση και να σταματήσει τις πολεμικές προετοιμασίες κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

1905

Συγκροτείται το πρώτο σοβιέτ των εργατών στη Ρωσία.

1917

Οι Συμμαχικές δυνάμεις αποκλείουν την Αθήνα.

Ο Γάλλος τέως υπουργός εξωτερικών Σελεστέν Ζονάρ φτάνει στον Πειραιά επικεφαλής του στόλου της Αντάντ, αποβιβάζει αγήματα στην ελληνική πρωτεύουσα, εξορίζει στην Κορσική μέλη της κυβέρνησης και πολλούς βασιλόφρονες πολιτικούς (Ιωάννης Μεταξάς, Δημήτριος Γούναρης, Σπύρος και Σταμάτης Μερκούρης) και απαιτεί την παραίτηση από τον θρόνο του Κωνσταντίνου, που δέχεται να μεταβεί στην Ελβετία.

1933

Σε όλη την Ελλάδα γίνεται καμπάνια αλληλεγγύης προς το γερμανικό προλεταριάτο, που μάχεται κατά του φασισμού και για τη σωτηρία των Δημητρόφ και Τέλμαν.

Ο Γκεόργκι Δημητρόφ (ηγετικό στέλεχος της Κομμουνιστικής Διεθνούς) και ο Ερνστ Τέλμαν (ΓΓ του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος) είχαν συλληφθεί από τους Ναζί στις 9 και 3 του Μάρτη αντίστοιχα.

1936

Συνέρχεται στην Αθήνα το Α’ Πανελλαδικό Συνέδριο φοιτητών και σπουδαστών.

Παίρνουν μέρος 165 αντιπρόσωποι από πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και όλες τις ανώτερες σχολές.

1941

Γεννιέται ο Αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης Μπομπ Ντίλαν (Bob Dylan), καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ρόμπερτ Άλεν Ζίμερμαν (Robert Allen Zimmerman).

Οι οικογένεια του δεν είχε καμία παράδοση στη μουσική.

Ήταν αυτοδίδακτος στο πιάνο, στη φυσαρμόνικα και την κιθάρα.

https://youtube.com/watch?v=PYF8Y47qZQY%3Ffeature%3Doembed

Όταν το 1961, μετοίκισε στη Νέα Υόρκη, άλλαξε το επώνυμό του σε Ντίλαν, επηρεασμένος από τον Ουαλό ποιητή Ντίλαν Τόμας.

https://youtube.com/watch?v=cJpB_AEZf6U%3Ffeature%3Doembed

Είδωλό του ήταν ο κομμουνιστής τραγουδοποιός της εργατικής τάξης Γούντι Γκάθρι (Woodrow Wilson ‘Woody’ Guthrie). Ο τελευταίος μάλιστα θα τον χρίσει συνεχιστή του.

https://youtube.com/watch?v=4F0ytNzHDj8%3Ffeature%3Doembed

Τα τραγούδια του θα γίνουν η «φωνή» της «διαμαρτυρίας» των δεκαετιών ’60 και ’70.

Αργότερα θα πέσει σε τέλμα λόγω της στροφής του στη μεταφυσική και τη θρησκεία απογοητεύοντας το προοδευτικό ακροατήριό του.

1964

Ιδρύεται η Πανελλαδική Ένωση Γυναικών (ΠΕΓ), μέλος της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Οργάνωσης Γυναικών (ΠΔΟΓ).

1966

Οι σιδηροδρομικοί κατεβαίνουν σε απεργία και η κυβέρνηση τους επιστρατεύει.

1968

Η λαϊκή εξέγερση στη Γαλλία διανύει τη «Δεύτερη νύχτα των οδοφραγμάτων».

Το απεργιακό κίνημα κλιμακώνεται. H συμμετοχή των απεργών ξεπερνάει τα 10 εκατομμύρια. Ένας περαστικός κι ένας αστυνομικός είναι οι πρώτοι νεκροί κατά τις διαδηλώσεις εκείνης της ημέρας.

Ο Ντε Γκολ (Charles André Joseph Marie de Gaulle) προκηρύσσει δημοψήφισμα για την παραμονή του ή όχι στην Προεδρία για τις 16 Ιουνίου. Ανακοινώνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ κυβέρνησης και συνδικάτων. Ακολουθούν βίαιες συγκρούσεις στο Παρίσι, στην περιοχή του «Σταθμού της Λιόν».

Ξεσπά φωτιά στο χρηματιστήριο που γρήγορα τίθεται υπό έλεγχο (θα ξανανοίξει στις 7 Ιουνίου). Απολογισμός της ημέρας: 456 τραυματίες και 795 συλλήψεις.

1972

Η Ασφάλεια Προαστίων συλλαμβάνει στη Νέα Ιωνία 5 κλωστοϋφαντουργούς εργάτες και εργάτριες με την κατηγορία ότι την παραμονή της Πρωτομαγιάς είχαν κολλήσει στο εργοστάσιο όπου δούλευαν συνθήματα κατά της δικτατορίας και υπέρ των αγώνων της εργατικής τάξης και του ΚΚΕ.

1974

Πεθαίνει ο Αμερικανός συνθέτης και πιανίστας της τζαζ Ντιουκ Έλινγκτον (Edward Kennedy “Duke” Ellington).

Το πενταμελές συγκρότημά του «The Washingtonians» αποτελούσε τη μόνιμη ορχήστρα του γνωστού Cotton Club. Παρέμεινε εκεί για ένα διάστημα περίπου τριών ετών, περίοδο κατά την οποία η μεγάλη ορχήστρα του, εξελίχθηκε σε μία από τις δημοφιλέστερες της εποχής.

https://youtube.com/watch?v=kxfMRhyzu3g%3Ffeature%3Doembed

Συνεργάστηκε με τον Τζον Κολτρέιν (John William Coltrane), τον Τσαρλς Μίνγκους (Charles Mingus), ‘Ελα Φίτζεραλντ (Ella Fitzgerald) καθώς και με τον Κόλμαν Χόκινς  (Coleman Randolph Hawkins). Έδωσε συναυλίες σε Γαλλία, Αγγλία, Ολλανδία, Μέση Ανατολή, Ιαπωνία και Σοβιετική Ένωση.

https://youtube.com/watch?v=sCQfTNOC5aE%3Ffeature%3Doembed

Από τις πιο γνωστές επιτυχίες του ξεχωρίζουν: «It don’t mean a thing», «Take the A Train», «In a sentimental mood» κα.

1975

Στις εκλογές για την ανάδειξη της αιρετής ΕΦΕΕ, η Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Κίνηση (η παράταξη στα πλαίσια της οποίας δρούσε η ΚΝΕ) αναδεικνύεται πρώτη δύναμη.

1976

Τα Συνεργαζόμενα Εργατικά Σωματεία κηρύσσουν 48ωρη πανελλαδική απεργία ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο που προωθούσε η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή (ο περιβόητος Ν.330).

Κατά τη δεύτερη μέρα των κινητοποιήσεων η αστυνομία επιτίθεται με ιδιαίτερη αγριότητα εναντίον των συγκεντρωμένων στο θέατρο «Γκλόρια» οικοδόμων, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός ατόμου και τον τραυματισμό πολλών άλλων.

Ο Ν.330 θα υπερψηφιστεί τελικά στις 27 του μηνός, με τον υπουργό Εργασίας να δηλώνει από το βήμα της Βουλής πως «η κυβέρνηση δεν θα ανεχθεί την…πάλη των τάξεων!» Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αποχωρεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

1981

Διεξάγονται εκλογές στην Κύπρο. Το ΑΚΕΛ κερδίζει τις εκλογές με 32,86%. Ακολουθούν: ΔΗΣΥ 31,85%, ΔΗΚΟ 19,69%

1993

Μετά από εμφύλιο πόλεμο, που διήρκεσε 30 χρόνια, η Ερυθραία αποκτά την ανεξαρτησία της από την Αιθιοπία.

1995

O Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς απορρίπτει την πρόταση να αναγνωρίσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων, που είχαν επιβληθεί από τον ΟΗΕ στη χώρα του.

Αργότερα όμως, στις 14/12/1995 υπογράφεται στο Ντέιτον η συμφωνία «τερματισμού» του πολέμου στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη με «αρχιτέκτονα» τον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. Η συμφωνία συνυπογράφεται απ’ τους τότε ηγέτες της Κροατίας, Βοσνίας και Σερβίας.

Η Βοσνία μετατρέπεται σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και ο λαός στενάζει υπό το βάρος της φτώχειας, της ανέχειας, από τις προσπάθειες ιμπεριαλιστικής πολιτικής χειραγώγησής του τις περιστασιακές κρίσεις αποσταθεροποίησης.

Παράλληλα, ξεκινά στη Χάγη η βιομηχανία «απόδοσης δικαιοσύνης», όχι βεβαίως έναντι των ιμπεριαλιστών, αλλά έναντι των ηττημένων του πολέμου…

1998

Ο Χρυσός Φοίνικας του 51ου Διεθνούς Φεστιβάλ των Κανών απονέμεται στον κορυφαίο Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρο Αγγελόπουλο για την ταινία του «Μία αιωνιότητα, μία ημέρα». Το βραβείο αποτελεί τη μεγαλύτερη διάκριση για τον ελληνικό κινηματογράφο.

2000

Η Ρεάλ Μαδρίτης νικά την Βαλένθια με 3-0 στον ισπανικό τελικό του Champions League και κατακτά τον 8ο ευρωπαϊκό της τίτλο.

2001

Πεθαίνει η πεζογράφος και θεατρική συγγραφέας Μαργαρίτα Λυμπεράκη.

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1945, με το μυθιστόρημα «Τα δέντρα». Ένα χρόνο μετά γράφει το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα «Ψάθινα καπέλα», που μεταφράστηκε στα γαλλικά (1950) και την καθιέρωσε ως συγγραφέα. Στη δεκαετία του ’40 η Μ. Λυμπεράκη εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Από τότε μοίραζε τη ζωή της «σε δυο πατρίδες και δύο σπίτια», και σε δύο γλώσσες, καθώς από το 1952, που στράφηκε στο θέατρο, έγραφε άλλοτε στα ελληνικά και άλλοτε στα γαλλικά, ενώ μετέφραζε πολλά από τα έργα της από τη μια γλώσσα στην άλλη.

Το 1950 έγραψε το επίσης γνωστό μυθιστόρημά της, το «Άλλος Αλέξανδρος», έργο που καταπιάνεται με τον Εμφύλιο και το οποίο μεταφράστηκε στα γαλλικά (1953) και στα αγγλικά (1959).

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 και για 30 χρόνια η Λυμπεράκη έγραφε θέατρο. Ανάμεσα στα θεατρικά της είναι «Οι Δαναΐδες», «Η γυναίκα του Κανδαύλη», «Το μυστικό κρεβάτι», «Ο σπαραγμός», «Ζωή» κ.ά. Η συγγραφέας χαρακτήριζε το θεατρικό της έργο «μυθικό». Στα θεατρικά έργα της δεσπόζει ο συμβολισμός, ενώ συνολικότερα με τη γραφή της η Μ. Λυμπεράκη συνέβαλε στην αλλαγή των παραδοσιακών μορφών αφήγησης, τοποθετώντας τη δράση μέσα σε αυτή. Έγραψε, επίσης και τα σενάρια των ταινιών «Μαγική Πόλη» (1955) του Νίκου Κούνδουρου και «Φαίδρα» (1962) του Ζυλλ Ντασσέν. Από τα τελευταία βιβλία της ήταν το ποιητικό «Γυναίκες και άντρες. Τα Λήμνια κακά».

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 23 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

23 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 22 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

22 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 21 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Πηγή : ALT.GR

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 25 – 5 – 2026

1834

Οι οπλαρχηγοί επαναστάτες του 1821 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο, κατηγορούμενοι ότι συνωμοτούσαν κατά της αντιβασιλείας του Όθωνα. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Στη συνέχεια, η ποινή τους θα μετατραπεί σε κάθειρξη και θα απελευθερωθούν μόλις ενηλικιωθεί ο Όθωνας, το Μάιο του 1835.

1889

Γεννιέται ο Ρωσοαμερικανός αεροναυπηγός Ιγκόρ Σικόρσκι (Igor Ivanovich Sikorsky), εφευρέτης του ελικοπτέρου.

1919

Ξεκινά τις εργασίες του το 22ο Συνέδριο του Βουλγαρικού Εργατικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (των «στενών»).

Αποφασίζει τη μετονομασία του σε Κομμουνιστικό Κόμμα. Την περίοδο αυτή το ΚΚΒ αριθμεί 25.000 μέλη.

1922

Γεννιέται ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (Enrico Berlinguer), Γενικός Γραμματέας του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (1972-1984).

Ηγήθηκε του αναθεωρητικού ρεύματος του «Ευρωκομουνισμού».

1932

Τέσσερις χιλιάδες εργάτες στο Βόλο πραγματοποιούν συγκέντρωση αλληλεγγύης προς τους απεργούς ναυτεργάτες. Συγκροτείται διαδήλωση, η οποία χτυπιέται από την Αστυνομία.

1935

Ο θρυλικός σπρίντερ και άλτης Τζέσε Όουενς (James Cleveland “Jesse” Owens) σπάει έξι παγκόσμια ρεκόρ σε μία ώρα. Μεταξύ άλλων, γίνεται ο πρώτος άλτης που περνά τα 8 μέτρα στο άλμα εις μήκος, με επίδοση 8,13.

1938

Οι φασίστες του Φράνκο με τη συνδρομή της αεροπορίας της φασιστικής Ιταλίας εξαπολύουν την πρώτη συστηματική αεροπορική επιδρομή σε πόλη.

Στο Αλικάντε, από τον πρωτοφανή βομβαρδισμό δολοφονούνται 313 ανθρώποι.

1944

Γεννιέται ο Γάλλος τραγουδοποιός Πιερ Μπασλέ (Pierre Bachelet).

Απ’ τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι το «Les corons», με θέμα τους ανθρακωρύχους.

https://youtube.com/watch?v=cXARMIQdIpM%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=JedpnuZVmpg%3Ffeature%3Doembed

1946

Η Υπεριορδανία (κατόπιν Ιορδανία) ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος (έως τότε βρισκόταν υπό βρετανική εντολή).

1947

Ανοίγει το κολαστήριο της Μακρονήσου, ο μεγαλύτερος τόπος μαρτυρίου, φυσικής και ψυχικής εξόντωσης του αστικού κράτους, αλλά και κορυφαίο σύμβολο των αλύγιστων της ταξικής πάλης.

Από τη Μακρόνησο πέρασαν συνολικά πάνω από 100.000 θεωρούμενοι ως «επικίνδυνοι» οπλίτες και αξιωματικοί, καθώς και πολίτες, κομμουνιστές, ΕΑΜίτες ή άνθρωποι που συνδέονταν απλώς με συγγένεια ή υπόνοια με το ΚΚΕ-ΕΑΜ.

https://youtube.com/watch?v=ukkFfPIV6FI%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=XsBIF4Js-wQ%3Ffeature%3Doembed

https://youtube.com/watch?v=t83v0vgbUR8%3Ffeature%3Doembed

1962

Συγκέντρωση 3.000 επιστημόνων και διανοουμένων πραγματοποιείται στο θέατρο «Κεντρικόν» της Αθήνας, με αίτημα δημοκρατικές ελευθερίες.

1969

Από τους 1.179 πολιτικούς κρατουμένους στο Λακκί Λέρου οι 905 εγκρίνουν τις αποφάσεις της 12ης (1968) και της 13ης (1969) Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ.

1979

Αμερικανικό αεροσκάφος «DC-10» συντρίβεται στο Σικάγο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 273 επιβάτες του, στο πλέον πολύνεκρο δυστύχημα των ΗΠΑ.

Τέσσερις μέρες αργότερα, αναστέλλονται όλες οι πτήσεις των αεροπλάνων «DC-10» σε ΗΠΑ και Βρετανία, καθώς οι έρευνες αποκαλύπτουν μοιραίες ατέλειες στη συναρμολόγηση των κινητήρων.

1980

Η Καστοριά κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος, νικώντας στον τελικό τον Ηρακλή με 5-2.

2001

Πεθαίνει ο Κουβανός φωτογράφος Αλμπέρτο Κόρδα (Alberto Korda) (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Αλμπέρτο Ντίας Γκουτιέρες [Alberto Díaz Gutiérrez]), δημιουργός του γνωστότερου πορτρέτου του Τσε Γκεβάρα.

2020

Ο Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλοιντ υποκύπτει στο θανατηφόρο πάτημα του ένστολου δολοφόνου του Ντέρεκ Σόβιν. Τα 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόιντ αποτυπώθηκαν σε βίντεο και έκαναν τον γύρο του κόσμου, δίνοντας το έναυσμα για μια σειρά κινητοποιήσεων που συντάραξαν τις ΗΠΑ και όλο τον κόσμο.

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω», τα τελευταία λόγια του Τζόρτζ Φλόιντ έγιναν το σύνθημα χιλιάδων πορειών διαμαρτυρίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ενάντια στην αστυνομική βία και τον συστημικό ρατσισμό. Αιτήματα που παραμένουν ζωντανά και επίκαιρα καθώς παρά τις μεγαλειώδεις -προεκλογικές τότε- δηλώσεις στις ΗΠΑ, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο, οδήγησαν στην καλύτερη περίπτωση στην λήψη ημίμετρων που διαχειρίζονται την κατάσταση, κουκουλώνοντας τις βασικές αιτίες που οδηγούν στην βία και τον ρατσισμό.

Στην Ελλάδα, παρά την πανδημία η ΚΝΕ και το ΚΚΕ, ανέδειξαν τα αίτια της συστημικής βίας και του ρατσισμού, με το σύνθημα «Καπιταλισμός σημαίνει: “Δεν μπορώ να αναπνεύσω”», το οποίο μεταξύ άλλων γράφτηκε σε πανό και τοίχους, σχηματίστηκε έξω από την αμερικανική πρεσβεία και ακούστηκε σε κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα.

2020

Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού ακυρώνονται οι διοργανώσεις μπάσκετ Ευρωλίγκα και Eurocup.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 26 – 5 – 2026

1799

Γεννιέται ο Αλέξανδρος Πούσκιν, Ρώσος συγγραφέας και ποιητής. Στη χώρα του τον αποκαλούν «Ήλιο της ρωσικής ποίησης». Από μικρό παιδί είχε κλίση προς τη λογοτεχνία. Αγαπούσε πάρα πολύ την Ελλάδα. Από τα πολύ νεανικά του χρόνια διάβαζε την ποίηση των αρχαίων Ελλήνων. Στο Κισινιόφ, στην εξορία του, γνώρισε τους αδελφούς Υψηλάντη και με πάθος παρακολουθούσε τη δράση της Φιλικής Εταιρείας και τα μεγάλα πολιτικά γεγονότα στην Ελλάδα. Αφιέρωσε και μερικά ποιήματα στον ελληνικό λαό που πολεμούσε για την απελευθέρωσή του από τους Τούρκους, όπως το «Συ, Ελληνίδα μου, μην κλαις, ο σύζυγός σου έπεσε στη μάχη… και ήταν ήρωας» (1821) και άλλα.

Τα κύρια έργα του είναι: «Ρουσλάν και Λιουντμίλα», «Ο δεσμώτης του Καυκάσου», το μυθιστόρημα σε στίχους «Ευγένιος Ονέγκιν», «Οι αδελφοί ληστές», «Η κόρη του λοχαγού», «Η ντάμα Πίκα», «Μπόρις Γκοντούνοφ».

Έγραφε για τους μεγάλους, αλλά δεν ξεχνούσε και τα παιδιά. Όλα τα δημιουργήματά του ανήκουν στην παγκόσμια λογοτεχνία και δεν αφήνουν ασυγκίνητο κανέναν άνθρωπο.

Πηγή: Ριζοσπάστης

1821

Ιδρύεται η Πελοποννησιακή Γερουσία.

Μέσα στο 1821, οι κοτζαμπάσηδες δημιούργησαν το «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», τη «Μεσσηνιακή Γερουσία».

Η Γερουσία αυτή καθιερώθηκε με την έννοια νομοθετικού σώματος και όχι με την έννοια του δεύτερου νομοθετικού σώματος όπως εξελίχθηκε αργότερα.

Πολιτικοί, εκκλησιαστικοί και στρατιωτικοί πρόκριτοι απ΄ όλη την Πελοπόννησο ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση του Π. Μαυρομιχάλη συνήλθαν στη Μονή των Καλτεζών, στα σύνορα των σημερινών Νομών Αρκαδίας και Λακωνίας, όπου και ψήφισαν τη σύσταση της πρώτης μεγάλης γερουσίας πέραν του τοπικού χαρακτήρα που είχε η προηγούμενη και κλήθηκε «Γερουσία όλου του Δήμου των επαρχιών της Πελοποννήσου» ή γνωστότερα ως «Γερουσία των Καλτετζών», ή ακριβέστερα «Πελοποννησιακή Γερουσία» (από το περίγραμμο όνομα της σφραγίδας της) με πρόεδρο τον Π. Μαυρομιχάλη και γραμματέα τον Ρήγα Παλαμήδη. Αυτή η πράξη εκδόθηκε στις 26 Μαΐου του 1821. Καταργήθηκε από την Β’ Εθνοσυνέλευση Άστρους, τον Απρίλιο του 1823.

1879

Ρωσία και Βρετανία υπογράφουν τη Συνθήκη του Γκανταμάκ, με την οποία ιδρύεται το κράτος του Αφγανιστάν.

1909

Γεννιέται ο Ματ Μπάσμπι (Sir Alexander Matthew “Matt” Busby), Σκωτσέζος ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε με τις δύο μεγαλύτερες αντιπάλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, τις Μάντσεστερ Σίτι και Λίβερπουλ.

Είναι ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Επέζησε της συντριβής του αεροπλάνου που μετέφερε την ομάδα από το Βελιγράδι, όπου είχε αγωνιστεί στα πλαίσια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τον Ερυθρό Αστέρα και είχε εξασφαλίσει την είσοδό της στις 4 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Ξαναέστησε την ομάδα από την αρχή με νέους ηλικιακά παίκτες (γι’ αυτό της δόθηκε το παρατσούκλι «μπέμπηδες») και δέκα χρόνια αργότερα κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών.

1924

Οι ναυτεργάτες κατεβαίνουν σε απεργία διαρκείας με αίτημα την αύξηση των αποδοχών. Τους ναυτεργάτες ακολουθούν οι σιδηροδρομικοί, οι αρτεργάτες, οι ηλεκτροτεχνίτες και οι υποδεματεργάτες. Στις 11 Ιουνίου η κυβέρνηση κηρύσσει την επιστράτευση των απεργών.

1926

Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης και τρομπετίστας της τζαζ Μάιλς Ντέιβις (Miles Dewey Davis III), Αμερικανός τζαζ μουσικός, τρομπετίστας και συνθέτης.

Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς της τζαζ που άσκησαν σημαντική επίδραση στη μουσική του 20ού αιώνα.

https://youtube.com/watch?v=zqNTltOGh5c%3Ffeature%3Doembed

Το μουσικό του έργο αποτυπώθηκε σε 51 studio albums, 36 live albums, 35 compilation albums, 17 box sets, 4 soundtrack albums, 57 singles και 3 remix albums.

https://youtube.com/watch?v=FEPFH-gz3wE%3Ffeature%3Doembed

Από τις επιτυχίες του ξεχωρίζουν το «So What», «Blue in Green», «My Favorite Things», « Freddie Freeloader» κα.

https://youtube.com/watch?v=nK8JlTlhnjw%3Ffeature%3Doembed

1930

Αιματηρές συγκρούσεις σημειώνονται στη Μαρτίνα Φράνκα της Ιταλίας ανάμεσα σε αγρότες και φασίστες.

Οι αγρότες έστησαν οδοφράγματα, έκοψαν τους δρόμους και τις τηλεφωνικές γραμμές.

Οι εξεγερμένοι επιτέθηκαν κατά των γραφείων του φασιστικού κέντρου και τα έκαψαν.

Η φασιστική κυβέρνηση του Μουσολίνι έστειλε στρατό και τεθωρακισμένα για να καταστείλει την εξέγερση. Κηρύχθηκε ο στρατιωτικός νόμος, ενώ πραγματοποιήθηκαν πάνω από 300 συλλήψεις.

1932

Μετά την παραίτηση Βενιζέλου (λόγω της πτώχευσης), σχηματίζεται νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου. Η νέα κυβέρνηση κράτησε μόλις 6 μέρες.

Ο Βενιζέλος είχε δηλώσει στον Παπαναστασίου ότι θα τον υποστήριζε, αλλά στην ψήφο εμπιστοσύνης, τόνισε ότι θα ψήφιζε υπέρ της κυβέρνησης με επιφυλάξεις επειδή δε συμφωνούσε με τις προγραμματικές της δηλώσεις. Ο Παπαναστασίου δε θεώρησε επαρκή τη στήριξη αυτή και υπέβαλε την παραίτησή του στις 5 Ιουνίου 1932.

1933

Η κυβέρνηση Ντόλφους στην Αυστρία θέτει εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα.

1940

Αρχίζει η μάχη της Δουνκέρκης. Ο Βρετανικός στόλος πετυχαίνει να μεταφέρει στη Μ. Βρετανία 300.000 Βρετανούς και 40.000 Γάλλους στρατιώτες, που είχαν περικυκλωθεί και καθηλωθεί από τον προελαύνοντα Γερμανικό στρατό στις ακτές.

1941

Ξεκινά στην κατεχόμενη από τους Ναζί βόρεια Γαλλία δεκαπενθήμερη απεργία των ανθρακωρύχων, υπό την καθοδήγηση του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Πάνω από 100.000 ανθρακωρύχοι παίρνουν μέρος στην απεργία.

1941

Ο στρατηγός Φράιμπεργκ, διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Κρήτη, διατάζει την εκκένωση του νησιού. Δύο Λόχοι του Ελληνικού 5ου Συντάγματος Πεζικού ανακαταλαμβάνουν το χωριό Σταυρωμένος Ρεθύμνου και συλλαμβάνουν 100 Γερμανούς αιχμαλώτους. Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τις Μουρνιές Χανίων. (Μάχη της Κρήτης).

1942

Υπογράφεται στο Λονδίνο σοβιετο – βρετανικό Σύμφωνο συμμαχίας στον πόλεμο κατά της χιτλερικής Γερμανίας, καθώς και μεταπολεμικής συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας.

1943

Τμήμα του ΕΛΑΣ του Αρχηγείου Ρούμελης χτυπά φάλαγγα Ιταλικού τάγματος στο 51ο χλμ. του δρόμου Γραβιάς – Άμφισσας και το διαλύει.

1946

Συνέρχεται το 1ο Πανελλαδικό Συνέδριο Γυναικών. Σε αυτό λαμβάνουν μέρος 450 αντιπρόσωποι από 200 γυναικείους συλλόγους της χώρας. Θέματα: Οι σκοποί της ίδρυσης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γυναικών, η συμβολή της γυναίκας στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, τα πολιτικά και οικονομικά δικαιώματα της γυναίκας και η φροντίδα για το παιδί.

1954

Πεθαίνει ο Ομέρ Νισάνι, στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Αλβανίας.

Σπούδασε ιατρική στην Κωνσταντινούπολη. Εντάχθηκε μαζί με τον αδελφό του στο Κομμουνιστικό κίνημα της χώρας του. Συμμετείχε αρχικά στον αγώνα κατά του Αχμέτ Ζόγου (γνωστού μετά το 1928 ως βασιλιάς Ζογ) στις δεκαετίες του 1920 και του 1930 και στη συνέχεια συμμετείχε στον  της φασιστικής κατοχής της Αλβανίας κατά την περίοδο 1942–44. Το 1946 έγινε Πρόεδρος της Λαϊκής Συνέλευσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας υπηρετώντας στη θέση αυτή μέχρι το 1953.

1955

Ο Ν. Χρουστσόφ επισκέπτεται το Βελιγράδι και καταδικάζει τη μέχρι τότε πολιτική της ΕΣΣΔ απέναντι στη Γιουγκοσλαβία.

Στην ουσία έκφραζε την οπορτουνιστική στροφή του ΚΚΣΕ η οποία πήρε σάρκα και οστά στο 20^ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, ένα χρόνο αργότερα.

1964

Γεννιέται ο Λέννυ Κράβιτζ (Lenny Kravitz -Leonard Albert Kravitz), Αμερικανός τραγουδοποιός.

Εμπορικά θεωρείται ο πιο πετυχημένος σόλο καλλιτέχνης. Αντιτάχθηκε στην εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ.

https://youtube.com/watch?v=Yfgg0bJg1A4%3Ffeature%3Doembed

Το τραγούδι που έβγαλε με αφορμή την εισβολή ήταν το «We Want Peace» το οποίο τραγούδησε με τον Ιρακινό τραγουδιστή Kazem Al Saher.

https://youtube.com/watch?v=ucvLuGgsGS8%3Ffeature%3Doembed

Έγινε το παγκόσμιο Νο1 τραγούδι σε «κατεβάσματα» στο διαδίκτυο.

https://youtube.com/watch?v=BilaShsQphM%3Ffeature%3Doembed

1965

Αρχίζει στη Λαμία η δίκη στελεχών του ΚΚΕ και της ΕΔΑ με τις κατηγορίες της αντίστασης κατά της Αρχής, της πρόκλησης σωματικών βλαβών, κ.α. στη διάρκεια εκδήλωσης στο Γοργοπόταμο (29/11/1964).

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αυτής είχε σημειωθεί έκρηξη η οποία σκότωσε 13 και τραυμάτισε 45 άτομα. Στις 17/6 καταδικάστηκαν οι Γεράσιμος Αυγερόπουλος, Άννα Σολωμού, Κώστας Τασσόπουλος, Φωτεινή Σπυράτου, Δημήτρης Χριστόπουλος, κ.α., σε ποινές φυλάκισης 7 μηνών έως 3 χρόνων.

1966

Η Γουιάνα αποκτά την ανεξαρτησία της από τη Μ. Βρετανία.

1978

Πεθαίνει η Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και θιασάρχης Κυβέλη (Ανδριανού).

Γεννημένη στη Σμύρνη το 1888 ίδρυσε τον πρώτο της θίασο το 1906 με τον Κ. Σαγιόρ και από το 1908 απέκτησε δικό της θίασο, ενώ στη συνέχεια – με εξαίρεση τα χρόνια που βρέθηκε στη Μέση Ανατολή με τον σύζυγό της Γ. Παπανδρέου – ερμήνευσε πολλούς σημαντικούς ρόλους, ενώ, είναι γνωστό ότι ενέπνευσε ιδιαίτερα τον Γρηγόρη Ξενόπουλο.

1998

Πεθαίνει ο Μίνως Αργυράκης, Έλληνας ζωγράφος και σκηνογράφος.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και μετά από αποτυχημένες εξετάσεις στην ΑΣΚΤ (1943, 1946), έκανε ελεύθερες σπουδές σχεδίου και ζωγραφικής. Η ζωγραφική, τα σκίτσα και σκηνικά του “ριζώνουν” στη λαϊκή και ναϊφ τέχνη. Μέσα από τις γραμμές και τα χρώματά τους, αναδύεται πηγαίο χιούμορ, συχνά συνδυασμένο με το σαρκασμό, εκδηλωμένο με διάφορους τρόπους.

Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία ως αυτοδίδακτος ζωγράφος και συνέχισε από το 1953, ως σκιτσογράφος και σκηνογράφος. Την ίδια χρονιά δουλεύει σε περιοδικά της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Το 1964 μαζί με τους Γιάννη Τσαρούχη και Ευγένιο Σπαθάρη δημιούργησαν στην Πλάκα το πρωτοποριακό θέατρο “Κιβωτός της Αμυ”. Παράλληλα, εικονογράφησε βιβλία (Ν. Καζαντζάκη “Αγιος Φραγκίσκος της Ασίζης”, Γ. Θεοτοκά “Βραδιάζει”) και τύπωσε τα λευκώματα “Οδός ονείρων” (1957), “Η πολιτεία έπλεε εις τη μελανόλευκον”(1962), “Ο γύρος του κόσμου” (1965).

Από το 1967 – 1974, ο Μ. Αργυράκης έζησε στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Στοκχόλμη, στην Ισπανία και Δανία. Σαν σκηνογράφος πρωτοπαρουσιάστηκε το 1958 στο Εθνικό Θέατρο, με το έργο “Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι του”. Ακολούθησαν το 1962 στο “Μετροπόλιταν” η “Οδός ονείρων” και το 1963 στο “Πορεία” τα “Ονειρά μας”.

2008

Πεθαίνει ο Αμερικανός σκηνοθέτης Σίντνεϊ Πόλακ (Sydney Pollak).

Βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1985 «Πέρα από την Αφρική» (Out of Africa).

https://youtube.com/watch?v=5RrEv9-ks2Y%3Ffeature%3Doembed

Είναι επίσης γνωστός για τη σκηνοθεσία των ταινιών: Σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν (They Shoot Horses Don’t They?, 1969), Τα καλύτερά μας χρόνια (The Way We Were, 1973), Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα (Three Days of the Condor, 1973), Τούτσι (Tootsie, 1982) και Η Φίρμα (The Firm, 1993).

https://youtube.com/watch?v=ke-sWMXspNA%3Ffeature%3Doembed

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 27 – 5 – 2026

1840

Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης και βιρτουόζος του βιολιού Νικολό Παγκανίνι (Niccolò Paganini). Ήταν γιος λιμενεργάτη, ο οποίος τον ώθησε στη μουσική. Από μικρή ηλικία φάνηκε το ταλέντο του -σύντομα ξεπέρασε τους δασκάλους του κι απέκτησε φήμη. Η ζωή του ήταν γεμάτη από γυναίκες και ατέλειωτες ώρες τυχερών παιχνιδιών.

Σύντομα το όνομά του έγινε μύθος εξαιτίας των εξαιρετικών ικανοτήτων του στο βιολί, της εντυπωσιακής δεξιοτεχνίας και τεχνικής του.

Ήταν από του πρώτους μουσικούς που τόλμησε και μάλιστα με επιτυχία να πραγματοποιήσει μεγάλες περιοδείες σε πόλεις της Ευρώπης, από το 1810 έως το 1828.

Η δεινότητά του ήταν τέτοια που άλλοι τον χαρακτήριζαν ως «μουσική θεότητα» και άλλοι ως «τσιράκι» του διαβόλου. Ήταν τόσο ξεχωριστή η μουσική του δεξιοτεχνία που πολλοί πίστευαν και διέδιδαν, ότι ο Παγκανίνι είχε πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο.

https://youtube.com/watch?v=PZ307sM0t-0%3Ffeature%3Doembed

Οι συνθέσεις του περιέχουν κυρίως έργα για βιολί και ορχήστρα και μουσική δωματίου. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα Εικοσιτέσσερα Καπρίτσια.

1910

Πεθαίνει ο Γερμανός μικροβιολόγος, που ανακάλυψε το βάκιλο της φυματίωσης και της χολέρας Ρόμπερτ Κοχ (Robert Heinrich Hermann Koch).

Το 1905 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής-Φυσικής.

1927

Η Βρετανία διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις της με τη Σοβιετική Ένωση, προσπαθώντας κατ’ αυτό τον τρόπο να τεθεί επικεφαλής μιας διεθνούς προσπάθειας απομόνωσής της.

Ωστόσο, καμιά άλλη χώρα δεν την ακολουθεί, με αποτέλεσμα στις 3/10/1929 να αναγκαστεί να αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις με την ΕΣΣΔ.

1941

Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τα Χανιά (Μάχη της Κρήτης).

1942

Εκτελείται ο ναζί «προτέκτορας της Τσεχίας» Ράινχαρτ Χάιντριχ (Reinhard Heydrich).

Ο Χάιντριχ, τον οποίο αποκαλούσαν «ξανθό κτήνος» και «χασάπη της Πράγας», ήταν 2ος στην ιεραρχία των SS μετά τον Χ. Χίμλερ.

Ήταν εκείνος που ετοίμασε το γενικό σχέδιο των μέτρων που απαιτούνταν για την Τελική Λύση εξόντωσης των Εβραίων. Δολοφονήθηκε από δύο άντρες της «Ελεύθερης Τσεχίας» που είχαν εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί στη Βρετανία.

Χιλιάδες εκτελέστηκαν στη συνέχεια ως αντίποινα, ενώ μια μικρή κωμόπολη, το Λίντιτσε, θα εξαφανιστεί από το χάρτη, γινόμενη έκτοτε σύμβολο της ναζιστικής θηριωδίας.

1948

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ απευθύνει γράμμα προς όλες τις Κομματικές Οργανώσεις στις πόλεις και όλα τα μέλη του Κόμματος, με το οποίο καθορίζει πως δουλειά του κάθε κομμουνιστή στις πόλεις είναι να εξυπηρετεί απόλυτα το Δημοκρατικό Στρατό και το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ.

1958

Πεθαίνει ο Κώστας Θέος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο Κ. Θέος ήταν καπνεργάτης από το Βόλο. Εκλέχθηκε πρώτη φορά στην ΚΕ του ΚΚΕ κατά το 3ο έκτακτο Συνέδριο του Κόμματος (26/11-3/12/1924), ενώ διετέλεσε επίσης Γραμματέας της Ενωτικής ΓΣΕΕ την περίοδο του Μεσοπολέμου, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ (8ο Συνέδριο 1946), Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Οργάνωσης (ΠΣΟ) το 1953, κ.α.

1960

Ο τούρκος στρατηγός Τζεμάλ Γκιουρσέλ ανατρέπει με πραξικόπημα τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας Τζελάλ Μπαγιάρ και τον πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές, ο οποίος εκτελείται.

1963

Ώρα 1.22 πρωινή. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης, μετά από πέντε μέρες άνισου αγώνα στην εντατική, χάνει τη μάχη για τη ζωή.

Είχε δεχθεί δολοφονική επίθεση στη διάρκεια συγκέντρωσης για την Ειρήνη στη Θεσσαλονίκη στις 22/5. Χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, που επενέβαινε σε τρίκυκλο το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης.

Και οι δύο ήταν άνθρωποι του υποκόσμου, μέλη της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Καρφίτσα, την οποία καθοδηγούσε η χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν παλιός βαλκανιονίκης, υφηγητής της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, συνεργαζόμενος βουλευτής με την ΕΔΑ και ηγετική μορφή του κινήματος της Ειρήνης (αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Βαλκανική Συνεννόηση).

1963

Ο ανδριάντας του Χάρι Τρούμαν στήθηκε το 1963, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης της ελληνικής αστικής τάξης για την αμερικανική βοήθεια στην αντιμετώπιση του αγώνα του ΔΣΕ αλλά και για την οικονομική στήριξη της μεταπολεμικής καπιταλιστικής ανασυγκρότησης.

Ο 33ος Πρόεδρος των ΗΠΑ βαρύνεται με τη ρίψη της ατομικής βόμβας τον Αύγουστο του 1945, την αμερικανική επέμβαση ενάντια στον ΔΣΕ την περίοδο 1947 – 1949, εγκαινιάζοντας την δολοφονική χρήση βομβών ναπάλμ ενάντια στους μαχητές του ΔΣΕ και σε αμάχους, στο Γράμμο και το Βίτσι, την ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση στην Κορέα το 1950, έναν πόλεμο στον οποίο τίμημα αίματος πλήρωσε και η χώρα μας.

Είναι πολύ γνωστός για το περίφημο «δόγμα Τρούμαν », δηλαδή για τη διακήρυξη, στις 12 Μάρτη του 1947, ενώπιον της κοινής συνεδρίασης Κογκρέσου και Γερουσίας της ανάγκης στρατιωτικής και οικονομικής στήριξης της αστικής εξουσίας σε Ελλάδα και Τουρκία ως βασικών πυλώνων του αντισοβιετικού μπλοκ στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Συνδέθηκε, δηλαδή, με την απαρχή του «ψυχρού πολέμου».

Γι’ αυτό, το άγαλμα του Τρούμαν έγινε αντικείμενο διαμαρτυριών για πολλά χρόνια.

Αρχικά το εργατικό – λαϊκό κίνημα έθεσε ως αίτημα την απομάκρυνση του αγάλματος, που προσέβαλλε την ιστορική μνήμη του λαού μας. Πολύμορφες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με την κυβέρνηση τότε του ΠΑΣΟΚ να αρνείται να υλοποιήσει το λαϊκό αίτημα. Το 1986 το άγαλμα γκρεμίζεται από ωρολογιακό μηχανισμό και στη συνέχεια ξεκινάνε κινητοποιήσεις με στόχο τη μη επανεγκατάστασή του. Το 1987 το άγαλμα ξαναστήνεται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων. Οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν και μετά το ξαναστήσιμο του αγάλματος.

Το Μάη του 1999, ενώ ακόμα ο απόηχος της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία ήταν φρέσκος, στο πλαίσιο συγκέντρωσης που διοργάνωνε η ΚΝΕ για τις ευρωεκλογές του επόμενου Ιούνη, μέλη και φίλοι της Οργάνωσης με συρματόσχοινο γκρέμισαν το άγαλμα.

Δύο μέλη της ΚΝΕ συνελήφθησαν μετά το τέλος της συγκέντρωσης και οδηγήθηκαν στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο και τους ασκήθηκε δίωξη για «διακεκριμένη περίπτωση φθοράς ξένης περιουσίας κατά συναυτουργία». Κατά τη διάρκεια των δικών που ακολουθούν αθωώνονται.

Τον Ιούλη του 2006 δυνάμεις του ΠΑΜΕ γκρέμισαν εκ νέου το άγαλμα , σε μια κίνηση συμβολική, που εξέφρασε την αντίθεση του ταξικού κινήματος στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στον Λίβανο, στις απειλές προς την Παλαιστίνη, τη Συρία και όλη την περιοχή. «Ο Τρούμαν για το λαό μας και όλους τους λαούς του κόσμου συμβολίζει το μίσος, την έχθρα, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις επεμβάσεις στα εσωτερικά άλλων χωρών. Η κίνηση του ΠΑΜΕ, να γκρεμίσουμε σήμερα το άγαλμα αυτό, ήταν συμβολική και δείχνει την αντίθεσή μας σ’ αυτή την πολιτική. Δείχνει την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε την έκφραση αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο που αντιστέκεται στους ιμπεριαλιστές και τα σχέδιά τους», τόνιζε τότε το ΠΑΜΕ.

Άμεσα ήταν τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης της ΝΔ, με τον εκπρόσωπό της, Θ. Ρουσόπουλο, να δηλώνει: «Αυτού του είδους οι πράξεις είναι καταδικαστέες». Είχε προηγηθεί παρόμοια δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα…

Πριν ένα χρόνο, τη φύλαξη του λαομίσητου αγάλματος ανέλαβε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν έβαλε τα ΜΑΤ να χτυπήσουν απρόκλητα τους διαδηλωτές που του πέταξαν μπογιές. Λίγες μέρες μετά, κι ενώ οι χτυπημένοι φοιτητές βρίσκονταν στο εδώλιο του κατηγορούμενου, ο γνωστός και μη εξαιρετέος πρέσβης των ΗΠΑ κος Πάιατ, προκαλώντας το κοινό αίσθημα φωτογραφήθηκε επιδεικτικά δίπλα στο άγαλμα…

2006

Εκδηλώνεται σεισμός 6,2 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ στην Ιάβα της Ινδονησίας. Η ανύπαρκτη αντισεισμική θωράκιση στοιχίζει τη ζωή σε 6.600 ανθρώπους.

Μοιράσου το…

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Πηγή : ALT.GR

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 26 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

26 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 25 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

25 Μαΐ 2026

Σαν σήμερα 24 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Σαν σήμερα 23 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Ετικέτες: Σαν Σήμερα

Δείτε ακόμα…

---

Σαν σήμερα 24 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

24 Μαΐ 2026

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter

• Επεξεργασία τουΠΟΛΙΤΙΚΗ

---

←ΠΟΛΙΤΙΚΗ→ΣΠΟΡ

---

3 απαντησεις στο “ΠΟΛΙΤΙΚΗ”

George Panagoulisλέει:

23 Μαΐου 2026 την 13:40 • Επεξεργασία

Καλημέρα σας
Οι ζευγαδες φεύγουν , μωρέ !
Η σπορά μένει και φουντώνει
και μεγαλώνει, και καρπίζει.
Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη .
Και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται.
Έτσι νόμιζε και η γενιά του 1912 -1913 οτι είναι
η τελευταια ηρωική γενιά.
Και τι θα γίνει ο τόπος μόλις φύγει.
Μα ήρθε η γενια του 40 η νέα σπορά.
και ανέβασε πιο ψηλά τη σημαία του αγώνα .
Έτσι λέει κάθε γενιά. Ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ιστορία.
Και λησμονά τη σπορά.
Που έρχεται πολύ βαθιά απο το παρελθόν
Και πηγαίνει πολύ βαθιά στο μέλλον.
Βλέπεις μωρέ, αυτά είναι τα νιάτα γύρω σου,
που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα?
Κούνια που σε κούναγε.
Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά ,
θα γινουν ηφαίστειο και θα αποδειχθούν καλύτερα απο τη γενιά ,
των πατεράδων τους και των παππούδων τους.
Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο.
Είναι η σπορά σου λέω.
……..Ο,τι βιός είχα το έχω δώσει στο Κόμμα , στο Κόμμα στο Κ Κ Ε , με τα γνωστά σύμβολα του,τη μαρξιστική , λενιστική ιδεολογία του,το πρόγραμμα του και τις αρχές του. Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω. Ο,τι είχα το έδωσα με τη
συγκεκριμένη δραση μου.
Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό.
Ο Σύντροφος Χαρίλαος Φλωράκης , έφυγε σαν σήμερα το 2005 ορθός και περήφανος , παλεύοντας για τον άνθρωπο και το δίκιο του , για μια Ελλάδα λεύτερη χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Γεώργιος Παναγούλης

Απάντηση
Από τον συντάκτη του άρθρουΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

23 Μαΐου 2026 την 15:10 • Επεξεργασία

H Προσπάθεια οικοδόμησης του Σοσιαλισμού σε ένα μικρό αλλά ηρωικό νησί της Καραϊβικής την Κούβα .. αποτελεί την πλέον χειροπιαστή απόδειξη αυτού που έλεγε ο εθνικός ποιητής της Κούβας Χοσέ Μαρτί . Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι είναι να το κάνεις . Και ο Φιντέλ μαζί με τους συντρόφους του όχι μόνο το έκαναν , αλλά προσέγγισαν τη Μαρξιστική -Λενινιστική θεωρία στη πράξη , γιατί υπήρξαν Κομμουνιστές στα έργα και όχι στα λόγια , επιτυγχάνοντας με τη συνεισφορά του Κουβανέζικου λαού τη πρώτη Σοσιαλιστική Επανάσταση στην ιστορία της Αμερικανικής Ηπείρου .
Απέδειξε έτσι ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και πως η μόνη πραγματική υπερδύναμη είναι οι λαοί , που αντιπαλεύουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα , που ανοίγουν το δρόμο για τη Σοσιαλιστική προοπτική . Σήμερα 67 χρόνια μετά παρά το εμπάργκο που τις έχουν επιβάλει οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές . το νησί της επανάστασης παρά τις δυσκολίες που αντιμετοπίζει εξ’ αιτίας του εμπάσγκο,΄στέκαται όρθιο και αντέχει , γιατί έχει επαναστατικές παρακαταθήκες, γιατί υπερασπίζεται εν τέλει τις κοινωνικές κατακτήσεις που έφερε η Κουβανική Επανάσταση , στην Εργασία , στη Μόρφωση , στην Υγεία , στον Αθλητισμό και στον Πολιτισμό . Αντέχει γιατί έχει την αλληλεγγύη των λαών από όλο το κόσμο .
HASTA LA VICTORIA SIEMPREΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

24 Μαΐου 2026 την 08:27 • Επεξεργασία

Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος , υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου . Μέγας ποιητής της κινηματογραφικής γλώσσας , σκέψης και της ιστορίας , ο Αγγελόπουλος μας άφησε μεγάλα
αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου . Οι ταινίες του έχουν προβληθεί παντού με μεγάλη απήχηση και πολλά βραβεία με σημαντικότερο το χρυσό φοίνικα του φεστιβάλ Καννών για την ταινία ” Μία αιωνιότητα και μία μέρα

https://www.youtube.com/watch?v=Uav–r-Xv9s

Ο Αγγελόπουλος ήταν βαθειά στοχαστικός και διορατικός . Σε όλα τα έργα του ,ψηλαφούσε το σώμα της ιστορίας και μαζί τις πληγές από τα σώματα ,που αγωνιούν να ξαναβγούν στο δρόμο ,να περιπλανηθούν μεταξύ πράξης και ονείρου , να ξαναδούν το νόημα του κόσμου και να φτιάξουν το καινούργιο όραμά του. Επικοινώνησε με τα μεγάλα μυστήρια και τον αγώνα του ανθρώπου για μία καλλύτερη ζωή .
Στο Θίασο η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες ενός περιοδεύντος θιάσου , στην Ελλάδα από το 1939 μέχρι το 1952 ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει μια θεατρική παράσταση και μέσω αυτής την πολιτική ιστορία της Ελλάδας στη παραπάνω περίοδο . Από τη μια παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες της δικτατορίας Μεταξά , την έναρξη του πολέμου, την Ιταλική εισβολή , την Γερμανική κατοχή , την Απελευθέρωση , την άφιξη των “συμμάχων ” Άγγλων αρχικά και Αμερικάνων στη συνέχεια ,την καταπίεση των αγωνιστών και τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο , μέχρι τις εκλογές του 1952 όπου κυριαρχούν οι δυνάμεις της δεξιάς .
https://youtu.be/_BsiDkHPcDM https://youtu.be/PjFEqv8vcg4
Στους Κυνηγούς όπως θα δούμε στο μικρό βιντεάκι , μας δείχνει να πλανιέται το φάντασμα του Αρη Βελουχιώτη , που τρομοκρατεί τόσο πολύ τους μικροαστούς, που σε πιάνει ρίγος γι ‘ αυτά τα άθλια υποκείμενα που μονίμως ονειρεύονται την προαγωγή τους στην “ανώτερη τάξη ” .
https://youtu.be/BBp7854KZC8
Στις ταινίες του υπάρχει το ερώτημα της νίκης και της ήττας του Κομμουνιστικού κινήματος και μαζί το ερώτημα του ανθρώπου , πως θα μπορέσουμε να βρούμε τις λέξεις και τις εικόνες για το επόμενο συλλογικό όνειρο . Στο μετέωρο βήμα του Πελαργού κάπου υπάρχει η φράση ” με ποιές λέξεις κλειδιά θα ανοίξουμε την πόρτα σε ένα καινούργιο συλλογικό όνειρο ;
https://youtu.be/LJjDT3vx6rE
Στο βλέμμα του Οδυσσέα παρουσιάζει το κομματιασμένο άγαλμα του Λένιν , τους εργάτες που το τοποθετούν στο πλοίο , ένας άνδρας και μία γυναίκα . Η ιστορία , τα κομμάτια της , το παρελθόν και το μέλλον. Η ιστορία και εμείς. Εμείς μπροστά στην ιστορία . Εμείς δημιουργοί της ιστορίας . Πώς θα ζήσουμε, με ποιό στήριγμα , με ποιόν πατέρα , με ποιά πίστη .
Η εκπληκτική σεκάνς του τέλους σε ένα Σεράγεβο πολιορκημένο από το θάνατο και την ομίχλη θα παραμείνει στην μνήμη των χρόνων.
https://youtu.be/t_b2ZUVAwZU
Οι ταινίες του Αγγελόπουλου όπως και κάθε ταινία τέχνης δεν προσφέρονται για να σκοτώνει κανείς την ώρα του. Μας βοηθούν ν ‘ ανοίξουμε το βλέμμα μας , να μπούμε στην ψυχή της ιστορίας μας , να πάρουμε την υπόθεση της Τέχνης και της επανάστασης στα σοβαρά . Μας βοηθούν ν ‘ αντέξουμε , να πιστέψουμε να κατανοήσουμε . Σε τέτοιες εποχές που κυριαρχεί το άγχος , το θολό τοπίο , ένα τοπίο που δεν μπορείς να δείς, παρά λίγο πιό πέρα από εκεί που είσαι ,είναι αναγκαίο αυτό το βλέμμα .
https://youtu.be/0GaAIWe6f_8
https://youtu.be/vDDF2k14W98
Η άλλη θάλασσα η τελευταία του ταινία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ , γιατί του είχε στήσει καρτέρι με το θάνατο , κατά τη διάρκεια των γυρισμά των της , μένει μέχρι σήμερα αταξίδευτη!!!!
Ετσι κι ‘ αλλιώς ο Αγγελόπουλος με τις ταινίες του , μας έκανες πιο πλούσιους , σε γνώσεις και συναισθήματα , αλλά και για τα ταξίδια που μας χάρισε και ας έμεινε ημιτελής η άλλη θάλασσα . Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος είναι πάντα εδώ με το βλέμμα του , με τα ερωτήματά του , με το έργο του .
Γεώργιος Παναγούλης .ΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρουΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

---

Αφήστε μια απάντηση

Συνδεδεμένος ως George Panagoulis. Επεξεργαστείτε το προφίλ σας. Αποσύνδεση; Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχόλιο *

Δείτε ακόμα…

---

Πηγή: Ριζοσπάστης

Πηγή : ALT.GR

Δείτε ακόμα…

---

---

Σαν σήμερα 24 Απριλίου – Γεγονότα και πρόσωπα που έμειναν στην ιστορία

24 Απρ 2026

Σαν σήμερα 23 Απριλίου – Γεγονότα και πρόσωπα που έμειναν στην ιστορία

23 Απρ 2026

Σαν Σήμερα 22 Απριλίου – Γεγονότα και πρόσωπα που έμειναν στην ιστορία

22 Απρ 2026

---

Κοινοποιήστε

FacebookEmailTwitter

• Επεξεργασία τουΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

---

←ΠΟΛΙΤΙΚΗ→ΠΟΛΙΤΙΚΗ

---

3 απαντησεις στο “ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ”

George Panagoulisλέει:

22 Απριλίου 2026 την 20:38 • Επεξεργασία

Καλησπέερα!
Μένουμε δυνατοί !
Δεν μένουμε σιωπηλοί!
Δεν ξεχνάμε τις μεγάλες στιγμές που άφησαν το αποτύπωμά τους στο ιστορικό γίγνεσθαι της ιστορίας μας και μία τέτοια ήταν οι θέσεις της 4ης Απρίλη που διατύπωσε ο Λένιν .
Στις 4 Απρίλη Ο Λένιν λοιπόν , παρουσίασε τις 《 θέσεις του Απρίλη 》 που αποτέλεσαν τομή στην ως τότε στρατηγική των μπολσεβίκων .
Αρχικά αναφέρθηκε στο ζήτημα του πολέμου , κάνοντας φανερό ότι διατηρεί τον ιμπεριαλιστικό του χαρακτήρα και μετά την ανατροπή του τσαρισμού. . Αναλύοντας την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί μετά την αστιδημοκρατική επανάσταση , ο Λένιν έθεσε άμεσα το στόχο της εργατικής εξουσίας . Στη δεδομένη στιγμή , όπου η αστική τάξη ήταν αναγκασμένη να κυβερνά με την ανοχή και τη στήριξη του Σοβιέτ των εργατών , ο Λένιν σωστά θεωρούσε ότι το σύνθημα 《 όλη η εξουσία στα Σοβιέτ 》μπορούσε ν’ αποτελέσει σύνθημα ζήμωσης και προπαγάνδας . Αναδείκνυε το ταξικό χαρακτήρα της Προσωρινής κυβέρνησης , στην οποία οι εργάτες δεν θα έπρεπε να έχουν καμία εμπιστοσύνη , προσανατολίζοντας τις μάζες στην ανάγκη κατάκτησης της εργατικής εξουσίας και της προετοιμασίας για τη σοσιαλιστική επανάσταση .
Οι 《 θέσεις του Απρίλη 》 αποτέλεσαν τομή στην ως τότε στρατηγική των μπολσεβίκων . Στην αρχή από κάποιους αντιμετωπίστηκαν με σκεπτικισμό . Οι εξελίξεις ωστόσο , απέδειξαν πολύ γρήγορα ότι ο Λένιν είχε δίκιο όσον αφορά τα καθήκοντα του προλεταριάτου στη νέα κατάσταση , όπου ο Λένιν έθεσε έθεσε άμεσα το στόχο της εργατικής εξουσίας , έτσι ώστε το κόμμα των μπολσεβίκων να προετοιμάσει και να πραγματοποιήσει με επιτυχία τη σοσιαλιστική επανάσταση στη Ρωσία .
Γεώργιος ΠαναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

27 Απριλίου 2026 την 13:20 • Επεξεργασία

Καλημέρα σας!
Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1935 , υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου . Μέγας ποιητής της κινηματογραφικής γλώσσας , σκέψης και της ιστορίας , ο Αγγελόπουλος μας άφησε μεγάλα
αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου . Οι ταινίες του έχουν προβληθεί παντού με μεγάλη απήχηση και πολλά βραβεία με σημαντικότερο το χρυσό φοίνικα του φεστιβάλ Καννών για την ταινία ” Μία αιωνιότητα και μία μέρα ” .
Ο Αγγελόπουλος ήταν βαθειά στοχαστικός και διορατικός . Σε όλα τα έργα του ,ψηλαφούσε το σώμα της ιστορίας και μαζί τις πληγές από τα σώματα ,που αγωνιούν να ξαναβγούν στο δρόμο ,να περιπλανηθούν μεταξύ πράξης και ονείρου , να ξαναδούν το νόημα του κόσμου και να φτιάξουν το καινούργιο όραμά του. Επικοινώνησε με τα μεγάλα μυστήρια και τον αγώνα του ανθρώπου για μία καλλύτερη ζωή .
Στο Θίασο η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες ενός περιοδεύντος θιάσου , στην Ελλάδα από το 1939 μέχρι το 1952 ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει μια θεατρική παράσταση και μέσω αυτής την πολιτική ιστορία της Ελλάδας στη παραπάνω περίοδο . Από τη μια παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες της δικτατορίας Μεταξά , την έναρξη του πολέμου, την Ιταλική εισβολή , την Γερμανική κατοχή , την Απελευθέρωση , την άφιξη των “συμμάχων ” Άγγλων αρχικά και Αμερικάνων στη συνέχεια ,την καταπίεση των αγωνιστών και τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο , μέχρι τις εκλογές του 1952 όπου κυριαρχούν οι δυνάμεις της δεξιάς .
https://youtu.be/_BsiDkHPcDM https://youtu.be/PjFEqv8vcg4
Στους Κυνηγούς όπως θα δούμε στο μικρό βιντεάκι , μας δείχνει να πλανιέται το φάντασμα του Αρη Βελουχιώτη , που τρομοκρατεί τόσο πολύ τους μικροαστούς, που σε πιάνει ρίγος γι ‘ αυτά τα άθλια υποκείμενα που μονίμως ονειρεύονται την προαγωγή τους στην “ανώτερη τάξη ” .
https://youtu.be/BBp7854KZC8
Στις ταινίες του υπάρχει το ερώτημα της νίκης και της ήττας του Κομμουνιστικού κινήματος και μαζί το ερώτημα του ανθρώπου , πως θα μπορέσουμε να βρούμε τις λέξεις και τις εικόνες για το επόμενο συλλογικό όνειρο . Στο μετέωρο βήμα του Πελαργού κάπου υπάρχει η φράση ” με ποιές λέξεις κλειδιά θα ανοίξουμε την πόρτα σε ένα καινούργιο συλλογικό όνειρο ;
https://youtu.be/LJjDT3vx6rE
Στο βλέμμα του Οδυσσέα παρουσιάζει το κομματιασμένο άγαλμα του Λένιν , τους εργάτες που το τοποθετούν στο πλοίο , ένας άνδρας και μία γυναίκα . Η ιστορία , τα κομμάτια της , το παρελθόν και το μέλλον. Η ιστορία και εμείς. Εμείς μπροστά στην ιστορία . Εμείς δημιουργοί της ιστορίας . Πώς θα ζήσουμε, με ποιό στήριγμα , με ποιόν πατέρα , με ποιά πίστη .
Η εκπληκτική σεκάνς του τέλους σε ένα Σεράγεβο πολιορκημένο από το θάνατο και την ομίχλη θα παραμείνει στην μνήμη των χρόνων.
https://youtu.be/t_b2ZUVAwZU
Οι ταινίες του Αγγελόπουλου όπως και κάθε ταινία τέχνης δεν προσφέρονται για να σκοτώνει κανείς την ώρα του. Μας βοηθούν ν ‘ ανοίξουμε το βλέμμα μας , να μπούμε στην ψυχή της ιστορίας μας , να πάρουμε την υπόθεση της Τέχνης και της επανάστασης στα σοβαρά . Μας βοηθούν ν ‘ αντέξουμε , να πιστέψουμε να κατανοήσουμε . Σε τέτοιες εποχές που κυριαρχεί το άγχος , το θολό τοπίο , ένα τοπίο που δεν μπορείς να δείς, παρά λίγο πιό πέρα από εκεί που είσαι ,είναι αναγκαίο αυτό το βλέμμα .
https://youtu.be/0GaAIWe6f_8
https://youtu.be/vDDF2k14W98
Η άλλη θάλασσα η τελευταία του ταινία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ , γιατί του είχε στήσει καρτέρι με το θάνατο , κατά τη διάρκεια των γυρισμά των της , μένει μέχρι σήμερα αταξίδευτη!!!!
Ετσι κι ‘ αλλιώς ο Αγγελόπουλος με τις ταινίες του , μας έκανες πιο πλούσιους , σε γνώσεις και συναισθήματα , αλλά και για τα ταξίδια που μας χάρισε και ας έμεινε ημιτελής η άλλη θάλασσα . Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος είναι πάντα εδώ με το βλέμμα του , με τα ερωτήματά του , με το έργο του .
Γεώργιος Παναγούλης .ΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

George Panagoulisλέει:

29 Απριλίου 2026 την 17:54 • Επεξεργασία

Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψη ενός ατελείωτου χωρισμού Κι ‘ εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτια με τις σκοτεινές σκάλες τους που οδηγούνε άγνωστο που..
Με τις μεσόκοπες σπιτονοικοκυρές που αρνούνται κλαίνε λίγο κι ύστερα ενδίδουν και το άλλο πρωί , αερίζουν το σπίτι απ ‘ τους μεγάλους αναστεναγμούς
Στα παλαιικά κρεβάτια με τα πόμολα στις τέσσερις άκρες πλάγιασαν κι ονειρεύτηκαν πολλοί περαστικοί αυτού του κόσμου κι ύστερα αποκοιμήθηκαν γλυκείς κι απληροφόρητοι σαν τους νεκρούς στα παλιά κοιμητήρια .
Όμως εσύ σωπαίνεις…
Γιατί δεν μιλάς ; Πες μου!
Γιατί ήρθαμε εδώ; Από που ήρθαμε; Κι αυτά τα ιερογλυφικά της βροχής πάνω στο χώμα ; τι θέλουν να πουν ;
Ω , αν μπορούσες να τα διαβάσεις!!! Όλα θα άλλαζαν..
Όταν τέλος , ύστερα από χρόνια ξαναγύρισα… δεν βρήκα παρά τους ίδιους έρημους δρόμους , το ίδιο καπνοπωλείο στη γωνιά…
Κι ολόκληρο το άγνωστο
την ώρα που βραδιάζει …
Τάσος Λειβαδίτης

·

Ο Τάσσος Λειβαδίτης , ο οποίος γεννήθηκε σαν σήμερα το 1922 , υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της χώρας μας . Μαζί με άλλους της γενιάς του , άφησε τα πρώτα του γραπτά ίχνη , πάνω στους τοίχους της αδούλωτης Πολιτείας , γράφοντας συνθήματα , παλεύοντας μέσα από της γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης . Την τετραετία 1948 –1952 εξορίστηκε για τις πολιτικές του ιδέες , στο Μούδρο , στον Αη Στράτη και την Μακρόνησο.
https://youtu.be/RCG1fh-qrBY
Το 1953 , ο Τάσσος Λειβαδίτης δημοσιεύει το ” Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου” που είχε χαρακτηριστεί το ” λαϊκό ανάγνωσμα της αριστεράς ” . Για το έργο αυτό του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία Το βιβλίο αργότερα κατασχέθηκε , με αιτία το φιληρεινικό του περιεχόμενο . Το 1955 , ο ποιητής θα δικαστεί για το συγκεκριμένο έργο και η δίκη Θ ‘ αποκτήσει Πανελλήνιο ενδιαφέρον . Στό εδώλιο , ο ποιητής με αξιοπρέπεια , ανθρωπιά και συναίσθηση της πνευματικής ευθύνης , διατυπώνει το σκοπό της τέχνης , πείθοντας το ακροατήριο και τους δικαστές και αθωώνεται .
Για το συγκεκριμένο ποίημα ο Μάρκος Αυγέρης θα αναφέρει , ότι είναι μία κραυγή ελπίδας και προσδοκίας , που ανεβαίνει μέσα από τους σημερινούς θανάτους , κραυγή νικήτρια που βγαίνει μέσα από τους σημερινούς τάφους των ηρώων και μαρτύρων .
ΦΥΣΆΕΙ ΣΤΑ ΣΤΑΥΡΟΔΡΌΜΙΑ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ
https://youtu.be/dKzCE251Gq0
https://youtu.be/aDa37wzx-JQ
https://youtu.be/aDa37wzx-JQ

Γεώργιος ΠαναναγούληςΑπάντησηΑπό τον συντάκτη του άρθρου

---

 

:

ΜΟΥΣΙΚΗ

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Πώς ο Σεζάν άλλαξε την ιστορία της ζωγραφικής

Αναδρομή στο έργο και τη σημασία του κορυφαίου Γάλλου ιμπρεσιονιστή

Αργυρώ Μποζώνη15.5.2022 | 09:19

•  Facebook
•  Twitter
•  E-mail

 0

Σε τέσσερις δεκαετίες καριέρας, ο Σεζάν φιλοτέχνησε περίπου διακόσιους πίνακες με νεκρές φύσεις, δοκιμάζοντας διαρκώς την ακριβή πινελιά για να προκαλέσει τα συναισθήματα και τις αισθήσεις. Πρόκειται για έναν γίγαντα της ιστορίας της τέχνης, που η τέχνη του μέχρι σήμερα παραμένει καίριας σημασίας. 

Είναι σχεδόν αστείο να αναλογιστεί κάποιος σήμερα ότι πριν από έναν αιώνα η Tate απέρριψε τις πρώτες προσφορές για δωρεές πινάκων του Σεζάν γιατί ήταν «πολύ μοντέρνοι». Λίγα χρόνια αργότερα ένας φωτισμένος διευθυντής της Tate περιέλαβε τον Σεζάν ανάμεσα στους καλλιτέχνες που θα μπορούσαν να αποκτηθούν για την εθνική συλλογή, έτσι η η Tate έγινε το πρώτο εθνικό δημόσιο μουσείο στο Ηνωμένο Βασίλειο που κατείχε πίνακες του Σεζάν το 1924. 

Σε τέσσερις δεκαετίες καριέρας, ο Σεζάν φιλοτέχνησε περίπου διακόσιους πίνακες με νεκρές φύσεις, δοκιμάζοντας διαρκώς την ακριβή πινελιά για να προκαλέσει τα συναισθήματα και τις αισθήσεις. Πρόκειται για έναν γίγαντα της ιστορίας της τέχνης, που η τέχνη του μέχρι σήμερα παραμένει καίριας σημασίας. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΤα τέλεια φρούτα των 35 εκατομμυρίων και οι ιδιοτροπίες του Πολ Σεζάν21.04.21

Ο Σεζάν χάραξε ένα πρωτοποριακό μονοπάτι για τις επόμενες γενιές καλλιτεχνών. Η σύνθετη προσέγγιση των θεμάτων του τον έκανε να ξεχωρίσει μέσα στον κύκλο των ιμπρεσιονιστών γι’ αυτό και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι συνάδελφοί του καλλιτέχνες ήταν από τους πρώτους που αναγνώρισαν την αξία των ιδιότυπων και ενίοτε παράδοξων προσεγγίσεών του στο χρώμα και την τεχνική. Θεωρείται, λοιπόν, «καλλιτέχνης των καλλιτεχνών», τον οποίο υπερασπίστηκαν οι Κλοντ Μονέ και Καμίλ Πισαρό τον 19ο αιώνα και οι Ματίς και Πικάσο τον 20ό αιώνα, που τον θεωρούσαν «πατέρα όλων μας». 

Αμφισβήτησε τελικά όλες τις συμβατικές αξίες της ζωγραφικής του αιώνα του, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής του έμεινε αφοσιωμένος στη σπουδή των έργων του σαν πεισματάρης οραματιστής. Φτάνει να ρίξει κάποιος μια ματιά στα σχέδιά του, μέσα στα οποία προβάλλει αποκαλυπτικά το εύρος της δημιουργίας του. 

Είτε κοίταζε την ύπαιθρο είτε μια νεκρή φύση σε εσωτερικό χώρο, αυτός ο εραστής της πειθαρχίας, που σχεδίαζε αδιάκοπα για να μάθει «να βλέπει καλά» το θαύμα του φυσικού κόσμου, τα όρια του χρώματος, τη διαφάνεια του φωτός, την τολμηρή προσέγγιση στην ανθρώπινη φιγούρα, είναι ο «πατέρας της μοντέρνας τέχνης». Πρωτοπόρος στη χρήση του χρώματος και της προοπτικής, στη δομή του θέματος και στην προσθήκη γεωμετρικών στοιχείων που επηρέασαν τους κυβιστές και τους φωβιστές των επόμενων δεκαετιών, συνέλαβε και ανέπτυξε τη διάσημη, σκόπιμη και μη γραμμική διαδικασία του, άνοιξε ένα παράθυρο στο να βλέπουμε μέσα σε κάθε πινελιά την πρακτική του και τον τρόπο με τον οποίο εξερευνά και προσεγγίζει τολμηρά και εύγλωττα τα όρια της ζωγραφικής. Τα έργα του μένουν αναλλοίωτα μέσα στον χρόνο και φτάνουν μπροστά μας ολόφωτα. Σήμερα, είναι απλά αδύνατον να φανταστεί κανείς την πρωτοποριακή τέχνη του εικοστού αιώνα χωρίς την επιρροή του Σεζάν, χωρίς την τεχνικά αυστηρή αλλά και βαθιά προσωπική αναζήτηση της αλήθειας στην τέχνη που μας αποκάλυψε.

Δεν είναι τυχαίο ότι και οι δυο πιο πρόσφατες εκθέσεις του έργου του άνοιξαν με μια από τις πρώτες αυτοπροσωπογραφίες του καλλιτέχνη, την εικόνα «ενός εκλεπτυσμένου άνδρα έτοιμου να κατακτήσει την πρωτεύουσα», καθώς ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει το σπίτι του στην Προβηγκία για το Παρίσι, όπου έγινε μάρτυρας ραγδαίων πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών. 

O Πολ Σεζάν γεννήθηκε το 1839 στο Aix-en-Provence. Γιος συνιδρυτή μιας τράπεζας, είχε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του οικονομική ασφάλεια, χάρη σε μια μεγάλη κληρονομιά που πήρε από τον πατέρα του, η οποία τον απάλλαξε από κάθε οικονομική ανησυχία, κάτι που δεν είχαν οι περισσότεροι καλλιτέχνες της εποχής του. Φοίτησε στο Collège Bourbon στο Aix και εκεί έγινε φίλος με τον Εμίλ Ζολά και τον μετέπειτα καθηγητή οπτικής και ακουστικής στην École de Physique et de Chimie Industrielles στο Παρίσι, Μπατιστέν Μπάιγ. Ήταν γνωστοί ως «Οι τρεις αχώριστοι». Τα πρώτα μαθήματα τέχνης τα έκανε μαθαίνοντας σχέδιο με έναν Ισπανό μοναχό, τον Ζοζέφ Ζιλμπέρ, ενώ αργότερα παρακολούθησε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Aix, για να ικανοποιήσει την επιθυμία του πατέρα του, παρακολουθώντας παράλληλα μαθήματα σχεδίου. 

ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Καρυοφυλλιά, γίνε πάλι μια άλλη«Έβαζαν στοιχήματα πόσο θα αντέξω, αλλά οι μήνες έγιναν χρόνια»Η σκληρή αλήθεια για το πώς «άλλαξαν» τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα

Στα είκοσι δυο του χρόνια έφτασε στο Παρίσι, με την προτροπή του Ζολά που ήδη ζούσε στην γαλλική πρωτεύουσα. Οι αρχές της δεκαετίας του 1860 ήταν μια περίοδος μεγάλης ζωντάνιας για τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική δραστηριότητα του Παρισιού. Η σύγκρουση μεταξύ των ρεαλιστών ζωγράφων, με επικεφαλής τον Γκιστάβ Κουρμπέ, και της επίσημης Académie des Beaux-Arts, η οποία απέρριπτε από την ετήσια έκθεσή της –και συνεπώς από την αποδοχή του κοινού– όλους τους πίνακες που δεν ήταν ακαδημαϊκού νεοκλασικού ή ρομαντικού ρυθμού, είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της

Οι πίνακες του Σεζάν παρουσιάστηκαν το 1863 στην πρώτη έκθεση του Salon des Refusés, στο οποίο εκτίθεντο πίνακες που απορρίφθηκαν από το Salon της Académie des Beaux-Arts. Τα έργα των Refusés καταδικάστηκαν σχεδόν καθολικά από τους κριτικούς – μια αντίδραση που εδραίωσε το επαναστατικό πνεύμα αυτών των ζωγράφων. Ο Σεζάν, του οποίου τα γούστα είχαν από νωρίς απομακρυνθεί από το ακαδημαϊκό ύφος, συνδέθηκε με τα πιο προχωρημένα μέλη αυτής της ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των Μανέ, Πισαρό, Μονέ, Ρενουάρ και Ντεγκά. Οι περισσότεροι από αυτούς τους καλλιτέχνες ήταν γύρω στα είκοσι, όπως και ο Σεζάν, και τότε διαμόρφωναν το στυλ τους – επρόκειτο να αποτελέσουν, με εξαίρεση τον Μανέ, τη σχολή των ιμπρεσιονιστών. Για την ιστορία, το Salon της Académie des Beaux-Arts απέρριπτε τις προτάσεις του Σεζάν κάθε χρόνο από το 1864 έως το 1869, αλλά εκείνος συνέχισε να υποβάλλει έργα μέχρι το 1882. 

Οι σχέσεις του Σεζάν με τους ιμπρεσιονιστές δεν υπήρξαν ποτέ καλές, ήταν αγενής, ντροπαλός, κυκλοθυμικός, θυμωμένος και επιρρεπής στην κατάθλιψη. Στην πρώτη του περίοδο τα έργα του χαρακτηρίζονται από σκούρα χρώματα και έντονη χρήση του μαύρου, έχουν πιο βίαια, δραματικά θέματα και δεν έχουν καμία σχέση με τις φωτεινές ακουαρέλες που έφτιαχνε στην Aix-en-Provence πριν φτάσει στο Παρίσι. Μπορεί κανείς να δει πόσο διέφεραν τα έργα αυτής της περιόδου στα «Γυναίκες που ντύνονται», «Ο βιασμός», «O φόνος». Για την πρώιμη περίοδο, η χρονολόγηση των έργων του Σεζάν δυσχεραίνεται από το γεγονός ότι ορισμένα έργα καταστράφηκαν από τον ίδιο τον Σεζάν ή από τον πατέρα του. Τα έργα αυτά είναι γεμάτα πληθωρικότητα και ένταση, το ύφος είναι ορμητικό, ο ρυθμός ζωηρός και το χρώμα παχύρρευστο. Ο ευαίσθητος δυναμισμός αυτής της νεανικής περιόδου, με τον εσωτερικό πυρετό που αποκαλύπτει, προμηνύει τις τολμηρές καινοτομίες του Φωβισμού και του σύγχρονου εξπρεσιονισμού.

Εκείνη την εποχή, επηρεασμένος από τον Γκιστάβ Κουρμπέ, χρησιμοποιεί μαχαίρι παλέτας (ένα αμβλύ εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ανάμιξη ή την εφαρμογή χρωμάτων, με εύκαμπτη ατσάλινη λεπίδα) και τα έργα του έχουν εντελώς διαφορετική υφή. Ο καλλιτέχνης και επιμελητής σερ Λόρενς Γκάουινγκ θεωρεί αυτή την περίοδο του Σεζάν «εφεύρεση του σύγχρονου εξπρεσιονισμού». 

Όταν ξέσπασε ο γαλλοπρωσικός πόλεμος το 1870, ο Σεζάν και η ερωμένη του, Ορτάνς Φικέ, έφυγαν από το Παρίσι για το L’ Estaque, κοντά στη Μασσαλία. Εκεί άρχισε να ζωγραφίζει τοπία. Οι συνθέσεις του πρώιμου ύφους του είναι ήδη πιο πειθαρχημένες, με μια πιο προσεκτική ματιά στην ατμοσφαιρική, παρά στη δραματική, ποιότητα του φωτός.

Τον Ιανουάριο του 1871 κηρύχθηκε λιποτάκτης, αλλά ο πόλεμος έληξε τον επόμενο μήνα, τον Φεβρουάριο, και το ζευγάρι επέστρεψε στο Παρίσι το καλοκαίρι του 1871. Μετά τη γέννηση του γιου τους Πολ, τον Ιανουάριο του 1872, μετακόμισαν στο Auvers στο Val-d’Oise κοντά στο Παρίσι. Η μητέρα του Σεζάν ενημερώθηκε για τη γέννηση του γιου του, αλλά ο πατέρας του όχι. Ο Σεζάν φοβόταν την οργή του αλλά και την απώλεια του μηνιαίου εισοδήματος των 100 φράγκων που έπαιρνε.  

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑΗ μαγεία των σπουδαίων σχεδίων του Πολ Σεζάν στο φως του 21ου αιώνα31.05.21

Εκεί γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό, ο οποίος άσκησε διαμορφωτική επιρροή στο έργο του και ανέλαβε να διδάξει τον Σεζάν παρά τον δύστροπο χαρακτήρα του. Οι κοινές εξορμήσεις τους στην εξοχή αντικατοπτρίζονται στο πρώιμο έργο του, με έργα που δούλευε κυρίως με τη φαντασία του και έρχονται σε αντίθεση με τη βάση της άμεσης παρατήρησης και ενός πιο ανάλαφρου ύφους που ανέπτυξε στη συνέχεια. Ζωγράφιζαν σε εξωτερικούς χώρους, μια τεχνική που θεωρούνταν ακόμη ριζοσπαστική. Από τότε ο Σεζάν θα αφοσιωθεί σχεδόν αποκλειστικά σε τοπία, νεκρές φύσεις και, αργότερα, σε πορτρέτα. Ακόμη και υπό την καθοδήγηση του Πισαρό, ωστόσο, ο Σεζάν ζωγράφιζε πίνακες που έδειχναν σαφώς ότι το όραμά του ήταν μοναδικό και ότι ο σκοπός του ήταν εντελώς διαφορετικός από εκείνον των ιμπρεσιονιστών. Οι εξερευνήσεις του έδιναν έμφαση στην υποκείμενη δομή των αντικειμένων που ζωγράφιζε. Ήδη συνέθετε με κυβικές μάζες και αρχιτεκτονικές γραμμές. Οι πινελιές του, σε αντίθεση με εκείνες των ιμπρεσιονιστών, δεν ήταν διάσπαρτες με χρώμα, αλλά συμπλήρωναν η μία την άλλη σε μια χρωματική ενότητα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά, ο Σεζάν χαρακτήριζε τον εαυτό του μαθητή του Πισαρό, αναφερόμενος σε αυτόν ως «Θεό Πατέρα», και λέγοντας «Όλοι προερχόμαστε από τον Πισαρό».

Έχοντας αφήσει την οικογένειά του στη Μασσαλία, ο Σεζάν εξέθεσε έργα του στην πρώτη (1874) και στην τρίτη έκθεση ιμπρεσιονιστών (1877). Παρόλο που οι πίνακες που παρουσίασε εκεί δέχτηκαν την πιο αυστηρή κριτική από όλα τα έργα που εκτέθηκαν, συνέχισε να εργάζεται επιμελώς, επιστρέφοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να απολαύσει το φως της Προβηγκίας. Έπρεπε να υπομείνει τις προσβολές του τυραννικού πατέρα του, την οικονομική βοήθεια του οποίου χρειαζόταν για να επιβιώσει, αφού οι πίνακές του εξακολουθούσαν να μη βρίσκουν αγοραστές. Το 1875, τράβηξε την προσοχή του συλλέκτη Βικτόρ Κλοκέ, οι παραγγελίες του οποίου του προσέφεραν κάποια οικονομική ανακούφιση. Ωστόσο, τα έργα του προκάλεσαν οργή και σαρκασμό και οι κριτικές ήταν καταπέλτης. Σε ότι αφορά την καλλιτεχνική του διαδρομή σε σχέση με τους εμπόρους τέχνης, τα επόμενα χρόνια παρουσιάστηκαν μερικοί μεμονωμένοι πίνακες σε διάφορους χώρους, μέχρι το 1895, όταν ο παρισινός έμπορος Αμπρουάζ Βολάρ οργάνωσε την πρώτη του ατομική έκθεση με περισσότερους από 100 καμβάδες αλλά, αν και οι νέοι καλλιτέχνες και ορισμένοι εραστές της τέχνης άρχισαν να δείχνουν ενθουσιασμό για τη ζωγραφική του, το κοινό παρέμεινε απρόθυμο. Μετά τη δεύτερη έκθεση ιμπρεσιονιστών, ο Σεζάν διέκοψε τις σχέσεις του με τον ιμπρεσιονισμό, αν και συνέχισε να διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον «ταπεινό και κολοσσιαίο Πισαρό», με τον Μονέ, «τον ισχυρότερο όλων μας», και με τον Ρενουάρ, τον οποίο επίσης θαύμαζε.

Τον Μάρτιο του 1878, ο πατέρας του Σεζάν έμαθε για την Ορτάνς και απείλησε να αποκληρώσει τον γιο του, αλλά τελικά υποχώρησε και αποφάσισε να του δώσει 400 φράγκα για την οικογένειά του. Ο Σεζάν συνέχισε να μετακινείται μεταξύ της περιοχής του Παρισιού και της Προβηγκίας, εκεί που έχτισε και το στούντιό του, το Bastide du Jas de Bouffan, στις αρχές της δεκαετίας του 1880, που υπάρχει ακόμα και σήμερα. Έκανε το L’ Estaque μόνιμη βάση του και εκεί ζωγράφισε με τον Ρενουάρ το 1882.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1870 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Σεζάν ανέπτυξε το ώριμο ύφος του. Τα τοπία του αυτής της περιόδου, όπως «Η θάλασσα στο L’ Estaque» είναι ίσως τα πρώτα αριστουργήματα του ώριμου Σεζάν. Αυτά τα τοπία περιέχουν συνθέσεις από μεγάλες και ήρεμες οριζόντιες γραμμές που δημιουργούν ένα καθαρό πρισματικό αποτέλεσμα. Όπως όλα τα τοπία του αυτής της περιόδου, οι πίνακες αυτοί έχουν μια συναρπαστική και ριζικά νέα ποιότητα, αυτό που έλεγε: «Προσπαθώ να αποδώσω την προοπτική μόνο μέσω του χρώματος». «Τα πάντα στη Φύση έχουν ως πρότυπο τη σφαίρα, τον κώνο και τον κύλινδρο. Πρέπει να μάθει κανείς να ζωγραφίζει από αυτές τις απλές μορφές».

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑΗ ζωή του Cézanne, σαν φωτορομάντσο21.05.17

Ο Σεζάν επρόκειτο να χρησιμοποιήσει ουσιαστικά την ίδια προσέγγιση στα πορτρέτα του. Μερικά από τα πιο γνωστά είναι τα έργα «Η κυρία Σεζάν σε κίτρινη πολυθρόνα», «Γυναίκα με καφετιέρα» και οι «Χαρτοπαίκτες». Αυτός ο τελευταίος πίνακας απεικονίζει ένα θέμα με το οποίο ο Σεζάν ασχολήθηκε σε πέντε διαφορετικές εκδοχές. Εκτός από τους πίνακες με τους χαρτοπαίκτες, στους οποίους εκφράζεται καλά η νηφάλια αξιοπρέπεια των ανδρών, στα πορτρέτα του Σεζάν δεν υπάρχει καμία προσπάθεια να υπονοηθεί ο χαρακτήρας του εικονιζόμενου. Στις περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζει το φόντο με την ίδια προσοχή με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα και συχνά παραμορφώνει βίαια το χρώμα του προσώπου για να το φέρει σε αρμονία με τη συνολική σύνθεση. Ο Σεζάν εφάρμοσε επίσης τις αρχές της αναπαράστασης στις πάνω από 200 εξαιρετικές νεκρές φύσεις του. Τις οργάνωνε σαν να επρόκειτο για αρχιτεκτονικά σχέδια, δίνοντας στα πιο οικεία αντικείμενα σημασία και δύναμη μέσω της έντασης του χρώματος και της ουσιαστικής απλότητας της μορφής.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 η οικογένεια Σεζάν εγκαταστάθηκε στην Προβηγκία, όπου παρέμεινε, εκτός από σύντομες παραμονές στο εξωτερικό, από τότε. Η μετακίνηση αυτή αντανακλά και μια νέα ανεξαρτησία από τους ιμπρεσιονιστές, που είχαν ως επίκεντρο το Παρίσι. Παρά την αυξανόμενη δημόσια αναγνώριση και την οικονομική επιτυχία, ο Σεζάν επέλεξε να εργαστεί σε περιβάλλον ολοένα και μεγαλύτερης καλλιτεχνικής απομόνωσης.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑΗ μαγεία των σπουδαίων σχεδίων του Πολ Σεζάν στο φως του 21ου αιώνα31.05.